Podkomisja stała do spraw organizacji ochrony zdrowia (ZDR)
Legend
Transcript markers
- text Sentence being played
- text Search result
- text Intervention cited by the link you opened
Click a sentence to play the video from that moment. Select text to quote it with the speaker, timestamp and link.
More options
Podkomisja stała do spraw organizacji ochrony zdrowia (ZDR) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Follow its sittings
Katarzyna Sójka
Liczyliśmy na to, że te limity zostaną zniesione. Okazuje się, że tych limitów niestety jest coraz więcej I zawsze niestety poza w całym systemie na tym wszystkim najbardziej cierpi pacjent. Dziękuję.
Speaker 1
Dziękuję bardzo pani przewodniczącej za przedstawienie tematu. Rzeczywiście sprawa bardzo ważna, bo już od.
Ja jeszcze chciałem, ponieważ muszę wyjść.
Speaker 1
Już momencik, za przedstawienie. To w takim razie jeszcze poproszę pana Kapinosa o zabranie głosu I rozpoczniemy dyskusję.
Speaker 4
Szanowna pani przewodnicząca, szanowni państwo, oczywiście w zupełności zgadzam się z moją przedmówczynią panią minister Katarzyną Sójką. Na Podkarpaciu również sytuacja jest dramatyczna. Przychodzą osoby bardzo mocno zestresowane, mówią tak, a szczególnie to, na końcu pani poseł powiedziała, jak ja mam wrócić do pracy, skoro ja mam rehabilitację za rok? Ja na cito dostałem w grudniu, piętnastego grudnia 2000 dwudziestego piątego roku skierowanie. Na październik, przełożone na grudzień, na styczeń przyszłego roku.
Speaker 3
Rok I miesiąc. Proszę sprawdzić, więc no takie są na cito, więc jeżeli pacjent, który jest z rwą kulszową, który powinien mieć jak najszybciej, jak najszybszą rehabilitację, ma za rok I miesiąc czasu tą rehabilitację. Państwo obiecywaliście w kampanii wyborczej w stu konkretach, że będzie zdecydowanie lepiej, a jest zdecydowanie gorzej. Ja nie mam czasu, ponieważ mam inne aktywności, w związku z powyższym no te, które żeście tutaj dane pokazali, no po 126 dni mediana oczekiwań na na cito. No to przecież, no to, gdzie my jesteśmy, jak my chcemy tą tych ludzi rehabilitować, w jaki sposób ci ludzie mają dochodzić do sprawności, już nie mówię po udarach, po wypadkach, ale najnormalniej w świecie, kiedy stanie się jakaś czy wypadek, czy nawet dostanę ordy kulszowej, czy jakichś spraw związanych z chorobami kręgosłupa I chcą wrócić jak najszybciej do pracy, no będą chorować I nie będą płacić ZUS-u.
Dziękuję.
Speaker 1
Tak, dziękuję bardzo. Jak wynika z tych wypowiedzi, temat jest bardzo ważny. Ja myślę, że do nas, do posłów, do każdego z nas docierają takie alarmujące sygnały od od pacjentów I dlatego bardzo bym prosiła, żebyście państwo no odpowiedzieli na te pytania, też przedstawili, wygląda sytuacja. Może zacznijmy od przedstawicieli Ministerstwa Zdrowia. Bardzo proszę I proszę państwa o przedstawienie się do protokołu.
Dominika Janiszewska-Kajka
Dzień dobry, Dominika Janiszewska-Kajka, Zastępca Dyrektora w Departamencie Analiz I Strategii. To, o czym państwo mówicie, na pewno wymaga działań organizacyjnych ze strony organizatora systemu zdrowia, czyli Ministra Zdrowia, który to jest obecnie w procesie układania modelu rehabilitacji. To jest model, który wymaga naprawdę bardzo dużej zmiany I właśnie zakończyły się konsultacje publiczne, rozporządzenia, które to reguluje tryby rehabilitacji I celem tych naszych regulacji jest to, aby poprawić dostępność, ale też prawidłowo kwalifikować pacjentów. Bo to, że są kolejki, to nie jest, to nie jest nowość, dlatego że kolejki do rehabilitacji, do fizjoterapii zawsze były. Natomiast co jest wyzwaniem?
Wyzwaniem jest to, żeby dobrze zakwalifikować pacjenta, czyli pacjent potrzebuje danego rodzaju rehabilitacji I powinien na nią trafić. Natomiast nie powinien blokować kolejki do innego rodzaju rehabilitacji, bo jak pan poseł po mnie doskonale wie, no mamy różne rozpoznania, które kwalifikują do danego zakresu rehabilitacji. I teraz obecnie jesteśmy na etapie analizowania uwag. Uwag jest dość sporo, dlatego że uwagi przede wszystkim dotyczą zasobów kadrowych, które zostały zaplanowane. Naszym celem tutaj wspólnie z Narodowym Funduszem Zdrowia, z Agencją Oceny Technologii Medycznych I Taryfikacji, ale także na szczęście dzięki przedstawicielom środowiska medycznego, właśnie dzięki współpracy Krajowej Izby Fizjoterapeutów, konsultantów Krajowego Środowiska, Fizjoterapeutów I Rehabilitantów, mamy nadzieję, że udało nam się już dojść do pewnego porozumienia.
Chodzi o to, że zmieniamy zasoby kadrowe tak, żeby poszerzyć dostępność, czyli żeby zaangażować większą liczbę fizjoterapeutów, specjalistów fizjoterapii w miejsce albo obok lub lekarzy rehabilitacji, których liczba nie jest satysfakcjonująca I ona nie zabezpiecza, zabezpiecza podmiotów, przez co niestety,
Dominika Janiszewska-Kajka
Świadczenia nie mogą się odbywać. To jest duże wyzwanie I jeżeli uda nam się doprowadzić to rozporządzenie w najbliższym czasie do końca, czyli uzgodnić już takie końcowe elementy, to mamy nadzieję, że, że to rozporządzenie wejdzie w życie wtedy, I wtedy poszerzy się dostępność dla pacjentów. Mamy też nadzieję, że właściwe zakwalifikowanie pacjentów dzięki opracowanym przez ekspertów, bo to też należy podkreślić, że nie urzędnicy organizowali, wymyślali, opracowywali te założenia, ale to dzięki ekspertom mamy dobre założenia kliniczne I kryteria kwalifikacji pacjentów. Mamy również nowe rozwiązania, które na pewno poszerzą dostęp do rehabilitacji pulmonologicznej I dzięki temu zakładamy, że pacjenci uzyskają pomoc w takim zakresie, w jakim potrzebują w danym rodzaju rehabilitacji. I teraz to, czym państwo wspomnieliście, czyli rzeczywiście z danych, może rzeczywiście materiał pokazuje, że największym wyzwaniem jest w tym momencie fizjoterapia ambulatoryjna.
Natomiast tutaj zauważamy też pewną tendencję, że no 3 4. Pacjentów, to jest ponad 2, 2 I pół miliona pacjentów, to są pacjenci, którzy są objęci rehabilitacją właśnie ambulatoryjną. Natomiast mimo że tak naprawdę środki są na to przekazywane I tutaj nie ma problemu z finansowaniem tych świadczeń, to jednak zauważamy, że no podaż jest niewspółmierna do popytu. Więc myślę, że kwestia tutaj nadal będę podtrzymywała to, co planujemy, czyli zmiany organizacji udzielania świadczeń, rozwiąże tę kwestię. W analizowanym okresie, bo pan poseł wspomniał rok 2024, 2026, Rzeczywiście I pani poseł też przytoczyła liczbę, że wartość umów na fizjoterapię ambulatoryjną się zmniejszyła, ale musimy podkreślić, że z kolei wzrosła na fizjoterapię domową.
I tutaj mamy dane z Narodowego Funduszu Zdrowia, ale ja myślę, że tutaj pan prezes I pani dyrektor przedstawią bardziej dokładne dane podczas swojej prezentacji, ale należy spojrzeć na liczby, bo jednak finansowanie terapii domowych wzrosło z 700 sześćdziesięciu ośmiu 1000000 do miliarda trzystu siedemdziesięciu 1000000. Również zwiększyły się nakłady na rehabilitację stacjonarną. I tu też ja bardzo takie grube dane pokazuję, ale na pewno przejdziemy do szczegółów. Od 2750000000 do prawie trzech 1000000000. I teraz liczba rozliczonych świadczeń również wzrosła o ponad 75 procent, a liczba pacjentów korzystających z tej formy rehabilitacji zwiększyła się fizjoterapii domowej ze stu trzynastu do stu osiemdziesięciu trzech 1000.
Ja nie będę przytaczała całego materiału, bo on jest dość obszerny I tu są tabele. Natomiast bardzo
Speaker 1
Te materiały otrzymaliśmy I myślę, że państwo się z tym zapoznali. Natomiast dla nas istotne są informacje, co państwo macie zamiar z tym robić, właśnie ta strategia, w którym kierunku to ma iść I czy w ogóle podejmujecie jakieś działania w tym zakresie.
Dominika Janiszewska-Kajka
Naszym zadaniem jest właśnie dobrze zorganizować, czyli zmienić rozporządzenie w zakresie rehabilitacji I jesteśmy już powiedzmy na dobrej drodze, bo tak jak powiedziałam, jesteśmy po konsultacjach. Zobaczymy, czy wszystkie rozwiązania uzyskają akceptację kierownictwa, ale ponieważ to były prace prowadzone bardzo szeroko, jakby nikogo nie pominęliśmy też naszych naszych partnerów, ale też naszych interesariuszy w tym procesie legislacyjnym, to mamy nadzieję, że że uda nam się wprowadzić. I przede wszystkim uporządkuje to ścieżkę pacjenta, ponieważ wprowadzamy, tak jak powiedziałam, nowe skale, wydłużamy w ogóle projekt cyklu fizjoterapii ambulatoryjnej z dziesięciu do dwudziestu dni zabiegowych z możliwością przedłużenia w uzasadnionych przypadkach, więc tutaj jest naprawdę spora liczba takich, znaczy spora liczba uregulowań, które wzięły się po prostu z informacji,
które
Dominika Janiszewska-Kajka
mamy od praktyków, czyli osób, które pracują w podmiotach, nie są teoretykami, ale są praktykami, pokazały nam, jak dobrze to zorganizować. I to jest, I taka jest rola ministerstwa, ale dobrze, że mamy wsparcie Narodowego Funduszu Zdrowia, jak agencji, która również z nami współpracuje, jak również szerokiego grona konsultantów, bo też pracował nad tym sztab ludzi, kilkadziesiąt osób, które wspomagały nas w wypracowaniu poszczególnych zakresów, więc tutaj, jeżeli to wejdzie, to sprawdzimy po roku czasu, jak to funkcjonuje I zobaczymy, czy system no nie wymaga poprawy w tym zakresie. Natomiast na ten moment takie przewidujemy, to są najbliższe nasze działania na najbliższe 2 miesiące. Czyli wprowadzenie
Speaker 1
tego nowego systemu czy nowego rozwiązania, na kiedy państwo planujecie tych zmian, o których pani mówi?
Dominika Janiszewska-Kajka
Będziemy współpracować z Narodowym Funduszem Wyrobia, żeby tak ułożyć harmonogram, żeby po prostu proces polegał na tym, jak zostanie podpisany, to żeby Narodowy Fundusz Zdrowia w możliwie najkrótszym czasie wdrożył nasze zmiany. Ale czy to będzie 1. Stycznia? No nie mogę tak powiedzieć, dlatego że niektóre zmiany wymagają jeszcze innych aktów, których nie można po stronie właśnie prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, których po prostu nie można wydać wcześniej, zanim nie będzie zakończony proces legislacyjny po stronie ministerstwa.
Rozumiem, dziękuję bardzo.
Dziękuję.
