Komisja Polityki Senioralnej (PSN)

7 October 2026

Komisja Polityki Senioralnej (PSN) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

Follow its sittings
05:05 - 08:59
Speaker 1
Dzień dobry.  Szanowni Państwo otwieram 75.  Posiedzenie Komisji Polityki Senioralnej.  Witam serdecznie Państwa posłów I witam również zaproszonych gości, Szanowni Państwo, witam przedstawicieli Ministerstwa Zdrowia, Ministerstwa Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej.  Jest z nami również Pan doktor Adam Hajduk, Komitet Naukowy Pole senior 2, Gdańsk Uniwersytet Medyczny I jest Pan profesor doktor habilitowany Piotr Błędowski, szkoła główna handlowa w Warszawie, także ekspert I doradca stały komisji. 

Profesor doktor habilitowany Tomasz Kostka, Komitet Naukowy PolSenior 2, Uniwersytet Medyczny w Łodzi.  Profesor doktor habilitowany Jerzy Chudek, Komitet Naukowy, Polsenior 2, Śląski Uniwersytet, pan doktor Bogdan Wojtyniak, pan profesor doktor habilitowany Michał Chmielewski, Komitet Naukowy Pole Seniora 2, Gdański Uniwersytet Medyczny, doktor Hanna Kujawska-Danecka Komitet Naukowy Pole Seniora 2, również Gdański Uniwersytet Medyczny, doktor Łukasz Wierucki Komitet Naukowy Pole Seniora 2, doktor habilitowany Piotr Bandosz Komitet Naukowy PolSenior 2, obydwaj panowie z Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, doktor Bogdan Falkiewicz Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego, doktor Bernade Waśko, dyrektor Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego PZH Państwowego Instytutu Badawczego w Warszawie, za szybko czytam, przepraszam.  Jest z nami również Pani Krystyna Lewkowicz, stały doradca komisji, ale nie widzę, mam nie zaznaczonej.  Pani profesor Katarzyna Wieczorowska-Tobis jest z nami.  Bardzo serdecznie dziękuję. 

Wybaczcie mi Państwo, odczytuję, witam tych Państwa, których mam zapisanych tutaj na liście I potwierdzonych.  Pan Zbigniew Tomczak, czy jest z nami?  Obywatelski Parlament Seniorów, dzień dobry.  I Pan Igor Marczak, wiceprezes Stowarzyszenia Fundamenty Długowieczności I Fundacji Senior AP.  Pani Marlena Konrad, prezes Stowarzyszenia Fundamenty Długowieczności Pani Anna Kubiak, doktor gerontolog, przewodnicząca Komisji Zdrowia I Polityki Społecznej, obywatelskiego parlamentu seniorów. 

Witam serdecznie.  Pan Bolesław Meluch, fundator Krajowego Instytutu Gospodarki Senioralnej.  Pan Jerzy Płukasz prezes Krajowego Sztabu Ratownictwa Społecznej Sieci Ratunkowej I Pani Katarzyna Niedłużak prawnik sprawy społeczne I osób starszych.  Przepraszam, kogoś z Państwa nie przywitałam, nie wyczytałam, nie było to moją intencją, ale serdecznie Państwa przybyłych na dzisiejsze posiedzenie komisji witam.  Stwierdzam przyjęcie protokołu z poprzedniego posiedzenia komisji. 

Na podstawie listy obecności.  Pani Elżbieto, czy mogę stwierdzić kworum?  Pytanie do sekretariatu.  Mogę stwierdzić kworum.  Dziękuję bardzo. 

Na podstawie listy obecności stwierdzam kworum.  Wszyscy Państwo posłowie otrzymaliście zawiadomienie o posiedzeniu.  Czy są pytania do porządku dziennego?  Takowych nikt nie zgłasza, zatem stwierdzam przyjęcie porządku dziennego, a w porządku dziennym mamy rozpatrzenie informacji na temat wyników badań POL senior 2 I wniosków dla polityki zdrowotnej.  To będzie, będą referowali przedstawiciele Komitetu Naukowego. 

Z tego co mi przekazano ma jako 1.  Referent Pani profesor doktor habilitowana Katarzyna Wieczor z Katowic Komitet Naukowy Pol Senior 2, Uniwersytet Medyczny w Poznaniu, ale także proszę państwa przez 2 kadencje doradca stały Komisji Polityki Senioralnej I ekspert.  Miło widzieć panią pani profesor.  Oddaję pani głos. 
09:00 - 09:59
Speaker 2
Bardzo dziękuję pani przewodnicząca, państwa posłowie, szanowni państwo.  Ja nie wiem, co zrobić, żeby mieć prezentację.  Szanowni państwo, pokażę państwu bardzo krótko założenia projektu POL senior, potem pokażemy państwu jako, państwu jako zespół najciekawsze wyniki.  Projekt POL senior jest ewidentnie unikatowym projektem, musimy zdawać sobie z tego sprawę.  Jest unikatowy z dwóch powodów. 

Po 1.  Dla, po 1.  Dlatego, że...  Po 1.  Dlatego, że przebadana została duża grupa seniorów, prawie 6000 seniorów, zostało 3 razy odwiedzonych, odwiedzonych 
09:59 - 10:01
przez 

10:00 - 16:20

Katarzyna Wieczorowska-Tobis

Osoby z zespołu badawczego. Był to ankieter, który zbierał dane zarówno medyczne, jak I społeczne oraz wszystkie osoby albo prawie wszystkie miały pobraną krew. W związku z tym unikatowe w projekcie jest to, że łączy I koordynuje dane z sektora zdrowotnego I z sektora społecznego. To jest to, o czym cały czas mówimy, że tego brakuje w systemie, a projekt bardzo wyraźnie te 2 ramiona łączy. Po 2., absolutnie unikatową cechą projektu jest to, że grupa badanych osób została wylosowana w taki sposób, że wnioski z projektu POL senior możemy przenosić na wszystkie osoby starsze.

To znaczy, że grupa, tak jak państwo widzicie na mapie, została wylosowana w taki sposób, że ta grupa jest reprezentatywna dla populacji polskich seniorów. Niezależnie losowaliśmy w dużych miastach, w mniejszych miastach, na wsiach. Nie, mało tego, niezależnie losowaliśmy poszczególne kohorty wiekowe, co znaczy, że możemy wyciągać zarówno wnioski dla sześćdziesięciolatków, jak niezależne wnioski dla osób najstarszych, czyli osiemdziesięcio czy dziewięćdziesięciolatków I to jest niezwykle ważne. Co pokazuje projekt? Projekt nazywa się badania poszczególnych obszarów stanu zdrowia osób starszych, w tym jakości życia związanej ze zdrowiem.

Tak naprawdę projekt jest badaniem poprzecznym, czyli charakteryzuje polskich seniorów w momencie wykonania badania, a badanie Pole Senior 2 zostało wykonane w 2000 dziewiętnastym roku. W związku z tym dokładnie wiemy, jakie problemy mieli wtedy seniorzy. Pamiętajcie państwo, że jest to grupa, z której wnioski możemy przenosić na całą populację polskich seniorów. To kompleksowe podejście, chcę jeszcze raz podkreślić oraz wielowymiarowość tych badań, co powoduje, że opracowane rekomendacje I wytyczne rzeczywiście są bardzo szerokie. Po 1.

Szukamy rekomendacji, definiujemy problemy, ale przede wszystkim powinniśmy szukać rozwiązań. Na podstawie projektu powstała ogromna monografia wydrukowana w 2000 dwudziestym pierwszym roku, zbierająca wszystkie nasze badania, ale co ważne, przygotowaliśmy też rekomendacje strategiczne dla rządu I samorządów, które obejmują zarówno rekomendacje społeczne, jak rekomendacje zdrowotne I to jest niezwykle ważne I to powinniśmy cały czas podkreślać. Zobaczcie państwo przykładowy wynik. Pokażę państwu tylko z jednego z rozdziałów charakteryzującego zjawisko wielolekowości. Możecie państwo zobaczyć w tym małym kwadraciku do góry, że 44 procent osób w grupie wiekowej 60 plus to jest również moja kohorta wiekowa.

40 ponad procent ma co najmniej 4 choroby przewlekłe. I zobaczycie państwo na tej małej ramce na dole, że w grupie wiekowej 75 I więcej lat, 4 I więcej chorób ma 60 ponad procent osób. Co to oznacza? Każdy rozdział zakończony jest wnioskami z rekomendacjami. Mamy wyraźnie napisane, że planując leczenie I nadzór nad pacjentem z wielochorobowością, wskazane jest odchodzenie od automatycznego wdrażania terapii dla poszczególnych chorób, w związku z tym, ponieważ przyczynić się to może do wzrostu wielotakowości, zagrożenia polipragmazją I negatywnych skutków zdrowotnych.

Na tych pacjentów musimy patrzeć parasolowo I decydować, które problemy dla nich są najważniejsze I od których powinniśmy zacząć. Bardzo ważne jest to, że mamy projekt POL senior 2, ale mamy też I możemy zestawić jego wyniki z projektem POL senior, który określamy w tej chwili jako POL senior 1, wykonanym 10 lat wcześniej. W związku z tym mamy 2 niejako przekroje, 2 razy zbadaną populację osób starszych I porównując te wyniki, możemy odpowiedzieć na pytanie, jakie cechy czy kombinacje cech zdrowotnych, społecznych zwiększają szansę na zachowanie sprawności w perspektywie dziesięciu lat I jakie cechy lub kombinacje tych cech zwiększają ryzyko niesprawności. To jest bardzo ważne, bo tak naprawdę w związku z danymi o szybkim starzeniu się naszego społeczeństwa, pytanie, co zwiększa szanse na sprawną starość, jest najważniejszym pytaniem, które powinno przyświecać wszystkim naszym działaniom. Jakie mamy sukcesy?

Niewątpliwie sukcesem jest stworzenie podstaw do lepszego zrozumienia potrzeb starzejącego się społeczeństwa I obraz szerokiej perspektywy, integracja podejścia zdrowotnego I społecznego, a zatem takie parasolowe spojrzenie na problemy osób starszych. Mamy też dane uzyskane w projekcie POL senior 2, które opisują konkretny moment, ale jeśli zestawimy je z projektem POL senior 1, to mogą stanowić podstawę przewidywania potrzeb kolejnych pokoleń. Zadajemy też pytanie o przyszłość I w wyzwaniach widzimy 2 najważniejsze. Pierwszym wyzwaniem jest wykorzystanie tej wiedzy, którą mamy w kształtowaniu polityk publicznych, planowaniu usług I podejmowaniu decyzji, które będą odpowiadały na rzeczywiste potrzeby seniorów. Wykorzystanie tych naszych przygotowanych rekomendacji strategicznych dla rządu I samorządów.

I 2. Wyzwanie to jest kontynuacja badań. To, aby rzeczywiście obserwować dynamikę zmian I porównywać w konkretnych odstępach czasu problemy, które są po to, żeby na bieżąco rzeczywiście kształtować realną politykę senioralną. Teraz pokażemy państwu wybrane wyniki, najważniejsze te, które naszym zdaniem mają znaczenie dla polityki senioralnej. Bardzo państwu dziękuję.

16:20 - 16:26

Speaker 4

Następnym naszym prelegentem jest profesor Piotr Błędowski. Zapraszam, panie profesorze. Bardzo dziękuję.

16:26 - 16:30

Speaker 3

Pan profesor Piotr Błędowski, stały doradca Komisji Ekspert, zapraszamy.

16:35 - 26:08

Piotr Błędowski

Szanowni państwo, tytuł mojej prezentacji to najciekawsze dane społeczno-socjalne, jeżeli mówimy o najciekawszych, które nie muszą być najważniejsze I w związku z tym ja chciałbym doprecyzować ten tytuł. Chciałbym państwu pokazać kilka danych, które mają charakter nieoczywisty. One nie wynikają bezpośrednio z interpretacji danych, które uzyskaliśmy w czasie badania, a tak będzie dalej. Tutaj chciałem powiedzieć o takich informacjach, o takich wnioskach, dla których wyniki badania są pewną podstawą, natomiast nie, nie wynikają one bezpośrednio z samego badania. Zacznę od tego, że mamy coraz większą populację osób starszych zamieszkujących samotnie.

Do tego wątku jeszcze wrócę, ale chcę zwrócić uwagę już teraz na to, że co 5. Senior mieszka, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a dalszych 40 procent seniorów zamieszkuje w gospodarstwach jednopokoleniowych, czyli albo z małżonkiem, albo z partnerem, partnerką. No I to jest pewna przesłanka dla polityki społecznej, ponieważ musimy zdawać sobie sprawę z tego, że możliwości wsparcia w ramach rodziny w przypadku gospodarstw jednopokoleniowych często bywają bardziej ograniczone niż wtedy, jeżeli mamy do czynienia z gospodarstwami wielopokoleniowym, wielopokoleniowymi. Badania nad starością w Polsce są prowadzone w różny sposób, z różnymi efektami, właściwie od roku 1900 sześćdziesiątego siódmego, kiedy w Instytucie Gospodarki Społecznego, ówczesnej Szkoły Głównej Planowania I Statystyki, zostało przeprowadzone 1. Badanie, zatytułowane starszy człowiek w rodzinie I społeczeństwie.

Już wtedy, 60 lat temu mówiono o tym, że mamy do czynienia z sytuacją taką, że oto starsi ludzie mieszkają w starych domach. Tam dosłownie mówiono starzy ludzie w starych domach I to nie uległo zmianie. Także I dzisiaj mamy taką sytuację, że znaczna część osób w najstarszych grupach wiekowych, które braliśmy pod uwagę, 80, 85, 90 I więcej mieszka w gospodarstw, w domach najstarszych I najgorzej wyposażonych. Dla polityki społecznej, ale także dla całego systemu polityki senioralnej to jest informacja o tyle ważna, że potencjalnie stamtąd mogą rekrutować się osoby wymagające stałego wsparcia, co no pozostaje w niejakim konflikcie z ideą deinstytucjonalizacji. Nażałoby to wziąć pod uwagę.

No I wreszcie, jeżeli popatrzeć na odpowiedzi naszych respondentów dotyczące pytania na kogo mogą liczyć w różnych sytuacjach, to okaże się, że około sześćdziesięciu procent to są te osoby, które mogą się czuć pod względem wsparcia nieformalnego całkowicie bezpiecznie, natomiast pozostałe 40 procent to albo osoby, które nie zawsze mogą liczyć na takie wsparcie, albo w ogóle nie mogą liczyć na wsparcie w poszczególnych obszarach. To oznacza znowu pewne wyzwanie I pewne zadanie dla instytucji publicznych, a przede

Takim dla pomocy społecznej. No I żeby nie pozostać tylko w takim tonie narzekania, chciałbym powiedzieć, że wyraźnie zaznacza się pewien nowy model starości, która jest starością coraz bardziej aktywną, która wiąże się z korzystaniem z różnego rodzaju usług społecznych I ten wątek także nie wprost, ale zasługuje na podkreślenie. Jeszcze raz chciałbym wrócić do tych osób zamieszkujących samodzielnie, bo jak państwo widzą, wśród tych osób najstarsi stanowią największy, największą część. To nie jest tak, że to są osoby, które wymagają stałego wsparcia, być może większość z nich doskonale sobie radzi I ma wsparcie w razie potrzeby ze strony rodziny, ale trzeba się liczyć z tym, że to jest jednocześnie ta grupa, spośród której rekrutować się będą w przyszłości, może nawet bardzo nieodległej przyszłości, osoby, które będą wymagały świadczeń opiekuńczych, pomocy środowiskowej albo wręcz pomocy instytucjonalnej. Chcę zwrócić uwagę na 1 element tych danych statystycznych dotyczących części socjalnej I społecznej, który może być interpretowany w sposób nie do końca prawidłowy, a jednocześnie może stanowić taki powód dla zadowolenia.

