Komisja Polityki Społecznej i Rodziny (PSR) Komisja Spraw Zagranicznych (SZA)

3 September 2026

Komisja Polityki Społecznej i Rodziny (PSR) Komisja Spraw Zagranicznych (SZA) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

02:08 - 03:10
Speaker 4
Szanowni państwo, dzień dobry.  Proszę o zajęcie miejsc, wyciszenie rozmów.  No właśnie.  Szanowni państwo, zaczynamy, rozpoczynamy wspólne posiedzenie komisji, posiedzenie Komisji Polityki Społecznej I Rodziny oraz Komisji Spraw Zagranicznych.  Otwieram wspólne posiedzenie. 
03:10 - 04:17
Speaker 1
Witam zebranych, stwierdzam kworum.  Porządek dzisiejszy, dzisiejszego posiedzenia został państwu doręczony.  Jest to 1.  Czytanie rządowego projektu ustawy o ratyfikacji umowy między Rzeczpospolitą Polską a Japonią o zabezpieczeniu społecznym podpisanej w Tokio w dniu piętnastym kwietnia tego roku, druk numer 2810.  Jeżeli nie ma sprzeciwu, przechodzimy do jego realizacji. 

Szanowni Państwo, Marszałek Sejmu w dniu piętnastego lipca tego roku skierował do połączonych komisji projekt ustawy z druku numer 2810 do pierwszego czytania.  Przypominam, że 1.  Czytanie obejmuje wystąpienie wnioskodawcy oraz ogólną dyskusję na temat założeń projektu.  Proszę za, proszę zatem pana ministra Sebastiana Gajewskiego, którego serdecznie też witam.  Witam też serdecznie przecież szanownych państwa posłów, posłanki, ale też pana, oczywiście pana posło, pana ministra Sebastiana Gajowskiego wraz ze współpracownikami. 

Witam na komisji I proszę o zabranie głosu I przedstawienie projektu.  Dziękuję. 
04:18 - 07:50
Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej | Rada Ministrów — Rada Ministrów Donalda Tuska (2023)
Sebastian Gajewski
Szanowna Pani przewodnicząca, wysokie komisje.  Mam przyjemność przedstawić projekt ustawy o ratyfikacji umowy między Rzecząpospolitą Polską a Japonią o zabezpieczeniu społecznym.  Jest to umowa, która podlega ratyfikacji za zgodą wyrażoną ustawie, ponieważ umowa ta dotyczy wolności I praw człowieka określonych w konstytucji, w szczególności prawa do zabezpieczenia społecznego, które jest zadeklarowane w artykule sześćdziesiątym siódmym konstytucji.  Umowa ta ustanawia między Polską a Japonią mechanizm koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.  Polska ma takie mechanizmy ustanowione z czterdziestoma siedmioma państwami, Japonia będzie czterdziestym ósmym państwem. 

Mechanizmy te tytułem przypomnienia wynikają albo z prawa Unii Europejskiej, czyli z koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, które obejmują państwa członkowskie Unii Europejskiej, inne państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Szwajcarię, a także z mechanizmów ustanowionych mechanizmami, umowami dwustronnymi, czyli mówimy tutaj o koordynacji bilateralnej.  Ta umowa między Polską a Japonią ustanawia taki mechanizm w ramach koordynacji bilateralnej.  Podkreślenia wymaga, że ta, że umowa dwustronna w dziedzinie zabezpieczenia społecznego zawierana między, zawarta między Polską a Japonią ma umucharakter umowy w dziedzinie zabezpieczenia społecznego.  Nie jest to więc umowa migracyjna I nie wiąże się z przyznawaniem dostępu do terytorium Rzeczypospolitej Polskiej komukolwiek.  Nie jest to również umowa pracownicza, czyli nie wiąże się z przyznawaniem prawa do dostępu do rynku pracy komukolwiek. 

Umowa dwustronna w dziedzinie zabezpieczenia społecznego między Polską a Japonią jest typową w dziedzinie społecznego I jako taka realizuje 3 zasadnicze funkcje.  1.  Funkcja to funkcja społeczna, czyli chodzi tutaj o wzmocnienie więzi międzyludzkich między Polską a Japonią.  I po prostu o rozwiązanie codziennych problemów ludzi, którzy związali swoje życie z tymi krajami.  Przypomnę, że z Japonii mieszka około trzech 1000 obywateli polskich. 

