Komisja Infrastruktury (INF)
Legend
Transcript markers
- text Sentence being played
- text Search result
- text Intervention cited by the link you opened
Click a sentence to play the video from that moment. Select text to quote it with the speaker, timestamp and link.
More options
Komisja Infrastruktury (INF) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Follow its sittingsSpeaker 4
Drugim aspektem jest kwestia integracji taryfowej, która może być zrealizowana zarówno poprzez istnienie tak zwanego wspólnego biletu lub poprzez porozumienia umożliwiające honorowanie poszczególnych biletów. I trzecim elementem, wydaje się, że być może nawet najważniejszym, jest to, co widzi pasażer na gruncie, czyli realizacja połączeń przesiadkowych w zakresie pewności realizacji tej przesiadki, wygody, bezpieczeństwa I czasu oczekiwania. I żeby ten system mógł działać w sposób efektywny z punktu widzenia końcowego odbiorcy I użytkownika jakim jest pasażer, wszystkie te 3 poszczególne aspekty muszą być odpowiednio dopilnowane. I chciałbym teraz, to jest jakby taki bardzo ogólny wstęp teoretyczny, jeżeli oczywiście będą pytania dotyczące w szczególności planów transportowych w zakresie ich roli w określaniu, skoordynowania połączeń regionalnych I międzywojewódzkich, to jestem oczywiście otwarty na państwa pytania I na te pytania postaram się odpowiedzieć. Natomiast zakładam, że w prezentacjach, które zostaną przedstawione przez przedstawicieli PKP Intercity I Polskich Linii Kolejowych, Znajdzie się też, znajdziecie państwo też znacznie więcej szczegółów dotyczących tego, jak planowanie połączeń, jak również realizacja przesiadek wygląda na gruncie.
I w pierwszej kolejności prosiłbym, tutaj widzę, że jest prezentacja PL-ki wyświetlona, więc jeżeli pan przewodniczący zezwoli, to prosiłbym o oddanie głosu do przedstawiciela PLK-i, pana dyrektora Gringa.
Krzysztof Grünke
Szanowny panie przewodniczący, szanowni państwo, dziękuję bardzo. Jeśli chodzi o Polskie Linie Kolejowe, to skupię się na kilku aspektach związanych raz, że z techniką samych skomunikowań, czyli połączeń między pociągami umożliwiających przesiadkę, ale też kilka takich danych statystycznych z naszej sieci kolejowej, jak, ile I w jakich miejscach też te skomunikowania są realizowane. Jeśli mówimy 000 samej czystej technicznej definicji skomunikowania, to jest to powiązanie pociągów. To powiązanie ma dość istotne, dość istotny tu wskaźnik, o którym zaraz powiem, umożliwiający podróżnym kontynuowanie podróży po przesiadce na stacji skomunikowania. Czyli mamy pociąg zdążający na skomunikowanie oraz pociąg oczekujący na skomunikowanie.
Speaker 8
W ramach regulacji w zakresie konstrukcji rozkładów jazdy przyjęliśmy, że skomunikowania, które są pilnowane I technicznie powiązane w systemie konstrukcji rozkładów jazdy, zawierają się, kiedy czas między przejazdem pociągu zdążającego na skomunikowanie, pociągiem oczekującym na skomunikowanie, czyli tym odjeżdżającym, zawiera się między 5 a 59 minut na tej stacji skomunikowania. To powiązanie jest stricte w systemie konstrukcji rozkładów jazdy, tak jak wspomniałem, ale także jest pilnowane przez ten system I przez konstruktorów rozkładu jazdy. Istnieje pojęcie jeszcze takie jak gwarancja skomunikowania, w... Która powoduje, że w przypadku opóźnień jest określony, ustalony przez przewoźnika czas, jak I ten pociąg oczekujący na skomunikowanie czeka na opóźniony pociąg, zdążający na skomunikowanie. My za skomunikowanie pod względem technicznym, rozkładowym uznajemy te pociągi, dla których aplikant lub przewoźnik wprowadził to skomunikowanie do systemu konstrukcji rozkładów jazdy, czyli po prostu wskazał nam, że te, ten pociąg, na ten pociąg powinien ze sobą czekać I powinniśmy przy konstrukcji rozkładu jazdy uwzględniać ten czas niezbędny na to, żeby dać pasażerom możliwość przesadzenia się z jednego pociągu do drugiego.
Krzysztof Grünke
Jeśli chodzi o ten podział odpowiedzialności, to tak jak wspomniałem, aplikant zgłasza do nas systemowo, elektronicznie potrzebę skomunikowania. Przewoźnik ten, który inicjuje skomunikowanie, czyli ten, który jest pociągiem dojeżdżającym, zaznacza ten pociąg wraz z pociągiem, na który ma na niego oczekiwać. Oczywiście organizatorzy przewozów też jak najbardziej mogą uczestniczyć w tym procesie uzgadniania oferty, ale także uzgadniania procesu skomunikowań. Jak już mamy te powiązania, to nasz konstruktor rozkładu jazdy sprawdza możliwości przede wszystkim infrastruktury, uwzględnia wszystkie niezbędne czynniki, jak zajętość torów, peronów, odstępy między pociągami, wymagane
czasy
Krzysztof Grünke
Postoju, tak żeby postarać się zachować też skomunikowanie w tym przedziale, o którym wspomniałem wcześniej, między 5 a 59 minut. Czas, który się składa, który trzeba uwzględnić I przewidzieć, jest, jest często uzależniony od konkretnych stacji I oczywiście trzeba tu uwzględnić ten czas niezbędny na wyjście z pociągu, dojście I wejście do kolejnego składu. Także również dla pasażerów przy ograniczonej, z ograniczoną możliwością poruszania się. I w miarę możliwości tak staramy się zachować, żeby jak w przypadku skomunikowań było to realizowane przy tym samym peronie. Oczywiście na ile z punktu widzenia technicznego jest to możliwe.
Po to te skomunikowania też są w sposób elektroniczny zgłaszane I pilnowane, żeby też w każdej zmianie organizacji ruchu, w każdej modyfikacji rozkładu jazdy, która wynika również z procesów raz, że inwestycyjnych, zamknięciowych na polskiej sieci, ale też I z modyfikacji po stronie przewoźników swojej oferty, można było sprawdzić, kontrolować I pilnować te skomunikowania. Jeśli chodzi o tym gwarantowanym skomunikowaniu, jak to wygląda w przypadku szczególnie opóźnienia pociągu, kiedy to gwarantowane skomunikowanie mamy, a o tym gwarantowanym skomunikowaniu może pasażer się dowiedzieć, chociażby z portalu pasażera, z aplikacji Portal Pasażera, gdzie tam w przypadku wyszukiwania połączenia z przesiadką będzie miał informację, że pociąg może oczekiwać na przykład 10 minut na opóźniony pociąg zdążający na skomunikowanie. Jeżeli jest takie gwarantowane skomunikowanie oznaczone przez przewoźnika I zaakceptowane przez niego, to nasz dyżurny ruchu, który prowadzi ruch na stacji, ten uzgodniony czas widzi I do tego uzgodnionego czasu, bez żadnych dodatkowych kroków, ten pociąg przytrzymuje, mówiąc kolokwialnie I umożliwia przesiadkę podróżnym z opóźnionego pociągu, zdążającego na skomunikowanie. Jeżeli następuje potrzeba dłuższego oczekiwania niż ten czas oznaczony, to podobnie jak w przypadku braku informacji o skomunikowaniu w rozkładzie jazdy, dyżurny ruchu poprzez sieć, linię dyspozytorską, zgłasza to do dyspozytora taką konieczność. Dyspozytorzy, dyspozytorzy zarządcy I przewoźników uzgadniają między sobą, jeżeli przewoźnik ten oczekujący, który ma by, który ma oczekiwać, wyrazi zgodę na takie skomunikowanie, na opóźnienie tego pociągu, to następuje powrót z decyzją I dyżurny ruchu przytrzymuje godzinę odjazdu tego pociągu, który ma czekać na skomunikowanie.
Jeśli chodzi o udział skomunikowań w zakresie gwarantowanego czasu na skomunikowanie, jest to sparametryzowane w systemie. Na najczęściej 60 procent powiązań, które mamy w systemie, gwarantuje czas oczekiwania, czyli czas opóźnienia tak naprawdę maksymalnego pociągu, oczekującego na skomunikowanie do dziesięciu minut, a generalnie 88, prawie 90 procent ten czas ma zautoryzowany na poziomie 5 do 10 minut czekania na pociąg opóźniony. Są oczywiście przypadki takie w znacznej, w znacznej mniejszości, gdzie te gwarantowane skomunikowanie jest bez zgody na opóźnienie I wtedy ten pociąg, jeżeli nie ma innych uzgodnień dodatkowych, o których wspomniałem wcześniej, oczekuję tylko do swojej godziny planowego odjazdu. Jeśli chodzi o statystykę skomunikowań na naszej sieci, to jeśli patrzymy na dzień roboczy, gdzie mamy prawie 7000 pociągów pasażerskich każdej doby, to 60 przeszło procent pociągów jest, zawiera w sobie jakieś skomunikowanie. Czyli 60 procent pociągów kursujących po polskiej sieci ma jakieś powiązanie z innym pociągiem, który na niego czeka, bądź sam ten pociąg czeka na inne pociągi.
Jeśli chodzi... Jeśli patrzymy, to według danego przewoźnika, to największy udział pociągów skomunikowanych, czyli par między sobą mają Koleje Śląskie, 77 procent udziału jest tego przewoźnika. PKP Intercity, na drugim miejscu 75 I PolRegio, No tu oczywiście ta czołówka też, a bardziej PKP Intercity, PolRegio. Jest to przewoźnik ogólnopolski, 1 długodystansowy, 2. Regionalny, ale ogólnopolski, więc wiadomo, że tych nawiązań połączeń do skomunikowania mają najwięcej możliwości do zrealizowania.
I jak widać, najwięcej to realizują. Jeśli chodzi o te najczęstsze pary różnych przewoźników, czyli tak naprawdę te połączenia regionalne z połączeniem wojewódzkimi, to każdego dnia z tych prawie siedmiu 1000 pociągów mamy 2283 przypadki, kiedy między przewoźnikiem POLO Regio a Intercity jest nawiązane skomunikowanie I te pociągi na siebie wzajemnie czekają. Jeśli chodzi o inne pary, to już jest zdecydowanie mniejsze, mniejszy udział, czy pomiędzy Intercity, czy Łódzką Koleją Aglomeracyjną, czy z Kolejami Śląskimi Polo Regio, czy z Kolejami Dolnośląskimi. Tak że widać też, że te skomunikowania na stykach województw komunikacji wojewódzkiej też się odbywają, bo jest to na poziomie trzystu każdego, każdej, każdej doby. Jeżeli mówimy o przewoźnikach regionalnych, którzy uruchamiają około pięciuset, sześciuset, czterystu pociągów dobowo, to, to jest to też ten odsetek około co najmniej sześćdziesięciu procent udziału w skomunikowaniach.
Jeśli chodzi z punktu widzenia takiego, miejsc, gdzie najwięcej skomunikowań jest nawiązanych, to jest stacja Poznań Główny. Każdego dnia 516 przypadków skomunikowań jest nawiązanych w, na tej stacji. Zdecydowana czołówka. Następna według, wedle kolejności pierwszą dziesiątkę tu z statystyk, tych powiązań, które nam zgłosili przewoźnicy, pokazujemy. Ten planowany, czyli przewidziany w rozkładzie jazdy czas na przesiadkę, wynikający z rozkładu jazdy, wynosił średnio 24 minuty I tak naprawdę znaczny ten udział między 20, między 5 a 20 minut, to mamy prawie 50 procent tego czasu na przesiadkę, który jest zaplanowany w rozkładzie jazdy.
Jeśli chodzi o to, o ograniczenia, jakie są w definiowaniu skomunikowań, czyli na co musimy zwracać uwagę I też jakie czynniki na ogół techniczno-ruchowe po, powodują to, że nie zawsze jest możliwość tego skomunikowania, zachowania I zrealizowania wniosku przewoźnika. To raz oczywiście, że jest to część infrastrukturalna, czyli zamknięcia torowe, które realizujemy I z uwagi na to, żeby jak najlepiej wykorzystać tą przepustowość, jak najwięcej pociągów przeprowadzić, nie zawsze da się je ze sobą skomunikować, bo uznajemy, że lepiej jest tą ofertę utrzymać większą, większą liczbę pociągów niż, niż kosztem skomunikowań czasami zmniejszyć liczbę pociągów, która może fizycznie przejechać, ponieważ każde, każde skomunikowanie wiąże się z dłuższym czasem jazdy, z dłuższym oczekiwaniem na stacji, więc jak jest ten dłuższy czas, to więcej jest tej zabranej przez 1 pociąg, która mogłaby być wykorzystana przez inne pociągi. Znaczenie ma oczywiście dostępność też I wolnych krawędzi peronowych, ilość tych krawędzi peronowych dostępnych na stacji I możliwość ich wykorzystania do skomunikowań, bo są stacje, z których pociągi odjeżdżają w różnych kierunkach, nie zawsze z możliwością szybkiego przejścia z jednego układu tych krawędzi peronowych na 2.. Tak jak wspomniałem, ten czas dłuższy wpływa bezpośrednio na tą przepustowość stacji. Szczególnie jest to widoczne I, I szczególnie jest to odczuwalne na liniach jednotorowych, gdzie czasami każda minuta wydłużenia czasu jazdy ma wpływ na to, czy ten pociąg znajdzie się na niego przepustowość, czy będzie można nim przejechać, czy nie.
Oczywiście dużo, duży wpływ ma też układ połączeń, czyli liczba lokalizacji skomunikowań dla jednego pociągu, ponieważ to, że mamy tych skomunikowań, ten udział sześćdziesięciu procent, to nie jest tak, że każdy pociąg ma pojedynczą parę skomunikowań, szczególnie jeśli mówimy o pociągach dalekobieżnych spółki Intercity, które nawiązują skomunikowań kilka razy dla, dla danego swojego jednego pociągu z różnymi pociągami. Więc też ta liczba lokalizacji skomunikowań I chęć dostosowania tej całej siatki połączeń czasami może być czynnikiem uniemożliwiającym tą realizację. I tu przewoźnik musi podjąć w jakiś sposób decyzję. Ten, który chce oczekiwać, czy ten, żeby na niego pociągi czekały. Na temat takich, że czasami trzeba wybrać, które skomunikowanie jest istotniejsze, które skomunikowanie jest ważniejsze, żeby w ogóle móc skonstruować rozkład jazdy dla takiego pociągu.
No I oczywiście 10:10 element skomunikowania jest jest finalnie w gestii czy na początku, czy finalnie jest w gestii tego przewoźnika. Mamy oczywiście takie sytuacje, że przewoźnicy wydają brak zgody na to skomunikowanie, ponieważ tak jak wspomniałem, mają inne priorytety, inne, inne przypadki mogą być. Czasami skomunikowanie gdzieś z początku trasy jest ważniejsze I żeby, żeby skomunikowanie w drugiej części tej trasy zrealizować, trzeba by z tamtego zrezygnować albo znacznie wydłużyć czas jazdy, na co też może nie być przepustowości. Tyle, jeśli chodzi o ogólne informacje na temat skomunikowań. Dziękuję bardzo.
Speaker 9
Dziękuję uprzejmie, a teraz poproszę PKP Intercity, pan prezes Janusz Malinowski. Panie prezesie, bardzo proszę. Szanowni państwo,
Janusz Malinowski
Ja może na wstępie parę słów, jaki rozkład jazdy PKP Intercity zaplanowało na 2027. Rok, a potem przejdziemy dokładnie już do tematu skomunikowań I tutaj pan dyrektor Krasowski, dyrektor Biura Rozkładu Jazdy, przedstawi całą ideę, jak to jest, jak te skomunikowania są tworzone. PKP Intercity w rozkładzie jazdy 2026, 27 uruchomi 600 pociągów, w okresie wakacyjnym 622 pociągi. Na to się składają 37 pociągów kategorii AIP, czyli pociągi Pendolino, 50 pociągów kategorii AIC, 469 pociągów kategorii ICI 66 pociągów kategorii TLK. Rok 2027..