Jak państwo mogą zobaczyć mniej więcej 72, prawie 3 4. Respondentów, to są ci, którzy uważają, że ich dochody wystarczają na to, żeby żyć oszczędnie I wtedy wystarcza na wszystko albo nawet wystarcza na wszystko bez specjalnego oszczędzania. Gdyby tak rzeczywiście było, to nasz system emerytalny powinien być obiektem zazdrości całego współczesnego cywilizowanego świata, no ale tak nie jest. To wynika stąd I tego nie odczytamy bezpośrednio z samych badań, ale to warte jest podkreślenia, co wynika przede wszystkim stąd, że mając do dyspozycji określoną kwotę dochodów, gospodarstwa osób starszych dążą do tego, żeby ograniczać swoje potrzeby, żeby po prostu powiązać koniec z końcem. Ale to ograniczanie potrzeb ma swoje konsekwencje, między innymi z wycofywaniem się z życia społecznego, z zagrożeniem wykluczeniem społecznym I z brakiem możliwości zaspokojenia rozmaitych potrzeb.

Mówię o tym dlatego, że często zdarza nam się, opierając się na danych statystycznych, wyciągać bardzo optymistyczne wnioski. Ja zachęcam bardzo państwa do tego, żeby stosować tutaj no taką dużą samokontrolę. Jednym z elementów związanych ze starszym wiekiem jest zastające uzależnienie od wsparcia I tutaj na tym wykresie widzą państwo, że to zapotrzebowanie na wsparcie jest coraz większe w poszczególnych grupach wieku, ale jednocześnie chciałbym zwrócić uwagę na rzecz właśnie taką nieoczywistą, mianowicie w tych wynikach, które uzyskaliśmy, okazało się, że jest taka kilkuprocentowa grupa osób, które twierdzą, że zdecydowanie wymagają wsparcia, ale jak pytaliśmy, jak często, to okazało się, że raz na tydzień albo rzadziej. To zostaje pozornie w pierwszej, w pewnej sprzeczności, no bo albo zdecydowanie, no to wtedy pewnie stale albo rzadziej. Okazuje się, że to są osoby, które potrzebują wsparcia, zazwyczaj samotnie gospodarujące panie, które potrzebują wsparcia przy pewnych większych, cięższych pracach typu, nie wiem, większe zakupy, przynoszenie opału I tak dalej.

Jeżeli tego rodzaju potrzeb polityka społeczna, przede wszystkim pomoc społeczna nie będzie dostrzegała albo będzie zmuszona do tego, żeby je ignorować, no to w przyszłości takie osoby, te kilka procent zasili odsetek tych, którzy będą wymagali stałego wsparcia I stałej pomocy. I stąd moje sugestie, które chciałbym przedstawić, zanim poproszę pana profesora Tomasza Kostkę. Mianowicie przede wszystkim współczesna polityka senioralna wymaga tego, żeby I ona sama I pomoc społeczna zmieniła model z działania interwencyjnego na taki prewencyjny czy profilaktyczny. Potrzeba nam wyszukiwania tych potencjalnych środowisk, gdzie pomoc może być potrzebna, dlatego że jeżeli nie zajmiemy się tym zawczasu, to potem okaże się, że działania, które trzeba będzie podjąć, będą znacznie większe. Jednostki samorządu terytorialnego, przechodząc do w szczebel wyżej, powinny zapewnić te świadczenia w ramach usług społecznych, które będą służyły podtrzymaniu albo wręcz zwiększeniu aktywności osób starszych I tutaj w tym obszarze dzieje się coraz więcej, tyle tylko, że mamy do czynienia z wyraźnym, z wyraźnym zróżnicowaniem terytorialnym.

Są takie województwa, gdzie ten system działa znacznie lepiej I takie, gdzie nie przywiązuje się chyba do niego dostatecznej wagi. Natomiast władzom centralnym chciałbym zadedykować 1 zadanie, związane z tworzeniem pewnych funduszy, nie tylko na te bardzo ważne programy, jakie są od lat już realizowane, związane z opieką I z aktywizacją starszych osób, ale chciałbym także zwrócić uwagę, że trzeba pewnie spróbować wyjść poza ten schemat, żeby udało się zmniejszyć ryzyko uzależnienia osób starszych od wsparcia przyszłości poprzez inwestycje związane z lepszą dostępnością do usług publicznych oraz poprawą sytuacji mieszkaniowej. Dziękuję bardzo, zapraszam pana profesora Tomasza Kostkę.

26:08 - 26:19

Speaker 5

Bardzo dziękuję I prosimy pana profesora Tomasza Kostkę. Dziękuję bardzo.

26:22 - 28:21

Tomasz Kostka

Proszę państwa, ja jestem kierownikiem Kliniki Geriatrii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi I mam w imieniu zespołu POL Senior 2 przyjemność opowiedzieć państwu trochę o najważniejszym lekarstwie, jakiej mamy w starszym wieku. O lekarstwie, którego nie produkuje żadnego firma farmaceutyczna, ono się nazywa ruch, aktywność fizyczna. I to lekarstwo powoduje, że sprawność w starszym wieku jest możliwa do utrzymania u większości seniorów.

W Polsce niestety nie tylko żyjemy dłużej niż w krajach Europy Zachodniej, ale okres sprawnego życia jest jeszcze o wiele bardziej krótszy. Proszę państwa, odsetek seniorów, którzy deklarują problemy, deficyty w zakresie czynności podstawowych złożonych dnia codziennego, spada gwałtownie wraz z wiekiem. Wcześniej wypadają nam te czynności złożone, czyli wyjście do sklepu, zrobienie zakupów, bank, telefon, jazda samochodem I wtedy wystarczy, że 2, 3 razy w tygodniu ktoś zrobi zakupy, przyjdzie I pomoże. Potem zaczynają wypadać te czynności podstawowe, czyli już nie tylko nie nie zrobię zakupów, ale nie umiem samodzielnie nawet zrobić posiłku, zjeść, czy mam problemy z przemieszczeniem się do kuchni. Ten odsetek jest większy u mężczyzn, mniejszy u kobiet, ale on jest bardzo, bardzo duży.

Siła uścisku ręki to jest taki taki parametr, który decyduje również o tym, czy jesteśmy w stanie funkcjonować. Tu na czerwono zaznaczyłem to, co spada średnia poniżej wytycznych europejskich. Widzimy, że powyżej osiemdziesiątego piątego roku życia ręka 1.2 właściwie już są za słabe. Ci ludzie nie są w stanie normalnie funkcjonować. Ze spadkiem sprawności fizycznej związany jest cały szereg powikłań, między innymi upadki.

28:21 - 28:48

Speaker 9

Upadki jako tak zwany wielki problem geriatryczny. Tu mamy częstość upadków w zależności od kategorii wiekowej w badaniu POL senior 2. I proszę zwrócić uwagę, że no powyżej osiemdziesiątego piątego roku życia to już średnio 30, 40 procent seniorów co najmniej raz w roku upadnie. Jeżeli senior upadnie, to niestety śmieszne to nie jest. Jak upada małe dziecko, to wszyscy biją brawo, jakie było ładne bęc.

28:48 - 29:47

Tomasz Kostka

Tu niestety jak osiemdziesięciopięcioletnia pani nam opadnie, w około dziesięciu procentach mamy do czynienia ze złamaniem. Jeżeli dochodzi do złamania szyjki kości ołdowej, co 2. Osoba nie wraca do normalnego funkcjonowania. I proszę państwa ruch. Jak się ruszają seniorzy Polseniora 2?

Proszę państwa, najczęściej, najczęściej krótkie spacery, dłuższe spacery, jazda na rowerze, praca na działce lub w ogrodzie, zbieranie grzybów w lesie. To jest trochę inny profil niż u mieszkańców Europy Zachodniej. Tu mamy to zestawione, jeżeli chodzi o częstotliwość. Proszę zwrócić uwagę, że na pierwszym miejscu tak naprawdę jest ogród. To chodzi o to, że na wsi ludzie pracują, ale w mieście my mamy pozostałość po socjalizmie, czyli ogródki działkowe I to jest dobra pozostałość, bo przez pół roku ci pacjenci są aktywni po prostu, na działce pracują.

29:48 - 30:00

Speaker 8

Jazda na rowerze to jest forma przemieszczania się na terenach wiejskich przede wszystkim. Ani ci, co jeżdżą na rowerze, są sprawni, tak jak Holendrzy, do późnego wieku. Spacery

30:00 - 31:32

Tomasz Kostka

Gimnastyka, pływanie to są te formy, które, które, których częstotliwość rośnie w badaniu POL senior 2 w porównaniu z tym, co było 10 lat wcześniej. I tu już taka trochę naukowa tabela, proszę państwa, zestawienie, jak się ruszam, a na ile jestem sprawny. I tu, proszę państwa, jest niezwykle istotna zależność, związek statystyczny między tym, czy nasi seniorzy się ruszają, im więcej energii wydają w ciągu doby, a sprawnością funkcjonalną mierzoną tymi skalami podstawowych złożonych czynności dnia codziennego czy podstawowymi tenstami sprawności funkcjonalnej, takimi jak Timed Up & Go czy short physical, performance, battery. I konkludując, proszę państwa, badanie POL senior 2 wskazuje na potrzebę intensyfikacji wielokierunkowych działań, mających na celu identyfikację osób zagrożonych niesprawnością, medycznych I rehabilitacyjnych zmierzających do poprawy zdrowia fizycznego I psychicznego, socjalnych I opiekuńczych dla zapewnienia potrzebnego wsparcia I funkcjonowania w społeczeństwie, Różne formy aktywności fizycznej I większa aktywność związany z tym, większy wydatek energetyczny są bardzo silnie związane z lepszym stanem funkcjonalnym u osób starszych. Polskiej populacji codzienna aktywność to przede wszystkim dłuższe spacery, jazda na rowerze, ogródek, taniec.

31:32 - 32:00

Speaker 9

Te formy aktywności mogą stanowić praktyczne I dostępne metody wspierające funkcje fizyczne starzejące się populacji Polski, czyli zapobiegające niepełnosprawności. Wyniki te wskazują na promocję aktywności fizycznej jako strategii opóźniania spadku sprawności funkcjonalnej I utrzymania samodzielności w starszym wieku. Dziękuję I przekazuję pałeczkę pani doktor Hani, która opowie o pokrewnym zagadnieniu. Bardzo proszę.

32:02 - 32:11

Speaker 10

Bardzo proszę pani doktor Hanna Kujawska-Danecka ze słup... Zespół słabości. Przepraszam, proszę uprzejmie.

32:11 - 35:05

Hanna Kujawska-Danecka

Tak jest. Dzień dobry państwu. Tak, ja mam przyjemność przedstawić wyniki badania POL senior 2 dotyczące zespołu słabości I właściwie takiego stanu zagrożenia tym zespołem z angielska właściwie, bo tutaj nie mamy dobrego określenia po polsku, więc tutaj zapożyczyłam to z języka angielskiego prefrailty, ale no chciałabym też może troszeczkę króciutko powiedzieć, o czym w ogóle, znaczy na czym polega zespół słabości. Tutaj przytoczyłam 2 definicje, których zresztą wiele jest dostępnych nawet w dość popularnym piśmiennictwie. Natomiast króciutko mówiąc, zespół słabości to jest taki stan wyczerpania się rezerw organizmu, który powoduje, że w przypadku, kiedy zwłaszcza dochodzi do nagłego pojawienia się na przykład jakiejś nagłej choroby, na przykład infekcji, wtedy osoba, u której te właśnie rezerwy fizjologiczne są już na niskim poziomie I niestety jej stan dochodzi, jakby ulega ciężkiemu I nagłemu pogorszeniu, a co ważne, ten proces leczenia rekonwalescencji też jest zwykle wydłużony.

Myślę, że bardzo dobrze to obrazuje nam ta rycina, zresztą zaczerpnięta z lancetu, bardzo bardzo no jednego z najznamienitszych, najznamienitszych periodyków medycznych, gdzie państwo widzicie tutaj takie, można powiedzieć 2 trajektorie tego, jak choruje senior właśnie na zielono, taka osoba starsza, ale mimo wszystko właśnie mająca jeszcze takie zasoby, te rezerwy fizjologiczne I nawet kiedy pojawia się, pojawiają się czynniki, które powodują destabilizację stanu, jak na przykład właśnie infekcja. Tutaj to pogorszenie jest krótkie I ten człowiek szybko wraca do stanu sprzed choroby. Natomiast na czerwono mamy właśnie taką trajektorię czy przebieg, można powiedzieć, zdarzeń wtedy, kiedy, chociażby infekcja dotyka osobę starszą, gdzie już te rezerwy są wyczerpane I wtedy widzimy, że tak jak powiedziałam, to pogorszenie stanu zdrowia jest poważne I ten okres powrotu do do do do stanu sprzed choroby jest często bardzo długi, wymaga dużego wysiłku, nakładu też często oczywiście działań ze strony no medycyny, ale też często rehabilitacji, a niejednokrotnie pomimo tych wysiłków, ten powrót do stanu sprzed choroby I również sprawności, tak I tej niezależności w życiu codziennym jest niejednokrotnie już niemożliwe. Czyli mamy do czynienia z taką kaskadą, która powoduje niejednokrotnie u takiego seniora zwiększone zwiększone zwiększone ryzyko hospitalizacji, hospitalizacji czy wielokrotnych hospitalizacji. To są osoby, które właśnie tracą tą, o czym pan profesor Kostka mówił, taką sprawność funkcjonalną I niestety to są osoby, które w wyniku również braku wsparcia swoich bliskich narażone są na instytucjonalizację.

35:05 - 36:19

Speaker 12

Oczywiście to jest ta grupa seniorów, gdzie to ryzyko zgonu, zwłaszcza w przebiegu kolejnej jakiegoś, na przykład ostrego zachorowania, jest również większe. W badaniu POL senior 2 ocenialiśmy zespół słabości za pomocą kryteriów według Lindy Free. To jest 1 z wielu dostępnych narzędzi. I tutaj okazało się, że globalnie niemal 16 procent badanych osób prezentowało zespół słabości, natomiast w liczbach bezwzględnych to było 1, 2 miliona osób po sześćdziesiątym roku, jakby już szacując to na całą populację osób żyjących w Polsce, 1 2 miliona seniorów. Natomiast ja bym chciała zwrócić szczególnie państwa uwagę na te czerwone słupki, bo to jest właśnie tutaj się pojawia to określenie pre-frail, tak, czyli osób, które może jeszcze nie spełniają kryteriów zespołu słabości, natomiast są zagrożone zespołem słabości, ponieważ pewne cechy tego zespołu już pewne objawy już u nich stwierdzaliśmy, na przykład wspomniane wcześniej obniżenia, obniżenie siły uścisku dłoni, czyli już pewne objawy wskazujące na właśnie mniejszą siłę mięśniową, czy na przykład wolniejsze tempo chodu.

