67. posiedzenie Sejmu X kadencji – 20.10.2026 (cz. 1/2)

20 October 2026

Sejm Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

Follow its sittings
02:23 - 02:25
Jak on się nazywa?  Kryszta. 
02:25 - 02:37
Speaker 1
Kryszta, Konrad.  Syn starego Krysztaka.  Jakiej chwili było, jak?  Komisja. 
02:51 - 03:03
Speaker 3
Dzień dobry państwu.  Proszę państwa, dzwoniono z Komisji Sprawiedliwości, że komisja już kończy swoje obrady.  Prosili, żebyśmy 2 minuty na nich poczekali, to poczekajmy 2 minuty. 
06:35 - 06:37
Tak?  Dzień 
06:38 - 07:15
Speaker 3
dobry państwu, otwieram posiedzenie.  Na sekretarzy dzisiejszych obrad powołuje posłów Adama Gomołę, Jacka Niedźwieckiego, Pawła Bliźniuka I Adriana Witczaka.  W pierwszej części obrad sekretarzami będą posłowie Adam Gomoła I Jacek Niedźwiedzki.  Protokół I listę mówców prowadzić będą posłowie Adam Gomoła I Adrian Witczak.  Protokół sześćdziesiątego szóstego posiedzenia Sejmu uważam za przyjęty. 
07:15 - 07:36
Speaker 5
Wysoka Izbo, o głos poprosił w trybie ekstraordynaryjnym pan poseł Rafał Weber.  Bardzo proszę panie pośle.  Posłuchajcie, co ma poseł do powiedzenia, a potem komentujcie.  Bardzo proszę.  Bardzo proszę panie pośle. 
07:36 - 08:09
Speaker 7
Dziękuję bardzo panie marszałku.  Wysoka Izbo, Szesnastego października, czyli miniony piątek w Nisku na Podkarpaciu doszło do ogromnej tragedii.  W akcji gaśniczej zginęło dwóch strażaków, dwudziesto dziewięcioletni Wojciech Garbacz, kapitan I dwudziestosiedmioletni aspirant Bartłomiej Pieróg.  Obaj byli strażakami z krwi I kości.  Obaj do końca służyli Rzeczypospolitej, będąc wiernym Rocie Przysięgi. 
08:10 - 08:44
Speaker 10
Obaj lubiani, a w zasadzie kochani przez kolegów z jednostki, przez społeczność strażacką I przez lokalną społeczność.  Obaj zostawili w sercach rodziny I najbliższych ogromną pustkę.  Proszę, aby wysoka izba uznając ich bohaterstwo, uczciwa ich pamięć chwilą ciszy I krótką modlitwą.  Wieczne odpoczywanie racz mu dać panie a światłość wieku nie staniecha im świeci. 
08:45 - 08:47
Niech odpoczywają poowie wietrznej. 
08:47 - 08:48
Amen.  Dziękuję bardzo. 

08:54 - 09:59

Włodzimierz Czarzasty

Komisja Administracji I Spraw Wewnętrznych przedłożyła sprawozdanie o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o Straży Granicznej oraz niektórych innych ustaw, druk numer 3196. W związku z tym na podstawie artykułu 95 e regulaminu Sejmu, podjąłem decyzję o uzupełnieniu porządku dziennego o punkt obejmujący rozpatrzenie tego sprawozdania. Właściwe komisje przedłożyły sprawozdania o projektach ustaw, o zmianie ustawy kodeks karny druk numer 3202, o zmianie ustawy o planowaniu rodziny o ochronie płodu ludzkiego I warunkach dopuszczalności przerywania ciąży druk numer 3203, o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw druk numer 3193, o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw druk numer 3000 e e 201, o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń I

09:59 - 10:00

zakaźnych

10:00 - 13:47

Włodzimierz Czarzasty

U ludzi, druk numer 3000 e e 200, o zmianie ustawy o działalności leczniczej oraz ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia, druk numer 3191, o zmianie ustawy o ubezpieczeniach gwarantowanych przez skarb państwa, druk numer 3185, o zmianie ustawy o poręczeniach I gwarancjach udzielanych przez skarb państwa oraz niektóre osoby prawne oraz niektórych innych ustaw, druk numer 3188, o zmianie ustawy prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw druk numer 3075, o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej oraz niektórych innych ustaw druk numer 3198, a także o zmianie ustawy o żandarmerii wojskowej I wojskowych organach porządkowych oraz niektórych innych ustaw, druk numer 3131. W związku z tym, po uzyskaniu jednolitej opinii kormentu seniorów, podjąłem decyzję o uzupełnieniu porządku dziennego o punkty obejmujące rozpatrzenie tych sprawozdań. Na sześćdziesiątym szóstym posiedzeniu Sejm nie przeprowadził trzecich czytań projektów ustaw o zmianie ustawy o krajowej administracji skarbowej o ratyfikacji umów między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Filipin o przekazywaniu osób skazanych podpisanej w Warszawie dnia 8 czerwca 2000 e 26 roku, w związku z tym po uzyskaniu jednolitej opinii konwentu seniorów podjąłem decyzję o uzupełnieniu porządku dziennego o punkty obejmujące 3. Czytanie tych projektów. Prezydium Sejmu po zasięgnięciu opinii Konwentu Seniorów przedłożyło wniosek w sprawie zmian w składach osobowych komisji sejmowych, druk numer 3221.

W związku z tym po uzyskaniu jednolitej opinii konwentu seniorów, podjąłem decyzję o uzupełnieniu porządku dziennego o punkt obejmujący rozpatrzenie tego wniosku. Prezydium Sejmu proponuje, aby Sejm wysłuchał trzyminutowych oświadczeń w imieniu klubów I kół w dyskusjach nad sprawozdaniami komisji, o projekcie uchwały w sprawie ustanowienia dnia 14 lutego dniem przyjaźni I współpracy polsko-bułgarskiej, o projekcie uchwały w sprawie upamiętnienia księdza Stanisława Stojałowskiego, o projekcie uchwały w sprawie uznania projektu dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywy w odniesieniu do uproszczenia unijnych ram opodatkowania bezpośredniego za niezgodny z zasadą pomocniczości, pięciominutowych oświadczeń w imieniu klubów I trzyminutowych oświadczeń w imieniu kół, w łącznej dyskusji nad sprawozdaniami o projektach ustaw, o zmianie ustawy kodeks karny oraz o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego I warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, a także wysłuchał pięciominutowych oświadczeń w imieniu klubów I trzyminutowych oświadczeń w imieniu kół, dyskusjach nad pozostałymi punktami porządku dziennego wymagającymi dyskusji. Jeżeli nie usłyszę sprzeciwu, będę uważał, że Sejm propozycję przyjął. Sprzeciwu nie słyszę. Informuję, że konwent seniorów jednomyślnie zaopiniował propozycję rozpatrzenia na bieżącym posiedzeniu informacji w sprawie stanu realizacji programu Sejf, zawartych kontraktów zbrojeniowych, udziału polskiego przemysłu obronnego oraz harmonogramu dalszego wykorzystania środków finansowych, o której przedstawienie wnosi klub parlamentarny Polskie Stronnictwo Ludowe 3.

Droga. Punkty porządku dziennego bieżącego posiedzenia będą rozpatrywane zgodnie z kolejnością, zaopiniowaną przez Prezydium Sejmu I Konwent Seniorów. Informacja w tej sprawie oraz harmonogram planowanych posiedzeń zespołów poselskich, a także wykaz ustaw, które Senat przyjął bez poprawek, dostępne są w systemie informacyjnym Sejmu. Bardzo proszę posła sekretarza o odczytanie komunikatów.

13:48 - 15:07

Adam Gomoła

Wysoka Izbo, informuję, że dziś odbędą się posiedzenia komisji finansów publicznych godzina 11. 30, o godzinie dwunastej komisje do spraw Unii Europejskiej, Edukacji I Nauki wspólnie z Komisją Gospodarki I Rozwoju, Etyki Poselskiej, Infrastruktury. O godzinie trzynastej Cyfryzacji, Innowacyjności I Nowoczesnych Technologii. O godzinie trzynastej Edukacji I Nauki. O godzinie czternastej Cyfryzacji, Innowacyjności I Nowoczesnych Technologii.

O godzinie czternastej Finansów Publicznych. O godzinie czternastej Gospodarki I Rozwoju, o godzinie czternastej 30 Infrastruktury, o godzinie czternastej 30 Kultury Fizycznej, Sportu I Turystyki, wspólnie z Komisją Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych I Leśnictwa, o godzinie piętnastej Mniejszości Narodowych I Ethnicznych, o godzinie piętnastej nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach, o godzinie piętnastej 15 nadzwyczajnej do do rozpatrzenia projektów ustaw dotyczących prawa do przerywania ciąży, o godzinie szesnastej polityki senioralnej, o godzinie szesnastej polityki społecznej I rodziny, o godzinie szesnastej samorządu terytorialnego I polityki regionalnej, o godzinie siedemnastej administracji I spraw wewnętrznych, o godzinie siedemnastej infrastruktury, o godzinie siedemnastej kultury dziedzictwa narodowego I środków przekazu, o godzinie dziewiętnastej do spraw energii klimatu I aktywów państwowych z Komisją Gospodarki I Rozwoju. O godzinie dziewiętnastej Finansów publicznych wspólnie z Komisją Zdrowia. Dziękuję bardzo.

15:09 - 15:35

Włodzimierz Czarzasty

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu pierwszego porządku dziennego, zmiany w składach osobowych komisji sejmowej, druk numer 3221. Prezydium Sejmu na podstawie artykułu dwudziestego ustęp 1. Regulaminu Sejmu po zasięgnięciu opinii Konwentu Seniorów przedłożyło wniosek w sprawie zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Czy ktoś z pań I panów posłów pragnie zabrać głos w sprawie przedstawionych propozycji? Bardzo proszę, pan poseł.

15:36 - 16:36

Marcin Józefaciuk

Szanowny panie marszałku, Wysoka Izbo. Kolejny druk o zmianach w komisjach sejmowych, a mój powrót do Komisji Edukacji I Nauki dalej przekracza możliwości prezydium. Nauczyciel w Komisji Edukacji, no rozumiem, że jest to odważna koncepcja. Wniosek znowu pominięto, na pismo z pytaniem o powody odpowiedzi brak. Proponuję tydzień projektowy dla Prezydium.

Temat jak odpowiedzieć na pismo, a dla zaawansowanych zadanie dodatkowe I jak tolerować odmienne zdanie. Oczywiście rozumiem troskę o dobrostan parlamentarzystów, jeszcze przyjdę, zapytam o skutki reform, poproszę o wyliczenia I po dobrostanie trzeba będzie pracować. Nie musicie ze mną się zgadzać, ale merytorycznego przygotowania na pewno mi nie odmówicie. Komisja Edukacji powinna wytrzymać obecność nauczyciela, który ma własne zdanie. Wnioski dalej będę składał.

Już nie proszę, więc żądam włączenia mnie do Komisji Edukacji I Nauki zgodnie z obowiązującymi parytetami. Potraktujcie to jako sprawdzian demokracji. Teorie recytujecie znakomicie. Zobaczymy, jak pójdzie wam praktyka. Dziękuję.

16:37 - 16:39

Włodzimierz Czarzasty

Bardzo proszę. Proszę bardzo, pan poseł Kowalski.

16:40 - 17:16

Janusz Kowalski

Szanowny panie marszałku, no nie tylko pan poseł Marcin Józefaciuk czuje się dyskryminowany, ale ja też się czuję dyskryminowany, ponieważ ja złożyłem wniosek o to, aby pan poseł Marcin Józefaciuk dołączył do komisji. No możemy się zgadzać lub nie zgadzać. Ja się z panem posłem siedemdziesięciu pięciu procentach nie zgadzam, ale nie mogę mu odmówić ciężkiej pracy. Szanowni panie marszałku, czy może pan przed wysoką izbą powiedzieć, czy pan poseł Marcin Józefaciuk w związku z tym, że chce pracować, może być I czy będzie dołączony do Komisji Edukacji. Zachowajmy się przyzwoicie.

Jeżeli poseł chce pracować, warto zachować się przyzwoicie. Ja nie mam z tym problemu. Proszę przestać, panie marszałku, na to, dyskryminować pana posła Marcina Józefa Ciuka.

17:17 - 18:36

Włodzimierz Czarzasty

Czy ktoś z państwa jeszcze? Dziękuję. Przystępujemy do głosowania. Kto z pań I panów posłów jest za przyjęciem wniosku w brzmieniu z druku numer 3221, zechce podnieść rękę I nacisnąć przycisk. Kto jest przeciw?

Kto się wstrzymał? Dziękuję. Głosowało 400 osób, za 389, przeciw 9, wstrzymały się 2 osoby. Sejm podjął uchwałę w sprawie zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Proszę państwa przechodzimy do wniosków formalnych.

Uprzejmie informuję o ustaleniach Prezydium Sejmu I Konwentu Seniorów. Wnioski formalne zgłaszamy w tej chwili oraz przed głównym blokiem głosowań w czwartek wieczorem. To jest 1 sprawa I 2. Sprawa w bloku głosowań w czwartek nie ma pytań. Bardzo proszę, o głos poprosił, nie wyświetla mi się.

No dobrze, ale bym chciał, żeby się wyświetliło. Czekamy na wyświetlenie, ale wiemy, że pan poseł Sachajko był 1.. Bardzo proszę panie pośle, Koło Demokracja Bezpośrednia. Bardzo proszę.

18:37 - 19:49

Jarosław Sachajko

Panie marszałku, nieobecny panie premierze. Po aferze lekarza Platformy Obywatelskiej I saloniku WiP dla pana posłów, polityków, obiecał pan natychmiastową reformę ochrony zdrowia. Dzisiaj okazuje się, że naprawa ma być, ale po wyborach. Dzisiaj Polacy słyszą kolejne afery na SOR-ach. Grodzisk, trzyletni Kacperek umiera, bo nie było radiologa.

Poznań, kobieta zmarła po czterdziestu sześciu godzinach czekania na przyjęcie na oddział. Warszawa. Kobieta odesłana do domu, po dwudziestu minutach rodzi w łazience. Ludzie umierają w kolejkach, bo zmniejszyliście finansowanie. 30 procent pacjentów kardiologicznych umiera, czekając na zabieg.

Pytam, panie premierze, ilu jeszcze Polaków umrze, zanim raci pan spełnić obietnicę wyborczą likwidacji limitów? Obiecał pan, że w ciągu stu dni minęło ponad 100, ponad 1100 dni. Gdybyście mieli odrobinę honoru, to podalibyście się do dymisji. Ale u was honoru nie ma. Wy żerujecie na zdrowiu I śmierci Polaków.

19:50 - 19:54

Włodzimierz Czarzasty

Dziękuję pan poseł Roman Fritz konfederacja korony polski

20:00 - 21:08

Roman Fritz

Szanowny panie marszałku, szanowni umiłowani przywódcy, wysoka izbo. Główny Urząd Statystyczny podał zatrważający wyniki demografii w Polsce. 1. Półrocze tego roku. Ilość urodzin 115000, mniej o 1000 niż rok wcześniej.

Ilość zgonów 210000, więcej niż o 2000 niż rok wcześniej. To oznacza, że co pół roku znika średniej wielkości miasto. Jakie remedium na to wszystko ma rząd światowej rewolucji z jej delegatem na Polskę w postaci Donalda Tuska. Po raz 4. Procedowana w Polsce w tym parlamencie aborcja.

Żeby móc zabijać jeszcze więcej młodych Polaków w łonach ich matek. To jest wasz cel, żeby przykryć wszystkie wasze afery z przelatującymi przez Polskę ukraińskimi dronami. Z tym wszystkim, co się dzieje w łącznej w ZOO, z tym atakiem na Trybunał Konstytucyjny, z tymi aterami prywatnymi. Nami serdecznie panie Płonce. Dziękuję

21:08 - 21:15

Włodzimierz Czarzasty

bardzo. Pan poseł Paweł Jabłoński, rozwój plus, klub parlamentarny. Bardzo proszę.

21:23 - 22:25

Paweł Jabłoński

Działania policji w ZZOZ-u Łącznej, nie w interesie ludzi, nie w interesie zwierząt, tylko wąskiej grupy aktywistów. Kto za to ponosi odpowiedzialność? Minister od policji, pan Kierwiński. Działania policji pod Trybunałem Konstytucyjnym. Kto ponosi odpowiedzialność?

Kierwiński. Złodziejstwo w pomocy dla powodzian. Kto wtedy był ministrem odpowiedzialnym za pomoc dla powodzian? Kierwiński. Złodziej, Kacprzyk w szpitalu południowym.

Kto był jego politycznym patronem? Kierwiński. Drodzy państwo, Kierwiński powinien być jeszcze dziś odwołany ze swojej funkcji. Klub Rozwój Plus przedstawił wniosek o wotum nieufności. Chciałbym bardzo podziękować posłom z Konfederacji, którzy ten wniosek poparli I zwrócić się do kolegów, koleżanek z opozycji z Prawa I Sprawiedliwości.

Mówicie bardzo dużo o jedności na opozycji. Zróbmy coś razem. Odwołajmy Marcina Kierwińskiego z funkcji Ministra Spraw Wewnętrznych. Podpiszcie nasz wniosek o wotum nieufności. Panie profesorze, Przemku, proszę, podpis to razem z nami.

22:25 - 22:33

Włodzimierz Czarzasty

Dziękuję bardzo. Pan poseł Andrzej Tomasz Zapałowski, klub parlamentarny Konfederacja. Bardzo proszę.

22:40 - 23:43

Andrzej Zapałowski

Panie marszałku, wysoka izbo. Ministerstwo Klimatu stosuje terror administracyjny wobec dziesiątek gmin I powiatu, w tym na Podkarpaciu. Dochodzą do mnie także głosy, że stosuje tak drastyczny, także drastyczny mobbing wobec dyrekcji ochrony środowiska I lasów państwowych na Podkarpaciu, grożąc odwołaniem w sytuacji braku powołania nowych rezerwatów. Nadmieniam tylko, że w rejonie Wilczy chcą powołać rezerwat liczący 3 razy więcej hektarów niż ma na przykład ojcowski czy pieniński park narodowy, czyli ponad 8000 hektarów. Obchodzą w ten sposób ustawę o parkach narodowych, gdzie do powołania takiego rezerwatu wystarczy decyzja urzędnika szczebla wojewódzkiego.

Tylko nadleśnictwo Pirsza obecnie traci rocznie 16000000 złotych, a straty idą w lasach państwowych w setkach 1000000 złotych. Rezerwaty tworzy się na terenach, gdzie jest susza hydrologiczna I

23:43 - 23:52

Włodzimierz Czarzasty

parka Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo panie pośle. Bardzo proszę pan poseł Maciej Konieczny, Koło Razem.

23:57 - 25:00

Maciej Konieczny

Panie marszałku, Wysoka Izbo, Partia razem wraz z naszymi europejskimi partnerami zebrała ponad 1000000 podpisów pod Europejską Incydentową Ustawodawczą na rzecz zerwania uprzywilejowanych stosunków handlowych Unii Europejskiej z Izraelem. Zebraliśmy te podpisy w rekordowym czasie. Także dlatego, że dla ludzi jest jasne, że Europa nie powinna utrzymywać uprzywilejowanych stosunków z państwem, które dokonuje ludobójstwa, z państwem, które chroni I wspiera terrorystów, takich jak ci, którzy ostatnio napadli na polskich dyplomatów. Jest to też jasne dla premiera Tuska, kiedy grzmi na Prawo I Sprawiedliwość, słusznie, w sprawie Pegasusa I udostępnienia wrażliwych danych państwu Izrael. Dlaczego więc, panie premierze Posiniaku Kamyszu?

Dlaczego więc, panie premierze Tusku, gotowi jesteście udostępnić wrażliwe dane Polaków? Jesteście gotowi powierzyć bezpieczeństwo Polski w ręce firmy Palantir, której udział w ludobójstwie w Gazie nie budzi wątpliwości, której strategiczna współpraca z państwem Izrael powinna zapalić w rządzie wszystkie czerwone lampy.

25:00 - 25:05

Włodzimierz Czarzasty

Dziękuję serdecznie panie pośle, pan poseł Marcin Józef Aciuk, niezrzeszony. Bardzo proszę.

25:11 - 26:15

Marcin Józefaciuk

Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Wnoszę o sprawdzenie kworum oraz o przedstawienie przez rząd informacji dotyczącej łamania praw pracowniczych nauczycieli. Nauczyciele pracują ponad ustawowy czas pracy, wycieczki, zielone szkoły, wydarzenia, szkolne pikniki w niedzielę, drzwi otwarte w sobotę. Wczoraj zakończyła się 32. Sesja Sejmu Dzieci I Młodzieży.

Nauczyciele opiekowali się uczniami w niedzielę I w poniedziałek, często bez dodatkowego wynagrodzenia. Czy nauczyciel jest pracownikiem drugiej kategorii? I ile jeszcze razy będziemy mówić o godności zawodu nauczyciela, nie zapewniając nauczycielom ich podstawowych praw pracowniczych? Szefowa resortu edukacji zapowiedziała, że problemem zajmie się. Niedługo już 2 lata miną I nic.

No cóż szkodzi powiedzieć, powiedzieć. Natomiast dzisiaj nie kieruje swoich słów do pani szefowej resortu edukacji, natomiast wywołuje do tablicy Minister Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej. Pani minister, gdzie jest pani, kiedy naruszane są prawa pracownicze nauczycieli? Co pani ministerstwo zrobiło po uchwale Sądu Najwyższego w sprawie nadgodzin nauczycieli? Czy nauczycieli nie jest dla pani pracownikiem?

Może warto wesprzeć koleżankę serdecznie

26:15 - 26:23

Włodzimierz Czarzasty

pośle. Wniosek przeciwny pan poseł Konrad Frysztak, klub parlamentarny Koalicja Obywatelska. Bardzo proszę.

26:36 - 27:37

Konrad Frysztak

Panie marszałku, panie premierze, twarzą PiS-owskiej obrony Trybunału Dyspozycyjnego należącego w tej chwili do byłego posła PiS-u, pana Święczkowskiego, stał się kto? Gosek. Gosek I wielokrotnie skazany Robert Bąkiewicz. To wasz problem, patoprawico, ale jak to mówią, nie mój cyrk, nie moje małpy. Ale jednego akceptować nie wolno.

Kiedy Tchórz Kaczyński przestraszył się kobiet protestujących na Żoliborzu, to oni zamknęli policją połowę Żoliborza. A teraz, kiedy naprawdę trzeba przed wami bronić niezależnych instytucji, wy co robicie? Plujecie na mundur polskich funkcjonariuszy, obrażacie ich, Na nich szczujecie. Wasza telewizja na nich szczuje. I powiem wam wprost, ja mam wielką nadzieję, wierzę w to, że za to wszystko odpowiecie.

27:37 - 28:06

Włodzimierz Czarzasty

Dziękuję. Obecnie przystąpimy do stwierdzenia kworum. Bardzo proszę o naciśnienie, wciśnięcie przycisku w celu potwierdzenia obecności na posiedzeniu. Dziękuję. Obecnych 407 osób, stwierdzam kworum.

Bardzo proszę, pan poseł Mejza.

28:17 - 29:19

Łukasz Mejza

Szanowny panie marszałku, Wysoka Izba Okochana Polska. Wow! Jestem pod wielkim wrażeniem jakim dżentelmenem jest pan premier Donald Tusk. Panie Tusk, piękna ustawka w kolorowej gazecie z kwiatami dla żony. Ale panie Tusk, ja wiem, że trzeba ocieplać pana wizerunek, jednak choćby wykupił pan całą kwiaciarnię I zapas słodkich pralinek, co nie przykryje pan gorzkiej prawdy, że wy w Platformie nienawidzicie polskich kobiet.

Kto podwyższał polskim kobietom wiek emerytalny? Kto zamykał porodówki I skazywał kobiety na rodzenie na SOR-ach, po czym nawet z tych SOR-ów je wyrzucał? Kto wpuścił kołodziejczaka na listy, który ze swoimi współpracownikami robił to, co Donald Tusk ze swoimi obietnicami wyborczymi? Panie Tusk, zaniesie pan teraz kwiaty dla tych kobiet? Kto chce do tego urządzić tam Paryż w Warszawie?

Panie Tusk, jak pan tęskni za Francją I gwałtami na kobietach, to proszę sobie zjeść croissant albo bagietkę, a nie zagrażać życiu I zdrowiu Polek, ściągając czarnoskórych bandytów do Polski.

29:20 - 29:24

Włodzimierz Czarzasty

Pan poseł to Tadeusz Tomaszewski, klub parlamentarny Lewiusz.

29:31 - 29:59

Tadeusz Tomaszewski

Panie marszałku, Wysoki Sejmie. Walka z ubóstwem to obowiązek państwa I całej jego klasy politycznej. Polska w walce z ubóstwem ma pewne osiągnięcia. Pomogły tu odważne programy społeczne różnych rządów, od 800 plus po rentę dobią od czternastej emerytury po podniesienie świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Trzeba tych programów bronić przed tymi którzy tak jak konfederacja

30:00 - 30:40

Tadeusz Tomaszewski

Nie zniszczyć. Ale poza obroną tego, co dane, musimy też uczciwie powiedzieć, że problem nadal istnieje I jest naszą wspólną odpowiedzialnością. W 2000 dwudziestym piątym roku odsetek gospodarstw domowych żyjących poniżej minimum spadł, ale jest wciąż wysoki. Dlatego też eksperci wnoszą, aby wprowadzić zamiast co 3 lata, co roku weryfikację progów dochodowych z pomocy społecznej. Taki projekt lewicy chcemy, by stał się wspólną inicjatywą Sejmu.

Zróbmy to wspólnie. W tak ważnym temacie, nie walczmy ze sobą.

30:40 - 30:48

Włodzimierz Czarzasty

Walczmy z Dziękuję panie pośle. Dziękuję. Pan poseł Piotr Paweł Strach, Polska 2050. Bardzo proszę.

30:51 - 31:54

Piotr Strach

Panie marszałku, wysoka izbo, które miasto jest w Polsce najbardziej skompromitowane? Morze takie, w którym prezydent ma zarzuty prokuratorskie I od pół roku zakaz wstępu do własnego urzędu. Może takie, w którym jego wiceprezydent od dwóch lat ma postępowanie w sprawie korupcji. Może takie, w którym przewodniczący Rady Miasta ma zakaz od pół roku wstępu na sesje własnej Rady Miasta, w którym radny ma zarzuty korupcyjne, urzędnicy, deweloperzy, nawet żony I konkubiny prezydentów mają swoje postępowanie. Ale to nie koniec patologii w moim mieście, w Częstochowie.

2 tygodnie temu pełnomocnik wyborczy, referendum, zaniósł na policję ponad 1500 sfałszowanych podpisów poparcia. Częstochowie miał miejsce proceder zorganizowanej grupy przestępczej dostarczania na masową skalę sfałszowanych podrobionych podpisów. Różne charaktery pisma, dane osobowe. To jest naprawdę

31:54 - 32:16

Włodzimierz Czarzasty

panie pośle. Panie pośle, pana nie słychać. Bardzo proszę, pani posłanka Paulina Matysiak, niezrzeszona.

32:16 - 33:30

Paulina Matysiak

Panie marszałku, wysoka izbo. Bardzo mnie dziwi dzisiejsza dyskusja, która dotyczy tak naprawdę kwestii, które nie są istotne. Ja chciałabym państwa poinformować, że na przestrzeni ostatnich dni, ostatnich tygodni dochodzi do coraz większej liczby zwolnień grupowych. Zwolnień grupowych z zakładów pracy w całym, w całym kraju. Nie ma dzisiaj pana premiera, ale są panowie wicepremierzy I mam nadzieję, że ten temat zostanie podjęty na Radzie Ministrów, ponieważ pracę tracą ludzie w całym kraju, poszczególnych województwach, w poszczególnych zakładach pracy.

Dla przykładu tylko kilka, bo ja w swoim wystąpieniu nie jestem w stanie wyliczyć wszystkiego, co zebrałam przez, przez dzisiejszy poranek. Zakład dawna huta Zawiercie 150 osób zostanie zwolnionych w zwolnieniach grupowych w ubiegłym roku. Także 150 osób z tego zakładu zostało zwolnionych. Odlewnia Zamek w Elblągu. Prawie cała załoga zostanie zwolniona.

Famex z Radomska. Upadłość zgłoszona 500 osób. Bardzo proszę poważnie podejść do tej sprawy, bo to jest temat, który jest ważny dla każdej osoby I każdej rodziny

33:31 - 33:35

Włodzimierz Czarzasty

Pani posłanka Aleksandra Leo, klub parlamentarny Centrum. Bardzo proszę.

33:45 - 34:32

Aleksandra Leo

Panie marszałku, wysoka izbo, 6 I pół miliona. Tyle kobiet w dwudziestym trzecim roku domagało się swoich podstawowych praw. Prawa do bezpiecznej aborcji, prawa do tego, aby najbliżsi członkowie ich rodzin nie byli karani więzieniem za pomoc w aborcji. Teraz jesteśmy krok od tego, żeby te prawa kobietom zagwarantować. Jesteśmy im to winni.

Ale na końcu tej ścieżki legislacyjnej jest prezydent Nawrocki, który w kampanii mówił po 1. Polska, po 1. Polacy. A teraz to krok pokazuje, że jednak nie wszyscy Polacy są tak samo ważni. 2000000 osób żyjących w nieformalnych związkach okazała się dla prezydenta nieistotna.

34:32 - 34:45

Speaker 24

Czy tak samo będzie z kobietami? Panie prezydencie, czy stanie pan po naszej stronie, czy będzie pan narażać nasze życie I zdrowie na niebezpieczeństwo? Bardzo dziękuję.

34:45 - 34:51

Włodzimierz Czarzasty

Dziękuję. Pan poseł Krzysztof Paszyk, klub parlamentarny PSL 3. Droga. Bardzo proszę panie przewodniczący.

34:57 - 36:00

Krzysztof Paszyk

Panie marszałku, panie panowie, posłowie, panie premierze, jednym z najczęściej używanych powiedzeń na tej sali jest to, że nie ma świętych krów. Tylko problem polega na tym, że niektórzy tylko mówią, gorzej z praktycznym działaniem I tu na czoło wysuwa się środowisko PiS-u. Dwukadencyjność dla samorządowców, wójtów, burmistrzów, prezydentów miast jest najlepszym tego przykładem. Pozbawiliście prawa do wyboru mieszkańców lokalnych wspólnot. Ruszają prace nad projektem ustawy Polskiego Stronnictwa Ludowego znoszącym tą dwukadencyjność I przywracającą pełnię swobodę praw lokalnych wspólnot.

Jeśli jednak Wysoka Izba nie uzyska to rozwiązanie większości, zapowiadam, dzisiaj, Polskie Stronnictwo Ludowe wychodzi z inicjatywą zmiany w konstytucji I wprowadzenie dwukadencyjności na tej sali w polskim Sejmie. Proszę o refleksję w tym względzie.

36:01 - 36:07

Włodzimierz Czarzasty

Dziękuję. Pan poseł Przemysław Czarny, klub parlamentarny Prawo I Sprawiedliwość. Panie pośle.

36:15 - 37:21

Przemysław Czarnek

Panie marszałku, wysoka izbo. Na początku tego roku ruszyły prace rady fiskalnej. Jej przewodniczącego wskazał osobiście pan Domański Andrzej Dziura-Domański, minister finansów. Ten przewodniczący Rady Fiskalnej stwierdził, że budżet na przyszły rok jest napisany tak, jakby jutra nie było. To jest recenzja dramatyczna, a jutro jest.

Jutro, szanowni państwo I to prawie dosłownie, jutro będzie, jutro będzie najdroższa zima stulecia. Ludzie zwalniani, ci, o których mówiła pani poseł Paulina Matysiak I wielu innych, w wielu zwolnieniach grupowych, mają płacić 30 procent więcej za węgiel, 64 procent więcej za pellet, 25 procent czy 23 za energię elektryczną, 26 za olej opałowy, nie mówiąc już o ropie, o benzynie. To będzie najdroższa zima, a wy piszecie budżet tak, jakby jutra nie było. To jest skandal, że człowiek o nazwisku Andrzej Dziura-Domański nadal jest ministrem finansów. Dziś będziemy głosować za jego odwołanie.

37:22 - 37:29

Włodzimierz Czarzasty

Pan poseł Zbigniew Końbiński, klub parlamentarny, Koalicja Obywatelska. Bardzo proszę panie przewodniczący.

37:30 - 37:42

Zbigniew Konwiński

Panie marszałku, wysoka izbo. Skandalem to jest to panie pośle, co od kilkunastu dni wygatujecie o służbach mundurowych. To jest skandalem. My będziemy stać murem za polskim mundurem.

37:43 - 37:44

Tak jest.

37:44 - 38:23

Zbigniew Konwiński

To, co wygadujecie o polskich funkcjonariuszkach, o polskich funkcjonariuszach służb mundurowych. Pan Kaczyński, pan Czarnek, pan Mentzen powinni tu wyjść I przepraszać nasze funkcjonariuszki, naszych funkcjonariuszy. Tych wszystkich, którzy strzegą naszego bezpieczeństwa. Każdy z was, który podnosi rękę na polski mundur, podnosi rękę na państwo polskie I powinniście sobie zdawać sprawę. Więc my będziemy stać murem za polskim mundurem, a wy sobie stańcie tam pod tym trybunałem, z Bąkiewiczem I z jego łobuzami.

Dziękuję bardzo.

38:23 - 38:26

Włodzimierz Czarzasty

Pan poseł Janusz Kowalski, niezrzeszony, bardzo proszę.

38:35 - 39:36

Janusz Kowalski

3 lata pożal się panie Boże tej beznadziejnej koalicji. Jak wy o sobie mówicie uśmiechnięta koalicja Czarzastego, Tuska, Kosiniaka, Kamysza I niestety jeszcze Hołowni, panie Hołownia, warto wyjść z tej koalicji, a nie uciekać do Watykanu. To jest moja rada. A powiem wam, że Polakom wcale nie jest do śmiechu uśmiechnięta koalicją. Wyrzucacie matkę ze szpitala, by rodziła w domu.

Polskich przedsiębiorców łupicie jakimiś karami za zajęcie pasa ruchu drogowego. Kradniecie, kradniecie zwierzęta z prywatnego zoo I wywozicie za granicę. Tak wygląda wasza koalicja. Naprawdę. A tacy ludzie jak Trela, Zębaczyński, Kołodziejczak, Giertych.

Czy ten tutaj jegomość Gomoła, panie Gomoła, odpowiedz pan na pytanie pana Radomira Wita z TVN. Że mieszkanie, za które płacą polscy podatnicy, należy do do do pana rodziny. Chodzi o mieszkanie wynajmowane. Nie ma święty kruch. Panie Gomuła, niech pan tu wyjdzie I powie, czy jest pan złodziejem.

Dziękuję serdecznie.

39:38 - 39:43

Włodzimierz Czarzasty

Proszę państwa, ogłaszam 2 minuty przerwy. Dziękuję państwu serdecznie.

41:22 - 42:39

Piotr Zgorzelski

Wznawiam, wznawiam obrady. Przywitajmy, szanowni państwo, uczniów I nauczycieli szkoły podstawowej w Dobrej, gmina Stryków, którzy przybyli na zaproszenie pani poseł Jolantę Ziębyk-Zik. Witamy bardzo serdecznie. Przystępujemy do rozpatrzenia punktów drugiego I trzeciego porządku dziennego. Sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy kodeks karny, druki numer 611300 202, sprawozdanie komisji nadzwyczajnej o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego I warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, druki numer 223300 203.

Proszę panią poseł Annę Marię Żukowską o przedstawienie sprawozdania komisji zawartego w druku numer 3202. Szanowni państwo, dzisiaj obchodzimy Europejski Dzień Seniora I z tej okazji chciałbym przywitać koło seniorek I seniorów SOWA ze Szczecina, którzy przybyli na zaproszenie pana posła Patryka Jaskólskiego. Witamy bardzo serdecznie. Czy jest już pani przewodnicząca?

42:47 - 43:35

Anna Żukowska

Dziękuję panie marszałku. Wysoka Izbo, mam przyjemność przedstawić sprawozdanie komisji nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektów ustaw dotyczących prawa do przerywania ciąży o poselskim projekcie ustawy, zmienia ustawy kodeks karny, druk numer 611. Sejm na dwudziestym pierwszym posiedzeniu w dniu 8 listopada 2024 skierował ten projekt do komisji nadzwyczajnej w celu rozpatrzenia, a komisja rozpatrzyła tenże projekt w dniu 8 października 2000 e 26 roku. Szanowna, szanowny wysoki Sejmie, komisja rekomenduje przyjęcie tego projektu tak samo jak zrobiła to ta komisja większością głosów. Dziękuję bardzo.

43:36 - 43:45

Piotr Zgorzelski

Dziękuję bardzo. Proszę panią poseł Wiolettę Tomczak o przedstawienie sprawozdania komisji zawartego w druku numer 3203.

44:01 - 49:59

Wioleta Tomczak

Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Przedstawiam wysokiej izbie sprawozdanie komisji do rozpatrzenia projektów ustaw dotyczących prawa do przerywania ciąży o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego I warunkach dopuszczalności przerywania ciąży rozpatrzonym przez komisję na posiedzeniu w dniu 8 października 2000 e 26 roku. Po przyjęciu poprawek doprecyzowujących projekt pod względem merytorycznym I legislacyjnym, które zostały uzgodnione z Ministerstwem Zdrowia, komisja wnosi o uchwalenie ustawy w brzmieniu zawartym w druku numer 3000 e e 203. To jest projekt ratunkowy. Jego głównym celem jest bezpieczeństwo kobiety w ciąży.

Wszystkim nam powinno zależeć, by kobieta nie bała się zajść w ciążę, by w sytuacji gdy okaże się że jej dziecko ma nieuleczalną chorobę lub wadę która nie daje szans na przeżycie a może wiązać się z cierpieniem nie była pozbawiona możliwości podjęcia decyzji. By słowa musisz urodzić, mogła zastąpić własną decyzją, chcę urodzić, choć nie muszę, by wiedziała, że ma prawo podjąć inną decyzję. To projekt, który nie zadowoli zwolenników całkowitej liberalizacji aborcji. Nie zadowoli również jej przeciwników. Jest jednak projektem, który w centrum stawia kobietę, jej zdrowie, życie, bezpieczeństwo I prawo do aborcji.

Mija właśnie 6 lat od dwudziestego drugiego października 2000 dwudziestego roku, kiedy Trybunał Konstytucyjny pod przewodnictwem Julii Przyłębskiej wydał orzeczenie w sprawie o sygnaturze k jeden/dwadzieścia. Orzeczenie to było kwestionowane przez prawników ze względu na wadliwość składu orzekającego, w którym zasiadały osoby nieuprawnione do orzekania. Mariusz Muszyński, Justyn Piskorski pełniący funkcję sprawozdawcy oraz Jarosław Wyrymbak. Warto również przypomnieć, że Stanisław Piotrowicz I Krystyna Pawłowicz zasiadający w tym składzie jako posłowie klubu parlamentarnego Prawo I Sprawiedliwość podpisali się wcześniej pod wnioskiem o treści odpowiadającej wnioskowi, który zainicjował postępowanie w tej sprawie. Okoliczność ta rodziła poważne wątpliwości co do bezstronności składu orzekającego.

Ale w tej sprawie to nie kwestie formalno-prawne mają pierwszorzędne znaczenie. Społeczne konsekwencje tego orzeczenia były ogromne. Wiele kobiet odebrało je jako zamach na swoje poczucie bezpieczeństwa I nadmierną ingerencję państwa w ich prawa I wolności. Państwo, które powinno wspierać kobietę w dramatycznej sytuacji, zaczęło być postrzegane jako instytucja, która narzuca restrykcyjne rozwiązanie, nie dostrzegając jej sytuacji I nie okazując jej wystarczającego wsparcia. Powszechną dezaprobatę dla orzeczenia potwierdzały badania opinii publicznej.

W badaniu IBRIS dla Onetu przeprowadzonym w październiku 2000 e 22 roku negatywnie oceniło je 6904 procent respondentów, a pozytywnie zaledwie 8.9 procent. Dlatego tak ważne jest przywrócenie tego, co zostało zniszczone 6 lat temu. Społecznego poczucia bezpieczeństwa kobiet I przekonania, że w najtrudniejszych momentach nie zostaną pozostawione same sobie. Projekt zakłada wprowadzenie możliwości przerwania ciąży, gdy badania lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkiej I nieodwracalnej wady płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu. Określa również granicę czasową.

Przerwanie ciąży na tej podstawie będzie dopuszczalne do chwili osiągnięcia przez płuc zdolności do samodzielnego życia poza organizmem kobiety. Projekt wychodzi z założenia, że wartością nadrzędną jest bezpieczeństwo kobiety, jej życie I zdrowie. Dlatego wprowadza rozwiązania, które mają uczynić prawo skutecznym, realnym I lepiej odpowiadającym na potrzeby kobiet, a także ograniczyć ryzyko dodatkowej traumy. Od 1900 dziewięćdziesiątego trzeciego roku zmieniła się wiedza medyczna. Wiemy również, w których miejscach obowiązujące przepisy nie działają prawidłowo I nie zapewniają kobiecie odpowiedniego wsparcia.

Dlatego projekt przewiduje konkretne zmiany. Po 1., wprowadza maksymalny termin siedemdziesięciu dwóch godzin na przeprowadzenie przerwania ciąży. Termin ten będzie krótszy, jeżeli wymaga tego stan zdrowia kobiety albo jego zachowanie uniemożliwiłoby przerwanie ciąży w ustawowym terminie. Po 2., dokument

49:59 - 50:00

potwierdzający

50:00 - 54:16

Wioleta Tomczak

Zgody kobiety będzie zawierał informacje o godzinie jej wyrażenia. Pozwoli to jednoznacznie ustalić początek biegu terminu. Po 3., odmowa przeprowadzenia przerwania ciąży będzie musiała zostać przekazana na piśmie wraz z uzasadnieniem faktycznym I prawnym. Po 4., projekt utrzymuje zasadę, że okoliczności uzasadniające przerwanie ciąży stwierdza dwóch różnych lekarzy. Wprowadza jednak wyjątek, gdy takie rozwiązanie zagrażałoby życiu kobiety lub gdy konieczne jest niezwłoczne działanie, by zapobiec uszczerbkowi na jej zdrowiu.

Po 5., projekt gwarantuje bezpłatne przerwanie ciąży kobietom uprawnionym do świadczeń finansowanych ze środków publicznych. W przypadku przerwania ciąży metodą farmakologiczną przyjęcie leku będzie mogło nastąpić poza podmiotem leczniczym, jeżeli nie będzie ku temu przeciwwskazał, przeciwwskazał stan zdrowia kobiety. Po 6., projekt zapewnia wsparcie psychologiczne w podmiocie leczniczym, który może zlecić to podwykonawcy w terminie 24 godzin od zgłoszenia takiej potrzeby. Prawo do pomocy psychologicznej przewidziano również dla osoby najbliższej kobiety w ciąży na jej własne zgłoszenie. Po 7., ustawa wyraźnie zobowiązuje do przeprowadzenia przerwania ciąży z poszanowaniem godności I prawa do prywatności kobiety.

Po 8., minister zdrowia będzie musiał na nowo określić w rozporządzeniu kwalifikacje zawodowe lekarzy uprawnionych do przerwania ciąży oraz stwierdzenia okoliczności uzasadniającej przerwanie ciąży, kierując się aktualną wiedzą medyczną, koniecznością prawidłowego ustalenia przesłanek przerwania ciąży, w szczególności stanu zdrowia psychicznego kobiety, potrzebę zapewnienia dostępności lekarzy posiadających uprawnienia oraz ustawowe terminy związane z terminem przerwania ciąży. Po 9., projekt szczegółowo reguluje procedurę w przypadku ciąży I powstałej w wyniku czynu zabronionego. Prokurator będzie mógł stwierdzić tę okoliczność na podstawie niebudzącego wątpliwości oświadczenia kobiety, bez konieczności wcześniejszego zawiadamiania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa czy wszczęcia postępowania karnego. Projekt określa również terminy wydania postanowienia przez prokuratora, przekazania akt oraz rozpatrzenia zażalenia na odmowę. Po 10., projekt przewiduje uzupełnienie podstaw programowych edukacji szkolnej o wiedzę dotyczącą świadomej antykoncepcji.

Po 11., informacje o zasadach przerywania ciąży będą udostępniane w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Zdrowia. Lekarz lub prokurator będzie przekazywał kobiecie odpowiednią informację również w formie pisemnej. W ślad za tymi zmianami nowelizacji podlega także artykuł 47 c ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Kobiety w ciąży I przez 6 miesięcy po przerwaniu ciąży będą objęte prawem do korzystania ze świadczeń poza kolejnością. Ustawa ma wejść w życie po upływie trzydziestu dni od dnia ogłoszenia.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze dotyczące kwalifikacji lekarzy utracą, utracą moc najpóźniej po upływie sześciu miesięcy zgodnie z zasadami określonymi w ustawie. Panie marszałku, wysoka izbo, mam nadzieję, że Sejm uchwali tę ustawę, na którą czekają Polki. 6 lat to stanowczo za długo. Za długo, by przywrócić kobietom poczucie bezpieczeństwa, podmiotowości I zaufania do państwa. Naruszone przez orzeczenie, które wstrząsnęło opinią publiczną.

54:17 - 54:27

Speaker 31

Państwo powinno być po stronie kobiet, szczególnie wtedy, gdy stają przed najtrudniejszymi decyzjami w swoim życiu. Dziękuję bardzo.

54:28 - 54:47

Piotr Zgorzelski

Dziękuję bardzo. Sejm ustalił, że w łącznej dyskusji nad tymi punktami porządku dziennego wysłucha pięciominutowych oświadczeń w imieniu klubów I trzyminutowych oświadczeń w imieniu kół. Otwieram dyskusję. Jako 1. Głos zabierze pani poseł Monika Rossa, która przedstawi stanowisko klubu parlamentarnego Koalicja Obywatelska.

54:48 - 57:10

Monika Rosa

Panie marszałku, wysoka izbo. Za 2 dni minie 6 lat od wyroku Trybunału Przyłębskiej. 6 lat temu setki 1000 kobiet I mężczyzn wyszły na ulicy, aby bronić swoich praw, prawa do wyboru, prawa do bezpieczeństwa, prawa do decydowania o swoim życiu, zdrowiu I o swojej przyszłości. Dzisiaj, w przededniu tej rocznicy, rozmawiamy o dwóch projektach ustaw. Oba te projekty są bardzo proste I oba są o tym samym, żeby kobieta w sytuacji najtrudniejszej miała wybór, żeby nie była sama I żeby nie była traktowana jak przestępczyni, żeby jej bliscy mogli ją wspierać.

1. Z tych projektów przywraca przesłankę, która obowiązywała przez wiele lat, której państwo z prawej strony baliście się zmienić w głosowaniu parlamentarnym I zrzuciliście tą decyzję na tak zwany Trybunał Konstytucyjny. Wracamy do tego prawa po to, aby wykonać 1. Krok I aby zapewnić bezpieczeństwo tym kobietom, które są w najbardziej dramatycznej I trudnej sytuacji. Bo o swoim zdrowiu, o swoim życiu I o bólu I cierpieniu decydować powinny one same, jej rodziny.

I mówię to jako posłanka ze Śląska, bo to na Śląsku w Pszczynie zmarła Izabela. 2. Projekt dotyczy pomocy. Dziś w Polsce za przestępstwo może odpowiadać ten, kto pomógł przyjaciółce, siostrze, swojej córce, wnuczce albo koleżance. Że ją wsparła, pożyczyła pieniądze, może zorganizowała wyjadę za granicę albo podała informacje.

A państwo nie może karać ludzi za solidarność. Państwo może karać za przemoc, ale nie za pomoc. Ja wiem, że wiele z nas chciałoby pójść dalej I chciałoby, żeby to prawo wyglądało jeszcze inaczej, Żeby kobieta miała prawo do decydowania o sobie, żeby liberalizacja prawa aborcyjnego w Polsce stała się faktem. Ale dziś mamy szansę realnie zmienić los wielu kobiet I dać im prawo do decydowania, a osobom najbliższym pozbawić strachu przed pomocą. Dlatego, Wysoka Izbo, dzisiaj zróbmy ten 1.