Speaker 11
Ja mam takie nieprzeparte wrażenie, że rehabilitacja to jest taki obszar ochrony zdrowia, w którym wydajemy jakąś sumę pieniędzy, tak do końca nie wiemy, co uzyskujemy w zamian, jakie mamy efekty I cały czas wszyscy na ten obszar no dość mocno narzekają, tak. Bardzo się cieszę, że pani dyrektor mówi o tym, że są te prace. Chętnie się zapoznam, bo gdzieś mi to umknęło I nie nie miałem okazji, nie miałem okazji się zapoznać. Natomiast jaki powinien być kierunek? Bo dzisiaj wydaje się, że rehabilitacja wymaga przede wszystkim podziału na tą pilną, ale pilną, naprawdę pilną, bo jeżeli czytamy o tym, że kolejka pilnych jest tak duża, to gdybyśmy przeanalizowali bardzo dokładnie tą kolejkę, to okaże się, że jak bardzo dużo jest, jak jak 90 procent jest pilnych, to znaczy, że że że większość nie jest pilnych, jest tylko po prostu nazwana jako pilne.
Ona powinna być skierowana indywidualnie do każdego, do każdego pacjenta I chciałbym, aby aby te regulacje, o których mówi pani dyrektor, doprowadziły do sytuacji takiej, w której w tych obszarach jak rehabilitacja udarowa, kardiologiczna, pourazowa kolejki się zmniejszyły, natomiast w tak zwanym obszarze rehabilitacji ogólnoustrojowej, to jest taki obszar, który tak najbardziej budzi moje wątpliwości, jeżeli chodzi OOO efekty działania I efekty wydanych pieniędzy. W tym obszarze często dublujemy obszar sanatoriów, często dublujemy inne obszary ochrony zdrowia. Także wydaje mi się, że warto by było ukierunkować rehabilitację tak, abyśmy, aby ci, którzy najbardziej potrzebują, czyli osoby po świeżych schorzeniach, to o czym mówiła pani minister tutaj o o szybkim powrocie do do pracy, czyli aby te osoby, które no zetknęły się z zawałem, udarem, z ciężkim urazem, aby mogły jak najszybciej skorzystać z rehabilitacji I bez sensu jest faktycznie czekanie tych osób przez wiele tygodni albo I miesięcy na rehabilitację, bo efektów wtedy nie ma żadnego. Więc tak jakby, ja o tym wiele razy mówiłem, ale wydaje mi się, że ten główny strumień rehabilitacji powinien być właśnie w tą stronę skierowany, czyli ukierunkowany indywidualnie na na na ty na tą grupę pacjentów najpilniej wymagających tej tej rehabilitacji. Dziękuję bardzo.
Speaker 1
Dziękuję. Ja myślę, że tutaj no ważne by było, żeby taki produkt był, byłby finansowany jednorazowo. Po prostu ta działalność naprawcza, czyli na przykład tam korekta chirurgiczna, czy powiedzmy po udarze, czy po po zawale I połączone to od razu z rehabilitacją. Bo jeżeli nie będzie to 1 produkt, który nie będzie wspólnie rozliczany, to zawsze będzie tak, że będą pilne I pilniejsze I ten pacjent będzie trafiał, 1 pójdzie zaraz po szpitalu, a 2. Na rehabilitację dostanie się na przykład po takim samym epizodzie medycznym, dostanie się na rehabilitację pilną za pół roku.
I to jest, o to chodzi, państwo w tym kierunku pracujecie, żeby jednak stworzyć te produkty, tak jak ortopedia, wymiana na przykład, jakaś endoproteza I rehabilitacja od razu, bo no tak to jest w normalnym świecie, w krajach poza Polską tak to jest też praktykowane. Natomiast u nas no pacjent po wymianie stawu biodrowego idzie na rehabilitację po kilku miesiącach I tak się też zdarza, więc to jest bez sensu, bo wiadomo, że już pewne zmiany nieodwracalne nastąpiły, więc czy w tym kierunku państwo też pójdziecie?
Dominika Janiszewska-Kajka
Wytyczą naszego projektu jest to, że odchodzimy od oceny rehabilitacji jako liczby wykonanych procedur na pacjencie, bo jakby to też niczego nie mierzy I państwo na to zwróciliście uwagę słusznie. Więc naszym celem jest to, żeby na samym początku oceniać po jakimś czasie trwania rehabilitacji, oceniać efekt tej rehabilitacji, czy doszło do usprawnienia pacjenta, bo to jest jakby główny cel całej rehabilitacji I wszystkich procedur, które mają być wykonane. Więc odchodzimy od tego, ile I żeby pacjent też nie oczekiwał, że to mu się należy, dlatego że to jest, tylko dlatego, że zostało mu to przyznane, biorąc pod uwagę jego stan funkcjonalny. I to przyświeca zmianie I tak taka jest filozofia, można tak powiedzieć, tej tego nowego podejścia do rehabilitacji. Natomiast pani przewodnicząca również ma rację, bo są takie rejony, dziedziny, można powiedzieć, zabiegi, po których ta rehabilitacja w czasie, określonym czasie I to też na to zwracamy uwagę w projekcie, doszczegóławiając to, ma największy sens, bo jak wiemy po jakimś czasie, właśnie na przykładzie zabiegów, które pani przewodnicząca wymieniła, ona już nie jest taka efektywna.
Więc to wszystko też zostało naprawdę bardzo całkowicie przygotowane I jakby ilość, liczba załączników, która jest w tym rozporządzeniu, ale też szczegółowość, ja myślę, że zachęcam do zapoznania się, mimo że jest po konsultacjach publicznych, ale zawsze można będzie jeszcze jakieś uwagi w ramach tutaj naszych prac czy też kontaktów do tego złożyć, bo naprawdę chcielibyśmy, że ponieważ reforma rehabilitacji I tak naprawdę dość długo nie zadziała się tutaj z różnych, z różnych powodów. Koszyk rehabilitacyjny, mimo że sama, sam rodzaj świadczeń udzielanych nie jest bardzo skomplikowany, ale jednak materia jest trudna, ponieważ ta mierzalność efektów właśnie była też tą trudnością, która powodowała, że prace się trochę przedłużały nad opracowaniem koncepcji. Dziękuję.
Speaker 1
Dziękuję. Pewnie wrócimy jeszcze do do dyskusji z Ministerstwem Zdrowia, ale teraz bym poprosiła pana prezesa Jakuba Szulca do, no też o komentarz czy też przedstawienie informacji. Pan ma przygotowaną, tak, prezentację. To bardzo proszę.
Speaker 10
Tak, pani przewodnicząca, to ja zaraz poproszę panią przewodniczącą o udzielenie głosu pani Annie Skawrońskiej, zastępcy dyrektora Departamentu Świadczeń I Opieki Zdrowotnej w Centrali Narodowego Funduszu Zdrowia. Natomiast tylko kilka zdań odnośnie tego, kilka zdań wprowadzenia odnośnie tego, o co państwo posłowie pytaliście I o czym mówiliście, już jakby wprowadzając do, do tej dyskusji. No przede wszystkim, jeżeli popatrzymy na kontrakt na fizjoterapię ambulatoryjną I udzielaną w warunkach domowych na przestrzeni pomiędzy rokiem 2000 dwudziestym czwartym a rokiem 2000 dwudziestym piątym I dalej, to faktycznie doszło do, w roku 2000 dwudziestym piątym, do zmniejszenia wartości umów na fizjoterapię ambulatoryjną, tak jak to pani przewodnicząca Sójka słusznie zauważyła. Tylko ja chciałbym przypomnieć, że to działo się w warunkach, których zidentyfikowaliśmy bardzo poważny problem polegający na nadużywaniu świadczeń z zakresu fizjoterapii ambulatoryjnej poprzez udzielanie świadczeń z zakresu fizjoterapii ambulatoryjnej przez niektóre podmioty, w zasadzie wyłącznie albo prawie wyłącznie w warunkach domowych I jeszcze pomiędzy różnymi województwami. Mieliśmy też spotkanie Komisji Zdrowia poświęcone między innymi temu, temu tematowi.
I tak jak pani dyrektor Kajka zauważyła, to co stało się w roku 2000 dwudziestym piątym, to przede wszystkim przesunięcie alokacji środków z fizjoterapii ambulatoryjnej na, na, na fizjoterapię domową. To jest przede wszystkim ten skutek, który zadziałał. Natomiast przy oczywistym ograniczeniu możliwości udzielenia świadczeń z zakresu fizjoterapii domowej warunkach, znaczy na kontrakt, na kontrakt zawarty na fizjoterapię ambulatoryjną, więc co do zasady to jest to, co się stało. Natomiast jeżeli popatrzymy na to, jak wygląda wartość świadczeń, które są udzielane w, we wszystkich zakresach rehabilitacji leczniczej, to ona oczywiście wzrasta. Za chwilę, myślę, pokażemy wysokiej komisji szczegóły, jak to wyglądało na przestrzeni ostatnich lat.
Natomiast jeszcze odnosząc się do tego również, o czym mówiła pani dyrektor Kajka, czyli tego, w jaki sposób celować w fizjoterapię I tego, do czego odnosił się pan poseł Bojarski. No to też mam nadzieję, za za za chwilę pokażemy, jak duży mamy odsetek pacjentów, którzy są rehabilitowani ruchowo, którzy pozostają w rehabilitacji przez okres dłuższy niż jednego roku, czy przez okres dłuższy niż dwóch lat, bądź też jaką mamy dynamikę skierowań. I faktycznie, jeżeli spojrzymy tak bez dwóch zdań, kolejki I czasy oczekiwań są problemem, przy czym one są przede wszystkim spowodowane tym, że bardzo przyrasta nam liczba skierowań, natomiast nie do końca, nie do końca mamy na to od początku odpowiedź w postaci możliwości zaadresowania mimo wzrostu środków, które są alokowane I z tymi problemami, o których wspominałem. To znaczy, to nie jest tak, że mamy rozwiązane w tym momencie wszystkie kwestie związane z czy to fizjoterapią ambulatoryjną, czy fizjoterapią domową, czy kolejnymi postępowaniami na na na fizjoterapię domową I kolejnymi miejscami udzielania udzielania świadczeń, gdyż no to tak jak również Komisja Zdrowia pochylała się nad tym problemem, musimy w miarę możliwości, po 1. Wyrugować wszystkie wątpliwości co do tego, czy te kontrakty, które są zawierane, są kontraktami, których takimi, na których nam zależy, czyli tak jak pani przewodnicząca Sujka mówiła, czyli żeby miejsca udzielania świadczeń faktycznie znajdowały się jak najbliżej pacjenta, a nie były udzielane z innego województwa czy z drugiego, czyli z zupełnie innego miejsca w Polsce, gdzie nie ma możliwości kontroli tak naprawdę nad takim świadczeniodawcą, czy też, żeby nie były, czy też, żeby nie generowały konieczności interwencji takich jak te, o czym za chwilę, o czym za chwilę powiemy, które wykonywaliśmy w roku między innymi 2000 dwudziestym piątym I kontynuuje, kontynuujemy w roku 2000 dwudziestym szóstym.
Jeżeli pani przewodnicząca pozwoli, to prosiłbym o udzielenie głosu pani dyrektor Skowronskiej.