Ta japońska Polonia są to głównie osoby pracujące w biznesie, często na wysokich stanowiskach, w nauce, w kulturze, ale także małżeństwa mieszane.  Środowisko Polonii japońskiej zgłaszało już wielu lat potrzebę zawarcia takiej umowy.  Ja osobiście odbywałem spotkania z przedstawicielami japońskiej Polonii.  W trakcie tych wszystkich z tych spotkań wskazywano na potrzebę zawarcia tej umowy.  Wynika to w dużej mierze ze specyfiki polonii japońskiej, to znaczy ze względu na to, są to, bardzo dużo osób pracuje w biznesie, często na wysokich stanowiskach międzynarodowych, korporacjach. 

Są to osoby, które rozważają perspektywę powrotu do Polski, w związku z czym umowa, która ustanawia takie mechanizmy, na przykład sumowania okresów, jest po prostu czymś przez nich pożądanym.  Jednocześnie około sześciuset obywateli Japonii mieszka I pracuje w Polsce.  Są to głównie, są są to w dużej mierze osoby zajmu zajmujące stanowiska kierownicze, kadra specjaliści, technicy, osoby, które po prostu pracują w firmach japońskich, inwestujących w Polsce.  No I w tym sensie dla nich również ta umowa jest dobrym rozwiązaniem.  Wskazać należy, że zarówno liczba Japończyków w Polsce, I Polaków w Japonii ona odnotowuje tendencję wzrostową. 

W ramach tej funkcji społecznej ta umowa dwustronna oparta jest na takich trzech zasadach.  Po 1.  Gwarantuje ona zasadę eksportu świadczenia, znaczy zakłada, że wszystkie świadczenia z jednego państwa wypłacane są do drugiego państwa, a miejsce zamieszkania w jednym z dwóch państw nie może wpłynąć na uchylenie, wstrzymanie czy zawieszenie prawa do świadczenia.  Po 2.  Zasada sumowania okresów, ona pozwala sumować okresy przebyte w obu państwach, w Polsce I Japonii, po to, w takim niezbędnym zakresie, aby nabyć prawo do świadczeń. 

07:50 - 09:59

Sebastian Gajewski

Z polskiego punktu widzenia może się to okazać szczególnie użyteczne w przypadku prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ale także prawa do emerytury w kwocie w minimalnej, kwocie gwarantowanej. Wreszcie zasada równego traktowania, która zakłada, że osoby, które podlegały ustawodawstwu jednemu, jednego z dwóch państw, w każdym z tych państw muszą być traktowane na równi z jego obywatelami. Drugą funkcją tej umowy, podobnie jak w pozostałych umowach w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, jest funkcja gospodarcza, czyli po prostu tworzenie warunków do wzmocnienia współpracy gospodarczej między oboma państwami, w tym wypadku między Polską a Japonią. Chodzi tutaj głównie o ułatwianie inwestycji. W trakcie negocjacji tej umowy oraz w kontaktach polsko-japońskich, które towarzyszyły zarówno negocjacjom, jak I samemu procesowi zawarcia, tej umowy.

Obie strony bardzo mocno zwracały uwagę na nadzieje, które wiążą z tą umową, jeżeli chodzi o jej funkcję gospodarczą. Wskazać należy, że w ostatnich latach wymiana handlowa między Polską a Japonią z roku na rok rośnie, w tej chwili przekracza już 7000000000 dolarów rocznie. To jest dużo, ale z polskiej perspektywy I z japońskiej perspektywy głównie istotne jest to, że rosną inwestycje japońskie w Polsce. W tej chwili działa w Polsce około 300 firm z kapitałem japońskim, a Japonia jest trzecim największym pozaeuropejskim inwestorem w Polsce. Są to głównie branża...

Mowa tu głównie o branży motoryzacyjnej, elektromobilność, branży farmaceutycznej czy branży spożywczej. Tych inwestycji jest naprawdę dużo I one wiążą się z tworzeniem pokaźnej liczby miejsc pracy. Z tych powodów, biorąc pod uwagę też specyfikę japońskich inwestycji, które sprowadzają się do tego, że jeżeli japońska firma inwestuje w danym kraju, to wysyła kadrę kierowniczą, specjalistyczną I techniczną z Japonii, ta umowa może przyczynić się do wzmocnienia współpracy gospodarczej, ale po prostu także do zwiększenia wolumenu inwestycji japońskich w Polsce. W tym kontekście szczególne znaczenie ma zasada jednego ustawodawstwa, która eliminuje ryzyko podwójnego oskładkowania, zatem obniża możliwy koszt inwestycji japońskich w Polsce, polskich I Japonii także, a także zasady delegowania pracowników, które pozwalają na sumarycznie na 8 lat, co do zasady

