Komisja Infrastruktury (INF)

16 September 2026

Komisja Infrastruktury (INF) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

Follow its sittings
10:30 - 11:26
Speaker 4
Szanowni państwo jeszcze proszę o chwileczkę cierpliwości, ponieważ czekamy na wszystkich zaproszonych gości, także za za za dosłownie chwileczkę kiedy dotrą rozpoczniemy posiedzenie komisji.  Dobrze, czyli już wszyscy dotarli.  Super, bardzo serdecznie dziękuję.  Otwieram posiedzenie Komisji Infrastruktury.  Bardzo serdecznie witam panie I panów posłów. 
11:26 - 13:18
Speaker 3
Witam wszystkich zaproszonych gości, w szczególności pełniącą obowiązki dyrektor Wielkopolskiej Delegatury Najwyższej Izby Kontroli w Poznaniu, panią Karolinę Wirszyc wraz ze współpracownikami, panią Sylwią Zakrzewską, doradcą ekonomicznym oraz panem Przemysławem Gradem, również doradcą ekonomicznym.  Witam bardzo serdecznie reprezentacje Ministerstwa Infrastruktury.  Na razie zaocznie, ale za chwileczkę będzie.  Pan minister Piotr Malepszak, podsekretarz stanu w Ministerstwie Infrastruktury wraz ze współpracownikami.  Witam wszystkich państwa bardzo serdecznie, w szczególności pana Przemysława Sierpienia, zastępcę dyrektora Departamentu Kolejnictwa. 

Witam niezwykle serdecznie reprezentacje PKP PLK Spółka Akcyjna, w szczególności pana prezesa Marcina Mochockiego, członka Zarządu Dyrektora do spraw Realizacji Inwestycji, panią Jolantę Pawluk, zastępcę dyrektora Centrum Realizacji inwestycji, panie panie pana Daniela Filipowskiego, zastępcę dyrektora w Centrum Realizacji inwestycji I panią Beatę Balską, głównego specjalistę w tymże centrum.  Witam bardzo serdecznie pana Adriana Fulgarskiego, prezesa zarządu zespołu doradców gospodarczych Tor oraz panie pana Daniela Biernacika, Wiceprezydenta Związku Zawodowego Maszynistów.  Szanowni państwo, przedmiotem posiedzenia zgodnie z przedstawionym porządkiem będzie rozpatrzenie informacji najwyższej izby kontroli o wynikach kontroli modernizacji wybranych linii kolejowych.  Przedstawia prezes najwyższej izby kontroli.  Czy są uwagi do porządku dziennego? 

Nie słyszę.  Stwierdzam, że porządek został przyjęty.  Przystępujemy do realizacji.  Bardzo proszę przedstawicieli najwyższej izby kontroli o zaprezentowanie informacji o wynikach kontroli modernizacji wybranych linii kolejowych.  Pani Dyrektor, udzielam pani głosu. 
13:18 - 13:59
Speaker 2
Bardzo dziękuję.  Szanowny panie przewodniczący, szanowne panie posłanki, posłowie, szanowni państwo.  Kontrola została podjęta z inicjatywy własnej najwyższej izby kontroli.  Po przeprowadzonej analizie informacji pojawiających się w przestrzeni publicznej, w tym interpelacji poselskich wskazujących na problemy I opóźnienia w realizacji projektów inwestycyjnych ujętych w krajowym programie kolejowym.  Skontrolowaliśmy 8 przedsięwzięć kolejowych o dużym znaczeniu dla funkcjonowania transportu kolejowego, których łączny koszt modernizacji wyniósł blisko 8 I pół miliarda złotych. 

Tak, już, już. 
14:03 - 14:07
Speaker 1
Tak, rzeczywiście mikrofony są takie nieczułe nasze, więc. 
14:08 - 16:28
Speaker 2
Skontrolowaliśmy 8 przedsięwzięć kolejowych o dużym znaczeniu dla funkcjonowania transportu kolejowego, których łączny koszt modernizacji wyniósł blisko 8 I pół miliarda złotych.  Inwestycje te realizowane były w latach 2017, 2024 I były współfinansowane ze środków unijnych.  Zbadaliśmy cały proces inwestycyjny od planowania I jej przygotowania, poprzez realizację robót aż po nadzór nad inwestycjami.  Takie ukierunkowanie kontroli służyło sprawdzeniu czy inwestycje były właściwie I rzetelnie przygotowane, realizowane oraz nadzorowane.  Kontrolą objęliśmy inwestycje realizowane zarówno bezpośrednio przez centralę PKP PLK S. 

A.  Jak I przez 3 spośród pięciu regionalnych centrum realizacji inwestycji PKP PLK S.  A.  To jest między innymi prace na linii kolejowej E 59 na odcinku Poznań Główny Szczecin-Dąbie o wartości ponad 2.9 miliarda złotych.  Prace na linii kolejowej e 59 na odcinku Wrocław-Poznań etap 4., odcinek granica województwa dolnośląskiego Czepin o wartości blisko 1.4 miliarda złotych. 

Prace na linii E 75 na odcinku Sadowne-Czyżew wraz z robotami pozostałymi na odcinku Warszawa-Rembertów-Sadowne o wartości blisko 1.1 miliarda złotych oraz modernizację linii kolejowej nr 358 Zbąszynek-Gubin na odcinku Zbąszynek-Czerwińsk 2.  Etap o wartości ponad 100 sześćdziesiątmilionów złotych.  Oceniliśmy, że realizacja wszystkich ośmiu skontrolowanych inwestycji kolejowych nie przebiegała w sposób prawidłowy.  Zaniedbania I błędy na etapie ich przygotowania doprowadziły do wielomiesięcznych opóźnień I wzrostu kosztów ich realizacji.  Kontrola ujawniła powtarzający się mechanizm przy ich realizacji, polegający na tym, że zaniedbania już na etapie przygotowania inwestycji powodowały konieczność dokonywania zmian w trakcie realizacji, które następnie doprowadziły do konieczności wykonywania robót dodatkowych. 

16:29 - 19:59

Karolinę Wirszyc

Zgłaszane były roszczenia wykonawców, wydłużenie terminów realizacji inwestycji oraz zwiększenie ich kosztów. To właśnie ten związek między jakością przygotowania dokumentacji planistyczno-przetargowej dla inwestycji budowlanych a późniejszym przebiegiem inwestycji jest jednym z zasadniczych ustaleń naszej kontroli. W konsekwencji żaden z kontrolowanych projektów inwestycyjnych nie został ukończony zgodnie z pierwotnymi założeniami co do terminów I zakresów rzeczowych określonymi w umowach. Wprawdzie uzyskano efekty założone w krajowym programie kolejowym w kontekście tych inwestycji, to jest podniesienie bezpieczeństwa ruchu kolejowego oraz zwiększenie prędkości dla pociągów pasażerskich I towarowych, jednakże zostały one osiągnięte z wieloletnimi opóźnieniami sięgającymi nawet pięciu lat. Przechodząc do najważniejszych ustaleń kontrolnych, to w pierwszej kolejności chciałabym zwrócić uwagę na jakość przygotowania programów funkcjonalno-użytkowych będących kluczowym dokumentem techniczno-prawnym w procesie planowania I przygotowania przedsięwzięć inwestycyjnych.

Stwierdziliśmy, że w pięciu inwestycjach opracowano je nierzetelnie. Nie uwzględniono w nich pełnego lub precyzyjnego zakresu niezbędnych robót budowlanych lub zawarto nieaktualne uwarunkowania co do stanu infrastruktury kolejowej. Skutkowało to koniecznością wprowadzenia poprawek, uzgodnień lub zmian w trakcie projektowania I budowy, co z kolei powodowało między innymi zgłaszania roszczeń finansowych. Wykonawców za pracę, przepraszam, zgubiłem, nieujęte w programie funkcjonalno-użytkowym, ale niezbędnych do realizacji. Takim skrajnym przypadkiem nierzetelnego przygotowania programu funkcjonalno-użytkowego dotyczyła modernizacja linii kolejowej nr 358 Zbążynek-Gubin.

