Komisja do Spraw Petycji (PET)
Legend
Transcript markers
- text Sentence being played
- text Search result
- text Intervention cited by the link you opened
Click a sentence to play the video from that moment. Select text to quote it with the speaker, timestamp and link.
More options
Komisja do Spraw Petycji (PET) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Follow its sittingsAdam Krzemiński
Postulat tej petycji dotyczy ograniczenia możliwości wielokrotnego naliczania opłat komorniczych w przypadku spłaty zadłużenia przez jednego z współdłużników solidarnych, a także w sytuacji, w których wobec tego samego dłużnika naliczane są opłaty minimalne z różnych podstaw prawnych lub w związku z odrębnymi operacjami finansowymi. Celem tego rozwiązania według petytora jest, jak można wnioskować, ochrona obywateli przed nadmiernymi kosztami postępowania egzekucyjnego. Proponowany przepis został sformułowany w sposób nieprecyzyjny, nie określono jakie konkretnie obowiązujące regulacje miałyby zostać zmienione, ani jak po proponowane rozwiązanie miałoby funkcjonować w relacji do obecnych zasad naliczania opłat komorniczych. Nie jest zatem możliwe jednoznaczne ustalenie skutków prawnych wprowadzenia takiej regulacji. Z tego względu postulatem w przedstawionym kształcie nie może zostać uwzględniony.
Podsumowując, należy zauważyć, że petycja narusza istotne kwestie związane, porusza istotne kwestie związane z ochroną praw obywateli w postępowaniach egzekucyjnych, odpowiedzialnością komorników oraz przejrzystością naliczania kosztów egzekucyjnych. Szczególnie war dalszego rozważenia jest ten 1. Postulat dotyczący obowiązku precyzyjnego wskazywania podstaw prawnych podejmowanych przez komorników. Choć obowiązujące przepisy przewidują już pewne określone obowiązki informacyjne I uzasadniające zasadne, wydaje się więc zdanie, przepraszam, choć obowiązujące przepisy przewidują już określone obowiązki informacyjne I uzasadniające, zasadne wydaje się zbadanie czy obecne rozwiązanie jest wystarczające. Z opinii prawnej, tu przychylam się do tego, wynika, komisja wystąpiła ewentualnie do Ministerstwa Sprawiedliwości z dezyderatem w sprawie oceny potrzeby wprowadzenia ogólnego obowiązku skazywania podstaw prawnych czynności komorniczych.
Pozostałe 2 postulaty dotyczące zakazu stosowania obraźliwych sformułowań oraz zasad naliczania opłat komorniczych z uwagi na istniejące regulacje prawne oraz nieprecyzyjny sposób sformułowania proponowanych zmian nie powinniśmy uwzględniać w obecnym kształcie, w związku z tym ja rekomenduje komisji wystąpienie do Ministra Sprawiedliwości z Dezyderatem w zakresie pierwszego postulatu oraz nieuwzględnianie pozostałych postulatów, petycji.
Speaker 1
Dziękuję. Bardzo dziękuję. Otwieram dyskusję. Kto z państwa chciałby zabrać głos w tej sprawie?
Proszę
Aneta Kot
bardzo. Dzień dobry, Aneta Kot główny specjalista w departamencie wykonania orzeczeń I probacji Ministerstwa Sprawiedliwości. Wysoka Komicjo, jeżeli chodzi o postulaty zawarte w treści petycji, Ministerstwo stoi na stanowisku, że nie są one zasadne. Jeżeli chodzi o 1. Postulat, to zasadniczo Komornik ma obowiązek uzasadnienia swoich czynności.
Jeżeli chodzi o kwestie pobierania opłat egzekucyjnych, to ustawa o o kosztach komorniczych stanowi, że komornik ma obowiązek podania podstawy prawnej pobieranej opłaty egzekucyjnej I pobieranych kosztów, tak? Więc w praktyce, tak, wydając postanowienie komornik zawsze poda prawną pobieranych kosztów. Jeżeli chodzi o zaskarżenie czynności komornika, to w przypadku złożenia skargi również komornik ma obowiązek uzasadnienia takiej czynności. Czyli jeżeli strona zaskarży czynność to zawsze będzie takie uzasadnienie. Jeżeli chodzi o 2.
Postulat to obecnie przepisy prawa przewidują roszczenia z tytułu naruszenia dóbr osobistych. Natomiast gdyby takiego naruszenia dokonał komornik to również jest możliwość wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, ponieważ przepisy przewidują, że postępowanie dyscyplinarne wszczyna się między innymi w przypadku naruszenia godności urzędu, zasad etyki, innego uporczyowego lub lub rażącego naruszenia przepisów prawa. Jeżeli natomiast chodzi o 3. Przypadek, to ten postulat zawarty w treści petycji jest oczywiście nieprecyzyjny, natomiast jeżeli chodzi o przepisy prawne, to ustawa o kosztach komorniczych przewiduje, że przewiduje różne przypadki pobierania opłat egzekucyjnych, tak I na przykład jeżeli chodzi o dobrowolne spełnienie świadczenia przez dłużnika to oczywiście taka sytuacja będzie traktowana inaczej I będzie możliwość pobrania niższej opłaty egzekucyjnej. Dziękuję bardzo.
Tomasz Szybalski
Tomasz Szybalski, Krajowa Rada Komornicza. Proszę bardzo. Szanowny panie przewodniczący, szanowna Komisjo. Samorząd komorniczy uznaje zgłoszoną petycję za bezzasadną I może trochę szerzej rozwinę wątek. W punkcie pierwszym, czyli obowiązek wskazania każdorazowego podstawy prawnej.
Już w tym momencie jest tak, że komornik sądowy działa na podstawie przepisów prawa I orzeczeń sądów, co wynika wprost z naszej ustawy. W związku z tym każda czynność komornika musi znaleźć oparcie w przepisach prawa. Każdą czynność komornika, absolutnie każdą czynność komornika można zaskarżyć I w skardze nie trzeba wcale przedstawiać podstawy prawnej, która ewentualnie mogła zostać naruszona. To do obowiązków komornika należy uzasadnienie, dlaczego dokonał czynności takiej, a nie innej. Niezależnie od wszystkiego, postanowienia komornika kończące postępowanie również
znajdują
Tomasz Szybalski
Podstawy prawne I co więcej stanowią przedmiot kontroli zarówno sądów w ramach doraźnej kontroli judykacyjnej, jak I prezesa sądu rejonowego właściwego w ramach okresowej kontroli każdego komornika, który weryfikuje również prawidłowość wydawania przez komorników postanowień we wpadkowych postępowaniach. Zatem 1. Postulat ocenie samorządu jest zupełnie niezasadny. 2., zakaz insynuacji przestępczych, sformułowań obraźliwych I znieważających. Szanowni państwo, komornik sądowy jest funkcjonariuszem publicznym I zawodem zaufania publicznego.
W związku z tym, poza pewnymi uprawnieniami, również na komornikach sądowych spoczywają pewne obowiązki, w tym między innymi stosowne, etyczne sprawowanie swojej służby. Co więcej, ustawa o komornikach sądowych w artykule 200 dwudziestym drugim przewiduje cały katalog ewentualnych naruszeń, które mogą skutkować odpowiedzialnością dyscyplinarną komornika sądowego I wśród nich jest również naruszenie powagi I godności urzędu albo inne uchybienie zasadom etyki zawodowej. W mojej ocenie w tym punkcie w całości mieści się oczekiwanie autora petycji. Zatem zawężanie tej odpowiedzialności zgodnie z postulatem z petycji wydaje się niezasadne. Ponadto znajduje się wyraźne odniesienie w tym przepisie do kodeksu etyki zawodowej komornika sądowego.
Natomiast kodeks etyki zawodowej komornika jest już dużo bardziej precyzyjny, jak powinien zachowywać się komornik, żeby uznać jego zachowanie za godne I to na tyle precyzyjny, że również wskazuje między innymi jaka garderoba jest odpowiednia dla zachowania powagi urzędu. Zatem to są naprawdę bardzo szczegółowe przepisy, już mimo wszystko. To dodatkowe, ich doprecyzowanie w mojej ocenie jest niecelowe. Zakaz multiplikowania opłat egzekucyjnych. W toku postępowania egzekucyjnego zdarzają się różne sytuacje, w których należy skorzystać z różnych podstaw prawnych dla naliczenia opłaty egzekucyjnej.
I tutaj wracamy do punktu pierwszego. Kończąc postępowanie egzekucyjne, komornik zgodnie z artykułem 770 paragraf 2 kodeksu postępowania cywilnego ma obowiązek wydania postanowienia o kosztach, które to postanowienie jest zaskarżalne, więc jeśli w ocenie autora petycji opłata była naliczona w jakiejś konkretnej sytuacji nieprawidłowo, Jak najbardziej istniała ścieżka weryfikacji tego przed niezawisłym sądem. Zatem zmiana legislacyjna w tym zakresie jest zupełnie bezcelowa. Dziękuję bardzo.
Speaker 7
Bardzo dziękuję. Czy ktoś z państwa chciałby jeszcze zabrać głos? Pan poseł sprawozdawca?
Bardzo proszę.
Adam Krzemiński
Panie przewodniczący, szanowni państwo, nie mamy rozbieżności co do postulatu drugiego I trzeciego, ale wsłuchując się w państwa informacje przedstawione przez panią przedstawiciel Ministerstwa Sprawiedliwości oraz pana z Izby Komorniczej przychylam się do tego, aby nie uwzględniać postulaty zawarte w petycji. Czyli wszystkich trzech nie uwzględniać, nie wycofuje tą propozycję wysłania dezyderatu. Dziękuję.
Speaker 1
Jest rekomendacja, abyśmy nie uwzględniali żądania zawartego w przedmiotowej petycji z uwagi na tutaj dyskusję, która się odbyła I opinie właściwie poszczególnych instytucji. Czy ktoś z państwa chciałby zgłosić sprzeciw wobec takiego rozstrzygnięcia tej sprawy? Nie widzę, więc nie uwzględniamy, że ona jest wartego w przedmiotowej petycji. I zgodnie z zapowiedzią przejdziemy z punktu pierwszego do punktu szóstego I tu będziemy rozpatrywali petycję w sprawie zmiany ustawy z dnia dwudziestego dziewiątego lipca 2000 piątego roku o przeciwdziałaniu narkomanii. Tę petycję referuje pan poseł Krzysztof Bojarski.
Bardzo proszę.
Krzysztof Bojarski
Dziękuję bardzo panie przewodniczący. Szanowna Komisjo. W petycji postuluje się uproszczenie zasad prowadzenia niewielkich upraw maku niskomorfinowego na potrzeby, na potrzeby własne. Informowane są konkretnie, konkretnie 3 postulaty dotyczące zmiany artykułu czterdziestego siódmego a ustawy z właśnie z dwudziestego dziewiątego lipca 2000 piątego roku o przeciwdziałaniu narkomanii. 1.
Postulat to jest wyłączenie uprawy maku niskomorfinowego na własny użytek z obowiązku uzyskania wpisu do rejestru producentów maku. 2. To jest wprowadzenie analogicznego wyłączenia w tym paragrafie, a sprawa dotyczy zniesienia obowiązku niekaralności dla osób prowadzących takie uprawy. I 3. Postulat wyłączenie upraw maku na własną, na własną potrzebę o powierzchni do jednego ara z z obowiązku stosowania materiału siewnego, kategorii elitarnej lub kategorii kwalifikowalnej.
To jako jako argument wprowadzenia tych zmian formułuję możliwość uprawiania maku niskomorfinowego na takich małych areałach, na potrzeby własne, jak to wskazał, na możliwość pieczenia makowca. Analizując postulaty w w złożone w tej petycji należy stwierdzić, że w wyniku nowelizacji z 2000 dwudziestego drugiego roku System corocznych zezwoleń został zastąpiony systemem wpisu do rejestru prowadzonego przez KOWR. Jednocześnie wprowadza się, wprowadza wprowadzona została możliwość uprawy maku niskomorfinowego na cele spożywcze, w tym na potrzeby własne, przy czym powierzchnia uprawy na potrzeby własne może wynosić do jednego hektara. Warunkiem prowadzenia uprawy jest wpis do rejestru przez właściwego dyrektora oddziału KOF. We wniosku wskazuje się odmianę, powierzchnię, lokalizację I celu prawy oraz składa oświadczenie o niekaralności.
Dołącza się także dokumenty dotyczące zastosowego, zastosowanego materiału siewnego. Taki wpis podlega opłacie trzydziestozłotowej. Można go wykonać również za pośrednictwem drogi elektronicznej, czyli platformy e-rolnik czy e-Doręczenia. I to jest wyjście naprzeciw. Ta zmiana w dwudziestym drugim roku wychodzi naprzeciw temu pierwszemu postulatowi, na to, który złożył petytor.
Natomiast 2 2 kolejne postulaty, czyli zniesienie obowiązku zaświadczenia o niekaralności, no w kontekście, w kontekście no takiej specyficznej uprawy, jaką jest mak, no wydaje się postulatem niewłaściwym. Z kolei wymóg stosowania materiału siewnego, kategorii elitarnej lub kwalifikowalnej, no jest jednym z elementem kontroli, który KOWR musi przeprowadzać, przeprowadzać u co najmniej dziesięciu producentów w ten sposób zgłoszonych w ciągu roku. Uwzględniając te uwagi, postuluję o nieuwzględnienie żądania zawartego w petycji. Rekomenduje, przepraszam.
Speaker 9
Bardzo dziękuję, otwieram dyskusję. Kto z państwa chciałby zabrać głos w tej sprawie? Jest ktoś chętny? Nie widzę. To bardzo proszę.
Proszę się przedstawić, oddaję pani głos.
Sylwia Kunin
Sylwia Kunin, Ministerstwo Sprawiedliwości, Departament Prawa Karnego. Szanowna Komiso, szanowne panie przewodniczący. My w całości podzielamy wnioski wypływające z opinii kancelarii Sejmu, podstawionej przez pana posła sprawozdawcę. Nie rekomendujemy podjęcia prac legislacyjnych we wskazanym przez petytora zakresie. No tutaj znamiennymi faktami, jakby z którymi wywodzimy brak podstaw do takich prac legislacyjnych, jest właśnie przeprowadzone w 2000 dwudziestym drugim roku proces legislacyjny, na mocy którego te wymogi administracyjne dotyczące możliwości uprawy maku niskomorfinowego zostały istotnie tutaj uproszczone.
Także tutaj zniesienia obowiązku tego wymogu karalności również no myślę, że w sposób oczywisty nie zasługuje na uwzględnienie. Też no pobocznie należy wskazać, że nawet jeżeli o określona osoba jest skazana za jakieś przestępstwo, no to dyspozycje kodeksu karnego zawierają instytuty zatarcia, skazania. Więc nawet jeżeli po po określonego okresu, jeżeli nastąpi zatarcie skazania, osoba taka będzie mogła ubiegać się o wpis do KOWR. Dziękuję.
Speaker 1
Bardzo dziękuję. Czy ktoś z państwa chciałby jeszcze zabrać głos w tej sprawie? Proszę bardzo.
Artur Malczewski
Dzień dobry, szanowni państwo, Artur Malczewski, Krajowe Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom. My również nie rekomendujemy tych zmian, tutaj jak zostało to wspomniane. Ta cała procedura została uproszczona w 2000 dwudziestym drugim roku. Nie jest to skomplikowany proces uzyskania takiego wpisu. Tu też tak naprawdę, jeżeli chcielibyśmy coś zmieniać, to ważne byłoby zdanie organów ścigania policji, ponieważ ona monitoruje te uprawy, zajmuje się zwalczaniem przestępczości narkotykowej I te przepisy dawno temu, które zostały wprowadzone, uprawy maku niskomorfinowego, Mieszko w dziewięćdziesiątym dziewiątym roku miał właśnie na celu ograniczenie upraw maku wysokomorfinowego, no I zmierzenie się z tym, z tym zjawiskiem przede wszystkim helleniowego używania narkotyków w Polsce.