W roku 2000 dwudziestym siódmym pasażerowie zaczną odczuwać efekty inwestycji, kontraktów podpisanych w 2000 dwudziestym czwartym roku. Do eksploatacji zaczną wchodzić hybrydowe pociągi zespołowe. 16 takich pociągów z całego kontraktu, trzydziestu pięciu, wejdzie do eksploatacji już w przyszłym roku. Pojawią się wagony Cegielskiego, 1. Wagony.
I planujemy, że w roku 2000 dwudziestym siódmym w Ilostanie roboczym, czyli takich wagonów, które możemy skierować do ruchu, PKP Intercity będzie miała ponad 1700. Dzięki temu mogliśmy przygotować taką ofertę dla pasażerów, jak powiedziałem na wstępie. Główną ideą, która nam przyświecała I przyświeca od trzech lat, to jest kwestia porządkowanie I wprowadzenia cykliczności taktu w rozkładzie jazdy. I to praktycznie można powiedzieć, ten proces możemy powiedzieć, udało się zakończyć. Praktycznie na większości trasach jeździmy w cyklu.
I tak dla przykładu, z Warszawy do Trójmiasta będziemy jeździli co pół godziny. Co godzinę będziemy jeździli na trasie Gdynia, Bydgoszcz, Poznań, Szczecin, Poznań, Trójmiasto, Kraków. Co 2 godziny będziemy jeździli pomiędzy Warszawą a Szczecinem, Warszawą a Terespolem, pomiędzy Trójmiastem, Bydgoszczą, Toruniem, Łodzią, Częstochową oraz Łodzią I Krakowem. Co 4 godziny na przykład Warszawa, Sandomierz, Tarnobrzeg, Rzeszów, Przemyśl, Poznań, Ostrów Wielkopolski, Częstochowa, Kraków, czy Bielsko-Biała, Rybnik, Wrocław. Ta powtarzalność zdecydowanie ułatwia planowanie przesiadek I przesiadek, które możemy zaplanować w ciągu całego dnia.
Myślę, że to tyle mojego wprowadzenia. Teraz bym prosił o przedstawienie prezentacji.
Krzysztof Krasowski
Dzień dobry, Krzysztof Krasowski. Jestem dyrektorem Biura Rozkładu Jazdy w PKP Intercity I przygotowaliśmy dla państwa takie, taką krótką prezentację, jak przygotowując rozkład jazdy w PKP Intercity, staraliśmy się te skomunikowania z pociągami regionalnymi ukształtować, no bo tak naprawdę na takim skomunikowaniu, na takiej przesiadce przewidzianej w rozkładzie jazdy, zyskują obaj przewoźnicy I ten przewoźnik regionalny I ten przewoźnik dalekobieżny, ponieważ dajemy pasażerowi podróżnemu produkt, nie pojedynczy, czyli tylko podróży pociągiem dalekobieżnym albo tylko podróży pociągiem regionalnym, ale dzięki temu możemy włączać w sieć połączeń kolejowych dużo większą liczbę osób. Proces układania rozkładu jazdy zaczyna się tak naprawdę już w tej chwili. W październiku zaczynamy układać rozkład jazdy, który wejdzie w życie w grudniu kolejnego roku.
I dlaczego to trwa aż tyle czasu? A no na przykład dlatego, że w ramach tego procesu jako przewoźnik, jako PKP Intercity spotkaliśmy się z bardzo wieloma innymi przewoźnikami, a ci przewoźnicy regionalni najczęściej też na spotkania zapraszali, czy urzędy marszałkowskie. Czasem to były spotkania kilku przewoźników I Urzędu Marszałkowskiego. I spotykaliśmy się jeszcze zanim przewoźnicy składali zamówienia do Polskich Linii Kolejowych na pociągi, na nowy rozkład jazdy po to, żeby te połączenia jak najlepiej przygotować już na etapie takiego preplanowania, żeby one już wtedy do siebie pasowały, żeby tych przesiadek było jak najwięcej, a w węzłach, które są najbardziej zatłoczone ruchem, najbardziej obciążone ruchem, żeby te pociągi ze sobą nie kolidowały, żeby nie było sytuacji, że 1 przewoźnik narzeka na drugiego, że no ja chciałem pojechać o tej godzinie, a ty, ty mi to miejsce zajmujesz, a ten 2. Mówi dokładnie to samo.
Więc takich, takie spotkania się odbywały, jak państwo widzą, z bardzo wieloma podmiotami w zeszłym roku. Natomiast takim już sformalizowanym I sprocesowanym, procesowaną formą tych uzgodnień są konferencje organizowane podczas konstrukcji rozkładu jazdy już po jego zamówieniu w Polskich Liniach Kolejowych. Te konferencje Polskie Linie Kolejowe organizują w ramach procesu konstrukcji rozkładu jazdy. 1. Z tych konferencji to jest konferencja Cykle, która właśnie też pozwala na skoordynowanie pociągów wzajemnie w sposób powtarzalny.
I 2. Konferencja, która się nazywa Konflikty Tras. Tam już na takim bardziej końcowym etapie konstrukcji rozkładu jazdy, jeżeli występują jakieś konflikty, to wszyscy przewoźnicy wraz z zarządcą infrastruktury spotykają się, żeby je rozwiązać. I teraz troszkę techniki, w jaki sposób to, o czym mówimy, że rozkład jazdy będzie cykliczny, powtarzalny, wpływa na możliwość dobrego tworzenia skomunikowań. Widzą tutaj państwo przykład dwóch miast, które są połączone jakimiś połączeniami dalekobieżnymi, bo czas przyjazdu to jest około 3 godziny.
I te odjazdy I przyjazdy są właśnie ułożone w sposób cykliczny, co godzinę. Czyli pociąg odjeżdża 36 I przyjeżdża do miasta b 21 minut, zawsze po pełnej godzinie. Ale też, co jest bardzo ważne I co my stosujemy w PKP Intercity, to symetria pociągów powrotnych. Polega to na tym, że jeżeli mamy pociąg, który przyjeżdża o dziesiątej 21, to od godziny dziesiątej do godziny czternastej mamy 4 godziny bez dwudziestu 1 minut. A od godziny czternastej, 4 godziny bez dwudziestu 1 minut, to jest godzina 17.
39. Czyli widzą państwo tutaj pociąg ten 1. W kierunku powrotnym z miasta b do miasta a, ma godzinę odjazdu 17. 39. To jest ta symetria, że parą dla pociągu, który przyjechał o dziesiątej 21, parą powrotną jest pociąg o siedemnastej 39.
I co to powoduje? Jak mamy rozkład cykliczny, to bardzo łatwo zrobić systemowe przesiadki. W mieście, a skoro odjeżdżamy 36 po każdej godzinie, no to trzeba przyjechać jakimś innym pociągiem albo nawet niekoniecznie pociągiem, może autobusem jakimś dowożącym, przed tą godziną 36, czyli na przykład 25, 30 I mamy skomunikowanie dowożące na pociąg. Skoro pociąg odjeżdża regularnie, to to skomunikowanie, tą przesiadkę możemy sobie regularnie powtarzać, co godzinę, co 2 godziny. I tak samo w kierunku odwrotnym, dalszym.
W mieście bezkrop przyjeżdżamy zawsze od z tą samą końcówką minutową, 21, to po pewnym czasie potrzebne na przesiadkę, powinny odjeżdżać pociągi z tego miasta dalej albo tak jak mówi nie tylko pociągi, również inne środki transportu. I teraz jak mamy ten rozkład jazdy ułożony zgodnie z symetrią, to w kierunku przeciwnym te przesiadki również nam wychodzą dokładnie tak samo. Odjeżdżamy 39 z miast... Z końcówką 39 z miasta B, w związku z tym tak samo symetrycznie powinniśmy ukształtować te środki transportu, które nam dowożą do miasta B na przesiadkę I tak samo te, które odwożą z miasta A po przyjeździe pociągu. Więc rozkład cykliczny I symetryczny jest podstawą do tego, żeby w sposób łatwy I powtarzalny te przesiadki, te skomunikowania systemowo robić.
Bo systemowo, czyli one nam się przez całą dobę powtarzają. I co więcej, pasują nie tylko jadąc w jedną stronę, ale również gdy wracamy. I teraz trochę podsumowania, które już tak naprawdę mówiłem. Wprowadzenie równych końcówek minutowych odjazdów to jest po 1. Ułatwienie zapamiętywania rozkładu jazdy przez pasażerów I to ma szczególnie znaczenie w ruchu aglomeracyjnym I dla pasażerów podróżujących regularnie, ale to jest też podstawa do tego, żeby właśnie tworzyć systemy skomunikowań, systemy przesiadek.
Nie walczyć o pojedyncze przesiadki z jednego pociągu do jednego pociągu, tylko zapewnić te przesiadki w sposób powtarzalny w ciągu dnia. I dzięki temu, że rozkład jazdy jest ukształtowany w sposób cykliczny, to właśnie w tych samych relacjach przesiadki powtarzają się regularnie I pasują w obu kierunkach. I jadąc w jedną stronę I wracając. A co więcej, rozkład jazdy pociągów dalekobieżnych ułożonych w sposób cykliczny pozwala też na optymalne tresowanie pociągów osobowych, co za chwilę pokażę. I jest jeszcze 1 czynnik, który wynika z tego, że mamy tą symetrię.
Jak widzieli państwo na poprzednim slajdzie, tam pociąg przyjeżdżał do miasta B ileś minut przed pełną godziną. Jeżeli pasażer wybiera ten pociąg, jadąc na przykład do pracy, no to znaczy, że on spełnia jego minimum logistyczne dotarcia potem z dworca do miejsca przeznaczenia. Że rozpoczyna pracę o pełnej godzinie, ten pociąg mu pasował, bo taki ma czas dotarcia w mieście do swojego celu. No więc jak wraca, to ten czas przejazdu w mieście ma taki sam. Czyli to jest symetryczne.
W związku z tym, mając tą symetrię, tą symetrię godzinową, jeżeli na przykład pociąg przyjeżdża za 25 I ten pociąg pasuje pasażerowi, to w drodze powrotnej ten pociąg musi odjeżdżać 25 po. To właśnie jest w sposób automatyczny zapewnione, jeżeli stosujemy symetrię dobową. Symetria dobowa względem godziny czternastej I co najmniej czterogodzinny cykl kursowania pociągów, czterogodzinna częstotliwość umożliwia obsługę najpopularniejszych godzin pracy zarówno w systemie jednozmianowym, jak I w systemach dwu czy trzyzmianowych. I teraz już przechodząc od teorii do konkretnych, do praktyki, do tego, co się udało w rozkładzie jazdy zbudować. Pokażę państwu rozkład jazdy na odcinku Siedlce Warszawa.
Odcinek bardzo obciążony ruchem pociągów, szczególnie na odcinku z Mińska Mazowieckiego czy z Tulejówka do Warszawy. W dodatku obciążony pracami wynikającymi z budowy skrzyżowań bezkolizyjnych. I na tym odcinku wbrew pozorom, mimo że było tak trudno, rozkład cykliczny udało się ułożyć w sposób bardzo dobry. I jak on wygląda? Po 1.
Mamy pociągi PKP Intercity, które sobie odjeżdżają z Siedlec z końcówką 40, 42 I przyjeżdżają równo do Warszawy zawsze z końcówką 34, czyli wyjeżdża 5. 42, przyjeżdża 6. 34, następny 7. 34. Następnie w tym rozkładzie jazdy, w odstępie pół godziny mniej więcej, zostały dołożone pociągi przyspieszone Kolei Mazowieckich.
Więc już w ten sposób widzimy, że pasażerowie od Siedlec mają regularnie szybki pociąg do Warszawy co pół godziny. Raz to jest pociąg PKP Intercity, raz to jest pociąg Kolei Mazowieckich, ale przed pociągiem kolei mazowieckich tym szybkim, a po pociągu PKP Intercity szybkim 5. 42 dojeżdża pociąg PKP Intercity, 5. 45 odjeżdżają koleje mazowieckie pociągiem osobowym, który się zatrzymuje wszędzie I zbiera pasażerów z tej linii. Jest to też logiczne, no bo pociąg szybszy jedzie przodem.
Gdyby wolniejszy pojechał przodem, to by blokował ten szybszy I musiałby gdzieś nastąpić wyprzedzanie. Wyprzedzanie powodowałoby to, że ten pociąg osobowy wydłuża czas jazdy, no bo musi zaczekać, aż zostanie wyprzedzony gdzieś na stacji. A w tym przypadku tak się nie dzieje. Ten pociąg osobowy jedzie bez, bez dodatkowych postojów wydłużonych aż do samej Warszawy. Do tego koleje mazowieckie dołożyły pociąg, o który przyjeżdża 6.
54 do Warszawy, z Mińska Mazowieckiego, ponieważ z tego odcinka ten ruch jest jeszcze większy. A w następnym kroku szybka kolej miejska w Warszawie w brakującym slocie dołożyła swój pociąg z Lujowkami Bosnej, gdzie ten potok jest jeszcze większy. Więc po 1. Widzimy, że tak naprawdę w każdej dziesiątce minut mamy pociąg przejeżdżający do Warszawy, 6. 34 PKP Intercity, 45 SKM, 54 osoby w krótkiej relacji, po siódmej przyjeżdża osoby w długiej relacji I przyspieszony, 15 po SKM, 29, kolejny osobowy kolej mazowieckich I potem ten cykl nam się powtarza, znowu 34, 45, 54, 0 3, 0 7.15 po.
Ale co jeszcze? Skoro PKP Intercity odjeżdża, Siedlec, regularnie z końcówką 40, 42, to przyjeżdżające z Łukowa pociągi osobowe zawsze z końcówką 36, czyli tutaj 5. 36, 6. 36, pozwalają się pasażerom z Łukowa przesiąść do pociągu PKP Intercity albo jeżeli ich cel podróży znajduje się na tym odcinku mniejszych stacji, gdzie się PKP Intercity nie zatrzymuje, to do chwila jadącego po po ciągu PKP Intercity, po ciągu osobowego. I znowu tak jak pokazywałem na tym przykładzie teoretycznym, tutaj widzimy już w praktyce, że ta przesiadka nam się powtarza co godzinę, bo regularnie z końcówką 36 przyjeżdża pociąg osobowy z Łukowa, a pociąg Intercity z Siedlec odjeżdża też regularnie z tą samą końcówką.
Pociągi przyspieszone Kolei Mazowieckich jadą akurat z Łukowa, więc Łuków też ma tak naprawdę co pół godziny możliwość podróży z przesiadką, a co więcej, w Siedlcach też przyjeżdżają pociągi z kierunku Hajnówki, Czeremchy I one również dzięki temu, że ten ruch jest regularny I PKP Intercity I Kolei Mazowieckich, to one również nawiązują przesiadki w kierunku Warszawy. Więc osiągnęliśmy ten cykliczny rozkład jazdy, mimo tego, że przewoźnicy operują różnymi rodzajami taboru, który ma nieco różny czas jazdy. Rozłożyliśmy regularnie od jazdy pociągów w ciągu całej godziny. Stopniowo ta częstotliwość kursowania nam wzrasta wraz z odcinkiem, na którym ten potok pasażerów wzrasta I zawsze jest tak, że przed pociągiem jadącym w relacji do dłuższej.
