Komisja Zdrowia (ZDR)

5 November 2026

Komisja Zdrowia (ZDR) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

Follow its sittings
05:27 - 06:49
Speaker 1
Bardzo proszę o zajęcie miejsc, będziemy rozpoczynać pracę.  Otwieram posiedzenie Komisji Zdrowia.  Witam członków komisji I zaproszonych gości.  Stwierdzam kworum.  Porządek dzisiejszego posiedzenia przyjęty przez Prezydium Komisji przewiduje 1. 

Czytanie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o prawach pacjenta I rzeczniku praw pacjenta druk numer 2621 uzasadnia posłanka Katarzyna Maria Piekarska.  Przystępujemy do realizacji porządku dziennego.  Marszałek Sejmu w dniu siedemnastego czerwca 2000 dwudziestego szóstego roku skierował poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o prawach pacjenta I rzeczniku praw pacjenta druk numer 2621 do Komisji Zdrowia do pierwszego czytania.  Informuję, że dzisiaj wpłynęło stanowisko rządu do tego druku I jest dostępne w formie papierowej I zostało zamieszczone na iPadach.  Przystępujemy do pierwszego czytania projektu ustawy z druku numer 2621. 

Przypominam, że zgodnie z artykułem trzydziestym dziewiątym, ustęp 1.  Regulaminu Sejmu, 1.  Czytanie obejmuje uzasadnienie projektu przez wnioskodawcę, debatę w sprawie ogólnych zasad projektu oraz pytania posłów I odpowiedzi wnioskodawców.  O przedstawienie uzasadnienia do projektu ustawy proszę przedstawicielkę wnioskodawców, posłankę Katarzynę Marię Piekarską.  Bardzo proszę pani poseł. 
06:49 - 06:50
Szanowna pani przewodnicząca 
06:51 - 06:55
Speaker 1
Przepraszam, jeszcze proszę o wyciszenie rozmów.  Dziękuję, bardzo proszę. 
07:02 - 07:53
Speaker 3
Przepraszam, tylko wyciszę telefon I już, moment.  Dobra.  Szanowna pani przewodnicząca, szanowni państwo, mam zaszczyt przedstawić projekt ustawy o zmianie ustawy o prawach pacjenta I Rzeczniku Praw Pacjenta.  To jest maleńki projekt, ale wydaje mi się, mam taką głęboką nadzieję, że będziemy mogli poprzeć go ponad politycznymi podziałami, ponieważ no nie jest on kontrowersyjny.  Dotyczy on wprowadzania na oddziały paliatywne oraz oddziały hospicyjne zwierząt domowych. 
07:53 - 11:00
Speaker 4
Może to dotyczyć zwierząt, które są naszymi zwierzętami własnymi, domowymi, często po to, żeby się pożegnać z tym zwierzęciem oraz także specjalnie przygotowane zwierzęta jak te, które nam dzisiaj tutaj towarzyszą, to jest kluska I hugo, które są takimi czworonożnymi terapeutami.  I to, co trzeba podkreślić, że nie jest to żadna nowość.  Patrzę tutaj na panią profesor Alicję Chybicką, która od wielu już lat wprowadzała do tych najmłodszych pacjentów onkologicznych właśnie zwierzęta, bo chodzi też o to, aby chociaż na chwilę wprowadzić ten, aby, aby pojawił się u pacjentów ten uśmiech.  Wiemy także, że kontakt ze zwierzętami redukuje poziom stresu, obniża ciśnienie krwi, poprawia nastrój, a także zwiększa motywację do rehabilitacji.  Prawo pacjenta do kontaktu ze zwierzętami domowymi to istotny element humanizacji opieki medycznej. 

I tak jak powiedziałam, to się już dzieje, natomiast potrzebna jest regulacja, wprost regulacja, aby pacjent mógł dopominać się takiego kontaktu ze zwierzęciem.  Trzeba też pamiętać, że wszystko jest w rękach kierownika placówki I będzie się odbywało na określonych zasadach albo też odbywało się nie będzie, jeżeli nie będzie takiej możliwości albo w jakikolwiek sposób będzie to zagrażało prawom pacjenta.  Koło mnie siedzi wybitny lekarz, pan profesor Dzierżanowski, który jest specjalistą światowej sławy, specjalistą medycyny paliatywnej 

Od wielu już lat do swoich pacjentów w swojej klinice na ulicy Lindleya wprowadza właśnie, tak jak mówię, okazjonalnie to nie jest tak, że te zwierzęta tam mieszkają, to od razu już odpowiadam na potencjalne pytania.  To nie jest tak, że te zwierzęta tam mieszkają, że ktoś będzie z nimi.  Nie, to chodzi o to, żeby można było mieć kontakt ze zwierzęciem.  Pamiętajcie też państwo, że w dzisiejszych czasach, gdzie mamy do czynienia z epidemią samotności, jeśli chodzi o osoby starsze, to często ten pies jest jedyną istotą, z którą ta starsza osoba miała miała kontakt.  I dlatego przyniesienie przez opiekuna takiego zwierzęcia, takiego psa, bo głównie pewnie będzie to dotyczyło psów, choć nie tylko, poprawia, poprawia nastrój I też istotnie wpływa na na ogólne samopoczucie. 
11:01 - 11:46
Speaker 3
Inicjatywa samego projektu wyszła tak od środowiska medycznego, jak od pacjentów I inicjatorem tego projektu jest siedzący obok mnie pan profesor Dzierzanowski I bardzo bym prosiła pani przewodniczącej, aby też mógł zabrać głos, bo naprawdę mamy niewielu specjalistów, którzy właśnie w tej dziedzinie hospicyjnej, medycyny paliatywnej ma tak olbrzymie doświadczenie.  Tak jak mówię, projekt nie jest kontrowersyjny I mam nadzieję, że przyjmiemy go ponad politycznymi podziałami.  Dziękuję bardzo. 

