65. posiedzenie Sejmu X kadencji – 16.09.2026 (cz. 2/2)
Legend
Transcript markers
- text Sentence being played
- text Search result
- text Intervention cited by the link you opened
Click a sentence to play the video from that moment. Select text to quote it with the speaker, timestamp and link.
More options
Sejm Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Follow its sittingsLucjan Pietrzczyk
Po analizie zapisów projektów odpowiedź brzmi bez wątpienia tak, bo to, co ważne w nim, to nowe programy edukacyjne, inicjatywy, czyli szkolne kluby inżynierskie, krajowe I regionalne wycieczki historyczne, współpraca z placówkami kultury, edukacja obywatelska I regionalna. Zawarte również w projekcie są takie bardzo ważne zasady, czyli mechanizmy finansowania zmian. Budżet, finansowanie z funduszy celowych, dotacje podmiotowe dla muzeum, wsparcie dla samorządów. I teraz to, co jest bardzo ważne, to proponowane zmiany są skorelowane z działaniami, jakie podjęło w obecnej kadencji Ministerstwo Edukacji Narodowej. Krótko wymienię.
Wprowadzenie nowego przedmiotu Edukacja Obywatelska od 1 września 2000 e e 21 roku. Zmiana sposobu rozumienia edukacji patriotycznej. Nacisk jest położony nie tylko na znajomość historii, ale również na odpowiedzialność za wspólnotę, dobro wspólne, aktywność obywatelską. W edukacji obywatelskiej znalazły się takie sprawy jak działania społeczne, projekty uczniowskie, wolontariat, udział w lokalnych inicjatywach czy poznawanie funkcjonowania samorządu. Kolejna rzecz włączenie wychowania patriotycznego do kierunków polityki oświatowej państwa, przygotowanie nowych podstaw programowych.
Edukacja obywatelska ma łączyć wiedzę o państwie I społeczeństwie z praktycznym działaniem. Uczeń ma nie tylko wiedzieć, jak funkcjonuje państwo, ale także uczestniczyć w jego życiu poprzez życie w swojej społeczności, podejmowanie działań na rzecz dobra wspólnego, obchody rocznic, poznawanie historii lokalnej. To są bardzo ważne formy aktywności. Co ważne również w klasach 4 6 I w szkołach ponadpodstawowych odbywa się nauka pierwszej pomocy. Niby drobna rzecz, a jednak przecież bardzo ważna.
No I wsparcie edukacji poprzez klasy mundurowe I edukację bezpieczeństwa. Mówiąc o najkrótszej, MEN przesunął akcent z odrębnego deklaratywnego wychowania patrycznego w stronę patriotyzmu praktycznego. I jako klub z pilnie I dużą życzliwością obserwujemy dyskusje, wniesione poprawki, żeby podjąć jak najlepsze decyzje, kiedy przyjdzie do głosowania, a też I też I to jest przecież ważne dla wychowania pacjencznego, czyli po prostu dla Polski. Dziękuję.
Speaker 1
Bardzo dziękuję. Pan poseł Dariusz Piątkowski przedstawi stanowisko klubu parlamentarnego Prawo I Sprawiedliwość.
Dariusz Piontkowski
Czasami słuchając przedstawicieli koalicji 13 grudnia mam wrażenie, że traktujecie większość ludzi jak idiotów I takich, którzy nie potrafią czytać I nie znają historii.
To w bardzo wielu dziedzinach próbujecie przeinaczać znaczenie słów używacie dziś określenia koalicja demokratyczna trochę taka komuniści zaraz po wojnie mówili o tak zwanym bloku demokratycznym dziś mówicie o przywracaniu praworządności jednocześnie łamiąc prawo. I trochę podobnie jest z tym projektem ustawy. Próbujecie wmówić Polakom, że dotąd wychowanie patriotyczne nie było obecne choćby w ustawie prawo oświatowe czy w praktyce szkolnej I dopiero wasz projekt ustawy ma to wprowadzić. A w ogóle nie bierzecie pod uwagę tego, jaka jest praktyka. No I przyjrzyjmy się tej praktyce, gdzie lewackie kierownictwo Ministerstwa Edukacji, bo nawet nie chcą używać określenia narodowej, bo to pani Nowacka jako minister edukacji, a nie minister edukacji narodowej.
Co robi z wychowaniem patriotycznym I kanonem lektur I polskim kanonem kultury? Zacznijmy od historii. Zmniejszenie wymiaru godzin historii szkole średniej, likwidacja historii I teraźniejszości, która pozwala na pozwalała na naukę w rozszerzonym zakresie historii najnowszej wszystkich uczniów, czy zmniejszenie zakresu treści w wyrzuceniu wielu postaci I ważnych wydarzeń historycznych. Piszecie w tym projekcie o kanonie lektur, który ma być przekazywany między innymi Polakom I Polonii mieszkającej za granicą, ale zapomnieliście o tym, że to wasze ministerstwo kierowane przez waszych ludzi doprowadziło do bardzo poważnego ograniczenia tego kanonu w polskich szkołach, które ma obowiązywać polskich uczniów I także tutaj ograniczono zakres treści. Co jest z etyką I moralnością?
No przecież doprowadziliście do tego, że religia, która między innymi także ma nauczyć pewnych postaw moralnych, jest ograniczona niezgodnie z polskim prawem I zapisami konkordatu. Chcecie ją wyeliminować tak naprawdę ze szkół? Nie słyszałem jakoś protestów z waszej strony. Zamiast wychowania do życia w rodzinie, który intymną część życia człowieka próbuje osadzić w kontekście rodziny I obowiązków, wprowadzacie permisywną edukację seksualną. Czytając ten projekt ustawy można by dojść do wniosku, że w waszym wydaniu wychowanie patriotyczne to obowiązkowe wycieczki szkolne, bo do tego się to sprowadza.
A jednocześnie tak naprawdę doprowadzacie do tego, że nie mając swoich pomysłów robicie plagiaty tego, co już było dawno w polskiej szkole. Bo przecież te wycieczki szkolne, także do miejsc historycznych, to plagiat pomysłu Prawa I Sprawiedliwości, programu poznaj Polskę, który już funkcjonuje, czy funkcjonował, bo został zniesiony przez wasz rząd. Program kościuszkowski, o którym mówicie, to tak naprawdę plagiat programu Patriotyzm Jura, Jutra realizowany przez Muzeum Historii Polski. Poprzednik mówił o tym, że wspaniale zapewniacie środki finansowe. Wy w uzasadnieniu wskazaliście, że ustawa będzie kosztowała około piętnastu 1000000 złotych na te wszystkie działania.
Więc Biuro analiz sejmowych wykazało, że same wycieczki, jeżeli mają być dofinansowane w taki sposób, aby nie było trzeba dopłać ze strony rodziców, to będą kosztowały od trzech do pięciu 1000000000 złotych. Czyli pomyliliście się, delikatnie mówiąc, co najmniej kilkaset razy. To deprecjonuje całkowicie ten projekt I powoduje, że powinien być on odrzucony jako po prostu bubel legislacyjny, na co zresztą wskazywali przedstawiciele choćby organów samorządowych, którzy nie zostawili suchej nitki na tym pomyślnie. Kluby inżynierskie, o których wspomnieliście, tak naprawdę sami nie wiecie, co to ma być, bo dopiero Ministerstwo Edukacji Narodowej w rozporządzeniu ma napisać, czym się mają zajmować, jaki rodzaj zajęć prowadzić. Nie wspomnę już o tym, że w ogóle nie ma mowy o jakichkolwiek środkach dla nauczycieli, którzy te kluby mają prowadzić.
W tym projekcie jest mnóstwo nieścisłości, nieprecyzyjności I niejasności. Nie wiadomo tak naprawdę ile wycieczek. Czy mają być to wycieczki do firm, zakładów pracy? Tu nawiązujecie nawet do głębokiego PRL-u. Pewnie część z nas pamięta jak w dzieciństwie jeździło na wykopki do PGR-u I dzisiejsze wasze wycieczki do firm za mocno przypominają te praktyki PRL-owskie, ale może niedługo postawicie przy maszynach uczniów, którzy pojadą I to uczniów ze szkół ponadpodstawowych, a nie szkół podstawowych, które dotąd w praktyce do jakichś zakładów pracy czy do rolników po prostu jeździły.
Mówicie o tym, że trzeba wprowadzić naukę języków programowania, a praktycy mówią, że nauka programowania już jest, choćby na lekcjach informatyki. Wy nawet nie sprawdziliście, co jest w podstawach programowych obowiązujących I poprzednio I dzisiaj. Nauka programowania już jest. Wy tego nawet nie zauważyliście I chcecie otwierać otwarte już drzwi. Piszecie o eksperymentach I doświadczeniach, tak jakby dotąd nauczyciel nie mógł tego prowadzić.
Wy próbujecie po raz kolejny ograniczyć autonomię nauczycieli. Fatalny projekt ustawy, chociaż ma piękny tytuł.
To jest
Speaker 1
Pani poseł Elżbieta Duda przedstawi stanowisko klubu parlamentarnego Rozwój Plus. Szanowny panie marszałku, Panie pośle, zostały pana zapiski jeszcze na mównicy.
Elżbieta Duda
Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu parlamentarnego Rozwój Plus na temat poselskiego projektu ustawy o wychowaniu patriotycznym, zmieniającej niektóre ustawy z druku 671200 881. Pomysł świadomego kształtowania postaw patriotycznych jest dobrym, nawet powiedziałabym bardzo dobrym I oczekiwanym, niezbędnym kierunkiem. Tak jak Jan Zamojski mówił, takie będą rzeczy pospolite, jakie ich młodzieży chowanie. Ale w projekcie ustawy już samo pojęcie patriotyzmu budzi zastrzeżenia, kładąc większy nacisk na walkę, a mniej na pracę, zwłaszcza na pracę u podstaw.
W projekcie ustawy brakuje rozwijania wiedzy I wychowania patriotycznego. Pominięto zasadnicze cele edukacji, takie jak rozwijanie wiedzy, umiejętności, wychowania I kształcenia, rozwijanie zainteresowań nauką, samodzielnej nauki krytycznego myślenia. Ponadto utożsamianie wychowania patriotycznego ze szkoleniem przy jednoznacznym, jednoczesnym ograniczeniu nauk humanistycznych nie powinno mieć miejsca. Ustawa nie zawiera fundamentalnego działania w kształtowaniu postaw, w tym postaw patriotycznych. Można powiedzieć, że ustawa marginalizuje aspekt wychowania patriotycznego.
Jakąkolwiek decyzyjność, czy to bardziej prostej organizacji, najprostszej organizacji wycieczek, jej programu, a także wybór miejsc związanych na przykład z polskimi tradycjami wolnościowymi czy materialnym I niematerialnym dziedzictwem narodowym, nie powinno, nie powinna zapadać centralnie. Decydować powinien nauczyciel, rada rodziców, samorząd uczniowski, a nie organ administracyjny. To jest prosta droga do destabilizacji systemu edukacji. Powołanie Komisji Edukacji Narodowej powinno mieć charakter ponadpartyjny, czego tutaj nie widzę w tym projekcie ustawy, oparty głównie na opinii środowisk oświatowych. Tak więc przedstawiony projekt ustawy, mimo wprowadzonych poprawek, nie spełnia wymogów dotyczących merytorycznego uzasadnienia wychowania patriotycznego, a prowadzi do upolitycznienia całego procesu.
Wychowanie patriotyczne I edukacja obywatelska mają fundamentalne znaczenie dla trwałości wspólnoty. Powinniśmy zadbać o patriotyzm w taki sposób, aby kształtować świadomość I odpowiedzialność. Tak jak Jan Paweł 2. Powiedział, Ojczyzna, wyznanie tej ziemi, rzucone przodkom I dam, by stanowić o wspólnym dobru I mową własną, jak sztandar wyśpiewać dzieje. Tak powinien być pojmowany patriotyzm I taka postawa miłości, szacunku I oddania wobec ojczyzny.
Procedowany projekt ustawy w obecnym kształcie, w obecnym brzmieniu nie spełnia, w pełni nie spełnia oczekiwanego celu, dlatego są wskazania na dalsze prace w komisji nad wprowadzeniem zmian. Dziękuję bardzo.
Speaker 1
Bardzo dziękuję. Pan poseł Krzysztof Paszczyk przedstawi stanowisko klubu parlamentarnego Polskie Stronnictwo Ludowe 3. Droga, przewodniczącym naszego klubu.
Krzysztof Paszyk
Bardzo dziękuję. Szanowny panie marszałku, panie panowie posłowie, panie ministrze. Ta ustawa, ten projekt ustawy autorstwa klubu parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego jest odpowiedzią, wysoka izbo, na potrzeby współczesnych czasów I tej sytuacji, którą mamy w Polsce. Potrzeba potrzeba nam zdefiniowania działań polskiej szkoły na potrzeby współczesnego patriotyzmu, patriotyzmu czasów pokoju, ale jednocześnie niestabilnego pokoju. To coś nowego, to są wyzwania, które stawiają przed nami, przed szkołą, przed wychowaniem zupełnie nowe wyzwania.
I ta ustawa
Wydaje nam się doskonale, stara się sprostać tym wyzwaniom. Potrzeba, potrzeba dzisiaj z jednej strony pokazywać miejsca świadczące o doskonałych czynach, wspaniałych czynach, heroicznych czynach wybitnych bohaterów. Potrzeba wskazywać miejsca, które świadczą o tych bohaterach I wspaniałych zrywach patriotycznych naszego narodu w przeszłości, w różnych trudnych czasach próby dla naszych przodków, ale jednocześnie też musimy pokazywać jak dzisiaj w tych czasach, czasach destabilizacji, czasach nachalnej dezinformacji, czasach kiedy wszechobecny inter internet opowiada czasami zupełnie równoległą rzeczywistość. O świecie należy się zachowywać I czego, jakich wzorców trzymać. Ta ustawa też pokazuje wychowanie patriotyczne odnoszące się do gospodarki, do współczesnych zjawisk, które łączą gospodarkę z potrzebami związanymi z bezpieczeństwem, z rozwojem, z tymi dziedzinami dzisiaj nauki, które będą na ten rozwój w najbliższych czasach wpływać.
Jest to szereg kompletnych rozwiązań, które odpowiadają jeszcze raz, to wysoka izbo powtórzę wyzwaniom współczesnych czasów. Dziwię się, dziwimy się, szkoda, że pan Piątkowski opuścił już salę sejmową, bo może to ze wstydu, reprezentując środowisko, które kojarzy się z programem Willa Plus, wprowadzanym przez Ministerstwo Edukacji Narodowej z przedmiotem historia I teraźniejszość, w której więcej było przeinaczeń, propagandy, jakichś zupełnie niestworzonych rzeczy. Szkoda, że że dzisiaj tym nastawieniem nie po raz 1. Zresztą na na komisji państwo przychodzicie, ale trudno no coś najwyraźniej u was nie tak. Uważacie, że tylko patriotyzm potraficie wydefiniować I wychowanie patriotyczne tylko 1 formacja ma prawo definiować IIIW jakichś ramach w ramach edukacji czy systemu oświaty umieszczać.
To jest wasz problem, nie nie problem tej izby, szkoda, straciliście szansę, żeby kontynuować. Czasami dobre rozwiązania, które przez 8 lat też się pojawiały, ale tym wystąpieniem nie po raz 1. Pan Piątkowski przekreśla możliwość zrobienia czegoś wspólnie, rozwijania, kontynuowania. No szkoda, że nawet zabrakło mu odwagi, żeby żeby na tej sali pozostać. Wysoka Izbo podsumowując, wyjątkowy, specyficzny czas, w którym przychodzi I przyjdzie żyć młodym ludziom dzisiaj zdobywającym wiedzę na poszczególnych szczeblach edukacji, niezwykle potrzebny.
Jest przedmiot wychowanie patriotyczne, który będzie uczył nowoczesnego patriotyzmu, czasu pokoju, czasów niestabilnych, czasów, jesteśmy w stanie też wspólnie przetrwać jako, jako naród, właśnie będąc, będąc w pełni świadomymi I potrafiąc od najmłodszych lat też te procesy, które następują oceniać. Liczę na dobrą, konstruktywną debatę w większości tej sali sejmowej na dalsze, na dalsze prace, które pozwolą w sposób sprawny procedować I uchwalić tą ustawę. Panie marszałku, bardzo dziękuję.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Pan poseł Dariusz Wieczorek przedstawi stanowisko klubu parlamentarnego Lewica.
Dariusz Wieczorek
Panie marszałku, panie ministrze, wysoka izbo. Mam przyjemność przedstawić stanowisko klubu Lewicy w sprawie poselskiego projektu ustawy o wychowaniu patriotycznym. Oczywiście patriotyzm mamy w sercu. Oczywiście my też musimy się uderzyć w piersi, że nie zawsze jak ta młodzież nas obserwuje, co tu wyczyniamy w tym Sejmie, to być może się zastanawia czy my rzeczywiście jesteśmy patriotami, czy rzeczywiście dobrze reprezentujemy nasz kraj. Myślę, że w tym projekcie ustawy te cele są oczywiście bardzo szczytne I one oczywiście tak jak też przedmówcy mówili, są pewnie w dużej części już realizowane, bo też prawda jest taka, że tego patriotyzmu uczą nauczyciele I od tego w jaki sposób nauczyciele tą wiedzę młodzieży przekazują też bardzo dużo zależy.
Tak jak to we wszystkich sprawach, wszystko zależy od predyspozycji, od człowieka I nie zawsze jest potrzebna ustawa, żeby coś regulować, aczkolwiek rzeczywiście co do samej idei to jest ustawa bardzo w naszej ocenie potrzebna, jeżeli chodzi o kierunek działań. Natomiast oczywiście można mieć zastrzeżenia co do niektórych, niektórych zapisów, ale też trzeba, bo tutaj padało, padały zastrzeżenia ze strony Prawa I Sprawiedliwości, że nie wiem wracamy do jakiegoś poprzedniego okresu. No nie wszystko co się działo przed rokiem osiemdziesiątym dziewiątym było złe. Pewnie na tej sali jest wiele osób, które w tamtych czasach w szkole podstawowej czy w szkole średniej jak był obowiązek uczestnictwa w tych obchodach, nie wiem, Dnia Niepodległości czy jakichś świąt państwowych, to jako młodzież żeśmy się denerwowali, że marnujemy czas, ale byliśmy tam I uczyliśmy się I tam pamiętam mnie również uczono tego patriotyzmu, tych ważnych dat, tego o czym powinniśmy pamiętać. I ten projekt jakby wychodzi naprzeciw tego typu oczekiwaniom, a więc to jest kwestia dotycząca obowiązkowego zwiedzania tych miejsc, istotnych miejsc pamięci, chodzi o historię, historię naszego kraju.
To jest upowszechnianie wiedzy o bezpieczeństwie I podstawowych umiejętnościach obronnych, więc to też w dzisiejszych czasach jest absolutnie bardzo potrzebne I nie mówimy tu, że będziemy młodzież straszyć, że coś złego się dzieje, ale jednak musimy być przygotowani, jeżeli chodzi o różne zdarzenia, które mogą się wydarzyć. Ta kwestia dotycząca troski o klimat, środowisko naturalne czy upowszechnianie tradycji narodowej I państwowej, więc to są, to są rzeczy, które są bardzo istotne I rzeczywiście w jakiś sposób tych programach edukacyjnych one powinny się znaleźć. Jest kwestia dotycząca oczywiście powstania Komisji Edukacji Narodowej. To by miało być takie miejsce I taka komisja zakładamy ponad podziałami politycznymi, bo patriotyzm I szkoła no powinna być I nas wszystkich, czyli mówiąc krótko nie można mieć po po po po swojej stronie, po stronie edukacji jakichś łatek dotyczących tego czy to jest realizacja polityki PiS-u, Platformy, Lewicy czy kogoś innego, więc taka Komisja Edukacji Narodowej, gdzie będzie gremium złożone z przedstawicieli różnych opcji politycznych, będzie przedstawiciel prezydenta, rzecznika praw dziecka, Rady Głównej Nauki I Szkolnictwa. To jest też pomysł, który już się pojawił w ustawie, bo przypomnę tylko, że w tej ustawie prawo oświatowe był zaproponowany nowy organ, czyli Krajowa Rada Oświatowa, więc generalnie bardzo podobna filozofia I bardzo podobny pomysł.
Oczywiście niewątpliwie ustawa wymaga poważnego wyliczenia skutków finansowych I co do tego nie ma wątpliwości, te obawy samorządów też są I też je słyszymy. Samorządy mówią fajnie, dajecie nowe zadania, mamy gdzieś jechać, mamy coś robić, natomiast dobrze, ale kto za to zapłaci. W związku z czym niewątpliwie tutaj trzeba o tym również poważnie dyskutować, więc reasumując klub lewicy jest za tym, aby żeby prowadzić dalej proces legislacyjny I nad tą ustawą dyskutować. Dziękuję bardzo.
Speaker 1
Dziękuję bardzo panu posłowi. Pan poseł Witold Tumanowicz przedstawi stanowisko klubu Konfederacja.
Witold Tumanowicz
Panie marszałku, wysoka izbo. Wychowanie patriotyczne jest niezwykle ważne. Młodzi Polacy powinni znać historię własnego narodu, jego kulturę, bohaterów, sukcesy I tragedie. Powinni rozumieć skąd wzięła się polska państwowość, jaką cenę płaciliśmy za niepodległość I jakie idee kształtowały kolejne pokolenia Polaków. Ale właśnie dlatego do pomysłu, aby państwo zaczęło odgórnie definiować treści wychowania patriotycznego, należy podchodzić z dużą ostrożnością.
Nie da się zadekretować ustawą ani zbudować kolejnymi programami finansowanymi z budżetu państwa. Tym bardziej ingerencja państwa w tę strefę jest szczególnie bezpieczna, gdy władzę sprawuje lewica, istnieje ryzyko podporządkowania I zmanipulowania polityki historycznej pod wizję ideologiczne rządzących. Projekt próbuje ustawowo wskazywać, jakie nurty polskiego dziedzictwa należy szczególnie pielęgnować. Powstaje więc zasadnicze pytanie, dlaczego to aktualna większość polityczna ma decydować, które tradycje polskiego patriotyzmu zasługują na szczególnie wyróżnienie. Polska niepodległość nie została zbudowana przez 1 środowisko.
Tworzyli ją ludzie reprezentujący różne nurty polityczne, różne wizje Polski. Byli też tam oczywiście Roman Dmowski z Narodową Demokracją, której działalność polityczna, dyplomatyczna, społeczna I wychowawcza stanowi istotną część historii polskiego ruchu niepodległościowego. Do tego dochodzi kwestia kolejnych wydatków publicznych. Sam program kościuszkowski ma kosztować 15000000 złotych rocznie. Po pracach komisji zrezygnowano wprawdzie z powołania Komisji Edukacji Narodowej, co ogranicza instytucjonalną rozbudowę pierwotnego projektu, ale jego podstawa filozoficzna pozostaje.
Dobre wychowanie patriotyczne potrzebuje przede wszystkim rzetelnej nauki, historii, poznawania polskiej kultury I dziedzictwa, kontaktu z żywą tradycją oraz organizacji społecznych, które wychowują młodych ludzi w poczuciu odpowiedzialności za wspólnotę narodową. Dlatego z tego miejsca, przy tej okazji, zachęcam do tego tych, którzy chcą poznawać polską historię, kształtować swój charakter I działać społecznie. Zachęcam do występowania w szeregi młodzieży wszechpolskiej, czyli organizacji młodzieżowej I wychowawczej, której sam byłem członkiem przez 15 lat. Zresztą ostatnio zasłynęli z organizowania przypomnienia w Wiedniu, doniosłej roli Polski I odcięciu wiedeńskiej w powstrzymaniu podboju Europy przez muzułmanów. Takie akcje właśnie najbardziej sprzyjają temu, aby promować patriotyczne postawy wśród młodzieży, dlatego tym bardziej zachęcam do wstępowania do młodzieży polskiej.
Natomiast co do ustawy będziemy podchodzić do niej z rezerwą. Dziękuję.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Pani poseł Ewa Szymanowska przedstawi stanowisko klubu Centrum.
Ewa Szymanowska
Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. W imieniu klubu parlamentarnego przedstawiam stanowisko wobec projektu ustawy o wychowaniu patriotycznym, zawartego w drukach nr 671200 881. Zacznę od rzeczy podstawowej. Patriotyzm jest bardzo ważny, ale nie da się go nauczyć ustawy. Nie da się go zadekretować ani zbudować poprzez kolejny obowiązek nałożony na szkołę.
Patriotyzm kształtuje się poprzez poznawanie historii, języka I kultury, przez szacunek do własnego kraju I jego dziedzictwa, ale także poprzez odpowiedzialność za wspólnotę, w której żyjemy. Dlatego do tego projektu podchodzimy z pewnym dystansem, Tym bardziej, że mimo swojej nazwy jest on znacznie szerszy niż samo wychowanie patriotyczne. Dotyczy również bezpieczeństwa, nauk ścisłych, nowych technologii czy praktycznych metod od nauczania. I są w nim rozwiązania, które oceniamy pozytywnie. Po 1.
Bezpieczeństwo. Projekt mówi o upowszechnianiu wiedzy dotyczącej podstawowej umiejętności, podstawowych umiejętności obronnych, zachowania w sytuacjach kryzysowych oraz kształtowaniu zdolności uczniów do samoorganizacji w takich sytuacjach. To jest wiedza praktyczna. Szkoła powinna przygotować młodego człowieka nie tylko do egzaminu, ale również do radzenia sobie w sytuacjach trudnych, z którymi może zetknąć się w życiu. Po 2., większy nacisk na naukę, technologię, inżynierię I matematykę.
Projekt zakłada zachęcenie uczniów do zdobywania wiedzy w tych obszarach oraz nauczanie poprzez doświadczenia, eksperymenty I praktyczne zastosowanie wiedzy. Przewiduje również kluby inżynierskie w szkołach ponadpodstawowych oraz szkolenia nauczycieli z metod prowadzenia eksperymentalnych lekcji z przedmiotów ścisłych. To jest kierunek, który może być wartościowy. Nauka poprzez doświadczenia zamiast samej teorii może rozbudzać ciekawość I pokazywać młodym ludziom praktyczne zastosowanie zdobytej wiedzy. Ale tutaj potrzebny jest rozsądek.
Nie każdy uczeń chce być inżynierem, programistą, matematykiem czy fizykiem. Mamy również młodych ludzi o zainteresowaniach humanistycznych, językowych, artystycznych czy społecznych. Dobra szkoła powinna dostrzegać tę różnorodność. Jej zadaniem nie jest wykazywanie, nie jest wskazywanie wszystkim jednego kierunku rozwoju, ale stworzenie warunków, w których każdy uczeń będzie mógł odkrywać I rozwijać własne zdolności. Wartościowa jest również idea poznawania przez uczniów miejsc związanych z polskimi tradycjami, wartościami demokratycznymi oraz naszym dziedzictwem narodowym.
Historia poznawana poza ławką szkolną może przemawiać do młodego człowieka z zupełnie inaczej niż kolejna strona podręcznika. Ale również tutaj najważniejsza jest jakość. Taka wycieczka powinna być rzeczywistym edukacyjnym, a nie kolejnym obowiązkiem, który szkoła musi po prostu odhaczyć. Wysoka Izbo, w tym projekcie są rozwiązania wartościowe, szczególnie te dotyczące bezpieczeństwa praktycznych metod nauczania oraz rozwijania zainteresowań uczniów. Nie ma jednak powodu przedstawić tej ustawy jako wielkiej recepty na wychowanie patriotyczne młodego pokolenia.
Bo patriotyzm, jak już mówiłam, nie buduje się ustawą. Buduje się go wiedzą, odpowiedzialnością, szacunkiem dla własnego kraju troską o wspólnotę. A przede wszystkim przykładem jakim dajemy my dorośli, dajemy młodym ludziom. Klub Parlamentarne Centrum jest za tym, żeby dalej pracować nad tą stanem. Dziękuję.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Pan poseł Piotr Paweł Strach przedstawi stanowisko klubu parlamentarnego Polska 2050. Dziękuję bardzo.
Piotr Strach
Panie marszałku, wysoka izbo. Na tej sali pobrzmiewa taki wieczny spór, dyskusja Polaków, romantyków I pozytywistów.
I słowo patriotyzm odmieniane przez wszystkie przypadki, rozwijane przez różnych przedstawicieli klubów na tej mównicy pokazuje, że cały czas dudni w nas ta dyskusja właśnie romantyków I pozytywistów. O ile romantycy na tej mównicy mówili o historii, literaturze, sztuce, tak pozytywiści mówili o naukach ścisłych, sztucznej inteligencji, obronności, obronie cywilnej, przyrodzie I klimacie, czy też aktywności takiej społecznej uczniów. I miejmy nadzieję, że w tej ustawie uda się to pogodzić, a także, co mówił również wnioskodawca tej ustawy poselskiej, że nie jest to wyłącznie ustawa stająca, stawiająca wyzwanie współczesności, bo tak naprawdę efekty tej ustawy będą widoczne za 10, 20, 30 lat, a być może przez najbliższe kilkadziesiąt lat, więc tak naprawdę tego typu ustawy powinny sprostać wyzwaniom przyszłość, nie tylko współczesności, tego co jest dziś, ale tak naprawdę tego co będzie jutro, pojutrze I za 20 lat. Stajemy rzeczywiście przed gigantycznym wyzwaniem, chociażby sztuczną inteligencją, która w zasadzie zaczyna dominować nad światem nauki, a także nad światem naszych dzieci, naszej młodzieży, gdzie tak naprawdę w tym momencie to algorytmy sztucznej inteligencji są podstawowym źródłem informacji. Bardzo często zastępują nie tylko nauczycieli, ale także te teksty źródłowe, podręczniki I dzieciaki ze sztucznej inteligencji dowiadują się o współczesnym świecie.
Polska 2050 chce dalszej pracy nad tą ustawą. Składamy także poprawkę, aby program kościuszkowski został przeniesiony do Instytutu imienia Wincentego Witosa, a także organ nadzorujący. Był to minister właściwy do spraw rolnictwa. Niedawno powołaliśmy ten instytut, więc to jest dobre miejsce, aby właśnie to ten instytut zajmował się tą kwestią właśnie zawartą w programie kościuszkowskim. I ostatnia rzecz, którą warto zwrócić uwagę, mianowicie my bardzo często podejmujemy ustawy, które mocno ingerują w proces edukacji.
Bardzo często zastępujemy nauczycieli. I bardzo chciałbym, żeby akt głosowania nad tą ustawą nie był aktem niewiary w kompetencje nauczycieli I szkoły, Bo my wiemy, że nauczyciele są tą pierwszą linią walki o patriotyzm. O co chodzi w tej ustawie? Nie chodzi o to, żeby ich zastępować, żeby im nakazywać coś ustawom, że mają tak I tak konkretnie prowadzić dzieciaki do tych miejsc, pokazywać to I to. Jest podstawa programowa w niej I w zasadzie to jest w dużej mierze zawarte.
Chodzi o to, aby też pokazać nauczycielom to zaufanie, nie nakładać na nich tylko obowiązki I wykazywać się w ten sposób nieufnością, ale żeby wspólnie z nim, dlatego tak ważna jest ta Komisja Edukacji Narodowej, aby ona była ponadpartyjna, ponadpolityczna. Bardzo dobrze, że angażuje różne strony, różne instytucje, właśnie państwa, że nie nie upolityczniamy tego. Jest
Speaker 1
bardzo. Szanowni państwo, przywitajmy gości pani marszałek Doroty Niedzieli, Basię I Wojtka wraz z dziećmi. Witamy bardzo serdecznie. I bardzo prosimy pana posła Jarosława Sachaikę o przedstawienie stanowiska koła Demokracja Bezpośrednia.
Jarosław Sachajko
Panie marszałku, wysoka izbo, panie ministrze. Polska szkoła powinna wychowywać w miłości do naszej ojczyzny. Nasi uczniowie powinni znać historię, rozumieć obowiązki obywatelskie I być przygotowanymi na sytuację zagrożenia. Dlatego dobrze, że mówicie o patriotyzmie, naukach ścisłych, programowaniu, eksperymentach czy kontakcie młodzieży z wojskiem. Tylko, że kiedy przestajemy czytać hasła, a zaczynamy czytać projekt, wszystko zaczyna się rozsypywać.
Szkoły mają prowadzić kluby inżynierskie, świetnie, tylko gdzie są nauczyciele, gdzie laboratoria, gdzie sprzęt, gdzie są pieniądze? Mają być obowiązkowe wycieczki do miejsc historycznych I jednostek wojskowych. Znowu piękne hasło, ale kto zorganizuje, kto zapłaci za transport, kto zapłaci nauczycielom za wielogodzinną opiekę. I dochodzi... Jest wniosek mniejszości.
I dochodzimy do rzeczy wręcz niewiarygodnej. Reforma ma ruszyć od 2000 e 27 roku, a część rozwiązań dotyczących dodatkowego przygotowania nauczycieli dopiero od 2028 roku. Ale prawdziwy obraz tego projektu pokazuje, pokazuje finansowanie. PSL oszacował koszty programu wycieczek na około 15000000 złotych. Tymczasem biuro ekspertyz sejmowych wskazuje koszt rzędu 3 I pół miliarda złotych.
To nie jest drobna różnica w kalkulacjach, to jest przepaść ponad dwustukrotna, a przecież nadal nie policzono wszystkich kosztów laboratoriów, klubów inżynierskich, sprzętu, dodatkowej pracy nauczycieli. I właśnie na tym polega największy problem projektu PSL-u. Patriotyzmu nie buduje się rozporządzeniem, nowoczesnej szkoły nie tworzy się dopisując dyrektorom I nauczycielom kolejne obowiązki bez ludzi, bez sprzętu, bez pieniędzy. To jest niestety cały PSL w jednym projekcie. Piękne hasła, świetne intencje, a kiedy trzeba powiedzieć, kto zrobi I kto za to zapłaci, odpowiedzi nie ma.
Dziękuję.
Speaker 1
Pan poseł Sławomir Zawiśle przedstawi stanowisko klubu, przepraszam koła Konfederacji Korony Polskiej.
Sławomir Zawiślak
Dziękuję panu marszałkowi za dobry omen. Panie marszałku, wysoka izbo, patriotyzmu nie zaczyna się od rozporządzenia ministra ani od ustawy. Jego kształtowanie nie powinno być realizowane na potrzeby celów politycznych, tak jak jest teraz. Tym bardziej że w projekcie zapisano, że omawianą ustawę ma wykonywać szczególny obowiązek Ministra Edukacji, a wymienię dwutysięczny 25. Rok, konferencja w obozie zagłady I pani minister powiedziała, że do obóz zbudowany został przez polskich nazistów, wymienię odchudzanie podstawy programowej, 20 procent programowej nauki historii.
Zmieniono nie tylko liczbę wymagań, ale również sposób formowania niektórych treści. Zlikwidowano przedmiot bardzo ważny historia I teraźniejszość. Zmieniono, zmieniono kanon lektur. Wysoki Sejmie, myślę, że wszyscy wiemy, iż patriotyzm zaczyna się od pamięci rodzinnej, grobów przodków I prawdy o historii własnego narodu. Dlatego do projektu ustawy o zaufaniu patriotycznym powinniśmy podejść bardzo poważnie.
Polska szkoła powinna uczyć historii, prawdziwej historii polskiej we współpracy z rodzicami, organizacjami społecznymi, przekazywać polską kulturę, wychowywać młode pokolenie do odpowiedzialności za ojczyznę. To są dobre I potrzebne cele, ale dobry cel nie zwalnia Sejmu z obowiązku sprawdzenia, jakie mechanizmy państwa buduje pod jego nazwą. A ten projekt ma wadliwy mechanizm realizacji. Ma bardzo liczne nieścisłości. Artykuł 28.
C nakazuje szkołom organizowanie wycieczek do miejsc wskazanych przez administrację. Reguluje wszystko. To jest typowa urzędnicza regulacja. Gdzie są rodzice? Są zamknięci do roli obserwatorów.
2. Problem to centralizacja. Państwo wskazuje miejsca, programy, metody I tak dalej. No I właśnie, likwidacja jedynego ustawowego społecznego organu opiniodawczego przy ministrze, czyli Komisji Edukacji Narodowej, nie będę wchodził w ocenę zamysłu, pokazuje, jak rząd chce mieć pełną kontrolę nad wychowaniem dzieci. Kolejny projekt, problem to wspomniane niewiarygodne finansowanie.
Już mówili tu wszyscy o tym, jak to jest bardzo źle wyliczone. Wychodzi na to, że projekt postawiono na głowie. Najpierw Sejm uchwala obowiązek, potem Minister oblicza dotacje, a na końcu dyrektor, samorząd, rodzice muszą się martwić, kto zapłaci rachunek. To nie jest ocena regulacji, skutków, jej skutków, to je, tak nie stanowi się odpowiedzialnego prawa. Są jeszcze inne wątpliwości.
Projekt wyróżnia tradycyjne wolnościowe I demokratyczne I modernizacyjne treści. Dlaczego w nich nie wymienia się wprost o edycji chrześcijańskiej, niepodległościowej, żołnierskiej I rodzinnej? Tak samo dopisano klimat, a nie nie miejsca dla praw rodziców. Jako Koło, Koło Parlamentarnej Konfederacji Korony Polskiej popieramy wychowanie patriotyczne, naukę prawdziwej historii narodu I dlatego nie widzimy żadnej możliwości poprawy tegoż projektu, który jest obliczony na fałszywy efekt propagmentowy I nie wprowadza dobrej jakości temacie kształtowania postaw patriotycznych. I dlatego apelujemy, pani jest 1 zdanie panie marszałku, apelujemy do obywateli Rzeczypospolitej Polskiej, by swoją postawą, także jako rodzicielską, taką także rodzicielską, mogli trud wychowania swoich dzieci I I polskiej młodzieży na prawych czczących pamięć o wielkości swojej ojczyzny obywateli.
Dziękuję.
Speaker 1
Szanowni państwo przywitajmy uczniów I uczennice klas 4 c, 4 f, 4 k I 4 m z liceum nr 10 we Wrocławiu, którzy przybyli na zaproszenie pani posłanki Małgorzaty Tracz oraz szkołę podstawową imienia Jana Pawła drugiego w Łazach klasa 7b wraz z opiekunami na zaproszenie pani posłanki Żanety Cwaliny-Śliwowskiej. Witamy bardzo serdecznie I prosimy pana posła Marcina Józefa Ciuka.
Marcin Józefaciuk
Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Wychowanie patriotyczne tak, też w rodzinie. Wychowanie, wykorzystanie patriotyzmu do centralnego sterowania szkołą I nakładania na nauczycieli kolejnej pracy bez gwarancji zapłaty, w żadnym wypadku. To nie wzmacnia patriotyzmu, to używanie patriotyzmu jako zasłony do złego prawa. Państwo wydaje polecenia, a nauczycielowi stawia się obowiązek, odpowiedzialność I rachunek.
Wiem doskonale, czym jest szkolna wycieczka. Nauczyciel pracuje od zbiórki, przez przejazd, zajęcia, nocleg, aż ostatnie dziecko bezpiecznie wróci do rodzica. Gdy uczeń zachoruje, nauczyciel nie może po prostu wywiesić kartki po godzinach pracy. Sąd Najwyższy w swojej uchwale potwierdził, że praca ponad 40 godzin tygodniowo jest pracą nadliczbową. Gdzie w tej ustawie jest ewidencja czasu wycieczki, gdzie prawo do odpoczynku, gdzie zgoda na pracę nocną, gdzie wynagrodzenie za nadgodziny, gdzie ochrona nauczyciela, który odmówi pracy ponad siły, no nie ma.
W uzasadnieniu piszecie państwo, wynagrodzenie powinno być. W przepisach nie gwarantujecie ani złotówki. Kiedy państwo chce czegoś od nauczyciela, mówi o misji, a nauczyciel pyta się tak naprawdę o zapłatę. Słyszy wtedy o powołaniu. Powołaniem nie opłacimy rachunków, patriotyzmem nie rozliczymy godzin nadliczbowych.
Obowiązkowe mają być kluby inżynieryjskie, kadra nie wiadomo, sprzęt bez gwarancji. Pensum I dodatkowe wynagrodzenie nie zapisano. Obowiązek ruszy rok przed zwiększeniem środków na doskonalenie nauczycieli, o tym też nie przemyślano. Obowiązkowe będą również wycieczki, minister określi ich organizację, czas I program, administracja wskaże miejsca, to szkoła I rodzice znają tak naprawdę uczniów ich potrzeby, niepełnosprawności, pasje. Nie da rady sterować tym odgórnie.
Projektodawcy oszacowali 3 programy na 15000000 złotych, tymczasem sejmowa ocena skutków regulacji przedstawiła wariant około 3 I pół miliarda złotych, jeśli program obejmie wszystkich uczniów. To ponad 230 razy więcej. Jeżeli między waszą kalkulacją a sejmowym wariantem jest ponad dwustukrotna różnica, jak Sejm ma tę ocenę tak naprawdę uznać za wiarygodną. Dotacje przewidziano dla samorządów, chociaż obowiązki obejmą również szkoły, stowarzyszeń I fundacji. Kto zapłaci za realizację ustawy w tych szkołach?
Co z uczniem z ubogiej rodziny? Co z dzieckiem z niepełnosprawnością? Patriotyzm ma łączyć, a nie dzielić dzieci według zasobności portfela I sprawności. Projekt leżał prawie 2 lata, a potem rozpatrzono go na jednym posiedzeniu. Radzie działalności pożytku publicznego oddano 2 dni, a jej późniejsza opinia była negatywna.
9 delegacji ustawowych przekazano czterem ministerstwom bez pokazania projektów, aktów wykonawczych. Sejm ma głosować w ciemno, a szkoły mają później sobie radzić. Odrzuciliście poprawki chroniące czas pracy nauczycieli, autonomię szkoły, swobodę, metod, wolność sumienia, pluralizm światopoglądowy. Uzasadnienie men nie, bo nie. Jaki patriotyzm boi się wolności sumienia?
Jaki patriotyzm boi się pluralizmu? Jaki patriotyzm wymaga od nauczyciela poświęcenia, ale od państwa nie wymaga uczciwości. Nauczyciel do jasnej choroby, szanowni państwo, nie jest darmową siłą roboczą dla państwa. Szkoła nie jest wykonawcą politycznych haseł. Patriotyzm zaczyna się od państwa, które dotrzymuje słowa, przestrzega prawa I uczciwie płaci ludziom za ich pracę.
Jeżeli mówicie uczniom o godności, a nauczycielom nie gwarantujecie zapłaty I odpoczynku, dajecie młodym ludziom tak naprawdę nie lekcję patriotyzmu, a pokaz
Hipokryzji. Chcę mądrego wychowania patriotycznego. Ten projekt nie jest ani mądry, ani uczciwy, ani gotowy. W tym kształcie nie zasługuje na poparcie. Szanowni państwo, ten projekt powinien być odrzucony.
Mam wniosek o jego odrzucenie, potrzebuję 14 podpisów, usiądźmy wspólnie I napiszmy dobrą ustawę o wychowaniu patriotycznym, wspólnie ze szkołami, nauczycielami, pracodawcami, związkami, rodzicami I innymi zaangażowanymi. Dziękuję.
Speaker 1
Szanowni państwo, zapisało się 30 dwoje osób do pytań. Jeżeli ktoś jeszcze chciałby, to zapraszam. Jeżeli nie, zamykam listę. Ustalam czas na zadanie pytania 1 minuta. Jako 1.
Pani poseł Anna Paluch, Prawo I Sprawiedliwość. Pan poseł Witold Tumanowicz, Konfederacja.
Witold Tumanowicz
Panie marszałku, z KAISBO. Na program kościuszkowski przewidziano 15000000 złotych rocznie, a szczegółowy zakres realizowania realizowanych w jego ramach zadań ma dopiero ustalić minister właściwy do spraw kultury, Jakie konkretne kryteria będą decydowały o przekazywaniu środków I w jaki sposób zostaną ocenione, czy wydane pieniądze rzeczywiście służą wychowaniu patriotycznemu. Dziękuję.
Pani poseł Bożena Lisowska.
Bożena Lisowska
Panie marszałku, wysoki Sejmie. Wychowanie patriotyczne potrzebuje stałego kontaktu uczniów z miejscami, które budują wspólnotę. Poselski projekt ustawy o wychowaniu patriotycznym, zmieniającym niektóre ustawy, nadaje prawu oświatowemu nową preambułę, która stawia na rozwijanie postaw patriotycznych, poczucia odpowiedzialności, szacunku dla do dla różnych nurtów polskiego dziedzictwa. Wprowadza także obowiązek organizowania wycieczek do miejsc miejsc polskiej tradycji, tradycji wolnościowych I demokratycznych. Moje pytanie brzmi, czy wnioskodawcy przewidują mechanizm weryfikacji, by obowiązkowe wycieczki nie nadmiernie obciążały szkół I nauczycieli?
Jakie kryteria wyboru miejsc wycieczek dla klas 1 3.48 określają powiatowe I wojewódzkie rady oświatowe I w jaki sposób minister zagwarantuje, że środki w wysokości 3000 e e średnich wynagrodzeń nauczyciela dyplomowanego zostaną rozdzielone transparentnie.
Pani poseł Anna Schmitt.
Anna Schmidt
Bardzo dziękuję panie marszałku, wysoka izbo, mam 2 pytania do wnioskodawców. Od niedawna w szkole funkcjonuje nowy przedmiot, chyba od 2000 dwudziestego pierwszego roku, edukacja obywatelska, która zawiera w swoim programie elementy wychowania patriotycznego. Chciałabym się dopytać, jaki jest zatem cel wprowadzania kolejnej odrębnej ustawy regulującej tę kwestię? Szczególnie, że proponowane przez państwa rozwiązania pociągają za sobą konieczność zmian w kolejnych trzech ustawach regulujących system oświaty w Polsce? I 2.
Speaker 28
Pytanie, czy wprowadzenie klubów inżynierskich nie powiela zadań już realizowanych przez szkoły w ramach programu Laboratoria przyszłości, na które Ministerstwo wydało ponad 1000000000 złotych I które również są, który to program jest również ukierunkowany na promowanie nauk technicznych. O odpowiedź proszę na piśmie. Bardzo dziękuję.
Pani poseł Klaudia Jachira.