Dziękuję.
Bardzo
Proszę pani profesor.
Krzysztof Bojarski
Jeszcze raz tylko rekomenduje nieuwzględnienie postulatów zawartych w petycji. Dziękuję.
Speaker 1
Więc rekomendacja jest taka, szanowni państwo, aby nie uwzględniać żądania zawartego w przedmiotowej petycji. Czy ktoś z państwa chciałby zgłosić sprzeciw wobec takiego rozstrzygnięcia? Nie widzę, a więc nie uwzględniamy, że ona jest wartego w przedmiotowej petycji I wracamy do punktu drugiego porządku dziennego, czyli petycji w sprawie zmiany ustawy z dnia 23 kwietnia sześćdziesiątego czwartego roku kodeks cywilny. Tę petycję referuje pan poseł Marcin Zafarczuk, bardzo proszę.
Marcin Józefaciuk
Serdecznie dziękuję. Szanowny panie przewodniczący, wysoka Komisjo. Przedmiotem petycji jest postulat nowelizacji ustawy kodeks cywilny poprzez wprowadzenie legalnej definicji podmiotu określanego w doktrynie I orzecznictwie mianem ułomnej osoby prawnej. Zgodnie z art. 33 osobami prawnymi są skarb państwa I jednostki organizacyjne, którym przepisy szczególne przyznają osobowość prawną.
W literaturze zauważa się, że brak jednolitości podmiotów prawa niebędących osobami fizycznymi jest rozwiązaniem osobliwym. Jak się wydaje, jego źródłem jest pierwotny brak harmonizacji poszczególnych przepisów, a dokładnie rozdźwięk pomiędzy sformalizowanym systemem kreowania osób prawnych w sposób określony w artykule trzydziestym trzecim oraz podyktowanym potrzebami obrotu spontanicznym przyznawaniem przez ustawodawcę w przepisach szczególnych zdolności prawnej różnym jednostkom organizacyjnym. W piśmiennictwie jest brak zgodności co do tego, jak należy w języku prawniczym określić zbiorczo jednostki organizacyjne, w których, o których stanowił artykuł 33.. Autor petycji nie tyle domaga się zrezygnowania z wyodrębniania jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, co wprowadzenia ich tak naprawdę definicji. Jednakże warto jest zauważyć, że krąg jednostek organizacyjnych, których mowa przyznaje zdolność, przyznaje zdolność prawną I wyznacza artykuł 33.
W związku z przepisami szczególnymi można rekomendować nieuwzględnienie petycji. Natomiast proponowane zmiany są zbędne według eksperta w Biurze Ekspertyz I Oceny Skutków Regulacji. Mogą być również z punktu widzenia techniki prawniczej szkodliwe, bo język ustawy powinien być bowiem wolny od potocznych określeń, a sformułowanie ułomna ma w języku powszechnym konotacje pejoratywne. No I do języka prawniczego nie należy też włączać określeń doktrynalnych o wartościującym zabarwieniu. Dlatego to chyba będzie moja rekomendacja, aby nie uwzględnić żądania będącego treścią petycji.
Dziękuję.
Karolina Marzec-Franke
Dzień dobry państwu, nazywam się Karolina Marzec-Franke. Jestem specjalistą w Biurze Ministra w Ministerstwie Sprawiedliwości. Wysoka Komisja, szanowna pani przewodnicząca, przedstawię stanowisko Departamentu Prawa Cywilnego I Gospodarczego Ministerstwa Sprawiedliwości w zakresie postulatów przedstawionych w petycji. W ocenie Ministerstwa Sprawiedliwości przedstawiony w postaci postulat doprecyzowanie przepisów kodeksu cywilnego poprzez wprowadzenie legalnej definicji podmiotu określonego w doktrynie I orzecznictwie mianem ułomnej osoby prawnej, nie zasługuje na uwzględnienie. Podzielamy w całości stanowisko Biura Ekspertyw I Oceny Skutków Regulacji Kancelarii Sejmu wyrażone w opinii z dnia dwudziestego szóstego października 2000 dwudziestego szóstego roku.
Zdaniem Ministerstwa artykuł 33 z indeksem 1 paragraf 1 kodeksu cywilnego nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. W aktualnym stanie prawnym obok osób fizycznych, na które wskazuje artykuł 8., paragraf 1 kodeksu cywilnego I osób prawnych wskazanych w artykule 33 kodeksu cywilnego. Odrębna odrębną kategorię podmiotów prawa cywilnego stanowią jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którymi ustawa przyznaje zdolność prawną. Jest to artykuł 33 z indeksem 1, paragraf 1 kodeksu cywilnego. Co prawda artykuł 33 z indeksem 1, paragraf 1 kodeksu cywilnego, odsyła do ustaw szczególnych, jednak to właśnie te przepisy wskazują, którym jednostkom organizacyjnym ustawodawca przyznaje zdolność prawną.
Przykładem są tu osobowe spółki handlowe. Zgodnie z artykułem ósmym kodeksu spółek handlowych mogą one we własnym imieniu nabywać prawo, w tym własność nieruchomości I inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać I być pozywane. Nie budzi zatem wątpliwości, że jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, jest, jak zauważa zresztą sam autor petycji, odrębnym podmiotem prawa cywilnego, zdolnym do nabywania prawa, zaciągania zobowiązań oraz występowania przed sądami we własnym imieniu. Odnosząc się z kolei do propozycji wskazania wprost w przepisach kodeksu cywilnego, że termin ułomna osoba prawna jest synonimem jednostki organizacyjnej, o której mowa w artykule 33 z indeksem 1 kodeksu cywilnego, należy zwrócić uwagę, że termin ułomna osoba prawna ma charakter doktrynalny, co więc, co więcej, ten przymiotnik ułomna może być odbierany jako wartościujący. Tymczasem ustawodawca formułując przepisy prawa, powinien powstrzymywać się od używania określeń o wartościującym zabarwieniu.
Co też istotne, w piśmiennictwie nie wykształciła się jednolita terminologia odnosząca się do tej kategorii podmiotów. Jak już wskazano, obok określenia ułomne osoby prawne, funkcjonują też inne terminy, takie jak niepełne osoby prawne, pozorne osoby prawne czy osoby ustawowe. Określenie przyjęte w artykule 33 z indeksem paragraf 1 kodeksu cywilnego ma natomiast charakter opisowy I wskazuje na 2 zasadnicze cechy tej kategorii podmiotów, takie jak brak osobowości prawnej oraz przyznanie zdolności prawnej na podstawie ustawy. Pozwala to jednoznacznie odróżnić te kategorie jednostek organizacyjnych bez konieczności odwoływania się do terminologii wypracowanej w doktrynie. Dlatego też w ocenie ministerstwa nie ma dostatecznych podstaw, aby zastępować obecnie, obecne określenie ustawowe jednym z terminów używanych w doktrynie lub orzecznictwie.
Chciałabym również zauważyć, że co zresztą zostało wskazane w w opinii Biura, że w maju 2000 dwudziestego czwartego roku na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia dwudziestego drugiego kwietnia 2000 dwutysięcznego drugiego roku w sprawie utworzenia organizacji I trybu działania Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego. Został powołana, powołany skład Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego, działającej przy Mistrze Do zadań tej komisji należy między innymi przygotowywanie założeń I ogólnych kierunków prawa w w prawie cywilnym oraz opracowywanie projektów aktów normatywnych. Obecnie Komisja Kodyfikacyjna Prawa Cywilnego nie prowadzi prac nad zmianami w przepisach prawa cywilnego obejmującego zagadnienia będące przedmiotem petycji. Należy przy tym pamiętać, że każda interwencja powinna wynikać z rzeczywistej potrzeby zmiany obowiązujących przepisów. W tym przypadku Ministerstwo takiej potrzeby nie dostrzega, dlatego nie planuje prac legislacyjnych w tym kierunku, w kierunku zaproponowanym w petycji I rekomenduje nieuwzględnienie żądania zawartego w petycji.
Dziękuję.
Speaker 18
Dziękuję bardzo. Czy ktoś z państwa jeszcze chciałby zabrać głos? Nie widzę, a więc poseł sprawozdawca, proszę o rekomendację.
Marcin Józefaciuk
Tak jak mówiłem, nieuwzględnienie żądania będącego jako treścią petycji.
Speaker 21
Dziękuję. Czy jest sprzeciw? Nie słyszę, a więc tak, kończymy pracę nad tą petycją. 3. Punkt na razie przesuwamy, czekamy na ministra.
Przechodzimy do punktu czwartego, rozpatrzenie petycji w sprawie zmian ustawy z dnia trzeciego lutego 1900 dziewięćdziesiątego piątego roku o ochronie gruntów rolnych I leśnych. Pan przewodniczący Gorczyca, proszę.
Stanisław Gorczyca
Dziękuję bardzo, pani przewodnicząca. Petycja, którą mamy rozpatrzyć w tym punkcie, dotyczy zmiany ustawy z trzeciego lutego 1900 dziewięćdziesiątego piątego roku o ochronie gruntów rolnych I leśnych. Jej autor zgłasza postulat podjęcia inicjatywy ustawodawczej, mającej na celu jednoznaczne doprecyzowanie artykułu 12 a ustawy w zakresie sposobu ustalania należności I opłat rocznych w przypadku przekroczenia limitu powierzchni 5 arów dla budownictwa mieszkalnego jednorodzinnego. To jest wnioskodawca. W uzasadnieniu swojego żądania wskazuje, że obecnie, obecne brzmienie cytowanego przepisu powoduje znaczące rozbieżności interpretacyjne w praktyce stosowania prawa zarówno przez organy administracji publicznej, jak I sądy administracyjne.
W praktyce funkcjonują 2 odmienne modele stosowania tego przepisu. 1., nazywany kolokwialnie modelem od nadwyżki zakłada, że po przekroczeniu limitu 500 metrów kwadratowych należy I należności I opłaty roczne ustalane są wyłącznie od powierzchni przekraczającej ten limit. Czyli na przykład, jeżeli, czy jeśli powierzchnia wyłączana z przeznaczeniem na budowę domu jednorodzinnego wynosi 700 metrów kwadratowych, standardowe należności naliczane są od dwustu metrów kwadratowych. 2. Model natomiast, umownie nazywany
modelem
Zakłada, że w przypadku, kiedy działka jest większa niż 5 arów, zwolnienie z opłat nie znajduje zastosowania I należności oraz opłaty roczne naliczane są od całej powierzchni wyłączonej z produkcji rolniczej lub leśnej. W opinii autora petycji taki stan pozostaje w sprzeczności z zasadami demokratycznego państwa prawa I dlatego wymaga zmiany. Jakie wnioski płyną z opinii eksperta BEOS? Ekspert opiniujący przedmiotową petycję zwraca przede wszystkim uwagę na sam sposób zredagowania petycji, który utrudnia odczytanie zawartych w niej propozycji legislacyjnych, mających służyć rozwiązaniu problemu. Ostatecznie przyjmuje on, że najwłaściwszym byłoby dodanie do artykułu 12 a ustawy o ochronie gruntów rolnych I leśnych ustępu drugiego o treści, że cytuję w przypadku przekroczenia limitów powierzchni określonej w ustępie pierwszym należności I opłaty roczne ustala się od powierzchni przekraczającej właściwy limit właściwy limit I koniec cytatu.
Autor analizy prawnej wskazuje też, że podniesiony w petycji problem mógłby zostać rozwiązany w drodze nadzoru judykacyjnego naczelnego sądu administracyjnego NSA, który podejmuje przecież uchwały ukierunkowane na wyjaśnienie przepisów prawnych, których stosowanie wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych. Ekspert BO podkreśla również, że omawiana materia normatywna dotyka spraw z obszaru różnych działów administracji rządowej, a mianowicie mieszkalnictwa, ochrony gruntów przeznaczonych na cele rolne, ochrony gruntów leśnych, dochodów budżetu państwa w zakresie finansowania samorządu terytorialnego, a to oznacza, że rozstrzygnięcie analizowanego problemu wymaga uzgodnień międzyresortowych. Uznając zatem zasadność tezy o potrzebie interwencji legislacyjnej we wskazanym w petycji zakresie, zarówno ekspert BEOS, jak I stały doradca komisji rekomendują wystąpienie z dezydoratem do Prezesa Rady Ministrów zawierającym wniosek o dokonanie nowelizacji artykułu 12 a ustawy o ochronie gruntów rolnych I leśnych w celu wyeliminowania wątpliwości I rozbieżności interpretacyjnych powstających na gruncie tego przepisu. Dziękuję, pani Przewodniczącej.
Speaker 14
Dziękuję, chyba że nam się uda zrobić to w trakcie dyskusji. Zaraz spróbujemy, otwieram dyskusję. Bardzo proszę, kto z państwa? Bardzo proszę.
Janusz Ogożny
Dzień dobry. Janusz Ogożny, zastępca dyrektora w Departamencie Leśnictwa I Uwiectwa w Ministerstwie Klimatu I Środowiska. Szanowna Pani przewodnicząca, szanowny panie przewodniczący, wysoka Komisjo. Minister Klimatu I Środowiska dostrzega problem podniesiony w petycji. Zgadza się z tym, że są rozbieżności interpretacyjne.
Także, także, także uważa za zasadne rozważenie ujednolicenia I doprecyzowania tych przepisów. Wydaje się, że słusznie zostało podniesione w opinii Biura Ekspertycji Oceny Skutków Regulacji, że chyba najszybszym rozwiązaniem byłoby podjęcie takiego nadzoru edukacyjnego przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ale to już pozostawiam jakby do rozstrzygnięcia. Dziękuję bardzo.
Speaker 28
Toczyły się prace nad taką kompleksową zmianą ustawy o ochronie gruntów rolnych I leśnych, natomiast no na ten moment jakby nie, nie są prowadzone.
Agnieszka Zdanowicz-Rybarczyk
Witam państwa. Agnieszka Zdanowicz-Rybarczyk, Ministerstwo Rolnictwa I Rozwoju Wsi. Jestem naczelnikiem Wydziału Ochrony Gruntów Rolnych I Leśnych. Szanowni państwo, szanowna komisja. Komisjo...
Również Ministerstwo Rolnictwa I Rozwoju Wsi przychyla się do konkluzji Biura Ekspertyz o możliwości analizy podjęcia prac nad tym, nad tym przepisem 12 a ustawy o ochronie gruntów rolnych I leśnych.
Agnieszka Zdanowicz-Rybarczyk
To tak jak powiedział mój przedmówca, prace takie się toczyły, niemniej jednak nie uzyskaliśmy wpisu do wykazu.
Speaker 21
Czyli tu jakiś zalążek jest, może, może go odnajdziemy, tak. Czy ktoś z państwa jeszcze chciałby zabrać głos? Nie widzę. Dziękuję bardzo, panie przewodniczący. No to co?
Speaker 29
A więc, pani przewodnicząca, no, no rekomenduję wystąpienie z dezyderatem pana premiera.
Speaker 21
Czyli dezyderat do Prezesa Rady Ministrów. Mam nadzieję, że oba ministerstwa wtedy wyjawią swoje, znaczy swoje swoje opinie, zobaczymy, co z tego wyniknie. Super. Dezyderat, dobrze, dziękuję bardzo. W tej sytuacji przechodzimy do punktu piątego naszego posiedzenia, petycja w sprawie zasad finansowania odbioru odpadów komunalnych oraz zapewnienia powszechnego dostępu do miejsc ich gromadzenia.
Brzmi znajomo, Chyba na poprzedniej komisji żeśmy o tym mówili. Pan poseł Józef Maciuk, bardzo proszę.