10:00 - 13:10

Sebastian Gajewski

Z możliwością przedłużenia o 3, wysyłać pracownika na przykład z firmy japońskiej do Polski po to, żeby w tej firmie pracował bez wchodzenia do Polskiego systemu ubezpieczeń społecznych z zachowaniem podlegania ustawodawstwu japońskiemu, co jest zarówno korzystne dla firm inwestujących w Polsce, jak I dla tych osób, bo one po prostu pozostają w systemie japońskim. A biorąc pod uwagę, że 41 procent Japończyków pracujących w Polsce ma zezwolenia typu c, to znaczy zezwolenia na wykonywanie pracy u pracodawcy zagranicznego, delegującego tego pracownika do Polski. Widać, że ta zasada może znaleźć dosyć istotne zastosowanie I ma swój wymiar ekonomiczny. Wreszcie 3. Funkcja tej umowy to funkcja polityczna.

No mówimy taka umowa, podobnie jak inne umowy międzynarodowe, jest zawierana między przyjaciółmi, między państwami, które mają dobre relacje, a my jesteśmy w okresie, gdzie nie tylko relacje między Polską a Ponią są dobre, ale z roku na rok się zacieśniają. Od 2000 piętnastego roku mamy zawarte partnerstwo strategiczne. W dwóch planach działania, które służą wykonaniu tego partnerstwa strategicznego, została zapisana właśnie, zostało zapisane zawarcie tej umowy w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, w związku z czym możemy powiedzieć, że ta umowa służy wykonaniu partnerstwa strategicznego. Tym dobrym stosunkom towarzyszą też wzajemne wizyty wysokiego szczebla. W tym roku pan premier Donald Tusk był w Tokio.

W 2000 dwudziestym piątym roku odbyły się wizyty wicepremierów Sikorskiego I Gawkowskiego w Tokio. W poprzednich latach w Polsce obecny był premier Japonii Fumiokishida oraz minister spraw zagranicznych Myoko Kamikawa. Jeśli chodzi o te relacje polsko-japońskie I to jak ta umowa się w nie wpisuje, warto zwrócić uwagę, że mamy bazę traktatową z Japonią dosyć przyzwoitą, to jest 8 umów, ta umowa jest 9., a dziesiątą umowę negocjujemy. Umowa ta ma dosyć typowy charakter, jeśli chodzi o umowy w dziedzinie zabezpieczenia społecznego. Ona obejmuje wszystkie osoby, które podlegały ustawodawstwu jednej ze stron, więc nie jest to umowa, umowa oparta o obywatelstwo, o obywatelstwo, jeśli chodzi o zakres przedmiotowy, czyli świadczenia, którymi ona, które ona obejmuje ze strony polskiej, to są emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy, renty rodzinne, renty wypadkowe, jednorazowe odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy, a także zasiłki pogrzebowe.

Po stronie japońskiej ze względu na specyfikę systemu japońskiego ten katalog świadczeń jest nieco węższy. Są to emerytura, jest to emerytura, renta narodowa, czyli takie podstawowe świadczenia emerytalno-rentowe. Umowa ta jest oparta o typowe, właściwe dla koordynacji systemu zabezpieczenia społecznego zasady. Ja już część z tych zasad wymieniłem, jak zasada równego traktowania, eksportu świadczenia, sumowania okresów ubezpieczenia, jednego ustawodawca czy wzajemnej pomocy. Przy umowach w dziedzinie zabezpieczenia społecznego zawsze powstaje pytanie, po, powstaje pytanie o koszty.

Te koszty szacujemy dla Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz funduszy, którymi zarządza kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego na poziom około trzech I pół miliona złotych, czyli są to koszty z punktu widzenia wydatków funduszu ubezpieczeń społecznych, bo to jest ponad 500000000000 złotych, bagatelne. Bardzo proszę wysokie komisje o przyjęcie tego projektu ustawy. Bardzo dziękuję I jak zawsze jestem do z moimi współpracownikami, jeśli chodzi o państwa pytania. Dziękuję.