11:46 - 11:55

Speaker 1

Bardzo dziękuję pani poseł. Jeszcze raz poproszę parlamentarzystów o wyciszenie rozmów, bo to jednak przeszkadza. I poproszę pana profesora o zabranie głosu.

12:05 - 17:53

Speaker 2

Tak. Szanowni państwo, człowiek potrzebuje miłości, to wiemy. Każdy człowiek potrzebuje życzliwości, miłości zwłaszcza wtedy, kiedy jest chory, kiedy cierpi, kiedy jest śmiertelnie chory, kiedy jest porzucony, samotny w szpitalu. My nie mamy w Polsce problemu samotności, my mamy problem epidemii samotności. Ta epidemia samotności dotyczy seniorów.

To wydaje się naturalne, bo wymierają równolatkowie, coraz mniej jest tych relacji. Ale też dotyczy to coraz młodszych osób, także dzieci, także nastolatków, którzy nie nawiązują takich relacji jak my pod trzepakiem, nie jadą na ferie do dziadka, bo mają opcję inną I spędzają swój czas z ze smartfonem czy z komputerem. I to jest smutne. I obserwujemy, że pacjenci są odwiedzani rzadko przez osoby młode, najczęściej przez swoje dzieci, które też już mają 60 często lat. Żadna tabletka nie zastąpi pełnej życzliwości ludzkiej obecności.

Ale co zrobić, kiedy nie ma tego drugiego człowieka? W wielu przypadkach to zwierzę jest jedynym członkiem rodziny albo tym najżyczliwszym. Dlatego też wydaje się ludzkie, żeby pochylić się właśnie nad pacjentami szczególnie w oddziałach medycyny paliatywnej I hospicjach stacjonarnych, ale być może tu poddaję państwu pod rozwagę, czy nie powinniśmy również pomyśleć o pacjentach w opiece długoterminowej oraz w szpitalach psychiatrycznych, gdzie te pobyty są długie, gdzie człowiek, jak to 1 z moich pacjentów powiedział, ja wiem, że mam raka, wiem, że umieram, ale ja się martwię o moje 2 koty, bo już od czterech miesięcy siedzą w domu. Sąsiad przychodzi kuwety, czyści, karmi je, ale one pewnie już zliczały przeze mnie. Ja tak za nimi tęsknię.

Pamiętam, kiedy zapytałem, a nie chciałby pan, żeby one się z panem spotkały? Chciałbym, ale przecież nie można. Mówię, a skąd nie można? W Polsce nie ma przepisów, które by zabraniały wizyt w w szpitalach. Nie ma takich przepisów, które by w ogóle regulowały tą sprawę.

Natomiast są przepisy I to wysokie rangi, jak artykuł 20. Ustawy o prawach pacjenta I rzeczniku praw pacjenta, który mówi w punkcie drugim, że każdy ma prawo do umierania w warunkach spokoju, godności. Ustawodawcy nie określili, co to są warunki spokoju, godności, ale trudno mówić o takich warunkach godności, jeżeli nie pozwolimy pożegnać się z tą najbliższą istotą. Przypomnijmy sobie czasy covidu, gdzie kiedy dziesiątki pacjentów, może setki umierały bez prawa do pożegnania ze swoją bliską osobą, rodziną nawet. To było bardzo trudne.

Proszę, ja ja mam wyjątkowy przywilej I muszę podziękować tu pani poseł Katarzynie Piekarskiej, że mój głos nie jest głosem lekarzy. Nie tylko, ale przede wszystkim pacjentów. Ale ja zrobię jako lekarz wszystko dla moich pacjentów, żeby ich cierpienie było mniejsze, żeby ich odchodzenie miało sens, było naznaczone człowieczeństwem. Człowiek jest wtedy ludzki, kiedy jest ludzki także do zwierząt. Zwierzęta też cierpią rozterkę.

Tutaj mówiąc o tej inicjatywie, to muszę powiedzieć, że te wizyty, które się odbywają w mojej klinice, nie są bezwarunkowe. To nie jest tak, że każde zwierzę sobie wejdzie dowolnie długo. Jest oprócz praw pacjenta do kontaktu ze zwierzęciem towarzyszącym, które wisi przy wejściu z siedmioma punktami preambułą, jest także instrukcja. Otóż bez takich instrukcji, bez jasnych przepisów wydanych przez kierownika placówki, nie ma mowy o takich wizytach. Zwierzę musi być czyste, musi być zaszczepione.

Jeżeli piesek, to musi być wyprowadzony przed wizytą, czyste łapki, w ogóle musi być czysty. Poza tym nie może być wizyt w mojej klinice więcej niż jednego zwierzęcia, bo przecież nie wiemy, jak one się zachowają. Zwierzęta nie mogą wchodzić do łóżka. Jeżeli piesek taki czy kotek wejdzie do łóżka, no to zadbamy o to, żeby dodatkowe prześcieradło było, bo inaczej trzeba by było cały pościel zmieniać. To oczywiste.

Chcę państwu jeszcze tylko powiedzieć jedną rzecz. Kiedy w ubiegłym roku media dowiedziały się o tej karcie praw pacjenta do kontaktu ze zwierzętami towarzyszącymi I rzeczywiście miałem najazd w klinice licznych mediów, mass mediów, to na 2. Dzień od relacji telewizyjnej otrzymałem wiadomość z gratulacjami od Głównego Inspektora Sanitarnego, który gratulował tej, cytuję, wspaniałej inicjatywy, ponieważ nie ma zagrożenia sanitarnego. To nie istnieje. Mamy zalecenia zresztą towarzystwa amerykańskiego.