Określone w tym dokumencie założenia projektowe nie pozwalały na osiągnięcie zakładanych celów rewitalizacji linii kolejowych, gdyż przyjęto wariant przewidujący jedynie miejscową wymianę nawierzchni pod torowej. W konsekwencji, aby osiągnąć cele projektu dotyczące zwiększenia prędkości docelowej pociągów do stu dwudziestu kilometrów na godzinę trakcie realizacji inwestycji konieczne, konieczne było rozszerzenie zakresu prac I kompleksowa wymiana szyn na całej modernizowanej linii. Wiązało się to jednak z powtórnym wykonywaniem części robót zrealizowanych już na tym odcinku I poniesieniem ponad dziewiętnastu 1000000 złotych, nieuzasadnionych kosztów oraz przedłużeniem czasu realizacji inwestycji o prawie 8 miesięcy. W innej inwestycji w programie funkcjonalno-użytkowym nie uwzględniono rzeczywistego stanu technicznego urządzeń elektroenergetycznych, co wymagało przeprowadzenia ponownego przeglądu tych urządzeń, a następnie opracowania nowej dokumentacji technicznej I zlecania dodatkowych robót. Wpłynęło to na wydłużenie terminu realizacji inwestycji prawie o 5 miesięcy.

Kolejny przykład dotyczy wskazania w programie parametrów nośności obiektów mostowych. Przyjęte założenia zostały zakwestionowane przez wykonawcę I konieczne było uzyskanie dodatkowych opinii technicznej co

20:00 - 32:11

Karolinę Wirszyc

Zastosowania właściwej metody obliczeniowej nośności. W efekcie rozpoczęcie robót nastąpiło dopiero około 18 miesięcy po przekazaniu placu budowy. W innym przypadku na etapie opracowania koncepcji nie przewidziano budowy zbiorników retencyjnych, które miały powstać w wyniku inwestycji. Roboty te zostały następnie zlecone jako dodatkowe za blisko 7000000 złotych, a inwestycja została wydłużona o ponad 2 lata. Te przykłady pokazują, jakie konkretne konsekwencje dla przebiegu inwestycji miały błędy występujące już na etapie przygotowania programów funkcjonalno-użytkowych.

Z kolei konsekwencją omyłkowego błędu w programie, polegającego na nieujęciu w nim prac budowlanych dotyczących odwodnienia, które wykraczały poza zakres uzyskanego pozwolenia na budowę, było zgłoszenie roszczeń przez wykonawcę z tytułu utraty przez niego korzyści finansowych ze względu na brak możliwości realizacji tych robót, które zostały uznane przez spółkę w kwocie blisko 850000 złotych. Na etapie przygotowania czterech inwestycji spółka nie dochowała należytej staranności przy uzyskiwaniu decyzji administracyjnych stanowiących podstawę do rozpoczęcia prac projektowych I budowlanych. Wnioski do organów wymagały wielokrotnego uzupełnienia, a zmiany zakresu przedsięwzięć powodowały konieczność pozyskiwania nowych decyzji środowiskowych, co wpływało na przesunięcia terminów uzyskania decyzji lokalizacyjnych I pozwoleń na budowę. W konsekwencji opóźnienia pojawiły się jeszcze przed rozpoczęciem zasadniczych robót. W skrajnym przypadku opóźnienia poprzedzające rozpoczęcie robót sięgały nawet czterech lat.

Ujawniono również, że w trzech inwestycjach spółka nierzetelnie monitorowała proces uzyskiwania przez wykonawców decyzji niezbędnych do realizacji robót. W szczególności nie egzekwowała od nich terminowego złożenia wniosku o ich wydanie, co powodowało przedłużenie terminów na wykonanie prac. Pomimo niewywiązania się wykonawców z obowiązku terminowego przedłużenia tych dokumentacji, spółka zaniechała naliczania gar umownych w kwocie ponad 27.7 miliona złotych I nie dochodziła kwoty ponad pół miliona złotych za nieuzasadnioną zwłokę w przekazywaniu tych dokumentów. Przechodząc już bezpośrednio do etapu wykonania robót, należy wskazać, że ich realizacja przebiegała ze znacznym opóźnieniem w odniesieniu do pierwotnych założeń. Spowodowane to było między innymi kumulacją prac budowlanych z różnych branż wykonywanych w tym samym czasie I miejscu oraz utrudnieniami w prowadzeniu dalszych robót.

Terminowej realizacji prac nie sprzyjały również pojawiające się kolizje urządzeń I sieci podziemnych, niezinwentaryzowanych na mapach, które wymagały przeprowadzenia uzgodnień z nadzorem autorskim I inspektorem nadzoru danej branży oraz właścicielami danej sieci lub obiektu. Powodowało to wstrzymanie prac I miało wpływ na przedłużenie czasu realizacji poszczególnych etapów inwestycji. Na wydłużenie czasu realizacji inwestycji wpłynęło również niezapewnienie przez wykonawców wystarczającej liczby personelu oraz sprzętu w odniesieniu do planowanego zakresu robót I możliwości ich prowadzenia. W przypadku kolejnej inwestycji niewłaściwie reagowano na działania nierzetelnego wykonawcy. Proszę, zauważamy, że prezentacja się cała nie pokazuje.

Myślę, że to nie jest, nie będzie duże utrudnienie. Nie wiem z czego to wynika, ale będę się starała bardzo dokładnie państwu opowiedzieć co co chcemy pokazać również na prezentacji. Niezasadnie kontynuowano z nią współpracę przez ponad 2 lata, pomimo kolejnych okoliczności wskazujących na zagrożenia terminowego I nienależytego wykonywania robót budowlanych. Już po pięciu miesiącach od podpisania z nim umowy roszczenia zgłaszane przez podwykonawców przekraczały pięciu procent kwoty kontraktu tego wykonawcy w związku z niewywiązywaniem się przez niego z płatności na rzecz podwykonawców. Wykonawca w kolejnych pięciu miesiącach nie zapewnił wymaganego zasobu kadrowego I sprzętu do prowadzenia przewidzianych umową robót budowlanych ani nie dysponował wystarczającymi środkami do dalszej realizacji prac.

Ponadto wystąpił bez uzgodnienia z inwestorem do wojewody o wstrzymanie rozpatrywania wniosku o wydanie pozwolenia na budowę dla realizacji części prac. Pomimo wezwania inżyniera kontraktu, odmówił on wycofania tego wniosku. Spowodowało to opóźnienie w uzyskaniu pozwolenia na budowę I realizacji kontraktu, a niewłaściwe zabezpieczenie przez niego placu budowy w okresie obowiązywania umowy doprowadziło do trzydziestu 1 kradzieży infrastruktury kolejowej o szacunkowej wartości przekraczającej 12 I pół miliona złotych. Pomimo pojawiających się od dwóch lat licznych sygnałów I okoliczności wskazujących, że wykonawca ten nie dawał rękojmi terminowego I należytego wykonania zadania, spółka odstąpiła od umowy dopiero na 7 tygodni przed upływem terminu jej zakończenia. Dopiero po dwóch latach spółka podjęła wobec niego działania zmierzające do wyegzekwowania roszczeń na kwotę 17.2 miliona złotych, pomimo że wykonawca ten znajdował się w trudnej sytuacji finansowej.

Takie działania były zdecydowanie spóźnione, gdyż z uwagi na niewypłacalność wykonawcy wzrosło ryzyko bezskutecznej egzekucji tych należności. Przypadek ten pokazuje, że skuteczny nadzór nie polega wyłącznie na zidentyfikowaniu ryzyk inwestycyjnych związanych z tym wykonawcą, lecz powinno prowadzić do odpowiednio szybkiej reakcji inwestora. Jednym z najbardziej wymiernych skutków ujawnionych nieprawidłowości I problemów stwierdzonych w toku kontroli były opóźnienia w realizacji inwestycji oraz wzrost ich kosztów. Jak już wcześniej wskazałam, żadna z ośmiu skontrolowanych inwestycji nie została zakończona zgodnie z pierwotnymi założeniami umownymi dotyczącymi terminu I zakresu realizacji. Skala opóźnień była przy tym bardzo zróżnicowana, wynosiła od dwustu sześćdziesięciu dziewięciu do ponad tysiąca ośmiuset dni.