13:11 - 13:37

Speaker 1

Dziękuję bardzo panie ministrze. W tym miejscu chciałam też przywitać pana ministra Bartoszewskiego, Ministra Spraw Zagranicznych, który do nas w tej chwili, czy chwilę temu dołączył. Również przedstawicieli ministerstwa, którzy są z nami na sali. Tak, otwieram dyskusję ogólną, tak, tak, a właściwie przepraszam, daję też, oddaję też panu ministrowi spraw zagranicznych głos, proszę bardzo.

13:38 - 16:25

Władysław Bartoszewski

Dziękuję bardzo pani przewodnicząca, wysokie komisje. Chciałem po 1. Podziękować bardzo panu ministrowi Gajskiemu za jak zwykle pełne, kompleksowe I wszystko obejmujące sprawozdanie, projektu projektu ustawy. Chciałem tylko dodać, że od kwietnia nasze stosunki między Polską a Japonią zostały podniesione do poziomu wszechstronnego partnerstwa strategicznego. Był to sukces wizyty pana premiera Tuska w Japonii.

Po 2., że jeśli chodzi o liczbę osób, bo może tego nie usłyszałem, bo mnie nie było na początku, że jeśli chodzi o liczbę osób, to istnieje tutaj pewna dysproporcja, ponieważ tą umową byłoby objęte około trzech 1000 Polaków, którzy mieszkają w Japonii. Japończycy to liczą, że nas ich jest mniej, ale to dlatego, że jak ktoś ma podwójne obywatelstwo, to on wtedy się nie nie wlicza. No ale my liczymy, że jest około trzech 1000, a jeśli chodzi o Japończyków, to w tej chwili jest ich pięciuset czternastu I ta liczba jest taka sama jak rok wcześniej, ale w nawet 5, 6 lat temu to było mniej więcej 400 kilkadziesiąt do pięciuset I jest stabilna. Natomiast to, podkreślił pan minister, ja chciałbym tylko dodać, że my tutaj mamy bardzo wysoko kwalifikowanych pracowników I którzy reprezentują największe firmy japońskie, największe firmy światowe. Po udanej wizycie stowarzyszenia przemysłowców japońskich Kaidan Ren, która przyjechała półtora roku temu do Polski, zaskutkowało to tym, że jednym z inwestorów w Polsce stało się Hitachi, kto jest ogromnym koncernem, a drugim koncernem, który w tej chwili dyskutuje o inwestycjach I produkcji w Polsce, Mitsubishi.

No więc my tutaj przyciągamy w tej chwili liderów światowych pochodzących z Japonii. I taka umowa, do której wprowadzenie w... Znaczy umowy o zabezpieczeniu społecznym oraz porozumienia administracyjnego, zobowiązał się pan premier, pani premier Tacaichi, jest dla nas jak najbardziej korzystna, bo w tworzy lepsze warunki do inwestycji japońskiej w Polsce. A to... A Japończycy już są trzecim największym pozaeuropejskim inwestorem Polsce, poza Koreą I Centranami Zjednoczonymi, ale chcemy, żeby 10:10 poziom inwestycji wzrastał.

Dlatego również w imieniu MSZ-u uprzejmie proszę wysokie komisje o poparcie, poparcie tej umowy.

16:27 - 16:38

Speaker 1

Dziękuję bardzo panie ministrze. I tak jak mówiłam, otwieram dyskusję ogólną. Do głosu zgłosiły się pani posłanka Czechach I pani posłanka Kulpa. Proszę pani Czechach.

16:39 - 17:46

Lidia Czechak

Ja mam tylko pytanie, czy Polska, czy Japonia była inicjatorem, ponieważ jestem w tym zespole polsko-epańskim, więc tak z ciekawości pytam. I mam też pytanie do pana ministra, bo omawialiśmy nie tak dawno umowę z Albanią. Widzę, że pan uzasadnia bardzo podobnie, tylko zmienił się kraj, troszeczkę liczby. Czy są jakieś, czy Japonia na przykład wynegocjowała jakiekolwiek inne zmiany niż te, które przerabialiśmy na ostatnim posiedzeniu wtedy komisji, jak renegocjowaliśmy, jeżeli chodzi o Albanię. Czy każdy kraj ma tutaj jakieś możliwości jeszcze negocjacyjne dotyczące tej umowy, które są bardziej dla niego korzystna.