Doskonale wiemy, jakie są ryzyka I wiemy, jak tym zarządzić. Wystarczy, że będą jasne instrukcje dla kierowników placówek, jak te przepisy powinny wyglądać. Odbyło się spotkanie u w siedzibie Rzecznika Praw Pacjentów I z udziałem przedstawicieli Głównego Inspektora Sanitarnego, gdzie przedstawiciele Głównego Inspektora Sanitarnego zobowiązali się do napisania takich przepisów, takich instrukcji, która by pomogła określić przepisy w konkretnych placówkach. Więc myślę, że nie jest to w żadnym, w żadnej mierze kontrowersyjne. Dziękuję państwu.

17:54 - 18:05

Speaker 1

Bardzo dziękuję. Czy Ministerstwo Zdrowia albo Rzecznik Praw Pacjenta chcieliby zabrać głos, ktoś z państwa przed debatą? Bardzo proszę, pani minister Kęcka.

18:08 - 18:13

Speaker 2

Przepraszam, rzecznik pacjentów objętych opieką paliatywną, pani Aleksandra Rudnicka. Ja

18:15 - 18:20

Speaker 1

pytałam teraz tutaj Rzecznika Praw Pacjenta pana ministra Chmielowca. Bardzo proszę pani minister Kęcka.

18:22 - 19:22

Katarzyna Kęcka

Bardzo dziękuję pani przewodnicząca, szanowni państwo, jak państwo wiecie, bo dotarło stanowisko rządu w tym zakresie, Ministerstwo Zdrowia I rząd bardzo pozytywnie oceniają kierunek zmian przewidzianych poselskim projekcie. Ja kilka miesięcy temu miałam możliwość rozmawiać z panem profesorem I odwiedzić oddział, którym zarządza, więc ja absolutnie doskonale rozumiem to, o czym pan profesor mówi. Tak patrzę na pana profesora. Dzień dobry, bo nie mieliśmy dzisiaj okazji. I też jako osoba pracująca 30 lat w systemie ochrony zdrowia doskonale rozumiem to, o czym mówi pan profesor z punktu widzenia personelu zapewniającego poczucie bezpieczeństwa, spokój I to I właśnie I tą godność w momencie odchodzenia, więc ja tylko chciałam powiedzieć, że absolutnie Ministerstwo Zdrowia I rząd pozytywnie opiniuje ten projekt.

Będziemy też pracować wspólnie nad kilkoma poprawkami, natomiast szanowni państwo, my jesteśmy całym sercem za. Bardzo dziękuję.

19:22 - 19:26

Speaker 5

Bardzo dziękuję I poproszę pana ministra Chmielowca. Bardzo proszę.

19:26 - 19:59

Speaker 9

Pani przewodnicząca, wysoka Komisjo, Rzecznik Praw Pacjenta brał udział w uzgodnieniu stanowiska Rady Ministrów co do przedmiotowego projektu. Tak jak tutaj powiedziała pani minister, to stanowisko jest pozytywne, natomiast wydaje się, takie jesteśmy przekonani, że te kierunkowe regulacje, które zostały zaproponowane w stanowisku Rady Ministrów, legislacyjnie lepiej oddają intencje wnioskodawców I jeżeli byłaby taka możliwość przedyskutowania ewentualnie

20:00 - 20:10

Speaker 9

Opozycji być może na na podkomisji, gdyby była powołana to bardzo chętnie będziemy brali, będziemy uczestniczyli w tych pracach I doradzali swoją wiedzą. Dziękuję bardzo.

20:11 - 20:29

Speaker 1

Czy jeśli dobrze rozumiem, jest zgoda co do kierunku, natomiast nie konkretnie tych zapisów, które mamy w, mhmm, w ustawie. Dobrze, dziękuję bardzo. Szanowni państwo, otwieram debatę w sprawie zasad ogólnych projektu ustawy. Bardzo proszę, pan poseł Chodź.

20:32 - 24:24

Czesław Hoc

Dziękuję bardzo, pani przewodnicząca. Oczywiście mogę powiedzieć tak na wstępie, że medycyna to humanizm, tak. Tak samo jak pan profesor powiedział, że każdy człowiek potrzebuje miłości. Najlepiej byłoby takim imperatywem, żeby drugiego człowieka miłości, ale oczywiście również w aspekcie miłości do naszych braci mniejszych, do zwierząt. I to jest zrozumiałe I praktycznie względy, nawet powiedziałbym maksjologiczne, tego też wymagają.

Aczkolwiek, aczkolwiek przecież trzeba powiedzieć, że medycyna współczesna no wykorzystuje metody wspomagania terapii, rehabilitacji zooterapia, a więc hipoterapia z użyciem koni, dogoterapia, z użyciem piesków, tak, felinoterapia, kotków, alpakoterapia nawet I tak dalej, inne jeszcze delfinoterapie I tak dalej. A więc to są znane przykłady takiego nowoczesnego myślenia w aspekcie właśnie wykorzystania, ale też powiedzmy to szczerze, no przeszkolonych albo wyszkolonych troszeczkę zwierząt, które no nie obcują dość z człowiekiem I są jakby tej, no powiedziałbym bliskości I miłości nauczone. Natomiast by to było tak dobrze doprecyzowane, bo na pewno nikt tutaj z nas nie będzie przeciwstawiał się tej tej projektowi, temu ustawy, natomiast uszczegółowić bym bardzo prosił pewne kwestie, mianowicie tak, no tutaj powiedziane oddziały terapii paliatywnej I hospicja, tak. No natomiast wydaje się, że w takim razie dyskryminowane są zakłady opiekuńczo-lecznicze, zakłady pielęgnacyjno-lecznicze. Pan profesor powiedział, no powiedziałbym tutaj tu dyskusyjne, jeśli chodzi 000 opiekę psychiatryczną.