Klaudia Jachira
Panie marszałku, wysoka izbo. Im więcej wielkich słów niczym z Ferdydurki Gąbrowicza w stylu Słowacki wielkim poetom był, tym mniej treści, tym bardziej jest ona pokrętna. Im więcej pompowania nacjonalistycznego balonika, tym mniej prawdziwego szacunku dla innych, dla różnorodności I dla prawdziwych postaw proobywatelskich, dla płacenia podatków, nieśmiecenia na plażach czy w lesie, odpowiedzialnego zachowania na drodze, czy dbania o środowisko naturalne. Nie ten jest patriotą, kto zakłada patriotyczne koszulki, kto używa wielkich słów, kto ciągle epatuje swoją I uważa się za lepszych od innych tylko dlatego, że wyznaje jedną religię czy drugą, ale ten, kto zachowuje się odpowiedzialnie, jest pomocny innym, kto nie dzieli ludzi na lepszych I gorszych, szanuje odwieczne prawo gościnności I nie odmawia azylu najbardziej potrzebującym. Czemu mając tradycję nowoczesnej szkoły, którą stworzył Janusz Korczak, która uczyła obywatelskich postaw, która dawała uczniom prawo do sądu nawet nad nauczycielami, zapewniała im prawo do publikowania swoich wypowiedzi, własnego zdania, czemu wciąż korzystamy z Pan Arturze, tradycji Janusza Korczaka zbyt mała.
Pan poseł Władysław Dańczak.
Władysław Dajczak
Szanowny panie marszałku, wysoki sejmie. Nie można kwestionować I myślę, że nikt nie kwestionuje potrzeby wychowania patriotycznego w szkole. Szkoła powinna uczyć odpowiedzialności za państwo, szacunku dla historii, kultury, tradycji, tyle że to wszystko powinno być osiągane przez dobrą edukację, a nie przez złe prawo. A mamy przykład takiej ustawy. Ustawy, która miesza wszystko, programowanie, kluby inżynierskie, edukację klimatyczną, cyberbezpieczeństwo, wycieczki szkolne, edukację obronną.
Ustawa powinna być systemem spójnych norm, a nie katalogiem dobrych intencji. Dyrektorzy I nauczyciele polskich szkół potrzebują stabilności, potrzebują przewidywalności I dobrego finansowania. Nie potrzebują kolejnej ustawy, która w środku roku szkolnego nakłada na nich nowe obowiązki, a finansowanie odkłada w czasie. To jest zła ustawa. To jest patriotyzm nie zasługuje, zasługuje na coś więcej niż legislacyjny pośpiech, a ta ustawa, tak jak mówił pan minister Piątek, miał rację, w wyniku tego pośpiechu, jest prawnym bublem I ta ustawa powinna być odrzucona.
Zresztą wiele instytucji ważnych, jak Komitet Nauk historycznych Polskiej Akademii Nauk, wypowiedziały się krytycznie o tej złej ustawie.
Artur Szałabawka
Panie marszałku, Wysoka Izbo. Zapisaliście przesunięcie wejścia w życie tych kluczowych przepisów finansowych, jednak ustawa wciąż nakłada na szkoły sztywne te zadania I obowiązkowe wycieczki, kluby inżynierskie. Koszty wyliczyliście na 15000000 rocznie, a samorządy alarmowały, mówiły o kilkuset, ale ja tutaj słyszę, że nie kilkuset, tylko 3 I pół miliarda już. Prawdopodobnie nikt nie wie ile, ale na pewno w tych granicach. Związek, Związek Powiatów Polskich wprost alarmuje, że realne koszty tych rozwiązań dla samorządów pozostają nieznane, a sama ustawa będzie wymagać aż dziewięciu nowych rozporządzeń dodatkowych.
Pytanie, na jakiej podstawie oszacowaliście koszty tych stałych dotacji dla samorządów I czy autorzy projektu mają świadomość, że bez pełnego pokrycia tych wydatków z budżetu państwa, ustawa ta stanie się kolejnym bublem martwym, nieużywanym, takim zadekratowanym prawem I pogłębi finansowy kryzys tylko szkół polskich I gmin. A tak w ogóle, to czemu idziecie w kierunku takiego centralnego sterowania, bo jak pani minister nie na, nie edukacji narodowej, się za to weźmie, to jest w darstwie.
Marek Subocz
Panie marszałku, wysoki Sejmie. Pod szlachetnym hasłem wychowania patriotycznego przedstawiacie projekt niebezpiecznie centralizujący polską edukację. Pod hasłem patriotyzmu chcecie zwiększyć polityczną kontrolę nad polską szkołą. Tak patriotyzmu nie zbudujecie. Chcecie narzucić dodatkowe obowiązki na szkoły bez zagwarantowania odpowiednich pieniędzy.
Projekt zobowiązuje szkoły do organizowania wycieczek do różnych miejsc, ale nie określa ich liczby, kosztów ani zasad wynagradzania nauczycieli. Rachunek więc zostanie przerzucony, jak to zawsze bywa, na samorządy I rodziców. Upolityczniona Komisja Edukacji Narodowej ma tworzyć strategię edukacyjną na 10 lat, a jej skład będzie kontrolowany przez premiera. To nie jest niezależna rada ekspertów, lecz polityczny twór, który będzie narzucać szkołom wizję aktualnej władzy. Większość konkretów ukryto w przyszłych rozporządzeniach.
Sej ma więc przyjąć ustawę w ciemno, dając rządowi niemal wolną rękę. Przeznaczyliście 15000000, a biuro analiz sejmowych wskazuje trzymiliardy złotych na ten projekt. Najpierw nauczcie się liczyć, a później pieście
się za jego Szanowny
Lidia Czechak
panie marszałku, Rozpocznę od słów, że miłość do ojczyzny zaczyna się w serca, dojrzewa w odpowiedzialności za jej przyszłość. Wychowanie patriotyczne powinno przede wszystkim budować przywiązanie młodych Polaków do ojczyzny, do jej historii, tradycji, kultury I bohaterów narodowych. Mam pytanie, jakie konkretne I trwałe działania przewiduje ten projekt, aby patriotyzm nie pozostał jedynie hasłem I był odhaczony na jednej z lekcji, lecz rzeczywiście był obecny w codziennej edukacji I wychowaniu młodego pokolenia. Projekt zakłada powołanie nowego organu, Komisję Edukacji Narodowej, która ma pełnić funkcję ekspercką I stabilizować system edukacji, więc mam pytanie, jakie będą jej rzeczywiste kompetencje, koszty funkcjonowania I wpływ na decyzje dotyczące polskiej szkoły oraz w jaki sposób zagwarantujecie państwo, że nie stanie się ona kolejnym ciałem doradczym, ale bez realnego wpływu na jakość edukacji. Projekt jak najbardziej tak.
Uważam, że uczmy młodych kochać Polskę, tylko róbmy to mądrze, odpowiedzialnie I z dumą.
Pani poseł Maria Wioletta Kulpa.
Wioletta Kulpa
A nie marszałku. Wysoka Izbo, usunęliście dziesięcioletnią strategię edukacyjną państwa, czyli rozwiązania, które miały chronić edukację przed zmianami. Dlaczego istniejącą podstawę społecznego dialogu, nie tworząc zapowiadanego organu eksperckiego? Pozostawiono obowiązkowe wycieczki, chociaż wykazano zdecydowanie niedoszacowanie kosztów organizacyjnych. Uwaga.
Projektodawcy przewidzieli raptem 5000000 złotych, podczas gdy eksperci wskazują, że nawet potrzeba będzie 3 I pół miliarda złotych. Czy rząd zatem zapewni pełne finansowanie, czy rachunek znów zapłacą dzieci, samorządy I rodzice? Zachowano obowiązek prowadzenia klubów inżynierskich bez zagwarantowania szkołom odpowiedniej kadry, pracowni, sprzętu I dodatkowych środków. Nie uregulowano też wynagrodzenia nauczycieli za opiekę podczas wycieczek w nocy, weekendy I święta. Dlaczego z projektu usunięto mechanizm finansowania edukacji w tym zakresie, a pozostawiono kosztowne obowiązki bez wyceny I zabezpieczenia środków dla szkół?
No znów ładnie na papierze I do kamer, ale oszukujecie Polaków, a szczególnie młodych Polaków. Dziękuję bardzo.
Pan poseł Marcin Józef.
Marcin Józefaciuk
Szanowny panie marszałku, Wysoko Izbo, mam kilka pytań. Który przepis gwarantuje nauczycielowi ewidencję czasu wycieczki, odpoczynek, zgodę na pracę nocną lub dłuższą oraz zapłatę za każdą godzinę opieki? Kto sfinansuje kadrę, pracownie oraz sprzęt obowiązkowych klubów inżynierskich oraz zagwarantuje wyliczenie, wliczenie tych zajęć do pensum oraz dodatkowe wynagrodzenie dla nauczycieli. Dlaczego dotacje dostaną tylko samorządy, skoro obowiązek obejmuje również szkoły prowadzone przez stowarzyszenia I fundacje? Proszę MEN o pisemne uzasadnienie negatywnej opinii do każdej mojej poprawki merytorycznej, bo na komisji nie potrafiono tego zrobić.
I tak szczerze, szanowni państwo, dlaczego zrezygnowano z Komisji Edukacji? Może zamiast tego stwórzmy samorząd zawodowy nauczycieli. Dlaczego nie?
Pan poseł Jarosław Sachaiko.
Jarosław Sachajko
Panie marszałku, wysoka izbo, panie ministrze. Polska szkoła powinna uczyć patriotyzmu, odpowiedzialności I bezpieczeństwa. Tylko, że ten projekt to jedynie piękne hasła I obowiązki, bez odpowiedzi kto ma je wykonać I za jakie pieniądze. Szkoły mają prowadzić kluby inżynierskie, ale gdzie nauczyciele, sprzęt I pieniądze? Mają organizować obowiązkowe wycieczki do jednostek wojskowych I mielić pamięci.
Ale kto zapewni transport, wynagrodzenie nauczycieli za wielogodzinną pracę. Dlatego pytam, czy PSL naprawdę chce wychowania patriotycznego, czy tylko po raz kolejny sprzedaje piękne hasła, za który je, za którymi nie stoją ludzie, pieniądze, warunki do ich realizacji. Wstyd drogi poseł.
Iwona Kozłowska
Panie marszałku, wysoka izbo. Projekt ustawy o wychowaniu patriotycznym wprowadza szereg zmian. Jedną z nich są obowiązkowe organizacje wycieczek, do miejsc pamięci, jednostek wojskowych, do przedsiębiorców. To cenna oczywiście bardzo inicjatywa, jednak wiąże się z realnymi kosztami transportu, biletów I wyżywienia. Ustawa nakłada na szkoły nowy obowiązek, ale rodzi to pytanie jak zwykle o co?
O finanse. Czy przewidziana w projektowanych przepisach dotacja celowa w pełni pokryje koszty wyjazdów uczniów? To jest 1. Pytanie. I czy dotacja ta będzie przekazywana szkołom z góry, w pełnej wysokości szacowanych kosztów wyjazdów, czy samorządy będą musiały w pierwszej kolejności wyłożyć własne środki I czekać na ich refundację?
Bardzo dziękuję.
Czesław Hoc
Szanowny panie marszałku, Wysoki Sejmie. Oczywiście patriotyzm powinniśmy budować polskich młodzieży w oparciu o miłości do ojczyzny, szacunku do tradycji I poczucia obowiązku, obywatelskiego obowiązku. Oczywiście jest tak, że jest hasło takie bardzo nośne, dewiza narodowa, Bóg, honor, ojczyzna I rzeczywiście to nie jest puste hasła na historię, na sztandarach historii, ale to jest drogowskaz moralny, który uczy wierności zasadom, uczciwości I poświęcenia dla wspólnoty. Jest 2. Też bardzo genialne hasło Jana Zamojskiego, kanclerza, takie będą rzeczypospolite, jak ich młodzieży chowanie.
Jeśli zaniedbamy o edukację I formowanie młodzieży duchowej, formowanie duchowej młodzieży, to obudzimy się jutro w państwie, w kraju bez tożsamości. Tylko inwestycja, patriotyzm oparty na wierze, na honorze, uczciwości, na utrwalonej, utrwalonych kanonie wartości gwarantuje nam Polskę mądrą, stabilną, a jednocześnie Polskę z wartościami. Taką budujemy jako Prawo I Sprawiedliwość, natomiast ten projekt ustawy nie daje nigdzie po linii, czy z tego Pan ma gębicki. Dobry.
Anna Gembicka
Panie marszałku, wysoka izbo. Autorzy projektu chcą uczyć dzieci patriotyzmu, gotowości do obrony ojczyzny I troski o dziedzictwo narodowe. Piękne cele, tylko zanim zaczniecie egzaminować dzieci, cała koalicja rządząca powinna wrócić do podstawówki, choć obawiam się, że tego egzaminu byście nie zdali. Jak chcecie uczyć gotowości do obrony, skoro za waszych rządów powstał specjalny zespół prokuratorski, który ścigał żołnierzy I strażników granicznych broniących polskiej granicy. Jak chcecie mówić o gotowości do obrony, skoro rządy PO-PSL zlikwidowały 629 jednostek organizacyjnych Wojska Polskiego?
Jak chcecie uczyć troski o dziedzictwo I historię, skoro wybrany przez was szef Instytutu Pileckiego chciał debatować o zwrocie dóbr kultury, uwaga, przez Polskę Niemcom. Szkoda, że sami nie odrobiliście lekcji z patriotyzmu.
Pan poseł Zbigniew Dolata.
Zbigniew Dolata
Panie marszałku, wysoka izbo. W normalnym państwie I przy normalnym rządzie wychowanie patriotyczne jest oczywistością. I nie trzeba do tego żadnej ustawy. Ale to nie jest normalny rząd. To jest rząd, który walczy z patriotyzmem.
Symbolem tej walki z patriotyzmem jest pani Nowacka, która pełni funkcję Ministra Edukacji Narodowej. I tak naprawdę ten projekt można uznawać za swoiste wotum nieufności PSL-u wobec koalicji rządzącej. Można też, patrząc na zbliżające się wybory, uznać, że PSL ten projekt potraktował jako swego rodzaju listek figowy ukrywając nagą prawdę, że popieracie rząd antypatriotyczny. Chcecie społeczeństwu troszkę zamydlić oczy. Projekt nie jest dobry, ale ja ten projekt jestem w stanie poprzeć.
Speaker 37
W jednym przypadku. Jeśli wystąpicie z tej koalicji, jeśli nie będziecie udzielali poparcia antypatriotycznemu, antypolskiemu rządowi Tuska.
Bogumiła Olbryś
Panie marszałku, wysoka izbo, szanowni państwo, patriotyzm to przede wszystkim miłość do ojczyzny, ale wyrażona poprzez właśnie konkretne sprawy, tradycja, symbol, język I ogromny szacunek do drugiego człowieka. Ja, o jakim szacunku mówimy do drugiego człowieka, a o takiej dużej grupie zawodowej, jakimi są nauczyciele. Znów kolejny raz zmuszacie ich do tego, żeby pracowali za darmo? Dosyć tego. Pytania, czy autorzy ustawy potrafią jasno powiedzieć, ile będzie kosztowało jej wdrożenie I kto ponosi te koszty, jakie konkretne mierzalne efekty będą dla uczniów.
W jaki sposób państwo zagwarantuje, że edukacja patriotyczna nie będzie wykorzystywana do promowania bieżącej polityki lub określonej interpretacji historii, o czym mówili przedmówcy moi. Jak będzie mierzona skuteczność ustawy? Po czym poznamy, że nowe programy rzeczywiście poprawią edukację? Po czym? Dlaczego szczegółowa lista miejsc, do których uczniowie mają być zabierani w ramach wychowania patriotycznego, ma być określona przez ministra?
Speaker 42
Czy nie stwarza to ryzyka, ryzyko Po prostu nadmiennej centralizacji programu?
Tomasz Zieliński
Panie marszałku, wysoka izbo. Na wstępie należy zaznaczyć, że bardzo dobrze się stało, iż wnioskodawcy podczas posiedzenia komisji wycofali się z tworzeniem Ministerstwa BIS czyli Komisji Edukacji Narodowej przy kancelarii premiera inną sprawą są kolejne proponowane rozwiązania chcecie powołania klubów inżynierskich tylko dlaczego zmuszacie do ich tworzenia wszystkie szkoły ponadpodstawowe Takie zadania powinny być realizowane w szkole na zasadzie dobrowolności. Wie to każdy nauczyciel, każdy dyrektor szkoły. To przynosi lepsze efekty. Proponujecie także karykaturę realizowanego zarządu Prawa I Sprawiedliwości programu Poznaj Polskę.
Nakazujecie organizację wycieczek dla uczniów, tylko proszę mi odpowiedzieć, dlaczego listę miejsc, do których mają udać się uczniowie szkół podstawowych określają organy niebędące dla tych szkół organami prowadzącymi, czyli samorządy powiatowe I województwa. Napisaliście tę ustawę jakbyście całkowicie nie rozumieli jak funkcjonują szkoły nakładacie na nauczycieli I samorządy dodatkowe obowiązkowe zadania zapominając o zabezpieczeniu ich finansowania dziękuję bardzo
pani poseł Iwona Karolewska
Iwona Karolewska
Panie marszałku, panie ministrze, wysoka izbo. Jestem patriotką I uważam, że szkoła ma bardzo ważną rolę w kształtowaniu postaw patriotycznych młodych ludzi. Młodzi ludzie powinni znać historię, rozumieć jej znaczenie, szanować symbole I wspólnotę, w
której żyją.
Iwona Karolewska
Ale patriotyzm powinien łączyć, a nie dzielić. Wszyscy pamiętamy niechlubne czasy podręcznika historii o teraźniejszość. Dlatego mam pytanie, jak ustawodawca zamierza wyznaczyć granice pomiędzy nauczaniem patriotyzmu a jedną wersją tego patriotyzmu. Dziękuję bardzo.
Ewa Szymanowska
Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Miałam też szczęście, że patriotyzmu, czyli mnie moi rodzice I dziadkowie. Dziadkowie, którzy przeżyli drugą wojnę światową, w tym mój dziadek kombatant Roman Stawiński, który walczył w szeregach generała Stanisława Maczka. Byłam z tego To oni uczyli mnie, czym jest przywiązanie do Polski, odpowiedzialność za nią I szacunek do historii. Bo patrynjonizm wynosi się przede wszystkim z domu.
Z wiedzy o historii, wartości przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Dlatego chciałabym was zapytać, drodzy tutaj autorzy tego projektu, w jaki sposób kluby inżynierskie I większy nacisk na przedmioty ścisłe mają uczyć młodych ludzi patriotyzmu, bo po prostu nie znajduję tutaj tej odpowiedzi. Dziękuję.
Pani poseł Lidia Burzyńska.
Lidia Burzyńska
Panie marszałku, wysoka izbo, panie ministrze. Trudno nie mówić dzisiaj tutaj z tej mównicy o hipokryzji obecnej władzy, ale również I o hipokryzji Polskiego Stronnictwa Ludowego, bo to oni są autorami tego projektu. W sprawach wychowania patriotycznego z jednej strony słyszymy, proszę państwa, o potrzebie kształtowania postaw obywatelskich I patriotycznych, ale z drugiej strony z podstawy programowej usuwane są treści przedstawiające ważne postacie dla polskiej historii I polskiego ducha narodowego, chociażby Danuta Siedzikówna Inka czy święty Maksymilian Maria Kolbe. Czy tego nie widać? Czy to nie jest wychowanie patriotyczne?
Jednocześnie procedowany teraz projekt przez państwa mówiący o wychowaniu patriotycznym przewiduje również organizację wycieczek do miejsc bardzo istotnych związanych z polskim dziedzictwem oraz program kościuszkowski. Dodajmy, że rząd Prawa I Sprawiedliwości realizował program Poznaj Polskę, ale kiedy przyszliście do władzy, to to dla polskiego patriotyzmu było niepotrzebne. Hipokryzja.
Sławomir Skwarek
Panie marszałku, wysoka izbo. Miała być wielka konstytucja patriotyzmu. Taka była zapowiedź w PSL-u w postaci ustawy o wychowaniu patriotycznym I powołaniu Komisji Edukacji Narodowej. Komisja nie powstanie, bo popkuliliście ogonek. Pozostała preambuła w prawie oświatowym.
Nic, ale to zupełnie nic nie wnosząca do wychowania patriotycznego. Pozostały kluby inżynierskie. Fajny pomysł, z wadą. Przymusowe I bez finansowania. Pozostałe wycieczki.
Minister określi, samorządy czy Rady Oświaty wskażą miejsce wyjazdu, a ja mam wrażenie, że jest to nieudolna reanimacja plagiat programu Poznaj Polskę. I na koniec program kościuszkowski z operatorem Muzeum Historii Polski. Kolejny plagiat programu Patriotyzm jutra. Reasumując, ta ustawa to zielona koniczynka, nieudolnie przykrywająca tęczowe, antypatriotyczne działania, ministerstwa Nowackiej. A sam patriotyzm nadal jest zamrożony w ministerstwie.
Proszę o
Alicja Łuczak
Panie marszałku, panie ministrze, wysoka izbo. Wychowanie patriotyczne, tak, ono zawsze było, jest I będzie w polskiej szkole. Sama takie wychowanie patriotyczne prowadziłam, organizując wyjazdy, wycieczki, akademie, pisząc scenariusze, warsztaty, wycieczki, już mówiłam, gazetki szkolne. Mnóstwo tego było. I ta ustawa ma jedynie wzmocnić to działanie, jedynie prośba o właśnie finansowanie, żeby jednak nauczyciele nie pracowali za darmo, bo ja robiłam to za darmo.
Ale chcę powiedzieć jedną rzecz.
To nie jest dyskusja teraz.
Alicja Łuczak
Wychowanie patriotyczne najbardziej potrzebne jest, wiecie komu? Obu Konfederacjom, PiS-owi I Rozwojowi Plus, bo to wy wymyśliliście, że 11 listopada będziecie świętować we Lwowie marszem I jeszcze braunistom to jest potrzebne, żeby pojechali do Oświęcimia, do Auschwitz, żeby zobaczyli, jak wyglądało, jak wyglądało, co co do tego prowadziła nienawiść.
Pan poseł Michał To
wy... Do Do Auschwitz.
Michał Pyrzyk
To co się pani mruży, to co? Głos historyczna. Proszę nie mrużyć. Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Ojczyznę kochać trzeba I szanować, nie deptać flagi I nie pluć na godło śpiewał zespół TILAF w utworze pod tytułem właśnie wychowanie I jest to prawda, bo patriotyzmu uczymy się od najmłodszych lat poprzez znajomość historii, szacunek do symboli narodowych, tradycji, odpowiedzialność za wspólnotę.
Dlatego ta ustawa autorstwa Polskiego Stronnictwa Ludowego jest bardzo potrzebna, bo chyba wszyscy chcemy wychowania patriotycznego, które nie dzieli Polaków, lecz ich łączy, co jest zadaniem arcytrudnym, bo pokazuje to nawet ta debata dzisiaj tutaj na tej sali. Chcemy wychowania patriotycznego takiego, które pokazuje, że można kochać Polskę bez wykluczania kogokolwiek, być dumnym z jej historii, a jednocześnie uczciwie mówić o jej trudnych kartach. Dlatego zrozumcie, że jest to inwestycja w młode pokolenie I w przyszłość Rzeczypospolitej, bo silne państwo potrzebuje nie tylko dobrych instytucji, ale przede wszystkim obywateli, którzy czują się I będą za nie odpowiedzialni. Dziękuję bardzo.
Pan poseł Mariusz Krystian.
Mariusz Krystian
Panie marszałku, wysoka izbo, jest takie powiedzenie, że dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane. I tak troszkę jest tym projektem ustawy panie I panowie posłowie z PSL-u, bo z jednej strony chcecie wzmacniać wychowanie patriotyczne I to ważna, dobra rzecz, a z drugiej strony wspieracie najbardziej antypatriotyczną I lewacką Minister Edukacji Narodowej po 1900 osiemdziesiątym dziewiątym roku. Jak w Ewangelii napisano, nie można dwóm panom służyć, bo albo jednego się miłuje, drugiego nienawidzi. Bo czy patriotycznym jest ograniczanie nauczania takich treści jak potop, quo vadis, pan Tadeusz? Czy patriotycznym jest ograniczanie nauczania religii w szkołach?
Czy patriotycznym jest wprowadzanie wbrew rodzicom przedmiotu edukacja zdrowotna? To nie jest I to nie ma nic wspólnego z patriotyzmem. Dlatego nawet najlepsze projekty, najlepsze chęci nie pomogą, jeżeli w dalszym ciągu będziecie wspierać najbardziej antypatriotyczny minister po 1900 osiemdziesiątym dziewiątym roku. Dziękuję bardzo.
Aleksander Mrówczyński
Panie marszałku, Wysoka Izbo. Poselski projekt ustawy PSL-u o wychowaniu patriotycznym zaskakuje w czasie I w treści. Projekt ten wpłynął do Sejmu 24 września 2000 e 24 roku, a po dwóch latach odbyło się 1. Czytanie. Z projektem ten występuje koalicjant rządu z 13 grudnia, godzący się na wszelkie działania Ministerstwa Edukacji I Nauki, mające niewiele wspólnego z patriotyzmem.
Rezygnacja chociażby z części treści programowych na uczelniach historii, o czym mówili przedmówcy, zmiana kanonu lektur, wprowadzenie obowiązkowej edukacji zdrowotnej mimo protestu rodziców. Pytam, gdzie byli wówczas posłowie, którzy, którzy dzisiaj przedstawiają ten projekt? Projekt ustawy bez zabezpieczenia finansowego. I moja propozycja wycofajcie się z tego, póki czas. Dziękuję.
Renata Rak
Panie marszałku, wysoka izbo. Dzisiaj rozmawiamy o projekcie ustawy o wychowaniu patriotycznym. Przy tej okazji warto sobie zadać pytanie, co to znaczy być patriotą? Bo patriota to nie ten, kto głośno krzyczy o Polsce I ma patriotyczne hasła na ustach. To ten, kto uczciwie pracuje, płaci podatki, przestrzega prawa, dba o dobro wspólne, jest odpowiedzialnym obywatelem I angażuje się w życie swojej wspólnoty.
Przez lata politycy PiS próbowali przedstawiać patriotycę jako swoją polityczną własność, ale patriotyzm nie należy do żadnej partii. Polska
Jest własnością jednej formacji, a patriotyzmu nie można sobie zawłaszczyć. Nie wystarczy przypinka, biało-czerwona flaga w klapie garnituru. Warto każdego dnia bez wielkich słów swoją pracą, uczciwością I odpowiedzialnością budować silną Polskę. Właśnie takiego patriotyzmu powinniśmy uczyć młodych ludzi, patriotyzmu czynu, odpowiedzialności I troski o drugiego człowieka, a nie patriotyzmu na pokaz. Dziękuję bardzo.
Pan poseł Adam Krzemiński.
Adam Krzemiński
Szanowny panie marszałku, Wysoko Izu. Projekt, na którym dzisiaj debatujemy, porusza kwestie niezwykle ważne dla przyszłości młodego pokolenia. Wychowanie patriotyczne, edukacja obywatelska, rozwijanie zainteresowań naukami ścisłymi, nauka przez doświadczenie czy wzmacnianie wiedzy o bezpieczeństwie to cele, które jednoznacznie zasługują na uwagę I szeroką dyskusję. Ale powodzenie tych rozwiązań będzie zależało od tego, jak będą one realizowane w praktyce. Szczególnie istotne wydaje się zapewnienie szkołom odpowiednich warunków organizacyjnych I finansowych, tak aby wszystkie placówki, niezależnie od wielkości czy miejsca funkcjonowania, mogły w równym stopniu skorzystać z nowych możliwości.
Chciałbym zatem zapytać, w jaki sposób projektodawcy wyobrażają sobie praktyczne wdrożenie proponowanych rozwiązań oraz jakie działania planują, aby wspierać szkoły I samorządy w ich realizacji oraz czy przewidziano ocenę efektów wprowadzonych zmian, tak aby można było rzetelnie ocenić, które rozwiązania najlepiej służą kształtowaniu postaw obywatelskich I patriotycznych oraz rozwojowi kompetencji uczniów. Dziękuję.
Pani poseł Anna Kwiecień.
Anna Kwiecień
Bardzo dziękuję. Panie marszałku, panie ministrze, wysoka izbo. Trudno poważnie traktować deklarację tego rządu o wychowaniu patriotycznym, skoro druk 671 przez niemal 2 lata czekał na procedowanie. Nawet jeśli jesteśmy krytycznie nastawieni do tego druku, to wy państwo deklarujecie, jak ważnym jest wychowanie patriotyczne. A skoro, skoro ta ustawa czekała 2 lata, no to widać ewidentnie tutaj dużą niespójność.
Bo szanowni państwo, wychowanie patriotyczne to nie slogan, to historia, literatura, tradycja polska, polska kultura, szacunek do własnego państwa. Tymczasem mamy zmiany w podstawie programowej, spory o kanon lektur I decyzje, które budzą pytania o miejsce polskiego dziedzictwa w szkole. Dlatego trudno nie odnieść wrażenie, że mamy tutaj więcej deklaracji niż rzeczywistego działania. Nie można mówić młodym Polakom o miłości do ojczyzny, a jednocześnie przez lata odkładać rozwiązania, które waszym zdaniem mają wzmocnić wychowanie patriotyczne. I najważniejsza rzecz.
Jak można traktować poważnie tą ustawę, skoro zapisane jest 15000000, a wycena kosztów wdrożenia tych wszystkich rozwiązań to 3000000000. To kpina z Polek, z Polaków, z dzieci I z nauczycieli. Dziękuję.
Krzysztof Paszyk
Dziękuję bardzo panie marszałku, panie panowie posłowie, panie ministrze, jeszcze raz powtórzę te słowa. Żadne ugrupowanie na tej sali, nie ma monopolu na patriotyzm, nie ma monopolu na to, aby dbać o to I wspierać edukację patriotyczną. Szkoda, bo część tej sali potraktowała tą debatę otwartą, debatę z dużą otwartością na rozwiązania jako przestrzeń na wyrażanie tez politycznych. Szkoda, że już nie ma dzisiaj świętości takich jak bezpieczeństwo, jak edukacja, żeby wyzbyć się tych tych cech. Bardzo, bardzo ubolewamy.
Też warto wskazać, że część zabierających głos dobrze nie zapoznała się z treścią, bo tam już dawno nie ma Komisji Edukacji Narodowej, nie wiem czy sztuczna inteligencja państwu pisała te wystąpienia to tym bardziej edukacja, a edukacja, jeszcze rezydukacja się przyda. Pani poseł Szymanowskiej, zwrócę uwagę, jeśli można sekundkę panie marszałku, jeśli pani nie widzi związku między klubami inżynierskimi a wyzwaniami współczesności dzisiaj, jeśli chodzi o edukację, to odsyłam do sytuacji z początku wojny na Ukrainie, gdzie młodzi wykształceni inżynierowie, częstokroć amatorzy byli tymi, którzy zaczynali projektować najlepsze drony w tej chwili na na świecie. Więc są związki, wyzwania dzisiaj, które przed Polską, także w tych złożonych czasach I realiach, każą uczyć, każą wychowywać, każą stawiać na wspólnotę I stawiać na wszystkie okoliczności, które budują silne społeczeństwo, silny naród, bo tylko taki silny wyedukowany naród, świadomy wyzwań jest w stanie odpierać we współczesności, dzisiaj we współczesnych czasach, najwyższe najwyższe I najtrudniejsze wyzwania. Wpłynęło również cały szereg porządkujących poprawek do tego projektu. Wysoka Izbo myślę, że jest przestrzeń, zachęcam do współpracy, do współdziałania nad jak najlepszym kształtem tej ustawy, to jest jak najbardziej możliwe, ale spójrzmy na tą ustawę przez pryzmat wyzwań dzisiaj I okoliczności, które towarzyszą nam we współczesnych czasach.
Dziękuję bardzo.
Speaker 1
Pan Henryk Kiepura, sekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej. Bardzo proszę, panie ministrze.
Henryk Kiepura
Panie marszałku, Wysoki Sejmie. Odnosząc się do poselskiego projektu ustawy o wychowaniu patriotycznym, ja uczestniczyłem w posiedzeniu Komisji Edukacji, gdzie było 1. Czytanie. W imieniu Ministerstwa Edukacji wyrażałem opinie co do wielu poprawek zgłaszanych. Te poprawki nie zostały przyjęte w większości, Natomiast dzisiaj, zabrając głos w imieniu Ministerstwa Edukacji Narodowej, przysłuchując się tej debacie, myślę, że ta ustawa spowodowała 1, że mówimy o nowoczesnym patriotyzmie.
Często I tutaj też padało patriotyzm czasu wojny rozumiany jako to, co było w naszej historii, wojsko polskie, bohaterowie narodowi, wielkie wydarzenia, ale również w tej ustawie jest patriotyzm czasu pokoju, to o czym mówił pan przewodniczący Paszek. Nowoczesne technologie, postęp technologiczny powoduje, że musimy zdążyć za tym rozwojem. Ja w Ministerstwie Edukacji Narodowej nadzoruję Departament Kształcenia Zawodowego. Rozmawiamy z polskimi branżami o bardzo wielu tematach związanych z postępem technologicznym. Efektem tych rozmów jest 11 nowych zawodów, które od 1 września tego roku zostały uruchomione w polskich szkołach.
Patriotyzm czasu wojny, patriotyzm czasu pokoju jest zawarty w tej ustawie. To wysoka izba zdecyduje o ostatecznym jej zakresie. Natomiast z wielką dumą młodzi Polacy wypowiadali, wypowiadają I będą wypowiadać słowa przysięgi wojskowej, chłopcy I dziewczęta wtedy mają pewność, że polskie państwo stoi za nimi murem. Natomiast ta dzisiejsza debata nie bardzo o tym świadczy. Żołnierz musi liczyć 1 na drugiego.
Natomiast tutaj dzisiaj wywołana ta dyskusja świadczy o tym, o czym wspomniał pan przewodniczący Krzysztof Paszyk, że nawet w tak ważnych sprawach jak bezpieczeństwo, czego doświadczamy w ostatnich miesiącach, ale również patriotyzm jest polem do wielkich różnic. Nie padały tu podpowiedzi, że chcemy taki zapis, że chcemy takie rozwiązanie, tylko była 1 wielka krytyka. Jako Ministerstwo Edukacji Narodowej odpowiemy na te pytania, które były do nas skierowane, również dotyczące poprawek na komisji. Panie marszałku, dziękuję bardzo.
Speaker 1
Bardzo dziękuję. Proszę o zabranie głosu sprawozdawcę komisji pana posła Wiesława Różyńskiego.
Wiesław Różyński
Szanowny panie marszałku, wysoka izbo, panie ministrze. Bardzo chciałbym na początku podziękować wszystkim państwu, posłankom I posłom, za wzięcie udziału w dyskusji nad projektem Polskiego Stronnictwa Ludowego, projektem patriotycznym, wprowadzającym temat bardzo ważny w dzisiejszych czasach. I zauważyłem, że zarówno z lewej, jak I z prawej wszyscy państwo posłowie zgadzali się z faktem, że jest potrzebny patriotyzm, że patriotyzm powinien być również w szkole, od szkoły, od najmniejszego wychowanie w duchu patriotycznym, ale też każdy, zauważyłem, miał swój pomysł na patriotyzm jego zdaniem. Przy przyjęliśmy, przyjmuję niektóre wypowiedzi krytyczne, ale tę krytykę konstruktywną. Na pewno nikt z państwa wcześniej nie zaproponował
Przez 8 lat, tutaj patrząc, wychowania patriotycznego. Zrobił to klub Polskiego Stronnictwa Ludowego I dzisiaj rozmawiamy o patriotyzmie. Tutaj były osoby, które chciały, żeby inne osoby były wykazane tutaj, czy święci. Jest naprawdę mamy bardzo dużo bohaterów I z świętych I gospodarczych. Ja tylko przypomnę, jak tworząc tutaj, w tej ustawie, projekcie ustawy, ten patriotyzm gospodarczy, że chcielibyśmy powrócić również do tych naszych wspaniałych konstruktorów, ale myśl technicznej w świecie, jaką była Maria, Maria Skłodowska-Curie, jak był tutaj pan Badach Łukasiewicz.
Chcieliśmy właśnie te postacie pod te kluby,
pod te
Wiesław Różyński
kluby gospodarcze, innowacyjne, żeby też pokazać ten patriotyzm gospodarczy, uczyć dobrych tutaj praktycznych, ale przede wszystkim dobrej nauki, twórczej tego, naszych tutaj wcześniej, wcześniej prowadzących te zajęcia. Chciałbym też tutaj się odnieść do pana Józefa Ciuka, który krytykował wszystko. Na komisji złożył z 8 poprawek, z
Speaker 1
8 Pani po sprawie wszystko. Ja nawet miałem wrażenie, że przy pana wystąpieniu pan poseł skłania się ku niektórym tezom.
Wiesław Różyński
Nie, nie, nie, ale nie, no chcę powiedzieć, że przesunięcie niektórych programów na 2000, na 3021. Rok to było naprawdę niepoważne. Właśnie tego typu te państwo, państwo tego typu poprawki były. Chcemy, bo ustawę wprowadza się w 3000. Sposób.
Wszyscy chcemy, by wychowanie patriotyczne było w naszych szkołach. Mamy specjalne wyzwania w specjalnym czasie, by już dzisiaj, a jutro zaczyna się już dziś, uczyć patriotyzmu, uczyć zarządzania, zarządzania, uczyć wspólnych działań obywatelskich. Tutaj dbając, kochając ojczyznę, dbając o swoje właśnie środowisko, które też w tym programie jest. I tutaj padało, padały słowa odnośnie programu kościuszkowskiego. Uważam, nie przeszkadza ten program w innych programach, daje możliwość wykazania się w dziedzictwie kulturowym poprzez plakaty, uroczystości, programy, które są związane z dziedzictwem kulturowym, z patriotyzmem tutaj, które wyobraża sobie młodzież, no to są przewidziane konkursy.
Faktycznie były tu słowa, że zostało wycofane Komisja Edukacji Narodowej, która była bardziej rozbudowana, ale zostaliśmy przy tym programie, który teraz chcemy, chcemy wprowadzić. Tutaj też nie chcemy, by szkoły były na siłę traktowane. Chcemy pokazać, mamy bardzo dobrych nauczycieli, którzy z szeregi, z szeregu gamy tych miejsc do odwiedzenia wybiorą te najlepsze, które ich zdaniem będą konsekwentne dla wychowania patriotycznego, tego lokalnego, niekoniecznie daleko od mieszkańców, daleko od swojej szkoły. Tutaj nie będziemy zmuszać nauczycieli na pracę ponad godzinach. Myślę, że projekt, jeśli będzie Chluby inżynierskie?
Słucham? Próby inżynierskie to jest bardzo dobry pomysł, bardzo dobry program. Wyposażenie myślę, że program również, ministerstwo pomoże w wyposażeniu pracowni, które będą ku temu potrzebne I jest tutaj w programie finansowanie doskonalenia nauczycieli. Niektórzy chcielibyśmy, na pewno by ten wniosek poparli, tylko żebyśmy zmienili barwę. Był taki projekt, taki wniosek.
Tak patrzę. Jeszcze raz podkreślam, dzisiejsze wyzwania to czas szczególny. Cieszy mnie, że ten patriotyzm jest po każdej stronie sali, ale to tylko słowo, a tutaj ze strony prawej, tak jak wcześniej chyba powiedział, chcą mieć monopol, że tylko oni potrafią wychowywać w patriotyzmie, a niestety ich słowa, działania, chociażby willa plus przez ministra, kilku ministrów w ciągu ośmiu lat I nie poddają, nie podjęli tematu. Ale jeszcze raz na zakończenie, jakbym komuś nie odpowiedział, to proszę bardzo. Jeszcze raz na zakończenie bardzo dziękuję za dyskusję, za tą debatę, za ten, czytanie projektu.
Dziękuję bardzo.
Speaker 1
Bardzo dziękujemy panu posłowi. Zamykam dyskusję. W związku z tym, że w czasie drugiego czytania zgłoszono do przedłożonego projektu ustawy poprawki, Marszałek Sejmu kieruje ten projekt ustawy ponownie do Komisji Edukacji I Nauki w celu przedstawienia sprawozdania. Przystępujemy do rozpatrzenia piętnastego punktu porządku dziennego, sprawozdanie Komisji Zdrowia o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy prawo farmaceutyczne druki numer 3002300 20. Proszę pana posła Krzysztofa Bujarskiego o przedstawienie sprawozdania Komisji.
Krzysztof Bojarski
Panie marszałku, wysoka izbo, sprawozdanie Komisji Zdrowia o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy prawo farmaceutyczne druk nr 2 3002. Marszałek Sejmu zgodnie z artykułem trzydziestym siódmym ustęp 1. I artykułem czterdziestym ustęp 1. Regulaminu skierował w dniu jedenastego sierpnia 2000 dwudziestego szóstego roku powyższy projekt ustawy do Komisji Zdrowia do pierwszego czytania. Komisja Zdrowia po przeprowadzeniu pierwszego czytania oraz rozpatrzeniu tego projektu ustawy na posiedzeniu w dniu drugim września wnosi do wysokiego Sejmu uchwalenie załączonego projektu ustawy.
W trakcie prac komisji podczas pierwszego czytania został zgłoszony 1 wniosek mniejszości. Dziękuję bardzo.
Speaker 1
Ustalił, że w dyskusji nad tym punktem porządku dziennego wysłucha pięciominutowych oświadczeń w imieniu klubów I trzyminutowych oświadczeń w imieniu kół. Jako 1. Głos zabierze pan poseł Krzysztof Bojarski, tym razem w roli przedstawiciela swojego klubu, Koalicji Obywatelskiej.
Krzysztof Bojarski
Panie marszałku, pani minister, wysoka izbo. Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Koalicji Obywatelskiej do projektu zmiany ustawy prawo farmaceutyczne. Proponowane zmiany w ustawie z dnia 6 września 2000 e 1 roku prawo farmaceutyczne są wynikiem wyroku z dnia dziewiętnastego czerwca 2000 dwudziestego piątego roku wydanego przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W związku ze złożoną skargą do Komisji Europejskiej w roku 2000 trzynastym, Skarga była skutkiem wprowadzenia zmian w prawie farmaceutycznym w roku 2000 e 12, zmian, które spowodowały całkowity zakaz reklamy aptek I punktów aptecznych. Projekt ustawy o zmianie ustawy prawo farmaceutyczne ma na celu uchylenie całkowitego zakazu reklamy aptek I punktów aptecznych oraz określenie zasad prowadzenia reklamy aptek I punktów aptecznych.
Celem tego projektu jest, celem tego projektu jest zapewnienie zgodności jak artykuł dziewięćdziesiątego czwartego, podpunkt a prawa farmaceutycznego z artykułem 8 ustęp 1 dyrektywy o handlu elektronicznym. W projekcie wprowadzono następujące zmiany, przede wszystkim wprowadzono definicję reklamy aptek I punktów aptecznych, a także wskazano jaka reklama jest niedozwolona poprzez wprowadzenie przepisów mających na celu zapewnienie skutecznej ochrony pacjentów przed negatywnymi skutkami reklamy. Wprowadzono zakaz oferowania klientom korzyści materialnych, pacjentom korzyści materialnych I niematerialnych, takich
Krzysztof Bojarski
Programy lojalnościowe czy różnego rodzaju formy rabatu. Wprowadzenie, wprowadzono ograniczenie reklamy porównawczej zgodnie z ustawą o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Wprowadzono również zakaz reklamy kierowanej do dzieci I młodzieży do osiemnastego roku życia. Wprowadzono zakaz wykorzystywania w reklamie wizerunku osób publicznie znanych, osób posiadających wykształcenie medyczne lub sugerujących posiadanie takiego wykształcenia. Zakazano wprowadzania w błąd I przekazywania treści, że w przypadku braku skorzystania z ofert nastąpi pogorszenie stanu zdrowia.
I co istotne, podniesioną karę za naruszenie zasad prowadzenia reklamy do 100000 złotych. Po ponownej analizie projektu pragnę w imieniu klubu złożyć 4 poprawki, których celem jest doprecyzowanie wskazanych przepisów poprzez zakaz wykorzystywania w reklamie aptek lub punktu aptecznego autorytetu osób posiadających wykształcenie farmaceutyczne lub sugerujących posiadanie takiego wykształcenia. Kolejna poprawka wprowadza obowiązek zgodności z reklamy z artykułem szesnastym ustęp 1. Punkt 1 3 ustawy z dnia szesnastego kwietnia 1900 dziewięćdziesiątego trzeciego roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz wprowadzona jest bardzo istotna poprawka, której celem jest zwiększenie kary nałożonej na podmioty, które w obszarze reklamy aptek I punktów aptecznych łamią stosowne regulacje do wysokości jednego miliona złotych I powiązanie wysokości tej kary z ilością posiadanych aptek. Klub Koalicji Obywatelskiej rekomenduje przyjęcie proponowanych poprawek I poprzez, I poprze projekt zmiany ustawy prawa farmaceutyczne.
Ta ustawa jest o tyle ważna, że dzisiaj w świetle wyroków, które zapadły, tak naprawdę nie ma żadnych regulacji mówiących o sposobie prowadzenia reklamy punktów aptecznych I aptek. I jednocześnie, jednocześnie nie działa wcześniej obowiązujący zakaz takiej reklamy. Dlatego Koalicja Obywatelska po zaproponowane zmiany. Dziękuję.
Speaker 1
Bardzo dziękuję. Przyjmuję poprawki I zapraszam panią poseł Katarzynę Sujkę, która przedstawi stanowisko klubu parlamentarnego Prawo I Sprawiedliwością.
Katarzyna Sójka
Serdecznie dziękuję szanowny panie marszałku. W imieniu klubu Prawo Sprawiedliwość, Prawo I Sprawiedliwość chcę przedstawić stanowisko wobec proponowanych zmian w ustawie Prawo farmaceutyczne, które dotyczy reklamy aptek I punktów aptecznych. Chcemy rozpocząć od rzeczy w zasadzie podstawowej. Apteka nie jest zwykłym sklepem. Jest elementem systemu ochrony zdrowia.