36:19 - 38:50

Speaker 13

Czyli proszę zobaczyć, że w liczbach bezwzględnych to było 4, 8 miliona starszych Polaków. Już w zasadzie wchodzi niestety na taką niekorzystną trajektorię starzenia się, tak. I jeżeli nie zastosujemy, nie wdrożymy u tych osób odpowiednich działań, często właśnie działań niefarmakologicznych, tutaj kontynuując myśl pana profesora Kostki, gdzie jednym z ważniejszych właśnie elementów, które możemy tym osobom zaproponować, to jest odpowiednia edukacja I właśnie wdrożenie takiej codziennej aktywności fizycznej, czyli wcale nie muszą to być jakieś drogie, drogie medykamenty chociażby, tak. To są osoby, które można z tej ścieżki zawrócić I zdecydowanie poprawić właśnie ten model ich starzenia. Jeżeli chodzi jeszcze o poszczególne elementy, które badaliśmy w zespole słabości, właśnie w badaniu POL senior 2, tutaj najczęściej, zdecydowanie najczęściej stwierdzanym deficytem było spowolnienie prędkości chodu, co też no współgra niestety z tym, że ta aktywność fizyczna, zwłaszcza właśnie rozumiana jako taka, taki, taki dobry nawyk codziennej aktywności fizycznej, niestety nie jest zbyt no ugruntowana w w naszym społeczeństwie.

I podsumowując to, co wydaje nam się szczególnie ważne, jeżeli chodzi o zapobieganie, bo wydaje jakby nam się, że to jest, patrząc właśnie zwłaszcza na te prawie 5000000 seniorów w Polsce, którzy są realnie zagrożeni zespołem słabości, to jest z jednej strony rozwój opieki geriatrycznej po to, żeby ci pacjenci mieli w odpowiednim momencie ocenę geriatryczną, wychwycenie tych deficytów, tak I odpowiednie poprowadzenie ich leczenia oraz edukacja właśnie co do, co do właśnie codziennej aktywności fizycznej, również edukacja żywieniowa, ale również tutaj też myślę, że no będę kontynuatorką myśli profesora Kostki właśnie też zwiększenia dostępności do rehabilitacji, zwłaszcza po ostrym zachorowaniu, tak, bo no też wiele badań pokazuje, że wsparcie właśnie seniora po ostrym zachorowaniu, kiedy dochodzi do spadku jego sprawności, znacząco może poprawić znowu powrót I przyspieszyć powrót do do stanu sprzed choroby I do właśnie do, do stanu funkcjonalnego. No, to dziękuję bardzo. I zapraszam przedstawicieli Państwowego Zakładu Higieny.

38:50 - 39:04

Speaker 1

Bardzo dziękuję, pani doktor I poproszę o przedstawienie kolejnego obszaru. Pan profesor Bogdan Wojtyniak I pani magister Anna Smaga, tak?

39:06 - 43:49

Speaker 11

Dzień dobry, nazywam się Bednar Waśko I będę chciał godnie zastąpić pana profesora Ozdrojewskiego, który który z powodów zdrowotnych nie może być dzisiaj z nami, ale prosiłbym o przełączenie na kolejną prezentację, chyba że ja to mam zrobić. A, o jest tak, dobrze, dziękuję. Ja mam zaszczyt reprezentować Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego I podzieliliśmy naszą krótką prezentację na 2 części. Ja pozwolę sobie wprowadzić państwa w to, co się teraz będzie działo, dlatego że szanowni moi przedmówcy sporo powiedzieli na temat tego, czego dotyczyły 2 rundy badania Polsenior przeprowadzone no mniej więcej niecałe 10 I kilkanaście lat temu wcześniej, jeśli chodzi o pierwszą rundę. Jakie z tego wypłynęły wnioski I rekomendacje.

Natomiast nie wiem, czy państwo zwróciliście uwagę na pierwszej prezentacji pani profesor Tobis, na tej

Czasu pojawił się taki box duży ze znakiem zapytania w środku. No więc właśnie chciałem o tym powiedzieć, że ten znak zapytania to jest kontynuacja tego, co się wydarzyło w poprzednich latach. I to jest planowane właśnie przez Instytut oraz zespół, w którym będą uczestniczyć realizatorzy poprzednich rund Pol Seniora, obecnie częściowo tutaj na sali. Rozwinięcie badań, które były przeprowadzone właśnie w ramach pierwszej rundy I później w roku 2018.19. Dlaczego instytut jest taką instytucją, która no ma mandat do tego, żeby kontynuować te badania.

Po 1. Systemowo w ramach działalności statutowej rozporządzenia Ministra Zdrowia, który nadał nam statut w dwudziestym pierwszym roku jako Państwowy Instytut Badawczy. Wynika to z naszych zadań I wynika z tego, że jedną z głównych ról instytutu takich systemowych jest monitorowanie stanu zdrowia ludności. Jak państwo wiecie, przeprowadzamy w tym zakresie regularne analizy, publikujemy wnioski, a analiza obszaru, jakim jest obszar zdrowia osób starszych, to jest nie tylko analiza zdrowotna, tak jak już zostało powiedziane, ale również kwestie związane z wtórnymi rzeczami do stanu zdrowia, czyli na przykład zapotrzebowanie, jak choroby generują na przykład zapotrzebowanie na opiekę osób trzecich I jakie to ma konsekwencje społeczne. O tym, jak zmienia się struktura wiekowa naszego społeczeństwa, no tyle przy różnych okazjach państwo słyszeliście, że nie będę tego powtarzać, natomiast chciałbym odnieść się do Narodowego Programu Zdrowia, który no zakończył swoją dziesięcioletnią edycję, jest przygotowana kolejna.

Tam takim celem nadrzędnym, jednym z trzech celów nadrzędnych było nie tylko wydłużenie stanu zdrowia, czasu życia Polaków, ale wydłużenie czasu życia w zdrowiu, czyli podniesienie również jakości życia I komfortu życia. I zapewne to działanie będzie kontynuowane w nowej edycji Narodowego Programu Zdrowia, który jest przygotowany na kolejne 10 lat, a więc nie należy się spodziewać, że w tym obszarze mamy jakieś inne wyzwania, bo oprócz tego, że zgodnie z jakby konwergencją do unijnych tych długości życia dla kobiet I dla mężczyzn, gdzie cały czas doganiamy te wskaźniki unijne, to mamy sporo jeszcze do zrobienia, jeśli chodzi właśnie o tą jakość życia I osiągnięcie tutaj samodzielności. A więc kolejny krok, o którym zaraz powie pani doktor Smaga, co będziemy robić. Szanowni państwo, zamierzamy dotrzeć do tych sześciu 1000 ludzi, którzy, którzy byli badani w roku 2000 dziewiętnastym. Jak obliczyliśmy, mamy szansę dotrzeć do około czterech 1000 z nich I te same osoby przebadać pod kątem tego, co się z nimi działo przez kolejne lata oraz jakim stanie zdrowia są teraz.

I na tym będzie właśnie polegało badanie, które będzie kontynuacją, rozwinięciem tego, co zapoczątkowali moi przedmówcy, którzy byli pomysłodawcami wcześniejszych rund oraz chciałbym tutaj podziękować za to, że Minister Zdrowia chciał sfinansować I zlecić nam jako instytutowi przeprowadzenie tych dwóch badań jako kontynuację w ramach dotacji, którą Instytut otrzymuje ze środków budżetowych Ministra Zdrowia. Jeśli mogę, to teraz przekażę pani doktor, o szczegółach opowie.

43:53 - 44:27

Anna Smaga

Dziękuję bardzo. Szanowni państwo, tak jak moi To proszę uprzejmie o przedstawienie się najpierw, dobrze? Przepraszam bardzo, tak, oczywiście. Anna Smaga, jestem kierowniczką Zakładu Monitorowania I Analiz Stanu Zdrowia ludności w Narodowym Instytucie Zdrowia Publicznego I mam przyjemność zaprezentować państwu 2 projekty badawcze, które bazują na, wyjściowo na badaniu w Polsce Niro 2, a które będą realizowane w Narodowym Instytucie Zdrowia Publicznego. I na chwilę zaprosić państwa do rozmowy o nowoczesnej epidemiologii.

44:28 - 45:43

Speaker 17

Niezwykle cenne są badania tak zwane przekrojowe, takie czerpiemy z wielkich korzyści wiedzowych z dwóch edycji badania POL senior, ale nowoczesna epidemiologia już zadaje pytania nie, jak jest, ale też jak do tego doszło. Mówi się o trajektorii zdrowotnej. I to, co, co ma na celu, punktem wyjścia jest stan zdrowia na dziś, ale chcemy przewidzieć, co się będzie działo wraz z upływem czasu, jakie wystąpią choroby, jaki poziom utraty sprawności, jakie hospitalizacje, jakie w kolejnym etapie pojawią się potrzeby, potrzeby opieki. Mamy piękny punkt wyjścia. To znaczy, już pani profesor Wieczorkowska-Tobis opowiedziała o badaniu POL senior 2, przebadanych prawie 6000 osób, bo w wieku 60, 106 lat w momencie realizacji badania I ogromna wiedza nie tylko na temat ich stanu zdrowia, ale również o informacje na temat ich sprawności ówcześnie, warunkach społecznych czy też dane laboratoryjne, które zostały zgromadzone tej edycji badania.

45:44 - 53:50

Anna Smaga

I dla nas, do projektów badawczych, o których teraz mówię, jest to znakomity punkt wyjścia do obserwacji, co się z tymi osobami stało, jaki jest ich stan zdrowia teraz, jakie zdarzenia medyczne miały miejsce na przestrzeni tych już prawie prawie siedmiu lat. Koncepcja tych dwóch badań, o których teraz będę mówiła, to jest właśnie odtworzenie trajektorii zdrowia. Na końcu opowiem, jakie to są korzyści dla systemu, jakiej wiedzy, na jaką wiedzę liczymy I jak będzie można to przełożyć na konkretne decyzje. To są 2 projekty, o każdym będzie 1 slajd, więc bardzo krótko. 1.

Projekt będzie polegał na tym, że przeanalizujemy, mając oczywiście wszystkie pozyskane zgody formalne, przeanalizujemy w przypadku wszystkich osób, które uczestniczyły w badaniu POL senior 2, jakie zdarzenia medyczne I świadczenia zostały zrealizowane, dostarczone, z jakich skorzystali przez te 7 lat, w jakiej, jak, I w jakich sytuacjach wystąpiły hospitalizacje, jak, jak duża część osób do tej pory zmarła I z jakim stanem zdrowia, analizując świadczenia. Czyli to jest takie badanie, obserwujemy kolejne 5, 7 lat na podstawie danych o świadczeniach. Będziemy koncentrować się na hospitalizacji, częstości występowania hospitalizacji, częstości występowania zgonu, analizując to, czego dowiedzieliśmy się o tych osobach z badania Pal senior 2, czyli na jakie choroby przewlekłe wtedy chorowali, jakie zespoły wtedy występowały, czy czy występowała wielochorobowość, jaki styl życia prowadzili, jak jaka była ich jaka była ich aktywność, no I oczywiście jaka była sytuacja społeczno społeczno-ekonomiczna. Co będziemy, czego będziemy mogli się z tego, z tego dowiedzieć? Będziemy mogli zobaczyć, że te grupy nie są jednorodne.

Sytuacja określonej hospitalizacji czy zgonu będziemy mogli przeanalizować z punktu widzenia informacji o tym, o tej, tej osobie parę lat wcześniej. Czyli innymi słowy, nie tylko będziemy wiedzieli, że aktualnie seniorzy się na przykład mało ruszają, tak jak powiedział pan profesor, ale będziemy wiedzieli, czy ruszali się wcześniej. I dzięki temu będziemy mogli wnioskować, definiować grupy wysokiego ryzyka I co za tym idzie lepiej kierować profilaktykę bardziej w sposób skoncentrowany. 2. Projekt bazuje na podobnej filozofii.

Chcemy się dowiedzieć o tych samych osobach, które były przebadane, przebadane wcześniej, ale tym razem chcemy zebrać informacje, które nie są możliwe do przeanalizowania z rejestru świadczeń. Czyli chcemy wrócić do tych respondentów I przeprowadzić ponowne badanie. Oczywiście ta, ta grupa badana już się skurczyła w sposób naturalny ze względu na to, że badaliśmy wtedy osoby. W badaniu pole seniorów 2 były badane osoby w wieku 60 106 lat, ale do tych, które będziemy, do tych, do których będziemy mogli dotrzeć, chcemy przeprowadzić ponowne badanie o bardzo porównywalnym zakresie jak badanie POL senior 2 I wtedy będziemy mogli zobaczyć, połączyć te 2 światy, obserwując tą samą osobę, jak, jakie, co wiemy o niej 7 lat temu, co wiemy o niej teraz. I znów będziemy mogli przeanalizować wpływ poszczególnych czynników na, na aktualny stan zdrowia.

To, że takie badania są potrzebne, bardzo łatwo zobaczyć przez analizę aktualnych publikacji na całym świecie. Badania podłużne, tak zwane wzdłużne, podłużne po polsku nie ma dobrej nazwy, czyli obserwowanie tej samej osoby przez lata daje niezwykle dużą korzyść informacyjną. Jako przykład chciałam powołać się na raport opublikowany w szacowanym wydawnictwie Lancet, który wskazał, że wskazał 14 modyfikowalnych czynników ryzyka chorób otępiennych. Czyli właśnie przeprowadził ta... Na podstawie wielu publikacji przeprowadził taką metaanalizę,

Która powiedziała, że 45 procent przypadków otępienia mogłoby być opóźnione lub uniknięte, gdyby oddziaływać na te 14 modyfikowalnych czynników ryzyka. I tego samego chcemy się dowiedzieć o populacji w Polsce, bo takich specyficznych badań dla naszego, dla naszej populacji, dla naszej obywateli nie ma. Czyli chcemy nie tylko rozpoznać problem, ale też przeanalizować nasze działania, możliwe działania wcześniej, czyli znów dobrze projektować interwencję. Czyli podsumowując, mamy 2 projekty, które bazują na informacjach zdobytych w badaniach w POL senior 2, ale analizują, co się wydarzyło dalej. W grupie, w pierwszym projekcie ryzyko hospitalizacji, ryzyko zgonu, czyli takie, nazwijmy to twarde zdarzenia medyczne, możliwe do przeanalizowania w rejestrach, w bazach w oświadczeniach.

A 2. Projekt otępienie, depresja, zespół słabości, upadki, niepełnosprawność, czyli wszystko to, czego możemy się dowiedzieć od respondentów dzisiaj I porównujemy wszystkie informacje, które, o które zebraliśmy wcześniej. I teraz mój ostatni slajd to jest pytanie po co? Jakie korzyści mogą, dlaczego to robimy? Bo oczywiście po stronie naukowej zadajemy sobie szereg pytań, ale ale jako Instytut Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego zawsze staramy się też zadać pytanie po co.

