Komisja Infrastruktury (INF)
Legend
Transcript markers
- text Sentence being played
- text Search result
- text Intervention cited by the link you opened
Click a sentence to play the video from that moment. Select text to quote it with the speaker, timestamp and link.
More options
Komisja Infrastruktury (INF) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Follow its sittingsSpeaker 10
Jeżeli chodzi o przewozy krajowe. Tutaj właściwymi organami są wszyscy organizatorzy publicznego transportu zbiorowego, którzy są wskazani w ustawie o publicznym transporcie zbiorowym. Jednakże, jeżeli chodzi o długość linii, bo tutaj tym determinantem mamy właśnie te 250 kilometrów, głównie takimi organami będą marszałkowie, gdzie organizują linie wojewódzkie I międzywojewódzkie, a teraz oddałbym głos panu wiceprezesowi, a później jak będzie taka konieczność, to udzielę wszystkich innych informacji.
Speaker 5
Bardzo dziękuję. Szanowna pani przewodnicząca, szanowna panie posłanki, panowie posłowie, szanowni państwo. Ja bardzo dziękuję, że mamy możliwość przedstawienia informacji na temat tak naprawdę praw pasażerów, praw podróżnych w transporcie kolejowym. Cieszę się, że kolej jest ważna, ona jest ważna, że o niej rozmawiamy, że o tych problemach też I wyzwaniach związanych z podróżnymi, z pasażerami, z ich prawami będziemy mogli po podyskutować. Mamy przygotowaną taką krótką piętnasto-slajdową prezentację, gdzie przedstawimy zagadnienia dotyczące obszaru przewozów pasażerskich.
Skąd my się tu wzięliśmy? Ustawodawca uznał, że to Prezes Urzędu Transportu Kolejowego jest organem właściwym w spraw nadzoru nad przestrzeganie praw pasażerów w transporcie kolejowym. To są takie 4 główne obszary.
Speaker 4
Już proszę Pan minister Bukowiec dołączył do nas. Nie wiem, pan minister, bo panowie dyrektorzy już sam zrobili. Rozumiem, że możemy kontynuować.
Speaker 3
Tak, bardzo proszę. Ja przepraszam, ale będę musiał też wcześniej wyjść, ale tutaj upoważnienie
Speaker 1
Albo właśnie tak, tak, tak, przekazałam. Bardzo proszę panie prezydencie kontynuować.
Speaker 5
Bardzo dziękuję. I szanowni państwo, w obszarze praw pasażerów mamy takie 4 główne obszary. 1 wynikający z nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia europejskiego. Obecnie to jest rozporządzenie 7 8 2 na 2021. Zastąpiło ono rozporządzenie poprzednie 1301.
Prowadzenie postępowań w sprawie bezprawnych praktyk naruszających zbiorowe interesy pasażerów, o tym też szerzej troszkę powiem. I nakładanie kar na przewoźników, z których dopuszczają się takich naruszeń. Nadzór nad bardzo istotnym zagadnieniem, na którym też dzisiaj byśmy chcieli państwa zwrócić uwagę, też uczulić, poprosić o wsparcie nad zapewnieniem niedyskryminającego dostępu dla osób z do usług kolejek, dla osób o szczególnych potrzebach osób z niepełnosprawnością, więc to temat ważny, też wymaga właściwego zaopiekowania. I ostatni taki obszar naszego zainteresowania ustawowego też, to upowszechnienie wiedzy o prawach przysługujących pasażerom I też powiemy, co w tym obszarze robimy, jakie działania podejmujemy. Szanowni państwo, żebyśmy wiedzieli, jakim otoczeniem, bo to jest istotne, jesteśmy, są takie 2 główne filary, czyli prawo krajowe, tutaj głównie ustawa o transporcie kolejowym, prawo przewozowe, rozporządzenie wykonawcze, też rozporządzenie w sprawie reklamacji.