Krok I stańmy po stronie kobiet.

57:10 - 57:15

Piotr Zgorzelski

Dziękuję bardzo. Wystąpienie klubowe będzie kontynuować pani poseł Dorota Łoboda.

57:18 - 57:26

Dorota Łoboda

Panie marszałku, panie posłanki, panowie posłowie. 33 lata temu w Polsce wprowadzono zakaz aborcji z nielicznymi wyjątkami.

57:27 - 59:53

Dorota Łoboda

lata kolejne europejskie państwa liberalizowały swoje przepisy dotyczące przerywania ciąży. Tymczasem Polska szła w przeciwnym kierunku. Przez 33 lata polskie kobiety protestowały przeciwko barbarzyńskiemu prawu aborcyjnemu, które pozbawia nas możliwości wyboru. Czy z tego powodu nie dokonywano w Polsce aborcji? Oczywiście, że nie.

Kobieta, która chce przerwać ciążę, zawsze to zrobi. Aborcja była, jest I będzie. I kobiety w Polsce przerywały ciążę. Co na to powiedział kodeks karny? Kodeks karny mówi, że przerwanie własnej ciąży nie jest karane, ale już osoba, która chciałaby pomóc kobiecie, mąż, partner, przyjaciółka, matka podlega karze.

To prawo należy zmienić. Nie możemy karać nikogo za pomoc. Wielu z państwa mówi, że nikt z tego przepisu nie został nigdy skazany, że to są opowieści wymyślone. To nieprawda. Są osoby, które poniosły karę za to, że pomogły osobie najbliższej.

Szesnastolatka z Kędzierzyna Koźla zaszła w ciążę. Jej matka zamówiła przez internet tabletki, które przerwały ciążę. Sprawa wyszła na jaw po wizycie kuratora rodzinnego, który opiekował się rodziną. Kurator udał się do prokuratury. Trzydziestopięcioletnia matka dziewczyny przyznała się do pomocy.

Przyznała się do pomocy, jak to brzmi? Sąd Okręgowy w Opolu uznał winę trzydziestopięciolatki I przychylił się do wniosku prokuratury. Sąd skazał kobietę na rok więzienia w zawieszeniu na 3 lata. Takich historii jest wiele. Polskie państwo nie pomaga kobiecie przerywać ciąży, pozwala jej na to, ale chce, żeby została sama, żeby nikt nie mógł jej pomóc, żeby osoba, która w tej sytuacji zdecyduje się na pomoc, poniosła karę.

I to należy zmienić. I o to apeluję do państwa wszystkich. Kodeks karny jest dla przestępców. Kodeks karny jest dla morderców, gwałcicieli, złodziei. Nie jest dla matek, nie jest dla partnerów, nie jest dla mężów I nie jest dla przyjaciółek.

Pewnie, że Koalicja Obywatelska chciałaby, aby te przepisy poszły dalej. Cały czas stoimy na stanowisku, że aborcja powinna być bezpieczna, dostępna I legalna do dwunastego tygodnia, bez podawania przyczyn. Ale zróbmy dzisiaj ten 1. Krok.

59:54 - 59:59

Speaker 41

Dziękuję bardzo. Stanowisko klubu parlamentarnego Prawo I Sprawiedliwość

01:00:00 - 01:00:01

Pani poseł Anna Milczanowska.

01:00:02 - 01:05:09

Anna Milczanowska

Panie marszałku, wysoka izbo. W imieniu klubu parlamentarnego Prawo I Sprawiedliwość przedstawiam stanowisko wobec poselskich projektów ustaw. 1. O zmianie ustawy Kodeks Karny, druk 611 w brzmieniu ustalonym w wyniku prac komisji, jak też poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o planowaniu rodziny o ochronie płodu ludzkiego I warunkach dopuszczalności I przerywania ciąży, druk nr 223 w brzmieniu wynikającym z prac komisji. Oba te projekty są próbą zakłamania rzeczywistości I wprowadzenia rozwiązań sprzecznych z ochroną życia.

Tutaj przed chwilą 1 z pań poseł, wnioskodawczyni wymieniała no 11 punktów, mówiąc po 1., po 2., po 3., no poszerzyła w, my znamy dekalog, mamy 10 punktów I 7. Jest, po 7. Nie zabijaj. 1. Z projektów osłabia ochronę życia I dzieci przed urodzeniem, usuwa odpowiedzialność za nakładanie, nakłanianie kobiety do przerwania własnej ciąży I obejmuje również odpłatnego organizowania takiej pomocy.

Artykuł 38 w związku z artykułem 30 Konstytucji zobowiązuje państwo do rzeczywistej ochrony życia I godności człowieka. Szczególny sprzeciw budzi projektowany artykuł 152, paragraf 4.. Przewiduje on wyłączenie przestępczości z powodu prawdopodobieństwa ciężkiej I nieodwracalnej wady płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu niezależnie od stwierdzenia zagrożenia życia dla kobiety. Trybunał Konstytucyjny takie rozwiązania uznał za niezgodne z artykułem 38 w związku z art. 30.31 ust.

3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Przeniesienie regulacji do kodeksu karnego nie usuwa tego problemu, co więcej, wyjątek obejmuje także dziecko zdolne do samodzielnego życia poza organizmem matki, bez końcowej granicy czasowej. Choroba staje się podstawą osłabienia ochrony życia, co rodzi również zarzut naruszenia konstytucyjnej zasady równości. Dekryminalizacja pomocy tworzy ponadto osłonę interesów finansowych, odpłatnych pośredników, także osób działających w organizacjach proaborcyjnych. Można by zatem wywnioskować, że argumentom o ochronie życia poczętego przeciwstawia się ochronę biznesu aborcyjnego, którego to dekryminalizacja grozić może otwarciem tak odhumanizowanych mechanizmów rynkowych, że wymierzonych w przyrodzone człowiekowi święte prawo do życia.

Takie szerokie otwarcie na cywilizację śmierci musi budzić sprzeciw każdego człowieka, któremu bliskie są fundamentalne wartości, na których budowano naszą cywilizację. Dlatego jesteśmy dziś zobowiązani do szczególnego wsparcia dla tych, którzy zostali cynicznie, instrumentalnie wykorzystani przez manipulatorów oferujących fałszywą wolność. Na naszą szczególną troskę zasługują wszyscy przytłoczeni goryczą osobistych dramatów. Kolejny już raz przychodzi nam stanąć w obronie człowieczeństwa I nawet milczenie w tej sprawie jest zgodą na zbrodnie. Zalecenia międzynarodowe nie zastępują kontroli zgodności projektu z konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.

Państwo powinno zapewniać kobietom I rodzinom realną pomoc, gdy tymczasem proponowane w projektach rozwiązania nadają mu charakter, im charakter rosyjskiej ruletki, mającej w pogardzie ludzkie życie. Tym bardziej to dziwne, że współautorzy I orędownicy projektów głoszą, że niosą na sztandarach praworządność, troskę o środowisko, o niepełnosprawnych, o wykluczonych. Nasuwa się proste twierdzenie, że kiedy głoszą, to kłamią. Nieostre sformułowania, niejasne I ocenne wartościowane wartościowanie I tym podobne rozwiązania proponowane w ustawie mają oszukać wszystkich. Od Panu Bogu świeczkę I diabłu Ogarek.

Rzeczywiście można się z tym pogubić, jak walkę o najbardziej przyrodzone prawo do życia próbuje się zastąpić promowaniem cywilizacji śmierci. Nie wolno o tym milczeć. Każdy z tych projektów osłabia konstytucyjną ochronę życia poczętego, stwarza ryzyko nadużyć I nie zapewnia wystarczających gwarancji bezpieczeństwa kobiet. Państwo powinno chronić życie, bezpieczeństwo I podmiotowość kobiet, a nie osłabiać rodzinę czy usuwać odpowiedzialność osób trzecich bez adekwatnych zabezpieczeń. Z tych względów klub parlamentarny Prawo I Sprawiedliwość będzie głosował przeciwko tym ustawom.

01:05:10 - 01:05:15

Speaker 42

Nie dla cywilizacji śmierci, tak dla cywilizacji życia.

01:05:16 - 01:05:31

Piotr Zgorzelski

Dziękuję bardzo. Przywitajmy Zespół Szkół w Łobżenicy, którzy przybyli na zaproszenie pana posła Marcina Porzuczka. Bardzo serdecznie. I proszę teraz panią poseł Annę Ewę Cicholską o przedstawienie stanowiska klubu parlamentarnego Rozwój Plus.

01:05:36 - 01:09:59

Anna Cicholska

Dziękuję. Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. W tej debacie warto pamiętać przede wszystkim o kobietach I rodzinach, które mierzą się z trudnymi, niekiedy dramatycznymi sytuacjami. Potrzebują naszej uważności, szacunku I pomocy. Rozwój plus pozostaje po stronie ochrony życia.

Jednocześnie w głosowaniach nad oboma projektami nie będzie dyscypliny klubowej. Każdy poseł podejmie decyzję zgodnie z własnym sumieniem. Rozumiemy potrzebę zapewnienia kobietom bezpieczeństwa, a personelowi medycznemu jasnych zasad działania. Chcemy jednak zwrócić uwagę na kwestie prawne. Artykuły 30.38 Konstytucji chronią godność człowieka I życie ludzkie.

Ochrona życia przed narodzeniem znalazła potwierdzenie już w orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego z 1900 dziewięćdziesiątego siódmego roku o sygnaturze k 26 łamane na 96. Dlatego oba projekty budzą nasze istotne wątpliwości konstytucyjne w zakresie samodzielnej przesłanki ciężkiej wady lub choroby dziecka, nieograniczonej do wad legalnych. 1. Przewiduje możliwość przerwania ciąży z tej przyczyny do osiągnięcia przez dziecko zdolności do samodzielnego życia poza organizmem kobiety. 2.

Włącza odpowiedzialność karną personelu medycznego także po osiągnięciu tej zdolności. Ta różnica wymaga szczególnie uważnej oceny ochrony życia. Projekt karny uchyla również karalność udzielania kobiecie ciężarnej pomocy w przerwaniu ciąży z naruszeniem ustawy oraz nakłania jej do tego niezależnie od etapu ciąży. Tak szerokie ograniczenie ochrony prawnokarnej życia przed narodzeniem budzi nasz sprzeciw. Jeżeli zostanie przyjęty tylko ten projekt, pozostanie problem jego relacji do ustawy z 1900 dziewięćdziesiątego trzeciego roku, która nie przewiduje samodzielnej przesłanki wady płodu.

Ta niespójność stanowi dodatkowy powód naszych zastrzeżeń do proponowanych rozwiązań. Ochrona życia oznacza także odpowiedzialność za pomoc kobiecie, opiekę medyczną I psychologiczną oraz trwałe wsparcie rodzin. Artykuł 71. Konstytucji zobowiązuje państwo do szczególnej pomocy matce przed urodzeniem dziecka I po nim. Chcemy, aby ta pomoc była dostępna na co dzień, a rodzina wychowująca dziecko z niepełnosprawnością mogła liczyć nad nią także w kolejnych latach.

Państwo powinno przede wszystkim skupić się na rozbudowie systemu wsparcia materialnego, psychologicznego I medycznego dla rodzin wychowujących dzieci z niepełnosprawnością, zamiast oferować aborcję jako rozwiązanie systemowe. Obalenie wyroków Trybunału Konstytucyjnego ustawą jest burzeniem porządku państwa oraz wyrazem pogardy na miliona obywateli, którzy podpisali ustawę społeczną, zatrzymaj aborcję. Była ona wówczas w Sejmie, a jej postulat zrealizował Trybunał Konstytucyjny. To są działania sprzeczne z prawem, gdyż konstytucja stanowi najwyższe prawo, a wyroki Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne, nie dla zabijania

01:10:00 - 01:10:17

Anna Cicholska

W majestacie prawa. Państwo ma stać na straży życia, a nie zgadzać się na jego odbieranie. Rozwój plus jest za cywilizacją życia, a nie za cywilizacją śmierci. Dziękuję.

01:10:18 - 01:10:26

Piotr Zgorzelski

Dziękuję. Pani poseł Urszula Pasławska przedstawi stanowisko klubu parlamentarnego Polskie Stronnictwo Ludowe 3. Droga.

01:10:27 - 01:10:46

Urszula Pasławska

Dzień dobry, szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Zacznę przewrotnie od pytania. Czy zgadzacie się państwo ze mną, że kwestia aborcji towarzyszy ludzkości od pokoleń, jest obecna dzisiaj I będzie obecna w przyszłości.

01:10:46 - 01:10:54

Speaker 47

Prawda, prawda? Zgadzacie się, że, zgadzacie się, że, że ta kwestia jest po prostu obecna.

01:10:55 - 01:11:28

Urszula Pasławska

Mam 2. Pytanie. Kto powiedział te słowa? Kwestia kompromisu aborcyjnego nigdy nie powinna być ruszana. Kto powiedział?

Lech Kaczyński w 2000 siódmym roku. 3. Pytanie, czy po wprowadzeniu na waszą, na wasze zlecenie przez Trybunał Przyłęckiej zmiany prawa aborcyjnego urodziło się więcej dzieci? Jaka jest odpowiedź? Więcej dzieci się urodziło?

Było mniej aborcji? Panie

01:11:29 - 01:11:32

Piotr Zgorzelski

pośle, proszę nie dyskutować, będzie na to czas.

01:11:33 - 01:12:48

Urszula Pasławska

O jedną trzecią zaczęło. Ja tylko oczekuję odpowiedzi. O jedną trzecią mniej dzieci zaczęło się rodzić. Myślałam, że w sprawie tej dyskusji coś się zmieniło po protestach kobiet po stronie prawej, Wcześniej najchętniej w tych sprawach wypowiadali się starsi koledzy, mężczyźni, a jednak dzisiaj większość wystąpień była wystąpień kobiet. No nie dotyczy to, jak się okazuje, prawej strony, prawa strona cały czas stoi w okopach I na barykadach.

Szanowni państwo, dzisiaj rozmawiamy nie o tym, czym jest aborcja, nie o tym, jakie jest nasze stanowisko wobec tej sprawy. Bo chociaż Jarosław Kaczyński mówił, że w Warszawie na każdym rogu można dokonać aborcji, to zapewniam państwa, że w biedniejszych regionach Polski, w miastach powiatowych I na wsi nie ma takiej możliwości. I ludzie, I kobiety. Ludzie, rodziny I kobiety ponoszą. Ja bardzo proszę, żeby pan mi.

01:12:48 - 01:12:51

Speaker 50

Ja rozumiem, że pana to boli, to to moje.

01:12:51 - 01:12:55

Speaker 49

Panie pośle, bardzo proszę nie dyskutować, no.

01:12:56 - 01:13:04

Speaker 51

Obejdzie się. Ja już taką obronę kobiet, pana wydań, naprawdę, ja sobie tego nie życzę.

01:13:04 - 01:13:09

Piotr Zgorzelski

Panie pośle Kaleta, proszę nie dyskutować w tym momencie, przyjdzie czas na dyskusję.

01:13:09 - 01:15:32

Urszula Pasławska

W związku z tym to jest pytanie o wartości szacunku do kobiety I do jej samostanowienia I szacunku do rzeczywiście płodu. Ja to rozumiem I ja się z tym zgadzam. Nie udaje, że ta, że to nie jest kwestia pewnego, pewnego rachunku wartości. Niemniej jednak, jeżeli państwo nie ma wpływu na kobietę w tej sprawie, bo żebyście wiedzieli, kobieta zrobi wszystko, żeby mieć dziecko, Przytyjesz 100 kilogramów, będzie leżała całą ciążę, zrobi wszystko absolutnie, żeby mieć dziecko. I to potwierdzi każda kobieta, która dziecka pragnęła, to też zrobi wszystko, żeby tego dziecka nie mieć.

I to jest pytanie o to, jak państwo ma się zachować w tej sprawie. Czy państwo uda, że tematu nie ma, zamknie oczy I stwierdzi, że tych kobiet nie widzi, czy jednak dostrzeże I zapewni im bezpieczną opiekę medyczną? To jest pytanie tylko I wyłącznie, tylko I wyłącznie o to. Polskie Stronnictwo Ludowe wspólnie z Polską 2050 przygotowało ustawę, która jest nieidealna dla wszystkich ze stron. Ona przywraca kompromis, tak zwany kompromis przed wyroku Trybunału Konstytucyjnego.

Ale wiecie, co było wartością tego kompromisu? Że on obowiązywał, że on zyskał pewien szacunek I wy podnieśliście rękę na ten kompromis, podnieśliście rękę na ten szacunek. Dlatego w tej sprawie kluczowe będzie głosowanie rozwoju plus. I zwracam się przede wszystkim do rozwoju plus. To od waszych głosów, nie tylko w tych głosowaniach, ale również przyszłych, od rzucenia weta ewentualnego prezydenta zależy los kobiet.

Wielokrotnie posłowie prawicy, którzy opuścili Prawo I Sprawiedliwość, mówią o tym, że był to błąd, że był to błąd Prawa I Sprawiedliwości I że namawiali Jarosława Koczyńskiego do tego, aby ustąpił, aby przestał. Dzisiaj macie, macie szansę być prawdziwym rozwojem plus, a nie tylko małym PiS-em. Dziękuję.

01:15:33 - 01:15:36

Piotr Zgorzelski

Pani poseł Wanda Nowicka przedstawi stanowisko klubu Lewica.

01:15:38 - 01:18:29

Wanda Nowicka

Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. 23 lata temu w tej izbie przyjęto represyjną ustawę antyaborcyjną, która pozbawiła Polek ich prawa do decydowania o swoich najbardziej intymnych, osobistych sprawach. I ta ustawa naraziła nas wiele szkód, mnóstwo kobiet, o czym mieliśmy okazję przekonać się już wielokrotnie. Ale nawet ta drastyczna ustawa nie pozbawiła Polek możliwości przerwania ciąży wtedy, kiedy płód był poważnie uszkodzony. I choć nie działało to w sposób efektywny I wystarczający, jednak taka możliwość istniała.

Tymczasem nawet ta możliwość przerwania ciąży wtedy, kiedy płód był obarczony ogromną wadą, choć była ogranicza, ograniczająca prawa kobiet. Jednak to, co stało się w dokładnie 3 lata temu, kiedy niehaniebny Trybunał Pani Przyłębskiej przyjął decyzję o pozbawieniu Polek w możliwości przerwania ciąży z powodu wad embriopatologicznych. To było coś, czego kobiety znieść nie mogły I protesty, które trwają już od tych ponad dwudziestu lat, nasiliły się ogromnie. No, co, o czym to świadczy, że niestety nasz parlament, nasz, nasz parlament w ogóle nie słucha kobiet I społeczeństwa. Ale mamy dzisiaj tę możliwość, żeby ten projekt ustawy, który teraz dyskutujemy, on jest absolutnie nie, bardzo trudnym projektem dla osób, które od lat walczyły o o prawo, o legalną aborcję dla dla Polek, jednak coś zmienia.

Nie jest to wystarczające. Jest to poniżej aspiracji I potrzeb życiowych I zdrowotnych kobiet. Tym niemniej może ma potencjał zmiany zmiany sytuacji części kobiet. I jeżeli ta ustawa, nad którą dzisiaj dyskutujemy, mogłaby uratować, choć bądź wesprzeć jakąś kobietę w jej trudnej sytuacji, kiedy ciąża jest obarczona wadami embriopatologicznymi, tę ustawę trzeba przyjąć I mam nadzieję, że Wysoka Izba ją przyjmie.

01:18:29 - 01:18:34

Speaker 52

Pani poseł Joanna Wicha, kontynuacja wystąpienia klubowego.

01:18:40 - 01:19:59

Joanna Wicha

Panie marszałku, wysoka izbo. Mówimy tutaj tak wiele o tym, że młode kobiety w Polsce nie rodzą dzieci, a tak mało mówimy o ich bezpieczeństwie. O tym, że kobiety planujące ciążę pytają, czy powikłań nie przypłacą życiem. Zagrożenie życia lub zdrowia kobiety w ciąży już teraz jest przesłanką do legalnej aborcji. Mamy jednak przepisy w kodeksie karnym, które pomoc w aborcji każą więzieniem.

Mówimy o strachu, który może opóźniać decyzję. Opóźniać do momentu, kiedy na ratunek kobiety będzie już za późno. Jako pielęgniarka wiem, jak ważne w opiece medycznej jest zaufanie do personelu. A personel musi podejmować decyzje na podstawie wiedzy medycznej, kierując się bezpieczeństwem kobiety, a nie strachem przed odpowiedzialnością karną, nie ideologią. Dlatego potrzebujemy tej ustawy.

Usuwamy przepis karzący za pomoc kobiecie w przerywaniu ciąży. Wyraźnie wyłączamy odpowiedzialność lekarza, pielęgniarki, położnej za przerywanie ciąży w następstwie procedury potrzebnej do ochrony zdrowia I życia ciężarnej. Procedowana zmiana wychodzi poza szpital. Procedowana ustawa kończy z sytuacją, w

01:20:00 - 01:21:02

Joanna Wicha

Jest wspieranie kobiety w przerwaniu ciąży. W obliczu jednego z najbardziej restrykcyjnych praw antyaborcyjnych w Europie powstały w Polsce sieci wzajemnej pomocy. Wolontariuszki przekazują informacje, pomagają zdobyć tabletki. Wiedzą, że pomoc nie może czekać, aż konserwatywni politycy, głównie starsi panowie, którzy mogą swobodnie decydować o swoim ciele, przestaną narzucać reszcie społeczeństwa swoje wartości. Przeciwnicy praw kobiet potrafią głośno krzyczeć I zastraszać.

My będziemy konsekwentnie dawać im opór. Muszą państwo pamiętać, że zakaz nie sprawia, że Polki nie korzystają z aborcji. Sprawia, że nie otrzymują pomocy, na jaką zasługują. Dekryminalizacja to nie jest tak duży krok, jakim marzymy. Lewica chce europejskiego standardu legalnej aborcji, a nawet część, ale nawet częściowa zmiana, którą możemy dziś wywalczyć, ma znaczenie dla kobiety potrzebującej pomocy.

Dlatego klub lewicy popiera w całości

01:21:02 - 01:21:07

Piotr Zgorzelski

Pani poseł Karina Anna Bosak przedstawi stanowisko klubu parlamentarnego Konfederację.

01:21:10 - 01:26:27

Karina Bosak

Panie marszałku, wysoka izbo. Jest coś szczególnie niepokojącego w świecie, w którym przemoc staje się codziennością. Możemy się do niej niejako przyzwyczaić. Możemy przestać na nią reagować. Możemy wreszcie zacząć usprawiedliwiać ją słowami, które brzmią niewinnie.

Tylko do czego to prowadzi? W świecie ciągle dzieje się wiele zła. Media praktycznie codziennie donoszą o kolejnych tragediach. Wojna, agresja, przemoc, o których ciągle słyszymy, zaczynają osaczać nas z każdej strony. Wojna Rosji z Ukrainą, ataki dronów, alerty czy też inne dotychczas nam nieznane obce akty krwawej przemocy w szkołach.

Jeszcze niedawno rodzice bali się posłać dzieci do szkoły w obawie o ich życie. Nie mieści nam się to w głowach, prawda? Tymczasem dziś w tej izbie z naszym udziałem dzieją się rzeczy potworne. Właśnie teraz, gdy debatujemy o tym, komu odebrać prawo do życia, gdy debatujemy o tym, kto nie może mieć prawa, by się narodzić. Są wśród nas osoby, które w aborcji widzą tylko kwestię światopoglądu I rzekomego prawa kobiet do wyboru.

Wydawałoby się, że w świecie tak doświadczonym przemocą, z tak trudną historią, nie trzeba już nikogo przekonywać, jak wielką wartością jest ludzkie życie. Aborcjoniści próbują przedstawiać tę debatę jako kwestię ograniczającą się jedynie do praw kobiet, do prawa do decydowania, do samostanowienia. Chcąc zalegalizować aborcję, próbują nas przekonać, że prawo do samostanowienia jest koniecznym warunkiem szczęścia. Więcej, że samowystarczalność jest szczęściem. Od lat, w szczególności od czasów czarnych marszów, przekaz aborcjonistów jest jasny, dziecko jest zagrożeniem.

Jest zagrożeniem dla twojego zdrowia, dla twojej urody, dla twojej kariery, dla twoich marzeń, dla twojego szczęścia. Tymczasem jest to perfidne kłamstwo. Filozofia samowystarczalności I samorealizacji jako źródła szczęścia kobiety to 1 wielka manipulacja. Po co są wam te ustawy? Po co, skoro już teraz jesteście na tyle bezczelni, że wbrew prawu stawiacie sobie abortomaty, wspieracie lekarzy zabijających dzieci w dziewiątym miesiącu ich życia I robicie z tego uśmiechnięte happeningi.

Śmiejecie się Polakom prosto w twarz. To wszystko na naszych oczach. Wszystko dzieje się wbrew prawu, które chroni życie od chwili poczęcia. Uczyniliście zaborcję, happening, pełen niewinnej krwi. To, co robicie, to normalizacja przemocy, to eskalacja agresji.

Wabicie I kusicie. Oszukujecie osamotnione kobiety, mamiąc je wizją łatwiejszego życia, a na końcu porzucacie je z rozpaczą, z poczuciem winy, z tęsknotą, Nie umieją sobie poradzić aż do końca życia. Jak bardzo jest to ponure. A tymczasem, paradoksalnie, najwięcej odwagi współcześnie kosztuje kobietę, aby być matką. Wbrew mainstreamowi, wbrew aborcjonistom, którzy zabijają w kobiecie nie tylko rozwijające się w niej, nienarodzone, niewinne dziecko, ale I matkę.

Matką się mniejsza, ubliża, z matek się szydzi. Chciała, to teraz ma. Niech sobie radzi. Z matek się drzwi, zamiast otoczyć się największym szacunkiem I możliwie najszerszym wsparciem. A prawdziwe piękno kobiety I prawdziwa potęga kobiecej siły wypływa z miłości.

Z miłości, która w niej drzemie od zawsze I budzi się w niej szczególnie wtedy, gdy staje się matką. Świat nie zna większej odwagi I siły niż siła miłości do najsłabszych, do najbardziej bezbronnych I do niewinnych. Czy damy kobiecie powód, by uwierzyła, że macierzyństwo nie musi oznaczać samotności, lęku I rezygnacji z własnych marzeń? To, co się zmieniło w naszych czasach, to to, że żeby zamiast wspierać kobiety, my potęgujemy ten lęk. Ale ta ustawa nie dotyczy tylko kobiet.

Ona dotyczy również ojców, którzy przez aborcję tracą swoje dzieci. 2 lata temu po pierwszej debacie aborcyjne dostałam dziesiątki, jak nie setki wiadomości od was, panowie. Od ojców. Ojców dzieci, które wbrew ich woli zostały zabite. Ci mężczyźni też niejednokrotnie są w rozpaczy.

Ojcowie nienarodzonych martwych dzieci. Tęsknią za nimi, choć ich nigdy nie poznali. Ich serce szuka ich na spacerach, na ławkach, na pustych huśtawkach. Tak samo jak serce matki, które do końca życia będzie pamiętało o dziecku, które w sobie nosiła. O życiu, które było całkowicie w jej rękach, całkowicie bezbronne I całkowicie od niej zależne.

Mężczyźni, czy naprawdę chcecie mieć związane ręce I musieć się biernie przyglądać, jak o życiu I śmierci waszego dziecka decyduje oszukana kobieta, która uwierzyła w kłamstwo? Przecież to wy jesteście szczególnie wezwani do tego, by bronić ludzkiego życia zawsze, gdy dotyka go przemoc. Panie marszałku, wysoka izbo. Człowiek nie staje się człowiekiem dopiero wtedy, gdy potrafi mówić I bronić swoich praw. Człowiek jest człowiekiem również wtedy, gdy jest całkowicie bezbronny.

Konfederacja składa wnioski o odrzucenie obu projektów w całości.

01:26:30 - 01:26:41

Piotr Zgorzelski

Przyjmuję wnioski. Dziękuję. Dziękuję I zapraszam panią poseł Ewę Szymanowską do zaprezentowania stanowiska klubu Centrum.

01:26:41 - 01:29:27

Ewa Szymanowska

Szanowny panie marszałku, wysoka izbo, w imieniu klubu parlamentarnego Centrum. Przedstawiam stanowisko wobec projektów ustaw zawartych w drukach nr 611300 e 202 oraz 223300 e 203. Zanim zacznę swoją wypowiedź, chciałabym się odnieść do tego, co powiedziała posłanka Karina Bosak o tych licznych wiadomościach od mężczyzn, którzy odnosili się do tego, że ich dzieci zostały abortowane. Chcę pani powiedzieć o pani koledze z klubu, który przyszedł do mnie, kiedy jeszcze byłam w Polsce 2050 I składałam, składaliśmy ten wniosek. Ja się pod nim osobiście nie podpisałam, ale składaliśmy wniosek o przywrócenie kompromisu.

Ten poseł powiedział do mnie tak, słuchaj, czy tam jest tylko powrót do kompromisu? Powiedziałam tak. I opowiedział mi sytuację kobiety, koleżanki, która chciała usunąć dziecko, bo dostała informację, że są wady płodu I że to dziecko będzie na trwałe uszkodzone, będzie niepełnosprawne. Chciała usunąć. Jej partner powiedział, nie, masz chodzić, będziemy wychowywać.

I jaka jest historia dalsza tej kobiety? Ta kobieta została sama, sama z dzieckiem, które wymaga stałej opieki. To jest właśnie odpowiedzialność wielu mężczyzn, którzy są po tej stronie, konfederatów, którzy myślą, że kobiety to są po prostu tylko do rodzenia, ale jak jest problem, to odchodzę, umywam rączki. Więc chciałabym powiedzieć, czy matka, która pomaga swojej córce w dramatycznej sytuacji, powinna odpowiadać przed sądem, czy kobieta, która dowiaduje się, że jej dziecko ma ciężką, nieodwracalną wadę, powinna zostać pozbawiona prawa do decyzji, co dalej z przebiegiem jej ciąży? To nie są pytania teoretyczne.

Za nimi stoją prawdziwe historie kobiet I ich rodzin. Zacznę od depenalizacji. Depenalizacji, kiedy ktoś pomaga kobiecie, zawiezie ją na zabieg. Wykona telefon I przetłumaczy rozmowę z kliniką aborcyjną, dokona przelewu na tabletki aborcyjne. Za to ludzie dostają wyroki w Polsce.

Naprawdę? To jest powód do tego, żeby doprowadzać do tego, że ktoś ma sprawę karną I później jest w rejestrze osób skazanych? To jest naprawdę nie... Absolutna bzdura. Powinniśmy to zmienić, dlatego tak ważny jest ten projekt.

Tak ważne jest to, żeby nie karać ludzi za coś takiego, że się pomogło, że się. Nie, pomogło się po prostu, chociażby za pomocą na panią,

01:29:28 - 01:29:30

żeby pani nie dyskutowała,

01:29:30 - 01:29:58

Ewa Szymanowska

bo to nie jest ten To jest decyzja kobiety. Jeżeli kobieta się decyduje na aborcję, to ktoś bliski ma prawo jej pomóc. Tak samo, jeżeli chodzi o 2. Projekt, który przywraca tutaj tą trzecią przesłankę. To wy jako Prawo I Sprawiedliwość doprowadziliście do piekła kobiet, do tego, że tyle z nas wyszło na ulicę I protestowało.

Bo zaburzyliście coś, co było od lat ustalone. Ten kompromis, z którym ja

01:29:58 - 01:30:01

Speaker 63

osobiście

01:30:00 - 01:30:28

Ewa Szymanowska

Pewnie gdybym miała dokonać aborcji, to pewnie z innego powodu niż te 3 przesłanki bym nie zrobiła, ale jestem za dwunastym tygodniem, bo uważam, że jeżeli kobieta chce usunąć ciążę, to powinna mieć do tego prawo. A wy tego zakazujecie. Wy nawet nie chcecie ten. Płodu, proszę pani. Płodu.

12. Tydzień żyje poza organizmem kobiety? Proszę pani, w każdym razie szanowni państwo, my jako

01:30:28 - 01:30:30

klub Stanowisko klubu.

01:30:30 - 01:30:39

Ewa Szymanowska

My jako klub parlamentarny Centrum będziemy głosować w całości za jednym I drugim projektem, bo uważamy, że decyzje kobiet powinny być.

01:30:39 - 01:30:45

Piotr Zgorzelski

Dziękuję bardzo. Pani poseł Maja Ewa Nowak przedstawi stanowisko klubu Polska 2050.

01:30:49 - 01:36:04

Maja Nowak

Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. 6 lat temu wychodziłam na ulicę razem z tysiącami kobiet, które poczuły, że ktoś próbuje odebrać nam coś naprawdę ważnego. To nasza godność, poczucie bezpieczeństwa I prawo do decydowania o własnym życiu. Protestowałyśmy w deszczu, w zimnie, w pandemii. Protestowałyśmy razem z naszymi mężami, partnerami, przyjaciółmi.

Tak panie pośle, z dziećmi także, dzieci protestowały także. Nigdy nie przypuszczałam jednak, że 6 lat później będę stała tutaj na sejmowej mównicy I wciąż będziemy rozmawiać o tym, jak jak naprawić to, co wydarzyło się dwudziestego drugiego października 2000 dwudziestego roku. Przez te 6 lat zmieniło się naprawdę wiele. Zmienił się rząd, zmieniła się większość parlamentarna, ale 1 niestety się nie zmieniło. Polki nadal czekają.

Czekają na prawo, które nie będzie potęgowało ich strachu, na państwo, które w najtrudniejszych momentach ich życia będzie je wspierało, a nie stawiało pod ścianą. I chciałabym, żebyśmy dzisiaj niezależnie od tego, po której stronie tej sali siedzimy, pamiętali, że za każdą naszą decyzją stoją prawdziwe kobiety. Odniosę się tutaj do słów pani poseł Bosak. Pani poseł mówiła dużo o tych najbardziej bezbronnych, ale pani poseł nie wie, kto jest najbardziej bezbronny. Nie jest pani na szczęście matką głęboko niepełnosprawnego dziecka, nie wie pani, co to jest bezradność I bezbronność tych kobiet.

Te kobiety, tym kobietom państwo nie jest w stanie pomóc tak, żeby mogły czuć się tak jak pani poseł powiedziała prawdziwymi kobietami. One są przywiązane do łóżek umierających dzieci, często dlatego, że nie mogły podjąć innej decyzji, mimo że wiedziały, co je czeka w przyszłości. W klubie Polska 2050 są ludzie o różnych poglądach, także w sprawach w kwestiach światopoglądowych. I nie zamierzamy udawać, że wszyscy myślimy identycznie, ale jest coś co nas łączy rozsądek, szacunek do drugiego człowieka I przekonanie, że prawo powinno uwzględniać przede wszystkim aktualną wiedzę medyczną, a nie wyłącznie przekonania polityków. Możemy różnić się w ocenie tego, jak daleko powinniśmy się, jak daleko powinny sięgać te przepisy dotyczące przerywania ciąży, ale nie powinniśmy różnić się w jednej sprawie.

Kobieta musi mieć zapewnione bezpieczeństwo, a lekarze możliwość podejmowania decyzji medycznych bez strachu przed odpowiedzialnością karną. Być może ja sama chciałabym, żebyśmy poszli w tej ustawie o krok dalej, a może nawet o kilka kroków I nie ukrywam tego, ale nie zamierzam też udawać, że powrót do przepisów sprzed 2000 dwudziestego roku jest spełnieniem wszystkich oczekiwań. Jednak dzisiaj w poczuciu odpowiedzialności nie tylko za to, co ja bym chciała I wiele moich koleżanek I kolegów, ale także za to, co jesteśmy rzeczywiście w stanie zrobić, co możemy zmienić, bo możemy tutaj dzisiaj wygłosić, każdy z nas może wygłosić najpiękniejsze przemówienia, możemy składać najdalej idące projekty, możemy zbierać za nie brawa, tylko co z tego będą miały kobiety. Czy to coś zmieni? Czy zmieni się choć 1 przepis?

Dzisiejszy skład Sejmu, skład Senatu, konieczność uzyskania podpisu prezydenta to realia, których nie możemy zignorować. Dlatego uważamy, że trzeba szukać rozwiązań, wokół których możliwe jest zbudowanie większości. I właśnie temu służą projekty, o których dzisiaj rozmawiamy. Nie twierdzimy, że są to rozwiązania idealne, ale czy naprawdę mamy czekać na idealne warunki polityczne, podczas gdy kobiety czekają na jakąkolwiek realną zmianę? Nie chcę za kilka lat ponownie stanąć czy tutaj, czy wychodzić na ulicę z innymi kobietami I tłumaczyć, dlaczego znowu się nie udało.

Chcę, żebyśmy wreszcie mogli powiedzieć, zrobiliśmy coś konkretnego. Jako Polska 2050 mówiliśmy również o referendum. Wspólnie z Polskim Stronnictwem Ludowym proponowaliśmy, aby obywatele mogli bezpośrednio wypowiedzieć się w sprawie prawa do przerywania ciąży. Wiemy, że wokół tego pomysłu są ogromne emocje, wiemy, że nie wszyscy się z nim zgadzają, ale uważamy, że tak fundamentalny spór, który od lat dzieli polskie społeczeństwo, powinien zostać poddany również bezpośredniej ocenie obywateli. I na koniec chcę wrócić do tych kobiet, które 6 lat temu protestowały, do tych wszystkich kobiet, które marzły, mokły, krzyczały, protestowały, które miały dość tego, że ich w życiu decyduje się bez ich głosu.

Nie chcę im dzisiaj mówić, że muszą jeszcze poczekać, bo nie udało nam się porozumieć. Chciałabym, żebyśmy wszyscy mogli im powiedzieć, że pamiętamy, dlaczego wtedy wychodziły na ulice I nie zapomnieliśmy o tym, kiedy weszliśmy do Sejmu. Być może dzisiaj nie uda nam się zrobić pięciu kroków naprzód, ale zróbmy przynajmniej 1. Polska 2050 złoży 2 poprawki do tej ustawy. Jedną, która pomoże kobietom korzystać szybciej ze wsparcia psychologicznego.

Dziękuję bardzo. Dziękuję.

01:36:04 - 01:36:14

Piotr Zgorzelski

Dziękuję bardzo. Pan poseł Jarosław Sachajko przedstawi stanowisko Koła Demokracja Bezpośrednia. Panie

01:36:16 - 01:38:54

Jarosław Sachajko

marszałku, wysoka izbo. Mówicie, że kobieta ma prawo decydowania o własnym ciele I zdrowiu. Oczywiście, że ma, ale o własnym ciele I zdrowiu. Dziecko w jej łonie to nie jest jej ręka ani dodatkowy narząd. To odrębne życie ludzkie, zależne od matki, ale odrębne.

Czy zależność od drugiego człowieka odbiera nam prawo do życia? Przecież człowiek sparaliżowany, ciężko chory, wymagający karmienia, lekarstw, całodobowej opieki też ma prawo do życia. Czy dlatego, że jest niesprawny chcecie dać prawo do zabijania go? Dzisiaj chcecie zlikwidować karalność za pomaganie w nielegalnym zabijaniu dzieci w łonach matek. A co jutro?

Zlikwitujecie kary za pomoc w zabijaniu ciężko chorych rodziców, bo są zależni, bo są ciężarem? Dokąd doprowadzi ta wasza pokręcona logika? To już było. Niemcy zabijali osoby niepełnosprawne. Przyjrzyjcie coś sobie akcję t 4.

Wówczas Niemcy też mówili, że to dla ich dobra. W Polsce kobieta, która nie chce wychowywać dziecka niepełnosprawnego czy jakiegokolwiek może po porodzie pozostawić je pod opieką szpitala I nie ma żadnych konsekwencji. Pomyślcie o profesorze Stevenie Hoffningu, człowieku dotkniętego ciężką chorobą, postępującą chorobą, ale on zmienił nasze rozumienie wszechświata. Pomyślcie o Niku Wójciciu. Urodził się bez rąk, bez nóg, a swoimi wystąpieniami dał nadzieję milionom ludzi.

Ilu wybitnych naukowców, pisarzy, mówców, wspaniałych ludzi nie dostałoby nawet szansy na życie, gdyby ktoś wcześniej uznał, że są zbyt chore, zbyt niepełnosprawne, zbyt dużym ciężarem. Nie wolno mierzyć wartości ludzkiego życia stanem zdrowia, diagnozą ani stopniem niepełnosprawności. Pytam was, kto dał wam moralne prawo do decydowania, które życie zasługuje na ochronę, a które nie? Zamiast zapewnić rodzinom rehabilitację, pomoc, opiekę, bezpieczeństwo, proponujecie możliwość zabijania dziecka I tyle. To nie jest miara postępu cywilizacji.

Miarą cywilizacji jest to, jak traktujemy najsłabszych, chorych, niepełnosprawnych. Nie bawcie się w Boga, nie decydujcie, które dzieci zasługują na życie, a które mają umrzeć. Należy chronić kobiety, wszystkie kobiety, również chore I niepełnosprawne, również te w łonach matek. Mając to na uwadze, składam wniosek o odrzucenie tych projektów w drugim czytaniu. Dziękuję.

01:38:58 - 01:39:04

Piotr Zgorzelski

Proszę teraz panią poseł Marcelinę Zawiszę o przedstawienie stanowiska klubu Koła Razem.

01:39:10 - 01:39:59

Marcelina Zawisza

Szanowny panie marszałku, wysoka izbo, nie będę odnosić się do tych projektów, bo omawialiśmy już dziesiątki razy. To są kolejne czytania tych samych projektów, które również w poprzedniej kadencji były procedowane. Czas na procedowanie ustaw liberalizujących dostęp do aborcji był przed wyborami prezydenckimi, ale wtedy woleliście, żeby wasz kandydat Rafał Trzaskowski odgrywał rolę największego konserwatysty, najjaśniejszej Rzeczypospolitej I nie można było procedować nic, co mogłoby ten wizerunek zburzyć. Zamiast wysłać projekty do Senatu I pokazać, że istnieje realna szansa ich uchwalenia, jeżeli tylko wybory prezydenckie zostaną wygrane, to schowaliście je do szuflady. Wybory prezydenckie przegraliście.

A ponieważ idą wybory parlamentarne, coś trzeba pokazać. Żeby nie było, że nic nie zrobiliście. A przecież wszyscy wiemy, że to jest dla was tak ważny temat,

01:40:00 - 01:41:35

Marcelina Zawisza

Na 2 lata zamroziliście komisję, która miała je procedować. Więc idą wybory, pojawiają się protesty, coś trzeba ruszyć, ale co? I tutaj pojawiają się gierki polityczne, z którymi się nawet nie kryjecie. Zacytuję wam fragment bardzo śmiesznego podcastu politycznego, gdzie pani redaktor Adeta Zalewska opowiada o relacji, którą marszałek Czarzasty według niej opowiada swoim współpracownikom ze spotkania z Donaldem Tuskiem. Pan Marszałek rzekomo mówi, wyobraź sobie, że masz przed sobą głodnego człowieka, przed tym głodnym człowiekiem kładziesz 3 bułki I nagle jedną bułkę mu zabierasz.

Czy naprawdę Donald wyobrażasz sobie, że ten głodny człowiek nie podziękuje za te 2 bułki, tylko będzie patrzył na tę jedną, którą mu zabierasz? To naprawdę pokazuje, jak cynicznie traktujecie kobiety, jak instrumentalnie podchodzicie do tego, co sami im obiecaliście. Premier Tusk w filmikach, na wiecach, w kampanii opowiadał, że liberalizację załatwi od ręki, nawet nie w te mityczne już 100 dni. Gdy mieliście szansę zrobić coś, gdy miało to znaczenie, to temat wyboru kobiety poświęciliście dla strategii politycznej. Trzeba to powiedzieć wprost, te projekty nie są tym, co obiecaliście swoim własnym wyborcom.

I ponieważ zamiast je procedować przed wyborami prezydenckimi, procedujecie je teraz tylko I wyłącznie po to, żeby zagrać pod publiczkę. Zostaną one zabetowane, bo przegraliście bój o pałac prezydencki. I to jest naprawdę żenujące, że wtedy, kiedy była szansa zawalczyć, wy tę walkę poddałyście.

01:41:38 - 01:41:43

Piotr Zgorzelski

I pan poseł Marcin Józef Faciuk, poseł niezrzeszony, wygłosi swoje oświadczenie.

01:41:43 - 01:44:52

Marcin Józefaciuk

Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Popieram prawo kobiety do przerwania ciąży, popieram kierunek obydwu projektów. Oczekuję jednak, że przy tworzeniu współczesnego prawa dostrzeżemy również ojców. Od ojca oczekujemy wsparcia I odpowiedzialności. Słusznie, ma pomagać partnerce rozumieć jej emocje, być oparciem.

A kiedy sam przeżywa kryzys, jego potrzeby schodzą na dalszy plan. Za poparcie kierunku zmian usłyszałem ironię o ludzkim panu. Ojciec ma wszystko udźwignąć, a pomoc dla niego staje się problemem. Tak wygląda równość w praktyce, prawda? Mężczyzna może szanować decyzję kobiety I przeżywać własny ból.

Potrzebuje wiedzy jak ją wspierać. Czasem sam potrzebuje psychologa, ma do tego prawo. Być może czekał na to dziecko, przygotowywał się do ojcostwa, układał sobie plany. Poszanowanie decyzji partnerki nie sprawia, że te emocje znikają. Oczekiwanie, że wszystko przemilczy, utrudnia mu szukanie pomocy.

Dlatego złożyłem 2 poprawki. 1. Zapewnia dobrowolną konsultację z osobą wskazaną przez kobietę, również ojcem dziecka, za zgodną, za zgodą obojga, z możliwością cofnięcia zgody, z ochroną prywatności I bez opóźnienia świadczenia za zgodą partnerki. Mężczyzna powinien też rozumieć, przez co będzie przechodzić I jak jej może pomóc. 2.

Daje ojcu samodzielny dostęp do pomocy psychologicznej po przerwaniu ciąży, poronieniu czy też trudnej diagnozie prenatalnej, także po rozstaniu. Projekt wspomina on o osobie najbliższej I ja oczekuję natomiast jednoznacznej gwarancji dla ojca, który zgłasza się sam. Obie poprawki odrzucono, są dzisiaj wnioskami mniejszości. Podczas komisji padło pytanie o czyny karane. Używanie tego przypadku przeciwko wsparciu ojców uważa, uważam za argument głupi, wręcz idiotyczny.

Sprawca powinien ponieść odpowiedzialność karną I zostać objęty odpowiednią terapią, aby nigdy już więcej nie popełnił tego czynu. Ale nie o tym jest mowa w moich poprawkach. Wysoka Izbo, Komisja nie obradowała przez ponad 2 lata. 2 lata, a teraz macie czelność pouczać nas, że prawo musi być uchwalone. Znamy stanowisko prezydenta, ma konstytucyjne prawo weta, czy nam się to podoba, czy nie.

Jaką przedstawiono drogę do wejścia tych ustaw w życie? W mojej ocenie w ten sposób procedowania ujawnia cyniczną grę nastrojami kobiet I mężczyzn. Podsyca konflikt, mobilizuje elektoraty, pozwala uspokajać polityczne sumienia, niechęć do przejęcia, do przyjęcia poprawek wspierających ojców, tylko tę ocenę wzmacnia. Obywatele mają prawo wiedzieć, dlaczego po dwóch latach bezczynności właśnie teraz narzucacie taki pośpiech. Oczekuję odpowiedzi na to pytanie z sali sejmowej.

Wtargnięcie do szpitala w Oleśnicy pokazało realne zagrożenie dla pacjentek I personelu. Kobiety korzystające z legalnych świadczeń potrzebują ochrony już dzisiaj. A jak konkretnie pomożecie im teraz, również jeśli te ustawy nie wejdą w życie? Jeżeli finałem będzie przewidywane weto, przeciwnicy liberalizacji ogłoszą zwycięstwo, zwolennicy prawa do wyboru znów zobaczą brak sprawczości. Wy będziecie mogli powiedzieć próbowaliśmy.

