Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych (ESK)
Legend
Transcript markers
- text Sentence being played
- text Search result
- text Intervention cited by the link you opened
Click a sentence to play the video from that moment. Select text to quote it with the speaker, timestamp and link.
More options
Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych (ESK) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Follow its sittingsSpeaker 1
Ostatnią działalność biura projektowego, które zajmowało się inwestycjami. Jest tam naprawdę świetny zespół inżynierów, którzy przez lata wspierali I wspierają do do do dotychczas grupę AZO. Planowane zmiany organizacyjne w postaci stworzenia swoistej czapy zarządczej w Warszawie pod nazwą Centrum, Centrum Korporacyjne Grupy jest próbą wyprowadzenia z Tarnowa Centrum Kompetencji Zarządzania I Rozwoju. Ja tu się tutaj zatrzymam, panie przewodniczący I szanowna panie, państwo Komisjo. Mianowicie trzeciego września na poprzednim posiedzeniu sejmów z kilkoma posłami udaliśmy się do siedziby, do, do biura, przepraszam, to nie jest siedziba, tylko biuro na ulicy Chłodnej w ramach kontroli poselskiej I według mojej wiedzy I według tutaj nas, ta czapa jest skonstruowana w ilości około osiemnastu, dziewiętnastu dyrektorów wykonawczych.
Przedtem byli dyrektorzy korporacyjni, teraz jakaś zmiana, modyfikacja terminologii, ale fakt jest faktem, że te prawie 20 osób generuje ogromne koszty. Myśmy poprosili tutaj zarząd pana prezesa o informację, ile ta tak zwana czapa zarządcza kosztuje. No niestety odpowiedź enigmatyczna, jak zwykle lekceważąca nie otrzymaliśmy. Tutaj żadnej odpowiedzi w tej prostej sprawie, jakie koszty generowane są przez tą tak zwaną szapę zarządczą. Tarnów nie może stać się miejscem, gdzie zostawia się produkcję I koszty, a decyzje, kompetencje I dobrze płatne miejsca pracy przenosi się gdzie indziej.
I w związku z tym żeśmy tutaj z grupą posłów poprosili o w trybie usta... Regulaminu Sejmu, uchwały regulaminu Sejmu w trybie artykułu 152 o dzisiejsze posiedzenie Sejmu. Tak że panie przewodniczący bardzo dziękuję za, za możliwość dzisiejszej debaty w tym zakresie, ale nie chodzi nam przede wszystkim o debatę, tylko chodzi o to, żeby jednak zahamować, zahamować proces destrukcji, destrukcji szczególnie siedziby grupy Azoty w Tarnowie I zaapelować do pana prezesa Caleńskiego I całego zarządu o to, żeby nie eksperymentował w trudnym czasie, w bardzo trudnym czasie, przede wszystkim na ludziach. Bo jeszcze raz powtarzam, pan prezes zapowiedział w marcu, że nie ma mowy o żadnych zwolnieniach. Natomiast zadaliśmy pytanie na podczas kontroli, jakie przesłanki są ku temu, żeby zlikwidować polskie konsorcjum chemiczne ze świetną, wykwalifikowaną grupą inżynierów.
Pytanie jest takie, kto dzisiaj zleca te usługi, komu są zlecane, skoro ta, ta spółka nie ma dzisiaj od tak zwanej spółki matki zleceń na realizację projektów, na realizację inwestycji, tylko komu? Nie ma oczywiście w tym zakresie, w tym zakresie odpowiedzi. Jeszcze 1 kwestia, czy tam kilka kwestii chciałbym tutaj poruszyć. Chciałbym również do pani minister tutaj wyrazić pytanie, ponieważ proszę powiedzieć, czy łączenie stanowisk prezesów, bo pan prezes Celejewski jest jednocześnie prezesem grupy Azoty, a jednocześnie pełni funkcję prezesa grupy w Puławach I jest dodatkowo jeszcze dyrektorem generalnym, wykonawczym w grupie, w grupie Azoty. Czyje interesy pan prezes broni?
Czy bardziej Puław, czy bardziej innych tematów, które nie służą rozwojowi I bezpieczeństwu tej grupy. Pani prezes króla, wiceprezes króla jest jednocześnie oprócz tego, że jest wiceprezesem grupy pełnej, całej grupy grupy Azoty, a jest jednocześnie prezesem spółki Policy. I jest jeszcze 3. Wiceprezes, prezes Bednorz, wiceprezes grupy, jest jednocześnie prezesem grupy, spółki grupy w Kędzierzynie. Czy to jest normalna procedura, panie minister, czy z tego tytułu są jakieś zgody ministerstwa, że na te stanowiska łączone, bo tutaj się wkrada taka, taka myśl, czyje interesy poszczególne osoby bronią.
Czy duże grupy, czy tych małych spółek produkcyjnych, które, które produkują. Jeszcze, szanowni państwo, w tym, w tym pytaniu w uzasadnieniu była kwestia spółki Coltar. Szanowni państwo, chciałbym tutaj tym, którzy może nie wiedzą I nie znają tego tematu. Spółka Coltar jest taką, spółką logistyczną, która przez wiele lat, zasadzie od od zawsze można powiedzieć, realizuje usługi transportowe w ramach no całego procesu technologicznego, sprzedażowego grupy Azoty. W ostatnim czasie dotarły do nas informacje, że świetnie funkcjonująca spółka.
Świetnie, ponieważ tu chciałbym przypomnieć pana prezesa Marcina Dziadowca, który wyprowadził spółkę z, z minusowych wyników finansowych do wielomilionowych dochodów w ramach dobrze zarządzanej spółki. Oczywiście obecna ekipa pozbyła się tego prezesa, no bo za dobry był, powiedzmy, ramach, w ramach całego koncernu chemicznego I dzisiaj dobrze jeszcze jest jakby na etapie plusa, powiedzmy, finansowego. Dzisiaj z jakichś powodów, być może dlatego, że pan prezes był kiedyś prezesem Intercity, PKP Intercity, może ma pan jakieś plany w stosunku do Coltaru, ale zadaliśmy właśnie takie pytanie na kontroli, czy jest zagrożenie sprzedaży, czy wyzbycia się tych aktywów w ramach spółki Coltar. Oczywiście jak zwykle odpowiedź też jest enigmatyczna. Ja myślę, że w dalszej części, w dalszej części dzisiejszego spotkania będę też podnosił I kilka pytań jeszcze zadam.
I tutaj kończąc, I kończąc ten wątek, to są, szanowni państwo, przesłanki do tego, żeby stwierdzić, że obecna, obecny zarząd spółki na czele z panem prezesem Marcinem Celejewskim jest zagrożeniem. Zagrożeniem dla całego przemysłu chemicznego w Polsce I bardzo dziękuję za obecność pani wiceminister, żeby jednak popatrzyła na to, co grupa Azoty robi I gdzie generuje koszty I dlaczego likwiduje I ma zamiar likwidować wspaniale funkcjonujące spółki w ramach całego koncernu chemicznego w Polsce. Tym bardziej szanowni państwo, jeszcze 1 na koniec uwaga. W przyszłym roku, szanowni państwo, grupa Azoty, szczególnie tutaj z siedzibą w Tarnowie, będzie obchodziła stulecie, stulecie powstania. Prezydent, ówczesny prezydent Ignacy Mościcki był założycielem, wnioskodawcą, pomysłodawcą, żeby właśnie w Tarnowie powstał koncert chemiczny.
I zastanawiam się, co ten Tarnów panu prezesowi tak strasznie przeszkadza, że chce w jakikolwiek sposób obniżyć rangę siedziby. Ja wiem, że tutaj na Mahattanie, na Chłodnej z trzydziestego pierwszego piętra w Warszawie fantastycznie się ogląda Warszawę, ale panie prezesie, pan został zatrudniony do Tarnowa z siedzibą w Tarnowie I z tego miejsca zarząd powinien zarządzać całą grupą azoty. Dziękuję bardzo.
Speaker 2
Czy to już panie pośle? Tak, to teraz zgodnie z procedurą, bardzo proszę o przedstawienie informacji panią Elżbietę Zajdler, sekretarz stanu w ministerstwie aktywów państwowych, a potem będzie dyskusja, pytania I odpowiedzi na pytania posłów I zaproszonych gości. Bardzo proszę pani minister o zabranie głosu I ewentualnie, jeśli będzie chciał któryś z panów prezesów też uzupełnić, to też bardzo proszę. Proszę bardzo, pani minister. Panie
Eliza Zeidler
przewodniczący, wysoka komisjo, gwoli uściślenia, nazywam się Eliza Zajdler, żeby nie było wątpliwości, że to ja, bo tam chyba jakiś błąd się wkradł w imieniu. Jeżeli pan przewodniczący pozwoli, jeszcze odniosę się do zgłoszonych postulatów dotyczących spółki Tauron, dotyczących spółki Orlen. Dzisiaj komisja dotyczy grupy Adoty I jak możemy zaobserwować, jestem obecna na tej komisji razem z przedstawicielami spółki, prezesem zarządu. W związku z tym nie jest tak, że nie wykazujemy zainteresowania, żeby się z państwem spotykać I rozmawiać o tematach dotyczących funkcjonowania spółek z udziałem Skarbu Państwa, w szczególności tych spółek, które stanowią istotny zasób Skarbu Państwa. Jeżeli chodzi o Tauron I Orlen, nie potrafię w tym momencie się do tego odnieść.
Jak wrócę do ministerstwa, wyjaśnię tę sytuację I postaram się poznać przyczyny
Takiego stanu rzeczy. Odnosząc się do zgłoszonego wniosku I wysłuchanego uzasadnienia, na początku chciałabym zwrócić uwagę na to, że nie zauważyliśmy po państwa stronie wnioskodawców niepokoju stanem grupy Azoty I zarówno głównej spółki, jak I poszczególnych spółek wchodzących w skład tej strategicznej grupy, podczas państwa rządów. Tych ośmiu lat. A tak naprawdę te 8 lat doprowadziły do sytuacji, z którą zmagamy się dzisiaj. I aktualny zarząd podejmuje starania, ażeby spółkę wyprowadzić ze stanu, który zastaliśmy.
A który był spowodowany decyzjami podejmowanymi przez poprzednie zarządy. Dzisiejszy niepokój dlatego właśnie budzi zdziwienie, bo wtedy jakoś tego niepokoju nie było słychać, kiedy te decyzje bardzo kontrowersyjne były podejmowane w tamtym czasie. Dodatkowo chciałabym zwrócić uwagę, że skarb państwa posiada 33 procent akcji grupy Azoty I związku z tym wykonuje prawa właścicielskie z tych akcji. Grupa Azoty jest jednym z naszych największych krajowych producentów nawozów I podmiotem o istotnym znaczeniu dla polskiego gospodarki I regionów, w których prowadzi działalność. Dlatego nasze zaangażowanie w spółkę w ramach przysługujących uprawnień, w ramach obowiązujących przepisów prawa jest bardzo duże.
Ramach polityki aktywnego właściciela. Bierzemy udział w strategicznych decyzjach, w omawianiu strategicznych decyzji kierunków działalności spółki. Ale żebyśmy wszyscy mieli jasność, z czego wynika dzisiejsza sytuacja I jakie działania były podejmowane I będą podejmowane, to poprosiłabym o oddanie głosu panu prezesowi, żeby przedstawił państwu krótką prezentację.
Bardzo proszę, panie prezesie.
Speaker 4
Szanowny panie przewodniczący, szanowna komisjo, szanowny panie pośle. Ja się naturalnie odniosę do tych wszystkich pytań też, które pan zadał. Zaraz po prezentacji, bo myślę, że ona też na wiele tych pytań odpowiada. Natomiast podczas mojego pierwszego spotkania z szanowną komisją, to był w zasadzie 1.
Miesiąc mojego urzędowania. Dzisiaj ta informacja jest bardzo szczegółowa I bardzo jestem wdzięczny za wyrażoną przez pana I przez państwa troskę dotyczącą grupy Azoty, bo tak jak apelowałem już wtedy na tamtym posiedzeniu. Współpraca w ramach uzdrowienia grupy Azoty powinna być współpracą zdecydowanie poza poza podziałami. To o czym mówiła pani minister, zacznę od prostych, ale jednak bardzo podstawowych elementów dotyczących grupy Azoty, to to, żeby uzmysłowić sobie jak strategicznym podmiotem grupa Azoty jest. Jest to 1.
Bezwzględnie w Polsce, 2., szanowni państwo, 2. W Unii Europejskiej producent nawozów. W polskim rynku to jest ponad połowa udziału w rynku, 15 procent, 15 procent odbioru gazu. Jeśli chodzi o, jeśli chodzi o zasięg światowy, już dzisiaj mało osób też o tym wie, że grupa Azoty panie pośle, to nie jest tylko Tarnów, to są 53, to są 53 spółki, które mają obecność na całym świecie. To są także 2 spółki zagraniczne.
To jest gigantyczny... W Niemczech I w Hiszpanii produkujące struktury sprzedażowe na całym świecie. Można by, można by zadać pytanie, to pytanie sobie zadawałem też jak przyszedłem do grupy, jak tak silną grupę można doprowadzić do sytuacji, w której się dzisiaj znajdujemy. Grupę, która stanowi fundament bezpieczeństwa żywnościowego, nie tylko Polski, ale Unii Europejskiej jest jednym z filarów I która wielokrotnie była podmiotem ataków kapitału rosyjskiego w celu przejęcia tej grupy, zdestabilizowania systemu I przejęcia kontroli nad bezpieczeństwem żywnościowym Polski I Europy. Ale ponawiam pytanie, jak można taką grupę, tak silną grupę, tak rozbudowaną doprowadzić do skraju bankructwa?
To, co zastaliśmy, jeżeli państwo spojrzą na rok 2014., 2017., jest poziom zadłużenia grupy. Mniej więcej przy obrotach, przy przychodach na poziomie trzynastu 1000000000, przy BIPie, która się kształtuje około miliarda, taki poziom zadłużenia 3 I pół do czterech 1000000000. To jest zdrowy poziom lewarowania, który każdy z nas zna, który każdy z nas stosuje w w gospodarstwach domowych, nie zadłuża się ponad stan. Co się dzieje, szanowni państwo, od 2000 osiemnastego roku? Zadłużenie grupy rośnie skokowo od takich zdrowych 3 I pół, czterech 1000000000 do zadłużenia na poziomie osiemnastu I 9 miliarda.
14000000000, szanowni państwo, w ciągu 2000 e 18 roku do 2000 e e 23 roku z grupy Azoty zostało wyprowadzone 1405 miliarda gotówki. Gotówki tej zostały pozbawione wszystkie spółki z grupy. Gotówki tej zostali pozbawieni wszyscy pracownicy. Cała grupa została pozbawiona wszelkich inwestycji, nawet podstawowych na funkcjonowanie zakładów. Tu polecam państwu wizytę w zakładach polickich, doprowadzając do destrukcji poszczególnych instalacji, nie rozwijając pracowników, nie powodu, nie nie dając żadnej szansy, żadnej perspektywy rozwoju.
14 I pół miliarda, które zniknęło. Można by się zastanowić, gdzie są te pieniądze. Wszystkie, wszystkie nitki, do których doszliśmy, o których zaraz będę mówił, prowadzą do jednej inwestycji, która się nazywa poliolefiny. Jest umiejscowiona panie pośle bardzo daleko od Tarnowa, niestety bardzo daleko od Puław, od Kędzierzyna, od wszystkich pozostałych innych spółek. Może to I lepiej, bo pracownicy Polic widzą ją na co dzień, instalacji, która nie działa I która spowodowała na przestrzeni tych lat kryzys finansowy I rozsadzenie grupy Azoty od środka.
To, się nie udało Rosjanom, nie udało się przejąć tej grupy. W latach 15 25 spowodowało, że kapitalizacja rynkowa z jedenaściemiliardów grupa Azoty została zmniejszona do 1.7 miliarda. Zadłużenie z trzech I 6000000000 skoczyło na 8 I na 182 miliarda złotych. Dług na jednego pracownika w zdrowej spółce, który wynosił mniej więcej 80000 złotych w 2000 dwudziestym trzecim to już jest pół miliona. Sytuacja dramatyczna, pół miliona zadłużenia na jednego pracownika, kapitalizacja spada o 85 procent.
To jest to, z czym się spotkaliśmy. Dzisiaj, szanowni państwo, naprawdę ta troska, apeluje o ten podział, o tą współpracę poza ponad podziałami. Tylko I wyłącznie odsetki, które płacimy od zaciągniętych zobowiązań, to jest 800000000 złotych rocznie. Przy średniej bit-zie takiej, której którą dzisiaj wypracowujemy, teraz jest trochę lepiej, 300000000. To oznacza permanentny proces zadłużania się tylko po to, żeby realizować zobowiązania, które poszły na poliolefinę.
Wyprowadzono 14 I pół miliarda. Ale jak do tego doszło? No bo każdy by się zastanowił, jak można było wyprowadzić 14 I pół miliarda na inwestycję, która która nie istnieje. Seria błędnych decyzji. 1.
Jeszcze można powiedzieć 1 8 miliarda, założenie projektu. Niby na małą skalę. Projekt oczywiście bankrutuje, ale zamiast go zamknąć, idzie się dalej, rozwija się go dalej. Żadne instytucje nie są w stanie finansować dalej tej sytuacji. I tu następuje największy kryzys I największy problem, z którym się dzisiaj boryka grupa Azoty, to jest zjednoczenie I połączenie, uwikłanie wszystkich zdrowych spółek, spółki tarnowskiej, spółki puławskiej, spółki kędzierzyńskiej, nawet spółek niemieckich, Coltaru wspomnianego.
Wszystkie spółki funkcjonujące w zdrowym organizmie, produkującym nawozy w pierwszym w Polsce drugim producencie europejskim nawozu, muszą poręczać kredyt. Żadna instytucja finansowa nie jest w stanie dać złotówki więcej na inwestycje w poliolefiny, bo widzieli bezsens, widzieli bankructwo. Więc co się dzieje? Wszystkie zdrowe spółki swoim majątkiem łączą się, ręcząc za kolejne kredyty. Co więcej, w kolejnych kredytach znowu instytucje finansowe nawet nie są w stanie tego wytrzymywać, więc zwiększa się ilość podmiotów finansowych.
Żeby zrealizować 14 I pół miliarda wydrenowanej gotówki możecie sobie państwo wyobrazić, że to nie jest 1 bank, 2, 3, 5, 5 konsorcjów. To jest gigantyczne, dzisiaj to jest 13 konsorcjów, w tym uwaga 5 zagranicznych banków, na które, z którymi negocjacje są dużo trudniejsze, uczestniczy w tym całym przedsięwzięciu, łącząc ze sobą wszystkie spółki, grupy Azoty. Jeżeli państwo popatrzycie na, na tą, na wynik tych działań, grupa Tarnów, dzisiaj zadłużenie prawie 6000000000, minus 1000000000 zysku, straty. Police prawie 2000000000 zadłużenia, minus 700
Siedemsetmilionów, Kędzierzyn półtora miliarda, Puławy 1 z silniejszych spółek trzymiliardy zadłużenia. Całe te zadłużenie, wszystkie te wyniki są rezultatem poręczenia kredytu, który został podjęty, żeby realizować inwestycje w poliolefinax, zwiększając zadłużenie całej grupy ze zdrowych trzech 1000000000 do osiemnastu 15000000000 stoi dzisiaj w nieuruchomionym do dzisiaj zakładzie. To, co się dzisiaj wydarzyło, jakie mamy dzisiaj konsekwencje tej sytuacji, po podpisaniu w marcu tego roku, tu chciałem przypomnieć, szanowni państwo, widzieliście wykres wchodzący do osiemnastu 1000000000, umowy na sprzedaż poliolefin do Orlenu, który ma dużo większe moce przerobowe I kapitałową siłę, żeby rozwinąć 10:10 projekt w przyszłości, Udało się obniżyć zadłużenie grupy Azoty o 7, o 7, o 6000000000. To jest bezpośrednio związane z negocjacjami z bankami, to jest bezpośrednio związane z uregulowaniem tego długu. W ciągu pół roku, szanowni państwo, zadłużenie, które rosło od osiemnastego roku o 14000000000, zostało zmniejszone jednym porozumieniem, które podpisał ten zarząd z zarządem obecnym Orlenu o 6000000000 złotych.