Ogólnie to jestem za tym oczywiście, żeby wspierać. Sama wraz z zespołem byłam w zakładzie dużym produkcyjnym pod Łodzią, którzy właśnie, w którym właśnie pracowali Japończycy, którzy ściągali jakby całe rodziny na te kontrakty I życzyliśmy im, żeby właśnie to wszystko się rozwijało, bo powiem szczerze, że tam poziom wynagrodzenia też również naszych obywateli jest dość wysoki, jeżeli chodzi o średnie wynagrodzenia, więc dobrze, że doceniają również tutaj nasze kadry I fajnie jakby tutaj udało się jak najwięcej ściągnąć tutaj tak, że Pani Mistrze, czy mamy kciuki również za tą Micubisznik, bo czytałam niedawno właśnie, że planują.

17:48 - 17:50

Speaker 5

Dziękuję bardzo. Pani poseł Kulpa.

17:51 - 20:11

Wioletta Kulpa

Dziękuję bardzo. Pani przewodnicząca, szanowni panowie ministrowie. Ja mam takie pytania techniczne związane z tą umową, która została sformułowana. Dlaczego Polska zgodziła się na umowę, w której zakres zabezpieczenia społecznego, słyszałam tutaj pana uzasadnienia a propos ZUS-u, który wypłata świadczeń nie jest adekwatna do systemu ubezpieczeń społecznych czy też emerytalno-rentowych, naliczanych składek tego, który jest w Japonii. Natomiast istnieje szereg zapisów, które jakby są z tego wyłączone.

Mam na myśli przede wszystkim wypadki przy pracy I choroby zawodowe. Jaką ochronę będzie miał polski pracownik, który ulegnie wypadkowi podczas pracy między innymi w Japonii? Artykuł 17., Polska zobowiązała się uznać fakty zaistniałe w Japonii, tak jakby nastąpiły w Polsce. Na przykład zatrudnienie, dochód, działalność gospodarcza, wypadek czy śmierć. Japonia analogicznie tego niestety nie przyjęła, nie zastosowała.

I jak ZUS będzie wówczas weryfikował fakty I zdarzenia mające miejsce w Japonii? Później, Japonia nie zgodziła się również na bardziej szczegółowe regulacje odpowiadające standardom unijnym I to zostało zapisane I bodajże jest to też w treści uzasadnienia. Artykuł 23, ustęp 3, litera I, chodzi o naruszenie danych osobowych. Umowa nie ustanawia twardego obowiązku tej ochrony danych osobowych, czyli poinformowanie drugiego państwa. Rząd zgodził się natomiast na przekazywanie danych do Japonii, Natomiast podobno nie zaakceptowano naszych zapisów w zakresie ochrony danych osobowych w, w ramach tego porozumienia po stronie Japonii.

I proszę mi powiedzieć, czy Urząd Ochrony Danych Osobowych analizował w związku z tym ten artykuł 23 porozumienia, czy odpowiada to polskim przepisom prawa I ochronie naszych danych osobowych w myśl artykułu 46 ustawy o ochronie danych osobowych. I jeszcze mam 1 pytanie,

Artykuł 14, ustęp 4 tegoż porozumienia. Skoro mówimy o równym traktowaniu, to czemu pozostawiamy uprawnienia wyłącznie dla obywateli Japonii?

20:14 - 20:22

Speaker 1

Dziękuję. Czy są jeszcze jakieś pytania z sali? Nie ma. W takim razie proszę pana ministra o odpowiedź.

20:22 - 29:38

Sebastian Gajewski

Bardzo dziękuję. Pani przewodnicząca, wysokie komisje. Bardzo dziękuję za wszystkie pytania, które obie pani posłanki zadały. Po 1., jeśli chodzi o pytanie pani poseł Lilii Czechak dotyczące tego, które z państwa wystąpiło z inicjatywą zawarcia tej umowy, to wystąpiła w 2000 trzynastym roku Rzeczpospolita Polska I te negocjacje toczyły się z naszej inicjatywy. Pierwotnie było tak, że Japonia nie była zainteresowana podjęciem tych negocjacji.