Ono ma już 20 lat, też w tym miejscu. Może warto by było nad nim się pochylić, zaktualizować, bo to, co 20 lat temu, jeżeli chodzi o sposób składania na przykład reklamacji, było aktualne. Dzisiaj w dobie cyfryzacji, informatyzacji wymaga pewnie aktualizacji. I istotne 2 akty prawa europejskiego, unijnego, czyli rozporządzenie 782 z 2000 dwudziestego pierwszego roku I rozporządzenie 1300 na 2014. Istotne też jest to, jeżeli w przestrzeni mówimy, dlaczego danym pasażerom przysługuje, dane odszkodowanie albo nie przysługuje, dlaczego jedni przewoźnicy odpowiadają za opóźnienia I związane z tym rekombersat, a 2.
Nie... Istotny jest to artykuł 3 a, czy wyłączenia zastosowania ustawodawca krajowy przyjął takie rozwiązanie, że część przepisów rozporządzenia tego 7 8 2 jest wyłączonych z zastosowania w stosunku do niektórych rodzajów przewozów, szczególnie tych lokalnych I aglomeracyjnych, ale o tym powiemy później. Jakie, o jakich tutaj prawach rozmawiamy, do czego pasażer trans, z transportem, ma prawo I co mu gwarantują przepisy, o których rozmawialiśmy. Przede wszystkim jest to uprawnienie do przewiezienia podróżnych oraz jego bagażu I rowerów do miejsca przeznaczenia. Prawo istotne I podstawowe do informacji zarówno przez podróżą, czyli to są rozkłady jazdy, wszystkie dostępne opłaty za przewóz, z zaznaczając o też opłaty najniższej, czyli oferty podróżni, ma prawo dowiedzieć się, która to cena dla niego jest w danym momencie najkorzystniejsza.
Kwestie zakłóceń, opóźnień, możliwości przesiadek, obowiązek zapewnienia pasażerom informacji, prawa do informacji I też zakupu biletów z wykorzystaniem przynajmniej jednego z dostępnych kanałów sprzedaży, czyli to kasy biletowe, Internet czy też możliwości zakupu biletów w pociągach. Przysługuje pasażerom też takie podstawowe prawo do odszkodowania za opóźnienie pomiędzy posiadaniem byle czym czasem wjazdu, a czasem odjazdu. Tu szerzej też o tym byśmy mogli powiedzieć, bo czasem są tutaj wątpliwości, kiedy I komu przysługuje też to taka może wstęp, że ustawodawca, prawodawca przyjął takie rozwiązanie, że to
jest
Speaker 5
25 procent ceny zakupu biletów w przypadku opóźnienia powyżej 60 minut do 119 minut I 50 procent ceny biletu powyżej tych 120 minut pamiętajmy też że w systemie koleją jest takie założenie, że pociąg do pięciu minut to jest pociąg nieopóźniony. W przypadku pociągów towarowych jest to minut 15. To jest 1 uprawnienie, jeszcze raz się pojawi, to 60 minut, ale to w następnym prawie pasażerów. W przypadku, istotna też okoliczność, w przypadku śmierci lub uszkodzenia ciała oraz stroju zdrowia pasażera przewoźnik w terminie do piętnastu dni ma uprawianie, obowiązek, bym powiedział, wypłacenia zaliczki w wysokości niezbędnych do zaspokojenia bieżących potrzeb finansowych w proporcjonalnie poniesionej szkody. Jest to kwota nie mniej niż 21000 euro na daną osobę.