Można by się wydawać wielki sukces, na pewno tak. Natomiast jak państwo widzą, pozostaje kolejne 26000000000, na które się składa cały czas istniejący kredyt, 7000000000 do trzynastu instytucji plus kredyty handlowe, które spółka musiała realizować po to, żeby utrzymać funkcjonowanie I finansować projekt polefin do końca. Przypominam, że projekt poliolefin w końcu został zatrzymany przez instytucje finansowe, które stwierdziły, że już nie mają jakich poręczeń zabierać z grupy, bo po prostu już wszystko jest z grupy wytrenowane I zatrzymali pożyczanie kolejnych środków na brnięcie w tą inwestycję. Niemniej jednak te konsekwencje zostały. Oczywiście w tej sprawie, bo nie nie nie są to nie są to historie jakby, które opowiadam bez podsumowania fundamentalnego.
Spółka Grupa Azoty złożyła do prokuratury 5 zobowiązań, 5 zawiadomień w teraz w drugim półroczu, poczynając od nieprawidłowości przy realizacji inwestycji, uruchamianiu, ponoszeniu nieuzasadnionych kosztów, ale także wnoszeniu kapitału I majątku do grupy Azoty, do grupy, z grupy Azoty do poliolefin. Znowu drenujących kieszenie pracowników wszystkich spółek, podkreślam. Tarnowskiej przede wszystkim niestety, bo na Tarnowskiej ten dług cały wisiał. Został poręczony przez wszystkie wszystkie inne spółki. Dzisiaj Grupa Azoty jest najsilniejsza, jest tak silna jak najsłabsza jest spółka.
I tu zaraz się odniosę do tych pytań, jak działają prezesi, jak patrzymy na grupę. To, co się wydarzyło jeszcze w tym roku, propos tutaj niebezpieczeństwu, jakie państwo widzicie, cena gazu dzisiaj osiąga rekordowe historyczne poziomy ponad osiemdziesięciu euro za megawatogodzinę. Od wybuchu konfliktów w zatoce Ormus to jest wzrost sześćdziesięcioprocentowy. Mimo to wewnętrzne działania restrukturyzacyjne, kontynuowanie projektu konsolidacji grupy, bo podkreślam to, mówiłem na pierwszej komisji, kiedy się widzieliśmy, tu nie ma nikogo, kto jest przeciwko jakiejkolwiek ze spółek. Wszyscy patrzymy na spółki I staramy się je konsolidować w oderwaniu od geograficznej pozycji.
W tych trudnych, początkowych warunkach, w tych trudnych warunkach wzrostu gazu o 60 procent, w zasadzie od momentu, kiedy objąłem stanowisko, grupa Zoty osiąga następujące wyniki. W 2000 e 23 EBITDA minus 1 mld 400, w 2000 e e 24 minus 330, W 2000 dwudziestym piątym 323. Za 1. Półrocze tego roku mamy wynik 610000000. W tak trudnych warunkach spłacając te drakońskie odsetki od majątku, który nie pracuje, nie produkuje, który jest włączony, jest wyłączony często przez zaniechania związane z utrzymywaniem poszczególnych instalacji I patrząc na, na zyski, nie osiągamy tych zysków, bo spłacamy te drakońskie kredyty.
To niestety ma wpływ oczywiście na sytuację, na sytuację społeczną, bo w zasadzie od trzech miesięcy, od trzech lat, kiedy banki powiedziały dość, koniec temu procederowi zadłużania w bezsensowne inwestycje grupy Azoty, rozpoczął się trudny proces restrukturyzacji. Bardzo trudny. Obecny zarząd dostrzega tą tą trudność, natomiast mam powiązane ręce. Są miesiące, są miesiące, kiedy oczywiście wynik to jest wynik, zaczynamy generować pozytywną gotówkę. Natomiast jeżeli państwo spojrzycie, nawet te 600000000 gotówki przy ośmiuset odsetek, to jest cały czas konieczność znalezienia dwustu 1000000 kredytowania na odsetki, na regulowanie odsetek od zobowiązań zaciągniętych w latach 18 20 23.
Mamy powiązane ręce. Decyzyjność w tym układzie, który został dokonywany przez lata, została odebrana w wielu miejscach autonomia. Nie są to proste decyzje. Mimo tego udało się w czerwcu, doceniając trud pracowników wszystkich grupy, nie patrząc na Tarnów, nie patrząc na Puławy, police, inne spółki w sposób uczciwy, sprawiedliwy, wypłacić chociażby jednorazowe premie. W tym, w tym momencie akurat jesteśmy w procesie sporów zbiorowych.
Jest to naturalnie forma, w której także możemy prowadzić dialog. Niezależnie od niej I tak rozmawialibyśmy o jakiejś formie podzielenia się zyskami. Natomiast musimy to robić w sposób odpowiedzialny. Nie wykonanie czy podpisanie nieodpowiedzialnych zobowiązań. Nie będę tutaj się odnosił do zobowiązań, które miałyby pociągnąć grupę na na poziom kolejnych czternastu 1000000000, bo już nie jesteśmy, nie jesteśmy podmiotem, który jest w stanie takie środki z rynku pozyskać.
Musimy bardziej patrzeć na to czy podniesione zobowiązanie będzie w stanie być zrealizowane z perspektywy wypłat pracownikom. Jesteśmy w takiej sytuacji cały czas, że balansujemy na granicy. Rzeczywistość zewnętrzna nam nie pomaga. Poprawiając wyniki, spłacając byłe zobowiązania, będąc w tej trudnej sytuacji, udaje nam się osiągać pozytywne rezultaty, poprawiają, poprawiamy swoją sytuację finansową I wszystkich pracowników. To, co się zadziało na szczeblu rozmów z Ministerstwem Aktywów Państwowych, jesteśmy na ostatnim etapie aktualizacji umowy o dokapitalizowaniu.
Nasz właściciel w postaci reprezentacji Ministerstwa Aktywów Państwowych finalizuje z nami umowę z listą projektów rozwojowych tak, żeby dokapitalizować spółkę, ale na rozwój, nie tylko na, nie tylko na spłaty zadłużenia. To jest równocześnie przedmiotem negocjacji, bardzo trudnych negocjacji z bankami. Podpisaliśmy w czerwcu, udało się po w końcu podpisać po trzech latach 1. Termin. Teraz negocjujemy kolejne porozumienia tego terminu, tak aby najwięcej ze środków, które do spółki są przeznaczone, ale także, które spółka wypracowywuje, bylibyśmy w stanie przeznaczyć na rozwój na pracowników.
To w tym roku 1. Raz od niepamiętnych czasów nie w poliolefiny, ale zostały podjęte realne decyzje o wznowieniu produkcji we wszystkich liniach w policach amoniaku. 2 linie w zasadzie już działają. I o ósmej ostatniej nitce amoniaku w w Puławach. Coś co miało być zamykane, coś co miało być rozmontowywane, odwróciliśmy.
Te inwestycje są faktem, to można sprawdzić. To nie są żadne historie, które ja za to odpowiadam. To są uchwały zarządu podjęte, a sygnowany budżet. I w tą stronę zarówno negocjując, teraz jesteśmy miejmy nadzieję, więc finalizujemy, zobaczymy jak się oczywiście niepokoje społeczne potoczą, to wszystko ma wpływ też na na sytuację finansową I na rozmowy z bankami. Finalizując porozumienie z bankami, finalizując umowę z Ministerstwem Aktywów Państwowych jest duża szansa, że końcówka tego roku będzie wyglądała diametralnie różnie od sytuacji, którą zastaliśmy rok temu.
Ja już nie wspominam, że cały czas kwestia poszukiwania 14 I pół miliarda, które zostały wydrenowane, nie zostanie zaprzestane.
Speaker 4
Musimy w sposób cywilizowany ustrukturyzować, przenegocjować wszystko, co jest możliwe, żeby być w stanie dalej się rozwijać. Natomiast nie da się o tym zapomnieć. Podnosząc, podnosząc cały czas wartość, a generowanie pozytywnej bidy to jest generowanie po raz 1.
Od lat znowu pozytywnej wartości spółki przy udziale Skarbu Państwa dedykowanym nie na wyimaginowane projekty, tylko na realne projekty, które dzisiaj mają grupę przesunąć do przodu I mają realny wymiar prawie sześciuset 1000000, to jest, to jest ten kierunek, w którym, w którym idziemy. I tak jak powiedziałem, finalizacja, bo ten
Element podpisanej umowy z Orlenem jest cały czas przedmiotem zatwierdzenia przez sąd. W momencie, kiedy zostanie zatwierdzone, oznacza to zdjęcie z z długu osiemnastomiliardowego grupy sześciu 1000000000 złotych I sposób kontrolowany przekazanie tego projektu do rozwoju przezornym I skupienie się na dalszym rozwijaniu grupy. W skrócie odpowiadając tutaj jeszcze na na na pytania. Panie proszę, naprawdę ja im częściej jestem w Tarnowie, ja jestem naprawdę, coraz częściej to co mówiłem, jestem daleki od tego, żeby być z daleka od Tarnowa. Natomiast proszę mi wierzyć, że 2 do trzech dni w tygodniu nie jestem nawet w Warszawie, tylko odwiedzam wszystkie spółki, które mamy w grupie.
Tego wymaga rola prezesa tej nie skonsolidowanej grupy, ale grupy, która jest... W tej grupie jest bardzo dużo skonfederowanych bardziej spółek po to, żeby różnego rodzaju antagonizmy, różnego rodzaju elementy, które są, były przedmiotem takiego rozkładu wspólnoty, jednoczyć. Jesteśmy połączeni tym długiem, nie ma dzisiaj możliwości wyjścia z tego, z tego długu. Nie ma dzisiaj możliwości wyjścia z tego długu. Musimy znaleźć wspólne, wspólną przestrzeń, tak żebyśmy razem ze wszystkimi pracownikami czuli się częścią grupy Azoty.
I tak jak powiedziałem, dzisiaj grupa Azoty jest tak silna, jak najsłabsze jej ogniwo. 1 słaba spółka, której nie pomagają inne, łącząc swoje kompetencje, dzieląc się tymi kompetencjami, niezależnie czy to będzie Tarnów. Tu a propos tego Tarnowa, panie pośle, koledzy z Kędzierzyna pomagają uzdrowić energetykę, która może się za chwilę, może się okazać, że spółka tarnowska będzie miała zupełnie inne rezultaty. Pracownicy, którzy tam pracują, będą mogli z większą satysfakcją I podniesioną głową być dumni z tego, co robią. Tylko wystarczyło tak naprawdę połączyć te kompetencje I zakopać topór pomiędzy ludźmi, pracują w różnych spółkach, w tej samej, w tej samej grupie.
Spółka puławska przy kaprolaktamie także usiadła I miejmy nadzieję znajdzie jedną z opcji do tego, żeby pomóc zmienić no profil produkcji na instalacjach tarnowskich. To jest to, co jest nam wszystkim potrzebne I nie są to są żadne górnolotne słowa, tylko to jest to, co się dzieje przynajmniej od momentu, kiedy zostałem, zostałem prezesem. Ten proces będziemy kontynuować, jeśli chodzi o zwolnienia. Nie ma to w tej odpowiedzi przesłanej do państwa na interpelację, to są fakty, nie ma żadnych programów zwolnień. Wszystkie zwolnienia, które się odbyły, to są zwolnienia, które są naturalnymi w zasadzie zwolnieniami I to jest też nasza bolączka.
Przez lata, przy tym zadłużżeniu, przy takim traktowaniu pracowników, przy takim traktowaniu instalacji ludzie odchodzili sprawnie. My dzisiaj mamy problem, my szukamy ludzi do pracy. Mamy potrzebę, tylko mamy ograniczone możliwości podniesienia pensji pracownikom, ale my w ogóle mamy potrzebę zatrudniania ludzi do grupy azoty, drugiego w Europie, pierwszego w Polsce producenta wysokiej jakości produktów, dzisiaj strategicznego. Więc naprawdę jesteśmy daleko od, od, od zwolnień I to, deklarowałem na naszym pierwszym spotkaniu tutaj na obradach szanownej komisji, jest realizowane. Jest realizowane.
Samo biuro w Warszawie nie jest biurem, gdzie my zatrudniamy nowych dyrektorów korporacyjnych. To jest struktura przewidziana już w momencie budowania obrony przed kapitałem rosyjskim. Ten poziom, ten poziom korporacyjny już wtedy powstał. My go dzisiaj zmniejszyliśmy o 5, o 5 etatów. I to są kompetencje, które właśnie mają ponad podziałami spojrzeć na wszystkie, na wszystkie spółki, grupy I wyciągnąć, ułożyć je w taki sposób, żeby dawały najwięcej synergii.
Także na pewno obchody stulecia będą będą w Tarnowie, co więcej moim marzeniem jest, żeby to były obchody polskiej chemii. Mamy oddzielny program, który ma wszystkich pracowników z grupy zaangażować do tego programu I przyznać ogólnopolskie nagrody na stuleciu polskiej chemii, dokładnie, dokładnie w Tarnowie. Strona społeczna, oczywiście jest to, można powiedzieć raczkujący projekt, ale na jednym z podkomisji była potrzeba stworzenia podstolika. Taki podstolik nie powstał, ale została wypełniona I realizować to będziemy w formułach stworzenia wewnętrznego dialogu pomiędzy związkami zawodowymi wszystkich spółek z grupy. 1.
Spotkanie się odbyło, 2. Jest w planie. Dostaliśmy agendę pytań, będziemy rozmawiać z wszystkimi związkami zawodowymi, o przyszłości tej grupy, bo temat oczywiście ma swój wymiar, ma wiele wymiarów, ale tak na końcu mnie jako prezesowi zależy na tym, żeby pracownicy I ta grupa się rozwijała I tam mam nadzieję będziemy w tą stronę się przemieszczać. Dlatego też między innymi, ostatnie pytanie, żeby już kończyć. Mamy faktycznie w strukturach zarządu grupy przedstawicieli, tak samo ja jestem takim przedstawicielem, innych spółek.
My w ogóle odchodzimy od myślenia pracy na rzecz jednej spółki. Tak jak powiedziałem, siła grupy to jest siła najsłabszego ogniwa. Jeżeli będziemy ciągnąć najmocniejsze spółki w od grupy, to grupa przestanie istnieć w ułamku sekundy. Dzisiaj, szanowni państwo, emanacją tej, tego zjednoczenia, chyba to jest jedyny plus tego zadłużenia, jest 1 wspólne konto, do którego wszyscy muszą, oczywiście są silne spółki, które tam wkładają, ale wyciągają. I dziś 1 spółka jest silna, wkłada, ale 2 lata temu, 3 lata temu była słaba I musiała wyciągać.
Takie sytuacje się dzieją, natomiast żeby była jasność, to konto I reguły funkcjonowania tego konta zostały podpisane I były wymogiem banków, żeby grupy nie zbankrutować. Bo nikt by nie dał osiemnastu, czternastu 1000000000 środków na nietrafione inwestycje, bez zagwarantowania sobie pierwotnego prawa do odzyskania tych środków. I to są, szanowni państwo, fakty. To w skrócie.
Panie Przewodniczący,
Dziękuję bardzo.
Speaker 6
Mogłabym jeszcze tylko kilka zdań dodać, ponieważ będę musiała opuścić posiedzenie.
Speaker 8
Pani minister, ja przepraszam. Ja chciałbym tylko 1 pytanie zadać, bo ja mam wystąpienie na plenarcję I muszę po prostu już wyjść. Ono potrwa pół minuty. To pytanie.
Pani przewodnicząca Rozumiem. Naprawdę wydaje mi się, że sedno sprawy nie jest, nie umniejszając tym wszystkim problemom, czy Tarnów to, czy Tarnów tamto, czy Policja to, czy tamto. Kluczową kwestią jest coś, co państwo jednym zdaniem potraktowaliście w tym sprawozdaniu, czyli proces deinwestycji, dobrze powiedz, w pamięci przytaczam, dotyczący polimerów polickich. Czy pan prezes mógłby więcej powiedzieć o tym procesie? Czy mógłby pan zarysować jakąś perspektywę czasową, kiedy I czym ten proces ma się skończyć, uwzględniając rolę Orlenu, Koreańczyków, banków, na jakim etapie w ogóle jesteśmy w tym procesie, bo przecież wszyscy wiemy, że to jest garb, który wisi na, pan zresztą o tym dużo mówił, to jest garb, tylko mówił pan o tym, jak ten garb powstał, a więcej chcielibyśmy usłyszeć o tym, czego się spodziewać I jak spółkę z tego problemu wywikłać, czy jak ten proces tej inwestycji zakończyć.
Speaker 9
Przepraszam, posłucham później, bo muszę iść po prostu na posiedzenie sejmu. Dziękuję.
Speaker 12
Dobrze. Ale momencik, ale też mam Dziękuję do tego pytanie, bo to jest bardzo ważne. Po 1. Obie pan. Jaki jest status arbitrażu, jeżeli chodzi o...
Status arbitrażu w Wiedniu, jeżeli chodzi o wykonawcę Olefin, bo to jest jakby kluczowy czystak, że odstąpiliście od roszczeń. Po 2., dlaczego sprzedajecie majątek, którego koszt, czy można powiedzieć cena, to jest około dwanaściemiliardów złotych Orlenowi za 1000000000 złotych, za 1000000000 złotych. I po 3. Najważniejsze, jak to jest, że co, Orlenowi będzie się opłacać realizacja tej inwestycji, a wam się nie będzie opłacać? To proszę jeszcze na te 3 rzeczy odpowiedzieć.
Speaker 2
innej komisji. Pani minister, no jednak jest tam kilku wiceministrów I nie bardzo wiem dlaczego. Pani minister mówi, że nie może być na komisji. To jest 1 z najważniejszych spraw. A, dzięki.
Bycie na posiedzeniach komisji, ale jak rozumiem, ucieczka przed pytaniami zaproszonych gości. Chciałbym zwrócić uwagę na jedną rzecz. No pani jednak reprezentuje rząd. Jeżeli ja przekazuję informacje o tym, że na przykład Tauron traktuje posłów jako niebezpieczną grupę wycieczkową I mówi, że nie możemy wejść I nie możemy zostać poinformowani, to jest to skandal. Rozumiem, że w tej grupie są posłowie Platformy I może to wzbudzać niebezpieczeństwo, mówiąc to złośliwym żartem, no ale to jest po prostu skandal.
My nadzorujemy spółki skarbu państwa, a państwo jako ministerstwo powinniście interweniować w takiej sytuacji, bo też w uchwale powołują się na ustalenia rządu, że no bezpieczeństwo jest na tyle ważne, że posłowie nie mogą kontrolować to, co dzieje się w spółkach. No I tyle.
Bardzo proszę o przekazanie. A swoją drogą no jest tyle wiceministrów, że jednak mogliby mieć trochę więcej czasu dla komisji. Już ministra to w ogóle nie widzieliśmy od niepamiętnych czasów.
A jeżeli się już pojawia ktoś z państwa z wiceministrów, to też mówi, że zaraz musi iść, nie wysłuchując też głosu strony społecznej I dyskusji posłów, co też uważam, że jest no co najmniej lekceważeniem parlamentu. Ale oczywiście, jeśli pani opuści posiedzenie komisji, no trudno. Siłą tutaj nie
będziemy
Speaker 2
Zatrzymywać. My nie jesteśmy koalicja trzynastego grudnia, żeby policją, pałą I ochroniarzami zdobywać różne miejsca w Polsce. Ale smażyłeś pani przewodnicząca poseł Cieślak I później pan To
panie przewodniczący, czy mogę odnieść
się do jest proszę pana.
Eliza Zeidler
Informacji, bo chciałabym jeszcze uzupełnić informację, której jeszcze nie skończyliśmy prezentować.
Speaker 11
Ale chciałabym uzupełnić jeszcze informację pana prezesa I też odnieść się do
tego, żeby Proszę pana powiedzieć.
Eliza Zeidler
Co pan przewodniczący powiedział. Jeżeli chodzi o zgłoszone zastrzeżenia odnośnie Tauronu I Orlenu, zgłoszone przez pana przewodniczącego, to chyba powiedziałam, że zweryfikuję. Przyjęłam to, co powiedział pan przewodniczący, żeby móc się odnieść, muszę to zweryfikować, a nie przyjmować wyłącznie w oparciu o otrzymaną informację. Jeżeli chodzi o nasze uczestnictwo na tych wiceministrów.
Speaker 2
niego udzielić. Sekretariatu nie wie, co robią spółki, no to jak wygląda wasz nadzór?
Speaker 14
Ale przecież ministerstwo nie będzie kontrolowało każdego, które wychodzi od zarządu czy kogokolwiek, bo od tego ci prezesi mają samodialność, panie przewodniczącej. Więc trochę też zrozumienia od
tego, co pani minister mówi,
Speaker 2
Na skandaliczne zachowanie prezesów spółek również w Orlenie. 2 I pół roku żaden z członków zarządza, jak z tych dziewięciu, nie ma chęci przyjść na posiedzenie komisji, nawet jeśli ono jest poświęcone sytuacji w Orlenie. Tu przynajmniej przyszli prezesi. Dziękuję za to. Inni prezesi mają w głęboki Dobrze, myślę, żeby nie użyć innego słowa.