Miejscem, w którym pacjent powinien otrzymać nie tylko produkt leczniczy, ale przede wszystkim profesjonalną pomoc, fachową poradę I bezpieczeństwo farmakoterapii. A farmaceuta nie jest sprzedawcą. Jest osobą, która wykonuje samodzielny zawód medyczny I właśnie ten profesjonalny charakter apteki powinien być punktem wyjścia do stanowienia całego prawa. Wysoka Izbo w uzasadnieniu projektu rząd powołuje się na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I dlatego warto postawić 1 zasadnicze pytanie.
Czy wyrok TSUE rzeczywiście zobowiązuje polskiego ustawodawcę do tak szerokiego poluzowania zasady reklamy aptek, jakie proponuje dzisiaj rząd? Bo czym innym jest wykonanie orzeczenia, a czym innym przyjęcie konkretnego modelu liberalizacji. Klub parlamentarny Prawo I Sprawiedliwość uważa, że naszym, naszym zdaniem powinno być przede wszystkim stworzenie prawa, które chroni pacjenta. Nie chcemy, aby apteka zaczęła funkcjonować jak zwykły punkt sprzedaży detalicznej, który walczy o klienta promocją, reklamą czy marketingiem. Bo w przypadku leków nie mamy do czynienia ze zwykłym produktem konsumpcyjnym.
Pacjent często przychodzi do apteki dlatego, że jest chory. Może przyjmować kilka albo nawet kilkanaście leków, może być osobą starszą, może nie wiedzieć, który lek, który produkt jest dla niego niewłaściwy. I właśnie dlatego potrzebuje farmaceuty, a nie przede wszystkim reklamy. W ogóle tej reklamy nie potrzebuje. Dlatego nie możemy dopuścić do sytuacji, w której interes marketingowy I przede wszystkim sprzedażowy zacznie wypierać profesjonalną rolę profesjonalną rolę farmaceuty.
My nie jesteśmy przeciwni informacji, bo jeśli apteka chce poinformować pacjenta, że tutaj wykonujemy szczepienia, tutaj prowadzimy opiekę farmaceutyczną, czy na przykład tutaj można wykonać przegląd lekowy, to takie informacje są, które mogą być w zasadzie dla pacjenta wartościowe I mogą być dla pacjenta potrzebne. Ale zupełnie czymś innym jest informacja, a czymś innym jest komercyjna reklama nastawiona na zwiększenie sprzedaży produktu, który znajduje się w aptece. I nie chcemy, aby taki właśnie przekaz, że na przykład tu możesz otrzymać profesjonalną pomoc farmaceutyczną, został zastąpiony przekazem, przyjdź do nas, bo mamy promocję. To są 2 zupełnie inne modele funkcjonowania apteki. I szczególnej uwagi wymaga również kwestia dużych sieci aptecznych I ich marek.
Nie możemy też tworzyć prawa, które łatwo będzie można obejść po poprzez jakiś prosty zabieg. Na przykład nie reklamujemy apteki, reklamujemy tylko markę. Jeżeli apteka, jeżeli reklama apteki, przepraszam, reklama marki w rzeczywistości służy promowaniu całej sieci aptek I kierowaniu pacjentów do jednej placówki, do jej placówek, przepisy powinny to jasno obejmować. Dlatego potrzebne są takie regulacje, które są precyzyjne, które dotyczą również reklamy sieci, marek I generalnie grup aptek. Nie chodzi o ograniczenie przedsiębiorczości, tylko o to, aby przepisy dotyczące reklamy rzeczywiście działały I nie mogły być obchodzone przez konstrukcję jakąkolwiek marketingową.
Szanowni państwo, naszym zdaniem potrzebujemy dzisiaj nie tyle odpowiedzieć na pytanie czy reklamować apteki, ale na pytanie podstawowe, jaką apteką chcemy mieć w Polskim systemie ochrony zdrowia? Czy ma to być miejsce, w którym najważniejsza jest sprzedaż I walka o klienta? Czy ma być to miejsce, w którym najważniejszy jest pacjent I profesjonalizm farmaceuty I myśleć czy to jest to? I dlatego Prawo I Sprawiedliwość opowiada się właśnie za tym drugim rozwiązaniem. Potrzebujemy takich przepisów, które umożliwią aptekom rzetelne informowanie pacjentów o świadczonych usługach, ale jednocześnie stworzą jasne granice dla agresywnego marketingu I komercjalizacji aptek.
Potrzebujemy prawa, które będzie stawiało bezpieczeństwo pacjenta przed interesem jakimkolwiek marketingowym. I myślę, że szanowne panie marszałku, wysoka izbo, chcę zakończyć to bardzo prostym stwierdzeniem. Nie jesteśmy przeciwni informacji, tylko jesteśmy przeciwni komercjalizacji aptek. Dlatego składamy dzisiaj poprawki do przedstawionego projektu I zabiegamy o takie ukształtowanie przepisów, aby wykonując konieczne zmiany w tym prawie farmaceutycznym, stawiając też pytanie czy one są konieczne, które są konieczne, nie zgubić tego, czym apteka powinna być w pierwszej kolejności placówką ochrony zdrowia, a nie kolejnym kanałem komercyjnej sprzedaży. Bardzo dziękuję I zostawiam, przedstawiam poprawki.
Speaker 1
Dziękuję, przyjmuję poprawki I zapraszam panią poseł Annę Kwiecień, która przedstawi stanowisko klubu Rozwój Plus.
Anna Kwiecień
Brawa, prawo dla pani minister. Dziękuję bardzo panie marszałku, wysoka izbo, panie ministrze. Stajemy dzisiaj przed projektem, który przedstawiany jest jako rozwiązanie korzystne dla pacjentów I farmaceutów, prawo farmaceutyczne. Ale kiedy czytamy go dokładnie, trzeba zadać podstawowe pytanie, czy naprawdę rozwiązujemy problemy polskich pacjentów? Czy otwieramy kolejny obszar ochrony zdrowia na agresywny marketing I walkę o klienta?
Bo apteka to niezwykły, to nie jest zwykły sklep. Lek to nie jest zwykły produkt, a pacjent nie jest zwykłym konsumentem, którego należy przyciągać reklamą, promocją czy programem, programem lojalnościowym. Obowiązujący artykuł 94 a prawa farmaceutyczne, farmaceutycznego jasno stanowi, że reklama aptek I punktów aptecznych oraz ich działalność jest zabroniona. Dopuszczona jest jedynie informacja dotycząca lokalizacji I godzin pracy apteki. Ten zakaz nie powstał bez powodu.
Jego celem było ograniczenie sytuacji, w której konkurencja między aptekami zaczyna opierać się na marketingu, promocjach I zachęcaniu pacjenta do określonych zakupów. A teraz proponuje się odejście od tego modelu. A ja pytam, czy naprawdę tego dzisiaj potrzebują polscy pacjenci? Czy pacjent, który przychodzi do apteki po lek na nadciśnienie, cukrzycę, chorobę serca czy antybiotyk potrzebuje przede wszystkim reklamy? Potrzebuje kolejnej kampanii promocyjnej, czy może potrzebuje farmaceuty, który będzie miał dla niego czas, sprawdzi jego leki, zwróci uwagę na możliwość interakcji I wyjaśni jak prawidłowo stosować terapię.
Jeżeli naprawdę chcemy rozwijać opiekę farmaceutyczną, jestem za. Jeśli chcemy rozwijać przegląd lekowy I usługi farmaceutów, twórzmy dobre rozwiązania. Ale nie możemy mylić rozwoju opieki farmaceutycznej z liberalizacją reklamy aptek. Wysoka Izbo, jest jeszcze 1 fundamentalny problem. Kto będzie kontrolował granice pomiędzy informacją a reklamą?
Jeżeli farmaceuta będzie mógł informować o świadczeniach, o świadczonych przez siebie usługach, gdzie kończy
Anna Kwiecień
Informacja, a zaczyna się reklama. Czy komunikat w naszej aptece wykonujemy szczepienia jest informacją, a 2. Komunikat w naszej aptece wykonujemy szczepienia szybko, profesjonalnie I w atrakcyjnej cenie jest już reklamą. A co z promocją w Internecie? Co z mediami społecznościowymi?
Co z programami lojalnościowymi? Co z promocjami sieci aptektycznych? Co z reklamą kierowaną bezpośrednio do osób starszych. To nie są pytania teoretyczne. To są pytania o praktyczne funkcjonowania tego prawa I dlatego oczekujemy od rządu jasnej odpowiedzi.
Jakie dokładne mechanizmy mają zagwarantować, że liberalizacja reklamy nie doprowadzi do komercjalizacji decyzji dotyczących zdrowia pacjenta? Kolejna sprawa to małe, niezależne apteki. Duża sieć ma pieniądze na marketing, profesjonalne kampanie internetowe, reklamy w mediach I rozbudowane programy promocyjne. Mała apteka często ma coś zupełnie innego, Farmaceutę, który zna swoich pacjentów od lat, w małych miejscowościach, w małych, w małych osadach. Jeżeli otworzymy rynek reklamy, nie możemy udawać, że wszyscy będą mieli takie same możliwości.
Nie będą. Mamy również kolejne pytania. Dlaczego w sytuacji, kiedy polski system ochrony zdrowia zmaga się z tak wieloma problemami, Priorytetem legislacyjnym ma być właśnie liberalizacja reklamy aptek. Pacjenci czekają na świadczenia, brakuje pieniędzy w systemie, rośnie presja kosztowa, farmaceuci mają coraz więcej zadań, a my zajmujemy się tym, czy apteka będzie mogła prowadzić działalność reklamową w szerszym zakresie. Jeżeli mamy dodatkową energię legislacyjną, skierujmy ją tam, gdzie pacjent rzeczywiście jej potrzebuje.
Zadbajmy o dostępność leków, zadbajmy o bezpieczeństwo w farmakoterapii, zadbajmy o opiekę farmaceutyczną, zadbajmy o dostępność aptek na terenach wiejskich I w małych miejscowościach. Zadbajmy o to, aby farmaceuta miał czas dla pacjenta, a przede wszystkim nie pozwólmy, aby pacjent stał się celem kampanii marketingowej. Wysoka Izbo, możemy rozwijać usługi farmaceutów bez tworzenia rynku agresywnej reklamy aptek, możemy informować pacjentów bez zamieniania informacji w marketing, możemy wspierać małe apteki bez tworzenia przewagi dla największych sieci. I właśnie tego oczekujemy od dobrej ustawy. Dlatego apeluję o ponowne przeanalizowanie tego projektu I wprowadzenia takich zabezpieczeń, które postawią w centrum pacjenta, bezpieczeństwo leczenia I niezależność farmaceuty, a nie interes rynku reklamowego, bo w ochronie zdrowia podstawową zasadą powinno być najpierw pacjent, później biznes.
Dziękuję bardzo.
Speaker 1
Pani poseł Jolanta Zięba-Gzik przedstawi stanowisko klubu parlamentarnego Polskie Stronnictwo Ludowe 3. Droga. Najlepiej jakby biznesu w ogóle nie było, pani poseł Anno. Najlepiej jakby biznesu w ogóle nie było, tylko pacjent.
Speaker 70
Przyzna pan panie marszałku. No, cieszę się, że taka zgodność pani Bardzo
Jolanta Zięba-Gzik
dziękuję. Panie marszałku, panie minister, wysoka izbo. W imieniu klubu parlamentarnego Polskiego stronnictwa ludowego przedstawiam stanowisko do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo farmaceutyczne, zawartego w druku nr 3000 e 2. Przedłożony projekt dotyczy ważnej zarówno dla pacjentów, farmaceutów, jak I przedsiębiorców prowadzących apteki I punkty apteczne. Jego istotą jest odejście od obowiązującego od 1 stycznia 2000 dwunastego roku całkowitego zakazu reklamy aptek I zastąpienia go zasadą, zgodnie z którą reklama będzie możliwa, ale w jasno określonych granicach.
Zmiana ta jest konieczna również z punktu widzenia prawa europejskiego. Dziewiętnastego czerwca 2025. 2. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że polski całkowity zakaz reklamy aptek narusza między innymi swobodę przedsiębiorczości I swobodę świadczenia usług. Projekt ma więc doprowadzić polskie przepisy do zgodności z prawem Unii Europejskiej.
Nie chodzi o to, aby po prostu znieść zakaz I pozostawić pełną dowolność. Chodzi o stworzenie takich zasad, które z jednej strony pozwolą aptekom informować pacjentów o swojej ofercie, a z drugiej zabezpieczą pacjenta przed agresywnym marketingiem. To szczególnie istotne, ponieważ apteka nie jest zwykłym sklepem, jest placówką ochrony zdrowia publicznego. W aptece pacjent nie tylko kupuje lek, może uzyskać poradę farmaceutyczną dotyczącą prawidłowego stosowania produktu leczniczego, dawkowania czy możliwych interakcji. Farmaceuci wykonują wywiady farmaceutyczne, pomiary ciśnienia, sprawują opiekę farmaceutyczną, a w określonych przypadkach w aptekach wykonywane są również szczepienia ochronne.
Pacjent powinien więc mieć możliwość dowiedzenia się, jakie świadczenia I usługi oferuje konkretna placówka. Informacja o tym, że w danej aptece można skorzystać z określonej usługi, nie powinna być traktowana tak samo jak agresywna reklama, nastawiona wyłącznie na zwiększenie sprzedaży. Dlatego ważne są zabezpieczenia zapisane w projekcie. Po 1. Reklama nie będzie mogła polegać na oferowaniu korzyści w zamian za zakup produktów czy skorzystanie z usług.
Nagrody, programy lojalnościowe, różnego rodzaju gratyfikacje czy rabaty uzależnione od wcześniejszych zakupów. Chodzi o to, aby decyzja pacjenta nie było, nie była motywowana chęcią zdobycia nagrody, ale jego rzeczywistą potrzebą zdrowotną. Projekt zakazuje też reklamy porównawczej. Apteka nie powinna konkurować z inną apteką poprzez przekaz, który może prowadzić do manipulacji, deprecjonowania konkurencji czy budowania wrażenia, że zdrowie pacjenta można sprawdzić, sprowadzić do prostego wyboru. U nas jest lepiej niż gdzie indziej.
Apteka, choć funkcjonuje również jako przedsiębiorstwo, pełni szczególną rolę w systemie ochrony zdrowia. Istotna jest także ochrona dzieci I młodzieży. Reklama nie będzie mogła być kierowana do osób poniżej osiemnastego roku życia, ani posługiwać się ich wizerunkiem czy głosem. Zakazane będzie wykorzystanie w reklamie wizerunku lub głosu osób publicznie znanych, osób posiadających wykształcenie medyczne lub sugerujące jego posiadanie. Projekt zabrania stosowania przekazu opartego na strachu, sugerowania, że niekorzystnie, że korzystanie z oferty apteki spowoduje pogorszenie zdrowia lub brak poprawy.
Zakazana będzie również reklama wprowadzająca w błąd. Pacjent powinien otrzymywać informacje, a nie być poddawany presji. Wzmocniono także kompetencje Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego. W przypadku naruszenia przepisów będzie on mógł nakazać nie tylko zaprzestanie niezgodnej z prawem reklamy, ale również publikację decyzji, publikację sprostowania reklamy wprowadzającej w błąd czy usunięcie stwierdzonych naruszeń. Projekt przewiduje również zwiększenie maksymalnej kary administracyjnej z 50 do 100000 złotych.
Podczas posiedzenia komisji odbyła się dyskusja dotycząca wysokości kary. We wniosku mniejszości zaproponowano, aby maksymalna kara miałaby wynosić aż 10000000 złotych. Tak daleko idąca sankcja byłaby trudna do uznania za proporcjonalną, szczególnie że duża część podmiotów prowadzących apteki I punkty apteczne należy do sektora małych, mikro, małych I średnich przedsiębiorstw. Jako klub Polskiego Stronnictwa Ludowego dlatego przychylamy się do poprawki, którą złożyła Koalicja Obywatelska, aby kara wynosiła do jednego miliona złotych I była powiązana z ilością aptek. Z jednej strony odchodzimy od całkowitego zakazu, który został zakwestionowany przez TSUE, z drugiej strony zachowujemy mocne zabezpieczenia, aby reklama nie prowadziła do nadmiernej leków, nie wykorzystywała emocji pacjentów I nie sprowadzała apteki do roli zwykłego sklepu.
Pacjent powinien wiedzieć, gdzie może uzyskać określoną usługę, świadczenie czy poradę. Powinien mieć dostęp do rzetelnej informacji, ale jednocześnie jego zdrowie nie może być przedmiotem agresywnej rywalizacji marketingowej. Jako klub Polskiego stronnictwa ludowego pozytywnie oceniamy projekt ustawy I będziemy głosować za jego przyjęciem.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Szanowni państwo, chciałbym poinformować, że zdążymy jeszcze wysłuchać wystąpienia pani poseł Wichy, o ile by skracała swoje wystąpienie, to jeszcze koledzy z Konfederacji I na tym przerwa. Do której? Do dziewiętnastej. Do dziewiętnastej 45.
Joanna Wicha
Panie, szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Procedowany dziś projekt wykonuje wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który zakwestionował obowiązujący w Polsce całkowity zakaz reklamy aptek. Nie jestem zwolenniczką traktowania aptek jak kolejnego sklepu, który ma coraz skuteczniej zabiegać o klienta, ale ta zmiana może pomóc nagłośnić coś, na czym akurat bardzo nam zależy, nowe kompetencje farmaceutów. Lewica od kilku lat przekonuje, że należy odejść od myślenia, że do wszystkiego potrzebny jest lekarz. Wierzymy w mądre przenoszenie zadań w obrębie zawodów medycznych.
Daliśmy farmaceutom nowe kompetencje. Teraz pacjenci muszą jeszcze wiedzieć, że mogą z nich korzystać. I temu między innymi służy ta ustawa. Znika całkowity zakaz reklamy aptek obowiązujący od 2000 dwunastego roku. Apteki będą mogły informować I reklamować
usługi
Leczone przez farmaceutów. Szczepienia, opiekę farmaceutyczną, przeglądy lekowe czy podstawowe badania diagnostyczne. To ważne dla pacjentów. Nowe kompetencje farmaceutów niewiele zmieniają, jeśli pacjent nadal będzie przekonany, że apteka służy wyłącznie do realizacji recepty. Jeżeli potrzebne świadczenie może bezpiecznie wykonać farmaceuta, pacjent powinien wiedzieć, że ma taką możliwość.
Ale zniesienie całkowitego zakazu nie oznacza reklamowej wolnej Amerykanki. I dobrze. Podczas prac Komisji Zdrowia samorząd farmaceutów zwraca uwagę na ryzyko powrotu do konkurowania promocjami I wykorzystywania autorytetu farmaceuty do zwiększenia sprzedaży. To są zasadne obawy. Pacjent to nie jest po prostu klient.
Kiedy, kiedy choruje albo boi się o zdrowie bliskich, ufa wiedzy farmaceuty. Informacja, że farmaceuta może go zaszczepić, wykonać badanie czy przeprowadzić przegląd, przegląd lekowy to jest 1. Tworzenie popytu na produkt, którego pacjent nie potrzebuje, to jest zupełnie coś innego. Dlatego projekt nie zastępuje całkowitego zakazu brakiem zasad. Reklama wprowadzająca pacjenta w błąd nadal będzie niedopuszczalna.
Nie będzie też można oferować korzyści w zamian za zakup produktu czy skorzystania z usługi. Za złamanie nowych zasad będą też poważniejsze konsekwencje. Tutaj już przede mną koledzy wspomnieli, że ta kara będzie wynosiła więcej niż mieliśmy w podstawowym projekcie I ja się absolutnie też z tym zgadzam. W pracach komisji wzmocniliśmy również narzędzia inspekcji farmaceutycznej tak, żeby reakcja państwa nie przychodziła dopiero wtedy, kiedy nielegalna kampania zdążyła już osiągnąć swój cel. To jest zasadna I rozsądna równowaga.
Wykonujemy wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej I odchodzimy od całkowitego zakazu, którego w obecnym kształcie nie można utrzymać, ale nie robimy z apteki kolejnego sklepu walczącego o do, o klienta. Chcemy za to, żeby pacjent wiedział, co można zrobić dla, co może zrobić dla niego farmaceuta, żeby farmaceuci mogli rzeczywiście korzystać z kompetencji, które im powierzamy I żeby, żebyśmy nie marnowali ich wiedzy w systemie, w którym są, za, ze zbyt wieloma sprawami pacjent nadal trafia od razu do lekarza. Dlatego lewica zagłosuje za przyjęciem tej ustawy. Dziękuję.
Speaker 1
I prosimy kolegów z Konfederacji o błyskawiczną wypowiedź I na tym będziemy kończyli.
Witold Tumanowicz
Panie marszałku, wysoka izbo. Całkowity zakaz reklamy aptek obowiązuje w Polsce od dwunastego roku I dobrze, że wreszcie zostanie zlikwidowany. Przez lata doszliśmy do sytuacji, której apteka mogła właściwie tylko poinformować pacjenta, gdzie się znajduje, w jakich godzinach jest otwarta. Ten zakaz był po prostu zbyt daleko idący. Projekt pozwoli aptekom szerzej informować o swojej działalności I ofercie, jednocześnie nie wprowadza pełnej swobody reklamy.
Nadal pozostaje cały katalog ograniczeń dotyczących tego, w jaki sposób apteka może się reklamować I zachęcać klientów do skorzystania ze swojej oferty. I tutaj mamy pewne zastrzeżenia. Skoro odchodzimy od nadmiernie restrykcyjnego zakazu, to warto było zrobić to możliwie prosto. Tymczasem maksymalna kara za naruszenie, teraz słyszymy, ma ma być jeszcze, ma jeszcze wzrosnąć do miliona złotych. Wątpliwości może również budzić zakaz oferowania korzyści w zamian za zakup czy skorzystanie z usług apteki, który może ograniczyć stosowanie różnego rodzaju rabatów I programów lojalnościowych.
Pozytywnie oceniamy natomiast umorzenie niezakończonych postępowań prowadzonych na podstawie dotychczasowych przepisów. Skoro państwo odchodzi od całkowitego zakazu reklamy, dalsze prowadzenie tych spraw byłoby trudne do uzasadnienia. Część rozwiązań tego projektu budzi nasze zastrzeżenia, ale najważniejsze jednak to, że po czternastu latach odchodzimy od praktycznie całkowitego zakazu reklamy aptek. To zmiana w dobrym kierunku. Dziękuję bardzo.
Michał Połuboczek
Panie marszałku, wysoka izbo, krótko. Jest to projekt idący w bardzo dobrym kierunku. Od 2000 dwunastego roku obowiązuje całkowity zakaz reklamy, przez to farmaceuci nie mogą informować pacjentów o przeglądach lekowych, szczepieniach I tak dalej, I tak dalej, więc myślę, że, że to ułatwi im pracę. Uważam, że to jest dobry projekt I będę za nim głosował. Dziękuję.
Speaker 1
Dziękuję bardzo, elegancko. Ogłaszam przerwę do dziewiętnaście:czterdzieści 5.
Dobry wieczór.
Dobry wieczór.
Monika Wielichowska
Wznawiam obrady. Kontynuujemy rozpatrywanie punktu piętnastego porządku dziennego, sprawozdanie Komisji Zdrowia o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy Prawo Farmaceutyczne. Kontynuujemy wystep wystąpienia w imieniu klubów I kół I serdecznie zapraszam pana posła Norberta Pietrykowskiego z klubu Centrum.
Zapraszam panie pośle.
Norbert Pietrykowski
Bardzo dziękuję pani marszałek za takie miłe zaproszenie. Państwo Ministerstwo, Wysoki Sejmie, stanowisko klubu parlamentarnego Centrum w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo farmaceutyczne. To jest rzeczywiście, jak powiedziała kiedyś mi starsza stażem posłanka, polityka to podejmowanie decyzji trudnych I bardzo trudnych. Dzisiaj ten projekt rządowy niektórzy twierdzą, że zmierza do liberalizacji rynku, ale tak bym... Tak nie uważam.
Myślę, że bardziej projekt ten zmierza do stworzenia modelu kontrolowanej reklamy aptek. Z jednej strony przedsiębiorcy będą mogli, będą mieli możliwość informowania I promowania swojej działalności, a z drugiej strony reklama też ma podlegać pewnym ograniczeniom chroniącym pacjentów oraz zapobiegającym wykorzystywaniu ich potrzeb zdrowotnych do niestety czasem wykorzystywanych bardzo agresywnych działań marketingowych. Po wejściu ustawy w życie, apteki będą mogły reklamować nie tylko samą placówkę, to o co zabiegali oczywiście farmaceuci, ale również legalnie świadczone w aptece usługi. Mam tutaj na myśli przede wszystkim opiekę farmaceutyczną, konsultacje farmaceutyczne, przeglądy lekowe, badania diagnostyczne, pomiar ciśnienia oraz oczywiście szczepienia. Oznacza to istotne zwiększenie możliwości komunikowania pacjentom z zakresu działalności apteki.
Jednocześnie projekt nie zezwala na dowolne formy promocji. Wprowadza bardzo zamknięty katalog działań, których reklama apteki nie może obejmować. Po zmianach reklamy apteki lub produktu aptecznego nie będzie mogła przede wszystkim oferować bezpośrednio lub pośrednio jakichkolwiek korzyści w zamian za zakup asortymentu, skorzystanie z usługi lub świadczenia albo przedstawienie dowodu skorzystania z oferty. Regulacja ta ma przede wszystkim przeciwdziałać.
Takim programom lojalnościowym, promocjom uzależnionym od wcześniejszych zakupów oraz nagrodą czy innym mechanizmom, które mogą skłonić pacjenta do dokonywania zakupów niezależnie od rzeczywistych potrzeb zdrowotnych. Zakazana ma być również reklama porównawcza. Oznacza to, że apteka nie będzie mogła budować przekazu marketingowego poprzez bezpośrednie lub pośrednie porównywanie swojej oferty z ofertą konkurencyjnej apteki. Rząd uzasadnia to między innymi trudnościami w ocenie rzetelności takich porównań oraz ryzykiem wprowadzania pacjentów w błąd. Szczególnie ochroną zostaną objęte osoby małoletnie.
Reklama nie będzie mogła być kierowana do tych osób, które nie ukończyły osiemnastego roku życia oraz ograniczenia obejmuje także osoby znane publicznie oraz osoby posiadające wykształcenie medyczne lub sugerujące takie wykształcenie. Niedopuszczalne będzie również odwoływanie się do zaleceń takich osób. Istotny będzie również zakaz reklam wykorzystujących strach lub poczucie zagrożenia zdrowotnego. Tym samym ograniczenia obejmują również przekazy reklamowe tworzone z wykorzystaniem narzędzi sztucznej inteligencji. Projekt wprowadza także ważną zasadę, zgodnie z którą zakazane działania pozostają niedozwoloną formą reklamy niezależnie od tego, czy ta reklama jest prowadzona, finansowana lub organizowana przez sam podmiot prowadzący aptekę, czy przedmiot, czy podmiot 3.
Oczywiście. Ma to znaczenie zwłaszcza w przypadku sieci aptecznych, franczyzy czy współpracy z innymi przedsiębiorstwami. Sam fakt, że reklamę przygotował I sfinansował podmiot zewnętrzny, nie będzie oznaczał, że przekaz przestaje być reklamą apteki. Jednocześnie przepis o karze pieniężnej odnosi odpowiedzialność finansową do tego, kto prowadzi tę reklamę. Komisja nie przyjęła propozycji dostrzeżenia sankcji również na podmiot, który reklamę wyłącznie finansuje lub organizuje.
W pierwotnym projekcie rządowym Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w przypadku stwierdzenia naruszenia zasad reklamy miał na zakazywać zaprzestanie jej prowadzenia. Oczywiście jest to ta ustawa Klub Parlamentarny Centrum kierując się bezpieczeństwem zdrowotnym Polek I Polaków popiera ten rządowy projekt zmiany ustawy Prawo farmaceutyczne, aczkolwiek zgłaszamy 2 poprawki. Przedłożę te poprawki na ręce pani Marszałek.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo, panie Pośle. Wysoka Izbo, pozwólcie, że serdecznie przywitam uczennice I uczniów z klasy szóstej d z Gryfina, ze stolicy powiatu gryfińskiego. Serdecznie was tutaj witamy wszystkich. Pamiętajcie, jesteście w miejscu, w którym wasz głos I wasze pytania I wasze spojrzenie na przyszłość mają ogromne znaczenie I korzystajcie, zadawajcie je, bądźcie aktywni I korzystajcie z wiedzy I doświadczenia posła, który was tutaj zaprosił, czyli Grzegorza Napieralskiego. Witamy was serdecznie.
A mi nie pozostaje nic innego jak zaprosić pana posła Jarosława Sachaiko, ale pana posła nie widzę, za to widzę panią posłankę Marcelinę Zawiszę z razem. Serdecznie zapraszam.
Marcelina Zawisza
Szanowna pani Marszałek, wysoka izbo, apteka to nie jest zwykły sklep. Wszystkie rzeczy, które są w aptece powinny być sprzedawane tylko I wyłącznie wtedy, kiedy są naprawdę pacjentowi potrzebne. Pod ścisłym nadzorem, pod kontrolą, po to, żeby pomóc w dochodzeniu do zdrowia I żeby nie zaszkodzić. Dlatego kwestia reklamy apteki jest tak trudna do rozmowy, uregulowania I do przeprocedowania na komisji, co widzieliśmy wszyscy. Ale tym bardziej myślę, że warto powiedzieć, co tak naprawdę się wydarzyło.
Ministerstwo Zdrowia zadeklarowało, że do sporej części poprawek wrócimy w drugim czytaniu I muszę powiedzieć, że wydarzyła się w Sejmie rzecz niesłychana. Mieliśmy do czynienia z prawdziwą dyskusją I debatą na komisji I w efekcie zgłaszam poprawki wypracowane wspólnie z posłem bojarskim z Ministerstwem Zdrowia, które idą naprzeciw zgłaszanym poprawkom na komisji I które niwelują te luki, które powstały, więc chciałam podziękować pani minister, bo to była naprawdę niesamowita rzecz, która w polskim parlamencie zdarza się bardzo rzadko, kiedy ministerstwo słyszy o tym, że są luki I mogą wynikać z tego różnego rodzaju problemy, to naprawdę z otwartością podchodzi do proponowanych zmian. I to jest bardzo rzadki przykład, powinien być to standard, ale niestety no nie zdarza się zbyt często, więc tym bardziej doceniam to, że będziemy mogli pracować nad poprawkami, które wypracowaliśmy wspólnie I które mają akceptację strony społecznej I strona społeczna tutaj również znajduje odwzorowanie tego, o co sama prosiła. Mamy między innymi poprawkę o wykorzystaniu wizerunku lub głosu osób posiadających wykształcenie farmaceutyczne. Mamy zwiększenie kar, w tym kary na aptekę, tak żeby sieci apteczne, jeżeli tych aptek reklamowanych będzie więcej, żeby one również miały możliwość ponoszenia odpowiednich I stosownych do liczby aptek, no kosztów złamania prawa, bo o tym de facto mówimy.
Mamy poprawkę, która rozszerza tą kwestię, o której mówiliśmy, czyli stosowanie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. No I tutaj myślę, że te rzeczy pozwolą na to, żeby uszczelnić tę ustawę w sposób, który zabezpieczy pacjentów I mam nadzieję, że tutaj wszyscy ponad podziałami politycznymi po prostu zagłosujemy, żeby ta ustawa była lepsza I żeby to była ustawa, która chroni pacjentów. I oczywiście jest to ustawa realizująca wyrok Trybunału Sprawiedliwości, w związku z czym TSUE wymagało pewnych elementów. One się tutaj znalazły z przyczyn oczywistych. Ta regulacja jest po prostu ważna, żeby zabezpieczyć pacjentów przed agresywną reklamą, która mogłaby mieć miejsce teraz, więc jako koło razem zgłaszamy wypracowane poprawki.
One są tożsame z tymi, które złożył Osopp Bojarski. Dziękuję.
Monika Wielichowska
Bardzo dziękuję. Bardzo dziękuję za poprawki. Zanim przejdziemy do pytań, szanowni państwo, wysoka izbo, ja chciałam serdecznie przywitać w Sejmie muzyków, artystów Filharmonii Poznańskiej imienia Tadeusza Szeligowskiego, którzy to artyści przed chwilą wnieśli w przestrzeń Sejmu, piękno muzyki, emocje I bardzo wyjątkową atmosferę. Bardzo dziękujemy za koncert. Prosimy o jeszcze następnym razem I cieszymy się, że jesteście dzisiaj z nami, szanowni państwo.
Wielkie brawa raz jeszcze. I nie pozostaje mi nic innego jak przejść już do pytań. Mamy tych pytań 14. Wyznaczam czas na zadanie pytania o jedną minutę. Jako pierwszą zapraszam panią poseł Annę Paluch, ale nie widzę, ale jest pan poseł Witold Tumanowicz z Konfederacji.
Panie pośle, mównica I z pana.
Witold Tumanowicz
Panie Marszałek, Uzyskaj izbo. Projekt budzi wątpliwości dotyczące tego, co apteka będzie mogła reklamować poza produktami leczniczymi. I pytanie, czy na podstawie nowych przepisów apteka będzie mogła na przykład reklamować sprzedawane przez siebie kosmetyki, czy na przykład nie dojdzie do sytuacji, w której apteka działająca samodzielnie będzie pod tym względem w gorszej sytuacji niż apteka połączona z drogerią. Dziękuję.
Monika Wielichowska
I zapraszam panią poseł Bożenę Lisowską, Koalicja Obywatelska. Szykuje się pani poseł Kozłowska.
Bożena Lisowska
Pani Marszałek, Wysoki Sejmie. Całkowity zakaz reklamy aptek I punktów aptecznych obowiązywał w Polsce od 1 stycznia 2000 e 12 roku I pozostawał w sprzeczności z prawem Unii Europejskiej. Procedowany rządowy projekt nowelizacji prawa farmaceutycznego wykonuje wyrok TSUE z 19 czerwca 2000 e 25 roku, Likwiduje zakaz I wprowadza zasady prowadzenia reklam aptek chroniące pacjentów. Fundamentem projektu jest artykuł 94 a, który zakazuje między innymi oferowania korzyści za nabycie asortymentu, reklamy porównawczej oraz kierowania przekazu do osób poniżej osiemnastego roku życia. Dzięki tym zmianom oferta aptek będzie szerzej dostępna I nie będzie prowadzić do nieracjonalnej konsumpcji.
A moje pytanie brzmi, w uzasadnieniu mowa jest o zwiększeniu kary z pięćdziesięciu do stu 1000. Czy wpłynie to realnie na wzmocnienie funkcji prewencyjnej?
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo pani poseł. Pana posła Jarosława Sachaiko nie widzę, ale jest pani poseł Iwona Kozłowska z Koalicji Obywatelskiej. Zapraszam I za moment pani poseł Izabela Boch. Szanowna
Iwona Kozłowska
Pani marszałek, pani minister, wysoka izbo. Przedłożony projekt to odpowiedź na orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Naszym zadaniem jest znalezienie stabilnej równowagi między prawem pacjenta do informacji a interesem ochrony zdrowia publicznego. Zmiana znosi dotychczasowy zakaz, umożliwiając aptekom informowanie o godzinach otwarcia czy o katalogu usług opieki farmaceutycznej. Z drugiej strony wprowadzonych zostaje szereg bezpieczników.
Myślę tu o zakazie kierowania reklam do małoletnich, ograniczeniach, o programach lojalnościowych powiązanych z ilością kupionych leków, ale też podwyższeniu kar finansowych. Te zmiany wiążą się oczywiście z wieloma wyzwaniami interpretacyjnymi I organizacyjnymi. Zwracam się więc z pytaniem do pani minister, w jaki sposób nowe przepisy zabezpieczą interesy małych, niezależnych aptek w starciu z dużymi sieciami. Czy planowane są kampanie informacyjne dla samych farmaceutów, aby precyzyjnie wyjaśnić proponowane przez wnioskodawców zmiany. Bardzo dziękuję.
Monika Wielichowska
Dziękuję. Zanim pani posłanka Bodnar zapraszam panią poseł Małgorzatę Niemczyk.
Małgorzata Niemczyk
Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Wprowadzone zmiany w prawie farmaceutycznym to przede wszystkim uporządkowanie zasad komunikowania się aptek z pacjentem. Umożliwia się aptekom informowanie o usługach, szczepieniach, udzielaniu porad czy podstawowych badaniach prowadzonych przez nie. Mnie jednak martwi dostępność do aptek, dlatego że od 2000 siedemnastego roku zniknęło 2 I pół tysiąca aptek I coraz więcej białych plam nam się pojawia, co odczuwają szczególnie osoby starsze, niepełnosprawne, przewlekłe chore, rodzice, bo często pomoc farmaceuty jest potrzebna niezwłocznie, szczególnie w nocy czy w święta. Sygnalizują to również samorządy.
Ale dotarły do mnie również informacje o cofaniu zezwoleń na prowadzenie aptek I środowisko wyjaśnia mi, że przepisy są w różny sposób interpretowane. Dlatego pytam się, czy Ministerstwo Zdrowia prowadzi analizy dotyczące wpływu zmniejszających się aptek ogólnodostępnych na dostępność świadczeń farmaceutycznych? Jakie działania planuje podjąć resort, aby likwidować te białe plamy? Czy planowane jest opracowanie jednolitych wytycznych dotyczących stosowania przesłanki rękojmi? I czy przy wydawaniu decyzji mogących prowadzić do zamknięcia apteki analizowany jest ich wpływ na lokalną dostępność.
Izabela Bodnar
Dziękuję bardzo. Szanowna pani Marszałek, Wysoka Izbo. Przez lata całkowity zakaz reklamy aptek chronił przed sytuacją, w której apteka stała się kolejnym sklepem walczącym o klienta. Z promocją 2 plus 1 czy plus 2, czy punktami na kartach lojalnościowych. Pamiętamy czasy, kiedy za punkty można było dostać patelnie czy żelazko.
Nie chciałabym, żebyśmy za chwilę musieli tłumaczyć, dlaczego pacjent kupuje więcej produktów leczniczych, nie dlatego, że ich potrzebuje, ale dlatego, że dostał na przykład atrakcyjną promocję. Stąd mam pytanie zasadnicze do do do do do ministerstwa. Czy projektowane są ograniczenia rzeczy, czy projektowane ograniczenia rzeczywiście wystarczą, aby reklama informowała o usługach farmaceutycznych, ale nie stawała się narzędziem napędzania konsumpcji, której przegranymi będą małe rodzinne polskie apteki. Czy Ministerstwo Zdrowia zaproponowało mechanizmy pozwalające regulować ten rynek I reagować szybko, zanim straty poniosą ci najmniejsi gracze, czyli małe apteki. Jakie to mechanizmy są?
Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję I zapraszam pana posła Michała Połuboczka, Leniewice. Zapraszam pana posła Bojarskiego, też nie widzę. Zapraszam panią poseł Kłopotek nie ma, pan poseł Orliński chyba też nie ma. Pani poseł Ewa Leniart nie ma, ale jest pan poseł Jerzy Mejsztowicz. Zapraszam.
Jerzy Meysztowicz
Pani Marszałek, wysoka izbo, pani minister. To, że wprowadzamy pewne ograniczenia, jeśli chodzi o reklamy jest jest zasadne, bo rzeczywiście niektóre reklamy mogłyby spowodować kłopoty zdrowotne wielu Polaków. W ustawie, którą zaproponował rząd, kara została podniesiona z pięćdziesięciu 1000 do stu 1000 złotych za właśnie niewłaściwe reklamy, to jest o 100 procent, natomiast pojawiły się poprawki, które o 1000 procent podnoszą te kary do miliona złotych. Ja się zastanawiam komu ma to służyć dlatego, że jeżeli małe sieci, drobni przedsiębiorcy, którzy prowadzą pojedyncze apteki zostaną ukarani kwotą miliona złotych, to ich to po prostu zabije. To jest uderzenie w tych najmniejszych, bo sieci sobie jakoś tam poradzą, ale to jest rzeczywiście możliwość wyeliminowania małych drobnych aptek ZZZ małych miasteczek ze wsi dlatego, że one nie będą w stanie zapłacić kary w wysokości miliona złotych.
Dziękuję bardzo.
Norbert Pietrykowski
Pani Marszałek, pani Minister, Wysoki Sejmie. Ja mam taką sugestię do Ministerstwa, bo coraz bardziej w przestrzeni publicznej pojawia się, że ten projekt, który omawiamy, polega na prostym zniesieniu zakazu reklamy, ale tak to do końca nie jest I wiemy o tym doskonale, że ten projekt przede wszystkim polega na przejściu od tego modelu zakazowego do modelu dozwolonego, ale ściśle określonej, regulowanej tej komunikacji marketingowej. Żebyśmy nie tutaj nie wylali dziecka z kąpielą I nie mówili, że to jest ewidentne odejście od zakazu reklamy. To jest po prostu zmiana troszeczkę na ten model bardziej taki dozwolonej, ale ściśle, ściśle regulowanej komunikacji marketingowej. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo I zapraszamy podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia panią Katarzynę Kacperczyk. Pani minister, zapraszam.
Lidia Czechak
Szanowna pani marszałek, szanowne panie posłanki, panowie posłowie. Bardzo dziękuję za, za tą dzisiejszą debatę, państwa głosy I też pytania, które się pojawiły. Tak naprawdę, drodzy państwo, do do części z tych kwestii odnosimy się też na bieżąco w interpelacjach, które państwo do nas zgłaszacie, ale też oczywiście przekażemy informacje na piśmie, szczególnie w tych sprawach, które dotyczą szerszego funkcjonowania rynku aptecznego, o którym też mówiła pani posłanka Niemczyk. Bardzo dziękuję, to my też to piszemy, ale oczywiście przekażemy ponownie tą informację na piśmie. Drodzy państwo, przede wszystkim 1 informacja prostująca, ponieważ wiele słyszeliśmy dzisiaj o liberalizacji rynku aptecznego, o znoszeniu zakazu reklamy aptek.
Myślę, że warto sobie uświadomić I też powiedzieć wprost, w jakiej sytuacji jesteśmy obecnie. W zeszłym roku zapadł wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości Tsue, który uznał obowiązujący w Polsce od 2000 dwunastego roku całkowity zakaz reklamy aptek za niezgodny z dyrektywą dotyczącym handlu elektronicznego, szczególnie z jej artykułem ósmym, dotyczący informowania I reklamy przez zawody regulowane I w konsekwencji również naruszenie swobód traktatowych. W grudniu w tej sprawie mieliśmy orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego I od tego czasu zapadają wyroki, które nie tylko uniemożliwiają nakładanie kary za naruszenie całkowitego zakazu aptek, ale co więcej, również wzywają Głównego Inspektora Farmaceutycznego do zwrotu nałożonych kar w okresie od 2000 dwunastego roku. Więc drodzy państwo, my dzisiaj nie mamy w Polsce żadnych zasad I żadnego zakazu reklamy aptek, bo funkcjonujemy w rzeczywistości, gdzie ten przepis jest martwy. Ponieważ ten przepis istnieje, ale nie jest obwarowany absolutnie żadną sankcją.
Więc tu myślę, że to jasno musimy sobie powiedzieć, my nie mamy sytuacji, gdzie mamy dzisiaj w Polsce zakaz, a teraz liberalizujemy rynek reklamy aptek w Polsce. To znaczy my mamy ten rynek de facto zliberalizowany, ponieważ istniejący przepis nie jest, jak wspomniałam, obwarowany żadną sankcją, a teraz co chcemy zrobić, no to rzeczywiście, bo ja absolutnie zgadzam się też z paniami posłankami I posłami, którzy wcześniej mówiliście, że apteka no jest to szczególny rodzaj podmiotu, który świadczy usługi dla dla ludności, więc też zgodnie z regulacjami unijnymi, no
Ma prawo, jakby reklama, marketing być w szczególny sposób uregulowana, no tak żeby też nie ograniczać swobody przedsiębiorczości, ale z drugiej strony rzeczywiście uwzględniało kwestie zdrowia publicznego, bezpieczeństwa pacjentów, bezpieczeństwa systemu ochrony zdrowia, niezależności zawodów medycznych. Więc myślę, że mamy świadomość tego, że tak naprawdę w przestrzeni, że dzisiaj wolno nam wszystko, no musimy ograniczyć z myślą między innymi o o pacjentach. I taki był też cel tej zmiany. I też padły pytania, dlaczego się tak spieszymy, dlaczego ta realizacja teraz. Drodzy państwo, ten wyrok zapadł w lipcu zeszłego roku, więc tak naprawdę już rok czasu funkcjonujemy w tej rzeczywistości, gdzie tak naprawdę nie mamy żadnych regulacji, chodzi o rynek aptek, dlatego ta sprawa jest taka pilna, bo ona wynika też z bezpieczeństwa pacjentów I te konsultacje też trwały długo.
No Ministerstwo wypracowało naprawdę trudny kompromis, ale wydaje nam się, że kompromis, który jakby satysfakcjonował cały rynek. Oczywiście tak jak deklarowaliśmy na Komisji Zdrowia przy okazji pierwszego pytania, my jesteśmy otwarci też na dodatkową debatę, tylko podkreślamy, że wszelkie poprawki, które będą przyjmowane, no będziemy też oceniać I oceniamy pod kątem zgodności z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I drodzy państwo, no dużo słyszeliśmy dzisiaj też o kwestiach związanych z reklamowaniem, z agresywną reklamą, marketingiem, oferowaniem korzyści w zamian za zakup leku czy innego produktu, wyrobu medycznego. No słyszeliśmy już o patelniach, o o różnych, o czymś co pewnie kilkadziesiąt lat temu, 20 lat temu mieliśmy do czynienia.
Drodzy państwo, no to projekt przygotowany przez Ministerstwo Zdrowia nie zezwala na takie praktyki. Jeżeli państwo zerkniecie na podpunkt 1., reklama nie może polegać na oferowaniu w sposób pośredni lub bezpośredni jakiejkolwiek korzyści w zamian za skorzystanie, za nabycie asortymentu dostępnego w aptece lub skorzystanie ze świadczonych w nich usług. Więc no ja myślę, że może to wynika z niezrozumienia do szczegółowego projektu, ale nie ma możliwości oferowania agresywnego marketingu, agresywnej promocji I agresywnej reklamy, o której tutaj dzisiaj państwo mówiliście. Też jak państwo przeczytacie te wszystkie punkty, odnosimy się też do reklamy porównawczej, którą mamy zdefiniowanej w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, no nie może być kierowana do dzieci I wykorzystywać wizerunku do dzieci. Nie może też wy wykorzystywać wizerunku lub głosu osób znanych publicznie, osób posiadających wykształcenie medyczne.