Kobiety I mężczyźni pozostaną ze swoimi problemami. Od przyjęcia moich dwóch wniosków mniejszości uzależniam głos za projektem o planowaniu rodziny. Ojciec ma być wsparciem, zapewnijmy to wsparcie także jemu. Dziękuję.

01:44:53 - 01:45:13

Piotr Zgorzelski

Bardzo dziękuję. Szanowni państwo, przywitajmy znajdujących się na galerii naszych gości z powiatu lubelskiego, którzy przybyli na zaproszenie pana posła Henryka Smolarza. Witamy bardzo serdecznie I przystępujemy do pytań. Ustalam czas na zadanie pytania 1 minuta. Jako 1.

Pani poseł Jolanta Niezgocka, Koalicja Obywatelska.

01:45:16 - 01:46:10

Jolanta Niezgodzka

Szanowny panie marszałku, panie ministrze, wysoki sejmie. 6 lat temu polityczny Trybunał na wniosek PiS-u zaostrzył I tak już bardzo restrykcyjne prawo aborcyjne w Polsce. Protestowałyśmy wtedy na ulicach, bo tylko kobieta powinna mieć prawo do decydowania o własnym zdrowiu I o własnym życiu. I dziś chcemy przywrócić trzecią przesłankę jako absolutne minimum, ale to nie kończy naszej walki o legalną, bezpieczną I dostępną aborcję do dwunastego tygodnia. I to samo dotyczy dekryminalizacji pomocnictwa.

Kobieta w Polsce nie jest karana za za przerwanie ciąży, dlatego każda osoba, którą która ją wspiera w tej decyzji, jej mąż, partner, siostra, koleżanka czy mama także nie powinny ponosić takiej odpowiedzialności. Te 2 ustawy to oczywiście nie jest pełna realizacja naszych postulatów, to nie jest pełna realizacja postulatów Polek, ale to jest absolutne minimum, ważny I niezbędny krok, do którego państwa dzisiaj solidarnie na tej sali wzywam.

01:46:10 - 01:46:12

Pan poseł Władysław Dajczak.

01:46:17 - 01:47:21

Władysław Dajczak

Szanowny panie marszałku, Wysoki Sejmie, to kolejna cyniczna gra, to kolejny scenariusz, który już wielokrotnie był przerabiany, kiedy apogeum osiąga nieudolność tej koalicji w zarządzaniu państwem, walą się finanse publiczne, wali się służba zdrowia, ludzie tracą pracę, o czym dzisiaj było mówione, to wtedy sięgamy po ustawę, która ma wzbudzić emocje, ma przykrywać tą nieudolność tej koalicji, która doprowadziła Polaków do tragedii, bo Polacy przez lata będą za to płacili. Co proponujecie dzisiaj? Wtedy, kiedy w Polsce życie poczęte, także w fazie prenatalnej, jest chronione przez przepisy rangi konstytucyjnej, prawo karne, prawo cywilne. Wy chcecie wprowadzić ustawę, która jest po prostu schizofrenii prawnej do polskiego porządku legislacyjnego. Chcecie powiedzieć, że lekarzom na przykład, że czyn, który zrobiliście jest zabroniony prawnie, ale nie będziecie za niego karnie odpowiadali.

To nie jest, drodzy państwo, dekryminalizacja. To jest dekryminalizacja bez legalizacji.

01:47:21 - 01:47:23

Speaker 70

Pan poseł Robert Gontarz.

01:47:29 - 01:48:34

Robert Gontarz

Szanowny panie marszałku, wysoka izbo, cóż za potworne pomylenie pojęć. Wy dziś przedstawiacie partnera, który namawia, a często przymusza swoją partnerkę, młodą dziewczynę często, która jest w ciąży, do tego, żeby dokonała aborcji I wy przedstawiacie go jako bohatera. To nie jest żaden bohater, to jest zwykły tchórz, bo mężczyzna powinien brać odpowiedzialność za swoje dzieci, powinien brać odpowiedzialność za wychowanie swoich dzieci I nie mówię tego jako poseł, tylko mówię to jako ojciec dwóch małych synków. Tak samo wy dziś mówicie o tym, że matka, ojciec, który pomaga młodej dziewczynie usunąć swoje dziecko, dokonać aborcji, że pomaga, że wspiera. Ci rodzice wyrządzają największą krzywdę swojej córce.

Dziadkowie nie są od tego, żeby pomagać swoim dzieciom, swoim dzieciom zabijać wnuki. Przeciwnie, dziadkowie są od tego, żeby w chwili, kiedy potrzebna jest pomoc, pomagać te wnuki wychowywać. Mają większe doświadczenie życiowe. Nie ma nic wspanialszego niż rodzicielstwo. Żaden sukces zawodowy nie jest tak wspaniały w odrobinie jak rodzicielstwo.

Nie można popierać takich rozwiązań.

01:48:35 - 01:48:36

Pani poseł Katarzyna Kotula.

01:48:42 - 01:49:45

Katarzyna Kotula

Panie marszałku, wysoka izbo, aborcja powinna być legalna, bezpieczna, darmowa I dostępna I wszyscy w to wiemy, ale 2 ustawy, które będziemy dziś wieczorem głosować I które procedujemy są o tym, kto ma prawo podejmować decyzje w tej sprawie. To są ustawy, w których państwo mówi kobietom, ufamy wam, to jest wasz wybór. Ja chcę żyć w państwie, w którym każda kobieta, która trafia do gabinetu ginekologicznego, poznaje fakty na temat swojego stanu zdrowia, a lekarz pyta, jak mogę pani pomóc, jak mogę panią wesprzeć? Powrót do trzeciej przesłanki to nie jest ustawa marzeń lewicy, ale jest w tej ustawie aborcja farmakologiczna, dlatego zagłosujemy za. A dekryminalizacja pomocnictwa w aborcji to powiedzenie mężom, partnerom, matkom, koleżankom, przyjaciółkom, które zawożą kobiety na aborcję, które im pomagają.

Nie jesteście przestępcami. Aborcja nie zniknie tylko dlatego, droga prawicowa, że zamkniecie, zamkniecie oczy. Drogie kobiety, ufamy wam, chcemy żebyście to wy podejmowały te decyzje.

01:49:46 - 01:49:47

Pan poseł Przemysław Witkiewicz.

01:49:51 - 01:51:06

Przemysław Wipler

Panie marszałku, wysoka izbo. Polska wyludnia się w zastraszającym tempie. W tym roku ubędzie

180000 Polaków. To tak jakby umarło całe miasto Olsztyn, wszyscy jego mieszkańcy. Dlaczego w Wysokiej Izbie nie skupiamy się na tym, co zrobić, żeby w Polsce rodziło się więcej dzieci, żeby pomagać tym rodzinom, które chcą mieć więcej dzieci, by wspierać te matki, tych przyszłych rodziców, którzy boją się przyjąć dziecko na świat z uwagi na sytuację ekonomiczną, społeczną, w której funkcjonują. Dlaczego Wysoka Izba pracuje nad projektami, które mają umożliwić zabijanie nienarodzonych dzieci, tych, za którymi nie stanie nikt, tych, którym nie pomoże nikt. Dlaczego chcecie przeprowadzić ustawy, do których jest bardzo, bardzo wiele, bardzo poważnych pytań o charakterze merytorycznym?

Czy projektodawcy potrafią wskazać obiektywne kryterium, które odróżnia dopuszczalne przerywanie ciąży z powodu ciężkiej wady płodu od niedopuszczalnej dyskryminacji człowieka ze względu na niepełnosprawność. Dlaczego stan zdrowia dziecka ma decydować o zakresie ochrony prawnej? Takich pytań moglibyśmy zadać dziesiątki, ale jest podstawowe, po co to robicie, skoro ta ustawa zostanie I tak nieuflowana albo zawetowana I bardzo dobrze, ponieważ trzeba chronić życie wszystkim Pani Boże,

01:51:06 - 01:51:07

już pani może nie ma.

01:51:11 - 01:52:14

Ewa Szymanowska

Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Mam pytanie przede wszystkim do posłanek I posłów, którzy zamierzają głosować przeciwko tym ustawom. Czy naprawdę uważacie państwo, że ojciec, który zawiezie córkę na zabieg przerwania ciąży, przyjaciółka, która pożyczy pieniądze na zakup tabletek aborcyjnych, albo partner, który pomoże kobiecie w najtrudniejszym momencie jej życia, czy ci ludzie powinni stanąć przed sądem karnym? Bo właśnie takie działania w określonych okolicznościach mogą być dziś uznane za pomocnictwo w nielegalnym przerwaniu ciąży. Ale mówimy też o świadomej chęci usunięcia ciąży, a osoba, która pomaga, pomaga, wspiera kobietę, którą zawozi, na przykład na zabieg.

I 2. Pytanie jakim prawem chcecie decydować za kobietę, która dowiedziała się, że jej dziecko ma śmiertelną wadę I odbierać jej możliwość do podjęcia decyzji? Czy naprawdę uważacie, że strach przed prokuratorem I sądem jest właściwą odpowiedzią państwa na ludzkie dramaty? Dziękuję.

01:52:15 - 01:52:17

Pani poseł Wioletta Tomczak.

01:52:18 - 01:52:53

Wioleta Tomczak

Szanowny panie marszałku, państwo ministrowie, wysoka izbo. Po prawej stronie dzisiaj widzimy parlamentarzystów, którzy z bardzo dużym prawdopodobieństwem już w ciąży nie zajdą, ani tej ciąży nie sprowokują. Ale to oni chcą decydować o tym, czy ich dzieci, koleżanki tych dzieci, czy moje dzieci, gdy staną przed bardzo trudnym wyborem, kiedy ta ciąża starzyła się w wyniku gwałtu, kiedy ta ciąża starzyła się

01:52:53 - 01:52:54

wyniku gwałtu.

01:52:54 - 01:53:22

Wioleta Tomczak

W czy czy doprowadziła do tego, że ten płód trzeba urodzić na przykład z otwartą czaszką? Ma zostać właśnie zakończona tym, że trzeba być bohaterką. Państwo tego nie będą przeżywać, ale nasze dzieci mogą. I my dzisiaj możemy właśnie im ten los odmienić, żeby takich tragicznych chwil nie musiały przeżywać. Dziękuję bardzo.

01:53:22 - 01:53:23

Pan poseł Jarosław Sachajko.

01:53:28 - 01:54:30

Jarosław Sachajko

Panie marszałku, wysoka izbo. Kobieta ma prawo decydować o swoim ciele, ale tylko o swoim. Dziecko w jej łonie to odrębne życie ludzkie, choć zależne od matki. Czy zależność od drugiej osoby odbiera prawo do życia? Sparaliżowany ojciec, ciężko chora matka też potrzebuje karmienia, lekarstw, całodobowej opieki.

Czy uważacie, że wolno ich zabijać? Dzisiaj, dzisiaj chcecie znieść karanie za pomoc w zabijaniu dzieci. Co jutro? Jak daleko się posuniecie w swojej popapranej, przepraszam, logice? Historia zna już tragedię ludzi uznanych za niegodnych życia z powodu choroby I kalectwa.

Nie wolno mierzyć wartości życia ludzkiego stanem zdrowia ani stopniem niepełnosprawności. Dlatego pytam, kto dał wam moralne prawo decydowania, że chore lub niepełnosprawne dziecko nie zasługuje na życie? Dzisiaj powinniśmy tu debatować o pomocy kobietom, o wsparciu kobiet, aby chciały mieć dzieci, a wy rozmawiacie o tym, je zabijać.

01:54:31 - 01:54:33

Piotr Zgorzelski

Pani poseł Katarzyna Maria Piekarska.

01:54:38 - 01:55:50

Katarzyna Piekarska

Szanowny panie marszałku, szanowny panie marszałku, panie, panowie posłowie. Obradujemy dzisiaj nad projektami dotyczącymi zmian w tak zwanej ustawie aborcyjnej I każdy wyraz w tym zdaniu powinien być wykrzyknikiem, bo mamy 21. Wiek, a my debatujemy nad kwestią, czy wolno zmuszać kobiety do znoszenia cierpienia. Decydujemy o tym, czy prawo wprowadzone po nieludzkim wyroku tak zwanego Trybunału Konstytucyjnego, nakazujące donoszenie ciąży obarczonej ciężką, nieuleczalną, letalną wadą płodu nadal będzie zezwalać na znęcanie się nad kobietami, czy to prawo odrzucimy. Wada letalna, czyli inaczej śmiertelna, to najczęstsza z wad powstałych w życiu.

To najcięższa z wad powstałym w życiu płodowym. Obarczony nią płód umiera już w macicy kobiety lub wkrótce po urodzeniu, niezależnie od podjętego leczenia. Współczesne możliwości diagnostyki prenatalnej pozwalają jednak na wczesne wykrycie tego rodzaju wad. Ten projekt jest także o tym, czy kobiety nadal będą umierać tak jak umarła pani Iza z Pszczyny I czy skończymy piekło kobiet?

01:55:50 - 01:55:52

Pan poseł Marek Szubocz.

01:55:53 - 01:56:59

Marek Subocz

Panie marszałku, wysoki Sejmie, łapy precz lewico I hipokryci PSL od dzieci I rodzin. Robicie z aborcji temat zastępczy. Chcecie przykryć afery I fatalną politykę finansową waszego rządu. 282000000000 złotych planowanego deficytu w 2000 dwudziestym siódmym roku. Oto budżet ministra Andrzeja Dziury-Domańskiego za tę nieudolność zapłacą Polacy ich dzieci I następne pokolenia spłacając wasze długi wraz z odsetkami a wy proponujecie rozszerzenie możliwości przerywania ciąży ze względu na ciężkie wady lub chorobę dziecka.

To ustawowe przyzwolenie na zabijanie nienarodzonych dzieci z powodu ich stanu zdrowia. Przypominam artykuł 38. Konstytucji, Rzeczpospolita zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia. Artykuł 30. Konstytucji nakazuje chronić jego przyrodną godność.

Legalizacją zabijania dzieci nienarodzonych próbujecie przykryć swoją wyjątkową nieudolność w zarządzaniu finansami państwa I doprowadzenia do Marcin

01:56:59 - 01:57:00

Szenwesa, Końcówka,

01:57:08 - 01:58:20

Sylwester Tułajew

Panie marszałku, wysoka izbo, sprzeciwiam się tym projektom. Życie człowieka od poczęcia zasługuje na ochronę także wtedy, gdy diagnoza jest dramatyczna, jego obrona wymaga odwagi. Koalicjo rządząca miarą odpowiedzialności państwa jest to, jak chroni się najsłabszych. Dziecko przed narodzeniem nie upomni się o swoje prawa, dlatego my tutaj mamy obowiązek stanąć w jego obronie. Artykuł 18.

Konstytucji obejmuje ochronę I opiekę rodziny, macierzyństwa, rodzicielstwa. Artykuł 38. Zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia. Traktujmy te zobowiązania poważnie. Dlatego domagam się realnego wsparcia kobiet w trudnej sytuacji, w trudnej ciąży, dostępu do leczenia, opieki psychologicznej I pomocy rodzinom wychowującym dzieci z niepełnosprawnościami.

Państwo musi być przy nich każdego dnia. Nie zgadzam się na aborcję ani na osłabianie ochrony dzieci nienarodzonych. Życie ludzkie nie może być przedmiotem politycznego targu. Zagłosuję przeciwko tym projektom.

01:58:20 - 01:58:22

Pani poseł Dorota Olko.

01:58:26 - 01:59:32

Dorota Olko

Panie marszałku, wysoka izbo. Kilka kroków od Sejmu działa przychodnia ABO, tak? Wszyscy o tym wiemy, bo prawicowi fanatycy kilka razy w miesiącu urządzają im I wszystkim dookoła piekło. A ja bym chciała powiedzieć co to tak naprawdę jest za miejsce. To jest miejsce, w którym te spory prowadzone na tej sali zderzają się z realnym życiem kobiet.

Działają tam wrażliwe, dzielne dziewczyny, które pomagają kobietom. Takim, które z jakiegoś powodu zdecydowały się przerwać ciążę I nie chcą przechodzić przez to same. Ale nie tylko im. Także takim, które doświadczyły poronienia I spotykają się z niezrozumieniem, z podejrzliwością I boją się zachodzić w kolejne ciąże. To tak a propos wspierania dzietności, o którym panowie mówili.

I ta ustawa o dekryminalizacji jest między innymi po to, żeby nie były ciągane po sundach, żeby mogły spokojnie pomagać kobietom dalej. I mam apel szczególnie do tych osób, które się wahają jak zagłosować. Pójdźcie dzisiaj tam do nich. Miejcie odwagę posłuchać o realnych historiach kobiet, które tam przychodzą. A jak nie macie odwagi, to ja chętnie pójdę tam z wami.

01:59:32 - 01:59:33

Pani proszę,

01:59:33 - 01:59:38

Dorota Olko

żeby się Bo nie mam wątpliwości, że musimy jako kobiety trzymać się razem, jak słucham panów na tej sali. Dziękuję.

01:59:42 - 02:01:00

Lidia Czechak

Szanowny panie marszałku, ja zacznę od hasła, szanujmy polskie kobiety. Żyjemy w dwudziestym pierwszym wieku, kobiety są świadome, odpowiedzialne I potrafią podejmować decyzje dotyczące swojego życia oraz macierzyństwa. Jeżeli kobieta nie planuje ciąży, ma prawo korzystać z dostępnych metod antykoncepcji. Wstyd,

Po prostu. Już nie zgadzam się na przedstawianie polskich kobiet jako osób nieodpowiedzialnych, dla których aborcja jest jedynym rozwiązaniem w przypadku nieplanowanej ciąży. Nie wolno obrażać ani oceniać wszystkich kobiet przez pryzmat jednej debaty światopoglądowej. Więc mam pytanie dla wnioskodawców, w jaki sposób proponowane przepisy mają zapewnić realizację konstytucyjnej zasady ochrony życia ludzkiego wynikające z art. 38 Konstytucji, skoro projekt przewiduje rezygnację z odpowiedzialności karnej za przerwanie ciąży przed upływem dwunastu tygodni, nawet gdy następuje ona z naruszeniem przepisów ustawy.

Oraz 2. Całkowicie chcecie uchylić art. 152 par. 2 kodeksu karnego, który przewiduje odpowiedzialność za udzielenie pomocy w przerwaniu ciąży z naruszeniem ustawy oraz nakłaniania do tego. W związku z tym mam pytanie, jakie mechanizmy obrony kobiet przed naciskami ze strony partnerów, członków rodziny oraz innych osób przewidują wnioskodawcy, którzy proponując zniesienie odrębnej odpowiedzialności karnej za nakłanianie do przerywania ciąży.

Dziękuję.

02:01:02 - 02:02:16

Maria Koc

Dziękuję panie marszałku. Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Aborcja jest złem. Aborcja to jest śmierć niewinnego dziecka. Nie płodu, ale niewinnego dziecka.

Kobieta, która dokonuje aborcji, nie przestaje być matką, staje się matką zabitego dziecka. Ale na szczęście, tak Jezus Maria. Ale na szczęście, szanowni państwo, polska konstytucja chroni życie od momentu poczęcia aż do naturalnej śmierci I nic tego, nic tego nie zmieni. Dlatego państwo doskonale wiecie, że ta dyskusja nie ma tutaj sensu, bo świetle polskiej konstytucji zabijanie dzieci jest bezprawne. Szanowni państwo, ale wam wali się, wam rządzącym wali się sufit na głowę.

Skandal goni, skandal, z niczym sobie nie radzicie, dlatego szukacie tematów zastępczych. A wiecie dobrze, że mierzymy się jako Polska z kryzysem demograficznym I zamiast tutaj w Sejmie mówić o tym, jak afirmować macierzyństwo, afirmować rodzicielstwo, afirmować rodzinę, zachęcać Polaków I stwarzać im warunki do tego, aby w Polsce rodziło się więcej dzieci. To wy promujecie aborcję

02:02:16 - 02:02:17

w śmierć Aleksandra Panie

02:02:21 - 02:02:46

Aleksandra Kot

marszałku, panie ministrze, wysoka izbo. Bardzo dobrze pamiętam 22. Października 2000 dwudziestego roku, kiedy zobaczyliśmy jak łatwo tchórzliwie można tylnymi drzwiami ograniczyć prawa kobiet. Niedawno wasz były premier przyznał, że ten wyrok Trybunału Konstytucyjnego miał ratować poparcie dla Prawa I Sprawiedliwości, kiedy spadło po piątce dla zwierząt. Czyli w sposób instrumentalny wykorzystaliście zdrowie, życie I bezpieczeństwo kobiet.

02:02:46 - 02:03:03

Speaker 87

Ten projekt ustawy to jest absolutne minimum. Jeśli nie jest przestępstwem przerywanie własnej ciąży, tym bardziej nie powinno być przestępstwem wspieranie kogoś w tej decyzji. Lekarze też nie mogą bać się pomagać kobietom. Nie naprawicie już tego błędu z 2000 dwudziestego roku, ale dzisiaj możecie zachować się przyzwoicie.

02:03:03 - 02:03:06

Piotr Zgorzelski

Pani poseł Wioletta Maria Kulpa.

02:03:10 - 02:04:21

Wioletta Kulpa

Panie marszałku, wysoka izbo. Przypadek przerwania ciąży w trzydziestym szóstym tygodniu w Oleśnicy pokazuje, że pytamy o konkretne sytuacje. Jakie przepisy zagwarantują ochronę życia dziecka zdolnego do życia poza organizmem matki? W projekcie lewicy uchyla się cały artykuł 152 paragraf 2, obejmujący również nakłanianie do aborcji. Projekt nie ustanawia granicy tygodnia ciąży dla uchylanego przestępstwa pomocnictwa, Jak po zmianie będzie chronione dziecko zdolne do samodzielnego życia poza organizmem matki przed działaniami osób pomagających w niezgodnym z ustawą o przerwaniu ciąży.

Ale po co ta ustawa? Po co te ustawy? Otóż na czwartek w całym kraju zaplanowano strajki kobiet pod hasłem Czerwona Kartka za aborcję. Co, chcecie się pochwalić przed swoimi wyborcami? Aborcja statystycznie rośnie.

W szpitalach w 2000 dwudziestym drugim roku wykonano 452 aborcje. W 2 23 509, w 2 24 793, w 2 25 851, a w pierwszej połowie 2000 e 26 było ich aż 573. Celebrujcie życie, a nie śmierć. Dziękuję.

02:04:21 - 02:04:23

Speaker 86

Pani poseł Anna Ewa Cicholska.

02:04:29 - 02:05:23

Anna Cicholska

Panie marszałku, wysoka izbo, może czas najwyższy, abyśmy się skupili na rozbudowie systemu wsparcia materialnego, psychologicznego, medycznego dla rodzin wychowujących dzieci z niepełnosprawnościami, zamiast oferować aborcję jako rozwiązanie systemowe. Odwracacie uwagę. Mamy trudną sytuację w szkołach, dzieci przy, nie mają zapewnionego bezpieczeństwa. Może właśnie taka debata jest potrzebna, jak zapewnić bezpieczeństwo nauczycielom, rodzicom, dzieciom. To teraz jest potrzebne, a nie debata, jak mamy zabijać dzieci.

Nie, nie zgadzamy się na to. Nie dla zabijania, nie dla

02:05:23 - 02:05:25

Speaker 85

aborcji. Kobieta to mówi.

02:05:26 - 02:05:29

Piotr Zgorzelski

Pani, przepraszam bardzo, pan poseł Patryk Jaskulski.

02:05:29 - 02:06:27

Patryk Jaskulski

Bardzo dziękuję. Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Poseł Gontas kilka chwil temu powiedział, jestem oburzony tymi słowami, że chcemy pomagać tym, którzy chcą przymuszać kobiety do aborcji. Nikt, no to nie o tym jest ten projekt ustawy. My nie chcemy decydować za kobiety.

O tym jest ten projekt ustawy, żeby kobiety miały po prostu wybór, ale wy już chcecie przymuszać I przymusiliście kobiety do wielkich tragedii. To wy chcieliście decydować za kobiety I zmusiliście je na dramat. Poseł Morawiecki kilka tygodni temu powiedział, że on żałuje, że to był błąd, że ten wyrok został wydany, na polityczne zamówienie Jarosława Kaczyńskiego. Dziś wy z rozwoju Plus, czyli z PiS-u bis, możecie ten błąd naprawić. To jest ten moment, w którym możecie odciąć pępowinę od złych decyzji, które były narzucane przez ludzi, którzy nie lubią kobiet.

02:06:27 - 02:06:34

Speaker 89

Możecie zagłosować za prawami kobiet, dać im wybór. Bardzo proszę o poparcie tego projektu ustawy.

02:06:35 - 02:07:34

Grzegorz Lorek

Panie marszałku, panie ministrze, wysoka izbo, szanowni państwo. Amerykanie Hris, przebieg Ayron Manna w rekordowym czasie. Pablo to znany hiszpański aktor, a Mandline robi światową karierę jako modelka. Wszyscy mają zespół Downa. Nikt ich nie zabił w imię ideologicznego szaleństwa.

W Polsce lewica chce zabijać dzieci z wadami genetycznymi w łonie matek. Projekt ustawy poszerzający dostęp do aborcji który wyjęto z zamrażarki po dwóch latach a tak podobno tego chcieliście 2 lata czekały aby Polacy znów się zażarcie o to kłócili to odwracanie uwagi od prawdziwych problemów Największej w historii drożyzny, rachunków za ogrzewanie, przewyższających emeryturę, masowych zwolnień przez upadające firmy, które nie wytrzymują ECOHAR-a czy ETS-u. Podstawowym prawem każdego człowieka jest I zawsze będzie prawo do życia. Handlowanie życiem nienarodzonych, żeby ocalić władzę, to największa podłość, jaką widziałam na tej sali.

02:07:34 - 02:07:36

Pani profesor Sylwia Bielawska.

02:07:42 - 02:08:42

Sylwia Bielawska

Szanowny panie marszałku, panie ministrze, wysoka izbo. Na tej sali w tej kadencji zasiada trzystu piętnastu mężczyzn. Trzystu piętnastu mężczyzn, których, zakładam się, większość ma nawet problem z przyjęciem tabletki na nadciśnienie, z których część pozostawiła swoje partnerki, których część ma problemy z płaceniem alimentów, ale za to są specjalistami od tego, że wychodzą tutaj I mówią nam o tym, że wady płodu nie są podstawą do tego, żeby kobieta mogła podjąć jakże ważną dla niej decyzję. To nie są wasze decyzje. Wy nigdy nie zajdziecie w ciążę I wy nigdy tak trudnych decyzji nie będziecie musieli podejmować.

Dlatego zostawcie tę decyzję kobietom. Możecie mieć swoje opinie, ale to nie jest wasza decyzja. A ja obiecuję wam, że wtedy, kiedy będziemy głosować I rozmawiać o prostacie, to my się również nie będziemy wypowiadać. Dziękuję.

02:08:42 - 02:08:43

Pan poseł Marcin Warchoł.

02:08:47 - 02:09:59

Marcin Warchoł

Panie marszałku, wysoka izbo. Niemcy kiedyś chcieli mieć czyste, rasowo zdrowe społeczeństwo I dlatego wprowadzili sterylizację osób głuchoniemych I niewidomych I dawać by się mogło, że te czasy barbarzyńskie bezpowrotnie minęły, ale niestety koalicja trzynastego grudnia swoimi projektami aborcyjnymi niestety nam o tym dziś przypomina, że te czasy wracają. Prawo to narzędzie kształtowania sumień. Dziś koalicja chce mieć społeczeństwo całkowicie amoralne I bezduszne I dlatego wraca z projektem aborcji na życzenie. Statystyki z Funduszu Zdrowia mówią jasno, pokazują, że wystarczy mała furtka do obchodzenia prawa jak wytyczne Ministerstwa Zdrowia, żeby te sumienia skutecznie zagłuszać.

Liczba aborcji rośnie. Psychiatrzy są zasypywani prośbami o wystawienie opinii o zagrożeniu ciążą zdrowia psychicznego. Dostają je nawet mailem I z takim świstkiem można dziś zabić nienarodzone dziecko. Ale nie ma czegoś takiego jak prawo do aborcji I nigdy nie było. Wy te sumienia dziś chcecie zagłuszyć.

Dzieci zabijecie, ale sumień nie zagłuszycie I będą wam zawsze przypominać każdego dnia.

02:10:02 - 02:10:05

Speaker 93

Chyba, że ktoś nie ma sumienia, to nie ma żadnych

02:10:05 - 02:11:09

Katarzyna Osos

Szanowny panie marszałku, wysoka izbo, po wyroku trybunału w 2000 dwudziestym roku 1000 kobiet wyszło na ulice, żeby politycy je usłyszeli. I naprawdę my możemy godzinami debatować, ale kobiety nie mogą czekać latami. Bo dlaczego wyszły? Wyszły nie dla kaprysu. Wyszły, bo się bały o siebie, swoje córki, siostry, przyjaciółki.

Wyszli też z nimi mężczyźni, którzy szanują, wspierają I kochają swoje partnerki. Polska ma 1 z najbardziej restrykcyjnych praw aborcyjnych na świecie. Tylko, że zakazy nie eliminują aborcji. Za to dokładają kolejne dramaty, strach I cierpienie. Kobieta, która dowiaduje się o tragedii swojej ciąży, nie potrzebuje prokuratora.

Potrzebuje lekarza, wsparcia, bezpieczeństwa I możliwości podjęcia decyzji co dalej. Nie trzeba popierać aborcji, żeby szanować prawo kobiety I jej rodziny do własnych decyzji. Każdy z nas ma sumienie I każdy niech żyje zgodnie z własnym sumieniem, ale sumienie jednego czy drugiego polityka nie powinno decydować o życiu I zdrowiu innych.

02:11:09 - 02:11:11

Pan poseł Piotr Kaleta.

02:11:15 - 02:12:12

Piotr Kaleta

Panie marszałku, Wysoka Izbo o aborcji zostało powiedziane już bardzo dużo, ale w takim razie skoro dzisiaj panie zadają tutaj te pytania, to zadajmy takie proste pytania. Jesteście matkami, babciami. Czy wasze dzieci zwróciły już się do was słuchając was w tych w tych w tych debatach? Mamo, babciu, mamo przede wszystkim, czy może ty chciałaś mnie kiedyś też zabić? Miałaś takie myśli?

Czy to są właśnie te sprawy, które żeś się już ze swoimi dziećmi poruszały? Ja tego nie rozumiem, że co się dzieje, że jeżeli zaczynamy rozmawiać o tak ważnych sprawach, sprawy życia, wy zostawiacie wszystko inne jak wściekłe, jakby się nie miały nic innego do roboty, tylko krzyczycie zabić dzieci. Proszę państwa, zdarzyło się tak, że zostało zamordowane wiele dzieci na świecie, a może wśród tych dzieci był ktoś, kto by przyniósł nam lekarstwo na raka? Lekarstwo na inne dolegliwości współczesne, chociażby na kłamstwa Donalda Tuska. Może kogoś takiego żeśmy już zabili.

02:12:13 - 02:12:22

Speaker 98

Właśnie coś takiego może już się stało. I 1 pytanie do pani Kotuli. Co to znaczy bezpieczna aborcja? To znaczy, że bezpiecznie można zabić dziecko? Za takie słowa to powinno się dopierdalić.

02:12:22 - 02:12:24

Bożenna Lisowska.

02:12:28 - 02:13:30

Bożena Lisowska

Panie marszałku, wysoki Sejmie. Kobiety, u których badania prenatalne wykazują ciężkie wady płodu, nie powinny być zmuszane do heroizmu. Projekt przywraca przesłankę embriopatologiczną, gdy wyniki badań wykazują nieodwracalne wady płodu. Lekarz, pielęgniarka, położna ratujący zdrowie, a często życie kobiet, ciężarnych nie powinni działać pod groźbą odpowiedzialności karnej. Ten projekt to porządkuje.

Ustawa przywraca kobietom, ale także personelowi medycznemu elementarne bezpieczeństwo I poczucie do respektowania praw podstawowych, a obywatelom przywraca zaufanie do systemu ratującego życie w Polsce.

02:13:31 - 02:13:33

Pani poseł Agnieszka Górska.

02:13:34 - 02:13:35

A życie to jest rokowanie życia.

02:13:37 - 02:13:41

Speaker 99

Zmarła matka, zostawiła czworo dzieci, a mogła żyć?

02:13:45 - 02:14:50

Agnieszka Górska

Wysoka Izba Koalicjo zwana obywatelską. Niekonstytucyjne zmiany, które proponujecie to oczywiste łamanie prawa, ale to również pokazanie Polsce I polskiemu społeczeństwu niebezpiecznego paradoksu. Prawo ma gwarantować bezkarność za jego łamanie. Druki 611 I 223 nie są kosmetycznymi zmianami przepisów. To fundamentalna zmiana granic odpowiedzialności za działania związane z przerywaniem ciąży, z zabijaniem bezbronnego życia.

A przecież artykuł 38 polskiej konstytucji gwarantuje każdemu człowiekowi prawną ochronę życia. Nie ma tam zapisu o prawie do aborcji. Jest zapis o prawie do życia I tego powinniście bronić, życia od poczęcia do naturalnej śmierci. Nie można ignorować wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 2000 dwudziestego roku, jak to cały czas robicie I przywracać unicestwianie życia tylko ze względu na chorobę czy niepełnosprawność.

02:14:50 - 02:14:51

Pani poseł, bo

02:14:51 - 02:14:59

Agnieszka Górska

usalo podejrzenie takiego faktu. Jest to obowiązujące prawo I żadne wasze zaklęcia tego nie zmienią. Dziękuję.

02:15:04 - 02:16:12

Małgorzata Tracz

Panie marszałku, wysoka izbo. Kiedy prawica raz za razem podnosiła rękę na prawa kobiet, nie siedziałam w domu, byłam na ulicy. Protestowałam w 2000 szesnastym roku w czarny poniedziałek. Byłam na protestach w 2000 dwudziestym, gdy zapadł haniebny wyrok pseudo trybunału. Byłam na protestach, gdy kolejne kobiety umierały przez ten pseudowyrok w szpitalach.

Przywrócenie trzeciej przesłanki I dekryminalizacja aborcji, dekryminalizacja pomocy w aborcji, bo o tym mówimy, to nie jest żaden wielki dar. To nie jest łaska. To jest absolutne minimum, minimum, które możemy zapewnić kobietom, którym im jesteśmy winne. To jest fundament bezpieczeństwa, bez którego dla kobiet państwo staje się oprawcą. Ale nasza praca się na tym nie kończy.

Nasza walka o legalną, bezpieczną I bezpłatną aborcję się nie kończy. Razem z wieloma posłankami ZK0Z lewicy, także z posłami będziemy dalej walczyć o to, by kobiety w Polsce mogły mieć swoje prawa.

02:16:12 - 02:16:14

Pani poseł Wagaca Wojtyszek.

02:16:14 - 02:16:16

Speaker 106

Ma takie, że nie ma takich problemów jak pani?

02:16:16 - 02:16:19

Speaker 105

Na taki sam.

02:16:19 - 02:16:21

Speaker 104

Ale pani żyje jakby.

02:16:22 - 02:16:22

Tak, bo każdy

02:16:23 - 02:17:24

Agata Wojtyszek

Panie marszałku, wysoka izbo. Patrzę na te projekty ustaw o przepisach aborcyjnych I pytam, gdzie wy się tak spieszycie? Odpowiedź jest jasna, to debata, to ordynarny temat zastępczy. Aborcyjną zasłoną dymną próbujecie schować przed Polakami katastrofalny stan finansów publicznych I, przepraszam, gigantyczną dziurę budżetową rządu. Ceną za tę cyniczną grę mają zapłacić bezbronne dzieci I polskie kobiety.

Nazywajmy rzeczy po imieniu. Aborcja to zabijanie nienarodzonych dzieci, która uderza w to, co Najświętsze, w naturalną miłość matki do dziecka. Te ustawy niszczą bezwarunkową więź, a dla samych kobiet to potężna destrukcja ich zdrowia, ciała I psychiki. Wysoka Izbo, projekty zawarte w drukach 611 I 223 w sposób oczywisty naruszają artykuł 38. Konstytucji, który gwarantuje prawną ochronę życia każdego człowieka.

02:17:24 - 02:17:31

Speaker 109

Na jakiej zatem podstawie prawnej uznajecie za zasadne dalsze procedowanie przepisów zawartych w tej ustawie?

02:17:31 - 02:17:33

Pani poseł Klaudia Jachira.

02:17:39 - 02:18:49

Klaudia Jachira

Panie marszałku, wysoka izbo. Padło tutaj pytanie, co to oznacza bezpieczna aborcja. Bezpieczna aborcja oznacza to, że kobieta podczas tego zwykłego świadczenia medycznego nie umiera. Tylko tyle I aż tyle. Kobieta też nie przestaje być obywatelką, zachodzi w ciążę.

Nie przestaje być człowiekiem zdolnym do rozumowania. Nie dostaje, co więcej, niektórzy chyba zapomnieli, ubezwłasnowolniona. A co najważniejsze, nie oddaje państwu swojego ciała z chwilą zajścia w ciążę. Co więcej, nie traci też prawa do decydowania, kogo poprosi o pomoc. Ktoś może uważać aborcję za niewłaściwą, ktoś inny za zwykłe świadczenie medyczne.

Pluralistycznym społeczeństwie mamy prawo do swoich przekonań, ale państwo demokratyczne nie ma prawa w te poglądy się wtrącać. Kryminalizacja aborcji utrudnia dostęp do opieki medycznej I sprawia, że kobiety obawiają się szukać pomocy. Dlatego wychodziłyśmy na ulice 10 lat temu, 6 lat temu I będziemy wychodzić tak długo I domagać się swoich podstawowych praw, jak długo będzie to potrzebne. Nawet jeśli ta walka miałaby jeszcze potrwać dekadę albo 2. Nie ma zgody na państwo,

02:18:50 - 02:18:52

Speaker 108

które nas dyskryminuje.

02:18:56 - 02:19:43

Bartłomiej Wróblewski

Panie marszałku, wysoka izbo, prawo do życia jest podstawowym ludzkim prawem. Ono oczywiście jest zapisane w polskiej konstytucji w artykule trzydziestym ósmym, ale nawet gdyby nie było zapisane w prawie pisanym, to ma swoją podstawę, no bo to podstawowe prawo naturalne. Przysługuje każdemu człowiekowi z takiej racji, że jest człowiekiem. To co jest niezrozumiałe w tej dyskusji to to, że próbujemy, czy dyskusja dotyczy ustaw, które przywracają rozwiązania uznane przez Trybunał Konstytucyjny za naruszające polską konstytucję. Jest to więc wyraz pewnego nihilizmu prawnego.

02:19:44 - 02:20:00

Speaker 112

Trybunał Konstytucyjny dwudziestego ósmego maja dziewięćdziesiątego siódmego roku po 1. Stwierdził, że życie ludzkie zaczyna się zgodnie z naukami biologicznymi w momencie poczęcia po 2., że przysługuje od samego początku ochrona prawna w tym ochrona karno

02:20:00 - 02:20:05

Bartłomiej Wróblewski

Prawna państwo próbujecie to odwrócić tak dla życia

02:20:06 - 02:20:08

Piotr Zgorzelski

pan poseł Mariusz Popielasz

02:20:12 - 02:20:13

Panie marszałku Jeśli

02:20:13 - 02:20:26

Piotr Zgorzelski

pan poseł pozwoli, to przywitamy gości z powiatu Maków Mazowiecki, którzy przybyli na zaproszenie pana posła Archatiusza Czartoryskiego. Witamy bardzo serdecznie. Proszę bardzo.

02:20:26 - 02:20:54

Mariusz Popielarz

Panie marszałku, wysoka izbo. Popieram oba projekty, ponieważ stawiają w centrum zdrowie, bezpieczeństwo I godność kobiet. Kobieta w dramatycznej sytuacji potrzebuje pomocy, a jej najbliżsi nie powinni bać się odpowiedzialności karnej za udzielenie jej wsparcia. Lekarz musi mieć warunki do podejmowania decyzji zgodnych z wiedzą medyczną I dobrem pacjentki. Potrzebujemy również przepisów, które zapewnią rzeczywisty dostęp do legalnego przerwania ciąży.

02:20:55 - 02:21:16

Speaker 123

Bez odsyłania od szpitala do szpitala I przeciągania procedur, a przede wszystkim bez upokarzania kobiet. Te projekty to potrzebny krok w, potrzebny krok w stronę państwa, które szanuje kobiety, zapewnia im opiekę I nie zostawia samych w najtrudniejszych chwilach. Apeluję o ich przyjęcie. Dziękuję.

02:21:16 - 02:21:19

Piotr Zgorzelski

Pani poseł Anna Dąbrowska-Banaszek.

02:21:25 - 02:22:00

Anna Dąbrowska-Banaszek

Panie marszałku, wysoki Sejmie. Prawo do życia jest prawem fundamentalnym w stosunku do wszystkich innych praw. Papież Leon XIV wypowiedział te słowa niedawno we Francji. Całkowicie się z nim zgadzam. Nie można nazwać projektu projektem ratunkowym, jeśli jego celem jest zabranie prawa do życia.

Życie jest największą wartością człowieka. Życie rozpoczyna się w chwili poczęcia. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej mówi o okolicznościach, które dopuszczają przerwanie życia poczętego. Zacytuję kolejne słowa Papieża Leona XIV. Nie wszystko, co jest prawnie dopuszczalne, jest moralne.

02:22:01 - 02:22:24

Speaker 124

Dzisiaj próbuje się lekarzom zabrać możliwość korzystania z klauzuli sumienia chronionej art. 53 Konstytucji, potwierdzonej wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 października 2000 e 15 roku. To smutne, że dzisiaj krok po kroku buduje się cywilizację śmierci. Nie tędy droga. Celebrujmy życie, a nie śmierć.

02:22:24 - 02:22:26

Speaker 117

Pani poseł Gabriela Lenartowicz.

02:22:35 - 02:23:40

Gabriela Lenartowicz

Panie marszałku, wysoka izbo. Trzeba przyznać, że pogląd PiS na aborcję to nie obrona życia. To jest obrona nie tylko własnych politycznych interesów. A ilustrują to 2 słowa, strach I hipokryzja. 1., wniosek do Trybunału Konstytucyjnego, bo uznał, że aborcja z powodu ciężkich, nieodwracalnych wad płodu jest niezgodna z konstytucją, którą podpisali posłowie PiS, obecni tu oczywiście.

Wniosek poparło łącznie stu dziewiętnastu odważnych inaczej panów, których, którzy nie mieli odwagi zagłosować w Sejmie I spojrzeć w oczy koleżankom Polkom, ale także ich partnerom. 2. Raz mamy krytykę PiS-u po wyroku Trybunału Konstytucyjnego I jak się bronił Jarosław Kaczyński? No mówił, że w ogóle opowieści o rzekowym całkowitym zakazie aborcji są fikcją, a w ogóle zawsze można skorzystać z przesłanki zdrowia psychicznego. Tymczasem...

02:23:41 - 02:23:50

Speaker 122

I reklamował aborcję na każdym rogu, choćby w Warszawie. Tymczasem takie Dzięki. Wskazanie na dostępność nielegalnej aborcji może zostać

02:23:50 - 02:23:50

Tak, oczywiście.

02:23:50 - 02:23:51

Uznane za pomoc.

02:23:51 - 02:23:55

Speaker 121

Chyba, że Frecy zrobi to ze strachu przed kobietami, a nie w ich obronie.

02:23:55 - 02:24:54

Dariusz Matecki

Panie marszałku, wysoka izbo. Chcecie walczyć o prawa kobiet, to pytanie co zrobiliście w obronie kobiet pokrzywdzonych przez pana Kołodziejczaka, waszego posła I ministra, którego konferencja właśnie w tej chwili za mną trwa. Niestety tchórz nie stawił się na tą konferencję, wysłał jakiegoś dziwnego człowieka, jakiegoś agenta. I pytanie, co zrobiliście w ciągu tych trzech lat rzeczywiście dla kobiet? Bo dzisiaj, kiedy mówimy o Trybunale Konstytucyjnym, kiedy zniszczyliście finanse publiczne, to nagle znowu wyciągacie ustawę, która dotyczy aborcji.

A chcecie tak naprawdę, nie macie szans w ogóle na to, żeby to przeszło, bo to jest oczywiste, że prezydent Karol Nawrocki to zawetuje, ale chcecie Polski, w której chore dziecko ma mniejsze prawo do życia niż dziecko zdrowe. I dla was diagnoza, często błędna, ma być wyrokiem śmierci dla polskiego dziecka. To jest skrajnie obrzydliwe. Ludzie, którzy grają dla kilku procent poparcia życiem polskim dzieci są skrajnie plugawi.

02:24:57 - 02:25:01

Piotr Zgorzelski

Pani poseł Aleksandra Karolina Uznańska-Wiśniewska.

02:25:04 - 02:26:12

Aleksandra Uznańska-Wiśniewska

Panie marszałku, panie ministrze, wysoka izbo. Kobieta podczas badania dowiaduje się, że jej płód ma ciężką, nieodwracalną wadę, że może nie przeżyć porodu, że nie ma ratunku. I wtedy polskie państwo mówi jej, nawet jeśli wiesz, że twoje dziecko umrze zaraz po narodzinach, nie wolno ci przerywać ciąży. Takie opresyjne prawo pozostawił wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 2000 dwudziestego roku, którego skutki naruszyły Europejską Konwencję Praw Człowieka. Dziś rozpatrujemy między innymi przywrócenie możliwości przerywania ciąży w przypadku ciężkich, nieodwracalnych wad płodu lub nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu.

O ciele I o losie kobiety, zarówno w tak dramatycznej sytuacji, jak I w każdej innej, nie może za nią decydować ani polityk, prokurator, ani ksiądz. Polityka powinna być wyrazem autentycznej troski o kobiety, a nie narzędziem dodatkowego strachu I okrucieństwa. Wysoka Izbo, apeluję, przywróćmy kobietom wybór.

02:26:13 - 02:26:21

Piotr Zgorzelski

Pan poseł Marcin Porzucek. Nie ma. Pani poseł Iwona Hartwich. Panie

02:26:24 - 02:27:34

Iwona Hartwich

marszałku, wysoka izbo, to może na początek tak, panie pośle Morawiecki, za pana czasów renta socjalna wynosiła 1400 złotych dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, a za czasów pana premiera Donalda Tuska wynosi 4000 złotych. Jest różnica? Jest. Każda kobieta w Polsce musi mieć prawo do decydowania o sobie. Nikt nie ma prawa zmuszać kobiety do urodzenia dziecka z ciężką, nieodwracalną wadą płodu.

Nie macie prawa zmuszać, a w szczególności wy z PiS I pożal się, Boże, posłowie I posłanki od Morawieckiego, który drwił podczas czterdziestodniowego protestu w Sejmie właśnie z matek dzieci z niepełnosprawnością I ich dzieci, możecie zakrzyczeć, I ich dzieci. O co walczyły? Przypominam, walczyły o 500 złotych do głodowej renty socjalnej dla swoich ciężko chorych, niepełnosprawnych dzieci. Co dostały? Dostały butę, arogancję, poniżenie, zamknięte toalety, nie wpuszczanie rehabilitantów przez 40 dni.

02:27:34 - 02:27:37

Speaker 127

My potrzebujemy dzisiaj rozsądku

02:27:37 - 02:27:38

Proszę mi powiedzieć Jasku.

02:27:38 - 02:27:44

Speaker 128

Zagłosujmy w końcu za tą, za tymi ustawami. Dziękuję. Asystencja jest.

02:27:47 - 02:27:48

Pani marszałku.

02:27:48 - 02:27:49

Jest na 100000 osób.

02:27:49 - 02:27:52

Speaker 129

Wy nie robiliście nic. Konkretnie.

02:27:53 - 02:27:54

Proszę bardzo panie pośle.

02:27:54 - 02:29:01

Michał Jach

Panie marszałku, wysoka izbo. Proszę państwa obserwujemy w dniu dzisiejszym żenujący pokaz hipokryzji strony lewej naszej sceny politycznej. Proszę państwa, to, co, to jakie bzdury I głupoty musimy dzisiaj wysłuchiwać z tej strony, to woła o pomstę do nieba. Państwo, którzy mają pełne usta troski o o prawa kobiet, troski o troski I, ale I również ciągłych pouczań innych, co trzeba zrobić, żeby poprawić życie kobiet, żeby dbać o honor kobiet, żeby ulżyć im w życiu. Pokazujecie ciągle tylko hip, swoją, swoje zakłamanie I wstyd.