O tym uprawnieniu też warto mówić, szczególnie w przypadku, kiedy dochodzi do jakichś zdarzeń czy katastrof. Tego typu zaliczka dla osób, które są w trudnej sytuacji, żeby zaspokoić ich potrzeby, jest na podstawie rozporządzenia 7 8 2 możliwa do wypłacenia. I tu jest znowu o tym sześćdziesięciu minutach mówiłem w przypadku opóźnienia 60 minut na wyjeździe z pociągu, czyli jeżeli pociąg jest opóźniony na odjeździe co najmniej 60 minut, pasażerowi przysługuje alternatywnie kilka opcji wyboru. Prawo do zwrotu pełnej wartości, to już nie jest to 25 50, ale tu pełna pełna zwrot kosztów biletów lub też prawo do kontynuacji innym środkiem transportu czy innym pociągiem w najbliższym dostępnym terminie. Istotna to okoliczność, na którą też warto siłę zaaplikować, to jest prawo pomocy pasażerom w dojściu do terenu dworca, poruszania się I tak I w pociągu w zakresie wsiadania, wysiadania dla osób z niepełnosprawnością lub osób o ograniczonej możliwości poruszania się.
Więc to jest taki katalog podstawowych praw pasażerów, o których w ramach rozporządzenia 7 8 2 będziemy też rozmawiali, nad którymi sprawujemy nadzór, pilnujemy też, żeby te prawa były pasażerom zapewnione, mając też na uwadze ustawowe wyłączenie z artykułu 3, że część tych praw w stosunku na przykład do przewoźników regionalnych jest... Czy aglomeracyjnych wyłączona lub też w przypadku przewoźników dalekobieży czasowo wyłączona. W jaki sposób sprawujemy nadzór nad przestrzeganiem praw pasażerów w transporcie kolejowym? W przypadku indywidualnych takich spraw bieżących to są skargi po prostu pasażerów. Paseczek jest niezadowolony z jakości czy z usługi kolei.
Ma takie prawo do złożenia skargi do Prezesa Urzędu Transportu Kolejnego, ale też nie tylko I zaraz pokażę, ile tych skarg rozpatrujemy, takich skarg formalnych, bo pokażę na slajdzie skargi formalne, natomiast są też zapytania czy po prostu pytania pasażerów, żebyśmy coś wyjaśnili I tym też się zajmujemy. I 2. Duży obszar, bardzo poważny, to są postępowania administracyjne, dotyczy zbiorowych interesów pasażerów. W przypadku takie wydajemy decyzję. Ja pokażę, czego one dotyczyły.
Naruszenie zbiorowych praktyk w zakresie interesów pasażerów w transporcie kolejowym I też w konsekwencji możliwość nałożenia kary pieniężnej. Zaraz powiem na kogo I w jaki sposób takie kary nakładaliśmy. Jeżeli chodzi o tą ilość skargi, o jakim rzędzie wielkości tutaj rozmawiając, się cieszę też, że jest z nami pani dyrektor z PKP Intercity, bo ona, państwo też się, jesteście dużym przewoźnikiem I bierzecie się z ilością skarg. W naszym przypadku takich formalnych skarg w 2000 dwudziestym piątym roku to było 1960. W tym roku tych skarg jest więcej, natomiast jest to, jest to też naturalna konsekwencja tego, że mamy więcej pasażerów.
To nie jest tak, że jest więcej problemów, natomiast jest po prostu cieszymy się z tego, że jest więcej pasażerów w sporcie, większa ilość Ilość starych.
Speaker 5
I to są takie skargi formalne na działania przewoźnika. My też taką możliwość zapewniamy, natomiast też zachęcamy pasażerów, żeby najpierw kierowali swoje skargi do, do przewoźnika. W przypadku braku skuteczności czy braku reakcji przewoźnika, składali taką skargę do nas, my będziemy interweniowali.
Też tutaj jest istotne, że na podstawie rozporządzenia, że tak powiem, skracając reklamacyjnego, przewoźnik ma 30 dni na odpowiedź, jeżeli nie udzieli odpowiedzi, to znaczy, że tę reklamację uwzględnił, więc to jest też istotna okoliczność. Mając na uwadze, że prowadzimy też różne badania, analizy, zebraliśmy I pogrupowaliśmy, z czym pasażerowie zwracają się do nas, jakie są zgłoszenia formalne kierowane do Prezesa Urzędu Transportu Korowego I czego dotyczy, czyli tak naprawdę co boli naszych pasażerów I czym powinniśmy się zająć w pierwszej kolejności. Na podstawie danych, jakie mamy ze zgłoszeń, one są zanonimizowane od oczywiście. Takie 7 głównych kategorii. Największa kategoria spraw dotyczy zwrotu kosztów, czyli zwrotu kosztów przejazdu czy zwrotu kosztów dodatkowych w związku z na przykład tym, że nam spóźnił się się na pociąg, odleciał nam samolot, musieliśmy ponieść koszty przejazdu taksówką czy koszty wynajęcia noclegu.