Natomiast oczywiście wiadomo, że no każdy uśmiech pacjenta, tym bardziej w opiece długoterminowej albo paliatywnej, jest drogocenny I praktycznie no z serca oczekiwany dla każdego. Dalej hospicja, tak. Kto będzie ponosił odpowiedzialność za to, że iść na przykład dane dane zwierzęta, no w jakiś sposób, no no no zostanie pacjent jakiś ugryziony na przykład, kto będzie te ubezpieczenia pokrywał, tak. Dalej, kto będzie to nadzorował? No te pan profesor powiedział, że mamy oddzielne prześcieradła, ale hospicja najczęściej prowadzone są przez NGO-sy, prowadzone przez samorządy, tam najczęściej brakuje tych pieniędzy, środków I tam to będzie dodatkowe obciążenie, aczkolwiek oczywiście nie ma ceny dla uśmiechu pacjenta, który jest w terminalnej stanie I to jest bezcenne, drogocenne, nie ma ceny na to, ale nie jednakowoż należy się tego spytać o to I myślę, że, myślę, że, że takie kwestie powinny być też jakby poruszane, bo potem, no praktycznie ta ustawa szczerze mówiąc, wnosi nam tylko taki aspekt bardzo humanitarny do naszej medycyny, dlatego że dalej uznaniowość będzie jakowa, jednakowoż, tak, bo będzie zagrożenie epidemiologiczne, zagrożenie innego, organizacyjne I może kierownik odmówić tych wizyt.

Natomiast uważam, że ta ta ten projekt ustawy wnosi pewne pewne aspekt taki humanizmu, pewne aspekt też miłości do do tych, znaczy braci mniejszych I szczerze mówiąc, ten uśmiech, jak pan profesor powiedział I pani, ten 1 uśmiech czasami jest bezcenny, jeśli chodzi o astby pacjenta w opiece terminalnej. Natomiast należałoby się wydaje doprecyzować te kwestie, które przed chwilą wypowiedziałem.

24:24 - 24:25

Dziękuję bardzo. Posłanka Zawisza.

24:27 - 26:22

Marcelina Zawisza

Ja w podobnym duchu, ale w odwrotnym kierunku. Znaczy, ja uważam, że jakby nie ma co regulować, przeregulowywać ustawą w tym sensie, że to są rzeczy, które po prostu muszą być regulowane indywidualnie ze względu na to, że każda placówka jest inna, ma inne możliwości, inne... No inaczej jest zorganizowana I w tym sensie, jakby nie ma co tutaj przesadzać z tą regulacją. Wydaje mi się, że to po prostu bardzo dobrym pomysłem, bardzo dobry projekt. W tym sensie, żeby uregulować to tak, żeby nie było wątpliwości czy można, czy nie można, żeby nie było tej, tego argumentu z bezpieczeństwa I z tak jak tutaj padła ta informacja o tym, że przyszły gratulacje od inspektora, który no wprost mówi, że tego zagrożenia sanitarnego nie ma.

W tym sensie wydaje mi się, to jest bardzo ważny sygnał, żeby w tych ostatnich dniach, miesiącach, tygodniach życia ludzie mogli ten czas spędzić z godnością ze swoimi bliskimi, szeroko rozumianymi. W tym sensie myślę, że ten projekt powinien zyskać poparcie całej komisji, ale tak tylko właśnie chciałam zwrócić uwagę na to, żeby nie przesadzać w tej regulacji ze względu na to, że po prostu to musi być regulowane też pewnie w jakimś sensie regulaminem wewnętrznym, który umożliwi jakby zorganizowanie tego. Będziemy pewnie składać poprawki tak, żeby tego typu elementy się tam znalazły. Jak rozumiem, to będzie na kolejnym posiedzeniu Sejmu. Kierunek, jak myślę tutaj wszyscy się zgadzamy, jest bardzo dobry I I no I dobrze, że będziemy to procedować, bo bo to nie jest nic kontrowersyjnego, jeżeli ta kwestia regulaminu zostanie tam wpisana, tak żeby po prostu jakby ta ta kwestia była dorozumiana I I wtedy każda placówka będzie mogła sobie po prostu te regulacje ustalić na poziomie, na który po prostu będzie to, na którym będzie to możliwe do realizacji.

Dziękuję.

26:22 - 26:29

Speaker 7

Dziękuję. Poseł Piecha. Następnie poseł Bogucki będzie.

26:29 - 28:02

Bolesław Piecha

Już, dziękuję bardzo. Nie będę tutaj komentował tej ustawy, oczywiście takie prawo pacjent powinien mieć, natomiast te prawo, które tutaj zostało zapisane jest bezwzględnie blankietowe. Jak się komuś daje prawo, no to zaczynają się kłopoty I pan profesor może se to regulować swoim autorytetem, ale ktoś może te prawo nadużywać. Zawsze tak jest, my to widzimy w przestrzeni publicznej, zwłaszcza teraz, gdzie tendencja do jakichkolwiek ograniczeń nie jest nikomu smak. W związku z tym zapisanie w proste wrażenie, że to kierownik może se na własne życzenie oddać ograniczenia, jest bardzo skomplikowaną sprawą.

Wiemy, jak to działa w przypadkach prostej grypy czy jakichś innych spraw. 2, pozostają tylko tutaj 2 oddziały wymienione, no myślę, że to już jest też pewien kłopot z tymi oddziałami. 2, no jest jakiś regulamin, jeżeli ten regulamin jest, to jeżeli jest ustawa, to ten regulamin musi być określony, przynajmniej w wytycznych tego regulaminu w ustawie. W związku z tym, no nie da się inaczej, bo ktoś to zakwestionuje. A jeżeli ktoś myśli, że będzie inaczej, to się grubo myli.