W sytuacji, kiedy 1 z waszych najważniejszych do niedawna polityków okazuje się zwykłym, zwykłym dręczycielem kobiet, w sytuacji, kiedy ciągle wychodzą jakieś kwestie dotyczące waszych polityków, nie ma ani słowa potępienia tych polityków przez własnych kolegów.

02:29:01 - 02:29:04

Piotr Zgorzelski

Pani poseł Alicja Łepkowska-Gołaś. Dziękuję.

02:29:07 - 02:30:04

Alicja Łepkowska-Gołaś

Szanowny panie marszałku, wysoka izbo Polska 21. Wiek, a prawa strona sprowadza tą debatę tylko do dyskusji o tym, czy Polki mogą samostanowić o sobie, czy mogą samodecydować o sobie. Czy kobieta jest własnością kobiety? To panu powiem. Pan poseł Gontarz mówił o konstytucyjnej ochronie życia.

Chyba zapomniał o kobietach. My doskonale wiemy, jak decydować. Chcecie grzebać w naszych sumieniach. Gdybyście mieli czyste sumienia, nie miałabym z tym problemu, ale z waszymi brudnymi sumieniami nie chcę dyskutować. Nawet prezes Jarosław Kaczyński mówił, że po co w Polsce aborcja?

Przecież można wyjechać za granicę, ale dlaczego inne państwo ma się opiekować Polkami? Polskimi obywatelkami. To państwo polskie jest do tego zobowiązane. Apeluję również do wszystkich posłów I posłanek, którzy zostali wybrani do tego Sejmu na fali protestów

Kobiet. Zagłosujcie za tą ustawą. Skończcie piekło kobiet.

02:30:04 - 02:30:10

Piotr Zgorzelski

Pan poseł Paweł Bliźniuk. Nie ma. Pan poseł Marcin Porzucek.

02:30:17 - 02:31:22

Marcin Porzucek

Panie marszałku, Wysoki Sejmie, za 29 minut Sejmowa Komisja Finansów Publicznych rozpocznie pracę nad wnioskiem o wotum nieufności wobec Ministra Finansów I Gospodarki Andrzeja Dziury-Domańskiego. To są problemy, którymi żyją Polacy. Rekordowy deficyt budżetowy, rekordowe opłaty za opał. Ceny paliw, które miały wrócić do pięciu, 19 czy chociaż sześciu złotych, a są po 7, 8 złotych za liter. Nie dotrzymaliście obietnic gospodarczych I próbujecie po dwóch latach, dwóch miesiącach I dwudziestu dziewięciu dniach wasza komisja nadzwyczajna do spraw przygotowania regulacji dotyczących aborcji nagle sobie przypomniała, że macie zobowiązania wobec skrajnych swoich wyborców.

I co robicie, dlaczego dzisiaj nad tym debatujemy? Bo za 2 dni będziecie mieli protest. Ustalenia tego protestu, wyzwiska, które pandą, mnie nie dotyczą, ale was będą dotyczyć. I chcecie mieć alibi przed tymi osobami, które będą protestować za 2 dni? Nic nie zrobiliście przez 821 dni.

Dziękuję bardzo.

02:31:22 - 02:31:26

Piotr Zgorzelski

Dziękuję bardzo. W trybie sprostowania pani poseł Kotula 30 sekund.

02:31:27 - 02:32:04

Katarzyna Kotula

Panie marszałku, nie ma posła Kalety, ale chciałabym, żeby to wybrzmiało bezpieczna aborcja to jest aborcja przeprowadzona zgodnie z najnowszą wiedzą medyczną, sprawdzoną metodą, dobraną do etapu ciąży z odpowiednią informacją I dostępem do pomocy w razie potrzeby. Może to być zabieg w placówce medycznej, ale również aborcja farmakologiczna w domu. WHO uznaje takie rozwiązanie we wczesnej ciąży. O bezpieczeństwie nie przesądza sam fakt przebywania w szpitalu, lecz metoda I warunki jej stosowania. Dzisiaj tę aborcję wykonuje garstka lekarzy w polskich szpitalach, a dostęp do aborcji ułatwiają takie organizacje jak aborcyjny Dream Team.

Wy nie jesteście za życiem, wy jesteście przeciwko kobietom.

02:32:04 - 02:32:11

Piotr Zgorzelski

Bardzo proszę teraz pana ministra Arkadiuszem Myrchę, sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości.

02:32:23 - 02:39:59

Arkadiusz Myrcha

Dziękuję bardzo. Panie marszałku, wysoka izbo. Podobnie jak w przypadku, kiedy ten projekt miał 1. Czytanie, ta dyskusja oczywiście wyszła dużo szerzej niż poza ramy kodeksu karnego, o czym stanowi projekt zawarty w druku 611. Ta dyskusja, jak się przeczyta chociażby książki pana profesora Antoniego Dudka, czy prześledzi w ogóle barwne życie parlamentarne, to można zauważyć, że przez te przez 30 lat zarówno lewa, jak I prawa strona posługuje się niezmiennie tymi samymi argumentami.

Zmieniają się politycy, zmieniają się przykłady, zmieniają się cytaty, zmieniają się papieże, ale spór pozostaje cały czas ten sam, gorący. Dlaczego o tym mówię? Bo w tych warunkach szczególnego znaczenia nabiera coś, co zostało przez państwo po prostu roztrwonione I zburzone. To był kompromis. To był po prostu kompromis, który trudny, niesatysfakcjonujący żadne ze stron, zakładam, ale obowiązywał.

Na tym polega kompromis. I dzisiaj ta dyskusja, która się toczy kolejny raz w polskim Sejmie, nie jest oczywiście tylko dyskusją o prawie karnym. Ale dzisiejsza dyskusja jest przykładem dyskusji o odwadze politycznej. O tej, czy siły polityczne, czy parlament ma odwagę podejmować trudne tematy. Nasza koalicja ma taką odwagę.

Państwa koalicja takiej odwagi po prostu nie miała. Dzisiaj pan posłów Wróblewski przywoływał orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z 1997 r. I znając to orzeczenie, państwo nie byliście w stanie I nie przygotowaliście zmian przepisów ustawowych, żeby zrealizować wyrok trybunału z dziewięćdziesiątego siódmego roku. Nie zrobiliście tego. Wielokrotnie to było przywoływane, że państwo zasłoniliście się orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego, nie mając politycznej I cywilnej odwagi podnieść tego tematu w parlamencie, bo nie mieliście.

Bo nie mieliście. I dzisiaj ustami kilku czy kilkunastu radykalnych polityków państwo próbujecie utrzymać coś, na co nie macie większości I nigdy nie mieliście większości we własnym klubie. Gdybyście mieli większość, to państwo byście te zmiany w 2000 piętnastym roku przeprowadzili. Ale wiecie doskonale, że nawet przy waszej wówczas większości nie były, nie było szansy na dokonanie tych zmian. Ja dzisiaj nie wiem po dyskusji w polskim z, w polskim parlamencie, jakie politycy PiS-u I rozwoju Konfederacji mają zdanie na temat tych projektów.

Bo po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego sprzed sześciu lat, Jarosław Kaczyński zaczął się tłumaczyć, że generalnie to nie tak miało być, że to nie taki miał cel być osiągnięty. Dzisiaj Mateusz Morawiecki mówi, że żałuje tamtych decyzji. Ja nie wiem, jakie zdanie ma pan poseł Warchoł. Przecież wiele lat temu jako współpracownik klubu parlamentarnego Palikota, tak, to ten klub składał projekt ustawy, który dopuszczał aborcję do dwunastego tygodnia. I pan wtedy współpracował z takim klubem, nie przeszkadzało to panu.

A dzisiaj pan występuje na mównicy sejmowej I porównuje, porównuje te projekty do nazistowskich Niemiec. Nikt, nikt nie jest w stanie państwu uwierzyć, jakie tak naprawdę macie zdanie na temat tej aborcji. Bo albo zasłaniacie się, albo zasłaniacie się Trybunałem Konstytucyjnym, albo wystawiacie do debaty kilkanaście najbardziej radykalnych osób, a cała reszta to gdzie? Cała reszta gdzie? Jak był omawiany tutaj projekt, aborcja to zabójstwo państwa koleżanki Kaigodek, to odrzuciliście go w pierwszym czytaniu.

To odrzuciliście go w pierwszym czytaniu. Dlaczego? Tak wam się nie podobał, a dzisiaj tyle pięknych słów mówiliście pod adresem artykułu trzydziestego ósmego Konstytucji. Co chwilę zmieniacie zdanie na potrzeby polityczne. Nie potraficie być konsekwentni, a przede wszystkim odważni w stosunku do własnych obywateli I powiedzieć, tak, jako większość, jako, jako klub parlamentarny mamy takie zdanie, ale wy go nie macie.

I dzisiaj, zasłaniając się tym orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego, próbujecie utrzymać to, co garstka waszych polityków wywalczyła, wywalczyła 6 lat temu. Próbujecie to otrzymać, ale my jako policja piętnastego października mamy odwagę polityczną, żeby podejmować trudne tematy. Mamy taką odwagę. Nie zasłaniamy oczu, udając, że pewnych zjawisk nie ma, że pewien problem nie istnieje. Bo milczące państwo skończyło się piętnastego października 2000 dwudziestego trzeciego roku.

I mamy różne pomysły na rozwiązanie tego problemu. To się zgadza. Ale na tym polega kompromis. Czasami tak trudny do osiągnięcia w życiu politycznym. Ale my osiągamy ten kompromis.

Dzisiaj, jako koalicja piętnastego października. Jako klasa polityczna osiągnęliśmy to ponad 30 lat temu. Kruchy I trudny kompromis. Na potrzeby bieżącej polityki zburzyliście to. I dzisiaj jest szansa, żeby częściowo do tego wrócić, żeby wymazać tą winę sprzed kilku lat, żeby zrobić to, czego żałuje Mateusz Morawiecki.

Mam nadzieję, że mówi szczerze, bo aby to miła odmiana. Dlatego nie ograniczajmy się w tej dyskusji tylko do jednej czy drugiej zmiany w kodeksie karnym. Oczywiście. Depenalizacja pomocnictwa przy zachowaniu przepisów o karaniu za przeprowadzenie aborcji. Stypem kwalifikowanym, że jeśli dochodzi do, do takiego, do takiego działania, kiedy dziecko jest zdolne do samodzielnego życia poza organizmem kobiety, kobiety jest przecież typem kwalifikowanym I to pozostaje.

Bo takie, bo takie, takie pytania też padły z tej sali. Przecież te przepisy są proponowane w tym, w tym projekcie. Ale oczywiście najłatwiej poprzerzucać się argumentami natury emocjonalnej, często filozoficznej, w oderwaniu od, w oderwaniu od, w oderwaniu oderwaniu od tych projektów. Panie marszałku, wysoka izbo, ta dyskusja, która pokazuje, że jako koalicja mamy odwagę polityczną mierzyć się z trudnymi tematami, jest też okazją do naprawienia tego, co zostało zepsute przez garstkę polityków, przez garstkę polityków prawej strony, a którzy wykorzystują słabość swoich koleżanek I kolegów, którzy nie chcą publicznie ich z tego tytułu skrytykować albo wyjść przed szereg. My możemy dzisiaj w Sejmie po prostu to zmienić I zachęcam wszystkich do absolutnie szczerej I politycznej odwagi.

02:40:00 - 02:40:13

Piotr Zgorzelski

Panie ministrze, bardzo mądre I prawdziwe wystąpienie. Gratuluję panu. Pani poseł, sprawozdawca komisji pani poseł Wioletta Tomczak.

02:40:20 - 02:40:41

Wioleta Tomczak

Szanowny panie marszałku, państwo ministrowie, wysoka izbo. Dziękuję za tą dyskusję burzliwą, pokazującą, że wciąż mamy polaryzację. 1 strona walczy o życie, 2. Strona walczy o wolności I prawa człowieka.

02:40:42 - 02:40:44

Bezkarny zabijaj.

02:40:44 - 02:44:02

Wioleta Tomczak

My jako Polska 2050 wraz z polskim stronnictwem ludowym, złożyliśmy właśnie ten poselski projekt ustawy tak, żeby naprawić to, zostało zburzone po 1900 dziewięćdziesiątym trzecim roku, dokładnie 6 lat temu, gdy zapadł haniebny wyrok Trybunału Konstytucyjnego Julii Przyłębskiej. I który to wyrok także I państwa politycy, politycy prawej strony, po latach komentowali, że faktycznie trzeba było się wstrzymać, trzeba było nie prowokować. Być może uchroniłoby to państwa przed tym, że ludzie tak gremialnie w dwudziestym trzecim roku poszli do wyborów I zawierzyli, że uda nam się odmienić piekło kobiet, które teraz funkcjonuje. Bo niestety kilka z nich zmarło w wyniku tego, że lekarze się bali, nie wiedzieli co mają robić. Czy mogą, jeżeli były przesłanki ku temu dotyczące zdrowia I życia kobiety, dokonać właśnie aborcji?

Niestety na przykład pani Izabela z Pszczyny jako 1. Z nich tego doświadczyła. I państwo powołują się na to, że dzisiaj akurat debata o ministrze finansów, że kwestia naszego budżetu, że to są sprawy o wiele ważniejsze niż bezpieczeństwo, zdrowie I życie kobiet, tylko zawsze będą sprawy ważniejsze. Zawsze w tej izbie I po to ta izba jest, żebyśmy rozmawiali o rzeczach ważnych. Ale w momencie, kiedy właśnie umierała pani Izabela z Pszczyny czy pozostałe kobiety I dzisiaj ich bliscy patrzą na tą dyskusję, przypuszczam, że myślą sobie, dla nas to było najważniejsze w tym momencie.

I po to zostaliśmy do tej izby wybrani, żeby o tych ważnych sprawach rozmawiać, także o kwestii prawa do aborcji. Dlatego powtórzę raz jeszcze. Ten projekt trzeciodrogowy, bo jego jestem sprawozdawczynią, wychodzi z założenia, że nadrzędną wartością jest bezpieczeństwo kobiety, jej życie I zdrowie. I dzisiaj w tym projekcie są 2 przesłanki. Możliwość dokonania aborcji, która jest wynikiem, gdy ciąża jest wynikiem gwałtu.

I 2. Przesłanka, możliwość dokonania aborcji wtedy, kiedy ciąża zagraża życiu I zdrowiu kobiety, choć niestety właśnie te kilka kobiet zmarło. Tak, ale szanowni państwo, ten projekt, gdybyście się w niego wczytali, pozwala, żeby właśnie kobiety, które decydują się na to, żeby dokonać aborcji po gwałcie, które decydują się na to, żeby dokonać aborcji wtedy, kiedy ta ciąża zagraża ich życiu I zdrowiu. Czy mogą mi państwo nie przeszkadzać? Poproszę Pani

02:44:03 - 02:44:10

Piotr Zgorzelski

poseł, pani, proszę bardzo, aby pani kontynuowała, a państwa posłów proszę o niedogadywanie cały czas.

02:44:11 - 02:47:54

Wioleta Tomczak

Czyli kiedy ta ciąża jest wynikiem gwałtu albo kiedy ta ciąża zagraża życiu I zdrowiu kobiety I kiedy kobieta decyduje się tak, niestety usunę tą ciążę, bo mam już 1, dwoje, troje dzieci I muszę być dla nich matką. I Nie mogę zaryzykować, żeby urodzić kolejne dziecko, bo mogę wtedy zginąć I te już urodzone pozostaną bez matki. To ta ustawa wprowadza na przykład wsparcie psychologiczne dla tej kobiety przez okres sześciu miesięcy. I dla osoby wskazanej przez nią jako osoba najbliższa zgodnie z ustawą o Rzeczniku Praw Pacjenta. Właśnie te poprawki złożyliśmy I państwo tego nie zauważają.

Nie, najlepiej pozostawić, prawda? Jeżeli kobieta była zgwałcona I do tej pory nie mogła utrzymać w odpowiednim terminie właśnie decyzję o możliwości dokonania aborcji, to to państwo twierdzą, no nic się nie dzieje, no przecież gwałt był, nie wiem, prokurator jakiś się udział I nie pozwoli, bo ma prawicowe poglądy na to, żeby wydać taką decyzję, że ciąża jest w wyniku gwałtu, więc kobieta musi właśnie za sprawą osoby najbliższej, przyjaciółki, partnera wyjeżdżać za granicę, kupować tabletki, ktoś je sponsoruje. My dzisiaj możemy to odmienić, my dzisiaj możemy to ustabilizować. A co najważniejsze, my dzisiaj możemy wprowadzić tą przesłankę embriopatologiczną. I tutaj nie chodzi o to, że kobieta ma wybór wtedy, kiedy zdiagnozuje się, że nosi płód z zespołem Downa, bo te dzieci z nami funkcjonują, one są cudowne I ja naprawdę chylę czoła przed każdą matką, każdą rodziną, która wychowuje dziecko z niepełnosprawnościami.

Ale czasem są takie sytuacje, że rodzi się dzieci z otwartą czaszką. Czasem są takie sytuacje, że zmusza się kobiety do heroizmu, żeby urodziły po prostu dzieci, które nawet nie łykną powietrza, od razu umrą I one je muszą nosić pod sercem do ósmego, dziewiątego miesiąca ciąży. Czuć te wszystkie dolegliwości, a na końcu wiedzieć, I tak z tym dzieckiem nie będę. I tak nie ma szans, żeby to dziecko się urodziło, żebym zabrała je do domu, żebym założyła na nie śpioszki, żebym pobyła z nim chociaż dzień czy miesiąc. I szanowni państwo, my nie mamy prawa wskazywać na to, kto ma być, a kto nie ma być bohaterem.

Każdy to rozstrzyga we własnym sumieniu, zgodnie z tym, jakie ma zasoby, jakie ma wsparcie I my jako państwo tego wsparcia powinniśmy jak najwięcej zaoferować I to się dzieje także przez rząd koalic z piętnastego października. Ale dziś, co najważniejsze, to wsparcie psychologiczne I tą trzecią przesłankę embriopatologiczną, także to, żeby lekarze byli konkretnie określeni przez Ministerstwo Zdrowia, którzy to mogą wydawać decyzję właśnie o tym, takiej aborcji można dokonać, czy nie można dokonać, byli wskazani dzięki tej ustawie. Bardzo państwa proszę, żeby państwo potraktowali tą ustawę trzecio-drogową jako ustawę ratunkową, odwracającą tą haniebny wyrok Trybunału Konstytucyjnego I pozwolili kobietom decydować I skupili się na tym, gdzie można je bardziej wesprzeć, a nie zmuszać do tego, żeby były bohaterkami. Dziękuję bardzo.

02:47:54 - 02:49:06

Piotr Zgorzelski

Bardzo dziękuję. Szanowni państwo, na galerii znajdują się uczniowie I nauczyciele z Zespołu Szkół Specjalnych w Zduńskiej Woli, którzy przybyli na zaproszenie pani poseł Jolantę Zięby-Gzik. Witamy bardzo serdecznie. A także na zaproszenie pani poseł Bogumiły Olbryś, młodzież ze szkoły podstawowej w Zaskrodziu gmina Kolno wraz ze wspaniałymi nauczycielkami panią Ewą, Haliną, Teresą, Beatą I dyrektor Marzenką. Witamy bardzo serdecznie.

Zamykam dyskusję. W związku z tym, że w czasie drugiego czytania zgłoszono wnioski o odrzucenie do obu projektów ustaw oraz poprawki do projektu ustawy zawartego w sprawozdaniu w druku numer 3203, Marszałek Sejmu kierują oba projekty ustaw ponownie do komisji nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektów ustaw dotyczących prawa do przerywania ciąży w celu przedstawienia sprawozdania. Przystępujemy do rozpatrzenia czwartego punktu porządku dziennego, sprawozdanie Komisji Zdrowia o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw, druki numer 3000 e e 157300 193. Proszę panią poseł Martę Golbik o przedstawienie sprawozdania komisji.

02:49:09 - 02:49:59

Marta Golbik

Dziękuję panie marszałku. Wysoka Izbo. Mam zaszczyt zaprezentować w wysokiej izbie sprawozdanie z prac Komisji Zdrowia nad rządowym projektem ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw, zawartym w druku numer 3157, jak I zawierającym zgłoszone do niniejszego projektu w toku prac komisji wnioski mniejszości w druku sprawozdania o numerze 3000 e e 193. Omawiany projekt został skierowany do Komisji Zdrowia w ostatnich dniach września I mając na uwadze znaczącą wynikłą z wielu powodów pilność zawartych propozycji legislacyjnych, podjęty przez Komisję Zdrowia podczas następującego bezpośrednio po tamtym momencie posiedzenia sejmu, z czym związany był wniosek o przystąpienie do pierwszego czytania bez zachowania przewidzianego

02:50:00 - 02:53:18

Marta Golbik

Regulaminie Sejmu minimalnego terminu na jego rozpoczęcie od dnia dostarczenia projektu komisji. Wspomniany wniosek wobec braku głosów sprzeciwu spotkał się z akceptacją pełnego... Z pełną akceptacją składu Komisji Zdrowia. Podczas prac komisji zrealizowanych w czasie posiedzenia, siódmego października tego roku, przeprowadzona została debata w sprawie ogólnych zasad projektu, poprzedzona prezentacją uzasadnienia projektu przez pana ministra Tomasza Maciejewskiego. Następnie komisja dokonała szczegółowego rozpatrzenia projektu ustawy.

Zgłoszonych zostało 20 propozycji I poprawek. Finalny, prezentowany obecnie kształt projektu ustawy, uwzględniający część ze zgłoszonych podczas prac komisji poprawek, został poparty w głosowaniu przeprowadzonym przy obecności dwudziestu dwóch posłanek I posłów. W ramach tego głosowania oddano 16 głosów za, 5 głosów przeciw I 1 głos wstrzymujący. Podczas prac komisji licznie również była reprezentowana strona społeczna, która zwracała uwagę na odmienne aspekty proponowanych przepisów, na ich rezultaty, na formułę prac nad samym projektem. Sednem proponowanych przepisów jest ustanowienie nowego zestawu norm dotyczących sposobu zatrudnienia osób wykonujących zawody medyczne w zakresie, w którym co do zasady, gdy ich praca wykonywana jest na rzecz podmiotów udzielających świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, forma zatrudnienia w zakresie czasu pracy oraz maksymalnej stawki wynagrodzenia przyjmie jednolite, wprost określone w treści ustawy limity.

A wyjątkiem od nich staną się sytuacje, gdy w sytuacjach nagłych do zapewnienia minimalnej obsady stanowisk wymagane będzie czasowe poluzowanie rygorów związanych z limitami czasu pracy. Co więcej, omawiany projekt zawiera zmiany, które w swej treści powodują między innymi nałożenie obowiązku uzyskania zgody dotychczasowego pracodawcy personelu medycznego na podjęcie dodatkowego zatrudnienia, utworzenie przejrzystej formuły prawnej dla umów podwykonawstwa w zakresie świadczenia usług medycznych, zmianę reguł kontraktowania świadczeń w zakresie nocnej I świątecznej, opieka zdrowotna przez podmioty, system podstawowego zabezpieczenia szpitalnego, zmianę zasad powoływania dyrektorów oddziałów wojewódzkich NFZ, modyfikacje systemu finansowania Agencji Badań Medycznych, rozszerzenie kompetencji Prezesa Agencji Oceny Technologii Medycznych I Taryfikacji, uściślenie możliwości zawierania umów podzleceń oraz zmiany w obowiązkach raportowych podmiotów medycznych do Agencji Oceny Technologii Medycznych I Taryfikacji. Tym samym zmiany zawarte w omawianym projekcie w różnych zakresach adresują potrzeby wynikłe z doświadczeń funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej, finansowanego ze środków publicznych w jego obecnym kształcie, a w tym w szczególności wad I słabości systemowych. Bardzo dziękuję panie marszałku.

02:53:19 - 02:53:36

Piotr Zgorzelski

Bardzo dziękuję. Sejm ustalił, że w dyskusji nad tym punktem porządku dziennego wysłucha pięciominutowych oświadczeń w imieniu klubów I trzyminutowych oświadczeń w imieniu kół. Otwieram dyskusję I jako 1. Głos zabierze pani poseł Marta Golbik, która przedstawi stanowisko klubu parlamentarnego Koalicja Obywatelska.

02:53:36 - 02:58:51

Marta Golbik

Tak, dziękuję panie marszałku. Mam teraz zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Koalicji Obywatelskiej do tej bardzo oczekiwanej, często przypominanej I przywoływanej zmiany w funkcjonowaniu systemu ochrony zdrowia w naszym kraju. Bo to, że zmiany są potrzebne, to że nie wszystko działa, to że zasadne jest często słyszane przez nas oburzenie ze strony pacjentów, ze strony osób, które korzystają z systemu ochrony zdrowia, wiemy od lat. Niestety od lat nikt nie podjął się wprowadzenia zmian, które faktycznie odpowiadałyby na te wyzwania. Szanowni państwo, po stosunkowo krótkim czasie, od momentu, gdy opinią publiczną w naszym kraju po raz kolejny, bo tak jak powiedziałam, to się dzieje regularnie na przestrzeni lat, wstrząsnęła seria doniesień oraz informacji o nieprawidłowościach w placówkach publicznej ochrony zdrowia.

Znajdujemy się dziś w momencie, gdy możemy przedyskutować I zdecydować o dalszych losach kompleksowej zmiany prawa porządkującej I uzdrawiającej w istotnych sferach system publicznej ochrony zdrowia, na co się przepisy z druku numer 3157. Myślę, że warto zaznaczyć w tym momencie, że dobre prawo wymaga zwykle czasu na jego sformułowanie I mając to na uwadze, sądzę, że za tak, że za tak złożony I przedstawiony w takim tempie projekt jego autorom należą się słowa uznania. Jakiś czas temu miałam możliwość zabrania głosu z mównicy I wtedy mówiłam między innymi o tym, jak istotna jest przejrzystość w systemie, którego rola nie, nierozerwalnie związana jest z wysokim, wzajemnym zaufaniem. Tak w zakresie profesjonalizmu lekarza względem pacjenta, jak I otwartości pacjenta względem lekarza oraz sumienności systemu względem pacjenta, jak I lekarza. Mówimy tutaj o bardzo złożonej relacji I kluczowym obszarze, o ludzkim zdrowiu.

Projekt, nad którym dzisiaj dyskutujemy, poprawia między innymi to, w jakim stopniu przejrzyste są zasady działania specjalistów, którzy ten system współtworzą. Czy to zakres zobowiązań zawodowych, który nie powinien być kształtowany w sposób, który ma wymusić na osobie z wyjątkowo odpowiedzialnymi zadaniami do pracy ponad ludzkie siły. Czy to sposób wynagradzania takich osób, gdzie mówiąc o publicznej ochronie zdrowia, dyskutujemy o kształcie systemu, który w jednym gwarantuje powszechny dostęp do świadczeń, które powinny w najlepszy dostępny sposób ratować I wspierać zdrowie obywateli. Ale jest tak, że przy tym mechanizmem odpowiedzialnym za wykorzystywanie publicznych pieniędzy, które jak wiemy muszą być wydawane w sposób gospodarny, na co wpływ ma proporcje ich ilości do skali oraz pilności potrzeb, na na które dane środki są przeznaczone. Nie może więc dochodzić do sytuacji takich jak w przypadku omawianym podczas prac Rady Ministrów, gdy podczas debaty nad tym projektem pojawiły się informacje, że są takie placówki, które przeznaczają 115 procent środków z Narodowego Funduszu Zdrowia na wynagrodzenie I tym sposobem nie zostaje nic na leczenie.

Proponowane przepisy czynią system bardziej przejrzystym I co mam nadzieję spotka się ze zgodą znacznej większości, o ile nie wszystkich, bardziej sprawiedliwym. Mówimy o propozycjach, które wprowadzą jasne, minimalne oraz maksymalne limity czasy pracy, czasu pracy medyków w ramach umów z podmiotami wykonującymi świadczenia finansowane przez NFZ. Maksymalnymi, bez wątpienia godnymi limitami wynagrodzeń za pracę w takich przypadkach, ale I ograniczą dowolność w formach organizowania zatrudnienia I wykonywania pracy, co też przyłoży się do większej przejrzystości I sprzyjać będzie uczciwości. Warto przy tym zaznaczyć, że od generalnych zasad, które ustanawiają limity w zakresie liczby godzin, będą także wyjątki. Te limity to najistotniejsze z serii zmian, wśród których mamy także kwestie, tak jak uprawnienia Agencji Oceny Technologii Medycznych I Taryfikacji, sposób obsadzania stanowisk dyrektorów oddziałów wojewódzkich, zakres danych od podmiotów wykonujących świadczenia opieki zdrowotnej, kwestie sprawozdawczości, raportowa, raportowania.

Jednym słowem, ten system ma być przejrzysty, ma być sprawny, ma być dostępny dla każdego pacjenta. Mam nadzieję, że szanowne panie posłanki I panowie posłowie stwierdzą tak jak I ja I klub Koalicji Obywatelskiej, że cały pakiet tych propozycji wart jest pełnego wsparcia. Zaznaczyć jeszcze muszę, że klub Koalicji Obywatelskiej składa poprawki również dotyczące kodeksu pracy, które wzbudzają takie emocje. Poprawki do tej ustawy, które myślę, że spotkają się z akceptacją komisji. Bardzo dziękuję bardzo.

Pani Marsznik.

02:58:51 - 02:59:02

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo pani poseł. Dzień dobry państwu I zapraszam pani po pani poseł Katarzyna Sujkę, Klub Parlamentarnych Prawo I Sprawiedliwość.

02:59:05 - 02:59:59

Katarzyna Sójka

Bardzo, bardzo dziękuję. Szanowna Pani Marszałek, w imieniu klubu parlamentarnego Prawo I Sprawiedliwość chciałabym przedstawić nasze stanowisko wobec projektu druku 3157. Są ustawy, szanowni państwo, które rozwiązują problemy, ale są też takie ustawy, które mają przede wszystkim sprawiać wrażenie, że ktoś próbuje te problemy rozwiązać. Niestety procedowany ten projekt dzisiaj, rządu Donalda Tuska, niebezpiecznie zbliża się do tej drugiej kategorii. Pacjent absolutnie ma prawo oczekiwać, że lekarz będzie obecny przy jego łóżku, a pieniądze przeznaczone na leczenie zostaną uczciwie rozliczone.

Dlatego, tak, potrzebujemy skutecznej kontroli czasu pracy, zdecydowanej reakcji na fikcyjne świadczenia, ale rząd odpowiada taką ustawą, której skutki mogą być zupełnie inne. Bo jeżeli rzeczywiście

03:00:00 - 03:04:34

Katarzyna Sójka

Walczyć z patologiem w ochronie zdrowia, to musimy zacząć od uczciwego rozliczania, czasu pracy, skutecznego nadzoru, przejrzystych umów, odpowiedzialności również osób zarządzających szpitalami. Tymczasem rząd proponuje nam przede wszystkim administracyjne limity wynagrodzeń, ograniczenia zatrudnienia I przepisy, które mogą niesprawiedliwie uderzyć również w tych medyków, którzy uczciwie wykonują swoją pracę. Nie mylmy, szanowni państwo, walki z patologią, z walką z całym środowiskiem medycznym. Prawo powinno ścigać nieprawidłowości, a nie zastępować kontrolę jakąś tabelą wynagrodzeń. Powinno karać za fikcyjne rozliczenia, ale nie tworzyć mechanizmy, które ograniczą możliwości zarobkowania.

Rząd przedstawia ten projekt jako receptę na nadmierne wynagrodzenia, jakiś niekontrolowany czas pracy. Ale gdzie jest rzetelna analiza skutków tych rozwiązań? Gdzie są wyliczenia pokazujące ile oddziałów będzie w stanie utrzymać obsadę, ilu specjalistów może odejść od sektora do sektora prywatnego I jak te nowe ograniczenia wpłyną na dostępność świadczeń w mniejszych miejscowościach. Limit wynagrodzenia nie stworzy ani jednego nowego lekarza, nie otworzy zamkniętego oddziału I nie skróci kolejki do specjalisty. I przede wszystkim nie zapewni również płynności finansowej I prawidłowej regulacji ze strony Narodowego Funduszu Zdrowia.

Może za to sprawić, że lekarz, którego dziś brakuje w szpitalu powiatowym, jutro wybierze placówkę prywatną, a wtedy pacjent usłyszy, że państwo zaoszczędziło na wynagrodzeniu, ale nie ma już w publicznym systemie ochrony zdrowia komu leczyć. Projekt ten budzi również fundamentalne zastrzeżenia prawne. Krytycy wskazują na ryzyko naruszenia standardów kodeksu pracy, kodeksu cywilnego, a także na ograniczenie podstawowej ochrony pracowniczej. Mowa między innymi o ochronie przed wypowiedzeniem umowy w szczególnych sytuacjach, uprawnieniach związków zawodowych oraz skutkach niedostosowania obowiązującej, obowiązującej regulacji płacowej do tych nowych limitów. Jeżeli w imię porządkowania wynagrodzeń tworzymy przepisy, które osłabiają gwarancje pracownicze, to należy zadać pytanie, czy rzeczywiście porządkujemy system, czy po prostu przerzucamy koszty I ryzyko na pracowni, na pracowników.

Ten projekt można nazwać prawnie ryzykowną hybrydą. Próbuje jednocześnie regulować różne modele zatrudnienia, ingerować w zasady wynagrodzenia, ograniczać swobodę organizacji pracy, nie dając przekonującej odpowiedzi na wszystkie konsekwencje tych działań. I jeszcze 1, jeżeli sufit wynagrodzeń staje się podłogą dla całego systemu, to zapłacą za to nie politycy, tylko pacjenci. Nie sposób też pominąć kontekstu politycznego. Sprawa pana Dawida K.

Lekarza z Koalicji Obywatelskiej, nieprawidłowości dotyczących rozliczeń w Warszawskim Szpitalu Południowym, pokazała, jak poważne mogą być problemy z kontrolą czasu pracy, dokumentacją, nadzorem nad publicznymi pieniędzmi. W tej sprawie prowadzone jest postępowanie prokuratorskie. Oczywiście nie przesądzamy winy, ale tego, od tego jest prokuratura I sąd. Ale właśnie dlatego pytamy rządzących, gdzie były mechanizmy kontroli, kto odpowiadał na, za nadzór tego zatrudnienia I dlaczego system nie zadziałał odpowiednio wcześnie. I czy dzisiejszy projekt jest rzeczywiście przemyślaną reformą, czy raczej polityczną odpowiedzią na kryzys wizerunkowy, która ma pokazać opinii publicznej, że rząd coś robi, bo istnieje zasadnicza różnica między usunięciem przyczyny problemu a, a przykryciem problemu nową ustawą.

Nie można wykluczyć wrażenia, że zamiast rozliczyć konkretne zaniedbania, rząd woli ogłosić wielką reformę, która dobrze wygląda w nagłówkach. Szanowni państwo, Prawo I Sprawiedliwość nie broni patologicznych zarobków, nie broni fikcyjnych dyżurów, nieprawidłowych rozliczeń ani marnowania publicznych pieniędzy. Bronimy zasady, że publiczne środki trzeba kontrolować skutecznie, a odpowiedzialność musi być realna. Ale nie zgodzimy się na to, by pod hasłem walki z nadużyciami tworzyć prowizoryczne rozwiązania, które mogą osłabić ochronę pracowniczą, pogłębić problemy kadrowe, zagrozić funkcjonowaniu szpitali I przesunąć poszukujących pacjentów do prywatnej ochrony zdrowia. Państwo nie może być silne wobec uczciwego lekarza, a bezradne wobec nieprawidłowości.

Szanowni państwo, również składamy poprawkę. Poprawka ta ma zapobiegać uznaniowemu podnoszeniu wynagrodzeń, co również właśnie w wybranych sobie wyjątkach rząd w tej ustawie zabezpieczył. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo pani poseł. Zapraszam pan poseł Frydek Fryderyk Sylwester Kapinos, klub parlamentarny Rozwój Plus.

03:04:39 - 03:08:49

Fryderyk Kapinos

Szanowna Pani Marszałek, Wysoka Izbo. W imieniu klubu parlamentarnego Rozwój Plus przedstawiam stanowisko wobec rządowego projektu z druku 3157. Zacznijmy od tego, skąd się ten projekt wziął. Polacy dowiedzieli się o dwudziestosiedmioletnim lekarzu bez specjalizacji, radnym z list Koalicji Obywatelskiej, który w szpitalu południowym zarobił w 1 rok 1600000 złotych. Kontrola potwierdziła nieprawidłowości w grafikach SOR-u, a prokuratura sprawdza czy nie sfałszowano ewidencji czasu pracy.

To był problem nieuczciwości I braku nadzoru. A jak odpowiedział rząd, zamiast ukarać nieuczciwych, każe wszystkich. Wprowadza sztywne limity 240 złotych za godzinę, nie więcej niż 2 etaty I około 77000 złotych miesięcznie. Ogranicza kontrakty przez spółki I spółdzielnie lekarskie, a umowy, które nie spełnią nowych wymogów wygasną po sześciu miesiącach. Powiem, co się stanie w praktyce.

Sufit bardzo szybko stanie się podłogą. Maksimum zapisane w ustawie zostanie w negocjacjach uznane za absolutne I niepodważalne minimum. Najbardziej zapłacą za to wszystko szpitale powiatowe, które już dziś walczą o każdego specjalistę. Nawet pani poseł z partii razem, partii z zupełnie innej strony sceny politycznej, mówiła na komisji, że zostaliście grabarzami szpitali powiatowych. Ten projekt ma też 2.

Dno. Na mocy tych przepisów będzie można rozwiązać umowę z kobietą w ciąży czy z osobą w wieku przedemerytalnym. Z pracy mogą wypaść lekarze, którzy prowadzą pacjentów onkologicznych. Pracodawcy I związkowcy alarmowali, że nikt im nie pokazał oceny skutków. Wnioskowaliśmy o wysłuchanie publiczne, odrzuciliście je.

Analizy skutków strona społeczna musi robić sama, bo ministerstwo ich nie przygotowało. Wysoka izbo, ta ustawa to bubel, ale nie wystarczy krytykować, dlatego przynosimy rozwiązanie, nazywamy je Lex Kacprzyk. Zasada jest prosta, lekarz, który poświadcza nieprawdę co do czasu pracy, miejsca udzielania świadczeń albo wykonywanych procedur, który wystawia fałszywe zwolnienie lub receptę traci prac prawo do pracy za publiczne pieniądze. Za pierwszym razem na czas określony, za drugim razem dożywotnio. Decyzję wydaje prezes NFZ-u, a lekarz ma prawo odwołać się do sądu.

Zakaz jest jawny. Szpital, który mimo to dopuszcza takiego lekarza do do pracy, płaci karę, a lekarz, który przyjmuje prywatnie musi poinformować pacjenta, że oszukiwał publiczny system. To są sprawy zero-jedynkowe. Nie chodzi o błąd w sztuce, tylko o fałszowanie dokumentów I wyciąganie pieniędzy z NFZ-u. Przypadki z mobilna czy miastka pokazują, że obecny system odpowiedzialności zawodowej po prostu nie działa.

Lepiej uderzyć w nieuczciwych niż obciąć wynagrodzenia tysiącom uczciwych lekarzy, pielęgniarek I ratowników. Na komisji pan minister Maciejewski powiedział, że nie może przedstawić stanowiska rządu I zaproponował, że by wrócić do tego przy kolejnej ustawie o izbach lekarskich. Panie ministrze, to klasyka tego rządu. Naprawimy, ale kiedyś. Ustawa o izbach lekarskich jeszcze nie istnieje.

Fałszywe dyżury istnieją dzisiaj. Dlatego klub Rozwój Plus składa w drugim czytaniu poprawki wprowadzające Lex Kacprzyk. Jeśli większość je poprze, będziemy mogli rozmawiać o tej ustawie. Jeśli odrzuci, zagłosujemy przeciw, bo ta ustawa w obecnym kształcie nie uderza w patologię, tylko w szpitale I pacjentów. Dziękuję.

03:08:51 - 03:08:57

Dorota Niedziela

Zapraszam pod poseł Radosław Lubczyk, klub parlamentarny Polskie Strannictwo Ludowe. 3. Droga.

03:08:58 - 03:14:06

Radosław Lubczyk

Bardzo dziękuję pani marszałek. Ochrona zdrowia jest jednym z tych obszarów, w których decyzje podejmowane przez parlament bezpośrednio przekładają się na codzienne życie obywateli. Od przyjętych rozwiązań zależy nie tylko sytuacja finansowa placówek medycznych, lecz przede wszystkim to czy pacjent otrzyma pomoc wtedy, kiedy jej potrzebuje, czy będzie miał dostęp do odpowiednio przygotowanego personelu I czy leczenie będzie prowadzone w sposób bezpieczny oraz przewidywalny. Dlatego dyskusja o zasadach zatrudniania I wynagrodzenia personelu medycznego wymaga szczegółowej odpowiedzialności. Nie jest to temat, który można sprowadzić wyłącznie do wysokości wynagrodzeń albo do ograniczenia wydatków.

Mówimy o systemie, w którym spotykają się uzasadnione oczekiwania pracowników, możliwości finansowe publicznego płatnika, odpowiedzialność osób zarządzających placówkami oraz prawo pacjentów do uzyskania świadczeń. Debatowany projekt dotyczy uporządkowania zasad zatrudnienia I wynagrodzenia personelu medycznego finansowanego ze środków publicznych. Obejmuje między innymi propozycje dotyczące maksymalnych stawek wynagrodzeń, zasad zawierania niektórych umów, relacji,

Relacji między wynagrodzeniem pracownika a kontraktem placówki z Narodowym Funduszem Zdrowia, a także kontroli kompetencji instytucji publicznych. Są to zagadnienia istotne dla funkcjonowania całego systemu ochrony zdrowia. Warto jednak podkreślić, że takich regulacji należy ocenić nie tylko na poziomie założeń, lecz także z perspektywy ich praktycznego stosowania. Z jednej strony placówki medyczne muszą planować wydatki w taki sposób, aby zachować zdolność do udzielenia świadczeń, a z drugiej strony ochrona zdrowia nie może funkcjonować bez odpowiedniej liczby wykwalifikowanych pracowników lekarze, pielęgniarki, ratownicy medycznej, diagnostyki laboratoryjnej, fizjoterapeuci, farmaceuci I pozostali przedstawicieli zawodów medycznych wykonują pracę, od której zależy bezpieczeństwo pacjentów. Warunki zatrudnienia muszą uwzględniać zarówno możliwości finansowe systemu, I potrzebę przyciągania oraz utrzymywania specjalistów.

Nie można również zapomnieć o różnicach pomiędzy poszczególnymi placówkami. Inne wyzwania ma duży szpital kliniczny, inny szpital powiatowy, a jeszcze inny podmiot działający na obszarze, na którym już dziś trudno zapewnić odpowiednią liczbę specjalistów. Rozwiązania ustawowe powinny być analizowane pod kątem typu, pod kątem tego jak wpłyną na możliwość utrzymania obsady dyżurowej, organizacją oddziałów I dostępność świadczeń w mniejszych, w mniejszych miejscowościach. Szczególnej uwagi wymaga kwestia maksymalnych stawek wynagrodzeń. Samo wprowadzanie limitów nie przesądza jeszcze o tym, cel regulacji zostanie osiągnięty.

Istotne jest to, w jaki sposób takie rozwiązania wpłyną na rzeczywiste możliwości zatrudniania personelu, zwłaszcza w specjalnościach, w których występują niedobory kadrowe. Trzeba również przeanalizować czy przyjęte zasady będą uwzględniać różnice w zakresie obowiązków, odpowiedzialności I warunków wykonywania pracy. Przy rozpatrywaniu tego projektu warto zatem odpowiedzieć na kilka podstawowych pytań. Proponowane regulacje wpływają na możliwość zatrudnienia specjalistów. Czy pozwolą szpitalom lepiej planować budżet?

Jak będzie oddziaływać na placówki działające w regionach, w których już dziś występują niedobory kadrowe? Niemniej ważne jest pytanie o ocenę skutków wprowadzonych przepisów po ich wejściu w życie. Dobre prawo powinno być nie tylko jasno sformułowane, ale także możliwe do zweryfikowania pod względem rezultatów. Warto więc zwracać uwagę na to, czy relacje rzeczywiście, że regulacje rzeczywiście poprawią przejrzystość wydatków, stabilność finansową placówek I dostępność świadczeń, a także czy nie wywołają skutków odmiennych od założonych. Wysoka Izbo, w debacie o ochronie zdrowia najważniejszy powinien być pacjent.

Potrzebujemy systemu, który potrafi odpowiednie, odpowiedzialnie gospodarować publicznymi pieniędzmi, zapewnia personelowi warunki pozwalające bezpiecznie wykonywać pracę I nie tracić z pola widzenia dostępności leczenia. To cele, te cele powinny być analizowane łącznie. Nie można budować stabilności finansowej kosztem dostępności świadczeń, ale nie można też pomijać rzeczywistych możliwości finansowych systemu. Zdaniem ustawodawcy jest poszukiwanie, zadaniem ustawodawcy jest poszukiwanie rozwiązań, które uwzględniają wszystkie te uwarunkowania I pozwolą podejmować decyzje na podstawie rzetelnych, rzetelnych danych. Dlatego przy rozpatrywaniu tego projektu należy szczególnie uwzględnić, szczególnie uwzględnić zarówno cele projektu, jak I konkretne narzędzia, które mają służyć ich realizacji.

Ostatecznie, ostateczną miarą skuteczności przyjętych rozwiązań będzie to, czy pacjent otrzyma potrzebną pomoc, personel będzie mógł bezpiecznie wykonywać swoją pracę, a placówki medyczne będą w stanie stabilnie funkcjonować. Klub Polskiego Stronnictwa Lodowego również składa poprawki I tu mówimy dość jasno o pani minister, że te etaty, które jakby są minimum, że trzeba zatrudnić specjalistę na pół etatu, no nie mają się jak do rzeczywistości, bo w AS-ach na przykład lekarze pracują w tygodniu po kilka godzin I to nie ma jak żeby z tego stworzyć pół etatu. My właśnie składamy taką poprawkę, że znosimy te te półetaty, bo rzeczywiście są takie sytuacje, że tych specjalistów by brakło, by ta poprawka, jeśli by ta poprawka nie została przyjęta.

03:14:07 - 03:14:13

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo. I zapraszam pan poseł Witold Tumanowicz, klub parlamentarnych Konfederacji.

03:14:16 - 03:16:09

Witold Tumanowicz

Pani marszałek, wysoka izbo. Mamy niewydolny system, zadłużone szpitale, wielomiesięczne kolejki do specjalistów I pacjentów, którzy coraz częściej muszą płacić prywatnie za leczenie, mimo że co miesiąc odprowadzają składkę zdrowotną. Tymczasem ta ustawa... Proponujecie tutaj kolejne limity, nakazy, kontrole I jeszcze większą centralizację. Projekt zakłada obowiązek zatrudniania personelu medycznego, co do zasady na co najmniej pół etatu.

W mniejszych miejscowościach specjalista często przyjmuje w szpitalnej poradni zaledwie kilka godzin tygodniowo. Nowe wymogi zatrudnienia mogą sprawić, że takie poradnie po prostu znikną I to pacjent poniesie konsekwencje tej urzędniczej reformy. Rząd chce również ograniczyć łączny czas pracy medyku do równowartości dwóch etatów I uzależnić zatrudnienie w kolejnym szpitalu od zgody dotychczasowych pracodawców. No stanowi to ingerencję w swobodę wykonywania zawodu. Zastrzeżenia budzą także przepisy dotyczące obowiązkowego dostosowania umów do nowych zasad pod rygorem ich rozwiązania oraz ograniczenia ochrony pracowniczej.