Po 1., prognozowanie potrzeb. Czyli innymi słowy, jeżeli już wiemy, będziemy wiedzieli, jaką trajektorią zdrowie będzie się pogarszało, to będziemy mogli przewidzieć w przyszłości, z jakimi problemami się będziemy zmierzać w przyszłości. Bo to nie jest tylko piramida demograficzna, że będzie nas więcej osób starszych, ale ważne jest, jakie jakie, z jakimi problemami się będą mierzyć, bo przecież osoby starsze za 5 lat to są inne osoby starsze niż teraz, bo mają inną przeszłość. 2. Użyteczność lepsza profilaktyka.

To znaczy, jeżeli będziemy znali trajektorię zdrowia, będziemy mogli lepiej celować w grupy, szczególnie potrzebujące pewnych działań, których jeszcze możemy zmodyfikować, tak jak te te 14 czynników modyfikowalnych chorób otępienia. Jeżeli je znajdziemy, będziemy mogli celować lepiej w działania profilaktyczne o lepszym efekcie zdrowotne w przyszłości. Oczywiście po drugiej stronie jest planowanie zasobów. Jeżeli znamy potrzeby, to możemy po prostu lepiej zaplanować. Czy jest większym wyzwaniem będzie rehabilitacja, opieka neurologiczna, psychiatryczna, geriatyczna czy opieka długoterminowa.

Bo będziemy mogli przewidzieć stan, stan osób starszych w przyszłości. No I ostatni element, który też wybrzmiał w wystąpieniach moich przedmówców. Zawsze mówimy o nierównościach w zdrowiu, bo parametry średnie nam mówią, pokazują jakąś prawdę, ale bardzo łatwy sposób gubią te grupy najbardziej potrzebujące. A analizując dane jednostkowe w obserwacji podłużnej, będziemy mogli wyszukać te grupy, które chorują najczęściej albo mają gorszy dostęp do diagnostyki czy profilaktyki. Dzięki temu, że w badaniu POL senior 2 było zarówno połączenie danych medycznych wraz ze społecznymi I jest taki szeroki zakres informacji pozyskanych o respondentach.

I to jest tak jakby obiecałam mój ostatni slajd. A teraz poproszę pana profesora Jerzego Chutka jako podsumowanie naszych wystąpień.

53:50 - 53:58

Speaker 3

Bardzo dziękuję pani doktor I zapraszam pana profesora. Pan profesor Jerzy Chudek, Komitet Naukowy Pole Seniora 2,

53:58 - 53:59

Śląski Uniwersytet Medyczny Medyczny

53:59 - 54:00

Medyczny. Medyczny.

54:00 - 54:33

Jerzy Chudek

Dziękuję za zapowiedzenie. Proszę państwa, nie przedstawiłem żadnego slajdu, bo nie taka jest moja tudola. Moją rolą jest tu przekonać państwu, że te badania, które zostały zrealizowane na przestrzeni ponad dwudziestu lat, to były dobrze wydane pieniądze podatników. Z tych badań wynikają konkretne rekomendacje. Mamy takie przekonanie, że te nasze rekomendacje, które zostały opublikowane w postaci książkowej I są również dostępne na stronach internetowych, zostały być może zbyt mało wykorzystane.

54:35 - 57:27

Speaker 20

I to jest na pewno zasób wiedzy, który pozostaje do dalszego wykorzystania w ramach polityki senioralnej w naszym kraju, mamy świadomość, że polityka senioralna będzie się zmieniała na przestrzeni kolejnych lat, co wynika nie tylko z takiej prostej analizy demograficznej, wynikającej z wydłużania się ludzkiego życia, co jest w gruncie rzeczy sukcesem I to musimy powiedzieć jasno z punktu widzenia każdego z nas, wydłużające się życie, zwłaszcza życie w zdrowiu, jest ogromnym sukcesem. Niestety wraz z tym ta zmiana demograficzna, która nie tylko wynika z procesu wydłużania się życia, ale również niestety, I tu już jest prawda niestety, ze spadku dzietności, jest problemem, który będzie wiązał się z większymi kosztami opieki nad tą starzejącą się populacją, bo taka jest już nasza populacja Polski. Nie jesteśmy już młodą populacją. Co więc możemy zrobić? Koszty opieki medycznej I jesteśmy tego świadomi, będą rosły, co wynika również z faktu takiego, że leczymy coraz skuteczniej, a lecząc skuteczniej, leczymy kolejne choroby, na które osoby chorują I niestety przez dłuższy okres czasu żyją z chorobą.

Ważne jest, aby te osoby funkcjonowały jak najlepiej, bo dobre funkcjonowanie, brak potrzeby instytucjonalizacji to jest to, co powoduje, że społeczeństwo ponosi mniejsze koszty. Tak więc, proszę państwa, liczymy na większe wykorzystanie naszych danych, które są dostępne I również liczymy na dalsze wsparcie projektów PolSenior, bo społeczeństwo się będzie zmieniać I wraz ze zmienianiem się warunków życia, wraz z tym, że stajemy się jednak społeczeństwem bardziej zamożnym, wraz z tym, że dzietność się opóźnia, tym samym ta różnica pomiędzy pokoleniami zaczyna się, proszę państwa, wydłużać. To oczywiście będzie się wiązało z nowymi wyzwaniami dla polityki społecznej I stąd te badania, które przeprowadziliśmy, mają już pewien charakter historyczny I kolejne badania pokażą nam, przed jakimi wyzwaniami staną kolejne pokolenia, w tym pokolenia rządzących, bo to wszystko przekłada się niestety na koszty, a koszty wiadomo, że mają swoje ograniczenia, a pieniądze biorą się ostatecznie z naszych podatków. Nie biorą się w sposób magiczny, nie są drukowane I o tym wszyscy chyba sobie doskonale, proszę państwa, zdajemy sprawę, tak. To chyba tyle chciałem powiedzieć w tym podsumowaniu.

57:29 - 59:38

Speaker 3

Bardzo dziękuję. Szanowni państwo, program PolSenior 2, badanie unikatowe przeprowadzone w 2000 dziewiętnastym roku, zawarte w bardzo obszernym opracowaniu z wydanym w 2000 dwudziestym pierwszym roku. Bardzo dziękuję państwu prelegentom za przedstawienie poszczególnych obszarów istotnych dla zdrowia seniorów, dla projektowania działań. To co, na co ja zwróciłam uwagę, co sobie zapisałam, to nie tylko rozpoznać problem, ale jeszcze skutecznie interweniować I temu właśnie mają służyć te kolejne badania. Ja się niezmiernie cieszę z tego, że te badania będą przeprowadzone na próbie prawie sześciu 1000 respondentów.

Te badania ponowne, bo o tym rozmawialiśmy jeszcze w poprzedniej kadencji Sejmu, kiedy przedstawiciele Komitetu Naukowego Pole Senior 2 oddawali w nasze ręce to opracowanie obszerne z 2000 dwudziestego pierwszego roku I wówczas ja też pozwoliłam sobie wspomnieć o tym, że dobrze byłoby sprawdzić, jak te osoby przebadane, część przynajmniej z tych osób w 2000 dziewiętnastym roku funkcjonują po iluś latach I to jest naprawdę bardzo, bardzo dobre, szczególnie, że wtedy jak powiedziała pani doktor Smaga będzie można właściwie projektować interwencję, a o to nam chodzi. I proszę państwa jest z nami sekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia pani Katarzyna Kęcka. Witamy pani minister I poproszę uprzejmie panią minister o przedstawienie informacji na temat wyników badań PolSenior 2 I wniosków dla polityki zdrowotnej informacja Ministra Zdrowia na temat wykorzystania wyników badania POL Senior 2 w tym działań podejmowanych przez Ministerstwo Zdrowia na rzecz monitorowania sytuacji zdrowotnej osób starszych oraz wykorzystania wyników badań w kształtowaniu polityki zdrowotnej I senioralnej. Pani minister, bardzo proszę, oddaję Pani głos. Czekamy na konkrety.

Państwo.

59:39 - 59:59

Katarzyna Kęcka

Nie, nie, O, jest włączony. Szanowna Pani przewodnicząca, szanowni państwo, ja z wielkim zainteresowaniem śledziłam państwa prezentację. Dlaczego ja, odkąd jestem w Ministerstwie Zdrowia, ja powtarzam, że, przepraszam, tak trochę egoistycznie, że bliżej mi do seniorów niż do dzieci,

59:59 - 59:59

w związku

01:00:00 - 01:03:04

Katarzyna Kęcka

Jest to też w moim własnym interesie, żeby projektowane rozwiązania mogły również zadowolić I mnie za kilkanaście, 20, 30 lat. Jeśli chodzi o wykorzystanie wyników POL senior w działaniach Ministerstwa Zdrowia, przede wszystkim kontynuacja monitorowania zdrowia osób starszych I tutaj słusznie pan dyrektor Waśko zauważył, że w ramach umowy o udzielenie dotacji celowej zawartej pomiędzy Narodowym Instytutem Zdrowia Publicznego PZH, Państwowym Instytutem Badawczym a Ministerstwem Zdrowia na lata 2026, 2030 Przewidziano realizację dwóch wzajemnie uzupełniających się przedsięwzięć, wykorzystujących bazę I kohortę POL senior 2. Więc będziemy kontynuować badanie, bo jest to niezwykle cenny materiał badawczy, zwłaszcza że mówimy o tej samej populacji, więc szanowni państwo, to tak jak przy badaniu w Obaż 3, nie można pozwolić sobie na odejście od tematu I pozostawienia tego. 1. Badanie obejmuje ocenę częstości przyczyn hospitalizacji oraz zgonów w latach 2018, 2024 z uwzględnieniem chorób niezakaźnych, głównych zespołów geriatrycznych, modyfikowalnych czynników stylu życia oraz nierówności społecznych w zdrowiu.

Analizy mają służyć identyfikacji czynników ryzyka hospitalizacji I umieralności oraz modelowaniu przyszłych obciążeń systemu ochrony zdrowia. 2. Przedsięwzięcie, szanowni państwo, stanowi badanie tej samej reprezentatywnej kohorty osób 60 plus Jego celem jest identyfikacja I ilościowa ocena czynników poprzedzających rozwój chorób otępiennych, depresji, zespołu słabości, upadków, niepełnosprawności, uwzględnieniem uwarunkowań medycznych, społecznych I ekonomicznych. Efektem ma być model obciążeń systemu ochrony zdrowia I scenariusze rozwoju potrzeb zdrowotnych oraz opiekuńczych. Działania te odpowiadają kierunkowi rekomendacji dotyczących badania follow-up na tej samej próbie, analizy nierówności w zdrowiu oraz polityki senioralnej opartych na danych.

Pan dyrektor także, że przed nami kolejna edycja Narodowego Programu Zdrowia na lata 2027, 2036. Jest to długa perspektywa dziesięcioletnia, ale tylko w tak długiej perspektywie, dzięki tak długiej perspektywie będziemy mogli faktycznie ocenić efektywność interwencji, które są, szanowni planowane, szanowni państwo planowane I w przeciwieństwie do Narodowego Programu Zdrowia, który nam się obecnie kończy, my tutaj też przede wszystkim projektu, projektujemy wskaźniki, konkretne wskaźniki, które nam odpowiedzą na pytanie, czy projektowane interwencje były dobre, czy należy je zmienić, więc tutaj też chcemy bardzo mocno interwencje, które będą podejmowane ze szczególnym uwzględnieniem również zdrowia psychicznego, szanowni państwo, bo to jest 1 z obszarów Przepraszam

01:03:04 - 01:03:16

Speaker 3

bardzo pani minister. Panowie, gorąca prośba o nie prowadzenie teraz rozmów kuluarowych, bo jest pogłos na sali I to przeszkadza. Przepraszam najmocniej I dziękuję uprzejmie. Bardzo proszę pani minister.

01:03:16 - 01:12:20

Katarzyna Kęcka

Dziękuję bardzo, ale tutaj chciałabym też jeszcze powiedzieć pani przewodnicząca, zanim pani przerwała o tym, że też stawiamy bardzo mocno na zdrowie psychiczne, bo to też zdrowie psychiczne I u seniorów jest szalenie istotne. Jeśli chodzi o profilaktykę I wczesne wykrywanie, od piątego maja 2000 dwudziestego piątego roku, szanowni państwo, w podstawowej opiece zdrowotnej realizowany jest program Moje Zdrowie I bilans u zdrowia osoby dorosłej. U osób 60 plus z ryzykiem zaburzeń poznawczych przewidziano test MINIKOC. Program obejmuje również ocenę czynników ryzyka, badania laboratoryjne, profilaktykę onkologiczną I zalecane szczepienia. Do końca drugiego kwartału 2026 ankietę wypełniło ponad 1380 osób powyżej sześćdziesiątego roku życia.

Wykonano 261 591 testów, a liczba skierowań do neurologa wyniosła 6508. To jeśli chodzi o liczby całkowite. Jeśli chodzi o opiekę geriatryczną I długoterminową, w ramach inwestycji KPO wspierana jest modernizacja, rozbudowa, adaptacja infrastruktury na potrzeby opieki długoterminowej I geriatrycznej wraz z doposażeniem, poprawą dostępności, szkoleniami personelu. Łączna alokacja wynosi 1480840000. Planowany jest wzrost liczby łóżek opieki długoterminowej oraz łóżek geriatrycznych.

Z funduszu medycznego planowane jest wsparcie od roku 2027 infrastruktury opieki długoterminowej I geriatrii w kwocie ponad jednego miliarda złotych. W przypadku dostępu do świadczeń geriatrycznych, dane dotyczące świadczeń wskazują na stopniowy wzrost dostępności do opieki geriatrycznej. W latach 2021, 2025 liczba poradni geriatrycznych wzrosła z dziewięćdziesięciu pięciu do stu siedemnastu, a liczba leczonych pacjentów z dwudziestu dwóch 1000 wzrosła o do ponad trzydziestu siedmiu 1000 wzrosła nam o 71 procent. Wartość rozliczonych świadczeń wzrosła w tym okresie z czterech 1000000 do dwunastu ponad 1000000. Jednocześnie liczba oddziałów realizujących świadczenia z zakresu geriatrii zwiększyła się do siedemdziesięciu pięciu, a liczba samych pacjentów hospitalizowanych zwiększyła nam się o 50 procent w skali całego kraju do ponad pięćdziesięciu 1000.