Marcin Józefaciuk
Serdecznie dziękuję, szanowna pani przewodnicząca, wysoka komisjo, tak, ale inny sprawozdawca nawet. W petycji przedstawiono żądania zmiany modelu finansowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi przez stopniowe odejście od obowiązujących... Obowiązkowych, przepraszam, opłat pobieranych od mieszkańców, wprowadzenie finansowania odbioru I zagospodarowania odpadów komunalnych ze środków publicznych pochodzących z budżetu państwa, zapewnienie powszechnej dostępności miejsc czasowego gromadzenia odpadów komunalnych dla wszystkich mieszkańców oraz ograniczenie możliwości zamykania na klucz na przykład altan I wiat śmietnikowych wyłącznie do przypadków szczególnie uzasadnionych ochroną zdrowia, bezpieczeństwa lub mienia. I rzeczywiście zgodnie z artykułem 6 h ustawy o utrzymaniu czystości I porządku w gminach, opłaty za zagospodarowanie odpadami komunalnymi zobowiązani ponosić między nimi właściciele nieruchomości, osoby wymienione w artykule pierwszym, jeśli Rada gminy podjęła uchwałę oraz właściciele nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, jeśli Rada gminy podjęła uchwałę, o której mowa później. Jeżeli chodzi o...
Z pobranych opłat na zagospodarowanie odpadami komunalnymi gmina pokrywa koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi, które obejmują koszty między innymi odbierania transportu, zbierania odzysku I unieszkodliwianie odpadów, tworzenia I utrzymywania punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych, tworzenia I obsługi administracyjnej tego systemu oraz edukacji ekologicznej w tym zakresie. W zamian za pobraną opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi gmina zapewnia właścicielom nieruchomości pozbywanie się wszelkich rodzajów odpadów komunalnych, przy czym rozumie się, że to przez odbieranie odpadów z terenu nieruchomości. Obecny system opłat przewiduje zatem, że koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi są co do zasady pokrywane z opłat ponoszonych przez właścicieli nieruchomości na rzecz gminy. Jednocześnie ustawodawca dopuścił możliwość uzupełniającego pokrywania części kosztów systemu z innych dochodów własnych gminy. Przeniesienie kosztów na budżet państwa osłabiałoby związek między wytwarzaniem odpadów a obowiązkiem ponoszenia kosztów ich zagospodarowania, wynikający z przyjętej w prawie unijnym z zasadą zanieczyszczający płaci.
Na marginesie można dodać, że w znajdującym się na etapie opiniowania rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości I porządku w gminach, to jest druk u d 252, przewidziano już kolejne możliwości zwolnienia z części albo całości opłat na zagospodarowanie odpadami komunalnymi, między innymi osób znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej. W związku z tą argumentacją ja bym proponował nieuwzględnienie żądań zawartych w petycji, ale myślę, że Ministerstwo Klimatu na szybko jeszcze coś powie.
Małgorzata Kajak
Dzień dobry, szanowna pani przewodnicząca, szanowni państwo, Małgorzata Kajak, Ministerstwo Klimatu I Środowiska. Zgadzamy się tutaj z tym, co zostało powiedziane. Obecny system opiera się na zasadzie samofinansowania w ramach opłat wnoszonych przez mieszkańców, z których finansowany jest nie tylko odbiór I zagospodarowanie, ale też działanie informacyjne, punkty selektywnego zbierania, dodatkowe działania w zakresie odbioru odpadów komunalnych. Także, także to nie jest tylko sama organizacja tych miejsc I jak najbardziej właśnie zgadzamy się też z opinią Biura Expertys, że realizacja tego postulatu byłaby niezgodna z zasadą zanieczyszczający płaci, gdzie tutaj no mieszkańcy, którzy wytwarzają odpady są zobowiązani do ponoszenia kosztów ich zagospodarowania. I dodatkowo też te kwestie dotyczące umożliwienia dostępności wszystkich pojemników na odpady dla jakby ogółu społeczeństwa bez ich zamykania, no to też mogą się wiązać z zagrożeniami, które, w ramach których też napływają do nas postulaty, aby właśnie dodatkowo zabezpieczać te pojemniki, a nie je otwierać z uwagi na przykład na dostęp do nich zwierząt dziko żyjących.
Tak że tutaj z uwagi na te kwestie bezpieczeństwa, realizacji postanowień unijnych mamy też obowiązki w zakresie selektywnego zbierania odpadów I takie umożliwienie
Dostępu do do pojemników mogłoby skutkować podrzucaniem odpadów, brakiem ich selektywnego zbierania I nakładaniem kar na na na właścicieli tych pojemników za to właśnie podrzucanie. Także my jako Ministerstwo Klimatu I Środowiska również jesteśmy za tym, żeby te postulaty odrzucić.
Speaker 21
Dziękuję bardzo. Czy ktoś z państwa jeszcze? Samorządy milczą, więc się zgadzają, tak? Panie przewodniczący, dziękuję. Panie pośle, rekomendacja.
Speaker 21
Czy jest sprzeciw? Nie widzę, a więc tak, kończymy pracę nad tą petycją. Dziękuję. To teraz będzie punkt 7., tak? Rozpatrzenie petycji w sprawie zmiany ustawy z dnia dwudziestego siódmego lipca 2000 pierwszego roku, prawo o ustroju sądów powszechnych.
Pan poseł Józef Maciuk.
Marcin Józefaciuk
Serdecznie dziękuję. Szanowna pani przewodnicząca, wysoka komisja. Przedmiotem petycji jest postulat zmiany ustawy prawo o ustroju sądów powszechnych poprzez dodanie artykułu 61 paragraf 2 punkt 6. W tej ustawie. Zgodnie z proponowanym przepisem wymagania dotyczące zdania egzaminu sędziowskiego albo prokuratorskiego oraz co najmniej trzyletniego pełnienia obowiązków sędziowskiego na sta, na stanowisku asesora sądowego nie miałyby zastosowania do osoby, która uzyskała pozytywny wynik egzaminu sędziowskiego, prokuratorskiego, adwokackiego, radcowskiego albo notarialnego I zajmowała stanowisko referendarza sądowego przez co najmniej 3 lata.
No I rzeczywiście z analizy merytorycznej wynika, że referendarz sądowy jest organem sądowym wykonującym określone w ustawach zadania z zakresu ochrony prawnej, inne niż sprawozdawanie wymiaru sprawiedliwości. Referendarz samodzielnie wydaje przewidziane prawem orzeczenia I zarządzania, a w zakresie wykonywanych obowiązków jest niezależny. Działalność referendarza ma zatem charakter orzeczni, czyli wymaga samodzielnego stosowania prawa, choć nie obejmuje pełnego zakresu czynności sędzio, sędziego, w szczególności rozpoznawania wszystkich spraw spornych, prowadzenia pełnego postępowania dowodowego oraz wydawania wyroków należących do sfery sprawozdania wymiaru sprawiedliwości. Obsadzenie stanowiska referendarza następuje w drodze konkursu, którego celem jest wyłonienie kandydata posiadającego największą wiedzę, umiejętności I predyspozycje niezbędne do wykonywania tychże obowiązków. O stanowisko sędziego może ubiegać się osoba, którą tutaj mamy już wszystkie warunki wypisane w ekspertyzie.
Pozwolą państwo, że nie będę powtarzał, bo się zapoznaliśmy. Z powyższego jednak wynika, że nie od każdego kandydata na reprezentanta sądowego. Ustawa wymaga łącznego ukończenia aplikacji, zdania egzaminu zawodowego I posiadania wcześniejszego doświadczenia zawodowego. Kolei na stanowisko sędziego sądu rejonowego może zostać osoba powołana I tutaj też mamy dokładnie wypisane, kto może być. Zajmowanie stanowiska referendarza sądowego nie stanowi obecnie samodzielnej przesłanki ubiegania się o stanowisko sędziego sądu rejonowego.
Doświadczenie natomiast referendarza sądowego pozostaje bezpośrednio związane ze stosowaniem prawa I funkcjonowaniem sądu. Za uwzględnieniem postulatu przemawia samodzielny I orzecznicy charakter pracy referendarza sądowego, chociaż referendarz sądowy nie sprawuje, jak już powiedziałem, wymiaru sprawiedliwości w rozumieniu artykułu drugiego, paragraf 1. I I paragraf 1 a ustawy. Tak więc ja myślę, że... Znaczy jest tutaj rzeczywiście możliwość reakcji z naszej strony.
Uważam, że należałoby wysłać dezydę do Ministerstwa Sprawiedliwości o rozważenie tego postulatu. Natomiast myślę, że bo widzę Ministerstwo Sprawiedliwości, że za chwilkę usłyszy, że za chwilkę usłyszymy.
Gabriel Szara
Szanowny panie przewodniczący, wysoka komisjo, szanowni państwo, Gabriel Szara, naczelnik Wydziału Ustroju Sądów I Prokuratury oraz Biegów Sądowych Ministerstwa Sprawiedliwości. My rekomendujemy nieprzyjęcie tej petycji, a mianowicie dlaczego. Do wejścia w życie ustawy z jedenastego maja 2000 siedemnastego roku postulat petycji był uwzględniony w POZ I zamykając wszystkie boczne ścieżki dostępu do zawodu, podjęliśmy decyzję, że asesura plus korona, czyli radcowie prawni, adwokaci, notariusze wykonujący co najmniej 3 lata bezpośrednio przed wnioskiem o powołanie na urząd sędziego, wykonują swój zawód. Prace nad ustawą zostały poprzedzone szerokimi konsultacjami. Jeszcze w 2000 szesnastym roku została przeprowadzona konferencja dotycząca tego.
W toku opiniowania projektu Naczelna Rada Adewokacka I Naczelna Rada Notarialna nie zgłosiły żadnego stanowiska, natomiast Krajowa Izba Radców Prawnych przedstawiła stanowisko aprobujące dla tych rozwiązań. Natomiast co do osób, które mają zdany egzamin sędziowski I są dzisiaj referendarzami sądowymi, mam ich 496. Spośród dwóch 1000 dziewięciuset, blisko pięćdziesięciu referendarzy. W tej grupie mamy kilkadziesiąt osób, które w 2000 siedemnastym roku miały zdany egzamin w krajowej szkole sądownictwa I prokuratury, były po aplikacji przed tą szkołą I na mocy przepisów przejściowych miały wybór albo zostać asesorem, albo utracić uprawnienia. I w tej sytuacji no troszeczkę niespójne byłoby przywracanie prawa do ubiegania się o urząd sędziego, kiedy to prawo im przysługiwało I z własnej woli z tego prawa zrezygnowało.
Także my rekomendujemy nieprzyjęcie tych rozwiązań. Co więcej, Krajowa Izba Radców Prawnych wyraźnie w swoim stanowisku sygnalizowała, aby przez dłuższy okres czasu nie wprowadzać żadnych zmian do przyjętych rozwiązań w 2000 siedemnastym roku. Wysoka Izba dwudziestego dziewiątego października, albo dwudziestego drugiego, przepraszam, uchwaliła projekt ustawy praworządnościowej, która do 2000 trzydziestego roku przywraca referendarzom prawo do kandydowania na urząd sędziego. Także te osoby no zyskają do 2000 e 30 prawo ubiegania się o stanowiska sędziowskie. Dziękuję bardzo.
Jest w Senacie.
Speaker 33
Peroidycznie tak, bo od 2000... Do końca 2000 trzydziestego roku, jeżeli zostanie, wejdzie w życie, referendarze nabiorą uprawnienia do
starców w konkursach sędziowskich.
Magdalena Kasprzak
Magdalena Kasprzak, Departament Karier Ministerstwa Sprawiedliwości. Szanowna Komisjo, szanowni państwo. Przyłączam tu się do wypowiedzi mojego przedmówcy I jeszcze chciałabym tytułem uzupełnienia, jako że jestem przedstawicielem Departamentu Kadr I organizacji, odpowiedzialnym również za prawidłowy dobór I nabór kadr wymiaru sprawiedliwości. Chciałabym kilka jeszcze kwestii dodatkowo poruszyć. Ministerstwo Sprawiedliwości stoi na stanowisku, że takie zagadnienie jak dostęp do służby sędziowskiej wymaga szerszych niż wewnątrzszerotowych analiz.
Z tego względu zleciło instytutu w miarę, instytutowmiar sprawiedliwości analizę tematu badawczego dotyczącego właśnie ścieżek dostępu do zawodu sędzie sędziego. Badanie było wielopłaszczyznowe, złożone, trwało około roku I otrzymaliśmy już wyniki tego badania. 1 analiza polegała na analizie uchwał w przedmiocie wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim w latach 22, 24. I analiza ta nie dała jakby sama w sobie argumentu rozstrzygającego za ponownym otwarciem ścieżki pozaaplikacyjnej dojścia do zawodu sędziego, więc jakby tak nierozstrzygająco. Natomiast w innym raporcie, z innej perspektywy, autorstwa doktor Karoliny Rokity wskazano, że aktualnie obowiązujący wymóg ukończenia aplikacji uzupełniającej oraz zdania egzaminu sędziowskiego stanowi rozsądną I wyważoną propozycję dla osób, które decydując się pierwotnie na wykonywanie zawodu rezaratora czy asystenta, postanowiły ubiegać się o urząd sędziego.
I I również w kolejnych analizach, które polegały na analizie aplikacji w Kraje Wojskowe Sandownictwa I Prokuratury, również wskazano, że system dysponuje już mechanizmem awansu wewnętrznego dla kalendarzy, który działa, choć jego skala jest ograniczona. I zostały tutaj sformułowane postulaty, które Departament CAD podjął się ich realizacji. I mianowicie w tym celu, aby uatrakcyjnić ścieżkę dostępu poprzez aplikację uzupełniającą dla referendarzy, DKO podjęło już intensywne działania, które polegały przede wszystkim na otwarciu filii w Gdańsku I w Poznaniu od marca przyszłego roku. W tym roku jest dopiero aplikacja ogólna, aplikacja uzupełniająca dla referendarzy, dedykowana szczególnie, ruszy tam w przyszłym roku. Więc będą referendarzy mieli bliżej do...
Ze swoich miast do odbycia tej aplikacji uzupełniającej. Ponadto zmieni się program w krajowej szkole sądownictwa
Prokuratury, na bardziej praktyczne szkolenie, co też również będzie atrakcyjne. Mniej teorii, więcej praktyki. Następnie został wprowadzony 3. Termin egzaminu poprawkowego. Znaczy, jakby 3.
Termin egzaminu, czyli 2 poprawki egzaminu sędziowskiego. Zostały wprowadzone rozwiązania dotyczące zwrotu kosztów dojazdu I zakwaterowania dla referendarzy, którzy zdecydują się odbyć aplikację uzupełniającą KSiP. Dlatego my apelujemy, aby pozostawić tą obecną ścieżkę, która jest otwarta dla referendarzy sądowych I asystentów zresztą sędziów również, a polega na odbyciu aplikacji uzupełniającej w Krajowej Szkole Sądownictwa I Prokuratury. Ponieważ ścieżka ta daje nam możliwość wyboru sprawiedliwego wyboru, obiektywnego, najlepszych kandydatów spośród referendarzy I asystentów. Następnie ścieżka ta pozwala na wyszkolenie odpowiednie tych osób, celem ujednolicenia praktyki warsztatu pracy orzecznictwa na terenie całego kraju.
Dalej, poprzez egzamin sędziowski sprawdzamy wiedzę merytoryczną. Kolejno, poprzez asesurę sprawdzamy umiejętności praktyczne I warsztat pracy. W proces opiniowania kandydata na stanowisko sędziowskie tą ścieżką jest zaangażowanych, nie wiem, kilkanaście albo nawet kilkadziesiąt osób. Natomiast to, do czego zmierza w istocie ta petycja, to jest przyznanie referendarzom sądowym dwóch ścieżek dostępów, dostępu do do stanowiska sędziego. Mianowicie jednej ścieżki wewnętrznej, ścieżki awansu wewnętrznego, czyli poprzez aplikację, a drugiej ścieżki ścieżki korporacyjnej, która do tej pory była zastrzeżona dla adwokatów, notariuszy, radców jako zawodów równorzędnych do zawodu sędzieckiego.