Mogą one zagrozić stabilności zatrudnienia I funkcjonowaniu placówek medycznych. Rząd zakłada również dalsze rozszerzenie uprawnień kontrolnych NFZ I zwiększenie jego aparatu administracyjnego. Tylko no jak to ma realnie pomóc pacjentom? Oczywiście w tym projekcie znajdują się również rozwiązania, które można ocenić pozytywnie, jak wzmocnienie zasady równego traktowania pacjentów, ale pojedyncze dobre przepisy nie naprawią złej konstrukcji całej ustawy. Nie zlikwidujemy patologii w ochronie zdrowia, jeśli będziemy jeszcze bardziej centralizować system I dokładać kolejne warstwy biurokracji.

Potrzebujemy odejścia od monopolu NFZ, decentralizacji finansowania I większej konkurencji między płatnikami. Potrzebujemy systemu, w którym pieniądz rzeczywiście podąża za pacjentem, a placówki konkurują jakością I dostępnością leczenia, zamiast walczyć o decyzje urzędników. Dziękuję.

03:16:10 - 03:16:14

Dorota Niedziela

Zapraszam pan poseł Norbert Pietrykowski, klub Parlamentarne Centrum.

03:16:22 - 03:21:47

Norbert Pietrykowski

Pani Marszałek, państwo ministrowie, Wysoki Sejmie. Zdrowie jest bezcenne, to wiemy wszyscy, natomiast nadgodziny pracy powinniśmy wycenić, bo każda praca ma cenę. Tym bardziej, że w przyszłorocznym budżecie na ochronę zdrowia chcemy przeznaczyć 270 czterymiliardy złotych. Pragnę zauważyć, że to jest, można by powiedzieć, praktycznie co 3. Złotówka w przyszłorocznym budżecie będzie przeznaczana na zdrowie.

Nie możemy przeznaczyć co drugiej, nie możemy przeznaczyć wszystkiego na zdrowie, ale przeznaczamy co trzecią. To są gigantyczne pieniądze, więc mam nadzieję, że wysoki sejm będzie już rzadko wspominał, że za mało przeznaczamy na ochronę zdrowia, bo po prostu przeznaczamy bardzo dużo. I w związku z tym obywatele oczekują od nas, że jak przeznaczamy tak gigantyczne pieniądze, powinniśmy również, a wiemy doskonale, że to są pieniądze obywatelek I obywateli, powinniśmy również sprawować nad nimi jakąś kontrolę. Pojawiło się w naszej debacie wiele dyskusji na temat patologii, wiemy na temat różnego rodzaju zwyżkowych wynagrodzeń, tak. Dlatego też bardzo dziękuję panie ministrze za odwagę, za to, że podjął się pan tego tematu, żeby to unormalizować.

Oczywiście korzyści jakie płyną z tej ustawy to przede wszystkim większa przejrzystość wydatkowania środków publicznych. To bardzo dobrze. Ograniczenie bardzo dużych dysproporcji płacowych, o którym, o których niektórzy z posłanek I posłów głośno mówią. To też bardzo dobrze. Wzmocnienie nadzoru nad świadczeniodawcami I lepsze powiązanie finansowe z kosztami świadczeń.

Czyli wycena świadczeń musi być relatywna do sytuacji I musi odpowiadać właściwym potrzebom. Nie może być tak, że niektóre procedury są nadmiernie wycenione, a inne są po prostu niedocenione. Oczywiście ta ustawa również zawiera pewne ryzyka. Tu było już wspomniane, jak chociażby dostępność personelu medycznego. Oczywiście limity wynagrodzeń mogą wpływać na gotowość lekarzy I innych specjalistów do podejmowania pracy w placówkach publicznych.

Zwłaszcza tam, gdzie występują braki kadrowe. Ciągłość udzielania świadczeń. Konieczne jest oczywiście ustalenie czy zmiany w zasadach kontraktowania nie spowodują ograniczenia liczby przyjmowanych pacjentów, wydłużenia kolejek lub rezygnacji z części świadczeń. Oczywiście zróżnicowanie kosztów pracy. Jednakowe limity nie mogą oddziaływać na różne specjalizacje, regiony oraz placówki o różnym czasami profilu działalności.

No I swoboda organizacji pracy, niezwykle ważna.

Dotyczące zawierania umów powinny być oceniane pod kątem ich proporcjonalności, skutków dla rynku pracy I możliwości zapewnienia obsady dyżurowej. Skutki finansowe dla szpitali. Bardzo ważny aspekt. Potrzebne jest wykazanie, jaki sposób projekt wpłynie na koszty działalności, budżety podmiotów leczniczych oraz dostępność świadczeń zdrowotnych finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. To...

Ta ustawa wiąże się z takim ryzykiem. Zdajemy sobie z tego sprawę. Ale jeszcze raz chciałem podkreślić, nie mogą, nie może 274000000000 być rozrzucane trochę jak pieniądze z helikoptera. Musimy sprawować nad nimi pieczę. Stąd też bardzo dobrze, że podjęliśmy tego typu działania.

Wprowadzenie zabezpieczeń dla pacjentów. Oczywiście, przepisy powinny gwarantować ciągłość udzielania świadczeń oraz ograniczyć ryzyko pogorszenia dostępności leczenia. Doprecyzowanie zasad ustalania limitów wynagrodzeń, ochrona praw pracowniczych, zapewnienie odpowiedniego finansowania I monitorowanie. To o czym mówiła pani poseł Sójka. Oczywiście monitorowanie skutków ustawy.

Jednakże klub parlamentarne Centrum kierując się troską o system opieki zdrowotnej popiera procedowane zmiany pod warunkiem rozjaśnienia wspomnianych wcześniej wątpliwości, a także uzyskania pełnego kompromisu ze środowiskami medycznymi, zwłaszcza lekarskimi, pielęgniarskimi, ratownikami medycznymi oraz diagnostami laboratoryjnymi. Dziękuję bardzo.

03:21:47 - 03:21:55

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo pani pośle. Zapraszam pani poseł Wioletta Tomczak, Klub Parlamentarny Polska 2050.

03:21:55 - 03:26:54

Wioleta Tomczak

Szanowna pani marszałek, panie ministrze, wysoka izbo. Afera w szpitalu południowym ujawniła poważny problem systemu ochrony zdrowia. Wielokrotnie za, wielokrotne zatrudnienie tych samych lekarzy w równoległym czasie w publicznych placówkach niekiedy za bardzo wysokie wynagrodzenie.

To sytuacja, której nie można dłużej akceptować bez próby wprowadzenia rozwiązań systemowych. Dlatego rozmawiamy dziś o projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw. Jednak samo ograniczenie maksymalnej liczby godzin pracy I ustanowienie maksymalnych stawek nie oznacza jeszcze, że rozwiązujemy problem, który doprowadził do tej dyskusji. Musimy pamiętać, że Polska nadal zmaga się z niedoborem kadr medycznych. Szczególnie w przypadku niektórych specjalizacji lekarze mają silną pozycję negocjacyjną, a szpitale I przychodnie konkurują o dostępność.

Potrzebujemy więc regulacji, które uporządkują zasady wynagrodzeń, ale jednocześnie nie ograniczą dostępu pacjentów do świadczeń I nie pogłębią problemów kadrowych. Właśnie dlatego mamy wobec tego projektu poważne pytania. Docierają do nas głosy, że lekarze, którzy zarabiają dziś mniej, mogą oczekiwać podniesienia wynagrodzeń do maksymalnych stawek przewidzianych w ustawie. Czy Ministerstwo przewidziało taki scenariusz? Czy wprowadzenie górnych limitów rzeczywiście zahamuje wzrost kosztów, czy może wywołać presję na podniesienie wynagrodzeń także tam, gdzie obecnie są one niższe?

Kolejna kwestia dotyczy młodych lekarzy. Jakie bodźce do rozwoju I podejmowania pracy w publicznym systemie będą mieli na początku kariery? Czy sztywne ograniczenia wynagrodzeń nie sprawią, że część z nich zacznie szukać lepszych warunków, na przykład za granicą? Czy ministerstwo oceniło ryzyko takich konsekwencji? Zastanówmy się również nad sytuacją szpitali powiatowych.

Jaką motywację będzie miał specjalista, by podjąć pracę w placówce oddalonej o 60, 70 kilometrów od miejsca zamieszkania, jeżeli oferuje mu ona takie samo wynagrodzenie jak szpital położony znacznie bliżej. Czy projekt uwzględnia różnice w dostępności kadr, lokalnych potrzebach I kosztach organizacji pracy? Równe zasady nie zawsze oznaczają równe szanse w pozyskaniu personelu. Osobny problem dotyczy lekarzy będących jednocześnie nauczycielami akademickimi I pracujących w klinikach. Co z dotychczasowym modelem wynagradzania zadaniowego?

Czy projekt uwzględnia specyfikę łączenia działalności klinicznej, dydaktycznej I naukowej? Nie możemy dopuścić do sytuacji, w której regulacje dotyczące wynagrodzeń niezamierzenie utrudnią funkcjonowanie uczelni medycznych I klinik. Docierają do nas także obawy dotyczące organizacji przyjęć pacjentów. Czy Ministerstwo analizowało sygnały, że medycy przy takim systemie wynagrodzeń mogą skłaniać się do zmniejszenia liczby przyjmowanych pacjentów na przykład do jednej osoby na godzinę zamiast kilku? Jeśli takie ryzyko istnieje, to w jaki sposób projekt ma temu przeciwdziałać?

Czy to przełoży się na jakość świadczonych usług? Ostatecznie to pacjent nie może ponosić konsekwencji źle zaprojektowanych mechanizmów finansowych. I tu dochodzimy do zasadniczego problemu tej ustawy. Projekt koncentruje się na ograniczeniach dotyczących zatrudnienia I wynagrodzeń, ale w niewystarczającym stopniu odnosi się do jakości I efektywności pracy. Nie odpowiada w pełni na pytanie, jak zapewnić by środki publiczne przekładały się na większą dostępność świadczeń, organizację pracy I lepszą opiekę nad pacjentem.

Czy zatem projekt rozwiązuje ważne problemy ujawnione po aferze w szpitalu południowym? Czy przede wszystkim wprowadza ograniczenia, nie dając wystarczających gwarancji, że osiągniemy cel, na którym powinno nam najbardziej zależeć. Jako Polska 2050 uważamy, że porządkowanie zasad wynagradzania w publicznym systemie ochrony zdrowia jest potrzebne. Nie możemy jednak poprzestać na samych limitach. Potrzebujemy regulacji, które będą uwzględniały realia kadrowe, specyfikę różnych placówek I przede wszystkim interes I bezpieczeństwo pacjenta.

Celem nie powinno być samo w sobie ograniczenie wynagrodzeń. Celem powinno być sprawne działanie systemu, w którym zasady są przejrzyste, pieniądze publiczne wydawane racjonalnie, a pacjent ma zapewniony dostęp do potrzebnego leczenia. Dziękuję serdecznie.

03:26:58 - 03:27:04

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo pani poseł. Zapraszam pan poseł Jarosław Sachajko, Koło Poselskie Wolni Demokraci.

03:27:04 - 03:27:06

Demokracja bezpośrednia, przepraszam.

03:27:07 - 03:30:11

Jarosław Sachajko

Szanowna pani Marszałek, wysoka izbo. Nie mam najmniejszych wątpliwości, że lekarze nie mogą pracować przez kilkadziesiąt godzin bez odpoczynku. Pisałem o tym do was, do pani Czarodziejki Leszczyny jeszcze 3 lata temu. Nic z tym nie zrobiła. Przemęczony lekarz stanowi zagrożenie dla zdrowia I życia pacjentów, ale brak lekarzy również może kosztować życie pacjentów.

Ten projekt ogranicza czas pracy I możliwości zatrudniania specjalistów w kilku szpitalach. Tylko, że od uchwalenia ustawy nie przybędzie nam ani 1 lekarz. W wielu szpitalach powiatowych ci sami specjaliści pracują w kilku placówkach. Dzięki temu funkcjonują oddziały I odbywają się operacje. Jeżeli ograniczymy ich dostępność, dużo szpitali będzie musiało poważnie ograniczyć liczbę oddziałów I zabiegów.

I to nie jest największe zagrożenie tej ustawy. Ta ustawa to prywatyzacja publicznej ochrony zdrowia tylnymi drzwiami. Nie przez sprzedaż szpitali, ale przez wypychanie lekarzy I pacjentów do prywatnych gabinetów. A zwykły Polak najpierw zapłaci składkę zdrowotną, potem miesiącami będzie czekał na wizytę, aż w końcu zdesperowany zapłaci 2. Raz w prywatnym, w prywatnej ochronie zdrowia.

A tymczasem w czerwcu ujawniono doniesienia o specjalnej ścieżce szybkiego przyjmowania polityków Koalicji Obywatelskiej I ich rodzin w Warszawskim Szpitalu Południowym. Okazuje się, że dla polityków Koalicji Obywatelskiej leczenie poza kolejnością w publicznej ochronie zdrowia jest na wyciągnięcie ręki. Tak nie może wyglądać równość w dostępie do leczenia. Politycy nie mogą tworzyć systemu, w którym o szybkości uzyskania pomocy decydują znajomości I zasobność portfela. Wysoka Izbo, rozumiem konieczność racjonalizacji wydatków NFZ-u I to trzeba było zrobić już dawno.

Lekarze nie mogą być zarzucani biurokracją, wiele z ich obowiązków powinni przejąć fizjoterapeuci, farmaceuci, pielęgniarki, asystenci lekarzy. Tylko, że wy nie chcecie naprawić patologii. Wy chcecie prywatyzować publiczną ochronę zdrowia. Drodzy Polacy, z lekarzy w Polsce zrobiono najdroższe na świecie sekretarki. Potrzebujemy wypoczętych lekarzy, ale przede wszystkim potrzebujemy lekarzy dostępnych dla pacjentów.

Nie tylko dla bogatych, nie tylko dla uprzywilejowanych polityków Koalicji Obywatelskiej. Publiczna ochrona zdrowia musi leczyć Polaków, a nie zmuszać ich do płacenia po raz 2. W sprywatyzowanej ochronie zdrowia. Tą ustawą nie chcecie reformy dla zwykłych Polaków. Chcecie odwrócić uwagę od swojego lekarza polityka z Warszawy, który w ciągu roku zarobił 1000600

1000000 przez w szpitalach warszawskich, a przy okazji chcecie sprywatyzować publiczną ochronę zdrowia. Dziękuję.

03:30:13 - 03:30:16

Dorota Niedziela

Zapraszam pani poseł Joanna Wicha, klub parlamentarny Lewica.

03:30:31 - 03:35:48

Joanna Wicha

Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Publiczną ochronę zdrowia utrzymujemy wspólnie, żeby każdy otrzymał pomoc wtedy, kiedy jej potrzebuje. Niezależnie od dochodów, miejsca zamieszkania I tego, ile będzie kosztowało jego leczenie. Na tym polega solidarność. Wspólnie ponosimy koszty, których większość z nas samodzielnie nigdy nie byłoby w stanie udźwignąć.

Dlatego pieniądze na zdrowie wymagają szczególnej ochrony. Muszą wystarczyć na leczenie, utrzymanie placówek I godne wynagrodzenie całych zespołów. Nie możemy pozwolić, żeby coraz większą część tej wspólnej puli pochłaniały nadmierne żądania finansowe pojedynczych osób. Procedowany projekt ma ograniczyć nadmierne wynagrodzenia, uporządkować zatrudnienie I czas pracy personelu medycznego oraz wzmocnić kontrolę nad wydatkowaniem środków publicznych. Potrzebujemy takich działań.

Lewica od dawna domaga się zasad, które zatrzymują trenowanie publicznej ochrony zdrowia. Ale skuteczne przepisy muszą odróżniać nadużycia od rozwiązań potrzebnych pacjentom. Sama praca w kilku szpitalach nie jest patologią. Są specjaliści o rzadkich kompetencjach, których potrzebują różne ośrodki. Nie każda placówka potrzebuje ich na pełen etat.

Dobrze, że przyjeżdżają na konsultacje, wykonują badania I umożliwiają leczenie także poza największymi miastami. To inna sytuacja niż wykorzystywanie braków kadrowych do dyktowania coraz wyższych stawek, pracy ponad ludzkie siły, bez kontroli czasu pracy, niż dokręcanie prywatnych kraników do rury, którą płyną środki wspólne na zdrowie. Każdy taki kranik oznacza mniej środków na potrzeby pozostałych pracowników, ale przede wszystkim pacjentów. Mamy zakręcić te kraniki, a nie odciąć pacjentów od specjalistów. Projekt przewiduje wyjątki od ograniczeń zatrudnienia.

Między innymi dla części świadczeń ambulatoryjnych I dyżurów. Daje też prezesowi NFZ możliwość czasowego odstąpienia od niektórych wymogów. Trzeba jednak sprawdzić, czy wystarczy to do zapewnienia stałego dostępu do rzadkich specjalistów. Opieki wymagającej wieloletniego planowania nie powinniśmy opierać na czasowych odstępstwach. Naszym kierunkiem jest stabilne zatrudnienie na etatach, godne wynagrodzenie, prawo do odpoczynku I przewidywalna organizacja pracy.

To daje pracownikom bezpieczeństwo, a placówkom możliwość budowania stałych zespołów I zapewnienia ciągłości leczenia I opieki. Dlatego nie dziwi reakcja związków zawodowych oburzonych tym, że przy okazji projektu wyłącza się między innymi konsultację związkową, wypowiedzenia, ochronę przed... Przepraszam, między innymi konsultację związkową wypowiedzenia, ochronę przedemerytarną, przedemerytalną oraz ochronę podczas urlopu I innej usprawiedliwionej nieobecności. Co ma wspólnego ograniczenie nadmiernego kontraktu z odbieranym, z odbieraniem ochrony człowiekowi, któremu zostało kilka lat do emerytury albo kobiecie w ciąży. Usunięcie wymaga także przepis przewidujący rozwiązanie umowy bez okresu wypowiedzenia po nieprzyjęciu zmienionych warunków w ciągu trzech dni roboczych.

Niepokoi również przewidziana utrata mocy układów I porozumień zbiorowych oraz regulaminów wynagrodzenia w razie ich niedostosowania w wyznaczonym terminie. Nie można wzmacniać publicznej ochrony zdrowia przez osłabienie praw ludzi, którzy w niej pracują, bo to nie od, nieodmiennie odbije się na pacjentach. Musimy pilnować, żeby ograniczenia nie prowadziły do dalszej prywatyzacji leczenia, tak jak to się stało ze stomatologią. Jeżeli specjalista przestanie przyjmować na NFZ, potrzeby jego pacjentów nie znikną. Część zapłaci za wizytę prywatną, pozostali będą czekać.

Pytanie tylko, czy się doczekają. Potrzebujemy skutecznej kontroli NFZ-u, ale również ochrony prywatności. Projekt pozwala sięgać po dokumentację medyczną świadczeń prywatnych w celu weryfikowania dokumentacji. Trzeba precyzyjnie określić niezbędny zakres tego dostępu I jego zabezpieczenia ze względu na wrażliwość naszych danych medycznych. Strona społeczna wskazuje również na rozwiązania dotyczące zatrudnienia I wynagrodzeń, że one istotnie zmieniły się pod względem wersji konsultowanych ze stroną społeczną.

Naszą rolą w koalicji rządzącej jest między innymi wzmacnianie głosu strony pracowniczej. Nie możemy łatać budżetu szpitali kosztem pracowników, bo ostatecznie cierpią pacjenci. Chcemy ograniczenia nadużyć finansowych, stabilnych etatów I leczenia na dobrym poziomie. Dlatego konieczne są poprawki chroniące prawa pracownicze, dostępność świadczeń I dane klientów. Klub lewicy poprze ustawę, ale wymaga ona przyjęcia poprawek usuwających wskazane zagrożenia I dlatego składamy te poprawki.

Dziękuję.

03:35:49 - 03:36:01

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo pani poseł. I zapraszam pani poseł Marcelina Zawisza, klub, koło poselskie razem. Klub parlamentarny razem. Coś dzisiaj się nie mogę skupić.

03:36:01 - 03:39:23

Marcelina Zawisza

Szanowna pani marszałkini, wysoka izbo. Koalicja rządząca dostała możliwość uregulowania horrendalnie wysokich wynagrodzeń co poniektórych lekarzy. Widzieliśmy to, kiedy po panu Kacprzyku nagle okazywało się, że w związku z wnioskami o udostępnienie informacji publicznej, kolejne szpitale okazywały się tymi, w których szpitale, w których lekarze zarabiają 1000000, półtora miliona. Wyciągają pieniądze, które tak naprawdę powinny iść na leczenie pacjentów, bo powinien być jakiś limit, powinna być jakaś granica. Nie mówię już o granicy przyzwoitości, bo ewidentnie tutaj ona z jakiegoś powodu nie obowiązuje, ale taki limit, który byłby możliwy do tego, żeby z jednej strony godnie wynagradzać lekarzy, a z drugiej strony tak, żeby nie doprowadzać do sytuacji, w której te budżety szpitali są po prostu drenowane, gdzie lekarze, którzy zostaną, dostaną stawkę 10 złoty większą w innym szpitalu, po prostu rzucają wszystko I biegną do innego szpitala.

Dokładnie o tym mówią dyrektorzy. I w ten sposób spirala wynagrodzeń po prostu się napędza. I teraz co mamy? Mamy projekt, który daje górną granicę. To jest, szanowni państwo, 900000, więc nie 1000000, a 900000 maksymalnej kwoty, którą będzie mógł zarobić lekarz.

I teraz uwaga, nie specjalista, nie ktoś, kto ma wybitne umiejętności. Każdy. Pan Kacprzyk nie zarobiłby 1400000 czy 1600000, ile on tam zarobił. Zarobił by 900000, bo każda osoba z pięcioma dniami doświadczenia w pracy będzie mogła wyciągnąć maksymalną kwotę, ponieważ nie wprowadzacie żadnych, żadnych limitów, żadnych barier uwzględniających staż pracy, czy to, gdzie dany szpital się znajduje. Tak żeby dać szansę tym szpitalom w mniejszych miejscowościach, żeby tam te kwoty były wyższe, tak żeby zachęcić tych lekarzy do pracy poza dużymi miastami.

My przygotowaliśmy dla was poprawki, będę je składać 2. Raz, ponieważ raz składałam je już na komisji. Co to za poprawki? Obniżające radykalnie kwestie maksymalnego wynagrodzenia, ale umożliwiające rozporządzenie Ministerstwa Zdrowia, wprowadzenie siatki płac. Tak żeby lekarz po dziesięciu latach pracy miał inne wynagrodzenie niż ten, który dopiero zaczyna.

Żeby lekarz, który pracuje w mniejszej miejscowości, mógł mieć większe wynagrodzenie, to żeby zachęcić go do pozostania w tym miejscu, żeby nie wszyscy nie uciekali do dużych miast. Mamy dla was dobre poprawki. Przyjrzyjcie im się proszę. I zróbcie coś, żeby realnie doprowadzić do tego, żeby ograniczyć te horrendalne wynagrodzenia lekarzy, a nie naklejać plasterek, bo marnujecie własną szansę. Za to uderzacie w pielęgniarki I wyłączając kodeks pracy, umożliwiając likwidację tych umów, które dzisiaj obowiązują w szpitalach I nawiązanie nowych, będziecie zwalniać, umożliwiacie zwalnianie kobiet w ciąży, kobiet, mężczyzn w ochronie przedemerytalnej, ludzi na rodzicielskim.

To umożliwia wasza ustawa. Więc kolejny raz próbując uderzyć w lekarzy, uderzacie w pielęgniarki, w opiekunów medycznych I innych pracowników, pracowników ochrony zdrowia.

03:39:26 - 03:40:00

Dorota Niedziela

Dziękuję pani poseł. Na tym zakończyliśmy wystąpienia w imieniu klubów I kół. Przechodzimy do serii pytań. Mamy zapisanych 20, mamy zapisane 23 osoby do zadawania pytań. Czy ktoś z państwa posłów jeszcze chce się dopisać?

Bardzo proszę, pan poseł Tumanowicz jeszcze nie jest wpisany. Już teraz jest, tak. To już po panu, poślę w Tumanowiczu zamykam listę. Ustalam czas na jedną minutę I zaczynamy jako 1. Pani poseł Anna Paluch, klub parlamentarne Prawo I Sprawiedliwość.

Nie ma pani poseł, pan poseł Łukasz Ścibiorowski, klub

03:40:00 - 03:40:01

Kalendarny Koalicja Obywatelska.

03:40:02 - 03:40:56

Łukasz Ściebiorowski

Dziękuję panie, pani marszałek, panie ministrze, wysoka izbo. U mnie Górny Śląsk to region, w którym przez dziesięciolecia ciężka praca w kopalniach, hutach I zakładach przemysłowych odciska piętno na zdrowiu kolejnych pokoleń mieszkańców. Dziś wiele szpitali, zwłaszcza w miastach powiatowych, takich jak Piekary, Śląskie, Chorzów czy Bytom, mierzy się z problemami finansowymi I kadrowymi, a jednocześnie musi zapewnić opiekę pacjentom wymagającym specjalistycznego leczenia. Specjalistyczne szpitale na Śląsku przyciągają również pacjentów z innych regionów Polski. Oczywiście projektowana ustawa ma uporządkować zasady zatrudniania I wynagradzania personelu medycznego I dobrze, że jedziemy w jakimś kierunku, który to porządkuje.

Chciałbym jednak zapytać, czy Ministerstwo Zdrowia przeanalizowało I jak proponowane ograniczenia wpłyną na dostępność lekarzy specjalistów właśnie w szpitalach w takich regionach jak Śląsk I czy przewidziano mechanizmy zabezpieczające te placówki przed odpływem kadry medycznej. Dziękuję bardzo.

03:40:57 - 03:41:02

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo I zapraszam pani poseł Lidia Czechak, klub parlamentarny Prawo I Sprawiedliwość.

03:41:02 - 03:42:16

Lidia Czechak

Szanowna pani marszałek, w przestrzeni publicznej pojawiają się informacje o lekarzach osiągających wynagrodzenia przekraczające 1000000 złotych rocznie, podczas gdy wiele szpitali powiatowych zmaga się z ogromnym zaburzeniem, a pacjenci miesiącami czekają na wizytę u specjalisty. Nie kwestionuję potrzeby godnego wynagrodzenia lekarzy, ale pieniądze pochodzące ze składek zdrowotnych Polaków powinny być wydawane racjonalnie I przede wszystkim służyć leczeniu pacjentów. Więc mam pytanie, czy wnioskodawcy posiadają szczegółowe dane dotyczące liczby lekarzy osiągających tak wysokie wynagrodzenia ze środków publicznych oraz szacunki, ile pieniędzy, dzięki proponowanym limitom wynagrodzeń, pozostanie w systemie ochrony zdrowia I będzie mogło zostać przeznaczone na dodatkowe świadczenia dla pacjentów. I 2., uważam, że kolejnym bardzo ważnym problemem jest zatrudnianie lekarzy w kilku placówkach jednocześnie. I kiedy w takim wymiarze, który rodzi pytanie o możliwość rzeczywistego wykonywania wszystkich zadeklarowanych obowiązków.

W uzasadnieniu projektu słusznie zwrócono uwagę na potrzebę skuteczniejszej kontroli, więc mam pytanie, w jaki konkretnie sposób nowe przepisy pozwolą Narodowemu Funduszowi Zdrowia wykrywać przypadki fikcyjnego zatrudnienia, nakładających się godzin pracy oraz pobierania wynagrodzenia za świadczenia, które nie zostały faktycznie wykonane. Dziękuję.

03:42:16 - 03:42:29

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo pani poseł. Bardzo przepraszam na chwileczkę jeszcze pani pośle, bo ja tu pozwoliłam pani poseł Paluch wejść, bo spóźniła się I potrzebuje iść na komisję. Jeżeli można, bardzo proszę. Bardzo proszę pani poseł.

03:42:29 - 03:42:31

Dziękuję bardzo.

03:42:31 - 03:42:32

Mam nadzieję, że będziemy rozmawiać.

03:42:32 - 03:43:42

Anna Paluch

Wysoka izbo, 1. Moje pytanie, czy wobec którejkolwiek z osób odpowiedzialnych za potwierdzanie wykonania procedur medycznych, które de facto nie zostały wykonane, przypomnę o tych siedemdziesięciu dwóch operacjach dziennie, czy wyciągnięto jakiekolwiek konsekwencje, bo przecież bulwersowało opinię publiczną. A co do regulacji dotyczących wynagrodzeń osób udzielających świadczeń opieki zdrowotnej, pytam, czy wprowadzenie maksymalnej stawki godzinowej wynagrodzenia, to znaczy jednej dwudziestej, minimalnego wynagrodzenia określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów, czyli te 240 złotych 30 groszy, czy to rozwiązanie, aby nie uderzyć w szpitale powiatowe, bo obawiam się, że każdy lekarz będzie teraz chciał osiągnąć tę stawkę maksymalną, skoro ona już jest ustalona, a wiele, wielu lekarzy do tej pory pracuje na te stawki minimalne. I szpitale powiatowe, nawet te, które jeszcze nie popadły w spiralę zadłużenia, ledwo wiążą koniec z końcem I oczywiście można się spodziewać, że to rozwiązanie w nie uderzy. Dziękuję bardzo.

03:43:42 - 03:43:57

Dorota Niedziela

Dziękuję pani poseł. Mam nadzieję, że doceni pani poseł moją wyrozumiałość, mimo tego, że chyba przez całą kadencję nigdy wchodząc na na mównicę nie powiedziała pani pani marszałek. Zapraszam pani poseł Wioletta Maria Kulpa, klub parlamentarny Prawo I Sprawiedliwość.

03:43:59 - 03:45:07

Wioletta Kulpa

Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Dlaczego rząd proponuje ograniczenia czasu pracy I wynagrodzeń, ale nie wprowadza zakazu łączenia pracy w sektorze publicznym I prywatnym? Jak zamierza przeciwdziałać konfliktowi interesów, w szczególności kierowaniu pacjentów kolegi do odpłatnego leczenia. Publiczne pieniądze mają przede wszystkim zapewniać pacjentom leczenie. Ich przejrzystość jest ważna, ale trzeba jednak sprawdzić, czy proponowane przepisy rzeczywiście osiągną ten cel.

Zatem pytam, jak będzie weryfikowana suma wynagrodzeń jednego lekarza w różnych placówkach I na różnych podstawach zatrudnienia, co uniemożliwi obchodzenie limitów przez dodatkowe umowy I zmianę nazwy wypłacanego świadczenia? Ile środków rzeczywiście zaoszczędzą placówki I jaki mechanizm zagwarantuje, że pieniądze te zostaną przeznaczone na zwiększenie liczby świadczeń oraz skrócenie kolejek. Dlaczego ograniczeniu najwyższych wynagrodzeń towarzyszy wyłączenie ochrony przedemerytalnej I części innych gwarancji pracowniczych, również kobiet w ciąży. I proszę wykazać, dlaczego osiągnięcie celu płacowego wymaga tak szerokiej ingerencji w prawa pracownicze personelu. Dziękuję bardzo.

03:45:08 - 03:45:12

Dorota Niedziela

Dziękuję. Zapraszam panią poseł Wojciech Jaskulski, Klub Parlamentarnej Koalicja Obywatelska.

03:45:12 - 03:46:22

Patryk Jaskulski

Bardzo dziękuję. Szanowna pani marszałek, panie ministrze, wysoka izbo. Są 2 obszary, które powinny być wyjęte ze sporu politycznego, to obrona I zdrowie. To 2 najważniejsze obszary, o których decydujemy I tak się składa, że w przypadku obrony to już państwo raz nie zdaliście egzaminu, głosowaliście przeciw sejfowi, ale możecie w obszarze zdrowia, który tak się składa, że jest rekordowy, jeżeli chodzi o wydatki zabezpieczone w budżecie na przyszły rok, 274 mld złoty, to jest o 108 mld więcej, czyli o 65 procent więcej niż w 2000 dwudziestym trzecim na zdrowie zabezpieczył Mateusz Morawiecki, możecie zrobić coś dobrego, możecie zagłosować za projektem ustawy, która ma sprawić, że wraz z tymi rosnącymi nakładami na ochronę zdrowia poprawi się także dostęp do lekarzy, jakość świadczonych usług oraz transparentność wydatkowania środków publicznych. Więc bardzo proszę państwa o poparcie tego projektu I rozsądek, zdrowy rozsądek.

A do ministerstwa mam szybkie pytanie, jaki będzie wpływ tego projektu na dostępność w poradniach specjalistycznych. Bardzo dziękuję.

03:46:22 - 03:46:26

Dorota Niedziela

Dziękuję, zapraszam pan poseł Marcin Józef Paciuk, poseł niezrzeszony.

03:46:26 - 03:47:11

Marcin Józefaciuk

Szanowna pani Marszałek, wysoka izbo. Nauczyciele chętnie widzieliby stawki godzinowe sięgające projektowanego pułapu dla medyków szczerze mówiąc. Przecież to nauczyciele kształcą przyszłych lekarzy. Mam 3 pytania do rządu. Po 1., kiedy rząd przedstawi nauczycielom konkretny plan poprawy wynagrodzeń uwzględniający całość pracy oraz godność zawodu.

Po 2., czy rząd usunie wyłączenie ochrony pracowniczej z artykułu czwartego ustępu ósmego I jednoznacznie zagwarantuje zachowanie ochrony rodziców, w tym ojców korzystających z urlopu ojcowskiego I rodzicielskiego. Oraz 3. Rzecz, jakie konkretnie zabezpieczenia kadrowe I organizacyjne zapewnią mieszkańcom mniejszych miejscowości ciągłość leczenia po wprowadzeniu ograniczeń zatrudnienia oraz możliwości zakończenia nocnej I świątecznej opieki po trzymiesięcznym zawiadomieniu NFZ. Dziękuję.

03:47:12 - 03:47:17

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo I zapraszam pani poseł Teresa Pamuła, klub parlamentarny Prawo I Sprawiedliwość.

03:47:19 - 03:48:38

Teresa Pamuła

Pani Marszałek, panie ministrze, wysoka izbo. Wczoraj w Warszawie odbyło się spotkanie związku powiatów Polskich, na którym dyskutowano o szpitalach powiatowych. Ja chciałam zapytać panie ministrze, czy macie jakieś wyliczenia w jaki sposób na szpitale powiatowe będzie miała wpływ ta ustawa. Wiecie państwo, że z przebadanych prawie właśnie przez Związek Powiatów Polskich dwustu szpitali, 90 procent szpitali jest zadłużonych. Dlaczego te szpitale są zadłużone?

Czy państwo przeprowadzaliście jakiekolwiek analizy przyczyn zadłużenia szpitali powiatowych? Szpital w Sanoku strajkuje, 200000000 straty. Szpital w Lubaczowie, szpital powiatowy, który do tej pory I za czasów Prawa I Sprawiedliwości kompensował swoje przychody I wydatki, w tej chwili już ma zadłużenie w granicach piętnastu 1000000. Czy chcecie zlikwidować wszystkie szpitale powiatowe? Szanowni państwo, ta ustawa nic nie zmieni, tylko ograniczy dostęp do leczenia takich osób, które mieszkają na terenach powiatowych, na terenach daleko od ośrodków.

Dziękuję bardzo.

03:48:38 - 03:48:42

Dorota Niedziela

Zapraszam pan poseł Paweł Masełko, klub parlamentarny Koalicja Obywatelska.

03:48:43 - 03:49:53

Paweł Masełko

Szanowna pani Marszałek, panie Ministrze, wysoka izbo. Dziś robimy 1. Krok w celu uzdrowienia sytuacji w systemie ochrony zdrowia. Bardzo poważne I odważne zmiany w obszarze właśnie godzin pracy, I wysokości stawki godzinowej. Dzisiaj tak naprawdę samorządy, szczególnie samorządy powiatowe, niosą ciężar utrzymania systemu ochrony zdrowia I szpitali właśnie w miastach powiatowych.

Panie ministrze chciałem zapytać o kwestie konsultacji. Czy były takie konsultacje prowadzone z jednostkami samorządu terytorialnego? To jest 1 kwestia. 2. To ten limit godzin, bo tam jest w propozycji zapisane, że prezes Narodowego Funduszu Zdrowia będzie wyrażał zgodę na ewentualne podwyższenie tej liczby godzin, czy nie lepiej by było pójść w kierunku tego, żeby dyrektor oddziału wojewódzkiego jednak o tym decydował.

No I kwestia 3. Cyfryzacja. Wiele setek 1000000 poszło na cyfryzację jednostek szpitalnych. Jaki to będzie miało efekt właśnie w tym obszarze I kontroli. Dziękuję uprzejmie.

03:49:54 - 03:49:58

Dorota Niedziela

Dziękuję. Zapraszam pani poseł Małgorzata pępek, klub parlamentarnej Koalicja Obywatelska.

03:50:00 - 03:51:10

Małgorzata Pępek

Wysoka Izbo. W ochronie zdrowia nie może być tak, że o zasadach wynagradzania decyduje wyłącznie siła negocjacyjna poszczególnych osób. Każda złotówka pochodząca z Narodowego Funduszu Zdrowia to środki publiczne, dlatego powinniśmy mieć pewność, że są wydawane w sposób uzasadniony. Potrzebujemy jasnych reguł, które pozwolą lepiej kontrolować wydatki, a jednocześnie zadbają o stabilność placówek medycznych. Ten projekt zmierza właśnie w tym kierunku, ku większej przejrzystości I odpowiedzialności za pieniądze publiczne I bardziej racjonalnemu finansowaniu ochrony zdrowia.

Jestem przekonana, że dzięki odpowiedzialnemu wdrożeniu tej reformy uda się wzmocnić stabilność systemu z korzyścią dla pacjentów. Nawiązując do art. 31 proszę o odpowiedź na pytanie, czy projektowane limity stawek godzinowych dla kadr medycznych będą miały zastosowanie do wszystkich form zatrudnienia, w tym do umów cywilnoprawnych oraz osób wykonujących działalność gospodarczą. Dziękuję.

03:51:11 - 03:51:16

Dorota Niedziela

Dziękuję. Zapraszam pan poseł Artur Szałabawka, klub parlamentarny Prawo I Sprawiedliwość.

03:51:18 - 03:52:30

Artur Szałabawka

Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Z dużym zaniepokojeniem I poczuciem skrajnego oburzenia zapoznałem się z tą ustawą, bo stajemy dziś przed dokumentem, który w teorii ma porządkować zasady zatrudnienia I wynagrodzenia. Natomiast w praktyce, co bezlitośnie obnażają eksperci, praktycznie wszystkie organizacje zrzeszające pracodawców, grozi całkowitym paraliżem biurokratycznym polskich szpitali I drastycznym wydłużeniem I tak gigantycznych kolejek dla pacjentów. Wychodzi na to, że nieliczna rzesza medyków pokroju doprowadziła do sytuacji, że ta patrowładza przygotowała bubla, który uderzy w 1000 lekarzy, ale też I pacjentów. A ta nieliczna grupa cwaniaków I tak sobie da radę.

W związku z tym mam pytanie do autorów tego projektu I też do komisji. Czy wy celowo I z pełną premedytacją spychacie polską ochronę zdrowia w przepaść administracyjnego chaosu, przekładając urzędniczy rygor nad realne bezpieczeństwo I życie pacjentów? Czy po prostu się wykazujecie skrajną ignorancją wobec tych alarmujących głosów środowiska menadżerów I szpitali. Dziękuję.

03:52:31 - 03:52:35

Dorota Niedziela

Zapraszam pan poseł Jarosław Sachajko, Koło Poselskie Demokracja.

03:52:35 - 03:53:33

Jarosław Sachajko

Pani Marszałek, Wysoka Izbo, panie ministrze. Przymęczony lekarz to zagrożenie dla pacjenta, ale szpital bez lekarza to również zagrożenie. W szpitalach powiatowych 1 specjalista zabezpiecza pracę kilku placówek. Wasza ustawa ograniczy te możliwości, jednocześnie nie przybędzie od niej ani jednego lekarza. Zamiast uwolnić medyków od biurokracji I przekazać część obowiązków innym zawodom medycznym, doprowadzacie do, doprowadzicie do zamykania oddziałów, a pacjent zapłaci składkę zdrowotną, odczeka miesiące I w końcu zapłaci ponownie w prywatnym gabinecie, w prywatnym szpitalu.

To rodzi uzasadnione obawy o to, jakie są wasze prawdziwe intencje. Dlatego chciałem zapytać, dlaczego nie przekażecie zbędnych obowiązków lekarzy farmaceutom, pielęgniarkom, fizjoterapeutom czy asystentom lekarzy? Dlaczego ta ustawa prywatyzuje ochronę zdrowia, a Polaków zmusza do dodatkowego opłacenia w prywatnej ochronie zdrowia? Dziękuję.

03:53:35 - 03:53:39

Dorota Niedziela

Zapraszam pani poseł Maria Koc, klub parlamentarny Rozwój Plus.

03:53:43 - 03:54:56

Maria Koc

Dziękuję pani marszałek. Szanowna pani Marszałek, Wysoka Izbo. Myśleliście, myśleliście, nic mądrego nie wymyśliliście, bo ta ustawa jak mówią eksperci jeszcze pogorszy sytuację szpitali I służby zdrowia. Uzasadniacie państwo te proponowane zmiany potrzebą racjonalizacji wydatków publicznych I poprawy funkcjonowania systemu ochrony zdrowia. Ja poproszę zatem o konkretne liczby.

Jakie oszczędności dla Narodowego Funduszu Zdrowia mają przynieść te przepisy w 2000 dwudziestym siódmym roku I w kolejnych latach? Czy Ministerstwo Zdrowia przeprowadziło szczegółową analizę, która pokaże w jaki sposób te oszczędności przełożą się na sytuację pacjentów. O ile skrócą się kolejki do specjalistów, czy zwiększy się liczba wykonywanych świadczeń I czy pacjenci będą mieli lepszy dostęp do leczenia w szpitalach powiatowych, bo wydaje się, że ta ustawa na to wpływu nie będzie miała. I najważniejsze, czy rząd dysponuje konkretnymi wyliczeniami potwierdzającymi, że ograniczenie kosztów nie odbędzie się kosztem dostępności I jakości leczenia, czy też mamy do czynienia jedynie z próbą zmniejszenia wydatków bez gwarancji poprawy sytuacji pacjentów. Dziękuję.

03:54:56 - 03:55:00

Dorota Niedziela

Zapraszam pani poseł Józefa Szczurek-Żelazko, Klub Parlamentarny Prawo I Sprawiedliwość.

03:55:03 - 03:56:19

Józefa Szczurek-Żelazko

Szanowna Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Są projekty, które rozwiązują problemy, ale są też takie, które w ogóle ich nie rozwiązują, a wręcz odwrotnie, generują kolejne. I właśnie ten projekt należy do tej drugiej kategorii. Po ujawnieniu skandalu z doktorem Dawidkiem, radnym Koalicji Obywatelskiej, skoligaconym z wieloma preminentnymi politykami Koalicji Obywatelskiej, który wydrenował ponad półtora miliona złotych ze szpitala południowego, wyszedł pan premier Donald Tusk I uroczyście oświadczył, że będzie tą patologię wypalał gorącym żelazkiem I polecił pani minister, żeby natychmiast przygotowała rozwiązania, które będą zapobiegały takiej patologii. No I cóż, to natychmiast to jest te ponad 4 miesiące.

Dzisiaj pan minister przyniósł do sejmu projekt, który absolutnie nie rozwiązuje tego problemu, a wręcz odwrotnie, może spowodować, że takie osoby jak pan Dawidek będą nadal mogły trenować system I wyciągać publiczne pieniądze, co jest najbardziej haniebne, że systemu ochrony zdrowia okradając pacjentów. W związku z tym mam pytanie, panie ministrze, czy zbadaliście, przeprowadziliście analizę, jaki koszt poniosą szpitale, kiedy ta regulacja wejdzie w życie I jaki wpływ ta regulacja będzie miała na szpitale powiatowe?

03:56:21 - 03:56:25

Dorota Niedziela

Dziękuję. Zapraszam pan posłów Czesław Hoc, klub parlamentarne Prawo I Sprawiedliwość.

03:56:29 - 03:57:40

Czesław Hoc

Pani Marszałek, Wysoki Sejmie. W salu se groti suple malex esto dobro pacjenta jest najwyższym prawem, a nie prywata, a nie ślepa regulacja, a nie procedura. Intencja uporządkowania zasad zatrudnienia I ukrócenia patologii płacowej jest słuszna I zasadna, lecz projekt tego, tej ustawy nie czyni tego. Natomiast może wprowadzać, prowadzić do zapaści kadrowej, likwidacji oddziałów I też likwidacji niektórzy szpitali powiatowych. Sztywne limity pracy I ograniczenia dodatkowego zatrudnienia uderzą w elastyczność grafików.

Szpitale stracą możliwość szybkiego I sprawnego reagowania na kryzysy kadrowe. Natomiast mogę powiedzieć tyle, że realne dostanie, zaistnieje realne ryzyko odpływu personelu. Refekcyjne limity zarobków oraz do, dotrakońskie kary dla kierowników placówek mogą zniechęcić lekarzy do pracy w publicznym systemie, więc wystąpię exetus lekarzy do sektora prywatnego. Ten projekt ustawy daje takie zaproszenie do kadr, żeby przechodzili do, do podmiotu prywatnego. Natomiast oczywiście wystąpi eksplozja biurokracji I naruszenie zasady kodeksu pracy.

Dziękuję bardzo.

03:57:40 - 03:57:45

Dorota Niedziela

Dziękuję. Zapraszam panią profesor Norbert Pietrykowski, klub parlamentarny centrum.

03:57:45 - 03:58:49

Norbert Pietrykowski

Pani Marszałek, państwo ministrowie, wysoki Sejmie, panie pośle, że o zabawka. Proszę nie wrzucać wszystkich do jednego worka I nie nazywać lekarzy cwaniakami, bo może przyjść taki moment, że będzie pan głęboko w oczki patrzył niektórym lekarzom I niestety z przerażeniem. Oby to się nigdy nie stało, ale nie wszyscy lekarze w Polsce są cwaniakami I proszę tak nie mówić. Słucham? Przed chwilą tak posełsza Obawka nazywał lekarzy cwaniakami.

No nie warto. Nie warto, bo może się tak wydarzyć, że będzie. Nie, nie była pani poseł Poempel. Można sobie odtworzyć, tak że nie zachęcam do takiego nazwania, ale dobrze. Wróćmy do pytań.

Czy rozszerzenie uprawnień kontrolnych powinno być połączone z wyraźnymi, I czy będzie oczywiście, z wyraźnymi gwarancjami ochrony praw podmiotów kontrolowanych. Dotyczy to w szczególności proporcjonalności zakresu kontroli, ochrony danych osobowych I tajemnicy medycznej, prezycyjnego określenia przesłanek, podejmowanych czynności kontrolnych. Dziękuję bardzo.

03:58:51 - 03:58:55

Dorota Niedziela

Dziękuję. Zapraszam pan poseł Grzegorz Lorek, klub parlamentarny Prawo I Sprawiedliwość.

03:58:55 - 04:00:29

Grzegorz Lorek

Dziękuję pani marszałek. Wysoka izba, szanowni państwo. Jeżeli pamiętacie reformę adwokatury, to do reformy było ciężko adwokata I stawki były bardzo duże. Jeżeli nie podejdziemy do tego tematu bardziej systemowo I ogólnie, nie rozwiążemy tą ustawą praktycznie niczego, Chyba że chcemy zlikwidować szpitale powiatowe albo jeszcze bardziej zadłużyć, albo tak jak powiedział 1 z moich przedmówców pan doktor, odpływ lekarzy specjalistów z dużych ośrodków do niepublicznej służby zdrowia. A mianowicie, czy te wydziały medyczne, które mamy obecnie I wiem, że są sprawdzane, wiem, że mają odpowiednie dokumenty do wy do wykładania, nie mogą przyjmować więcej studentów.

2, czy nadal, a jest tak w terenie, bo wiem o tym, na lekarzy specjalistów czekamy dlatego, że nadal tych przy tych... Przydział tych specjalistek jest bardzo niewielu. Czy nie należałoby tutaj poszukać możliwości

Rozszerzenia, żeby przydział specjalizacji był o wiele większy I tym samym mielibyśmy więcej lekarzy I specjalistów I więcej lekarzy. I na koniec ostatnie pytanie, przepraszam pani marszałek, że naciągam czas. Czy są jakieś dodatkowe środki? Bo ten wyższy pułap spowoduje, że będzie więcej chętnych w terenie. Lekarze nie zarabiali takich pieniędzy jak w Warszawie.