W przypadku całościowej oceny geriatrycznej, szanowni państwo, jeśli chodzi o pacjentów w wieku sześćdziesięciu lat I więcej hospitalizowanych przez ponad 12 godzin, finansowane jest przeprowadzenie raz w roku całościowej oceny geriatrycznej I liczba sprawozdawanych ocen wzrosła nam z dziewięciu 1000 dwustu dwudziestu 7 w 2000 dwudziestym pierwszym roku do ponad dwudziestu dwóch 1000 w 2000 dwudziestym piątym roku. W przypadku opieki długoterminowej I rehabilitacji dane za 2024. Rok potwierdzają, że osoby starsze stanowią zasadniczą grupę odbiorców świadczeń pielęgnacyjnych I opiekuńczych. Pacjenci 60 plus stanowili 95 procent pacjentów z zakładów opiekuńczo-leczniczych I pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz 92 procent pielęgniarskiej opieki długoterminowej domowej. Szanowni państwo, w tej chwili w resorcie trwają prace nad poszerzenie możliwości dostępu do świadczeń w tym zakresie.

Dlaczego? Dlatego, że chcemy przenieść ciężar opieki z zakładów instytucjonalnych na opiekę pielęgniarską długoterminową realizowaną w zespołach pielęgniarsko-opiekuńczych. W tej chwili prowadzimy też rozmowy ze środowiskiem, bo mamy już przygotowany taki model opieki I będziemy go wdrażali jako świadczenie gwarantowane, bo chcemy też, tak jak powiedziałem, poprawić dostępność w domach. Nie tylko w ZOL-ach, nie tylko w tej opiece instytucjonalnej, ale chcemy właśnie wyjść. Ponadto chcemy zacząć w końcu wykorzystywać w systemie ochrony zdrowia prawie stutysięczną rzeszę opiekunów medycznych, których w tej chwili w systemie mamy, a nie są oni jeszcze wykorzystani.

W przypadku świadczeń rehabilitacyjnych obserwowany jest systematyczny wzrost udziału oczywiście osób w wieku sześćdziesięciu lat. Udział tej grupy w ogólnej liczbie świadczeniobiorców zwiększył się o ponad 51 procent w roku 2000 piątym, a liczba osób starszych korzystających ze świadczeń rehabilitacyjnych wzrosła do prawie dwóch 1000000. Szanowni państwo, tutaj też trwają prace nad koszykiem świadczeń gwarantowanych. Dlaczego? Dlatego, że chcemy, pracujemy w tej chwili nad poradą fizjoterapeutyczną, która będzie wykonywana przez fizjoterapeutów, to również poprawi nam dostępność doświadczeń.

Taka porada już jest zaprojektowana, więc te rzeczy się dzieją I mam nadzieję, że niedługo zostaną podpisane. Jeśli chodzi o e-zdrowie I dostępność, IKP I moje IKP zapewniają dostęp do historii leczenia I recept I skierowań I świadczeń. Szanowni państwo, centralna e-rejestracja ma ułatwić umawianie świadczeń, w tym tele konsultacji. Ja wiem, że zaraz państwo powiecie, no tak, ale mówimy tutaj też o wykluczeniu cyfrowym. Pierwszego października uruchomiliśmy wirtualną asystentkę Annę, która będzie dzwoniła na, która będzie dzwoniła na telefony stacjonarne, bo w przypadku telefonów komórkowych sprawa jest troszkę prostsza, bo przychodzi SMS.

Natomiast Anna ma za zadanie dzwonić do pacjentów na numery stacjonarne, które tej informacji nie dostaną z centralnej e-rejestracji. Na początek planowane jest to w w poradniach kardiologicznych, ale stopniowo będziemy rozszerzali na inne. Anna będzie dzwoniła po to, żeby przypomnieć o wizycie, przede wszystkim o wizycie, tak, że żeby tak tydzień przed I dzień przed Anna będzie dzwoniła. Projekt dostępność plus dla AOS, dla AOS, który jest realizowany, wspiera rozwiązania architektoniczne, sprzętowe, cyfrowe, szkoleniowe I organizacyjne. W przypadku leków I bezpieczeństwa w farmakoterapii program bezpłatnych leków 65 plus wspiera leczenie osób starszych z wielochorobowością.

Od pierwszego października 2000 dwudziestego szóstego roku wykaz obejmuje 3732 pozycje w tym zakresie. W 2000 dwudziestym piątym roku łączna refundacja leków dla pacjentów 65 plus przekroczyła 9000000000 złotych z budżetu państwa, w tym ponad 3.4 miliarda stanowiło bezpłatne zaopatrzenie. Od stycznia do sierpnia tego roku bezpośrednie wydatki na program wyniosły blisko 2200000000. W przypadku szczepień ochronnych, szanowni państwo, mamy w refundacji aptecznej dostępne szczepionki

Dla osób starszych, między innymi przeciwko grypie, pneumokokom, półpaścowi I RSV. Część jest także ujęta w wykazie bezpłatnych leków 65 plus. Oczywiście dostęp finansowy powinien być uzupełniany edukacją I aktywnym rekomendowaniem szczepień przez personel medyczny. Wyniki badania POL senior oraz opracowane rekomendacje stanowią źródło wiedzy I potrzebne informacje również dla nas, szanowni państwo. W przypadku Narodowego Programu Chorób Układu Krążenia na lata 2022, 2032 nie został on opracowany bezpośrednio na podstawie wyników POL senior 2, jednak wiele jego działań odpowiada na problemy zidentyfikowane, bo mówimy tutaj o wspólnych czynnikach ryzyka.

W przypadku Narodowej Strategii Onkologicznej przewiduje się odrębne działania przeznaczone wyłącznie dla osób starszych. Dotyczy to w szczególności programów badań przesiewowych I działań edukacyjnych. Przypadku neurologii I chorób otępiennych, szanowni państwo, w grudniu został przyjęty uchwałą Rady Ministrów Krajowy Program Działań wobec Chorób Otępiennych, polityka publiczna do roku 2030, co niedawno mieliśmy też przyjemność inaugurować. Dlaczego? Dlatego, że tutaj też w ramach tego programu działań wobec chorób otępiennych, szanowni państwo, został powołany zespół, w ramach którego, celem którego jest monitorowanie siedmiu obszarów.

Przede wszystkim podnoszenia świadomości społecznej, zmniejszanie ryzyka zachorowań, wsparcie wczesnej diagnostyki, leczenie I opieki, wsparcie opiekunów, w tym też opiekunów nieformalnych, budowanie systemów gromadzenia danych oraz badań naukowych. Oczywiście wskazujemy tutaj też na opiekę reformy opieki długoterminowej. Jedną z, jednym z tych elementów jest ustawa o koordynacji opieki długoterminowej. My też mieliśmy jako Ministerstwo Zdrowia tutaj swój kafelek. Rezultatem tych prac jest rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia drugiego kwietnia 2026 w sprawie standardu organizacyjnego opieki zdrowotnej w podmiotach udzielających świadczeń pielęgnacyjnych I opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej.

I szanowni państwo, I to chyba tak w skrócie, żebym Państwa nie zanudziła. Bardzo dziękuję Pani Przewodnicząca.

01:12:20 - 01:12:59

Speaker 3

Bardzo dziękuję Pani Minister za przedstawienie nam informacji. Tę informację Państwo posłowie macie, ona została wydrukowana I przekazana podobnie jak agendę prelekcji naszych prelegentów. Otwieram dyskusję, szanowni Państwo I poprosiłabym już o zgłaszanie się do głosu najpierw Państwa posłów, a później stronę społeczną tradycyjnie, natomiast już proszę o zabieranie głosu z miejsca. Trzeba tylko powiem, co trzeba zrobić, żeby uruchomić mikrofon. Taką pastylkę mamy niebieską, trzeba przyłożyć po lewej stronie głośnika I wówczas będziemy mogli uruchomić głośnik.

01:12:59 - 01:13:40

Speaker 1

Ja pozwolę sobie 1. Zabrać głos. Pani minister najpierw taka tylko, bo chyba źle panią zrozumiałam, powiedziała pani, ja chciałam w ogóle zapytać o dostępność do rehabilitacji osób w wieku senioralnym I pani wspomniała o tym oczywiście, ale powiedziała pani, że dostępność do rehabilitacji osób w wieku senioralnym zwiększyła się w 2000 dwudziestym piątym roku o 54 procent. No właśnie z 2 z tym w 2000 dwudziestym pierwszym roku było to 51.2, a w 2000 dwudziestym piątym 54.2, a zatem o 3 procenty, tak. Także to, żeby, żeby to wybrzmiało.

01:13:40 - 01:13:43

Speaker 3

I nie oczywiście, to jest oczywiste przejęzyczenie, chciałam to

01:13:43 - 01:16:31

Speaker 1

uściślić. Ja mam kilka pytań do pani minister. Pani minister punkt 3, 5 leki I bezpieczeństwo farmakoterapii. Wielokrotnie pytaliśmy, ja osobiście wielokrotnie pytałam na posiedzeniach Komisji Polityki Senioralnej, bo takie otrzymywaliśmy sygnały o zagrożeniu programu bezpłatne leki 65 plus. Pani minister w 2000 dwudziestym szóstym roku, jak państwo przygotowaliście ten wykaz obejmował, tu jest napisane będzie, no on od pierwszego października, czyli od już od od kilku dni to funkcjonuje.

3732 pozycje. Moje pytanie jest takie, ile tych pozycji Państwo zaplanowaliście na rok 2027., bo otrzymujemy informację, że niestety mają, czy są zaplanowane cięcia I zastępowanie leków oryginalnych lekami generycznymi. To też poproszę o informację, jak to wygląda na rok przyszły. 3. Moje pytanie, piszecie Państwo tutaj punkt 3 3 opieka geriatryczna I długoterminowa.

Chodzi o modernizację, rozbudowę, adaptację, to jest 2. Strona materiału, Adaptację infrastruktury na potrzeby opieki długoterminowej I geriatrycznej wraz z doposażeniem, poprawą dostępności I szkoleniami personelu, alokacje tu Państwo przedstawiacie dane liczbowe, jeśli chodzi o finanse, tylko moje pytanie jest takie, od kiedy nastąpi planowany wzrost liczby łóżek opieki długoterminowej? Tego Państwo nie podaliście. Od kiedy? Ja poproszę o konkret, bo to wszystko cały czas się w obszarze planowania I teraz 4.

Moje pytanie, wspomniała pani minister o asystentce Annie, świetnie, tylko pani powiedziała o tym, że będzie ona dzwoniła, czy system będzie wydzwaniał na telefony stacjonarne. Moje pytanie jest następujące, co z seniorami, którzy korzystają z telefonów komórkowych, a nie stacjonarnych, a nie odczytują SMS-ów? Jest to bardzo duża grupa. Nie odczytają tego SMS-a, a nie mają telefonu stacjonarnego, więc Anna do nich nie zadzwoni. Jakie Państwo przewidzieliście rozwiązanie dla tych seniorów?

To jest też niezwykle istotne. To tyle, jeśli chodzi o o moje pytania I teraz kto z Państwa posłów chciałby zabrać głos I zadać pytanie? Do państwa przedstawicieli Komitetu Polsce numer 2 oczywiście pytań nie mam, nisko się państwu kłaniam I serdecznie dziękuję za państwa pracę I przygotowane materiały. Pani profesor o sekundkę, najpierw posłowie. Bardzo proszę pan przewodniczący Konrad Berkowicz.

01:16:33 - 01:18:50

Konrad Berkowicz

Ja mam pytanie dość szczegółowe, bo wydaje mi się, że jest bardzo istotne, właściwie dotyka kluczowej rzeczy I być może też tutaj tylko akurat państwo naukowcy z komitetu wesprą jakoś w odpowiedzi, bo na drugiej stronie Ministerstwo opisuje, pisze o planowanym, zresztą Pani minister też tutaj o tym mówiła wprost, badaniu wzdłużm na tej samej reprezentatywnej kohorcie osób 60 plus I moje pytanie brzmi, jak ma zostać zachowana reprezentatywność tej kohorty w kolejnych latach, skoro 1. Roczniki, czy uczestnicy tego programu Pole Senior 2 mają już dziś około 67, 68 lat, więc biec, bez dobierania nowych osób do tej próbki ona automatycznie przestaje być reprezentatywna. Co więcej, będzie, następuje selektywna umieralność osób znajdujących się w tej próbce, prawda. No bo nie przeprowadzimy badania na osobie zmarłej. Nie jestem też pewien, czy w każdym przypadku osoby ciężko chorej, czy, czy za takiej, która zapadła na chorobę otępienną można je przeprowadzić, ale być może nie można, nie znam szczegółów.

A pytam o te, o to też dlatego, że sam ten projekt powołuje się, czy rekomenduje powoływanie się na tę brytyjską Elsę jako wzorzec, a brytyjska Elsa właśnie dokonuje dobierania do tej próbki reprezentatywnej nowych osób, a po prostu w tym tekście ministerstwa nie ma o tym ani słowa. I pytanie też, czy jest planowane jakieś, są jakieś właśnie korekty na tą selektywną śmiertelność I utratę uczestników? No bo jeśli nie, no to jak można mówić o tym, że to będzie na tej samej kohorcie reprezentatywnej, skoro ona przestanie być reprezentatywna.

01:18:51 - 01:19:01

Speaker 3

Dziękuję, czy ktoś jeszcze z państwa posłów? Bardzo proszę pani poseł Ligia Burzyńska, a później pan poseł Marcin Józefa Ciuk. Proszę uprzejmie. Dziękuję bardzo pani przewodnicząca, szanowni państwo,

01:19:01 - 01:19:59

Ligia Burzyńska

ja mam króciutkie 2 pytania. Ja bardzo dziękuję za te dane przeprowadzane wśród seniorów, ponieważ one są podstawą do tego, aby wnikliwość, aby analiza doprowadziła do polepszania sytuacji I wzmacniania pomocy seniorom. Natomiast moje krótkie pytanie jest do między innymi do POL seniorów. Państwo przedstawiliście w swoim sprawozdaniu, że były robione badania, ale czy te badania również skierowane były do osób, do seniorów, którzy nie posiadają telefonów, szczególnie dotyczy to być może albo najprawdopodobniej seniorów z terenów wiejskich, no bo oni nie są brani pod uwagę, jeżeli chodzi o te badania, a ich potrzeby, ich, tak powiem oczekiwania wsparcia są zdecydowanie chyba duże. I 2.

Moje krótkie pytanie, no rozumiem,

01:20:00 - 01:20:18

Ligia Burzyńska

Wynikało z racji tego, że kobiety żyją dłużej, ale z danych wynika, że kobiety więcej wymagają pomocy niż mężczyźni. Czy to wymaga z ich dłuższej żywotności, czy też innych no przesłań. Bardzo dziękuję.

01:20:19 - 01:20:22

Speaker 22

Bardzo dziękuję. Bardzo proszę pan poseł Marcin Józef Aciuk.

01:20:23 - 01:25:00

Marcin Józefaciuk

Serdecznie dziękuję. Szanowna Pani przewodnicząca, wysoka komisja, szanowni państwo. Znaczy ja mam, ja mam kilka pytań, będę skupiał się jak to u mnie bywa na tematyce mężczyzn, seniorów mężczyzn w tym wypadku, ale chciałbym, żebyśmy razem z kobietami to, tak powiem zarówno porównali te wszystkie, wszystkie dane, bo tutaj rzeczywiście zostało zauważone bardzo dobrze, że należy zidentyfikować potrzeby, zapewnić zasoby oraz zacząć działać profilaktycznie w kierunku niszczenia nierówności, ale same programy ogólne już niewiele tak samo jak wczoraj mieliśmy jedną ZZZZ podkomisji na temat też seniorów. Takie ogólne celowane już coraz mniej dają radę. Powinniśmy celować bardziej precyzyjnie na przykład problemy osobno mężczyzn, osobno kobiet.