I bardzo proszę o
To jest łamanie prawa.
Speaker 14
Panie przewodniczący, ale pan przedstawił problem, pani minister przyjęła, że sprawdzi I wyjaśni I da panu przewodniczącemu informacje, co w tym zakresie.
Więc przejdźmy
Speaker 16
do tematu, który jest bardzo ważny dzisiaj, o funkcjonowaniu tej spółki, o problemach tej spółki, o tym, co poruszali posłowie.
To na ten temat rozmawiamy.
Speaker 2
Może damy możliwość pani minister skończyć swoją wypowiedź, a nie przerywać ją w połowie. Szanowni państwo, rozmawiamy w sposób parlamentarny, nie używajmy takich słów. Natomiast no jeżeli się pojawia jakiś minister, co jest zaszczytem dla komisji, ale też okazją do zwrócenia uwagi na różnego rodzaju nieprawidłowości I łamanie zasad, jakie funkcjonują.
a państwa
posłów Nie chciałam tylko
chwilę uwagi.
Eliza Zeidler
Nasza obecność była traktowana jako zaszczyt, ponieważ jako Ministerstwo Aktywów Państwowych bardzo intensywnie pracujemy z parlamentem I wiceministrowie. Nie jest ich wielu, bo łącznie jest nas trójka. Uczestniczy w wielu posiedzeniach komisji I rozmawiamy o wielu sprawach dotyczących funkcjonowania spółek z udziałem Skarbu Państwa. Natomiast jeżeli chodzi o Głównego Ministra, jak kalendarz pozwala, to odbywa takie spotkania, chociażby dzisiaj jest Rada Ministrów, więc siłą rzeczy nie mógłby być tu osobiście. Podsumowując, co powiedział pan Prezes, sytuacja, którą zostaliśmy, była bardzo trudna.
Dzisiaj sytuacja jest zdecydowanie lepsza niż była w dwudziestym trzecim roku, jest lepsza niż rok temu, ale nadal pozostaje trudna. Z naszej perspektywy jako właściciela kluczowe są 3 elementy I 3 wzajemnie powiązane procesy. To jest restrukturyzacja zadłużenia, o którym mówił pan prezes, która... Nad której prace cały czas trwają, są intensywne, mając na uwadze ilość banków zaangażowanych w finansowanie grupy,
Eliza Zeidler
jest to proces łatwy. Drugim elementem jest wzmocnienie kapitałowe grupy Azoty. Tak jak też już pan prezes sygnalizował, deklarujemy gotowość dokapitalizowania spółki na poziomie około sześciuset 1000000 złotych poprzez objęcie nowych akcji. Natomiast to nie może się dziać w oderwaniu od konieczności restrukturyzacji, bo dokapitalizowanie nie ma być po to, żeby pokryć istniejące zadłużenie, tylko po to, żeby spółka mogła dalej się rozwijać. No I trzecim elementem, to co oczywiste, to jest ograniczenie obciążeń związanych z projektem poliolefiny, bo to jest coś, co najbardziej ciąży na tej grupie.
Te 3 procesy muszą odbywać się łącznie. Oczywiście istotnym elementem tego procesu restrukturyzacji to są też relacje społeczne w grupie. Po to prowadzone są rozmowy, po to prowadzony jest dialog, ale aby wypracować rozwiązania, które będą z jednej strony uwzględniały interes pracowników, ale muszą konsekwentnie zwiększać efektywność I konkurencyjność grupy. Takie zadania ma postawiony zarząd głównej spółki, zarząd grupy Azoty z perspektywy właściciela. Ażeby doprowadzić do trwałej stabilizacji finansowej grupy, skoncentrować się na rentowanej podstawowej działalności I odbudować zdolności do inwestowania I rozwoju.
I ten kierunek dzisiaj jest narysowany. Muszę naprawdę państwa przeprosić. Ja miałam informację, że komisja powinna zamknąć w około godzinę. Rozumiem, że dyskusja wymaga więcej czasu. My jesteśmy oczywiście otwarci na kolejne zaproszenia.
Pozostaje pan prezes z zespołem, który myślę, że będzie w stanie odpowiedzieć na wszystkie państwa pytania dotyczące funkcjonowania grupy Azuty. Dziękuję.
Michał Cieślak
Dzień dobry panie przewodniczący, szanowni państwo. No dziś na moje zaproszenie w dzisiejszych posiedzeniach komisji uczestniczą przedstawiciele związków, pan przewodniczący Paweł Wydendera, pan Michał Kosiński I Stanisław Flech-Zalewski, grupy Szarkopol, jednej z grup należących do jednego zakładu, z należących do grupy Azoty. Moje pytanie do pana prezesa. Panie prezesie, no przede wszystkim, jaki jest, jaka jest pana koncepcja na restrukturyzację grupy Azoty? I chciałbym tu przywołać pewne dane, bo w 2000 dwudziestym piątym roku do Polski sprowadzono 3.7 miliona ton nawozów, z czego około 1380000 z Rosji.
Powtarzam, w 2000 dwudziestym piątym roku. Jeżeli pan mówi, że jest taka sytuacja grupy Azoty, jakie za... Jakie podjęliście działania jako zarząd grupy Azoty, żeby przeciwdziałać tak potężnemu importowi? I tutaj mam tabelę, głównie Rosja, Białoruś. W 2000 dwudziestym piątym taka taka ilość nawozów została sprowadzona.
Ja rozumiem, że zostały jakieś podjęte działania, żeby to ukrócić czy zmniejszyć ten potencjał importowy, ale końcówka 2000 dwudziestego piątego roku. Kolejne pytanie, no mówi pan o sytuacji w całej grupie Azoty, jak wyglądają dzisiaj wspólna odpowiedzialność za jej sytuację finansową. No grupa Azoty to nie tylko grupa produkująca nawozy, ale to przede wszystkim istotna, istotna część naszego bezpieczeństwa zbrojeniowego, więc tak też na to trzeba patrzeć. Jeżeli są jakieś problemy, to należy się bardzo szybko zwrócić do rządu I uruchamiać odpowiednią płynność w odpowiedni sposób, bo rozumiem, że nie wszystko musi być oparte na na wozach. I takie moje pytanie dotyczące oczywiście całej grupy Azoty, ale cała grupa Azoty składa się również z podmiotów zależnych.
I mam tutaj pytanie o Siarkopol, Grupa Azoty. To jedyna spółka, która dzisiaj generuje zysk I to potężny zysk, który który jest jej absolutnie w ramach cache poolingu całkowicie jest jej pozbawiony. I chcę przywołać dane, bo mówi pan o odpowiedzialności grupy, za całą grupę. Jeżeli grupa Azoty ma umowę z siarkopolem na poziomie 250000 ton rocznie odbioru siarki I w ramach tego, że siarkopol jest w waszej grupie, kupuje pan tą siarkę po 600 złotych, gdy siarkopol sprzedaje ją na rynki zewnętrzne po 600 dolarów lub 1000 dolarów za tonę, bo mniej więcej takie różnice są, więc kupuje ją pan absolutnie na warunkach preferencyjnych. I wie pan, że za 2 lata ten siarkopol przestanie istnieć, bo wy wyczerpie się absolutnie złoże z Osieka.
Rudniki są do uruchomienia, są wycenione na 330000000. A wie pan jaki jest przewidziany dochód netto w tym roku w dwudziestym szóstym w Siarkopolu? Czterystamilionów więc teraz pytanie zysk zysk zysk netto jeżeli inwestycja kosztuje 300 trzydzieścimilionów pan potrzebuje 250000 ton siarki rocznie dostaje ją pan po 600 złotych To za 2 lata jak położycie tą inwestycję, która według wszystkich danych zwraca się w ciągu dwóch lat, jako grupa Azoty zapłacicie 1000 dolarów za tonę siarki. Opłaca wam się to? Tak prowadzona jest gospodarka?
Żeby 1000 dolarów płacić za tonę siarki, załóżmy przy cenie obecnej lub 600 dolarów, no tą inwestycję trzeba szybko zrealizować. Bardzo szybko, bo ona ma ogromny wpływ na grupę AZOTy I na ceny nawozów w przyszłości. Więc ja rozumiem kłopoty finansowe rozumiem że o tym mówił tutaj pan wnioskodawca może nie rozumiem no nie zgadzam się na nadmierne wydatkowanie środków przez zarząd na różnego
rodzaju
Michał Cieślak
Ekspertyzy doradztwo co o czym mówiliśmy tutaj które wzrosło wzrosło prawie do stomilionów złotych łącznie za poprzedni rok więc proszę potraktować ten głos jako no głos rozsądku też w kontekście funkcjonowania grupy Azoty, ponieważ te działania należy podjąć ze względu na dobro grupy Azoty, dobro polskich rolników. Dziękuję bardzo.
Speaker 23
Dziękuję panie przewodniczący. Panie prezesie, szanowni goście, członkowie komisji.
Speaker 14
Czy ja dobrze zrozumiałem panie prezesie, 14 I pół miliarda złotych. To są środki, które co? Zniknęły? Czy to jest strata, która się pojawiła? Czy eksperci, którzy do tej pory do 2000 dwudziestego trzeciego roku nie umieli tego zatrzymać I zrealizować?
Czy inwestycje, które rozpoczęto, to eksperci korzystali ze swojej wiedzy I doświadczenia, nie potrafili tego wycenić? Co się stało, że w takim oto oto duchu czy w takiej sytuacji zostaje spółka w 2000 dwudziestym trzecim. Ile, ile państwo złożyliście wniosków do prokuratury na szkodliwe działanie na rzecz spółki przez te 2000, przez te 3 lata? Ile takich wniosków się pojawiło? Padają tu z jednej strony pytania dotyczące obecności przedstawicieli strony społecznej.
Czy pan jako prezes I zarząd prowadzicie rozmowy informacyjne ze stroną społeczną. No sytuacja jest bardzo ciężka, była bardzo ciężka, jest bardzo ciężka. Jeśli ktoś nie rozumie, że gospodarka finansowa przedsiębiorstwa I płynność finansowa jest podstawa do jakiejkolwiek inwestycji, którą trzeba uruchomić I przeprowadzić I wylicza jednostkowe tematy, no to chyba jest w wielkim błędzie. Dobrze, żeby go pan jakiegoś skierował do kolejnego swojego eksperta, żeby wytłumaczył, na czym polega ta sytuacja, w jakiej państwo jesteście. Bo dzisiaj mówimy o jednej z najgorszych firm ze względu na stan, jaki został pozostawiony po roku 2000 dwudziestego trzeciego roku.
Padają słowa, że zmieniacie, że zmieniają się prezesi. Tak, zmieniają się prezesi. Niektórzy awansują, przyjmują nowe wyzwania, niektórzy stawiają dalej firmę na nogi I próbują zamknąć to, żeby była płynność finansowa, żeby inwestycje, które zostały rozpoczęte, były zrealizowane. Bardzo mi zależy na tym pytaniu, w jaki sposób prowadzicie komunikację ze stroną społeczną. Bo dzisiaj ci panowie rzeczywiście powinniście tam pracować, na miejscu, strona społeczna tam powinna być, powinna być doinformowana, a nie robić wycieczki do Warszawy, bo te wycieczki do Warszawy nic nie dadzą.
Dialog jest bardzo potrzebny ze stroną społeczną w sytuacji, kiedy prowadzona jest restrukturyzacja, żeby załoga wiedziała, co czeka. A dziś zaczynamy wypominać ta firma, czy tamta firma, czy tamta ma zysk. To jest w oderwaniu od całej grupy no jakiś ułamek problemów, które się pojawiają. I myślę, że warto ten temat zawsze podnosić, w jakiej sytuacji zostaliście państwo tą firmę, jakie są wasze działania, jak będzie przebiegał proces restrukturyzacji zatrudnienia, bo on przebiega. I ja wcale się nie dziwię stronie społecznej, że być może nie ma tych informacji.
Chyba że ma, ale w tym całym procesie to jest też bardzo ważne. Wiem, jaki ciężar na panu spoczywa I wcale mnie nie dziwi I to właściwie nie powinno być problemem. Skąd prezes firmy zarządza? Przecież ma swoich dyrektorów wykonawczych, którzy wykonują pewne działania, ale prezes moim zdaniem też powinien się spotkać z załogą na spotkaniu właśnie z tą załogą tam na miejscu czy w danym innym zakładzie pracy, żeby kilka rzeczy wyjaśnić I ludziom uspokoić, że proces pozostawiony tak wielkiej dziury, takich strat, proces naprawy trwa I dążycie w horyzoncie czasowym, nie wiem, za 8 lat, że wyprowadzicie tą spółkę, jeśli wszystkie czynniki makroekonomiczne się spełnią w miarę do płynności finansowej I produkcji. Bo dzisiaj nie będziemy się zastanawiać, ile mamy tego, ile tych, tego nawozu przychodzi z importu w roku 2000 dwudziestym piątym, kiedy firma nie ma środków na przetrwanie, żeby związać koniec z końcem, żeby zakupić podstawowe elementy do produkcji.
Speaker 2
Dziękuję. No tak, ale jak prezes mówi, że nawet 2 do trzech dni nie jest w Warszawie, no to załoga no będzie ścigać, ścigać, ścigać prezesa. No prezes trochę jak struś pędziwiatr nieuchwytny, no. To bardzo proszę, teraz pan poseł Kowalski,
bardzo proszę.
Speaker 12
Dziękuję I bardzo chciałbym panu przewodniczącemu Gaduskiemu podziękować za ten wstęp, bo rzeczywiście kwestie dotyczące odpowiedzialności karnej są w mojej ocenie najistotniejsze z perspektywy najbliższych miesięcy. I chcę poinformować o decyzji prokuratury regionalnej w Szczecinie, więc prokuratury kontrolowanej przez rząd Donalda Tuska, która ma kluczowe zdanie do tego, o czym mówi pan prezes. Otóż prokuratura regionalna w Szczecinie z postanowieniem z dnia 1 lipca wszczęła śledztwo w sprawie dokonanego w latach 2024 2000 e 26 w Policach I Tarnowie przez osoby zobowiązane do reprezentowania, zajmowania się sprawami majątkowymi grupy Azoty Poliolefin ZSAW Policach w wyniku nadużycia przysługujących im uprawnień lub niedopełnienia ciążących na nich obowiązków, zachowań prowadzących do nienależytego wykonania przez generalnego wykonawcę instalacji do produkcji propylenu I polipropylenu w wyniku nienależytych prac projektowych, niskiej jakości dostarczonych urządzeń, zaniechania naprawy instalacji ponad awarii.
Speaker 26
To pan poseł składał, ja się pytałem pana prezesa, jakie grupy pan złoży.
Speaker 12
Panie pośle, panie przewodniczący, to jest dosyć istotne informacje również oszanowanego pana przewodniczącego oraz systemowych problemów z rozruchem technologicznym ze strony generalnego Wykonawcy, a następnie rozwiązanie umowy z wykonawcą instalacji bez wyegzekwowania usunięcia wad z jednoczesnym, I to jest najistotniejsze, zrzeczenie się przez spółkę roszczeń wobec generalnego wykona... Wykonawcy z tytułu odszkodowania w kwocie 2 koma 98 miliarda euro, a jednocześnie zobowiązanie się do zapłaty wobec tego samego podmiotu kwoty stu osiemnastu 1000000 złotych oraz zaniechanie należytej wyceny składników majątku spółki przez zawarcie układu w postępowaniu upadłościowym oraz zawarcie przedwstępnej umowy sprzedaży udziału w GA Poliolefins S. A. Na rzecz Orlen SAW Płocku oraz innych zachowań szkodzących interesom wymienionych skutki spółki, co skutkowało powstaniem szkody majątkowej wielkich rozgard. To szanowni państwo, znaczy rozmawiamy w sytuacji, w której kilka miesięcy temu, to już chyba pan prezes po powołaniu, zawarliście ugodę przed arbitrażem w Wiedniu międzynarodowym, zrezygnowaliście z roszczeń.
No nie, nie, jest informacja, 3000000000 euro mogliście domagać się od wykonawcy. Instalacja była zakończona w dziewięćdziesięciu pięciu procentach I wystarczyło tylko w sposób świadomy walczyć o to, żeby zostały naprawione wszelkiego rodzaju usterki. Czyli mówimy o tej inwestycji, która której wartość odtworzeniowa to jest około dwanaściemiliardów złotych. Zrezygnowaliście, jak rozumiem, dlatego żeby zawrzeć szybką umowę z grupą orlen na sprzedaż instalacji, która jest warta około dwunastu 1000000000 złotych, za 1000000000 złotych. I nawet prokuratura w Szczecinie, wasza prokuratura wszczęła w tej sprawie śledztwo.
I bardzo dobrze, bo to śledztwo na pewno będzie kontynuowane I zapewniam pana szanownego prezesa, że w tej sprawie będą zarzuty. Bo nie ma zgody, szanowni państwo, na to, żeby doprowadzać do tego, że instalacja, która została w dziewięćdziesięciu pięciu procentach zakończona, zrealizowana, została przez was wstrzymana, chyba jeżeli pamiętam w 2000 dwudziestym piątym roku, tylko I wyłącznie po to, żeby doprowadzić do tego, że ten zakład nie ruszy, a dzisiaj tą instalację sprzedajecie Orlenowi. No Orlen, jak rozumiem, za ten 1000000000 złotych chce kupić instalację, na której będzie zarabiał. Dla was jest to nieopłacalne, dla Orlenu jest to opłacalne. Słuszne tu było pytanie pana posła Cieślaka.
Bardzo słuszne, dotyczące kwestii importu azotu, importu nawozów z Rosji, z Białorusi. W tej sprawie wielokrotnie wypowiadałem się w Sejmie I chcę powiedzieć, że dopiero 1 lipca, jeżeli dobrze pamiętam, zeszłego roku, wprowadziliście, czy zostały wprowadzone w Unii Europejskiej, bo sami nie potrafiliście jednostronną decyzją, chociaż mogliście to zrobić, o, w taki sposób, zamknąć polskiego rynku przed zalewem importowanych z Rosji, z Białorusi nawozów, które zalewały polski rynek w 2024 roku. To był rekord w ogóle importu z Rosji I z Białorusi, a więc jest to po prostu import de facto rosyjskiego gazu pod postacią nawozów. I na te pytania, szanowny panie prezesie, odpowiecie już przed prokuraturą. Ta informacja, która została skierowana I bardzo serdecznie dziękuję tutaj grupie posłów Markowi Grubarczykowi, Michałowi Jachowi, Dariuszowi Mateckiemu I Arturowi Szałabawce, że tej sprawy absolutnie nie odpuszczałem.
Nie wyobrażam sobie, w jaki sposób zostanie rozliczone to, że zrezygnowaliście z dochodzenia roszczeń w wysokości trzymiliardów euro. Kiedy pan mówi tutaj o tych wszystkich spółkach I tak dalej, trzymiliardy euro. Spoprana robota przez koreańskiego wykonawcę, a wy po prostu nie dość, że rezygnujecie z rocznej, jeszcze mu wypłacacie 100, ponad 100000000 złotych. Nie ma tutaj żadnego uzasadnienia merytorycznego. Do tego oczywiście odpowiedzialność...
No ja akurat mam inne zdanie niż szanowny pan przewodniczący Marek Suski, bo nie ma żadnej straty, że pani minister poszła była szefową tam jakichś
Widziała pani jej doświadczenie zawodowe, jaki bezczelny? Znaczy, bezczelnością jest mianowanie na wiceministrów ludzi, którzy nie mają zielonego pojęcia po prostu, czym się zajmują. Pani zajmowała się sztuką na Pomorzu, była asystentką, jak rozumiem, pana Pawła Kowala I była adwokatem. Na temat rynku, azotu, gazu, energetyki. Nie ma zielonego pojęcia.
Oczywiście musi najpierw przeczytać ileś tutaj rzeczy, bo nie ma zielonego pojęcia, o czym rozmawiamy. A sprawa jest bardzo prosta. Od lat jest, toczy się spór pomiędzy dwoma grupami. Jak ma być on rozwiązany, jest to bardzo, to jest, to jest decyzja właściciela, czyli polskiego państwa. Między grupą Orlen I grupą Azody.