Anna Skowrońska
Dzień dobry, szanowni państwo, Anna Skowronska, jestem zastępcą dyrektora w Departamencie Świadczeń Opieki Zdrowotnej w centrali Narodowego Funduszu Zdrowia. Kilka słów uzupełniająco o podniesieniu do tego, czym powiedział już pan prezes Szulc. Jeśli chodzi o kompleksowość po zabiegach endoprotezoplastyki I po udarach, w sierpniu ukazał się projekt zarządzania prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, który wprowadza wskaźniki jakościowe. Projekt jest oparty w I został wydany w oparciu o ustawę o jakości ogólne warunki umów, które od 1 lipca tego roku nakładają na Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia obowiązek wprowadzenia korektorów płatności w przypadku, jeśli wskaźniki jakościowe otrzymują konkretne wartości graniczne. Taka modyfikacja do systemu jest wprowadzona I myślę, że w tym tygodniu albo na początku przyszłego tygodnia zostanie ona opublikowana w formie zarządzania z zakresu leczenia szpitalnego, czyli w przypadku pacjentów, którzy po endoprotezoplastykach albo po udarach w określonym czasie otrzymają rehabilitację, taka płatność będzie premiowała właśnie ośrodki, które tę kompleksowość oferują.
Jeśli chodzi o realizację świadczeń w ramach rehabilitacji leczniczej, to będą szczegółowe dane. Dane, które państwo dostali, zaznaczam w zakresie realizacji, dotyczyły części świadczeń. Te dane są zaktualizowane o wszystkie świadczenia zrealizowane, sprawozdane w ramach bazy Narodowego Funduszu Zdrowia. I tak, jeśli chodzi o wydatki na przestrzeni lat 2024, 2025, wartość zrealizowanych świadczeń w zakresie w ogóle rehabilitacji w 2000 dwudziestym piątym roku to już ponad 9000000000 złotych, z czego odpowiednio największą część stanowią wydatki w zakresie rehabilitacji stacjonarnej, ponad 3000000000. Następnie w zakresie fizjoterapii ambulatoryjnej, ambulatoryjnej I później odpowiednio w dziennej I w rehabilitacji domowej.
Jeśli chodzi o wartość zrealizowanych świadczeń w pierwszym półroczu tego roku, jest to niespełna 5000000000 złotych. W kontekście fizjoterapii zarówno ambulatoryjnej, jak I domowej należy zwrócić uwagę na wzrost wartości świadczeń w zakresie, w tym zakresie po wprowadzeniu ustawowych rozwiązań związanych z nielimitowym poziomem płatności za pacjentów z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, przepraszam. I tak w 2000 osiemnastym roku to był niespełna 1000000000 złotych. Widzą państwo,
Praktycznie ten kawałek fizjoterapii domowej, czyli ten fioletowy, fioletowy słupek jest właściwie niewidoczny. Natomiast w roku 2000 dwudziestym piątym mamy już ponad czterokrotnie wyższą wartość zrealizowanych świadczeń, prawie 4 I pół miliarda złotych. Jeśli chodzi o wydatki w tym zakresie za 1. Półrocze 2000 dwudziestego szóstego roku, dane wskazują na to, że wartość świadczeń zrealizowanych będzie wyższa aniżeli w roku 2000 dwudziestym piątym. W zakresie pytań o zmiany, jakie Narodowy Fundusz Zdrowia w swojej kompetencji prezes może wprowadzać I wprowadzał, no nie sposób analizować tych danych bez kilku elementów, które zadziały się właśnie w roku 2000 dwudziestym piątym, mianowicie rozdzielenie fizjoterapii domowej I fizjoterapii ambulatoryjnej.
Tutaj mieliśmy sytuację, w której ze względu na ceny punktu w zakresie fizjoterapii ambulatoryjnej bardziej opłacalne było wykazywanie pacjentów w ramach tego właśnie zakresu, aniżeli świadczeniodawców, którzy posiadali umowę na fizjoterapię domową. I tutaj odnotowywaliśmy przypadki, w których prawie 100 procent świadczeń realizowanych było w ramach zakresu ambulatoryjnego na rzecz pacjentów domowych, no I jednoznacznie jest to ograniczenie dostępności świadczeń w tym zakresie. Z tego powodu w 2000 dwudziestym piątym roku zostały wprowadzone zmiany polegające na zmniejszeniu możliwości realizacji, jeśli chodzi o czas przeznaczony na realizację świadczeń w domu pacjenta. Na początku było to 50 procent. Zapowiedzi dotyczyły tego, że finalny model uniemożliwi całkowicie realizację świadczeń w ramach zakresu fizjoterapii ambulatoryjnej.
Natomiast ze względu na zgłoszone uwagi I też pochylając się w kierunku środowiska, na ten moment obowiązuje przepis dotyczący dwudziestu procent. Czyli w ramach całego czasu pracy fizjoterapeutów, w ramach fizjoterapii ambulatoryjnej możliwa jest realizacja świadczeń na rzecz pacjentów w domach, natomiast w czasie nie wyższym niż 20 procent. W ubiegłym roku mieliśmy też znaczne podniesienie taryf w zakresie rehabilitacji stacjonarnej. Od lipca 2000 dwudziestego piątego roku te taryfy wzrosły o ponad 400000000 złotych w ujęciu rocznym. To jest wzrost o ponad 14 procent I ze względu właśnie na to, że no naszym celem było przekierowanie tych środków głównie do pacjentów, którzy wymagają rehabilitacji w trybie tak zwanym ostrym, czyli są po udarach albo po zabiegach.
Wyodrębniliśmy też w umowach zakresy dla pacjentów tak zwanych wymagających czy ciężkich, które też mają nam pomóc w zakresie monitorowania tej sytuacji, czyli później ewentualnego kierowania strumienia płatności właśnie w kierunku tak zawartych umów. W w tym roku kolejne zmiany, które zostały wprowadzone w tym zakresie, to są zmiany polegające na rozliczaniu świadczeń w obszarze województwa, na które zostało ogłoszone postępowanie konkursowe. Zaprezentuję na kolejnych slajdach dane, jak to, jak to, jak to wygląda po po pierwszym kwartale, bo to były zmiany wprowadzone od kwietnia tego roku. Wprowadziliśmy konieczność uzyskania zgody dyrektora oddziału na realizację świadczeń przez podmiot, który nie znajduje się na danym województwie. Chodzi tutaj właśnie o to, żeby zabezpieczyć dostęp dla pacjentów z danego powiatu, ponieważ przeprowadzane analizy I kontrole pokazywały, że podmioty na przykład posiadające umowę w województwie mazowieckim, realizowały świadczenia na rzecz pacjentów na przykład z województwa pomorskiego, tym samym ograniczając dostęp w województwie pomorskim.
W tym obszarze były wprowadzone I w dalszym ciągu są wzmożone działania kontrolne. W ubiegłym roku było to 56 kontroli, z których 96 procent zakończyło się ustaleniami negatywnymi na wartość łączną kar finansowych ponad czterech 1000000 złotych. Kontrole prowadzone są w dalszym ciągu, w chwili obecnej, w trakcie lub planowanych do rozpoczęcia kontroli w tym zakresie jest ponad 20. W tym obszarze nie sposób zwrócić uwagę na element, który znacznie wpłynął na model wybierany przez świadczeniodawców w zakresie do ograniczania właśnie dostępu dla pacjentów wymagających interwencji na rzecz pacjentów, którzy legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Patrząc na dane, które są publicznie dostępne, dotyczące zarówno przyczyn, ale również odsetka poszczególnych orzeczeń wydanych, mamy w ramach stopnia lekkiego I umiarkowanego kilkunastoprocentowy wzrost, natomiast najwyższy w tej grupie dla pacjentów ze stopniem znacznym, przy czym zwraca uwagę również zmiana w strukturze I w zakresie chorób psychicznych.
Tutaj znaczny stopień niepełnosprawności to jest ponad procent wzrostu względem 2000 dziewiętnastego roku w zakresie właśnie wydanych orzeczeń, które skutkują dodatkowymi uprawnieniami. I mając na uwadze, że często nie są to elementy związane z ograniczeniem funkcjonalnym stanu pacjenta, Tutaj z naszej perspektywy jako Narodowego Funduszu Zdrowia szczególnie istotne jest wprowadzenie regulacji na poziomie rozporządzenia Ministra Zdrowia, tak żeby te świadczenia były realizowane na rzecz pacjentów, którzy rzeczywiście tego wymagają. Kilka słów o tym, jak zareagował rynek na nasze zmiany I jak to wygląda w kontekście właśnie dostępności dla pacjentów. W momencie, w którym wprowadzaliśmy te zmiany, były podnoszone różne argumenty w zakresie tego, że ograniczy to dostępność pacjentów, że nastąpi zmniejszenie liczby umów, że będą świadczeniodawcy wypowiadać te umowy, a tym samym właśnie zmniejszy się dostępność dla pacjentów. Najświeższe dane za, za również 1.
Półrocze 2000 dwudziestego dwudziestego szóstego roku pokazują, że liczba pacjentów powprowadzonych w 2000 dwudziestym piątym w bardzo dużych zmianach nie zmniejszyła się. Jest nawet na nieznacznie wyższym poziomie aniżeli w 2000 dwudziestym czwartym roku. Myślę, że należy powiedzieć, że jest ona stała. Jeśli chodzi o ten pomarańczowy, pomarańczowy słupek na slajdzie, on pokazuje jak potencjał fizjoterapii domowej przejął właśnie pacjentów, którzy są w ramach fizjoterapii domowej, byli usprawniani w domach. Jeśli chodzi 000 kolejną zmianę, o której powiedziałam, czyli obszarowość po lewej stronie, pomarańczowe słupki to jest realizacja poza obszarem kontraktowania.
Jak państwo widzą, już na podstawie pierwszych danych za 2. Kwartał 2000 dwudziestego szóstego roku, widać, że na podstawie wprowadzonych regulacji udało się ograniczyć imigrację, to znaczy w ramach planowanych przez oddziały postępowań środki te zostają w województwie, na którym ogłoszono postępowanie. To jest zmiana od pierwszego, od pierwszego kwietnia. Ze względu na to, że oczywiście dostrzegamy możliwość, kiedy na przykład powiat jest ościenny I możliwość realizacji przez świadczeniodawcy, który jest bliżej pacjenta, wprowadziliśmy możliwość uzyskania takiej zgody. Natomiast dane pokazują, że świadczeniodawcy z tego nie korzystają.
Rynek jakby w zakresie, w ramach umów, które zostały zawarte, od pierwszego, od drugiego kwartału 2000 dwudziestego szóstego roku realizuje świadczenia w ramach województwa, na które ogłoszono postępowanie. Kolejny argument, o który obawiano się, jak nasze zmiany wpłyną na sytuację przede wszystkim fizjoterapeutów I personelu, który realizuje świadczenia w zakresie fizjoterapii ambulatoryjnej I domowej. No dane pokazują, że zarówno w zakresie liczby osób, jak I liczby godzin, które mamy w harmonogramach, to są dane z zatwierdzonych, z zatwierdzonych harmonogramów w oddziałach wojewódzkich, czyli takich, które zostały zaakceptowane w umowach, pokazują, że sytuacja ta jest stabilna I około dwudziestu ośmiu 1000 fizjoterapeutów udziela świadczeń. Widzimy przesunięcie oczywiście, czyli ci, ci fizjoterapeuci, którzy realizowali świadczenia na rzecz pacjentów w domach fizjoterapii ambulatoryjnej, przeszli w dużej części do umów domowych, więc tę sytuację również udało się opanować I oceniamy te zmiany pozytywnie względem, względem celu, jaki sobie postanowiliśmy. Jakie mamy wyzwania?
No nie wiedząc, o czym, co państwo będą wskazywać, patrzymy na to dokładnie tak samo. Z naszej perspektywy najistotniejszy jest wzrost dostępności dla pacjentów ostrych, czyli po stanach, którzy są po po po zabiegach operacyjnych, w kontekście fizjoterapii domowej jako kryterium kwalifikacji po endoprotezoplastykach, po złamaniach, czyli doprowadzić poprzez różne mechanizmy rozliczeniowe w ramach oczywiście kompetencji, jakie posiada prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, zadziałać w taki sposób, aby zwiększyć dostępność dla pacjentów, którzy wymagają tej rehabilitacji szybko. Zwraca tutaj naszą uwagę jeszcze w tym zakresie zróżnicowana struktura, za którą za chwilę państwu pokażę. W zakresie pacjentów w domach pomocy społecznej te wszystkie dane, które, które są pokazywane, one zarówno w zakresie obszarowości, jak I pacjentów w DPL-ach, jakby pokazują te same województwa, które też były w wyniku stwierdzonych przez nas nieprawidłowości, więc to jest generalnie, to są ci sami świadczeniodawcy, z którymi w tym momencie trwają postępowania wyjaśniające. I ostatni element, na który chciałam zwrócić uwagę, przepraszam.