Speaker 3
Panie, panie dyrektorze, szanowni państwo, bardzo proszę o przeniesienie rozmów poza salę. Panie, panie pośle. Bardzo proszę o przeniesienie rozmów poza salę I umożliwienie panią posłanką I panom posłem, wysłuchanie prezentacji. Proszę o kontynuowanie, pani dyrektor.
Krzysztof Krasowski
I przed pociągiem jadącym w relacji dłuższej, czyli tym, który już jest, ma wyższe napełnienie, zawsze jedzie pociąg w relacji krótszej, który odciąża ten pociąg, zapewnia rozłożenie się tego potoku podróżnych na kilka kursów. Nie mamy na tym odcinku przypadków wyprzedzania pociągów Kolei Mazowieckich czy szybkiej kolei miejskiej przez pociąg PKP Intercity, a takie sytuacje miały miejsce. To było mocno uciążliwe, bo pociąg osobowy musiał zjechać na bok, poczekać, aż dojedzie pociąg dalekobieżny, aż zwolni się bezpieczny odstęp do tego, żeby pociąg osobowy mógł kontynuować dalszą drogę. Godziny odjazdów, przyjazdu są dopasowane do tego, jak się rozpoczyna praca w Siedlcach I w Warszawie. To, co już mówiłem, pociągi szybkie, czy to PKP Intercity, czy Kolein Mazowieckich, kursują na przekładkę, w związku z tym jest ta częstotliwość pociągów szybkich co pół godziny I cyklicznie występują skomunikowania czy to z kierunku Siedlec, czy to z kierunku Hajnówki
I czeremchy I one występują w obie strony, ponieważ ten rozkład jazdy jest zbudowany zgodnie z tą logiką, którą pokazywałem, czyli względem symetrii godzinowej, dobowej, względem godziny czternastej. Więc jeżeli budujemy system, jeżeli chcemy zbudować system kolejowy, który zapewnia dobre przesiadki, no to podstawą do tego jest rozkład cykliczny, tak jak powiedział pan prezes, w tym rozkładzie jazdy, który wchodzi w życie na wszystkich liniach komunikacyjnych, które my obsługujemy tą cykliczność, zapewniamy lub staraliśmy się zapewnić na tyle, na ile pozwala na to infrastruktura, no bo jeżeli mamy na przykład odcinek jednotorowy, to oczywiście jest to bardziej utrudnione, ale tak czy inaczej, to to jeżeli tam nie ma idealnego cyklu, to są niewielkie tylko odchylenia. Więc nasz rozkład w tej chwili na rok 27. Jest idealny do tego, żeby pod niego można było kształtować przesiadki z pociągów regionalnych I do tego zachęcam, bo tak jak powiedział pan dyrektor Krzysztof Grinke, mamy jeszcze przed sobą korektę rozkładu jazdy. Możliwe jest dopasowywanie tego rozkładu w pewnym zakresie do tego, żeby jeszcze lepiej te rozwiązania przesiadkowe kształtować.
Dziękuję bardzo.
Speaker 3
Bardzo serdecznie dziękuję. Rozumiem, że dotarliśmy do momentu, w której, którym wszystkie prezentacje zostały przedstawione, wobec tego otwieram dyskusję. Bardzo proszę, kto z państwa chciałby zabrać głos na tym etapie? Nie widzę zgłoszeń. Czy są chętni?
Są chętni. Poseł Weber, proszę bardzo.
Rafał Weber
Szanowni panowie prezesi, przedstawiciele PKP Intercity, przedstawiciele Ministerstwa Infrastruktury, strony społecznej, szanowne panie I panowie posłowie. Komentarz do jednego z ostatnich zdań pana dyrektora związanego z tą prezentacją I
Rafał Weber
założeniem łączenia pociągów I organizowaniem sprawnych przesiadek. No nie zawsze jest tak, że ten przewoźnik regionalny będzie mógł się dostosować do zamiarów PKP Intercity. Przewoźnicy regionalni co do zasady tworzą swoje rozkłady jazdy pod dowód, pod dowóz mieszkańców do zakładów pracy, a także do szkół. To są chyba takie 2 główne założenia przewoźników samorządowych I to też powinno być uwzględnione w rozkładzie jazdy PKP Intercity. Natomiast żeby takie przesiadki miały sens I były faktycznie wykorzystywane przez pasażerów, do tego potrzebna jest punktualność pociągów.
A punktualność w ostatnich kilku miesiącach spadła I to wyraźnie spadła. Jeżeli porównamy dane statystyczne Urzędu Transportu Kolejowego I punktualność PKP PKP Intercity w tych ostatnich miesiącach, w czerwcu I w lipcu, to w roku 2000 dwudziestym szóstym jest ona o kilkanaście punktów procentowych mniejsza niż w tożsamym okresie roku 2000 dwudziestego piątego. Powtarzam, kilkanaście punktów procentowych mniejsza niż to w samym okresie roku 2000 dwudziestego piątego. Od tej nieszczęsnej zimy, tego poprzedniego okresu zimowego, ta punktualność spadła I ona po prostu no nie może być podniesiona. Nie jest podniesiona do tych parametrów z lat poprzednich, a przypominam, że minister Malepszak, który jednak powinien być obecny pod coś, podczas tej dyskusji, przez 1.
Rok, przez 1. Półtora roku rozpoczynał swoje wystąpienia od właśnie punktualności. Kwarił się tym, że jest ona na coraz wyższym poziomie, bo przez półtora roku faktycznie tak było. Od zimy 2025, 2026 już tak niestety nie jest. Natomiast korzystając z tej okazji I z tego, co pan prezes Janusz Malinowski mówił na temat nowego rozkładu jazdy, chcę powiedzieć tak, szanowni państwo, ja nieraz podnosiłem temat skomunikowania północy Podkarpacia z Wrocławiem.
Bezpośredni kurs do grudnia 2000 dwudziestego czwartego roku funkcjonował, cieszył się ogromnym zainteresowaniem. Kupić bilet z jednodniowym czy dwudniowym wyprzedzeniem było bardzo trudno. Pasażerowie musieli zrobić to zdecydowanie wcześniej, żeby mieć gwarancję miejsca siedzącego. Także to połączenie, ono było 1 w dobie, było oblegane. Od grudnia 2000 dwudziestego czwartego roku już nie funkcjonuje.
Minister Malepszak mówił, że to przez to, że modernizowany jest węzeł katowicki. Natomiast w tym czasie, czyli w ostatnich dwóch latach zwiększyła się liczba bezpośrednich kursów z Przemyśla do Wrocławia. Z trzynastu do piętnastu. Od nowego rozkładu jazdy takich bezpośrednich kursów w dobie ma być 15, w tej chwili jest 14. Szanowni państwo, dokonałem przeliczenia mieszkańców północnego Podkarpacia, ale także Lubelszczyznę, bo te pociągi historyczne jeździły albo od strony Lublina, albo od strony Hrubieszowa.
I tam, szanowni państwo, mieszka kilkaset 1000 ludzi więcej. Tam jest dużo większy potencjał do tego, żeby łapać pasażerów, aniżeli na południu województwa. No, chyba że, chyba że państwo tworzycie te połączenia nie pod mieszkańców tych obszarów, tylko pod osoby, które tam przebywają, które przemieszczają się między Przemyślem a Wrocławiem. A wszyscy wiemy, dla kogo Przemyśl jest tym pierwszym miastem wypadowym w kierunku centralnym czy też w kierunku zachodnim. I wiemy, że liczba mieszkańców Ukrainy we Wrocławiu jest bardzo duża.
Ale nie może być tak, że północ Podkarpacia nie jest skomunikowana ani jednym pociągiem, powtarzam, ani jednym pociągiem bezpośrednim, a z południa tych połączeń jest 15 na dobę. Drodzy państwo, tak być nie może I po raz kolejny upominam się, aby co najmniej 1 tego typu połączenie zostało skonstruowane. Rozmawiamy na ten temat dzisiaj. No wczoraj zapadła decyzja odnośnie... No niestety, no upamiętnienia Upowców Szuchewicza I innych zbrodniarzy, którzy dokonali ogromnej masakry na narodzie polskim ze strony obwodu lwowskiego.
Oni takie decyzje podejmują. A my w drugą stronę, a obecny rząd w drugą stronę, rozciera czerwony dywan I nawet przewozy organizuje pod takich pasażerów.
Speaker 13
Ale pan, panie pośle, w Z ukraiński. Znacząco odbiegł od tematyki posiedzenia.
Nie, pan
Speaker 3
poseł ma ochotę wygłosić oświadczenie, ma pan poseł do tego święte prawo. Zawsze pod koniec każdego posiedzenia Sejmu są oświadczenia poselskie. Natomiast przedmiotem dzisiejszego posiedzenia jest zsynchronizowanie połączeń regionalnych z połączeniami dalekobieżnymi. Dlatego, dlatego pana posła przywołuję do rzeczy. Bardzo proszę.
Speaker 15
W parlamencie europejskim, spoście przeciw przeciwko poprawce uznającej, uznającej, uznającej, to To będzie kontuzja z tego spotkania.
Nie przyjmiecie większości.
Bardzo proszę.
Rafał Weber
Pan prezes w swoim wystąpieniu zdecydowaną większość czasu poświęcił nowemu rozkładowi jazdy. I ja do tego nowego rozkładu jazdy, który będzie obowiązywał od połowy grudnia 2000 dwudziestego szóstego roku się odnoszę. Ni mniej, ni więcej. I będę podnosił ten temat w różnych miejscach. I na Sejmowej Komisji Infrastruktury I na sali plenarnej oczywiście też I będę uświadamiał mieszkańców północnego Podkarpacia, dlaczego okradziono ich I czyim kosztem okradziono ich z bezpośredniego połączenia z Wrocławiem?
Bo takie są fakty I nikt tych, nikt tymi, z tymi faktami nie dyskutuje. Powtarzam, na północy Podkarpacia mieszka kilkaset 1000 więcej osób niż na południu. Jeżeli dodamy do tego sporą część województwa lubelskiego, to tych ludzi jest jeszcze więcej. I oni nie zasługują na bezpośrednie połączenie z Katowicami I Wrocławiem? Naprawdę, panie prezesie?
Naprawdę tak uważacie? Apeluję tutaj o korektę, bo jednym z ostatnich zdań pana dyrektora, pan dyrektor powiedział, że jest jeszcze możliwa korekta od tego rozkładu jazdy, który został zaplanowany, nowego rozkładu jazdy, który został zaplanowany w połowie grudnia 2000 dwudziestego szóstego I ja, ale też kilkaset 1000 mieszkańców północnego podkarpacia na taką korektę liczę. Dziękuję bardzo.
Aleksander Mrówczyński
Bardzo dziękuję, panie przewodniczący, wysoka komisjo, szanowni goście. Nie ulega wątpliwości, prawdą jest, że dzisiaj ludzie, pasażerowie wrócili do pociągu I do pociągów I to w znacznej ilości. I to też nie ulega wątpliwości, że jest to zasługa rządu Zjednoczonej Prawicy. Natomiast z informacji przedstawionych dzisiaj, nie wiem, czy tam kogoś, ktoś się słabo czuje, panie przewodniczący, może lekarza wezwać Wody.
Wody. Z informacji dzisiaj przedstawionych, a cieszę się, że jest taki temat, wynika, że wszystko jest okay. Natomiast z moich obserwacji, a jeżdżę pociągami ponad 50 lat, wynika, że nie jest okay. Przede wszystkim to, o czym mówił pan minister Weber, spóźnienia gonią spóźnienia. Ostatnio wyjeżdżający pociąg z Warszawy Centralnej w stronę Trztewa miał opóźnienie około dziesięciu minut.
Oczywiście głos spikera mówiący bardzo przepraszamy, proszę zwrócić się do wagonu numer 3, tam ewentualne skorelowanie z, na przykład, z pociągiem wyjeżdżającym w kierunku Elbląga ze stacji Markborg. Co się okazało? Czterech minut nie poczekał ten pociąg I była informacja, bardzo przepraszamy podróżnych, następny pociąg odjedzie za godzinę. Kilka takich pytań przygotowałem sobie, oczywiście bardzo prozaicznych, może już nieaktualnych, ale je przeczytam. Kto odpowiada tak naprawdę za skoordowanie, skoordynowanie dzisiaj pociągów regionalnych z dalekobieżnymi?
Kto? Dokładnie kto? Kolejne pytanie, czy istnieją pewne zasady, na przykład jak było, były kiedyś, że, przepraszam w cudzysłowie, mniejsze czeka na większego, chodzi o bardziej ważne połączenie dalekobieżne. Ile maksymalnie minut oczekiwania ze względu na sytuację opóźnienia. Dam kilka przykładów.
Jestem mieszkańcem Chojnic z Drzewa do Chojnic, linia kolejowa 203, uwaga licząca 175 lat. Historyczna linia. Po jednym torze, rok otwarcia 1851., ja jeżdżę ponad 50 lat, więc troszeczkę już tu jeżdżę. Miałem taką możliwość rozmawiania kilka razy z panem prezesem Ignacym Górą, mówiącym o poprzednim rozkładzie o braku skomunikowania, gdzie pociąg jadący z Tczewa do Chojnic nie poczekał pięciu minut. Daje przykład, proszę uprzejmie.
Wyjazd pociągu z Warszawy do Tczewa 13. 29, 15. 47, cztewie. Odjazd z Tczewa 15. 41.
Wyjazd z Warszawy 14. 29, szew 16. 47, odjazd 10 minut wcześniej. Wyjazd z Warszawy 19. Z 19.
29, zgadzam się, te końcówki 29 się powtarzają, tak jak z drzewa 0 9. Przejazd do drzewa 21. 47, uwaga, ostatni pociąg Wyjeżdża z drzewa 21. 31. Narzekają konduktorzy.
Do domu nie mogą dojechać. Muszą nocować w tczewie. A co z pracującymi? Ostatnie połączenie, 21. 31.
I w drugą stronę mógłbym tak samo powiedzieć, na przykład choince, drzew, 14. 35, 16. 9. Uwaga. Na peron 4.
Wjeżdża pociąg, a z peronu trzeciego 16. 9 do Warszawy. No nie damy rady przeskoczyć. Dosłownie w tej samej sekundzie. Gdzie tu mowa o jakichkolwiek korelacji?
Szanowni państwo, temat bardzo ważny I bardzo dziękuję za ten temat, ale nie jest tak, jak wy to przedstawiacie różowo. Jest źle, a pasażerów jest dużo więcej I jeszcze raz powiadam, jest to zasługa rządu Zjednoczonej Prawicy, panów ministrów tu siedzę w Siedzacy. Dziękuję bardzo.
Pani poseł Martysiak, bardzo proszę.
Paulina Matysiak
Bardzo dziękuję, panie przewodniczący. Dziękuję za, za te informacje przedstawione w pierwszej części. To jest faktycznie istotny, istotny temat skomunikowań pociągów, czy planowania, czy trasowania też pociągów tak, żeby była alternatywa dla podróżnych. Ja tylko powiem, że na wielu trasach mamy alternatywę na przykład łączoną z, z przesiadką w postaci pociągów regionalnych, czy to POLOREGIO, czy przewoźników samorządowych wobec przewoźnika dalekobieżnego. I oczywiście jest też tak, że mniejsza część pasażerów wybiera te połączenia z przesiadkami.
No właśnie z tych powodów, o których była mowa. Z problemów ze skomunikowaniami, tego, że czas podróży się także z tego tytułu wydłuża, że kolej bardzo często w takich newralgicznych momentach nie staje na wysokości zadania. Ja już kilkukrotnie na posiedzeniach komisji przywoływałam takie przykłady. Przed chwilą pan poseł Mrówczyński też mówił o tych skomunikowaniach na w województwie pomorskim. Ja podawałam przykład letni, czerwcowy, też państwu przywołam, kiedy pociąg nie poczekał, pasażerowie nie dostali informacji I faktycznie trzeba takich historii unikać, jeżeli chcemy odbudowywać zaufanie pasażerów do kolei.