Oznacza to, że w najbardziej skrajnym przypadku zakończenia inwestycji przesunęło się o niemal 5 lat. W części projektów opóźnienia miały charakter wieloletni I wpływały również na termin, w którym infrastruktura mogła przynieść zakładane efekty. Tym samym cele Krajowego Programu Kolejowego dotyczące przede wszystkim poprawy bezpieczeństwa oraz zwiększania prędkości pociągów w przypadku tych inwestycji zostały osiągnięte z opóźnieniem wynoszącym, tak jak już wspomniałam, niemal pięciu lat. Opóźnienie miały jednocześnie istotny wymiar finansowy, gdyż łączny koszt tych inwestycji wzrósł o blisko 497000000 złotych, czyli o 5.8 procent w stosunku do pierwotnych założeń. Co istotne zdecydowana większość tego wzrostu blisko 398000000 złotych 80 procent była związana właśnie z wydłużeniem czasu realizacji.

Na tę kwotę składało się między innymi 282000000 złotych zwiększonych kosztów ogólnych wykonawców, a do tych kosztów zaliczamy koszty ubezpieczeń, kosztów utrzymania zaplecza budowy wraz z wyposażeniem, koszty mediów, sprzątania biur, ochrony zaplecza, wynajmu, zarządu, w tym koszty administracyjno-gospodarcze, wydziałowe, utrzymania personelu I wynagrodzenia, koszty utrzymania mieszkań służbowych, podróży służbowych, delegacji. A 115600000 złotych wynikało z wysokiej inflacji I wzrostu cen związanych między innymi ze skutkami agresji Rosji na Ukrainę. Pozostałe blisko 99000000 złotych przeznaczono na roboty dodatkowe, których konieczność ujawniono na etapie projektowania I prac budowlanych, przy czym 90, 29700000 poniesiono z winy spółki wskutek nierzetelnego określenia przez spółkę dla pięciu inwestycji z zakresu robót na etapie prac przygotowawczych. Funkcjonujący w spółce system informatyczny, EPM do monitoringu I raportowania postępów prac oraz identyfikacji ryzyk nie spełniał funkcji, do której był przeznaczony. Dane w nim zawarte dotyczące realizowanych inwestycji często nie odpowiadały stanowi faktycznemu, ponieważ nie były na bieżąco aktualizowane.

Co szczególnie istotne, część ryzyk inwestycyjnych identyfikowano I ujmowano w tym systemie dopiero w momencie ich ujawnienia, co nie sprzyjało optymalnemu zarządzaniu inwestycjami. Tymczasem istotą zarządzania ryzykiem jest jego identyfikacja przed materializacją zagrożenia. Stwierdziliśmy również, że wdrażane w spółce procedury, narzędzia I mechanizmy mające wspierać

Zarządzanie projektami inwestycyjnymi, nie zapobiegły nierzetelnemu przygotowaniu oraz nieterminowej realizacji inwestycji kolejowych. Pomimo dysponowania informacjami wskazującymi na zagrożenia związane między innymi z niskim postępem prac, nie podejmowano w spółce skutecznych działań zaradczych w celu minimalizacji potencjalnych zagrożeń inwestycyjnych, technicznych, prawnych oraz kontraktowych. Reasumując, spółka nienależycie wywiązywała się z obowiązku inwestora na etapie prac przygotowawczych. Błędy I występowały zarówno przy opracowywaniu założeń projektowych, jak I przy kompletowaniu dokumentacji projektowo-technicznej, w tym przy uzyskiwaniu wymaganych decyzji administracyjnych. Doprowadziło to do znacznych opóźnień w rozpoczęciu inwestycji, wzrostu kosztów oraz utrudnień w trakcie realizacji robót.

Konieczne były zmiany projektowe, dodatkowe uzgodnienia, wystąpiła również konieczność wykonywania robót dodatkowych, Zostały zgłaszane roszczenia przez wykonawców I w konsekwencji wystąpiła konieczność aneksowania umów I przesunięcia terminów realizacji tych inwestycji. Jeżeli jednocześnie monitoring nie pełnił funkcji wczesnego ostrzegania, a działania zaradcze w celu minimalizacji potencjalnych zagrożeń inwestycyjnych były niewystarczające, to ostatecznym skutkiem był wzrost kosztów I wielomiesięczne opóźnienia oraz późniejsze osiągnięcia efektów, dla których inwestycja została podjęta. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia kontrolne, jak I zidentyfikowany, powtarzający się mechanizm przy przygotowaniu inwestycji, sformułowaliśmy wniosek skierowany do zarządu PKP PLK o podjęcie działań organizacyjnych I za zarządczych zapewniających rzetelne planowanie I przygotowanie projektów inwestycyjnych w celu zminimalizowania ryzyka opóźnień, realizacji inwestycji oraz optymalizacji ich kosztów. Bardzo dziękuję.

32:14 - 32:29

Speaker 5

Dziękuję bardzo. Proszę o zabranie głosu pana pana prezesa, tak? Pana prezesa. Dzień dobry. Witam Oczywiście pana Marcinem Machowskiego.

32:29 - 39:55

Marcin Machocki

Marcin Machocki PKP PLK, członek zarządu do spraw realizacji inwestycji. Za chwilkę się wyświetli nasza krótka prezentacja. Postaramy się już dość szybko, dość szybko opowiedzieć. Wykorzystując chwilę na włączenie prezentacji, Krótkie, krótkie wprowadzenie. PKP PLK zdecydowano większość swoich inwestycji, prowadzi w trybie modernizacji istniejącej infrastruktury, czasem I infrastruktury istniejącej ponad 100 lat w danym, w danym miejscu I w związku z tym wielu, faktycznie w wielu miejscach wiąże się to z niedoskonałą dostępnością map czy map infrastruktury, położenia sieci, położenia urządzeń danych, danych branż.

Jednocześnie PKP, PLK realizuje zdecydowanie w mojej opinii przynajmniej najbardziej skomplikowane inwestycje w infrastrukturze, dotykające największej liczby branż. Porównując choćby z infrastrukturą energetyczną czy z infrastrukturą drogową poza poza tradycyjnymi rzeczami, takimi jak jak prace przy obiektach inżynieryjnych, prace ziemne, prace tak zwane cywilne w infrastrukturze kolejowej. Mówimy jednocześnie o pracy przy wysokich napięciach, tworzenia instalacji energetycznych, tworzenia podstacji, tworzenia sieci trakcyjnej I wreszcie systemów, które występują wyłącznie na kolei, czyli systemów sterowania ruchem kolejowym przy jednoczesnym, w zdecydowanej większości przypadków zachowaniu ruchu kolejowego I prowadzenia tych prac w dużym reżimie, reżimie bezpieczeństwa, związanym z tym, żeby ten w czasie prowadzenia prac modernizacyjnych, polegających co do zasady na budowie nowej linii kolejowej w miejscu starej linii kolejowej, żeby jednocześnie prowadzić te prace, z drugiej strony zachować odpowiednie funkcjonowanie, funkcjonowanie systemów, tak żeby można było na bieżąco prowadzić, prowadzić ruch. Częste, częste zmiany na na na kontraktach wynikają z jednej strony właśnie z tych uwarunkowań prowadzenia inwestycji w infrastrukturze istniejącej przez dziesiątki, przez dziesiątki lat. Z drugiej strony w związku na przykład ze zmieniającymi się uwarunkowaniami realizacji, tak jak zmieniające się uzgodnienia gestorów, których których sieci przecinami, licząc z setkami kolizji I często te wymagania na etapie już prowadzenia prac potrafią ulegać dość istotnym zmianom, czy wreszcie współpracą z organami administracji publicznej.