Speaker 14
Nie, nie na sejm chciałam zwrócić uwagę, nie wiem jak mam tutaj wrócić do tego, tak. Tak, to ja powiem, tak tylko, tak, to już powiem. No dane, dane dotyczące efektywności terapii, czyli to jest przedostatni slajd, który myślę, że
Anna Skowrońska
No jest jednym z najważniejszych. 136000 pacjentów spośród 307000, którzy mieli realizowane świadczenia w domu w w latach 2024, w pierwszym półroczu 2026 jest usprawnianych dłużej niż rok. Mamy tutaj też dużą część pacjentów, którzy są usprawniani ponad 2 lata. O, za chwilę pokażę państwu ten. To jest ten slajd, czyli ponad rok to jest granatowy słupek, w środku pomarańczowy to są 2 lata I więcej.
No I pozostali pacjenci to są ci, którzy nie znaleźli się w podgrupach roku I dwóch. I tak naprawdę z naszej perspektywy to jest działanie, nad którym chcielibyśmy się skupić od przyszłego roku I wprowadzić rozwiązania w tym zakresie, żeby zwiększyć dostępność I żeby zacząć promować efektywność prowadzonej terapii, czyli rzeczywiście po to, do czego tutaj, jakby jaki jaki jest cel działania fizjoterapeutów usprawniających pacjentów, czyli żeby, żeby ci pacjenci szybko wracali do pracy, żeby byli, żeby byli usprawniani I to jest cel, który my jako Narodowy Fundusz Zdrowia stawiamy sobie na przyszły rok w tym zakresie. Dziękuję.
Speaker 1
Dziękuję bardzo za przedstawienie stanowiska NFZ-u, Ministerstwa Zdrowia, a teraz otwieram dyskusję. Kto z państwa z zaproszonych gości chciałby zabrać głos? Po kolei. Proszę bardzo, pan Zdobylak, bo widziałam rękę pana Zdobylaka. I też bardzo proszę o przedstawianie się do protokołu.
Krzysztof Zdobylak
Krzysztof Zdubylak, ekspert ds. Transformacji systemu ochrony zdrowia stowarzyszenia EFIT Polska. Ja mam kilka pytań przede wszystkim do pani dyrektor z ministerstwa. Poczynając od tego, że pani powiedziała, że musicie państwo dobrze zorganizować system, czyli zmienić rozporządzenie. I ja bym jednak proponował, żeby trochę szerzej na to patrzeć, bo samo rozporządzenie to jest dopiero 10 procent sukcesu, żeby ta zmiana się operacyjnie zadziała później I żeby dobrze zaprojektować systemy zachęt I odstraszania od nadużyć, to będzie prawdziwe wyzwanie, żeby ta zmiana zadziała się też na dole.
Niewątpliwie trzeba te zmiany monitorować. I przechodząc do dalej, myślę, że dobrze, że państwo poruszyli ten temat dużego wzrostu fizjoterapii domowej. Rozumiem, że oceniają państwo to pozytywnie, ale chciałem też spytać, czy to była tylko zmiana porządkująca, czy też jakieś efekty zdrowotne dla pacjentów są tutaj monitorowane I czy były, czy była to zmiana korzystna dla pacjentów z tej perspektywy. Dodatkowo, jak patrzę sobie na tą tabelkę numer 3, wolumen I wartość rozliczonych świadczeń I na prezentację pani dyrektor z NFZ-u z kolei, która mówi o realizacji świadczeń z fizjoterapii, to szczerze powiedziawszy troszkę mi się liczby nie zgadzają. My dostajemy te materiały dopiero tuż przed komisją, więc może jest prosta odpowiedź, ale chciałem spytać, dlaczego te wartości się różnią, gdzie jest różnica.
Szczególnie jak sobie spojrzymy na sumę fizjoterapii ambulatoryjnej I domowej, to według, według NFZ-u ta łączna wartość świadczeń między dwudziestym piątym a dwudziestym czwartym rokiem wzrosła, a według Ministerstwo Zdrowia zmalała. Więc moje pytanie, jaka była rzeczywistość I w którą stronę to poszło? Już nie mówiąc o tym, że rehabilitacja stacjonarna się coraz bardziej rozjeżdża w czasie pomiędzy tymi dwoma materiałami. Myślę, że to jest bardzo ciekawe, czy łącznie wartość świadczeń urosła czy zmalała w tym okresie, bo teraz nie mamy na to odpowiedzi. Kolejne pytanie, do tabelki numer 4.
Tutaj widzimy czasy oczekiwania. Myślę, szczególnie ciekawe są rehabilitacja kardiologiczna, stacjonarna I pulmonologiczna, stacjonarna. One są rozdzielone na 2 strony. Nie wiem, czy państwo zwrócili uwagę. Czas oczekiwania mediana, stacjonarna, pulmonologiczna, przypadek pilny 131 dni, przypadek stabilny 133 dni, czyli tylko 2 dni różnicy na stu trzydziestu dniach.
Czy jest jeszcze sens w ogóle rozróżniania I jakie działania państwo planują, żeby przypadki pilne były naprawdę pilne? Na kardiologicznej, stacjonarnej są 3 dni różnicy, akurat na dwudziestu dwóch dniach, więc to jest kilkanaście procent, ale nadal tej różnicy praktycznie nie ma. Myślę, że to jest szczególnie ciekawe, jakie tutaj państwo działania planują I podejmują. I kontynuując to także w zakresie zróżnicowania pomiędzy województwami, ponieważ myślę, że te różnice ośmiokrotne w czasie oczekiwania, mediany czasu oczekiwania pomiędzy, chociażby ogólnoustrojową stacjonarną w Lubelskim 55 dni I w Świętokrzyskim 401 dni. To wymaga jakiegoś zaadresowania, bo wszyscy powinni jednak mieć stosunkowo równy dostęp do ochrony zdrowia.
I pytanie, czy do zaadresowania tego nie rozważaliście państwo wykorzystania bardziej potencjału fizjoterapeutów, bo teraz już przenosząc się do tabelki o sytuacji kadrowej, marzec 2026, państwo deklarujecie w fizjoterapii ambulatoryjnej 19000 osób wykonujących fizjoterapię ambulatoryjną, łączna liczba godzin zaraportowanych 627000, jak rozumiem, za cały miesiąc, jak podzielimy jedną wartość przez drugą, to są 33 godziny miesięcznie, czyli 1 dzień tygodniowo. Z czego wynika to, że fizjoterapeuci realizujący fizjoterapię ambulatoryjną tylko 1 dzień tygodniowo pracują w ramach kontraktu z NFZ-em, a nie więcej. I czy planują państwo to zmienić? Dziękuję.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. No dużo szczegółowych pytań. No właśnie, to może państwo od razu skomentują te pytania I przejdziemy do pozostałych gości.
Dominika Janiszewska-Kajka
Dziękuję. To może ja się odniosę do tego pierwszego pytania. Tak, rozporządzenie Ministra Zdrowia jest właśnie tym aktem, który rozpoczyna wszystkie inne działania I stanowi podstawę do tego, żeby potem Narodowy Fundusz Zdrowia doszczegółowił pewne kwestie w zarządzaniu, więc jakby nie wiem, jak można by to było bardziej kompleksowo uregulować I wprowadzić nowy model, jak tylko to, że zmienić właśnie rozporządzenie, ale ta zmiana jest naprawdę gigantyczna. Tam jest bardzo dużo zmian przepisów, więc dziękuję za te uwagi. Oczywiście my się zapoznamy.
Mamy świadomość tego, jaką mamy liczbę fizjoterapeutów, jaka jest liczba lekarzy rehabilitacji. To też wpływa na dostępność, dlatego że musimy zabezpieczyć poszczególne zakresy rehabilitacji. I tak mamy, proszę państwa, 65000 fizjoterapeutów w Polsce. Natomiast jeśli chodzi o liczbę lekarzy rehabilitacji, którzy są też wymogiem podstawowym w zakresach, to mamy ich 2081, osiemdziesięciu 1 wykonujących zawód. Więc to też wpływa.
Pan wspomniał o tym, że mamy, że nasze dane są niezgodne. Nie jest tak, proszę państwa, my współpracujemy w zakresie opracowania materiałów. Podstawą naszych analiz stanowi, stanowią dane z Narodowego Funduszu Zdrowia. Zapewne odnosił się pan do liczb dotyczących sprawozdanych a rozliczonych świadczeń I stąd wynika ta rozbieżność. Natomiast jeśli chodzi o inne pytania, to nie pamiętam, nie pamiętam tych pozostałych, przepraszam, ale jeżeli można to doprecyzować.
Za
Speaker 1
oddamy pani głos, ale pan prezes w tej chwili, bo chciałabym, żebyśmy też kolejnym gościom dali
Speaker 10
Jeżeli można pani przewodnicząca 2 zdania tylko, żeby dokończyć wątek, który zgłosił pan z Dobry, ale to znaczy tak, no jeśli chodzi o poprawę sytuacji pacjentów, no przede wszystkim ta zmiana, która została wprowadzona, czy te zmiany, które wprowadzaliśmy w trakcie ubiegłego roku, doprowadziły do tego, że fizjoterapia udzielana usprawniania pacjentów w warunkach domowych, zaczęło odbywać się w większości w ramach kontraktu na na na fizjoterapię, na fizjoterapię domową, a nie fizjoterapię ambulatoryjną. Na tych slajdach państwo widzieliście, jak ta skala I dynamika zmian, w szczególności właśnie w fizjoterapii ambulatoryjnej I świadczeniach udzielanych w warunkach domowych wyglądała na przestrzeni, na przestrzeni lat. Natomiast tutaj warto jeszcze powiedzieć, że mamy do czynienia z sytuacją, w której co do zasady świadczenia udzielane w warunkach domowych powinny być I są dedykowane dla pacjentów, którzy nie mogą dotrzeć do placówki, tak żeby mogli mieć te świadczenia udzielone w warunkach na przykład ambulatoryjnych. Z danych Narodowego Funduszu Zdrowia, z danych sprawozdawczych Narodowego Funduszu Zdrowia, że w przypadku świadczeń rehabilitacji w warunkach domowych okazuje się, że blisko 85 procent pacjentów to są pacjenci, korzystają, którzy korzystają z różnych innych świadczeń, czy to w podstawowej opiece zdrowotnej, czy w ambulatoryjnej opiece specjalistycznej, które nie są udzielane w warunkach domowych bądź nie są udzielane w warunkach teleporady, tylko są udzielane w ramach fizycznego kontaktu pacjenta z placówką, więc tu faktycznie duże wyzwanie do do do zarysowania w najbliższym czasie.
Różnice pomiędzy województwami, o których pan mówił, no w dużej mierze tutaj o tym mówiła już pani dyrektor, tak, to znaczy mamy jednak bardzo poza możliwościami, poza możliwościami rozstrzygania postępowań, mamy, mamy jednak bardzo dramatyczne różnice pomiędzy województwami, również w,
Do kadry medycznej, tak. I często jest tak, że w mniejszych województwach okazuje się, że że no nie ma możliwości, żeby rozstrzygnąć skutecznie postępowanie, nawet gdyby ono zostało przez oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia ogłoszone. Kolejną sprawą oczywiście jest to, w jaki sposób kolejka, która kolejka oczekujących, no czyli to jest problem, z którym borykać się pewnie będziemy aż do momentu, kiedy nie zostanie skutecznie we wszystkich zakresach świadczeń wprowadzona rejestracja elektroniczna I pacjenci nie będą korzystać wyłącznie z tego, z tego kanału. No to są dane sprawozdawcy z samych świadczeniodawców, które niekoniecznie muszą być podparte, chyba że są rozliczane w ramach aplikacji AP Colce, nie są podparte danymi rozliczeniowymi. Dziękuję.