Tego typu zapytania to jest 43 procent. Drugą kategorią to jest kwestia, myśmy ją tak zaadresowali, dotycząca higieny komfortu, jakości podróżu, też działania lub niedziałania, klimatyzacji, niesprawnych, niesprawnych toalet. Kwestia dotycząca rozkładu jazdy, możliwości zapytania się o dystrybucję biletów, wadliwego oznakowania pociągów, tego jest mniej, natomiast kwestia oznakowania peronów I informacji na wyświetlaczach dotyczących informacji pasażerskiej, kwestie dotyczące sposobu I sprzedaży biletu. Więc to są takie główne kategorie. Jak widzimy ponad 43 procent to jest kwestia zwrotu kosztów podróży.
Ten 2. Aspekt, czyli bezprawne praktyki naruszające zbiorowe interesy pasażerów. My wydajemy taką decyzję I też mamy uprawnienie do nałożenia kar pieniężnych. W ostatnich latach nałożyliśmy karę na w łącznej kwocie 5000000 złotych. Na przykładowo, na jakie to było podmioty?
Spółka PolRegio, Spółka PPKP Polskie Nie, Kolejowe PKP Intercity, Koleje Mazowieckie, Koleje Śląskie. Obecnie też prowadzimy, mam nadzieję, że w tym roku zakończymy co najmniej 1, a być może I 2 postępowania w przedmiocie nałożenia kary na przewoźnika RegioJet. Obszary, to co prezes Urzędu Transportu Kolejowego robi, to nie tylko takie twarde działania administracyjne, ale też widzimy potrzebę stosownych zmian legislacyjnych I podjęcia inicjatyw w tym zakresie. I w tym obszarze wystąpiliśmy czy to do Ministerstwa Infrastruktury, czy to do innych podmiotów rynku z następującymi postulatami czy inicjatywami. Temat, który wymaga załatwienia po prostu, to nie rozmawiania, tylko załatwienia, to jest temat ulg ustawowych, czyli wprowadzenia zmian w zakresie w systemie przejazdów.
Postulat wyposażenia stacji w podnośniki peronowe dla osób niepełnosprawnych I osób z ograniczeniem możliwości wysiadania. W tym temacie wielokrotnie zwracaliśmy się z prośbą I apelem do Ministra Infrastruktury, żebyśmy tym tematem się zajęli. To nie jest coś niesamowicie trudnego. To działa na całym świecie. Wiemy od środowiska osób niepełnosprawnych, że to jest bardzo duży problem I mają trudności z tym, żeby w samodzielnie wyjechać do, czy dostać się na teren pokładu pociągu z poziomu peronu.
Oczywiście są składy wagonowe czy też zespoły trakcyjne, które posiadają takie platformy, natomiast nie w każdym przypadku to jest możliwe, więc żebyśmy wyposażyli stacje kolejowe właśnie w takie podnośniki peronowe, jest to rozwiązanie stosowane na świecie I możliwe, a duże usprawnienie, żeby ci pasażerowie, bo tak naprawdę to wszystko robimy dla pasażerów, mogli samodzielnie egzystować w swoim życiu, mogli sami pojechać na wakacje, sami pojechać do lekarza, nie prosząc się o to, żeby ktoś ich wciągnął na ten pokład peronu. Warunki. Pani pośle, z peronu na poziom, do pociągu, żeby mogli się dostać. Tak? No to miałem na myśli, może się, że to przepraszam.