Jako inwestor, jako inwestor, wiesz, inwestor funkcjonujący w całym kraju, stykamy się z organami administracji publicznej, funkcjonującymi także w dużym kraju I widzimy, że stosowanie tych samych przepisów prawa w różnych miejscach wygląda, czy wiąże się z odrębnymi wymaganiami, co choćby powoduje, że nawet dokumentację projektową w różnych miejscach trzeba przygotowywać w różny sposób, żeby uzyskać tą na koniec tą samą decyzję, czyli na przykład decyzję lokalizacyjną czy decyzję pozwolenia na budowę. Wreszcie wprowadzając zmiany wynikające to z takich czy innych uwarunkowań na na kontrakcie, czy są to zmiany związane z jakichś błędów projektowych, czy rzeczy wynikające na przykład z tego, że pomiary geologiczne przygotowane na poziomie dokumentacji projektowej z natury rzeczy nie mierzą każdego metra, każdego metra gruntu I wymagają na przykład wprowadzenia dodatkowych środków wzmocnień, żeby uzyskać odpowiedni efekt nośności. Te rzeczy wprowadzane są na kontrakt na mocy obowiązujących przepisów prawa zamówień publicznych, które które w pełni pozwala na wdrażanie zmian na na kontrakcie, choćby artykuł 455. Ustawy ustawy PZP. Oczywiście nasze wprowadzanie takich zmian na istniejący kontrakt wiąże się ze specyficznymi uwarunkowaniami związanymi przede wszystkim z negocjacjami wyłącznie z jednym wykonawcą, czyli tym wykonawcą, który jest na placu budowy.

Z tego powodu PKP PLK dość mocno rozwija swój własny dział kosztorysowy, żeby właśnie na takie sytuacje I takie negocjacje być przygotowane. W wystąpieniu najwyższej izby kontroli padło też informacja o potencjalnej opóźnieniu związanej z odstąpieniem od umowy, odstąpienie od umowy z wykonawcą każdy inwestor traktuje jako absolutną ostateczność I żaden rozsądnie zachowujący się inwestor nie dokonuje takiego odstąpienia przy pierwszej nadarzającej się okazji, gdyż ten proces wiąże się z no istotnymi perturbocjami w wdrożeniu tego ostatecznego dobra, jakim jest dostarczenie danego efektu infrastrukturalnego. Co nie znaczy, że jako inwestor od takiego, od takiego środka uciekamy, bo w przypadkach, w których taka współpraca jest po prostu już nieuzasadniona, bądź widzimy, żeby wiązała się z prawdopodobnie nierozwiązanymi efektami prac danego wykonawcy, bądź wiąże się z nienależytą starannością takiego takiego wykonawcy, to takie, to takie działania prowadzimy. W ciągu ostatnich lat było to widoczne choćby na jednej z umów projektu Podłęże Piekiełko, czy w zakresie, w zakresie nadzoru autorskiego w ramach modernizacji śląskiego węzła kolejowego. Przechodząc już do prezentacji, bo widzę, że się wyświetla, ale w sumie nie mam jak nie usterować.

Już to, że tak powiem, organizujemy. Bardzo proszę o to. Berło. Tak. Oczywiście z z wielką starannością przejrzeliśmy, przejrzeliśmy, przeanalizowaliśmy całość raportu najwyższej izby kontroli.

Z niektórymi wnioskami z tego raportu jako organizacja pozwoliliśmy się nie nie nie nie zgłosić w ramach tego, nie zgodzić w ramach tego dialogu z najwyższą izbą kontroli. Pewna część zaszerzeń została wycofana na etapie dialogu z najwyższą izbą kontroli I część najwyższa izba kontroli uznała za zasadne, żeby zachować w finalnej, finalnej wersji raportu. Tak jak z niektórymi, niektórymi wnioskami czy niektórymi poszczególnymi punktami jako organizacja się nie zgadzaliśmy, tak Z wieloma systemowymi spostrzeżeniami najwyższej izby kontroli nie sposób się nie nie zgodzić. Wiele, wiele okoliczności prowadzenia inwestycji faktycznie prowadzi do tego, że w czasie realizacji inwestycji rosną rosną koszty, w czasie realizacji inwestycji zmienia się czas czas realizacji danego projektu. Przypomnę, że w zasadzie jako jedyna jedyna branża infrastrukturalna harmonogramy realizacji inwestycji przez PKP Polskie Linie Kolejowe, jeśli chodzi o dane fazy są właściwie nieprzesuwalne albo bardzo mało przesuwalne, bo jak ktoś prowadzi budowę nowej drogi, to średnio prawdę mówiąc zewnętrzny odbiorca widzi, czy ten termin otwarcia nowej drogi przesunął się o tydzień czy o 2 tygodnie.

39:55 - 40:00

Speaker 6

Natomiast poszczególne elementy infrastruktury, poszczególne

40:00 - 50:52

Marcin Machocki

Fazy prowadzenia inwestycji są wprowadzane na wiele miesięcy przed, przed ich zakończeniem na potrzebę tworzenia rozkładu jazdy I rozkład jazdy tworzony jest pod istnienie danej infrastruktury, która bardzo często jeszcze jest wytwarzana, wytwarzana w czasie, w czasie już konstrukcji takiego, takiego rozkładu, takiego rozkładu jazdy. I w związku z czym z tymi pracami często trzeba zdążyć do co do dnia I co do godziny. Natomiast z tymi wnioskami systemowymi wskazanymi przez najwyższą izbę kontroli jak najbardziej się. Jak najbardziej się się zgadzamy I wiele, wiele punktów, które jeszcze przed raportem jako działania systemowe zostały wdrożone w PKP w Polskich Liniach Kolejowych, które zostały dodatkowo wzmocnione kolejnymi spostrzeżeniami systemowymi, wskazane wskazanymi przez najwyższą izbę kontrole. Do takich elementów należą zarządzanie roszczeniami I karami umownymi, gdzie w nawiązaniu do do ustaleń ich przekazanych już w czasie prezentacji przez najwyższą izbę kontroli W ramach działań wewnętrznych Polskich Linii Kolejowych wprowadzono nowelizację procedur rozwiązywania sporów inwestycyjnych, przygotowano nowego, nowy sposób rejestracji roszczeń kontraktowych, Wprowadzono instrukcję zobowiązującą do każdorazowego dochodzenia kar umownych, jeśli takie kar umowne są faktycznie są faktycznie należne.

Ciągła aktualizacja I optymalizacja instrukcji I warsztaty wdrożeniowe dotyczących danych zagadnień. Przygotowanie I realizacja inwestycji oraz postępowania o udzielenie zamówień publicznych. Oczywiście zamówienia publiczne to to duży duży osobny rozdział. Zapewne widzieliście państwo, że wczoraj miał miała miejsce konkluzja procesu zamówień publicznych, która trwał ponad 20 20 miesięcy z uwagi na liczne wzajemne krzyżujące się odwołania wykonawców w procesie, wyroki krajowej izby odwoławczej, a później wielomiesięczne oczekiwanie na wyroki właściwych, właściwych sądów. Na szczęście konkluzja tego procesu nastąpiła wczoraj I podpisano umowę na realizację kolejnego odcinka Rail Rail Baldki.

Spostrzeżenia, spostrzeżenia NIK-u nie będę, nie będę powtarzał, gdyż bardzo obszernie zaprezentowane zostało w czasie prezentacji Najwyższej Izby Kontroli. W ramach działań w spółce wprowadzono aktualizację metodyki zarządzania projektami. To już, to już ponad półtora roku temu. Pierwszego stycznia 2000 dwudziestego piątego roku sporządzono kompleksową, kompleksową nowelizację metodyki zarządzania projektami. Zmieniono procedurę nadzoru nad realizacją inwestycji, wprowadzono standardy w zakresie tak zwanych raportowania, tak zwanych tipów, co co co u nas jest systemem informacji o ryzykach I zagrożeniach na poszczególnych projektach, które są w cyklach w zasadzie dwutygodniowych, omawiane na szerokich naradach z zespołami, zespołami projektowymi.