Ja wiem, że niektóre problemy są są są takie same, dlatego chciałbym się zapytać, znaczy jeżeli chodzi w ogóle o asystentkę przed tym jak przed moimi pytaniami bardziej szczegółowymi. Jeśli chodzi o asystentkę Annę chciałbym się zapytać, czy osoby głuche mają jakikolwiek odpowiednik takiej asystentki, czy ewentualnie wideotelefon w PJM-ie, bo tutaj ta część jest niezagospodarowana, prawda? Natomiast jeżeli chodzi o profilaktykę, czy są jakieś problemy zdrowotne, które Państwo zauważyli lub niezaspokojone potrzeby, które są najistotniejsze osobno dla I osobno dla kobiet, które należałoby zidentyfikować dla te tych dwóch płci. Czy otrzymamy jakieś I kiedy 1. Wyniki obu projektów dotyczące I mężczyzn I kobiet, jak badacze uwzględniają zgony oraz odmowy ponownego udziału, aby ocena zdrowia pozostałych uczestników nie dawała nadmiernie optymistycznego obrazu, bo to może być czasami powodem.

Jaki setek uprawnionych mężczyzn oraz osobno kobiet korzysta z programu Moje Zdrowie I kończy bilans wraz z zalecaną diagnostyką. Jeżeli chodzi o zdrowie psychiczne, tutaj zostało pokazane, że objawy depresyjne są u dwudziestu trzech procent starszych osób. Pan profesor Błędowski wskazuje, że co 5. Senior mieszka samotnie. Dlatego jaki odsetek mężczyzn miał objawy depresyjne, jaki odsetek kobiet, jeżeli też chodzi o próby samobójcze mężczyzn I kobiet, czy ma, czy jest to łączone ze sobą.

Jak identyfikować starsze osoby wymagające pomocy po utracie partnerki? Czy państwo to robi lub partnera? Czy państwo to robi, bo bo to jest 10:10 moment bardzo newralgiczny. Też przejście na emeryturę czy ograniczenie kontaktów społecznych są tymi właśnie newralgicznymi momentami, czy państwo je zauważa. Jakie potrzeby mają starsi, opiekujący się niesamodzielną osobą bliską I czy można im zapewnić jakąś, jakieś wsparcie, pomoc.

Jeżeli chodzi o sprawność I samodzielność to rzeczywiście materiał profesora Kostki pokazuje związek między aktywnością fizyczną a sprawczością, a materiał pani doktor Kujawskiej-Daneckiej podkreśla znaczenie niedożywienia I utraty siły mięśniowej. A więc jakie proste testy powinni, powinny umożliwić wczesne wykrycie zespołu słabości u mężczyzny w POZ I czy jest to praktykowane? Jakie lokalne programy ruchowe najskuteczniej angażują starszych mężczyzn, a jakie kobiet, bo mężczyźni mają problem, żeby w ogóle wyjść na zewnątrz, jak już wychodzą, wychodzą, ale często są więźniami u siebie w domach, gdzie kobiety częściej na przykład korzystają czy z Uniwersytetu Trzeciego Wieku, czy Koła Gospodyń Wiejskich, jest to jednak większość kobiet, czy są jakieś aktywizacyjne dla mężczyzn, żeby tutaj wspomóc. I ostatnia sprawa, dostęp do leczenia I odpowiedzialność, bo widać, że w pięciu latach poprzedzających badanie deklarowało 31 procent mężczyzn, a 40, prawie 41 procent kobiet korzystanie z bezpłatnej rehabilitacji. Jest to duży, duża różnica.

I czy ta różnica w korzystaniu z rehabilitu, z rehabilitacji utrzymuje się po uwzględnieniu wieku, stanu zdrowia I wskazań? Czy jest jakiś harmonogram upowszechnienia finansowanych publicznie przeglądów lekowych I jak oceniać ich efekty u mężczyzn z wielochorobowością oraz u kobiet z wielochorobowością? I na razie chyba poprzestanę na tych pytaniach. Dziękuję.

01:25:00 - 01:25:24

Speaker 3

Bardzo dziękuję pani pośle. Czy jeszcze ktoś z państwa posłów zabierze głos? Nie ma zgłoszeń, zatem szanowni państwo, poproszę o odpowiedź tylko pytanie, bo tak, moje pytania były skierowane do pani minister, pani poseł do przedstawicieli Komitetu PolSenior 2 I Pana Posła Józefa Ciuka też do naszych gości, tak, z PolSenior 2.

01:25:24 - 01:25:28

Speaker 24

Tak? Przede wszystkim, znaczy dużo do Ministerstwa, ale może też goście wspomogą.

01:25:28 - 01:25:55

Speaker 3

Oczywiście. Poproszę w takim razie panią minister w pierwszej kolejności o odpowiedź, a ja, no muszę państwa przeprosić. Za kilka minut będę musiała wyjść z uwagi na pilne obowiązki poselskie, które no pojawiły się wraz z rozpoczęciem tego posiedzenia Sejmu, nieplanowane wcześniej, niezależne ode mnie. Dlatego teraz przekazuję prowadzenie obrad komisji panu przewodniczącemu Krzysztofowi Piątkowskiemu. Bardzo proszę.

01:25:58 - 01:26:00

Bardzo proszę panią minister.

01:26:03 - 01:26:11

Speaker 3

Bardzo ci dziękuję. A jeśli mogę, to od razu się pożegnam, żeby później wyjść po angielsku. Jeszcze raz państwu serdecznie dziękuję, licząc na dalszą dobrą współpracę. Dziękuję bardzo.

01:26:12 - 01:26:26

Katarzyna Kęcka

Bardzo dziękuję. Szanowna Pani przewodnicząca, jeśli chodzi o leki z z listy S, to owszem, leków będzie zamieniana z leków tak zwanych oryginałów na generyjki.

01:26:26 - 01:26:30

Speaker 26

To poproszę o dane pani minister jaka część, ile tych leków, ile na ile.

01:26:30 - 01:26:34

Katarzyna Kęcka

To jeżeli pani przewodnicząca pozwoli odpowiemy na piśmie, żeby żeby było jasne. Tak,

01:26:34 - 01:26:35

cudowne, dziękuję.

01:26:35 - 01:27:38

Katarzyna Kęcka

I to samo chciałam zaproponować, chodzi o pytania posła Józefa Ciuka, bo to jest tak szczegółowe pytania. Szkoda, że Pan poseł nie przesłał ich wcześniej, bo byśmy odpowiedzieli, bylibyśmy przygotowani. Natomiast w tej sytuacji odpowiemy na piśmie, jeżeli Pani przewodnicząca pozwoli. Tak samo, jeśli chodzi o łóżka, bo mamy sukcesywnie już zawierane kontrakty na łóżka długoterminowe IIW zakresie opieki geriatrycznej. Jeśli chodzi o asystentkę Annę, to Anna jest początkiem naszej drogi I zabawy z centralną rejestracją I naszymi rozwiązaniami, jeśli chodzi o Departamentę Zdrowia I Centrum e-zdrowia.

Oczywiście wiemy, że mamy osoby też z innymi deficytami I tutaj też będziemy starali się zabezpieczyć. Natomiast mówię, Anna jest pierwszym krokiem I ona była planowana właśnie dla osób, które nie posiadają telefonów komórkowych. Słuszna uwaga pani przewodnicząca, nie wszyscy odbierają SMS-y. Także bardzo dziękuję I jeśli chodzi, to tak, to już powiedziałam, że odpowiemy na piśmie I może teraz PZH, jeżeli pani przewodnicząca.

01:27:41 - 01:27:44

Speaker 11

Chciałem odnieść się do szczegółowych pytań,

01:27:44 - 01:27:47

Speaker 28

pytań. Prosiłbym, żebyśmy się przedstawiali do protokołu

01:27:47 - 01:29:58

Speaker 11

z Pewna dlaszka, dyrektor Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego. Chciałem odnieść się do pytania pana przewodniczącego Berkowicia metodologii kontynuacji badania I tej części dotyczącej szacowanej próby. Tak, oczywiście słuszna uwaga. Te osoby z grupy, z tej kohorty 6000 złotych, 6000 osób ankietowanych. No niestety część z nich już nie żyje, a część z nich jest starsza o przynajmniej 7 lat, czyli reszta.

Więc, więc tak, czyli dokładnie, czyli dokładnie jak szacujemy około 4000, to znaczy my przeanalizowaliśmy tą część, którą uda nam się być może osiągnąć, jeśli chodzi o liczebność próby. Wiadomo, że te, że 4000 to jest teoretyczna tylko możliwość przeprowadzenia badania. W praktyce szacowana liczebność próby będzie się wahała między 2000 e 202000 e 500 osób I do takiej liczby osób zamierzamy skutecznie dotrzeć, co też nie będzie łatwym zadaniem. Chciałem jednak zapewnić, że no fachowcy, którzy metodologicznie opracowali to, cel tego badania jest taki, żeby monitorować dokładnie tą populację, która na dzień rozpoczęcia badania była wylosowana, jak państwo widzieliście mapkę I pokrycie w całej Polsce, bezsprzecznie była reprezentatywna. Czy ta reprezentatywność dla Polski będzie zaburzona?

No to jest teza, którą trzeba będzie zweryfikować w trakcie badania, bo być może oni umierali w sposób jakiś selektywny lub nie, ale jeżeli tak będzie, to to wyjdzie nam w badaniu. Natomiast dla wnioskowania statystycznego wystarczy dobrze dobrana próba tysiąca, tysiąca stu osób, więc warunkiem jest, żeby była rzeczywiście reprezentatywna, jest zachowana, a nie sama liczebność próby o tym decyduje, ale myślę, że o tym to powie jeszcze dużo pani profesor, która chciała uzupełnić I rozwiać niepokoje w tym zakresie.

01:30:06 - 01:30:10

Speaker 29

Z lewej strony trzeba tą pastylką lewy głośnik.

01:30:10 - 01:32:44

Katarzyna Wieczorowska-Tobis

Dziękuję bardzo. Katarzyna Wieczorska-Tobis. Ja jestem reprezentantem projektu Pole Senior 2 I Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu. Panie przewodniczący, badania tak zwane wzdłużne czy podłużne, bo one się różnie nazywają, możemy prowadzić w dwóch układach. Takich układach, w jakich chcemy to prowadzić w tej chwili, na co mamy pieniądze, to są tak zwane badania panelowe, czyli wybieram, wybieramy panel, losujemy panel I potem ten panel tych samych osób jest obserwowany.

I taki jest cel tych badań, że panel wybrany do projektu Pol Senior 2 będzie dalej obserwowany. 2. Rodzaj badań wzdłużnych I podłużnych to są tak zwane badania trendu I jeśli, jeśli patrzymy na badanie pole senior 1 I pole senior 2, to tak naprawdę wylosowano niezależne populacje spełniające te same cechy z odległością dziesięciu lat I porównano je. I możemy wtedy powiedzieć, że na przykład w czasie tych dziesięciu lat zmieniło się występowanie jakiegoś zaburzenia czy jakiegoś problemu, bo to jest 2 razy różna reprezentacyjna próba. To są 2 różne rodzaje badań I niektóre badania, ale musimy zdać sobie sprawę, że unikatowość projektu Pole senior polega na tym, że mamy już 2, 2 odsłony I teraz będziemy kontynuować tą długą odsłonę, czyli jakby mamy dużą perspektywę I takich badań prowadzonych na świecie jest bardzo niedużo, ale możemy sobie wyobrazić łączenie dwóch tych badań, czyli jednocześnie prowadzenie obserwacji wybranego panelu I dobranie nowej grupy.

I szczerze powiem, że wszyscy mamy nadzieję, nie ma tutaj kierownika projektu, Polsenior 2 z nami, czyli profesora Tomasza Zdrowieckiego, który niestety nie może być dzisiaj z nami ze względów zdrowotnych, ponieważ zatrzymała go w Gdańsku infekcja, ale mamy taki, taką nadzieję I zwracamy się tu do pani minister, że badanie PolSenior 1 I PolSenior 2, czyli te 2 niezależne kohorty, różni 10 lat I bardzo byśmy chcieli, tak jak mówił pan dyrektor, żeby pojawiło się badanie PolSenior 3 I żebyśmy mogli kontynuować to badanie I wylosować trzecią kohortę. I to są zupełnie niezależne badania, ale dobrze by było, żeby ta kohorta była losowana co 10 lat, czyli teraz zaobserwujemy tamten wybrany panel, a mamy nadzieję na to, że tej perspektywie dziesięcioletniej uda nam się przekonać ministerstwo, że nasze wyniki są na tyle cenne, że warto zrobić trzecią odsłonę, czyli jak

01:32:44 - 01:32:46

Speaker 30

Są 2 różne cele, nie godzenia w jednym badaniu.

01:32:46 - 01:32:50

Katarzyna Wieczorowska-Tobis

Trudno byłoby to pogodzić w jednym badaniu. Bardzo dziękuję.

01:32:51 - 01:33:08

Krzysztof Piątkowski

Bardzo dziękuję. Zrozumiałem, że pani minister odpowie na pytania parlamentarzystów na piśmie, ale być może państwo, nasi goście eksperci chcieliby odnieść się do jeszcze jakichś uwag wygłoszonych przez parlamentarzystów. Czy... Jeśli nie, to bardzo proszę. Bardzo proszę pani profesor.

01:33:08 - 01:34:38

Katarzyna Wieczorowska-Tobis

Myślę, że bardzo ważne jest to, co usłyszeliśmy I być może warto to podkreślić, że rzeczywiście jest tak I to wychodzi bardzo ładnie w projekcie POL senior, bardzo ładnie widzieliśmy to na wynikach pana profesora Kostki, że w najstarszej populacji, tej populacji 75 I więcej lat, czy 80 I więcej lat, rzeczywiście mężczyźni funkcjonalnie są sprawniejsi niż kobiety. Sito selekcji naturalnej działa inaczej, kobiety żyją dłużej, natomiast przeżywający mężczyźni są sprawniejsi funkcjonalnie, wymagają mniej wsparcia. Takie są dane I to są twarde dane. Nasze dane nie przeczą temu, co wiemy z badań w innych krajach. Dlaczego tak jest?

Inaczej chorujemy. Inaczej chorujemy. Ja myślę, że najlepszym przykładem jest udar, ponieważ udar ewidentnie, dla udarów mamy większą śmiertelność w populacji męskiej, a kobiety przeżywają. Ale jak sobie państwo wyobrazicie standardowego pacjenta po udarze, to bardzo często jest to pacjent z niesprawnością połowiczą, z niesprawną ręką, z niesprawną nogą, pacjent z zaburzeniami poznawczymi, pacjent z chorobą poudarową, chorobą Parkinsona, czyli jest to pacjent niesprawny. W związku z tym widzicie państwo, że dla mężczyzn szansa przeżycia jest mniejsza, natomiast dla kobiet szansa przeżycia jest większa, ale wiąże się to właśnie z ryzykiem wystąpienia, z ryzykiem wystąpienia niesprawności.