Od... Ta ścieżka, ścieżka wejścia adwokatów I radców do zawodu sędziego obowiązuje już od dekad I towarzyszy jej komplementarnie ścieżka dostępu sędziów do zawodu adwokata I radcy prawnego, Ponieważ pomiędzy tymi zawodami jako równorzędnymi zawodami prawnymi od lat istnieje wymiana kadr. I taka wymiana, czyli ta ścieżka dostępu właśnie dla zawodów prawniczych, jest wyrazem jakby potrzeby pluralizmu profesjonalnego w sądownictwie. Natomiast referendarze nabywają swoje doświadczenie w sądzie I oni takiego komponentu nie wnoszą. Dlatego oni powinni pójść ścieżką wewnętrznego awansu poprzez aplikację uzupełniającą.
Tutaj jeszcze chciałabym dodać ewentualnie, doprecyzować jeszcze, co mówił mój przedmówca, a mianowicie, że ten projekt, który jest obecnie procedowany w Sejmie, czy już uchwalony I jest w Senacie, on dotyczy tych referendarzy, którzy mają zdane egzaminy sędziowskie. Jest grupa referendarzy, którzy odbyli aplikację sędziowską I zdali egzamin sędziowski. Jest też grupa, tu mam jakieś szczegółowe dane, jeżeli będą potrzebne, referendarzy, którzy zdali tylko egzamin sędziowski, bo też była taka możliwość w pewnym okresie I te osoby nie, ponieważ no one nie miały gwarantowanych. Kiedyś tak właśnie wyglądało szkolenie w KSIW, że nie było gwarantowanych tych miejsc później na sesurze. I te osoby zostały tak jakby trochę z niczym.
One dostały ten zawód referendarza, no ale ambicje mają większe, ponieważ odbyły aplikację albo przynajmniej zdały ten egzamin sędziowski I dzisiaj te osoby chciałby zostać też sędziami. I my w pierwszej kolejności, ponieważ te osoby utraciły uprawnienia w dwudziestym czwartym roku, a a od osiemnastego roku mamy już problemy z krajowaniem sądownictwa, od kilku lat nie ma w ogóle już ogłosić w ogóle o takich stanowiskach, na które oni by się mogli zgłaszać, więc my uważamy, że jest to dla nich niesprawiedliwe, ponieważ oni jak gdyby mieli to uprawnienia do dwudziestego czwartego roku, ale faktycznie mieli je powiedzmy do dwudziestego powiedzmy drugiego, tak? Utracili je wcześniej, dlatego jest projekt, aby przedłużyć im te uprawnienia do trzydziestego roku. Więc my będziemy chcieli jeszcze, jeżeli uda się ten projekt doprowadzić do końca, przyjąć do, na stanowiska sędziowskie przynajmniej część referendarzy sądowych, którzy znają, którzy mają ukończoną aplikację sędziowską I apli... Bądź znany egzamin sędziowski.
I jeszcze na koniec chciałabym podać pod rozwagę, czy państwo by chcieli, żeby sędziami zostawały osoby, które ukończyły studia prawnicze, dostały się do zawodu referendarza poprzez zdanie egzaminu adwokackiego, adwokackiego lub racowskiego, ale bez ukończenia aplikacji, ponieważ część referendarzy mają zdane egzaminy zawodowe, ale nie nie przeszły aplikacji, ponieważ ustawa w którymś momencie, ustawy korporacyjne pozwoliły im, że jak mają 4 lata doświadczenia w zawodzie referendarza, to mogą podejść do egzaminu. Czyli te osoby nie odbyły de facto szkolenia, mają tylko zdane egzaminy, tak? Te osoby nie pracowały nigdy na rynku, powiedzmy, osób, rynku usług prawnych, nie zweryfikowali ich uczestnicy obrotu prawnego. Tak jak weryfikują adwokatów I radców. Poprzez przychodzenie do nich, powierzanie swoich spraw adwokatom I radcom I później te sprawy są podstawą oceny kwalifikacyjnej kandydata, więc my...
Czy my chcemy stworzyć system, w którym nie mamy tej tej oceny kwalifikacyjnej takiej szerokiej, bo tutaj będzie jednak bardzo wąska I może być to czasem subiektywna ocena I niewystarczająca do powierzenia dożywotniego stanowiska sędziowskiego, bo jak wiemy, sędziom nie wypowiada się umowy o pracę, stanowisko jest powierzone dożywotnio. Dlatego uważamy, że ścieżka przed reasumując już, aplikację uzupełniającą, dedykowaną wyłącznie referendarzom I asystentom, jest ścieżką wystarczającą, ale będziemy jeszcze tą ścieżkę cały czas dopracowywać poprzez zwiększanie miejsca tej aplikacji uzupełniającej, zwiększanie dostępności poprzez filie w innych miastach, tak żeby referendarze mogli, ponieważ mają te kwalifikacje po odpowiednim przeszkoleniu I weryfikacji jak najbardziej. Dziękuję bardzo.
Dariusz Kluczkowski
Szanowna przewodnicząca, szanowna komisja. Z tej strony Dariusz Kluczkowski, reredatarz sądowy, członek Stowarzyszenia Referendarzy Sądowych Lex Justa. Proszę państwa, proszę pozwolić sobie na początku na mały taki przykład z życia. Mamy 2 osoby po studiach prawniczych, 2 osoby po egzaminie adwokackim, które zdawały na tej samej sali I w pewnym momencie 1 osoba z tych osób zostaje adwokatem, zaczyna zajmować się sprawami klientów, mijają 3 lata, ona spełnia dodatkowe wymogi, może startować w konkursie na stanowisko sędziego. 2.
Osoba z tym samym egzaminem, która zdawała ten egzamin na tej samej sali co ta sama osoba, poszła do sądu pracować jako referendarz sądowy, gdzie wymogiem objęcia funkcji referendarza sądowego było posiadanie egzaminu adwokackiego. Samodzielnie rozpoznaje sprawę, stosuje przepisy, wydaje orzeczenia I takiej możliwości nie ma. Mija 3 lata, 6 lat, 12 lat takiej możliwości nie ma. I o tym jest ta petycja, o tej dysproporcji, o dwóch osobach, o tych samych egzaminach, gdzie 1 osoba może startować w konkursie na stanowisko sędziego, a 2. Osoba nie może startować w tym konkursie.
Chciałbym powiedzieć, kim jest referendarz. No powiem szczerze, to wyrażenie bardzo słabo się kojarzy w odbiorze publicznym. Jest takie pojęcie, że to jest pracownik, urzędnik, on wydaje decyzje administracyjne, może nawet jest pomocnikiem sędziego. Kiedy patrzymy na sąd, co my widzimy przede wszystkim? Widzimy sędziego, widzimy togę, widzimy rozprawę, widzimy wyrok I uważamy, że to jest główny sposób rozpoznawania spraw, które trafiają do sądu.
No muszę jednak powiedzieć, że część z tych spraw trafia do referendarzy. Gdzie my referendarzy znajdziemy? Przy nakazach zapłaty, przy wpisach do ksiąg wieczystych, przy rejestracji spółek. Referendarze nawet sprawują funkcję sędziów komisarzy w postępowaniu upadłościowym. To nie są żadne rzeczy, które zadania, które zostały utworzone specjalnie dla referendarzy.
Nie. Wszystkimi tymi sprawami wcześniej zajmowali się sędziowie. I te sprawy zostały przekazane dla referendarzy. I mało tego, w każdej sprawie, gdzie orzeka referendarz, może też orzekać sędzia. Więc mamy orzecznika, który ma, stosuje prawo, wydaje orzeczenia I przed tym odpowiada.
I teraz główne jest pytanie, dlaczego mamy nie uwzględniać tego doświadczenia orzeczniczego? No I tu chciałbym powiedzieć 1. Generalnie a, nie zmierza do zapewnienia dostępu do zawodu sędziego dla wszystkich referendarzy. Jak obliczyłem tych dróg, to było chyba z 8. Chodzi tylko o ściśle określoną grupę.
Referentarz ze zdanym egzaminem adwokackim, radcowskim, notarialnym. Tylko dla tych. I chciałbym też powiedzieć 1, my nie domagamy się automatycznego awansu. O nie. My się domagamy tylko dopuszczenia do konkursu, gdzie referendarz ze zdanym egzaminem adwokackim, radcowskim I notarialnym mógłby być oceniany na równi z innymi kandydatami I jego kwalifikacje I doświadczenie podlegałyby sprawdzeniu.
Zgodnie z zasadą, co nie gwarantowałoby stanowiska, tylko wygranej dla najlepszego kandydata. Tutaj padły słowa, że sprawę by załatwiła ustawa praworządnościowa. Tylko pragnę zwrócić uwagę, że ustawa praworządnościowa dotyczy referendarzy ze zdanym egzaminem sędziowskim I prokuratorskim. Nie dotyczy referendarzy ze zdanym egzaminem adwokackim, radcowskim I notarialnym, a tych dotyczy przedmiotowa petycja. Chciałbym też zwrócić uwagę, że został tu postawiony postulat uzupełniającej aplikacji sędziowskiej, która kończy się egzaminem sędziowskim.
Ale proszę państwa, my mówimy o osobach, które zdały egzamin adwokacki, radcowski, notarialny. I kwalifikacje zostały już sprawdzone. I teraz takim osobom, którzy w czasie pracy zawodowej wykonują czynności najbardziej zbliżone do sędziów, proponuje się, że ich czynności będą ponownie sprawdzane. No proszę państwa, zdaje się egzamin adwokacki, wykonuje się czynności najbliższe pracy sędziego I jeszcze trzeba sprawdzać w drodze egzaminu sędziowskiego, czy ta osoba się nadaje. Więc podsumowując całą sytuację, mamy, mamy mowę o dwóch osobach z tym samym egzaminem, ale z z inną drogą do stanowiska sędziego.
1 osoba może wystartować w konkursie, 2. Osoba nie może wystartować w konkursie. Jeszcze raz chciałbym potwierdzić, my nie domagamy się uprzywilejowania, o nie. My po prostu domagamy się możliwości udziału w w konkursach, gdzie po prostu te kwalifikacje byłyby oceniane tak samo, jak w przypadku innych kandydatów. Dziękuję.
Dziękuję bardzo.
A przepraszam, czy mógłbym jeszcze jedną rzecz?
No ale już krótko.
Dariusz Kluczkowski
Oczywiście. Chodzi o to, że ja mam w dyspozycji projekt zmiany ustawy w tym zakresie
wraz
Skutkami re regulacji, więc jeżeli szanowna komisja chciałaby się pochwalić głębiej na tą sprawę, to mogę przedstawić te dokumenty. Dziękuję. Dobrze.
Speaker 21
Dziękuję uprzejmie. Ja mam tylko pytanie takie dodatkowe, czy regulacja, która w tej chwili jest procedowana w senacie, czyli wyszła z sejmu w senacie, czy ona rozwiązuje ten problem czy
Magdalena Kasprzak
nie? Nie. Proszę państwa, ja nie rozumiem, dotyczy to osób. Dotyczy to referendarzy, którzy zdali egzamin sędziowski, a nie adwokacki czy radcowski notarialny. I jeszcze 1 tylko dosłownie zdanie.
Chciałam powiedzieć, że podstawą dopuszczenia adwokata, radcy do konkursu na stanowisko sędziowskie nie jest zdanie, proszę państwa egzaminu zawodowego. Jest praktyka, jest wykazanie ilości liczby spraw dotyczących pozbawienia wolności, władzy rodzicielskiej. I jeżeli, jak my mamy porównywać te sprawy ze sprawami wydania nakazów z zapłaty, rozliczania kosztów, wpisu księgo, nie umniejszając nikomu, To są innego rodzaju sprawy. Tu jest wymiar sprawiedliwości, a tutaj mamy czynności z zakresu ochrony prawnej, niezastrzeżone do wymiaru sprawiedliwości. Dziękuję.
Marcin Józefaciuk
Serdecznie dziękuję za szanowna pani przewodnicząca, wysoka komisja, to znaczy słysząc tę dyskusję, chciałbym tylko przypomnieć, że komisja do spraw petycji służy celowym, punktowym zmianom, nie zmianom, w których, w której są dyskusje I pewne, brak zgody między innymi między rządem AAA obywatelem. Jeżeli jest projekt, to oczywiście piętnastu posłów wystarczy znaleźć, żeby wnieść inicjatywę obywatelską, a my tutaj nie możemy dodawać w ramach. Natomiast rzeczywiście widać, że jest tutaj jakiś problem, dlatego ja bym zasugerował zmianę swojej decyzji, jeśli chodzi o dezyderat, tylko zakończenie na poziomie naszej komisji tej petycji, bo nie jesteśmy władni, natomiast przekazanie jako głos obywateli do Komisji Sprawiedliwości I Praw Człowieka, jeżeli będą w tym kierunku prace iść sejmowe, żeby wzięli pod uwagę też tę petycję, ten głos.
Speaker 21
Przyznam się, w pierwszym momencie myślałam przy przy pierwszej wypowiedzi, że ten problem został rozwiązany w ustawie, która jest już w senacie, no ale okazuje się, że jednak nie. No to tak jak pan po prostu sprawozdawca powiedział, no jest to zbyt szeroko, zbyt szeroki problem, żeby Komisja Petycji była w stanie go rozwikłać. Dlatego faktycznie my zamykamy pracę nad tą petycją, natomiast przekazujemy ją do Komisji Sprawiedliwości I Praw Człowieka. Dziękuję bardzo. Mamy informację, że punktu trzeciego I tak nie jesteśmy w stanie rozwikłać z panem ministrem, bo on nie dotrze, tak?
Więc ja myślę, że możemy spokojnie do niego wrócić, tym bardziej, że to jest punkt, który jeszcze będzie referował pan poseł Józef Paciuk, więc wróćmy do tego punktu trzeciego, a potem już pójdziemy do końca zgodnie z porządkiem dziennym. Mamy tutaj rozpatrzenie petycji w sprawie ochrony przed hałasem z obiektów sportowych. Panie pośle, bardzo proszę.
Marcin Józefaciuk
Serdecznie dziękuję, szanowna pani przewodnicząca, wysoka komisjo. Chwilka. Przedmiotem petycji jest podjęcie inicjatywy ustawodawczej zmierzającej do wprowadzenia zmian w w projektowanej ustawie o ochronie strategicznych obiektów sportowych oraz ustawie z dnia 25 czerwca 10 roku o sporcie, 2000 e oczywiście 10 roku, w zakresie zapewnienia skutecznej ochrony zdrowia oraz prawa własności osób zamieszkujących w sąsiedztwie obiektów sportowych, generujących uciążliwości akustyczne. Wskazane w petycji problemy znajdują potwierdzenie, jak najbardziej. Hałas generowany przez obiekty sportowe ma charakter impulsowy I incydentalny, tak więc jest zupełnie inne od hałasu komunikacyjnego oraz powoduje większą uciążliwość dla osób narażonych na jego oddziaływanie I mamy w opinii, w ekspertyzie mamy dokładnie powołanie się na źródła naukowe.
W petycji podniesiono, że nagłe bodźce akustyczne wywołują reakcję stresową organizmu prowadzącą do zwiększonego wydzielania hormonów stresu, wzrostu ciśnienia tętniczego oraz przyspieszenia akcji serca. Wnosząca wskazuje, że skutki te mogą występować niezależnie od subiektywnego przyzwyczajenia do hałasu, ponieważ organizm reaguje na kolejne impulsy dźwiękowe w sposób powtarzalny. W związku z tym poza finansowa analiza kosztów I zysków związanych z wprowadzeniem posturowanych ograniczeń byłaby zasadna, aby pogodzić społeczną I gospodarczą funkcję sportu z ochroną praw osób zamieszkujących w sąsiedztwie obiektów sportowych. Argumentacja przedstawiona w petycji koncentruje się przede wszystkim na negatywnych skutach oddziaływania akustycznego obiektów sportowych, no bo w tym kierunku petycja idzie. Sport nie pełni tylko I wyłącznie funkcji rekreacyjnej lub edukacyjnej, ale też jest tak naprawdę jest to ważny instrument w realizacji zarówno polityki państwa w wymiarze społecznym, jak I gospodarczym czy też międzynarodowym, ale również zdrowotno-rekreacyjna funkcja sportu jak najbardziej jest I sport stanowi jednak dobro o istotnym znaczeniu społecznym, służące realizacji celów publicznych wykraczających poza samą aktywność fizyczną.