I też to co ważne, też odnosimy się do tej kwestii, że nie tylko wizerunku lub kogoś kto się podszywa pod osobę posiadającą wykształcenie medyczne, ale również mamy też regulację w ustawie, która zabezpiecza tworzenie cyfrowych wizerunków sugerujących, że jest to lekarz albo osoba jakby sugerująca, że jest osobą, która ma wykształcenie, wykształcenie medyczne. Więc ja też no dziękuję za otwartość wszystkich posłów. No jutro, jak rozumiem, mamy też dyskusję na Komisji Zdrowia. Też zachęcam wszystkich do konstruktywnego podejścia I uważamy, że Sejm jest miejscem, gdzie powinniśmy dyskutować o dobrym prawie. Ministerstwo też żadne, a w szczególności Ministerstwo Zdrowia nie ma też monopolu na, na wiedzę, dlatego zawsze byliśmy otwarci, jesteśmy też na sugestie, tylko też no pragnę też państwa uczulić, po 1.
W jakiej sytuacji my jesteśmy dzisiaj, czyli nie mamy zasad dotyczących reklamy aptek, a chcemy ją doregulować, żeby była bezpieczna dla pacjentów. I 2. Element, no wszystkie też zmiany, poprawki, sugestie, no musimy mieć też na na względzie to, że my, ta ustawa, którą procedujemy wspólnie, ona ma za zadanie wdrożenie wyroku SUE, więc też jest oceniana przez nas pod kątem, na ile wypełnia też wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Też dodam, że analizując jakby ten system apteczny, my korzystaliśmy też z rozwiązań, które są I obowiązują w innych krajach unijnych I rzeczywiście no niektóre kraje mają bardziej liberalne podejście, inne mniej liberalne podejście, ale w żadnym kraju przez tak długi czas nie było I nie ma do tej pory całkowitego zakazu reklamy aptek, no co potwierdził też wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Więc serdecznie dziękuję za te wszystkie głosy, za, za, za tą dzisiejszą debatę I no myślę, że jutro będziemy kontynuować dyskusję w tym duchu, że rzeczywiście chyba w interesie wszystkich nas, a szczególnie w trosce nas wszystkich o pacjentów I bezpieczeństwo całego systemu ochrony zdrowia, no wypracujemy wspólnie dobre rozwiązania, no bo Sejm jest tym miejscem, gdzie te dobre rozwiązania trzeba też wspólnie razem ze stroną rządową wypracowywać.
Jeszcze, ponieważ padały tu też pytania, skorzystam z tego pięciu minut, które mi pozostało, padały też pytania dotyczące jakby w tym kontekście, dlaczego koncentrujemy się na, na tej ustawie, a są inne ważne rzeczy, jeżeli chodzi o zawód farmaceuty czy funkcjonowanie rynku aptecznego, którymi powinniśmy się zająć, już nie mówię o szerszym kontekście systemu ochrony zdrowia. To też chciałam państwu powiedzieć, że no bardzo głęboko przeanalizowaliśmy razem z panem dyrektorem Oczkowskim I całym jego zespołem funkcjonowanie rynku aptecznego, ale też związanego z polityką lekową I jakby w całym tym łańcuchu od preskrypcji po też sprzedaż. I proszę państwa, procedujemy, jesteśmy w procesie konsultacji publicznych ustawy o receptach, która po raz 1. Będzie porządkować rynek recept, więc też również uwzględniając rolę farmaceutów w systemie ochrony zdrowia, chyba po raz 1. Od ostatnich kilkunastu lat rzeczywiście ten temat tak szeroko będzie podjęty.
Rozpoczynamy też dyskusję nad indywidualną opieką farmaceutyczną, opieką zawodową, więc myślę, że to też pozwoli nam wzmocnić rolę farmaceutów w systemie ochrony zdrowia I też jakby sprawić, bo bo mamy dobre doświadczenia ze szczepień, chociażby ochronnych, którzy realizują, farmaceuci I I tutaj korzystam z tej okazji, bardzo dziękuję za to, bo szczególnie ta wyszczepialność rzeczywiście wzrosła. Więc myślę, że rzeczywiście no farmaceuci też zasługują na to, żeby zostali należycie wpisani w system ochrony zdrowia z ze swoimi kompetencjami. Nad tym pracujemy, będziemy pracować. Też drodzy państwo, w polityce lekowej, którą przedstawialiśmy, jakby takie główne założenia, jest też cały rozdział I cała część tego dokumentu, który jest poświęcony też rynkowi farmaceutycznemu I I roli farmaceutów w polityce lekowej państwa. Więc myślę, że to też jest dobry krok w stronę zaadresowania tych kwestii też, o których państwo tutaj wspomnieliście.
Powiem jeszcze, że też w ramach działań deregulacyjnych rządu zostało przyjęte szereg zmian, które no chociażby w pewnym stopniu ułatwiły obrót lekami albo usprawniły I odbiurokratyzowały też ten proces. Oczywiście nie zatrzymujemy się, tu wiele rzeczy jest jeszcze do uregulowania, aczkolwiek chcemy, żeby to było spójne też z ustawą o, o receptach. I też mogę powiedzieć, że tak jak obiecywaliśmy, wprowadziliśmy też automatyzm refundacyjny, co będzie też u ułatwiać system możliwość dzielenia recept w aptekach, co no z absolutną korzyścią dla dla pacjentów. No I przede wszystkim teraz też, w ostatnim czasie, od trzynastego września walidację recept. To myślę, że rzeczywiście duża zmiana oczekiwana przez farmaceutów I cały rynek myślę, że pozwoli rzeczywiście również też
W części takiej technicznej rynek recept, a ta kwestia wpisywania dawkowania pozwoli też jakby na bardziej bezpieczną farmakoterapię dla dla pacjentów, o czym też dzisiaj panie posłanki, panowie posłowie wprowadzali. Więc tak jak powiedziałam, ta ustawa, ten projekt jest jednym z elementów, zmian, które prowadzi Ministerstwo I, I też liczymy na współpracę, na dobrą współpracę z państwem przy procedowaniu kolejnych zmian, które będzie I porządkował rynek farmaceutyczny w Polsce, regulował, czy jakby uwzględniał też dodatkowe kompetencje I rolę farmaceutów w systemie ochrony zdrowia. No I przede wszystkim chyba od tego powinnam zacząć, tak żebyśmy wspólnie mogli za zapewnić lepsze bezpieczeństwo pacjentów. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo pani minister. W związku z tym, że w czasie drugiego czytania zgłoszono do przedłożonego projektu ustawy poprawki, Marszałek Sejmu kieruje ten projekt ustawy ponownie do Komisji Zdrowia w celu przedstawienia sprawozdania, a my przystępujemy do rozpatrzenia punktu szesnastego porządku dziennego, sprawozdanie Komisji Gospodarki Morskiej I Żeglugi Śródlądowej oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Międzynarodowej Konwencji z Hongkongu o bezpiecznym I ekologicznie racjonalnym recyklingu statków, sporządzonej w w Hongkongu dnia 15 maja 2000 e e 9 roku, druki numer 2738200 e 844 I proszę pana posła Piotra Głoskiego o przedstawienie sprawozdania komisji. Panie pośle, zapraszam.
Piotr Głowski
Pani Marszałek, panowie ministrowie, wysoka izbo. Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Gospodarki Morskiej I Żeglugi Śródlądowej oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Międzynarodowej Konwencji z Hongkongu, o bezpiecznym I ekologicznie, racjonalnym recyklingu statków zawartym w druku nr 27 38. Sprawozdanie komisji znajduje się w druku nr 28 44. I na 1. Rzut oka to regulacja bardzo techniczna, właściwie jednozdaniowa.
Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Międzynarodowej Konwencji. I na tym kończy się właściwie druk ustawy. Ale warto, warto zajrzeć, co w tej konwencji, bo ona dla Polski ma również olbrzymie znaczenie. Mówimy o bezpieczeństwie ludzi, mówimy o ochronie środowiska, o gospodarce morskiej I co chciałbym szczególnie podkreślić, o warunkach funkcjonowania statków polskiej bandery. Konwencja została przyjęta w 2000 dziewiątym roku pod auspicjami Międzynarodowej Organizacji Morskiej.
Jej podstawowym celem jest zapewnienie, aby statki wycofywane z eksploatacji były poddawane recyklingowi w sposób bezpieczny dla człowieka I środowiska. Ale trzeba pamiętać, że statek nie jest po prostu wielkim kawałkiem stali. Pod koniec swego życia może zawierać azbest, metale ciężkie, pozostałości paliw, olejów, substancje zubożające warstwę ozonową I inne materiały niebezpieczne. Dlatego jego demontaż musi być procesem zaplanowanym I kontrolowanym. Nie można mówić również o recyklingu bez mówienia o bezpieczeństwie pracowników I ochronie środowiska.
I tutaj dochodzimy do kwestii, która w czasie posiedzenia obu komisji była przedmiotem szczególnego zainteresowania, czy, co ta ratyfikacja oznacza dla polskich armatorów? Przede wszystkim, co oznacza dla statku pływającego pod polską banderą. I odpowiedź jest praktyczna. Konwencja tworzy Międzynarodowy System Certyfikacji I Kontroli, a statek, który spełnia jej wymagania, posiada odpowiednie dokumenty I certyfikaty. Natomiast statek państwa, który nie jest stroną konwencji, może w praktyce spotykać się z rozszerzoną kontrolą w portach państw, do które do takiej konwencji przystąpiły.
I to jest oczywiście bardzo istotne dla polskiego armatora. Ważne jest, żeby Polska Bandera była częścią tego samego rozpoznawalnego międzynarodowo systemu. Nie chodzi tutaj wyłącznie o formalne przystąpienie do konwencji, a chodzi o wiarygodność I przewidywalność funkcjonowania statków pod polską banderą. W czasie posiedzenia komisji padło również bardzo ważne pytanie. Skoro Unia Europejska już reguluje kwestie recyklingu, to czy ratyfikacja konwencji nie oznacza dla armatorów po prostu kolejnych obowiązków?
Odpowiedź jest uspokajająca. Nie tworzymy dla polskich armatorów nowego, nieznanego systemu. Prawo Unii Europejskiej zawiera większość rozwiązań, które są również w tej konwencji I ratyfikacja nie będzie polegała, że będzie nasz armator prowadził 2. Konkurencyjny system obowiązków. Wręcz przeciwnie, pozwala Polsce być jednocześnie uczestnikiem europejskiego I globalnego systemu.
W żegludze międzynarodowej każda dodatkowa procedura, każdy z tych, którzy pływają, są armatorami albo w tej branży działają, wie, że dodatkowa kontrola, każdy dodatkowy dzień postoju oznaczają również koszt. Dlatego jednolite, wzajemne, uznawalne zasady są korzystne także gospodarczo. I chciałbym do podkreślić szczególnie jeszcze 1 argument, który padał. Ratyfikacja konwencji wpisuje się w działania na rzecz poprawy warunków funkcjonowania floty pod polską banderą. Jeżeli chcemy wzmacniać polską banderę, musimy budować system, który jest stabilny, przewidywalny, czytelny dla armatora I zgodny z międzynarodowymi standardami.
I konwencja jest jednym z elementów takiego systemu. Korzyści nie dotyczą wyłącznie armatorów, dotyczą także polskiego przemysłu stoczniowego. Zakład recyklingu statków musi spełniać określone wymagania, musi zapewnić bezpieczeństwo pracowników, musi być przygotowany do postępowania z materiałami niebezpiecznymi, odpowiednie procedury, systemy ochrony środowiska. I tutaj pojawia się szansa dla naszych podmiotów, to, bo recycling to nie tylko fizyczne jego rozebranie, to również technologia, logistyka, zagospodarowanie materiałów, gospodarka odpadami, ochrona środowiska, certyfikacja I co niezwykle ważne, specjalistyczna wiedza. Jeżeli chcemy rozwijać polską gospodarkę, powinniśmy patrzeć na statek przez cały okres jego życia, od projektu, przez budowę, remonty, modernizację aż po bezpieczne zakończenie jego eksploatacji.
I tutaj polskie stocznie powinny mieć swoje miejsce. I jeszcze 1 ważny fakt poruszany podczas komisji. Konwencja weszła w życie dwudziestego szóstego czerwca ubiegłego roku. Nie rozmawiamy więc o dokumencie, który być może kiedyś stanie się standardem. Ten standard już funkcjonuje I coraz więcej państw, coraz większa część światowej floty funkcjonuje w jego ramach.
Polska jako państwo morskie I członek Unii Europejskiej powinna być częścią tego systemu. W trakcie prac komisji nie zgłoszono poprawek, nie zgłoszono wniosku o odrzucenie projektu. W imieniu Komisji Gospodarki Morskiej, Żeglugi Siedlądowej oraz Komisji Spraw Zagranicznych rekomenduje Wysokiej Izbie przyjęcie ustawy zgodnie z wnioskiem zawartym w druku nr 28 44, czyli bez poprawek. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo panie pośle. Sejm ustalił, że w dyskusji nad tym punktem porządku dziennego wysłucha trzyminutowych oświadczeń w imieniu klubów I kół. Otwieram dyskusję I jako pierwszego do głosu zapraszam pana Posławałęsę. Zapraszam. Jesteśmy największym klubem.
Zapomniałem. Wszyscy się musimy teraz do tego przyzwyczaić, jak żyć. Proszę bardzo.
Jarosław Wałęsa
Dziękuję pani marszałek. Szanowni państwo w imieniu klubu parlamentarnego Koalicji Obywatelskiej popieramy projekt ratyfikacji konwencji z Hongkongu dotyczącej bezpiecznego I ekologicznego recyklingu statków. To ważny krok dla polskiej gospodarki morskiej z trzech kluczowych powodów. Po 1., ochrona środowiska I bezpieczeństwo ludzi. Konwencja nakłada obowiązek ewidencjonowania materiałów niebezpiecznych, takich jak azbest czy rtęć, na każdym etapie życia statku.
Kładziemy kres nielegalnemu, niebezpiecznemu złomowaniu jednostek na plażach krajów rozwijających się. Po 2., wsparcie dla polskich armatorów I stoczni. Polskie statki spełniają już surowe normy unijne, jednak brak ratyfikacji konwencji uniemożliwiał uzyskanie międzynarodowych certyfikatów. Oznaczało to podwójną biurokrację I dodatkowe kontrole na granicach, na zagranicznych portach. Ratyfikacja znosi te bariery, wzmacnia polskie bandery I otwiera nowe możliwości dla naszych stoczni.
I po 3., brak obciążeń dla budżetu państwa. Wdrożenie tych przepisów opiera się na istniejących już procedurach I nie wymaga wydatkowania dodatkowych środków publicznych. Ratyfikując tą konwencję, dołączamy do grona państw budujących nowoczesny, odpowiedzialny I bezpieczny przemysł morski. Klub Parlamentarny Koalicji Obywatelskiej popiera projekt ustawy I wnosi o jego przyjęcie. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo I zapraszam panią poseł Dorotę Arciszewską-Nielewczyk Prawo I Sprawiedliwość.
Dorota Arciszewska-Mielewczyk
Pani Marszałek, Wysoka Izbo. W imieniu klubu parlamentarnego Prawo I Sprawiedliwość przedstawiam stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o ratyfikacji międzynarodowej konwencji z Hunkonku o bezpiecznym, ekologicznie, racjonalnym recyklingu statków, sporządzonej piętnastego maja 2000 dziewiątego roku. Chcę powiedzieć jasno, Prawo I Sprawiedliwość popiera rozwiązania, których celem jest ochrona życia I zdrowia ludzi oraz ochrona środowiska morskiego. Statek, który kończy swoją eksploatację, nie może stawać się źródłem zagrożenia dla pracowników, mieszkańców terenów portowych ani dla morza. Recycling statków musi odbywać się w sposób bezpieczny, kontrolowany, odpowiedzialny.
Konwencja z Hongkongu ustanawia właśnie takie standardy. Dotyczą one między innymi materiałów niebezpiecznych znajdujących się na statkach, odpowiedniego przygotowania statku do recyklingu oraz wymagań wobec zakładów, w których ten proces się odbywa. To ważne dla Polski, ponieważ jesteśmy państwem morskim, mamy porty, mamy przemysł stoczniowy, armatorium, wielkie tradycje gospodarki morskiej, właśnie dlatego chcemy zwrócić uwagę na bardzo praktyczny aspekt tej regulacji. Ratyfikacja konwencji nie powinna oznaczać dla polskich armatorów kolejnej warstwy biurokracji, przeciwnie, jednym z ważnych elementów nowych rozwiązań jest możliwość posługiwania się jednym certyfikatem, który będzie spełniał jednocześnie wymagania konwencji hongkonskiej oraz unijnych przepisów dotyczących recyklingu statków. A więc nie 2 odrębne dokumenty, nie podwójne procedury, nie podwójne obciążenie administracyjne, ale 1 certyfikat.
To rozwiązanie należy ocenić pozytywnie. Dla przedsiębiorców oznacza ono mniej formalności, większą przejrzystość I większą pewność prawną, co ważne uproszczenie procedur nie oznacza obniżenia standardu bezpieczeństwa czy ochrony środowiska. Jako Prawo I Sprawiedliwość chcemy jednak zwrócić uwagę na jeszcze 1 aspekt. Prowadzając kolejne wymagania środowiskowe musimy pilnować, aby nie osłabiać konkurencyjności europejskich, a przede wszystkich polskich przedsiębiorstw. Nie może być tak, że polski amator czy przedsiębiorca ponosi coraz większe koszty, podczas gdy konkurencja spoza Unii Europejskiej działa według znacznie mniejszych rygorystycznych zasad.
Ochrona środowiska tak, bezpieczeństwo pracowników zdecydowanie tak, ale równocześnie musimy dbać o miejsca pracy, polskie porty, polskich armatorów I konkurencyjność całej naszej gospodarki morskiej. Samoprzynależność I do konwencji nie przerejestruje statków pod polską banerę. Potrzebujemy wysokich standardów, ale także rozsądnych I prostych procedur. Potrzebujemy ochrony Bałtyku, ale nie możemy dopuścić do sytuacji, w której działalność gospodarcza zostanie wypchnięta poza Europę. Dlatego popieramy ratyfikację konwencji honkońskiej.
Oczekujemy jednocześnie od rządu, że jej wdrażanie będzie wprowadzone z poszanowaniem interesów polskiej gospodarki morskiej, polskich przedsiębiorców I pracowników. Opowiadamy się za bezpiecznymi statkami, czystym morzem, mniej zbędnej biurokracji, a przede wszystkim silną, nowoczesną, konkurencyjną polską gospodarką morską. W związku z tym klub parlamentarny Prawo I Sprawiedliwość deklaruje poparcie dla projektu. Dziękuję bardzo.
Elżbieta Duda
Szanowna Pani Marszałek, Wysoka Izbo, pragnę przedstawić stanowisko klubu parlamentarnego Rozwój Plus w zakresie rządowego projektu ustawy o ratyfikacji międzynarodowej konwencji z Hongkongu o bezpiecznym I ekologicznym, racjonalnym recyklingu statków, sporządzonej w Hongkongu dnia piętnastego maja 2000 dziewiątego roku z druku 2738200 844. Głównym celem konwencji z Hongkongu jest zapobieganie, ograniczenie, minimalizacja, a nawet eliminacja wypadków, obrażeń szkodzących zdrowiu ludzi I działań szkodzących dla środowiska związanych z recyklingiem statków. Dlatego wprowadzone regulacje dotyczą budowy eksploatacji I demontażu w sposób bezpieczny I ekologiczny. I to popieramy. Z dniem dwudziestego szóstego czerwca 2000 dwudziestego trzeciego roku Polska spełniła wszystkie warunki wymagane do uruchomienia dwuletniego okresu poprzedzającego I weszła w życie z dniem dwudziestego szóstego czerwca 2000 dwudziestego piątego roku.
Projekt ustawy nie wywołuje skutków społecznych. Regulacje mają pozytywny wpływ na konkurencyjność polskiej gospodarki I przedsiębiorczości, nie obciążają dodatkowo budżetu państwa. Dlatego klub Prawo, Rozwój I Plus będzie głosował za przyjęciem procedowanej ustawy.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo pani poseł I zapraszamy pana posła Krzysztofa Szymańskiego z Konfederacji.
Krzysztof Szymański
Szanowna pani marszałek, panie ministrze, wysoka izbo. Rozpatrujemy dzisiaj rządowy projekt ustawy wyrażającej zgodę na ratyfikację Międzynarodowej Konwencji z Hongkongu o bezpiecznym I ekologicznie racjonalnym recyklingu statków. I sama ustawa jest bardzo krótka, ale konwencja, która której dotyczy ta ustawa, reguluje bardzo istotny element cyklu życia statku, jego ostatni etap. Recykl statków jest dosyć specyficznym rodzajem działalności. Mówimy przecież o jednostkach zawierających 1000 ton stali, ale również paliwa, oleje I materiały niebezpieczne, takie jak, takie jak azbest, ołów czy rtęć.
Konwencja ustanawia więc wspólne międzynarodowe standardy, które mają ograniczać zagrożenia dla ludzi I środowiska podczas demontażu statków. Trzeba jednak przyznać wprost, że dla Polski ratyfikacja tej konwencji nie oznacza rewolucji w obowiązujących standardach. Konwencję przyjęto już w 2000 dziewiątym roku, weszła ona w życie w czerwcu ubiegłego roku, a tymczasem, jak przyznaje zresztą sam projektodawca, obowiązujące Polskę regulacje unijne są nawet bardziej restrykcyjne niż ta konwencja z Hongkongu. Doszliśmy więc do sytuacji no dość osobliwej. Armatorzy statków podnoszących polską banderę już dzisiaj spełniają wymagania konwencji, ponieważ spełniają ostrzejsze wymagania unijne.
Jednocześnie, ponieważ Polska nie ratyfikowała dotychczas konwencji z Hongkongu, nie mogą uzyskiwać świadectw wydawanych na tej podstawie. Ratyfikacja usuwa więc przede wszystkim tę formalną niespójność. Polskie statki będą mogły uzyskiwać dokumenty uznawane w ramach globalnego systemu konwencji, co powinno ograniczać ryzyko dodatkowych kontroli I ułatwiać ich funkcjonowanie w żygludze międzynarodowej. I właśnie w tym miejscu dochodzimy do problemu znacznie większego niż sama rozpatrywana dzisiaj ratyfikacja. Bo możemy mieć polskich armatorów, możemy mieć polskich marynarzy, możemy mieć przedsiębiorstwa żeglugowe kontrolowane przez polski kapitał, możemy nawet kupować, możemy budować nowe statki, ale jeżeli te statki następnie podnoszą banderę Bahamów, Liberii czy innego państwa, to nie możemy mówić o pełnej odbudowie polskiej floty handlowej.
I dzisiaj rozmawiamy o tym, jakie wymagania powinien spełniać statek pod polską banderą u kresu swojego życia. Ale znacznie większym wyzwaniem jest jednak stworzenie takich warunków, aby polskie statki w ogóle chciały pod tę biało-czerwoną banderą pływać. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję I zapraszam pana posła Norberta Pietrykowskiego z Centrum.
Norbert Pietrykowski
Pani Marszałek, panie Ministrze, Wysoki Sejmie. Dzisiaj rzeczywiście mam duży rozrzut tematyczny. Najpierw 2. Koncert skrzypcowy Henryka Wieniawskiego, później farmacja, teraz Hongkong. No ale dobrze, tak to czasami bywa.
Oczywiście projekt został skierowany do wspólnego rozpatrzenia przez Komisję Gospodarki Morskiej I Żeglugi Śródlądowe oraz Komisję Spraw Zagranicznych I uzyskał pozytywne stanowisko. Ponieważ większość tych norm merytorycznych faktycznie funkcjonuje już w unijnym porządku prawnym, komisje poparły jak najszybsze formalne związanie się Polski z tą konwencją, co pozwoli zamknąć proces pełnej implementacji przepisów. I co ważne, ta rekomendacja była jednoznaczna. Komisja Gospodarki Morskiej I Żeglugi Śródlądowej oraz Komisja Spraw Zagranicznych przedstawiły wspólny, jednolity wniosek o przyjęcie rządowego projektu ustawy bez jakichkolwiek poprawek. Oczywiście klub parlamentarny Centrum w pełni podziela argumentację rządu I formalnie, I formalne przypieczętowanie udziału Polski w globalnym systemie recyklingu statków I będzie głosować za przyjęciem ustawy o ratyfikacji Międzynarodowej Konwencji z Hongkongu, o bezpiecznym I ekologicznie racjonalnym recyklingu statków, sporządzonej w Hongkongu dnia piętnastego maja 2000 dziewiątego roku.
Tak cały czas myślę o tym Henryku Wieniawskim, on też był niezły w wieku jedenastu lat, z konserwatorium, skończył konserwatorium w Paryżu, jak miał 11 lat. Tak że dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję I zapraszam panią poseł Edę Szydler, Polska 2050. Zapraszam pani poseł.
Ewa Schädler
Panie marszałkini, panowie minizdrowie, wysoka izbo. Bezpieczny I ekologiczny recycling statków może wydawać się tematem odległym od
Jednego życia większości z nas. W rzeczywistości jest to kwestia bardzo konkretna, dotycząca ochrony środowiska, bezpieczeństwa pracowników I odpowiedzialności za to, co dzieje się ze statkiem po zakończeniu jego eksploatacji. Dlatego ratyfikacja Międzynarodowej Konwencji z Hongkongu jest ważnym krokiem w kierunku wzmacniania globalnych standardów w tym zakresie. Konwencja obejmuje cały cykl życia statku. Od projektowania, eksploatacji aż po jego demontaże I recycling.
Jej celem jest ograniczenie zagrożeń dla zdrowia ludzi I środowiska oraz poprawa bezpieczeństwa pracy, szczególnie w miejscach, gdzie statki są demontowane bez zachowania odpowiednich standardów. I tutaj warto podkreślić jedną rzecz. Polska nie zaczyna od zera. Wymagania konwencji zostały już w dużej mierze wdrożone do prawa Unii Europejskiej. Co więcej, polskie przepisy są w niektórych obszarach nawet bardziej restrykcyjne niż sama konwencja.
Po co więc ratyfikacja? Przede wszystkim po to, aby Polska mogła formalnie uczestniczyć w globalnym systemie konwencji, a polscy armatorzy mogli uzyskiwać wymagane świadectwa potwierdzające zgodność z jej standardami. Ma to znaczenie dla konkurencyjn, dla konkurencyjności polskiej bandery. Odpowiednie świadectwa mogą ograniczyć ryzyko dodatkowych kontroli I ułatwić polskim armatorom funkcjonowanie na międzynarodowym rynku. To może być także szansa dla Polski.
Odpowiednio przygotowane polskie zakłady mogą w przyszłości uczestniczyć w międzynarodowym rynku recyklingu statków, co oznacza potencjalnie inwestycje, miejsca pracy I rozwój gospodarki morskiej. Ratyfikacja nie oznacza przed tym rewolucji w polskim prawie. Większość wymagań już obowiązuje, a potrzebne zmiany mogą przede, mają przede wszystkim charakter formalny. Bezpieczeństwo ludzi, ochrona środowiska I konkurencyjność polskiej żeglugi nie stoją ze sobą w sprzeczności. Przeciwnie, odpowiedzialne standardy mogą być fundamentem nowoczesnej I gospodarki morskiej.
Speaker 91
Dlatego klub parlamentarny Polska 2050 popiera ratyfikację konwencji z Hongkongu. Dziękuję.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo pani profesor. Przechodzimy, przechodzimy do pytań. Wyznaczam czas na zadanie pytania o jedną minutę I pierwszego do głosu zapraszam pana posła Sachaiko, ale nie ma, ale jest pan poseł Pietrykowski, zapraszam serdecznie I za moment pani poseł Bożena Lisowska. Zapraszam panie pośle.
Norbert Pietrykowski
Pani Marszałek, panie ministrze, wysoki Sejmie. Może powiem, że co wynika z przyjęcia tego projektu? Zacznę od tego, że dla mnie jako członka Komisji Zdrowia najważniejsze jest, że ochrona środowiska I zdrowia to jest zminimalizowane ryzyka skażenia wód I gleby podczas demontażu oraz poprawa warunków BHP pracowników stoczniowych. To niezwykle ważne. Oraz jednolite standardy glomalne, ograniczenie procedury ucieczki tych armatorów do krajów o niskich standardach ekologicznych, tak zwanych tanich bander, no I oczywiście wzmocnienie pozycji polskich podmiotów.
To bardzo dobrze, że tym projektem się zajęliśmy. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo I zapraszam panią poseł Bożenę Lisowską, która zada pytanie do pana posła, do pana ministra.
Bożena Lisowska
Dziękuję bardzo. Pani Marszałek, Wysoki Sejmie. Bezpieczny I ekologiczny recykling statków wymaga jednolitych standardów międzynarodowych. Rządowy projekt wyraża zgodę na ratyfikację Międzynarodowej Konwencji z Hongkongu z piętnastego maja 2000 dziewiętnastego roku. Wprowadza też sankcje za naruszenie wymogów tej konwencji.
Chodzi o zapobieganie zanieczyszczenia morza przez statki. Konwencja weszła w życie 26 czerwca 2000 e 20 25 roku I ratyfikowało ją już 30 państw odpowiadających za około 60 procent światowego tonażu. Jest to potrzebne, ponieważ polscy amatorzy, armatorzy nie mogli dotąd uzyskiwać świadectw. Mieli niestety, musieli liczyć się także z ryzykiem dodatkowych kontroli, mimo realizowania innych wymogów. Ratyfikacja zwiększa więc atrakcyjność polskiej bandery oraz spójność z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego I Rady Unii Europejskiej.
Monika Wielichowska
Dziękuję I zapraszam sekretarza Sanów w Ministerstwie Infrastruktury Arkadiusz Marchewkę. Panie ministrze, zapraszam.
Arkadiusz Marchewka
Dziękuję. Szanowna Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Dziękuję państwu parlamentarzystom za debatę nad tym projektem ustawy. Chcę powiedzieć jasno, dzisiaj już polscy armatorzy są zobowiązani na podstawie przepisów unijnych do spełniania tych wymogów. Mamy do czynienia z sytuacją, w której potencjalnie otrzymany na podstawie europejskiego prawa certyfikat zgodności nie musi być respektowany na całym świecie, na przykład w państwach, które ratyfikowały tę konwencję, a wymagają dokładnie spełnienia tych norm I wymagań.
Więc mówiąc wprost, my tutaj ujednolicamy te zasady po to, aby te wymogi unijne I te wymogi międzynarodowe, które są wskazywane przez IMO, były respektowane, można powiedzieć, na całym świecie I to jest kluczowe. Chcę jeszcze państwa zapewnić o czymś zasadniczym, oczywiście po zgodzie na ratyfikacji, nad ratyfikację. Będzie skierowany do Sejmu projekt ustawy, który będzie wdrażał te propozycje I chcę tutaj zapewnić w stu procentach, że będzie w nim obowiązywała zasada 0 dodatkowych obciążeń. To znaczy, nie zmieni się liczba przeglądów, nie zmieni się cena inspekcji, nie zmieni się liczba wydawanych dokumentów I nie będzie żadnych nowych sankcji. Chodzi przede wszystkim o to, aby Polska jako członek Międzynarodowej Organizacji Morskiej od 1900 sześćdziesiątego roku spełniała wszystkie te wymogi, które są przez Aimo przyjęte.
My dzisiaj jako państwo Unii Europejskiej spełniamy jeszcze bardziej wymagające normy. Chodzi o to, aby te normy europejskie były respektowane, czy uznawane można powiedzieć na całym świecie poza Unią Europejską. Dodatkowo mogę państwu powiedzieć, że to jest istotny element, który świadczy o polskiej banderze. Jak państwo wiecie, kilka tygodni temu Sejm przyjął ustawę o wsparciu przedsiębiorstw żeglugowych I stworzenia warunków ich funkcjonowania pod polską banderą, gdzie wprowadziliśmy praktycznie jednomyślnie niskie podatki dla armatorów, zwolnienie marynarzy z podatku PIT I dodatkowo mamy preferencyjne składki na ubezpieczenie społeczne marynarzy. I to wszystko sprawia, że pływanie pod polską banderą, pod biało-czerwoną flagą będzie znów atrakcyjne.
Przypomnę państwu, że ostatni statek największego polskiego armatora, czyli polskiej żeglugi morskiej został przeflagowany, przeflagowany, czyli zdjęto z niego biało-czerwoną flagę w 2000 czwartym roku. Czyli po ponad dwudziestu latach przerwy biało-czerwona znów wróci na statki należące do polskich armatorów. A ratyfikując tę konwencję, potwierdzamy tylko, że jesteśmy częścią międzynarodowej społeczności morskiej, bo ta konwencja została przyjęta przez kraje, które posiadają ponad 60 procent światowego tonażu. Jestem przekonany, że warto w tym gronie być. Dziękuję.
Monika Wielichowska
Bardzo dziękuję. Bardzo dziękuję panie ministrze. Bardzo dobre wieści. Zamykam dyskusję do trzeciego czytania projektu ustawy. Przystąpimy w bloku głosowań.
Komisja regulaminowa spraw poselskich I immunitatowych przedłożyła sprawozdanie w sprawie wniosku Europejskiego Prokuratora Generalnego z dnia dwudziestego dziewiątego lipca 2000 dwudziestego szóstego roku o wyrażenie zgody przez Sejm na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej oraz zatrzymanie I tymczasowe aresztowanie posła Wojciecha Króla druk numer 3101. W związku z tym po uzyskaniu jednolitej opinii Konwentu Seniorów Marszałek Sejmu podjął decyzję o uzupełnieniu porządku dziennego o punkt obejmujący rozpatrzenie tego sprawozdania I przystępujemy do rozpatrzenia punktu siedemnastego porządku dziennego, sprawozdanie Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego I Środków Przekazu o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o prawie autorskim I prawach pokrewnych oraz ustawy o zmianie ustawy o prawie autorskim I prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych druki numer 126018 I proszę pana posła Christiana Łuczaka o przedstawienie sprawozdania komisji. Zapraszam panie pośle.
Krystian Łuczak
Pani Marszałek, szanowni państwo, mam przyjemność przedstawić sprawozdanie Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego I Środków Przekazu o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o prawie autorskim I prawach pokrewnych oraz ustawy o zmianie ustawy o prawie autorskim I prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych druk
Krystian Łuczak
3000 e e 12 marszałek Sejmu zgodnie z art 37 ust 1 I art 40 ust 1 regulaminu Sejmu skierował w dniu 20 sierpnia 2000 e e 26 roku powyższy projekt ustawy do Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego I Środków Przekazu do pierwszego czytania. Komisja Kultury, Dziedzictwa Narodowego I Środków Przekazu po przeprowadzeniu pierwszego czytania oraz rozpatrzeniu tego projektu ustawy na posiedzeniu w dniu trzeciego września 2000 dwudziestego szóstego roku wnosi, aby wysoki sejm przyjął załączony projekt ustawy. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo. Sejm ustalił, że w dyskusji nad tym punktem porządku dziennego wysłucha pięciominutowych oświadczeń w imieniu, w imieniu klubów I trzyminutowych oświadczeń w imieniu kół. Otwieram dyskusję I jako pierwszą do głosu zapraszam panią poseł Elżbietę Kapińską, Koalicja Obywatelska.
Elżbieta Gapińska
Bardzo dziękuję pani Marszałek, panie Ministrze, Wysoka Izbo. Mam niewątpliwą przyjemność w imieniu komisji, w imieniu klubu Koalicji Obywatelskiej przedstawić naszą opinię do druku 3012, czyli zmiany ustawy o prawie autorskim I prawach pokrewnych oraz ustawy o grach hazardowych. Ustawa, projekt tej ustawy wprowadza zmiany w ustawie o prawie autorskim I proponuje podniesienie limitu dofinansowania z 5 do 10 procent za użyczenie utworów w bibliotekach publicznych w celu wzmocnienia realnego instrumentu ochrony majątkowych interesów twórców, przy zachowaniu zasad funkcjonowania dozwolonego użytku bibliotecznego. Ma więc zapewnić lepszą, tak naprawdę realną rekompensatę twórcom I wydawcom za nieodpłatne wypożyczanie książek. Projekt określa maksymalne limity wydatków na PLRW kwocie łącznej 124336000 w latach 2026, 2035.
Nie prowadzi jednocześnie do jakichkolwiek ograniczeń w dostępie do zbiorów bibliotecznych. Celem jest dostosowanie poziomu rekompensaty dla twórców zgodnie z aktualnymi uwarunkowaniami gospodarczymi I zgodnie z dyrektywą unijną z dnia 12 grudnia 2000 e 6 r utrzymania odpowiedniej równowagi I proporcji pomiędzy interesem publicznym, jakim jest rozpowszechnianie kultury, a zapewnieniem twórcom odpowiedniego wsparcia. Wypłata, wypłaty wynagrodzeń realizowane są poprzez organizację zbiorowego zarządzania prawami autorskimi z dofinansowania przekazywanego im przez Ministra Kultury ze środków Funduszu Promocji Kultury. Na podstawie zawieranej co roku umowy I podlegają rozliczeniu I wydatkowaniu w cyklach rocznych. Obecnie jest to umowa pomiędzy Ministrem Kultury a Organizacją Zbiorowego Zarządzania, która się nazywa Stowarzyszeniem Autorów I Wydawców Copyright Polska.
Baza do obliczania wartości dofinansowania na wynagrodzenia za użyczenie wypłacanego z Funduszu Promocji Kultury to 10 procent wartości środków przeznaczonych na zakupy biblioteczne dokonane w roku poprzedzającym rok wypłaty wynagrodzenia. Aby była ciągłość wynagrodzeń twórców kultury, ustawa ma wejść w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. Ustawa dotyczy wyłącznie zwiększenia maksymalnego poziomu środków Funduszu Promocji Kultury na finansowanie wynagrodzeń za użyczenia biblioteczne. Klub Koalicji Obywatelskiej oczywiście popiera ten projekt ustawy, ponieważ uważamy, że godziwe wynagradzanie nie tylko twórców, twórców kultury jest konieczne, jeżeli zależy nam na jej rozwoju. I oczywiście zależy nam także na tym, aby książki w bibliotekach były dostępne bezpłatnie dla czytelników.
Dlatego oczywiście popieramy ten projekt ustawy. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo I zapraszam pana posła Norberta Kaczmarczyka Prawo I Sprawiedliwość.
Norbert Kaczmarczyk
Szanowna Pani Marszałek, panie ministrze, wysoka izbo. Sprawa nad którą dzisiaj dyskutujemy dotyczy czegoś bardzo konkretnego, książek, bibliotek, czytelników, ale przede wszystkim ludzi, którzy te książki tworzą. Dzisiaj autor czy wydawca, którego książka trafia do biblioteki, musi pogodzić się z tym, że kolejne osoby mogą ją bezpłatnie wypożyczać. I bardzo dobrze, bo biblioteka musi być miejscem powszechnego I bezpłatnego dostępu do kultury I wiedzy. Musimy propagować czytelnictwo, bo widzimy, że 21.
Wiek to czytelnictwo w pewien sposób zabija. Elektronizacja życia powoduje, że czytamy w sposób tradycyjny mało. Ale skoro społeczeństwo korzysta z dorobku twórców, to państwo powinno również zadbać o to, żeby twórcy byli za swoją pracę uczciwie wynagradzani. I właśnie temu służy system wynagradzania za użyczenie książek w bibliotekach. Nie chodzi tutaj o to, żeby czytelnik płacił więcej.
Nie chodzi też o to, żeby zabierać pieniądze biblioteką. Mechanizm finansowy jest ze środków publicznych I finansowanie pokrywa te koszty z Funduszu Promocji Kultury. Problem polega na tym, że poziom tego dofinansowania został ustalony ponad dekadę temu. Przez ten czas zmieniły się ceny, koszty działalności twórczej I wydawniczej, zmienił się również rynek książki. Zmieniło się całe nasze życie I jego koszty.
Dlatego podniesienie poziomu dofinansowania z pięciu do dziesięciu procent wartości zakupów bibliotecznych jest po prostu dostosowaniem tego systemu do dzisiejszych realiów. Co ważne, ta zmiana nie ogranicza dostępu do bibliotek I nie zmienia zasad wypożyczania książek. Ma natomiast zapewnić twórcom I wydawcom większą rekompensatę za to, że ich dzieła są powszechne I bezpłatnie dostępne dla obywateli. Dlatego uważamy, że jest to rozwiązanie potrzebne I racjonalne. Jeżeli chcemy, żeby w Polsce powstawały nowe książki, żeby ludzie pisali, wydawali I tworzyli, musimy również szanować ich pracę.
Dlatego Prawo I Sprawiedliwość poprze ten projekt. Korzystając z tego czasu, pani marszałek chciałbym zwrócić się do pani z prośbą ze względu na to, że pani poseł Maria Kurowska cały czas przebywa w Akademii Wymiaru Sprawiedliwości, a pan marszałek Włodzimierz Czerzasty na to nie reaguje. Pani pani Kurowska, pani poseł rozpoczęła protest głodowy oraz jak dowiadujemy się z mediów, ostatnio w ciągu paru minut wyłączono jej prąd. Nie może korzystać z ładowarki do telefonu, wyłączono prąd w gniazdkach. To jest sytuacja, która może skończyć się tragicznie.
Dlatego zwracam się do pani nie jako do posłanki, nie jako do pani marszałek, zwracam się do pani jako do kobiety oraz do osoby, która wchodzi w skład w koalicji rządowej, a doskonale zdajemy sobie sprawę, że posłowie opozycji nie mogą tam wejść, bo istnieją pewne obawy nieuzasadnione, że ci posłowie po prostu tam zostaną I przyłączą się do tego protestu. Mam prośbę, żeby pani marszałek jako osoba, która wspierała również kobiety protestach, kiedy była pani w opozycji, aby pojechała tam pani I po prostu przekonała panią Marię Kurowską do tego, że mam nadzieję, prawo będzie przestrzegane I jednocześnie mogłaby pani to zrobić wraz z grupą koleżanek posłanek, być może z różnych klubów I by dostarczyć pani Marii Kurowskiej żywność I zapewnić jej godny dostęp do wszystkich mediów oraz możliwości godnego protestowania również w tym zakresie, bo może się okazać, że po prostu poprzez tą pracę tutaj, takie spokojne podejście do tematu, Jedni kibicują pani Marii, 2. Się o nią boją, 3. Się z tego śmieją, a może ta sytuacja zakończyć się tragicznie. Więc z mojej strony bez emocji, bez politycznego zadęcia, po prostu proszę panią marszałek o reakcję.
Bardzo dziękuję.
Speaker 99
Dziękuję bardzo. Panie pośle, przyjmuję to, pan powiedział do wiadomości. Chcę zaznaczyć, że miejsce pracy pani poseł jest tutaj w Sejmie, w parlamencie, ale sprawdzę w jakich warunkach protestuje pani poseł Kurowska. I zapraszam panią poseł Marię Koc Rozwój Plus.
Maria Koc
Dziękuję pani marszałek. Szanowna pani marszałek, panie ministrze, wysoka izbo. Debatujemy dzisiaj o konkretnej zmianie w prawie autorskim I prawach pokrewnych o wynagrodzeniach dla twórców, wydawców z tytułu publicznego wypożyczania książek. Projekt zawarty w druku nr 30 12 przewiduje podniesienie z 5 do 10 procent poziomu dofinansowania wynagrodzeń związanych z publicznym wypożyczaniem książek. To jest najważniejsza zmiana proponowana w tej ustawie.
Klub parlamentarny Rozwój Plus zagłosuje za tą zmianą. Trzeba powiedzieć jasno, twórca ma prawo do wynagrodzenia za korzystanie z efektów jego pracy. Dlatego jako klub parlamentarny Rozwój Plus poprzemy ten projekt ustawy. Autor tłumaczy, ilustrator czy wydawca uczestniczą w procesie I udostępniania książki. System wynagrodzeń za wypożyczenia biblioteczne ma właśnie zapewnić, aby korzystanie z książek w bibliotekach uwzględniało
Prawa osób uprawnionych. Projekt zwiększa więc poziom środków przeznaczonych na ten cel z 5 do 10 procent. Jednocześnie bardzo ważne jest podkreślenie jednej rzeczy. Ta zmiana nie oznacza wprowadzenia opłat dla czytelników. Wypożyczanie książek w bibliotekach pozostaje, publicznych, pozostaje bezpłatne.
To istotne, ponieważ dostęp do książki I kultury nie powinien zależeć od możliwości finansowych czytelnika. Wysoka Izbo, kolejna kwestia to źródło finansowania. Środki na wynagrodzenia związane z publicznym wypożyczaniem książek pochodzą z Funduszu Promocji Kultury. Dlaczego? Dlatego przy tej zmianie szczególnie ważna jest przejrzystość całego mechanizmu.
Musimy mieć jasność według jakich zasad ustalone są wynagrodzenia, komu przysługują I w jaki sposób środki są przekazywane osobom uprawnionym. Projekt dotyczy bowiem nie tylko autorów. W systemie wynagrodzeń uwzględniani są również inni uprawnieni, między innymi tłumacze I ilustratorzy, a także wydawcy, zgodnie z zasadami określonymi w przepisach. To ważne, ponieważ książka jest efektem pracy wielu osób. Autor tworzy tekst, tłumacz otwiera dostęp do literatury zagranicznej, ilustrator tworzy warstwę graficzną, wydawca organizuje cały proces wydawniczy.
Prawo powinno więc zapewniać każdemu uprawnione, należne wynagrodzenie. Bardzo dziękuję.
Monika Wielichowska
Dziękuję I zapraszam pana posła Michała Pyrzyka, ale nie widzę, ale jest pani poseł Barbara Okuła, zapraszam serdecznie.