To się później z, to się później zmieniło. W tej chwili mimo tego, że ta mamy pewną nierównowagę, jeżeli chodzi o liczbę obywateli jednego państwa w drugim państwie, to znaczy więcej Polaków mieszka w Japonii niż Japończyków w Polsce, to wydaje się, że umowa jest w takim samym stopniu korzystna dla obu stron, bo wprawdzie naszych obywateli jest więcej, ale z drugiej strony inwestycji japońskich w Polsce, które ta umowa ułatwia, jest znacznie więcej niż polskich w Japonii. Jeżeli chodzi, jeżeli chodzi o projekt, o te różnice między umową polsko-japońską, umową polsko-albańską czy innymi umowami dziedzinie zabezpieczenia społecznego, to trzeba tu zwrócić uwagę na 2 rzeczy. To znaczy my staramy się jako Polska przedstawiać projekty umów do procesu negocjacji, które odpowiadają pewnemu modelowi koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, który w dużej mierze nawiązuje do podstawowych zasad koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej. Te zasady, no to jest na przykład zasada równego traktowania, sumowania okresów jednego ustawodawstwa, wzajemnej pomocy, eksportu świadczenia.

Niemniej jednak każda z tych, każda z umów dwustronnych w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, ona ma swoją specyfikę I ma różne postanowienia ze względu na to, że różne są relacje między systemami zabezpieczenia społecznego z jednej strony Polski, a z drugiej strony innego państwa. To przekłada się w praktyce na zakresy przedmiotowe tych umów, to znaczy na to, jakie świadczenia są objęte ze strony polskiej, a jakie świadczenia są objęte z drugiej strony. A najlepszym przykładem jest świadczenie pod tytułem zasiłek pogrzebowy, które występuje w Polsce I w kilku innych krajach IWIW kilku innych krajach, natomiast w większości państw takie świadczenie nie występuje, więc siłą rzeczy nie może tutaj być równowagi. Różne są systemy emerytalne, oparte są na bardzo różnych zasadach, w różny sposób są finansowane. No I z tego powodu, mimo tego, że te umowy, które zawieramy oparte są na pewnym katalogu zasad, które odpowiadają podstawą z zasadom koordynacji systemu zabezpieczenia społecznego, to sposób, I zakres realizacji tych zasad oraz sam zakres przedmiotowy, a niekiedy zakres podmiotowy tych umów, on się ze sobą różni.

Temu zresztą służy proces negocjacji tych umów, bo po to się spotykamy, żeby uz uzgodnić taki wariant, który jest możliwy do zaakceptowania dla jednej I dla drugiej strony, jest postrzegany jako korzystny. Niemniej jednak no zbudowanie takich rozwiązań, które jakoś godzą różnicę między poszczególnymi systemami, jest największym wyzwaniem w procesie negocjacji umów dwustronnych w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, w szczególności jeżeli mamy do czynienia z państwami pozaeuropejskimi. Czyli no takim wyzwaniem na pewno była Japonia w przeszłości I na przykład umowa z Australią, gdzie jest kompletnie inny system zabezpieczenia społecznego I rzeczywiście jest to, rzeczywiście jest to wyzwanie. Cieszę się, że pani poseł przywołała ten przykład z województwa łódzkiego, bo województwo łódzkie to jest to województwo, gdzie te inwestycje japońskie od lat są największe. W ostatnich ośmiu latach w województwie łódzkim mieliśmy 6 inwestycji, gdzie utworzono inwestycje japońskie, gdzie utworzono dzięki tym inwestycjom w samym województwie łódzkim ponad 900 nowych miejsc pracy I są to nowe nowe miejsca pracy.

Teraz tak, jeśli chodzi o pytania pani poseł Wioletty Kulpy, to tak po 1. Pani poseł spytała co się wydarzy, jeżeli obywatel Polski będzie pracował w Japonii I tam ulegnie wypadkowi przy pracy. Zgodnie z tą umową mamy zasadę jednego ustawodawstwa I mamy określone łączniki, które decydują o tym, które ustawodawstwo jest ustawodawstwem właściwym. Podstawową zasadą, która rozstrzyga, które ustawodawstwo jest właściwe jest zasada lex loci laboratoris, zasada miejsca pracy. Jeśli więc ten polski obywatel, który pracuje w Japonii ulegnie wypadkowi przy pracy, to ponieważ podlega on ustawodawstwu właściwemu japońskiemu, otrzyma on z tytułu wypadku świadczenia, które przysługują z systemu japońskiego.

Dlaczego? Dlatego, że mamy zasadę jednego ustawodawca, nie można podlegać dwóm. Ustawodawca jest według lex loci laboris, czyli według miejsca pracy, więc on podlega ustawodawstwu japońskiemu. Natomiast jeżeli on po wypadku, jaki wpływ będzie miała ta umowa dla takiego pracownika, jeśli on zdecyduje się po wypadku wrócić do Polski. Dzięki zasadzie eksportu świadczenia, to świadczenie zostanie wyeksportowane z Japonii do Polski I sam fakt zmiany miejsca zamieszkania nie będzie miał wpływu na uchylenie, na uchylenie, wstrzymanie, zawieszenie tego świadczenia.