Bardzo dziękuję.

01:34:40 - 01:34:54

Krzysztof Piątkowski

Proszę I I powtarzam moją prośbę, żeby potem odnotować to w protokole, chociaż o imię I nazwisko, tak, bo oczywiście mamy pełną wiedzę na temat państwa funkcji I bardzo ważnych I tytułów. Bardzo dziękuję.

01:34:54 - 01:35:35

Anna Smaga

Tak, oczywiście. Anna Smaga, Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego. Chciałam się odnieść do uwagi, pytania w odniesieniu też do metodologii, a mianowicie pomijania ryzyka, pomijania osób mieszkających na wsi czy niedostępności telefonicznej. Badanie jest realizowane w całej Polsce. Próba badania Polsenior 2 była absolutnie reprezentatywna również z punktu widzenia wielkości miejscowości I badanie nie jest realizowane metodą telefoniczną, jest realizowane metodą bezpośredniego, indywidualnego dotarcia do do respondenta, więc to ryzyko nie istnieje.

Dziękuję.

01:35:35 - 01:36:43

Speaker 11

Jeśli można jeszcze zaadresować problem no pewnej nierówności płci, który zaakcentował pan poseł Józef Aciuk w swoim wystąpieniu. Chciałbym przypomnieć, szanowni państwo, że mamy w Polsce, no niestety oprócz tego, że żyjemy jeszcze krócej niż obywatele tak zwanej starej Unii, mamy problem olbrzymiej dysproporcji między nadumieralnością mężczyzn w stosunku do kobiet. Kobiet, mamy mniej więcej 8 lat różnicy w przewidywanej długości życia. No I też chciałbym przypomnieć, że za mniej więcej połowę z tej różnicy odpowiada biologia. Biologia to determinuje geny I inne czynniki, bo wskazuje na to, że różnice w innych krajach europejskich, że ta różnica wynosi około 4 lata, a więc za te dodatkowe 4 mężczyźni sami na to pracują.

I tu jest sporo do zrobienia jeszcze, dlatego że te modyfikowalne czynniki, o których pani doktor Smaga mówiła, to jest właśnie to, na czym powinniśmy się skupić my jako mężczyźni.

01:36:45 - 01:36:56

Speaker 32

Czyli jest nadzieja dla mężczyzn. Tak, bardzo dziękuję. Zaczynamy, proszę bardzo, nasi goście, strona społeczna, jeśli państwo, bardzo proszę, zapraszam do dyskusji.

01:36:57 - 01:42:03

Renata Butryn

Dzień dobry państwu. Moje nazwisko Renata Butryn I jestem pełnomocnikiem Wojewody Podkarpackiego do spraw polityki senioralnej, więc nie jestem naukowcem, będę mówić raczej od strony takiej obserwacji, praktyki I spotkań z seniorami. Przede wszystkim chciałabym zacząć od podziękowania dla pani minister, ponieważ akurat mieszkam w województwie, gdzie no w naszym województwie infrastruktura ta geriatryczna była bardzo skromna. Funkcjonowały 2 lub 3 takie oddziały, a dzięki dofinansowaniu w 2000 dwudziestym czwartym roku I dwudziestym piątym powstały kolejne 3 bardzo duże, między innymi Stalowej Woli, Brzozowie I nie tylko. Dlatego uważam, że jest efekt.

Już jest efekt. Oddziały zostały uruchomione, służą ludziom I rzeczywiście takie oczekiwania społeczne były, więc należy na pewno to kontynuować. Przeznaczono na to w moim województwie ponad 75000000 złotych, więc nie są to małe sumy. Te oddziały są bardzo nowoczesne. Również wymienia się tę infrastrukturę w ZOL-ach, gdzie 80 procent osób to są osoby starsze I rzeczywiście ta infrastruktura nie tylko służy pacjentom, ale odciąża tych, którzy tam pracują, bo ona jest bardzo nowoczesna, jeśli chodzi o konstrukcję łóżek, łazienek I tak dalej, więc jak najbardziej jest to ten trend I kierunek pożądany.

Ja chciałam tutaj się odnieść do tych badań naukowych, ponieważ jestem zainteresowana jedną rzeczą, mianowicie w jaki sposób samotność wpływa na dobrostan, a szczególnie na stan zdrowia nie tylko psychicznego, ale również fizycznego seniorów. I czytam I interesuję się badaniami również poza granicami naszego kraju I bardzo intensywnie ten kierunek badań, powiązania samotności osób, czyli osób samotnych z ich stanem zdrowia jest monitorowany I badany między innymi w krajach, w takich jak Finlandia, ale nie tylko, w różnych innych I okazuje się, że jest bardzo duża zależność I powstaje już szereg takich prac. Ja sobie próbuję tłumaczyć część, bo część nie jest tłumaczona jeszcze na język polski I rzeczywiście nie wiem, chciałabym zapytać albo nawet zarekomendować, bo państwo tu wskazaliście na pierw w pierwszym wystąpieniu chyba to wystąpiło, że narasta problem osób samotnych. Ja to potwierdzam. Podkarpacie jest kojarzone z rodzinną taką atmosferą, wielopokoleniowością.

Nieprawda. Tego już nie ma. My mamy po prostu wyjeżdżanie dzieci poza granice kraju, rodziny, jak również do do dużych miast,

Zostanią samotni, starsi ludzie I rzeczywiście ten problem samotności I ilości osób samotnych absolutnie narasta w tempie, no powiedziałabym lawinowym. Można mówić o srebrnym tsunami samotności, tak bym to określiła. I to oddziałowuje właśnie na stan zdrowia, ogólny stan zdrowia seniorów I należałoby się temu przyjrzeć, bo należałoby te rekomendacje wzmocnić dotyczące właśnie takiego, takiej aktywizacji, zaopiekowania się właśnie tymi osobami samotnymi. No tutaj mówimy o tym włączaniu, czyli tych osób w życie społeczne, dlatego że część tych osób rzeczywiście popada w depresję. Potwierdzam to, bo tak jest.

Spotykamy się z takimi właśnie przypadkami coraz częściej. Coraz trudniej jest wyjść z domu ze względu też na brak poczucia bezpieczeństwa tej rzeczywistości, która się zmienia, prawda? Nie tylko rzeczywistości cyfrowej, ale również rzeczywistości komunikacyjnej. I oczywiście jeszcze tutaj chciałabym zwrócić uwagę na tą wielolekowość, Ja doświadczyłam tego w swojej rodzinie, że lekarz w ogóle no nie ma takiej skoordynowanej opieki, żeby było monitorowane, czy leki, które 1 specjalista zapisuje, są po prostu bezpieczne w koordynacji z innymi od innego specjalisty. Absolutnie to jest bardzo pożądany kierunek, żeby to koordynować.

I jeszcze 1 rzecz, agresywność reklam, jeśli chodzi o suplementację, czyli to, no to po prostu seniorzy kupują, ja to widzę w aptece, u siebie na osiedlu, prawda? Bo senior słucha reklamy, przychodzi I kupuje, nie wiedząc, czy może zażywać, ile może zażywać, jak może zażywać, więc na to, na to bym chciała zwrócić uwagę, bo to są problemy z życia wzięte. Dziękuję bardzo.

01:42:05 - 01:42:12

Krzysztof Piątkowski

Bardzo dziękujemy pani pełnomocnik. Pani Krystyna Lewkowicz, stały doradca komisji. Bardzo proszę.

01:42:15 - 01:43:17

Krystyna Lewkowicz

Dziękuję bardzo. Szanowni Państwo, Panie Przewodniczący, szanowni Państwo, badanie Polsadnia 2 jest niewątpliwie bardzo ważnym wydarzeniem, jeśli chodzi o poznanie sytuacji osób starszych. W związku z tym z opublikowaniem tego badania stanowisko na Komisję Polityki Senioralnej przedstawiło Ministerstwo Zdrowia. Oczywiście było wiele pytań, wiele może zastrzeżeń, ale jednak mamy tu jakieś obszerne stanowisko Ministerstwa Zdrowia, jak zostaną w tym ministerstwie wykorzystane te wyniki. Chciałabym przypomnieć, że my mamy jeszcze pełnomocnika rządu do spraw polityki senioralnej I dotychczas ustawa o osobach starszych nakazywała monitorowanie, coroczne monitorowanie sytuacji osób starszych w wielu obszarach.

01:43:17 - 01:44:41

Speaker 34

Teraz ten obowiązek został przeniesiony w związku z likwidacją z tej ustawy do innej ustawy, no I na tak ważne posiedzenie jak dzisiejsze Komisji Polityki Senioralnej nie mamy stanowiska Ministerstwa Pracy ani pełnomocnika rządu do spraw polityki senioralnej, jak te wyniki zostaną wykorzystane. W zakresie działania pełnomocnika rządu do spraw polityki senioralnej są funkcje koordynujące, koordynujące politykę senioralną międzyresortowo, w związku z tym również z pewnym zawodem odnotowuję, że nie ma tutaj nie tylko właśnie stanowiska pełnomocnika rządu do spraw polityki senioralnej, ale nie ma także stanowiska Ministerstwa Sportu. Była to dużo, dużo mówiliśmy tutaj o roli ruchu dla zdrowia osób starszych. Wiem, że Ministerstwo Sportu też ma jakieś swoje programy dedykowane osobom starszym, byłoby chyba dobrze, gdyby takie stanowisko zostało przedstawione na Komisji Polityki Senioralnej, ale dzisiaj nie mamy tutaj przyjemności gościć przedstawicieli Ministerstwa Sportu. I 3.

01:44:41 - 01:45:40

Krystyna Lewkowicz

Taka, 3. Taki takie spostrzeżenie, że tak ważne wyniki badania, tak kosztowne, tak pracochłonne powinny w moim zdaniem być przedmiotem nie tylko obrad Komisji Polityki Senioralnej, ale powinny być zaprezentowane w Sejmie, na forum Sejmu, bo adresatami I realizatorami tej tejże polityki I tych rekomendacji, które Państwo tutaj byli uprzejmi przedstawić, no powinny być prawie wszystkie resorty, nie tylko resort zdrowia, więc pytanie, czy też może prośba do panów I państwa posłów, żebyście Państwo byli uprzejmi zainicjować taką debatę podobną jak tu, ale w na poziomie parlamentu. Bardzo dziękuję.

01:45:42 - 01:45:58

Krzysztof Piątkowski

Bardzo dziękuję. Myślę, że tę informację I tą propozycję na pewno wykorzystamy. W dzisiejszym posiedzeniu państwo ministrowie nie biorą udziału, bo nie zostali zaproszeni, ale na pewno będzie, będzie można to kontynuować w szerszym gronie. Pani minister, bardzo proszę.

01:45:59 - 01:48:14

Katarzyna Kęcka

Bardzo dziękuję, to może ja tak częściowo, chociaż odpowiem pani na te pytania. Szanowni państwo, chciałbym przypomnieć, że te wyniki, co słusznie zauważyłbym sąsiad, to Pol senior 2 było realizowane w ramach NPZ-u na lata 2016, 2020, więc te wyniki już niejednokrotnie były prezentowane również w parlamencie, w którym jesteśmy obecnie I my, ale myślę, że warto o tym mówić, bo faktycznie mamy srebrne tsunami I te zmiany są nieubłagane. Natomiast fajnie, że pani, bardzo dziękuję, że pani wspomniała Ministerstwo Sportu I Turystyki. Właśnie we współpracy z Ministerstwem Sportu I Turystyki jesteśmy dużym beneficjentem myślę jako Ministerstwo Zdrowia. Uczestniczymy w takiej wieloobszarowej międzyresortowej strategii rozwoju sportu do roku 2040, w ramach której planowane są wspólnie z pełnomocnik pana Premiera Rady Ministrów, jeśli prezesa Rady Ministrów, jeśli chodzi o panią minister Okłę Drewnowicz, planowane są wspólne działania dla seniorów I to w tej strategii jest absolutnie osobno zaznaczone, szanowni państwo.

Natomiast ja też mogę zdradzić, że my jako Ministerstwo Zdrowia, jeszcze raz podkreślam, jesteśmy dużym beneficjentem tej strategii rozwoju sportu I sport, bo tutaj słusznie było zauważone, że jednym z ważnych elementów, ważniejszych elementów w zasadzie, jeśli chodzi o utrzymanie optymalnego stanu zdrowia, jest aktywność fizyczna I faktycznie, ale nie tylko wzmacnianie aktywności fizycznej z poziomu seniorów, ale wręcz odwrotnie wzmacnianie aktywności fizycznej od tak zwanego żłobka do seniora, więc to jest zawarte w tej strategii I tutaj współpracujemy nie tylko ZZZ panią pełnomocnik, ale także z Ministerstwem Rodziny I Polityki Społecznej, bo mówimy o okresie żłobkowym, Ministerstwem Edukacji Narodowej, więc ta współpraca jest międzyresortowa, a jeśli chodzi o panią pełnomocnik Minister Okłe Drewno-Wsi, to tak jak wspomniałam, jednym z naszych zobowiązań I elementów tej szeroko pojętej strategii senioralnej jest rozporządzenie, czyli standardy w zakresie opieki długoterminowej, które zostały podpisane w kwietniu. Bardzo dziękuję.

01:48:16 - 01:48:26

Krzysztof Piątkowski

Bardzo dziękuję pani minister. Kolejną osobą, która poprosiła o głos jest pan przewodniczący obywatelskiego parlamentu seniorów, tak. Bardzo proszę pan Zbigniew Tomczak.

01:48:27 - 01:56:12

Zbigniew Tomczak

Dziękuję bardzo panie przewodniczący. Pani minister, szanowni państwo, ja jestem szczęśliwym posiadaczem takiej wersji papierowej tego raportu, będąc na konferencji w Ministerstwie Zdrowia, otrzymałem taki raport I to mi pozwoliło no w pełni docenić nakład pracy, jaki niesie za sobą 10:10 raport. Myślę, że to jest duża, duża, duża, duża sprawa I do wykorzystania przez wielu, wielu decydentów życia publicznego w kolejnych latach. Wprawdzie raport opisuje stan obecny, ale co istotne przewidywania I rekomendacje mogą I powinny służyć decydentom życia publicznego oraz pracownikom opieki zdrowotnej I polityki społecznej. I tu się nasuwa wniosek, polscy pacjenci, polscy seniorzy potrzebują ściślejszej integracji tych tych dwóch sfer, to znaczy Ministerstwa Zdrowia I Ministerstwa Rodziny oraz oraz trzeciej strefy, czyli

Samorządów, bo to przez samorządy płynie ta codzienna pomoc, bo samorządy są beneficjentami również funduszy centralnych I przez samorządy płynie ta codzienna pomoc I chorzy I opiekunowie tych tych chorych mają właśnie bezpośredni kontakt z samorządami. Zwróciła moją uwagę cyferka, 9 procent nie mogło wykupić przepisanych leków, aż 9 procent. Jeśli tylko połowa może liczyć na wsparcie rodziny, to jest kolejna, kolejna sprawa, wielu żyje samotnie, a część z nich ma ograniczone funkcje poznawcze. Tutaj, tutaj już była mowa o krajowym programie działań wobec chorób otępiennych. Zawsze mnie bardzo to cieszy, bo 2.