Ciągle trwa proces optymalizacji sposobu zamawiania zarówno usług budowlanych, jak I usług projektowych. Często są to elementy, które są uzgadniane z rynkiem poprzez mechanizm forum inwestycyjnego, czyli mechanizm bieżącego dialogu z zarówno z firmami budowlanymi, jak I dostarczycielami usług intelektualnych działających na na polskim rynku, czyli przede wszystkim firm projektowych I firm nadzoru inżynieryjnego, gdzie bardzo na bieżąco widzimy problemy I wyzwania wiążące się na przykład ze starzejącą się kadrą inżynierów w Polsce. Nadzór nad realizacją inwestycji, tak jak wspomniałem, metodykę zarządzania projektami, wzmocnienie zarządzania ryzykami poprzez, poprzez spotkania nadzorujące I spotkania monitorujące oraz cały system raportowania, raportowania ryzyk, który jest materiałem służącym prowadzeniu ciągłego nadzoru przez przez centralę nad nad projektami realizowanymi przez poszczególne 5 regionów inwestycyjnych w całej w całej Polsce. Znakomite wzmocnienie kwestii bieżącej obsługi I bieżącego zasilania systemu monitorującego ETM w faktyczną, bieżącą informację o wszystkich, wszystkich ryzykach I tak naprawdę ciągła, praca z ludźmi, żeby wytwarzać I wzmacniać kulturę dzielenia się problemami w organizacji, a nie chowania problemów I czekania, co się z nimi stanie, bo później je po prostu trudniej, znacząco trudniej rozwiązać. Także nad tym na bieżąco pracujemy, optymalizujemy te procesy, szkolimy ludzi w zakresie, w zakresie zarządzania projektami, a jednocześnie, jednocześnie jako, jako centrala spółki rozwijamy te narzędzia zarówno monitoringu, jak I narzędzia nadzoru I kontroli.

Nieprawidłowości w zakresie dokumentacji projektowej to o nich już na wstępie troszkę, troszkę powiedziałem. Natomiast zmodernizowaliśmy całkowicie zespół oceny dokumentacji w spółce, zmieniliśmy zasadę jego funkcjonowania, poszerzyliśmy zakres ekspertów branżowych uczestniczących w procesie odbioru dokumentacji projektowej. Wdrażamy, co co w organizacji działającej w trybie, w trybie ciągłym jest, jest trudniejsza niż niż w organizacji tworzącym projekty od zera, ale wdrażamy sukcesywnie metodykę, metodykę BIM-u pozwalającej, pozwalającej na sprawniejsze zarządzanie procesem inwestycyjnym I wcześniejszą identyfikację, a przez to możliwość zarządzania ryzykami czy nie zidentyfikowanymi kolizjami, czy po prostu błędami w dokumentacji projektowej. Jednym z z elementów wskazanych przez najwyższą izbę kontroli było opóźnienie w ewidencji środków trwałych. Krótko mówiąc, chodzi o proces księgowy, który po zakończeniu inwestycji powoduje, że wytworzone, wytworzone aktywa I wytworzone środki trwałe są wprowadzane na ewidencję środków trwałych spółki, przez co przechodzą, przechodzą ewidencyjnie z środków trwałych w budowie na środki trwałe, co z kolei uruchamia proces innego traktowania tych środków na choćby potrzebę amortyzacji I na potrzebę sporządzania sprawozdania finansowego.

Tu proces, który też już już wiele, wiele miesięcy zmieniamy, który w ramach istniejących, istniejących kontraktów I tych istniejących już wytworzonych środków środków trwałych polega na zmianie wewnętrznych regulacji I zmianie działów odpowiedzialnych za wdrożenie wdrożenie ewidencji środków trwałych, przejęcie większej odpowiedzialności za ten proces przez pion inwestycyjny, co sukcesywnie sukcesywnie wdrażamy. Wiele miesięcy temu przygotowaliśmy już kompleksową analizę poprzez interdyscyplinarny zespół do spraw optymalizacji tego procesu, który wypracował rekomendacje, które na bieżąco są wdrażane. Jednocześnie pracujemy też nad rozwiązaniem dla nowych kontraktów, żeby ten proces po 1. Był ustandaryzowany w całej spółce, takiej standaryzacji nie było. To znaczy, że pomiędzy inwestycjami, na przykład w sposób zaewidencjonowania, Przepraszam za trochę uproszczenie, ale słupa konstrukcji wsporczej sieci trakcyjnej był inaczej, inaczej traktowany na poszczególnych, na poszczególnych inwestycjach, co oczywiście też nie wpływało na tempo I optymalizację tego procesu, więc to to działania służące temu, żeby był jednolity podział I klasyfikacja środków trwałych dla inwestycji w, przepraszam, w całym kraju I jednocześnie też zwiększenie obowiązków inżyniera kontraktu w zakresie ewidencjonowania środków trwałych na bieżąco w czasie realizacji inwestycji, co w średnim terminie powinno zaskutkować tym, że ewidencja środków trwałych będzie dokonywana na bieżąco w czasie kończenia, kończenia inwestycji.

W związku z tym to, to, to jest podsumowanie kilku, kilku działań systemowych, które wiążą się z rekomendacjami I wskazaniami, które zostały uwzględnione w raporcie najwyższej izby kontroli. Wiele, wiele z elementów, które wpływają na sposób, prędkość I efektywność procesu inwestycji leży też na na styku tych inwestycji z tak zwanym światem zewnętrznym, z urzędami I organami administracji publicznej, pewnymi niedoskonałościami w funkcjonowaniu wybranych przepisów czy czy czy problemach w interpretacji przepisów, przez co co też jest dość powszechne, że różne urzędy różnie interpretują ten sam ten sam przepis. Wiemy, że że I sami uczestniczymy też choćby w kilku procesach,

Które mają służyć wypracowaniu kolejnych zmian, kolejnych optymalizacji procesu inwestycyjnego. I tutaj między innymi wspólnie z najwyższą izbą kontroli dzielimy się już nie w ramach akurat tej kontroli, ale w ramach bieżącej współpracy z najwyższą izbą kontroli. Dzielimy się wszystkimi naszymi spostrzeżeniami, uwagami I rekomendacjami co do tego, gdzie proces inwestycyjny w Polsce można optymalizować I poprawiać, wierząc, że jako, jako 1 z większych inwestorów publicznych w Polsce, działającym na terenie całego kraju, mamy tutaj dość, dość bogate spostrzeżenia w zakresie tego, gdzie te działania w zakresie poprawy zarówno funkcjonowania nas, jak I organizacji, jak I poprawy funkcjonowania, styku procesu inwestycyjnego pomiędzy inwestorem a światem zewnętrznym, poprawiać. Dziękuję.

50:54 - 51:04

Speaker 3

Bardzo serdecznie dziękuję panie prezesie. Bardzo proszę o zabranie głosu pana ministra Piotra Alepczaka, który jest z nami,

51:04 - 53:23

Piotr Malepszak

panie ministrze. Bardzo proszę. Dziękuję panie przewodniczący. Aspekt dodatkowy, który chciałbym poruszyć, właściwie wskazując nie tyle zastrzeżenia NIK, bo tutaj tego, ten aspekt nie był poruszany, ale te kwestie, które nas w procesie inwestycyjnym bardzo mocno interesują, jeśli chodzi o jakość robót inwestycyjnych. Dlatego, że odkryliśmy jak bardzo dzisiaj jakość robót inwestycyjnych, nie nie nie dochowanie pewnych reżimów technologicznych określonych w budowie toru kolejowego I wszystkich elementów z tym związanych, jak bardzo dzisiaj komplikuje ruch kolejowy, biorąc pod uwagę skalę wzrostu ruchu kolejowego.