Natomiast moim zdaniem z pewnością istotnym elementem tworzenia siatki, także cenowej z perspektywy tego, jak wygląda obłożenie poszczególnych pociągów, jest kwestia, którą ja poruszałam na posiedzeniu komisji dotyczącą PolRegio. Miało to zostać sprawdzone, a mianowicie coś, co ja nazywam dumpingowaniem cen, jeśli chodzi o bilety kolejowe przez przewoźnika narodowego, przez spółkę Intercity. Podam państwu kilka przykładów. Na poziomie poszczególnych województw, bilety między, na trasach między miastami, które leżą na terenie tych województw, są często o wiele niższe w pociągach Intercity. Mamy bardzo duży problem z tym, że coraz więcej osób chce korzystać z systemu kolei.
Mamy coraz więcej informacji o tym, że na wiele pociągów dalekobieżnych nie ma miejsc. No I drodzy państwo, tych miejsc nie ma, no bo bardzo często to miejsce jest zajęte na bardzo krótkim odcinku trasy, a jest wyeliminowane na całej trasie. Ja ostatnio dopytywałam się I spółki I ministerstwa w kwestii możliwości wydawania kilku miejscówek do jednego biletu. Na ten moment to nie jest możliwe, bo możemy sobie wyobrazić sytuację, że pasażer może dostać 2 różne miejsca do jednego biletu I po prostu w czasie długiej podróży się przesiąść, zmienić to miejsce. Ale w tym, w tym, w tym momencie nie jest to możliwe.
Natomiast jak wyglądają te ceny w, na kilku trasach? Dzisiaj na prezentacji widzieliśmy między innymi przywoływaną trasę Siedlce Warszawa Wschodnia. No więc stawka w kolejach mazowieckich to jest 26 złotych 50 groszy za przejazd na tej trasie, a pociągi Intercity 11 złotych TLK, 22 złotych IC, 18, 80, 18 złotych 85 groszy inne pociągi. Zdarzało się kilka w dobie, że były powyżej tej kwoty za 29 złotych. Mówię to dla porządku, ale zdecydowana większość jest o wiele tańsza od tej stawki wojewódzkiej.
Województwo łódzkie, trasa Kutno-Łódź. Pociągi Łódzkiej Kolei Aglomeracyjnej I PolRegio 23 złote 90 groszy kosztuje przejazd takim pociągiem. W Intercity można kupić bilet za 16 złotych, za 18 złotych. Inne województwo. Wielkopolska.
Trasa Gniezno-Poznań, koleje wielkopolskie I PolRegio stawka 20 złotych 50 groszy. W Intercity można kupić bilet za 12 złotych na tej trasie. Tczew, Gdańsk. Przewozy regionalne 14 złotych. Można I tutaj nie wskazuję oczywiście pociągów klasy AIP, tylko pociągi IC, od dziewięciu złotych do piętnastu, do piętnastu złotych.
Można kupić ten bilet tani. Kraśnik, Lublin podobna sytuacja. Pol Regio 14 złotych 20 groszy. W Intercity za 9 złotych można kupić bilet za 12. Moim zdaniem mamy tutaj systemowy problem, bo to jest wyciąganie pasażerów z jednego systemu I sytuacja taka, w której Intercity dostaje dotacje z budżetu państwa, a przewoźników samorządowych czy PolRegio dotują samorządy.
To jest naprawdę problem, którym należałoby się zająć, że przewoźnik narodowy, który ma obsługiwać bardzo często długie trasy, podbiera po prostu cenowo pasażerów na poziomie poszczególnych województw. I proszę potraktować to poważnie, bo to jest naprawdę duży, duży problem. Nie wchodzę w intencje, które stoją za takimi rozwiązaniami. Zostawiam to już w domyśle państwu, państwu posłom.
Kolejna kwestia, też kwestia stykowych często połączeń czy miejscowości, które leżą na granicy województw. Ja przywołam przykład, o którym już kilkukrotnie także mówiłam. Żychlin, ośmiotysięczne miasto w powiecie kutnowskim, które leży na skraju województwa łódzkiego, które ma 1, 1 w dobie połączenie bezpośrednie z Warszawą. Za to panu prezesowi dziękuję, bo to połączenie w nowym rozkładzie jazdy także jest utrzymane. Mamy pociągi, pociąg poranny, kochanowski I popołudniowy Kujawia, który daje szansę osobom z tego miasta dojazdu do Warszawy do pracy I powrotu z pracy.
Ale chciałam państwu powiedzieć, że przez tę miejscowość w dobie przejeżdżają też bezpośrednio 4 pociągi Kolei Mazowieckich między Płotkiem a Warszawą. I w Żychlinie się te pociągi nie zatrzymują. Ja w tej sprawie pisałam I do Marszałka Struzika I do Pani Marszałek Skrzydleckiej o to, żeby zauważyć ten problem, że bezpośrednie połączenie daje szansę na szybki dojazd do stolicy państwa, bo pociąg z Rzechlina do Warszawy jedzie około godziny bezpośredni. Każde połączenie z przesiadką wydłuża ten czas przyjazdu do półtorej godziny. I to jest naprawdę w sytuacji, w której ktoś jedzie do pracy, no bardzo duże obciążenie, tak.
Dodatkowa godzina dziennie na przejazdy. I moim zdaniem do rozwiązania jest problem taki, co w sytuacji, kiedy marszałkowie województw w ogóle nie zauważają problemu takich mniejszych miejscowości I miast powiatowych. Bo pociąg przejeżdża. Oczywiście jeszcze chciałam powiedzieć, że przez Rzeplin oczywiście mnóstwo innych pociągów IC przejeżdża. Są też pociągi, Sprintery puszczane teraz z Bydgoszczy, które nie zatrzymują się na przykład nawet w Kutnie, w stacji węzłowej.
Można o tym dyskutować, dlaczego tak się dzieje. Dlaczego pociągi, które bardzo często jeżdżą jeszcze dłużej, przepraszam, krócej, nie mogą się zatrzymać w Żychlinie, bo ten czas przyjazdu nadal będzie po prostu atrakcyjny?
Paulina Matysiak
Ja podaję konkretny przykład z konkretnego województwa, ale pewnie znajdziemy takich więcej. I chciałabym odpowiedzi ze strony przedstawiciela Ministerstwa Infrastruktury, jakie państwo znajdujecie, chcecie położyć rozwiązanie na stole, jeśli chodzi o sytuację, w której to marszałkowie województw nie odpowiadają na potrzeby mieszkańców miejscowości tych, tych województw.
Bo tutaj to mamy sytuację, w której pewnym ukłonem w stronę pasażerów jest rozwiązanie, które, z którym, z którym przyszło Intercity. Ale tak naprawdę tam po prostu powinna być lepsza oferta regionalnych przewoźników. I wtedy w ogóle nie byłoby problemu, bo pasażerowie z Żychlina dostaliby kilka połączeń dziennie, a nie tylko 1. 1 poranne I 1 popołudniowe. Wszystkie inne no muszą po prostu zorganizować sobie, dojeżdżając czy do Łowicza, czy może dojeżdżając do Kutna I stamtąd kierując się, się dalej.
Jaki państwo macie pomysł na to, żeby poprawić współpracę z marszałkami województw? To jest moje podstawowe pytanie I ono naprawdę jest istotne, bo te kwestie będą wracały. Dziękuję.
Stanisław Lamczyk
Dziękuję bardzo, panie przewodniczący. Szanowni państwo, chciałbym właśnie poruszyć kilka spraw, mianowicie trzeba wziąć pod uwagę, ile jest właśnie więcej pociągów. Zaraz mówimy o opóźnieniach, mówimy o właśnie, jeździ więcej pociągów w Polsce, ile więcej właśnie kursów poszczególnych, ile remontu, remontów się robi I to tak rzeczywiście trzeba tutaj sprawdzać, powiedzieć, że to ma też duży wpływ. Jeżeli rozchodzi się tutaj, no też jeżdżę pociągiem, już nie wiem samolotem, to, to, to rzadko, ale jeżdżę pociągiem na trasie Gdynia czy Gdańsk, właśnie Warszawa I rzeczywiście ten pociąg hamuje interecity, ale trzeba wziąć pod uwagę tam, że tam nie, nie działa LCS, czyli, czyli nie działa lokalny system sterowania, hamuje bardzo często pociągami. To są zaszłości, które jeszcze trzeba zlikwidować.
Speaker 19
I to jest właśnie, właśnie problem, który trzeba usunąć. Natomiast trzeba wziąć pod uwagę, że jest jednak renesans po kolei, że coraz więcej ludzi jeździ I chętnie jeżdżą, są zadowoleni I są I z jakości I z prędkości I właśnie z koordynacji. I to całość trzeba wziąć tutaj pod uwagę. Natomiast tak na, na, na, odnośnie Pomorza tutaj chciałem powiedzieć, bo mam przed sobą właśnie raport najwyższej izby kontroli. I tutaj pomimo to, że na Pomorzu najwięcej ludzi jeździ pociągami, bo każdy z mieszkańców za ubiegły rok przejechał 35 razy, to jest regwarko w Polsce, ale największy problem jest z koordynacją nie z regionalnymi tutaj, ale jest, jest właśnie z autoautobusami.
I tutaj to, co się stało, mianowicie ustawę, którą zawetował pan prezydent, bo tam było w ten sposób zrobione, że właśnie miało przejść pod marszałków również te autobusy, nie do wojewody, miały pójść pod marszałków I koordynacja byłaby lepsza, ale tutaj trzeba wziąć pod uwagę, że niestety, ale, ale załóżmy tutaj to wpłynie na, na właśnie tutaj wstrzymane reformy, które, które pozbawiają miliona ludzi tych właśnie transportu publicznego, zbiorowego. W tej właśnie koordynacji właśnie, która wychodzi z raport NIK-u, to przede wszystkim, no, znaczy brak synchronizacji, rozjeżdżania się, rozkładów jazdy, dublowanie się linii przewozów, brak wspólnych biletów, integracji taryfowej, słaba współpraca między szczeblami samorządów województwa, czyli marszałkami, ale, ale no przede wszystkim, że to powinno być w jednym ręku, całkiem inaczej by właśnie to było, to chciałem powiedzieć, że raport jest za 2020, za 2024. Dziękuję bardzo.
Bardzo dziękuję.
Speaker 3
Kto z państwa posłów jeszcze chciał? Tak, pan poseł Zawiślak pana zapisuje. Czy ktoś jeszcze? Widzę zgłoszenie. Ktoś jeszcze z państwa po posłów?
Nie. Dziękuję bardzo. Bardzo proszę, poseł.
Speaker 22
Dziękuję panie przewodniczący. Na wstępie chciałbym powiedzieć, że te rzeczy, które powiem, można znaleźć spokojnie na forach internetowych miłośników kolei z terenu Zamojszczyzny, w związku z tym nie chciałbym mieć tutaj, nie to, że się boję, ale nie chciałbym mieć tutaj zarzutów, że prowadzę jakąś politykę. Gdyby przedstawiciele kolei ministerstwa chcieliśmy te fora internetowe merytorycznie współpracujące od lat z w dobrej wierze z ministerstwem infrastruktury, PKP Intercity chcieli poznać, to ja bardzo chętnie te, te dane podam. I zacznę od tego, że najgorzej jest, jak wszyscy są bardzo zadowoleni z wykonywanej pracy w sytuacji, gdzie ja muszę powiedzieć jako pasażer w sensie ogólnym kolei, że rzeczywiście zdumiewa mnie ta ilość spóźnień, która teraz się w okresie letnim wydarzyła I cały czas jest. I naprawdę z jednej strony zauważając większą ilość połączeń kolejowych zaoferowanych przez PKP Intercity, nie mówię, że tego nie doceniam, to zadaję pytanie, czy można się zadowolić na początek w sensie ogólnopolskim taką informacją, że otworzyliśmy tak dużo połączeń dalekobieżnych w sytuacji, gdzie w Warszawie centralnej jak się czasami stoi godzinę czy 2 przy spóźnieniu na pociąg, to praktycznie co 5 minut jest informacja, że pociąg się spóźnia.
Relacje spóźnień na mój teren na Lubelszczyznę to nierzadko sięgają 3, 4 godziny, nawet więcej. W związku z tym naprawdę coś tu nie jest tak. 2. Sprawa, ja gratuluję tym wszystkim, którzy otrzymali dodatkowe połączenia w kraju, bo moja wypowiedź ma nie antagonizować. Ale jeżeli PKP Intercity, przewoźnik robi nowe połączenia, no to powinien analizować siatkę potrzeb społecznych.
Tym bardziej, że do horyzontalnego rozkładu jazdy mieszkańcy, miłośnicy kolei z terenu Zamojszczyzny składali bardzo merytoryczne spostrzeżenia I wnioski, do których zaraz wrócę. Gratuluję w związku z tym mieszkańcom, którzy korzystają z linii U 95, Suwałki, Ełk-Szczytno, Olsztyn Trójmiasto, że tak trybie ekspresowym tę linię otworzono. Natomiast współczuję swoim mieszkańcom terenu Zamojszczyzny, która jest odwiedzana przez bardzo licznych turystów, ale też, która jest za głosem posła Webera. Podobnie jak podkrapacie na trasie takich przelotów, nazwijmy to, międzynarodowych, tego, że sytuacja u nas zdecydowanie się pogorszyła. Pozostaną tylko 2 pary pociągów na zachód w relacji skróconej tylko do Krakowa.
Speaker 23
Pociągi jeździły dalej do Wrocławia, na takiej trasie też męczącej, ale co najważniejsze PKP od wielu lat każe, grożąc tam nawet z no niebezpieczeństwem dla pasażerów, pasażerów tym, że tam jeżdżą stare podmiejskie składy z Holandii na trasie dalekobieżnej. Ostatnio były przypadki palenia się tych składów, gaszenia ich. Ja tak humorystycznie mogę powiedzieć, że cieszę się, że mamy wiceministra klimatu teraz z Zamojszczyzny. Może on w trosce o klimat spowoduje,
Speaker 23
Ministerstwo Infrastruktury zlituje się nad sobą I nad pasażerami I te stare składy z Holandii, które nie jeździły na takich trasach I nie mogą jeździć I przy problemach technicznych nie są łatwe do, do, do wyrzucenia przypadku awarii, że zostaną zmienione. Zmiknie też połączenie relacji Hrubieszów Bydgoszcz przez Lublin, Warszawę, Kutno I Toruń. Zamiast tego będziemy obsługiwani starym podmiejskim składem też holenderskim, jaka miłość do Unii Europejskiej. Szkoda, że te składy bo mają tyle lat, a na kursie Hrubieszów Warszawa Wschodnia przez Lublin, Łuków I Świecce. Jakie będą konsekwencje?
Skrócenie relacji do Warszawy Wschodniej oznacza de facto pozbawienie możliwości przesiadek dalej w Polskę w głównym hubie komunikacyjnym kraju, który, którym jest stołeczny węzeł kolejowy. Co gorsza, modernizacja węzła warszawskiego wymuszająca przed przetrasowanie połączeń przelotowo, przelotowych północ-południe na stację Warszawa Gdańska będzie bardzo mocno pogorszyć pociągów do Lublina z tego kierunku. Upadną też, też możliwości przesiadek w Lublinie. Mamy to tutaj taką niejako analogię do tego, co się stało w czasie, gdy, gdy zlikwidowano połączenie do Wrocławia. A przypomnę, że jeszcze tak niestety tu będzie polityka jednozdaniowa, że zarządu poprzedniego koalicyjnego PO, PSL na Zamojszczyznę zlikwidowano wszystkie połączenia dalekobieżne.