W tym kontekście postulowane w petycji rozwiązania, w szczególności bezwzględny zakaz prowadzenia działalności powodujących emisję hałasu w godzinach od dwudziestej drugiej do szóstej, uzależnienie uzyskania statusu obiektu strategicznego od wcześniejszego wykonywania kosztownych inwestycji akustycznych oraz obowiązek finansowania pełnych rekompensat lub wykupu nieruchomości przez skarb państwa mogłoby istotnie wpłynąć na możliwość organizacji wydarzeń sportowych czy też ekonomikę funkcjonowania wielu obiektów. Nie można również pominąć, że działalność wielu obiektów sportowych finansowana jest w znacznym stopniu z przychodów uzyskiwanych z organizacji wydarzeń sportowych I towarzyszących im usług. Wątpliwości natomiast budzi zapewnienie właścicielom nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie strategicznych obiektów sportowych pełnego finansowania zabezpieczeń akustycznych lub wykupu przez skarb państwa. Zarówno weryfikacja zasadności merytorycznej postulowanych zmian, jak I przeprowadzenie niezbędnej, kompleksowej analizy kosztów I korzyści społeczno-gospodarczych wykraczają poza możliwość rozstrzygnięcia problemu na poziomie prac samej komisji do spraw petycji. BIOS sugeruje wysłanie dezyderatu do do ministra, właściwego do spraw kultury fizycznej, zawierającego postulaty rozważenia wprowadzenia zrównoważonego rozwiązania legislacyjnego, które godziłoby interes mieszkańców oraz właścicieli I rozwój infrastruktury.
Natomiast ja mam, się na ile, na ile my możemy, znaczy co co co z odpowiedzią na dezoderat my zrobimy. U nas to znaczy to jest tak systemowa zmiana, że zastanawiam się tutaj widzę pana ministra, to może najpierw przed moją rekomendacją, mam nadzieję, że zdąży na salę, to wtedy podam swoją rekomendację. Dziękuję.
Speaker 14
No tak, temat gruby, jednym słowem. Otwieram dyskusję. Bardzo proszę, kto z państwa 1.? Bardzo proszę. Proszę do mikrofonu bliżej.
Dorota Malanowska
Dziękuję bardzo. Jeszcze raz, nazywam się Dorota Malanowska I jestem adwokatem. Reprezentuję tutaj właśnie obywateli, który, którzy mieszkają w pobliżu obiektów sportowych I tu autorów, że tak powiem tej petycji. I chciałabym tutaj szanowna komisja, szanowna pani przewodnicząca, krótko odnieść się jeszcze I do petycji I do samej ustawy. Natomiast w ogóle w pierwszej, na początku, na początek chciałam powiedzieć, jeszcze tu podkreślić, że osoby mieszkające w pobliżu obiektów sportowych w żaden sposób nie dążą do likwidacji boisk czy też innych obiektów sportowych, tylko do swoich, do poszanowania swoich praw, do miru domowego, do ochrony zdrowia I odpoczynku.
Tymczasem dziś w całej tej dyskusji notorycznie pojawiają się jakieś takie sformułowania niestety płynące też często z ze strony Ministerstwa Sportu I Turystyki, że tutaj te osoby są jakimiś wrogami dzieci czy też zdrowego trybu życia. I w naszej ocenie jest tutaj no jakaś manipulacja I sprowadzanie tego naszego problemu do do próby no zignorowania bardzo ważnych, ważnych kwestii zdrowotnych tak naprawdę. Szanowna Komisjo, tutaj sama ta petycja odnosi się do dwóch kwestii, mianowicie właśnie do projektu ustawy o obiektach strategicznych, ale też wprowadza tutaj różne postulaty wypracowania rozwiązań legislacyjnych, które miałyby uwzględnić właśnie interesy mieszkańców, którzy, których nieruchomości znajdują się w otoczeniu czy w pobliżu obiektów generujących hałas. Tutaj obiektów sportowych. Szanowna Komisjo, chciałam podkreślić, że w samym uzasadnieniu projektu wskazano, że ta ustawa, tutaj mówimy o tej ustawie o obiektach strategicznych, że ta ustawa jest niezbędna, żeby chronić obiekty sportowe przed ich zamykaniem.
I tutaj chciałam się zapytać, bo rozumiem, że pan minister przed.
Proszę mówić do mikrofonu.
Dorota Malanowska
Tak, przepraszam. Czy ministerstwo ma świadomość, czy ma takie informacje, ile rzeczywiście
To już koniec pani wypowiedzi?
Tak. Ja chciałam się z tym zapoznać.
nie jest konfrontacja, dyskusja na sali.
Dorota Malanowska
Tutaj przez pana ministra w późniejszej dyskusji. Natomiast to może powiem tak, myśmy tutaj wystąpili do ministerstwa sportu I turystyki z takim zapytaniem w trybie dostępu do informacji publicznej I dostaliśmy odpowiedź, że Ministerstwo nie ma takich danych. W związku z czym dla mnie jako przyczynę wprowadzenia tej ustawy, podawanie, że trzeba chronić obiekty przed ich zamykaniem, jednocześnie nie, bez konkretnej wiedzy, ile tak realnie tych obiektów zostało zamkniętych, to stanowi w mojej ocenie też kolejną jakąś manipulację tym projektem czy tym problemem. I tutaj z naszych informacji, czyli informacji, które ma środowisko zrzeszające osoby walczące z tym hałasem, wynika, że takich obiektów sportowych to zamknięto około trzech I to też w takich bardzo wyjątkowych sytuacjach, na przykład kiedy było brak pozwolenia na budowę, czy też rzeczywiście bliskość tych boisk akurat do... Bliskość w stosunku do do obiektów mieszkalnych była taka, że nie można było w żaden inny sposób jakby poradzić sobie z hałasem generowanym przez te obiekty, to znaczy nie można było na przykład wstawić tam ekranów.
Co do zasady tutaj nasz postulat jest taki, żeby po prostu rozwiązać te kwestie na poziomie systemowym, uwzględniając właśnie też problem ochrony tutaj zdrowia, mieszkańców, którzy mają, którzy mieszkają wokół tych tych tych obiektów sportowych. Tutaj jeszcze odnosząc się do samej ustawy, chciałam zaznaczyć, że sama nazwa, że tutaj są to obiekty strategiczne, w mojej ocenie jest myląca. Szanowna Komisjo, tutaj w projekcie zwracam uwagę, mowa o tym, że ta ustawa ma się odnieść do wszystkich obiektów powyżej dwóch 1000 metrów kwadratowych. Tymczasem przeciętny Orlik ma więcej niż te 2000 metrów kwadratowych, czy zwykłe boisko z jakąś tam infrastrukturą znajdującą się obok, też będzie miał te 2000 metrów kwadratowych. Więc mówimy praktycznie o wszystkich boiskach osiedlowych, wszystkich jakichś takich obiektach sportowych, które de facto są w tysiącach w całym kraju.
Także tutaj też każdy z tych obiektów na podstawie tej ustawy może być objęty ochroną I ta ochrona będzie polegała na tak naprawdę wyłączeniu z kolei uprawnień osób mieszkających w pobliżu tych obiektów, ponieważ ta ustawa powoduje wyłączenie czy też kontynuuje niejako już to, co co co co co co dokonało, zostało dokonane w artykule trzydziestym 8 a ustawy zmieniającej ustawę o sporcie. Czy 38 a ustawy o sporcie właściwie, który, który wyjął te obiekty sportowe spod ustawy o ochronie środowiska. Także nie będzie żadnych mechanizmów jakby związanych z ochroną tych osób mieszkających wokół obiektów sportowych III możliwości zagwarantowania im ochrony zdrowia czy miru domowego. I tutaj chciałam zwrócić uwagę, że hałas jest takim samym zanieczyszczeniem jak na przykład smog, tylko w ogóle się o tym nie mówi I w ten sposób uniemożliwia się osobom należącym na to zanieczyszczenie hałasem dochodzenia swoich praw I ochrony, która w przypadku innych zanieczyszczeń jest oczywista, tak. Są programy rządowe, które służą ochronie przed smogiem, są dotacje, są pieniądze na walkę z tym smogiem, natomiast tutaj ten problem się całkowicie ignoruje.
Tutaj jeszcze odnosząc się do samych przepisów ustawy czy projektu ustawy, tu chciałam zaznaczyć, że sama definicja tego obiektu strategicznego jest bardzo szeroka, nieostra, stwarza ryzyko nadużyć. Istnieje obawa, że tutaj pod płaszczykiem tej strategiczności tak zwanej będą chronione obiekty również komercyjne, generujące hałas podczas różnych eventów. Tutaj odnosząc się do kwestii tych godzin, które, o których tutaj pan Józef, Józef Fuci, przepraszam, Józef Faciuk mówił, o tej opinii z Biura Eksperty z Sejmu. W mojej ocenie jak najbardziej, no wszyscy wiemy, że każdy potrzebuje snu I jak najbardziej ograniczenie czasu funkcjonowania tych obiektów, a mówimy o tysiącach obiektów, nie mówimy o kilku, na których się czasem odbywają eventy, które ewentualnie rzeczywiście generują, czy jakiś dochód, czy są rzeczywiście strategicznie istotne, tylko o tysiącach obiektów, najmniejszych obiektów w tym kraju, przy których jest szereg nieruchomości, gdzie mieszkają ludzie. Ta, to ograniczenie to jest jakieś minimum dla tych osób, żeby o godzinie, nie wiem, drugiej w nocy nie przyszła grupa często nietrzeźwych, ale również I trzeźwych, bo tak też się zdarza, osób, które postanowią akurat tam grać sobie w piłkę pod oknami ludzi.
Speaker 21
Dziękuję bardzo. Myślę, że jesteśmy przekonani do argumentacji, którą pani przedstawiła. Bardzo dziękuję. To już Temat jest ogromnie 1.
Dorota Malanowska
Że tutaj też ten projekt jest w mojej ocenie niekonstytucyjny, bo narusza prawo własności. To tutaj mówię o artykule już krótko trzynastym 6, ustęp 2. Po prostu to uniemożliwia tak naprawdę właścicielom korzystanie z tych działek. Mówię tutaj o właścicielach ewentualnie komercyjnych obiektów sportowych, bo też takie są I na przykład pola golfowe, korty tenisowe, jeżeli ktoś będzie chciał zmienić sposób użytkowania swojej nieruchomości, może utracić taką możliwość I to już po wszczęciu postępowania, tylko bez przeprowadzenia tego postępowania. Mhmm.
Speaker 44
Dziękuję pani mecenas. To podsumuję. No ale to nie, jak Króciutko. Podsumuję tylko
Jeszcze raz
Speaker 21
chciałam powiedzieć. Zrozumieliśmy pani argumenty I uważamy, że są naprawdę bardzo ważne. No właśnie,
to na razie
Speaker 21
To na razie bardzo dziękuję. I też proszę, proszę państwa, bo 1. Najważniejsza rzecz. Znowu ktoś przeszacował kompetencje Komisji Petycji. Przeszacował.
Nie jesteśmy komisją, która jest w stanie rozwiązywać problemy natury systemowej, więc trudno nam będzie rozstrzygnąć cokolwiek w tej materii, bo to nie są kompetencje naszej komisji. Absolutnie rozumiem, waga argumentów. W ramach dyskusji proszę o zajęcie stanowiska jeszcze przez kilka osób, ale już naprawdę proszę o te stanowiska takie skomasowane I wyważone. Bardzo proszę.
Speaker 46
Bardzo dziękuję, pani przewodnicząca. Odniosę się, żebyśmy uporządkowali tę dyskusję I I trochę ją jakby przyporządkowali systemowo, żeby mieć pełną wiedzę. Przepraszam, że nie od początku, ale jestem pomiędzy Senatem a za chwileczkę z komitetem, Komitetem Stały Stałym Rady Ministrów, więc po 1. Nie ma żadnej ustawy o obiektach strategicznych. Ona, taki projekt pojawił się jeszcze w autorstwie pana ministra Bortniczuka, my wydaliśmy negatywną opinię, nie będziemy jej procedować, żeby wyłączać obiekty strategiczne ze wszystkiego, co co jest tam możliwe.
Uważamy, że nie ma takiej potrzeby, tak. I to po 1., żeby rozwiać jakby tę część definicji I I tego problemu. Sprawa 2.. 1. Podejście do ochrony obiektów między innymi przed hałasem dotyczyło tak zwanej ustawy, która przeszła przez sejm, my ją umownie nazywamy lex puławy.
Polegało to na tym, że boisko szkolne istniejące przez tam 40 czy 50 lat, zostało zmodernizowane jako jako orlik I z czasem obiekty mieszkalne dobudowały się bliżej, bliżej istniejącej szkoły, istniejącego boiska, czyli prawo pierwszeństwa I tak dalej. Jednej, jednemu z małżeństw ten ORIC zaczął przeszkadzać. Skracam oczywiście wszystko, mimo tego, że zrobiono jeszcze ekrany akustyczne, zrobiono taką nadaktywność względem tego, żeby uszanować. Bez ochrony prawnej I w wyniku tam skomplikowanej sytuacji generalnie sąd orzekł, że ORIZ może być czynny tylko do godziny czternastej, tak jak czynna jest szkoła, eliminując tak naprawdę możliwość gry po lekcjach, klubów sportowych, klubów dziecięcych. I to stało się powodem, nawet nie pretekstem, powodem do tego, że została przyjęta 1 ustawa, która w ramach powszechnego korzystania ze środowiska, jest taki przepis unijny, zakwalifikowała część obiektów, między innymi boiska sportowe, które służą szkoleniu, lodowiska, bieżnie I tak dalej, czyli sankcjonująca to, co jest, to są w większości obiekty, które są finansowane właściwie ze strony publicznej w stu procentach, często 50 procent ministerstwo, 50 procent samorząd, aby chronić takie obiekty przed potencjalnym zagrożeniem zamykania, uwzględniając, że aktywność fizyczna, aktywność sportowa w ramach powszechnego korzystania ze środowiska jest przynajmniej w naszym odczuciu Ministerstwa Sportu I Turystyki jest rzeczą nadrzędną, gdyż mówimy o elemencie związanym właśnie ze zdrowiem dzieci, z aktywnością, z aktywnością fizyczną.
I ta ustawa mniej więcej rok temu, niecały rok temu została uchwalona I ona daje podstawę prawną, żeby tego typu obiekty chronić. I teraz mamy kolejną, kolejne podejście do... Która która została, które którym jedną z przyczyn stał się, stał się między nimi nie nie... Jakby nie... Ciągle trwający I niezakończony
Element sporu wokół Toru Poznań. Mówimy głównie o sportach silnikowych I motorowych. Przypomnę, że Toru Poznań zlokalizowany przy ławicy, przy lotnisku, części kiedyś przemysłowej w latach siedemdziesiątych I tam później analogicznie osiedla I presja mieszkańców dochodziły do do do po prostu do tego istniejącego toru, istniejącego lotnisko. Lotnisko ma inne parametry I jest obwarowane innymi ustawami. Ten tor przekroczył 2 decybele przy róży wiatrów, która pojawiła się 2 decybele, mimo tego, że zabezpieczał się częścią zieloną, częścią ekranów, a po drugiej stronie mamy tereny mieszkalne I tereny przemysłowe, bo jest, jest struktura mieszana.