I chciałbym tutaj zasygnalizować, że 10:10 te kwestie, które szczególnie pojawiły się po doświadczeniach z naszą Zakopianką, to jest linia z Krakowa do do Zakopanego, gdzie ta inwestycja prowadzona w kilka lat temu, oddawana w latach 21, 23. Gdy pojawiły się ekstremalne zjawiska pogodowe, szczególnie wysokie temperatury, to ten proces ujawniania poważnych problemów z jakością bardzo mocno przyspieszył, skutkując oczywiście zamykaniem okresowym linii czy dużymi opóźnieniami pociągów. Dlatego ten aspekt dzisiaj nie poruszany, ale bardzo istotny z perspektywy codziennego funkcjonowania kolei I codziennego pasażera, traktujemy bardzo poważnie, wyłapując, starając się wyłapywać w ramach oczywiście prowadzonego nadzoru, żeby jakość inwestycji, a biorąc pod uwagę, że płacimy za to 1000000000 publicznych pieniędzy, to już są najczęściej 1000000000, żeby ten proces zakończył się jakością, za którą, za którą płacą podatnicy. I to tyle w kwestii uzupełnienia informacji dotyczącej tego, jak proces inwestycyjny całościowo w bardzo wielu aspektach należy poprawiać w PKP PLK. Dziękuję.

53:25 - 53:42

Speaker 3

Bardzo dziękuję panie ministrze. Otwieram dyskusję. Bardzo proszę, kto z pań posłanek I panów posłów chciałby zabrać głos w tej debacie? Bardzo proszę o zgłoszenia. Myślę, że pan przewodniczący Stanisław Lamczyk z pewnością zechce zabrać głos, tak że bardzo proszę, panie przewodniczący.

53:44 - 56:27

Stanisław Lamczyk

Dziękuję bardzo panie przewodniczący, panie ministrze, szanowni państwo. Rzeczywiście pan minister I pan właśnie prezes poruszy, poruszy się z praw bardzo istotne, a mianowicie modernizacja linii to jest coś innego, jak się buduje od nowa linię. Ja mam okazję mieszkać przy właśnie teraz w zasadzie budowanej od nowa linii 201. Obserwuję te prace, to właśnie wiem, jak to się właśnie wszystko odbywa. Natomiast modernizacja to właśnie ona dużo rzeczy się nie widzi.

Się nie widzi I dopiero później, po jakichś odkrywkach, to rzeczy wyno wychodzą. Poza tym też zauważyłem, że jakość projektów jest właśnie różna jest. Nie, nie, nie zawsze te projekty są dobrze zrobione, chociażby powiem tam właśnie w tych miejscowościach, no znaczy tunele, które były, to też trzeba było powiększyć, zwiększyć tą przepustowość, bo też nie były dostosowane, ale taki projekt otrzymaliśmy. Tutaj się cieszę też z tego, że właśnie te sprawy systemowe, które właśnie tam właśnie NIK właśnie poruszył, że one one były właśnie wdrożone, były akceptowane. Natomiast sprawa właśnie kadry to jest bardzo istotna sprawa, którą pan tutaj prezes poruszył.

No tej tych kadr nie ma. One, inwestycje kolejowe nie były realizowane I te właśnie kierunki, te właśnie na politechnikach, te właśnie kolejowe, one zaczęły wygasać, wygasać I w zasadzie taka luka. To się zrobiła dwudziestoletnia I teraz jak te inwestycje są, to właśnie tej kadry no brakuje, brakuje inspektorów nadzoru I to wszystko, mówię, jest jak gdyby efektem tego, że tych inwestycji krajowych nie było przez przez ileś tam lat. Natomiast tutaj wdrożenie tej metodyki BIM, to jest też bardzo istotne w tym całym systemie, bo bo te właśnie no, znaczy no no no różnego rodzaju elementy no należy wprowadzać. Aspekt inwestycyjny jest bardzo I bardzo istotny, Tutaj właśnie pan minister poruszył, bo rzeczywiście, jedyna inwestycja kolejowa, która była realizowana, to na początku ja wiem, że Pomorska Kolej Metropolitalna zrealizowana 20 kilometrów I tej inwestycji nie było.

Natomiast teraz jest dużo, dużo tych inwestycji jest, to jest setki kilometrów I z tego się należy cieszyć, że I tak te wszystkie projekty są realizowane I wydaje mi się, że takie przesunięcia, oczywiście te uwagi są słuszne tutaj, które są, ale to jest trudno właśnie upilnować w tym całym, w całym właśnie, przy tym całym toku inwestycyjnym. Dziękuję bardzo.

56:29 - 56:34

Speaker 3

Bardzo dziękuję. Bardzo proszę, kto? Bardzo proszę, pan poseł Krzysztof Chabura.

56:35 - 01:00:12

Krzysztof Habura

Dziękuję, panie przewodniczący. Ja przez 17 lat byłem samorządowcem I przeżyłem kilka, może kilkanaście kontroli NIK-u. I muszę powiedzieć, zawsze miałem takie mieszane uczucia. Z jednej strony obawiałem się rezultatów wyników tej kontroli, ale z drugiej strony zdawałem sobie sprawę z tego, że te kontrole mają jednak wiele, niosą wiele pozytywów, bo one tak naprawdę pokazują, z jednej strony pokazując, co robimy nie tak, co powinniśmy robić inaczej, a z drugiej strony poprzez pewne rekomendacje wytyczają nam kierunek, kierunek działania I powodują, że w przyszłości unikamy tych błędów, które robimy, być może jeszcze większych błędów, które byśmy z różnych przyczyn mogli popełniać. Istotne jest to, żeby podejść do takich kontroli w sposób jakby z pełnym zrozumieniem, żeby wyciągać wnioski, żeby na podstawie właśnie tych rekomendacji wprowadzać mechanizmy, wprowadzać pewne działania, które będą dla nas po prostu bezpieczne, pozwolą nam uniknąć szeregu błędów I realizować te inwestycje właśnie tak, jak one powinny być.

No bo kiedy tutaj były przedstawione wyniki, no ktoś mógłby powiedzieć, Boże drogi, no tych nieprawidłowości jest dużo. No ale ten nie robi błędów, kto nikt nie robi I tam, gdzie drwa rąbią, tam wióry lecą, więc to jest rzecz ludzka, że pewnych rzeczy się może w pewnych przypadkach nie da ustrzec, jakieś błędy się popełnia. Dobra kontrola powoduje, że a taką oczywiście mamy do czynienia, no bo nie może być inaczej, jak Najwyższa Izba Kontroli kontroluje, pozwoli I widzę tutaj pełne zrozumienie ze strony PKL-ki, tych błędów uniknąć I ten proces inwestycyjnie trudny, bo to proces inwestycyjny naprawdę jest trudny. Począwszy od, od przetargów, poprzez rozstrzygnięcia, dokumentację, nadzór, wykonanie, co mówił pan minister, to jest ten finalny produkt. On właściwie później jakby decyduje o tym, jak ten proces inwestycyjny wypadł, tak, bo ten, to jest ważne, co w jego wyniku powstanie.

Jeżeli jest dobry produkt, to znaczy się, że nawet te ułomności po drodze nie nie były takie takie istotne, żeby tego celu ostatecznego nie osiągnąć. A widzę, że tutaj dyrekcja, ministerstwo podeszło z pełnym zrozumieniem, wdraża pewne mechanizmy naprawcze,

Które jak sądzę, powodują, że przy następnej kontroli tych zastrzeżeń będzie jeszcze mniej I będziemy wszyscy zadowoleni I szczęśliwi, że wszystko dobrze się toczy. Dziękuję.

01:00:14 - 01:06:18

Speaker 3

Bardzo dziękuję. Bardzo proszę, kto z państwa chciałby zabrać głos jeszcze? To ja pozwolę sobie jeszcze na kilka słów, zanim oddam głos panu ministrowi, żeby ustosunkował się do tych kwestii, które zostały podniesione. Myślę, że to jest bardzo ważna działalność najwyższej izby kontroli, za którą też bardzo serdecznie dziękuję, Państwo starają się takim okiem obiektywnego inwestora, czy obiektywnego przedstawiciela inwestora, w tym przypadku społeczeństwa, przyjrzeć się realizowanym przez instytucje państwowe, spółki specjalne I tak dalej działaniom. No dlatego, że że no jest to w interesie obywateli, w interesie finansów publicznych I jest robione profesjonalnie.