To się grubo myli, ponieważ będzie jakiś uczulony pacjent na sierść. Bo jakie zwierzęta? Tych zwierząt jest może cały ogród zoologiczny, a może nie, prawda? No może tak być, na razie tak piszesz jak zwierzęta, prawda. Domowe, no ale zwierzęta domowe to dzisiaj poszerzone jest to prawie o wszystko, Chyba że jest jakaś definicja zwierząt domowych, które

28:02 - 28:04

Jest definicja zwierząt domowych, które

28:04 - 28:38

Bolesław Piecha

mówią w cudzysłowie. Ja pani, więc to trzeba też opisać. Jeżeli jest regulamin, to albo ten, który ten regulamin reguluje I jego ocenia, musi być zatwierdzony, musi być w granicach prawa, albo nie ma sensu tego wprowadzać. Poza tym, czy te zwierzęta tam mają odwiedzać tego pacjenta chorego, czy tam mają być. Nic tutaj nie pisze, prawda?

Ile to jest godzina, a może 2 godziny, a może 3 miesiące, więc w te sprawy mają. Myślę, że powołanie podkomisji I uzupełnienie tego jest absolutnie na porządku dziennym. Dziękuję.

28:40 - 28:41

Poseł Bogucki.

28:48 - 31:03

Jacek Bogucki

Pani przewodnicząca, szanowni państwo, ja przyznam, że całe życie żyłem obok zwierząt gospodarskich, ale też tych domowych. Stosunek do zwierząt na przestrzeni mojego życia bardzo się zmieniał. Czy we właściwym do końca kierunku, czy nie, to już jest kwestia pewnie indywidualnych cech, ale na pewno, jeśli są osoby, które w takich sytuacjach potrzebują kontaktu ze zwierzętami, to należałoby to uszanować I odpowiednimi przemyśleniami umożliwić. No tylko na poprzedniej komisji ktoś powiedział takie słowa, że wolność jednostki kończy się tam, gdzie zaczynają się kwestie dotyczące ogółu, innych. I no jak zrobić, jeśli sala jest wieloosobowa I znajdzie się ktoś taki jak moja wnuczka, która ma uczulenie na się zwierząt I bardzo by kochała zwierzęta, bardzo by chciała się nimi zajmować, a nie może, bo zaraz ma objawy.

Alergiczne. Wśród starszych osób też takie osoby są. Alergie są nie tylko te wrodzone, ale I nabywane z życiem z różnych powodów. Moja mama jest taką alergiczką I też zwierzęta, mimo że ma 96 lat zwierząt w domu, u niej w mieszkaniu być nie może. Więc no jak to pogodzić?

W tym, w tej ustawie na to odpowiedzi nie ma. Dlatego trzeba by było na takie podstawowe kwestie co najmniej odpowiedzieć. Pewnie tych szczegółów znajdziemy jeszcze więcej takich, na które należałoby sobie odpowiedzieć, zanim przyjmiemy tego typu rozwiązanie. No bo wydaje się, że to jest takie trochę, ja ze wsi pochodzę, Cepem, próba wprowadzenia, czy, czy pałą taką jak pod Trybunałem Konstytucyjnym wprowadzenia rozwiązania, które wydaje się słuszne, ale, ale, ale no nie uwzględnia tych sytuacji, o których tu mówię. Dziękuję.

31:03 - 31:25

Speaker 1

Dziękuję pani Pośle. Ja tu przychylam się do tego, co posłanka Zawisza powiedziała, żeby tego też nie przeregulowywać, bo jakoś kłóci mi się bardzo prosta zmiana umożliwiająca odwiedzanie przez zwierzaki z powoływaniem podkomisji I takim rozpracowywaniem tego na drobne szczegóły, ale oczywiście do państwa należy decyzja. Poseł Witczak, bardzo proszę.

31:30 - 31:46

Adrian Witczak

Bardzo dziękuję, wysoka Komisjo. Ja też przysłuchiwałem się teraz tym uwagom, również zarówno ministerstwa, jak I pana posła Hoca I chciałbym zaproponować poprawki, które wprost będą odpowiadały.

31:46 - 31:51

Speaker 1

Przepraszam panie pośle Bogucki, bo wydaje mi się, że pan Posłowiczak ma odpowiedź też na pana pytanie.

31:51 - 33:25

Adrian Witczak

Tak, chciałbym zaproponować takie rozwiązanie, które rozwieje te wątpliwości, aby było bardzo precyzyjne, więc proponuję, aby w tym, temu artykułowi, czyli w artykule trzydziestym trzecim, po ustępie drugim dodać ustęp 3.4. W brzmieniu, pozwólcie państwo, że odczytam. Punkt 3., pacjent przebywający w podmiocie leczniczym, wykonującym działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne I całodobowe świadczenie zdrowotne w okresie opieki paliatywnej I hospicyjnej ma prawo do kontaktu ze zwierzęciem domowym w rozumieniu artykułu czwartego punkt 17. Ustawy z dnia dwudziestego pierwszego sierpnia 1900 dziewięćdziesiątego siódmego roku o ochronie zwierząt. Czyli tutaj ma będzie to doprecyzowane.

Punkt 4., kierownik podmiotu leczniczego albo osoba przez niego upoważniona określi zasady realizacji prawa, o którym mowa w ustępie trzecim z uwzględnieniem stanu zdrowia pacjenta, bezpieczeństwa zdrowotnego pacjentów I personelu, praw innych pacjentów, wymagań sanitarnych I epidemiologicznych oraz warunków lokalowych I możliwości organizacyjnych podmiotu. Wydaje się, że takie brzmienie tych punktów rozwiąże kłopotliwe sytuacje I pozwoli również kierownikom podmiotów leczniczych na indywidualne podejście do zapewnienia realizacji prawa. Dziękuję bardzo.

33:25 - 33:40

Speaker 1

Bardzo dziękuję I poprosimy o przekazanie tych poprawek do sekretariatu, tak żebyśmy się mogli z nimi zapoznać. Posłanka Dąbrowska-Banaszek. Tak mi przewodnicząca przekazała. Czyli posłanka Kwiecień teraz.