Moje środowiska, w zasadzie 1. Chronologicznie, to jest stowarzyszenie alzheimerowskie. Myśmy wiele lat o to zabiegali, okazuje się sukcesem I bardzo mnie cieszą działania ministerstwa w tym zakresie. Pomoc I wsparcie najczęściej udzielane dla rodziny, jest udzielane przez rodziny, rzadziej, rzadziej przez najbliższe środowisko. Dlatego ta pomoc, o której mówiłem, samorządowa, musi być skierowana właśnie dla rodziny, do rodziny.

Posłużę się tutaj danymi, jeśli chodzi o środowisko alzheimerowskie, to tam oceniamy, że pacjenci z taką chorobą, w ogóle ze wszystkimi chorobami neurologicznymi, w dziewięćdziesięciu pięciu, dziewięćdziesięciu siedmiu procentach przebywają w domu I bardzo dobrze, ale ta rodzina wymaga, wymaga wsparcia. To, takim bezpośrednim beneficjentem tego wsparcia jest jest ten 1. Opiekun. Dość często właśnie tak jest, że 1., nieraz jedyny 10:10 opiekun. Ja przez 16 lat się opiekowałem żoną chorą.

Wprawdzie, wprawdzie mogłem liczyć na na na pomoc rodzinę, ale często tak nie ma. Zaburzenia funkcji poznawczych stwierdzono u co czwartego seniora powyżej siedemdziesiątego piątego roku życia. Do tego dochodzi wielochorobowość powyżej sześćdziesięciu procent, a dla roczników starszych, dla osób starszych nawet powyżej siedemdziesięciu procent. Jeśli opiekunem jest współmałżonek w wieku 70, 75 lat, to on ma również swoje ograniczenia I fizyczne I psychiczne I I nie mówiąc 000 materialnych. A dobry opiekun, tak jak mówimy w środowisku Alzheimera-owskim, to to zdrowy opiekun, więc jeśli chcemy, żeby oni się dalej opiekowali, myślę, że tego chcemy, no to to to musimy szukać metod wsparcia takiego takiego modelu właśnie opieki I rodziny.

Raport podkreśla takie sprawy jak usługi dla osób starszych, właśnie podkreśla wsparcie opiekunów, o których tutaj, o którym tutaj mówiłem, deinstytucjonalizacja usług, a także edukację I szkolenia, które są bardzo ważne. Edukacje I I szkolenia, ale szkolenia opiekunów, ale I kadr ochrony zdrowia oraz pomocy pomocy społecznej. Bardzo mnie cieszą wyniki przeprowadzonego ostatnio testu u mnie nikogo dla osób z zaburzeniami funkcji poznawczej. Jak wyczytałem, 260000 osób było, pani minister chyba nawet świeższe dane tam po podawała I wykryto 6500 osób, które skierowano do poradni neurologicznej. No to jest, to jest ważne, bo jak dzisiaj mówimy o tych nowoczesnych lekach, które, które...

Dwóch lekach, które nam się pojawiają w naszej przestrzeni, to te leki działają tylko na bardzo wtedy, wtedy kiedy, kiedy choroba jest mało zaawansowana, czyli musimy po prostu wychwytywać takich pacjentów na tym etapie, na tym bardzo wczesnym etapie choroby. Pytanie jak to zrobić, jest trochę trudniej, ale ale no tak to, tak to działa. Natomiast mam tutaj uwagę do programu bezpłatnych leków w zakresie szczepionek. No przydałoby się co jakiś czas rozszerzać ten program o kolejne, panie minister, bezpłatne szczepionki.

01:56:14 - 01:56:26

Krzysztof Piątkowski

Bardzo dziękujemy. Chciałbym, żeby kilka głosów z sali padło, zanim będzie odpowiedź, dobrze? Tak że bardzo proszę jeszcze kilka głosów I potem ewentualnie pani minister I nasi eksperci. Bardzo proszę.

01:56:35 - 01:58:32

Anna Kubiak

Nazywam się Anna Kubiak, jestem przewodniczącą Komisji Zdrowia I Polityki Społecznej właśnie obywatelskiego parlamentu seniorów I chciałam skorzystać z obecności państw państwa przedstawicieli Ministerstwa Zdrowia w konkretnej sprawie. Piszecie państwo w punkcie czwartym hasło geriatria. Inwestycje stanowią silną odpowiedź infrastrukturalną. Planowana jest nowelizacja ustawy z dnia siedemnastego sierpnia o szczególnej opiece geriatrycznej, której celem jest dostosowanie przyjętych rozwiązań do rzeczywistych potrzeb osób starszych I tak dalej I tak dalej. W związku z tym chciałabym zapytać państwa o losy bardzo ważnej ustawy, która którą tutaj wymieniacie z dnia siedemnastego sierpnia 2000 dwudziestego trzeciego roku, która weszła w życie pierwszego stycznia 2000 dwudziestego czwartego roku.

To jest ustawa o szczególnej opiece geriatrycznej, która ma na celu poprawę opieki nad seniorami, zwłaszcza osobami powyżej siedemdziesiątego piątego roku życia. Głównym celem tej ustawy było zapewnienie dostępu do całościowej opieki geriatrycznej, czyli tego słynnego COG, w tym tworzenie centrów zdrowia 75. Plus, tak, 75 plus, tak. Teraz pytanie, macie Państwo gotową ustawę, która istnieje w obrocie prawnym, jeżeli ja dobrze rozumiem. Jakie są losy tej ustawy?

Miały te centra powstawać na poziomie powiatowym, nawet na stronach Ministerstwa Zdrowia można znaleźć śladowe takie strony dotyczące harmonogramu roz już rozpisane tej ustawy I na czym ma polegać nowelizacja, bo na razie realizacji nie widać. Dziękuję.

01:58:34 - 01:58:42

Krzysztof Piątkowski

Czy strona społeczna jeszcze jakieś pytania, wnioski? W takim razie pani profesor I potem poprosimy panią minister, tak.

01:58:43 - 01:59:53

Katarzyna Wieczorowska-Tobis

Ja mam pytanie od Pani Minister, bo mówimy bardzo dużo o, zresztą tutaj Pan również wspominał o tym programie dedykowanym chorobom otępiętym. Ja chciałabym zapytać, bo w tym zespole stworzonym do wdrażania tego programu nie ma geriatry. Czy państwo planujecie w jakikolwiek sposób uwzględnienie geriatrów, bo dla nas jest to niezwykle ważne. Mówimy o wielolekowości, mówimy o wielochorobowości, a generalnie widzimy tak, że wszyscy pacjenci, którzy mają pozytywny screening pod kątem zaburzeń funkcji poznawczych, mają być kierowani do neurologów, więc chciałabym właśnie zapytać, czy jest jakakolwiek opcja włączenia nas w te działania, bo my skierowaliśmy jako Polskie Towarzystwo Gerontologiczne takie, takie nasze stanowisko do państwa I dla nas to jest bardzo ważne, żeby ci pacjenci, którzy mają wielochorobowość I wielolekowość, bardzo często mają zaburzenia funkcji poznawczych wynikające ze źle dobranych leków. Czy możemy liczyć na to, że będziemy gdzieś tam w tych dyskusjach uwzględnieni?

Bardzo dziękuję.

01:59:55 - 01:59:57

Pani minister, bardzo proszę.

01:59:57 - 01:59:59

Speaker 37

Bardzo dziękuję. Pani profesor, bardzo dziękuję,

02:00:00 - 02:04:47

Katarzyna Kęcka

Pani o to spytała, bo ja przepraszam, pozwolę sobie na prywatę. Kilkanaście lat temu pani profesor była kierownikiem mojej podyplomówki w Poznaniu, w której byłam uczestnikiem z zakresu geriatrii I 1 co, znaczy zapamiętałam bardzo dużo. Natomiast najważniejsza rzecz, słuchajcie, szanowni państwo, była taka, że jak się, przepraszam za kolokwializm, jak już geriatra wejdzie do pacjenta, to z uwagi na kaskady lekowe I zjawisko polipragmazji zaczyna usuwać leki. Więc to chyba w tym kontekście, bo też pani mówi, pani profesor o wielochorobowości. Znaczy pomijam fakt, że to była cudowna dyplomówka I bardzo za nią dziękuję.

Natomiast pani profesor, ten zespół jest to zespół powołany w celu monitorowania tego krajowego programu I tak jak słusznie zauważyłam, on siedzieli na 7 bardzo dużych obszarów I w ramach tych obszarów jest tutaj bardzo szeroka współpraca instytucjonalna międzyresortowa, bo oprócz tego, że współpracujemy, bo chciałabym też, żeby to wybrzmiało. Mamy zaplanowane interwencje od roku 2 25 do roku 4030. One są rozpisane w zależności od obszarów, bo tutaj mamy na przykład podniesienie poziomu świadomości, tutaj mamy duże interwencje po stronie Ministerstwa Edukacji Narodowej, mamy prowadzenie badań I tutaj mamy na przykład Agencję Badań Medycznych. W ramach tego programu współpracuje z nami MSWiA, współpracuje z nami Ministerstwo Finansów, współpracuje z nami, Boże, Ministerstwo Edukacji Narodowej, Ministerstwo Sportu I Turystyki, NFZ, Rzecznik Praw Pacjenta, więc tych gremów jest bardzo dużo. Natomiast członkowie tego zespołu mają za zadanie monitorować wykonanie, realizację tych poszczególnych interwencji I absolutnie owszem, w zależności od tematyki, która będzie przewidziana, bo mamy przygotowany taki harmonogram spotkań kokwatalnych.

Właśnie celem rozliczenia harmonogramu I szanowni tych interwencji I w to wygląda w ten sposób, że ja mam ten Krajowy Program Działań wobec Chorób Otępiennych na swoim biurku, mam rozpisane co kto za co odpowiada, jakie są wskaźniki realizacji poszczególnej interwencji I o czym będziemy rozmawiać na następnym zespole. W zależności od tego pani profesor będziecie państwo zapraszani, żeby też współuczestniczyć z nami w tym procesie oceny I monitorowania, więc absolutnie tak. I tak to sobie właśnie wykonceptowaliśmy, bo bez państwa ekspertów to nie pójdzie, bo ja ja nie chciałabym, żeby to zabrzmiało tak, że rozliczamy instytucje za coś, ale faktycznie trochę to będzie chyba miało taki charakter, że będziemy chcieli rozmawiać o tym, co zostało zrealizowane, jakie wskaźniki osiągnęliśmy I jakie były bariery I ewentualnie co możemy poprawić w danym zakresie. Więc to tak, a jeśli chodzi o ustawę o szczególnej opiece geriatrycznej, pamiętam, wiem, ale oczywiście, że tak. To ja najpierw odpowiem jako były prezes szpitala powiatowego.

Były bardzo duże bariery, żeby to wdrożyć. Ja się nie dziwię, że to nie wyszło, szczerze mówiąc. Co prawda to było wpisane w wojewódzkie plany, wojewódzkie mapy potrzeb, tak. Natomiast, natomiast ja powiem tak, trochę się nie dziwię, że to nam się nie ruszyło III trochę się nie dziwię, że to jest martwa ustawa szczerze mówiąc, bo ona była zaprojektowana już na wstępie, ale to mówię jako były prezes szpitala. Ona była zaprojektowana w taki sposób, który już na wejściu trochę uniemożliwiał pewne rzeczy.

To jest ocena, praktyka. W tej chwili podjęliśmy proces jakby przedefiniowania tej ustawy o szczególnej opiece geriatrycznej. Zmieniło nam się trochę też uwarunkowania, bo w tej chwili mówimy też bardziej o koordynacji. Tutaj chcemy wpleść absolutnie podstawową opiekę zdrowotną. Natomiast szanowni państwo, pamiętajcie też, że tutaj chcemy też jakby wzmocnić rolę nie tyleż samych poradni geriatrycznych, natomiast chcemy je faktycznie dostosować do możliwości systemu, bo to właśnie, dlaczego mówię?

To, że my zapiszemy w ustawie, że ma być profesjonalista taki I taki albo taki poradni, biorąc pod uwagę różnice w dostępie do świadczeń, dlatego mówię, my musimy dostosować to też do różnic geograficznych, dlatego trwają w tej chwili prace nad przedefiniowaniem tego.

02:04:53 - 02:04:56

Krzysztof Piątkowski

Nie, to trzeba do mikrofonu, przepraszam, bo.

02:04:56 - 02:05:28

Anna Kubiak

Więc ja jeszcze się będę upierała. Wciąż tutaj jest jest powtarzana ta całościowa opieka opieka geriatryczna COG, ocena I opieka. A to były centra, które miały właśnie to zadanie. Mam nadzieję, że po tej nowelizacji to wszystko nie upadnie, bo jednak mówimy tutaj o kompleksowej ocenie stanu zdrowia I jakości życia seniora. Według Światowej Organizacji Zdrowia, zdrowie ma wymiar fizyczny, psychiczny I społeczny.

I to miało właśnie się w tych centrach odbywać.

02:05:30 - 02:05:34

Speaker 32

I bardzo dziękuję. Jeszcze 1 głos, bardzo proszę.

02:05:36 - 02:06:41

Jerzy Płukasz

Dziękuję panie przewodniczący. Jerzy Płukasz, Krajowy Sztab Ratownictwa Społecznej, Sieci Ratunkowej. Pani minister, ja dziękuję za to, co pani powiedziała I co państwo robicie, ponieważ ta ustawa rzeczywiście, no my ją oceniamy od samego początku, że była nie do zrealizowania, prowadziła wręcz do sytuacji patowych, bowiem wojewoda przypadku, no tam nie dało się, mogła prowadzić do tego, że nie da się pogodzić ilości z tych seniorów na danym terenie z ilością oddziałów. Prowadziło to do sytuacji, że część seniorów byłaby pozbawiona w ogóle możliwości skierowania do do jakiegoś objęcia jakimś oddziałem. My to mówiliśmy w czasie procedowania tej ustawy, no ale grochem o ścianę.

Myślę, że faktycznie warto to przedefiniować I no doprowadzić do sytuacji, gdzie będzie mogła być realizowana.

02:06:44 - 02:07:25

Krzysztof Piątkowski

Bardzo wszystkim państwu dziękuję. Bardzo dziękuję za obecność pani minister Katarzynie Kęckiej. Bardzo dziękuję wszystkim państwu reprezentującym Komitet Naukowy Pol Senior 2. Było to interesujące, co państwo nam przedstawili naprawdę I będziemy czerpać z tego I dziękuję też ministerstwu za to, że deklaruje wsparcie dla tego projektu, bo on jest niezwykle ważny. Wszystkim państwu obecnym na komisji bardzo serdecznie dziękuję.

Dziękuję pani doradcy, dziękuję wszystkim reprezentującym stronę społeczną, pracownikom sekretariatu komisji. Stwierdzam, że komisja zapoznała się z informacją, zamykam dyskusję. Życzę państwu miłego wieczoru I do zobaczenia na kolejnych posiedzeniach. Dziękuję.