Speaker 15
Dziękuję bardzo. Ktoś z państwa? Bardzo proszę pan Marek Wójcik. Dziękuję
Marek Wójcik
bardzo. Marek Wójcik, Związek Miast Polskich. Pani przewodnicząca, państwo posłowie, panie prezesie, szanowni państwo. Z oczywistych powodów jako przedstawiciel samorządów terytorialnych zwrócę uwagę na pewien wątek, który nawiasem mówiąc, nieco pan prezes przed chwilą Szulc o tym wspomniał, ale ja podam kilka twardych danych, które są piorunujące. Otóż, jeżeli my mówimy o dostępności, to ta dostępność terytorialna, szczerze mówiąc, nie istnieje.
Nie jest to nic nowego, tak? Ale podam państwu kilka takich danych na podstawie tego materiału, które wskazują na to, że w tej sprawie potrzebne są jednak pewne zmiany. I powiem sobie szczerze, pan prezes mówił o tym, że z tą dostępnością jest problem, dlatego że nie ma, nie ma fachowców, nie ma specjalistów. No pozwolę sobie, pozwolę się z tym nie do końca zgodzić, bo te świadczenia to nie są świadczenia, które wymagają nieprawdopodobnej infrastruktury bardzo często, tak. Mówimy o tych, o tych podstawowych świadczeniach z zakresu fijoterapii.
Mamy sporą grupę zawodową fijoterapeutów. Natomiast I tutaj ta kwestia migracji, też nie, jak przypominam sobie dane dotyczące migracji, to to ten wątek, ten element migracji, zaświadczenia mi z zakresu fizjoterapii był śladowy. Ale podam państwu kilka danych. Ja przepraszam, że to będą liczby I będzie ich już trochę, ale chciałem państwu unaocznicę w tej sprawie. Moim zdaniem te różnice wynikają z wieloletnich uwarunkowań.
Także historycznie, historycznie podchodząc kiedyś, ktoś traktował tą fizjoterapię czy rehabilitację leczniczą bardziej przyjaźnie I nigdzie indziej I to się w dalszym ciągu pojawia. I kilka przykładów. Ja będę zderzał ze sobą na przykład takie województwa, które są bliskie populacyjnie, żeby nie było tak, że ja odnoszę, nie wiem, lubuskie do Mazowsza, tak. Więc na przykład Dolny Śląsk, Małopolska I Wielkopolska to jest populacja zbliżona do trzech 1000000, gdzie często dokonuje to porównanie. I na przykład tutaj, jeżeli chodzi o, o żałuję, że nie ma pana posła z Podkarpacia.
Bo drodzy państwo, jeżeli chodzi o dostępność liczby miejsc, świadczeń, udzielając świadczeń w fizjoterapii ambulatoryjnej, to na Podkarpaciu jest ich aktualnie 377, a uwaga na Podlasiu 42, tak. No 9 razy mniej, województwa populacyjnie zbliżone, tak? 9 razy mniej, 377 miejsc udzielania tych świadczeń. Na Dolnym Śląsku I teraz te 3 województwa, na Dolnym Śląsku mamy 72, a na Małopolsce 128. Podobne województwa.
No środki zresztą są w jednym województwie 161000000, w drugim 281, ale jak państwo widzicie, no różnica jednak jest, jest spora. Bardzo ciekawie to wynika z fizjoterapii domowej, Bo najwięcej miejsc do do doświadczeń jest na Podkarpaciu znów, 183, a drodzy państwo, nie zgadlibyście, gdzie jest ich najmniej. Otóż 14 razy mniej jest ich na Pomorzu, bo zaledwie 13 na całe województwo, mówię o Fizjoterapii Domowej, tak. I też tam kwoty są ciekawe, bo nakłady na tą, na to świadczenie na Podkarpaciu są dokładnie prawie takie same jak na Mazowszu I0I0 prawie 20 procent wyższe niż na Śląsku, tak? Na Podkarpaciu.
Zobaczcie państwo, jakie są różnice. W rehabilitacji stacjonarnej Mazowsze 87 miejsc, Opolszczyzna 15, tu jak może nie ma takich dużej różnicy, ale, ale już na przykład w rehabilitacji w ramach ośrodków dziennych, no tu jest, mamy gigantyczny problem. No cieszy mnie to, że na Mazowszu jest ich 209 takich miejsc w uzgodnieniu świadczeń, ale w Lubskim zaledwie 13, tak. To, to nie oddaje różnic populacyjnych, tak. To zupełnie, zupełnie jest, jest inaczej.
Bardzo jest też niedobrze, jeżeli chodzi o osoby z, z niepełnosprawnościami. I znów użyję tych trzech województw. No na Dolnym Śląsku wydatki w tym 142110000 pacjentów, a w Małopolsce, cieszę się, że w mojej Małopolsce, bo tam mieszkam, dwukrotnie więcej, 261 I 160000 pacjentów. Zresztą czasem to jest tak, że I tu też na to zjawisko chcę zwrócić uwagę, że mamy, nie wiem, dwukrotnie większą liczbę pacjentów, ale trzykrotnie większe finansowanie, tak. Wynika to, że ta jednak ta forma świadczeń jest inna, inny jej charakter.
Może jeszcze ze 2, ze 2 porównania. Stacjonarna, rehabilitacja, świadczenia stacjonarne, Wielkopolska 8000 pacjentów I 121000000, a równocześnie mamy tutaj, Podlasie, 12000, przepraszam, Dolny Śląsk, 12000 mieszkańców objętych pacjentów, czyli 50 procent więcej, ale kwota dokładnie taka sama, tak. To pokazuje, że jednak jest pewne zróżnicowanie. Różne świadczenia o różnej wartości, w różnych miejscach się pojawiają. I na koniec może też świadczenie, które będzie wymagało, chyba niestety jest przyszłościowe, mianowicie rehabilitacja w ośrodkach dziennych.
Drodzy państwo, nakłady w tym roku, poprzednie zresztą też, na Mazowszu I to jest moim zdaniem dobra praktyka mazowiecka, są większe niż łączne nakłady w siedmiu innych województwach, tak. 1 Mazowsze większe niż łączne nakłady w siedmiu, nawet więcej niż siedmiu, ale już zaokrągliłem w dół na wszelki wypadek. Mówię tu z perspektywy samorządów terytorialnych I tej do dostępności terytorialnej. Prośba do pana prezesa, myślę, że wiemy o tym prawie wszyscy na tej sali, że to nie ma nic wspólnego z, z epidemiologią absolutnie. To są pewne uwarunkowania wieloletnie, które trzeba próbować odczarować.
Bo jeżeli mamy tak tego typu różnice w dostępie do świadczeń terytorialnych, no no to niedobrze dla nas wszystkich. No niektórzy bardziej lubią tą tą tę kategorię świadczeń, przeznaczają na to więcej pieniędzy. Zobaczcie państwo, I to jest ostatni wątek, jak w trakcie roku przeznacza się na poszczególne oddziały dodatkowe pieniądze na wniosek dyrektorów oddziałów. Zobaczcie, w ilu województwom tam się pojawi rehabilitacja, tak. I to są I pojawia się owszem, są takie 2, gdzie systemowo o tej rehabilitacji się pamięta, jak się dokonuje przesunięć środków, ale gdzie indziej nie.
Dlatego dziękując bardzo za ten materiał, tak, I dziękując za to, że o tym pani pani przewodnicząca zrobiła spotkanie dotyczące tej kwestii, ośmielam się na to zwrócić uwagę z prośbą o podjęcie działań, które spowodują, że tych różnic nie będzie. Bardzo dziękuję.
Speaker 1
Dziękuję bardzo za te cenne uwagi. Ja myślę, że tak jak tutaj pan powiedział, że wielu z nas ma świadomość, że ta dysproporcja między wydatkami, ale też ilością udzielanych świadczeń w poszczególnych województwach jest różna, ale myślę, że warto to podkreślić I przy tym budżecie, który jak państwo cały czas oceniacie, że jest niewystarczający I my też tak uważamy, to warto też zwrócić uwagę, żeby jednak te dysproporcje minimalizować. One też mogą w niektórych sytuacjach mieć uzasadnienie. No zależy to od wielu różnych kryteriów. Myślę, że NFZ najlepiej to wie, ale jednak myślę, że ważne by było, żeby tutaj porozmawiać z dyrektorami I państwo jako zarządzający NFZ-em zwrócili na to uwagę.
Dobrze, dziękuję. I ktoś z państwa? Bardzo proszę. Proszę bardzo.
Agnieszka Stępień
Dzień dobry, Agnieszka Stępień, Krajowa Rada Fizjoterapeutów. Proszę państwa, bardzo się cieszę. Dziękuję, że ta komisja tutaj jest I rozmawiamy o rehabilitacji. Znaczącą część rehabilitacji stanowi fizjoterapia. I myślę, cieszę się z dzisiejszej rozmowy, bo wydaje mi się, że wszyscy widzimy, że ten system rehabilitacji czy fizjoterapii wymaga przebudowy.
Ja mogę państwu powiedzieć, ponieważ zaprezentowano tu dzisiaj dużo liczb, dużo wykresów, Ja mogę powiedzieć z mojej perspektywy, jako prezesa izby jestem tym prezesem od roku, jakie jest moje odczucie postrzegania bycia prezesem izby, będąc między instytucjami, urzędami I środowiskiem fizjoterapeutów. I mam, I pacjentów również, mam takie poczucie przez ostatni rok po 1., że dochodzi do erozji systemu, a po 2.,
Agnieszka Stępień
Ja mam poczucie chaosu, dlatego że z jednej strony wiemy, że zmiany systemowe są potrzebne, z drugiej strony one zachodzą dosyć szybko w postaci różnych przepisów, rozporządzeń, zarządzeń I tak naprawdę nie ma czasu na przygotowanie środowiska do pewnych zmian. Przez ostatnie miesiące wiem, że pracujecie państwo nad tym, żeby poprawić fizjoterapię, ale do mnie jako do prezesa dochodzą informacje z różnych regionów dotyczące na przykład zwolnienia fizjoterapeutów z pracy, co jest związane z wprowadzanymi zmianami, co ma oczywiście przełożenie na pacjentów. Chcę powiedzieć, że jako środowisko odbyliśmy wiele spotkań z przedstawicielami wszystkich województw, wszystkich regionów. Jesteśmy gotowi do konstruktywnej rozmowy. Mamy świadomość, co jest dobre, co jest złe I bardzo jesteśmy wdzięczni, że państwo pracujecie nad rozporządzeniem.
To rozporządzenie w tym roku obchodzi 14 lat, staje się. W związku z tym w międzyczasie powstała ustawa o zawodzie fizjoterapeuty, która reguluje pewne, pewne sprawy I doszło do bardzo dynamicznego rozwoju zespołu, naszego środowiska, naszego zawodu. To jest najmłodszy zawód wśród zawodów medycznych. Średnia wieku jest między 38 a 39 lat, w związku z tym możemy przyjąć wiele zadań systemowych. Mamy, proszę państwa, pomysły jak zaoszczędzić pieniądze, ponieważ te pieniądze w naszej opinii są w systemie, wymagają tylko odpowiedniego ułożenia.