33:44 - 35:42

Speaker 14

Szanowni państwo, pani przewodnicząca, drogie koleżanki I koledzy. Ustawa moim zdaniem bardzo dobra I myślę, że sprawi wiele radości pacjentom, którzy przebywają w hospicjum, a I nie tylko. Myślę, że ten katalog świadczeniodawców należałoby tutaj poszerzyć na te inne placówki, gdzie przebywają osoby starsze. To jest 1 sprawa, a 2. Sprawa, że właściwie 1.

Raz muszę się zgodzić chyba bardzo rzadko z panem posłem Witczakiem. Cieszę się z tych poprawek, bo one właściwie wyczerpały moje postulaty co do tego, żeby tak naprawdę dyrektor, no zgodnie ze swoimi oceną możliwości lokalowych, stanu innych pacjentów I tak dalej, regulował w tym, w regulaminie częstość kontaktów, bo to, bo to też jest ważne, czy to są kontakty stałe, ile godzin takie zwierzę może przebywać, prawda, czy to są jednorazowe jakieś kontakty, takie wszystkie drobne rzeczy, czy, czy zwierzę, zanim zacznie, nie wiem, odwiedzać daną osobę, to musi się właściciel okazać, chociażby wykonaniem szczepień I tak dalej. No jest wiele, wiele pytań, które się rodzi, ale myślę, że my po prostu tego nie będziemy zapisywać oprócz tego, że dajemy, dajemy tutaj prawo dyrektorowi do regulowania tego w ramach regulaminu organizacyjnego placówki I ja jestem przekonana, że to taki zapis wystarcza, który był zaproponowany. Tylko tyle. Bardzo dziękuję pani poseł za tą inicjatywę, panu profesorowi.

Naprawdę podpisuję się obiema rękoma pod tym. Dziękuję.

35:42 - 35:46

Speaker 1

Bardzo dziękujemy pani poseł I przewodnicząca Tomczak. Bardzo proszę.

35:46 - 37:18

Speaker 20

Dziękuję serdecznie pani przewodnicząca, szanowna Komisjo. Ja także chciałam podziękować za tą inicjatywę. Myślę, że ona nas tak łączy ponad politycznymi podziałami, bo przypuszczam, że każdy z nas zna kogoś, kto nawet I z dnia na dzień znajduje się w takiej sytuacji, że zwalnia się to miejsce w hospicjum albo jest w trudnej sytuacji po leczeniu szpitalnym, że nie jesteśmy w stanie jako rodzina, bliscy zapewnić mu tą opiekę stacjonarnie, w domu I szukamy takiego miejsca w innej placówce. Myślę, że to jest 1. Krok, ta opieka paliatywna I hospicyjna, ale faktycznie trzeba by się było zastanowić, czy inne typu domy pomocy społecznej, jakieś oddziały w szpitalach też nie mają takiej potrzeby, żeby okazać ten humanitaryzm z swoim podopiecznym, swoim pacjentom.

Stąd też raz jeszcze dziękuję za tą, za tą inicjatywę I też chętnie dowiem się od państwa, czy właśnie po złożeniu tej inicjatywy być może w konsultacjach publicznych, które mamy na stronie Sejmu, pojawiły się jakieś głosy dotyczące tego, że taki kontakt ze zwierzętami w innych przestrzeniach opieki medycznej jest także wskazany. Dziękuję bardzo.

37:18 - 37:21

Speaker 1

Dziękuję I posłanka chybicka, bardzo proszę.

37:22 - 39:57

Alicja Chybicka

Dziękuję pani przewodnicząca. Dziękuję ci Kasiu za za za tą ustawę, bo długie moje życie zawodowe marzyła mi się tego typu ustawa. Dlaczego? Dlatego, że oprócz chemioterapii, radioterapii, przeszczepów w szpiku I innych dramatycznych metod istnieją metody, które pozwalają szybciej zdrowić, zdrowieć pacjentom od zera aż do lat stu. I moje dzieci w Klinice Przylądek Nadziei miały dogoterapię, muzykoterapię, tancoterapię, wierszoterapię I wiele jeszcze innych, które zajmowały, nie mówię już o psychoterapii, która już w tej chwili do metod standardowych należy I to sztab ludzi robi.

Myśmy tutaj dużo mówili o tym, że na oddziałach opieki paliatywnej, czyli I w ogóle dla seniorów, przychodzą ich własne psy. Ale przecież tutaj mamy na sali dwóch dogoterapeutów, to znaczy psy, które są nauczone terapii, bo to nie nie bez powodu mówi się, do serca przytul psa, weź na ramiona kota. To naprawdę działa prozdrowotnie. Nasze dzieci oprócz tego, że właśnie przychodziły, ale psy z dogoterapii, które są przebadane, zaszczepione I które potrafią to robić, to są psy łagodne, które nigdy nikogo nie ugryzą I to samo dotyczy kotów. Ale też dzieci jeździły do Alpak, jeździły do Western City jeździć na koniach, na kucykach.

Nie macie państwo pojęcia, jak to dużo daje takiemu dziecku. Ja nie będę mówiła, ale podejrzewam, że dorosłemu też. Ja nie miałam dorosłych, aczkolwiek nastolatki miałam. To były zachwycone, jak na konia mogły wsiąść. A szczególnie, że leczenie onkologiczne trwa lata.

I wydaje się, że w tej ustawie musi się znaleźć ta klasyczna dogoterapia. Własny pies okay do pożegnania, do wizyty, ale to jest zupełnie co innego niż dogoterapeuta, który w pewnym sensie no jest tak jakby już potem pracownikiem. I oczywiście, że nie nie można wszystkich szczegółów zapisać w tej ustawie I to nie ma sensu, bo o tym decyduje dyrektor. Ja miałam zawsze doskonałych dyrektorów, którzy wyrażali zgodę na takie pomysły, że przyjeżdżały teatrzyki, panie, które tańczyły u nas klinice I dzieciaki z nimi tańczyły I tak dalej, I tak dalej. To wszystko ma ogromne znaczenie.