Z tego powodu Japonia nie będzie mogła powiedzieć, nie mogę wypłacać ci tego świadczenia dlatego, że wyjechałeś, wyjechałeś do Polski. Jeśli chodzi o pytania dotyczące artykułu dwudziestego trzeciego, to znaczy ochrony danych osobowych I standardu ochrony danych osobowych. Po 1. Wszystkie projekty umów międzynarodowych, one podlegają procesowi uzgodnień, konsultacji I opiniowania. Oczywiście są przesyłane również do Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

Natomiast zasadą przy konstruowaniu postanowień umów międzynarodowych dotyczących ochrony danych osobowych, tego przykładem jest zarówno umowa z Japonią, jak I umowa z Albanią, jest to, że Polska jako państwo członkowskie Unii Europejskiej, który obowiązuje standard wynikający z rozporządzenia ogólnego w sprawie ochrony danych osobowych I z naszych krajowych przepisów, nie może narzucać partnerom, nie może narzucać partnerom z innych państw obowiązku przestrzegania tego sta... Tego standardu, który wynika z prawa Unii Europejskiej I z naszego prawa krajowego. Ponieważ no my w Unii Europejskiej I w Polsce przywiązujemy dużą wagę do ochrony danych osobowych, to staramy się w trakcie negocjacji zapewnić, żeby ten standard ochrony danych osobowych, który jest zadeklarowany w umowie, on w maksymalnie możliwym stopniu odpowiadał standardowi wynikającym z RODO oraz z naszej ustawy o ochronie danych osobowych. Niemniej jednak trzeba podkreślić, że nie jest w procesie negocjacji, w wielu przypadkach nie jest to możliwe do osiągnięcia, gdyż państwa te mają inne przepisy dotyczące ochrony danych, ochrony danych osobowych niż Polska. Z tego powodu wypracowaliśmy razem z Ministerstwem Spraw Zagranicznych pewien standard, to znaczy dążymy do maksymalnie, do ukształtowania go na maksymalnie możliwie wysokim poziomie, a jednocześnie badamy, czy dane państwo, dany partner zagraniczny jest partnerem wiarygodnym I jaki jest stan ochrony danych osobowych w tym państwie.

Jeżeli on jest wysoki, a w tak, tak ma to miejsce w przypadku Japonii, no przyjmujemy, że ten standard może odbiegać od tego standardu, który wynika z RODO I z naszych przepisów. Ale jeszcze raz podkreślam, nie możemy nie możemy narzucać partnerom zagranicznym z innych państw, z innych kontynentów, z innych no kultur administracyjnych, żeby przestrzegali w całości I na przestrzegali standardów ochrony danych osobowych, które obowiązują w Unii Europejskiej. Nasza ocena jest taka I nie dotyczy to tylko w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, że w praktyce mogłoby to być bardzo istotną barierą w ogóle w zawieraniu umów w bardzo różnych, w bardzo różnych obszarach, bo ten standard na poziomie światowym jest po prostu bardzo wysoki. Jeśli chodzi o zasadę, pani poseł jeszcze pytała o zasadę równego traktowania. No tak, to prawda.

W... Ta umowa międzynarodowa jest oparta na zasadzie równego traktowania, która zakłada, że osoby objęte postanowieniami tej umowy każde państwo traktuje tak samo jak swoich obywateli. Niemniej jednak w praktyce umów w dziedzinie dwustronnych, dziedzinie zabezpieczenia społecznego zdarza się wprowadzanie wyjątków, ale te wyjątki one wyłącznie referują do specyfiki, do specyfiki systemu krajowego. I to jest tak, że na przykład jest to wyłączenie, które przywołała pani poseł, ale z drugiej strony my na przykład wyłączamy możliwość, my na przykład wyłączamy świadczenia w stosunku do świadczeń w drodze wyjątku albo świadczeń specjalnych przyznanych przez premiera, bo mamy taką specyfikę I te świadczenia mają taką taką funkcję. Zawsze wyzwaniem jest spotkanie się w połowie drogi I uwzględnienie systemu zabezpieczenia społecznego.