Barbara Okuła
Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Rozmawiając dzisiaj o prawie autorskim, powinniśmy pamiętać o dwóch rzeczach. O prawie każdego człowieka do dostępu do kultury I o prawie twórcy do wynagrodzenia za swoją pracę. W wielu małych miejscowościach biblioteka jest czymś znacznie więcej niż miejscem, w którym wypożyczamy książki. To często ważna część lokalnej wspólnoty I jedyne miejsce, gdzie dziecko może regularnie sięgać po nowe historie, poznawać świat I rozwijać swoje zainteresowania.
Bo nie każdą rodzinę stać na kupowanie kolejnych książek. W bibliotece nikt nie pyta o zasobność portfela. Wystarczy karta biblioteczna ciekawość świata. 1 książka może w ciągu kilku lat trafiać do rąk dziesiątek, setek, a czasami 1000 czytelników. Dla jednego dziecka będzie początkiem wielkiej pasji, dla seniora towarzystwem w samotny wieczór, a dla kogoś innego chwilą wytchnienia od codziennych problemów.
Dlatego biblioteki muszą pozostać bezpłatne I dostępne dla wszystkich, niezależnie od miejsca zamieszkania I zasobności portfela. Ale pamiętajmy też o drugiej stronie tej historii. Ta książka nie powstała sama. Ktoś ją napisał, ktoś przetłumaczył, zilustrował, zredagował I przygotował do wydania. To nie tylko talent I pasja, to również praca, z której twórca powinien móc się utrzymać.
Proponowana zmiana podnosi z 5 do 10 procent limit środków przeznaczanych wynagrodzenia, związanych z publicznym wypożyczaniem książek. Nie oznacza to żadnych opłat dla czytelników. Rodzic nadal będzie mógł przyjść z dzieckiem do biblioteki, wybrać książkę I wypożyczyć ją bezpłatnie. Jednocześnie musimy zadbać o to, aby biblioteki miały środki na kupowanie nowych książek, szczególnie w małych gminach, gdzie każdy wydatek ma znaczenie. Nie możemy więc wybierać między czytelnikiem a autorem.
Silne biblioteki potrzebują czytelników. Czytelnicy potrzebują dobrych książek, a dobre książki potrzebują ludzi, którzy mogą I chcą je tworzyć I chcą je tworzyć. Jeśli chcemy rozwijać czytelnictwo I dostęp do kultury, musimy rozwijać również nasze biblioteki I szanować pracę ludzi, którzy tworzą książki. Dlatego klub parlamentarny Centrum popiera projekty I ustawy. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję I zapraszam panią poseł Ewę Szedler, Polska 2000 e 50.
Ewa Schädler
Pani Marszałek, panie Ministrze, Wysoka Izbo. Biblioteka publiczna jest jednym z tych miejsc, w których bardzo wyraźnie spotykają się 2 wartości powszechny bezpłatny dostęp do kultury oraz prawotwórców do wynagrodzenia za ich pracę. Kiedy wypożyczamy książkę z biblioteki? Nie ponosimy za to opłaty. To jest 1 z fundamentów działalności bibliotek publicznych.
Jednocześnie autorzy, tłumacze, wydawcy powinni otrzymywać rekompensatę za to, że ich twórczość jest udostępniana w ramach tego systemu. Temu właśnie służy, temu właśnie służy mechanizm public branding write, czyli PLE. Obowiązuje on w Polsce od 2000 piętnastego roku I wynika z wdrożenia unijnej dyrektywy prawa najmu I użyczenia. Wynagrodzenia są finansowane ze środków publicznych, a więc nie obciążają ani bibliotek, ani czytelników. Problem polega na tym, że obecny poziom finansowania został ustalony ponad 10 lat temu I nie odpowiada już realiom rynku wydawniczego ani kosztom pracy twórczej.
Dlatego projekt ustawy proponuje podniesienie poziomu dofinansowania z 5 do 10 procent wartości zakupów materiałów bibliotecznych dokonanych przez biblioteki publiczne w poprzednim roku. Co istotne, sam mechanizm obliczania I wypłaty wynagrodzeń pozostaje bez zmian. To oznacza, że większe środki trafią do twórców I wydawców, ale nie zmienia się zasada korzystania z bibliotek. Czytelnik nadal będzie mógł bezpłatnie wypożyczać książkę, a biblioteki nie zostaną obciążone dodatkowymi opłatami. I jest to zmiana potrzebna.
Dane pokazują, że obecny system zapewnia twórcom stosunkowo niewielkie wynagrodzenia. W roku 2000 dwudziestym piątym wypłacono łącznie nieco ponad 5000000 złotych przy około piętnastu milionach wypożyczeń rocznie. Mediana wynagrodzenia twórcy wyniosła zaledwie 398.67 złotych. Jednocześnie Polska należy do państw Unii Europejskiej, w których finansowanie PLR w przeliczeniu na mieszkańca jest bardzo niskie. W przywołanym w uzasadnieniu zestawieniu WJPO poziom dla Polski jest wielokrotnie niższy niż niż między innymi w Czechach czy państwach bałtyckich.
Warto więc spojrzeć na tę zmianę nie jak na dodatkowy wydatek, ale jak na inwestycję w ludzi, którzy tworzą polską literaturę I kulturę. Co ważniejsze, zwiększenie finansowania nie oznacza zwiększenia obciążeń bibliotek czy czytelników. Środki nadal będą pochodziły z Funduszu Promocji Kultury. Projekt przewiduje na ten cel maksymalny limit ponad 124000000 złotych w latach 2026, 35. Projekt zachowuje również dotychczasowy podział środków.
75 procent trafia do autorów, współtwórców I tłumaczy, a 25 procent do wydawców. To rozwiązanie dobrze pokazuje, że ochrona praw twórców nie musi oznaczać ograniczenia dostępu do kultury. Wręcz przeciwnie, możemy jednocześnie wspierać autorów I wydawców oraz wzmacniać biblioteki jako miejsca powszechnego I bezpłatnego dostępu do książek. Dlatego klub parlamentarny Polska 2050 popiera proponowane rozwiązania. Bo jeśli chcemy, żeby powstały dobre książki, musimy pamiętać również o tych, którzy je tworzą.
Dziękuję.
Monika Wielichowska
Dziękuję pani poseł. Przechodzimy do pytań. Wyznaczam czas na zadanie pytania o jedną minutę, zamykam listę I zapraszam panią poseł Bożenę Lisowską.
Bożena Lisowska
Pani Marszałek, Wysoki Sejmie. Publiczne użyczanie książek przez biblioteki to powszechny dostęp do literatury I wiedzy, które zapewnia państwo. Procedujemy rządowy projekt nowelizacji prawa autorskiego, który podnosi dofinansowanie wynagrodzeń z 5 do 10 procent wartości zakupów materiałów bibliotecznych. To podwojenie puli środków. Dotychczasowy wskaźnik obowiązywał ponad 10 lat I nie oddawał rzeczywistej skali wypożyczeń, ale także nie uwzględniał w pełni ponoszonych kosztów.
Nowe brzmienie przepisu ustala zatem, że dofinansowanie odpowiada za 10 procent wartości zakupów, a projekt, a projekt określa także maksymalny limit wydatków na lata 2026 35. Moje pytanie brzmi zatem, jakie dane potwierdzają, że 10 procent zapewni realną rekompensatę, skoro w uzasadnieniu 5 procent nie odpowiadało tej, tym kosztom?
Monika Wielichowska
Dziękuję I zapraszam panią poseł Kulpę, ale nie widzę. Zapraszam pana posła Norberta Kaczmarczyka.
I za moment pan poseł Łuczak.
Norbert Kaczmarczyk
Szanowna Pani Marszałek, wysoka izbo, mam 2 pytania. Czy podniesienie dofinansowania z 5 do 10 procent rzeczywiście przełoży się na wyższe wynagrodzenia dla autorów I wydawców?
Oraz czy wzrost finansowania nie będzie w przyszłości powodował dodatkowych kosztów dla bibliotek albo ograniczenia ich możliwości zakupu książek. Chciałbym też zapytać, czy w ramach tego programu przewidziane są jakieś zachęty I budowania poczucia w obowiązku I w takiej dobrej praktyce, by czytać książki klasycznie. W ostatnim czasie mamy problemy z również z dostępem do prasy z racji tego, że kioski w całej Polsce są likwidowane, więc jest coraz większa trudność w zdobycia, w zdobyciu tego słowa czytanego w sposób klasyczny, więc pytanie, czy będzie również w tym programie jakiś program zachęt. Bardzo dziękuję.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo panie pośle. Zapraszam pana posła Christiana Łuczaka.
Krystian Łuczak
Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Moi drodzy, troska o dostęp do kultury musi iść w parze z troską o ludzi, którzy kulturę tworzą. Kultura to przestrzeń, w której możemy opowiedzieć własną historię. To przestrzeń, która inspiruje, która prowokuje do odpowiedzi, ale też I do zadawania pytań. Kultura jest czymś, co nas jednoczy.
Kultura tworzy wspólnotę, nie jest jej tylko elementem, który gdzieś funkcjonuje z boku, jest czymś niezwykle istotnym. To właśnie w kulturze rozpoznajemy siebie wzajemnie, w literaturze, w sztuce, w obrazie, w wierszu, w muzyce. Kultura jest niezwykle istotna. Ważni są też ludzie, którzy ją tworzą. Stąd panie ministrze moje podziękowanie, że nie jest pan obojętny na tych, którzy kulturę tworzą, bo oni są niezwykle ważni.
Dziękuję bardzo.
Maria Koc
Bardzo dziękuję pani marszałek. Szanowny pani marszałek, panie ministrze, wysoka izbo, ja również mam pytanie o to, czy podwojenie poziomu dofinansowania do 10 procent rzeczywiście przełoży się na wzrost wynagrodzeń dla konkretnych twórców I wydawców, czy tylko będzie to zwiększenie puli środków w systemie I czy wraz ze zwiększeniem poziomu dofinansowania zmieni się również sposób ustalania wysokości wynagrodzeń poszczególnych twórców I wydawców? Jeśli tak, to jakie będą nowe kryteria I czy będą one zależne od rzeczywistej liczby wypożyczeń poszczególnych tytułów. Czy projekt przewiduje mechanizmy kontroli prawidłowości danych o wypożyczeniach przekazywanych przez biblioteki, na podstawie których naliczane są wynagrodzenia? Jeśli tak, to kto będzie odpowiedzialny za ich weryfikację I jakie będą konsekwencje stwierdzenia nieprawidłowości?
Dziękuję.
Monika Wielichowska
Dziękuję, dziękuję bardzo. Mam informacje dla pana posła Kaczmarczyka. Pani poseł Kurowska zakończyła protest I opuściła Akademię Wymiaru Sprawiedliwości. To było ostatnie pytanie skierowane do sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury I Dziedzictwa Narodowego Macieja Wróbla. Panie ministrze, serdecznie zapraszam.
Maciej Wróbel
Szanowna Pani Marszałek, Wysoko Izo, bardzo dziękuję za debatę I też dziękuję za głosy poparcia tej nowelizacji ustawy. W kilku zdaniach odpowiem na państwa pytanie, ale też przypomnę, że system PLR działa w Polsce od 2000 piętnastego roku, jest realizacją przepisów Unii Europejskiej I idea jest bardzo prosta. Skoro książki autorów, tłumaczy I wydawców są bezpłatnie udostępniane w bibliotekach I mogą być wypożyczane przez szerokie grono czytelników, to twórcy powinni otrzymywać odpowiednią rekompensatę. I w Polsce przyjęto rozwiązanie, które pozwala połączyć te 2 bardzo ważne wartości, czyli z jednej strony bezpłatny dostęp do książek, a z drugiej strony rekompensata, za którą nie płaci czytelnik, nie płaci biblioteka, środki pochodzą z funduszu promocji kultury, a ten z kolei zasilany jest na mocy ustawy o grach hazardowych. Obowiązujący od ponad 10 lat limit 5 procent wartości zakupów materiałów bibliotecznych już nie odpowiada w pełni obecnym warunkom ekonomicznym, stąd propozycja, by to podwoić do 10 procent.
Nie zmieniamy nic w całej konstrukcji PLR, nie wprowadzamy żadnych nowych obowiązków dla bibliotek, nie przynosimy żadnych kosztów na czytelników, zwiększamy jedynie pulę środków. Pani posłanka Bożena Lisowska pytała o o tę właśnie, źródło tej decyzji o podwojeniu tej wartości. No to wydaje się najwłaściwsza decyzja, zresztą konsultowaliśmy ją. Fundusz promocji kultury pozwala na taki wydatek. Jak już mówiłem, pan poseł Norwedka Czarczak pytał o wzrost kosztów dla bibliotek, tutaj żadnych zmian nie będzie, ale jeżeli mówimy o zachęcaniu czytelników I działaniach na rzecz czytelników, to w programach Ministra Kultury, w programie infrastruktura kultury, w programach dla bibliotek są...
Jest możliwość ubiegania się o dotacje na różnego rodzaju działania, które mają zachęcać czytelników do sięgania po nowe pozycje książkowe. Ta ustawa I ten projekt dotyczy sensu stricto twórców, a nie czytelników. Pani posłanka Maria Koc o wzrost wynagrodzeń także pytała, no on jest naturalny, odpowiedziałem przed chwilą, naturalna wysokość tego jest skonsultowana przez nas. Sposób ustalania wszystkiego, wypłacania tych środków się nie zmienił, jest dokładnie taki sam jak w tej chwili. Jeżeli chodzi o kontrolę, to co roku biblioteki sprawozdają kwestie tych wypożyczeń, sprawozdania są publikowane w Internecie, a w 2000 dwudziestym trzecim roku przeprowadzono kontrolę, ona nie wykazała nieprawidłowości.
Ja tylko przytoczę, jak to wygląda w tej chwili w w kwotach bezwzględnych, bo to też jest warto zauważyć. W roku 2000 dwudziestym piątym, roku z tych ponad pięciu 1000000 złotych, które wypłacono 3.8 dziesiątych miliona złotych trafiło do twórców, ponad 1200000 trafiło do wydawców. Średnie wynagrodzenie twórcy wyniosło około 1670 złoty, ale mediana była znacznie niższa, bo to było około czterystu złoty. Dlatego też to podniesienie, właściwie podwojenie tej stawki spowoduje, że I twórcy I wydawcy otrzymają wyższe środki. Będzie to w roku przyszłym ponad 10000000 złotych.
Bardzo dziękuję I bardzo proszę wysoką izbę o przyjęcie tej ustawy.
Monika Wielichowska
Bardzo dziękuję panie ministrze. Zamykam dyskusję do trzeciego czytania projektu ustawy. Przystąpimy w bloku głosowań I przystępujemy do rozpatrzenia punktu osiemnastego porządku dziennego, sprawozdanie Komisji Obrony Narodowej oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji traktatu między Rzeczpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii I Irlandii Północnej o partnerstwie w dziedzinie bezpieczeństwa I obronności podpisanego w Londynie dnia dwudziestego siódmego maja 2000 e 26 roku druki numer 845000 e 50 I proszę pana posła Andrzeja Grzyba o przedstawienie sprawozdania komisji zapraszam panie pośle.
Andrzej Grzyb
Pani Marszałek, wysoka izbo, szanowni panie ministrze. Chciałbym powiedzieć, że występując w imieniu połączonych komisji obrony narodowej oraz spraw zagranicznych, przedkładam sprawozdanie, które to byliśmy zobowiązani jako połączone komisje przygotować w związku z tym, że drukiem 404840 sejm skierował do nas, Marszałek Sejmu skierował do nas projekt ustawy o ratyfikacji traktatu pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii I Irlandii o partnerstwie w dziedzinie bezpieczeństwa I obronności. Ta umowa została podpisana 27 maja 2000 e 26 r. W Londynie. Połączone komisje 2 września rozpatrzyły projekt w ramach pierwszego czytania, przeprowadziły debatę, rozpatrzyły również projekt ustawy I przedstawiają sprawozdanie Wysokiej Izbie.
Dwudziestego szóstego maja podpisany traktat jest, który jest ważnym zacieśnieniem współpracy w zakresie bezpieczeństwa pomiędzy Polską a Wielką Brytanią. Partnerzy, a więc Polska I Rzeczpospolita Polska I Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii, zawarły w niej traktat, mając na względzie zagrożenia w zakresie bezpieczeństwa na kontynencie, jak I również doświadczenia, które wynikają ze wspólnej oceny zagrożeń, w tym również zagrożeń spowodowanych przez wojnę Rosji przeciwko Ukrainie, jak I wszystkie elementy niekonwencjonalnych działań związanych z zagrożeniami na kontynencie europejskim, których doświadcza zarówno Polska, jak I Zjednoczone Królestwo, jak I to, że podzielają wspólne wartości w zakresie, które są właściwe dla demokratycznego świata. Obydwa kraje łączą historyczne więzi przyjaźni, a wyzwania międzynarodowe uzasadniają powstanie długofalowego partnerstwa w tym zakresie należy podkreślić ogromny potencjał współpracy politycznej I gospodarczej pomiędzy krajami w szczególności
Związane ze wspólnym członkostwem zarówno Polski jak I Zjednoczonego Królestwa w Pakcie Północnoatlantyckim NATO. Wojna Rosji przeciw Ukrainie, która trwa od 24 lutego 2000 e e 22 roku, a poprzedzona była aneksją Krymu I innych terytorium już w roku 2014, upewniła partnerów NATO do uznania, że Rosja stanowi długoterminowe zagrożenie dla bezpieczeństwa I tej architektury, która została ustanowiona przez rozszerzenie między nimi NATO. Traktat daje prawne ramy do pogłębiania współpracy pomiędzy stronami w zakresie bezpieczeństwa, współpracy wojskowej, przemysłów obronnych oraz szeroko pojętej współpracy jako ważnego elementu bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej I Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii. Również ma istotne znaczenie dla ogólnego bezpieczeństwa Europy. Traktat zobowiązuje strony do wzajemnej pomocy w przypadku zbrojnej napaści na terytorium którejś ze stron poprzez wprowadzenie dwustronnej klauzuli wzajemnej obrony.
Strony przy tym zobowiązują się do pomocy wzajemnej, w tym przy użyciu również sił wojskowych. Takie postanowienie wzmacnia oczywiście wynikające z artykułu piątego Traktatu Północnoatlantyckiego zobowiązanie wysokich umawiających się stron do wzajemnej pomocy. Traktat również przewiduje zwiększenie interoperacyjności pomiędzy siłami zbrojnymi poprzez szkolenie, kształcenie, ćwiczenie I również ćwiczenia na poligonach. Traktat zawiera postanowienie o wspieraniu również przemysłów obronnych, jak I również wspólnych badań I technologii, współpracę w zakresie cyberbezpieczeństwa, nowych, rozwijających się technologii, w tym również technologii podwójnego zastosowania, rozwoju sztucznej inteligencji oraz technologii kosmicznych. Traktat zawiera postanowienia dotyczące współpracy w zakresie zwalczania zagrożeń hybrydowych, jak również terroryzmu, przestępczości zorganizowanej, nielegalnej migracji oraz handlu ludźmi, które są wyzwaniem współczesnego czasu.
To układ, traktat jest układem politycznym, który zgodnie z art 89 ust 1 punkt 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r sprawia, że jego postanowienia będą dotyczyć spraw uregulowanych w ustawach lub w których to, lub w stosunku do których Konstytucja wymaga ustawy jako I do takich spraw niewątpliwie należą sprawy bezpieczeństwa I obronności. Zatem traktat wymaga ratyfikacji za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie na podstawie art 89 ust 1 pkt 1.5 Konstytucji z 2 kwietnia 1997 r w związku z art 12 ust 2 ustawy z 14 kwietnia roku 2000 EE0 umowach międzynarodowych. Komisję Obrony Narodowej I Spraw Zagranicznych rozpatrzyły projekt ustawy I przyjęły go bez poprawek. Taką rekomendację też składają, składają prezydium Sejmu. Chcielibyśmy również wskazać, że postanowienia traktatu obejmują również współpracę w zakresie bezpieczeństwa gospodarczego I energetycznego, co odnosi się również do wzajemnej, również do ochrony infrastruktury krytycznej.
Przy czym należy wskazać, że co jest ważnym aspektem w relacjach wzajemnych, że Wielka Brytania jest też państwem posiadającym potencjał nuklearny. Co prawda nie tak autonomiczny jak Francja, ale jednak jest to istotny element też bezpieczeństwa, a z drugiej strony zdajemy sobie sprawę, że doświadczenia, w szczególności w związane z użyciem broni masowego rażenia przeciwko Litwinience, Wielkiej Brytanii, pozostawiły trwały ślad na rozumieniu, że Rosja jest stałym elementem zagrożenia bezpieczeństwa na na kontynencie europejskim. Oczywiście w relacjach z Polski z Wielką Brytanią obowiązuje dotychczasowy traktat, który został podpisany 27 maja, 21 grudnia 2000 e 17 roku I on był podstawą współpracy pomiędzy resortami obronnej I siłami zbrojnymi. Ponadto też w relacjach Polski z Wielką Brytanią obowiązuje szereg innych porozumień I memorandum. Oczywiście postanowienia traktatu wywołają pewne reperkusje, w tym również dotyczące nie tylko współpracy politycznej, ale również współpracy gospodarczej I będą to zobowiązania mające charakter prawny.
One będą niejako podstawą do tej współpracy. Zatem konkludując, w imieniu połączonych Komisji Obrony Narodowej I Spraw Zagranicznych wnoszę do Wysokiej Izby o przyjęcie projektu ustawy bez poprawek. Z taką rekomendacją komisje zakończyły prace nad tym dokumentem. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję I Sejm ustalił, że w dyskusji nad tym punktem porządku dziennego wysłucha trzyminutowych oświadczeń w imieniu klubów IKU. Otwieram dyskusję I zapraszam pana posła Pawła Kowala, Koalicja Obywatelska. Zapraszam panie pośle.
Paweł Kowal
Szanowna pani marszałek, wysoki Sejmie. Polska stoi dzisiaj wokół wobec niesłychanego wyzwania. Rosja praktycznie każdego dnia atakuje naszą ojczyznę. Rząd proponuje skutecznie zwiększenie wydatków na obronę, to jest dzisiaj 4.7 procenta. Do tego sejf.
Sejf to jest program, który tworzy miejsca pracy, szczególnie w regionie, który jest szczególnie bliski mojemu sercu, czyli dawnym centralnym okręgu przemysłowym. Mam na myśli województwa podkarpackie, świętokrzyskie, lubelskie, małopolskie I do tego ogromna mobilizacja społeczna. Chciałbym powiedzieć państwu, panie I panowie posłowie o tym, co się działo w ostatni weekend w moim życiu. Spotkałem się z ze Strzelcami I z Orlentami, dzieciakami, które przygotowują się do tego, żeby nieść pomoc, kiedy ojczyzna znalazłaby się w potrzebie, ale też do tego, by dawać świadectwo patriotyzmu. Rozmawiałem z kołami gospodyń wiejskich I kilkoma strażami, ochotniczymi strażami pożarnymi.
Całe społeczeństwo czuje tę siłę mobilizacji I odczuwa tę jedność wobec ogromnego zagrożenia, jakie dzisiaj płynie ze wschodu. I można by powiedzieć, dlaczego ja państwu akurat w tej dyskusji o tym opowiadam? Można by powiedzieć, że rząd zrobił wszystko, co możliwe, żeby zmobilizować naszych partnerów w Unii Europejskiej I wzmocnić relacje ze Stanami Zjednoczonymi, żeby nasza gotowość, nasza demonstracja siły, która jest podstawą nadziei na pokój, była pełna. A tu panie I panowie, a tu panie I panowie, istotą sprawy są sojusze. Kiedy wszystko już zrobimy, co do nas należy, jest jeszcze 1 fundamentalna sprawa I lekcja, która wypływa z całej naszej historii.
To jest lekcja, że wobec tych grożących nam nieszczęść, wobec tej sytuacji, kiedy wróg szykuje się do następnego kroku. Podczas ostatniej dyskusji z profesorem Carlą Masallą, autorem bestsellera, jeśli Rosja wygra. Analizowaliśmy, że ten scenariusz w praktyce się realizuje. Ludzie to czują, szczególnie bliskowschodniej granicy. I dzisiejsza debata o ratyfikacji, którą, w której, w której swoją wypowiedź mógłbym streścić do jednego zdania.
Oczywiście, że tak. Oczywiście, że to jest świetny ruch polskiego rządu, że nasze relacje w Unii Europejskiej, w NATO, nasze transatlantyckie relacje są wzmacniane dodatkowymi traktatami. I oczywiście, że to jest działanie na miarę zagrożeń I na miarę czasu. To jest działanie na miarę wyobraźni, czego potrzebuje kraj, gdy wróg nam naprawdę zagraża. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo panie pośle. Pana posła Radosława Fogla nie widzę, ale jest pan poseł Andrzej Kryj, Rozwój Plus, zapraszam.
Andrzej Kryj
Szanowna pani Marszałek, wysoka izbo, panie ministrze. Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu parlamentarnego Rozwój Plus wobec projektu ustawy o ratyfikacji traktatu między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Prezesem Wielkiej Brytanii I Irlandii Północnej o partnerstwie w dziedzinie bezpieczeństwa I obrotności podpisanego w Londynie 27 maja 2000 e e 26
Andrzej Kryj
Przedłożonego w druku 2840. Traktat, którym mówimy, ustanawia ramy prawne dla dalszego pogłębiania współpracy w dziedzinie obronności oraz szeroko pojmowanego bezpieczeństwa między Rzecząpospolitą Polską I Zjednoczonym Królestwem. Potrzeba intensyfikacji polsko-brytyjskiej współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa I obronności wynika w dużej mierze z obecnej sytuacji międzynarodowej, w tym w szczególności agresji, którą Federacja Rosyjska rozpoczęła w 2000 czternastym roku, a następnie pełnoskalowego ataku na Ukrainę w lutym 2000 dwudziestego drugiego roku. W tym kontekście polsko-brytyjska współpraca wojskowa, w tym w ramach NATO, a także współpraca pomiędzy przemysłami obronnymi stanowi ważny element bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej. Traktat wzmacnia wynikające z artykułu piątego traktatu półnoatlantyckiego, sporządzonego w Waszyngtonie, zobowiązania stron do wzajemnej pomocy w przypadku zbrojnej napaści na terytorium którejś ze stron poprzez zawarcie w nim dwustronnej klauzuli wzajemnej obrony.
Przewiduje zwiększenie interoperacyjności między siłami zbrojnymi, a także zakłada, że pogłębiona współpraca obronna obejmie także ściślejszą współpracę w zakresie cyberbezpieczeństwa oraz nowych technologii, w tym technologii podwójnego zastosowania sztuczną inteligencją I technologiami kosmicznymi. Traktat ten jest istotnym elementem wzmacniania polskiego bezpieczeństwa, gdyż zdajemy sobie sprawę z tego, że zagrożenie ze strony putinowskiej Rosji jest I będzie się pogłębiały, pogłębiało. Biorąc pod uwagę tą sytuację, klub parlamentarny Rozwój Plus nie będzie głosował przeciwko tej ustawie, ale mamy także świadomość, że mogliśmy dostać znacznie lepszy dokument, znacznie szerszy dokument. Tak jak powiedziałem, Polska musi mieć gwarancję bezpieczeństwa w ramach paktu północnoatlantyckiego, a takie traktaty dwustronne jak ten z Wielką Brytanią na pewno także wzmacnia polskie bezpieczeństwo. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo I zapraszam panią poseł Urszulę Nowogórską, Polskie Stronnictwo Ludowe, 3. Droga.
Urszula Nowogórska
Szanowna pani Marszałek, szanowny panie Ministrze, Wysoka Izbo. Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego do rządowego projektu ustawy o ratyfikacji traktatu między Rzeczpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii I Irlandii Północnej o partnerstwie w dziedzinie bezpieczeństwa I obronności podpisanego w Londynie w dniu 27 maja 2000 e 26 r. Druki sejmowe nr 28 7050. Wysoka Izbo, obecna sytuacja międzynarodowa, szczególnie za naszymi wschodnimi granicami, napięcia geopolityczne, zagrożenia hybrydowe I terrorystyczne, nakłaniają do szerokiej refleksji I ponownej analizy wielu zagrożeń. Wyjściem naprzeciw tym wyzwaniom jest wzmocnienie współpracy polsko-brytyjskiej w dziedzinie bezpieczeństwa I obronności.
To wzmocnienie sojuszu nie tylko dla Polski, ale również dla całej Europy w zakresie stałego dialogu, współpracy z sojusznikami, który podziela nasze wartości I podobnie odczytuje zagrożenia. Ogromną siłę przypieczętowującą dwustronną współpracę między Polską a Zjednoczonym Królestwem mają więzi historyczne pomiędzy naszymi państwami. To również dodatkowe wzmocnienie dla Paktu Północnoatlantyckiego w ramach NATO, jak również dla relacji między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem. Ratyfikacja traktatu wzmacnia zobowiązania stron do wzajemnej pomocy w ramach 5 Traktatu Północnoatlantyckiego w przypadku agresji zbrojnej na któregokolwiek ze stron z użyciem środków wojskowych. Ratyfikacja traktatu wzmacnia także wspólny udział w szkoleniach, ćwiczeniach I kształceniu.
To także wspieranie przemysłu obronnych, rozwijanie wspólnych projektów z zakresu badań I technologii zbrojeniowych, wzmocnienie projektów infrastrukturalnych, transportowych w systemie dual use. To ponadto rozwijanie współpracy w obszarze cyberbezpieczeństwa, technologii podwójnego zastosowania, sztucznej inteligencji I technologii kosmicznej. Wysoka Izbo, traktat jest nowoczesnym podejściem dla bezpieczeństwa również w zakresie bezpieczeństwa gospodarczego, szczególnie z naciskiem na bezpieczeństwo żywnościowe, bezpieczeństwa energetycznego, utrzymania łańcuchów dostaw, ochrony infrastruktury krytycznej, zwalczania przestępczości zorganizowanej, terroryzmu, przemysłu migrantów I handlu ludźmi. To również wzmocnienie dywersyfikacji systemów energii, wzmocnienie niezależności energetycznej, szczególnie z naciskiem na cywilną energetykę jądrową. Wysoka Izbo, mój klub Polskiego Stronnictwa Ludowego w pełni popiera ten projekt ustawy, dopatrując się w tym samych korzyści dla Rzeczypospolitej Polskiej I współpracy dwustronnej między państwem polskim a królestwem Wielkiej Brytanii.
Bardzo serdecznie dziękuję.
Monika Wielichowska
Dziękuję pani poseł I zapraszam pana posła Andrzeja Zapałowskiego z Konfederacji.
Andrzej Zapałowski
Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Ratyfikowana ustawa o współpracy Polski z Wielką Brytanią jest w rzeczywistości wytworem polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Zaskoczeniem dla mnie nie było to, iż na połączonych Komisjach Obrony Narodowej I Spraw Zagranicznych przedstawiciel prezydenta nie krył zaskoczenia pewnymi zapisami tego traktatu. To oznacza, iż nie tylko wcześniej posłowie sejmowych komisji nie byli informowani o proponowanych zapisach, ale także nie była informowana o tym kancelaria prezydenta. Jeżeli prezydent nie podpisze tej ustawy, nie będę zaskoczony.
Jakie są główne zarzuty do tego traktatu? Zbyt szeroki zakres zobowiązań występujący poza kwestie obronne. Nie jest to typowe porozumienie obronne jak w tytule. Nie jest wynikiem konsensusu politycznego, zwłaszcza że dotyka problemów bezpieczeństwa. Obejmuje obszar problematyki gospodarki I klimatu, czyli znacznie wykracza poza tytuł.
Omija w wielu zagadnieniach znaczenie dla bezpieczeństwa europejskiego Stany Zjednoczone. Stawia na OBWE jako istotny czynnik polityki europejskiej, czyli podmiot, który od lat jest aktywny na znikowym poziomie. Traktat powiela wiele zapisów na to. Ogólność traktatu rodzi bardzo szeroki obszar interpretacji jego zapisów. Niezrozumiała jest w nim agenda klimatyczna.
Nie odnosi się do dokumentów doktrynalnych polskich, bo ich nie ma. Kuriozalnym zapisem jest punkt 4. Artykułu pierwszego, gdzie strony zapewniają wymuszenie na Rosji zapłaty za szkody wyrządzane Ukrainie. W jaki sposób? Militarnie to wymusimy sankcjami, presją dyplomatyczną.
Świat przez 4 lata nie był w stanie tego zrobić, a my mamy to robić bezpieczeństwem Polaków. Potwierdzamy niesłabnące wsparcie wojskowe dla bezpieczeństwa I niepodległości Ukrainy. A co Ukraina ma w zamian, gwarantuje? Kult bandery, kpinę z ludobójstwa czy bezwzględną walkę z polskim przemysłem. Wsadzenie w ten tekst zobowiązania do obniżenia emisyjności systemów energetycznych I osiągnięcia naturalności klimatycznej do 2000 pięćdziesiątego roku jest kpiną.
Świat od tego odchodzi, a my pakujemy się w te bzdurne tezy w traktacie obronnym. Traktat z uwagi na położenie obu państw w zakresie zobowiązań jest drastycznie asymetryczne na korzyść Wielkiej Brytanii. Nic nam w rzeczywistości nie gwarantuje. Ktoś znowu wypuszcza nas przed szereg. Traktat w tej formie jest tak naprawdę polityczną deklaracją, a nie prawdziwym traktatem obronnym.
Nie ma tam typowych zapisów obronnych, po prostu jest pisany, można powiedzieć nowomową językiem europejskim. Konfederacja nie będzie głosowała przeciw, ale także nie poprze tego dokumentu. Dziękuję bardzo.
Izabela Bodnar
Szanowna pani Marszałek, szanowni posłowie, wysoka Izbo. Polska I Zjednoczone Królestwo od lat współpracują w ramach NATO I w ramach wcześniejszych porozumień. Nowy traktat rozszerza tę współpracę na kolejne obszary I nadaje jej bardziej kompleksowy charakter. Dlatego naturalnym jest, że klub parlamentarny Centrum popiera tę ustawę, wyrażającą zgodę na ratyfikację traktatu między Rzeczpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwie, królestwem Wielkiej Brytanii I Irlandii Północnej, o partnerstwie w dziedzinie bezpieczeństwa I obronności. To ważne nie tylko jako element w umacnianiu polsko-brytyjskiej współpracy, ale też obliczu ostatnich dni, kiedy działania Federacji Rosyjskiej nad Bałtykiem I coraz bliżej terytorium Polski przypominają nam, że zagrożenia ze strony Rosji
Są coraz niestety bardziej realne. Wymagają czujności, przygotowania I współpracy z państwami, które podzielają nasze wartości I rozumieją skalę tych wyzwań. Dokument przewiduje dwustronną klauzulę wzajemnej obrony przy pomocą, przy pomocy środków wojskowych. Ale bezpieczeństwo dwudziestego pierwszego wieku to nie są tylko kwestie wojskowości, to również zdolność do wspólnego reagowania na zagrożenia hybrydowe, cyberataki, dezinformację, przestępczość zorganizowaną czy zagrożenia dla infrastruktury krytycznej. W trakcie, w traktacie znajdują się przepisy dotyczące cyberbezpieczeństwa, nowych technologii, sztucznej inteligencji, technologii kosmicznych, bezpieczeństwa energetycznego I gospodarczego.
Traktat przewiduje także współpracę przemysłów obronnych, wspólne projekty badawcze I technologiczne oraz rozwój infrastruktury transportowej dla podwójnego zastosowania. Traktat jest tak pełny, że byłam, jestem tutaj zdumiona I bardzo zdziwiona, wystąpienie mojego poprzednika z Konfederacji, który jakby nie czytał tego samego traktatu. W taki sposób go pan, panie pośle skrytykował, że to aż jest niewiarygodne. Akurat dokumenty różne czytali. W obecnych warunkach geopolitycznych należy działać szybko, wzmacniać tak szeroko, jak jest to tylko możliwe współpracę z naszymi partnerami I budować bezpieczeństwo Polski na wielu poziomach, także dyplomatycznym.
Dlatego klub parlamentarny Centrum opowiada się oczywiście za ratyfikacją tego traktatu.
Piotr Strach
Panie marszałku, wysoka izbo. Dyplomacja jest pierwszą linią obrony każdego państwa, w tym pierwszą linią obrony Rzeczypospolitej. Polska jest w tym momencie w najważniejszym, największym historycznym sojuszu międzynarodowym, czyli w NATO I częściowo oczywiście traktat bilateralny ze Zjednoczonym Królestwa uzupełnia ten sojusz stricte militarny, sojusz obronny. Oczywiście poza sojuszami wielostronnymi, sojuszami takimi jak właśnie NATO czy częściowo także Unia Europejska, można podpisywać I to się dzieje także sojusze bilateralne. Polska podpisała taki sojusz między innymi z Francją teraz, rozmawiamy o sojuszu z Wielką Brytanią.
Podpisano też traktat trochę niższej rangi z Republiką Federalną Niemiec, ale tak naprawdę Brytyjczycy są dla nas kluczowi. Dlaczego kluczowi? Ponieważ tak naprawdę oni już tutaj są. Oni są na tej wschodniej flance. Oni funkcjonują czy to wcześniej w ramach Easter Centry, czyli wschodniej straży, gdzie myśliwce brytyjskie uczestniczyły w obronie polskiego nieba podczas zagrożenia ze strony Białorusi, Federacji Rosyjskiej.
System przeciwlotniczy Skystar także funkcjonował, także bronił naszego nieba. Żołnierze brytyjscy funkcjonują regularnie w ramach różnych form międzynarodowych oddziałów, które stacjonują na terenie Rzeczypospolitej, ale także krajów bałtyckich. Brytyjczycy także wspierają walczącą, broniącą się Ukrainę, sojusznika NATO. Owszem, Ukraina nie jest państwem członkowskim, ale jest państwem stowarzyszonym z NATO. To oznacza, że wobec tej Ukrainy także mamy zobowiązanie, zobowiązania jako państwa stowarzyszonego.
Sankcje gospodarcze na Federację Rosyjską to w tym momencie tak naprawdę podstawowy środek nacisku na Federację Rosyjską. Współpraca w ramach programów, chociażby programu Miecznik, czyli budowę polskich fregat rakietowych, to jest namacalny, przemysłowy, zbrojeniowy fakt, który rzeczywiście pokazuje tą współpracę w tym, czym Brytyjczycy są najlepsi, czyli w marynarce wojennej. Jeśli chodzi o współpracę polsko-brytyjską, także w ramach Komisji Obrony Narodowej gościliśmy w lutym tego roku w House of Komend, spotkaliśmy się z odpowiednikiem Komisją Obrony Wielkiej Brytanii z panem przewodniczącym Tanem Dessi. Brytyjczycy, kiedy rozmawialiśmy podczas tych debat, to było przed tą umową bilateralną o sojuszu, pytali, to my będziemy bronić was czy wy nas? Bo oni mają marynarkę wojenną, lotnictwo, mają broń atomową, satelity, a my przede wszystkim stoimy wojskami lądowymi.
Ta współpraca jest opłacalna I dla nich I dla nas. Uzupełniamy się, jako sojusznicy. Dlatego Polska 2050 w pełni popiera sojusz polsko-brytyjski. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję I zapraszam pana posła Radosława Folgla o Prawo I Sprawiedliwość.
Radosław Fogiel
Szanowna pani Marszałek, wysoka izbo. Proszę pozwolić, że rozpocznę od wyrażenia wdzięczności tym z państwa posłów, którzy mimo późnej pory, dochodzi godzina 22., są obecni na sali. Trudno nie wspomnieć przy tej okazji, jak ta strona sali sejmowej, gdy była jeszcze w opozycji, krzyczała, lamentowała, oskarżała, kiedy zdarzało się, że za poprzednich kadencji Sejm obradował do późna w nocy. Dziś nie słyszę takich zarzutów. Wtedy, szanowni państwo, wylewaliście krokodyle łzy nad obecnymi tutaj I nieobecnymi pracownikami kancelarii Sejmu.
No ale pracownicy kancelarii Sejmu mają prawa tylko wtedy, kiedy państwo jesteście w opozycji, prawda? I dodam jeszcze 1, kiedy zdarzało się tak zarządów Prawa I Sprawiedliwości, chodziło o ważne kwestie dla naszego kraju. Dziś dlaczego obrady trwają do nocy? Żeby koło północy dopiero przedstawiać sprawozdanie dotyczące uchylenia immunitetu posła Koalicji Europejskiej pana króla, który ma poważne zarzuty ze strony prokuratury europejskiej. Ale do rzeczy.
Jeśli chodzi o traktat polsko-brytyjski, to jego największą zaletą I obawiam się, że praktycznie jedyną, jest fakt, że jest to kontynuacja prac rozpoczętych jeszcze przez państwa poprzedników. To cieszy, że nie torpedujecie relacji ze wszystkimi sojusznikami, a tylko z niektórymi. No z zarządów Donalda Tuska trzeba się cieszyć z małych rzeczy nawet. No ale niestety ten traktat jest dalece niewystarczający. To jest w zasadzie zarys traktatu, żeby nie powiedzieć preambuła.
Jest pełen ogólników I nie jest wypełniony treścią. Jak bardzo celnie zauważyła moja szanowna przedmówczyni pani poseł Izabela Bodnar, Polska I Wielka Brytania są sojusznikami w ramach NATO. I ten sojusz opisany jest w traktacie północnoatlantyckim. Nie ma potrzeby zawierania odrębnego traktatu, który w zasadzie powtarza to samo. To jest 1 z głównych zarzutów, które, który formułowaliśmy wobec tego traktatu na wspólnym posiedzeniu Komisji Spraw Zagranicznych I Obrony Narodowej.
Ten traktat nie daje nic więcej, nie wychodzi poza NATO, poza artykuł 5.. Nie ma mowy o dodatkowych grupach bojowych, nie ma mowy o zaangażowaniu operacyjnym, technologicznym, nie ma mowy o rotacyjnej obecności, na przykład na Morzu Bałtyckim, jest niewykorzystany potencjał współpracy wywiadowczej I niestety te luki, te braki, te białe karty w tym traktacie można mnożyć. Oczywiście współpraca strategiczna z Wielką Brytanią jest słuszna I korzystna, ale można było I trzeba było zrobić wiele więcej. Dziękuję bardzo.
Dziękuję za...
Monika Wielichowska
I to był ostatni głos w debacie. Przechodzimy do pytań. Wyznaczam czas na zadanie pytania o jedną minutę. Zamykam też listę I zapraszam panią poseł Annę Wojciechowską.
Bardzo dziękuję.
Anna Wojciechowska
Pani Marszałek, panie Ministrze, Wysoka Izbo. W obliczu rosyjskiej agresji na Ukrainę I rosnących zagrożeń dla Europy, ten traktat jest nam bardzo potrzebny. Mieszkam w sąsiedztwie Przesmyku Suwalskiego I naprawdę my się tam bardzo boimy. Wielka Brytania jest jednym z jego dwunastu państw założycielskich NATO I jest jednym z najważniejszych europejskich państw NATO.
Realizacja traktatu ułatwi koordynację działań obronnych, wymianę informacji I planowanie na wschodniej flance sojuszu. Otwiera też drogę do współpracy przemysłów obronnych, wspólnych projektów badawczych. Ważnym elementem jest cyberbezpieczeństwo. Współpraca może chronić infrastrukturę krytyczną, administrację I systemy finansowe. Porozumienie wzmacnia także bezpieczeństwo energetyczne, które jest bardzo ważne I gospodarcze.
To kolejny krok do przodu dla naszego bezpieczeństwa I ratyfikacja to inwestycja w silniejszą I bezpieczną Polskę. Bardzo dziękuję.
Bożena Lisowska
Pani Marszałek, Wysoki Sejmie. Rządowy projekt ustawy z druku 2840 dotyczy ratyfikacji traktatu między Rzeczpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii I Irlandii Północnej o partnerstwie w dziedzinie bezpieczeństwa I obronności, podpisanego w londynie 27 maja 2000 e e 26 roku umowa dotyczy kwestii wojskowych I sojuszniczych
I wymaga procedury tak zwanej dużej ratyfikacji. Oznacza to, że Sejm I Senat muszą przyjąć ustawę, a ostateczny podpis składa prezydent I mam nadzieję, że weta tutaj nie będzie. Szanowni państwo, jako posłanka ziemi lubelskiej mogę tylko podziękować ministerstwom I komisjom I podkreślić jak ważny jest to dokument dla mieszkańców Polski Wschodniej, w tym Lubelszczyzny, z której pochodzę.
Paweł Bliźniuk
Dziękuję panie Marszałek, Wysoka Izbo. Niektóre miejsca pamiętają więcej niż niejeden traktat. Norld Hold jest jednym z nich. To tam 80 lat temu polscy piloci startowali, by bronić brytyjskiego nieba. I po tym czasie, właśnie w tym miejscu, Polska I Wielka Brytania podpisały nowy traktat o bezpieczeństwie I obronności.
Dyplomacje z pierwszą linią obrony Rzeczypospolitej, a jej esencją są dobre traktaty, również te, które pogłębiają naszą dotychczasową współpracę w wymiarze bilateralnym. Patrząc na dzisiejszą sytuację geopolityczną, jakikolwiek sprzeciw, czy podważanie pogłębiania relacji z naszymi sojusznikami, a takim jest między innymi Wielka Brytania, jest wprost atakiem w polską rację stanu I podważa nasze bezpieczeństwo. Dlatego apeluję, żeby ta dyskusja, a także kolejne kroki, między innymi ratyfikacja tej umowy przez pana prezydenta, przebiegały w myśli też w takim duchu, gdzie bezpieczeństwo Rzeczypospolitej I przyszłość będą najwyższym dobrem. Dziękuję.
Zapraszam panią poseł.
Maria Koc
Bardzo dziękuję. Szanowna pani Marszałek, panie ministrze, wysoka izbo. Opozycja ma prawo pytać, a pytania wcale nie oznaczają negacji tego traktatu. Panie ministrze, ja takie właśnie pytania mam. Traktat mówi o pogłębieniu partnerstwa, ale proszę wskazać konkretnie, co Polska otrzymuje na jego podstawie, czego nie gwarantuje nam już członkostwo w NATO I dotychczasowa współpraca polsko-brytyjska.
Czy są w traktacie jakiekolwiek nowe wiążące zobowiązania Wielkiej Brytanii dotyczące udzielania Polsce pomocy wojskowej w przypadku bezpośredniego zagrożenia, czy też mamy przede wszystkim deklarację polityczną. Proszę nie odpowiadać o znaczeniu NATO. Pytam o konkretną wartość dodaną tego traktatu dla bezpieczeństwa Polski. Polski przemysł... Traktat przewiduje współpracę w zakresie przemysłu obronnego, technologii I zdolności wojskowych.