Bez środków będzie postępowało zaburzenie. Dziękuję.

04:00:29 - 04:00:33

Dorota Niedziela

Zapraszam pani poseł Anna Gembicka, klub parlamentarne Prawo I Sprawiedliwość.

04:00:37 - 04:01:35

Anna Gembicka

Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Koalicja rządząca proponuje nam dzisiaj wpisanie do ustawy prawa pacjenta do równego traktowania. No macie tupet, biorąc pod uwagę wasze saloniki, VIP I karetki na specjalne zamówienie dla działaczy Koalicji Obywatelskiej. Tylko co to hasło ma dać pacjentom, którzy dzisiaj nie mogą doczekać się pomocy? 3 I pół letni Kacperek zmarł w szpitalu w Grodzisku Mazowieckim, bo nie wykonano mu USG brzucha.

W Warszawie kobietę zgłaszającą skurcze porodowe odesłano do domu, a 20 minut później urodziła na podłodze we własnej łazience. W Poznaniu pacjentka onkologiczna przez 46 godzin czekała na SOR-ze na przyjęcie na oddział. Niedługo później zmarła. Dlatego pytam koalicję rządzącą, kiedy zajmiecie się podstawowym prawem pacjenta, czyli prawem do otrzymania pomocy na czas, do bezpieczeństwa I ochrony życia. Chcecie równości, to zacznijcie od siebie, bo jak na razie wygląda na to, że na normalne traktowanie I opiekę w szpitalach mogą liczyć tylko działacze koalicji trzynastego grudnia.

04:01:39 - 04:02:10

Dorota Niedziela

Pani poseł, radziłabym nie uogólniać. Dobrze? Bo ja jestem członkiem partii Koalicji Obywatelskiej I nigdy w życiu nie korzystałam z żadnych, jak większość z naszych członków, żadnych dodatkowych tych. A pani cały czas, pani cały czas uogólnia. Zróbmy tak, że nie będziemy uogólniać pani członków pani partii I naszej partii, dobrze?

Proszę mówić o konkretnym lekarzu czy o konkretnym członku, dobrze? I wtedy będzie uczciwie. Zapraszam pan poseł Mariusz Krystian, klub parlamentarny Prawo I Sprawiedliwość.

04:02:12 - 04:03:26

Mariusz Krystian

Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Widać wyraźnie, że Donald Tusk próbuje skutecznie przykryć całą aferę Warszawskiego Szpitala Południowego, a trzeba powiedzieć po raz kolejny, że jest to afera Koalicji Obywatelskiej, bo Dawid Kacprzyk był funkcjonariuszem Koalicji Obywatelskiej, według doniesień medialnych miał tworzyć tam Salonik Wilp dla funkcjonariuszy Koalicji Obywatelskiej, w związku z tym takie są fakty, więc Donald Tusk sprytnie próbuje przerzucić odpowiedzialność I uwagę społeczną na całe środowisko lekarskie, które przecież w swojej ogóle nie zarabia tak gigantycznych pieniędzy, jak te nieliczne przypadki, które tutaj zostały ujawnione I które tutaj próbuje się przedstawić jako obciążające dla całego środowiska lekarskiego. A dziś prawdziwym problemem służby zdrowia są te niedomagania I te katastrofy, które dzieją się lokalnie. Próby likwidacji szpitali powiatowych, porody na SOR-ach. Przecież to jest piekło kobiet.

Wy stworzyliście, rządzicie 3 lata I stworzyliście prawdziwe piekło kobiet na SOR-a zmuszając kobiety do porodu. O innych sytuacjach pisze szeroko prasa, więc to jest problem systemowy służby zdrowia, który wy stworzyliście w ciągu trzech lat swoich rządów. Dziękuję bardzo.

04:03:27 - 04:03:31

Dorota Niedziela

Zapraszam wam poseł Krzysztof Bojarski, klub parlamentarny Koalicja Obywatelska.

04:03:31 - 04:04:32

Krzysztof Bojarski

Pani Marszałek, panie Ministrze, jednym z głównych celów tej ustawy jest uporządkowanie sprawy zatrudnienia zarówno lekarzy, ale również innych pracowników medycznych systemu ochrony zdrowia. W tym celu wprowadzacie państwo, czy już zostały wprowadzone zmiany rejestrujące ten czas pracy I raportującego do Narodowego Funduszu Zdrowia. Dzisiaj ciężar kontroli tego, tego, tych, tego zatrudnienia właśnie spadł na pracowników Narodowego Funduszu Zdrowia. Chciałem zapytać panie ministrze, czy rozważacie w przyszłości obowiązek wprowadzenia elektronicznego systemu kontroli czasu pracy w jednostkach ochrony zdrowia I jednocześnie wsparcie Narodowego Funduszu Zdrowia poprzez opracowanie programu, który w sposób szybki, bardzo precyzyjny III praktycznie w każdym momencie mógłby weryfikować sytuacje, które chcemy wyeliminować z tego systemu, czyli sytuacje, w których pracownik systemu ochrony zdrowia jednocześnie pracuje w różnych miejscach, w różnych szpitalach. Dziękuję.

04:04:33 - 04:04:44

Dorota Niedziela

Dziękuję. Zapraszam. Pan poseł Przemysław Wiplek, klub parlamentarny Konfederacja, pan pros, pan poseł Sylwester Tułajew. Klub parlamentarny Rozwój Plus. Bardzo proszę panie pośle.

04:04:45 - 04:05:49

Sylwester Tułajew

Szanowna pani Marszałek, wysoka izbo. Czy rzeczywiście proponowane zmiany spowodują uporządkowanie wynagrodzeń w służbie zdrowia? Miarą tych zmian musi być dostępność lekarza dla pacjenta. Z całą pewnością przedstawiona ustawa nie zapewni większej dostępności lekarza dla pacjenta. Trzeba zabezpieczyć obecne umowy, które pozwalają leczyć pacjentów przy niższych kosztach.

Jeżeli konieczność ich zmiany doprowadzi do odejścia lekarza albo wzrostu kosztów, placówka może ograniczyć przyjęcia w ramach NFZ. Konsekwencją będą jeszcze dłuższe kolejki. Jakie konkretne zabezpieczenia zapewnią utrzymanie korzystnych kosztowo umów I ciągłość świadczeń finansowanych przez NFZ, aby dostosowanie kontraktów do nowych przepisów nie odbyło się kosztem pacjentów. Pacjent potrzebuje leczenia, a nie kolejnej pseudoreformy, za którą tak naprawdę zapłaci dłuższym oczekiwaniom.

04:05:51 - 04:05:55

Dorota Niedziela

Zapraszam pani poseł Anna Dąbrowska-Banaszek, klub parlamentarny Prawo I Sprawiedliwość.

04:06:00 - 04:07:27

Anna Dąbrowska-Banaszek

Pani Marszałek, Wysoki Sejmie. Ustawa właściwie niczego nie rozwiązuje, nie poprawia funkcjonowania ochrony zdrowia, nie poprawi organizacji pracy, w efekcie nie poprawi dostępności pacjentów, doświadczeń, co więcej, może pogorszyć obecną sytuację, co dzisiaj trudno sobie wyobrazić. W czasie posiedzenia komisji liczne wątpliwości przedstawiała strona społeczna, związki zawodowe, samorządowcy, pracodawcy. Zły projekt narusza prawa pracownicze, nie gwarantuje niczego, utrudnia zapewnienie opieki medycznej. W efekcie może mogą zniknąć publiczne jednostki ochrony zdrowia.

Czy o to chodzi? Potrzeba realnych zmian, niepozornych działań. Te ostatnie są tak czasami absurdalne, że aż trudno uwierzyć, że mają miejsce. Lekarze specjaliści poradni otrzymują do podpisania deklarację, że skrócą czas przyjmowania pacjenta do maksymalnie dziesięciu minut, w efekcie będzie można zapisać im więcej pacjentów. Tylko to nie piekarnia, nie ma określonego czasu pieczenia, przepraszam, wizyty pacjenta.

Mamy dramat szpitali powiatowych w całej Polsce. 91 procent szpitali przynosi straty. Jedyny państwowy płatnik płaci za mało zapóźnienie. Pacjenci czekają długo na poradę. Obecnie procedujemy niemal na raz wiele ustaw dotyczących świadczeń zdrowotnych, między innymi wynikających z dyrektywy transgranicznej.

Tam mamy zwrot kosztów świadczeniodawcy w pełnej kwocie w ciągu siedmiu dni, bez limitu rocznego na te świadczenie, czyli można, bo powinno być równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców realizujących świadczenia zdrowotne dla Polek I Polaków w Polsce I za granicą. Dziękuję.

04:07:28 - 04:07:33

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo I zapraszam pani poseł, pan poseł Jacek Bogucki, Klub Parlamentarne Prawo I Sprawiedliwość.

04:07:36 - 04:08:39

Jacek Bogucki

Pani Marszałek, panie ministrze, w leczeniu choroby, złodziejstwa w wykonaniu niektórych lekarzy używacie cepa zamiast skalpela. Bo przecież ta ustawa spowoduje jeszcze gorszą sytuację szpitali powiatowych, w których już brakuje personelu. Problemem Polski nie jest to, czym mówicie. Problemem Polski jest zbyt mała liczba lekarzy I fatalna wycena świadczeń zdrowotnych. Więc mam pytania panie ministrze, ilu lekarzy zabraknie na dyżurach po tej ustawie?

Ile oddziałów, ile szpitali powiatowych szczególnie zostanie zamkniętych? O ile wydłużą się kolejki? To jest zagrożenie dla bezpieczeństwa zdrowotnego Polaków. I rozumiejąc problem, no nie rozwiązujecie go w ogóle. I jeszcze 1 pytanie, czy ten projekt jest zupełnie inny niż ten, który podlegał konsultacjom I nie uwzględnia zasadniczych uwag strony społecznej?

04:08:41 - 04:08:44

Dorota Niedziela

Zapraszam pan poseł Witold Tumanowicz, klub parlamentarny Konfederacja.

04:08:48 - 04:09:10

Witold Tumanowicz

Pani Marszałek, Wysoka Izbo. W ocenie skutków regulacji nie przeanalizowano wpływu nowych obowiązków na małe I średnie przychodnie podstawowej opieki zdrowotnej, w szczególności te realizujące opiekę koordynowaną. Czy rząd oszacował, ile takich placówek może zrezygnować z opieki koordynowanej ze względu na dodatkowe koszty I obowiązki administracyjne? Ilu pacjentów straci przez to dostęp do specjalistów?

04:09:11 - 04:09:15

Dorota Niedziela

Zapraszam poseł Adrian Witczak, klub Parlamentarne Koalicja Obywatelska.

04:09:18 - 04:10:37

Adrian Witczak

Szanowna pani marszałek, panie ministrze, wysoka izbo. Dzisiaj powiem szczerze, że liczyłem na merytoryczną debatę I trzeba powiedzieć, że ze strony posłów PiS-u jest duża nuta hipokryzji, bo chyba zapomnieli państwo, jak broniliście swoich, kiedy zarabiali ogromne pieniądze ze środków publicznych. Pamiętacie pana marszałka Karczewskiego? Pamiętacie, jak wasz prezes Jarosław Kaczyński korzystał nie tylko z jednego łóżka, nie tylko z prywatnej sali, ale zamykali dla was cały oddział, a rodzina waszych działaczy przebywała 2 I pół lata, 2 I pół roku na OIOM-ie.

Więc tutaj musicie o tym pamiętać. Natomiast dzisiaj naprawiamy system, naprawiamy sytuację, do której wy doprowadziliście I dzisiaj w tej debacie nie zaproponowaliście żadnego konkretnego rozwiązania. Ja ze swojej strony chciałbym podziękować komisji I ministerstwu za to, że uwzględniono postulaty poradni leczenia żywieniowego, jak również hospicjów domowych I moment, kiedy lekarz przebywa pod w tak zwanej dyspozycji został wykluczony z tego limitu. Bardzo serdecznie dziękuję.

04:10:37 - 04:10:41

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo I zapraszam pan poseł Paweł Rychlik, klub parlamentarny Rozwój Plus.

04:10:41 - 04:11:51

Paweł Rychlik

Panie Poślewiczkach, do tego nie doprowadziliśmy my, tylko do tego doprowadził prezydent dwugodzinny prezydent Trzaskowski, jeśli chodzi o Kasprzyka, bo to jego przecież można powiedzieć polityczny syn. Ta ustawa, w mediach mówi się, że to ta ustawa ma walczyć z patologią zarobków lekarzy, a tak de facto ta ustawa walczy I likwiduje, ale oddziały, poradnie, szczególnie w małych miejscowościach, w szpitalach powiatowych. Ale panie ministrze, wysoka izbo, pani przewodnicząca Gelert. No dziwnym trafem jest tak, że jakoś omijacie tą część sprywatyzowaną w szpitalach. Chodzi o spółki, o sieci medyczne, które na przykład obsługują radiologię, laboratoria, które pracują na kardiologii albo na ortopedii.

No jakoś radiolog w szpitalu musi być zatrudniony na pół etatu, ale w sieci medycznej może być na godziny zatrudniony. I czy nie doprowadzi ta to tak de facto do prywatyzacji służby zdrowia? Do tego, że radiologia, że ortopedia, że kardiologia będzie po prostu w szpitalach nie publiczna, a prywatna. I będziecie nabijać kobzę właśnie takim Kacprzikom.

04:11:54 - 04:12:10

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo. Myślę, że pan poseł nie do końca nie do końca zrozumiał, ale zapraszam. Panie Poślewiczak, bardzo proszę o nieprzeszkadzanie. A teraz głos zabierze pani poseł Elżbieta Geler. Bardzo proszę, proszę

04:12:10 - 04:13:13

Elżbieta Gelert

zabranie pana Dziękuję bardzo. Pani Marszałek, panie ministrze, wysoka izbo. Moje pytanie dotyczy... Ustawa dotyczy tej części, która mówi o roli Narodowego Funduszu Zdrowia. Moje pytanie brzmi, czy podmiot, któremu Narodowy Fundusz Zdrowia nakłada karę, będzie miał możliwość odwołania się od tego do Narodowego Funduszu, jak ta ścieżka będzie przebiegała I jak to będzie wyglądało.

Bo tutaj w tej chwili bardzo dużo mówi się tylko o opłacach, o czasie pracy, oczywiście I słusznie, bo to należało ukrócić, aczkolwiek tu żadnej filozofii nie ma, bo dawno wiadomo ile odpoczynku musi mieć lekarz po przepracowanej dobie I można łatwo wyliczyć ile powinien mieć godzin pracy. Ja natomiast chciałabym jeszcze raz wrócić do pytania o Narodowy Fundusz Zdrowia, o jego rolę I o jego kontrolę. Dziękuję bardzo.

04:13:13 - 04:13:20

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo I zapraszam jako ostatni pan poseł Marek Tomasz Hoch, klub Parlamentarny Koalicja Obywatelska.

04:13:20 - 04:13:49

Marek Hok

Pani marszałek, panie ministrze, wysoka izbo. Mówiliśmy o szpitalach powiatowych większych, mniejszych, a nie razu nie padło pytanie, w jaki sposób ta ustawa będzie wpływała na pracę lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej. To tam w tych podmiotach najczęściej się odbywa się 1. Wizyta pacjenta. To tam w większości są to podmioty niepubliczne, prywatne.

Czy ta ustawa obejmuje również lekarzy tam zatrudnionych? Jeżeli tak, to jak to wpłynie na funkcjonowanie I dostępność do lekarzy POZ-u? Dziękuję bardzo.

04:13:50 - 04:14:04

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo wszystkim państwu. Na tym zakończyliśmy zadawanie pytań, a na wszystkie państwa posłów I posłanek pytania odpowie podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia pan minister Tomasz Maciejewski. Zapraszam panie ministrze.

04:14:15 - 04:17:29

Tomasz Maciejewski

Pani Marszałek, Wysoka Izb, o następnej sesji. Chciałbym bardzo państwu wszystkim podziękować za uwagi, które państwo zgłaszali w procesie legislacyjnym I dalej zgłaszacie. Będą one oczywiście przedmiotem, też były I będą przedmiotem dyskusji na Komisji Zdrowia. Bo to ważna ustawa, jak było, tu padło z wielu ust I ta ustawa wymaga oczywiście dobrych, dobrego do zakończenia. Ta ustawa nie zabiera praw pracowniczych, jej celem jest transparentność zatrudnienia I wynagradzania personelu medycznego I zapewnienie ciągłości opieki naszym pacjentom.

Nie zabiera również uprawnień zarządczych dyrektorom podmiotów medycznych, bo to w ich rękach jest wykonanie I zarządzanie tym budżetem. Przeszła pełną ścieżkę legislacyjną, która jest wymagana prawem. Również ta ustawa zawiera możliwość różnicowania wymiaru czasu, pracy I wynagradzania, ale bez przekraczania maksymalnych ich górnych granic co do wartości finansowych I wartości też godzinowych. Uwzględnia aspekt dydaktyczny I naukowy I podkreśla równość w dostępie do świadczeń dla każdego obywatela, zapewniając ochronę danych osobowych. Jeżeli chodzi, nie można tej ustawy czytać jako jednego tylko aktu, bo ona również jej jest, współgra z ustawą tak zwaną PESEL-ową, czy z ustawą, którą jeszcze będziemy w dniu dzisiejszym omawiać, druk 31 44 rozporządzenia Ministra Zdrowia, gdzie zbierane są dane na podstawie PESEL-u, prawa wykonywania zawodów, o nagrodzeniach I miejscu zatrudnienia każdego ze specjalistów medycznych, jak również wymaga zgłaszania grafików pracy personelu medycznego, tak w każdym podmiocie medycznym, aby móc zweryfikować I uniemożliwić bilokację I wielozatrudnieniowość w tym samym czasie.

To również oświadczenia o zatrudnieniu, które będą składane przez personel medyczny. Kolejny właśnie ustawa, druk 31 44 to ustawa, która będzie zapewniała transparentność umów cywilnoprawnych, jawność tych umów tak jak, jak w innych umowach w prawie handlowym I w ustawie o zamówieniach publicznych, który reguluje ten proces zakupu czy usług, czy towarów przez podmioty publiczne. Kontrole oczywiście nie mogą I nie mogą, nie nie naruszają, nie mogą naruszać obowiązującego prawa I w związku z powyższym jest również co do nałożonych kar I postępowań ze strony NFZ-u, są przewidziane ścieżki odwoławcze I jak również droga, możliwa droga sądowa. Ta ustawa oczywiście nie dotyczy podstawowej opieki zdrowotnej poza maksymalnym czasu, czasem pracy I maksymalnym wynagrodzeniem, natomiast nie dotyczy już tych ograniczeń, jeżeli chodzi o o wymiar czasu w jednym, w jednym z podmiotów. Jeżeli chodzi o liczbę lekarzy w Polsce, to w dwutysięcznym dwudziestym piątym roku uzyskaliśmy średnią OECD, natomiast w tej chwili co roku mamy, promujemy 2000 nowych lekarzy, a w 2000 trzydziestym roku osiągniemy już liczbę trzech 1000 wypromowanych nowych kolejnych pracowników, lekarzy, opuszczą uczelnie medyczne.

Bardzo dziękuję, Kainsson.

04:17:30 - 04:18:16

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo panie ministrze. Czy sprawozdawca komisji? Nie widzę. Zamykam dyskusję. W związku z tym przy wszczęciu drugiego czytania zgłoszono do przedłużonego projektu ustawy poprawki, Marszałek Sejmu kieruje ten projekt ustawy ponownie do Komisji Zdrowia w celu przedstawienia sprawozdania.

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu piątego porządku dziennego. Sprawozdanie Komisji Zdrowia o rządowym projekcie ustawy zmieniającej ustawy o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu chorób zakaźnych, zakażeń I chorób zakaźnych u ludzi, druki numer 3142300 192. Proszę pana posła Marka Tomasza Hołka o przedstawienie sprawozdania komisji. Bardzo proszę panie pośle.

04:18:16 - 04:18:51

Marek Hok

Pani Marszałek, panie ministrze, wysoki Sejmie. Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Zdrowia o rządowym projekcie ustawy zmieniającej ustawę o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń chorób zakaźnych u ludzi, druk nr 3142. Komisja Zdrowia po przeprowadzeniu pierwszego czytania oraz rozpatrzeniu tego projektu ustawy na posiedzeniu dnia siódmego października 26 wnosi, aby wysoki sejm raczył uchwalić tą ustawę z druku 3142 bez poprawek. Dziękuję bardzo.

04:18:52 - 04:19:07

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo panie pośle. Sejm ustalił, dyskusja nad tym punktem porządku dziennego, wysłucha pięciominutowych oświadczeń w imieniu klubów I trzyminutowych oświadczeń w imieniu kół. Otwieram dyskusję. Jako 1. Zapraszam pan poseł Marek Tomasz Hoch, klub Parlamentarnej Koalicja Obywatelska.

04:19:08 - 04:21:23

Marek Hok

Pani Marszałek, panie ministrze, wysoki Sejmie. W imieniu klubu parlamentarnego Koalicja Obywatelska mam zaszczyt przedstawić stanowisko do rządowego projektu ustawy o zmieniającej ustawę o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń I chorób zakaźnych u ludzi, druk 3142. Projekt ustawy dokonuje nowelizacji ustawy z dnia siedemnastego marca 2000 dwudziestego pierwszego roku o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń I chorób zakaźnych u ludzi, polegającej na zmianie daty końcowej obowiązywania wykazu świadczeniodawców zakwalifikowanych do systemu podstawowego szpitalnego zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej tak zwanej sieci szpitali z dnia 30 czerwca 2000 e e 27 roku na dzień 30 czerwca 2000

E 29 roku. Wydłużenie obecnie obowiązującego wykazu świadczeniodawców o kolejne 2 lata ma na celu zapewnienie stabilnego finansowania do 2000 e 29 roku szpitalom działającym w ramach tego systemu, które wejdą na ścieżkę restrukturyzacji lub konsolidacji. Brak takiego wydłużenia aktualnego okresu kwalifikacji do tak zwanej sieci negatywnie wpłynie na gotowość świadczeniodawców do skorzystania z instrumentów pozwalających na uelastycznienie funkcjonowania prowadzonych na mocy ustawy z dnia 5 sierpnia 2000 dwudziestego piątego roku o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawy o działalności leczniczej. Chodzi tu głównie o regulacje polegające na zaprzestaniu udzielania świadczeń w ramach wybranych profili z jednoczesną możliwością zawarcia z pominięciem trybu konkursowego umowy na realizację samych zakresów świadczeń w trybie hospitalizacji planowej lub leczenia jednego dnia, jak również o przepisy pozwalające na zachowaniu części ryczałtów systemowych, systemów zabezpieczenia przypadającego na likwidowane profile w dwóch kolejnych okresach rozliczeniowych po przeprowadzeniu takich właśnie restrukturyzacji. Klub parlamentarnych Koalicja Obywatelska będzie za przyjęciem tej ustawy.

04:21:24 - 04:21:25

Marek Hok

Dziękuję bardzo.

04:21:25 - 04:21:30

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo. Zapraszam Pani Poseł Józefa Szczurek-Żelazko, Klub Parlamentarne Prawo I Sprawiedliwość.

04:21:39 - 04:27:06

Józefa Szczurek-Żelazko

Szanowna Pani Marszałek, Wysoka Izbo. W imieniu klubu parlamentarnego Prawo I Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec rządowego projektu ustawy przedłużającej przedłużającej obowiązywanie sieci szpitali do 2000 e 29 roku. Szanowni państwo, ten projekt jest kolejnym dowodem, że obecny rząd nie ma żadnej wizji rozwoju Polskiego Systemu Ochrony Zdrowia. W 2000 e 23 roku okłamywaliście Polaków, że będzie koniec z kolejkami, lekarze będą do nich dzwonić. Od blisko trzech lat zapowiadacie reformy, poprawę dostępności, restrukturyzację szpitalnictwa I lepsze wykorzystanie środków.

A dzisiaj co proponujecie? Przedłużenie obowiąz, obowiązywania dotychczasowej sieci szpitali o kolejne 2 lata. Zamiast kompleksowej reformy odroczenie decyzji. Zamiast rzetelnej oceny potrzeb zdrowotnych, utrwalenie dotychczasowych rozwiązań. Zamiast odpowiedniego zarządzania administracyj, administrowanie I zabetonowanie systemu.

Koalicja Trzynastego Grudnia miała wystarczająco dużo czasu, aby przygotować analizę funkcjonowania sieci szpitali, ocenić jej efektywność I zaproponować nowe rozwiązania. Gdzie te analizy, panie ministrze, gdzie są wnioski, gdzie kompleksowa ocena, kompleksowa koncepcja nowej sieci? Tak krytykowaliście poprzednie rozwiązania. Dlaczego po trzech latach rządu, minister zdrowia nie przedstawia wysokiej izbie całościowej oceny, która pozwoliłaby podjąć odpowiednią decyzję? Polska rzeczywistość zdrowotna jest w bardzo ciężkim stanie.

Rząd proponuje utrwalenie tego złego systemu. Polskie społeczeństwo się starzeje. Epidemiologia pokazuje, że należy zwiększyć opiekę nad pacjentami z nowotworami, chorobami sercowo-naczyniowymi, metabolicznymi. Tymczasem rząd proponuje przedłużenie dotychczasowej kwalifikacji szpitali, nie przedstawiając żadnej analizy, czy obecna struktura sieci odpowiada tym wyzwaniom. To jest blokowanie możliwości rozwoju systemu.

Przedłużenie obecnego wykazu oznacza, że nie będzie, że w 2000 dwudziestym siódmym roku nie będzie, nie odbędzie się nowa powszechna kwalifikacja do sieci szpitali. A przecież w ostatnich latach powstały nowe możliwości diagnostyczne, terapeutyczne. Wiele placówek się rozwinęło, pozyskało specjalistów, zainwestowało w infrastrukturę. Dlaczego rząd nie chce przeprowadzić ponownej oceny potencjału? Dlaczego po dotychczasowy podział miejsc w sieci ma być utrwalony na kolejne lata?

Rząd myli stabilność finansową z brakiem konieczności podejmowania decyzji. W uzasadnieniu do projektu wykazano, że przedłużenie kwalifikacji ma zapewnić bezpieczeństwo finansowania szpitalom prowadzącym restrukturyzację. A przecież restrukturyzacja nie może być celem sama w sobie. Nie może oznaczać jedynie likwidowania oddziałów, ograniczenia zakresów świadczeń czy przesuwania środków finansowych bez kompleksowej oceny skutków dla pacjenta. Nie można dopuścić do sytuacji, w której pacjent z małego miasta lub małego powiatu będzie musiał po pokonywać coraz większe odległości, aby uzyskać niezbędną pomoc.

Dlaczego dla zapewnienia stabilności finansowej potencjalnie około osiemdziesięciu siedmiu restrukturyzowanych podmiotów, rząd zamraża termin ponownej kwalifikacji całej sieci, czyli około 585 świadczeniodawców. Dlaczego nie przygotowano rozwiązania skierowanego do szpitali rzeczywiście wymagających ochrony w procesie restrukturyzacji, zamiast odraczać ocenę całego systemu? Szczególnie bulwersujący jest fakt, że jest brak zaplanowanej ewaluacji skutków projektu. W ocenie skutków regulacji rząd wprost zapisuje, że nie przewiduje ewaluacji efektów tej ustawy. To jest nie do przyjęcia.

Rząd chce przedłużyć obowiązywanie sieci szpitali do 2000 dwudziestego dziewiątego roku, ale nie planuje nawet ocenić rezultatów tej decyzji. Problem nie polega wyłącznie na przesunięciu terminu kwalifikacji, ale na tym, że rząd nie przedstawił w tym projekcie harmonogramu przygotowania nowej sieci szpitali na 2029. Rok, ani kryteriów oceny zgodności z potrzebami zdrowotnymi społeczeństwa. Co więcej, zastrzeżenia wobec tego projektu zgłosiła Naczelna Rada Lekarska, wskazując potrzebę szerszej oceny sytuacji. Panie ministrze, czy naprawdę, czy naprawdę jest pomysł, czy naprawdę jest to pomysł koalicji trzynastego grudnia na reformę polskiego szpitalnictwa, przedłużyć obowiązywanie dotychczasowych rozwiązań, odsunąć trudne decyzje na kolejne lata.

Gdzie jest odpowiedzialność za przyszłość systemu? Gdzie jest troska o zdrowie Polaków? Panie marszałku, Prawo I Sprawiedliwość w związku z powyższym nie popiera tego projektu, ale składa poprawkę. Poprawkę, która ma na celu zmusić rząd do przeprowadzenia rzetelnej analizy I przedstawienia wysokiemu Sejmowi do końca czerwca przyszłego roku szczegółowych danych dotyczących oceny dotychczasowego systemu funkcjonowania sieci szpitali.

04:27:06 - 04:27:07

Proszę bardzo pani poseł.

04:27:07 - 04:27:08

Sieci szpitali. Dziękuję.

04:27:13 - 04:27:21

Dorota Niedziela

Zapraszam pana posopowej w Richie, klub parlamentarny rozwój plus. Nie ma pana posła? Nie, jest pan poseł, bardzo proszę.

04:27:25 - 04:31:36

Paweł Rychlik

Pani Marszałek, panie Ministrze, Wysoka Izbo. W imieniu klubu Parlamentarnego Rozwój Plus pragnę przedstawić stanowisko klubu do rządowego projektu ustawy zmieniającej ustawę o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń I chorób zakaźnych u ludzi. Nowelizacja polega na zmianie daty końcowej, obowiązywania wykazu świadczeniodawców zakwalifikowanych do systemu podstawowego szpitalnego zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej zwanej dawnej PSZ, dalej PSZ z dnia 30 czerwca dwutysięcznego 2000 e 27 roku do końca czerwca dwudziestego dziewiątego roku. Wydłużenie aktualnie obowiązującego wykazu świadczeniodawców zakwalifikowanych do PSZ o kolejne 2 lata ma na celu zapewnienie finansowania do 2000 dwudziestego dziewiątego roku szpitalom działających w ramach tego systemu, które wejdą na ścieżkę restrukturyzacji lub konsolidacji. I tak panie pani Marszałek, wysoka izbo, tyle w temacie tego tej ustawy, bo tak de facto jest to tylko I wyłącznie dołożenie.

Jest to po prostu dołożenie tlenu do respiratora dla organizmu, który jeszcze oddycha ostatnim tchnieniem. Sam mechanizm przedłużania funkcjonowania sieci ma na celu uniknięcia nagłych rewolucji kontraktowych. Ale szanowni państwo, nie dalej jak wczoraj usłyszeliśmy w mediach, że właśnie w październiku wstrzymywane są, wstrzymywane są przyjęcia na planowane operacje, planowane zabiegi, a naprawdę o pomstę do nieba woła fakt, iż zostało wstrzymane w tym momencie przez NFZ leczenie żywieniowe, czyli szczególnie chorych. Nie kłamstwo. Nie, nie, nie kłamstwo panie, nie kłamstwo panie pośle, ale proszę nie przeszkadzać pani marszałek.

Proszę kontynuować. Rygoru od wszystkich wymagać. Więc ta ustawa tak de facto w jakikolwiek sposób nie po nie odpowiada I nie rozwiązuje problemów, do których doprowadzili.

Czyli przede wszystkim ogromnego, ogromnego, ogromnej dziury w NFZ-cie. W tym roku zabraknie prawdopodobnie szesnaściemiliardów złotych. I bardzo wiele, bardzo wiele uwag zgłaszali w procesie uzgodnień właśnie lekarze między innymi z Naczelnej Rady Lekarskiej, wskazując na potrzebę po prostu głębokiej reformy systemowej, a nie wstrzymywania planowanych zabiegów, wstrzymywania finansowania leczenia żywieniowego, żywienia klinicznego, czy chociażby przesuwania, czy czy chociażby przesuwania właśnie terminów zabiegów I ostatecznie również dochodzi do likwidacji po prostu oddziałów, do zawieszania oddziałów, tak jak mamy chociażby przypadek Wsiadzu, gdzie Pur ponad pół roku temu zawieszono tylko na 2 miesiące czy na 3 miesiące oddział diabetologii I nefrologii w szpitalu wojewódzkim w Śradzu dla populacji byłego województwa średzkiego obejmującego ponad 400000 osób I do dnia dzisiejszego pracy tego oddziału nie wznowiono, a pacjenci bardzo często obłożnie chorzy, którzy przyjeżdżają do szpitala transportem medycznym, są z tego szpitala tym transportem odsyłani do domu. Tak panie pośle, wygląda w Śradzu, niedalekiego, niedalekim Śradzu od Piotrkowa. Dziękuję.

04:31:36 - 04:31:56

Dorota Niedziela

Dziękuję panie pośle. Ja bym prosiła, żeby pan poseł może poszedł na korepetycje do pana posła, bo o żywieniu to wie najwięcej pan poseł. Skoro pan nie ma informacji, to proszę sprawdzić u pana posła. Zapraszam pan poseł Radosław Lubczyk, klub parlamentarny Polskie Strannictwo Ludowe, 3. Się droga.

04:31:57 - 04:32:06

Radosław Lubczyk

Bardzo dziękuję pani marszałek. Panie ministrze, stabilność systemu ochrony zdrowia ma ogromne znaczenie zarówno dla pacjentów jak I dla placówek karierskich.

04:32:06 - 04:32:21

Dorota Niedziela

Przepraszam bardzo pani pytanie. Panie pośle, jak mówiłam pan poseł chciał z panem porozmawiać o żywieniu, bo pan tu chyba powiedział nieprawdę na sali. Zapraszam pan poseł Radosław Lubczyk, klub parlamentarne prawo I sprawie... Polskie stronnictwa ludowych, drodzy.

04:32:23 - 04:36:47

Radosław Lubczyk

Którego każdego dnia o odpowiadają za udzielenie świadczeń. Szpital musi planować swoją działalność, zatrudnienie personelu, zabezpieczenie dyżurów I wydatki na kolejne lata. Nie może funkcjonować w warunkach ciągłej niepewności, co do podstawowych zasob, na których opiera się jego miejsce w systemie publicznym ochrony zdrowia. Dlatego rozwiązane rozwiązanie przewidziane w projektowanej ustawie zasługuje na nasze poparcie. Projekt przesuwa termin obowiązywania wykazu świadczeniodawców zakwalifikowanych do systemu podstawowego szpitalnego zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej z 30 czerwca 2000 e 27 roku na 30 czerwca 2029 roku.

Choć zmiana dotyczy konkretnej daty, jest znacznie, jej znaczenie wykracza poza kalendarz. System szpitalny nie jest zbiorem niezależnych placówek, które można ocenić wyłącznie osobno. To sieć podmiotów, których zadania powinny odpowiadać potrzebom mieszkańców, możliwościom kadrowym oraz rzeczywistemu zapotrzebowaniu na leczenie w poszczególnych regionach. W takim systemie przewidywalność ma szczególne znaczenie. Placówki muszą planować organizację pracy, prowadzić rozmowy z personelem, przygotowywać budżety I zapewnić ciągłość świadczeń.

Samorządy odpowiedzialne za część szpitali również potrzebują stabilnych ram, aby podejmować decyzje dotyczące inwestycji I organizacji usług. Zmiana zasad w krótkim horyzoncie czasowym może utrudniać te działania, zwłaszcza w placówkach, które już mierzą się z presją kosztową I niedoborem pracowników. Nie możemy zapominać, że konsekwencje niepewności ponosi ostatecznie pacjent. Jeśli szpital nie ma jasności co do warunków swojego funkcjonowania, trudniej mu planować rozwój oddziałów, utrzymanie zespołów I zabezpieczenie świadczeń w kolejnych latach. W ochronie zdrowia takie planowanie jest niezbędne.

Leczenie nie może być ograniczone wyłącznie z miesiąca na miesiąc, a dostępność świadczeń nie powinna zależeć od ciągłych zmian formalnych. Przedłużenie obowiązywania wykazu do trzydziestego czerwca 2000 dwudziestego dziewiątego roku daje czas na przygotowanie kolejnych decyzji dotyczących organizacji szpitalnictwa, pozwala ograniczyć ryzyko sytuacji, w której placówki musiałyby podejmować działania pod presją zbliżającego się terminu, zanim zostaną odpowiednio przygotowane dalsze rozwiązania systemowe. Daje również możliwość lepszego rozpoznania potrzeb poszczególnych regionów oraz oceny jakie zmiany o jakie zmiany organizacyjne są rzeczywiście potrzebne. Trzeba jednocześnie podkreślić, że stabilność nie oznacza zgody na otrzymanie wszystkich dotychczasowych rozwiązań, bez analizy ich skuteczności. System ochrony zdrowia wymaga racjonalnego planowania współpracy pomiędzy placówkami I odpowiedniego wykorzystania publicznych środków.

Samo przedłużenie terminu nie rozwiąże wszystkich problemów szpitalnictwa, ale może stworzyć bardziej przewidywane warunki do ich rozwiązywania. Ważne jest, aby dalsze decyzje były podejmowane z uwzględnieniem rzeczywistych potrzeb pacjentów. Warto także zwrócić uwagę na rolę szpitali powiatowych I regionalnych. Dla wielu mieszkańców są one pierwszym miejscem, do którego trafiają w sytuacji nagłego pogorszenia zdrowia. Zapewniają diagnostykę, leczenie I opiekę, które nie można oceniać wyłącznie przez pryzmat pojedynczego wskaźnika finansowego.

Planowanie sieci szpitalnej powinno uwzględniać nie tylko koszty, lecz również odległość od placówki, możliwości transportu, charakterystykę lokalnych populacji I potrzebą zabezpieczenia świadczeń w sytuacjach nagłych. Stabilne ramy prawne mogą pomóc placówkom skoncentrować się na poprawie jakości I organizacji leczenia zamiast na doraźnym reagowaniu na niepewność, niepewną regulacyjność. Dają również instytucjom publicznym czas na przygotowanie rozwiązań, które będą, będą uwzględniały zarówno sytuację finansową systemu, jak I bezpieczeństwo pacjentów. Wysoka Izbo, przedłużenie obowiązywania wykazu do trzydziestego czerwca dwudziestego dziewiątego roku należy traktować jako krok w kierunku zapewnienia ciągłości I przewidylności funkcjonowania systemu szpitalnego. To rozwiązanie, które daje placówkom czas, ogranicza ryzyko niepotrzebnej niepewności I pozwala przygotować kolejne działania bez wywołania dodatkowej presji organizacyjnej.

Dlatego popieramy rozwiązanie przewidziane w tym projekcie. W ochronie zdrowia potrzebny potrzebujemy zarówno reform, które poprawią organizację systemu, jak I stabilnych warunków, w których można te reformy odpowiedzialnie przygotować I wdrażać. Najważniejsze by ich efektem była lepsza dostępność świadczeń, sprawniejsze funkcjonowanie placówek I większe bezpieczeństwo pacjentów. Tak że klub Polskie Stronnictwa Ludowego popiera ten projekt ustawy.

04:36:47 - 04:36:51

Dorota Niedziela

Dziękuję. Dziękuję. Zapraszam pani poseł Joanna Wlicha, klub parlamentarny Lewica.

04:36:57 - 04:37:36

Joanna Wicha

Pani Marszałek, wysoka izbo. Leczenie wymaga więcej niż regularnego przyjmowania leków. Potrzebne są wizyty, badania, monitorowane, monitorowanie skuteczności terapii. Państwo musi zapewnić finansowanie całego tego procesu. Inaczej pozostawia pacjenta z prawem do leczenia, z którego nie może skorzystać.

Procedowany projekt porządkuje właśnie te kwestie. Dotyczy dwóch obszarów, leczenia HIV oraz wirusowego zapalenia wątroby typu C. Nie ta? Ops. Mam dzisiaj 6 projektów, więc najmocniej przepraszam, to może ja wrócę za chwilę, dobrze?

04:37:36 - 04:37:38

Posiedzieć, tak.

04:37:38 - 04:37:50

Dorota Niedziela

Zapraszam pan posłów. Zapraszam pan poseł Witold Tumanowicz, klub parlamentarny Konfederacja. Pani poseł to może, pani poseł złoży na piśmie.

04:37:53 - 04:39:23

Witold Tumanowicz

Dobrze. Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Przedłożony projekt przewiduje przedłużenie o kolejne 2 lata do trzydziestego czerwca dwudziestego dziewiątego roku obowiązywania obecnego wykazu szpitali zakwalifikowanych do systemu podstawowego szpitalnego zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej. Rząd uzasadnia tę zmianę potrzebą zapewnienia stabilności finansowania placówkom prowadzącym restrukturyzację. Jednak w praktyce oznacza to kolejne odroczenie weryfikacji szpitali należących do sieci bez kompleksowej oceny skuteczności tego systemu.

Co więcej, mechanizmy restrukturyzacyjne, na które powołuje się rząd, zostały uchwalone zaledwie w sierpniu ubiegłego roku. Dlaczego już teraz okazuje się, że do ich skutecznego wdrożenia konieczna jest kolejna zmiana przepisów? Czy tych konsekwencji nie można było przewidzieć wcześniej? Obecnie placówki zachowają finansowanie, nawet jeśli wyniku restrukturyzacji przestaną spełniać dotychczasowe kryteria kwalifikacji. Jednocześnie odsunięta zostanie możliwość ponownego ubiegania się o włączenie do sieci przez inne podmioty.

W naszej ocenie takie rozwiązania utrudnia, utrwala obecny model finansowania szpitali, zamiast tworzyć warunki do jego rzeczywistej reformy. Nie kwestionujemy potrzebę zapewnienia ciągłości leczenia, ale nie możemy popierać kolejnych rozwiązań, które konserwują niewydolny system I odkładają konieczne zmiany, zmiany, które miałyby rzeczywiście zreformować system na później. Dziękuję.

04:39:24 - 04:39:28

Dorota Niedziela

Dziękuję I zapraszam pan poseł Norbert Pietrykowski, klub parlamentarny Centrum.

04:39:32 - 04:42:22

Norbert Pietrykowski

Pani Marszałek, państwo ministrowie, wysoki Sejmie. Zasadniczym celem omawianych zmian legislacyjnych nie jest wprowadzanie nowych zasad zwalczania chorób zakaźnych, lecz przedłużenie obowiązywania dotychczasowych rozwiązań, do tych dotyczących systemu podstawowego szpitalnego, zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej. Projekt przewiduje przesunięcie terminu obowiązywania wykazu

Świadczeniodawców z 30 czerwca 2000 e e 27 roku na 30 czerwca 2000 e e 29 roku. Przedłożenie obowiązywania wykazu świadczeniodawców do systemu należy rozpatrywać przede wszystkim w kontekście zapewnienia ciągłości udzielania świadczeń zdrowotnych oraz stabilności organizacyjnej I finansowej szpitali. Utrzymanie dotychczasowych zasad może ograniczyć ryzyko zakłóceń związanych z koniecznością przeprowadzenia kolejnego procesu kwalifikacji placówek w krótszym terminie. Z punktu widzenia pacjentów, rozwiązanie to może sprzyjać zachowaniu ciągłości dostępu do świadczeń, natomiast dla podmiotów leczniczych oznacza większą przewidywalność warunków funkcjonowania I planowania działalności, co jest niezwykle ważne, żeby ten okres w przypadku zwłaszcza chorób, które długo są leczone, był sprawiedliwy I był to okres, który dawałby możliwość rzeczywiście rozłożenia środków. Istnieje, istotne jest również, aby przedłużenie dotychczasowych rozwiązań nie zastępowało analizy efektywności funkcjonowania systemu ochrony.

W dalszych działaniach należy uwzględnić rzeczywiste potrzeby zdrowotne ludności, rozmieszczenie placówek, sytuację kadrową szpitali oraz skutki finansowe dla Narodowego Funduszu Zdrowia. Podsumowując, projekt można oceniać jako rozwiązanie służące zachowaniu ciągłości organizacyjnej systemu szpitalnego, zabezpieczenia świadczeń, a jego znaczenie ma przede wszystkim charakter stabilizacyjny I to jest idea tego projektu. Zasadne jest jednocześnie monitorowanie skutków przedłużenia obowiązujących zasad, aby zapewnić, że stabilność organizacyjna szpitali przekładała się na rzeczywistą, rzeczywistą dostępność do świadczeń dla pacjentów. Wobec powyższego klub parlamentarne Centrum, kierując się troską o zapewnienie odpowiedniego dostępu do świadczeń zdrowotnych dla Polek I Polaków, w pełni popiera rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu chorób zakaźnych I chorób zakaźnych u... O zwalczaniu zakażeń oczywiście I chorób zakaźnych u ludzi.

Dziękuję bardzo.

04:42:24 - 04:42:31

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo. Zapraszam pan poseł Jarosław Sachajko, Koło Poselskie Demokracja Bezpośrednia.

04:42:31 - 04:45:18

Jarosław Sachajko

Szanowna pani Marszałek, Wysoka Izbo, panie Ministrze. Uśmiechnięta koalicjo, kampanii wyborczej obiecaliście Polakom zniesienie limitów NFZ I skrócenie kolejek do lekarzy I na zabiegi. I to w pierwszych stu dniach. Minęło 101 dni I co zrobiliście? Zamiast likwidować limity ustaliliście na ten rok finansowanie zabiegów ratujących życie znacznie poniżej ubiegłorocznego wykonania.

Tavi, czyli wymiana zastawki serca, zmniejszyliście finansowanie o 42 procent. Ter, naprawa zastawki serca o 39 procent zmniejszone finansowanie. Według kardiologów w Polsce potrzeba rocznie około 11000 zabiegów talii. W ubiegłym roku wykonano prawie 5000, a na ten rok zakontraktowaliście tylko 3000. To jest tylko 26 procent potrzeb.

A co z pozostałymi pacjentami? Profesor Zenon Huczek alarmuje, pacjenci umierają nie doczekawszy się leczenia. Czy was to nie przeraża? Jak wy możecie spokojnie spać? Mamy wyszkolonych lekarzy, mamy wyposażenie szpitali, a na, a nie wykorzystujemy tych możliwości, bo rząd Koalicji Obywatelskiej I PSL-u obcina finansowanie.

A kolejki. Według fundacji Watch Health Care średni czas oczekiwania na świadczenie wzrósł o 20 procent w stosunku do 2000 dwudziestego trzeciego roku. Obiecaliście skrócenie kolejek, likwidację limitów, a pacjenci dłużej oczekują na pomoc. Na rozbudowaną administrację, na stado ministrów I raporciki wygenerowane przez sztuczną inteligencję pieniądze są. Na bajońskie wynagrodzenia w radach nadzorczych dla kumpli są, a na zabiegi ratujące życie brakuje.

I co proponujecie, proponujecie dzisiaj? Przesunięcie reformy szpitali z 2000 dwudziestego siódmego roku na 2029. Rok o kolejne 2 lata dopiero po następnych wyborach pacjenci nie mają czasu na wasze polityczne kłamstwa Ciężko chory człowiek nie może powiedzieć w swojej chorobie, poczekaj do 2000 dwudziestego dziewiątego roku, bo rząd jeszcze nie zdążył. I to jest wasza recydywa, bo reforma sieci szpitali miała się odbyć w 2000 dwudziestym piątym roku. Wówczas powiedzieliście, że nie jesteście gotowi, ale okazuje się, że wy nie będziecie gotowi do 2000 dwudziestego ósmego roku.

Jesteście hipokrytami I politycznymi oszustami. Każdy dzień zwłoki w leczeniu oznacza ludzką tragedię. Polacy potrzebują leczenia dzisiaj, a nie waszych kolejnych obietnic I czekania na kolejne wybory. Dziękuję.

04:45:21 - 04:45:34

Dorota Niedziela

Na tym zakończyliśmy wystąpienia klubowe w imieniu Ku. Przechodzimy do serii pytań. Mamy 15 osób zapisanych do pytań. Zamykam listę. Ustalam czas na jedną minutę I zaczynamy.

Pan poseł Witold Tumanowicz, klub Parlamentarna Konfederacja.