I te 2 decybele stały się powodem właśnie całej postępowania administracyjnego I to nowe postępowanie polega na tym, żeby dać uprawnienie gminom, które mogą, nie muszą, jeżeli chodzi o sporty silnikowe, częściowo wyłączać obiekty czasowo na przykład na norm, z norm hałasu. I to jest dotyczy kilkudziesięciu obiektów w Polsce, bo one se po 1. Muszą być zakomunikowane przez Polski Związek Sportowy, a więc podmiot, który wyłania reprezentacje I tak dalej. I musi być związany ze szkoleniem. Nie chodzi o prywatne tory, nie chodzi o to, że coś powstawało ludziom przy domach I szkodziło, tylko chodzi o sposób usankcjonowanie, unormowanie tego obszaru.
Ta ustawa jest procedowana, trafi między nimi do, do Sejmu. Podam 1 przykład, taki który też jest namacalny. Akademia Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, która dysponuje stadionem olimpijskim na ogromnych połaciach kilkuset hektarów I jest tam stadion żużlowy. I dziwnym trafem w wyniku działalności deweloperskiej, nie chcę mówić o szczegółach, bo to ma jakieś dziwne konteksty, nie nie rozwijam tego tematu, powstanie prywatny akademik, czy tak naprawdę apartamentowiec przy samym stadionie. A wcześniej tego nie było.
Podkreślam, nie wnikam w szczegóły jak to powstało, jaka presja deweloperów gdzieś powstaje. Jestem przekonany, że w momencie kiedy... A wcześniej był tam basen odkryty, przedwojenny jeszcze, czyli że jak powstanie ten, nazwijmy to apartamentowiec przy samym stadionie, to natychmiast będzie presja na to, żeby zamykać stadion, który służy treningom I służy akurat polskiej lidze, polskiej lidze żużla. Co jest 1., co jest 2. I dlatego uprawnieniem samorządu jest takie uprawnienie, żeby w stosunku do kilkudziesięciu de facto zdefiniowanych obiektów pozwolić samorządom na unormowanie tego w taki sposób, że mogą czasowo wyłączać, godzinowo I próbować sankcjonować I szukać tego rozwiązania pomiędzy prawami mieszkańców a a oczywiście uprawianiem sportu wyczynowego, sportu dzieci I młodzieży I elementów szkoleniowych, żeby znaleźć jakby w tym wszystkim złoty środek I próbę I próbę unormowania tej sytuacji.
Ta ustawa jest w trakcie. Ile obiektów zamknięto? Myślę, że kilkadziesiąt. My nie mamy takich informacji, ale jeżeli zbieramy, na przykład pojawiała się taka sytuacja, gdzie miasto Poznań wybudowało boisko szkolne, przepraszam, boisko dla młodzieży między blokami, bloki były wcześniej, boisko później I mieszkańcom przeszkadzały głównie światło I hałas I decyzją, decyzją ostateczną, sądową zostało podjęte, żeby rozebrać to boisko. Więc to też jest kwestia wywołania pewnej presji I I takiego powiedziałbym zdrowego rozsądku, że jeżeli samorządy podejmują...
Tu nie chodzi o to, że my inwestujemy już w istniejące obiekty, które od lat są I były, tak, tylko mówimy, jeżeli miasta się decydują na, na przykład na nowe inwestycje, to żeby naprawdę uwzględniać to wszystko, co jest także tym dobrostanem mieszkańców, czyli wpływem zanieczyszczenia, hałasem I światłem. I trzeba szukać po prostu wszędzie tego złotego środka I w wyniku konsultacji, szczególnie na etapie projektowym I pozwoleniu na budowę, eliminować potencjalne kolizje. Ale wszędzie tam, gdzie powstają obiekty na istniejące, gdzie gdzie je modernizujemy, przywracamy nowoczesną infrastrukturę, no to chcemy zachować zdrowy rozsądek, przynajmniej po naszej stronie, bo dla nas najważniejsze jest to, żeby każdy mówi swoim oczywiście wymiarem, żeby żeby szczególnie w obiektach przyszkolnych te dzieci mogły szczególnie uprawiać aktywność fizyczną, bo mamy a najszybciej tyjącą młodzież, młodzież I dzieci w Europie. Mamy 30 procent dzieci nieaktywnych, mamy 70 procent populacji dorosłej nieaktywnych fizycznie I wszystko przekłada się na element zdrowotny. Spada wydolność krążeniowo-oddechowa.
Pan poseł biega ultramaratony, więc coś o tym może powiedzieć. Ale ostatnie zdanie. Według specjalistów, jeżeli my nie zatrzymamy tej tendencji, która dzisiaj jest szczególnie wśród dzieci, będziemy mieli 1. Pokolenie w Polsce, które będzie żyło krócej niż rodzice z uwagi na spadek wydolności krążeniowo-oddechowej. Dlatego szukamy tak naprawdę tego, aby oczywiście obiekty były czynne do określonych godzin, szanując ciszę, nocną I tak.
To wszystko może unormować. I te zapisy, które są związane właśnie z te nowe uprawnienia, które otrzymają samorządy, jeżeli osoba przejdzie przez Sejm I Senat I pod pierwszą prezydent, ma zachować właśnie tą tą tą część elastyczności w decyzjach, w decyzjach samorządów. Bo przecież samorząd musi zebrać informacje I od z każdej strony I tak wypośrodkować decyzje, aby szukać, szukać najlepszych rozwiązań. Więc mniej więcej tak wygląda dzisiaj stan stan aktualny istniejącego prawa pozmienionego, tego, który procedujemy obecnie I raz jeszcze podkreślam, że chcemy te uprawnienia dać samorządom, które wiedzą najlepiej I I potrafią zarządzać po prostu także emocjami, interesami po prostu poszczególnych grup mieszkańców.
Speaker 46
Ustawa jest, wyszła, wyszła z komisji I powinna wchodzić już za 2 tygodnie na sejm, według mojej
Poselski, nie
Speaker 46
Okej. Więc ona, on... Ta ustawa była, przechodziła przez komisję I komisja jest, jeżeli dobrze pamiętam, po pierwszym czytaniu I I będzie, będzie w Sejmie, podejrzewam, że chyba na najbliższym posiedzeniu, kolejnym, następnym posiedzeniu Sejmu lub powinna powinna w grudniu, myślę, że przejść tą procedurę procedurę sejmową.
To już mamy jakieś
Bardzo dziękuję.
Przedmiotową Widzę
tam jeszcze głos, ale to
już bardzo Ja proszę, przepraszam, bo ja muszę już na komisję
Wszystko rozumiem. Tak, dziękuję bardzo.
Speaker 21
Ale widzę tam następny głos, bardzo proszę, tylko już proszę, żeby one były naprawdę skondensowane.
Filip Piotrowski
Postaram się mówić bardzo krótko. Filip Piotrowski, Fundacja Waste Free Oceans, ale w tym wypadku także Stowarzyszenie Mieszkańców Saskiej Kępy. Szanowna pani przewodnicząca, szanowny panie ministrze. Ja mam przyjemność reprezentować mieszkańców czterdziestotysięcznego osiedla, koło którego w późniejszym, w późniejszych czasach wybudowano Stadion Narodowy w Warszawie.
Obiekt sportowy, którego, co do którego mieszkańcy, samorząd, mieszkańcy, on są dowody na piśmie, protestuje nieustająco od czasów jego budowy, podkreślając uciążliwość, jeżeli chodzi o hałas dla mieszkańców, znowu podkreślam, czterdziestotysięcznego osiedla w centrum, stolicy dużego europejskiego kraju. Stadion Narodowy jest miejscem, w którym poza koncertami, których organizuje się kilkanaście do dwudziestu kilku rocznie, organizuje się również imprezy masowe, typu imprezy sportowe, typu jakieś zawody driftowe, dwu, trzydniowe z próbami, zawody żużlowe. To są zawody, które są bardzo obciążające, jeżeli chodzi, jeżeli chodzi o hałas dla mieszkańców. Zawody, które są długotrwałe, bo one często trwają po kilka godzin dziennie, kilkanaście godzin dziennie przez 1, 2 dni. Plus do każdego z tego typu wydarzeń dochodzą również próby.
Więc my mamy nie 25, 30 dni wydarzeń masowych bądź sportowych rocznie, ale tak naprawdę co najmniej 50. Rok do roku skoncentrowanych w sezonie letnim, kiedy korzystamy z naszych ogrodów, chcemy otwierać okna, a często jest to po prostu niemożliwe. Więc wydaje się, że to jest problem, który trzeba rozwiązać ustawowo, ale też nie jestem do końca przekonany, czy danie wolnej ręki w tej kwestii samorządom cokolwiek zmieni. Samorząd Warszawy świetnie wie, jakie są problemy mieszkańców Laskiej Kępy. One były zgłaszane wielokrotnie I do Rady Dzielnicy, a przez nią do Rady Miasta, Ale tenże samorząd ani razu nie wystąpił o unormowanie tego problemu, a ma taką możliwość przez radę miasta bezpośrednio do parlamentu albo przez Klube Skopracji Samorządowych, czyli Unię Metropolia albo Związek Miast Polskich.
Więc wydaje mi się, że samorządy niestety mogą przedkładać potencjalne zyski, chociażby wizerunkowe z organizowania tego typu imprez nad dobrą mieszkańców, którzy mieszkają najbliżej tego typu, tego typu obiektów. Też być może warto byłoby spojrzeć trochę w kierunku krajów, które sobie poradziły z tym problemem, tak jak, nie wiem, Niemcy czy Francja, gdzie mamy oczywiście pewne możliwości odstępstw, ale w ramach unormowanych norm hałasu I w ramach stałych pomiarów, które pozwalają mieszkańcom zachować no jakieś standardy życia, bo tak jak powiedziałem, one to często też są sytuacje, w których te obiekty sportowe pojawiają się później. Ja się zgadzam z zasady z panem ministrem, że sytuacja, w której mamy obiekt sportowy, który później obudowuje się, obudowuje się obiektami mieszkaniowymi, jest zupełnie inna, bo tu jest zasada pierwszeństwa. I to się tyczy też dróg I bardzo wielu innych miejsc. Blokowanie osiedli mieszkaniowych koło autostrad generuje właściwie bardzo podobne problemy.
Natomiast tutaj I pewnie nie tylko w tym przypadku, mamy do czynienia z sytuacją odwrotną, czyli mam czterdziestotysięczne osiedle, koło którego
Speaker 51
Posadowiono obiekt sportowy. I tutaj te rozwiązania powinny jednak chronić mieszkańców I to powinno być priorytetem. Bardzo dziękuję.
Speaker 21
Dziękuję bardzo. Ja bym chciała zakończyć tę dyskusję, proszę państwa. Dam jeszcze głos panu ministrowi I panu posłowi sprawozdawcy. Dlaczego? Że państwo, debatując I używając kolejnych argumentów, utrzymujecie nas w przekonaniu, że to nie jest miejsce do tej debaty.
A ponieważ pan minister powiedział, że ustawa jest w komisji, to Komisja Sportu będzie najlepszym miejscem, gdzie można na tę ustawę wpływać. No, jeszcze 2 komisje połączone, czyli jeszcze lepsze miejsce. I I bardzo szanuję fakt, że państwo przyjeżdżacie na naszą komisję I chcecie głos zabierać. To jest bardzo ważny, dla nas ogromnie cenny państwa głos, tak jak każda petycja, do której podchodzimy z ogromną powagą, tak tutaj widzimy, że po prostu problem jest bardzo szeroki I wykracza poza ramy naszej komisji. 2 ostatnie zdania.
Pan minister, ale już bardzo proszę krótko.
Speaker 46
Bardzo krótko, proszę pana. Ja rozumiem, bo te głosy także do mnie docierały, jeżeli chodzi o kwestie mieszkańców Caskiej Kępy, tylko pamiętajmy, że to też jest kontynuacja. Stadion dziesięciolecia powstał w pięćdziesiątym piątym roku, a na jego miejscu mniej więcej powstał Stadion Narodowy. Zostawiam jakby elementy przyczyn I przyczyny ich skutku. Zgadzam się z tym, że faktycznie te sporty motorowe to jest problem Może trzeba, należy, być może trzeba będzie rozmawiać po prostu ze stadionem radowym, który decyduje o tym, jakie jakie eventy wprowadza.
Pamiętajmy jeszcze, szanowni państwo, o tym, że nie ma złotych rozwiązań. Jest oczywiście, nie wiem, umowny Sandyni, stadion stadion w Paryżu, który jest na obrzeżach Paryża, ale stadion Realu Madryt jest w ścisłym centrum, bezpośrednim centrum przy przy budynkach podobnie, nie wiem, Mediolan I tak dalej I tak dalej, więc nie ma słuchajcie, szanowni państwo, złotego środka w w tym wszystkim. Część stadionów, nie wiem, we Wrocławiu jest na obrzeżach miasta, tak? Myślę, że nie szkodzi w dużej części stadion w Gdańsku. Natomiast, natomiast myślę, że to jest kwestia jakby próby znalezienia takich eventów, które zgadzam się, że że akurat tutaj motorowe są na na najtrudniejsze, koncertowe.
Sam sam byłem na kilku koncertach, więc nie mam, nie wiem, jak to wybrzmiewa na zewnątrz, więc więc z przyjemnością, chociaż kilkukrotnie byłem obok, nawet nie wiedząc, że jest koncert, a był koncert w środku, więc dobra zostawiam jakby, bo państwo jesteście naprawdę, myślę, że trzeba zrobić opomiarowanie, obiektywne. Tak czy inaczej, myślę, że przedmiotem czy miejscem właściwej dyskusji jest, jak powiedziała pani przewodnicząca, są te 2 połączone komisje I debata sejmowa, żeby o tym porozmawiać po prostu, bo tam się to wszystko będzie
już robię państwa przepraszam,
że Tak, dziękuję bardzo.
Jest karetkę.
Pan poseł sprawozdawca?
Marcin Józefaciuk
Rekomendacja? Tak I też dokładnie była moja rekomendacja z zamysłem, żeby przekazać, tym bardziej jak jest projekt w trakcie do połączonych komisji.
Speaker 21
To byli My zamykamy pracę nad tą Uznajemy absolutnie I istotną wagę tych problemów, o których państwo mówicie I przekazujemy petycję do połączonych komisji, zapraszając państwa do udziału w tych połączonych komisjach, bo tam, tam wasza dyskusja będzie mogła się przełożyć na konkretne poprawki, jeśli takie będą potrzebne.
Dorota Malanowska
Szanowna pani przewodnicząca, zgadzam się, tylko w ogóle nie było informacji o tym projekcie.
Dorota Malanowska
W każdym razie właśnie nasze wnioski tutaj, znaczy my cały czas postulujemy, żeby ewentualnie zgłosić się tutaj do tych ministerstw właśnie sportu I turystyki.
Speaker 21
Ale my nie będziemy zgłaszali, bo to jest bezsensowne. Jeśli jest projekt I on jest procedowany w komisjach, to do tych komisji trzeba się zwrócić I tam państwo też możecie wtedy No
co to będzie prościej?
Dorota Malanowska
No, że też byłoby takie oficjalne stanowisko tutaj z państwa Ale to
Speaker 21
ja jeszcze raz pani mówię, pani Mecenas. Jest ustawa, jest procedowana w połączonych Dobrze, rozumiem. Że jak gdyby temat jest analizowany I tamte argumenty powinny być
musimy oczywiście.
Speaker 21
Super. Dziękuję bardzo. My zamykamy pracę nad tą petycją I przekazujemy do połączonych komisji. Dziękuję. Przechodzimy do punktu ósmego, rozpatrzenie petycji w sprawie utworzenia programu wsparcia rozwoju małych elektrowni wodnych.
Pan przewodniczący Stanisław Gorczyca.