Sama chemia, sama chirurgia nie wyleczy chorego z ciężkiej choroby I to dotyczy wielu przewlekłych chorób, nie tylko onkologii dziecięcej czy onkologii dorosłych. Dziękuję bardzo.

39:57 - 40:00

Speaker 16

Bardzo dziękuję I były zgłoszone

40:00 - 40:08

Speaker 1

Też ze strony społecznej. Bardzo proszę się przedstawić I zabrać głos. Pastylkę trzeba przyłożyć do lewego głośnika.

40:08 - 43:47

Aleksandra Rudnicka

Już działa. Aleksandra Rudnicka, ja wśród swoich licznych funkcji społecznych pełnię od czterech lat funkcję Rzecznika Osób objętych opieką paliatywną z ramienia Polskiego Towarzystwa Medycyny Paliatywnej. Dostałam taki dyplom, certyfikat I robię to z ogromnym zaangażowaniem ze swojej strony. Bardzo dużo czasu mi to zajmuje, żeby no wypełnić taką lukę w jakimś wsparciu pacjentów w opiece paliatywnej. I powiem tak, że ja się bardzo cieszę, bo ja od wielu lat przychodzę do Sejmu I 1.

Raz widzę tak przyjazną, tak sympatyczną ustawę. Po prostu to jest no bardzo sympatycznie siedzieć w takim gronie, gdzie wszyscy mówią tak, tak, tak, to jest potrzebne. Ale chcę zwrócić uwagę na to, co powiedziała pani profesor Chybicka, że poza tym humanistycznym aspektem, a jestem też humanistką, bo mimo że się zajmuję medycyną, to jestem filologiem polskim I teatrologiem I teatr był moim miejscem pracy przez wiele lat, więc też wiem, co to znaczy sztuka I co to znaczy pomaganie ludziom w inny sposób. I myślę, że pani profesor tutaj zwróciła bardzo ważną uwagę na ważną rzecz, że to jest też działanie terapeutyczne I w każdym leczeniu, w podniesieniu efektywności leczenia bardzo ważny jest ten element leczenia wspierającego. I to, o czym pani profesor mówiła, te wszystkie rzeczy związane z arteterapią, z dogoterapią to jest na świecie rzecz normalna.

Jeśli weźmiemy takie, powiedziałabym topowe poradniki Wielkiej Brytanii dla pacjentów onkologicznych, które wydaje to wydawnictwo Macmillian, Tomek znasz, to tam oprócz części bardzo dokładnej, diagnostycznej I części terapeutycznej jest część poświęcona różnym metodom alternatywnym, ale sprawdzonym naukowo. To nie jest coś, co nie zostało sprawdzone naukowo, tam jest wręcz napisane to działa, to nie działa I w każdym z tych poradników jest porada I żeby mieć zwierzątko albo ze z takie zwierzę... Dużo czasu spędzać ze zwierzętami. Tam jest to wręcz wpisane jako zalecenie. Więc to jest rzecz, która jest bardzo ważna dla pacjentów nie tylko tych odchodzących, ale tych będących w terapii I myślę, że nie było takiego przypadku, bo myśmy nie słyszeli o tym, żeby z powodu tego, a to już jest w zasadzie praktyką, że te zwierzęta, my tylko sankcjonujemy to, co jest tak naprawdę, że te zwierzęta nigdy nie wywołały w jakichś ośrodku, w jakiejś epidemii czy czy czegoś, co by zagrażało ludzkiemu życiu.

To się takie rzeczy się nie nie chyba nie zdarzyły. Ja nie słyszałam o czymś takim. Więc myślę, że to jest bardzo przyjazna ustawa. Oczywiście ona nie powinna być przeregulowana. Trzeba się zastanowić, jakby to zrobić, żeby to brzmiało w sposób taki też, żeby była to przyjazna ustawa, otwarta też na pewne zmiany, które bo bo mówimy o tym, że to powinno być też nie tylko na oddziałach opieki paliatywnej, ale opieki długoterminowej dla dla dla dorosłych też, bo przecież są takie ZOL-e czy gdzieś te dzieci starsze osoby przebywają.

Więc myślę, że otwórzmy się na naszych przyjaciół, na nasze zwierzęta, bo to są, to to są nasi domownicy I nasi przyjaciele. I to, że no tutaj ja wielkie chapeau bas I dla pani poseł I dla Tomka, dla pana profesora, bo pan profesor to jest w ogóle powiem państwu, jest jeśli chodzi o tego typu metody wspierania pacjentów, jest tak kreatywny, wymyśla takie różne rzeczy zwierzęta, to jest tylko część jego działań. On może kiedyś państwu to powie, jak robi sufity w swoich szpitalach, żeby pacjenci tam leżąc widzieli gwiazdy, a nie nie nie sufit. Dziękuję bardzo.

43:48 - 43:57

Speaker 1

Bardzo dziękuję I bardzo proszę panią opiekunkę Huga, tak? Bardzo proszę o zabranie głosu, przedstawienie się.

43:59 - 45:46

Aleksandra Zając

Dzień dobry, ja nazywam się Aleksandra Zając, jestem lekarzem I certyfikowaną dogoterapeutką. Chciałabym I byłam studentką, tak, pana profesora. Chciałabym odnieść się do tych głosów sceptycznych wobec naszej inicjatywy, które myślę, że wynikają tak naprawdę z dbałości o to samo, o co my chcemy zadbać, czyli o dobro pacjenta. Nasza inicjatywa płynie z serca, ale jest poparta rozumem. O tym nie zapominamy I z panem profesorem dokładnie temat zgłębiliśmy.