Pani poseł jeszcze pytała o zasadę zrównania faktów I zdarzeń, jeśli I zadeklarowanie jej w odniesieniu do świadczeń emerytalno- rentowych w odniesieniu do Polski, a nie w odniesieniu do Japonii. Myśmy z moimi współpracownikami ostatnio tę zasadę intensywnie dyskutowali, to może pani dyrektor zechce rozwinąć. Tego nie wiem, ale możemy to, możemy to, możemy to sprawdzić. Tak, jeżeli chodzi, jeżeli chodzi o prze, jeżeli chodzi o zakres przedmiotowy tej umowy I podmiotowy, to mamy świadczenia zarówno z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jak I z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, a w konsekwencji mówimy o świadczeniach przysługujących z obu systemów. W związku z czym, jeżeli jakiś japończyk zgłosi się do ubezpieczenia społecznego rolników, to absolutnie jest objęty tą umową.

29:43 - 29:59

Speaker 10

Dziękuję bardzo panie ministrze. Odnosząc się do zasady równego traktowania faktów I zdarzeń, tak ona się w tej umowie polsko-japońskiej odnosi do... Ja może pozwolę sobie zacytować ten artykuł. Mają wpływ... To są takie fakty I zdarzenia, które mają wpływ na nabycie

30:00 - 30:44

Speaker 11

Kieszenie lub wysokość emerytury lub lenty. No I my tego w naszym polskim systemie takiego, takiej zasady zrównania potrzebujemy ze względu na specyfikę, o której wspomniał pan minister. Natomiast w systemie japońskim taki zapis nie był potrzebny, również ze względu na ich specyfikę. Tam jest taki charakter umów międzynarodowych, który nie przeważa nad umowami nad ustawodawstwem krajowym, czyli w systemie japońskim ważniejsze jest ustawodawstwo krajowe niż niż prawo międzynarodowe. U nas jest, jest to na odwrót, więc u nas mamy moc nadrzędną umowy międzynarodowej, w związku z tym potrzebujemy zrównania tych, tych elementów dla, dla ustalenia wysokości zawieszenia lub przyznania emerytury lub renty.

30:45 - 33:14

Speaker 1

Dziękuję. Myślę, że to jest wystarczające. Rozumiem, na tym skończyliśmy od odpowiedzi. W takim razie skończyliśmy też dyskusję. Zamykam dyskusję ogólną stwierdzam zamknięcie pierwszego czytania.

Nie zgłoszono wniosku o wysłuchanie publiczne. Przechodzimy zatem do rozpatrzenia projektu ustawy. Czy biuro legislacyjne ma jakieś uwagi natury ogólnej? Nie ma. Czy są uwagi do tytułu projektu?

Uwag nie ma. Stwierdzam, że tytuł został rozpatrzony. Przechodzimy do artykułu pierwszego. Czy są jakieś uwagi, poprawki do artykułu pierwszego? Nie ma.

Stwierdzamy, że artykuł 1. Został rozpatrzony. Przechodzimy zatem do artykułu drugiego. Czy są jakieś uwagi, poprawki do artykułu drugiego? Nie ma.

Stwierdzamy, że artykuł 2. Został rozpatrzony. To jest całość projektu ustawy. W takim razie czy jest sprzeciw przeciwko przyjęciu całości projektu ustawy? Nie ma, nie widzę.

Stwierdzam, że komisja, komisje przyjęły projekt ustawy z druku numer 2810. Pozostał nam wybór posła, posłanki, sprawozdawcy, sprawozdawczyni. Ja bym proponowała może panią przewodniczącą Joannę Frydek, która też jest wiceprzewodniczącą grupy bilateralnej. Czy jest sprzeciw przeciwko takiej kandydaturze? Sprzeciwu nie ma, nie widzę.

Stwierdzam w takim razie, że połączone komisje dokonały wyboru posłanki sprawozdawczyni. Została z nią pani przewodnicząca Joanna Frydrych. Na w takim... Dziękuję I gratuluję. Na tym wyczerpaliśmy porządek posiedzenia połączonych komisji.

Serdecznie dziękuję państwu wszystkim za udział. Dziękuję panu ministrowi, panom ministrom wraz ze współpracownikami I zamykam posiedzenie komisji. Dziękuję. Przypominam, że za 15 minut kolejne posiedzenie połączonych komisji, tym razem Komisji Polityki Społecznej I Rodziny oraz Komisji Dergulacji, ds. Deregulacji, dlatego proszę państwa członkowie, członkinie Komisji Polityki Społecznej I Rodziny o nieoddalanie się za daleko.

Dziękuję.