Stanisław Gorczyca
Bardzo dziękuję Pani Przewodnicząca, szanowni Państwo. Petycja w sprawie podjęcia inicjatywy ustawodawczej dotyczącej ustanowienia na podstawie za załączonego projektu ustawy dziesięcioletniego programu wsparcia rozwoju małych elektrowni wodnych z możliwością przedłużenia na kolejne lata. Program w myśl założeń autora petycji ma służyć budowie, odbudowie I rozwojowi małych elektrowni wodnych o mocy do jednego megawata. Docelowo miałby nim być objęty około, objętych około 10000 instalacji, a szacowany koszt realizacji programu w okresie 10 lat ma wynieść 200000000000 złotych. Istota programu koncentrowałaby się na udzieleniu bezzwrotnych dotacji w wysokości do trzydziestu 1000000 złotych na jedną inwestycję, a ich beneficjenci to osoby fizyczne, prawne I jednostki samorządu terytorialnego.
Dotacja miałaby pokrywać do dziewięćdziesięciu pięciu procent kosztów kwalifikowanych inwestycji. Wsparcie ma być przeznaczone na zakup I rewitalizację dawnych młynów oraz elektrowni wodnych, budowę nowych małych elektrowni wodnych, w tym zakup nieruchomości oraz adaptację istniejącej infrastruktury hydrotechnicznej na produkcji energii, do produkcji energii elektrycznej. W roli operatorów programu wnioskodawca widzi Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska oraz Bank Ochrony Środowiska. Oprócz przewidywanego mechanizmu finansowego, projekt obejmuje szereg daleko idących uproszczeń prawnych, warunków realizacji inwestycji. Zaliczyć do nich należy między między innymi propozycję zastąpienia pozwolenia wodnoprawnego bezterminowym zgłoszeniem wodnoprawnym, zastąpienie pozwolenia na budowę zgłoszeniem z w zgłoszeniem z projektem budowlanym, zniesienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz wyłączenie obowiązku uzyskania koncesji I prowadzenia działalności gospodarczej w odniesieniu do elektrowni wodnych o mocy do jednego megawata.
Warto w tym miejscu odnotować, że przygotowany projekt ustawy w omawianej sprawie nakłada nowe zadania na organy administracji publicznej. Dla przykładu minister infrastruktury miałby opracować katalog przedsiębiorców projektujących I budujących małe elektrownie wodne, a minister właściwy do spraw aktywów państwowych uproszczoną procedurę sprzedaży gruntów Skarbu Państwa potrzebnych do realizacji inwestycji. Jakie wnioski płyną z analizy przedmiotowej petycji przez eksperta BOS? Po 1., energetyka wodna jako element polityki energetycznej państwa jest już objęta regulacjami ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz instrumentami wsparcia. Propozycje ujęte w petycji zmierzają do zasadniczej zmiany sposobu finansowania I wspierania małych elektrowni wodnych oraz ustanowienia dla nich szczegółowych zasad inwestycyjnych.
Ich ocenę należałoby dokonywać w z uwzględnieniem relacji do całego systemu OZE, zasad pomocy publicznej, ochrony zasobów wodnych I środowiska, procesów inwestycyjnych oraz wieloletnich skutków dla finansów publicznych. Duży ciężar gatunkowy postulowanych rozwiązań, ich systemowy międzyresortowy charakter oraz przede wszystkim bardzo wysokie koszty przemawiają za dokonaniem w pierwszej kolejności ich oceny przez organ odpowiedzialny za prowadzenie bieżącej polityki państwa. Zdaniem eksperta oznacza to konieczność zajęcia stanowiska w tej materii przez radę ministrów. Należy również odnotować fakt podjęcia właśnie przez Radę Ministrów w lipcu tego roku inicjatywy ustawodawczej dotyczącej dalszego rozwoju systemu wsparcia OZE, w tym hydroelektrowni. Czwartego września bieżącego roku system sejm w oparciu o rządowy projekt uchwalił ustawę o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw.
Prezydent podpisał ją w połowie października, a od wejścia w życie dzielą dzieli ją niecały miesiąc. W opinii eksperta BEOS ustawa ta jedynie w ograniczonym stopniu dotyka kwestii poruszonych w petycji. Nie obejmuje większości proponowanych przez wnioskodawcę instrumentów finansowych, inwestycyjnych I organizacyjnych. Wobec powyższego rekomenduje on przygotowanie przez naszą komisję dezyderatu adresowanego do Rady Ministrów z prośbą o dokonanie I przedstawienie oceny w jakim zakresie rozwiązania przyjęte w uchwalonej ustawie odpowiadają na bariery rozwoju małej energetyki wodnej oraz czy w świetle niedawno zakończonego procesu ustawodawczego zasadne jest podejmowanie dalszych działań legislacyjnych. Stoły doradca komisji prezentuje nieco inne stanowisko, przede
wszystkim
Uważa, że inicjatywa, która pociąga za sobą tyle zmian systemowych I dotyczy szerokiego kręgu podmiotów nie powinna być procedowana w trybie petycji, który ma charakter uzupełniający I pomocniczy. Zdaniem stałego doradcy taka inicjatywa wymaga projektu ustawy wniesionego przez rząd, grupę posłów, prezydenta, senat albo projekt projektu obywatelskiego. Ponadto przypomina, że przedmiotowa petycja wpływa na do sejmu, wpłynęła, przepraszam, do sejmu na początku czerwca bieżącego roku. Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii trafił do sejmu w lipcu, a uchwalenie ustawy nastąpiło na początku września. Czyli ten czas toczyła się więc...
Cały ten czas toczyła się więc na ten temat debata publiczna. W tej sytuacji w odróżnieniu od do eksperta BEOS stały doradca rekomenduje Komisji do spraw Petycji zakończenie prac nad przedmiotowym wnioskiem I przekazanie całości zgromadzonych materiałów Komisji Klimatu, Energii I Aktywów Państwowych do wykorzystania w toku ewentualnych przyszłych działań. Popieram ścieżkę, którą w odniesieniu do analizowanej petycji zaproponował stały doradca I sugeruje jej akceptację. Dziękuję bardzo.
Paweł Wysocki
Dzień dobry, Paweł Wysocki. Ja jestem naczelnikiem Wydziału Regulacji Mechanizmów Wsparcia w Departamencie Odnawialnych Źródeł Energii w Ministerstwie Klimatu I Środowiska. I chciałbym przedstawić stanowisko Ministra Klimatu I, więc minister przychyla się do stanowiska Biura Eksperty z I oceny skutków regulacji Sejmu, jak również stanowiska stałego doradcy III pana posła. Chciałbym podkreślić, że rozwój energetyki, małej energetyki wodnej jest dla nas istotny I stanowi, stanowi ważny element transformacji energetycznej, niemniej jednak jedynie ma charakter uzupełniający I przyjęcie projektu opartego na nierealnych założeniach technicznych I ekonomicznych, który dodatkowo powoduje ogromne obciążenie finansów publicznych, wydaje nam się niezasadny. I bardzo pokrótce podczas goni chciałbym się odnieść do kilku, kilku przedstawionych argumentów I liczb w tej petycji.
Skala programu wydaje nam się nierealna I brakuje nam również potwierdzonego potencjału lokalizacyjnego. Autorzy petycji wskazują 10000 małych elektrowni wodnych w ciągu dziesięciu lat, co by oznaczało 10000 potencjalnych lokalizacji. Tymczasem na początku roku Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie opublikowały inwentaryzację takich obiektów hydrotechnicznych z potencjałem energetycznym. Na tej liście znalazło się około 4000 pozycji. Po dodatkowej weryfikacji ta lista została skrócona do mniej więcej trzech I pół tysiąca pozycji.
No I tak jest, tak jest mniej więcej ten potencjał oceniany przez, przez instytucje do tego powołane. W tym, w tej petycji zabrakło więc takiego zestawienia, które by były, które pokazywałoby lokalizację uzasadnione hydrologicznie I ekonomicznie, zgodne, zgodnych z celami środowiskowymi dla jednolitych części wód, możliwych pod względem, możliwych pod względem własnościowym, technicznym, wyposażonych w odpowiednią infrastrukturę piętrzącą oraz, oraz możliwych do przełączenia do sieci elektroenergetycznej. Wydaje nam się również, że nie jest realne przygotowanie I ocena tysiąca inwestycji rocznie przez administrację operatorów sieci, wykonania przez projektantów czy, czy wykonawców. Branża hydroenergetyczna jest, jest dosyć wąską I zamkniętą branżą. Co więcej, spiętrzenie ponad tysiąca projektów, bo te projekty by się nakładały na siebie, mogłoby doprowadzić do, do znacznego zwiększenia CAPEX-u tych inwestycji, co przy wsparciu obejmującym prawie cały CAPEX, podniosłoby ich znacząco, ich koszty znacząco.
Dodatkowo nierealne są założenia dotyczące efektywności tych instalacji. Przy dwóch gigawatach wskazanych w petycji I siedemnastu terawatogodzinach rocznie daje to współczynnik wykorzystania mocy na poziomie dziewięćdziesięciu siedmiu procent, co jest zupełnie nierealne. Dane historyczne pokazują, że małe elektrownie wodne osiągają 30, maksymalnie 35 procent, czyli to jest w praktyce ten osiąg energetyczny czy czy czy zysk energetyczny z tych instalacji byłby mniej więcej, stanowiłby jedną trzecią. Nie jest też tak, wydaje nam się nieprawdziwym stwierdzenie, że że ten program będzie się sam z siebie inwestował, finansował dzięki akcyzie czy podatkom dochodowym, ale może w to już nie będę wnikał. Widzimy też potencjalne niezgodności z prawem europejskim.
Dyrektywy w tej petycji były przywołane I I na nie się powoływano, niemniej jednak mamy Ramową Dyrektywę Wodną, która duży nacisk kładzie na kwestie środowiskowej oceny środowiskowej tych projektów. Mamy też dyrektywę środowiskową, która podkreśla rolę, rolę oceny środowiskowej. Mamy też ustawie o odnawialnych źródłach energii wprowadziliśmy obszary przyspieszonego rozwoju OZE. Tam zakładamy dla inwestycji OZ-owych strategiczną ocenę środowiskową, niemniej jednak też nie zdecydowaliśmy się wyłączyć inwestycji w energetykę wodną. Wydaje mi się, że ważąc, znaczy wydaje nam się, że ważąc koszty I zyski środowiskowe I klimatyczne, takie inwestycje powinny być poddane ocenie środowiskowej.
Te korzyści środowiskowe w projekcie petycji przedstawiono bardzo jednostronnie. Pominięto wszystkie możliwe skutki negatywne, które takie inwestycje mają, czyli fragmentację ciągłości rzek, zmianę reżimu przepływów przy... I tym, I tym podobne. Jak mówię, staramy się wspierać małą energetykę wodną, ale robić to w sposób odpowiedzialny. Dlatego zniesienie decyzji środowiskowych, które odebrałoby organom możliwość zbadania wariantów I I skumulowań, a także działań minimalizujących I kompensacyjnych wydaje nam się, wydaje nam się niezasadne.
W wypowiedzi tutaj mojego poprzednika były też wspomniane systemy wsparcia, tak. Mamy funkcjonujący system wsparcia dla małych elektrowni, to system wsparcia operacyjnego, inwestycyjnego, niemniej jednak NFOŚ realizuje też programy wsparcia inwestycyjnego. Była wspomniana, przeprowadzona w końcu z sukcesem inicjatywa ustawodawcza w zakresie ustawy z czwartego września. Tam wprowadziliśmy znaczące ułatwienia dla energetyki wodnej w kontekście modernizacji. Chciałbym też też podkreślić, że modernizacji małych właśnie elektrowni wodnych.
No chciałem też podkreślić, że Ministerstwo Klimatu I Środowiska pozostaje w bieżącym roboczym kontakcie zarówno z wodami polskimi, jak I Ministerstwem Infrastruktury. Jesteśmy też w ciągłym dialogu z organizacjami branżowymi, przede towarzystwem rozwoju małych elektrowni wodnych. Dlatego, konkludując, doceniamy znaczenie tej petycji I podkreślenie potencjału I wagi rozwoju małej energetyki wodnej, ale ale jesteśmy przekonani, że te zadania są realizowane w sposób odpowiedzialny I stopniowy, a taka, a ta petycja wyłamywałaby się z tej, z tej konwencji. Dziękuję bardzo.
Judyta Jurzyńska
Dziękuję bardzo. Kto z państwa? Bardzo proszę. Szanowna pani przewodnicząca, szanowna Komisjo, szanowni państwo, Judyta Jurzyńska, Radca Departamentu Architektury, Budownictwa I Geodezji, Ministerstwo Rozwoju I Technologii. W naszym zakresie w tej petycji były 2 postulaty.
To, co wspomniał mój przedmówca, zniesienie pozwolenia na budowę I zamiana tego na zgłoszenie z projektem budowlanym. Mamy taki przepis w prawie budowlanym, który mówi, że przedsięwzięciach, które przykładowo w katalogu budowlanym są zwolnione z pozwolenia na budowę, jeśli wymagają przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko I obszar natura, wymagają, wchodzą w ostrzejszą procedurę w pozwolenia na budowę. Więc wprowadzenie przepisu umożliwiającego budowę w trybie zgłoszenia z projektem budowlanym prawdopodobnie z uwagi na ten przepis, który ma wagę, o której wspomniał przedmówca w kontekście przepisów też unijnych I w ogóle wpływu na środowisko, byłby przepisem nie do wykorzystania w praktyce. 2. Postulat dotyczył opracowywania przez Główny Urząd Nadzoru Budowlanego I udostępniania publicznego bazy darmowych projektów.
Domniemywamy, że to chodzi o projekty budowlane I tu jest trochę problematyczna możliwość wykonania takiego postulatu, bo przecież to jest inwestor, jakiś przedsiębiorca najprawdopodobniej, który zleca projektantowi I to dotyczy konkretnej budowy, w konkretnych uwarunkowaniach. Pytanie, jaka byłaby przydatność praktyczna z uwagi na różne występujące w danym terenie, z uwagi na skalę przedsięwzięcia, wykorzystalność takiego
projektu
Judyta Jurzyńska
Do kolejnej budowy, a 2. Kwestia w kontekście pewnej własności, możliwości dysponowania takim opracowaniem w sposób publiczny I udostępniania do wykorzystania kolejnym osobom. Jednak jest to opracowanie dosyć indywidualne. Często się wspomina o ochronie praw autorskich w kontekście wykonania do konkretnej inwestycji w konkretnych uwarunkowaniach, więc co do zasady jesteśmy też raczej przeciwni tym dwóm postulatom dotyczących naszej tutaj sfery działalności. Dziękuję bardzo.
Magdalena Szulda
Szanowni państwo, Magdalena Szulda, zastępca prezesa Wód Polskich. Co do zasady bardzo dziękujemy za zwrócenie uwagi na małą energetykę wodną, którą też jako instytucja staramy się propagować I od czasu uruchomienia tej listy z istniejącymi już piętrzeniami, czyli z już z tymi przegrodami na rzekach, które istnieją, widzimy dosyć poważny ruch inwestorski. Przychylamy się tutaj do stanowiska Biura Analiz Sejmowych w kontekście dezzydoratu. Dziękuję. Dziękuję bardzo.
Ktoś z państwa jeszcze? Bardzo proszę.