Panie ministrze, jakie konkretnie korzyści przypadną z tego polskiemu przemysłowi obronnemu? Proszę podać nazwy programów, wartości planowanych kontraktów, udział polskich przedsiębiorstw oraz zakresu transferu technologii I najważniejsze, jakie gwarancje zawarto, aby Polska nie stała się wyłącznie odbiorcą brytyjskiego uzbrojenia, a polskie firmy nie zostały sprowadzone do roli podwykonawców. Proszę o odpowiedź na piśmie na te pytania.
Monika Wielichowska
Dziękuję I zapraszam pana posła Andrzeja Kryja. Jest pan posłów, zapraszam.
Andrzej Kryj
Szanowna pani marszałek, wysoka izbo, pani minister. Rzeczywiście ten traktat wymaga tak zwanej dużej ratyfikacji I tu kluczowa jest rola pana prezydenta, bo bez jego podpisu ten traktat po prostu nie wejdzie w życie. Mam pytanie, dlaczego podczas negocjacji zapisów tego traktatu prezydent został kompletnie pominięty, nie były te zapisy z nim konsultowane, co podkreślano wielokrotnie, bo przecież gdyby tak naprawdę zależało państwu na tym, żeby nie było żadnych wątpliwości czy będzie ten traktat podpisany, ratyfikowany czy nie, to rola prezydenta powinna być w tym wszystkim zdecydowanie większa. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Zapraszam pana posła Rafała Webera, ale nie Wicepana Posła. Zapraszam panią poseł Aleksandrę Uznańską-Wiśniewską.
Aleksandra Uznańska-Wiśniewska
Pani Marszałek, panowie ministrowie, wysoka izbo. Strategia Rosji opiera się na jednej nadziei, że Zachód może zostać podzielony. Traktat polsko-brytyjski mówi w mostwie odwrotnie. Im większa rosyjska presja, tym ściślej łączymy nasze zdolności obronne. Traktat zawiera klauzulę wzajemnej obrony wzmacniającą 5.
Artykuł NATO zobowiązaniem bilateralnym. W przypadku zbrojnej napaści Polska I Wielka Brytania udzielą sobie pomocy także przy użyciu środków wojskowych. Polska wnosi strategiczne położenie I siłę wschodniej flanki, a Wielka Brytania potencjał nuklearny I technologiczny wzmacniający polskie odstraszanie. Traktu to także korzyści dla polskiego przemysłu obronnego. Razem możemy produkować amunicję, rozwijać obronę powietrzną I drony, przeciwdziałać seberatakom I rosyjskiemu sabotażowi.
Wysoka Izbo, Rosja liczy na słabość Zachodu. Niech ratyfikacja tego traktatu będzie kolejnym dowodem na to, że się przeliczyła. Dziękuję.
Łukasz Osmalak
Dziękuję bardzo. Pani Marszałek, panie Ministrze, Wysoka Izbo, szanowni obywatele. Na podstawie ratyfikacji tej umowy będziemy kupować od Brytyjczyków technologię Fregat programu Miecznik. Dzięki temu nasze okręty będą wyposażone w ten brytyjski system. Ale pytanie, co Brytyjczycy będą, co Brytyjczycy chcą na podstawie tej umowy kupować od nas.
Dziękuję bardzo.
Ja teraz wszedłem, bo przecież na bieżąco
Rafał Weber
Dziękuję bardzo pani marszałek I dziękuję za wyrozumiałość. Panie ministrze, szanowni państwo, ja mam pytanie, po co w tak ważnym dokumencie jakim jest traktat związany z obronnością I bezpieczeństwem naszego państwa podpisujemy cele klimatyczne. Tu jest no wprost wskazane, że oba państwa będą dążyć do tego, aby redukcja celów klimatycznych do 2000 dwudziestego... 2000 pięćdziesiątego roku była związana z zeroemisyjnością. No po co?
Po co ideologię tak na wprost wprowadzać w tak ważne dokumenty związane z naszym priorytetem jakim jest bezpieczeństwo Polski? No nawet tutaj, nawet w tak prostej wydawałoby się sprawie, w której się jednoczymy, chcecie przemycać swoje ideologie I narzucać w dokumentach związanych z bezpieczeństwem I obronnością kwestie związane z ideologią klimatyczną, bardzo proszę panie ministrze o wyjaśnienie, dlaczego to się znalazło właśnie w projekcie tego traktatu. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo I to już panie ministrze naprawdę było ostatnie pytanie do pana. Zapraszam sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Władysława Teofila Bartoszewskiego.
Władysław Bartoszewski
Szanowna Pani Marszałek, wysoka izbo. Jest to bardzo ważny traktat I jest to kontynuacja traktatu, który podpisał w 2000 e 17 roku, czy był pan minister obrony narodowej ówczesny Antoni Macierewicz bez wiedzy ówczesnego MSZ-u, który był w rękach PiS-u. Byłem świadkiem tego jak wiceminister PiS-u był mocno zaskoczony jak mu zadałem pytanie o ten traktat. Prosił swojego dyrektora żeby mi to wyjaśnił. Dyrektor spojrzał na mnie z przerażeniem I powiedział, ty ja proszę o możliwość odpowiedzi na piśmie.
Ale bardzo dobrze, że Antoni Macierewicz doprowadził do podpisania takiego króciutkiego traktatu, ten wam się nie podoba, bo jest za ogólny. Tamten miał półtorej strony I był zupełnie ogólny, bo wszystko tam było, tylko bez żadnych szczegółów, ale absolutnie żadnych szczegółów. I myśmy ten traktat przyjęli z dobrodziejstwem inwentarza I zrobiliśmy troszkę lepszy traktat, który idzie I jest kontynuacją. My w przeciwieństwie do waszych rządów nie zrywamy traktatów, nie zruwamy umów jak tu powiedział mój kolega minister spraw zagranicznych wicepremier Radosław Sikorski, Gdzie są karakale? Nie będę mówił o innych częściach, innych częściach tej wypowiedzi.
Speaker 131
Gdzie są karakale? Nie ma karakali. Zrywaliście umowy, Tak, tak, tak, też my nie podpisywaliśmy I kontynuujemy dlatego, że my jesteśmy odpowiedzialni za państwo, a wy byliście odpowiedzialni za parówię. I na tym polega różnica między waszym rządem a naszym rządem.
Monika Wielichowska
Panie pośle ślisko, miej emocje, Panie pośle Weber. Panie pośle Fogiel. Mniej emocji. Proszę nie przeszkadzać panu ministrowi. Pan minister panom, panu Foglowi, panu Weberowi nie przeszkadzał.
Bardzo proszę panie ministrze.
Władysław Bartoszewski
10:10 traktat wam się nie podoba, bo mówicie, że on nie wiadomo po co jest podpisany, bo przecież, bo przecież mamy traktat waszyngtoński, czyli traktat z paktem północnoatlantyckim.
Drugim no ale jak spojrzycie sobie na artykuł 2 punkt 4.5 tego traktatu jest rzecz, oczywiście jak gdybyście to przeczytali, zacytuję, strony potwierdzają zaangażowanie na rzecz NATO jako podstawy ich obrony zbiorowej oraz zobowiązań określonych w traktacie północnoatlantyckim, a w szczególności w jego artykule piątym. Jako bliscy sojusznicy strony potwierdzają również swoje głębokie zaangażowanie we wzajemną obronę. Jako sojusznicy punkt 5., jako sojusznicy w ramach NATO I partnerzy strategiczni stronę potwierdzają głębokie zaangażowanie we wzajemną obronę oraz w przypadku napaści zbrojnej na Kroktoowie ze stron, zobowiązując się do udzielania wzajemnej pomocy, w tym przy zastosowaniu środków wojskowych zgodnie z artykułem piątym traktatu północnoatlantyckiego. To jest, jest to dość jasno powiedziane. Była tutaj, była tutaj, Pan poseł już zniknął, ale była tutaj krytyka tego, że chcemy rzekomo walczyć z Rosją.
Ja myślę, że to akurat Rosja chce walczyć z nami, ale to, ale to pomińmy, ale akurat zagrożenie Rosji jest, Rosją jest wspominane I w preambule, gdzie mówi się rozpoznając w federacji rosyjskiej najważniejsze długoterminowe zagrożenie tegoż bezpieczeństwa I uznając konieczność przeciwdziałania jego wrogim działaniom, jak I w artykule pierwszym punkt 4., gdzie mówi się, że strony podkreślają, że Federacja Rosyjska stanowi zagrożenie dla Międzynarodowego Pokoju I Bezpieczeństwa, a następnie to kwestia tych tych tych rekompensat za za szkody wyrządzone przez Federację Rosyjską w czasie brutalnej I I bezprawnej agresji na na Ukrainę. Strony będą kontynuować współpracę z Ukrainą I innymi partnerami, aby zapewnić zgodne z prawem wywiązanie się przez Federację Rosyjską z obowiązku zapłaty za szkody wyrządzone Ukrainie. Nie ma tu żadnej mowy, że my przeprowadzimy atak na Federację Rosyjską I zmusimy Federację Rosyjską do wypłacenia rekompensat, ale tylko posłowie Konfederacji, no może jeszcze Konfederacji Korony Polskiej. Nie, nie będę cytował pani marszałek Gosieskiej, co tu mówiła z tej trybuny. Ja byłem na sali, chodzi o pana posła Brauna w swojej poprzedniej kadencji, to to tylko posłowie Konfederacji I Konfederacji Plus mogą protestować przeciwko temu, że uważamy Federację Rosyjską za państwo, które dokonuje zbrodni przeciwko ludzkości I zbrodni ludobójstwa porywając Ukraińskie dzieci III jest z tym I jest z tym dla nich I to dla nich jest w porządku.
Nie, dla większości tej sali to jest nie w porządku, dla większości Polaków to nie jest w porządku I to, że my mówimy, że będziemy się starać wyegzekwować od Federacji Rosyjskiej razem z naszymi partnerami z NATO I z Unii Europejskiej te rekompensaty za szkody poczynione na Ukrainie jest rzeczą zupełnie oczywistą. Kwestia, która tutaj, które pan poseł Kryj podniósł, że dlaczego 10:10 projekt umowy nie był konsultowany z panem prezydentem Karolem Nawrockim? Otóż nie wiem skąd pan poseł Kry ma te informacje, ponieważ tak się składa, że w trakcie negocjacji BPN I kancelaria pana prezydenta była regularnie informowana na temat postępów w negocjacjach zarówno przez MSZ jak I przez wicepremiera Władysława Kosiniaka-Kamysza jako ministra obrony narodowej. Więc nie wiem skąd wy macie takie informacje, ale ja wiem, że że w tej chwili oceniamy, że w mediach społecznościowych 50 procent informacji to są fake newsy I wyraźnie koncentrujecie się na tej połowie w swoich, jak, jak, jak tu się przyglądacie. Jeśli chodzi o, o to, że, że nie ma tutaj szczegółowej liczby zakupów, jaką jakie uzbrojeni Wielka Brytania kupi od nas, a I my jak I ewentualnie od nich, to zwracam uwagę, że teraz będą przygotowane porozumienia wykonawcze, które to szczegółowo będą opisywać.
Natomiast, natomiast mamy tutaj podpisany I I opisany, opisany w załącznikach spis rzeczy, w których już, czy tak zwane landmark projects, czyli, czyli informacje w jakich projektach będziemy, nad takimi projektami zbrojeniowymi będziemy wspólnie pracować. Traktat to nie jest książka telefoniczna na 500 stron, to jest krótki dokument ogólny, gdzie się wyznacza podstawy współdziałania, a nie wypisuje wszystko, co będziemy robić na podstawie tego traktatu. Uprzejmie proszę, wysoki Sejm, tak jak komisja, połączone komisje obrony narodowej I spraw zagranicznych bez, bez przez aklamację przyjęły do wiadomości to, że chcemy ten traktat ratyfikować. Uprzejmie proszę Wysoki Sejm o przystąpieniu do trzeciego czytania I przyjęcie tego dokumentu.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo. Bardzo. Czy mogę?
Czy pan poseł, że Zamykam dyskusję do trzeciego czytania projektu ustawy. Przystąpimy w bloku głosowań.
I przystępujemy do rozpatrzenia punktu dziewiętnastego porządku dziennego, sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej I Rodziny oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji umowy między Rzeczpospolitą Polską a Japonią, o zabezpieczeniu społecznym podpisanej w toki od dnia piętnastego kwietnia 2000 e 26 roku druki nr 2000 e 810300 e 62 I proszę panią posłankę Joannę Frydrych o przedstawienie sprawozdania komisji. Zapraszam pani poseł.
Joanna Frydrych
Bardzo dziękuję pani marszałek, panowie ministrowie, wysoka izbo. Mam przyjemność przedstawić sprawozdanie połączonych komisji polityki społecznej I rodziny oraz komisji spraw zagranicznych dotyczące projektu ustawy o ratyfikacji umowy między Rzeczpospolitą Polską a Japonią o zabezpieczeniu społecznym. Szanowni państwo, umowa została podpisana w Tokio piętnastego kwietnia 2000 dwudziestego szóstego roku. Jej cel można wyjaśnić bardzo prosto. Chodzi o to, żeby człowiek, który część swojego życia zawodowego przepracował w Polsce, a część w Japonii, nie tracił z tego powodu swoich praw do zabezpieczenia społecznego.
Dotychczas pomiędzy Polską a Japonią nie było takiej umowy, która kompleksowo regulowałaby te kwestie, a to powoduje konkretne problemy. Osoba może przez wiele lat pracować I płacić składki w obu państwach, ale przy ustalaniu prawa do emerytury czy renty okresy ubezpieczenia w Polsce I Japonii nie mogą być po prostu zsumowane. Problem dotyczy również możliwości przekazywania niektórych polskich świadczeń bezpośrednio osobom mieszkającym w Japonii. Ta umowa to zmienia. Najważniejszym rozwiązaniem jest zasada sumowania okresów ubezpieczenia.
Mówiąc najprościej, jeżeli ktoś pracował na przykład część swojego życia w Polsce, a część w Japonii, to przy ustalaniu prawa do określonych świadczeń, będzie można tam, gdzie jest to oczywiście konieczne, uwzględnić okresy ubezpieczenia z obu państw. Nie oznacza to oczywiście, że Polska będzie płaciła za lata przepracowane w Japonii. Każde państwo odpowiada za swoją część świadczenia zgodnie ze swoimi przepisami I okresem ubezpieczenia w swoim systemie. Drugą ważną zmianą jest możliwość transferu świadczeń. Samo przeprowadzenie się z Polski do Japonii nie powinno oznaczać utraty prawa do wypracowanego świadczenia.
Umowa tworzy podstawy do przekazywania świadczeń osobom, które nabyły do nich prawo, a następnie zamieszkały w drugim państwie. To rozwiązanie ważne przede wszystkim z punktu widzenia ludzi. Według danych przywołanych w uzasadnieniu, w Japonii na stałe mieszka około 1800 obywateli Polski. Natomiast według szacunków Ministerstwa Spraw Zagranicznych łącznie może tam przebywać około trzech 1000 Polegli Polaków. Szacuje się, że przynajmniej połowa z nich może być potencjalnymi beneficjentami tej umowy.
Umowa będzie oczywiście działała w obie strony. Obejmie również osoby związane z japońskim systemem ubezpieczeń, które pracują lub prowadzą działalność w Polsce. Warto zwrócić uwagę również na pracowników delegowanych oraz przedsiębiorców czasowo wykonujących działalność w drugim państwie. Umowa określa, któremu systemowi ubezpieczeń społecznych będą podlegać. Ma to ograniczyć sytuacje, w których w związku z czasowym wykonywaniem pracy za granicą powstałby obowiązek podwójnego opłacania składek.
To ważne zarówno dla pracowników, jak I dla przedsiębiorców. Umowa ma więc
wymiar
Joanna Frydrych
Społeczny, ale również gospodarczy. Japonia jest jednym z najważniejszych partnerów Polski w regionie Azji I Pacyfiku, a także trzecim największym pozaeuropejskim inwestorem w naszym kraju. Uregulowanie zasad zabezpieczenia społecznego może ułatwić przepływ pracowników I prowadzenie działalności przez polskie firmy w Japonii oraz japońskie firmy w Polsce. Wysoka Izbo. Za tymi przepisami nie stoją tylko artykuły, procedury I międzynarodowe uzgodnienia.
Stoją za nimi konkretni ludzie. Polak, który kilka lat pracował w Japonii, Japończyk, który pracował w Polsce, Rodzina, która przeprowadziła się z jednego kraju do drugiego. Pracownik delegowany przez swoją firmę. I człowiek, który po wielu latach pracy chce po prostu mieć pewność, że zapłacone przez niego składki I przepracowane lata zostaną właściwie uwzględnione. Temu właśnie ma służyć ta umowa, większej pewności, bezpieczeństwu I ochronie praw osób, które swoje życie zawodowe związały z Polską I Japonią.
Szanowni państwo, połączone komisje polityki społecznej I rodziny oraz spraw zagranicznych po przeprowadzeniu pierwszego czytania oraz rozpatrzeniu tego projektu ustawy na posiedzeniu w dniu trzeciego września 2000 dwudziestego szóstego roku wnoszą, by wysoki sejm raczył projekt ustawy z druku dwadzie, z druku numer 28 10 przyjąć bez poprawek. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo pani poseł. Sejm ustalił, że w dyskusji nad tym punktem porządku dziennego wysłucha trzyminutowych oświadczeń w imieniu klubów I kół. Otwieram dyskusję I jako pierwszą do głosu zapraszam panią posłankę Dorotę Marek, Koalicja Obywatelska.
Dorota Marek
Szanowna pani Marszałek, panie Ministrze, Wysoka Izbo. Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu parlamentarnego Koalicji Obywatelskiej w sprawie rządowego projektu ustawy o ratyfikacji umowy między Polską a Japonią o zabezpieczeniu społecznym. Dzisiejszy dzień jest dniem, w którym pokazujemy, że państwo polskie potrafi dbać o swoich obywateli niezależnie od tego, w jakim zakątku świata żyją I pracują. Co tam umowa oznacza w praktyce dla obywateli? Przede wszystkim rozwiązujemy dotkliwe problemy ludzi.
Po 1., wprowadzamy zasadę sumowania okresów ubezpieczenia. Do tej pory Polak pracujący przez kilka czy kilkanaście lat w Japonii często tracił te lata przy wyliczaniu emerytury w Polsce I vice versa. Od teraz okresy pracy w obu krajach będą się sumować, co pozwoli na uzyskanie prawa do świadczeń emerytalno-rentowych. Po 2., umożliwiamy pełny transfer świadczeń. Obywatel, który nabędzie prawo do polskiej emerytury, będzie mógł otrzymać swoje pieniądze bezpośrednio na konto w Japonii.
Do tej pory było to niemożliwe. Po 3., likwidujemy problem podwójnego opłacania składek. Unikamy sytuacji, w której firmy wysyłające pracowników delegowanych do Japonii musiały płacić składki ubezpieczeniowe w dwóch państwach jednocześnie. To potężny impuls dla polskich przedsiębiorców I wielkie ułatwienie dla ponad 3000 Polaków żyjących w Japonii oraz dynamicznie rosnącej grupy inwestorów japońskich w Polsce. Dzisiejsze procedowanie przed wysoką izbą tej umowy obrazuje również niestety brak skuteczności rządów Prawa I Sprawiedliwości.
Zgoda na rozpoczęcie negocjacji tej umowy została wydana w maju 2000 trzynastego roku, za czasów poprzedniego rządu Donalda Tuska. Zgłosiliśmy gotowość do rozmów z partnerami japońskimi. A co stało się później? Gdy w 2000 piętnastym roku władzę przejął PiS przez całe 8 lat, nic. Dopiero nasz rząd, konsekwentnie naprawiając relacje międzynarodowe I odbudowując pozycję Polski na świecie, doprowadził te rozmowy do finału.
W lutym 2000 dwudziestego piątego roku wpisaliśmy podpisanie umowy do planu działania partnerstwa strategicznego. Kwietniu 2000 dwudziestego szóstego roku podpisaliśmy umowę w Tokio, a dzisiaj stoję przed państwem, by w imieniu naszego klubu poprzeć jej ratyfikację. Wysoka Izbo, Japonia to nasz kluczowy partner w Azji, 3. Największy pozaeuropejski inwestor w Polsce. Dzisiaj nie tylko budujemy mosty gospodarcze, ale przede wszystkim wypełniamy obowiązek państwa wobec swoich obywateli.
Tam, gdzie nasi poprzednicy zostawili chaos I bierność, my wprowadzamy konkretne rozwiązania prawne na najwyższym międzynarodowym poziomie. W imieniu klubu parlamentarnego Koalicji Obywatelskiej wnoszę o przyjęcie projektu tej ustawy. Dziękuję.
Monika Wielichowska
Dziękuję pani poseł I zapraszam pana posła Marcina Grabowskiego Prawo I Sprawiedliwość.
Marcin Grabowski
Pani Marszałek, Wysoka Izbo, szanowni państwo. W imieniu klubu parlamentarnego Prawo I Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o ratyfikacji umowy między Rzeczpospolitą Polską a Japonią o zabezpieczeniu społecznym podpisanej w Tokio dnia piętnastego kwietnia 2000 dwudziestego szóstego roku. Dla naszego klubu kwestia ochrony praw pracowniczych, bezpieczeństwa socjalnego oraz godności polskich obywateli. Bez względu na to, jakim zakątku świata żyją I pracują, zawsze stanowi priorytet. W sprawach o tak dużym znaczeniu dla naszych rodaków oraz dla relacji między narodowych Polski, kluczowe jest ponadpartyjne współdziałanie I pełna merytoryczna odpowiedzialność.
Japonia to 1 z najważniejszych, najbardziej stabilnych partnerów gospodarczych Polski w regionie Azji I Pacyfiku. Od lat obserwujemy dynamiczny rozwój współpracy technologicznej, a także rosnącą liczbę obywateli polskich podejmujących tam legalne zatrudnienie. Przedłożona umowa rozwiązuje kluczowe problemy, jakimi mierzymy się do tej pory, pracownicy oraz przedsiębiorcy, wprowadzenie zasady sumowania okresów ubezpieczenia gwarantuje, że lata ciężkiej pracy naszych rodaków w Japonii zostaną w pełni I sprawiedliwie zliczone do ich stażu emerytalno-rentowego w Polsce. Równie istotne jest wyeliminowanie podwójnego opłacania składek, co zdejmie zbędne obciążenia finansowe z rąk pracowników oraz ułatwi polskim I japońskim firmom delegowanie specjalistów. Rozwiązania te realnie wzmacniają pozycję prawną Polaków za granicą I budują stabilne otoczenie dla dalszych inwestycji.
Bezpieczeństwo socjalne obywateli oraz budowanie silnych relacji ze strategicznymi partnerami to fundamenty, które powinny łączyć całą izbę parlamentarną. Mając na uwadze oczywiście korzyści dla naszych obywateli oraz polskiej gospodarki, klub parlamentarny Prawo I Sprawiedliwość poprze ten projekt ustawy I opowiada się za jego sprawnym przyjęciem. Dziękuję.
Andrzej Kryj
Pani Marszałek, Wysoka Izbo, panie Ministrze. Na wstępie warto podkreślić, że prawo do ubezpieczenia społecznego należy do podstawowych praw człowieka. Jego realizacji służą krajowe systemy zabezpieczenia społecznego, ale jest pewna grupa osób, te które zmieniają w czasie swojej aktywności miejsce zatrudnienia lub zamieszkania, która nie zawsze ma pełną taką ochronę. Dlatego standardem jest zawieranie przez państwa dwustronnych lub wielostronnych umów, które wychodzą naprzeciwko właśnie potrzebom takich osób I dają im możliwość pełnego zabezpieczenia społecznego. W tej chwili gwarancję takiej ochrony ubezpieczeniowej mają polscy obywatele podejmujący zatrudnienie lub przemieszczający się na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii I Irlandii Północnej, a także państw, z którym Polskę łączą dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym.
W sumie w tej chwili jest takich państw 47, jeżeli zostanie ratyfikowana umowa z Japonią, to będzie tych państw 48. Zawarcie polsko-japońskiej umowy o zabezpieczeniu społecznym wychodzi naprzeciw oczekiwaniom I postulatom Polonii zamieszkałej w Japonii. Szacuje się, że w Japonii może w tej chwili przebywać około trzech 1000 polskich obywateli, z których przynajmniej połowa może być beneficjentami tej umowy o zabezpieczeniu społecznym między Polską a Japonią. Oczywiście istnieje także grupa obywateli Japonii, która zamieszkuje terytorium naszego kraju I posiada okresy ubezpieczenia przebyte w Polsce lub w obu państwach. Są to osoby zatrudnione przez polskich pracodawców, osoby prowadzące w Polsce działalność na własny rachunek oraz osoby wykonujące w Polsce prace na podstawie umowy zlecenie lub umowy agencyjnej.
Liczbę Japończyków, która, którzy pracują w Polsce, obecnie 514 osób. Warto tutaj podkreślić, że jest to niezwykle ważne, bo Japonia
jest
Największym pozaeuropejskim inwestorem w Polsce I w interesie Polski leży dalszy rozwój współpracy inwestycyjnej z Japonią. Taka dwustronna umowa z całą pewnością może ułatwić pogłębianie tych relacji. Uwzględniając powyższe, chciałem państwa poinformować, że klub parlamentarny Rozwój Plus będzie głosował za uchwaleniem przez wysoką izbę przedłożonego projektu ustawy. Dziękuję bardzo.
Izabela Bodnar
Szanowna pani Marszałek, Wysoka Izbo, szanowny panie ministrze. Ta ustawa to konkret dla spraw 1000 osób, ich pracy, składek, emerytur I bezpieczeństwa socjalnego. Do tej pory między Polską a Japonią nie było regulacji w tym zakresie. Oznaczało to między innymi, że okresy ubezpieczenia przepracowane w jednym państwie nie mogły być uwzględniane przy uwzględnianiu tego prawa, doświadczeń w drugim. Dla części osób mogło to oznaczać, że mimo wielu lat pracy nie spełnią wymogów koniecznych do uzyskania emerytury czy renty.
Na mocy tego traktatu polskie I japońskie okresy ubezpieczenia będą mogły być w określonych przypadkach sumowane przy ustalaniu prawa do emerytury czy renty. Świadczenie będzie wypłacane proporcjonalnie do okresu ubezpieczenia w każdym z państw. Krótko mówiąc, lata legalnej pracy I opłacania składek nie będą tracić znaczenia tylko dlatego, że ktoś pracował w dwóch różnych krajach. Umowa nie jest skierowana wyłącznie do obywateli Polski I Japonii. Obejmuje osoby podlegające ustawodawstwu jednego lub obu państw, a także członków ich rodzin.
Dotyczy to między innymi pracowników, osób prowadzących działalność na własny rachunek, rolników. Ta ustawa ma jeszcze 2. Wymiar, wymiar gospodarczy. Umowa ogranicza problemy związane z podwójnym opłacaniem składek I upraszcza sytuację pracowników, delegowanych, a mniej barier oznacza łatwiejszą współpracę polskich I japońskich firm. Stymulację tej współpracy.
To tym bardziej jest ważne, że Japonia jest jednym z najważniejszych partnerów gospodarczych Polski w regionie Azji I Pacyfiku. Japońskie firmy inwestują w Polsce, tworzą miejsca pracy, przyczyniają się do transferu technologii oraz know-how. Jeśli ktoś pracuje, płaci składki, buduje swoją przyszłość, państwo powinno zadbać o to, by jego prawa były respektowane. Niezależnie od tego, której stronie granicy wykonywał tą pracę. Właśnie temu służy ta umowa.
Klub Parlamentarne Centrum oczywiście ją popiera. Dziękuję.
Maja Nowak
Szanowna pani Marszałek, wysoka izbo. Wyobraźmy sobie dość prostą sytuację. Ktoś przez kilkanaście lat pracuje w Polsce, później wyjeżdża do Japonii I tam kontynuuje pracę. Płaci składki, pracuje legalnie, buduje swoją przyszłość. A kiedy przychodzi moment przejścia na emeryturę, okazuje się, że 2 państwa I 2 systemy po prostu się nie widzą.
I właśnie takie problemy rozwiązuje ta umowa. Może być też odwrotnie. Japończyk przyjeżdża do pracy w Polsce albo polska firma wysyła swojego pracownika na kilka lat do Japonii. Dzisiaj w takich sytuacjach przepisy dotyczące ubezpieczeń potrafią być zwyczajnie skomplikowane. Po wejściu w życie tej umowy zasady będą jasne.
Okres pracy w Polsce nie będzie znikać tylko dlatego, że ktoś później pracował na przykład w Japonii I odwrotnie. Przy ustalaniu prawa do emerytury czy renty będzie można uwzględnić okresy ubezpieczenia z obu państw. Jeżeli chcemy, aby japońskie inwestycje miały miejsce w Polsce, tworzyły miejsca pracy, technologie I kapitał, musimy być dla przedsiębiorstw, dla przedsiębiorców państwem przewidywalnym. Firma, która chce wysłać do Polski swoich specjalistów, nie powinna zaczynać od zastanawiania się, czy wpadnie w pułapkę dwóch różnych systemów ubezpieczeń. To samo dotyczy polskich przedsiębiorców, którzy chcą wejść na rynek japoński.
Umowa ta porządkuje sprawy ludzi, ale jednocześnie usuwa jedną z barier we współpracy gospodarczej z trzecią największą gospodarką świata. O taką umowę upominała się również Polonia w Japonii I trudno się dziwić, jeżeli ktoś uczciwie pracował I odprowadzał składki, przeprowadzka nawet na 2. Koniec świata nie powinna przekreślać części jego zawodowej histe historii. Dlatego klub parlamentarny Polska 2000 e e 50 poprzez ratyfikację tej umowy. Dziękuję.
Dziękuję
Monika Wielichowska
bardzo. Przechodzimy do pytań. Wyznaczam czas na zadanie pytania o jedną minutę. Zamykam też listę I zapraszam pana posła Marcina Grabowskiego.
Marcin Grabowski
Pani Marszałek, Wysoka Izbo, szanowni państwo. Tak jak tutaj wybrzmiało z tej mównicy, większość, wszyscy z każdych klubów parlamentarnych, osoby, które przedstawiały stanowiska, wszyscy jednym głosem stwierdziliśmy, że dobre relacje z Japonią są bardzo ważne dla naszego państwa polskiego, tak. Dlatego ja też mam takie pytanie do przedstawicieli, ile razy premier polskiego rządu Donald Tusk spotkał się na przestrzeni kilku lat od 2000 dwudziestego trzeciego roku do chwili obecnej właśnie z władzą Japonii, z cesarzem, z premierem. Ile razy, ile takich spotkań odbył? No bo tutaj wszyscy stwierdziliśmy jednym chórem, że jest to ważny nasz partner gospodarczy, strategiczny dla naszego państwa I myślę, że warto warto zapytać o o te wizyty, bo jak to się wykuwało, te nasze relacje z państwem japońskim.
Dziękuję.
Monika Wielichowska
Dziękuję I zapraszam panią poseł Aleksandrę Poznańską-Wiśniewską.
Aleksandra Uznańska-Wiśniewska
Pani Marszałek, panowie ministrowie, wysoka izbo. Warto spojrzeć na tę umowę szerzej, jako na kolejny element strategicznego partnerstwa między Polską a Japonią. Polska a Japonia leżą dzisiaj na dwóch krańcach demokratycznego świata I oba państwa mierzą się z presją autorytarnych sąsiadów, Polska Rosji, a Japonia Korei Północnej I Chin. Odpowiedzią są nie tylko silne armie, ale również silne więzi gospodarcze I inwestycje. Japonia jest trzecim największym inwestorem spoza Europy w Polsce.
Widać to w województwie łódzkim. Pod Łodzią japoński Daikin zainwestował ponad 300000000 euro w fabrykę pomp ciepła, która ma stworzyć ponad 900 nowych miejsc pracy. Dzisiejsza umowa ułatwia mobilność specjalistów I tworzy lepsze warunki dla kolejnych inwestycji. Ratyfikując ją, wzmacniamy więc nie tylko współpracę gospodarczą, ale strategiczne partnerstwo Polski I Japonii. Dziękuję.
Monika Wielichowska
Dziękuję I zapraszam pana posła Michała Kowalskiego. Zapraszam panie pośle.
Michał Kowalski
Bardzo dziękuję pani Marszałek. Pani Marszałek, Wysoka Izbo, umowa o zabezpieczeniu społecznym między Polską a Japonią to potrzebne rozwiązanie. Polacy, którzy pracowali w Japonii, Japończycy pracujący w Polsce, nie powinni tracić swoich praw tylko dlatego, że część życia spędzili w drugim państwie. Możliwość symulowania okresów ubezpieczenia daje tym osobom większe bezpieczeństwo przy ustaleniu praw do świadczeń. Mam więc pytanie do przedstawiciela rządu.
Panie ministrze, ilu faktycznie obywateli według szacunków, państwa szacunków skorzysta z tej umowy I od kiedy w praktyce będą mogli korzystać z nowych zasad? I 2. Pytanie dotyczy szacunkowych skutków finansowych wejścia w umowę, wejścia w życie tej umowy dla Polskiego systemu ubezpieczeń społecznych. Dziękuję uprzejmie.
Maria Koc
Bardzo dziękuję pani Marszałek. Szanowna pani marszałek, panie ministrze, wysoka izbo. Rząd przedstawia tę umowę jako element zacieśnienia współpracy gospodarczej z Japonią. Proszę więc powiedzieć konkretnie, jakie wymierne korzyści dla polskich pracowników, polskich przedsiębiorców, polskiego rynku pracy rząd uzyskał w negocjacjach z Japonią w zamian za przyjęcie tych zobowiązań? I czy ministerstwo potrafi wskazać, ile polskich firm oraz ilu polskich pracowników faktycznie skorzysta z tych rozwiązań w pierwszych latach obowiązywania umowy?
Dziękuję.
Monika Wielichowska
Bardzo dziękuję I było to ostatnie pytanie skierowane do podsekretarza stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej. Zapraszam pana, pana ministra Sebastiana Gajewskiego.
Sebastian Gajewski
Szanowna pani marszałek, panie posłanki, panowie posłowie. Mamy przyjemność przedstawić Wysokiej Izbie projekt ustawy o ratyfikacji umowy między Polską a Japonią o zabezpieczeniu społecznym podpisanej w tokio 15 kwietnia 2000 e 26 roku. W pierwszej kolejności chciałbym zwrócić uwagę, że umowa ta podlega ratyfikacji za zgodą wyrażoną w ustawie, ponieważ dotyczy ona wolności praw człowieka I obywatela określonych w konstytucji, a dokładniej prawa do zabezpieczenia społecznego, które jest określone w artykule 67 konstytucji. Umowa ta ustanawia między Polską a Japonią mechanizm koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, w który Polska aktualnie ustanowiła z 47 państwami. Japonia będzie 48 państwem.
Takie mechanizmy wynikają albo z prawa Unii Europejskiej w odniesieniu do państw członkowskich Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego I Szwajcarii, albo z umów dwustronnych, czyli takich jak tę, którą miałem przyjemność podpisać w imieniu Polski w Tokio. Umowa ta jest umową w dziedzinie zabezpieczenia społecznego I co warte podkreślenia
Nie jest umową migracyjną, a zatem nie wiąże się z dostępem do terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, kogokolwiek, ani tak zwaną umową pracowniczą, czyli nie wiąże się z dostępem do polskiego rynku pracy. Jest to umowa, której skutki są ograniczone do sfery zabezpieczenia społecznego z polskiego punktu widzenia, do sfery ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia społecznego rolników. Ta umowa podobnie jak inne umowy w dziedzinie zabezpieczenia społecznego pełni takie 3 zasadnicze funkcje. 1. Funkcja to funkcja społeczna.
Chodzi tutaj po prostu o wzmocnienie więzi międzyludzkich między państwami stronami oraz rozwiązywanie codziennych problemów ludzi, którzy związali sobie swoje życie z Polską I z Japonią. Chodzi tu więc o sprawy trzech 1000 obywateli polskich mieszkających w Japonii, japońskiej Polonii. Ona jest Polonią bardzo specyficzną. To są ludzie pracujący w biznesie, w nauce, w kulturze, małżeństwa mieszane. Ja miałem przyjemność spotkać się z przedstawicielami polskiej Polonii I rzeczywiście jej specyfika wyraża się w tym, że są to osoby, które w dużej mierze rozważają powrót do Polski, bo robią po prostu w Japonii interesy, robią tam kariery często w międzynarodowych firmach I rzeczywiście takie organizacje polonijne, jak choćby Polski Klub Biznesu w Tokio, jest żywo zainteresowane zawarciem tej umowy.
Ale chodzi także o rozwiązywanie problemów Japończyków mieszkających w Polsce. To jest blisko 600 osób. W większości są to osoby, które pracują, są kadrą kierowniczą, to są specjaliści, technicy, ludzie, którzy po prostu pracują w japońskich firmach w Polsce, bo specyfika japońskich inwestycji jest taka, że firmy japońskie, jeśli inwestują w jakimś kraju, wysyłają do tego państwa kadrę kierowniczą, kadrę specjalistyczną właśnie z Japonii. Nie dziwi więc, że ponad 40 procent Japończyków pracujących w Polsce to osoby, które pracują na zezwoleniach typu c, czyli są po prostu pracownikami firm zagranicznych, firm japońskich. I dlatego dla takich osób ta umowa przewiduje, chociażby zasadę eksportu świadczenia, dzięki której zmiana miejsca zamieszkania z jednego państwa na 2.
Nie spowoduje ani uchylenia, wstrzymania czy zawieszenia danego świadczenia, zasadę sumowania okresów tutaj kilkakrotnie wspominaną, dzięki której na przykład łatwiej będzie nabywać osobom, które mają okresy pracy w Japonii rentę z tytułu niezdolności do pracy, czy prawo do emerytury minimalnej w kwocie gwarantowanej. Wreszcie zasada równego traktowania, która zakłada, że osoba, która podlega ustawodawstwu jednego państwa ma takie same uprawnienia w drugim państwie jak obywatel tego państwa. Drugą funkcją tych umów jest funkcja gospodarcza, czyli tworzenie warunków do wzmocnienia współpracy gospodarczej między Polską a Japonią. I tu dziękuję za te słowa pani posłanki Izabeli Bodnar, bo rzeczywiście w przypadku tej umowy nasze rozmowy ze stroną japońską, one w dużej mierze koncentrowały się właśnie wokół funkcji gospodarczej tych tej umowy. Dlaczego?
Dlatego, że mamy między Polską a Japonią rośnie wymiana handlowa, to jest ponad siedemmiliardów dolarów rocznie. Rosną inwestycje japońskie w Polsce, 300 japońskich firm, 3. Największy pozaeuropejski inwestor w Polsce, branża motoryzacyjna, elektromobilność, farmaceutyczna, spożywca. Dziękuję za ten przykład łódzkiej pani poseł Aleksandry Uznańskiej Wiśniewskiej, bo chociażby ostatnie 8 lat w województwo łódzkie to jest 6 inwestycji, ponad 900 miejsc pracy utworzonych, nowych miejsc pracy utworzonych przez firmy japońskie tylko na terytorium województwa łódzkiego. To jest naprawdę dużo.
Mamy stały mechanizm polsko-japońskich konsultacji gospodarczych, świetny przebieg polsko-japońskiego forum gospodarczego w Osace w tym roku. Strona japońska jest zainteresowana inwestycjami w Polsce, ta umowa bardzo pomaga, bo ona z dzięki zasadzie jednego ustawodawstwa eliminuje ryzyko podwójnego oskładkowania, co ma szczególne znaczenie dla osób wysyłanych z Japonii do Polski do pracy, ale także zasady delegowania pracowników, które umożliwiają wysłanie pracownika na przykład z Japonii nawet na 8 lat, na zasadzie 5 lat plus 3 w taki sposób, że on podlega ustawodawstwu japońskiemu, a w tym czasie nie podlega ustawodawstwu polskiemu. To z punktu widzenia Japończyków jest jest dosyć istotne. Pani poseł Maria Koc pytała ile polskich firm, ile polskich pracowników skorzysta na tej, na tej umowie. To my jesteśmy w stanie opisywać, ile dzisiaj mamy inwestycji japońskich w Polsce, ile Japończyków pracuje w Polsce, tak jak powiedziałem, jest sześciuset Japończyków, olbrzymia część z nich pracuje w firmach zagranicznych, w większości japońskich lub europejskich, ale z kapitałem japońskim.
Mamy informacje o skali inwestycji japońskich w poszczególnych województwach. Ja dałem województwa łódzkiego, ale dobry przykład województwo opolskie, ostatnie 8 lat, 3 inwestycje, 90 nowych miejsc pracy. Więc ja spodziewam się, że skala tych inwestycji będzie się utrzymywać, będzie większa I I osób, pracowników firm, które skorzystają na tych, na tej umowie I na inwestycjach, których będzie więcej, dzięki tej umowie będzie po prostu, będzie po prostu więcej. 3. Funkcja tych umów to funkcja polityczna, bo umowy w dziedzinie zabezpieczenia społecznego to są umowy, które także służą wzmocnieniu relacji politycznych.
To są umowy, które zawiera się między państwami mającymi dobre relacje, między przyjaciółmi. A takie relacje ma Polska z Japonią. Ja przypomnę, że w 2000 piętnastym roku zostało ustanowione między Polską a Japonią partnerstwo strategiczne I ono zostało podniesione do rangi wszechstronnego partnerstwa strategicznego. W dwóch planach działania, w dwóch action planach do tego partnerstwa strategicznego z 2000 dwudziestego pierwszego roku I z 2000 dwudziestego piątego roku wskazaliśmy, że no elementem realizacji tego partnerstwa strategicznego jest właśnie umowa dwustronna dziedzinie zabezpieczenia społecznego. Można więc powiedzieć, że my to partnerstwo strategiczne realizujemy, wzmacniamy, budujemy także dzięki tej umowie.
Przy okazji odpowiem na pytanie pana posła Marcina Grabowskiego, bo te relacje I wizyty na wysokim szczeblu one są między Polską a Japonią w ostatnich latach dosyć intensywne. W 2000 dwudziestym szóstym roku w kwietniu odbyła się wizyta premiera Donalda Tuska w Tokio. Pan premier spotkał się z japońską odpowiedniczką, z panią premier Sanae Takaishi. No brała też udział szeroka delegacja rządowa w tej wizycie. W 2000 dwudziestym piątym roku odbyły się 2 wizyty wicepremierów.
Wicepremier Sikorski, Wicepremier Gawkowski gościli w Tokio. 2 lata temu również wiceminister spraw zagranicznych, pan minister Bartoszewski, również gościł w Japonii. Z kolei strona japońska w 2000 dwudziestym czwartym roku była obecna w Polsce, pani minister ówczesna spraw zagranicznych Japonii Yokokami Kawa była była w Polsce I w 2000 dwudziestym trzecim roku ówczesny premier Japonii Fumio Kishida też odwiedził nasz kraj. Taka liczba w tak krótkim czasie wizyt na wysokim szczeblu szczeblu pokazuje, że te relacje są bardzo dobre, te relacje są intensywne I my te relacje chcemy umacniać także tą umową. Zresztą trzeba podkreślić, że tą bazę traktatową z Japonią mamy dosyć przyzwoitą, to jest...
Mamy 8 umów zawartych, obowiązujących, wykonywanych, ta umowa jest 9., negocjujemy dziesiątą. Pan poseł Kowalski pytał, kiedy ta umowa, nad którą pochyla się teraz wysoka izba wejdzie w życie. To jest kwestia regulowana bezpośrednio tą w treści tej umowy ona wejdzie w życie pierwszego dnia trzeciego miesiąca następującego po dacie otrzymania przez 2. Państwo późniejszej z not dyplomatycznych potwierdzających zakończenie procedur wewnętrznych. Po polskiej stronie będzie to procedura ratyfikacyjna, czyli najpierw Wysoka Izba uchwali tę ustawę, jeśli oczywiście będzie państwa taka wola, potem Senat, potem pan prezydent musi podpisać tę ustawę, potem następuje podpisanie dokumentu ratyfikacyjnego przez pana prezydenta, potem kontrasygnata ze strony pana premiera, a potem notami dyplomatycznymi poinformujemy stronę japońską o tym, że nasze procedury się zakończyły.
Natomiast no po stronie japońskiej to są procedury I procedury cesarstwa Japonii regulowane przez ich przepisy wewnętrzne, ale jak zakończą to też o tym nas poinformują I wtedy wejdzie ten mechanizm, o którym powiedziałem na początku. Ta umowa jest standardową umową w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, tak jak podkreślałem, ona, jeśli chodzi o jej zakres podmiotowy, obejmuje wszystkie osoby, które podlegały ustawodawstwu jednej ze stron, a zatem nie tylko obywateli Polski czy obywateli Japonii. Jeśli chodzi o zakres przedmiotowy, po naszej stronie są to emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy, renty rodzinne, renty wypadkowe, jednorazowe odszkodowania z ubezpieczenia wypadkowego oraz zasiłki pogrzebowe, natomiast po stronie japońskiej jest to emerytura I renta narodowa. To, te zakresy przedmiotowe są zróżnicowane, wynikają z tego, że mamy inne systemy ubezpieczeń społecznych, inne systemy emerytalne, a w konsekwencji inne świadczenia, które są też w inny sposób finansowane. Umowa opiera się na klasycznych, tradycyjnych zasadach koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, jak zasada równego traktowania jednego ustawodawstwa, eksportu świadczenia, sumowania okresów ubezpieczenia czy wzajemnej pomocy.
Przy każdej umowie dwustronnej w dziedzinie zabezpieczenia społecznego powstaje pytanie o koszty, o to też państwo pytali, ile będzie ta umowa nas kosztować I z jakich środków będziemy te koszty finansować. Ponieważ umowa ta dotyczy z polskiej strony bez świadczeń z ubezpieczenia społecznego oraz z ubezpieczenia społecznego rolników, to te koszty będą finansowane z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz z funduszy, których dysponentem jest kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. I my szacujemy, że taki pełen, 1. Pełen rok obowiązywania tej umowy to koszt dla obu funduszy łączny 3 I pół miliona złotych. Należy więc przyjąć, że ten koszt jest niewielki, a
Korzyści w szczególności gospodarcze I polityczne pozostają w odpowiedniej proporcji do kosztów finansowego z tych powodów wnoszę o przyjęcie tego projektu bez poprawek bardzo dziękuję
Monika Wielichowska
Zapraszamy jeszcze pana ministra, sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych pana Władysława Tofila-Bartuszewskiego.