Gdzie ma być zlokalizowany polski sektor chemiczny? W mojej ocenie w grupie Azody. W ocenie wielu różnych innych osób, między innymi was, w grupie Orlen. Ja uważam, że to jest po prostu błąd, ale w efekcie doprowadzimy za chwileczkę do tego, do czego doprowadzono w Irlandię, że za chwilę sektor cały produkcji chemii w Polsce po prostu zniknie. Bo nie dość, że rząd nie potrafi regulacyjnie zapanować nad importem nawozów z Rosji I z Białorusi, mieliście tu pełne poparcie opozycji.
Wystarczyło wprowadzić jedną, jedną decyzją, koniec importem nawozów. I te wyniki, o których pan szanowny tutaj mówił w 2000 dwudziestym czwartym, piątym, byłyby zdecydowanie lepsze. Tylko że ruskie nawozy I białoruskie nawozy przez was zalewały polski rynek. To po 1.. Po 2., szanowni państwo, I grupa Orlen, I grupa Azoty jako spółki de facto kontrolowane przez polskie państwo, chociaż oczywiście są to spółki giełdowe, ale kontrolowane przez polskie państwo, wymagają zgody ponadpolitycznej.
Gdzie będzie polska chemia? W mojej ocenie powinniśmy wzmacniać grupę AZ-oty. Orlen nie jest w stanie już tak, tak napęczniał, prowadzić takich działań, które doprowadzają do tego, że się podmioty będą rozwijać. Za 1000000000 złotych dzisiaj Orlen przejmuje wielki majątek wypracowany przez pracowników I rzeczywiście ma pan rację, było duże zadłużenie, ale bo bo po to, że ta inwestycja miała ruszyć, tylko ona nigdy nie ruszyła, bo ją zatrzymaliście. I te kwestie, szanowni państwo, powinny być wyjaśnione.
Ja nie mam żadnych do pana prezesa pytań. Pytania będzie mieć prokurator, dlatego wszczęli śledztwo, bo mają świadomość tego, że doprowadziliście do gigantycznego problemu, jakim jest wycofanie się z roszczeń w stosunku do koreańskiego, koreańskiego wykonawcy. Ta kwestia będzie musiała być sprawdzona. Wolałbym dzisiaj, szanowni państwo, żebyśmy wysłuchali się strony społecznej, bo myślę, że pracownicy najwięcej wiedzą dzisiaj, co się przez ostatnie lata działo w spółce. Dziękuję.
Dziękuję bardzo. Teraz pani poseł Urszula Augustyn, bardzo proszę.
Speaker 30
Ja nie wiem, ja będę mogła mówić, bo w takim jestem szoku naprawdę. Tutaj pan były wiceminister rolnictwa zwraca się do wszystkich nas z połajankami, a sam w dwudziestym drugim, w dwudziestym trzecim jako poseł rządzącej koalicji I jako wiceminister nie mógł zablokować tego, żeby nawozy przestały napływać z Rosji, z Białorusi I tak dalej. No to naprawdę trochę mnie pan zaskoczył. Tak samo jak zaskoczył mnie pan swoją niepamięcią, bo ja, jak dobrze pamiętam, to w dwudziestym trzecim roku pan premier Morawiecki otwierał hucznie instalację polefinów w Policach. Otwierał, z wielkim łukiem.
Speaker 29
Tyle tylko, że pozbieraliście produkty z Niemiec, położyliście na półkach, a po wyjeździe pana premiera zamknęliście instalację z powrotem. No to wie pan, ja naprawdę, ja naprawdę nie wiem, czego pan się tutaj czepia. Pięknie otwarta instalacja, cudnie, naprawdę. No ja widziałam w telewizji, nie znam się może na chemii, ale widziałam naprawdę, że instalacja przepięknie otwarta. I mówi pan o tym, że ona jest warta 12000000000.
Nie, nie, nie, na budowę tyle pieniędzy wydano. A ta instalacja jest warta parę 1000000000, proszę pana. I w momencie, kiedy zaczynaliście tę inwestycję, to wszyscy eksperci zwracali wam uwagę, że ta inwestycja się nie zwróci, że jest nieekonomiczna, że nie ma najmniejszego sensu pchania dalej pieniędzy w tę instalację. Wszyscy wam to mówili. Ale nie.
Speaker 28
No zrobiliście se instalację, no to macie. Problem polega na tym, że wszyscy teraz w całej Polsce, ci którzy są chemią zainteresowani, płacą za waszą głupotę rachunki. I tu mamy kłopot. Wracając do grupy Azoty. 1.
Speaker 27
Sprawa jest taka, zgadzam się z panem prezesem, który powiedział grupa jest w całości. Szkoda, że nie zdążono dokończyć tej konsolidacji. Ja wiem, to to się już jakiś czas temu powinno dawno zdarzyć. Mam nadzieję, że pan więcej powie na ten temat, jak ta konsolidacja teraz będzie wyglądała, ale grupa Azoty to jest całość. Pojedyncze spółki sobie na rynku nie dadzą rady.
Ona była pomyślana I rozpoczęta właśnie w taki sposób, żeby tworzyła organizm, który jest najlepszy w Polsce I 1 z największych, najbardziej skutecznych w Europie. No niestety warunki się trochę zmieniły, bo zmieniły się warunki światowe. My też sobie zdajemy sprawę z tego, że nie żyjemy w próżni. Ale nie można mówić o całej grupie Azoty bez popatrzenia też na te sekwencje czasowe. Bo dzisiaj wszyscy mamy pretensje, no mamy, jest taka sytuacja, w jakiej się dzisiaj znajdujemy I trudno powiedzieć pracownikom grupy Azoty bez względu na to, czy on pracuje pod Szczecinem, czy pracuje w Puławach, czy pracuje w Tarnowie, czy w Kędzierzynie, że jest dramat.
No ale skądś ten dramat wyszedł? Ja przyjmuję informacje pana prezesa na temat tego no koszmarnego zadłużenia, które zostało wypracowane przez poprzedników. Dzisiaj to mniej więcej tak wygląda, jak patrzę przed grupą Azoty staje pan Morawiecki z kolegami I zaczynają apelować o ratunek dla grupy. To gdzie był przez 8 lat, kiedy był premierem I jego koleżanka była premierką? Gdzie byli wtedy?
Kiedy były złe decyzje podejmowane albo te decyzje były niepodejmowane w odpowiednim momencie, tak. Gdzie... Dlaczego nie zahamowali tego zadłużenia, które wtedy już narastało. A mogę państwu przypomnieć, bo dzisiaj to tak wygląda, jak ubrał się diabeł w ornat I ogonem na mszę dzwoni. Mogę przypomnieć, ile było poprzednich zmian na stanowiskach prezesów I z jakimi milionami w oświadczeniach majątkowych wyszli z grupy Azoty.
Więc to nie jest tak, że nagle mamy zły zarząd, który nie umie tej grupy postawić na nogi. No z czternastomiliardowym wyciekiem trudno jest to zrobić. Czy ja mam ogromną nadzieję, po 1., że prokuratura bada te sprawy I że kiedyś usłyszymy nie tylko zarzuty, ale odpowiedzialność I wyroki tych, którzy wprawili, wprowadzili grupy Azotek w taki stan. To to jest 1. Rzecz.
Ale jednocześnie to jakby nie usprawiedliwia tego faktu, że dzisiaj, bo jakbyśmy patrzyli na na dzisiejszą sytuację. No atmosfera w grupie Azoty jest dramatyczna. Dramatyczna. Jak popatrzymy na to, co się dzieje z pracownikami, pan prezes powiedział, że nie ma programu zwolnień. No nie ma programu zwolnień, bo pracownicy sami odchodzą, tak?
Bo niestety ja jestem Tarnowianką, więc widzę grupę w całości, ale każdy z nas też chciałby, żeby w jego miejscu życia tam, gdzie ta grupa przez wiele lat miała ogromne znaczenie, dalej to znaczenie miała. To jest 1 z największych pracodawców w naszym regionie. I zależy nam na tym, żeby ten pracodawca był stabilny. I dzisiaj wydaje mi się, tu pan pan wiceprzewodniczący Krzysztof Gadowski mówił o tym. Klucz to jest uczciwa rozmowa z pracownikami.
I warto, warto, potrzeba, to jest absolutny obowiązek, siadać do stołu ze związkami, z pracownikami, rozmawiać z nimi o tym jaka jest sytuacja I co się dalej będzie działo. Mam kilka pytań. 1. Pytanie jest takie, jak wygląda porozumienie z bankami? Na przełomie lutego I marca miało być już podpisane, wszystko miało być, że tak powiem, uzgodnione.
Co się stało, że to porozumienie zostało zachwiane I dlaczego? Dzisiaj nie wiemy jaka jest sytuacja I dlaczego ono nie nie funkcjonuje. 2. Rzecz jaka jest sytuacja w sprawie postawienia instalacji nitrocelulozy w Tarnowie? Na jakim to jest etapie?
Jakie decyzje zostały podjęte? Ile potrzeba na to pieniędzy? Jakie tutaj decyzje państwo wypracowujecie? Bo rozumiem, że ta nitroceluloza jest także jedną z nóg, która powinna stabilizację w grupie azoty utrzymać. Jeśli potwierdzi pan, że ta instalacja będzie stawiana, no to pytanie kolejne.
No to dlaczego są jakieś I dlaczego jest jakieś zamieszanie z biurem projektowym? My tak w Tarnowie mówimy, biuro projektowe to jest 1 z części spółek, która dzisiaj nagle jest bardzo mocno przekształcana. Czy to na pewno jest przemyślane, czy to jest dobre, czy jest potrzeba takiego działania. Jeśli ma być instalacja prowadzona w Tarnowie, to potrzeba nam tam projektantów, którzy by... Konstruktorów, którzy będą sprawnie działali w tej materii, więc bardzo mi zależy na tym, żebyście państwo tutaj ustosunkowali się do tego, co z tym biurem projektowym, bo no logika podpowiada, że to, swoje I co swoje dobrze działa, to powinno być zachowane po to, żeby dalej działało.
Tym bardziej, że mamy dla tej grupy naprawdę doświadczonych konstruktorów, mamy kolejne zadanie. To jest kolejna sprawa. Następna sprawa to jest... No to jest jednak ta kwestia kadrowa, no. Bardzo mi zależy na tym, żeby poruszając ten temat konsolidacji.
Pan prezes zechciał o tych ruchach kadrowych też powiedzieć. Bo tak jak mówię,
Część grupy, każda spółka trochę się rządzi swoimi prawami, ale myślę, że to już jest najwyższa pora, żeby pokazać, jak będzie wyglądała konsolidacja. I jak wyglądają wzajemne reprezentacje poszczególnych spółek w tych ciałach, które są ciałami nadzorującymi. Tak żeby każda ze spółek miała tę świadomość, że po a jest ważna w grupie, po b jest szanowana, po c ma własnych reprezentantów, którzy dbają o całość, ale też o ten swój własny kawałek. Więc jak mówimy o konsolidacji chemii, o przebudowie grupy I tak dalej I tak dalej, to myślę, że tutaj najistotniejszy jest ten apel. Wiedzą, dzielić się z pracownikami.
Oni naprawdę muszą wiedzieć jaka jest sytuacja, co się dalej będzie działo, jakie działania będą podejmowane, bo pracownicy niejednokrotnie pokazali, że potrafią grupę Azoty ratować. Wcześniej jeszcze, kiedy to były pojedyncze spółki, a nie grupa. Pracownicy naprawdę z ogromnym poświęceniem ratowali te swoje zakłady. I tak było w Kędzierzynie, tak było w Tarnowie, tak? Z ogromnym poświęceniem.
To samo budowanie grupy Tarnów wziął na siebie. Ja wiem, że różne nieporozumienia były po drodze, ale to, że jest w polskich rękach I że Rosjanie jej nie przejęli, też jest zasługa tego, że Tarnow podnosił te koszty. Ponoszono koszty wtedy, kiedy trzeba było grupę ratować, kiedy trzeba było wszystko postawić na jedną kartę. I pracownicy z Tarnowa wiedzą doskonale, ile wyżyczeń ich to kosztowało. Więc dzisiaj myślę, że uczciwym byłoby pokazanie jaki jest plan.
Raz jeszcze podkreślę, grupa jako całość, tylko grupa jako całość ma szansę na dzisiejszym rynku I w dzisiejszych warunkach. Ale każda z tych części grupy musi wiedzieć na jakich warunkach pracuje, jakie są wobec nich plany. Ludzie muszą być bezpieczni. Dziś to, że ta atmosfera jest wewnątrz taka zła, bo jest zła naprawdę, to jest 1 z takich ważnych elementów, do których trzeba najpierw usiąść I otwarcie z tymi ludźmi rozmawiać. I tak jak mówię, są pomysły, państwo macie, jest strategia I tak dalej I tak dalej, ale pokazujecie to tym ludziom, że są dla was naprawdę ważni.
Dziękuję.
Speaker 31
Dziękuję bardzo. Czy ktoś z pań, panów posłów chciałby jeszcze? Zdaje się pan poseł Mysztowic, tak się Bardzo proszę,
Speaker 32
panie przewodniczący. Dziękuję bardzo. Panie przewodniczący, panie prezesie. Tutaj mówimy o wartości w tej chwili 1001000100. No nie do końca, dlatego że Orlen jeszcze bierze na siebie pewne zobowiązania wartości miliarda trzystu, w związku z tym ta wartość tej transakcji to jest około 2 I pół miliarda.
Speaker 34
Rzeczywiście pytanie jest takie, czy dopnie się 10:10 deal z Orlenem, dlatego że zagraniczni inwestorzy też mieli wątpliwości co do, co do realizacji tego, tego porozumienia. Jeśli chodzi o wartość faktyczną tej, tej spółki, no to są metody przeliczenia według EBIT-y, która jest jakby wskazana wielokrotność jej jako wartość tego, tej, tej spółki, no I to się kształtuje w granicach 3, 3 I pół miliarda maksymalnie. Z tego, co pan powiedział I mamy informację, to ta inwestycja kosztowała ponad 7 I pół miliarda złotych. Nie liczę kosztów, które są związane z oprocentowaniem kredytu, dlatego że nie włożyliście swoich pieniędzy, które mieliście odłożone, tylko po prostu zaciągnęliście kredyty, w związku z tym ta kwota będzie dużo większa. Ja mam świadomość, że w tym okresie pojawiło się wiele inwestycji, wspaniałych inwestycji, jak Mierzeja Wiślana, jak Ostrołęka.
Ja myślę, że można do tego dołożyć jeszcze tą fabrykę polimerów, dlatego że ona zadołowała grupę Azoty. I teraz jest pytanie, bo tutaj pan poseł Kowalski tutaj straszył prokuratorom tych, którzy w tej chwili próbują wyciągnąć tą spółkę na na na prostą. Ten kierunek Orlenu jest jak najbardziej uzasadniony, bo Orlen, który jest tym, który rozprowadza, importuje gaz, to jest, to jest firma, która może jakby najmniej wydać na na na gaz, który jest podstawowym elementem tej produkcji. Ale pytanie jest takie, czy rzeczywiście my zawsze możemy podchodzić do tego, że no trudno, wydało się kilka 1000000000, trudno, ale zostały podejmowane decyzje. Tak jak pani poseł powiedziała, to od początku było wiadomo, że to jest nierentowne przedsięwzięcie.
Speaker 32
Kto odpowiada z zarządów PiS-u za wyrzucenie w błotu tylu 1000000000 złotych? Nie ma chętnych. Dzisiaj się dowiadujemy, że w tej chwili jest, jest informacja o tym, jak przebiegały sprawy związane z kontraktem na na na ropę podpisaną przez Orlęd za Obajtka. No więc dochodzi do sytuacji, w której Polska ma problemy z budżetem, a my stoimy ze stoickim spokojem na fakty wydawania, wydawania, przepalania I wyrzucania w błoto 1000000000. Dziękuję.
Speaker 35
Panie prezesie, nie ma przedstawiciela ministerstwa, ale... Jest mi mikrofon tylko. Nie ma przedstawiciela już Ministerstwa Aktywów Państwowych, ale prosiłbym, o ile pan może odpowiedzieć, żeby nam wyjaśnić, dlaczego wykonawca Hyundai, wobec którego sformułowano wielomilionowe roszczenia związane z polimerami w Polsce, ostatecznie nie tylko uniknął tej kary, ale kontynuuje jako wykonawca, dalej realizuje projekt. Ile dokładnie kosztowała ta ugoda polskie spółki? Kto personalnie wziął odpowiedzialność za uznanie jej za korzystniejszą od dalszego dochodzenia roszczeń?
Proszę o precyzyjne, o precyzyjną odpowiedź na ten temat.
Speaker 1
Szanowni państwo, przysłuchowałem się wypowiedzi pana prezesa I jestem bardzo rozczarowany tym wystąpieniem, bo uniknął wielu zasadniczych tematów, które podjąłem I ja w dalszym ciągu będę ponawiał prośbę. Zanim jeszcze tutaj odniosę się do z pytaniami do pana prezesa, panie przewodniczący, uważam to za skandaliczne, że pani minister nie ma dwóch godzin czasu na poświęcenie tak ważnego tematu jakim jest grupa Azoty I przyszłość przemysłu chemicznego. I na przyszłość bardzo bym prosił panie przewodniczący, żeby jednak doprecyzowywać zaproszenie. Jeśli jest możliwość, żeby jednak ci ministrowie, którym płacimy jako podatnicy, żeby jednak poświęcali takim potężnym I poważnym problemom gospodarki I przemysłowi polskiemu. Natomiast wracając do wystąpienia pana prezesa.
Pan tutaj przedstawił w takim bardzo dramatycznym przekazie, że 14 I pół miliarda złotych zostało wyprowadzone z grupy Azoty. Proszę powiedzieć jeszcze, uzupełnić, co to znaczy zostały wyprowadzone, bo pan poseł Janusz Kowalski, tutaj przedstawiając głos naszych parlamentarzystów zachodniopomorskiego, również przedstawili niegospodarność waszych waszych działań w okresie 2024, 2025. Poczekajmy na rozstrzygnięcia mimo wszystko prokuratorów I zobaczymy kto ostatecznie wyprowadził te pieniądze z grupy AZO I naraził na takie trudności finansowe, jakie pan tutaj panie prezesie przedstawił. Natomiast ja jednak wrócę do, do zarządu, do działalności grupy w ramach bieżącego zarządu. Pan panie prezesie tutaj już wielokrotnie takimi, można powiedzieć niezdrowymi emocjami, gra Tarnowem.
Ja chcę jednak mimo wszystko panu prezesowi, panu przewodniczącemu I wszystkim członkom komisji przedstawić tą informację, że w momencie konsolidacji, która następowała w ramach wrogiego przejęcia grupy w okresie 2011, 2012, podjęto wtedy decyzję o konsultacji grupy Azoty z czterema głównymi zakładami chemicznymi z siedzibą w Tarnowie. I ja w dalszym ciągu powtarzam to, że pan przychodząc do pracy w ramach zatrudnienia przez radę nadzorczą I Ministerstwo Aktywów Państwowych, Pana siedziba jest w Tarnowie od trzynastu lat I chcę panu to uzmysłowić, żeby pan nie wyprowadzał, nie wyprowadzał swoimi indywidualnymi decyzjami kompetencji z Tarnowa. Ponieważ do tej pory dyrektorzy korporacyjni zarządzali z pozycji swojej siedziby macierzystej, jaką jest grupa złotych z siedzibą w Tarnowie. Pan tutaj eksperymentuje swoje struktury organizacyjne tylko I wyłącznie dlatego, że nie chce pan pracować w tym Tarnowie. Ja pana rozumiem, że pan tutaj wyjeżdża, tutaj pan przewodniczący Marek Suski porównał pana do pewnego ptaka, ale ja już tutaj nie chcę o tym, o tym, o tym wypowiadać.
Natomiast ja w dalszym ciągu bronię pozycji siedziby grupy Azoty. Nie dlatego, że jest to, nie wiem, jakieś złe rozwiązanie. Proszę państwa, jeszcze raz powtarzam, grupa Azoty, cały koncern chemiczny ma siedzibę w Tarnowie. I tam przez lata, przynajmniej przez ostatnie 30, 13 lat budowano pewne kompetencje, pewien
Speaker 1
Zarządzania dobrze funkcjonującego koncernu chemicznego, jaką jest grupa Azoty, pomimo różnych trudności, wojny na Ukrainie, pandemii I różnego rodzaju zawirowań geopolitycznych. Jakoś to się odbywało. Pan od czterech czy sześciu miesięcy przyszedł I postanowił sobie jedną rzecz. Nie, wyprowadzę kompetencje z Tarnowa tylko dlatego, żeby zarządzać z pozycji ulicy Chłodnej 51 z trzydziestego pierwszego piętra. Prawdopodobnie jeszcze zabiegacie o kolejne piętro, bo już zaczyna być ciasno.