04:45:36 - 04:45:52

Witold Tumanowicz

Panie marszałku, okej, bo ustawa przewiduje czteroletni okres kwalifikacji szpitali do sieci, a rząd po raz kolejny proponuje odstępstwo od tej zasady. Dlaczego zaledwie rok po przyjęciu przepisów dotyczących restrukturyzacji szpitali konieczne jest kolejne przedłużenie tego okresu? Dziękuję.

04:45:57 - 04:46:13

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo. Jeszcze proszę państwa krótka informacja, ponieważ mamy przyspieszenie, więc przeskoczymy z tą ustawą, która jest po głosowaniu na teraz, żebyśmy mogli wypełnić ten czas, nie robić przerwy, dobrze? Zapraszamy poseł Anna Paluch, klub parlamentarne Prawo I Sprawiedliwość.

04:46:13 - 04:46:14

Przepraszam, przepraszam.

04:46:15 - 04:46:50

Dorota Niedziela

I jeszcze zanim pani poseł oddam głos, to bardzo serdecznie pozdrawiam 6.

Liceum w Krakowie, uczniów szóstego liceum w Krakowie I pewnie opiekunów, którzy przyjechali do nas dzisiaj na zaproszenie pani poseł Aleksandry Kod. Mam nadzieję, że dzisiaj będziecie mieć tylko same dobre wspomnienia z dzisiejszego zwiedzania, a pani poseł widzę, mimo swojego młodego wieku, jest bardzo doświadczoną parlamentarzystką, więc wytłumaczę wam, na czym polega praca posłanki Rzeczypospolitej I myślę, że będziecie chętnie wracać do nas. Miłego zwiedzania. Zapraszam pani poseł Anna Paluch, klub parlamentarnej Prawo I Sprawiedliwość.

04:46:51 - 04:47:56

Anna Paluch

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Mam bardzo krótkie pytanie. Co robiliście państwo przez 3 lata? Nie wiedzieliście, że wykaz świadczeniodawców publicznej służby zdrowia obowiązuje do 30 czerwca 2000 e 27 roku.

Co zrobiliście, żeby przygotować aktualizację mapy potrzeb zdrowotnych, konieczną do wznowienia kontraktów. Wszystko leżało odłogiem, a wasza 1. Minister, ta pani od wymachowywania różdżką, wymyślała PRowskie zagrywki o alkotubkach, zamiast się wziąć do pracy. Kolejna minister, specjalistka od likwidacji publicznych placówek ochrony zdrowia I naganiania pacjentów podmiotom prywatnym. Co zrobiła, żeby przygotować proces kontraktacji świadczeń opieki zdrowotnej przez publiczne szpitale?

No nic nie zrobiła, więc cóż pozostaje do zrobienia? No odłożyć, przesunąć termin o 2 lata z roku dwudziestego siódmego na 29.. Niech się męczą następcy. Tak robicie całą tą kadencję. Przykre, bo cierpią na tym Polacy.

04:47:56 - 04:49:11

Lidia Czechak

Zapraszam pani poseł Lidia Czecha, klub parlamentarny Prawo I Sprawiedliwość. Szanowna pani marszałek, projekt ustawy przewiduje przedłużenie obowiązywania obecnego wykazu szpitali należących do sieci szpitali do 30 czerwca. Jednocześnie w uzasadnieniu wskazuje na możliwość rezygnacji przez szpitale z wybranych oddziałów w ramach procesów restrukturyzacji I konsolidacji. Więc mam pytanie, jakie konkretne gwarancje otrzymają mieszkańcy mniejszych miejscowości I powiatów, że planowana restrukturyzacja nie doprowadzi do likwidacji potrzebnych oddziałów szpitalnych I konieczności dojazdu pacjentów na leczenie do odległych placówek. Czy Ministerstwo Zdrowia przeanalizowało, ile oddziałów może zostać zamkniętych lub przekształconych w wyniku tych zmian?

W uzasadnieniu piszą państwo również, że szpitale wykazujące stratę netto przekraczającą 1 procent, zobowiązane są do przygotowania programów naprawczych, a przedłużenie obecnej sieci szpitali ma zapewnić ich stabilność finansową. Mam pytanie, czy samo przedłużenie obowiązywania wykazu szpitali o kolejne 2 lata rzeczywiście wystarczy, aby poprawić ich sytuację finansową? Jakie dodatkowe środki I konkretne instrumenty wsparcia przewiduje Ministerstwo Zdrowia dla zadłużonych już szpitali powiatowych, aby programy naprawcze nie sprowadzały się jedynie do ograniczenia działalności oddziału I liczby świadczeń dla pacjentów. Dziękuję. Dziękuję pani poseł.

04:49:11 - 04:49:15

Dorota Niedziela

Zapraszam pani poseł Wioletta Maria Kulpa, klub parlamentarne Prawo I Sprawiedliwość.

04:49:17 - 04:50:32

Wioletta Kulpa

Dziękuję. Pani Marszałek, wysoka izbo. Szpitale potrzebują przewidywanego finansowania, pacjenci pewności, że otrzymują pomoc. Przedłużenie wykazu wymaga jednak rozliczenia rządu z konkretnych rezultatów. Bardzo bym prosiła, żeby na 1.

Pytanie, które teraz zadam, odpowiedzieć mi, jeśli państwo nie będziecie mieli takiej informacji na bieżąco na piśmie, ponieważ uchwała Sejmiku Województwa Mazowieckiego będzie podjęta jeszcze w październiku. I otóż to jest to 1. Pytanie. Projekt przedłuża obecny wykaz sieci szpitali do 2029 roku. Czy po planowanym połączeniu szpitali podlegających pod Sejmik Województwa Mazowieckiego, Wojewódzki Szpital Zespolony w Płocku Winiary, ze Szpitalem Psychiatrycznym

Ninsolesie, niewpisanym do PZ, nowy podmiot zachowa kwalifikację do sieci bez ponownej oceny. To będzie zupełnie nowy podmiot. Jakie odrębne gwarancje finansowania otrzymają świadczenia psychiatryczne w Gostyninie, pozostające obecnie poza tym systemem? Prezes Płockiego Zakładu Opieki Zdrowotnej alarmuje, że kolejka do psychiatry w Kłopoty jest liczona w latach, a przyjęcia ograniczono z powodu niewystarczającego finansowania nadwykonań tylko na poziomie 40 procent, jak samo przedłużenie wykazu szpitali poprawi sytuację właśnie takich pacjentów jak

04:50:31 - 04:50:32

Dziękuję bardzo.

04:50:32 - 04:50:37

Dorota Niedziela

Zapraszam państwa, Marcin w Zupaciuk lub poseł Niels-Rząc.

04:50:37 - 04:51:27

Marcin Józefaciuk

Szanowna pani Marszałek, wysoka izbo. Przedłużenie kwalifikacji szpitali do sieci do czerwca 29 może zapewnić im potrzebną przewidywalność. Pacjentom jednak należą się konkretne gwarancje. Mam więc 3 pytania do do ministerstwa. Jakie mierzalne warunki dotyczące czasu dojazdu obsady I możliwości przyjęcia pacjentów musi spełnić placówka przy podejmująca świadczenia, zanim NFZ zaakceptuje ograniczenie działalności innego szpitala?

Po 2., według jakich zasad od lipca 29 będą finansowane szpitale, które wskutek wspieranej przez państwo restrukturyzacji przestaną spełnić, spełniać kryteria sieci I kiedy poznają te zasady oraz 3. Czy minister zobowiąże się przedstawić Sejmowi przed końcem 2 28 roku publiczny raport o skutkach tych zmian obejmujących kolejki, dostępność świadczeń I sytuację finansową szpitali w szpitali w poszczególnych powiatach. Dziękuję.

04:51:29 - 04:51:33

Dorota Niedziela

Zapraszam pani poseł Bożena Lisowska, Klub Parlamentarny Koalicja Obywatelska.

04:51:33 - 04:52:43

Bożena Lisowska

Pani Marszałek, Wysoki Sejmie. Szpitale zakwalifikowane do systemu podstawowego szpitalnego zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej potrzebują dziś przewidywanego finansowania, by móc bezpiecznie przechodzić restrukturyzację I konsolidację. Procedowany projekt przesuwa koniec obowiązywania wykazu tych szpitali z trzydziestego czerwca 2000 dwudziestego siódmego roku na 30. Czerwca 2000 dwudziestego dziewiątego roku, a to oznacza wprost, że osiemdziesięciu siedmiu świadczeniodawców, którzy wchodzą na ścieżkę naprawczą, zachowa ciągłość umów z Narodowym Funduszem Zdrowia I nie wypadnie z systemu przy nowej kwalifikacji. Dzięki temu pacjenci będą bezpieczni, osoby starsze, osoby z niepełnosprawnościami, zachowają stabilny dostęp do świadczeń.

W OSR jest zapisane o braku wpływu na budżet państwa, budżety JST I plan finansowy NFZ. Zatem jakie są skutki finansowe tej regulacji?

04:52:43 - 04:52:47

Dorota Niedziela

Zapraszam pani poseł Małgorzata Pemprek, klub parlamentarnej Koalicja Obywatelska.

04:52:49 - 04:54:01

Małgorzata Pępek

Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Zaparte w projekcie utrzymanie do 2000 dwudziestego dziewiątego roku obecnych zasad kwalifikacji szpitali do podstawowego systemu zabezpieczenia świadczenia opieki zdrowotnej należy uznać za rozwiązanie zdroworozsądkowe I racjonalne. Szpitale potrzebują przewidywalnych warunków funkcjonowania, planowanie finansów, organizacja pracy personelu I zabezpieczenie świadczeń wymaganych, I zabezpieczenie świadczeń, które wymagają jasnych reguł. Proponowane rozwiązania daje czas na przygotowanie I przeprowadzenie niezbędnych zmian bez niepotrzebnego pośpiechu I dodatkowych komplikacji dla placówek medycznych. Dlatego chciałam zapytać, w jaki sposób Ministerstwo zamierza monitorować postępy restrukturyzacji szpitali w okresie przedłużonego finansowania I oceniać czy ten dodatkowy czas rzeczywiście zostanie wykorzystany na poprawę ich sytuacji organizacyjnej I finansowej.

04:54:01 - 04:54:06

Dorota Niedziela

Dziękuję pani poseł. Zapraszam pana po prostu Artur Szałabawka, klub parlamentarny Prawo I Sprawiedliwość.

04:54:06 - 04:55:15

Artur Szałabawka

Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Ja dobrze pamiętam, jak byliście w opozycji, jak krytykowaliście wprowadzoną przez PiS ustawę o sieci szpitali, która w tamtych latach naprawdę spełniała, wyśmienicie, swoją rolę. No ale czas nie stoi w miejscu koalicji od trzynastego grudnia I różnego rodzaju wskaźniki w systemie zdrowia zmieniają się, a wy co robicie w sumie kolejny raz, nowelizujecie ustawę po raz 2., która jeszcze do tego przewiduje funkcjonowania obecnego wykazu szpitali do dwutysięcznego dwudziestego dziewiątego roku. Zamiast przejrzystego, stabilnego prawa, które da placówkom medycznym I lekarzom, pacjentom poczucie bezpieczeństwa, serwujecie chaos. Tworzycie prawo tak zagmatwane, niestabilne, że za chwilę sami w tych nowelizacjach się pogubicie.

Gdzie są te wasze systemowe rozwiązania? Gdzie jest długofalowa strategia walki? Gdzie? Tego nie ma. Sytuacja się zmieniła.

To nie są czasy jak zarządów Prawa I Sprawiedliwości, gdzie była pandemia, wybuchła wojna, tylko to są nowe czasy. A wy tą tak krytykowaliście, a teraz cały czas lecicie na nowelizacjach tej ustawy. Dobrze, proszę

04:55:15 - 04:55:21

Speaker 173

pan poseł Jarosław Sachajko. Koło Poselskie Demokracja Bezpośrednia.

04:55:21 - 04:56:27

Jarosław Sachajko

Szanowna pani Marszałek, Wysoka Izbo, panie ministrze. Uśmiechnięta koalicja. Obiecaliście Polakom koniec kolejek do lekarzy I na zabiegi. Minęły 3 lata, a pacjenci nadal umierają, nie doczekawszy się zabiegów ratujących życie. Na ten rok zakontraktowaliście zaledwie 26 procent szacowanych potrzeb w zakresie wymiany zastawki serca.

Lekarze krzyczą, że pacjenci umierają w kolejkach, mamy wyspecjalizowanych lekarzy, mamy bardzo dobrze wyposażone szpitale, ale brakuje pieniędzy na wykonywanie tych zabiegów, za to na masę ministrów, na stanowiska, na raporciki wygenerowane przez sztuczną inteligencję, to macie pieniądze. A teraz przesuwacie reformę aż do 2000 dwudziestego dziewiątego roku po kolejnych wyborach. Choroba nie czeka na wasze wybory, śmierć nie czeka na wasze puste obietnice. Dlatego pytam, jak możecie spokojnie spać widząc, że Polacy umierają w kolejkach, czekając na realizację waszych obietnic? Dziękuję.

04:56:28 - 04:56:32

Dorota Niedziela

Dziękuję panie pośle, ale tak mam wrażenie, że pan tu już mówił w wystąpieniu klubowym.

04:56:32 - 04:56:33

W pytania na temat.

04:56:33 - 04:56:43

Dorota Niedziela

Okej. Może się pomyliłam, ale było to samo. Zapraszam pan poseł Czesław Hosk Klub Parlamentarny Prawo I Sprawiedliwe. Pani

04:56:45 - 04:57:38

Czesław Hoc

Marszałek, Wysoki Sejmie, to kolejne wydłużenie terminu obowiązywania wykazu świadczeń zdrowotnych związanych z zapobieganiem oraz zwalczaniem zakażeń I chorób zakaźnych u ludzi do trzydziestego czerwca 2000 dwudziestego dziewiątego roku, a więc sankcjonowanie prowizorium systemowego. To klasyczny przykład mechanicznego przesuwania terminów tak zwane roll-over. Zamiast dążenia docelowych, konkretnych rozwiązań systemowych w obszarze finansowania I organizacji świadczeń zakaźnych, rząd po raz kolejny maskuje brak gotowości systemowych metodą administracyjnego zyskiwania na czasie. To dowód na chroniczną niewydolność, brak strategii I koncepcji oraz wyjątkową opieszałość, wyformowanie polskiej ochrony zdrowia. To działania pozorowane, inaczej malowanie trawy na zielono, a problem epidemiologii w ochronie zdrowia jest poważny I wymaga pilnych I efektywnych decyzji.

Dziękuję.

04:57:39 - 04:57:44

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo. Zapraszam pan poseł Norbert Pietrykowski, klub parlamentarne Centrum.

04:57:44 - 04:58:17

Norbert Pietrykowski

Pani marszałek, państwo ministrowie, wysoki Sejmie. Omawiany projekt rządowy ustawy o zmianie ustawy o zapobieganiu I zwalczaniu zakażeń I chorób zakaźnych u ludzi ma przede wszystkim charakter stabilizacyjny. Te wszystkie zmiany mają na celu monitorowanie oczywiście skutków I będziemy to robić, przedłużania obowiązujących zasad, aby za zapewnić, że stabilność organizacyjna szpitali przekłada się na rzeczywistą dostępność świadczeń dla pacjentów. I to jest główne założenie tego projektu jak domniemam. Dziękuję bardzo.

04:58:18 - 04:58:23

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo I zapraszam pani poseł Maria Koc, klub parlamentarny Rozwój Plus.

04:58:27 - 04:59:46

Maria Koc

Bardzo dziękuję pani Marszałek. Szanowna pani Marszałek, Wysoka Izba, ustawa nad którą dzisiaj debatujemy ma wyłącznie techniczny charakter. Ona tak naprawdę nie będzie miała wpływu na to, jak będą funkcjonowały szpitale powiatowe, szpitale w Polsce, ale zwłaszcza powiatowe, które są w katastrofalnym stanie. Państwo nie rozwiązujecie tych problemów, a wczoraj odbył się ogólnopolski szczyt szpitali powiatowych zorganizowany przez Związek Powiatów Polskich oraz Ogólnopolski Związek Pracodawców Szpitali Powiatowych, którzy mówią, że sytuacja jest katastrofalna, a rząd nie reaguje na to. Ten szczyt to krzyk rozpaczy placówek, w których, z których ponad 90 procent wykazała w ubiegłym roku stratę na podstawowej działalności.

Przecież to jest zagrożenie dla bezpieczeństwa medycznego Polaków. Tak dalej być nie może, bo teraz jak wygląda? O tym wczoraj była mowa. Komornicy zajmują rachunki bankowe szpitali, banki odmawiają placówkom kredytowania działalności, pieniądze otrzymane za lecze, otrzymywane za leczenie pacjentów nie wystarczają nawet na pokrycie narzuconych przepisami kosztów zatrudnienia personelu, a szpitale muszą czekać na zapłatę za już udzielone świadczenia, a jednocześnie terminowo muszą regulować własne zobowiązania. Weźcie się państwo w

04:59:46 - 04:59:51

Dorota Niedziela

Zacząłem pani poseł Elżbieta Galek, klub parlamentarny Koalicji Obywatelskiej.

04:59:51 - 04:59:59

Elżbieta Gelert

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek, panie Ministrze, wysoka izbo. Ustawa przesunięcie przesunięcie w czasie. Do czego nam

05:00:00 - 05:00:54

Elżbieta Gelert

Potrzebne. Otóż proszę państwa weszło coś takiego jak akredytacja szpitali I w tej chwili właściwie jest możliwość, ażeby wszystkie szpitale do tego się przygotowały jeszcze lepiej. Tyle razy padało tutaj, że przesunięcie to jest jednocześnie brak jakości, to jest zaniedbania, które w wyniku tego powstaną, a tu wprost przeciwnie. Właśnie przesunięcie w czasie dopomoże, ażeby szpitale tym bardziej zdobyły akredytację, czyli ocenę swojej jakości. I panie ministrze, takie pytanie tutaj, czy faktycznie ten przesunięcie o 2 lata spowoduje, że będzie to ostatnie przesunięcie?

A jeżeli nie, to co państwo przewidujecie dalej. Ale myślę, że będzie to ostatnie przesunięcie jakiekolwiek będzie tutaj, bo na pewno sieć szpitali się unormuje w międzyczasie. Dziękuję bardzo.

05:00:54 - 05:00:59

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo pani poseł. Zapraszam pan poseł Krzysztof Bojarski, klub parlamentarny Koalicja Obywatelska.

05:00:59 - 05:01:53

Krzysztof Bojarski

Pani marszałek, panie ministrze, wysoka izbo. No niestety wprowadzona tutaj dyskusja świadczy o tym, że nie bardzo wszyscy rozumiemy o czym rozmawiamy. Ta nowelizacja, szanowni państwo, a tu zwracam się głównie do pacjentów, z ich perspektywy nic nie zmienia. Ta nowelizacja wychodzi naprzeciw jednostkom ochrony zdrowia, które podjęły trud restrukturyzacji, które podjęły trud konsolidacji, tak aby miały wystarczająco dużo czasu, aby przygotować się do kolejnej kwalifikacji, która odbędzie się w 2000 dwudziestym dziewiątym roku. Panie ministrze, mam pytanie, czy państwo planujecie zmianę reguł kwalifikacji do sieci przed przed tym czerwcem 2000 dwudziestego dziewiątego roku?

I dobrze by było, żeby te te ewentualne zmiany pojawiły się też odpowiednio wcześniej, aby szpitale miały tak jak w tym wypadku wystarczającą ilość czasu, aby mogły się do tego procesu dobrze przygotować. Dziękuję bardzo.

05:01:53 - 05:02:44

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo I zanim oddam głos panu posłowi, pozwólcie państwo, widzę, że pan poseł już zaraz dołączy do grupy, więc mogę witać. Witam serdecznie mieszkańców miasta Brodnicy, uczestników Uniwersytetu Trzeciego Wieku na czele z panią Barbarą Tupczyńską, tak. Jesteście... O, jaki piękna, duża grupa. Serdecznie was witamy.

Państwo przybyliście do Sejmu na zaproszenie pana posła Zbigniewa Sosnowskiego, który już do was dołączył. Bardzo się cieszymy. Jeszcze wąchajcie, wtedy kamery wszystkie was będą filmowały. Będziecie mieć piękną pamiątkę. Jest z wami pan poseł, więc myślę, że wytłumaczy wam, na czym polega praca posła Rzeczypospolitej.

Będziecie mieć tylko same dobre wspomnienia z dzisiejszego zwiedzania Sejmu. Zapraszamy znów, a teraz zapraszam. Pan poseł Adrian Witczak, Klub Parlamentarnej Koalicji Obywatelskiej.

05:02:45 - 05:04:12

Adrian Witczak

Szanowna pani marszałek, panie ministrze, wysoka izbo. Wykorzystali państwo tę debatę do straszenia. Ja jestem oburzony słowami pana Pawła Rychlika, który wyszedł tu na mównicę I z taką odwagą mówił, że leczenie żywieniowe zostało zatrzymane. To kłamstwo. Budujecie na nieprawdziwych informacjach swój kapitał polityczny, ale słowa wypowiadane tutaj mogą wprost straszyć pacjentów, że następnego dnia nie nie będą mogli skutecznie walczyć z chorobą.

Dlatego apeluję do pana posła, żeby przeprosił za te kłamstwa, które tu wybrzmiały. Nie, leczenie żywieniowe nie zostało zatrzymane. Leczenie żywieniowe się rozwija. Sam jako pacjent od wielu lat jestem żywiony przez sondę dojelitową I widzę, jak dużo się zmieniło. Wprowadziliśmy do Krajowej Sieci Onkologicznej obowiązkową ocenę stanu odżywienia.

Zmienione zostały standardy kształcenia. I uwaga, wszystkie nadwykonania za leczenie żywieniowe zostały zapłacone. Ten obszar się rozwija, a pan poseł wychodzi I straszy pacjentów. To nie powinno być narzędzie do politycznej walki, bo za tymi słowami stoją ludzie I ich strach, strach o kolejny dzień. Panie pośle, niech pan się zapozna z raportem dotyczącym leczenia żywieniowego I niech pan nigdy w ten sposób nie mówi.

Dziękuję bardzo.

05:04:12 - 05:04:22

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo panie pośle. Na tym zakończyliśmy serię pytań, a na wszystkie państwa pytania odpowie pan sekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia pan minister Tomasz Maciejewski. Zapraszam panie ministrze.

05:04:26 - 05:04:29

Speaker 174

Jest Marek, to może coś powie. Zapytam o odpowiedź.

05:04:31 - 05:05:55

Tomasz Maciejewski

Pani marszałek, wysoka izbo. Można powiedzieć, że w państwa wypowiedzi padły już też odpowiedzi na pytania wzajemnie zadawane. Tak jak powiedzieliśmy, ustawa ma przede wszystkim zapewnić możliwość skorzystania z narzędzi restrukturyzacji, konsolidacji I zachowania trwałości projektów unijnych, które wdrożono w szpitalach. Jest ona również, co padło na, w czasie komisji sejmowej, wysoce popierana przez Związek Szpitali Powiatowych, na który tutaj powołała się pani poseł Koc. Ta ustawa padła, jest popierana jako niezbędna po to, żeby ten, żeby zapewnić możliwość funkcjonowania szpitali powiatowych I wdrażać rzeczone zmiany.

Ta ustawa jak już też padło było dotychczas trzykrotnie już wydłużana, więc nie jest to jedynie tutaj osiągnięcie aktualnego, aktualnego Ministerstwa Zdrowia. Jeżeli chodzi o na zmiany kwalifikacji do sieci, to na bazie przygotowanej mapy potrzeb zdrowotnych, a następnie schematu zabezpieczenia opieki szpitalnej. Na tej podstawie będzie przygotowana, przygotowane założenia kwalifikacji do, do PSZ w najbliższym czasie, tak żeby, żeby zapewnić możliwość przygotowania się szpitali do tej, do tej zmiany, która nastąpi po okresie dzisiejszego wydłużenia. Dziękuję bardzo.

05:05:56 - 05:06:45

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo panie ministrze. Zamykam dyskusję do... W związku z tym, że w czasie drugiego czytania zgłoszono do przedłużonego projektu ustawy poprawki, Marszałek Sejmu kieruje ten projekt ustawy ponownie do Komisji Zdrowia w celu przedstawienia sprawozdania. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 7 porządku dziennego, sprawozdanie Komisji Zdrowia o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw. Druki numer 3141300 201.

Proszę panią posłem, panią poseł Iwonę Marię Kozłowską o przedstawienie sprawozdania komisji. Bardzo proszę pani poseł. Dzisiaj mamy popołudnie z ochroną zdrowia.

05:06:45 - 05:08:01

Iwona Kozłowska

Tak jest. Szanowna pani marszałek, panie ministrze, wysoka izbo. Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Zdrowia z posiedzenia, które odbyło się 8 października, dotyczące rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, finansowanej ze środków publicznych, zawartego w drukach 3141 oraz 3201. Projekt przewiduje zmiany dotyczące zasad podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu, refundacji kosztów leczenia za granicą, funkcjonowania środków eksperckich, chorób rzadkich, a także usprawnienia procedur realizowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia I Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Celem proponowanych rozwiązań jest uszczelnienie systemu ubezpieczenia zdrowotnego, poprawa dostępności świadczeń oraz usprawnienie funkcjonowania instytucji odpowiedzialnych za ochronę zdrowia.

Pozwolę sobie przedstawić najważniejsze zmiany zawarte w projekcie, procedowane podczas posiedzenia Komisji Zdrowia. Po 1., uszczelnienie zasad opłacania składek zdrowotnych od emerytur I rent zagranicznych. Projekt umożliwi Narodowemu Funduszowi Zdrowia zgłoszenie z urzędu do ubezpieczenia zdrowotnego członka rodziny, który powinien być objęty ubezpieczeniem

05:08:01 - 05:12:53

Iwona Kozłowska

Polsce, jeżeli osoba zobowiązana nie dokonała zgłoszenia. Prowadzi również obowiązek informowania właściwego organu emerytalnego o zakończeniu działalności zarobkowej w innym państwie Unii Europejskiej, państwie EPTA lub Zjednoczonym Królestwie w terminie czternastu dni od jej zakończenia. Pozwoli to ustalić obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu pobierania polskiej emerytury I renty. Projekt przewiduje ponadto możliwość potrącenia przez ZUS zaległych składek zdrowotnych z emerytury lub renty, jeżeli zaległość powstała wskutek niedopełnienia obowiązku informacyjnego. Doprecyzowane zostaną także zasady ustalania właściwego oddziału wojewódzkiego NFZ.

Po 2., ułatwienia w leczeniu za granicą I refundacji kosztów świadczeń. Projekt uprości procedurę ubiegania się o zgodę prezesa NFZ na leczenie w innym państwie. Do wniosku będzie można dołączyć opinię lekarza wykonującego zawód za granicą. Wprowadzone zostaną również zasady refundacji kosztów niezbędnych świadczeń zdrowotnych udzielanych w innych państwach, w tym leków I wyrobów medycznych. Istotnym rozwiązaniem będzie możliwość uzyskania zwrotu kosztów leczenia bez wcześniejszego wniosku do Prezesa NFZ, jeżeli stan zdrowia pacjenta wymaga bezbocznego podjęcia leczenia.

Projekt znosi także obowiązek dostarczania papierowych kopii dokumentów wystawionych elektronicznie, takich jak e-recepty, e-skierowania I zlecenie na wyroby medyczne. Doprecyzowuje ponadto zasady I terminy zwrotu kosztów przez NFZ. Po 3., uregulowanie funkcjonowania ośrodków eksperckich, chorób rzadkich, co jest szczególnie mi bliskie, bliskie. Projekt wprowadza zasady nadawania statusu ośrodków eksperckich, chorób rzadkich, których zadaniem jest zapewnienie pacjentom dostępu do nowoczesnej diagnostyki oraz wysokospecjalistycznej, koordynowanej opieki medycznej. Status będą mogły uzyskać również placówki posiadające

Odpowiednie doświadczenie w diagnostyce I leczeniu chorób rzadkich, które dotychczas nie zostały objęte tym systemem. Przewidziano podział środków, ośrodków na genetyczne I kliniczne. Status będzie nadawany przez Ministra Zdrowia w drodze decyzji administracyjnej na 5 lat z możliwością przedłużenia na kolejne 5 lat, pod warunkiem dalszego spełniania wymaganych kryteriów. Projekt określa również możliwość cofnięcia statusu. Rozwiązania te mają poprawić dostęp pacjentów z chorobami rzadkimi do specjalistycznej diagnostyki I skoordynowanego leczenia.

Po 4., finansowanie świadczeń dla osób umieszczonych w Krajowym Ośrodku Zapobiegania Zachowaniom Dysocialnym w Gostyninie. Projekt ma zapewnić finansowanie przez NFZ świadczeń zdrowotnych udzielających tym osobom w ogólnodostępnych podmiotach leczniczych, zarówno gdy posiadają ubezpieczenie zdrowotne, jak I gdy nie mają uprawnień do z tego tytułu. Zmiana ma uporządkować zasady finansowania tych świadczeń. Po kolejne 5., usprawnienie wyda wydawania decyzji potwierdzających prawo do świadczeń zdrowotnych. Projekt umożliwi wydawanie takich decyzji również innym pracownikom Ośrodków Pomocy Społecznej, Centrum Usług Społecznych, odpowiednio upoważnionym przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta.

Rozwiązanie ma usprawnić postępowanie administracyjne I ułatwić osobom uprawnionym uzyskanie potwierdzenia prawa do świadczeń. I kolejne, usprawnienie funkcjonowania Narodowego Funduszu Zdrowia. Projekt przewiduje zawieranie na czas nieoznaczony umów o udzielenie świadczeń w zakresie zaopatrzenia w wyroby medyczne. Obecnie umowy te mogą być zawierane na okres nie dłuższy niż 5 lat. Zmiana analogiczna do rozwiązania obowiązującego w podstawowej opiece zdrowotnej ma uprościć procedury I usprawnić współpracę NFZ ze świadczeniodawcami.

I kolejna zmiana, która zaproponowana została w tym projekcie, to zmiana zasad rozliczania nadpłat składki zdrowotnej przedsiębiorców. Niewielkie nadpłaty wynikające z rocznego rozliczenia składki zdrowotnej, niższe niż dziesięciokrotność kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, będą rozliczane na koncie płatnika zgodnie z obowiązującymi przepisami. Celem jest ograniczenie kosztów administracyjnych obsługi zwrotów przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Panie marszałku, wysoka izbo. Przedstawione rozwiązania mają sprawdzić funkcjonowanie systemu ochrony zdrowia, uporządkować zasady ubezpieczenia zdrowotnego I finansowania świadczeń oraz poprawić dostęp pacjentów do opieki medycznej.

Szczególne znaczenie mają zmiany dotyczące pacjentów z chorobami rzadkimi oraz ułatwienia w korzystaniu ze świadczeń zdrowotnych za granicą. Komisja Zdrowia po rozpatrzeniu projektu ustawy przedstawia wysokiemu sejmowi swoje sprawozdanie. Bardzo dziękuję.

05:12:53 - 05:13:11

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo Pani Poseł. Sejm ustalił, że w tym dyskusję nad tym punktem porządku dziennego wysłucha pięciominutowych oświadczeń w imieniu klubów I trzyminutowych oświadczeń w imieniu kół. Otwieram dyskusję. Jako 1. Zapraszam pani poseł Alicja Chybicka, klub Parlamentarne Koalicja Obywatelska.

05:13:17 - 05:16:34

Alicja Chybicka

Dziękuję pani Marszałek. Wysoka Izbo. To dla mnie zaszczyt móc przedstawić państwu bardzo dobrą ustawę. Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych druki 3141300 3201. W ustawie wiele spraw znalazło swoje miejsce.

Po 1., uszczelnienie regulacji dotyczących poboru składki zdrowotnej od emerytur I rent zagranicznych. Po 2., poprawa zasad wydawania zgody na leczenie w innych państwach Unii Europejskiej, Efta oraz Wielkiej Brytanii. Po 3., modyfikację zasad finansowania świadczeń opieki zdrowotnej dla osób umieszczonych w Krajowym Ośrodku Zapobiegania Zachowaniom Dysocjalnym w Gostyninie. Po 4., usprawnienie procesu wydawania decyzji potwierdzających prawo do świadczeń zdrowotnych. Po 5., usprawnienie funkcjonowania Narodowego Funduszu Zdrowia, w tym stworzenie mechanizmów prawnych umożliwiających zatrudnienie pracowników medycznych o wysokich kompetencjach.

Po 6., korektę zasad obsługi wniosków o zwrot nadpłat powstałych wskutek rocznego rozliczenia składki zdrowotnej przez przedsiębiorców. Po 7., wprowadzenie szczegółowych przepisów porządkujących, usprawniających regulacje prawne w obszarze ochrony zdrowia. Ale tak naprawdę dla mnie niezwykle cenna zmiana polega na sprecyzowaniu przepisów dotyczących ośrodków eksperckich chorób rzadkich, OECR-ów, poprzez wyodrębnienie dwóch rodzajów tychże ośrodków, klinicznych I genetycznych. Na taką zmianę czekało około 3000000 chorych na choroby rzadkie w wieku od zera do ponad stu lat. Ci chorzy cierpią na około 10000 różnych chorób.

80 procent z tych chorób ma podłoże genetyczne. Przeżycie I jakość życia zależą od szybkiego rozpoznania dobrej, całościowej opieki I nowoczesnego leczenia. W ostatnich trzech latach Polska odniosła wiele sukcesów w zakresie postępowania w chorobach rzadkich. Po 1., 2. Miejsce w Europie, we wczesnej diagnostyce postnatalnej 36 chorób rozpoznajemy, lepsi są tylko Włosi.

Po 2., liderzy w leczeniu SMA to my, zarówno w rozpoznaniu, prowadzeniu, przy użyciu nowoczesnych antysensów się tych chorych leczy I tak naprawdę te dzieci są zdrowe. Po 3., wprowadzenie wielu leków do refundacji ratujących życie I poprawiających jakość życia. Po 4., wprowadzenie w Polsce terapii genowych, takich jak kartisel w białaczkach, leukodystrofii metachromatycznej, wrodzonej ślepocie Lebera, dystrofii mięśniowej. Duchena to trochę przyszłość, aczkolwiek mogą dzieci korzystać za granicą I w zespole niedoboru odpornościowego, czyli w rodzonym, jak ja to mówię, HIV, a jest to SID. To wielka sprawa, bo przecież nie ma nic cenniejszego niż życie ludzkie, a wprowadzone OACR-y w Polsce pomogą wielu chorym.

Skończy się odyseja diagnostyczna I wędrówka od miasta do miasta. Klub KO pobiera tę, popiera tą ustawę, a ja serdecznie dziękuję wszystkim, którzy przyczynili się do poprawy losu tych bardzo nieszczęśliwych I ciężko chorujących chorych. Dziękuję bardzo.

05:16:34 - 05:16:41

Dorota Niedziela

Dziękuję bardzo pani poseł. Zapraszamy pani poseł Anna Dobrowska-Banaszek, klub parlamentarny Prawo I dliwość.

05:16:48 - 05:22:12

Anna Dąbrowska-Banaszek

Pani Marszałek, Wysoki Sejmie. Mam zaszczyt przedstawić w imieniu klubu parlamentarnego Prawo I Sprawiedliwość stanowisko do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw, druk numer 3141 wraz ze sprawozdaniem Komisji Zdrowia, druk 3201. Projekt określa zasady nadawania statusu ośrodka eksperckiego chorób rzadkich, czyli OECR-u komórkom organizacyjnym zakładu leczniczego, podmiotu leczniczego wyspecjalizowanym diagnostyce lub leczeniu świadczeniobiorców z podejrzeniem lub rozpoznaniem choroby rzadkiej. Obecnie funkcjonujące w Polsce OCR-y są, powołano w tak zwanym trybie uznania kompetencji. W dniu 27 marca 2000 e 23 roku Minister Zdrowia wystosował list nominacyjny do wszystkich ośrodków będących w europejskich sieciach referencyjnych dla chorób rzadkich I oficjalnie uznano je za OEC-y.

Mamy w Polsce wiele innych ośrodków, które od lat prowadzą diagnostykę oraz zapewniają leczenie I opiekę świadczeniobiorcom z podejrzeniem lub rozpoznaniem choroby rzadkiej, które posiadają bogaty dorobek naukowy oraz prowadzą gruntowaną współpracę z podmiotami zagranicznymi. Zatem konieczne jest wprowadzenie regulacji, którą pozwolą nadać status ECR-u innym ośrodkom. Projekt ustawy również określa zasady przedłużania czasu nadania statusu ośrodków eksperckich już mających taki status. Określa też okoliczności odmowy nadania tego statusu placówkom. Obecny Narodowy Plan dla Chorób Rzadkich ma funkcjonować do końca 2000 e 26 roku, zatem powołanie kolejnych Ośrodków Diagnostyki I Leczenia pozwoli na wdrożenie systemu dla chorób rzadkich, w tym rejestru karty pacjenta.

Poza tym procedowany projekt zmienia zasady rozliczenia świadczeń zdrowotnych wynikających z dyrektywy transgranicznej. I tak, recepta transgraniczna ma być zastąpiona receptą uprawniającą do refundacji. Dotychczas jeśli świadczeniobiorca uzyskał receptę refundowaną na lek, jeśli nie spełnia ona formalnych wymogów recepty transgranicznej, nie otrzymywał zwrotu kosztów tego leku zakupionego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub europejskim obszarze gospodarczym, co stało w sprzeczności z dyrektywą Parlamentu Europejskiego I RACT z 2000 e 22 roku. Po wdrożeniu procedowanej ustawy na podstawie polskiej recepty uprawniającej do refundacji, niebędącej receptą transgraniczną, powinien on również mieć prawo do uzyskania zwrotu kosztów takiego leku. Kolejne proponowane zmiany dotyczą ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

1. Zmiana polega na modyfikacji istniejącego przepisu dotyczącego zwrotu kosztów transgranicznej opieki zdrowotnej w sytuacji, gdy wnioskodawca nie złożył wniosku do prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia przed udaniem się na leczenie do innego państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Unii Europejskiej. Jeżeli było to uzasadnione stanem zdrowia wnioskodawcy, to jest wynikało to z konieczności bezbocznego poddania się leczeniu, nie można będzie odmówić zwrotu kosztów transgranicznej opieki zdrowotnej. Takie rozwiązanie jest potrzebne w celu dostosowania polskiego prawa

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 2000 e e 20 roku, przy czym zwrot kosztów ma następować na podstawie decyzji administracyjnej w ciągu siedmiu dni. Tak było, ale obecnie te wydatki nie będą ograniczone limitem przeznaczonych środków, tak jak dotychczas. Rodzi się pytanie, czy nie jest to nierówne traktowanie podmiotów wykonujących świadczenia medyczne, tych, które funkcjonują w Polsce I tych poza Polską. Jednocześnie pojawia się możliwość przelania kwoty zwrotu kosztów na rachunek nienależący do osoby fizycznej. Uzasadnia się to występującymi w praktyce sytuacjami korzystania przez pacjentów z pośrednictwa wyspecjalizowanych podmiotów, które organizują ich wyjazd w celu uzyskania określonej usługi medycznej w innym państwie I finansują koszty takiej usługi w zamian za scedowanie przez pacjenta na ich rzecz roszczenia o zwrot kosztów wobec NFZ-u.

Na pewno będzie to wymagało szczególnej uwagi. Czy w związku z tym ułatwieniem nie pojawi się na rynku szereg firm pośredniczących w organizowanych określonych usług medycznych w innych państwach, nawet gdy będzie możliwość wykonania ich w Polsce. Wprowadza się możliwość wydania zgody na leczenie w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub EFTA na podstawie wniosku, do którego zostanie dołączona opinia lekarza wykonującego zawód w innym państwie członkowskim. Dotychczas to by był, był wypełniany wniosek przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego w Polsce. Kolejna proponowana zmiana to również wprowadzenie umożliwienia NFZ-u zgłaszania do ubezpieczenia zdrowotnego członka rodziny ubezpieczonego w przypadku powzięcia wiadomości, że dana osoba uzyskała prawo do świadczeń opieki zdrowotnej jako członek rodziny zgodnie z przepisami innego państwa.

Tutaj rodzi się pytanie, jakich kosztów się będziemy spodziewamy w związku z tą zmianą I czy nasz system ubezpieczenia zdrowotnego takie koszty uniesie. Reasumując, to są zmiany wychodzące ku oczekiwaniu pacjenta. Czas pokaże, czy będzie to, nie będzie to się łączyć z ograniczeniem wypłat środków podmiotów realizujących świadczenia.

05:22:12 - 05:28:20

Anna Kwiecień

Bardzo pani poseł, zapraszam pani poseł Anna Kwiecień, klub parlamentarny Rozbiór Plus. Bardzo dziękuję pani marszałek, wysoka izbo, panie ministrze. Rozpatrujemy dzisiaj obszerny projekt nowelizacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych zawarty na druku 3141. Projekt obejmuje wiele różnych zagadnień, od opieki nad pacjentami z chorobami rzadkimi, przez ubezpieczenie transgraniczne I rozliczenie składki zdrowotnej, aż po organizację pracy Narodowego Funduszu Zdrowia I poprawę jakości badań laboratoryjnych. Wiele z tych zmian oceniam pozytywnie.

Mam jednak pytania, ponieważ dobre intencje ustawodawcy muszą przekładać się na konkretne korzyści dla pacjentów I obywateli. Po 1. Ośrodki eksperckie chorób rzadkich. To potrzebne rozwiązanie. Pacjenci z chorobami rzadkimi I ich rodziny zbyt często przez lata poszukują właściwej diagnozy, przemieszczają się między placówkami I samodzielnie koordynują leczenie.

Utworzenie jasnych zasad nadawania statusu ośrodka eksperckiego może poprawić dostęp do nowoczesnej diagnostyki I skoordynowanej opieki. Ale pytam, czy na nowym, czy za nowym statusem pójdą konkretne pieniądze, odpowiednia liczba specjalistów I krótszy czas oczekiwania na diagnozę. Status ma być nadawany na 5 lat tym ośrodkom. To rozsądny okres, pod warunkiem że weryfikacja będzie rzeczywista, a nie wyłącznie formalna. Chciałabym również wiedzieć, według jakich mierników minister będzie oceniał skuteczność tych ośrodków I czy pacjenci z mniejszych miejscowości będą mieli realną możliwość korzystania z ich pomocy.

Po 2., zmiany dotyczące ubezpieczenia zdrowotnego I opieki transgranicznej. Pozytywnie oceniam uporządkowanie zasad refundacji świadczeń udzielanych w innych państwach europejskich. Szczególnie ważne jest rozwiązanie, zgodnie z którym nie można odmówić zwrotu kosztów transgranicznej opieki zdrowotnej tylko dlatego, że pacjent nie złożył wcześniej wniosku, jeżeli jego stan zdrowia wymagał bezzwłocznego leczenia. Pacjent, który walczy o zdrowie lub życie nie powinien przegrywać z biurokracją. Istotne jest również umożliwienie korzystania z dokumentacji elektronicznej bez konieczności dostarczania papierowych kopii e-recept czy e-skierowań.

Mam jednak pytanie, jakie będą gwarancje sprawnego rozpatrywania wniosków refundacyjnych I czy Narodowy Fundusz Zdrowia dysponuje odpowiednimi zasobami, aby nowe procedury nie wydłużyły czasu oczekiwań na zwrot pieniędzy. Kolejny obszar to składki zdrowotne emerytów I rencistów, otrzymujących świadczenia z różnych państw. Uszczelnienie systemu I wyeliminowanie luk prawnych są uzasadnione. Obowiązki składkowe powinny być jasne, a zasady ubezpieczenia zgodne z przepisami europejskimi. Jednocześnie projekt przewiduje obowiązek poinformowania właściwego organu emerytalnego w ciągu czternastu dni o zakończeniu działalności zarobkowej za granicą, a w określonych sytuacjach także możliwości potrącenia zaległych składek z emerytury lub renty.

Dlatego pytam, jak państwo zamierza informować obywateli o tych obowiązkach I jak ochronie emerytów przed narastającymi zaległościami wynikającymi z niewiedzy, błędów administracyjnych lub niejasnych przepisów. Uszczelnienie systemu jest potrzebne, ale musi iść w parze z rzetelną informacją I ochroną praw obywatela. Po 3., rozliczenie składki zdrowotnej przedsiębiorców. Projekt przewiduje, że nadpłaty nieprzekraczające 160 złoty nie będą zwracane na rachunek przedsiębiorcy, lecz pozostaną na jego koncie I zostaną rozliczone na poczet przyszłych należności zgodnie z przepisami. Rozumiem argument dotyczący kosztów administracyjnych.

Nie ma sensu angażować rozbudowanej procedury w zwrot kwot, których obsługa może kosztować nieproporcjonalnie dużo. Jednak warto pytać, czy przedsiębiorca będzie jednoznacznie informowany o wysokości nadpłaty, sposobie jej rozliczenia I możliwości odzyskania pieniędzy. Trzeba również zagwarantować, że środki nie będą bezterminowo pozostawały na koncie tylko dlatego, że obywatel nie zna procedury lub nie ma aktualnie danych rachunków. Warto przy tym zauważyć, że projekt przewiduje szersze zmiany w rozliczeniach nadpłat, dlatego konieczne jest jasne wyjaśnienie przedsiębiorcom w jakiej kolejności środki będą rozliczane na poczet zaległości I kiedy będzie możliwy ich zwrot. Po 4.

Usprawnienie pracy Narodowego Funduszu Zdrowia. Pozytywnie tutaj oceniam rozwiązania ułatwiające zatrudnienie wysoko wykwalifikowanych specjalistów, w tym w tym osób z wykształceniem medycznym. Fundusz potrzebuje kompetentnych pracowników, aby skutecznie kontrolować jakość I prawidłowość udzielonych świadczeń. Rozumiem również sens ograniczenia obowiązku uzyskiwania zgody na na dodatkową działalność do przypadków, których jest ona powiązana z zadaniami Narodowego Funduszu Zdrowia. Kończę już pani, pani marszałek, pozwoli pani.

Podsumowując, projekt zawiera szereg potrzebnych zmian. Poprawa, poprawia zasady opieki nad pacjentami z chorobami rzadkimi, porządkuje ubezpieczenia transgraniczne, usprawnia rozliczenia składek I stwarza możliwość lepszego wykorzystania kompetencji pracowników Narodowego Funduszu Zdrowia. Dlatego jako kierunek oceniam pozytywnie Jednocześnie oczekuję od rządu konkretnych odpowiedzi dotyczących finansowania środków eksperckich, ochrony emerytów I przedsiębiorców, zapobiegania konfliktom interesów oraz rzeczywistych efektów nowej regulacji. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo pani poseł.

05:28:20 - 05:28:26

Dorota Niedziela

Zapraszam pani poseł Jolanta Zięba-Bzik, klub parlamentarny Polskie Stronnictwo Ludowe 3. Droga.

05:28:26 - 05:33:37

Jolanta Zięba-Gzik

Pani Marszałek, panie Ministrze, Wysoka Izbo, szanowni państwo. W imieniu klubu parlamentarnego Polskie Stronnictwo Ludowe przedstawiam stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw, zawarte w druku 3141 oraz sprawozdanie komisji, druk 3201. Jest to projekt, który zmienia kilka ustaw związanych z funkcjonowaniem systemu ochrony zdrowia I ubezpieczeń.

Dotyczy między innymi leczenia pacjentów za granicą I zwrotu kosztów takiego leczenia, ubezpieczenia zdrowotnego, funkcjonowania Narodowego Funduszu Zdrowia, a także tworzy podstawowe podstawy działania ośrodków eksperckich chorób rzadkich. Jedną z części tej ustawy są zmiany dotyczące leczenia transgranicznego. Projekt dostosowuje polskie przepisy do prawa europejskiego oraz orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości o Uni Europejskiej. Chodzi o to, aby pacjent, który korzysta ze świadczeń zdrowotnych w innym państwie Uni Europejskiej, obszaru gospodarczego czy w określonych przypadkach Wielkiej Brytanii, miał jasne zasady ubiegania się o zwrot poniesionych kosztów. Dobrym przykładem jest refundacja leków.