Także jeszcze raz bardzo serdecznie dziękuję za to, co państwo robią, robiąc to tak jak mówię w interesie publicznym. Myślę, że większość z tych wniosków, które już były, które były tutaj podniesione I przykładów obrazujących to, jak to działało w przyszłości, została już skonsumowana. Dlatego, że my też na bieżąco kontrolując jako Komisja Infrastruktury działalność no wielu agent, bo to nie tylko kwestie kolejowe, drogowe, lotniskowe czy lotnicze szerzej, ale też wkraczamy na sprawy związane choćby z ochroną przeciwpowodziową I widzimy wiele różnych aspektów, których, które, które mogą być lepiej zorganizowane I też nie wahamy się mówić I podnosić to podczas posiedzeń komisji. I myślę, że z tego wszystkiego można wyciągać wnioski. Ja widzę po PKP PLK, że te wnioski są wyciągane, że te różne błędy na różnych polach, ona wiadomo, że jak coś się dzieje, jeżeli ktoś jest ekspertem, podejmuje decyzję, to one zawsze mogą się zdarzyć.

Problemem jest to, że jeżeli, jeżeli decyzję podejmuje ktoś, kto nie jest ekspertem, kto tam prostu w to czy inne miejsce trafił, no bo musiał I wtedy to może rodzić, może rodzić komplikacje. Co więcej, jeżeli procedury powodują, że że wpadamy tak jak na przykład przy tunelu w Łodzi. No niby wszystko miało zagrać, ale nic nie zagrano, nic nie zagrało. Można mieć różną ocenę, no ale generalnie doszliśmy do katastrofy. To nie jest tylko ten przykład, jeżeli popatrzymy na inwestycje związane z GPS-em, z przystankami.

No wiele można byłoby wymieniać, wymieniać, wymieniać. Natomiast to, co jest w tym wszystkim dobre, to to, że mamy dokument najwyższej izby kontroli, ale też wcześniej w ramach pewnej oceny dotychczasowych działań, no dużo dobrego zadziało się w PKP PLK, bo tak naprawdę chodzi nam o to, żebyśmy budowali sprawnie, w dobrej cenie dobrą infrastrukturę, tak żeby ona jak najdłużej służyła ludziom. I to, co jest, myślę ważne w tym wszystkim, to to, żebyśmy nie tracili tego celu publicznego z z pola widzenia. Że owszem, są kwestie jakieś biznesowe, techniczne, technologiczne I tak dalej, I tak dalej. Natomiast summa summarum to jest działalność w interesie publicznym.

I też chcę tutaj docenić I na ręce pana ministra, I na ręce pana prezesa, przekazać te wyrazy docenienia, dlatego że, że no za każdym razem, kiedy rozmawiamy, widzimy profesjonalne I mamy do czynienia z profesjonalnym podejściem. I myślę, że to jest generalna różnica w stosunku do tego, co z czego wychodziliśmy, że jednak jest weryfikacja, jest kontynuacja, bo też wszyscy wiemy, że infrastruktura to jest kontynuacja, jakaś sztafeta, podejmuje się decyzję, potem realizuje. Natomiast to, co, to, co jest myślę ważne I co warto zauważyć, że przy tej kontynuacji jest refleksja, jest pewien moment, w którym następuje zmiana w tych sprawach, które zostały zweryfikowane jako, jako te, które trzeba poprawić, żeby osiągnąć lepszy efekt. No I później widzimy, że te zmiany wdrażane, one przynoszą korzyści I to widzimy też w tych nowych postępowaniach, które się toczą, w nowych robotach, które się toczą. No widać, widać poprawę jakości.

Dlatego, dlatego niektórzy może się zżymają, że doceniam tutaj tak głośno I I dobitnie I pana ministra I I pana prezesa I PKP PLK, ale chcę powiedzieć, że to jest jednak duża wartość, jeżeli możemy rozmawiać w wymiarze profesjonalnym I widzieć efekty tych rozmów. Bo myślę, że tego po prostu oczekują od nas obywatele. Nie, nie tego, co się dzieje czasem na sali plenarnej, tylko akurat od Komisji Infrastruktury oczekują bardzo konkretnego, merytorycznego, specjalistycznego podejścia I skupienia na celach, powiedziałbym biznesowych państwa. A celem biznesowym państwa w tym przypadku jest tworzenie infrastruktury I wszystkich tych połączeń, które wiążą się z infrastrukturą po to, żebyśmy lepiej odpowiadali na potrzeby obywateli. I to jest nasz cel.

Realizujemy I bardzo się cieszę jako szef Komisji Infrastruktury, ale myślę, że mogę mówić tutaj w imieniu wszystkich państwa posłów, że po stronie rządowej, po stronie spółek, instytucji, a także po stronie najwyższej izby kontroli, mamy rzeczowych partnerów, no bo to wtedy sprawy posuwa do przodu. Także dziękuję jeszcze raz I bardzo proszę, panie ministrze, panie prezesie o refleksję końcową I oczywiście, jeżeli będzie potrzeba pani dyrektor też komentarza ze strony Najwyższej Izby Kontroli, to pozwolę sobie w dalszej kolejności przekazać głos również pani dyrektor. Panie ministrze, bardzo proszę.

01:06:21 - 01:14:13

Piotr Malepszak

Dziękuję panie przewodniczący. Kluczowa kwestia na w procesie inwestycyjnym, taka którą, co do której bardzo poważnie podeszliśmy w ostatnich latach, to element planowania, bo my dzisiaj w infrastrukturze kolejowej borykamy się z problemem, coraz większym problemem braku przepustowości infrastruktury zbudowanej 5, 10, 15 lat temu, 20 lat temu I największym elementem dzisiaj inwestycyjnym, który zaczyna coraz bardziej, coraz bardziej być podkreślany I realizowany, to jest poprawa tego, co kiedyś zbudowaliśmy. Dlatego ważne jest, żeby wyciągnąć wnioski I planować z myślą o tym, że mamy coraz lepsze analizy mówiące, jaki będzie ruch w naszym kraju, przy populacji, która będzie się zmieniać, jak ten ruch będzie się kształtował I ważne, żeby tę infrastrukturę tak ukształtować, szczególnie tę infrastrukturę o najwyższej wartości, najwyższych kosztach, gdzie już będziemy budować za, modernizujemy dzisiaj, za 50000000 za kilometr. Taki świeży przykład to jest Rail Baltica. Wczoraj podpisany, wczoraj podpisany kontrakt na odcinek Białystok-Ełk.

5000000100 kilometrów, niecałe 100 kilometrów I 50000000 za kilometr. Głębokiej modernizacji, rozbudowy linii. Ale wszystkie te nowe elementy, szczególnie tunelowe, takie jak tunel w Łodzi, takie jak inne elementy, gdzie, gdzie, gdzie te koszty są jeszcze, jeszcze wyższe, idą na poziom stu pięćdziesięciu, dwustu 1000000 za kilometr. To wszystko musi być dobrze zaplanowane, żeby później już po prostu nie wracać do tego, żeby tej infrastruktury nie musieć uzupełniać po dwóch, trzech, pięciu latach od już jej użytkowania, tylko po prostu wiedzieć, że mamy odpowiedni zapas przepustowości tej infrastruktury I ona będzie, będzie służyć na lata. Czyli ten element planowania...