I moje pytanie, nie chciałbym jakby do historii wracać, bo pan oczywiście pięknie mówi, tutaj medialnie się pan pięknie prezentuje, tylko fakt jest faktem, że pan to robi. I moje pytanie jest, jeszcze raz, powtarzam I żeby pan na nie odpowiedział. Dlaczego pan chce zlikwidować polskie konsorcjum chemiczne? Dlaczego? Zadałem podczas kontroli to pytanie, nie mam tej odpowiedzi.
Jeśli chodzi o spółkę Coltar, z tej odpowiedzi wychodzi, że prace jakieś tam trwają. Nie napisał pan, że, czy tam pana przedstawiciel, nie napisał pan, że pan Coltaru nie chce likwidować. Ta odpowiedź wzbudza po raz kolejny niepokój, że ma pan coś w planie, czy grupa, czy zarząd grupy Azoty ma w planie zlikwidowanie tej spółki. 3. Pytanie przyszłościowe.
Na ten temat rozmawialiśmy podczas kontroli. Spółka Nitrotar. Tutaj pan dyrektor kiwa głową, bo akurat uczestniczył podczas tej kontroli. Chciałbym się dowiedzieć, czy jest to płonny za zapał stworzenia tej spółki w Tarnowie, czy będzie to realizowane rzeczywiście w interesie tam pracujących ludzi. Bo proces przygotowania I proces powołania tej spółki został zrobiony I nagle przez ostatnie półtora roku cisza.
I chciałbym na te 3 podstawowe pytania strukturalne pracowników odpowiedzieć. Dlaczego, szanowni państwo, chcecie zlikwidować PK, gdzie przez ponad 30 lat ta firma, czy kilkadziesiąt lat, świetnie się rozwijała. Jest tam cały zespół inżynierów, projektantów, którzy przez wiele lat z powodzeniem realizowali inwestycje w ramach całego koncernu chemicznego. I pytanie takie jeszcze uzupełniające, żeby odzwierciedlić, jakie pan, bo pan mówił o kosztach, generowanych kosztach w ramach historii. Pan dzisiaj, szanowny panie prezesie, wraz z zarządem generujecie koszty grupy zarządczej.
Chcę tylko uzmysłowić państwu takie dane. Koszty ogólne zarządu wynoszą 250000000 złotych. To są dane z poprzedniego roku. Same koszty zarządu 8, prawie 9000000 złotych. 15000000, przepraszam, 15000000 złotych.
Natomiast wynagrodzenia pracowników dla prawie dwóch 1000 osób w samych Tarnowie, które utrzymują tą grupę, można powiedzieć zarządczą, pana zarządczą, wynoszą 195000000 złotych, czyli przekracza pan wielokrotnie grupy z grup, zarządzanie, zarządzanie tymi dyrektorami, to są wykonawcze teraz, tak panie prezesie, to jest, bo nie otrzymałem informacji, ile osób zostało zatrudnionych I na jakiej podstawie zostali zatrudnieni właśnie w ramach tej czapy korporacyjnej. Teraz przedtem się nazywali dyrektorzy korporacyjni. Dzisiaj w ramach pięknej nazwy restrukturyzacji, restrukturyzacyjnej, nazywają się dyrektorami wykonawczymi. Okazuje się, że tej informacji w ramach kontroli żeśmy nie otrzymali I według mojej wiedzy, którą tutaj na razie powiedzmy nieoficjalnej, mam nadzieję, że pan udzieli tą informację, jest około osiemnastu czy dziewiętnastu dyrektorów wykonawczych o zarobkach około pięćdziesięciu 1000 miesięcznie. Chciałbym wiedzieć, czy to jest prawda?
I to jest szukanie pieniędzy w tych trudnych czasach, czy to jest właśnie wyrzucanie pieniędzy powiedzmy w powietrze, żeby po po raz kolejny wygenerować I wyprowadzić niepotrzebne pieniądze ze spółki. I jeszcze 1 pytanie, bo też w dalszym ciągu nie nie nie została udzielona odpowiedź w ramach kosztów obsługi prawnej. Z sześciu 1000000 złotych, panie prezesie, z dwutysięcznego dwudziestego czwartego roku zrobiło się prawie 100000000 złotych na obsługę prawną. W dalszym ciągu nie mamy informacji, co się nagle stało, że 100000000 złotych wyprowadzacie pieniądze na rzecz obsługi prawnej spółki. III szanowny panie prezesie, tu 100000000, tam 200000000, tam 300 I robią się 1000000000.
A pan wraca do historii sprzed iluś tam lat, że rząd pana premiera Morawieckiego zostawił panu, czy wyprowadził, bo pan pan tak stwierdził, wyprowadził 4, 14 I pół miliarda złotych. Niech pan powie, na czym polega wyprowadzenie, bo chciałbym, żeby opinia publiczna I tutaj parlamentarzyści słyszeli, na czym polega 14 I pół miliarda złotych wyprowadzenie. Czy to właśnie wy nie doprowadziliście, czy to wy się doprowadzili do tej sytuacji, nie uruchamiając tego procesu chemicznego w polisach. Dziękuję.
Speaker 38
Panie przewodniczący, panie prezesie, trochę mnie wyprzedził kolega, ale jesteśmy na poważnej komisji sejmowej. Trzeba brać odpowiedzialność za swoje słowa. Potem łatwo jest z tego, co się mówi na komisji wycinać różne wycinki I w świat puszczać informacje, które nie mają nic wspólnego z rzeczywistością. Pan jest poważnym prezesem poważnej spółki. Stwierdzenia typu zostały wyprowadzone, zniknęły, nie wiadomo gdzie są, są bardzo poważnymi zarzutami.
W związku z tym ja nie chcę odpowiedzi w tej chwili. Bardzo bym prosił na piśmie, na ręce Przewodniczącego Komisji I wszystkich członków komisji, o rozpisanie dokładnie czternastu I pół miliarda złotych według pana opinii, gdzie zostały wyprowadzone, kto wyprowadził. Z datami wyprowadzenia tych pieniędzy. Rozumiem, że jest pan już tak długo prezesem, że jest pan w stanie to stwierdzić, czyli proszę bardzo, żeby to zostało opisane. Kto, ile I kiedy I w ilu sprawach zostały zgłoszone wnioski do prokuratury, jeśli jest to wyprowadzenie pieniędzy, tak jak pan to tutaj spróbował zasugerować.
Ja to pismo opublikuję, żeby opinia publiczna nie manipulowała wycinkami z tej komisji. Bo zanim się coś powie, to trzeba głęboko to przemyśleć, a nie powodować, żeby później w Internecie krążyły nieprawdziwe informacje na temat tego, o czym pan opowiedział. Jeśli jest tak, jak pan powiedział, rozumiem, że nie będzie miał pan z tym problemu I pan te wszystkie dane poda. Nie oczekuję odpowiedzi teraz I nie ciągnijmy już tego tematu. Bardzo proszę na piśmie, państwo też możecie swoje publikować.
My opublikujemy na piśmie, podpisane przez odpowiednich, przez odpowiednie osoby odpowiedzialne za to. I tutaj nawet nie chcę już odpowiedzi na tej komisji, tylko żeby pani przewodniczącej na piśmie ta ta informacja do nas zrobiła.
Bardzo proszę pani poseł.
Speaker 41
Dziękuję bardzo. Panie prezesie, ja pisząc interpelację do ministerstwa, otrzymałam taką odpowiedź, że państwo zobowiązujecie się tworzyć forum dialogu społecznego, by na bieżąco z pracownikami rozmawiać o tym, co się dzieje w spółce I jakie są możliwości wyjścia z kryzysu. To jest moje 1. Pytanie. I chciałam zapytać, czy rzeczywiście to forum zostało zorganizowane I państwo utrzymujecie bezpośredni kontakt z pracownikami?
Speaker 42
A 2. Moje pytanie dotyczy autonomii poszczególnych grup. Czy prezesi tych poszczególnych grup, nie poszczególnych poszczególnych poszczególnych spółek, tak. Czy szefowie tych spółek mają autonomię na tyle dużą, że to oni mogą podejmować decyzje w sprawie wynagrodzenia pracowników I w przypadku, kiedy spółka lepiej funkcjonuje niż pozostałe spółki, może rzeczywiście podnosić samodzielnie, może podnosić wynagrodzenia dla tych pracowników. Dziękuję.
Speaker 2
Dziękuję bardzo. Szanowni państwo, ponieważ też mamy gości zaproszonych, to też oczywiście to jest decyzja Państwa, jeśli chodzi o długość wystąpień, kolejność I wielokrotność zadawania pytań, ale też bardzo proszę, żeby w miarę możliwości, no tak umożliwić naszym gościom też zadanie pytań I odpowiedzi panom prezesom. To teraz może strona społeczną może teraz. Bardzo proszę.
Sławomir Kamiński
Jeśli. Ja myślę, że dobrą rzeczą byłoby to jeszcze, jeśli dołożymy jako strona społeczna też pytania, to taki blok byłby wtedy, byłoby to najsensowniej. Bardzo proszę panowie o przedstawienie się po, po Tak. Protokołu. Sławomir Kamiński, wiceprzewodniczący NSZZ Solidarność Grupa Azoty Puławy.
Szanowni państwo, jako przedstawiciel pracowników, czyli podatników, Chciałbym powiedzieć,
Że nie jestem tutaj na wycieczce. I nie uważam, żeby tego typu uwagi w stosunku do mnie były grzeczne. Chciałbym powiedzieć, że absolutnie jestem zaszokowany tym, co się tutaj mówi I stopniem nierealności tego, co się tutaj mówi. Jeśli chodzi o poliolefinę, to chciałbym zwrócić uwagę, że w momencie budowania tej inwestycji nikt z polityków nie był przeciw. Nikt.
Szanowna pani. Jedyną formacją, która była przeciwna była Solidarność Grób Rezotyp Ławy. Jakby pani minister była, to by mogła odszukać te dokumenty. My jedynie to kontestowaliśmy. Chciałbym zwrócić uwagę na 1.
Szkoda, że pani minister nie ma, bo w naszej ocenie diagnoza, którą postawiła jest absurdalna. Te wszystkie 3 rzeczy, które wymieniła absolutnie nie są powodem tej sytuacji w grupie Azoty, która jest. Jeśli chcecie państwo mówić o poliolefinach, to najlepiej sobie zaprosić tych, którzy je kiedyś planowali. Zaproście sobie pana Chińca I parę jeszcze innych, innych I wtedy ta rozmowa ma większy sens. Tak mnie się wydaje.
Natomiast ja chcę zwrócić uwagę na to, że diagnoza ministerstwa jest, tak jak powiedziałem, absurdalna. Problemy grupy Azotypu Ławy są 3. Pierwszym problemem to jest cena gazu. Główny, podstawowy surowiec do produkcji to jest cena gazu. Cena gazu, która jest między innymi regulowana przez Orlen do grupy, do grupy Azot.
Pośrednikiem I my to największe na tym zabiera Orlen, spółka skarbu państwa. 1 spółka skarbu państwa żeruje na drugiej spółce skarbu państwa. I to jest pewien fakt. Dowodem, że może być inaczej jest przykład Envilu, Envilu dzisiaj. Drugim powodem tragedii w grupie Azoty są ceny energii.
Szanowni państwo, dzisiaj Zielony Ład I ETS w puławach, bo ja jestem przedstawicielem największej spółki w tej, w tej grupie. Cena energii dzisiaj wyłącza, wyłączyła instalację melaminy I wyłączyła instalację kaprolaktamu. I ogranicza zyski w, na produkcji nawozu. Szanowni państwo, jeśli politycy będą zajmowali się przerzucaniem odpowiedzialności, a nie zajmą się realnym problemem ceny energii, to będziemy mieli to, o czym chcę powiedzieć w trzecim punkcie. Trzecim punktem, jeśli chodzi o sytuację grupy Azoty, jest import nawozów.
Szanowni państwo, my jako przedstawiciele strony społecznej byliśmy w ministerstwie I zwróciliśmy uwagę im na pewne fakty. O imporcie rosyjskich nawozów można pisać, można pisać dziesiątki książek. Ja wam powiem tak, szanowni państwo, przedstawiciele państwa, Nie da się sprowadzić do Polski takiej ilości ruskich nawozów bez zgody tego państwa. Państwo polskie wyraża zgodę na import takiej ilości rosyjskich nawozów. Mało tego, my mówiliśmy pani wiceminister, na której, na której bocznicy nawozy z Białorusi są przepakowywane w polskie big-begi.
Sławomir Kamiński
Następna rzecz, szanowni państwo. Mówicie o imporcie rosyjskich nawozów z Rosji w 2000 dwudziestym piątym roku.
Szanowni państwo, no to jest oczywiście skandal, rosyjskie nawozy, ale czy wiecie, kto jest największym eksporterem do Polski nawozów w 2000 dwudziestym szóstym roku? Tak. Największym eksporterem do Polski nawozów są Niemcy. I teraz pytanie moje brzmi tak, kilka pytań. Po 1., jak to jest możliwe, że w Niemczech opłaca się produkować nawozy, które się opłaca sprzedać u nas?
Mamy do czynienia z zyskiem, zyskiem producenta, zyskiem jednego, drugiego, trzeciego pośrednika. Jak to jest możliwe, że Niemcom opłaca się u nas sprzedawać nawozy? Na to pytanie nikt nie jest w stanie odpowiedzieć. Zadajemy to pytanie publicznie, mówimy wprost. Zadaliśmy takie pytanie, zadaliśmy takie pytanie pani minister, jak to jest możliwe, że do Polski wjeżdżają nawozy bez kontroli jakości.
Bo najprostszą rzeczą z możliwych jest to skontrolować jakość nawozów. Pani minister zapewniała nas, że oczywiście jest tak, że wszystkie nawozy są gotowane. Jak położyliśmy na stół niezależne badania, zlecone przez Lubelską Izbę Rolniczą, okazało się, że no oni rzeczywiście nie są. Jeśli my zgłaszamy, czy informujemy o tym, że nasz niepokój budzi fakt, jaka ilość nawozów jest eksportowana czy reeksportowana na Ukrainę I skąd one są. Bo w naszej ocenie na Ukrainie wysiewane są rosyjskie nawozy.
No więc szanowni państwo, zajmujemy się tutaj rzeczą ważną, jak kto kogo wsadzi oczywiście jest rzeczą ważną, Ale ja mam taką prośbę do was, żebyście zajęli się rzeczami ważnymi dla nas. Ceną gazu, ceną energii elektrycznej oraz zablokowaniem importu rosyjskich nawozów, które dzisiaj są przepakowywane w Niemczech. Taką stawiam tezę. Dzisiaj jest, dzisiaj jest tak, że Rosjanie przywożą nawozy do Niemiec, przepakowywują, robią rebranding I sprzedają ich, je jako, jako swoje. I to jest, szanowni państwo, coś, co budzi nas niepokój, a wy powinniście, przepraszam, że tak mówię, ale zajmować się takimi rzeczami.
Bo to ma realny wpływ na to, jaka jest kondycja finansowa naszej spółki. I to, co mówi pani minister, oczywiście z całym szacunkiem, to że jeśli 600000000 zostanie wpompowane w tę firmę, to nic nie da. Jeśli nadal do Polski będą sprowadzane rosyjskie nawozy w pierwszym półroczu 2000 dwudziestego szóstego roku, to było 700000000 złotych z Niemiec. Plus oczywiście rosyjskie nawozy. To nie są moje fantasmagorie.
To są twarde dane. Dane dotyczące zysku pana Moche Kantora. I to nie są, to nie jest nic, co jest tajemnicą. Mało tego, to my o tym mówimy I czujemy się jako, jak ci wołający na pustynię. Czy tam na puszczy.
Chciałbym zwrócić uwagę jeszcze na a propos tam dialogu, myślę, że koledzy będą mówili trochę więcej o tym. Ale ja chcę powiedzieć 1, że jeśli w grupie Azotypu Ławy słyszymy na negocjacjach I nam się to mówi wprost, nie ma dla was pieniędzy, nie dla was cukierki. A jednocześnie czytamy w gazecie ogólnopolskiej, że pan minister mówi, moi menadżerowie powinni zarabiać dużo więcej. Dla nas nie ma, dla pracowników nie ma 1500 złotych, A dla pracowników pana ministra 2000 się znajdzie. I to są rzeczy, o których, to jest drobiaz akurat.
Te 3 podstawowe, o których powiedziałem. Szanowni państwo, zajmijcie się tymi trzema rzeczami, uratujcie grupę Azoty, a my, jeśli chodzi o, o to, co się będzie działo w grupie, myślę, że jeszcze sobie wszyscy damy radę z kolegami z różnych lokalizacji rozmawiamy. Myślę, że ta nasza rozmowa jest bardziej efektywna I bardziej rozsądna niż w wielu innych gremiach. Zajmijcie się trzema najważniejszymi rzeczami, prosimy o to, bo my tu nie chcemy przyjeżdżać na żadne wycieczki. Tylko rozwiążcie te problemy.
Pierwszą rzeczą jest zablokowanie importu rosyjskich nawozów. Badajcie to, co do nas przypływa, kiedy przypływa. Jeśli my, organizacja społeczna, związek zawodowy jesteśmy w stanie skontrolować przez ogrodzenie, jak gigantyczna ilość nawozów rosyjskich jest wprowadzona do polskich portów. Jeśli my robimy zdjęcia, pokazujemy ile nawozów jest sprowadzonych do polis, no to pytanie jest takie, czemu nie robi tego państwo polskie? Czemu państwo polskie zamyka oczy na gigantyczne ilości rosyjskich nawozów w, w Porcie Gdańskim?
Przecież to nie jest... My nie tworzymy tego w AI. Gigantyczne ilości rosyjskich nawozów. Niech mi nikt nie mówi, jeszcze raz powtórzę tę tezę, że da się to zrobić bez zgody państwa polskiego. Wy się państwo tu kłócicie o to, kogo tak jak powiedziałem wsadzi do więzienia.
Wy się martwcie o to, jak uratować grupę Azoty. Dlaczego? Bo jeśli nie będzie grupy Azoty, to nie będzie polskich nawozów. A to jest bezpieczeństwo żywnościowe naszego kraju. Szanowni państwo, to nie są żarty.
Jeśli nie będzie ten problem podnoszony tutaj Irlandii, jeśli nie będzie w Polsce producentów nawozów, nam grozi realny głód albo realne takie koszty żywności, które nam się nie mieszczą w głowie, niewyobrażalne dla nas. Więc ja proszę o to, żebyście zaczęli rozwiązywać realne problemy. Dlaczego o to proszę? Również dlatego, że za nami są moja rodzina, rodzina kolegów,
To są nasze miejsca pracy. I to jest to, co, o czym my, też było powiedziane. Za chwileczkę w grupie Azoty nie będzie komu pracować. Kompetencje odchodzą razem z ludźmi. I mówienia o tym, że się dają podnieść dzięki jakiejś magii, lewarom finansowym.
Nie. W ciężkiej chemii tak się nie robi. Tam pracują ludzie, odpowiedzialni ludzie. A dzisiaj my mamy problemy na przykład z ilością obsad na instalacjach. Tyle z mojej strony.
Jeszcze raz zaapeluję. Szanowni państwo, kłóćcie się o wszystko. To nie jest moja sprawa. Ale proszę o to, żebyście rozwiązali problem cen gazu, żebyście rozwiązali problem ceny energii, żeby w pułapach mogła ruszyć melamina I kaprolaktam. Proszę o to, żebyście się zajęli również zablokowaniem rosyjskich nawozów.
O to proszę, to są 3 rzeczy, to nie jest zbyt dużo. Ale to są realne rzeczy. Dziękuję bardzo.
Speaker 2
Dziękuję bardzo. Czy jeszcze ktoś ze strony społecznej chciałby zabrać głos? Bardzo proszę. Później jeszcze poseł Zyska się zgłasza. Tylko też prośba o takie w miarę wypowiedzi konkretne.
Paweł Gawron
Bardzo proszę. Dzień dobry, Paweł Gawron, Grupa Azoty Tarnów, wiceprzewodniczący Solidarności. Pan prezes tutaj mówił o trosce o spółkę I pracowników w trakcie restrukturyzacji. Ja mam takie pytanie, kto tak naprawdę ponosi koszty tej restrukturyzacji? Bo patrząc na wyniki finansowe spółki, koszty zarządów to 250000000, koszty pracowników 190000000, więc I to trzeba przyjąć, że zarządu I dyrektorów jest kilkudziesięciu, pracowników 2000 Koszty doradztwa to 100000000 kolejne.