To taki pasażer, który jest na peronie I chcielibyśmy, żeby takie były podnośniki peronowe, żeby mógł się sam po prostu wjechać do pociągu. Dziękuję. Dobrze, oczywiście. Kolejny, kolejny temat to jest kwestia systemu sprzedaży biletów, odpowiednich warunków, zapewnienia odpowiednich warunków komfortu jakości w przewozów, w pojazdach kolejowych oraz zadanie, które realizujemy w ramach ustawowego obowiązku pełnienia planów transportowych I umów o świadczeniu usług publicznych w transporcie. Zwracamy uwagę organizatorom na kwestie właściwego skomunikowania połączeń, właściwej oferty przewozowej, właściwego zagęszczenia, żeby ta oferta dla podróż nie była tylko ofertą teoretyczną, ale praktyczną I atrakcyjną dla rynku.
Jakie problemy czy wyzwania identyfikujemy w zakresie pasażerskiego rynku kolejowego z punktu widzenia pasażerów, czyli kwestia dostosowania oferty przewozowej I wykluczenia, naprawdę wykluczenia transportowego, szczególnie małych
Miejscowościach I integracja tak naprawdę wszystkich środków transportu, czyli transport dla pasażerów, to nie tylko kolej, ale też połączenie z przewozami autobusowymi. Ważnym obszarem działania to są ta dostępność, czyli zakup nowoczesnego taboru kolejowego dostosowanego do osób o ograniczonej możliwości poruszania się, bo to nie tylko są osoby niepełnosprawne, ale to są osoby też starsze, osoby na wózku, ale też osoba, która ma 3, 4 walizki, też jest to wyzwanie, żeby dostać się na skład pociągu. O ulgach już mówiłem, czyli ulgi, prosty system ulg, ujednolicony. Temat rzeka. Natomiast możliwości techniczne czy informatyczne dzisiaj są, bo będąc pasażerem, mając ulgę, mając swój numer PESEL, gdzie my mieliśmy zakodowaną taką ulgę, ja podaję taką, ta siebie jako pasażer I to system powinien mi przyznać chwilkę, a nie ja będę się zastanawiał, z której ulgi jako pasażer mam korzystać, bo takie na przykład skargi się do nas trafiają, gdzie pasażer nieświadomy, na przykład z niepełnosprawnością skorzystał nie z takiej ulgi, która mu posługiwała I została na przykład nałożona na niego opłata dodatkowa za przejazd bez ważnego biletu.
My tego typu prawie rozpatrujemy, interweniujemy u przewoźników, zwracamy uwagę na zajęcie się tym problemem. Kwestia, która jest z jednej strony sukcesem polskiej kolei, czyli zwiększenie potoków podróżnych, jest również wyzwaniem dla poselskiego, przewozu osób, czyli brak wystarczająco ilości taboru kolejowego. I temat, można powiedzieć mało ważny, ale z mojego punktu widzenia istotny, utworzenie takiej wyszukiwarki publicznej połączeń czy umożliwieniu tak naprawdę za pośrednictwem jednego publicznego narzędzia, wyszukiwanie połączeń na wszystkie rodzaje transportu zasilonego otwartymi publicznymi danymi wszystkich w czasie rzeczywistym przewoźników z różnych rodzajów transportu. I jakie działania jeszcze podejmujemy? O osobach z niepełnosprawnościami już mówiłem wielokrotnie, ale powiem jeszcze raz, bo to jest istotne zagadnienie, dlatego podjęliśmy się realizacji projektu zapewniania jednolitych standardów I systemu szkolenia w zakresie dostępności osób z niepełnosprawnościami.
Chcemy w ramach tego projektu przeszkolić 6000 personelu kolejowego, wypracować jednolite standardy. Jest kilkunastu przewoźników kolejowych, zrobiliśmy audyt taki, są różne procedury, różne standardy. Chcemy to ujednolicić I na polskiej kolei, czyli na terenie Polski, bez względu na to, jaki to będzie przewoźnik, osoba z niepełnosprawnością ma dostać taki sam standard usługi. W tym, w tym zakresie też, bo być może niektórym umknęło od 2000 dwudziestego trzeciego roku. Skrócił się czas o konieczności zgłoszenia asysty dla osoby z niepełnosprawnością z ustawowych czterdziestu ośmiu godzin na godzinę 24.