Władysław Bartoszewski
Szanowna Pani Marszałek, wysoka izbo. Ja chciałem tylko 2 drobne rzeczy dodać. Jeśli chodzi o wizyty wzajemne, to w tym roku miałem przyjemność gościć Wiceminister Spraw Zagranicznych Japonii I troszkę nietypowo całą Komisję Spraw Zagranicznych Parlamentu Japońskiego, który nietypowo nazywa się tak jak my, czyli Sejm, czyli po angielsku diet, a nie parlament. Cała komisja przyjechała do nas, ale jeśli chodzi o sprawy gospodarcze w zeszłym roku miałem okazję współorganizować wizytę największej organizacji biznesowej zrzeszającej wszystkie największe firmy biznesu japońskiego, czyli Kaidan Ren, przyjechało dwudziestu pięciu albo prezesów, albo członków zarządu tych firm pod przewodnictwem prezesa Hitachi, ale był tam również wiceprezes Mitsubishi I wielu innych I prezes Hitachi odwiedzał kilka naszych ministerstw I był pod takim wrażeniem, że w tym roku Hitachi podpisało umowę bydgoską Pesą na produkcję wagonów do kolei, do szybkich prędkości, takich, które mogą jeździć 350 kilometrów na godzinę. Hitachi produkuje takie, które jeżdżą 500 na godzinę, ale to już jest I troszkę inna półka, Więc jest duże zainteresowanie, a w tej chwili kończy się budowa drugiego gazoportu na gaz LNG w Gdańsku, w którym uczestniczy 1 jako podwykonawca też 1 z dużych firm japońskich, więc my tym, ty, ty pod I to, że pan premier Tusk podniósł nasze stosunki do wszechstronnego partnerstwa strategicznego powoduje, że jest zainteresowanie polityczne, które się przenosi tam na zainteresowanie gospodarcze, także no ta umowa jest tylko małą częścią tego, ale jesteśmy bardzo zadowoleni z tego, że że możemy, mam nadzieję, ją ratyfikować, bo to wzmacnia nasze dobre, a teraz nawet bardzo dobre stosunki z wielką korzyścią dla Polski.
Monika Wielichowska
Dziękuję, zamykam dyskusję. Do trzeciego czytania projektu ustawy przystąpimy w bloku głosowań I przystępujemy do rozpatrzenia punktu dwudziestego porządku dziennego, sprawozdanie komisji regulaminowej spraw poselskich I immunitetowych o poselskim projekcie uchwały o zmianie regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, druki numer 3071300 84. I proszę panią poseł Marię Koźlakiewicz o przedstawienie sprawozdania komisji. Zapraszam na infosa.
Maria Koźlakiewicz
Szanowna Pani Marszałek, Wysoka Izbo, w imieniu Komisji Regulaminowej Spraw Poselskich I Immunitatowych przedstawiam sprawozdanie dotyczące poselskiego projektu uchwały w sprawie zmiany regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej. Projekt przewiduje zwiększenie liczby zastępców przewodniczącego Komisji do spraw służb specjalnych z dwóch do trzech I proponowana zmiana ma tylko charakter organizacyjny, nie ingeruje w zakres kompetencji Komisji do spraw służb specjalnych ani nie rozszerza jej uprawnień. Dotyczy wyłącznie sposobu organizacji jej kierownictwa. W imieniu Komisji wnoszę do Wysokiej Izby o przyjęcie uchwały zgodnie z przedłożonym sprawozdaniem. Dziękuję.
Monika Wielichowska
Bardzo dziękuję pani poseł. Sejm ustalił, że w dyskusji nad tym punktem porządku dziennego wysłucha trzyminutowych oświadczeń w imieniu klubów I kół. Otwieram dyskusję I zapraszam panią poseł Koślakiewicz.
Maria Koźlakiewicz
Szanowna Pani Marszałek, Wysoka Izbo, w imieniu klubu parlamentarnego Koalicji Obywatelskiej przedstawiam stanowisko wobec poselskiego projektu uchwały o zmianie regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej. Projekt przewiduje zwiększenie liczby zastępców przewodniczącego Komisji do spraw służb specjalnych z dwóch do trzech. Jest to zmiana organizacyjna, ale mająca istotne znaczenie dla sprawnego funkcjonowania komisji. Komisja do spraw służb specjalnych wykonuje szczególne zadania związane z parlamentarną kontrolą działalności służb specjalnych, a tym samym z bezpieczeństwem naszego państwa. W obecnej sytuacji geopolitycznej przy rosnącej liczbie zagrożeń I wyzwań dla bezpieczeństwa Polski, sprawność działania tej komisji oraz ciągłość jej prac mają szczególne znaczenie.
Zwiększenie liczby zastępców przewodniczącego pozwoli na lepszą organizację pracy komisji I bardziej efektywne wykonywanie powierzonych jej zadań. Co istotne, proponowana zmiana nie rozszerza kompetencji komisji ani jej kierownictwa. Dotyczy wyłącznie sposobu organizacji jej pracy. W sprawach bezpieczeństwa państwa potrzebujemy przede wszystkim sprawnych instytucji, odpowiedzialności I skutecznej kontroli parlamentarnej. Dlatego klub parlamentarny Koalicji Obywatelskiej pozytywnie ocenia proponowaną zmianę I poprze projekt uchwały.
Speaker 145
Dziękuję. Pani marszałku, ten ręce chciałabym jeszcze złożyć wniosek gminy. Jeśli byłby poprawki, to żebyśmy nie kierowali tego do komisji, tylko byli od razu po prostu do trzeciego czytania. Dziękuję. Bardzo dziękuję.
Monika Wielichowska
I zapraszam pana posła Kazimierza Smolińskiego Prawo I Sprawiedliwość.
Kazimierz Smoliński
Dziękuję bardzo. Pani Marszałek, Wysoka Izbo. W imieniu klubu parlamentarnego Prawo I Sprawiedliwość miałem przyjemność I zaszczyt przedstawić stanowisko klubu w zakresie druków, projektu uchwały Sejmu zawarte w druku 3071300 84 w sprawie zmiany regulaminu Sejmu. Zmiana jest oczywiście niewielka, można powiedzieć z dwóch zastępców na trzech, więc jakaś symboliczna zmiana, ale jednak uzasadnienie, które zostało złożone zarówno przez grupę posłów, jak I teraz w trakcie już tej debaty, no jest trochę sprzeczne albo nawet znacznie sprzeczne z tym co się dzieje w Sejmie. Ten projekt złożony w dniu, tu mam datę, drugiego września bieżącego roku no stwierdza, że powstała większa liczba klubów.
Myśmy zwiększając wcześniej ilość członków komisji z siedmiu do ośmiu, no przyjmowali, że jest 1 nowy klub. No w tej chwili, w momencie składania tego wniosku są już 2 kolejne kluby. Myśmy składali o zwiększenie ilości członków komisji, aby największy klub opozycyjny miał co najmniej dwóch członków tej komisji, no jest 1. Następnie była przymiarka do tego, żeby tym dodatkowym członkiem prezydium był przedstawiciel największego klubu opozycyjnego, czyli Prawo I Sprawiedliwość. No tak się nie stanie dlatego, że podział klubu Polski 2050 powoduje, że ich przedstawiciel, który został wybrany do tej komisji, ma być członkiem tego prezydium.
No w żaden sposób ilość nie przekłada się na jakość. No zwiększenie jednego członka prezydium komisji spowoduje, że będzie to chyba komisja, gdzie te proporcje prezydium do całej komisji będą chyba najgorsze w całym składzie pozostałych komisji, bo połowa członków komisji będzie zasiadała w prezydium. No w komisji na przykład etyki, gdzie jest siedmiu członków, tylko jest 1 zastępca przewodniczącego, tu będziemy mieli trzech zastępców przewodniczącego I żadnego z największego klubu opozycyjnego, czyli z Prawa I Sprawiedliwości, więc my nie możemy poprzeć tego wniosku, tym bardziej że no tak jak tu się podnosi, tak. No podniesie to jakość organizacji pracy, zapewni sprawne wykonywanie zadań. No absolutnie, jeszcze raz powtarzam, ilość nie idzie w jakość.
Chcecie państwo tylko I wyłącznie można powiedzieć, że tak, po 1. Jeszcze 1 klub z waszego podziału będzie miał udział I chyba chodzi o to, żeby ktoś tam miał jakiś dodatek. No my takiego rozwiązania nie będziemy popierać. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję. Pana posła Łukasza Schreibera nie widzę, ale jest pani poseł Ewa Szymanowska, centrum zapraszam.
Ewa Szymanowska
Szanowna panie marsz pani marszałek, wysoka izbo. W imieniu klubu parlamentarnego centrum przedstawiam stanowisko wobec projektu uchwały zmieniającej regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej druk numer 3000 e 71. Projekt jest krótki I dotyczy jednej konkretnej zmiany. Zakłada zwiększenie liczby zastępców Przewodniczącego Komisji ds. Służb Specjalnych z dwóch do trzech.
Zmiana ma charakter organizacyjny I dopasowuje skład prezydium komisji do zwiększonej liczby jej członków oraz obecnej reprezentacji klubów poselskich. Klub Parlamentarne Centrum poprze przedstawiony projekt uchwały. Dziękuję.
Monika Wielichowska
Dziękuję I zapraszam pana posła Łukasza Osmalaka, Polska 2050.
Łukasz Osmalak
Dziękuję bardzo. Pani Marszałek, Wysoka Izbo, szanowni obywatele. No wręcz mógłbym chyba rzec, że jest to zmiana kosmetyczna. Zmieniamy tutaj tylko I wyłącznie ilość zastępców przewodniczącego, w związku z tym, że zmieniła się również ilość członków tej komisji. W związku z powyższym klub parlamentarny Polska 2050 będzie głosował za.
Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo. Przechodzimy do pytań. Tych mamy 2. Wyznaczam czas na zadanie pytania jedną minutę. Zamykam listę I I zapraszam panią poseł Małgorzatę Golińską.
Już nie chcę zapytać. A czy pan poseł Michał Kowalski? Nie. Dziękujemy bardzo.
Zamykam dyskusję. Tym samym do trzeciego czytania projektu uchwały przystąpimy w bloku głosowań I przystępujemy do rozpatrzenia punktu dwudziestego pierwszego porządku dziennego, sprawozdanie Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego I Środków Przekazu o poselskich projektach uchwał w sprawie upamiętnienia pięćdziesiątej rocznicy powstania Komitetu Obrony Robotników... Pięćdziesiątą rocznicę powstania Komitetu Obrony Robotników, druki numer 2889, 3056300 64. I proszę pana posła Piotra Adamowicza o przedstawienie sprawozdania komisji. Zapraszam panie pośle.
Piotr Adamowicz
Dobry wieczór pani Marszałek. Dobry wieczór paniom I panom Posłom. Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Kultury Dzieci Centralnego Ośrodków Przekazu, Poselskich Projekt Ta uchwała w sprawie upamiętnienia pięćdziesiątej rocznicy powstania Komitetu Obrony Robotników, druk 28, 89 oraz pięćdziesięciorocznego powstania Komitetu Obrony Robotników, druk nr 30 0 56. Marszałek Sejmu zgodnie z art. 37 ust.
1 I art. 40 ust. 1 regulaminu Sejmu skierował w dniu trzydziestego pierwszego lipca 2000 dwudziestego szóstego roku projekt uchwały z druku 28 89 oraz w dniu 2 września bieżącego roku, projekt uchwały z druku 356 do Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego I Środku Przekazu do pierwszego czytania. Komisja Kultury, Dziedzictwa Narodowego I Środku Przekazu po przeprowadzeniu pierwszego czytania oraz rozpatrzeniu tych projektów uchwał na posiedzeniu w dniu trzeciego wniosku, września, przepraszam, bieżącego roku wnosi wysoki Sejm raczej załączony projekt uchwały podjąć. Pozwolę sobie go zaprezentować.
Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie upamiętnienia pięćdziesiątej rocznicy powstania Komitetu Obrony Robotników. Zamiast palić komitety, zakładajcie własne. Te słowa Jacka Kuronia symbolizują rozpoczęcie działalności jawnej opozycji demokratycznej w komunistycznej Polsce. Dwudziestego września 1900 siedemdziesiątego szóstego roku ogłoszono akt założycielski Komitetu Obrony Robotników. Inicjatywa zrodziła się z potrzeby niesienia pomocy osobom represjonowanym po robotniczym proteście w czerwcu 1900 siedemdziesiątego szóstego roku w Radomiu, Rususie I Płocku.
Spontaniczny odruch Solidarności z robotnikami, pomocy bitym, sądzonym I wyrzuconym z pracy, przerodził się w ruch samoobrony społecznej. Celem KOR było nie tylko wspieranie ofiary presji, lecz także przywracanie elementarnego ładu prawnego. Domagano się przestrzegania praw obywatelskich, ujawniono nadużycia władzy oraz budowano więzi społeczne I solidarność ponad podziałami. Środowisko KORowskie szybko się stało za czynem niezależnego od życia publicznego. Powstały inicjatywy wydawnicze, między innymi Biuletyn Informacyjny KOR, robotnik, czasopismo literackie zapis oraz niezależna oficyna wydawnicza nowa, które stanowiły nie tylko obieg informacji, ale też I szkołę wolnego Słowa.
Po roku działalności KOR przekształci się w Komitet Samoobrony Społecznej KOR I umocnił swoją rolę jako reprezentanta społeczeństwa obywatelskiego wobec państwa. Pronując ideę samoorganizacji, w tym wolnych związków zawodowych, utorował drogę, która doprowadziła do powstania Solidarności. Wraz z innymi środowiskami opozycyjnymi działacze KOR budowali zręby niezależnej Polski. Bez ich wsparcia I zaplecza trudno wyobrazić sobie sukces strajków w 1900 osiemdziesiątym roku, a potem zwycięstwo strony demokratycznej w wyborach 1900 osiemdziesiątego dziewiątego roku. W czasach PRL działacze KSS COR byli systematycznie prześladowani, więzieni, aresztowani I szykanowani.
Wielu z nich było represjonowanych już w latach sześćdziesiątych I siedemdziesiątych. Po trzynastym grudnia 1900 osiemdziesiątego pierwszego roku znaleźli się oni wśród pierwszych internowanych I aresztowanych I po raz kolejny zapłacili za wierność zasadom idei wolności I praw człowieka. Po baleniu komunizmu w 1900 osiemdziesiątym dziewiątym roku członkowie KOR I KSS KOR kontynuowali działalność publiczną, sprawowali mandaty posłów I senatorów, pełnili funkcje w związkach zawodowych, partiach politycznych I organizacjach społecznych. W skład izb polskiego parlamentu wchodzili Bogdan Borusewicz, Andrzej Cyliński, Jacek Kurol, Jan Józef Lipski, Jan Likczyński, Antoni Macierewicz, Adam Michnik, Piotr Naimski, Zbigniew Romaszewski I Henryk Wujec. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej oddaje działaczom KOR należny hołd I wyraża przekonanie, że należą oni do grona ojców polskiej wolności.
Bez ich odwagi, konsekwencji I zdolności do budowania wspólnoty nie powstałaby niepodległa Rzeczpospolita. Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Projekt uchwały, obejmujący 50 rocznicę założenia Komitetu Robotników, sygnowany przez grupę posłów KO Koalicji Obywatelskiej, został złożony 31 lipca I tego samego dnia Marszałek Sejmu skierował go do komisji celem rozpatrzenia. Dzień przed wyznaczonym posiedzeniem komisji, czyli 2 września wieczorem, wpłynął projekt grupy posłów Prawa I Sprawiedliwości. Regulamin Sejmu stanowi o konieczności zachowania siedmiodniowego terminu od daty dostarczenia posłom.
Możliwe więc było procedowanie projektu, który wpłynął znacznie wcześniej. 1 komisja zdecydowała o rozpatrzeniu obu projektów, skracając wspomniany siedmiodniowy termin. Projekt KO został skrytykowany przez poseł Joanną Lichocką z PiS ze sformułowaniami typu o frazeologii komunistycznej na czele. Podkreślano dobitnie, że projekt PiS jest odpowiedzią na projekt KO. W dyskusji zabrał również głos poseł Antoni Macierewicz, 1 z założycieli KOAR, który wystąpił z wykładem monograficznym o genezie Komitetu Obrony Robotników.
W głosowaniu, stosunkiem głosów 14 do dziewięciu, projektem wiodącym wybrano projekt KO. Podczas rozpatrywania projektu reprezentantka PiS poseł Lichocka zgłosiła poprawkę zmieniającą, zmierzającą, przepraszam, do wykreślenia cytatu słów Jacka Kuronia I zastąpienia go fragmentem apelu KOR, grożąc jednocześnie, że PiS nie poprze uchwały w Sejmie z cytatem z Kuronia. Po dyskusji w głosowaniu poprawka PiS przepadła głosami 9 za, 14 przeciwko. W odpowiedzi poseł Piotr Gliński z PiS zarządził opuszczenie posiedzenia przez posłów PiS. Na odchodne poseł Lichowska zaapelowała, nie zapomnijcie tylko o dopisaniu do KOR profesora Tuska.
Następnie Komisja rozpatrzyła I przyjęła projekt uchwały pełnięjącej 50 rocznicę powstania Komitetu Obrony Robotników. Panie I panowie, pani Marszałek, pełny zapis posiedzenia komisji znajduje się oczywiście na stronie internetowej Sejmu. Pani Marszałek jednocześnie pozwalam sobie złożyć wniosek na piśmie, że w przypadku zgłoszenia wniosków lub poprawek w czasie drugiego czytania do projektu uchwały z druku 36, nr 30 64, to na podstawie art. 51 ust. 2 regulaminu Sejmu wnoszę o niekierowanie do Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego I Środków Przekazu wspomnianego projektu otrzymała w art.
47 ust. 1 regulamin Sejmu. Jako uzasadnienie wskazuje, że ponowne skierowanie projektu do uchwały do komisji spowoduje wydłużenie procesu jej uchwalania. Dziękuję uprzejmie.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo panie. Dziękuję bardzo panie pośle. Dość szczegółowe sprawozdanie z posiedzenia komisji. Myślę, że poczuliśmy się wszyscy jakbyśmy wszyscy uczestniczyli w tym posiedzeniu. Otwieram debatę I pierwszego do głosu zapraszam pana posła Krzysztofa Mieszkowskiego z Koalicji Obywatelskiej.
Krzysztof Mieszkowski
Pani marszałkini, wysoka izbo. Klub Koalicji Obywatelskiej oczywiście popiera te uchwały. Ona jest ze wszech miar ważna I kreująca przestrzeń symboliczną, w jakiej się poruszamy od wielu lat, a dzisiaj ona jest szczególnie istotna, bo musimy kreować taki system wartości, który jest zgodny z naszymi przekonaniami. Warto o tym pamiętać, ale jednocześnie chciałbym przypomnieć kilka faktów z czasów, kiedy KOR zakładano, nie będę tutaj się w wpisywał w komentowanie tych wszystkich wydarzeń, o których bardzo tak ciekawie opowiadał pan poseł Adamowicz. Jedenastego września 1900 siedemdziesiątego szóstego roku Antoni Macierewicz, Piotr Naimski I Wojciech Onyszkiewicz przygotowali projekt dokumentu powołującego KOR.
22., 23. Września 76..
15 osób podpisało apel do społeczeństwa I władz PRL, ogłaszając powstanie Komitetu Obrony Robotników. Wśród sygnatariuszy byli między innymi Jacek Kuroń, Jan Józef Lipski, Antoni Maciarewicz, Piotr Naimski, Jerzy Andrzejewski, Stanisław Barańczak, Edward Lipiński, Jan Olszewski, Aniela Steinsbergowa I ksiądz Jan Zieja. Dwudziestego dziewiątego września siedemdziesiątego szóstego roku do KOR dołączyła Halina Mikołajska, aktorka. W kolejnych miesiącach komitet powiększył się o kolejnych działaczy I współpracowników, między innymi Adama Michnika, Bogdana Borucewicza, Mirosława Chojeckiego I Zofię oraz Zbigniewa Romaszewskich. Bardzo jest ciekawa literatura, która oczywiście opowiada o, o dziejach KOR-u I jego reakcji na te straszne wydarzenia w siedemdziesiątym szóstym roku, między innymi w Radomiu I Jursusie.
Przemoc, totalitaryzm, brak wolności, to była taka podstawowa, fundamentalna reakcja, znaczy na te wartości, o których powiedziałem w tej chwili, KOR zareagował w sposób bardzo zdecydowany. Chcieliśmy wolności, ale KOR chciał jednocześnie jakiejś sprawiedliwości społecznej. To oczywiście nie było możliwe w PRL-u. Jeszcze 1 zdanie. Adam Miknik na czterdziestolecie KOR-u mówił, że pamięć o KOR-u, o KOR-ze jest dziś przedmiotem sporów I różnych interpretacji.
Porównał tę sytuację do filmu Raszomon, Akira Kurosawy. Każdy uczestnik wydarzeń przedstawia własną wersję historii, często filtrowaną przez późniejsze konflikty I osobiste animozje. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję I zapraszam pana posła Antoniego Macierewicza Prawo I Sprawiedliwość.
Antoni Macierewicz
Pani Marszałek, Wysoka Izbo, bardzo dziękuję za wypowiedź, którą przed chwilą słyszeliśmy. Ona w dużym stopniu jest realistyczna, niestety w żaden sposób nie jest związana z projektem, który został przedstawiony przez zespół tego pana. Chciałem jednoznacznie stwierdzić, proszę państwa, że Komitet Obrony Robotników został zorganizowany przez harcerzy czarnej jedynki, w tym Antoniego Macierewicza, Wojciecha Onyszkiewicza, Wojciecha Fałkowskiego, Piotra Naimskiego, Krzysztofa Łączyńskiego I Marka Barańskiego we współpracy z mecenasem Janem Olszewskim. Akcja pomocy została rozpoczęta siedemnastego lipca 76. Roku, po brutalnym procesie siedmiu robotników Ursusa uczestniczących w demonstracji dwudziestego piątego czerwca siedemdziesiątego szóstego roku.
To jest niesłychanie istotne, bowiem Komitet Obrony Robotników miał być jawną, narodową organizacją, której celem było odbudowa niepodległej Polski dla większości opozycjonistów, była to koncepcja nierealistyczna. Odważna decyzja pod podjęło 14 osób, które dwudziestego trzeciego września opublikowały deklarację Komitetu Obrony Robotników. Ten tekst, jak I kolejne informacje działań Komitetu Obrony Robotników przygotowywali twórcy organizacji. Po 1900 osiemdziesiątym dziewiątym roku usilenie próbowano publicznie upowszechniać informacje na temat powstania Komitetu Obrony Robotników przez środowiska ówczesnych opozycjonistów o przeszłości komunistycznej. To jest oczywiście rzecz, której w żadnym wypadku nie aprobowaliśmy.
Chcę, żebyście państwo mieli świadomość, jak wygląda naprawdę ten właściwy projekt, który został przez nas przedstawiony. Mówi on jednoznacznie, gdziekolwiek w kraju są represjonowani. Obowiązkiem społeczeństwa jest organizowanie się celem ich obrony. W każdym środowisku, w każdym zakładzie powinni znaleźć się ludzie odważni, inicjujący zbiorowe formy pomocy. To jest właśnie punkt odniesienia, prawdziwy, a nie ten, który udaje pana Kuronia jako szefa Komitetu Obrony Robotników.
Z całym szacunkiem dla pana Kuronia, nie miał on nic wspólnego z organizowaniem Komitetu Obrony Robotników I trzeba sobie zdawać sprawę. W czerwcu siedemdziesiątego szóstego roku polscy robotnicy podjęli protest w wielu fabrykach I zakładach pracy przeciw decyzjom władz o gigantycznych podwyżkach cen w Polsce. Strajki I demonstracje patriotyczne zostały potraktowane przez rządzących jako przestępstwo, a demonstrantów brutalnie atakowano, bito, więziono. W wyniku tych działań komunistów co najmniej 6 osób zostało zamordowanych. Otóż te podstawowe sprawy w tym raporcie, w tym projekcie, który pan przedstawiał w ogóle nie są realizowane, w ogóle nie są przywoływane, w żaden sposób nie odpowiadają one temu, jak powstał Komitet Obrony Robotników.
To jest faktycznie przedstawione w projekcie, jaki został został przez Prawo I Sprawiedliwość przed... Przekazane państwu I mam nadzieję, że zostanie zrealizowany I przez panią poseł przekazany państwu.
Dziękuję bardzo, panie poseł.
Speaker 153
Dziękuję najmocniej I bardzo proszę, żeby to wydarzenie, które odegrało fundamentalną rolę dla historii Polski, było przedstawione w sposób prawdziwy, a nie kłamliwy. Dziękuję.
Speaker 151
O przepraszam najmocniej, słusznie zostałem przywołany I bardzo przepraszam, tę poprawkę pani poseł, przewodniczącej teraz składam I przepraszam za to,
on Przejmuję je. Tak
jest. Sposób
Maria Koc
Bardzo dziękuję pani marszałek. Szanowna pani marszałek, wysoka izbo. Debatujemy dziś w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej o upamiętnieniu wydarzenia, które zajmuje szczególne miejsce w najnowszej historii Polski. Jest to 50. Rocznica powstania Komitetu Obrony Robotników.
Bardzo żałujemy, że przy pracach nad uchwałą Sejmu, upamiętniającą pięćdziesiątą rocznicę powstania KOR-u, nie uwzględniono obu projektów uchwał zgłoszonych przez Koalicję Obywatelską, ale też przez posłów Prawa I Sprawiedliwości, a przede wszystkim pana Marszałka Antoniego Macierewicza, twórcę I uczestnika tamtych wydarzeń. Tak ważna rocznica powinna być okazją do wspólnego oddania hołdu wszystkim, którzy mieli odwagę przeciwstawić się komunistycznym represjom. Tym bardziej szkoda, że zamiast szukać tego, co łączy, większość sejmowa zdecydowała się pominąć propozycję opozycji. Pamięć o walce o wolność powinna być ponadpartyjna I ponad bieżącymi podziałami politycznymi. KOR powstał z potrzeby Solidarności z represjonowanymi uczestnikami robotniczych protestów w Radomiu I w Ursusie w siedemdziesiątym szóstym roku.
Jego członkowie organizowali pomoc prawną, finansową, medyczną dla represjonowanych, dokumentowali przypadki łamania praw człowieka I domagali się przywrócenia zwolnionych robotników do pracy. Ale znaczenie KOR wykraczało daleko poza konkretną pomoc udzielaną ofiarom represji. Komitet przełamywał strach I społeczną izolację. Pokazywał, że można działać wspólnie ponad podziałami, że inteligent może stanąć obok robotnika, prawnik obok prześladowanego pracownika, a człowiek wierzący obok człowieka o innych przekonaniach. To właśnie z takich doświadczeń rodziła się w Polsce wspólnota wolnych, odpowiedzialnych obywateli, która kilka lat później znalazła swoją wielką formę w Solidarności.
Instytut Pamięci Narodowej wskazuje, że powstanie KOR rozpoczęło nowy etap w dziejach opozycji w po w PRL-u. Nie wolno przy tym zapomnieć o cenie, jaką płacili jego członkowie I współpracownicy. Służba Bezpieczeństwa objęła KOR operacyjnym rozpracowaniem, stosowała zatrzymania, rewizję, kary, inwigilacje. Władza próbowała zastraszyć ludzie, ludzi, którzy odważyli się działać niezależnie. Dlatego dzisiejsza uchwała nie jest tylko zapisem historycznym, ale jest też wyrazem szacunku dla ludzi, którzy w czasach, kiedy wolność była ograniczona, potrafili powiedzieć, nie zgadzamy się na krzywdę 2.
Drugiego człowieka. Klub Parlamentarny Rozwój Plus zagłosuje za projektem tej uchwały.
Monika Wielichowska
Dziękuję. I zapraszam pana posła Marka Biernackiego, Polskie Stronnictwo Ludowe, 3. Droga.
Speaker 154
I proszę, proszę przeprosić panią przewodniczącą, to jest rzeczywista poprawka.
Pani Marszałek.
Marek Biernacki
Pani Marszałek, wysoka izbo. W imieniu klubu parlamentarnego PSL 3. Droga przypadł mi honor przedstawił stanowisko do
Sprawozdania komisji o poselskim projekcie uchwał w sprawie upamiętnienia 50 rocznicy powstania komitetu obrony robotników I w 50 rocznicę powstania komitetu obrony robotników Kiedy w czerwcu 1976 roku komunistyczne władze zdecydowały się na drastyczną podwyżkę cen żywności wydawało się że rządzący są przygotowani na negatywne społeczne reakcje. Przygotowani na swój sposób zmobilizowano milicję, przygotowano brutalne akcje represyjne. W Doradomia gdzie protesty miały swój początek skierowane oddziały ZOMO z Warszawy, Łodzi, Kielc, Lublina oraz słuchaczy szkoły oficerskiej ze Szczytna. Doszło do walki uliców. Demostranci między innymi podpalili gmach KWPZPR.
Zginęło dwóch demonstrantów, rannych było kilkaset osób. Skala protestu była jednak na tyle duża, bo do tego przecież był iursus, że szturmy zomowców na robotników radia nic nie dały. Po ponurych doświadczeniach grudnia 70 tego roku premier Jaroszewicz zmuszony został do wycofania się rakiem z podwyżki, z podwyżek. Jednak mimo to później nie było lepiej. Zatrzymania, pobicia I procesy, gazowe procesy sądowe, setki osób zawleczono przez kolegę do sprawy kroczeń, 1000 osób szczególnie w Radomiu zwolniono z pracy, ale jednego rządzący nie przewidzieli.
Nie byli w stanie sobie wyobrazić, że ich brutalność będzie miała zupełnie nieoczekiwany skutek. Skutek, który zapoczątkował głębokie przekształcenia ustrojowe, doprowadził ostatecznie do upadków komunizmu w Polsce. 23 września 1976 roku ogłoszono apel do społeczeństwa I władz PRL, został on ogłoszony w izbo społeczeństwie I przekazany przez na przykład Jerzego Andrzejewskiego do Sejmu I tą datę uznaje się za datę powstania KOR. Oznaczało to zorganizowano szeroką pomoc, którą teraz przybrała charakter formy prawnej, finansowej organizowanej dla represowanych robotników przez przedstawicieli środowisk inteligenckich I opozycyjnych. Bardzo istotną rolę odgrywali też tym harcerze między innymi Czarna I, tu obecny też pan Antoni Maciarewicz.
KOR przełamał, KOR przełamał, powiedziałem. Przerywałem państwu? Nie. Zawsze musicie robić awanturę. KOR przełamał atmosferę strachu I rezygnacji, połączył środowiska inteligenckie I robotniczymi.
Stworzył kadry I metody działania, jawności I pomoc niezależną. Informacja stała się fundamentem opozycji demokratycznej I Solidarności po raz 1. Od lat 40. XX wieku w komunistycznej Polsce powstała jawna otwarta organizacja opozycyjna która działa publicznie I nie ukrywała się to była rewolucja w stosunku do wcześniejszej opozycji członkowie KOR działali otwarcie a nie w konspiracji bo mało to zasadę strachu I izolacji w której opierał się system opierał się system prl zamiast palić komitety zakładajcie własne to słowa Jacka Kuronia symbolizująca właśnie rozpoczęcie jawnego działania KOR pokazał że inteligencje, inteligencja, robotnicy mogą razem działać, mogą skutecznie zwalczyć, walczyć z systemem. Też KOR zapoczątkował wielki ruch, który później określaliśmy jako papierową rewolucję.
Prace powielacze I cały czas budowanie małej poligrafii. To zapoczątkowało, później skutkowało wielkim zwycięstwem Solidarności I co jest też istotne, musimy pamiętać, dzisiaj jest 16. Września, jutro jest 17. Września. Siedemnastego września 1900 dziewięćdziesiątego trzeciego roku ostatni żołnierz rosyjski wyszedł z Polski.
Wtedy tak naprawdę uzyskaliśmy pełną suwerenność I to jest taka ta klamra, która spaja te 2, tę dzisiejszą debatę I te wielkie wydarzenie, o którym Polacy zapominają na Węgrzech, Czechach się pamięta w Polsce, w tym zacietrzewieniu, w tym szaleństwie wewnątrzpolitycznym, którą przykładamy na historię, zapominamy o tak ważnych datach, jak na prawdziwe odzyskanie niepodległości. Ciekawe kto z państwa pamiętał o tym, że mija jutro, że jest tak ważna liczba rocznica.
Barbara Okuła
Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Są takie momenty, kiedy człowiek musi zdecydować, czy przejść obojętnie obok krzywdy drugiego człowieka, czy powiedzieć jasno, nie zgadzam się na to. 50 lat temu grupa ludzi wybrała tę drugą drogę. Dwudziestego trzeciego września 1976. Roku powstał Komitet Obrony Robotników.
Była to odpowiedź na brutalne represje wobec uczestników robotniczych protestów w Radomiu, Ursusie I Płocku. Ludzie byli bici, aresztowani, skazywani I wyrzucani z pracy, a ich rodziny zostawały bez środków do życia. Ktoś potrzebował adwokata, ktoś inny wsparcia, informacji albo pieniędzy. I wtedy wydarzyło się coś niezwykle ważnego. Ludzie, którzy często różnili się poglądami, połączyli siły, żeby pomóc tym, których władza próbowała zostawić samych.
Prawnicy, intelektualiści, działacze społeczni nie pytali, po której stronie politycznego sporu stoi człowiek, któremu trzeba pomóc. Najpierw widzieli po prostu człowieka. KOR nie był tylko komitetem pomocy. Był także próbą przywrócenia podstawowego porządku, prawa, godności I odpowiedzialności władzy wobec obywatela. Jego działalność pokazywała, że nawet w państwie, w którym ograniczano wolność, można było budować solidarność.
Za tę działalność członkowie KOR płacili wysoką cenę. Byli inwigilowani I poddawani represjom. Służba bezpieczeństwa prowadziła przeciwko nim działania operacyjne, próbując ograniczyć ich działalność I skłócić ze sobą. I kiedy dziś po pięćdziesięciu latach wspominamy KOR, powinniśmy pamiętać o odwadze zwykłych ludzi, którzy w niezwykłych okolicznościach postanowili nie być obojętni. Warto przypominać o KOR także nam politykom.
Bo demokracja nie polega na tym, że wszyscy myślimy tak samo. Polega na tym, że pomimo różnic uznajemy pewne granice, których państwu przekraczać nie wolno. I pewne prawa człowieka, których nie wolno uzależniać od jego poglądów. KOR pokazał jeszcze to, że wielkie zmiany mogą zaczynać się od zwyczajnego ludzkiego odruchu. Ktoś został skrzywdzony, więc trzeba mu pomóc.
Z takich gestów powstała wspólnota. Z niej wyrastała później solidarność. A droga zapoczątkowana przez środowiska demokratycznej opozycji prowadziła ostatecznie dowolnej Polski. Taką rolę KOR-u wskazuje również projekt uchwały przyjęty przez Komisję. 50 lat później warto o tym pamiętać, zwłaszcza tutaj w Sejmie.
Klub Parlamentarny Centrum popiera ten projekt uchwały. Dziękuję.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo. Przechodzimy do pytań. Wyznaczam czas na zadanie pytania jedną minutę. Zamykam też listę I zapraszam pana posła Łukasza Sibiorskiego.
Łukasz Ściebiorowski
Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Słowa wypowiedziane przez Jacka Kuronia, czyli te historyczne hasło zamiast palić komitety, zakładajcie własne, były jednymi z tych, ale te takie chyba najważniejsze, które natchnęły Polaków odwagą do stworzenia pierwszej jawnej siły opozycyjnej, właśnie Komitetu Obrony Robotników. Kor nie tylko niósł pomoc zrepresjonowanym po proteście w czerwcu siedemdziesiątego szóstego roku, lecz stał się prawdziwą kuźnią niezależnego myślenia, wolnego słowa I fundamentem pod późniejszą Solidarność. Dlatego upamiętnienie pięćdziesiątej rocznicy powstania Komitetu Obrony Robotników to szczególna okazja, by przybliżyć te wydarzenia I pokazać, jak wpłynęły one na dalszą drogę kraju do przywrócenia w Polsce demokracji przemian ustrojowych w roku 1900 osiemdziesiątym dziewiątym. I jak zawsze przy tego typu uchwałach upamiętniających, o to też apeluję, żebyśmy nie poprzestali, cała Izba, tylko na tych uchwałach, ale też podjęli dalsze kroki.
A takie przesłanie na koniec tutaj tego mojego wystąpienia, dziś możemy sobie wszyscy zadać pytanie, czy w dobie wszechobecnej cyfryzacji debaty publicznej potrafimy stworzyć równie trwałe, obywatelskie oparte na sieci Solidarności wzajemnego zaufania, ale realne działania takie KOR budował w realiach PRL-owskiej cenzury. Dziękuję bardzo.
Michał Kowalski
Bardzo dziękuję pani Marszałek. Pani Marszałek, Wysoka Izbo. 50 lat temu powstał Komitet Obrony Robotników. Środowisko, które potrafiło połączyć ludzi o różnych poglądach we wspólnym celu pomocy robotnikom represjonowanym przez komunistyczne państwo po protestach w Radomiu, Ursusie I Płocku. To ważna część historii polskiej drogi do wolności.
Dlatego chciałbym dopytać, czy obchody pięćdziesięciolecia rocznicy powstania KOR będą również okazją do szczególnego przypomnienia tych zwykłych robotników I ich rodzin, którzy za sprzeciw wobec komunistycznej władzy utracili pracę, byli reprezentowani, aresztowani I skazywani na różnego rodzaju wyroki. Pamięć o KOR powinna być również pamięcią o ludziach, którzy, których KOR stanął wówczas I postanowił wówczas bronić. Dziękuję bardzo.
Piotr Babinetz
Dziękuję pani Marszałek, wysoka Izbo. Pytanie myślę do pani Poseł, przedstawiciela wnioskodawców grupy posłów Prawa I Sprawiedliwości. Jak wybrnąć z takiej oto sytuacji? W szóstym akapicie tego projektu uchwały, który wyszedł z Komisji Kultury, mamy zapis, że członkowie KOR byli prześladowani, więzieni już w latach sześćdziesiątych I siedemdziesiątych. Tymczasem współzałożyciele KOR I potem KSS KOR Antoni Pajdak, bohater jeszcze legionów komendanta Józefa Piłsudskiego,
Był wywieziony I więziony przez sowieckiego okupanta w latach czterdziestych I pięćdziesiątych. Działacz socjalistyczny, ale niepodległościowy Ludwik Kohnk był więziony w latach czterdziestych najpierw przez Niemców, właściwie że od końca trzydziestego dziewiątego roku I potem także w czterdziestych latach jeszcze przez komunistów. A bohaterski, wybitny oficer Armii Krajowej I Zrzeszenia Wolność I Niezawisłość Józef Rybicki był uwięziony przez komunistów w latach czterdziestych I pięćdziesiątych. Więc jak wybrnąć w tej sytuacji, aby ten projekt uchwały I ta uchwała była zgodna z rzeczywistością, z prawdą. Dziękuję.
Maria Koc
Bardzo dziękuję pani marszałek. Szanowna pani marszałek, wysoka izbo. W tej rocznicy jest także pewien szczególny paradoks I żal. Ludzie, którzy 50 lat temu potrafili stanąć razem w obronie prześladowanych, ryzykując swoją wolność I bezpieczeństwo, z czasem poszli bardzo różnymi drogami. Ich drogi polityczne tak bardzo się rozeszły, że lata później stanęli po przeciwnych stronach sceny politycznej.
A przecież wtedy łączyły ich wartości większe niż polityczne różnice. Wolność, prawda, godność człowieka, sprzeciw wobec komunistycznego w sprawie. Warto o tym pamiętać dzisiaj. Nie po to, aby zacierać różnice, ale aby przypomnieć, że polityczne spory nie powinny przesłaniać tego, co jest wspólnym dobrem. To może być 1 z najważniejszych lekcji, jaką po pięćdziesięciu latach daje nam historia Komitetu Obrony Robotników.
Dziękuję.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo. To było ostatnie pytanie. Zapraszam przedstawicielkę wnioskodawców panią poseł Joannę Lichocką. Zapraszam panią poseł. Bardzo dziękuję pani marszałek.
Joanna Lichocka
W imieniu posłów grupy posłów Prawa I Sprawiedliwości złożyliśmy projekt uchwały upamiętniającej pięćdziesięciolecie powstania Komitetu Obrony Robotników. Rzeczywiście w odpowiedzi do projektu uchwały, którą przedstawił pan Piotr Adamowicz, czyli grupa posłów Koalicji Obywatelskiej. Chodziło nam o prawdę historyczną. W projekcie uchwały, który przedstawiony został przez Koalicję Obywatelską, jest nie tylko nacisk na pokazanie, że Komitet Obrony Robotników tworzyło środowisko związane ze środowiskiem politycznym pana Piotra Adamowicza, dawnych działaczy Unii Wolności, Uni Demokratycznej, Platformy Obywatelskiej, z marginalizowaniem roli Piotra Naimskiego, Czarnej jedynki, Antoniego Macierewicza, ale też ten cytat, o który się posprzeczaliśmy, jest kompletnie nie a propos rocznicy powstania Komitetu Obrony Robotników. Ten cytat, nie, zamiast palić komitety, zakładajcie własne, Jacek Kuroń nie wypowiedział w siedemdziesiątym szóstym roku.
Nie wypowiedział w siedemdziesiątym piątym. Wypowiedział w pierwszych latach lat siedemdziesiątych, konkretnie na początku siedemdziesiątego czwartego roku, w paryskiej kulturze został opublikowany jego tekst z tym hasłem. Nie miało się to nijak do wypadku w Bursusie I w Radomiu I nijak do inicjatywy harcerzy z czarnej jedynki, Antoniego Macierewicza, Piotra Najmskiego, Jana Olszewskiego, który zorganizował pomoc adwokatów dla prześladowanych robotników. Apelowaliśmy panie przewodniczący o prawdę historyczną, o to żeby nie manipulować. Ja jeszcze bym zaapelowała raz, ponieważ nasza poprawka polega na tym, że my proponujemy ten nasz tekst, który jest tekstem uczciwym, rzetelnym I mniej więcej takim, jak opowiedział o historii KOR-u Krzysztof Mieszkowski, za co mu bardzo dziękuję.
To jest rzadki moment, kiedy ja chwalę lub doceniam słowa pana posła Krzysztofa Mieszkowskiego, ale doceniam. Opowiedział to w swoim wystąpieniu w imieniu Koalicji Obywatelskiej tak jak to było I tak jak jest w naszej uchwale. Jeszcze 1 uwaga panie przewodniczący. Ten cytat w kontekście KOR-u jest w Internecie. Kiedyś pan powiedział, że trzeba zrobić mechanizm antyplagiatowy na pracach naszej komisji, żeby nie było, że nasi posłowie składając wnioski przepisują z internetu.
No to jest przepisane z internetu. Ja mam tutaj odpowiedni cytat z konkretnej depeszy. I to jest błąd, ponieważ jak powiadam, początek siedemdziesiątego czwartego roku, nie czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień siedemdziesiątego szóstego. Dlatego bardzo proszę o to, żebyście państwo wzięli pod uwagę naszą poprawkę, która zamienia te teksty. Ja przeczytam ten projekt uchwały, żeby państwo wszyscy mogli się z nim zapoznać I też docenić to, że on nie jest konfrontacyjny.
A zatem projekt uchwały w 50 rocznicę powstania Komitetu Obrony Robotników. Gdziekolwiek w kraju są represjonowani, obowiązkiem społeczeństwa jest organizowanie się celem ich obrony. W każdym środowisku, w każdym zakładzie powinien znaleźć, powinni znaleźć się ludzie odważni, inicjujący zbiorowe formy pomocy. Te słowa apelu Komitetu Obrony Robotników do społeczeństwa I władz PRL ogłoszonego 23 września 1976 r. W reakcji na represje władzy komunistycznej wobec osób protestujących przeciw działaniom ówczesnego rządu.
W czerwcu 1976 r. Polscy robotnicy podjęli protest w wielu fabrykach I zakładach pracy przeciw decyzjom władz o gigantycznych podwyżkach cen w Polsce. Strajki I demonstracje patriotyczne zostały potraktowane przez rządzących jako przestępstwo, a demonstrantów brutalnie atakowano, bito, więziono. W wyniku tych działań komunistów co najmniej 6 osób poniosło śmierć. Niemal natychmiast rozpoczęła się spontaniczna obrona prześladowanych.
O represjach informowały między innymi rozgłośni radia Wolna Europa czy Głos Ameryki. We wsparcie robotników I ich rodzin zaangażowali się harcerze z czarnej jedynki oraz adwokaci jak Władysław Siła-Nowicki I Jan Olszewski, który zorganizował zespół adwokatów do obrony robotników w sądach. Pokazowe procesy skazujące demonstrantów na wieloletnie więzienie rozpoczęły się w lipcu 1976 r. Jeszcze w tym miesiącu zdecydowano o organizowaniu jawnego zespołu wspierającego prawnie, finansowo I społecznie prześladowanych I ich rodzin. W ciągu dwóch miesięcy objęto pomocą około 300 rodzin, którym przekazano ponad 160000 złotych, a prześladowanych na salach sądowych broniło siedmiu adwokatów.
Około stu osób, głównie harcerzy, pomagało rodzinom aresztowanych robotników w codziennym życiu oraz zbierało pieniądze na pomoc. Były to działania jawne. Zyskały nazwę Komitet Obrony Robotników. We wrześniu 1976 r. Antoni Macierewicz, Piotr Naimski, Jan Józef Lipski I Jacek Kuroń przekonali grono osób do publicznego działania.