Jakie realne dobro przyniesie ci doradcy do, do firmy? Co się udało poprawić I co, co z tego wynikło pozytywnego dla firmy? Kolejne pytanie to właśnie dyrektorzy wykonawczy, nowi dyrektorzy wykonawczy, którzy są zatrudnieni na w zamian za dyrektorów korporacyjnych. Z tego, co słyszymy, są zatrudniani na umowę o pracę za dużo lepsze pieniądze. Jaki będzie koszt tej zmiany I co to wniesie pozytywnego do dla spółki?
Jeszcze, jeszcze 1 pytanie odnośnie tego tematu. Na jakiej podstawie ci dyrektorzy prawnej są zatrudnieni? Bo patrząc na zapisy zakładowego układu zbiorowego pracy, który obowiązuje w grupie Azote Tarnów, w grupie Azoteza, Słysząc jakie wynagrodzenia otrzymują, nie mieści się to w żadnych widełkach płacowych, więc to też trzeba będzie na pewno prześledzić I I to jest do analizy. Dlaczego, dlaczego, tutaj to pytanie pana posła Krajewskiego na pewno trzeba powtórzyć, Dlaczego grupa ZOTy buduje centrum korporacyjne w Warszawie? Dlaczego zarząd nie funkcjonuje w Tarnowie, tylko, tylko wyniósł, przeniósł się do Warszawy?
Tam są zatrudniani ci dyrektorzy wykonawczy. Większość z tego, co słyszymy, tam funkcjonuje. I a Tarnów jako ta najsłabsza spółka, jak to pan prezes ją nazwał parę miesięcy temu, utrzymuje tą całą czapę korporacyjną. Więc jak to, jak to jest, że ta najsłabsza spółka wydaje takie kolosalne pieniądze I ma jeszcze być konkurencyjna. Więc to też proszę wyjaśnić.
My te pytania prześlemy do, do pana prezesa I do, do ministerstwa, bo chcielibyśmy te pytania otrzymać, znaczy odpowiedzi otrzymać na, na piśmie, nie, nie tutaj na sali, bo bo potem można różne, różne wnioski z tego wyciągać. To chyba na razie tyle. Zobaczymy, może jeszcze będzie czas, to coś. Dziękuję bardzo.
Paweł Dendera
Paweł Dendera, przewodniczący Solidarność, Arkopol. Górnicza. Paweł Dendera. Chciałbym odpowiedzieć w sumie na kilka pytań, które się pojawiły tutaj na tym, szanowna komisję przede wszystkim. Między innymi po kolei na pytanie pani minister, jak wyglądają zarządy, prezesi.
Wielokrotnie poruszamy te tematy. Tak, wielokrotnie poruszamy te sprawy. Prezesi, mówię, na podstawie naszej spółki z Arkopol są totalnie ubezwłasnowolnieni. My o tym mówimy wprost, nie mają żadnej władzy. Ja przepraszam, powiem nawet spotkanie, bo mamy znowu świeżego prezesa, całkiem niedawno powołanego, jakiś miesiąc czasu temu.
Ci prezesi cały czas się zmieniają bez końca, co bardzo nie służy, a tak naprawdę totalnie służy niszczeniu wszystkich spółek. Spotykając się z panem prezesem, zapytałem go wprost I trzykrotnie go przeprosiłem za to, czy jest świadomy, czy już się zorientował, czy jeszcze nie. A jeśli nie, to się zorientuje, że totalnie nie ma nic do powiedzenia w tej spółce. I będzie tylko pionkiem, będzie tylko marionetką w rękach właściciela. Na potwierdzenie tego nie musiał długo czekać.
Za chwilę odbyły się mediacje w ramach sporu zbiorowego trwającego we wszystkich spółkach, ale w Siarkopolu już jesteśmy po referendum strajkowego, do do tego zaraz nawiążę. Zarząd, prezesi podczas trzech dni mediacji trwających 7, 8, 12 godzin zabrali głos może w dwóch, trzech procentach. Natomiast 80, 90 procent prowadzenia mediacji to była nawet nie właściciel, nawet nie właściciel, bo była tam reprezentacja właściciela, oczywiście pani z HR-u. Natomiast była firma po raz kolejny zewnętrzna. Firma kolejna zewnętrzna, prawnicza, za którą Siarkopol, Tarnów, Puławy, każdy z nas musi po raz kolejny wyrobić.
Mówimy tutaj o stu milionach za rok 25., za firmy doradcze. Zobaczymy, jaki wynik będzie za 26., bo podejrzewam, że ta kwota może wzrosnąć dwukrotnie. Tak jak mówię, dzisiaj nie stać jest właściciela, już mówię wprost, mimo że zgodnie z prawem to pracodawca jest stroną sporu zbiorowego I strajku, który zaraz niebawem, jeżeli właściciel nie wyciągnie do nas ręki, którą my wyciągamy.
Po referendum jesteśmy
Paweł Dendera
po Tak, jesteśmy po referendum strajkowym. No do tego właśnie chciałem przejść, nawiązać, tak żeby zrozumieć, jesteśmy, się dzieje, jak wygląda dialog. Znowu odpowiadając na pytanie. Dialog wygląda w ten sposób, że jako jedyna spółka w ubiegłym roku, 20. Piątym, zakończyliśmy wynik dodatnim 18000000, w tym szacowany jest wynik na poziomie czterystu 1000000 złotych zysku netto, a dialog wygląda w ten sposób, że po długich wielomiesięcznych rokowaniach, mediacjach daje nam się na stół, przepraszam, bo to jest uwłaczające, 265 złotych brutto dla wszystkich pracowników, gdzie przypomnę, nie czy państwo orientują się, w połowie pracowników w Siarkopolu stosowany jest dodatek wyrównawczy do płacy minimalnej.
Mamy sześciuset pięćdziesięciu pracowników, a przeszło trzystu stosuje się dodatek do płacy minimalnej. I mówi się, kładzie nam na stole 265 złotych. W dobie kiedy mamy 400000000 mieć zysku w tym roku. To jest coś przerażającego. Ja przepraszam, tak jak powiedziałem też, wyciągaliśmy wielokrotnie, tak.
Ten dialog wygląda, z nami się rozmawia, mówi, natomiast nic poza tym. Konkretem dzisiaj jest te 265 złotych, gdzie w referendum, teraz przypomnę wyniki, bo to są z ostatniego czwartku I piątku, cała załoga się w Arkopolu się wypowiedziała I zaraz lada dzień podejrzewam to samo się stanie w pozostałych lokalizacjach. Również do tego przystąpią. Na siedemdzie... Spośród wszystkich uprawnionych pracowników, 77 procent wzięło udział.
To już jest liczba, która przemawia za tym, co, w jaki sposób firma jest prowadzona, jak jest prowadzona. Ludzie to wiedzą, pracownicy to wiedzą. Spośród tej liczby znowu 77 procent biorących udział, 98 procent opowiedziało się za rozpoczęciem strajku wobec tego, co się robi wobec naszej spółki, pozostałych, bo każdy to widzi, jak są zarządzane, w jaki sposób nasz, nas drenuje się tak samo, nasze przychody, totalnie. Spółka Grupa Azoty Główna przejmowała nas w trzynastym, dwunastym roku z kątem tak trzystu 1000000. Dzisiaj nie mamy nic.
Zostały one totalnie spenetrowane. O naszych mówimy kontach zapasowych I rezerwowych. Wobec tego, że między innymi chociażby braku odbioru siarki w ostatnich latach I musieliśmy pokryć stratę z własnych, z własnych kont, z własnych środków. I dzisiaj niestety mówimy o tym głośno. Sam zarząd związuje nam ręce.
Nie mamy innej możliwości, nie ma ratunku innego dla Siarkopolu, jak tylko opuszczenie, przepraszam,
Naprawdę uproszczenie. Bo to jest jedyny ratunek również dla, dla nas, dla, dla, dla rolnika. Mówimy o nawozach, mówimy o bezpieczeństwie żywnościowym, mówimy o surowcu, który już tak naprawdę jest na wyczerpaniu, bo obecne złoże po trzydziestu latach jest całkowicie wyczerpane. Jeżeli w przeciągu dwóch, trzech lat nie powstanie kopalnia Rudniki, mówimy o Opolu, bo kopalnie mamy, chodzi tylko oczywiście o otwarcie pola, rury, wpuszczenia w ziemię, sterownia 2 na 2 metry, które, gdzie koszty są na poziomie trzystu, trzystu trzydziestu 1000000, a, a mamy przychody na poziomie, mówię, w wyniku roku 400000000 I mówi nam cały czas map I właściciel o tym, że my szukamy inwestora zewnętrznego dla was. No drodzy państwo, przepraszam, powiem to wprost, śmierdzi mi to strasznie tym, że ktoś ma w tym jakiś interes.
I ktoś ma przejąć tą kopalnię, ktoś te złoża, bo nie widzę sensu, nie znajdujemy tego, dlaczego szuka się inwestora zewnętrznego, skoro spółkę stać spokojnie na to. Dlatego pracownicy są zdeterminowani I naprawdę mając niewygórowane, wyważone żądania. Tutaj przypomnę, chodzi naprawdę 1000 złotych brutto do podstawy. Przez 3 lata, gdzie nie było podwyżek. Inflacja galopująca można byłoby rzec.
Odwieszenie z Zakładowego Układu Zbiorowego Czasu Pracy, mówimy o świadczeniach tylko części świadczeń I wypłaty tych świadczeń na podstawie wyników naszej spółki. I tylko dlatego domagamy się tego, prosimy, jakieś takie minimum. Wtedy możemy siąść do stołu I rozmawiać o dialogu. Ale nie w taki sposób, w jaki traktuje się załogę wszystkich spółek. Ja ze swojej strony na razie dziękuję.
Dziękuję. Czy jeszcze ze strony społecznej są? To najpierw pan się zgłaszał, później pan. Proszę bardzo.
Paweł Baran
Paweł Baran, Przewodniczący Związku Zawodowego Pracowników Ruchu Ciągłego Zakładów Azotowych w Tarnowie, Maślicach, Piaseczy I Tarnów. Szanowni Państwo, dziękuję Panie Przewodniczący, że strona Swelcza mogła zabrać głos, bo naprawdę nas nie interesują przepychanki. Kto, co, kiedy, dlaczego. Bo to już jest historia. Fakty są takie, że grupa Azoty jako całość jest zadłużona.
Nas w tej chwili interesuje bardziej ten 2. Punkt dzisiejszego porządku obrad, czyli przedstawienie ze strony społecznej, sytuacji społecznej jaka panuje w grupie Azoty. Przyłączając się tutaj do dobrego wniosku kolegium z Puław Solidarności, Tak naprawdę w tej chwili 3 tematy, które obciążają możliwość generowania dobrych wyników to są, to co było powiedziane. Cena gazu, cena energii, ETS-y, sprowadzanie nawozów. Ale równie ważne I szkoda, że w tej chwili nie ma tutaj na sali nikogo z ministerstwa, pytania do ministerstwa, jak zamierza oprócz tych działań pomóc grupie azotów, żeby wyszła na prostą.
Pytania są takie, w tej chwili jesteśmy w restrukturyzacji. Czy emisja akcji jest ważna? Jeżeli tak, dlaczego są opóźnienia? Miał zarząd pół roku, żeby doprowadzić do finału tą sytuację do trzynastego września. Nie zdążył.
Kolejna będzie zwołany, jest nadzwyczajne walne, żeby następne pół roku miał czas. Czy ważne jest w restrukturyzacji długoterminowe porozumienie z bankami? Bo od dwóch, trzech lat przy rozmowach o podwyżkach cały czas się nam mówi, poczekajcie, podpiszemy umowę długoterminową, to otworzy możliwości na rozmowy. Jest pytanie, to jest ważne, bo ze słów pana prezesa bodajże w marcu czy kwietniu na tak zadane pytanie odpowiedział, a komu to jest potrzebne? Mam jest potrzebne, bo mi nie.
3. Pytanie, jak jest możliwość I zagrożenie realizacji przejęcia przez Orlen polimerów? Bo słyszymy z przekazów medialnych, że w tej chwili jest arbitraż wprowadzony przez spółkę szwajcarską, która jest udziałowcem Orlenu I się sprzeciwia przejęciu, przejęciu tych akcji polimerów. Padło tutaj wiele pytań do prezesa zarzutów. Część uzasadnionych, ale ja muszę tutaj stanąć w pewnym sensie w obronie I pochwalić prezesa, bo tak konsolidacja grupy Azoty się nie dokończyła od trzynastu lat, ale pan prezes ma wyjątkowy sukces.
W ciągu trzech miesięcy doprowadził do pełnej konsolidacji zakładowych organizacji związkowych działających w grupie, które jednocześnie w tym samym dniu oprócz siarkopol wcześniej zgłosiły spory zbiorowe. Nie udało się to żadnemu prezesowi, a pan prezes Marcin Celejewski w mojej karierze na zakładzie 37. Rok pracuje, jest siedemnastym prezesem. Pod tym względem naprawdę mogę pogratulować. Było wiele powiedziane o kompetencjach GOK-u PKH.
Trzeba powiedzieć jeszcze więcej. W tej chwili ja rozumiem, przychodzi nowa ekipa, która by to nie była. Pewnej, za zarządem przychodzą specjaliści, zaufane osoby. Można ich łatwo zastąpić, nie wiem, finansach, marketingu, ale to, co się podziało w ostatnich miesiącach w azotach, gdzie pracę potraciło masę inżynierów zajmujących się produkcją, zajmujących się produkcją. Tego się nie da otworzyć.
Ktoś nieznajomy nie zajmie się produkcją I technicznymi sprawami. A tacy ludzie z doświadczeniem kilkunasto, kilkudziesięcioletnim niestety zakładu poleży. To budzi duże zagrożenie do stabilnej w przyszłości prowadzenia, już mówię tej części produkcyjnej, nie tej typowo zarządczej. Bo to można sobie poradzić. Zastępuje się w tej chwili, do tej pory byli dyrektorzy korporacyjni.
W większości pracowali w Tarnowie, czyli w grupie Azoty S. A. Bo tak naprawdę grupa Azoty to jest furt marketingowy. Każda spółka ma swój zarząd I odpowiada zespołach handlowych. Pan prezes jest prezesem grupy Azoty S.
A. Czyli Tarnowa, który w różnych częściach dla przypomnienia jest po prostu właścicielem pozostałych spółek I poprzez nadzór właścicielski też tam wykonuje, podejmuje decyzję. Adwy tu słowa pani poseł czy te spółki, zarządy są jakoś ubezwłasnowolnione. Tak, dużymi mi, co są. Przykład czerwcowy premii, gdzie dostały to decyzją zarządu grupy AZS-a 3 czy 4 główne spółki.
Te mniejsze, które mają lepsze wyniki, skonsolidowany wynik jest jaki jest, będące na plusie, one nie mogły podjąć takich decyzji, bo nie dostały zgody z centrali. To ubezwłasnowolnienie w różnym stopniu, ale występuje. Bodajże od dwóch miesięcy wcześniej dyrektorem, wiceprezesem, dyrektorem generalnym spółki tarnowskiej był pan prezes Hołody, który został około miesiąca temu odwołany, a jeszcze przed odwołaniem obowiązki dyrektora generalnego grupy AZOZ przyjął pan prezes. Panie prezesie, wykonuje pan obowiązki bezpośrednio pracodawcy I będąc dzień, 2, 3 w miesiącu czy na kwartał w Tarnowie, nie da się pewnych rzeczy podjąć I zdecydować. Wiemy o tym, że jak się pojawi pan prezes w Tarnowie, jest dużo chętnych osób, menadżerów, dyrektorów, kierowników do porozmawiania, załatwiania spraw.
No brakuje panu, panu czasu. Różnie mieliśmy w historii, tak jak mówię, 37 lat pracy prezesów, byli z zachodniopomorskiego, byli z okolic polic I innych, ale większość czasu spędzali, jak I cały zarząd jednak w Tarnowie. A w tej chwili te kompetencje I decyzje zarządcze no zapadają w Tarnowie I został tak naprawdę Tarnów zostawiony sam sobie na barkach jednego członka zarządu z wyboru pracowników. Powiedziane tu już było wiele o sytuacji ekonomicznej. Podobnie jak polegał z Siarkopolu w Tarnowie, podejrzewam, że 1 stycznia część pracowników dostanie podwyżki wynikające ze wzrostu minimalnego wynagrodzenia.
Tak się dzieje od trzech lat niestety. Pracownicy odchodzą jeszcze 5, 7, 10 lat temu, 15 to mówiło się o byka za rogi, jak się człowiek dostał, młody pracownik zatrudnił w Azotach. W tej chwili nie ma dnia, żeby ogłoszenia na stronach nie funkcjonowały. Zatrudnię, zatrudnię, zatrudnię. Spada, spada zatrudnienie na produkcji, że to grozi poważnymi konsekwencjami.
Pracownicy niejednokrotnie, jeżeli oni na rękę zarobią 3 I pół, 4000, muszą dorabiać. Nie są w stanie niestety przeżyć od pierwszego do pierwszego za tą wypłatę. Przychodzą do pracy zmęczeni. To może spowodować następne problemy po prostu bezpieczeństwa. Człowiek zmęczony przy komputerze, przy pulpicie, niech
zrobi
Paweł Baran
1 błąd, może wysadzić pół zakładu, jednego czy drugiego miasta. Są pieniądze, ale niestety nie dla pracowników. I to widzimy. Kolega Kamiński wspomniał o decyzji ministra Walczu na 2000. Nie, on chce 24 miesięcznie podwyżki.
24, 2 to daje rząd 3 procent. On chce podnieść tę postawę, żeby dać miesięcznie podwyżkę nawet do dwudziestu czterech 1000, gdzie patrząc na raporty giełdowe za 2025. Rok, wiceprezes zarządu, który przepracował cały rok w zakładzie, tylko z podstawowej pensji 1000100, ponad 1100000 wynagrodzenia. Podejrzewam, że tą ruchomą część za rok, za 2 dostaną w stu procentach. Jest dla dyrektorów, jest dla różnych stanowisk, nie ma dla pracowników.
I tu bym bardzo prosił, nie ma ministerstwa, żeby pomogli stanąć w grupie azoty na nogi. Bo inaczej faktycznie podzielimy los Irlandii I za 2, 3 lata, jeżeli zginie przemysł chemiczny w Polsce, ceny nie będziemy płacić takie jak są teraz za nawóz, tylko trzykrotnie więcej, bo to się podziało w Irlandii. Dziękuję bardzo.
Speaker 2
Dziękuję. Jeszcze raz ponawiam prośbę o krótkie wypowiedzi. Może się jak widzę posłowie się rozeszli, więc niedługo do do ścian będziemy mówić. Więc bardzo proszę o naprawdę skracanie wypowiedzi, bo też powtarzamy argumenty, chcielibyśmy jeszcze usłyszeć odpowiedzi od pana prezydenta. Panie przewodniczący, bardzo proszę
Tylko 1 zdanie do pana prezydenta, bo
na komisji
Speaker 49
Momencik. Stanisław Zalewski, Solidarność, Siarkopol. W tej chwili już emeryt, ale członek zarządu regionu świętokrzyskiego I działam w w Sekretariacie Górnictwa I Energetyki jeszcze. Byłem też przy kadencjach członkiem zarządu z wyboru pracowników Siarkopol. Szanowni panie prezesie, dobrze, że pan pokazuje ten wzrost zadłużenia grupy o azoty.
Stanisław Zalewski
Proszę państwa, proszę zauważyć, że od kiedy się zaczyna problem z grupą Azoty? Od 2000 dwudziestego roku, gdy zaczął się COVID. Później wojna na Ukrainie 2022 chyba, tak? I natychmiastowe pójście na giełdzie w Rotterdamie cen gazu powyżej stu euro. Do tego, tak jak kolega Kamiński mówił, napływ nawozu spoza Unii Europejskiej I Zielony Ład.
Speaker 49
Dobrze, że pan premier Donald Tusk ostatnio powiedział o tym, że grupa wyszehradzka będzie ostro walczyć o obniżenie tych wszystkich rzeczy, które są związane z Zielonym Ładem, bo to nie zabija tylko grupa azoty. To zabija całą ciężką chemię nawozową w Europie. Przykładem świetnym jest niemiecki basen, największy koncern chyba chemiczny na świecie, który zamknął 2 fabryki I zwolnił 7000 ludzi. Więc to są te główne powody, na które pan prezes Celejewski stara się, robi co może, nie ma wpływu I może tylko liczyć na państwa, na polski rząd, na naciski na Unię Europejską, żeby zniwelować 2 najważniejsze kwestie, o których mówił pan prezes Cyrajewski w niektórych wywiadach. Proszę sobie wyobrazić, że w jednej tonie nawozów polskich nawozów różnego typu, 78, do osiemdziesięciu procent, to jest koszt gazu, nie siarki, bo ona stanowi 2, 3 procent.
