Podkomisja stała do spraw kształcenia Polaków mieszkających za granicą (LPG)
23 October 2026
Contents updated at 02:17
Legend
Transcript markers
- text Sentence being played
- text Search result
- text Intervention cited by the link you opened
Click a sentence to play the video from that moment. Select text to quote it with the speaker, timestamp and link.
More options
Podkomisja stała do spraw kształcenia Polaków mieszkających za granicą (LPG) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Follow its sittings00:09 - 00:44
Speaker 7
Otwieram posiedzenie podkomisji stałej do spraw kształcenia Polaków mieszkających za granicą. Witam, zapraszam gości z głównie Ministerstwa Spraw Zagranicznych z Departamentu Współpracy z Polakami, z Polonią I Polakami za granicą oraz Departamentu Dyplomcji Kulturalnej I promocji Polski. A porządek dzienny to jest informacja m z na temat funkcjonowania instytutów polskich za granicą. To by było na tyle. O, dostałam tutaj notatkę, ale jeszcze nie zdążyłam jej przeczytać.
00:44 - 01:25
Speaker 4
Ja bym chciała porozmawiać na tematy instytutów polskich. W jakim, w jakim zakresie, w jaki sposób moglibyśmy pomóc, jeśli chodzi o przeprowadzanie egzaminów, certyfikacji języka polskiego, znajomości języka polskiego. Czy są miejsca, czy są luki, które sprawiają trudność dla instytutów, ażeby przeprowadzały takie certyfikaty, jaka jest ich... Czy w ogóle w jakichś miejscach, może w jakichś instytutach są już prowadzone te egzaminy, czy są prowadzone kursy. Troszeczkę nadzoru jak British Council.
Dziękuję.
01:33 - 03:32
Speaker 3
Joanna Stachra, Departament Dyplomacji Kulturalnej I Promocji Polski. Tu jest kilka elementów. Pani poseł poruszyła rzeczywiście kilka bardzo ważnych kwestii związanych z zarówno z uczeniem języka polskiego, jak I z egzaminami. Więc może najpierw o uczeniu języka polskiego. Rzeczywiście pewna liczba instytutów takie kursy prowadzi.
Oni je prowadzą w bardzo różny sposób, często korzystając na przykład z lektorów języka polskiego skierowanych do miejscowych uniwersytetów przez Narodową Agencję Wymiany Akademickiej, czy też przez nauczycieli, czy korzystają też z usług nauczycieli języka polskiego, którzy uczą, którzy są skierowani przez Instytut Rozwoju Języka, nie przez Orpę, bo to Orpę kieruje, prawda? Tak. I tutaj jest, mam kilka kilka przykładów tych instytutów. Częściowo prowadzą kursy stacjonarnie, częściowo w trybie hybrydowym, częściowo online. To jest Praga, Bukaresz, Tybilisi, Mińsk, Kijów, Wilno, Madryt, Telawiw, Budapeszt, Bratysława, Wiedeń, Rzym.
I prowadzą je w bardzo różny sposób. To znaczy, ponieważ obecna ustawa o finansach publicznych, a konkretnie jej artykuł 163., uniemożliwia zachowanie przez instytuty polskie wpłat od uczestników kursów na pokrycie kosztów prowadzenia tych kursów, to w niektórych instytutach one są po prostu finansowane ze środków budżetowych, z tych, które instytuty dostają od nas, od naszego departamentu, od MSZ-u na
03:32 - 03:45
Speaker 4
działalność. Jeszcze chciałem tylko doprecyzować. Czyli instytut nie może otrzymać żadnych zewnętrznych środków od osób, które chciałyby uczestniczyć w takich kursach?
03:46 - 05:45
Speaker 3
Może te środki otrzymać, ale musi je odprowadzić od razu na skarb państwa, na dochody skarbu państwa. Czyli jest jakby tylko takim przekaźnikiem tych środków pomiędzy osobami, które wniosą opłaty za kursy, a właśnie skarbem państwa, ministerstwem finansów. Czyli faktycznie te środki musimy z własnego budżetu przekazać? Musi praktycznie te środki, które pobiera od kursu, od kursantów ze swojego własnego budżetu przeznaczyć na ten kurs. Bo środki od kursantów idą do budżetu państwa.
To są środki na wynagrodzenia lektorów, na zapewnienie sali. Trzeba też pamiętać o tym, że niektóre instytuty polskie mają siedziby, w których mają warunki do, do prowadzenia kursów języka polskiego, bo, bo mają po prostu cały budynek I na przykład bibliotekę, w której te kursy mogą się odbywać. Ale I takim przykładem jest, nie wiem, Bratysława, która ma właśnie bibliotekę, czy Budapesz, to one mają duże budynki z infrastrukturą. Ale są też instytuty, które mają po prostu biura, tak jak na przykład instytut w Madrycie czy instytut w Tel Awiwie. No powiedzmy w Tel Awiwie to ze względu na sytuację polityczną też w tym momencie pewnie kursy nie byłyby stacjonarnie prowadzone, ale, ale kiedyś były, tak.
Więc w tych instytuty często muszą po prostu wynajmować przestrzeń na zewnątrz w jakiejś partnerskiej instytucji. Te instytuty, które nie mają swoich siedzib rozbudowanych, tylko biura. I środki na to, gdyby nie musiały być zwrócone do budżetu państwa, mogłyby zostać przeznaczone na to te wpłaty od uczestników. Czyli jakby instytut nie miałby z tego żadnego dochodu, ale nie musiałby też ze swojego budżetu dokładać pieniędzy. Po prostu te kursy by się samofinansowały.