Teraz mamy troszeczkę, męczymy się w palących się dalekobieżnych składach holenderskich. W związku z tym to jest analogia. I powoli zmierzając do końca. Kolejna negatywna konsekwencja właśnie to jest ten tabor. I mam pytanie do prezesów, prezesów PKP Intercity, czy UTK pochyliło się wynikami szczegółowej kontroli tych pojazdów, która miała zostać przeprowadzona na przełomie sierpnia I września.
Zaznaczam, że ryzykujecie państwo zdrowiem, a nie chcę mówić więcej pasażerów czy kropki pasażerów. W związku z tym zachęcam do tego, żeby mi udzielić pisemnej odpowiedzi na to pytanie, czy taka kontrola była poprowadzona I czy te, taka pintechcity, przewoźnik będzie wymieniał te składy. I kończąc, teraz tak, miała nastąpić poprawa w dwutysięcznym dwudziestym siódmym, dwudziestym ósmym roku. Były zgłaszane te propozycje społeczne. Najpierw w czerwcu dwutysięcznego dwudziestego siódmego roku zniknąć miały z naszych połączeń holenderskie pojazdy, a na ich miejsce zająć nowy tabor hybrydowy z Nevagu.
No przypomnę, że ponad podziałami politycznymi w sierpniu dwutysięcznego dwudziestego czwartego roku w mieście Zamościu z udziałem parlamentarzystów I samorządowców z Zamojszczyzny wspólnie zrobiliśmy głos, który wierzę głęboko, że był przekazany przez władze miasta, żeby ten temat naprawić. Indywidualnie posłowie, także ja składaliśmy w tej kwestii interpelację. Nic takiego się nie stanie. Dalej holenderskie złomy nazywane srotolino u nas na naszym terenie, będą ich straszyć pasażerów w relacjach pociągów hetman I kasztelan. I w dwudziestym ósmym roku powrócić miał bezpośrednie pociągi Hrubieszów Wrocław, co stanowi realizację założeń horyzontowego rozkładu jazdy, ale wyrażam bardzo głęboką wątpliwość, czy obecne starania ekipy, która prowadzi PKP Intercity, Ministerstwo Infrastruktury da takie szanse.
Oczywiście wspomnę już ostatnim zdaniem, że analogicznych działań należałoby oczekiwać w kontekście połączeń na północ z naszego terenu. I przypomnę, że zapisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zobligowują rządzących do tego, żeby zapewnić publiczny transport wszystkim obywatelom, a szczególnie też takim obywatelom, którzy są w strefie przygranicznej, strefie też chętnie odwiedzanej przez mieszkańców całej Polski. Także jestem głosem mieszkańców popierając pana posła Webera, Podkarpacia I Lubelszczyzny, w tym rzecz regionu Zamojszczyzny, zaskoczony tym, że przez tak długi okres czasu PKP Intercity zostawia ten region zupełnie poza nawiasem swoich prężnych, medycznych działań, na które pasażerowie czekają. Ale może się poprawi, chociaż wątpię. Dziękuję bardzo.
Mariusz Krystian
Panie przewodniczący, wysoka komisjo. Kończy się remont linii kolejowej 97, Sucha-Beskidzka-Żywiec. Remont rozpoczęty za czasów, kiedy ministrem infrastruktury był pan minister Andrzej Adamczyk. Dzięki temu remontowi czas przyjazdu z Suchej Beskidzkiej do Żywca to już nie będzie 80, 90 minut, a 30, 35. Ale pojawia się problem, ponieważ zapowiadany rozkład jazdy właśnie jest bardzo słabo skomunikowany od strony żywca I tu podam przykłady, że duża część pociągów, którzy, która wjeżdża na stację Żywiec ze Zwardonia wjeżdża już po odjeździe składów do Suchej Beskidzkiej.
I często to jest kilka minut, kilkanaście również, ale nawet taki odjazd pociągu do Suchej o czwartej 33 następuje już przed tym, kiedy przyjeżdża pociąg ze Zwardonia. I tych przykładów jest więcej. I to oczekiwanie na kolejne połączenie to będzie 45 minut, 60 minut I więcej. W związku z tym taki postulat z mojej strony. Naprawdę państwo nie psujcie tego bardzo dobrego procesu rewitalizacyjnego linii, nie psujcie tego dobrego projektu, tylko skomunikujcie to naprawdę na takiej linii nie jest trudne, aby dobrze skomunikować te pociągi tak, aby wszystkie, a jeśli nie da się już tak naprawdę wszystkich, to zdecydowana większość, zazębiała się w taki sposób, żeby czas oczekiwania pasażerów nie był godzinę, tylko kilkanaście minut co najwyżej.
Da się to zrobić, trzeba tylko dobrej woli, natomiast no tego typu rozkład jazdy naprawdę w znacznej mierze popsuje ten znakomity efekt rewitalizacyjny linii 97. Dziękuję.
Speaker 3
Panie pośle, ja tylko chcę usłyszeć, że remont rozpoczął się kiedy? Tej linii 97? Kiedy się rozpocznie
Mariusz Krystian
Panie przewodniczący, trzeba było dobrze słuchać I wtedy by pan wiedział doskonale, jaki jaki był sens mojej wypowiedzi.
Speaker 3
A przepraszam panie Poświ- Tak, Może nie zrozumiałem, dlatego dopytuję po prostu. Kiedy rozpocząłem się Mówię
Mariusz Krystian
panu o remoncie linii 97, która została zapoczątkowana przez pana ministra Andrzeja Adamczyka.
Panie, panie.
Speaker 3
Pan pan, panie pośle, pan powiedział, że remont rozpoczął się za pana ministra Adamczyka. Tymczasem umowę podpisano dwudziestego piątego czerwca 2000 dwudziestego czwartego roku. A remont, remont tej linii rozpoczął się w 2000 dwudziestym piątym roku. Także albo ja mam kłopot ze słuchem, albo pan poseł z pamięcią I z prawdą. Ale sprawdziłem I wydaje mi się, że pan ma kłopot z prawdą po prostu.
Ale bardzo proszę, pan przewodniczący Adamczyk.
Andrzej Adamczyk
Dziękuję. Szanowni państwo, panie przewodniczący, państwo przewodniczący, panie I panowie posłowie, szanowni państwo, panie prezesi. Sprowadzajmy tej dyskusji do tego poziomu. Odnoszę wrażenie, że, odnoszę wrażenie, że małostkowość ma tutaj szczególne znaczenie. Ale jeżeli już tak jest, to utrzymacie państwo ten kurs do końca tej kadencji, bo weszłyście na ten kurs jesienią 2000 dwudziestego trzeciego roku, mimo silnych apeli, żebyście szli kursem jak wasi starsi koledzy tworzący większość parlamentarną do 2000 piętnastego roku.
Ale niestety wybraliście państwo inny sposób, inny sposób procedowania ze szkodą dla polskiej infrastruktury. Mówię to w pełni odpowiedzialnie. Więc uważam, że takich zwrotów I takich, takiej polemiki, jak tutaj przed chwilą miała miejsce, no nie powinniśmy się przysłuchiwać, nie powinniśmy w tym brać udziału, ale jeżeli już tak jest, no to, to bierzemy to z dobrodziejstwem inwentarza wszystkich państwa, ale no z nadzieją, że to jeszcze tylko rok, nie cały. Otóż nie byłoby nic szczególnego I nie ma nic szczególnego w układaniu rozkładu jazdy, synchronizowania go z połączeniami regionalnymi. I panowie prezesi, dyrektorzy, członkowie zarządu tutaj obecni PKP Intercity o tym doskonale wiedzą, kolejarze doskonale o tym wiedzą.
Nie byłoby w tym nic szczególnego, bo w PKP Intercity, w PKP PLK I szczególnie pracują najwyższej klasy specjaliści,
Wyższej klasowej światy... Boże, światowej klasy, przepraszam, afazja. Otóż oni to potrafią robić I zawsze to zrobili znakomicie. Ale w sytuacji, kiedy tworzy się warunki takie, w jakich pracują, to można dzisiaj powiedzieć, że w wielu przypadkach są to heroiczne wysiłki, które mają na celu prowadzenie sprawnego transportu kolejowego. I ci, którzy to realizują I czynią, mają poczucie I wiedzę, dlaczego to tak definiuje.
Speaker 29
Jeżeli pan poseł Zawiślak pyta, dlaczego tak się dzieje, że są te spóźnienia, to odpowiem na wprost. Na kolei dzisiaj kolejarze mówią, że decydują o wszystkich minut, o wszystkim minutki. I one są powodem tych wszystkich kłopotów, tych niebezpieczeństw, o których między innymi mówili tutaj kolejarze na poprzednich posiedzeniach komisji, mówili parlamentarzyści, panie, panowie posłowie. To są te minutki. Szkoda, że nie ma autora tych słów dzisiaj obecnego na posiedzeniu komisji.
Ja się odniosę zaraz do jego nieobecności I do nadziei, gdzie on w tym momencie jest, ale to za chwilę. Dlatego też wszystkim kolejarzu chciałem podziękować I zapewnić, że już niedługo do tej zmiany, która spowoduje, że będzie się liczyło przede wszystkim bezpieczeństwo, będzie liczyła się systematyka pracy, nawet gdyby trzeba było zmniejszyć ilość połączeń o 1, 2. Ale to nie może być tak, że kosztem bezpieczeństwa pasażerów, nadludzkich wysiłków, często załóg, pociągów, prowadzi się te przewozy. Bezpieczeństwa przede wszystkim prowadzi się te przewozy w warunkach takich, jakie oni są. Gdzie jest pół minuty albo minuta tylko na zatrzymanie, opuszczenie pociągu przez pasażerów IIII pasażerowie nowi z peronów siadają I jest na to minuta lub niecała minuta, gdzie przygotowanie pociągu do dalszej jazdy, który przyjeżdża do stacji końcowej.
Ale kolejarze znakomicie o tym wiedzą, czym mówimy I z tej perspektywy dzisiejsza dyskusja, czy inaczej, ta informacja jest ważna. Z tej perspektywy. Bo ona potwierdza, że nasi specjaliści, którzy zajmują się zagadnieniami związanymi z układaniem rozkładu jazdy, są specjalistami najwyższej klasy światowej. Jeszcze raz za tym im wszystkim dziękujemy. Natomiast w odniesieniu do...
Pozwolę sobie odnieść do słów pana przewodniczącego, który w sposób moim zdaniem absolutnie nie do przyjęcia, odniósł się do wypowiedzi pana ministra, pana ministra Webera. A jest to związane z pozbawieniem mieszkańców Lubelszczyzny, Ziemi Zamojskiej, ale także północnego Podkarpacia, bezpośredniego połączenia z Wrocławiem. A o czym my dzisiaj mówimy, panie przewodniczący, jak nie? O tym, że można włączyć, można jechać pociągiem międzyregionalnym Intercity z Lublina albo z Hrubieszowa I włączyć się do linii kolejowej E 30, używam tutaj nomenklatury międzynarodowej, w Łańcucie albo w Dębicy. A do Łańcuta lub Dębicy dojechać z Przemyśla, który jest pierwszą stacją dla tych, którzy jadą ze wschodu.
A o czym my tu dzisiaj mówimy? Nie ma pana przewodniczącego, żałuję. To nie są jakieś oświadczenia posłów. To jest właśnie ta debata I dyskusja, która powinna mieć miejsce na każdym posiedzeniu sejmowej komisji infrastruktury, a nie tego typu filipiki, jakie tutaj nam się, jak nam serwują tutaj państwo ze stołu prezydialnego. Ja też tam od czasu do czasu przebywam.
Ale się hamuję. Także panie przewodniczący, jeszcze raz powtórzę, to nie oświadczenie pana posła pana ministra Rafała Webera, tylko zwrócenie uwagi na problem, który nie jest rozwiązany, a można go rozwiązać. Bo pan przewodniczący, jeszcze raz powtórzę, tak żeby weszło. Przepraszam, że pan zrozumiał. Otóż można ułożyć połączenie kolejowe, w którym pociąg Intercity jedzie z Hrubieszowa albo z Lublina jedzie do Wrocławia, wjeżdża na linię kolejową E 30 albo odpowiednio albo w Łańcucie, albo w Dębicy.
A do Łańcuta I do Dębicy dojeżdżają pociągi właśnie regionalne. I o tym dzisiaj mówimy. I o tym jest ta opowieść dzisiaj, panie przewodniczący. Więc proszę nie doszukiwać się jakichś ekstra wycieczek, członków komisji. I tutaj postawię kropkę, jeżeli państwo pozwolicie.
Natomiast co do nieobecności pana ministra Malepszaka I co do tematu dzisiejszego posiedzenia komisji I co do braku dyskusji na tematy niezmiernie ważne, które dzisiaj mogą odnieść się do losów, które ważą na przyszłości polskiej kolei, a co najmniej jej części. Że PKP Cargo jest największym polskim przewoźnikiem kolejowym, to wiemy I wiemy, że ta spółka znajduje się w procesie restrukturyzacji. Wiemy, jakie są cele tego procesu restrukturyzacji, poprawienie płynności I zawarcie układu z wierzycielami. I o tym dzisiaj trzeba powiedzieć I o tym powinniśmy rozmawiać niezwłocznie panie przewodniczący I wysokie prezydium. Niezwłocznie, nawet nie w trybie 152 do miesiąca czasu, tylko niezwłocznie, że oto dwudziestego dziewiątego września 26 Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy wydał postanowienie o cofnięciu zezwolenia na wykonywanie przez PKP Cargo zarządu własnego nad przedsiębiorstwem w zakresie nieprzekraczającym zwykłego zarządu.
Postanowienie jest skuteczne I wykonane z chwilą wydania. A wiecie państwo, czym to grozi? Panie przewodniczący Przepraszam, sąd w swoim orzeczeniu.
Panie przewodniczący, przepraszam bardzo.
Wszystkie działania.
pracuję nad tym w
Speaker 3
Panie przewodniczący, ja pragnę zwrócić uprzejmie panu uwagę, że tematem dzisiejszego posiedzenia są zasady synchronizowania krajowych połączeń regionalnych z połączeniami dalekobieżnymi. W związku z tym przywołuję pana uprzejmie do rzeczy, bardzo proszę.
Speaker 29
Otóż, zgodnie z orzeczeniem tegoż sądu wszystkie działania restrukturyzacyjne w spółce w ostatnich latach, w ostatnich miesiącach okazały się katastrofalne. Związki zawodowe oraz pracownicy spółki informują o tym...
Speaker 3
Przepraszam, panie, panie przewodniczący. Bardzo pana proszę o powrót do rzeczy. To jest oczywiście temat, który mogą państwo przedstawić w ramach uprawnień wynikających z regulaminu, natomiast nie jest to tematem dzisiejszego posiedzenia. I zwrócę panu przewodniczącemu uwagę, że na dzisiejszym posiedzeniu nie ma również osób, które mogłyby udzielić w tym zakresie informacji. W związku z tym, zachęcam pana przewodniczącego do powrotu do tematu, czyli zasad synchronizowania kolejowych łączeń regionalnych z połączeniami dalekobieżnymi.
Bardzo proszę.
Andrzej Adamczyk
Dziękuję bardzo. Szanowni państwo, miałem nadzieję, że zwracając, zwracając uwagę na to, że PKP Cargo może paść każdego dnia, co jest, jak stwierdził sąd, jak mówią związkowcy, możliwe. Miałem nadzieję, że państwo jakoś się tym przejmiecie.
Speaker 3
Panie przewodniczący, to jest naprawdę ważna informacja, dlatego jeżeli państwo uważają, że powinna się zająć tym komisja, zwracam państwu uwagę na to, że mogą państwo stosownym wnioskiem zwrócić się o zwołanie takiego posiedzenia. Natomiast przedmiotem dzisiejszego posiedzenia są zasady synchronizowania kolejowych połączeń regionalnych z połączeniami dalekobieżnymi. W związku z tym bardzo pana przewodniczącego proszę na podstawie przepisów regulaminu o powrót do meritum I trzymanie się I zabieranie głosu w tematyce, która jest przedmiotem, w przedmiocie, który jest tematem dzisiejszego posiedzenia. Bardzo proszę.