Speaker 48
A w przymoczniku 90 procent. Tak jak wspominał pan Kamiński, dlaczego Anwil Włocławek, zakład nawozowy ma zyski? Dlatego, że jest w grupie Orlen I ma liczony gaz po kosztach technicznych. Prawie, prawie, bo to jest też prawnie zabronione. Prawie po kosztach technicznych.
Więc zachodzi pytanie, co trzeba zrobić, żeby uzyskać poprzez działania parlamentu polskiego, rządu, żeby obniżyć cenę gazu dla grupy azot. I żeby pan Celejewski, pan prezes, przepraszam, Celejewski, robił co mógł, to jeżeli ta cena gazu nie spadnie I musi, to pan tu pokazywał zresztą, to nic nie zrobimy. Jeżeli wiosną I latem metr sześcienny gazu do produkcji nawozów kosztował 38 euro, to już w tej chwili kosztuje 80 euro, a zobaczycie, jak przyjdzie jesień I zima, będzie ponad 100 euro. I wtedy będziemy się zastanawiać, czy nie zatrzymać zakładów nawozowych. Jeżeli chodzi o Siarkopol, pamiętam to jak dzisiaj.
Najpierw decyzja Rady Ministrów 300, 300 spółek do prywatyzacji, 2011. Rok. 21. Listopad 2013, grupa azoty przejmuje siarkopol. Z tych podmiotów, które się starały bezapelacyjnie, samiśmy o to zabiegali, grupa Azoty, z którą współpracowaliśmy z poszczególnymi spółkami od lat, była najjaśniejszym, można by powiedzieć, na firmamencie, spółką, do której powinniśmy przystąpić.
Ale już w 2000 czternastym roku cena za tonę siarki spadła z czterystu do dwustu złotych, o 50 procent. Podpisana została umowa ramowa na dostarczanie siarki, o której mówił pan poseł Cieślak, w wysokości dwustu pięćdziesięciu 1000 ton rocznie, jak również podpisana była zasada rozliczania ceny transferowej I to jest chore... Przepraszam za słowo chojr, mnie to jest bardzo istotne, jeżeli chodzi o ceny transferowe I mechanizm koszt plus. Koszt techniczny plus. Chociaż zmieniły się wytyczne OCD w 2000 siedemnastym I 2000 dziewiętnastym roku dotyczące zasad liczenia cen transferowych, a więc do tych kosztów jest, jest 5 metod, a niektórzy eksperci mówią, że 6.
Do tych, do tych kosztów trzeba byłoby doliczyć koszty ogólne zarządu. Wyobraźcie sobie taką sytuację, że grupa Azoty liczy nawozy po koszcie technicznym plus. Nie, liczą wszystkie koszty całkowite. I ta umowa ramowa z 2000 czternastego roku w świetle zmieniających się wytycznych OECD I polskiego prawa powinna być zmieniona. Co mówi artykuł 11 c ustawy o cit?
Mówi, że podmioty powiązane powinny się rozliczać, tak, jakby nie były podmiotami powiązanymi I rozliczać się po cenach rynkowych. Jeżeli jest różnica polegająca na kreowaniu cen transferowych, to od różnicy powinien być zapłacony podatek do skarbu państwa. Tak mówią te przepisy. I teraz co się dzieje jeszcze w 2000 osiemnastym roku? Wziąto od nas 50000000 zysku netto.
Speaker 51
W 2000 czternastym jak nas tylko przejęła, to właściwie był zysk za 13. Skarbu państwa, 20000000 zysku. Przychodzi rok 2023., bardzo skracam, przeskakuje. Ceny siarki, zresztą tak jak z nawozami, są bardzo niestabilne. Przepraszam za wyrażenie, spadły na buzię.
Speaker 48
Spadły poniżej naszych kosztów produkcji na 40, 60 dolarów, ale w międzyczasie grupa Azoty, która zgodnie z umową ramową powinna wziąć od nas 250000 ton siarki, wzięłaś tej siarki 70000. Szanowni państwo, od różnicy, pod naciskami związków zawodowych, a szczególnie Solidarności, na zarząd Siarkopolu, który żeśmy postraszyli, że to jest działa, działanie na niekorzyść spółki, prokuraturą, Zarząd się odważył I obciążył grupę Azoty, poszczególne spółki notą obciążającą w wysokości 80000000 złotych. Poszli dalej, bo te noty nie zostały przez nich przyjęte, ale są odnotowane wszędzie, żeby nie iść w sprawę sądową, bo to są olbrzymie koszty I czas, wystąpiliśmy do Prokuratorii Generalnej, zarząd się Arkopolu wystąpił do Prokuratorii Generalnej, quasi sądu polubownego o to, żeby tą sprawę rozstrzygnąć. Nie stawiła się grupa Azoty na sprawę. I faktem jest, co podnosi minister skarbu państwa I pan prezes Cylejewski, że w 2000 dwudziestym trzecim roku siarkopur stanął, a I jeszcze tak jak kolega powiedział, kapitał zapasowy, rezerwowy 300000000, zaczęło nam nagle znikać.
Te 50000000 w ramach cashpullingu kredytu, który nam został oddzielony na bieżące rachunki. Największy nasz koszt siarkopolu to jest ciepło z elektrowni, połanie zdobyto u siarki. Został spłacony w 2000 dwudziestym piątym roku. Natomiast cashpuling, który został wdrożony w grupie Azoty w 2000 czternastym roku, aneksowany w 2000 siedemnastym I 2000 dwudziestym drugim roku spowodował to, że przy złej kondycji finansowej grupy Azoty, nawet w, o trzeciej w nocy, jak przychodzą 1000000 dolarów za, z OIC Pima Roko za siarkę, to rano mamy 50 złotych, bo grupa Azoty siada nam na konto. My to rozumiemy, my współczujemy kolegą.
Trzeba zrobić wszystko, żeby ratować grupę azoty, bo to jest sprawa nadrzędna. Ale nie może. I proszę państwa, teraz mamy taką sytuację. Jesteśmy jedyną kopalnią siarki rodzimej na świecie. Wydobywamy ją metodą Frusha.
Gorąca woda z elektrowni, połaniec biegnie rurociągami,
Wytapiamy 140 metrów pod ziemią, wypychane powietrzem, siarka, rżniemy, siarka laweta. Bardzo proszę o skracanie, bo Już.
Już odbiegamy od tematu. Już.
Speaker 48
I teraz, I teraz stoimy przed taką, takim dylematem. Co dalej? Jeżeli nie pójdą działania zmierzające do tego, żeby poprawić płynność grupy azoty I ja jestem wielkim przeciwnikiem sprzedaży polimerów I mówię to z otwartą przyłbicą, tym bardziej, że do tego nie dojdzie, bo jest ten arbitraż międzynarodowy w Londynie. Jak mamy wybudować nowe złoże Rudniki? 330000000.
Elektrownia, połaniec, ENEA proponuje nam kocioł elektrodowy za 100000000 złotych, współdziałanie. I wy nam proponujecie w zamian, w zamian inwestora zewnętrznego, okay, to niech to będzie właśnie ENEA spółka skarbu państwa. Agencja Rozwoju Przemysłu na przykład. Czy Ministerstwo Aktywów Państwowych to jest aktywo, które z zamkniętymi oczami powinno być wzięte. Bo cena siarki jeszcze przed konfliktem w Cieśninę Ormus na koniec 2000 dwudziestego piątego roku wahała się na rynkach światowych od 500 do 700 dolarów, a konflikt w Ciesienie Ormus wy dwudziestego czwartego lutego 2000 dwudziestego szóstego roku.
I wtedy siarka skoczyła ponad 1000 dolarów. I to w w interesie grupy azoty, bo nas po prostu upadniemy, zniszczycie nas tym swoim długiem. Z całym szacunkiem dla was. Jeżeli nie... Ministerstwo, Ministra Aktywów Państwowych nie spowoduje tego, żebyśmy mogli samodzielnie decydować o własnych pieniądzach, szanowni państwo, I budować swoją przyszłość, to sprowadzacie, spróbujecie wprowadzać siarkę z zagranicy czterokrotnie drożej niż macie z grupy Azoty.
Jak to się odbija na polskich rolnikach? To pan prezes powinien wystąpić do Ministra Aktywów Państwowych, żeby ratować siarkopol I ratować siarkę dla grupy Azoty, bo wtedy skarb państwa może narzucić nawet niższe ceny, niż są ceny światowe. Ale jeżeli tego nie zrobicie, to upadniemy. 10 dni wyznaczyliśmy po referendum strajkowym, pracodawcy, nasiądnięcie, bo my nie chcemy strajkować. To jest ostateczność, bo dlaczego mamy niszczyć swoją własną firmę?
I prosimy pana prezesa, państwa posłów. Panie prezesie, proszę siąść z nami do stołu, bo jesteśmy jedyną firmą w grupie Azoty, która ma zyski. I po prostu solidnie do nas podejść I zamknąć negocjacje, tak, żebyśmy się podali, na rękę się rozeszli. Nie zmuszajcie nas do ostateczności. Prosimy już was od dwóch lat, jak mamy zyski o to, żebyśmy siedli, siedli do stołu I godziwie wynagrodzili tych ludzi, żebyśmy mieli pieniądze na remonty I żebyśmy mieli pieniądze na inwestycje.
Doprowadzicie do tragedii ekologicznej, jeżeli nie pozwolicie nam swobodnie funkcjonować I rozwijać się. Dziękuję. Dziękuję bardzo.
Speaker 2
nie jest wysłuchany, to ja ograniczam wystąpienia do trzech minut, żebyśmy jednak przed szesnastą zakończyli posiedzenie. Kto jeszcze chciałby się zgłosić? Bardzo proszę, start.
Paweł Wójcik
Dzień dobry państwu, Paweł Wójcik, Solidarność Grupa Zooty Puławy. Było sporo o Tarnowie, o Policach. Czas przywrócić właściwą proporcję tej dyskusji I powiedzieć wreszcie coś o Puławach. Szanowni państwo, no tak mówiąc całkiem serio, nie dziwmy się wszyscy, że pojawiają się jakieś animozje czy, czy nie konflikty, ale różnice zdań pomiędzy poszczególnymi spółkami w ramach tej, tej konsolidacji, bo konsolidacja w Puławach niestety nie kojarzy się dobrze I nie będzie kojarzyć się dobrze. Każda spółka ma swoją perspektywę I z perspektywy pułap wygląda to tak, że raz wcielono nas pod Tarnów w celu ratunku przed rosyjskim przejęciem przez akron, a dzisiaj słyszymy, że grupa jest tak silna, jak jej najsłabsza spółka, więc pomóżcie.
Speaker 55
No nie jest interesem pułap bycie ciągłym dawcą kapitału dla pozostałych I proszę się nie dziwić, że nie jest to dla nas atrakcyjne położenie. Dlatego zadaliśmy pytania do Ministerstwa Aktywów Państwowych o podanie konkretów, co z tej konsolidacji dla Puław do tej pory wynikło, jakie były korzyści. Poprosiliśmy o konkretne obliczenia, ile zapłaciliśmy do grupy przez te wszystkie lata w ramach tak zwanej opłaty za logo, bo my płacimy grupie za to, żeby móc posługiwać się logotypem spółki. No, żeby móc dalej rozmawiać w sposób merytoryczny I sensowny konsolidacji, no to naprawdę te korzyści należy wykazać, a jeśli ich nie ma, to może warto jednak zmienić kierunek tych rozmów. Nie chcę wchodzić w tę poetykę, kto winien, przez ostatnie 8 lat I tak dalej.
Speaker 54
Liczyłem, że merytorycznie będziemy mogli porozmawiać z panią minister. Niestety dość szybko opuściła to nasze dzisiejsze spotkanie. Ja chciałbym zapytać o, o 2 konkretne rzeczy. 1. Rzecz, no działamy w ramach polityki klimatycznej Unii Europejskiej.
Speaker 55
My naprawdę nie chcemy żadnej jałmużnej, my chcemy po prostu pracować, produkować I móc konkurencyjnie sprzedawać na rynku nasze towary. Unia Europejska no poluźniła trochę ten gorset. Pojawił się mechanizm wsparcia. Jest możliwość skorzystania z niego. Do trzydziestego czerwca trzeba było przygotować notyfikację przepisów.
To się nie stało w Polsce. No czytamy, że 900000000 euro skorzystało z tego Austria. Taki program, gdzie, gdzie można uzyskać zwrot kosztów pośrednich emisji CO 2. 8 I pół miliarda euro Hiszpania. No a w Polsce zaproponowano nam tylko jak do tej pory mechanizmy pożyczkowe z ARP, więc to jest 1 pytanie, jak ministerstwo do tego podchodzi.
A 2. Pytanie, co z tą dokapitalizacją, bo mam trochę vu dzisiaj, bo już w marcu 2026 słyszeliśmy o tym, że ta dokapitalizacja będzie. Minęło pół roku, przed nami kolejne walnę, no I znowu na agendzie pojawia się dokapitalizacja. Ta poprzednia uchwała jest unieważniana. Zarzą daje sobie kolejne pół roku na przeprowadzenie tej operacji, więc jakby ta sytuacja trudna, którą przedstawia pan prezes, no jednak wymagałaby myślę bardziej dynamicznego reagowania I to z czego wynika to kupowanie kolejnego pół roku I kiedy wreszcie ta dokapitalizacja będzie sfinalizowana.
Już jeżeli To tyle, dziękuję.
Speaker 2
Jeżeli można. Szanowni państwo, to ja poproszę pana prezesa. Jeśli chodzi o pytania do ministerstwa, to my je zbierzemy I wyślemy po prostu jako sekretariat komisji, no bo tutaj nie ma już pani minister, czy tam pani wiceminister. Natomiast ja mam takie pytania I też prośba o odpowiedź na piśmie, bo już czas nam się kończy. Kto doradza grupie?
Bo pisze, że pan Andrzej Żońca to no w jakimś sensie bardziej polityk, choć profesor I analityk. Ile przeznaczono na te usługi doradcze? Bo w Internecie jest informacja, że 32000000 w roku 2000 dwudziestym czwartym, ale prosiłbym o podanie na piśmie takich danych, bo sądzę, że możecie państwo tego nie mieć I za 24., 5., 6. Z wyszczególnieniem, który z doradców, ile dostaje. No bo jeżeli wzrost jest o kilkaset procent za usługi doradcze, no to można podejrzewać, że być może to są synekury jakieś polityczne, a to rzutuje jednak też na wynik finansowy.
Ile I które kancelarie prawne za doradcą dostają? Bo tu też wzrost jest o kilkaset procent. Nie mam bliższych danych. Za 2024. Rok było to 14000000.
Jakie kancelarie prawne doradzają? Prośba o wykaz dostarczenia do komisji, no bo sądzę, że tutaj państwo tych danych pewnie pod ręką nie macie. Bardzo proszę o odpowiedź, ale też o skrócenie I ewentualnie pozostałe rzeczy o dosłaniu odpowiedzi na piśmie. Bardzo proszę, panie profesorze. Tak.
Speaker 4
Postaram się w miarę syntetycznie odpowiedzieć na te pytania, zwłaszcza że niektóre się powtarzały, a niektóre się grupują. Natomiast zacząłbym od... Znaczy o tych doradcach oczywiście prześlę w szczegółach, ale też się tutaj odniosę, bo to jest bardzo ciekawa informacja I też chciałbym faktycznie słuchając tych pytań, szkoda, że właśnie jej posłowie I zadający odeszli, bo widzę,
że jest
Speaker 4
kompletnie pomieszanie wiele światów I 1 co jest ultra ważne, o czym musimy sobie zdawać sprawę, ale ja bym to znowu traktował w takim elemencie pozytywnym, to 1 co tu wybrzmiewa, jednak wszyscy w jakikolwiek sposób gdzieś prezentują troskę o tą grupę Azoty. Ja mam taki apel, żeby ona faktycznie nas realnie zjednoczyła jako grupa Azoty. Bo szanowni państwo, nie ma odejścia od tej sytuacji. Bardzo umiejętnie przez te lata był utkany, był utkany element poręczeń. Ja zawsze daję ten przykład rodziny.
Musicie sobie państwo
wyobrazić,
Speaker 4
Ktoś zadłużył siebie ponad stan, zadłużył wszystkich swoich krewnych, wszystkich swoich bliskich I dzieci tych wszystkich swoje, swoich bliskich, swoich krewnych, swoich bliskich. I wszyscy poręczyli, podżyrowali, dali weksle implanto. To jest dzisiaj sytuacja. Nie ma możliwości wycofania się kogokolwiek z tej grupy, jakkolwiek to by nie brzmiało. I to, szanowni państwo, nie wynika z moich działań, bo ja tu jestem pół roku I to co powiedziałem, to to trwa proces restrukturyzacji pół roku, to nie trwa 2 lata, to trwa od roku 2000 osiemnastego.
Dlatego też skrajnie nieodpowiedzialnym jest na przykład, chciałbym zwrócić uwagę, dbając o grupy o azoty, mówienie, że liczymy na to, że transakcja po rioleofi nie dojdzie do skutku. Moment włączenia dojścia do skutku tej transakcji oznacza przywrócenie sześciu, a w tym momencie prawdopodobnie kolejnych siedmiu 1000000000 długu z powrotem do grupy. To w zasadzie oznacza praktyczne zamknięcie tego w momencie unieważnienia tej transakcji, całej grupy podkreślą. I teraz odnosząc się po kolei do tych, do tych pytań, które padały też, żeby... Zresztą 1.
Dotyczyło poliolefin. Po 1., tutaj poseł Nitras. Transakcja jest realizowana zgodnie z harmonogramem, to znaczy wszystkie, wszystkie dokumenty zostały złożone. Sąd ocenia prawidłowość tych dokumentów I czekamy tylko I wyłącznie na zatwierdzenie tej transakcji. W momencie, kiedy zostanie zatwierdzona, stanie się faktem.
Poseł Kowalski, który tu zwraca uwagę, że czemu za tyle? Dlaczego w ogóle? Czemu Orlenowi się to ma opłacać? No znowu. I z drugiej strony mówi o wzmacnianiu grup azotu.
Wzmocnienie grupy azotu, czyli skoncentrowanie się na korze, jest najważniejsze. Jeżeli państwo spojrzą na ten slajd, przypomnę, bo żebyśmy, jakby po to je tu mamy, 800000000 odsetek płacimy rocznie. Przywrócenie, jakby utrzymanie tej. Dzisiaj, dzisiaj poliolefijne w momencie do zatwierdzenia tej transakcji funkcjonują na umowie pożyczki z Olenem. My nie mielibyśmy pół złotówki, żeby utrzymać poliolefiny 1 dzień dłużej.
W momencie, gdyby ta transakcja nie została podpisana, nie mielibyśmy złotówki nie to, żeby inwestować, tylko żeby utrzymać miejsca pracy, żeby utrzymać szansę. I transakcja sprzedaży to nie jest kwestia za ile, po co, dlaczego. Oczywiście złożenie do prokuratury doniesienia w sprawie, podkreślam, sprawa jest badana. To nawet nie jest jeszcze konkretny zarzut. Wszyscy mają do tego prawo, bo to jest prokuratura, żeby tą transakcję zbadać.
Ona jest dzisiaj badana w sądzie. Natomiast fakty są takie, że Orlen jako grupa kapitałowa, silna grupa kapitałowa, ma zupełnie inną perspektywę na patrzenie na to, ile trzeba zainwestować dodatkowych środków w rozwój poliolepin. Z perspektywy grupy Azoty I ten drenaż osiemnasto, czternasto miliardowy przez lata. Zaraz powiem, czego on wynika, bo to nie jest są ceny gazu. I właśnie koledzy z Puław, koledzy z Kędzierzyna, wszyscy dokładnie wiedzą, jak wyglądała sytuacja spółki, zanim musiała się zadłużać na ten gaz.
Bo kiedyś pułapy były w stanie realizować faktury gazowe ze środków, które były na koncie. Do momentu oczywiście wytrenowania kolejnego miliarda na budowę kotła. W momencie, kiedy wydrenuje się cały cash, a trzeba realizować fakturę, pamiętajcie państwo, że poliolefiny nie dostałyby złotówki, gdyby nie poręczenie wszystkich spółek, szanowni państwo. To poręczenie, bezwzględne poręczenie majątkiem, biznesem, kontami, zawiązanie tych CPR-ów, włączenie wszystkich aktywów w grupie, wszystkich płynnych do do jednej puli pod pełnym nadzorem instytucji finansowych było gwarancją przekazywania tych środków. Nie ma dzisiaj możliwości wyjścia z tej sytuacji, ponieważ wszyscy podpisali zobowiązanie.