Pewne propozycje zostały zawarte z naszej strony w propozycji do rozporządzenia dotyczącego rehabilitacji, ale mamy także inne pomysły na to, jak zaoszczędzić systemowo pieniądze I skrócić kolejki. Przedłużyliśmy do Ministerstwa Zdrowia takie propozycje I każda zmiana systemowa wymaga rozmowy. My bardzo prosimy o rozmowę ze wszystkimi środowiskami, równocześnie z NFZ-em, Ministerstwem Zdrowia, tak byśmy byli wysłuchani, dlatego że najlepiej znamy potrzeby pacjentów I potrzeby fizjoterapii w Polsce.
Arkadiusz Ujma
Dzień dobry państwu, Arkadiusz Ujma, wiceprezes Krajowej Rady Fizjoterapeutów. Ja chciałbym się wypowiedzieć troszkę ze strony praktyka, ponieważ ja na co dzień pracuję w poradni ambulatoryjnej oraz w rehabilitacji domowej I część tych kolejek, a być może większość tych kolejek, jest spowodowana tym, że doszło do takiej sytuacji, w której nie doszliśmy, nie dostaliśmy, znaczy, nie nie do, nie było wyceny, podniesionej wyceny za punkt. Pozwolono nam wykonywać jakby zwiększoną ilość usług, natomiast ograniczono nas, wprowadzając, wprowadzając nam harmonogramy. Taki harmonogram to jest coś takiego, co my nie jesteśmy w stanie ani dotrudnić fizjoterapeutę, ani wykonać więcej usług, pomimo że mamy takie możliwości. To oczywiście powoduje, że część placówek próbuje, no mówiąc wprost, zmniejszyć jakość usług.
Czy naprawdę naszym celem jest to, żeby wydłużyć kolejkę I zmniejszyć jakość usług fizjoterapeutycznych, bo na pewno nie jest to celem Krajowej Izby Fizjoterapeutów, żeby doprowadzać do takiej sytuacji, w której fizjoterapeuci są zmuszani do wykonywania pracy, która jest jakby poniżej ich możliwości I kompetencji. To, powiedziała pani prezes, my mamy sporo pomysłów na to, żeby wykorzystać kompetencje fizjoterapeutów, wykorzystać ludzki potencjał. Tutaj nasz mój przedmówca mówił o oddziałach rehabilitacyjnych, a my mamy pomysł na to, żeby fizjoterapeuci mogli przyjmować w POZ-ach, żeby była forma fizjoterapii pierwszego kontaktu, tam, gdzie terapeuci mogą na poziomie porady pomóc swoim pacjentom. My nie, nie zawsze potrzebujemy prowadzić tego pacjenta w bardzo długi sposób. Ja oczywiście tutaj nie mówię o pacjentach domowych, bo to jest zupełnie inna para, to jest zupełnie inne rodzaje pacjenta.
Mówię o pacjentach, którzy mogą dojść, którzy są po urazach, którzy są z ostrymi bólami czy z podostrymi bólami kręgosłupa, którzy czekają w kolejkach niepotrzebnie, a mogliby się dostać do takiego fizjoterapeuty, uzyskać kilka porad, kilka ćwiczeń, które mogą zrobić samodzielnie w domu. To jest niezwykle zmniejszające obciążenie dla systemu. 10:10 pacjent nie czeka w kolejce, nie jest na zwolnieniu, a koszt takiej rehabilitacji jest przeniesiony tak naprawdę na, na niego I na jego pracę w domu. Mam nadzieję, że propozycja dwudziestu dni fizjoterapii w ambulatorium, jeżeli nie będzie związana z rozszerzeniem kontraktów, z rezygnacją z harmonogramów, to niestety, ale ona poszerzy, wydłuży naszą kolejkę, bo pacjenci będą czekali w dłuższych kolejkach, ponieważ ich osoby, które dostaną się przed nimi, będą w dłuższy sposób prowadzeni. To oczywiście świetny pomysł, ale tylko wtedy, kiedy zlikwidujemy harmonogramy I rozszerzymy możliwość, możliwość wykonywania kontraktów.
Także myślę, że tutaj jest wiele rzeczy do poprawy. Jesteśmy otwarci na na na dyskusję I chcielibyśmy tutaj się z państwem podzielić naszymi propozycjami. Mamy je przygotowane w takiej bardzo krótkiej w formie. Jeżeli pani przewodnicząca pozwoli, to ja potem po spotkaniu wręczę I pani posłance oczywiście również. Zachęcamy do, do, do przejrzenia I być może, być może no zyska to w państwa oczach również jakąś taką ciepłą akceptację.
Dziękuję.
Paweł Adamkiewicz
Paweł Adamkiewicz, Krajowa Izba Fizjoterapeutów. Jeszcze chciałem uzupełnić to, powiedziała pani prezes I tu kolega wiceprezes również, że fizjoterapeuci, no ustawa, która która weszła w życie, która również tak naprawdę wizyta fizjoterapeutyczna, która której celem była możliwość zaprogramowania rehabilitacji dla pacjenta, ale również też wysłanie informacji zwrotnej do lekarza o tym, czy pacjent wymaga albo jakiej wymaga dalej dalszej rehabilitacji. Niestety te kompetencje w żaden sposób no nie są w tym momencie wykorzystywane, też nie są w pewien sposób też kontrolowane I myślę, że to też jest jakieś rozwiązanie. Mówiliście państwo tutaj również I z ministerstwa I z NFZ-u o, o tym I bardzo się cieszę, że jest mowa o tak naprawdę, tak naprawdę z perspektywy efektu realizacji świadczeń, a nie tylko I wyłącznie procedur, ponieważ w tym momencie właśnie no naszym zadaniem jako fizjoterapeutów w wizycie fizjoterapeutycznej było na początku ocena pacjenta, zaprogramowanie rehabilitacji, ale też ocena końcowa, pokazanie tego efektu rehabilitacji. Tego niestety w tym momencie nikt nie bierze pod uwagę I mamy nadzieję, że rozporządzenie weźmie pod uwagę właśnie nasze kompetencje, które pozwolą na to, że będziemy też, weźmiemy też odpowiedzialność za to, czy pacjent I jaki pacjent dalej, w dalszym ciągu wymaga rehabilitacji.
Dziękuję.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Szanowni państwo, bo ja po powiedziach państwa, to mam takie wrażenie, jakbyście państwo nie współpracowali na etapie przygotowania projektu rozporządzenia, więc no bo państwo zgłaszacie w tej chwili sporo uwag, które istotne są z punktu widzenia w ogóle usprawnienia tych świadczeń z zakresu rehabilitacji I fizjoterapii. Natomiast no takie mam wrażenie. Momencik, nie wiem, czy pani poseł teraz, bo jeszcze mamy jedną osobę. Tak?
To bardzo proszę I będziemy zmierzać do podsumowania.
Paweł Adamkiewicz
Tak, tak, tylko pani prezes dlatego, że ja się, ja mam dopowiedzieć, ponieważ to nie jest tak, że nie nie współpracujemy, bo na etapie prac nad rozporządzeniem pracowała duża grupa fizjoterapeutów, tylko no niestety mamy tutaj pewien problem, który dotyczy kwestii właśnie no porozumienia też z lekarzami w pewien sposób. I I tutaj, I to jest, I to jest sytuacja, w której w tym momencie no jesteśmy gdzieś też spychani. My oczywiście w rozporządzeniu wpisujemy I sygnalizujemy te możliwości, natomiast czy one zostaną uwzględnione, znaczy potrzeby, tak, czy one zostaną uwzględnione, no to już
Katarzyna Sójka
Bardzo dziękuję. To ja jeszcze tylko takie pytanie, bo pan prezes mówił o tej fizjoterapii domowej, zresztą dużo tutaj przyrównywano do tej fizjoterapii I tych nadużyć, które tam się pojawiły. To już jest temat, który trochę trwa I wiemy o nim od dłuższego czasu, że były pewne nadużycia. Myślałam, że jakby dzisiaj już nie będziemy do tego tematu wracać, tylko usłyszymy jakby informacje na temat, w jaki sposób te nadużycia zostały zaopiekowane, jakby wyjaśnione, o może tak. Ale chciałam się dowiedzieć też, jeżeli chodzi właśnie o domówki, o fizjoterapię domową, co państwo właśnie robicie z tą domówką, mając tą wiedzę, bo jaki jest w ogóle plan, bo bardzo często zdarza się niestety tak, że to sieci wygrywają kontrakt, jeżeli chodzi o fizjoterapię domową.
I czy to jest dobrze, czy źle, że nie mają żadnej swojej jakiejś stałej siedziby, tylko po prostu jest to takie usieciowane. Była na samym początku też kwestia bardzo istotna, bo to I pani przewodnicząca powiedziała I chyba pan doktor tutaj mówił u nas w stadle prezydialnym, o kwalifikacji tak naprawdę pozabiegowej. I chciałabym o to zapytać właśnie o odrębną ścieżkę dla kwalifikacji do rehabilitacji czysto pozabiegowej. Jaki jest, jaki mógłby być na to plan? Jak państwo na to patrzycie?
Bo rzeczywiście I to można powtarzać w kółko I to jest chyba taki trochę dramat, bo koło jest bardzo błędne. Ja to widzę po swoich pacjentach I niestety przyznam szczerze, że wypisując skierowania albo wypisując zwolnienia lekarskie, cały czas mam przed oczami to, jak to wygląda w tym systemie. Pacjent idzie, nawet młody pacjent, na jakiś zabieg, nie wiem, pogra w piłkę, ma jakiś zabieg na stawie kolanowym, no I po zabiegu jest skierowany do fizjoterapii, na rehabilitację I on na tę rehabilitację nie trafia od razu, tylko trafia za nie miesiąc, 2, 3 I do tego czasu przychodzi do lekarza rodzinnego, bo chce mieć zwolnienie lekarskie, bo nie funkcjonuje dobrze, bo nie wraca do pracy I tak naprawdę ja mu daję to skierowanie. Wiem, że on nie pójdzie ani za tydzień, ani za 2, zacznie rehabilitację za 3 na przykład miesiące, a tu się okazuje, że za 3 miesiące to jego stan, zamiast być już tak naprawdę funkcjonalny, to on jest jeszcze gorszy I nawet ten start z tą rehabilitacją jest gorszy po tych trzech miesiącach niż, niż na przykład, nawet 2. Dzień po zabiegu.
Ja uważam, że teraz coraz więcej tak naprawdę mówi się o tym, że rehabilitacja nawet taka czysto pozabiegowa, to pewnie specjaliści tutaj powiedzą, powinna się tak naprawdę rozpocząć już na następny dzień po, po danym zabiegu operacyjnym. Więc myślę, że powinniśmy dążyć do takich, do takich kierunków. I niezależnie od tego, jakie są te cyfry we wszystkich prezentacjach, te prezentacje, no wiadomo, że państwo wyciągnęliście pewne porównania, które są najbardziej korzystne, żeby je przedstawić. Nie zmienia to faktu jakby rzeczywistości pacjentów, bo rzeczywistość jest zupełnie inna od tych najlepszych porównanych danych. Rzeczywistość jest taka, że no widzimy te dni, które tutaj są wpisane, jaki jest średni czas oczekiwania na I mediana.
I ta mediana, jeżeli chodzi o te rehabilitacje, o których mówiliśmy, ona tak naprawdę sukcesywnie, cały czas, cały czas widzimy, że, że się wydłuża I wcale nie jest lepiej, gorzej. No już wrócę do tej fizjoterapii ambulatoryjnej, bo to naprawdę jest taka 1. Rzecz od ręki I widzimy 24, 25, 26 rok, wszystkie fizjoterapie ambulatoryjne, czy przypadek pilny, czy stabilny, one co rok się wydłużają. Fizjoterapia domowa, też mamy tak naprawdę coroczny wzrost. Każdego roku przybywa więcej dni, jeżeli chodzi o czas oczekiwania na daną usługę.