Andrzej Adamczyk
Jak już powiedziałem, mam nadzieję, że nieobecność pana ministra odpowiedzialnego za sprawy transportu kolejowego, bo już na, nawet nie liczę na to, żeby minister konstytucyjny wziął udział w naszych posiedzeniach, nawet w sprawach niezmiernie ważnych, że ta nieobecność spowodowana jest tym, że dzisiaj minister ma lepsze pochyla się nad problemami, na które teraz w drugiej części swojej wypowiedzi zwróciłem uwagę. Ale też z wielką nadzieją,
Państwo się zainteresujecie tym problemem. Rozumiem, że brakuje wam imperatywu, nie możecie go uruchomić z różnych powodów, może poczuć się jakieś obawy związane z relacjami politycznymi w waszych klubach parlamentarnych, koalicji rządzącej, to my zapowiadamy, że my się tym zajmiemy w trybie artykułu 152, tylko trzeba to po prostu zrobić jak najszybciej. Zaś kolejarzom, wszystkim tutaj obecnym członkom kierownictwa PKP Intercity, PKP PLK, jeszcze raz bardzo dziękuję, że w sytuacji niezmiernie krytycznej, jaki jest ten, to otoczenie wewnętrzne, zwane minutkami, jesteście w stanie I I dajecie radę, żeby na tyle synchronizować połączenia kolejowe, żeby nie dochodziło do wypadków, chociaż różne zdarzenia na granicy bezpieczeństwa w transporcie pasażerskim I kolejowym w ogóle mają miejsce. Tak że jeszcze raz dziękuję panowie prezesi za tą informację. Dziękuję bardzo.
Speaker 3
Panie przewodniczący, zwracam panu uwagę, że na podstawie artykułu 153, ustęp 1. Regulaminu Sejmu, który jest odpowiedzialny za obszar będący przedmiotem dzisiejszego posiedzenia, upoważnił zastępcę dyrektora Departamentu Kolejnictwa Krzysztofa Szymańskiego do prezentowania stanowiska resortu na dzisiejszym posiedzeniu. Nie powinno być to zaskoczenie, biorąc pod uwagę doświadczenie parlamentarne pana przewodniczącego. Niemniej jednak w wypowiedzi odniosłem wrażenie, że próbuje pan przewodniczący wprowadzić w błąd opinię publiczną, co do przebiegu posiedzenia komisji oraz przepisów regulaminu. W związku z tym informuję, że zgodnie z regulaminem, dzisiaj na posiedzeniu naszej komisji rząd I resort reprezentuje pan dyrektor Krzysztof Szymański na podstawie stosownego upoważnienia.
I wątek, panie przewodniczący, który uważam za wyjątkowo groteskowy, kiedy pan przewodniczący podnosi moją, kwestię mojej nieobecności podczas wyjścia w, w sprawach związanych z higieną. Uważam ten wątek za wyjątkowo grypyskowy, panie przewodniczący, bo gdybyśmy rozmawiali o tych obecnych I nieobecnościach, to myślę, że miałbym dużo więcej do powiedzenia na temat pańskich nieobecności na posiedzeniu naszej komisji. I to prawda, to prawda. Bardzo dziękuję. W związku z tym bardzo proszę o zaniechanie tego rodzaju osobistych wycieczek.
Dziękuję bardzo.
Panie
Speaker 3
przewodniczący... Bardzo proszę, pani przewodnicząca Sibińska. Nie, nie pozwolę na ad vocem pani przewodnicząca Sibińska. Bardzo dziękuję. Bardzo proszę.
Krystyna Sibińska
Panie przewodniczący, ja myślę, że to jest bardzo dobry pomysł, żeby zwołać komisję I porozmawiać na temat cargo. Ja myślę, że wtedy pan przewodniczący Adamczyk, były minister, usłyszy to, co piszą rynki, rynku transportowego, że załamanie finansowe I utrata pozycji rynkowej przez PKP Cargo wywołał splot błędnych decyzji polityczno-gospodarczych, złego zarządzania w latach 2015, 2023 oraz silnego upolitycznienia spółki. Co było za to odpowiedzialne? Między innymi decyzja węglowa pana premiera Mateusza Morawieckiego. Ja wiem, że wam nie po drodze teraz jest.
Ja wiem, że teraz 1 premier dobry, 2. Minister niedobry I tak dalej. No to już jest, to już jest wasze sprawy. Ale zarządy z nadania politycznego, związki zawodowe, przerost zatrudnienia I wiele, wiele jeszcze innych rzeczy. Więc ja myślę, że warto porozmawiać, panie ministrze, o tym.
Myślę, że warto I trzeba, absolutnie trzeba, żeby ostatecznie społeczeństwo się przekonało, kto ponosi winę za to, co teraz próbujecie wybielić I próbujecie się tutaj ustawić w roli recenzenta. To jest po prostu karygodne I sposób właśnie waszego waszych wypowiedzi, artykułowania, pokazywania jak wiele zrobiliście. No w PKP się nie działo dobrze, na kolejach nie działo się dobrze za waszych czasów, absolutnie się nie działo dobrze. To, co się dzieje teraz, to jest zasługa obecnego rządu, obecnych władz spółek, bo można się z tego śmiać, można sobie żartować, ale chciałabym spytać, no zabrakło panu, pan się tak bardzo teraz pochylił nad troską pana ministra Webera, razem byliście w ministerstwie. Dlaczego panu zabrakło tej wrażliwości, kiedy ja przez 8 lat upominałam się o wykluczenie komunikacyjne województwa lubuskiego?
Dlaczego nic pan tam nie zrobił? Nie był pan taki wrażliwy na potrzeby 8 lat. 8 lat. I ja mogę panu wykazać stos interpelacji, które wypisałam do pana. Nic się nie wydarzyło.
Nic się panie ministrze nie wydarzyło, teraz przychodzicie tutaj, szaty rozdzielacie I pokazujecie, jak to teraz troszczycie się o mieszkańców, społeczeństwo, o pracowników. To jest hipokryzja najwyższego rzędu. To jest po prostu już tak żałosne, że próbujecie właśnie pokazać, jacy byliście świetni, jacy byliście dobrzy, kiedy fakty mówią zupełnie co innego. Więc możecie zwoływać. I ja proponuję, żebyście jak najwięcej zwoływali, bo już niejedna komisja w trybie 152 była, gdzie po prostu oberwaliście tak, że naprawdę, że aż, aż zabrakło później waszej obecności.
Bo zwołujecie, a później nie przychodzicie albo przychodzi 1 poseł I pokazuje, jaki jest tu niezwykle ważny I bardzo mocno umocowany. Ale to może tyle tytułem, warto o tym rozmawiać. Absolutnie warto rozmawiać. Absolutnie warto rozmawiać. Panie, panie, panie, no aż po prostu jest żałosne, to sposób, w jaki się zachowujecie.
Naprawdę, naprawdę. Przyjdzie czas. I myślę, że, I myślę, że bardzo to będzie taka komisja pokazująca właśnie fakty.
Myślę, że nie warto reagować
Krystyna Sibińska
na jakieś inne No to jest właśnie, to jest reakcja na na taką bezsilność I na przykrycie tego własnej nieudolności. Ja bym chciała po, korzystając z tej okazji, podziękować. Zacznę od pana prezesa Pawłowskiego. Panie prezesie, mam nadzieję, że nic się nie zmieni, ale się poprawiło w lubuskim, jeśli chodzi o PolRegio. I gratuluję tutaj, pan dyrektor Embi Las robi fantastyczną robotę, bo on po prostu jest fachowcem, wie co robi.
Przez 8 lat, 8 lat nie byli w stanie zrobić nic, dlatego że byli polityczni nominanci, że była nieudolność, nieudolne zarządzanie, nic się nie wydarzyło. Panie prezesie, naprawdę bardzo dziękuję, ale, ale będę cały czas monitorowała, bo naprawdę się poprawiło. Można współpracować, można współpracować na poziomie PolRegio, Intercity, zarząd województwa, dlatego że nawet sprawa biletów, które honorujecie, honoruje PKP Intercity, jeśli PolRegio się spóźnia, to naprawdę jest też duża ulga dla mieszkańców. Nawet to, że został wprowadzony transport samochodowy na tych odcinkach, na którym z różnych powodów, z zaniedbań wieloletnich, że nie dało rady czy zelektryfikować 200 trójki, czy zaniedbań wieloletnich, że nie było zakupu pojazdów, że remonty były odwlekane I było to przesuwane w czasie. Wieloletnich zaniedbań poprzedniego rządu nic się nie wydarzyło.
I ja wiem, że to to to jest pokłosie. My wychodzimy teraz pomału I dlatego też o tym chcę powiedzieć, bo naprawdę jest to zauważalne. Bardzo, bardzo za to dziękuję. I myślę, że właśnie teraz nowe połączenia, które... Gorzół był wykluczony komunikacyjny.
Żaden apel do pana ministra nie skutkował. Pana ministra Adamczyka, do wojewody, do nikogo. Dzisiaj mamy fantastyczne połączenia do Poznania, półtora godziny jedziemy do Poznania, od grudnia będzie dodatkowych kilka połączeń. I to jest po prostu naprawdę wielka ulga, duża, duża ulga, bo po prostu można normalnie się komunikować. Coraz więcej ludzi jeździ pociągami.
Tak jak mówiłam, 1., 1. Miesiąc wygenerował 20 kilka 1000 pasażerów. Więc to naprawdę są fantastyczne informacje. Da się, można się, tylko trzeba robić to z głową. Jestem przekonana, że obecne kierownictwo ministerstwa robi to z głową.
Władze spółek kolejowych również robią to z głową. Bardzo za to dziękuję. A wracając do obecności, nieobecności, przez 8 lat pan minister Adamczyk na Komisji Infrastruktury był raz, może 2, może 2, może 2. Możemy sprawdzić? Możemy sprawdzić.
Speaker 32
Oczywiście nie pojawiał się, bo po co miał się pojawiać? Żeby usłyszeć niemiłe rzeczy. To tyle tytułem podsumowania.
Speaker 3
Bardzo dziękuję. Nie, nie, nie raz, przepraszam, 2 razy, 2 razy znamy te dane. Szanowni państwo, pozwolę sobie, pozwolę sobie na zakończenie tej rundy również zabrać głos, po czym oddam głos z prośbą o ustosunkowanie się do podniesionych kwestii. Bo rzeczywiście myślę, że obywatele mają swoją mądrość I wybierają kolej nie dlatego, że ktoś do tego ich zmusza, tylko dlatego, że kolej stała się przyjazna dla obywateli. Dlatego, że jest więcej połączeń, że są one dobrze skomunikowane, że
Mieliśmy takie połączenia, które są w interesie ludzi. I tutaj nie tylko Gorzów ma swoje miejsce na mapie, ale też Bielsko-Biała, gdzie przypomnę, był taki czas w latach 2015, 2023, gdzie likwidowano połączenia, gdzie puszczano 2 obok siebie po to, żeby wykazać, że nie trzeba aż tak wielu połączeń, ale myśmy to zmienili. Wprowadziliśmy, za co dziękuję panu prezesowi Malinowskiemu, za co dziękuję również panu ministrowi Malepszakowi, między innymi połączenia pomiędzy Bielskiem, Białą a Krakowem. I to pokazało, że ten wielki potencjał, który był w chęci ludzi, on został wykorzystany. Ale to nie tylko moje miasto, nie tylko mój region, ale cała Polska.
I myślę, że tutaj pojawiały się różnego rodzaju informacje dotyczące opóźnień, o tym, że one są bezprecedensowe w historii. To jest kłamstwo. I to trzeba wyraźnie powiedzieć. Wystarczy sięgnąć w tabelę Urzędu Transportu Kolejowego, 2022. Rok, uruchamianych pociągów 1800000, z tego wskaźnik punktualności 88.62 procent.
W 2000 dwudziestym piątym roku przy uruchamianych dwóch milionach dwustu ponad pociągach Wskaźnik punktualności 91.44 procenta. To pokazuje, że wbrew takiej złośliwej wobec kolejarzy narracji dzisiejszej opozycji, że nasza kolej I ta ciężka praca, która jest wykonywana przez codziennie przez setki 1000 kolejarzy, przez tych, którzy ciężko pracują, maszynistów, podróżników, ludzi, dzięki którym cała ta machina, cała ta machina może działać, że dzięki tym ludziom, dzięki kierownictwu, dzięki ministerstwu, dzięki decyzjom, które podejmujemy, że kolej staje się coraz bardziej punktualna I coraz bardziej przyjazna dla ludzi. I oczywiście to się nie podoba opozycji, dlatego że opozycja działa według takiego, takiej starej zasady, że im gorzej, tym lepiej. Im gorzej dla Polski, tym lepiej dla opozycji. Dlatego mamy tutaj przykłady no nie tylko mijania się z prawdą, ale też absolutnie kuriozalnych, groteskowych wręcz I karykaturalnych kłamstw, no bo mówienie o tym, że remont linii dziewięćdziesiątej siódmej rozpoczął się za czasów, kiedy ministrem był pan przewodniczący Adamczyk, jest właśnie takim wierutnym, wręcz groteskowym kłamstwem I działa na szkodę pana przewodniczącego Adamczyka, bo pan przewodniczący Adamczyk ma możliwość chwalenia się w wielu sprawach, ale akurat remont linii numer 97 pomiędzy żywcem a suchą beskidzką rozpoczął się w 2000 dwudziestym piątym roku, kiedy pan przewodniczący Adamczyk już 2 lata nie był ministrem, choć prawdą jest, że przetarg rozpoczął się w 2000 dwudziestym trzecim roku, już rzutem na taśmę przed wyborami po to, żeby pochwalić się w okresie wyborów.
Natomiast umowa została podpisana w 2000 dwudziestym czwartym roku, więc tego typu groteskowe I karykaturalne po po podpisywanie się pod czymś, dorobkiem, jest po prostu niepotrzebne I pokazuje, jaki jest, jaka jest idea I o co chodzi w tej awanturze politycznej. Szanowni państwo, podobnie jest z wagonami holenderskimi. Dzisiaj opozycja krytykuje, że one jeżdżą, ale przecież wagony, te pociągi, składy holenderskie zostały zakupione w 2000 dwudziestym roku. To jest problem. Ja się zgadzam, że wtedy nie, nie kupowano, nie inwestowano w nowe pociągi, w nowe składy.
Dopiero my podjęliśmy decyzję choćby o zakupie I tu dziękuję panu prezesowi Malinowskiemu oraz całemu zespołowi z PKP Intercity, bo gdyby nie te odważne decyzje, które świadczą o takiej odważnej wizji przyszłości, o tym, że będziemy już za niedługo jeździli nowymi składami kolejowymi, które będą wygodne, dostosowane do aktualnych potrzeb, a co ważne, będą gwarantowały możliwość dostępu dla jeszcze większej liczby pasażerów. I gdyby, gdyby była ta kontynuacja tego, co było pomiędzy 2000 szesnastym a dwudziestym trzecim rokiem, no to rzeczywiście nie byłoby perspektywy na wymianę składów holenderskich. Ale ta perspektywa jest, dlatego że podjęliśmy odważne decyzje I je realizujemy. I to ma też wpływ na możliwość połączeń z, z przewoźnikami regionalnymi, no bo przecież dzięki zwiększonej liczbie połączeń kolejowych, około 600 pociągów dziennie od nowego rozkładu jazdy, no to to jest zasadnicza zmiana, jeżeli chodzi o możliwości przewozowe. I to właśnie daje pasażerom korzystającym z połączeń regionalnym, regionalnych możliwość podróży od swojego miejsca zamieszkania w relacjach długodystansowych z wykorzystaniem połączeń właśnie regionalnych I połączeń krajowych, które oferuje PKP Intercity.