To, o czym państwo tutaj mówicie, jesteśmy w Sejmie, to sugerujecie, że istnieje jakaś droga zerwania legalnie podjętych zobowiązań w ówczesnym czasie. Są oczywiście przykłady na świecie funkcjonowania takich sytuacji I takich zjawisk, natomiast my jednak prowadzimy ten proces restrukturyzacji w sposób w ramach I w regułach, które dzisiaj, które dzisiaj mamy. Więc zostawmy to, co jest w prokuraturze dla prokuratury. Nie trzymajmy kciuków za niepowodzenie tej transakcji, bo tu już wtedy nie mówimy o siarkopolu, tylko mówimy o powrocie sześciu 1000000000 długu I odsetek związanych z tym długiem do włączenia do restrukturyzacji. Więc można sobie, lekko rzecz biorąc, wyobrazić, co się dzieje z rocznymi odsetkami I ze środkami, które potencjalnie mamy przeznaczać na innych pracowników.
Jeśli chodzi o kolejne pytanie, trzymajmy się tutaj po kolei idąc, Nawozy, co robimy z nawozami, import. Ja proponuję śledzić statystyki importowe nawozów z Rosji, w ogóle z krajów poza Unią Europejską w 2000 dwudziestym szóstym roku, bo tutaj działania, które podejmowała grupa, pracownicy grupy, też przy absolutnie wsparciu tutaj związków zawodowych, bo to, o czym przed chwilą mówiła Solidarność, to są, to są fakty. Wiem, też wszyscy byli zaangażowani, tak jak mam nadzieję teraz w ten proces restrukturyzacji strona rządowa będzie zaangażowana, tak, była zaangażowana w prowadzenie, utrzymanie ceł razem z pracownikami grupy. To, co się dzisiaj zadziało w maju, gdzie znowu grupa w sposób ultraaktywny spowodowała w rozmowach też z Unią Europejską, wspierając wszystkie w zasadzie środowiska w stronę tego, żeby doprowadzić do rewizji polityki ETS-owej. I co więcej, istotniejsze utrzymanie polityki Siwamowej to jest w ogóle podstawa, podstaw funkcjonowania I to się zadziało.
To nie jest tak, że my jesteśmy tutaj bierni, że my nic nie robimy, tylko robimy I co więcej, przynosi te efekty. Chciałem też przypomnieć, że to w maju, w tym roku Unia Europejska wydała jasny dokument, który się nazywa Fertilize Rection Plan, gdzie przywraca nie cały przemysł chemiczny, ale przemysł produkcji nawozowej jako przemysł o charakterze strategicznym I jasno są w tym dokumencie zapisy zmierzające do tego, że ma nastąpić odbudowa własnych mocy produkcyjnych w Unii Europejskiej, co oznacza, że przed nami jawią się dodatkowe szanse regulacyjne na poziomie unijnym do wykorzystania zarówno dalszego, dalszego wywierania nacisku na kominie, na Komisję Europejską, żeby asygnowała fundusze, ale także na, na kwestie, na kwestie tutaj krajowe. Wracając do tego doradztwa, szanowni państwo, to doradztwo spada I faktycznie mówimy o kwotach 30, 60, 100000000 złotych. 94 procent z tych środków to jest wymóg, można powiedzieć szantaż, ale to jest wymóg restrukturyzacyjny powołania doradców finansowych I prawnych. I teraz uwaga, nie tylko dla grupy Azocy do przeprowadzenia tej transakcji.
Grupa Azoty wśród tych stu 1000094 procent to jest doradztwo. Także opłaca doradców instytucji finansowych. Taki jest model tak gigantycznej restrukturyzacji I taka jest pozycja negocjacyjna w niektórych sytuacjach. 94 procent z tych kwot, które państwo widzą w pozycjach doradztwa, oczywiście szczegóły I nazwy tych kancelarii przekażę. To są kancelarie I firmy doradcze, doradzające I grupie, ale przede wszystkim instytucjom finansowym.
Ze względu na fakt, że mamy tam instytucje finansowe zagraniczne, wymogiem banków zagranicznych było wprowadzenie także konsultantów I firm prawniczych londyńskich. Prosto z City. Możecie sobie państwo wyobrazić, ile to kosztuje. To są kolejne koszty wytrenowywania tych środków. Odpowiadając na to pytanie o ten, o ten drenaż, o te 14000000000, to nie jest, oczywiście jak się patrzy na poliolfiny, patrzy się na ten kocioł węglowy w puławach, jak popatrzymy na różne te niegospodarności, chociażby na te 100000000 rocznie na doradców.
To są wszystko rzeczy związane tylko I wyłącznie z tą jedną inwestycją. Bo zdrowe puławy bez nieodpowiedzialnej inwestycji w kocioł węglowy nie musiałyby drenować swoich kont, tylko I zaciągać kredytu, tak jak tutaj też padło, na drakońskich warunkach od Orlenu, bo miały środki własne na regulowanie tych faktur. Wszystkie koszty związane z kredytowaniem gazu też są wliczane do tego drenażu, bo on by był niepotrzebny, gdyby nie powstała ta inwestycja, gdyby spółki nie poręczyły I nie przekazywano by wszystkich środków. Padło pytanie o o to, czy rozmawiamy z pracownikami, ze związkami. Ja, szanowni państwo, ponieważ dla mnie, ja głównie prowadzę zmiany I restrukturyzacje w mojej, w mojej karierze.
I nie widziałem czegoś takiego, o czym mówiłem teraz, po pół roku widzę jeszcze więcej, co ma miejsce w grupie AZOTy. Ja mam pełną świadomość, że pracownicy, którzy pracowali w tych latach, nie mając świadomości, może oprócz pracowników polis, którzy chyba najgorzej to znosili, bo widzieli jak jak wygląda budżet inwestycyjny, jak wygląda zaangażowanie III skupienie się na inwestycji w instalację, w utrzymanie instalacji, które realnie produkują. I przychodzili do pracy, widząc degradację, codziennie widząc swoją degradację, za płotem powstawał kolejny jakiś tam niefunkcjonujący, no niefunkcjonujący w sumie nigdy realnie nie nie
Który zaczął funkcjonować byt. I oczywiście, że rozmawiam ze związkami zawodowymi, staram się im to pokazywać I rozmawiam z pracownikami, bo jako stróż pędziwiat, bo tutaj pan przewodniczący ma rację, ja się na to w ogóle nie nie... Traktuję to jako komplement, bo mnie nawet nie ma... Ale właśnie tak jak mówię, jako komplement, bo mi nie starcza czasu, jak ja się spotykam ze związkami zarówno w kluczowych spółkach, z pracownikami, z lipcjami finansowymi, wiemy, że w Warszawie też wiele się dzieje, ja naprawdę muszę zasuwać, jak ten struś pędzi wiatr I to faktycznie robię I ten dialog się rozpoczął. I powiem, szanowni państwo, że wszyscy są w szoku, tak.
Wszyscy są zdziwieni, no bo codziennie przychodzą do pracy, nawozy idą, biznes idzie, produkcja idzie, a nagle ktoś mówi o jakiejś restrukturyzacji I o jakichś I o jakichś problemach. Przechodząc tutaj do pytania, znowu pani poseł Augustyniak, jak ma wyglądać ta ta konsolidacja? Tak jak powiedziałem, mam nadzieję, że jako plus, bo bo to wybrzmiewa ze wszystkich stron tutaj, ze strony społecznej, posłów, z każdej strony. Naprawdę zadbajmy o tą grupę Azoty I też, żeby było jasne, na poziomie MAPu, na poziomie różnych innych agent prowadzimy bardzo szczegółowe tutaj rozmowy. Oczywiście jako spółka giełdowa nie wszystko mogę przekazać, ale ta konsolidacja ma między innymi polegać na tym, żeby wyciągnąć najlepsze kompetencje z grupy I tak ich ułożyć, żeby to funkcjonowało.
Jest potrzebne oczywiście, tutaj element, pan pan poseł Krajewski się pytał, do tego, żeby pomieszać te kompetencje. No nie ma też takiej fizycznej możliwości, żeby... Ale tak było też wcześniej, żeby wszystkich najlepszych z najlepszych ściągnąć do Tarnowa. Po prostu nie ma tak. Ale też nie ma takiej potrzeby, ponieważ wszystkie mamy spółki rozsiane w całym kraju I struktura korporacyjna, która fizycznie jest w Tarnowie I będzie w Tarnowie, fizycznie nie musi oznaczać tego, że wszyscy ludzie muszą siedzieć I pracować w Tarnowie.
Zwłaszcza że, podkreślam I polecam popracować na poziomie grupy od strony, od strony tej korporacyjnej, to jest ciągła praca. I to mówienie, że ja może jestem 2 do trzech dni, to w ogóle maksymalnie w Warszawie, wynika z tego, że co codziennie jestem w jakiejś spółce, a bardzo często jestem kilku spółkach dziennie na różnego rodzaju spotkaniach, już nie mówiąc o reprezentowaniu spółki na zewnątrz. Jeśli chodzi o... Tutaj przejdę od razu, żeby łączyć te tematy zgodnie z prośbą pana przewodniczącego, pani poseł. To dialog ze związkami nie jest czym czym słowem.
Pamiętajmy, że jestem pół roku, tak? Oczywiście nie zaczął się w sposób płynny, bo najpierw 2 miesiące ratowania stabilizacji, w ogóle finansowej, uzupełniania struktur, 1000000 pism ze wszystkich spółek, bo wszystkie spółki działają w sposób jakby konfederacyjny. Natomiast tak jak powiedziałem, w momencie, kiedy budujemy te struktury, zaczynamy strukturyzować współpracę, realizujemy te obietnice. To nie są 3 obietnice, zaczęły się później, ale to jest naprawdę pół roku. Mówimy o pewnych, pewnym trudnym procesie restrukturyzacji, który trwa już 4.
Rok, ale w ciągu tego pół roku otworzyliśmy nie podstolik w ramach podkomisji, ale forum. 1. Spotkanie było organizacyjne wszystkich przedstawicieli związków zawodowych. Zresztą w Tarnowie w zabytkowej rezydencji, rezydencji w Tarnowie, w Mościcach, gdzie przyjechały reprezentacje wszystkich związków zawodowych I rozpoczęliśmy tam dialog. Tak jak powiedziałem, to jest realne miejsce o, żeby rozmawiać o o przyszłości.
Co do tematów związanych z Coltarem, PKH. Znaczy, szanowni państwo, wiele rzeczy się dzieje. Znaczy, mówię, jesteśmy spółką giełdową. Wiele analiz. Ja nie mogę odkrywać wszystkich kart.
Prowadzimy proces bez inwestycji. Różne słowa się tutaj pojawiają. Wiele tematów jest na na agendzie. No PKH 7 I pół miliona straty, tak. No teraz pytanie, jak powiedzieć Siarkopolowi, któremu akurat cena siarki jest w górze, muszą dorzucać do garnka, że trzeba 7000000 PKH zasypać.
Jakby takich pytań jest wiele. Biur, biur projektowych też w grupie jest wiele, łącząc te kompetencje. Przecież mamy też spółkę projektową w Puławach. Częściowo też w Policach. To nie jest kwestia, że my coś zamkniemy, wyrzucimy, zniszczymy.
To jest kwestia dzisiaj, jak ja mówię, że analizuję, to ja naprawdę analizuję, bo w przeciwieństwie do tego, z czym można... No jak patrzę na na tutaj niektóre decyzje, można by się spotkać. No wolałbym jednak przed jakąkolwiek decyzją mieć coś przeanalizowane I przedyskutowane. To nie oznacza, że zawsze będzie jednostronnie na korzyść nawet większości demokratycznej, bo w zarządzaniu to nie chodzi o decyzje demokratyczne, tylko chodzi o takie, które są najlepsze dzisiaj z perspektywy grupy. Tak jak mówię, na jednej tej sali.
Wyłączenie jednej spółki bez drugiej. Nie ma dzisiaj takiej rozmowy. Trzeba te elementy po prostu połączyć. Nie ma też, żeby to jasno wybrzmiało tutaj na komisji, żadnego przekładania, wyjmowania, przenoszenia stolicy, znaczy siedziby grupy z Tarnowa. Budowa Centrum Kopetecyjnego formalnie cały czas jest w Tarnowie.
Natomiast nie ma takiej opcji, żebyśmy zmuszali najlepszych, zna najlepszych, także obecnie pracujących w spółkach, bo ideą jest pomieszanie tego miksu, żeby się koniecznie przenosili do Tarnowa czy do dowolnej innej lokalizacji. Będą pracować tam, gdzie będą potrzebni, bo będą pracować na korzyść wszystkich spółek. I między innymi też takie obiektywne spojrzenie zarówno z perspektywy takiego dyrektora produkcji, dyrektora rozwoju inwestycji na poziomie grupy, który nie jest historycznie, emocjonalnie związany z żadną lokalizacją, jest istotne, żeby lepiej wysłuchać potrzeb I ułożyć miks biznesowy całej całej grupy. Tak, żeby wydobyć synergię. Przecież to jest chyba oczywiste, zwłaszcza dla państwa, którzy jesteście, pracujecie, ale jako normalnie zwykli ludzie, że synergia jest podstawowym procesem funkcjonowania.
Jeżeli mamy 4, 5, 6, 7, 7 firm o podobnym profilu, które, chociażby muszą zakładać bufory, robić zapasy, planować. Każde jak będzie traktowane oddzielnie, to nieefektywności, chociażby wynikające z tego, że się wyłączy te byty oddzielnie, są gigantyczne. Połączenie daje możliwość synergii. Połączenie tego w taki sposób, żeby każda ze spółek wykorzystywała swoje najlepsze strony w sposób najbardziej właściwy, jest absolutnym fundamentem, fundamentem rozmów. Pytaliście państwo o autonomię.
Panie prezesie, o pozostałe informacje na jakieś, bo ta autonomia To proszę o ostatnie zdanie, bo musi być przeszkodzie. To pytanie, jeśli chodzi o autonomię. Tej autonomii, szanowni państwo, w sposób naturalny nie ma, bo ta autonomia została oddana w, znaczy ona jest, ale przez poręczenie I danie weksli in blanco ze wszystkich tych spółek, skazaliśmy się na funkcjonowanie w ramach jednego konta, w ramach jednych zobowiązań, więc nie ma takiej możliwości, żeby 1 zarząd dał podwyżki w jednym miejscu, ponieważ ma to wpływ na 1 wspólne konto. Odnosząc się do rozmów, bo tutaj pan przewodniczący z Siarkopolu wspomniał o jednej trzeciej oferty. Pan odszedł od stołu po pierwszych rozmowach.
Od tamtej pory były 4 rundy, w zeszły czwartek zostało porozumienie położone na stole, które w dużej mierze ma 3 oddzielne bloki. Budżet przeznaczony na 3 typy podwyżek, między innymi wyrównanie jest jednym z oddzielnych filarów, bo ten zarząd nie akceptuje pracy poniżej minimum. Podwyżkę, o której pan wspomniał I budżet przeznaczony, jeszcze uwaga, wspólnie do rozdzielenia pomiędzy związki zawodowe a zarząd, lokalny zarząd, właśnie nie zarząd tarnowski, jako, jako, jako 3. Filar, jako 1. To jest 1 stała podwyżka, która jest położona na stole, 2.
To jest wyrównanie do minimum. I 3. Punkt, I budżet przeznaczony został dokładnie do rozdzielenia pomiędzy pracodawcę, pomiędzy zarząd w Siarkopolu I związki zawodowe, żebyście to właśnie państwo 1. Raz od trzech lat byli dysponentem tego budżetu. I ta oferta została położona w zeszły czwartek w Sierak Opolu, przez 1 związek podpisana, a państwo mówicie, pan kończy dzisiaj jednym z trzech, jednym z trzech członów oferty, która leży I która zawiera w trzecim swoim członie coś, o czym dzisiaj państwo tutaj poświęcili wiele czasu, mówiąc o o autonomii, o narzucaniu przez spółkę tarnowską wpływu.
Leży budżet, konkretna kwota do rozdzielenia przez lokalny zarząd z lokalnymi strukturami jako 3. Filar podwyżek. Także trzymając się faktów, prosiłbym uczestniczyć do końca w rozmowach, a nie wychodzić przedwcześnie, bo to był realny dialog. Zajął faktycznie 4, 5, już nie pamiętam, ile było spotkań, sam uczestniczyłem w dwóch bądź trzech w tym ostatnim czwartkowym, gdzie zamykaliśmy porozumienie. W tym momencie Solidarność była zainteresowana już referendum strajkowym, nie przekazując nawet pracownikom realnej oferty, która nie mówię, że leżała ona jest fizycznie podpisana przez 1 związek zawodowy.
Kończąc tutaj, żeby było zwięźle, chciałem kilka faktów I połączyć pewne rzeczy, bo one... A, jeszcze tutaj no ultra ważne, bez umowy to nie jest tak, że bez umowy restrukturyzacyjne SPO nie ma sensu. Bo przy tej, przy dzisiejszej sytuacji, jak nie ustabilizujemy, mamy termin podpisany w czerwcu, teraz jest negocjowany 2. I tam zabezpieczamy, o czym powiedziałem,
Możliwość utrzymania wypracowanych przez wszystkie spółki grupy środków, tak żebyśmy mogli w dużej mierze przeznaczać na inwestycje I na pracowników, tak żeby banki ich nie zabierały. Jeżeli byśmy, to nie jest tak, że się spóźniliśmy, jeżeli byśmy dzisiaj zrealizowali, dokapitalizowanie, banki w dużej mierze instytucje finansowe by miały gigantyczny wpływ na przesunięcie tych środków zgodnie z własną decyzją, na spłatę tego długu, na spłatę zobowiązań. Przedłużenie tego terminu I przeformatowanie umowy idzie równolegle z zabezpieczeniem tych zapisów w umowie restrukturyzacyjnej, bo one nie były przygotowane, już nie mówiąc o lutym, ale jeszcze na poziomie czerwca, nie były... Wysokość środków, z których spółka może korzystać, żeby wypracowywanych I przekazanych w dokapitalizowaniu przez skarb państwa, po prostu nagle by była pod jurysdykcją banków. Chcemy w dużej mierze, w zasadzie w dziewięćdziesięciu procentach, bo tak to wygląda, przeznaczyć ją na realną inwestycję w grupę.
Speaker 4
No później się nie skończą, będzie trudno mówić faktycznie o o stabilnej sytuacji, bo my tej stabilnej sytuacji nie mamy. Nie jesteśmy w stanie pozyskać z rynku żadnej złotówki przy tych wynikach, przy tym długu. W zasadzie poza tym już nie ma banku, bo już wszystkie banków, banki są w jakiejś, w jakiejś formie. I teraz też pamiętajmy, że ja mówię tak jak najsłabsza spółka.
Dziś Siarkapol ma zyski, ceny Siarki są, jakie są, Puławy dokładają, nie do, nie z zysków, Puławy ze swojego cash'u też dokładają do tego, do tego pola. Ale chociażby, I nie wy... Ale nie wynika to, szanowni państwo, z widzimisię, mojego, poprzednich mężów. To są podpisane realne zobowiązania pod uchwałami zarządów, dużo, dużo wcześniejszych, które wpływają na ten cały drenaż. I w sposób cywilizowany nie możemy tego zamknąć.
Natomiast jesteśmy ostatnim ostatnim zarządem, który nie myśli o pracowniku, tylko niestety jesteśmy w warunkach, w jakich jesteśmy. A w Siarkopalu mam nadzieję, że to, co mówię, w czwartek jest kolejne spotkanie, po prostu państwo przychylą się nad tą ofertą, która leży od czwartku, gdzie macie autonomię zapewnioną w trzecim punkcie do rozdania trzeciej części do tego budżetu. Nie licząc dopłat do wyró do wyrównania minimalnego I nie licząc tych podwyżek dla wszystkiego. Istnieje 3. Punkt, gdzie związki z lokalnym zarządem decydują, komu jak przyznać, żeby uwzględnić najbardziej pokrzywdzonych, najmniej docenionych I tych, których ogólnym przepisem grupowym nie objęliśmy na poziomie grupy.
Speaker 56
Taka jest dzisiaj polityka w stosunku do związków zawodowych. Dziękuję.
Speaker 2
Szanowni państwo, wrócimy do tego tematu. Rozumiem, że te rozmowy trwają. Bardzo dziękuję za ciekawą dyskusję.
Musimy już kończyć. Zamykam posiedzenie komisji. Dziękuję bardzo.