Drogowcy też mieli swoje historie. One najczęściej były związane z z rozszerzaniem dróg z dwóch pasów w jedną stronę, do trzech pasów w jedną stronę. Inne inne tego typu przykłady, ale generalnie skutkujące tym, że że wprowadzamy kolejne komplikacje, bo coś musimy rozbudowywać po po krótkim okresie, a na a w środku kolejowym I I na liniach kolejowych to jest trudniejszy proces, dlatego że że utrudnienia wtedy są większe niż niż w kwestiach drogowych. Czyli co chcemy zbudować I dla kogo? To jest kluczowy, 1.

Podstawowe pytanie, które które się pojawia w PLC, przygotowaniu, w planowaniu inwestycji I później procesie przygotowania. Wspomnę jeszcze raz o tych kwestiach już czysto realizacyjnych, ale one one oczywiście pojawiają się na etapie przygotowania inwestycji. Coraz bardziej musimy wymagać technologii zmechanizowanych, technologii wysokiej wydajności, żeby to nie był Czesiu I Maniek, 2 łopaty I pożyczona koparka, tylko żeby to była robota zmechanizowana sprzętem wysokowydajnym, począwszy od tego, czy przywracamy utracone parametry jakiejś infrastruktury po wielu latach. Wiele takich przykładów moglibyśmy podać, czy też zupełnie na nowo budujemy coś, budujemy coś zupełnie nowego. Technologia realizacji skutkująca czasem realizacji.

Minimalizacja utrudnień na liniach, szczególnie

Naszym ruchu I cała masa różnego rodzaju zagadnień czysto kolejowych, które idą w kierunku powiedzenia, wykonawcy będziesz miał 1 miesiąc na realizację tego, a nie 3 miesiące, jak to praktykowaliśmy przez przez wiele lat, bo będziesz pracował zmechanizowaną metodą, a nie metodą właśnie porzuconych koparek I dwóch łopat na na budowie. Tak mówiąc obrazowo, Takich wiele inwestycji mieliśmy. Najpierw się zamykało tor, nic się nie działo, rozbierało się tor, nic się nie działo, jeździliśmy jednym torem. Dzisiaj, dzisiaj nie możemy już sobie pozwolić na tego typu, na określenie, określam to po prostu dłubaniną, bo my trochę cofaliśmy się w rozwoju w stosunku do tego, co robiliśmy w światku kolejowym w latach siedemdziesiątych I osiemdziesiątych, gdzie działaliśmy znacznie szybciej na sieci, która była wtedy silnie obciążona ruchem towarowym. Wiele różnych aspektów, które już wewnętrznie w PLC też musimy przeprocedować, jeśli chodzi o poprawianie dokumentacji, która gdzieś już przeleżała, ma kilka lat, trzeba ją uzupełnić o aspekty takie czysto funkcjonalne, brakujące tory dodatkowe, brakujące jakieś rozjazdy dla poprawy funkcjonalności, dla poprawy przepustowości.

No I ten aspekt, który wielokrotnie omawialiśmy im bardziej specjalistyczna robota, tym większe wymagania dotyczące wykonawcy I doświadczenia wykonawcy. Bo tunel łódzki, 1. Tunel łódzki, to jednak jest lekcja, z której koniecznie trzeba... Bardzo bolesna lekcja, z której trzeba wyciągnąć, wyciągnąć wnioski. Wiemy jak, jak inaczej.

Poznań Warszawa to jest to trochę inna inna inne zagadnienie, bardziej chodzi o efekt końcowy dla pasażera, ale z tunelu łódzkiego, gdzie nie mieliśmy doświadczonego gracza na na na budowie, a patrzymy na na inne przykłady, jak chociażby ten tunel pod Męciną, trasie, pod Pisarzową, na trasie z Krakowa do Nowego Sącza, profesjonaliści z doświadczeniem w tym obszarze I 10 miesięcy przebicie tunelu pod czterokilometrową, czterokilometrowego tunelu pod górą. I to są takie bardzo pozytywne przykłady pokazujące, niestety będzie cały czas sporo robót, gdzie muszą być graczy, którzy wiedzą, jak to, jak to zrobić. I teraz taki kolejny przykład w obszarze kolejowym to będzie inwestycja drugiego tunelu łódzkiego dla, dla kolei dużych prędkości. O jakości już powiedziałem. Rosną prędkości na torach, rośnie ruch kolejowy.

Ten aspekt jakościowy musi być bardzo poważnie traktowany, on, a my w naszych przepisach kolejowych mamy bardzo dobrze to opisane, jakiej jakości wymagamy, tylko po prostu trzeba na koniec tej inwestycji, czy w trakcie tej inwestycji w ramach nadzoru po prostu te te kwestie pilnować, mierzyć, jak nam to budują, bo niestety od czasu do czasu wychodzą na różnych inwestycjach właśnie te mankamenty jakościowe, które później, że długo nie uzyskujemy parametrów docelowych infrastruktury, za którą zapłaciliśmy. To, szanowna komisja, takie dodatkowe wątki inwestycyjne, nad którymi bardzo mocno pracujemy I podkreślam ten aspekt planowania. Jak dobrze zaplanujemy, to później, nawet jeśli proces inwestycyjny się wydłuży z różnych względów, natrafimy na jakieś problemy geologiczne, będą jakieś problemy z wykonawcami, to najważniejsze jest, żebyśmy wiedzieli, co budujemy, dla kogo, pod jaki ruch I ten I tego procesu pilnowali, w szczególności, żeby nikt tego nie zmieniał, starając się czasem ograniczać swoje też, swoje koszty realizacji tej inwestycji. Dziękuję. Bardzo dziękuję.

01:14:13 - 01:14:23

Speaker 3

Teraz patrzę na pana prezesa. Nie było

chyba pytań, prawda panie prezesie? To bardzo proszę, Najwyższa Izba Kontroli I pani dyrektor, bardzo proszę.

01:14:24 - 01:15:24

Karolinę Wirszyc

Bardzo dziękuję. Ja króciutko. W imieniu prezesa Najwyższej Izby Kontroli, pana Mariusza Haładyja, moim I mojego zespołu, chciałem podziękować za współpracę zarówno w trakcie realizacji kontroli, ale również I po jej ukończeniu. Dziękujemy za stały dialog prowadzony ze spółką. Cieszymy się, że ta kontrola przysłużyła się podjęciu działań zaradczych, zarządczych, które mają wzmocnić przygotowanie realizacji inwestycji, bo tutaj była największa taka bolączka.

Pan prezes Najwyższej Izby Kontroli wprowadził nowe podejście do kontroli. Jej celem ma być wskazanie kierunków, zbadanie obrazu kontrolowanej jednostki I taki... Pomoc, wnioski, rekomendacje, aby spółka działała lepiej, sprawnie. Myślę, że w tym przypadku nam się to udało. Jeszcze raz dziękuję za otwartość I dialog.

01:15:24 - 01:16:42

Speaker 3

Bardzo serdecznie pani dyrektor dziękuję. Dziękuję za informację, przedstawienie wyników kontroli. Jeszcze głos, o głos prosiła pani posłanka. Nie, już po komisji. Pan poseł też nie.

Rozumiem, czyli, czyli dziękuję państwu bardzo serdecznie za udział w posiedzeniu komisji. Dziękuję pani dyrektor I współpracownikom z najwyższej izby kontroli. Dziękuję panu ministrowi, współpracownikom z ministerstwa, dziękuję panu prezesowi I współpracownikom ze spółki PKP PLK. Bardzo dziękuję państwu posłom za od otwartość I tutaj aktywność na posiedzeniu. Dziękuję naszemu wspaniałemu sekretariatowi, współpracownikom z kancelarii Sejmu.

Także brawa dla wszystkich, bo wydaje mi się, że to też takie merytoryczne I bardzo w naszym stylu posiedzenie budujące komisji. Zamykam dyskusję na tym. Wyczerpaliśmy porządek dzienny posiedzenia komisji. Serdecznie państwu dziękuję. Zamykam posiedzenie Komisji Infrastruktury.

Informuję, że protokół posiedzenia z załączony pełnym zapisem przebiegu będzie wyłożony do wglądu w sekretariacie komisji w Kancelarii Sejmu. Dobrego popołudnia.