A żyjemy w dwudziestym pierwszym wieku, jesteśmy dwudziestą gospodarką świata, więc liczylibyśmy, że co roku jednak ubywa tych dni, a nie przybywa tych dni. Nawet jeżeli trzeba to z jakiś, w jakiś sposób zreformować, to mimo wszystko 20. Gospodarka świata, liczylibyśmy, że to będzie o 2 dni więcej, a nie od, o 2 dni mniej, a nie o 3 dni więcej każdego roku. Nie zmienia to, a prawda jest taka, że tutaj te dane praktycznie w każdym przypadku, jak patrzę, dostępności świadczeń, liczba oczekujących I mediana rzeczywistego czasu oczekiwania. Ona w każdym przykładzie rehabilitacji, fizjoterapii tak naprawdę każdego, każdego roku wzrasta.
Więc wrócę jeszcze do tej kwalifikacji pozabiegowej. Uważam, że powinna być oddzielna ścieżka I poważna rozmowa o naprawdę efekt, efektywnej kwalifikacji I rehabilitacji bezpośrednio pozabiegowej, zupełnie jako odrębna rzecz, mająca swoje oddzielne kierunki, panie prezesie, no w jaki sposób może jakiś tutaj stosunek do tego. Ja jeszcze też wrócę do tej centralizacji, bo bardzo leży mi na sercu I bardzo mnie boli ten temat, który wydarzył się nie tylko w moim powiecie, bo zdaje się, że takich miejsc rehabilitacyjnych w tym konkursach na fizjoterapię, przepraszam, na fizjoterapię ambulatoryjną w województwie wielkopolskim, z którego jestem. Takich miejsc, które świadczyły przez wiele lat fizjoterapię ambulatoryjną, a wiosną tego roku nie otrzymały kwalifikacji I nie otrzymały przedłużenia kontraktu, było około trzydziestu w całej Wielkopolsce. Myślę, że to mimo wszystko jest dużo.
W moim powiecie funkcjonowały 3 fizjoterapie ambulatoryjne, 2, jeszcze raz powtórzę, w miejscowości Ostrzeszów, która jest miastem powiatowym I 1 w Grabowie nad Prostą, która zabezpieczała pacjentów z naprawdę odległych, mniejszych miejscowości I miejscowości wiejskich, a nie miejskich. Mam swoich pacjentów I zapewniam, że, że to są osoby, które potrafią do Grabowa dojechać, a do Ostrzeszowa już nie. I miałam też takie odmowy, że pacjenci odmawiali mi, pomimo że nadawali się I powinni skorzystać z amficyterapii laboratoryjnej. Ze względu na odległość do miasta większego już po prostu nie pojadą. I tu wydarzyła się taka sytuacja, że miejscowość Grabów nad Prosną.
Wydaje się, że z perspektywy pacjenta z bardzo błahych powodów nie otrzymało wtedy wiosną tego przedłużenia kontraktu I z trzech ośrodków nadal zostały 3, ale kontrakt uzyskał szpital w Ostrzyszowie jako 1. Pierwszorazowo, 1. Raz rozpoczęli fizjoterapię I się okazało, że na jednej ulicy są, w jednej miejscowości, w całym powiecie są 3 ośrodki fizjoterapii ambulatoryjnej I na I w tym na jednej ulicy naprzeciwko siebie 2. Więc ci pacjenci ze wsi wszyscy są zmuszeni do tego, żeby w powiecie dojeżdżać do Ostrzeszowa. Natomiast teraz, od wczoraj mamy informację, że zostało uruchomione jeszcze 1 jakieś tam postępowanie konkursowe I znacznie okrojono, ale przyznano jakąś część tego kontraktu, powrócono do tej miejscowości Grabów nad Prosną.
Być może można się zastanowić nad tym, by jednak przywrócić większą część tej miejscowości, bo ja widzę po pacjentach, którzy przychodzą I I rozmawiają. Tym bardziej że podobna analogiczna sytuacja zdarzyła się tuż po sąsiedzku w powiecie kaliskim. I znowuż tam kolejne podmioty, które nie są scentralizowane w miejscowości Kalisz, czyli w dużym mieście, a obwodowo na terenach wiejskich, między innymi w Brzezinach, w gminie Brzeziny w powiecie kaliskim. Również tam podmiot nie otrzymał tej fizjoterapii po wielu, wielu, wielu latach I zdaje się, że powód z perspektywy pacjenta był absolutnie błahy. Ja znam te ośrodki, wiem, pacjentów przyjmują I naprawdę dla tych pacjentów to jest bardzo duży problem, więc kwestia, czy powinna być centralizacja, czy powinna być jednak, jednak ta dostępność zupełnie inna, no jak na dwudziestą gospodarkę świata przystało.
Ja też odczułam tutaj I nie wiem, czy padła odpowiedź, chyba nie, a propos tej rozmowy o przygotowaniu, że o przygotowaniu nowej takiej reformy rehabilitacji, że jednak nie ma współpracy z przedstawicielami fizjoterapeutów, bo tutaj państwo, nie wiem, czy jest tak, czy nie, ale takie miałam wrażenie, że mówicie trochę różnymi głosami, które gdzieś tam się nie przecinają. No dobrze, to mniej więcej na tyle na tą chwilę chyba.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Zanim oddam państwu głos, jeszcze 1 też taki komentarz, bo już z doświadczenia z posiedzeń naszej komisji wielokrotnie, już wiem I wielokrotnie to się powtarza I dzisiaj to samo wypłynęło, że jest jakby apel środowisk, aby pewne konsekwencje przekazać do konkretnych zawodów medycznych, czyli taką migrację tych kompetencji. Chodzi o to, że w tej chwili mamy zawody, tak jak fizjoterapeuta czy też pielęgniarka, czy, czy powiedzmy ratownik medyczny, którzy w toku kształcenia są
Wyposażeni w dodatkowe umiejętności, natomiast system czy NFZ nie widzi tych możliwości wykorzystania tych kompetencji. I tutaj jak najbardziej w przypadku fizjoterapeutów jest to widoczne, bo rzeczywiście proces kształcenia, no ten pięcioletni, daje im pewne uprawnienia, niepewne, tylko konkretne uprawnienia, konkretne kompetencje, natomiast nie do końca system widzi to I wykorzystuje. A byłoby to właśnie tą racjonalizacją systemu, o której ciągle mówimy. Państwo też zwracaliście uwagę na fakt, że brakuje nam lekarzy o specjalności z zakresu rehabilitacji. Więc myślę, że tu warto nad tym tematem się jeszcze raz podzielić.
Ja wiem, że państwo to I próbujecie to zmieniać, natomiast warto jednak zderzyć jak gdyby te kompetencje III spróbować jednak doprowadzić do pewnych zmian, bo to mogłoby się, mogłoby skutkować właśnie zwiększeniem dostępności doświadczeń. No oczywiście nie ujmując tutaj, nie zabierając takich kompetencji lekarzom z zakresu rehabilitacji medycznej, bo tutaj też wiemy, że oni odgrywają bardzo ważną rolę w systemie, tutaj jeżeli chodzi o rehabilitację, fizjoterapię, ale może właśnie można dokonać tych zmian. Także to jest taka uwaga, ale to, mówię o tym dlatego, że omawiając na Podkomisji do spraw Organizacji Ochrony Zdrowia różnego rodzaju obszary ochrony zdrowia, praktycznie w każdym, na każdym posiedzeniu ten temat jakby wypływa. Więc myślę, że warto się nad tym pochylić I przy usprawnianiu systemu warto to wziąć uwagę, pod uwagę. Oczywiście tutaj to kieruję, dedykuję I Ministerstwu Zdrowia I NFZ-owi, bo prezes też ma mechanizm w postaci zarządzeń, który może też pewne zmiany, korekty dokonać I to może nawet szybciej być wprowadzone w rzeczy, w życie niż powiedzmy procedowanie rozporządzenia czy też ustawy.
Więc to taka moja uwaga. Teraz bardzo proszę przedstawicieli, nie wiem, czy pani przedstawiciel Ministerstwa Zdrowia, czy pan prezes, to bardzo proszę o komentarz I tutaj odpowiedzi na te pytania, które pani przewodnicząca Sójka zadawała.
Speaker 10
Dziękuję pani przewodnicząca, to może ja zacznę w takim razie. To jeszcze tylko, nawiązując króciutko do do do wypowiedzi pana Marka Wójcika. No faktycznie jest tak, że że że ja nie powiedziałem, że to jest jedyna przyczyna, tylko że to jest 1 z przyczyn, że dostępność personelu jest jedną, jest jedną z przyczyn. Natomiast oczywiście uwarunkowania historyczne też mają swoje znaczenie, przy czym ja zwracałbym uwagę, żeby jednak, jeśli chodzi o liczbę miejsc udzielania świadczeń na terenie województwa, czyli liczbę zakontraktowanych podmiotów, które udzielają świadczenia na terenie województwa, Raczej nie brać pod uwagę podmiotów, które I brać jako przykład podmiotów, które udzielają świadczeń z zakresu rehabilitacji udzielanej w warunkach, w warunkach domowych, bo ona jest po prostu często nierelewantna, tak. To znaczy możemy mieć 1 podmiot, który udziela świadczeń, które obejmuje swoim działaniem 5, 5 powiatów albo możemy mieć 5, 5 podmiotów w jednym powiecie.
To tylko, to tylko I wyłącznie tego typu. Natomiast co do zasady ja podzielam pańskie, podzielam pańskie uwagi. Natomiast tak, no pani przewodnicząca Sójka zauważyła, że zaprezentowaliśmy dane, które są najbardziej korzystne. No wydaje mi się, że zaprezentowaliśmy dane, które są po prostu prawdziwe. To znaczy, nie ukrywamy tego, że czas oczekiwania w poszczególnych zakresach I w poszczególnych świadczeniach związanych ze świadczeniami rehabilitacji leczniczej ulega wydłużeniu, więc nie są to dane pudrowane, czy nie są to dane najkorzystniejsze.
To są dane tak jak one, tak jak one są sprawozdawane I tak jak je w Narodowym Funduszu Zdrowia widzimy. Czy dostrzegamy w związku z tym problem? No o tym dyskutowaliśmy I też pokazywaliśmy, jakie kroki będziemy, jakie kroki już podjęliśmy I jakie podejmujemy do tego, żeby te działania, te działania były jak najbardziej intensywne I jak najbardziej skuteczne. Przy czym ja zacząłem mówić I mówiłem o rehabilitacji, o świadczeniach ambulatoryjnych I świadczeniach domowych nie dlatego, żeby koniecznie nakierowywać dyskusję na temat, którym zajmowaliśmy się dość intensywnie w trakcie roku 2000 dwudziestego piątego I jeszcze w roku 2000 dwudziestym szóstym, tylko dlatego, że pani przewodnicząca od tego zaczęła, mówiąc o zmniejszeniu kontraktu na fizjoterapię ambulatoryjną, które de facto nie było zmniejszeniem, tylko było przeniesieniem tak naprawdę wartości I przesunięciem I przesunięciem środków z fizjoterapii ambulatoryjnej na fizjoterapię, na fizjoterapię domową. I tutaj chciałbym odpowiedzieć również na pewne postulaty państwa skarbowej izby.