Oczywiście mamy tutaj problem między innymi z przewoźnikami zza granicy, tymi nieodpowiedzialnymi, którzy są tutaj przez część wychwalani pod niebiosa, bo przecież choćby w województwie wielkopolskim te nieodpowiedzialne blokowanie, to nieodpowiedzialne blokowanie przepustowości przez, przez przewoźnika z zagranicy, które spowodowało, że pociągi regionalne zostały przesunięte I były opóźniane, no bo ten nieodpowiedzialny przewoźnik z zagranicy miał dokonywać przewozów długodystansowych, później zlikwidował te pociągi I to spowodowało potężne zamieszanie na liniach kolejowych. I teraz, jeżeli popatrzymy na to, jak to wygląda dzisiaj, czyli bardzo odpowiedzialne podejście PKP Intercity, śrubowanie wyników, jeżeli chodzi o punktualność I doskonałą współpracę w wymiarze regionalnym, to to jest właśnie ta jakościowa zmiana, która zaszła na przestrzeni ostatnich dwóch lat. Dzięki temu nasi obywatele mogą korzystać z wygodnych, bardzo przyjaznych połączeń kolejowych. I tak jak mówię, należy za to podziękować I zarządom I kolejarzom, którzy codziennie pracują I codziennie służą obywatelom właśnie w, w tych obszarach. Myślę, że jest jeszcze 1 rzecz, o której warto powiedzieć, która umyka z tej dyskusji, ale jest niezwykle ważnym elementem tego skomunikowania.
Otóż skomunikowanie dowozowe oparte o autobusy. Przygotowaliśmy specjalne rozwiązanie, specjalną ustawę, która zmieniała dzisiejszy system dofinansowania przewozów, tak zwanych PKS-ów z takiego, z takiej, z takiej organizacji wyspowej na organizację systemową w wymiarze wojewódzkim. Ta ustawa została zawetowana przez prezydenta Nawrockiego I to jest najgorsza rzecz, którą ten prezydent mógł zrobić dla poprawy jakości transportu publicznego w Polsce I dla poprawy skomunikowania. Bo ja przypomnę, że ta ustawa przekazywała odpowiedzialność za tworzenie systemu przewozów autobusowych, systemu przewozów publicznych w województwie, odpowiedzialność przynosiła na marszałka I budowała system transportu publicznego w oparciu o rzeczywiste, realne plany transportowe, które miały być budowane od gminy, przez powiaty aż do województwa, gdzie koleje regionalne miały swoją bardzo ważną odpowiedzialność właśnie za te przewozy w skali makro I współpracę z liniami dowozowymi autobusowymi. I to był piękny, potężny system, który zaprojektowaliśmy po to, żeby realnie likwidować białe plamy, a nie tak jak jest teraz, budować wyspy, gdzie te środki są po prostu w wielu miejscach, w niektórych miejscach wydawane nie tak efektywnie, jak mogłyby być.
I to byłoby rzeczywiście, to byłby kolejny krok do likwidacji białych plam I tworzenia spójnego systemu transportowego na terenie całego kraju. Czyli nie tylko tak, jak jest dzisiaj, gdzie mamy skomunikowane pociągi regionalne,
Pociągami krajowymi, ale mielibyśmy możliwość realnego skomunikowania tych miejscowości, w których nie ma połączeń kolejowych z, właśnie z połączeniami kolejowymi regionalnymi I połączeniami długodystansowymi krajowymi. No I niestety prezydent Nawrocki zawetował ten projekt ustawy, co jest najgorszą decyzją podjętą w ostatnich latach, jeżeli chodzi o poprawę jakości transportu publicznego w Polsce. III niestety dzisiaj musimy mierzyć się z tym, z tym rozwiązaniem wyspowym, w którym wydajemy ponad 1000000000 złotych w sposób absolutnie mniej efektywny, niż moglibyśmy wydawać, wydawać WWW przypadku przyjęcia tej ustawy. Także reasumując, jeszcze raz bardzo serdecznie dziękuję. Gratuluję wszystkim kolejarzom tej ciężkiej pracy, którą na co dzień wykonują.
Natomiast jednym zdaniem, chcę się odnieść do kwestii poruszonej w zakresie sytuacji PKP Cargo. Ja pamiętam, ja pamiętam jak ukrywano przed komisją informacje o tym, że PKP Cargo w roku bodajże 2000 dwudziestym pierwszym, 2000 dwudziestym drugim sprzedawało swój majątek, lokomotywy służące wykonywaniu podstawowej działalności, a następnie te same lokomotywy, które sprzedali leasingowali po to, żeby one z powrotem trafiły do PKP Cardo. To był dramat I to był przykład katastrofalnego zarządzania tą spółką za poprzednich rządów, za za rządów dzisiejszej opozycji. Jeżeli ktoś z opozycji dzisiaj mi mówi, że się troszczy o PKP Cargo, to jest to przykład krańcowej hipokryzji, która nie znajduje, no chyba nie znajduje przykładów w innych, innych obszarach. I, I od tego możemy zacząć dyskusję na kolejnej komisji w przypadku PKP Cargo.
Ale widzę, że zgłasza się jeszcze pani posłanka Magdalena Kołodziejczak, tak? Bardzo proszę.
Magdalena Kołodziejczak
Panie przewodniczący, szanowni państwo, rzeczywiście w kolei się zmienia bardzo dużo, wielu posłów jeździ pociągami. Mamy na co dzień możliwość zaobserwowania tych bardzo pozytywnych zmian. Ja również przyłączam się do podziękowań, dlatego że Polacy pokochali znowu kolej I to jest niezwykle istotne. Natomiast chciałam nawiązać do wypowiedzi, wydaje mi się, pani posłanki Matysiak, bo często zdarza się tak, że chociażby z dworca centralnego z Warszawy nie możemy kupić biletu, bo ktoś jedzie do Warszawy Wschodniej I tam wysiada. I no mówię akurat w kierunku Gdańska.
Speaker 35
Czy istnieje taka możliwość, bo potem ta, to miejsce już dojeżdża do samego Gdańska często puste albo dopiero jest zapełnione gdzieś tam dalej na trasie. Czy istnieje szansa, żeby monitorować te połączenia, czy tak jest, czy ono jest sprzedawane, to miejsce na kolejnej stacji. Jeśli moglibyśmy dostać taką informację, chociaż kilkakrotnie miałam okazję korzystać z takiego miejsca zarezerwowanego do Warszawy Wschodniej, jeszcze raz powtórzę, w kierunku Gdańska I nikt na to miejsce potem nie wsiadał. Ja wsiadłam w związku z tym, no czy, czy, czy jest taka możliwość? Bardzo dziękuję.
Speaker 3
Bardzo dziękuję. Bardzo proszę teraz o ustosunkowanie się do tych kwestii, które zostały podniesione. Pan dyrektor Krzysztof Szymański. Panie dyrektorze, bardzo proszę.
Speaker 4
Tak, dziękuję bardzo za oddanie głosu. Postaram się odnieść merytorycznie do wszystkich zgłoszonych postulatów dotyczących tematu dzisiejszej komisji. Jeżeli chodzi o pana ministra Webera I połączenie bezpośrednie Zamość-Wrocław.
Speaker 4
No jak rozumiem, to kluczowa byłaby Stalowa Wola. Tak jak pan minister Malewczak odpisywał, z tego co kojarzę, nawet również osobiście panu posłowi, przez oczywiście Marszałka Sejmu, takie połączenie jest rozważane po zakończeniu modernizacji węzła Katowickiego. I nawet to wspomniane przez pana ministra, nowe połączenie Przemyśl-Wrocław-Lipsk, które zostanie uruchomione od grudnia, ono nie będzie kursowało trasą przez Katowice. Na węźle Katowickim nie ma przepustowości. Dyrektor Gieńkę zapewne mógłby to potwierdzić, że ze względu na zakres prowadzonych prac storowych tam żaden dodatkowy pociąg w tym momencie nie wejdzie.
Stąd też to dodatkowe połączenie, które tak naprawdę jest oddzieleniem grupy wagonów z istniejącego połączenia w celu poprawy punktualności, będzie musiało jechać z pominięciem Katowic. Natomiast jeżeli chodzi o północne Podkarpacie, my jako organizator przewozów dostrzegamy potencjał tego regionu I jeżeli chodzi o okres po roku trzydziestym, kiedy to jako organizator przewozów przejmiemy no jakby znacznie większy zakres odpowiedzialności za kształtowanie siatki połączeń, zachęcam do lektury tego nowego planu transportowego, o którym wspomniałem na wstępie. Tam jest wykaz planowanych linii komunikacyjnych do obsługi w ramach przetargów I pod numerem w takiej tabelce na stronie 126, pod numerem 47 jest między innymi połączenie z Hrubieszowa przez Stalową Wolę Katowice w kierunku Wrocławia, zaplanowane jako połączenie niesystemowe 1 para w dobie. Jest również zaplanowana regularna linia komunikacyjna z Lublina do Jeleniej Góry przez rejon Stalowej Woli, Mielca, Krakowa, Katowic I następnie magistralę pod Sudecką. Tak więc połączenia Stalowej I takie połączenie jest również w horyzontalnym rozkładzie jazdy uwzględnione, jeżeli chodzi o to wspomniane 2., jak również to 1..
Więc ta potrzeba została dostrzeżona. Natomiast no pan minister na pewno zdaje sobie sprawę, że jest pewnym wyzwaniem logistycznym zapewnienie lokomotyw spalinowych w zakresie możliwości obsługi połączeń w różnych regionach kraju. Tych potrzeb jest znacznie więcej niż obecnie możliwości taborowych. Są podejmowane różne próby w postaci na przykład tych zespołów trakcyjnych, które rzeczywiście jeżdżą już tam od kilku lat. I one oczywiście mają różną jakość, można byłoby o tym dyskutować.
Natomiast ja osobiście wychodzę z założenia, że lepszy jest pociąg w ogóle jadący niż pociąg żaden. I cieszę się, że mimo wszystko ta oferta będzie się tam rozwijać, w tym również tak jak pan prezes wspomniał dzięki dostawom hybrydowych zespołów trakcyjnych. Panie prezesie od czerwca, tak, jeżeli dobrze pamiętam, od czerwca dwudziestego siódmego roku planowane jest wprowadzenie HZ-ów do obsługi na tej linii, jak również rozbudowa ofert dwukrotne, zwiększenie oferty między Zamościem, Stalową Wolą I Krakowem z dwóch do czterech Pal plus oczywiście Smok Wawelski, czyli dla Stalowej Woli będzie to 5 par połączeń z Krakowem I ten rejon będzie zaopiekowany. Natomiast utworzenie regularnych połączeń między Zamością, Zamościem, Stalową Wolą, Mielcem I Wrocławiem, czyli po linii oferującej najkrótszy czas przejazdu, no cały czas będzie w pewien sposób dużym wyzwaniem ze względu na konieczność zapewnienia taboru albo dwutrakcyjnego, albo taboru spalinowego. No I to na chwilę obecną zostało zaadresowane poprzez właśnie a uruchomienie tego pojedynczego połączenia, o którym wspomniałem, jak również uruchomienie linii na hybrydowych zespołach trakcyjnych w perspektywie roku trzydziestego, czyli tej linii Lublin-Jelenia Góra przez Kraków-Katowice, która umożliwi połączenie Stalowej Woli z Katowicami.
I jeżeli chodzi o ten fragment wystąpienia, od razu może przejdę do pana posła Zawiślaka. To też jakby poniekąd wyczerpuje to, co pan poseł, o co pan poseł wnosił, ponieważ to połączenie Hrubieszowa z Wrocławiem w liczbie jednej pary dziennie miałoby być rzeczywiście przywrócone po zakończeniu modernizacji Katowickiego Węzła Kolejowego, jak również w ramach przetargów, które chcemy ogłaszać. Teraz wczoraj pojawiło się ogłoszenie o zamiarze ogłoszenia tych przetargów. Za rok Ma być ogłoszony przetarg na świadczenie usług przewozowych w latach grudzień 30, grudzień 34 I w ramach tych zadań przewozowych zgodnie z zapisami planu transportowego jest również zaplanowana I można to sobie sprawdzić w zapisach tego planu transportowego pod numerem pięćdziesiątym, tam na stronie 100 dwudziestej szóstej, jest zaplanowana linia komunikacyjna z Hrubieszowa przez Lublin, Warszawę, Poznań do Świnoujścia. Jeżeli natomiast no dostawa, uruchomienie tej linii wymaga też dostaw lokomotyw dwuatrakcyjnych dla połączeń Zamościa w większym zakresie w kierunku dalej niż do Warszawy.
Wymaga to elektryfikacji I budowy łącznicy w rejonie Rejowca. Tak więc takie plany są. Natomiast musimy to skoordynować z dostępnością taboru I dostępnością infrastruktury. Więc jeżeli chodzi o pana posła Zawiślaka, rozumiem jeszcze problem kwestii Warszawy Wschodniej związany z modernizacją warszawskiego węzła kolejowego. Tu wydaje się, że ten problem na chwilę obecną niestety nie ma na nie, na tę, na tą kwestię rozwiązania idealnego.
Część pociągów musi dojeżdżać do stacji Warszawa Wschodnia, ponieważ przepustowość stacji Warszawa Gdańska będzie ograniczona, czyli pomimo modernizacji stacji Warszawa Wschodnia wraz z PLK-ą I przewoźnikami zostało przyjęte rozwiązanie, że pociągi co zasady z kierunku wschodniego, kończący bieg w Warszawie, dojeżdżają do stacji Warszawa Wschodnia. Przepustowość linii przez Most Gdański jest na granicy wyczerpania, podobnie jak stacji Warszawa Gdańska, stąd też włożenie na ten odcinek kolejnej pary pociągów w godzinie byłoby z punktu widzenia przepustowości niewykonalne I skutkowałoby albo likwidacją jakiejś trasy w ruchu regionalnym lub aglomeracyjnym, albo innej trasy w ruchu dalekobieżnym. Tak więc niestety z powodu tej modernizacji, no będą funkcjonowały pewne niedogodności dla podróżnych I jest to jakby koszt tej modernizacji, dzięki której będziemy mieli w efekcie znacznie lepszą stację, większej przepustowości, przede wszystkim niezawodności prowadzenia ruchu, co też wpłynie na poprawę punktualności pociągów. Jeżeli chodzi o pana posła Mrówczyńskiego,
Speaker 4
Odpowiada za skomunikowanie pociągów dalekobieżnych I regionalnych. Odpowiadają zasadniczo przewoźnicy IPL. Myślę, że pan dyrektor Grinke w swojej prezentacji bardzo dokładnie te tematy opowiedział, w tym również ile maksymalnie minut oczekiwania jest, jeżeli chodzi I kto to ustala, jeżeli chodzi o kazus Pczewa poruszany przez pana posła, to bardzo prosiłbym o przesłanie pisemnego zapytania I wtedy poszczególne kwestie dla Pczewa zostaną przez nas wspólnie z PRL-ką zweryfikowane. Jeżeli chodzi o kolejne pytania, pan poseł Krystian, rejon, powiat żywiecki, powiat żywiecki I kwestia skomunikowań pociągów regionalnych z Żywca na pociągi regionalnych w kierunku Suchej Beskidzkiej. Adresatem pana zapytania powinny być urzędy marszałkowskie jednego I drugiego regionu, czyli Małopolski I województwa śląskiego.