Obecnie literalne brzmienie przepisów może prowadzić do sytuacji, w której pacjent kupił za granicą lek na podstawie polskiej recepty refundowanej, ale nie może otrzymać zwrotu kosztów tylko dlatego, że recepta nie spełnia formalnych wymogów recepty transgranicznej. Projekt tę sytuację porządkuje. Jeżeli pacjent posiada receptę uprawniającą do refundacji, będzie mógł ubiegać się o zwrot kosztów także wtedy, gdy nie była to formalnie recepta transgraniczna. Kolejna ważna zmiana

Czy sytuacji nagłych. Jeżeli stan zdrowia pacjenta wymagał bezzwłocznego podjęcia leczenia za granicą, projekt przewiduje możliwość uzyskania zwrotu kosztów także wtedy, gdy przed rozpoczęciem leczenia pacjent nie zdążył złożyć wniosku o zgodę prezesa NFZ. Takim przypadku będzie mógł złożyć taki wniosek już po leczeniu w terminie trzydziestu dni od jego zakończenia. W sytuacji zagrożenia życia czy zdrowia najważniejsze powinno być leczenie pacjenta, a nie to czy zdążył wcześniej dopełnić wszystkich formalności. Projekt porządkuje także samą procedurę zwrotu kosztów, uwzględnia funkcjonowanie e-recept I e-skierowań, dopuszcza przekazanie pieniędzy na rachunek płatniczy w terminie dokonania zwrotu po doręczeniu decyzji, ma to wynosić 7 dni.

Ważnym elementem ustawy jest również wprowadzenie na poziomie procedury refundacji kosztów niezbędnych świadczeń zdrowotnych, udzielonych pacjentowi podczas pobytu w innym państwie. Do tej pory taka procedura była uregulowana jedynie zarządzeniem Prezesa NFZ. Projekt przenosi ją do ustawy, czyli podnosi rangę tych przepisów I daje pacjentowi większą pewność co do zasad postępowania. Drugim bardzo istotnym obszarem są choroby rzadkie. Projekt tworzy podstawowe podstawy funkcjonowania ośrodków chorób rzadkich I ich zadaniem ma być zapewnienie pacjentom z chorobami rzadkimi dostępu do nowoczesnej diagnostyki oraz wysokospecjalistycznej I koordynowanej opieki medycznej.

To szczególnie ważna grupa pacjentach, pacjentów. W przypadku chorób rzadkich bardzo często nie wystarcza 1 konsultacja czy 1 specjalizacja. Potrzebna jest wiedza wielu specjalistów, odpowiednia diagnostyka, doświadczenie danego ośrodka, a czasami również współpraca z ekspertami zagranicznymi. Projekt określa więc jasne warunki uzyskania statusu Ośrodka Eksperckiego Chorób Rzadkich. Status będzie nadawany przez Ministra Zdrowia na 5 lat.

Oceniane będą między innymi kwalifikacje personelu, liczba leczonych pacjentów, zakres wykonywanych procedur oraz działalność naukowa I udział w badaniach klinicznych. Co istotne ośrodki te mają również współpracować między sobą, ze szpitalami zagranicznym, zagranicznymi, w tym należącymi do europejskich sieci referencyjnych, a także z organizacjami działającymi na rzecz pacjentów z chorobami rzadkimi. Pacjent z chorobą rzadką powinien trafić tam, gdzie rzeczywiście znajduje się doświadczenie, wiedza I odpowiednie zaplecze diagnostyczne. Projekt zawiera również kilka zmian porządkujących system ubezpieczenia zdrowotnego. Przykładowo obejmuje ubezpieczeniem zdrowotnym absolwentów kierunku lekarskiego, lekarsko-dentystycznego, odbywających w Polsce określone szkolenie praktyczne.

Obecne przepisy powodowały w tym zakresie wątpliwości interpretacyjne. Porządkowane są także przepisy dotyczące osób pobierających emerytury I renty sytuacjach transgranicznych oraz obowiązków informacyjnych związanych z ubezpieczeniem zdrowotnym. Kolejna zmiana dotyczy wydawania decyzji potwierdzających prawo do świadczeń zdrowotnych. Projekt umożliwia, aby wójt, burmistrz lub prezydent upoważnił do załatwienia takich spraw nie tylko kierownika, ale także innych pracowników Ośrodka Pomocy Społecznej czy Centrum Usług Społecznych. Jednoznacznie określono też zasady ustalana, ustalania właściwej gminy w przypadku osób bezdomnych.

Projekt porządkuje również zasady finansowania świadczeń udzielonych osobom przebywającym w Krajowym Ośrodku Zapobiegania Zachowaniom Dysocjalnym w Gostyninie, wskazując jednoznacznie, które świadczenia powinien finansować NFZ, a które budżet państwa. Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosować za przyjęciem projektu ustawy. Dziękuję bardzo. Bardzo dziękuję pani poseł I zapraszam panią poseł Bożenę Borowiec z klubu Lewica.

05:33:44 - 05:39:03

Bożena Borowiec

Pani Marszałek, panie Ministrze, Wysoka Izbo. W imieniu klubu parlamentarnego Lewicy chcę przedstawić nasze stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw, procedowanego na podstawie druku numer 31 41 wraz ze sprawozdaniem Komisji Zdrowia zawartym w druku numer 32 0 1. Chcę od razu podkreślić, że projekt dotyczy wielu obszarów funkcjonowania systemu ochrony zdrowia. Nie jest to 1 duża reforma, ale szereg zmian, które mają uszczelnić przepisy, ułatwić rozliczenia, uporządkować procedury I poprawić dostęp do określonych świadczeń. Dla lewicy istotne jest to, aby za tymi zmianami stała realna korzyść dla pacjentów, a nie tylko poprawa funkcjonowania administracji.

Jednym z ważniejszych elementów projektu jest uporządkowanie zasad korzystania z transgranicznej opieki zdrowotnej, czyli sytuacji, w których pacjent korzysta ze świadczeń w innych w innym państwie Unii Europejskiej, Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu lub Zjednoczonym Królestwie. W praktyce chodzi między innymi o to, aby osoba, która musiała skorzystać z niezbędnego leczenia za granicą, miała jasno określoną procedurę ubiegania się o zwrot kosztów. Projekt doprecyzowuje zasady refundacji oraz dokumenty wymagane przy rozliczaniu kosztów leków, wyrobów medycznych I innych świadczeń. Przewiduje również, że brak wcześniejszego wniosku dla do Narodowego Funduszu Zdrowia nie może sam w sobie uzasadniać odmowy zwrotu kosztów, jeżeli wyjazd na leczenie bez uprzedniego uzyskania zgody był uzasadniony koniecznością bezzwłocznego podjęcia leczenia. To ważne rozróżnienie.

Pacjent, który znalazł się w sytuacji wymagającej pilnej pomocy, nie powinien być stawiany na równi z osobą, która świadomie pominęła wymagane procedury, mimo że miała możliwość ich dopełnienia. Oczywiście zwrot kosztów nadal będzie podlegał właściwym warunkom. Potrzebujemy jednak przepisów, które uwzględniają rzeczywistą sytuację chorego, a nie wyłącznie formalności. Kwestia, kolejna kwestia to ubezpieczenie zdrowotne osób pobierających emerytury I renty z zagranicy. Projekt ma uszczelnić system w sytuacjach transgranicznych I ograniczyć luki prawne dotyczące odprowadzania składek.

Przewiduje również obowiązki przekazywania ZUS lub właściwym organom informacji istotnych dla ustalenia podlegania ubezpieczeniu oraz możliwość potrącania zaległych składek w określonych przypadkach. Musimy przy tym pamiętać, że przepisy dotyczą ludzi, którzy często przez wiele lat pracowali w różnych państwach, pobierają świadczenia z więcej niż jednego źródła I nie zawsze mają wiedzę o wszystkich obowiązkach wynikających z koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Dlatego popierając uszczelnienie systemu, zwracamy uwagę na konieczność jasnego informowania obywateli o ich obowiązkach oraz na to, aby rozliczenia były prowadzone w sposób przejrzysty I przewidywalny. Szczególnie istotnym elementem projektu jest możliwość formalnego powoływania ośrodków eksperckich chorób rzadkich. Ich zadaniem jest zapewnienie pacjentom dostępu do nowoczesnej diagnostyki oraz specjalistycznej, koordynowanej opieki medycznej.

Dla osoby chorującej na rzadką chorobę droga do diagnozy potrafi być długa I wyczerpująca. Pacjent bywa kierowany od jednego specjalisty do drugiego, a rodzina samodzielnie poszukuje informacji o możliwościach leczenia. Rozwój ośrodków eksperckich może pomóc w lepszej organizacji opieki, wykorzystaniu wiedzy specjalistów I koordynowaniu procesu diagnostycznego oraz terapeutycznego. Te zmiany są odpowiedzią na oczekiwania pacjentów leczących się na choroby rzadkie. Lewica od dawna podkreśla, że system ochrony zdrowia powinien odpowiadać również na potrzeby tych pacjentów, których choroby występują rzadko I wymagają szczególnej wiedzy.

Projekt przewiduje ponadto rozwiązania dotyczące finansowania świadczeń udzielanych osobom umieszczonym w Krajowym Ośrodku Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym w Gostyninie. Chodzi o zapewnienie finansowania przez Narodowy Fundusz Zdrowia świadczeń udzielanych tym osobom w ogólnodostępnych podmiotach leczniczych niezależnie od posiadania uprawnień z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego. Na uwagę zasługują także rozwiązania dotyczące funkcjonowania samego Narodowego Funduszu Zdrowia. Zgodnie z tym projektem, fundusz może pozyskiwać pracowników o wysokich kompetencjach, w szczególności osoby z wykształceniem medycznym. Projekt przewiduje również możliwość zawierania umów na, na zaopatrzenie w wyroby medyczne na czas nieoznaczony zamiast ograniczenia ich okresu do pięciu lat.

Wśród pozostałych zmian znajdują się między innymi usprawnienia dotyczące rozliczania niewielkich nadpłat składki zdrowotnej przedsiębiorców. Klub Lewica będzie popierał przedmiotowy projekt. Dziękuję.

05:39:03 - 05:39:07

Monika Wielichowska

I zapraszam pana posła Norberta Pietrykowskiego z klubu Centrum.

05:39:09 - 05:43:19

Norbert Pietrykowski

Pani Marszałek, państwo ministrowie, wysoki Sejmie, choroby rzadkie, ale często o nich mówimy. I bardzo dobrze, bo dotykają 3000000 polskich obywatelek I obywateli. W imieniu klubu parlamentarnego Centrum mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych zawartych w druku 31 41. Oczywiście rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy wprowadza organizację opieki nad osobami z chorobami rzadkimi oraz zasady, które podlegają ubezpieczeniu zdrowotnego w sytuacjach transgranicznych oraz pobierania składek zdrowotnych od określonych świadczeń

Emerytalno-rentowych wypłacanych z zagranicy. Ale rzeczywiście muszę zwrócić uwagę na to, czym mówiła pani profesor Hibicka. Najwspanialsze I najlepsze w tym projekcie to jest chyba to I to jest chyba cel tego projektu. Przede wszystkim uregulowanie działalności OECR-ów. To to to prawda.

Określenie tych zasad ich powoływania, co ma oczywiście sprzyjać lepszej diagnostyce I leczeniu pacjentów, co mnie niezmiernie cieszy. Drugim bardzo ważnym celem tego projektu to jest uszczelnienie systemu ubezpieczenia zdrowotnego w sprawach transgranicznych związanych ze stosowaniem unijnych przepisów o koordynacji systemu zabezpieczenia społecznego. To też bardzo ważny punkt. To co jeszcze wspominała pani profesor Hibicka, czyli wprowadzenie leków refundowanych, całej gamy leków refundowanych oraz terapie genowe. No rzeczywiście to wprowadza nas już w bardzo wysoki poziom medycyny, jeżeli chodzi o choroby rzadkie.

Myślę, że to kiedyś w latach dziewięćdziesiątych, jak studiowaliśmy diagnostykę laboratoryjną, to terapie genowe to były jakimś bardzo odległym kosmosem, o którym nawet nie mogliśmy wtedy marzyć w latach dziewięćdziesiątych, a dzisiaj to zaczyna być realizowane, więc to jest wspaniałe. Dodatkowo jeszcze oczywiście dostosowanie przepisów krajowych do wymogów prawa unijnego I usunięcie luk prawnych wskazanych w uzasadnieniu projektu. Oczywiście potencjalnymi korzyściami procedowanymi zmian legislacyjnych są poprawa opieki nad pacjentami z chorobami rzadkimi, większa pewność prawna, ochrona finansów publicznych, czyli uszczelnienie zasad zasad podlegania ubezpieczeniu I pobierania składek, które może sprzyjać prawidłowemu funkcjonowaniu systemu. Oczywiście dostosowanie prawa polskiego do prawa unijnego, czyli usunięcie tych wskazanych lub prawnych może zwiększyć spójność krajowych regulacji z zasadami koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Tak więc projekt ustawy zmierza do uporządkowania wybranych obszarów systemu ochrony zdrowia, opieki nad osobami z chorobami rzadkimi, zasad ubezpieczenia zdrowotnego w sytuacjach międzynarodowych oraz pobieranie składek od określonych świadczeń emerytalno-rentowych z zagranicy.

Podsumowując, ten projekt zawiera rozwiązania, których zakładane cele odpowiadają konkretnym problemom organizacyjnym I prawnym. Ich praktyczne rezultaty będą jednak w dużym stopniu zależały od sposobu wdrożenia, dostępności finansowania personelu oraz tej, można by powiedzieć, precyzji przyjętych przepisów. Może nie do końca trafne sformułowanie, ale myślę, że tutaj precyzja tych tych przyjętych przepisów będzie jak najbardziej właściwa. Wobec oczywiście powyższego klub Parlamentarne Centrum, kierując się troską o zapewnienie świadczeń zdrowotnych z zakresu chorób rzadkich oraz w sprawnie funkcjonujący system opieki zdrowotnej w Polsce, w pełni popiera rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw. Dziękuję bardzo.

05:43:19 - 05:43:24

Monika Wielichowska

Dziękuję I zapraszam panią poseł Wiolettę Tomczak, Polska 2050.

05:43:26 - 05:43:59

Wioleta Tomczak

Szanowna pani Marszałek, panie Ministrze, Wysoka Izbo. W imieniu klubu parlamentarnego Polska 2050 mam zaszczyt przedstawić stanowisko dotyczące rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw. Jest to projekt wprowadzający szereg drobnych, ale istotnych zmian dotyczących regulacji funkcjonowania systemu ochrony zdrowia w stosunku do osób znajdujących się w sytuacjach transgranicznych,

05:43:59 - 05:46:58

Wioleta Tomczak

kwestii ubezpieczenia, refundacji, leczenia w krajach Unii lub EFTA, czyli realizacji recept. Projekt wprowadza również nowe zasady powoływania ośrodków eksperckich chorób rzadkich. Proponowana ustawa dostarcza szczegółowe rozwiązania bardzo konkretnych problemów, z którymi borykają się Polki I Polacy podczas korzystania z usług medycznych w innych krajach Unii Europejskiej. Przykładem są recepty. W systemie funkcjonuje obecnie tak zwana recepta transgraniczna, która uprawnia do refundacji, gdy wykupujemy lek w innym kraju wspólnoty.

To narzędzie powstało z myślą o ułatwieniu zdobycia niezbędnych lekarstw po preferencyjnej cenie podczas pobytu poza granicami kraju. W praktyce jednak, jeżeli nie dopilnuje się formalności związanych z wystawieniem recepty transgranicznej, nie można otrzymać zwrotu kosztów leku, mimo że, że dysponuje się receptą krajową. Procowany projekt upraszcza system. We wszystkich krajach Unii I Europejskiego Obszaru Gospodarczego funkcjonować będzie recepta uprawniająca do refundacji bez konieczności pilnowania dodatkowych formalności. Takich usprawnień w projekcie jest kilka.

Zostało ono omówione w uzasadnieniu projektu. Warto jednak zwrócić uwagę na ośrodki eksperckie chorób rzadkich, jako że kwestia chorób rzadkich jest dla nas w Polsce 2050 niezwykle istotna. Wiele zmian w tym zakresie przygotowała w tej kadencji była wiceminister zdrowia profesor Urszula Demkow. Projekt ujmuje w formalne ramy procedurę powoływania OECR, co do tej pory dokonywało się w trybie uznania kompetencji. Nowa procedura jest spójna z rekomendacjami zawartymi w odpowiedniej dyrektywie unijnej.

To o tyle istotne, że nowa procedura porządkuje sposób kontroli nad ośrodkami, wprowadza jasne kryteria, które każdy taki ośrodek musi spełniać oraz wprowadza pięcioletni okres, na który przyznawany jest status ośrodka. Projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw wprowadza szereg zmian, które usprawniają funkcjonowanie Polskiego systemu ochrony zdrowia, w szczególności odnośnie osób znajdujących się w sytuacjach transgranicznych. Zmiany są dobrze uzasadnione I zaimplementowane w sposób przemyślany. Dlatego klub Polska 2050 zagłosuje za przyjęciem tego projektu I rekomenduje takie głosowanie Wysokiej Izbie. Dziękuję serdecznie.

05:46:58 - 05:47:05

Monika Wielichowska

Dziękuję bardzo pani poseł I zapraszam gotowego już do wystąpienia pana posła Jarosława Sachajko, demokracja bezpośrednia.

05:47:05 - 05:49:28

Jarosław Sachajko

Szanowna pani Marszałek, Wysoka Izbo, panie ministrze. Rozpatrujemy kolejną ustawę dotyczącą ochrony zdrowia. Tym razem rząd zapowiada poprawę leczenia chorób rzadkich, łatwiejszą refundację leczenia za granicą I usprawnienie systemu. Wszystko pięknie, ale gdzie są pieniądze na rzeczywiste leczenie pacjentów? Tworzycie ustawowe zasady funkcjonowania ośrodków eksperckich chorób rzadkich.

Będą certyfikaty, kwalifikacje, procedury, pięcioletnie okresy przyznawanie statusu. Ale gdzie gwarancję finansowania diagnostyki leków I rehabilitacji? Przecież pacjent potrzebuje, nie potrzebuje certyfikatów na ścianie gabinetów. Pacjent potrzebuje diagnozy I skutecznego leczenia. A teraz najbardziej niepokojąca część tego projektu.

Minister Zdrowia ma otrzymywać możliwość pozyskiwania z ZUS danych konkretnych obywateli I członków ich rodzin. Imiona, nazwiska, numery PESEL, informacje o ubezpieczeniu I płatnikach składek. Po co ministrowi dane pozwalające identyfikować konkretnych ludzi, skoro analizy na poziomie ministerstwa powinny być wykonywane anonimowo na dużych grupach. I jeszcze emeryci. W określonych przypadkach nie zgłoszenia zakończenia pracy za granicą przewidujecie możliwość potrącenia zaległych składek zdrowotnych z emerytur I rent.

Państwo powinno przede wszystkim informować obywatela I pomagać mu wypełniać obowiązki, a nie zaskakiwać, zaskakiwać go kolejnymi zaległościami. Wysoka Izbo, sprawne rozliczanie składek I kontrola wydatków są potrzebne, ale nie wolno mylić uprawnienia administracji z poprawą ochrony zdrowia. Od nowych procedur nie przybędzie lekarzy, od certyfikatów, nie skończą się kolejki. Oczekują, oczekują konkretnych gwarancji finansowania leczenia, ochrony danych osobowych I zapewnienia praw pacjentów do anonimowości, a nie dostępu do ich wrażliwych danych przez konkretnego Ministra Zdrowia. Bo prawdziwa reforma ochrony zdrowia to skrócenie lekarzy, nie skrócenie kolejek do lekarzy, a nie nowych procedur pani poseł.

A w tym, znaczy w nowych przepisach I zagmatwaniu systemu jesteście rzeczywiście dobrzy. Dziękuję.

05:49:29 - 05:49:34

Monika Wielichowska

Dziękuję I zapraszam pana posła Witolda Tumanowicza z Konfederacji.

05:49:43 - 05:54:09

Witold Tumanowicz

Pani marszałek z KISBO. Przedstawiony projekt ustawy zawiera szereg rozwiązań, które zasługują na pozytywną ocenę. Szczególnie chciałem zwrócić uwagę na przepisy dotyczące pacjentów z chorobami rzadkimi. To grupa, która od lat zmaga się z poważnymi problemami w polskim systemie ochrony zdrowia. Mówimy

O ludziach, którzy często przez wiele lat czekają na właściwą diagnozę. Odwiedzają kolejnych specjalistów, przemierzają setki kilometrów w poszukiwaniu pomocy, a kiedy wreszcie poznają rozpoznanie okazuje się, że dostęp do odpowiedniego leczenia jest ograniczony albo w ogóle niemożliwy. Dlatego pozytywnie oceniam ustawowe uregulowanie funkcjonowania ośrodków eksperckich chorób rzadkich. Projekt tworzy formalną procedurę nadawania statusu takim placówkom, określa wymagania, które muszą spełniać I umożliwia powołanie kolejnych ośrodków, również spoza europejskich sieci referencyjnych. Pokrok w kierunku zapewnienia pacjentom dostępu do nowoczesnej diagnostyki, wysoko wyspecjalizowanego leczenia I skoordynowanej opieki medycznej.

Pacjent z chorobą rzadką powinien wiedzieć, gdzie może uzyskać fachową pomoc. Powinien trafić do lekarzy, którzy rzeczywiście znają jego chorobę, mają doświadczenie w jej diagnozowaniu I leczeniu oraz współpracują z najlepszym, z najlepszymi specjalistami również za granicą. Często mówimy o chorobach, które, na które choruje po kilkanaście, kilkadziesiąt, do stu osób nawet, więc sytuacja, w której tego typu wykwalifikowane ośrodki będą mogły funkcjonować, mogą uprościć tą całą procedurę, procedurę czy to diagnostyki, czy to leczenia. Ważne jest także wprowadzenie pięcioletniego okresu nadawania statusu ośrodka eksperckiego, możliwości jego przedłużenia oraz cofnięcia, jeśli placówka przestanie spełniać wymagane standardy. Chciałbym jednak podkreślić, że samo stworzenie sieci ośrodków eksperckich nie rozwiąże wszystkich problemów.

Za diagnozą musi iść realna możliwość leczenia. Znamy przecież przypadki chorób ultrarzadkich, w których istnieje zarejestrowana terapia, ale polscy pacjenci nie mają do niej dostępu z powodu braku refundacji. Państwo nie może poprzestawać na zapewnieniu pacjentowi diagnozy, a następnie pozostawać go bez możliwości skutecznego leczenia. Dlatego kolejnym pozytywnym elementem projektu są rozwiązania ułatwiające korzystanie z opieki zdrowotnej za granicą. Projekt umożliwia zwrot kosztów leków zakupionych w innym państwie Unii Europejskiej na podstawie polskiej recepty refundowanej, nawet jeśli nie spełnia ona wszystkich formalnych wymogów recepty transgranicznej.

Przewiduje również, że w sytuacjach wymagających pilnego leczenia, brak wcześniejszego wniosku do NFZ nie będzie automatycznie pozbawiał pacjenta możliwości uzyskania zwrotu kosztów. Co szczególnie ważne dla osób z chorobami rzadkimi, przy ubieganiu się o zgodę na leczenie za granicą będzie można wykorzystać opinię lekarza z innego państwa Unii Europejskiej lub Efta. To rozwiązanie racjonalne przy chorobach ultrarzadkich, doświadczenie kliniczne, bywa skoncentrowane w zaledwie kilku ośrodkach w całej Europie, a może nawet I w mniej. Nie powinniśmy tworzyć administracyjnych przeszkód w korzystaniu z tej wiedzy. Pozytywnie oceniam również ograniczenie formalności związanych z elektroniczną dokumentacją medyczną oraz ustawowe uregulowanie procedury refundacji niezbędnych świadczeń zdrowotnych udzielonych za granicą.

No ale są jednak też wątpliwości co do ustawy. No przede wszystkim projekt rozszerza dostęp Ministra Zdrowia do danych zgromadzonych w ZUS, również dotyczących indywidualnie wskazanych osób I członków ich rodzin. Takie uprawnienia muszą mieć jasno określone granice I odpowiednie zabezpieczenia. Zastrzeżenia budzą również nowe obowiązki na dane na emerytów I rencistów, którzy pracowali za granicą. Niedopełnienie obowiązku informacyjnego może potrąceniem zaległych składek zdrowotnych bezpośrednio z emerytury lub renty.

Brakuje przy tym dostatecznie jednoznacznych rozwiązań przejściowych, które rozwiewałyby wątpliwości dotyczące wcześniejszych zdarzeń. Podobnie należy, należałoby doprecyzować procedurę zgłaszania przez NFZ członków rodzin do ubezpieczenia zdrowotnego za wcześniejsze okresy, w szczególności zasady informowania zainteresowanych I możliwości kwestionowania takich zgłoszeń. Natomiast pomimo powyższych zastrzeżeń, pacjenci z chorobami rzadkimi powinni mieć dostęp do najlepszych specjalistów nowoczesnej diagnostyki I skutecznego leczenia. Chcemy usuwać biurokratyczne bariery utrudniające korzystanie z opieki zdrowotnej. Dziękuję bardzo.

05:54:09 - 05:54:19

Monika Wielichowska

Dziękuję bardzo. Mamy 11 osób zapisanych do pytań. Wyznaczam czas na zadanie pytania o jedną minutę. Zamykam też listę I zapraszam pana posła Witolda Tumanowicza. Tak jest.

05:54:29 - 05:55:14

Witold Tumanowicz

Pani Marszałek, wysoka izbo, to już jeśli jesteśmy przy tym temacie, od lat mówi się o konieczności uproszczenia procedur refundacyjnych, szczególnie w przypadku leków na choroby rzadkie I ultrarzadkie. Zapowiadano przecież przygotowanie ustawy, która miała usprawnić ten proces I ułatwić pacjentom dostęp do nowoczesnych terapii. Tymczasem nadal mamy sytuacje, w których istnieją skuteczne leki I zarejestrowane w Unii Europejskiej, ale polscy pacjenci nie mogą z niego korzystać z powodu braku refundacji. Dlatego pytam, na jakim etapie są prace nad zapowiadaną ustawą upraszczając procedury refundacyjne, Kiedy projekt trafi do Sejmu I czy przewiduje się szczególne rozwiązanie dla chorób ultrarzadkich, których liczba pacjentów jest niewielka, a standardowe procedury refundacyjne okazują się poważną barierą w dostępie do leczenia. Dziękuję bardzo.

05:55:14 - 05:55:16

Monika Wielichowska

Dziękuję I zapraszam panią poseł Lidię Czehak.

05:55:20 - 05:56:15

Lidia Czechak

Szanowna pani marszałek, ja mam również 2 pytania do pani minister. Pacjenci cierpiący na choroby rzadkie często latami czekają na prawidłową diagnozę, a później zmagają się z ograniczonym dostępem jednak do specjalistów I kosztownych terapii. Państwo proponujecie kolejne rozwiązania organizujące dotyczące ośrodków eksperckich chorób rzadkich, ale mam pytanie, w tym projekcie są konkretne gwarancje finansowania diagnostyki I leczenia? Ile dodatkowych środków zostanie przeznaczonych na funkcjonowanie tych ośrodków? Oraz 2.

Pytanie, w 2000 e 21 roku rząd Prawa I Sprawiedliwości przyjął plan dla chorób rzadkich, wyznaczając kierunki poprawy I diagnostyki. Co konkretnie zrobił obecny rząd, aby przyspieszyć realizację tego planu? Ile nowych terapii dla pacjentów z chorobami rzadkimi objęto refundacją ilu pacjentów skróciło czas oczekiwania na diagnostykę I jakie wymagania, wymierne efekty przyniosły dotychczasowe działania tego rządu. Dziękuję bardzo.

05:56:15 - 05:56:19

Monika Wielichowska

Dziękuję I zapraszam panią poseł Wiolettę Kulpę.

05:56:24 - 05:57:37

Wioletta Kulpa

Pani Marszałek, wysoka izbo. Diagnoza to 1, a leczenie 2.. Powiem dlaczego. Ponieważ w moim okręgu jest ośmioletni Alan Raczkowski z Brwinna pod Płockiem, który cierpi na dystrofię mięśniową Duchenne'a. Rzadka śmiertelna choroba genetyczna, która prowadzi do stopniowego I nieodwracalnego zaniku mięśni.

Leczenie to jest 17000000 złotych. Rodzice, dziadkowie, wszyscy włączają się oczywiście w zbiórkę pieniędzy, ale to jest niewyobrażalna kwota. I o to prosimy, o to żeby takie dzieci mogły mieć skuteczne leczenie również poza granicami kraju. Ale skoro już mówimy o finansowaniu, to rzeczywiście w OSR-ze nie przewiduje się żadnych dodatkowych środków dla NFZ związanych z powoływaniem ośrodków eksperckich. W związku z tym, z jakich środków zostanie, macie państwo finansować dodatkowe badania I konsultacje, o ile I do kiedy się droga pacjenta do rozpoznania choroby?

Jak zostaną zabezpieczeni emeryci przed potrąceniami wynikającymi z nieświadomego niedopełnienia obowiązku zgłoszeniowego? Czy przed potrąceniem otrzymają uzasadnienie ustalenia polskiego obowiązku ubezpieczenia wyliczenia należności I możliwości Dziękuję bardzo. Zakwestionowania. Dziękuję bardzo.

05:57:37 - 05:57:40

Monika Wielichowska

I zapraszam pana posła Jarosława Sachajko.

05:57:41 - 05:58:33

Jarosław Sachajko

Pani Marszałek, Wysoka Izbo, panie Ministrze, drodzy Polacy. Rząd niezwykle sprawnie projektuje nowe uprawnienia dla urzędników. Minister Zdrowia będzie mógł otrzymywać ZUS dane konkretnych obywateli I ich rodzin. Emerytom, którzy nie dopełnią określonych obowiązków, będą będzie można potrącać zaległo zaległe składki. A co dostanie ciężko chory Polak?

Nowe certyfikaty ośrodków chorób rzadkich, ale bez ustawowej gwarancji dodatkowych pieniędzy na diagnostykę I leczenie. Na kontrolowanie obywateli I uszczegóławianie przepisów czas mają, ale gdzie gwarancja skutecznego leczenia? Dlatego pytam pana ministra, dlaczego państwo tak sprawnie zabezpiecza swoje należności I dostęp do prywatnych danych, a nie potrafi równie skutecznie zabezpieczyć zdrowia I życia pacjentów? Dziękuję.

05:58:33 - 05:58:38

Monika Wielichowska

Dziękuję. Zapraszam, zapraszam pana posła Dajczaka, ale nie widzę, ale jest pan poseł Czesław Hoc.

05:58:45 - 05:59:56

Czesław Hoc

Pani Marszałek, Wysoki Sejmie, to realna próba naprawy luki prawnej w obszarze leczenia transgranicznego I chorób rzadkich. W ramach dzieci z chorobami rzadkimi, zwane chorobami cierocymi do ich rodzin, to 1 z bardziej poruszających I wieloaspektowych problemów współczesnej medycyny oraz opieki społecznej. Czyli kwestia odysei diagnostycznej, pełnorozpoznanej nawet do kilkunastu lat I dramatyczna walka z czasem. Około 30 procent chorych dzieci nie dożywa swoich piątych urodzin. Łącznie od dwóch I pół miliona do trzech 1000000 osób choruje w Polsce na choroby rzadkie.

Super istotna rola rodzica lekarza. Tylko 1 do pięciu procent wszystkich chorób rzadkich może być leczona skuteczniej przyczynowo. Toteż każda próba wsparcia w chorobach rzadkich to pożądany kierunek. Ważne, by pacjenci z chorobami rzadkimi mieli oficjalny I skuteczny dostęp do innowacyjnej I nowoczesnej terapii. Pytanie, dlaczego nie ma refundacji innowacyjnego leku na dystrofię mięśniową typu dysinem, a chociażby jeśli nie ma tego, terapii genowej, to giwinostat, który jest bardzo skuteczny do Ile 6 lat życia.

05:59:57 - 05:59:59

Monika Wielichowska

I zapraszam pana posła Roberta Pietrukowskiego.

06:00:00 - 06:00:28

Norbert Pietrykowski

Pani Marszałek, państwo ministrowie, wysoki Sejmie. Chciałem tylko przekazać, że na praktycznie 230000000 złotych planujemy wydać w 2027 roku na terapie genowe. To jest naprawdę znaczący wzrost. Uważam, że oczywiście potrzeba więcej, ale cóż, to wymagania są ogromne, ale ta kwota na same terapie genowe robi wrażenie. To jest ponad 230000000.

Dziękuję bardzo.

06:00:31 - 06:00:34

Monika Wielichowska

Dziękuję I zapraszam panią poseł Elżbietę Gelert.

06:00:36 - 06:01:07

Elżbieta Gelert

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek, panie Ministrze, Wysoka Izbo. Z zapytaniem do pana Ministra, czy braliście państwo pod uwagę, ażeby doszczegółowić może rozliczanie kosztów poniesionych za leczenie za granicą w ten sposób, ażeby środki faktycznie mogły wpływać na konto świadczeniodawcy, na konto osoby z niej spokrewnioną lub spadkobiercy, natomiast żeby w tym procederze nie uczestniczyły firmy pośrednie. Dziękuję.

06:01:07 - 06:01:10

Monika Wielichowska

Dziękuję I zapraszam pana posła Krzysztofa Bojarskiego.

06:01:13 - 06:02:07

Krzysztof Bojarski

Pani Marszałek, panie Ministrze, Wysoka Izbo. Ta ustawa nowelizuje, czy w zasadzie kilka ustaw nowelizowanych jest, porusza kilka istotnych obszarów systemu ochrony zdrowia. Jednym z nich jest oczywiście bardzo ważny obszar chorób rzadkich I wyodrębnienie ośrodków klinicznego I genetycznego w tym obszarze myślę, że usprawni I poprawi jakość diagnostyki I terapii. Kolejnym ważnym obszarem jest obszar refundacji leczenia za granicą, w ogóle leczenia za granicą, refundacji recept. I tu mam pytanie panie ministrze czy dysponujecie państwo analizami czy nie istnieją zagrożenia związane ze wzrostem kosztów przy ułatwieniu tego tego procesu I czy ewentualnie jeżeli dysponujecie taką analizą, jaki wzrost kosztów przewidujecie, kosztów poniesionych na refundację leczenia polskich pacjentów za granicą.

Dziękuję.

06:02:07 - 06:02:11

Monika Wielichowska

Dziękuję. I zapraszam panią poseł Ivonę Kozłowską.

06:02:14 - 06:03:29

Iwona Kozłowska

Szanowna pani Marszałek, panie Ministrze, wysoka izbo. Najważniejszym elementem tego projektu jest uregulowanie funkcjonowania ośrodków chorób rzadkich. Nadanie im właściwego statusu w drodze decyzji administracyjnej oraz podział na ośrodki genetyczne, kliniczne to krok naprawdę w stronę zapewnienia pacjentom nowoczesnej, skoordynowanej diagnostyki, leczenia I opieki. Tak długo czekaliśmy na te ośrodki eksperckie, tak długo organizacje pacjenckie prosiły o to, aby one powstały. Również eksperci, lekarze, wszyscy ci, dla których ważne jest dziecko, które niestety urodziło się z chorobą rzadką I właściwie opiekunowie nie wiedzieli jak pomóc, co robić.

W tej chwili będziemy mieli ogromną szansę co do tego, że te dzieci znajdą właściwą pomoc I właściwą opiekę. I tu panu ministrowi bardzo serdecznie dziękuję. Panu ministrowi Tomaszowi Maciejewskiemu dziękuję naprawdę za to, że tak wiele zostało zrobionych przez okres naszej kadencji dla dzieci z chorobami rzadkimi. To jest ogromna wdzięczność w imieniu małych pacjentów, ich opiekunów, ale również nas parlamentarzystów, którzy tak bardzo czekali na te zmiany I na tę Moje propozycje. Bardzo dziękuję.

06:03:29 - 06:03:32

Monika Wielichowska

I zapraszam pana posła Marcina Józefa Ciuka.

06:03:33 - 06:04:19

Marcin Józefaciuk

Szanowna pani Marszałek, wysoka izbo, przepisy o chorobach rzadkich I leczeniu za granicą muszą działać także wtedy, gdy pacjent jest ciężko chory I nie potrafi sam przejść przez urzędowe procedury. Pozytywnie oceniam ten projekt, mam jednak kilka pytań. Jakie konkretnie środki zapewnią większą dostępność badań I konsultacji w ośrodkach eksperckich, skoro ocena skutków regulacji nie przewiduje dodatkowych kosztów NFZ związanych z ich powoływaniem? Czy projektowany 30-dniowy termin na złożenie wniosku na o o zgodę po pilnym leczeniu za granicą będzie można przywrócić pacjentowi, któremu stan zdrowia uniemożliwił jego zachowanie oraz jak ZUS lub KRUS skutecznie poinformują emerytów objętych 14-dniowym obowiązkiem zgłoszenia zakończenia pracy za granicą, aby zapobiec zaległośkom potrąconym później ze świadczenia. Dziękuję.

06:04:19 - 06:04:26

Monika Wielichowska

Dziękuję I to było ostatnie pytanie skierowane do podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia pana Tomasza Maciejewskiego. Zapraszam panie ministrze.

06:04:36 - 06:06:00

Tomasz Maciejewski

Panie Marszałek, Wysoka Izbo, bardzo dziękuję za pozytywny odbiór projektowanych zmian, a także uwagi w czasie Komisji Zdrowia. Proponowane zmiany porządkują I te regulują również dotychczasowe przepisy. Nowopołowane ośrodki eksperckie będą korzystały z takich samych zasad funkcjonowania I finansowania jak dotychczas obowiązujące dla ośrodków, które już na terenie Polski funkcjonują. W ramach Ministerstwa Zdrowia razem ze współpracy z Radą do spraw Chorób Żadkich tworzone są również rozwiązania, które, nowe rozwiązania, które będą odpowiadały na potrzebę pacjentów I rodzin chorych na choroby rzadkie. Jeśli chodzi o finansowanie chorych z chorobami rzadkimi, to w ramach funduszu medycznego są, finansujemy świadczenia dla dzieci w sposób nielimitowy, jest również są 2 subfundusze na terapie innowacyjne I lekowe I subfundusze dla chorób rzadkich, z których, których są wykorzystywane właśnie w tym, w tym celu.

Jeżeli chodzi o, jeżeli możliwość refundowania dla chorób ultrarzadkich, to w procedowanej ustawie refundacyjnej, która stanie najprawdopodobniej 27 października na Radzie Ministrów, będzie, będą nowe, te nowe kryteria. W bloku 25 wprowadzono 43 nowe terapie dla chorób rzadkich, w tym roku już 22 do do lipca bieżącego roku. Natomiast planujemy również wykorzystanie platformy e-konsylium dla potrzeb opieki nad pacjentami z chorobami rzadkimi. Dziękuję.

06:06:01 - 06:07:50

Monika Wielichowska

Dziękuję bardzo panie ministrze. Zamykam dyskusję do trzeciego czytania projektu ustawy. Przystąpimy w bloku głosowań. Wysoka Izbo, właściwa komisja przedłożyła opinię w sprawie wniosku o wyrażenie wotum nieufności wobec Ministra Finansów I Gospodarki Andrzeja Domańskiego druk nr 3000 e e 244. Na podstawie artykułu 115 ustęp 4 w związku z artykułem 116 ustęp 2 regulaminu Sejmu, Marszałek Sejmu podjął decyzję o uzupełnieniu porządku dziennego o punkt obejmujący rozpatrzenie tego wniosku.

I przystępujemy do rozpatrzenia punktu szóstego porządku dziennego wniosek o wyrażenie wotum nieufności wobec Ministra Finansów I Gospodarki Andrzeja Domańskiego druki numer 3000 e e 197300 e e 244. Proszę przedstawiciela wnioskodawców pana posła Zbigniewa Kuźmiuka o przedstawienie uzasadnienia wniosku.

To wtedy ruszymy, bo tak to Nie, zapraszam pana.

Proszę państwa, jeszcze się debata nie rozpoczęła, a już słychać emocje. Trochę mniej emocji. Ale nie widzę pana posła Kuźmiłka na mównicy. Zapraszam. Zapraszam.

06:07:55 - 06:07:57

Speaker 184

Na komisji nie było pana ministra.

06:07:57 - 06:07:58

Na posiedzeniu.

06:07:58 - 06:08:01

Speaker 185

Przepraszam.

06:08:02 - 06:08:26

Monika Wielichowska

Doczekał się pan. Proszę przedstawiciela wnioskodawców pana posła Zbigniewa Krzysztofa Kuźmiuka o przedstawienie uzasadnienia wniosku, a wszystkich państwa proszę o wyciszenie emocji. Na pewno będzie nam się lepiej pracować. Bardzo proszę, mównica jest pana.

06:08:26 - 06:16:10

Zbigniew Kuźmiuk

Pani Marszałek, wysoka izbo, mam zaszczyt w imieniu klubu Prawa I Sprawiedliwości przedstawić wniosek o wotum nieufności dla Ministra Finansów I Gospodarki pana Andrzeja Domańskiego. Skupię się na takich pięciu obszarach spraw, które zarzucamy panu ministrowi. Po 1., doprowadzenie po trzech latach do poważnego kryzysu finansów publicznych. Pan minister przedstawił już 4 budżety z deficytami 211, 270 sześćmiliardów, 272000000000 I ten ostatni 282000000000. Sama suma deficytów budżetowych przez te 4 lata przekracza bilion złotych a dług publiczny związany z ich realizacją bilion 400000000000 szanowni państwo wszystkie rządy od 1990 roku do 2000 e e 23 zadłużyły Polskę na bilion 700000000000 ta ekipa Donalda Tuska I pana ministra Domańskiego na bilion 400 w 4 lata I to jest rekord świata.

Ta ekipa bardzo często mówi, że robimy, nie gadamy. W tym przypadku można zastosować stwierdzenie nie gadamy a zadłużamy I zadłużamy bardzo intensywnie ponad 1000000000 złotych dziennie szanowni państwo te budżety są skonstruowane tak że na wszystkie wydatki I to przez 4 lata trzeba pożyczyć jedną trzecią

pieniędzy

Żadne gospodarstwo domowe tak zorganizowane nie byłoby w stanie funkcjonować co więcej dochody budżetowe dochody podatkowe są zaprojektowane także stanowią czy deficyt odwrotnie stanowi blisko 40 procent dochodów podatkowych. Przypominam, że ministrowie finansów, którzy przez wiele lat konstruowali budżety, to deficyty stanowiły 10, kilkanaście procent dochodów budżetowych w tym przypadku przez 4 lata to jest ponad 40 procent. W rezultacie, proszę państwa, przez 4 lata dług publiczny liczony metodą unijną wzrośnie o blisko 21 punktów procentowych PKB. Jeszcze raz powtórzę, 21 punktów procentowych PKB. Proszę państwa, rządy Prawa I Sprawiedliwości przez 8 lat, mimo tak zwanych czarnych łabędzi, a więc kryzysu covidowego, następnie gwałtownego wzrostu cen surowców energetycznych, później agresji Rosji na Ukrainę.

Mimo tego oddaliśmy finanse publiczne w lepszej kondycji, je zastaliśmy, o czym świadczy relacja długu do PKB, o 2 punkty procentowe niższa w 2000 dwudziestym trzecim roku niż w 2000 piętnastym roku. Konsekwencją, proszę państwa, tego stanu rzeczy jest brak pieniędzy na wszystko. Brak pieniędzy na wszystko. Jaką dziedzinę byśmy nie wzięli, to brakuje środków finansowych. A teraz pan minister w sytuacji zapowiadającej się drogiej zimy bezradnie rozkłada ręce, bo nie może zastosować żadnej tarczy energetycznej, bo nie ma na to pieniędzy.

Panie ministrze, pan doprowadził do tego, że nie ma przestrzeni fiskalnej, żeby ratować tej zimy Polaków. To pan do tego doprowadził. 2. Obszar poważnych zastrzeżeń to jest niepilnowanie dochodów budżetowych, precyzyjniej dochodów podatkowych. Posunę się do stwierdzenia, bo parę razy go używałem z tej trybuny, ta koalicja, tej koalicji, obowiązuje polityczne przyzwolenie na niepłacenie podatków przez wybranych podatników.

Świadczą o tym twarde dane budżetowe. W 2000 dwudziestym czwartym roku zabrakło do planu 56000000000 złotych, w 2000 dwudziestym piątym 42, w tym minister przyznaje się do dwudziestu 1, choć tak naprawdę po trzech kwartałach brakuje jednomiesięcznych dochodów podatkowych, czyli czterdziestu ośmiu 1000000000 złotych. Szanowni państwo, tak się składa, że 10:10 minister nigdy nie jest w stanie utrafić w zaplanowane dochody podatkowe. Sumarycznie przez 3 lata brakuje w stosunku do zaplanowanych już 100 dwadzieściamiliardów. Oczywiście ministrowie finansów często się mylą, nie są w stanie precyzyjnie przewidzieć dochodów podatkowych, ale za naszych rządów było dokładnie odwrotnie.

Przez te 8 lat poza rokiem covidowym zawsze dochody wykonane były znacznie wyższe od zaplanowanych. Sumarycznie o 100 sześćdziesiątmiliardów. Proszę to sobie sprawdzić. U was w 3 lata jest odwrotnie, o 100 dwadzieściamiliardów. I to jest poważny zarzut do tego, że nie pilnuje pan zasadniczych strumieni podatkowych.

Następna rzecz to jest projekt budżetu na 27. Rok. Jesteśmy przerażeni wysokością deficytu budżetowego, bo to najwyższy deficyt w historii, 282000000000 złotych. No ale pan minister także pożycza poza budżetem. W tym roku chce pożyczyć aż 90000000000 złotych.

A przez parę lat nas atakowano, rząd Prawa I Sprawiedliwości, że pożyczamy poza budżetem. Co więcej, jak się wydaje, zawyżył dochody podatkowe o przynajmniej czterdzieścimiliardów złotych, no bo w tym roku dochody podatkowe rosną o 30 jedenmiliardów, a w następnym mają rosnąć o 70, choć wzrost gospodarczy wyniesie tylko 3 procent, a inflacja 28. W tym roku przypominam, wzrost przynajmniej zapisany w budżecie to 4 procent, inflacja przekroczy 3 procent. Proszę państwa, żeby pokazać absurd niepanowania nad finansami publicznymi, poinformuję tylko, że w tym roku dochody z VAT-u wzrosną o osiemmiliardów złotych zaledwie, czyli niewiele ponad 2 procent a podstawa do wzrostu dochodów z podatku VAT czyli właśnie nominalny wzrost PKB to jest ponad 7 procent To pokazuje, co się dzieje z podatkiem VAT, ale pan minister wychodzi na trybunę I pewnie przeczyta mi tu z kartki, że za ich rządów spadła luka w podatku VAT. Spadła I panu przytrzasnęła nogi.

Proszę państwa, pan minister posuwa się również do tego, że ostentacyjnie łamie konstytucję. Przypominam, że zaciąganie dużych zobowiązań finansowych, a więc artykuł 89. Konstytucji, ustęp 1., punkt 5. Mówi, że wymaga to ustawy I co więcej ustawy ratyfikowanej. Pan prezydent nie zawetował stosowną ustawę, a mimo tego pan minister podpisał się pod umową pożyczki na 100 osiemdziesiątmiliardów, a szacowane wstępnie odsetki od tej pożyczki to 2.

100 osiemdziesiątmiliardów. 1000000000. Gigantyczne zobowiązanie finansowe zaciągnięte bez ustawy, a więc ze złamaniem tego artykułu konstytucji. Artykuł 18. Konstytucji mówi, że małżeństwo to związek kobiety I mężczyzny I temu, tylko temu związkowi przysługują przywileje podatkowe, a więc wspólne rozliczenie małżonków I stawka 0 w podatku od spadków I darowizn.

Pan minister interpretacją ogólną zmusza urzędników skarbowych, aby uznawali związki małżeńskie zawarte poza granicami, które uzyskają transkrypcję do tego, żeby były traktowane jak małżeństwa. A więc otwiera nie tylko furtkę, ale bramę do wyłudzeń podatków I jednocześnie mówi, że pilnuje polskiego budżetu pan minister niezgodnie z ustawą nie dołączył do budżetu państwa