Rafał Wąchocki
Rafał Wąchocki, Główny Urząd Nadzoru Budowlanego, Departament Prawny. Ja bym chciał jeszcze zwrócić uwagę na tutaj propozycję, która była zawarta w petycji, zwolnienia tego typu inwestycji z obowiązku uzyskiwania pozwolenia na budowę, zastąpienia tego zgłoszeniem. No też ten postulat naszym zdaniem nie zasługuje na na na akceptację dlatego, że procedura zgłoszeniowa wraz z projektem, co prawda niewiele różni się od pozwolenia na procedury uzyskiwania pozwolenia na budowę, jednakże jest jest zasadnicza różnica polegająca na objęciu statusem strony właścicieli, użytkowników nieruchomości znajdujących się w jakimś dalszym bądź bliższym sąsiedztwie takich nieruchomości I zwolnienie z obowiązku uzyskiwania pozwolenia na budowę dla tego typu inwestycji, no mogłoby godzić w uprawnienia właśnie właścicieli nieruchomości sąsiednich, którzy by nie byli, nie byli, nie mieliby żadnych praw uczestniczenia w tych postępowaniach. Jeszcze 1 rzecz, o której chciałbym powiedzieć to samo, samo definiowanie tego typu przedsięwzięć, bo w prawie budowlanym no definicje, które funkcjonują w prawie budowlanym, one nie nie obejmują elektrowni jako, w znaczeniu jako odrębnych budowli. W skład w ogóle elektrowni różnych, to wodnych, czy to, czy to elektrowni innego typu, mogą różnego rodzaju obiekty budowlane.
Mogą to być budynki, budowle, jakieś części budowlane, urządzeń technicznych. Dlatego ustawodawca no na razie nie zdecydował się jeszcze na wprowadzanie takiego pojęcia jak elektrownie w znaczeniu odrębnych odrębnych budowli. Stąd ten postulat również musiałby być jeszcze jakoś specjalnie w inny sposób sprecyzowany. To tyle, dziękuję bardzo.
Speaker 14
Dziękuję bardzo. Ktoś z państwa jeszcze? Dziękuję. Pan poseł sprawozdawca, bardzo proszę.
Stanisław Gorczyca
A więc pani przewodnicząca, szanowni państwo, proponuję, aby komisja zakończyła pracę nad petycją, a całość zebranych w sprawie materiałów przekazała do Komisji Klimat, Energii I Aktywów Państwowych Sejmu RP. Dziękuję bardzo.
Speaker 21
Coś mi się wydaje, że to są rozłączne komisje, więc do Komisji Energii, tak, do Komisji Klimatu, do Komisji Aktywów Państwowych. No dobrze. Okay, 1 komisja. Dziękuję bardzo. A człowiek uczy się przez całe życie, ja bym je rozdzieliła na 2.
Dziękuję uprzejmie. Czyli najważniejsze, kończymy pracę nad tą petycją. Tu argumentów tyle padło, że moim zdaniem są nie do podważenia. Dziękuję bardzo. I ostatni z punktów dotyczących rozpatrzenia petycji to jest petycja w sprawie podjęcia inicjatywy ustawodawczej w zakresie przepisów dotyczących lasów.
Pan poseł przewodniczący Gorczyca, bardzo proszę.
Stanisław Gorczyca
Dziękuję bardzo. Szanowna Pani przewodnicząca, szanowni państwo. W tym punkcie mamy się zająć petycją dotyczącą podjęcia inicjatywy ustawodawczej w zakresie nowelizacji ustawy o lasach. Autor petycji, który jest osobą fizyczną, postuluje daleko idące zmiany w ustawie o lasach z dwudziestego ósmego września dziewięćdziesiątego pierwszego roku oraz powiązanie z nimi z nimi zmiany w pięciu innych, istotnych ustawach, to jest ustawie o drogach publicznych, ustawie prawo o ruchu drogowym, ustawie prawo owieckie, ustawie o ochronie gruntów rolnych I leśnych oraz ustawie o planowaniu I zagospodarowaniu przestrzennym. Obecny model zarządzania lasami państwowymi w Polsce wnioskodawca określa mianem patologicznego I archaicznego, używając, że stanowi on zagrożenie dla ekosystemów leśnych oraz narusza standardy demokratycznego państwa prawa.
Zawarte w petycji propozycje uregulowań stanowią, zdaniem składającego wniosek, fundamentalną I kompleksową reformę ustrojową, finansowaną oraz z... Finansową, przepraszam, oraz społeczną obszaru zarządzania lasami, których właścicielem jest skarb państwa. Petycja jest bardzo rozbudowana, bo liczy aż 108 stron. Podejrzewam, że trudno będzie zaprezentować ją w sposób zwięzły I syntetyczny, to się po prostu nie da, ale z racji ograniczonych ram czasowych będę starał się swoją wypowiedź do najważniejszych kwestii. Tym bardziej, że jak się spodziewam, wiele wątków związanych z gospodarką leśną jest nam znanych z racji toczących się już od pewnego czasu debaty publicznej na ten temat.
Jakie zatem zmiany postuluje autor petycji? Jedną z kluczowych jest wprowadzenie nowych zasad sporządzania, konsultowania I zatwierdzania planu urządzenia lasu, tak zwany pól. Zatwierdzenie takiego planu miałoby się odbyć w drodze decyzji administracyjnej, a organizacje społeczne I obywatele uzyskiwaliby prawo zaskarżenia takiej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Według autora petycji tego typu zmiana stanowiłaby wykonanie wyroku TSUE, który w 2000 dwudziestym trzecim roku orzekł, że prawo, że polskie prawo uniemożliwiając organizacjom społecznym I obywatelom zaskarżanie planów urządzenia lasów do sądów łamie wymogi unijnych dyrektyw I tutaj wymienił 2 dyrektywy ptasią I siedliskową. Z opinii eksperta BEOS wynika, że o ile ogólna intencja zwiększania transparentności pól jest słuszna, o tyle część szczegółowych uregulowań odnoszących się do pulów jest...
Już budzi no poważne wątpliwości. Jako przykład ekspert przytacza nadanie bardzo szerokich uprawnień do kwestionowania planów urządzenia lasu. Skargę na decyzję ministra o zatwierdzaniu pól mógłby bowiem wnieść każdy, kto brał udział w postępowaniu z udziałem społeczeństwa na etapie sporządzania projektu planu, co skutkowałoby wstrzymaniem wykonania decyzji do czasu rozpatrzenia sprawy przez sąd. Kolejna postulowana zmiana wiążąca się z daleko idącymi konsekwencjami to rezygnacja z dotychczasowej zasady samodzielności finansowej Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe. Przychody ze sprzedaży drewna miałyby stanowić dochód budżetu państwa, zaś wydatki Lasów państwowych byłoby finansowane z dotacji budżetu państwa.
Taki sposób finansowania według autora petycji zapewniłby transparentność przepływu I wydatkowania środków przez ten podmiot I po poprawił nadzór ze strony parlamentu I ministra finansów. Według eksperta p o zmiana ta byłaby zbyt daleko idąca I pociągnęłaby za sobą przebudowę całego systemu finansowania I organizacji lasów państwowych, należy pamiętać, że wydatki ponoszone corocznie na odnowienie lasu, pielęgnację młodników czy przebudowę drzewostanów nie przynoszą bezpośrednich przychodów przez wiele lat. Obecny model finansowania pozwala powiązać dochody uzyskiwane z gospodarowania lasami, z kosztami ich ochrony. Wśród propozycji wnioskodawców jest to zmiana zasady funkcjonowania funduszu przez uczynienie dysponentem tych środków Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w miejsce dotychczasowego Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych oraz rozszerzenie o jednostki samorządu terytorialnego kręgu podmiotów mogących korzystać z tych środków.
Dotycząca tego rozwiązania wynika z tego, czy o finansowaniu gospodarki leśnej powinien decydować organ właściwy w sprawach ochrony środowiska. Ponadto składający petycję domaga się utworzenia społecznego nadzoru leśnego, dzięki któremu zwiększeniu uległaby społeczna kontrola nad gospodarką leśną prowadzoną przez lasy państwowe. Jego rolą były, byłoby monitorowanie zgodności prac leśnych z planem urządzenia lasu. Z oceny tej propozycji dokonanej przez opiniującego petycję eksperta płynie obawa dublowania istniejących mechanizmów nadzoru I powstawania sporów kompetencyjnych. Jednym z postulatów jest także prowadzenie zasady apolityczności w Lasach Państwowych poprzez między innymi konkursowy I kadencyjny tryb powoływania Generalnego I Dyrektorów regionalnych oraz ograniczenie możliwości odwoływania Dyrektora Generalnego przed upływem kadencji.
Pojawia się też wątek lustracji kandydatów na stanowiska w lasach państwowych oraz członków ich rodzin pod kątem działalności politycznej. Autor petycji opowiada się za wprowadzeniem nowych zasad dostępu do lasów I dróg leśnych. Obejmują one między innymi zniesienie zakazu wstępu ze względu na zagrożenie pożarowe, czy zabiegi gospodarcze, zniesienie zakazu ruchu pojazdów silnikowych, zaprzęgowych, po drogach leśnych, a także przekazanie dróg leśnych na rzecz właściwych gmin. Propozycje te wydają się nadmiernie liberalizować udostępnianie lasów, jednocześnie niedostatecznie uwzględniając wymogi ochrony przeciwpożarowej, bezpieczeństwa I prawidłowego prowadzenia gospodarki leśnej. Jest też propozycja zmiany definicji drogi leśnej poprzez nadanie jej statusu drogi publicznej oraz wprowadzenie obowiązku wypłacania przez Lasy Państwowe rekompensaty za zniszczeń, za zniszczenie dróg spowodowane wykonywaniem prac leśnych.
Tych propozycji jest jeszcze więcej, nie sposób wszystkie wymienić. Zmiany, które autor petycji w odniesieniu do części zagadnień, nazwałbym rewolucyjnymi. Wydaje się, że w dzisiejszych czasach bardziej przydałoby się nam ewolucyjnie, ewolucyjne podejście do rozwiązania wielu z poruszonych petycji spraw. Z analizy petycji dokonanej przez eksperta BOS wynika, że część postulatów objęta już została nowelizacją przepisów procedowanych w ramach rządowych projektów ustaw o zmianie ustawy o lasach czy zmianie ustawy prawo o ochronie środowiska. Co prawda zmiany te nie pokrywają się w pełni z tym czego oczekuje wnioskodawca, ale zmierzają w tym samym kierunku I mają doprowadzić do osiągnięcia zbliżonego skutku.
Dobrym przykładem może tu być propozycja zawarta w projekcie zmiany ustawy prawo ochrony środowiska, wprowadzający, wprowadzająca obowiązek przekazania przez lasy państwowe równowartości dwóch procent przychodów ze sprzedaży drewna na ochronę przyrody. Podobnie w rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o lasach zaproponowano zmodyfikowaną procedurę sporządzenia, zatwierdzenia planów urządzenia lasu. Projekt planu wymagać będzie uzgodnienia z właściwym Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska. Konieczne też będzie zapewnienie możliwości partycypacji społecznej przy sporządzaniu projektu planu. Podsumowując, zarówno ekspert BOS jak I stały doradca komisji rekomendują nie uwzględniać postulatów stanowiących przedmiotem petycji.
Stały doradca komisji stoi na stanowisku, aby całość zgromadzonego materiału przekazać do Komisji Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych I Leśnictwa do wykorzystania w przyszłości. Jego zdaniem tak poważne zmiany powinny być procedowane w trybie innym I wnosić je powinny inne podmioty, te które są uprawnione. Ja się z tą opinią zgadzam. Dziękuję bardzo Pani Przewodniczącej.
Speaker 21
Dziękuję. Po raz kolejny mamy właściwie petycję, która dotyczy zupełnie systemowych rozwiązań. Rozumiem,
tak jest.
Speaker 21
Znowu nietrafione. Czy ktoś z państwa chciałby zabrać głos? Bardzo proszę.
Janusz Ogożny
Tak, szanowna pani przewodnicząca. Panie przewodniczący, Jan Szpogorz ponownie, zastępca dyrektora departamencie leśnictwa I województwa w Ministerstwie Klimatu I Środowiska. Zgadzam się całkowicie z panem przewodniczącym, z rekomendacjami Biura Ekspertyz I Oceny Skutków Regulacji. To jest bardzo szeroka propozycja zmian, często o charakterze ustrojowym I wydaje się to nadmiarowe na na na tę komisję. A poza tym część, to co też pan przewodniczący przytoczył, tych postulatów już została uwzględniona w projekcie, który trafił do Sejmu rządowym, czy też drugim projekcie, który który jest procedowany.
Także zgadzam się, przychylamy się do tej rekomendacji Biura Eksperzycji I Oceny Skutków Regulacji, żeby te tę petycję jakby zakończyć procedowanie tej
Speaker 21
petycji. Dziękuję bardzo. Na pewno nie w trybie naszej petycji, komisji, prawda? Czyli co, panie przewodniczący?
Tak, oczywiście kończymy.
Zamykamy pracę.
Zamykamy pracę I kierujemy. Na
tą petycję.
Do jakich Do myśli?
Środowiska. Chronić
Do ministerstwa, czy do komisji?
Speaker 21
Komisji. Czyli tak, zamykamy pracę nad petycją I materiały przekazujemy do Komisji Ochrony Środowiska. Dziękuję bardzo. Ostatni punkt, mam nadzieję już skrótowo nam, że tak powiem pójdzie, ale bardzo ważny, bo to jest odpowiedź na dezyderat skierowany do Ministra Infrastruktury. To jest dezyderat numer 218 w sprawie zmiany artykułu drugiego punkt 47 b oraz punkt 47 c ustawy z dnia dwudziestego czerwca 1900 dziewięćdziesiątego siódmego roku prawo o ruchu drogowym.
Bardzo proszę.
Łukasz Muka
Dzień dobry, szanowna pani przewodnicząca, szanowna Komisjo. Łukasz Muka, zastępcę dyrektora Departamentu Transportu Drogowego. Pozwolę sobie w taki sposób skrótowy przedstawić treść odpowiedzi pisemnej Ministra Infrastruktury. Przede wszystkim trzeba zauważyć, że hulajnogi elektryczne I urządzenia transportu osobistego są to pojazdy, które nie są obecnie, warunki dla tych pojazdów nie są obecnie zharmonizowane na poziomie Unii Europejskiej, zatem my jako państwo mamy prawo ustalić takie warunki I zasady krajowe. Tak też zrobiliśmy w 2000 dwudziestym pierwszym roku, określając te warunki, również I definicję tych pojazdów, wzięliśmy pod uwagę kwestię bezpieczeństwa ruchu drogowego, jak również I regulacje unijne, ale w odniesieniu do innych pojazdów, te które są, te które są homologowane.
Uwzględniliśmy również jak te pojazdy są zdefiniowane w innych państwach unijnych, między innymi we Francji I w Niemczech I zaproponowaliśmy definicję, w których te pojazdy nie mogą mieć siodełek. Ale ma to również swoje uzasadnienie techniczne dlatego, że jak gdyby w naszej ocenie sama I przeznaczenie tych pojazdów związane jest z korzystaniem z nich na stojąco. Tak samo dodanie siedzenia zmienia położenie środka ciężkości I geometrię sterowania, zmniejsza stabilność przy hamowaniu oraz zwiększa ryzyko się podczas skrętu. W konsekwencji tego montaż siedziska powoduje, że te pojazdy technicznie wpadają w wymagania unijnego rozporządzenia homologacyjnego dotyczącego tego typu, tego typu pojazdów. No I w takiej sytuacji byłyby klasyfikowane jako pojazdy kategorii L1e, lekki dwukołowy pojazd silnikowy I pojazdy kategorii, podkategorii, żeby być precyzyjnym L1e, B dwukołowy motorower.
Takie pojazdy podlegają homologacji unijnej, co za tym idzie, podlegają obowiązkowi rejestracji I ubezpieczenia. W związku z tym nie planujemy zmian ustawowych, które wprowadzałyby w definicji możliwość posiadania siodełka. Dziękuję.
Tak, nie jest pani grze.
Speaker 21
Dziękuję bardzo. Odpowiedź jest oczywiście bardzo logiczna, spójna I pełna I bardzo nas satysfakcjonuje, więc za nią dziękujemy. Rekomenduję komisji przyjęcie tej odpowiedzi. Informuję państwa, że wyczerpaliśmy nie tylko naszych gości, posłów, ale także porządek dzienny. Zamykam posiedzenie komisji.