My jako Ministerstwo Infrastruktury nie mamy wpływu na kształtowanie siatki połączeń regionalnych. Województwa są niezależne, tak więc nie możemy narzucać, decydować, ani decydować o tym, jaki sposób zorganizowana jest siatka połączeń regionalnych. Także proponuję skierowanie tego zapytania do marszałków obu województw w celu uzyskania odpowiedzi, dlaczego taki, nie inny układ połączeń został zaproponowany. Być może możliwy jest jakiś zakres zmian, nie wiem, musiałyby się wypowiedzieć już w tym momencie właściwe merytorycznie osoby. I jeszcze odpowiadając na dalsze pytania pani posłanka Matysiak, kwestia Żychlina.
Zgadzam się z panią posłanką, że rzeczywiście Żychlin jest swego rodzaju wyjątkiem w siatce połączeń pociągów dalekobieżnych I co do zasady tamtych postojów nie powinno w przyszłości być. I też jesteśmy kontakcie roboczym, my jako ministerstwo z Samorządem Województwa Mazowieckiego I prowadzimy dialog o tym, jakie warunki musiałyby być spełnione, żeby pociągi Regio Express, quasi Regio Express z Warszawy do Płocka otrzymały zatrzymania w Żychlinie. Te rozmowy trwają I mam nadzieję, że zakończą się sukcesem, tak że to jednak przede wszystkim pociągi RegioExpress będą dla Żychlina podstawowym środkiem komunikacji w dojeździe do Warszawy. Przy czym też warto zwrócić uwagę, że jednak Żychlin ma jedynie 8000 mieszkańców, wymiana na zatrzymanie w Żychlinie dla tej jednej pary pociągów Intercity to jest 9 pasażerów na zatrzymanie, więc z punktu widzenia priorytetów, które my jako resort mamy, no nie jest to dla nas absolutnie najważniejszy priorytet. Jest to rzecz istotna, natomiast no też są jakby inne tematy, którym my musimy się zająć, ale oczywiście o Żychlinie również pamiętamy.
Jeżeli chodzi o zapisy planu transportowego, zatrzymania w Żychlinie zostały dopuszczone jako zatrzymania warunkowe w przypadku braku istnienia połączeń regionalnych obsługujących tą stację regionalnych przyspieszonych. Tak więc jest nadal jakby przyzwolenie na to, żeby w kolejnych latach, także po roku trzydziestym, gdyby jednak tego porozumienia z Mazowszem nie udało się osiągnąć, Mazowszem jest województwem łódzkim, takie zatrzymania w Żychlinie w drodze wyjątku funkcjonowały. Jeżeli chodzi o konkurencję cenową, ten temat, który pani podniosła, jakby nie jest to wątek nowy, on się też wielokrotnie pojawiał, z różnych jakby ust padały te te zapytania. Natomiast kluczowe jest sprawdzenie, na jak, na jaki okres przedsprzedaży te ceny, o których pani mówiła, są dostępne. I z drugiej strony zestawienie tej wiedzy z informacją na temat tego, z jakim wyprzedzeniem pasażerowie podróżujący na krótkie odległości kupują bilety.
Otóż zgodnie z na bazie danych, które posiadamy ponad 95 procent podróżnych kupuje bilety w dniu wyjazdy lub dzień przed wyjazdem, jeżeli chodzi o krótkie przejazdy do stu kilometrów. W związku z powyższym, nawet jeżeli istnieje taki bilet promocyjny, który z pewnych względów systemowych, tak jak rozumiemy stanowisko PKP Intercity musi funkcjonować po to, żeby inne też bilety promocyjne mogły się naliczać. Taka jest konstrukcja tego systemu. Prawdopodobieństwo jego wykorzystania jest relatywnie niewielkie. A po 3., sprawdzamy też jakby to zjawisko rzekomej kanibalizacji na liczbach.
Tak jak zawsze pan minister Malepszak powtarza. Analizowaliśmy najbardziej popularne relacje sprzedaży w PKP Intercity do stu kilometrów, które to są odcinki. Oczywiście no nie jest zaskoczeniem, że jest to przede wszystkim linia łódzka I bilety okresowe. Natomiast całość sprzedaży, jeżeli chodzi o ten przedział do stu kilometrów, nie jest istotnym, nie jest istotnym elementem. I bodajże na którejś z poprzednich komisji nawet takie dane, na którym w ramach TOP 30 relacji PKP Intercity, na którym miejscu są relacje regionalne.
I nie licząc linii łódzkiej, to tych relacji bodajże było do stu kilometrów 5 w TOP 30. Tak więc nie jest to jakby z punktu widzenia jakby skali przewozów Intercity coś, co mogłoby na przykład sztucznie pompować wynik Intercity, bo tak trochę między wierszami panią poseł zrozumiałem, że być może o to chodzi. To jest jakby skala zjawiska, która jest bardzo ograniczona dużej mierze dzięki temu, że właśnie ten okres przedsprzedaży przez interecity jest odpowiednio utrzymywany I dzięki temu to zjawisko zasadniczo w jakimś tam stopniu istnieje, ale nie powinno być traktowane jako coś, rzeczy taki istotny realny problem.
Paulina Matysiak
Dziękuję. Ja tylko dodam, że te ceny, które ja podawałam, to były sprawdzane na pociągi na dzisiaj albo na jutro. Czyli tak jak pan dyrektor mówi, takie szybkie, doraźne podróże. Natomiast ta logika wypowiedzi jasno też wskazuje, że w takim razie nie ma problemu, żeby ta cena dobiła do tego poziomu ceny wojewódzkiej. Bo moim zdaniem tutaj zabieramy pasażerów z systemu pasażerskiego tego regionalnego.
Speaker 4
To już poproszę w szczegółach o o jakby dalsze informacje przedstawicieli PKP Intercity. Natomiast jakby kończąc moją wypowiedź, chciałbym jeszcze bardzo podziękować za głosy uznania dla pani przewodniczącej Sibińskiej, dla pana przewodniczącego Suchonia. Bardzo dziękujemy w swoim imieniu, w imieniu kolejarzy I spółek za docenienie tego, że wiele miejsc, które no miały w pewien sposób mocno niedoskonałą ofertę, takie właśnie jak Gorzów, Wielkopolski, czy to połączenie Bielsko-Kraków, że w tych miejscach tutaj też dzięki właśnie panu prezesowi Malinowskiemu I temu, że jakby tak przeorganizował zasoby spółki, żeby tabor na to się znalazł I żeby też zasoby ludzkie zostały do tego zadysponowane. Cieszymy się, że te połączenia mogą funkcjonować. Widzimy, że cieszą się one również bardzo dużą frekwencją I zainteresowaniem podróżnych.
Też jakby bardzo dziękuję, że PKP Intercity od grudnia uruchomi dodatkowe 4 pary pociągów, jeżeli chodzi o relację Bielsko-Kraków. W tym przyjadą wydłużonej relacji do Żywca. Dziękuję też panu prezesowi za to, że I na odcinku Poznań-Gorzów również dojdzie nam, dojdą nam kolejne bodaj 2 pary pociągów SKPL-owych, znaczy obsługiwanych taborem SKPL-owych. To wszystko sprawia, że takie pewne no białe plamy miejsca wstydu znikają. Oczywiście nie wszystkie od razu I naraz zdaję sobie sprawę, że nadal jest sporo rzeczy do poprawy, ale cieszę się, że kierunek dzięki współpracy z przewoźnikiem jest właściwy I to rozbija się we właściwą stronę.
Natomiast tutaj tylko panu przewodniczącemu dopowiem, że nie wszyscy na miejscu są zadowoleni, ponieważ nawet teraz czytałem pismo z powiatu żywieckiego I powiat żywiecki tutaj obawia się tych pociągów Żywiec, Kraków, przez Bielsko, wolałby, żeby one jeździły przez Suchą Beskidzką. Także zawsze gdzieś nigdy nie będzie tak, że wszyscy będą zadowoleni, ponieważ ktoś zawsze może się czegoś obawiać. Ale myślę, że kierunkowo z punktu widzenia całego systemu transportowego są to decyzje jak najbardziej właściwe. Liczby I zainteresowań podróżnych to potwierdza. Tak więc z mojej strony tyle kwestii takich najistotniejszych wynotowałem w temacie dzisiejszej komisji I bardzo bym prosił, jeżeli tutaj pan prezes Malinowski albo pan dyrektor Grinke chcieliby uzupełnić te wypowiedzi, to jeżeli pan przewodniczący pozwoli, to oczywiście bardzo proszę o zabranie głosu.
Speaker 3
Dziękuję. Bardzo dziękuję panie dyrektorze, to zanim wielokrotnie tutaj wspomniany I też chwalony za ciężką pracę pan prezes Malinowski, to ja tylko dopowiem, że my bardzo zabiegaliśmy o uruchomienie tej relacji z żywca I być może tu rozmija się spojrzenie władz powiatowych z, ze spojrzeniem mieszkańców, dlatego że mieszkańcy Żywiecczyzny nas o to prosili I zabiegali o to I to zadeklarowaliśmy już przy uruchomieniu w 2000 dwudziestym piątym roku, że, że będziemy zabiegać. I teraz ja mam takie relacje, które za to doceniają nas, że to zrobiliśmy. I wydaje się, że że być może tutaj jest jakaś, jakiś kontekst podróży I rozmów z województwem małopolskim w zakresie pociągów regionalnych jadących przez Suchą, no ale też dajmy wybór pasażerom. Niech pasażerowie zdecydują, co wybiorą.
Ale bardzo serdecznie panie dyrektorze dziękuję. Panie prezesie, zwracam się do pana prezesa Janusza Malinowskiego. Bardzo proszę
Janusz Malinowski
o zabranie głosu. Panie przewodniczący, szanowni państwo. Pan dyrektor Szymański myślę, że bardzo konkretnie I bardzo kompetentnie odpowiedział na te wszystkie pytania. Niewiele miejsca tutaj dla mnie zostało. Odnośnie konkurencji z przewozami regionalnymi.
My bardzo dokładnie monitorujemy odcinki podróżowania pasażerów IIW zasadzie to zjawisko jest marginalne. Ja bym chciał powiedzieć, że PKP Intercity corocznie w stosunku do umowy zmniejsza zapotrzebowanie na rekompensatę, czyli na środki z budżetu państwa, a w drugą stronę corocznie zwiększa ofertę. Oferta jest o ponad 22 procent większa w stosunku do umowy ramowej z aneksem. To pokazuje, że jak poprawiła się efektywność. Dlatego też nie mamy, nie pracujemy I nie mamy w planie korekty cennika, czyli podwyżki cen biletów.
Janusz Malinowski
Wykonywać. Odnośnie północnego podkarpacia, to pan dyrektor Szymański chyba powiedział wszystko. Ja tylko dodam, że 2 pary połączeń w nowym rozkładzie jazdy Zamojszczyzny, Przedstawową, Walę, Tarnobrzeg, Mielec pojadą do Krakowa. Pojedzie też dodatkowe połączenie Zamojszczyzny do Warszawy. Ja...
Wiemy, że węzeł katowicki jest w bardzo głębokiej przebudowie, modernizacji I my nie chcemy skazywać pasażerów, żeby tych jadących do Krakowa, żeby jechali dużo dłużej, bo w tej chwili jest taka sytuacja, że pasażer, który jedzie z przesiadką do Wrocławia w Krakowie, jedzie o godzinie krócej, więc nie karajmy pasażerów dłuższą podróżą. Co jest najbardziej potrzebne? W tej chwili najbardziej potrzebna jest zwiększenie podaży miejsc. Wszyscy to widzimy, że pociągi są pełne, pasażerowie wracają na kolej. To chyba też wskazuje, że ta kolej funkcjonuje całkiem nieźle.
Zawarte kontrakty przez PKP Intercity, a mamy podpisane umowy na ponad 20000000000 złotych. Wagony, pociągi budują się w Poznaniu, w Chorzowie, w Nowym Sączu, w Bykdoszcze. My w perspektywie do trzydziestego, trzydziestego drugiego roku, w ramach tych podpisanych kontraktów zwiększymy podaż miejsc o 100 procent. PKP Intercity będzie zabezpieczona na 2, na 2, na 2 najbliższe dekady. Myślę, że jeszcze tylko 1 puenta.
Potrafimy się porozumieć zarówno z Małopolską, ze Śląskiem, z Pomorzem, z przewoźnikami. Wchodzimy w bardzo głębokie honorowanie, udostępnianie swoich pociągów, żeby ta oferta mogła być jak najbardziej komplementarna. I też tym samorządom wojewódzkim bardzo, bardzo dziękuję. Dziękuję.
Speaker 3
Bardzo serdecznie dziękuję panie prezesie, zwłaszcza za deklarację, że pomimo tu różnych utyskiwań ceny biletów nie wzrosną. To jest bardzo ważna I dobra informacja dla pasażerów. I bardzo proszę PKP PLK.
Krzysztof Grünke
Panie przewodniczący, że nie ma co tu dodawać, bo o szczegółach to trzeba by się odnosić też pisemnie I dokładnie to sprawdzić. Ja tylko przypomnę, że też tak jak I tu pan dyrektor Szymański wspomniał, są pewne elementy w zakresie skomunikowań, które należałoby eskalować czy też ukierunkować do właściwych marszałków województw. Z racji tego, że to tak jak I wspomniałem też w swojej prezentacji, też oni jako organizatorzy przewozów w regionach są odpowiedzialni za te przewozy I też ustalają pewne priorytety I założenia, które pociągi ze sobą mają być skomunikowane. Tak tylko pobieżnie sprawdzając ten 1 przypadek w Pstrzewa I Chojnic, to rzeczywiście w tym rozkładzie jazdy tego skomunikowania nie było nawiązanego, więc rzeczywiście tego nie ma. Natomiast w nowym rocznym rozkładzie jazdy już widziałem, że są przesunięte te pociągi I już przewoźnicy te skomunikowanie założyli I będzie można to pilnować, więc widzę, że jakieś tam też wnioski zostały wyciągnięte, ale to tak jak mówię, dużo zależy od priorytetów I warunków, jakie jakie są określane na szczeblu województw.
Dziękuję bardzo.
Speaker 3
Bardzo dziękuję. Jeszcze na szybko sprawdziłem te połączenia dotyczące Żywca I Krakowa. I tu rzeczywiście jest tak, że przez Bielsko-Białą to będzie półtorej godziny, przez Suchą Beskidzką 2 godziny, przy czym to są 2 różne trasy mające zapewnić komunikację w innym regionie, więc myślę, że po prostu pasażerowie tutaj zdecydują. I tu I tu pewnie będzie zainteresowanie. Natomiast ważne jest to, że mieszkańcy Żywiecczyzny po wielu, wielu latach wreszcie zapewniamy mieszkańcom Żywiecczyzny konkretne, dobre połączenia, takie, które no przenoszą kolej z takiego dwudziestego wieku w wiek 21., czyli dobrych, wygodnych połączeń z wyborem.
Także też za to bardzo serdecznie dziękuję. Zarówno PKP Intercity, jak I PolRegio, bo, bo Pol Regio będzie jeździło jakby w tę drugą stronę, komunikując drugą część Żywiecczyzny. Także myślę, że to się będzie wzajemnie uzupełniało. Szanowni państwo, bardzo serdecznie dziękuję. Zamykam dyskusję.
Na tym wyczerpaliśmy porządek dzienny posiedzenia komisji. Serdecznie dziękuję wszystkim państwu za udział, panią posłankom, panią posłom, panu dyrektorowi, panu prezesowi, panu dyrektorowi, naszym gościom reprezentującym samorząd oraz stronę związkową. Dziękuję naszemu sekretariatowi, a przypominam członkom Komisji Infrastruktury, że widzimy się o godzinie osiemnastej na kolejnym naszym posiedzeniu. Bardzo serdecznie dziękuję. Zamykam posiedzenie Komisji Infrastruktury.
Informuję, że protokół posiedzenia z załączonym pełnym zapisem przebiegu będzie wyłożony do wglądu w sekretariacie komisji, w kancelarii Sejmu. Dobrego popołudnia.