Całą literaturę tak naprawdę dostępną na ten temat poznaliśmy I zdarzenia niepożądane, które mogłyby się przytrafić, które podejrzewamy, że potencjalnie mogłyby się wydarzyć podczas takich odwiedzin, właściwie w literaturze nie zostały opisane. To jest kazuistyka I jeśli już występuje, to nie jest udowodniony związek przyczynowo-skutkowy tak naprawdę. Więc jeśli prawdopodobieństwo jakiegokolwiek niebezpieczeństwa dla pacjentów jest, to jest ono naprawdę znikome. I tak jak od początku podkreślamy, jeżeli stosujemy się do pewnych regulacji, które kategorycznie pewnych zachowań potencjalnie niebezpiecznych zakazują, to mamy naprawdę dużą pewność, że takie działanie nie tylko przynosi pozytywne skutki, ale jest też bezpieczne I etyczne zarówno jeśli myślimy o pacjencie, ale także o naszych zwierzętach. Chciałabym powiedzieć, że zwierzęta terapeutyczne przechodzą bardzo długotrwałe szkolenie, są przygotowywane tak naprawdę od maleńkości do swojej roli I są to zwierzęta bardzo przewidywalne.

Podobnie przewidywalne tak naprawdę jak zwierzęta własne, kiedy kontaktują się ze swoimi opiekunami. Także tutaj myślę, że obawy raczej są bardzo, bardzo niewielkie.

45:47 - 46:17

Speaker 1

Bardzo dziękujemy. Nie widzę więcej zgłoszeń. W takim razie, szanowni państwo, stwierdzam zakończenie pierwszego czytania I przechodzimy do rozpatrzenia projektu ustawy. Tytuł ustawy, czy są uwagi do tytułu ustawy? Nie widzę.

Stwierdzam, że tytuł ustawy został rozpatrzony. Artykuł 1., zmiana 1.. Czy są uwagi? Pan poseł Wójciak, bardzo proszę.

46:18 - 47:25

Adrian Witczak

Tak, w artykule pierwszym proponuję skreślić punkt 1. I w artykule pierwszym punkt 2. Nadać brzmienie. Pozwólcie państwo, że odczytam ponownie, nadać brzmienie. Przy, pacjent przebywający w podmiocie leczniczym, wykonujący działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne I całodobowe świadczenia zdrowotne w zakresie opieki paliatywnej I hospicyjnej ma prawo do kontaktu ze zwierzęciem domowym w rozumieniu artykułu czwartego punkt 17.

Ustawy z dnia dwudziestego pierwszego sierpnia 1990. Siódmego roku o ochronie zwierząt. Punkt 4., kierownik podmiotu leczniczego albo osoba przez niego upoważniona określi zasady realizacji prawa, o którym mowa w ustępie trzecim z uwzględnieniem stanu zdrowia pacjenta, bezpieczeństwa zdrowotnego pacjentów I personelu, praw innych pacjentów, wymagań sanitarnych I epidemiologicznych oraz warunków lokalowych I możliwości organizacyjnych podmiotu.

47:25 - 47:27

Speaker 1

Bardzo dziękuję, Biuro Legislacyjne.

47:28 - 47:53

Speaker 25

Dziękuję. Szanowna pani przewodnicząca, szanowni państwo, rzeczywiście te poprawki przedstawione przez pana posła wychodzą również naprzeciw naszym wątpliwościom jako biura legislacyjnego. Odbyłyśmy też rozmowy ze stroną rządową, tu z panem posłem I jak najbardziej nie zgłaszamy merytorycznie ani legislacyjnie, nie zgłaszamy żadnych uwag do tych poprawek. Dziękuję.

47:53 - 49:31

Speaker 1

I to głosować jako 2 odrębne poprawki, razem, tak? Dobrze. To poproszę jeszcze stanowisko rządu. Pozytywne. Dziękuję.

Czy ktoś jest przeciwny przyjęciu tym poprawkom po Sławiczczaka? Nie widzę. Stwierdzam, że poprawki po Sławiczczaka zostały przyjęte przez Komisję. Czy są jeszcze jakieś uwagi do artykułu pierwszego? Nie widzę.

Stwierdzam, że artykuł 1. Został rozpatrzony I artykuł 2.. Czy są uwagi do artykułu drugiego? Nie widzę. Stwierdzam, że artykuł 2.

Został rozpatrzony. Tym samym rozpatrzyliśmy całą ustawę I teraz poddam pod głosowanie wniosek o przyjęcie całego projektu ustawy wraz z przyjętymi zmianami. Czy jest sprzeciw wobec przyjęcia całego projektu ustawy wraz z przyjętymi zmianami? Nie widzę. Stwierdzam, że jednogłośnie wniosek bez sprzeciwu został...

Ustawa została przyjęta przez komisję. Dobrze, jeszcze upoważniamy Biuro Religisacyjne do zmian. Dziękujemy. I musimy wybrać jeszcze posła sprawozdawcę, który przedstawił sprawozdanie na posiedzeniu plenarnym Sejmu. Proponuję, aby sprawozdawcą został poseł Adrian Witczak.

Czy ktoś jest przeciwny tej propozycji? Nie widzę. Stwierdzam, że komisja wybrała posła Adriana... A zgadza się pan poseł? Zgadza się, tak.

Na sprawozdawcę komisji na tym wyczerpaliśmy porządek dzienny posiedzenia komisji. Zamykam posiedzenie. Bardzo dziękuję za bardzo miłą komisję.

49:31 - 49:39

Katarzyna Piekarska

Pani przewodnicząca, ja chciałam wszystkim bardzo naprawdę serdecznie podziękować I bardzo się cieszę, że ta ten projekt przeszedł jednogłośnie. Dziękuję bardzo.