23 września 1976 r. Wystosowano apel Komitetu Obrony Robotników podpisany przez czternastu sygnatariuszy, którzy wystąpili przeciw działaniom władzy. Powstała 1. Jawna organizacja antykomunistyczna. Jej członkowie opierali się na przekonaniu, że wobec działań komunistów konieczna jest solidarność I samopomoc społeczeństwa.
W pięćdziesiątą rocznicę powstania Komitetu Obrony Robotników, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej składa hołd Polkom I Polakom zaangażowanym wówczas w działalność antykomunistyczną I wolnościową. Zgodnie ze słowami apelu Komitetu Obrony Robotników działali, służąc dobrej sprawie ojczyzny, narodu I człowieka. Dziękuję bardzo I raz jeszcze apeluję do większości parlamentarnej o uwzględnienie naszej poprawki dla prawdy historycznej I prawdziwego uczczenia bohaterów. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję I zapraszam sprawozdawcę komisji pana posła Piotra Adamowicza.
Piotr Adamowicz
Dziękuję pani Marszałek. Pani Marszałek, panie I panowie, droga pani poseł, nigdy nie byłem w Unii Wolności ani w Unii Demokratycznej, to tak a propos. W zasadzie to, to jest kolejny dowód na to, że politycy nie powinni pisać historii. I o tym rozmawialiśmy, szanowna pani poseł, 5 lat temu na komisji. A tych komisji były 3 albo 4, bo tak żeście napisali projekt uchwały.
I wtedy, 5 lat temu, w czterdziestą piątą, pani była wtedy też członkiem komisji, pani poseł, mam dość dobrą, mam dość dobrą pamięć. I nasze poprawki To był kabaret, co żeście zrobili. Ściągnieliście na jedną z komisji ostatnią świadka koronnego ojca założyciela Antoniego Macierewicza, bo nie chcieli, nie chcieli się wtedy zgodzić, no miał drobną poprawkę, że w roku 77.
Obrony robotników przekształci się w KSS KOR I w końcu wywołano poseł Macierewicza ojca założyciela, czy aby to jest prawda I się zgadza. I wtedy pan Macierewicz coś powiedział, że historię KOR-u uzgodniliśmy w osiemdziesiątym drugim roku w Iławie. I wtedy puściliście dopiero tą poprawkę. Tak było 5 lat temu. Jeżeli chcieliście moment, już teraz ja mam, teraz ja mówię.
Jeżeli chcieliście pracować, rzeczywiście pracować nad tekstem, nie należało wychodzić. Zaproponowała pani, zaproponowała pani małą modyfikację tytułu uchwały. Zgodziliśmy się. A potem pani pojechała, że pani śmierdzi komunizmem. Teraz pani stroi się w gołębie biurka.
Taka jest prawda. Koniec. Pani Maszek proszę wytłumaczyć To
nie jest dyskusja. Żeby
nie przeszkadzała.
Pani poseł, to nie jest dyskusja.
Piotr Adamowicz
Pani poseł, wie pani czego mi tu zaczyna brakować za chwilę? Ja nie pamiętam, czy pan poseł Antoni Macierewicz był we wrześniu osiemdziesiątego pierwszego roku na pierwszym krajdzie rewolucji Solidarności. Ja pani powiem, co się wtedy działo. Jak zgłoszono projekt uchwały pierwszego KZD Solidarności, który miał podziu, chodził po rozwiązaniu KOR-u na zjeździe w Heligolifia. I wtedy nastąpił frontalny atak tak zwanych prawdziwych Polaków, po którym Jan Józef Lipski dostał zapaści sercowej I wylądował w szpitalu.
Taka była prawda. Ja nie pamiętam, pan był, panie pośle, ale ja byłem.
Ja byłem.
Piotr Adamowicz
No to byliśmy razem. I tu się zaczynamy różnić. Ja mam przygotowany pewien tekst. Nie, nie, nie. Ja tu mam przygotowany tekst I ten fragment, przeczytam tylko fragmenty resztę do protokołu, poproszę sobie.
Panie Pośle-Macierowicz, panie I panowie. Każdy ma prawo do własnej pamięci. Każdy może mieć własną ocenę wydarzeń, w których uczestniczył. Ale nie każdy może mieć własną historię. Historia, jest pan historykiem, jest nauką, opiera się na źródłach, a twierdzenia dotyczące przeszłości podlegają weryfikacji.
Pan jest historykiem. Pan przywiązuje bardzo dużą wagę do materiałów Instytutu Pamięci Narodowej. To ja panu coś przeczytam. To ja panu coś przeczytam. W ramach żonglerki na argumenty.
Przytoczę panu źródło powstałe kilkadziesiąt lat temu. Służba bezpieczeństwa podsłuchiwała mieszkaniem, Mecenas Anili Sztancbergowej. Zachodzi zapis rozmowy, jak pani wie, że pan zadzwonił do profesora Fliszke, z dwudziestego września siedemdziesiątego szóstego roku, 2 dni przed decyzją o utworzeniu KOR-u. W rozmowie wziął udział także Jan Olszewski. Rozmowie zsynchronili się czy formalnie powołanie komitetu nie sprowadzi na nich represji.
Sztainsbergowa ostrzegała, że nie należy narażać ludzi na więzienie, a Kurym przekonywał do czegoś przeciwnego. Mówił, że trzeba się organizować, to jest cytat. A kiedy pojawił się argument więzienia, odpowiadał, że kto podejmuje taką działalność, musi szykować się na ławę oskarżonych. To niezwykle mocne świadectwo. I pan kilkanaście minut temu powiedział, że kurier chyba nie miał w ogóle nic wspólnego z założeniem.
Speaker 165
No nie, no nie panie pośle. Nie wolno gumkować ludzi z historii. Proszę państwa.
Ale nie był przy zakładaniu
Proszę państwa.
To te
Piotr Adamowicz
są działania. Reasumując między innymi takim postacią jak Macierewicz, jak Lipski, Romaszewski, W ując, Lityński, Borusewicz. My dziś możemy spierać się o ich historię w wolnym Sejmie Rzeczypospolitej. Pani Marszałek, podtrzymuje wniosek zgłoszony w pierwszym moim wystąpieniu. Dziękuję bardzo.
W
takim razie
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo, zamykam, zamykam dyskusję. W dyskusji zgłoszono poprawki, zgło... Pani poseł, to już Może pani nie to może
pani tylko cytowałem coś innego.
Monika Wielichowska
Miała pani swoje wystąpienie, pan poseł miał swoje wystąpienie, to nie jest moment na dyskusję. Zamykam dyskusję.
Joanna Lichocka
Przyjęta przy braku kworum. Panu przewodniczący, bo pytanie do sprawozdawcy, iloma głosami został przyjęty ten projekt uchwały, który wyszedł z komisji? Otóż on nie został przyjęty głosami, które są
Monika Wielichowska
Nie mieli kworum. Przepraszam, dyskusję. W dyskusji zgłoszono poprawki. Zgłoszony też został wniosek o przystąpienie do głosowania bez kierowania projektu uchwały do komisji I do głosowania w tej sprawie przystąpimy w bloku głosowań. Dyskusja jest zamknięta.
Ja nie jestem przewodniczącym.
Ale oni właśnie kłamią
Monika Wielichowska
Panie pośle, mniej emocji, jest północ, mamy kolejne punkty I kilkadziesiąt oświadczeń. A
oni kłamie
Monika Wielichowska
Przeprowadzili się państwo dyskusję podczas posiedzenia komisji. No to już nie jest moment na takie dyskusje. No rozstrzygniemy państwa wątpliwości no w głosowaniu I zgłoszone wnioski. Porządki. Do rozpatrzenia punktu dwudziestego drugiego porządku dziennego, sprawozdanie Komisji Regulaminowej spraw poselskich I immunitetowych w sprawie wniosku prokuratora Prokuratury Okręgowej w Przemyślu z dnia siedemnastego czerwca 2000 dwudziestego szóstego roku o wyrażenie zgody przez Sejm na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej posła Tadeusza Chrzana druk numer 3444 I proszę pana posła Łukasza Osmalaka o przedstawienie sprawozdania komisji.
Zapraszam panie pośle.
Łukasz Osmalak
Dziękuję bardzo. Pani Marszałek, Wysoka Izbo, szanowni obywatele. W dniu siedemnastego czerwca odbyło się posiedzenie Komisji Regulaminowej Spraw Poselskich I Immunitetowych, mówimy tutaj o o druku 30 44, w sprawie wniosku Prokuratora Okręgowego w Przemyślu o wyrażenie zgody przez Sejm na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej pana posła Tadeusza Chrzana. Komisja przekłada wniosek o odrzucenie tego wniosku. Komisja po przeanalizowaniu dokumentacji, po przeanalizowaniu materiału, odbyło się głosowanie.
Siedmiu członków naszej komisji głosowało przeciw temu wnioskowi, siedmiu się wstrzymało. W związku z powyższym komisja po przeanalizowaniu tego materiału podjęła decyzję o tym, aby rekomendować, aby w tym konkretnym przypadku immunitet nie był odbierany. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję panu posłowi. Przypominam, że Sejm zgodnie z artykułem 100 trzydziestym trzecim usta ustępu szóstego regulaminu Sejmu rozpatruje sprawozdanie komisji, wysłuchując jedynie sprawozdawcy. Prawo do zabrania głosu przysługuje również posłowi, którego wniosek dotyczy. Nad sprawozdaniem tym nie przeprowadza się dyskusji I widzę już tutaj gotowego pana posła Tadeusza Chrzana, który chce zabrać głos.
Speaker 168
Panie Marczeju, mam prośbę, bo pewnie wyjaśnienia są dość obszerne, nie uda się mi ich wszystkich przedstawić, żeby do stenogramu wpisać te wyjaśnienia, dobrze?
Bardzo proszę.
Tadeusz Chrzan
Dziękuję pani Marszałek. Szanowna pani Marszałek, Wysoka Izbo. Otóż prokuratura okręgowa w Przemyślu zwróciła się do Wysokiej Izby o wyrażenie zgody na pociągnięcie mnie do odpowiedzialności karnej, o wyrażenie zgody na uchylenie mi Immunitetu Poselskiego. Dlatego w tym miejscu pragnę stanowczo podkreślić, że w całej swojej dotychczasowej działalności publicznej I również w tym przypadku dochowywałem należytej staranności w zachowaniu wszelkich procedur I nadzoru. Co więcej, pragnę podkreślić, że działając w kolegialnym ciele jakim jest zarząd powiatu, podejmuje decyzję wieloosobowo w drodze głosowania, a głos starosty waży tyle samo co każdego członka zarządu, trudno jest zrozumieć dlaczego zarzuty są stawiane byłemu staroście, skoro decyzje były podejmowane przez organy kolegialne większością głosów I co więcej, szanowni państwo, w tym przypadku wykraczały poza kompetencje starosty I były zastrzeżone do kompetencji zarządu powiatu, ponieważ dotyczyły majątku powiatu, o czym stanowi ustawa o samorządzie powiatowym, co w moim wystąpieniu postaram państwu się przedstawić.
Pozwolę, pozwolą państwo, że nakreślę krótko całość sytuacji. Otóż sprawa dotyczy realizowanego przez powiat jarosławski pilotażowego programu ogłoszonego w 2000 siedemnastym roku przez Ministerstwo Obrony Narodowej na dofinansowanie zadań bieżących I inwestycyjnych w realizacji pilotażowego programu wspierania szkół ponadgimnazjalnych prowadzonych, prowadzących piony certyfikowanych wojskowych prac mundurowych. Powiat jarosławski został beneficjentem tego programu I zrealizował tak potrzebną w naszym powiecie inwestycję. Pragnę nadmienić, że miasto Jarosław jest miastem garnizonowym, w którym funkcjonują wojska operacyjne, Wojska Obrony Terytorialnej. Ponadto, powiat jarosławski jest organem prowadzącym dla certyfikowanych przez MON klas mundurowych, więc jak wynika z powyższego, inwestycja ta była inwestycją bardzo potrzebną zarówno dla Wojska Polskiego.
Szanowni państwo najbliższa funkcjonująca strzelnica, z której do lat siedemdziesiątych, od lat siedemdziesiątych korzystało w wojsku, była oddalona
Ponad 100 kilometr od Jarosławia, więc cotygodniowe szkolenia strzeleckie BOT-u generowały olbrzymie koszty związane z dojazdem jarosławskiej jednostki BOT. Dlaczego od lat siedemdziesiątych? Ponieważ do lat siedemdziesiątych korzystali ze strzelnicy, która w ramach realizowanego projektu została zrewitalizowana oraz oczywiście program nauczania klas mundurowych przewidywał szkolenia strzeleckich uczniów. Dlatego Zarząd powiatu jarosławskiego podjął decyzję o przystąpieniu do tego programu, ponieważ w naszej ocenie inwestycja ta, jak wynika z powyższego, była przedsięwzięciem ze wszech miar celowym I jak mówiłem wcześniej uzasadnionym. Powiat Jarosławy, jarosławski podjął się tego wysiłku również finansowego, gdyż przez okres trwałości projektu miał finansować utrzymanie strzelnicy, ponieważ z jednej strony w umowie z MON zawarte jest, że powiat ma udostępnić strzelnicę bezpłatnie jednostkom Wojska Polskiego funkcjonującym w Jarosławiu, a z drugiej strony dzięki tej obniżył koszty funkcjonowania klas mundurowych.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że zarząd powiatu jarosławskiego, podejmując decyzję o realizacji tego programu, podjął racjonalną decyzję I co najważniejsze, korzystną społecznie. Szanowna Pani Marszałek, szanowni państwo, pozwolą państwo, że odniosę się teraz do zarzutów stawianych przez panią prokurator Agnieszkę Klimczyk-Gąska z prokuratury drogowej w Przemyślu. Jak mówiłem wcześniej, sprawa sięga 2000 siedemnastego roku I dotyczy pozwolenia na budowę. Czy ono by było w tym czasie wymagane? Jako ówczesny starosta wraz z zarządem powiatu zasięgnęliśmy ekspertyz, opinii, zgodnie z którymi inwestycja w ramach tego programu pilotażowego nie wymagała pozwolenia na budowę.
I to jest, szanowni państwo, clue całej sprawy. Zarząd powiatu nie przystąpił do tego pochopnie, szybko, pod tracją czasu. Nie, on miał wszystkie stosowne opinie, ekspertyzy, które przedstawiłem podczas obrad Komisji Immunitetowej. Mówiły one, że zgodnie z artykułem 3 ustawy Prawo budowlane to nie jest obiekt budowlany. Przypomnę, mówimy o nieużytkowanej strzelnicy od lat siedemdziesiątych, która jest obecna na terenie garnizonu jarosławskiego I należało ją jedynie zrewitalizować w ramach tego programu.
Na czym polegała ta rewitalizacja? Myślę, że warto, żeby Wysoka Izba zobaczyła sam początek całej sprawy. Polegała na przemieszczeniu mas ziemi w celu podniesienia kulochwytów. A prace tego typu nie wymagają pozwolenia na budowę. Zresztą jest to potwierdzone przez orzecznictwo wojewódzkich sądów administracyjnych.
Mamy w tej chwili w aktach opinię sporządzoną na zlecenia, na zlecenie Biura Ekspertyz I Oceny Skutków Regulacji Kancelarii Sejmu, z której to wynika, że sądy administracyjne, między innymi w 2000 dwudziestym trzecim roku w Krakowie zajmowały się tego typu strzelnicami otwartymi I kwestią pozwoleń budowlanych. W jednej ze spraw Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podkreślił, że strzelnice otwarte mogą, ale nie muszą stanowić obiektu budowlanego I to jest kluczowe. To orzeczenie ogromnie, ma ogromne znaczenie. Zostało ono również powtórzone między innymi w wyroku Sądu Administracyjnego w Krakowie z marca 2000 e e 25 roku. W tej sytuacji absolutnie jest ono adekwatne, ponieważ mówimy o strzelnicy istniejącej I użytkowanej do lat siedemdziesiątych, a zakres prac polegał jedynie na podniesieniu wału ziemi I to jest istota sprawy.
I myślę, że równie ważne, że również Główny Urząd Nadzoru Budowlanego w swoim wystąpieniu z grudnia 2000 e e 18 r. Podziela stanowisko sądów administracyjnych I zarządu powiatu jarosławskiego, pisząc. Obecnie zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy prawo budowlane, aby obiekt mógł zostać uznany za obiekt budowlany, musi być wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Tym samym przykładowo obiekt, który powstał jedynie w wyniku przemieszczenia mas ziemi, nie jest obiektem budowlanym, bowiem nie spełnia definicji art.
3 punkt 1 prawo budowlane I dalej w tym samym piśmie. Strzelnica, która nie spełnia powyższej definicji, nie jest obiektem budowlanym, co w konsekwencji oznacza, że nie wymaga pozwolenia na budowę, nie wymaga pozwolenia na użytkowanie I znajduje się poza zakresem kompetencji nadzoru budowlanego. Szanowni państwo, no proszę zwrócić uwagę, w tej kwestii tylko pani prokurator ma odmienne zdanie. Czy rzeczywiście ma większą wiedzę w aspekcie budowlanym od sądów administracyjnych I Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego? Wydaje mi się, że to jest bardzo zasadne pytanie.
A teraz konkretnie do stawianych zarzutów, ich jakości merytorycznie I wartości I ich wartości na przykładzie kilku najważniejszych, bo czas pewnie nie pozwoli o wszystkim, powiedzieć o wszystkim. Pani prokurator zarzuca mi, że jako starosta jarosławski przekroczyłem swoje kompetencje I nie dopełniłem ciążących na mnie obowiązków jako starosta. I tak w tym pierwszym zarzucie pisze, że nie zlecił opracowanie niezbędnej dokumentacji, ustalił wartość robót na podstawie dokumentacji, która nie spełnia wymogów kosztorysu. Nieprawda, szanowni państwo, gdyż patrząc do załącznika 11 do wybranej oferty, gdzie na stronie 21 32 czytamy, wykonanie prac projektowych z podanym terminem, przygotowanie I skorodowanie projektu, zorganizowanie współpracy z partnerami, zorganizowanie podwykonawców. To wszystko były obowiązki tego, który wygrał konkurs strzelca.
Oraz w załączniku 1 2 przewidywana kalkulacja kosztów na stronie 38 mamy zapis prace projektowe niezbędne do wykonania inwestycji z kwotą 15000 złotych. Z powyższego wynika, że po 1. Prace projektowe zostały zlecone, więc nie wiem skąd taki wniosek pani prokurator, a jednocześnie, że za całość procesu inwestycyjnego od projektu po wykonanie zadania został w ofercie zleconym wybranemu oferentowi, to jest związkowi strzeleckiemu strzelec. W punkcie kolejnym pisze, że zorganizował konkurs ofert z naruszeniem zasady uczciwej konkurencji I zaakceptował ocenę, wybór oferty związku strzeleckiego strzelec. Błędna ocena.
Brak naruszania zasad uczciwej konkurencji. Konkurs został przeprowadzony zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności zgodnie z ustawą o działalności pożytku publicznego I wolontariacie. Oferta spełniała wymogi opisane w ogłoszeniu. Trudno w nie w w niniejszej sprawie mówić o niezachowaniu zasad uczciwej konkurencji. Oferta związku była jedyną ofertą jaka wpłynęła I nie było żadnych powodów żeby zarząd powiatu jarosławskiego nie mógł się zgodzić z opinią komisji konkursowej I unieważnić konkurs.
To nie zarząd powiatu oceniał tą ofertę, była została powołana komisja konkursowa. Należy myślę również mieć na uwadze, że oferent. Należy mieć na uwadze, że oferent miał nie tylko przeprowadzić proces inwestycyjny, to jest wykonać roboty budowlane, ale przede wszystkim do jego najważniejszych zadań należało administrowanie strzelnicą oraz prowadzenie szkoleń. Myślę, że nie będę uzasadniał, że Związek Strzelecki, Strzelec miał do tego duże kompetencje, historia od ponad czterech lat prowadzonej działalności, wielka... Wcześniejsze historyczne uwarunkowania.
Ale też myślę, szanowni państwo, że trudno sobie wyobrazić organizację czy przedsiębiorcę, który w swoim zakresie działań miałby roboty budowlane I jednocześnie miałby kompetencje do prowadzenia szkoleń strzeleckich, a dodatkowo miałby jeszcze, nie wiem, pozwolenie na użytkowanie, na użytkowanie broni. No I z tych kilkunastu jeszcze zarzutów może jeszcze 1, bo podobno przekazaliśmy środki z dotacji z naruszeniem postanowień umowy. Szanowni państwo, środki zostały przekazane zgodnie z art. 16 ustawy o pożytku publicznym I wolontariacie w związku z art. 15 tyże ustawy, zgodnie z zapisami umowy zawartej na wykonanie zadania ze Związkiem Strzeleckim Strzelec.
Cały proces był prowadzony zgodnie z przepisami tej ustawy o wolontariacie I pożytku publicznym. Zgodnie z zapisami ustawy, podstawie której został wyłoniony podmiot na realizację zadania, organ administracji publicznej zobowiązuje się do przekazania dotacji na realizację zadania, a więc z góry, a nie jak w ustawie prawo zamówień publicznych z dołu. Myślę, że, zdają sobie państwo z tego sprawę, że w przedmiotowej sprawie nie było obowiązku, a więc, a wręcz było niecelowe stosowanie ustawy prawo zamówień publicznych, bo cała ta sytuacja no wymagała długiego okresu czasu. Mamy jeszcze tutaj taki zapis, że nie podjął działań mających na celu przeprowadzenie badań poziomu hałasu. Szanowni państwo, no podobnie jak w tym pierwszym przypadku, że podobno nie zleciliśmy projektu.
Te dokumenty przedstawiałem, badania akustyczne wykonane, nie wiem skąd pani prokurator dlaczego tego nie widziała, nie mam, nie mam pojęcia. Myślę, że nie będę tutaj wszystkich tych zarzutów przedstawiał. Wszystkie są na takim, na podobnym poziomie jak te, o których kilku powiedziałem. Pani Marszałek, Wysoka Izbo, gdyby nawet hipotetycznie uznać, że ponad 140 pracowników powiatu jarosławskiego w tym czasie, pracowników, ekspertów, naczelników, dyrektorów, myliło się,
I mielą się też wojewódzkie sądy administracyjne, gdyby uznać, że rzeczywiście prawo dotyczące otwartych strzelnic jest absolutnie stanowcze, jednoznaczne I wymaga, wymaga pozwolenia na budowę, to zobaczmy, co w tej sprawie działo się dalej. Otóż doszło do wydania decyzji o tak zwanej opłacie legalizacyjnej. To jest postępowanie administracyjne, więc żeby komuś stawiać zarzuty karne z artykułu 231 trzeba w pierw przesądzić, jakie zostały przekroczone uprawnienia I jakie nie zostały dopełnione obowiązki. Te uprawnienia I obowiązki ustalamy na płaszczyźnie prawa administracyjnego, więc piłka jest po stronie organów administracji. A teraz zobaczmy, co w tej chwili toczy się na gruncie prawa administracyjnego.
Otóż toczą się 3 ważne sprawy. Mają one bardzo istotny wpływ na zarzuty. Po 1. Opłata legalizacyjna. Czy postępowanie legalizacyjne zostało zakończone?
Wysoka Izbo otóż nie. Ono jest na etapie procedury odwoławczej przed ministrem finansów, gdzie sprawa dotyczy umorzenia opłaty. Sprawa wciąż się toczy. To jest 1. Sprawa.
2. Sprawa bardzo istotna. Powiat jarosławski wystąpił do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności decyzji w zakresie opłaty legislacyjnej. To jest 2. Postępowanie, które do tej pory nie zostało zakończone.
Jeżeli opłaty legalizacyjnej nie ma, co minister może stwierdzić, to jest wartość szkody 0 I nie ma zarzutu, bo do zarzutu z artykułu 231 potrzebna jest szkoda. Nie wykluczam tego, że za chwilę możemy się obudzić w sytuacji, w której państwo uchylicie mi immunitet, a minister finansów stwierdzi, że opłata legalizacyjna została nałożona niezasadnie. Proszę państwa, wreszcie 3. Sprawa. To bardzo istotne, związane, związane z zarzutami.
To jest kwestia tej dotacji, która jakoby została źle rozliczona. Przypomnę, że chodzi o kwotę, pani prokurator wskazuje, nie wiem skąd, 195000 złoty. Kwestia dotacji nie tyle, że się nie toczy, ile została prawomocnie zakończona umorzenie, umorzeniem postępowania przez Ministra Obrony Narodowej. Nie przez Ministra Piłsudskiego, ale prawo, prawomocnie zakończona przez ministra rządu w obecnej koalicji. W tym roku zostało prawomocnie zakończone postępowanie administracyjne o kwestię dotacji.
Minister nie oczekuje, że ta dotacja będzie zwracana. Umorzył postępowanie. Nie domaga się tego. To dlaczego domaga się tego prokuratura? Na jakiej podstawie?
Powtarzam, sprawa karna jest jedynie efektem spraw administracyjnych. Zobaczcie państwo na jakim etapie są te bardzo istotne postępowania administracyjne. 2 trwają, 3. Jest umorzone. Korzystnie dla powiatu jarosławskiego.
Pewnie nie uda mi się wszystkiego tutaj powiedzieć, ale jak pani marszałek pozwoli jeszcze 3 zdania.
Monika Wielichowska
Ale wtedy... Pozwolę panu dokończyć. Dużo panu jeszcze tam zostało?
Nie, 3 zdania, bo już
Monika Wielichowska
3 zdania, ale wtedy też oddamy to. No panie pośle, albo przedłużam panu czas, albo przyjmuję to. A Dobrze,
Dziękuję.
Monika Wielichowska
Wybrał pan. I do głosowania w tej sprawie przystąpimy w bloku głosowań. I przystępujemy do rozpatrzenia punktu pięćdziesiątego 4 porządku dziennego, sprawozdanie Komisji Regulaminowej, Spraw Poselskich I Immunitatowych w sprawie wniosku Europejskiego Prokuratora Generalnego z dnia 29 lipca 2000 e e 26 roku o wyrażenie zgody przez Sejm na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej oraz oraz zatrzymanie I tymczasowe aresztowanie posła Wojciecha Króla druk numer 3000 e e 105 I proszę pana posła Łukasza Osmalaka o przedstawienie sprawozdania komisji.
Łukasz Osmalak
Dziękuję bardzo. Pani Marszałek, Wysoka Izbo, szanowni obywatele. Dzisiaj odbyło się posiedzenie Komisji Regulaminowej Spraw Poselskich I Immunitetowych w sprawie wniosku Europejskiego Prokuratora Generalnego z dnia 29 lipca bieżącego roku o wyrażenie zgody przez Sejm na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej oraz zatrzymanie I tymczasowe aresztowanie pana posła Wojciecha Króla. Komisja po wnikliwym przeanalizowaniu tych materiałów przekłada 2 propozycje. 1.
Propozycja to jest propozycja przyjęcia wniosku Europejskiego Prokuratora Generalnego I wyrażenie zgody przez Sejm na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej pana posła Wojciecha Króla w zakresie czynów wymienionych punktach pierwszym I drugim tego wniosku. I komisja proponuje również przyjąć wniosek Prokuratora Generalnego I wyrazić zgodę przez Sejm na zatrzymanie I tymczasowe aresztowanie pana posła Wojciecha Króla. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Przypominam, że Sejm zgodnie z artykułem 133 ustęp 6 regulaminu Sejmu rozpatru, rozpatruje sprawozdanie komisji, wysłuchując jedynie sprawozdawcy. Prawo do zabrania głosu przysługuje również posłowi, którego wniosek dotyczy. Nad sprawozdaniem tym nie przeprowadza się dyskusji. Do głosowania w tej sprawie przystąpimy w bloku głosowań. I na tym zakończyliśmy rozpatrywanie punktów porządku dziennego zaplanowanych na dzień szesnastego września bieżącego roku.
Informuję, że zgłosili się posłowie do wygłoszenia oświadczeń. Jeśli ktoś z pań I panów posłów chce jeszcze się dopisać do do listy, to to jest ten moment, ponieważ zamykam tą listę. Wyznaczam czas na oświadczenie jedną minutę I pierwszego do głosu zapraszam pana posła Flica nie ma, pan Skalik poseł nie ma, pan poseł Sachajko nie ma, pani poseł Gębicka nie ma, pan poseł Sałek zapraszam.
Paweł Sałek
Szanowna pani marszałek, wysoka izbo. W sobotę dwunastego września 2000 dwudziestego szóstego roku w lipcjach rajmentowskich miało miejsce uroczyste otwarcie Zagrody Ludowej. W najsłynniejszej polskiej wsi stworzono przestrzeń dla tradycji, wspomnień muzyki, tańca I historii reymontowskiej ziemi literatury. W lipcu reymontowskie są nierozerwalnie związane z twórczością naszego wielkiego pisarza Władysława Reymonta. To tutaj właśnie pisarz dostrzegł I opisał życie polskiej wsi, jej rytm, obyczaje, pracę, radości, troski, a przede wszystkim ludzi mocno związanych z ziemią, tradycją I religią.
Warto wspomnieć, że remont Zagrody Ludowej zrealizowano w ramach rządowego programu odbudowy zabytków, będącego częścią programu Polski Ład. Dofinansowanie z Polskiego ładu wyniosło 1.8 miliona złotych, a wkład własny gminy to 38000 złotych. Prace remontowe objęły wszystkie obiekty zagrody ludowej. Wykonano nowe pokrycia dachowe ze Strzechy. Oczyszczono, zaimpregnowane I pomalowano ściany wewnętrzne oraz zewnętrzne.
Przeprowadzono generalny remont stolarki okiennej, drzwiowej oraz renowację podłóg. Szczególnym elementem przeprowadzonej inwestycji jest odbudowany piec chlebowy. Obiekt został pięknie odrestaurowany, zagroda przeszła kapitalny remont. Miejsce to dziś tętni życiem, gwarem spotkań, pięknem ludowej kultury oraz łączy pokolenia. Zagroda ludowa będzie miejscem, gdzie przeszłość spotyka się z teraźniejszością, a to, co przekazywane jest z pokolenia na pokolenie, otrzymuje swoje wyjątkowe miejsce.
Gratuluję władzom gminy, mieszkańcom Lipiec-Rejmontowskich, wszystkim pomysłodawcom I wykonawcom tej inwestycji. Życzę, by obiekt tętnił życiem I był wspaniałą wizytówką gminy Lipiec, Lipce I powiatu skierniewickiego. Dziękuję uprzejmie.
Monika Wielichowska
Dziękuję. Pani poseł Faluch nie widzę, ale jest pani poseł Anna Dąbrowska-Banaszak, zapraszam.
Anna Dąbrowska-Banaszek
Pani Marszałek, Wysoki Sejmie. Wielu jednostek ochotniczych straży pożarnych w Polsce, w tym w moim okręgu wyborczym, świętuje w 2000 dwudziestym szóstym roku jubileusz stulecia swojego istnienia I działalności. To piękny jubileusz, cały wiek działań konkretnych osób, odważnych, chcących nieść pomoc innym, będących w potrzebie kosztem swojego czasu, zdrowia I czasem nawet życia. Dzisiaj chciałabym podziękować za ten trud druhnom I druhom ochotniczych straży pożarnych, szczególnie w sposób tym, które zaprosiły mnie do udziału w swoich jubileuszowych uroczystościach. OSP Bzite, OSP Białopole, OSP Kamień, OSP Busówno, OSP Jabłoń.
Bardzo dziękuję za zaproszenia. Dziękuję za państwa piękną postawę, zaangażowanie, działania na rzecz drugiego człowieka I swoich miejscowości. Życzę zdrowia, wielu codziennych radości, wypełniania zaplanowanych celów, zadowolenia z pełnionej pracy, która jest misją. Niech święty Florian, państwa patron ma was w swojej opiece. Tyle powrotów, ile wyjazdów.
Dziękuję.
Władysław Kurowski
Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Staję dziś przed państwem, aby przypomnieć o jednym z najbardziej poruszających wydarzeń w historii naszej ojczyzny, o objawieniach Matki Bożej w Gieczwaudzie na Warmii. Te jedyne, jedyne oficjalne, zatwierdzone przez Kościół objawienia maryjne w Polsce miały miejsce od dwudziestego siódmego czerwca do szesnastego września 1877 r obchodząc w tym roku 149 rocznicę tych świętych wydarzeń wracamy myślą do czasu gdy Polacy pod zaborami potrzebowali nadziei bardziej niż
kiedykolwiek
Władysław Kurowski
Matka Boża objawiła się dwóm wiejskim dziewczynom Justynie Szafryńskiej I Barbarze Zamulowskiej. Przemówiła do niej w języku polskim, co w czasie bezwzględnej germanizacji I ucisku miało wymiar nie tylko duchowy, I narodowy. Jej obecność podniosła na duchu cały naród, przypominając o tożsamości, godności I fundamencie, na którym od wieków opierała się Polska. I opiera się. W obliczu, w obliczu współczesnych wyzwań, przed którymi stoi nasza Ojczyzna, chcemy dzisiaj polecić Matce Bożej Gieszwałdzkiej całą Polskę.
Prosimy, aby czuwała nad naszym wspólnym domem, chroniła polskie rodziny, strzegła naszej wolności oraz wypraszała nam mądrość I pokój. Matka Boża w Gieczwaldzie zostawiła nam proste, ale niezwykle mocne wezwanie. Życzę sobie, abyście codziennie gorliwie odmawiali różaniec. Odpowiadając na jej prośbę, zachęcam każdego z nas do gorliwej modlitwy różańcowej w intencji Polski. Niech ta modlitwa stanie się naszym wspólnym fundamentem w budowaniu jedności I miłości do ojczyzny.
Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję pana posła Angela. Ma pan, a jest pan poseł, zapraszam. Ale przyszedł pan przed chwilą.
Zdążyłem, jest pani Marsze.
Tym razem tak.
Waldemar Andzel
Pani Marszek, Wysoka Izbo. Zwolennicy Koalicji Obywatelskiej obwiniają mnie tego Donalda, co trzeba. Donald Trump nie ustala w Polsce VAT-u ani akcyzy, ustala je rząd Donalda Tuska. Diesel jest rekordowo drogi, benzyna ociera się o historyczne rekordy, a Tusk umywa ręce. Jeszcze niedawno jego rząd potrafił obniżyć VAT I akcyzę w ramach programu CPN.
Dziś CPN nie ma, a kierowcy płacą krocie. Prawo I Sprawiedliwość złożyło projekt obniżenia VAT-u I akcyzy. Rozwiązanie leży na stole, więc nie wykręcajcie się Donaldem Trumpem. Problemem polskich kierowców jest dzisiaj bezczynność tego drugiego Donalda, Donalda Tuska. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Pana posła do Rywalskiego nie widzę, ale jest pan poseł Patryk Wicher, zapraszam.
Patryk Wicher
Szanowna Pani Marszałek, Wysoka Izbo, szanowni państwo. Kultura I dziedzictwo, ale także pamięć I kultywowanie naszej wiary, naszych dziadów I naszych poprzedników To jest taki wymiar wielu organizacji pozarządowych, społecznych, przykościelnych, które funkcjonują w naszym kraju. Ja dzisiaj chcę powiedzieć o jednej wyjątkowej organizacji, o związku pod halan imienia Jana Pawła II Wielkiego w Polsce. Związek ten liczy sobie ponad 100 oddziałów, ponad 100 miejscowościach w kraju funkcjonują osobne tak jakby elementy związku, które są rzeszone w tym głównym związku, związku podhalan. Ale też to pragnę nadmienić, że przecież istnieje związek podhalan w Stanach Zjednoczonych, związek podhalan w Wielkiej Brytanii I nie tylko.
Są to bratnie organizacje. Mam zaszczyt być jednym z prezesów oddziałowych oddziału historycznego w Nowym Sączu, ale moi drodzy państwo chciałbym dzisiaj z tej mównicy podziękować wszystkim członkom tego związku, ale także innych organizacjom, które kultywują tą tradycję za, za to co robią. I tak serdeczne życzenia dla oddziału w Bukowinie Taczańskiej, które za chwilę będzie miało swoje stulecie, oddziałów w Szaflarach, które też będzie świętowało stulecie I oddziałów w Jazowsku, które będzie miało swoje dziesięciolecie. Drodzy przyjaciele, drodzy koledzy, jak Bóg wam błogosławi na dalsze dodze waszej działalności zarówno w Bukowinie Taczańskiej, w Szaflarach, Jazowsku I we wszystkich oddziałach, które są z nami rzeszone. Wszystkiego dobrego, trzeź wam Boże.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo panie pośle. Pana posła Mejzy nie widzę, ale widzę panią poseł Lidię Burzyńską. Zapraszamy.
Lidia Burzyńska
Dziękuję. Pani Marszałek, Wysoka Ismo. W siedzibie regionu częstochowskiego NSZZ Solidarność od ponad tygodnia, a właściwie 9. Dzisiaj dzień, trwa protest budowy panów Jana Karnadzieja I Stanisława Oronia. Ludzi, którzy w dramatyczny sposób upominają się o ochronę polskich dzieci, ich prawo do rzetelnej edukacji, wychowania oraz zachowania naszej narodowej tożsamości.
Jako poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej nie mogę przejść obojętnie wobec ich protestu. Dzieci powinny być chronione przed demoralizacją I narzucaniem im obcej ideologii, co budzi jak najbardziej uzasadniony sprzeciw rodziców I środowisk zatroskanych o przyszłość polskiej szkoły. Jako nauczyciela, byłego dyrektora szkoły, a wreszcie jako posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej niepokoją mnie kierunki zmian promowane przez obecną minister edukacji Barbarę Nowacką. Dotyczy to zarówno sporów wokół treści I charakteru edukacji, zmian w programach nauczania, jak I kolejnych pomysłów wprowadzanych do szkół, w tym między innymi tak zwanej diety planetarnej. Szkoła powinna przede wszystkim służyć dobru dziecka, jego zdrowemu rozwojowi, zdobywaniu wiedzy oraz kształtowaniu odpowiedzialnych postaw z poszanowaniem prawa rodziców do wychowania swoich dzieci zgodnie z własnym sumieniem I przekonaniami.
Janowi Karnadziejowi I Stanisławowi Oroniowi jeszcze raz bardzo serdecznie dziękuję za ich odwagę, determinację I niezłomną postawę. Ich protest jest ważnym głosem w debacie o przyszłość polskich dzieci I polskiej szkoły. Dziękuję.
Monika Wielichowska
Dziękuję pani poseł. Zapraszam panią poseł, bo golińską nie ma, ale jest pan poseł Artur Łącki. Zapraszam serdecznie.
Artur Łącki
Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Jest 17. Września 2000 dwudziestego szóstego roku. 87 lat temu sowiecka Rosja zrealizowała zbrodnicze ustalenia paktu Ribbentrop-Mołotow I zaatakowała walczącą z Niemcami Polskę. Tego dnia rozpoczęła się gehenna 1000000 polskich obywateli, którzy trafili pod sowiecką okupację.
Siedemnastego września 1900 trzydziestego dziewiątego roku to również dzień, w którym ruszą opiorne domino sowieckich zbrodni na polskim narodzie. Sybir, Kazachstan, Ostaszków, Smoleńsk, Katyń, Twer, Miednoje, Charków, Starobielsk. 1. Transporty w bydlęcych wagonach ruszyły na Syberię już w lutym 1900 czterdziestego roku. Pakowano do nich całe rodziny, pozwalając zabrać po tobołku najpotrzebniejszych rzeczy.
Wyrwani w środku nocy ze snu ludzie dostawali 10 minut na spakowanie się I ruszali w kilkutygodniową podróż, która dla wielu z nich była podróżą w jedną stronę. Ci, którzy przeżyli do końca życia nosili w sobie traumę upodytu na tej nieludzkiej ziemi. Minęły kolejne 2 miesiące I w kwietniu 1900 czterdziestego roku Rosjanie zaczęli likwidować 22000 polskich oficerów, którzy dostali się do sowieckiej niewoli. Wywozili ich do lasu I strzelali w tył głowy odzierając zgodności z honoru oficera. Wymordowali elitę polskiej armii I inteligencji.
Przez długie 45 lat po wojnie nie mogliśmy oficjalnie obchodzić tej tragicznej rocznicy I czcić pamięci ofiar sowieckich zbrodniarzy. Dopiero w wolnej, demokratycznej Polsce pamięć o ofiarach komunistycznego reżimu została przywrócona całemu społeczeństwu. Dzisiaj robimy wszystko, by nie doprowadzić do tego, że Polska znowu znajdzie się w sytuacji, która zachęci Rosję do ataku I pozwoli jej wierzyć w jego powodzenie. Nasze sojusze są sojuszami partnerskimi. Polska armia jest pod względem liczebności 1.
W Unii Europejskiej I 3. W Pakcie Północnoatlantyckim. Nasze wydatki na jej utrzymanie I ciągłą modernizację sięgają prawie 5 procent PKB. Z potencjałem polskiej armii liczą się nasi sojusznicy, a potencjalni agresorzy czują respekt. I pomimo wewnętrznych dyskusji, nieodpowiedzialnej postawy części klasy politycznej nasza armia ma zapewnione finansowanie I ciągle się rozwija.
Równolegle mierzymy się z wojną hybrydową, z totalną zdeinformacją, z forsowaniem granicy przez zorganizowane grupy imigrantów. Kampanie oszczerstw, fejkowe wiadomości I 1000 profili finansowanych przez reżim Putina, a prowadzonych przez jego ukryte I jawnych zwolenników. Niepokojące jest to, że uczestniczą w tym również niektórzy polscy politycy I że znajdują posłuch u części społeczeństwa. Bo to jest wspieranie potomków, żołdaków I zbrodniarzy, którzy siedemnastego września trzydziestego dziewiątego roku wbili nóż w plecy walczącej Polski. To jest plucie na groby naszych rodaków, którzy znaleźli śmierć na stepach Kazachstanu, kopalniach Workuty I w lasach Syperii.
To bezszeszczenie pamięci dwudziestu dwóch 1000 oficerów, spowidziałających w lasach Katynia, Międnoje I Fero. Wszyscy oni zginęli, bo byli Polakami. Tylko I wyłącznie, dlatego stali się ofiarami zbrodniczego, komunistycznego systemu. Nie zapomnijmy o nich, o ich cierpieniu I poświęceniu I w imię ich pamięci nigdy nie pozwolimy, żeby choćby garstka Polaków, choćby skrawek Polski dostał się pod but rosyjskiego adwokatora I jego żołdaków. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję I zapraszam pana posła Michała Michała Kowalskiego, Prawo I Sprawiedliwość.
Michał Kowalski
Pani Marszałek, Wysoka Izbo, drodzy mieszkańcy gminy Miastko, drodzy mieszkańcy powiatu bytowskiego. Mam dzisiaj bardzo dobrą wiadomość dla mieszkańców Miastka I całego regionu. Po problemach Szpitala Miejskiego w Miastu jednym z najpilniejszych zadań było zapewnienie mieszkańcom bezpieczeństwa medycznego. Dlatego wystąpiłem w tej sprawie zarówno do Ministra Zdrowia, jak I do Prezesa Rady Ministrów apelując o zapewnienie drugiej całodobowej karetki dla miasta. Dzisiaj możemy powiedzieć, udało się.
2. Zespół ratownictwa medycznego, który
dotychczas
Michał Kowalski
Prawo przez 12 godzin będzie zabezpieczał mieszkańców przez całą dobę to bardzo ważna decyzja w sytuacji ograniczenia działalności miasteckiego szpitala każda minuta oczekiwania na pomoc może mieć ogromne znaczenie Dziękuję mieszkańcom, którzy wspierają te działania. To pokazuje, że warto interweniować I konsekwentnie upominać się o sprawy mieszkańców. 2 całodobowe karetki dla miasta to większe bezpieczeństwo mieszkańców. O to zabiegaliśmy I taki efekt udało nam się osiągnąć. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję I w punkt było panie pośle I zapraszam pana posła Rafała Webera.
Rafał Weber
Dziękuję bardzo. Pani Marszałek, wysoka izbo. Z 17 września 1939 roku Związek Sowiecki dokonał zbrojnej agresji na Polskę, atakując naszą ojczyznę od wschodu. Stało się to zaledwie kilkanaście dni po niemieckiej napaści z 1 września 1939 roku. Sowiecka agresja była realizacją ustaleń paktu Ribbentrop-Mołotow, którego tajny protokół przewidywał podział, podział ziem polskich między Niemcy I ZSRR.
Ten atak to był brutalny cios wymierzony w państwo, które już walczyło z niemieckim najeźdźcą. Polska została zaatakowana z dwóch stron, a jej możliwości prowadzenia dalszej obrony zostały dramatycznie ograniczone. W wyniku sowieckiej okupacji znaczna część terytorium Polski znalazła się pod władzą ZSRR. Skutki tej agresji były ogromne. Setki 1000 polskich obywateli zostały deportowane w głąb Związku Sowieckiego.
Wielu Polaków zostało aresztowanych, uwięzionych lub poddanych represjom. Szczególnie tragicznym symbolem sowieckiej polityki stała się zbrodnia katyńska z 1900 czterdziestego roku, w której NKWD zamordowało 1000 polskich oficerów, policjantów I przedstawicieli polskich elit. Sowiecka okupacja oznaczała również konfiskatę majątków, niszczenie polskich instytucji oraz próbę podporządkowania mieszkańców systemowi sowieckiemu. Jej konsekwencje dotknęły nie tylko ludzi żyjących w tamtym czasie, lecz ich rodziny I kolejne pokolenia. Dzisiaj w Stalowej Woli odbywają się uroczystości upamiętniające ofiary zbrodni sowieckiej, ataku ZSRR na Polskę.
Niestety nie mogę w nich wziąć udziału, trwa posiedzenie Sejmu, ale dziękuję organizatorom, Miastu Stawola I wszystkim tym, którzy w skupieniu, w modlitwie upamiętniają Polaków, którzy zginęli z rąk sowieckich okupantów. Czesi w pamięci I niech żyje wolna, bezpieczna I niepodległa Polska. Dziękuję bardzo.
Monika Wielichowska
Dziękuję bardzo panie pośle. Na tym zakończyliśmy oświadczenia poselskie. Jest już po północy, zatem zarządzam przerwę w posiedzeniu do godziny dziewiątej. Życzę dobrej nocy I dobrego snu, który zresetuje I zregeneruje organizm, co wpisuje się w troskę o zdrowie, czyli w profilaktykę. Dobranoc.