My oczywiście jesteśmy jak najbardziej otwarci na na na dyskusję, zresztą często się okazuje, że właśnie problemy, które się pojawiają, czy brak możliwości dogadania się, to są problemy pomiędzy poszczególnymi grupami zawodowymi, a nie brak dialogu z regulatorem czy, przedstawicielami płatnika. Natomiast ja zdecydowanie na ten postulat, o którym państwo powiedzieliście, żeby zrezygnować z harmonogramów, to znaczy z harmonogramów absolutnie nie zrezygnujemy. To znaczy, ma, znaczy, szanowni państwo, mamy do czynienia z sytuacją, w której na przestrzeni ostatnich siedmiu lat wartość środków w fizjoterapii udzielanej w warunkach innych niż świadczenia stacjonarne wzrosła prawie pięciokrotnie, a w ciągu ostatnich czterech lat wzrosła dwukrotnie. Znaczy, to, czego doświadczyliśmy również w roku 2000 dwudziestym piątym, pokazuje, że absolutnie nie ma miejsca na to, to znaczy, że że że niestety Narodowy Fundusz Zdrowia nie może pozbyć się tego narzędzia kontroli. Co więcej, ja uważam, że powinien to konkretne narzędzie istotnie wzmocnić, zwłaszcza w tym miejscu, gdzie mówimy o świadczeniach, które są udzielane, udzielane w warunkach domowych.
My możemy oczywiście mówić, czy świadczeniodawca powinien mieć możliwość wykazywania większego potencjału, zwiększenia potencjału. Natomiast absolutnie nie rezygnacji z harmonogramów udzielanych świadczeń, bo pan minister Wójcik mówił o danych, o statystyce, że mamy 1 dzień pracy, że mamy 1 dzień w pracy, że mamy 1 tydzień pracy w miesiącu według danych, no a my mamy dane statystyczne, które pokazują, że mamy fizjoterapeutów, którzy pracują 16 dni na dobę, 7 dni w tygodniu. I takie mamy, I takie mamy sprawozdania. To znaczy, czy to jest realne? Znaczy, absolutnie nie I wszyscy jak siedzimy tutaj na tej, na tej sali, o tym, o tym doskonale wiemy.
My oczywiście, znaczy problem kontraktowania nowych placówek jest, jest w dalszym ciągu, jest w dalszym ciągu problemem częściowo do do do zaadresowania. My staraliśmy się rozstrzygnąć, rozstrzygać I rozstrzygamy w dalszym ciągu postępowania, a w szczególności na dane świadczenia z zakresu fizjoterapii domowej. Natomiast no też, pani przewodnicząca, my nie jesteśmy w stanie obejść przepisów, które wprost wynikają z ustawy. To znaczy, jeżeli świadczeniodawca stając do konkursu przegrał konkurs, mimo tego, że miał ciągłość, miał punkty za ciągłość udzielania świadczeń, gdzie wiemy, jak trudno jest taki konkurs przegrać, to znaczy to, jakby my nie możemy polemizować z tą rzeczywistością. No nas obowiązują przepisy.
Znaczy, jeżeli mam konkurs, jeżeli dyrektor oddziału wojewódzkiego rozstrzyga konkurs, gdzie ewidentnie świadczeniodawca po prostu nie przygotował się do złożenia tego konkursu, znaczy no to dla nas dobro pacjenta jest absolutnie dobrem, najwyższym. Natomiast przepisy są przepisami I my jesteśmy zobligowani do tego, żeby przestrzegać przepisów. No I tego nie, I tego w żaden sposób nie obejdziemy. No tak to mogę tylko skomentować, chyba że wysoka izba zmieni ustawę I przejdziemy na na na tryb pozakonkursowy w tym przypadku, gdzie wiemy, że w przypadku świadczeń z zakresu rehabilitacji leczniczej rzadko kiedy dyrektor oddziału wojewódzkiego ma możliwość zastosowania trybu pozakonkursowego, czyli trybu rokowań, bo tych świadczeniodawców po prostu jest w każdej niemalże sytuacji więcej niż trzech, jeżeli mówimy o świadczeniach ambulatoryjnych czy czy czy warunkach czy czy przy świadczeniach domowych. Dziękuję bardzo.
Bardzo.
Speaker 1
Dziękuję. Ja myślę, że panie prezesie tutaj nie chodziło o to, żeby państwa, żeby państwu w ogóle sugerować łamanie prawa. NFZ ogłasza obszary kontraktowania, tak. No I tym można zabezpieczyć sposób logiczny I zgodnie z przepisami prawa. I tutaj ja myślę, że o to.
No ale to oddaję głos jeszcze pani przewodniczącej.
Katarzyna Sójka
Oczywiście to bardzo ciekawy przypadek, bo ja podałam skalę jakby w Wielkopolsce, było to około trzydziestu podmiotów, które funkcjonowały. Podałam skalę. To jest bardzo ciekawy przypadek I warto zobaczyć, jaki był powód tego,
Żeby też ten podmiot w pierwszym tym rozdaniu nie uzyskał kontraktu. Bardzo banalny, tak jak podkreśliłam, bo to mi zależało na tym, to wynikało tylko I wyłącznie z z rozporządzenia z ministerstwa, bo są pewne warunki, które określają te podpisywanie tych umów, zawieranie tych umów I warunki, które trzeba spełnić. Ja znam z strony jakby też tego postępowania, widziałam pewne dokumenty, Dość ciekawy przypadek. Natomiast bardziej chodzi mi o to, że no tam jakieś chwilę później, miesiąc czy 2 później ogłoszono jakby dodatkowy konkurs, no I 10:10 10:10 podmiot no spełnił te warunki, natomiast już nie uzyskał tego kontraktu, to chyba tylko 30 procent tego, jak funkcjonowało to do tej pory I wielu pacjentów po prostu kolejki im się zdecydowanie wydłużyły. Więc ja myślę, że raczej trzeba stawiać na to, żeby rozszerzać I ta dostępność była większa niż w drugą stronę, a kwestie fizjoterapii domowej, jeżeli są pewne nieprawidłowości, to one już myślę, że dzisiaj powinny być wyjaśnione I zablokowane.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Ja myślę, że tutaj państwo też w trybie nadzorczym jakimś kontrolnym można zweryfikować. Natomiast ja myślę, że tak przy okazji kontroli nad świadczeniodawcami I jakości udzielanych świadczeń, to myślę, że ostatnie informacje na temat ilości kontroli, które przeprowadza NFZ w podmiotach leczniczych, które mają kontrakty z NFZ-em, no wynika z tego, że jest niewystarczająca, że bardzo mały jest odsetek kontroli świadczeniodawców I być może tutaj, ja nie twierdzę, żeby wprowadzać jakiś nadzór policyjny, ale z drugiej strony myślę, że takie kontrole też przynoszą dodatnią wartość w postaci korekty tych być może nieprawidłowości związanych z udzielaniem świadczeń. Także tak to proszę potraktować. Ja myślę, że będziemy zmierzać już do zakończenia, bo już pójść na pora.
Pani prezes jeszcze 1 zdanie, tak? To bardzo.
Agnieszka Stępień
Tak, takie takie podsumowanie, bo chciałam, żeby wybrzmiało to, że współpracujemy zarówno z NFZ-em, jak I Ministerstwem Zdrowia, to żeby to jasno wybrzmiało, ale chcę powiedzieć, że my mamy tyle obszarów jeszcze, o które chcielibyśmy porozmawiać I mamy naprawdę dużo pomysłów, że prosimy po prostu jeszcze o wysłuchanie naszych pomysłów poza tymi, które teraz omawiamy I bardzo trzymamy kciuki za rozporządzenie. Chcę powiedzieć, że mamy w swoich planach opracowanie ścieżek terapeutycznych, o czym państwo mówiliście, dla przypadków pilnych. Chcielibyśmy, by w Polsce to funkcjonowało we wszystkich częściach Polski, ale teraz proszę państwa, my chcielibyśmy to zrobić dobrze. To znaczy, że musimy przygotować naszych kolegów do tego, opracować pewne procedury. To wymaga czasu I dlatego chcielibyśmy to, te zmiany z pewnym wyprzedzeniem poznać, że mamy na nie szansę, bo potrzebujemy czasu, żeby jakość opieki była bardzo dobra.
Dziękuję bardzo.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. No ja się cieszę, że PodKomisja do spraw Organizacji I Ochrony Zdrowia stała się takim forum, gdzie możemy tutaj dyskutować tak merytorycznie, bo tak to wygląda. Oczywiście, jeżeli temat będzie wymagał kontynuacji, zawsze państwo możecie tutaj do nas się I uwzględnimy też w projektowaniu kolejnego planu pracy komisji, bo uważam, że temat jest ważny I tym bardziej, że państwo z ministerstwa zapowiadają zmiany, więc może warto się pochylić za parę miesięcy I na jakim etapie jesteśmy. Więc jeżeli będzie taka państwa wola, to proszę tutaj formalnie zwrócić się do do sekretariatu podkomisji I spróbujemy to też kontynuować tą debatę. Natomiast rozumiem, że pani dyrektor jeszcze tak na zakończenie parę zdań, proszę.
Dominika Janiszewska-Kajka
Dziękuję bardzo. Ja się chciałam odnieść do współpracy, bo rzeczywiście, co trzeba podkreślić, to jest 1 z najdłużej procedowanych rozporządzeń. Bardzo dużo rozmawiamy, było dużo pomysłów. Rozmawiamy, były ukonstytuowane grupy robocze, Kilkadziesiąt osób pracowało nad założeniami. Ale nie możemy tylko rozmawiać, tylko muszą być jakieś efekty tych prac, bo jakby z samych rozmów też te przepisy nie zostaną napisane.
Dlatego pozwólcie nam państwo teraz zanalizować wstępnie uwagi, które zostały zgłoszone. My oczywiście powrócimy do tych rozmów, bo to jest nasze 3. Podejście do zmiany tego rozporządzenia. To musimy podkreślić. I to, co powiedział pan prezes Szulc I też wybrzmiało dzisiaj.
Musimy pogodzić interesy kilku grup zawodowych. W tym wypadku mamy grupy, grupa, która jest liczną grupą, grupę fizjoterapeutów, specjalistów fizjoterapii, ale mamy też lekarzy. My bardzo mocno wzmacniamy samodzielność zawodową fizjoterapeutów tym projektem. Przykładem jest fizjoterapia domowa, gdzie uwzględniamy alternatywę lekarza. Po co?
Po to, żeby dać większy dostęp do właśnie udzielania świadczeń w tym zakresie. Więc tutaj my w dalszym ciągu deklarujemy współpracę, rozmowy, będziemy to rozstrzygać. Natomiast ten projekt powstawał właśnie w wyniku licznych rozmów, konsultacji, rozmów online I konsultowania takiego na żywo projektu rozporządzenia. To były tak zwane prekonsultacje I zapewniamy, że ten projekt zostanie w taki sposób też sfinalizowany. Ale jeśli chodzi o kolejne pomysły, to oczywiście jesteśmy też otwarci na nie w zależności od kompetencji, bo mamy tutaj też I inne departamenty, rozwój kadr medycznych, które mogłyby być zaangażowane, tak.
To też jesteśmy otwarci na taką współpracę, ale naszym głównym celem jest zakończenie prac nad tym rozporządzeniem. Dziękuję bardzo.
Speaker 1
Dziękuję. Ja rozumiem, że to będzie krok do przodu, a jeszcze wiele obszarów zostanie niezagospodarowanych, które będzie wymagało też uwagi. Dziękuję bardzo państwu za te bardzo cenne uwagi. Mam nadzieję, że też te uwagi ci, którzy przygotowują zmiany, wezmą pod uwagę, czyli Ministerstwa Zdrowia, NFZ. My jako posłowie też dziękujemy za te merytoryczne komentarze, bo dla nas to są ważne rzeczy.
Na podkomisji zawsze rozmawiamy merytorycznie, natomiast wiemy doskonale, że też problemem jest niedobór środków finansowych, ale już ta kwestia to jest na poziomie komisji czy nawet już tym politycznym omawiana. My tutaj zajmujemy się merytoryką. Tak że bardzo serdecznie państwu dziękuję za udział, pani dyrektor, panu prezesowi, państwu tutaj gościom, wszystkim, którzy brali udział I stwierdzam zakończenie omawiania informacji. Dziękuję bardzo, do widzenia.