Natomiast są już przewoźnicy, którzy dobrowolnie I my do tego zachęcamy, oferują ten krótszy czas takiej asysty, szczególnie przy tych większych stacjach. Natomiast w ramach tego nadzoru dzisiaj niestety jeszcze obserwujemy I staramy się tutaj wspólnie z przewoźnikami, operatorami stacji rozmawiać, ponieważ obserwujemy takie nieprawidłowości, że pomimo tej zgłoszonej potrzeby, taka asysta nie została uwzględniona albo na danej stacji czy dworcu nie działają właśnie systemy czy windy, czy inne urządzenia, które umożliwiają dostanie się na poziom peronu, czy też jakieś nieprawidłowości w zakresie braku przeszkolenia osób z tej właśnie tej, udzielenia tej pomocy. Prezes Urzędu Transportu Kolejowego w systemie nie działa sam, ponieważ w ramach podmiotów tak zwanych ADR przy Prezesie Urzędu Transportu Kolejowego działa niezależny organ, czyli Rzecznik Praw Pasażera Kolei, obecnie jest to Pan Kamil Świętość, wcześniej była Pani Joanna Marcinkowska. Podmiot, który rozwiązuje sprawy polubownie, do niego można się zgłosić. I co istotne, ponad 62 procent spraw, które zostało skierowane do Rzecznika Praw Pasażerów Kolei, udało się rozwiązać polubownie, polubownie na na korzyść, na korzyść pasażera.
Ile takich spraw Rzecznik Praw Pasażerów Kolei miał? W 2000 dwudziestym piątym roku było to 400 takich, 413 takich spraw. W tym roku już jest ponad 500 tego typu interwencji. Jest to procedura, gdzie może się pasażer zwrócić do takiego, do rzecznika o rozwiązanie polubownego sporu pomiędzy przewoźnikiem a, pomiędzy przewoźnikiem a pasażer, a, a właśnie podróżnym. I jeszcze 1 taka istotna rzecz tutaj, jeszcze w przypadku rzecznika to jest spór pomiędzy od 10 do 20000 złotych może, może rozstrzygać.
Coś, co... Temat, na który chciałbym też państwu zwrócić uwagę czy też zainteresować, ponieważ w przestrzeni publicznej, ale też od strony pasażerów często widzimy, że mając na uwadze te 25 czy 50 procent zwrotu za opóźnienie pociągu, pasażerowie I można powiedzieć z pewnego punktu widzenia te krybuskiego słusznie stają się rozczarowani czy zgorzknięci, czy też zdenerwowani, ponieważ na przykład ich bilet kosztował 15 złotych, jeżeli 25 procent dostają 5 złotych zwrotu na swoje konto. No jest to forma taka trudna do zrozumienia, natomiast mająca oparcie w swoich przepisach. I tutaj zastanawiając się nad tym, nad tym tematem, analizując go, stwierdziliśmy, że w naszych przepisach jakby branżowych nie ma takich standardów do tego, jak podejść w przypadku reklamacji czy sporów. Nie mówię tylko o opóźnienia pociągów, ale na przykład braku zadowolenia czy niedziałającej klimatyzacji, braku toalety, innych przyczyn.
I jednym z takich rozwiązań, z których warto by może porozmawiać, są takie działające w innej branży, na przykład w turystyce, tabele frankfurskie. Kiedy mamy ustalone określone z góry zachowania czy też nieprawidłowości, przypisaną wartość danej szkody I wtedy nie jest tak, że to jest dobra wolna wola przewoźnika czy też jakichś mało mało skonkretyzowanych okoliczności. Ustalone mamy zasady, oczywiście to są zasady miękkie takie, pewnego kompromisu I przyjmujemy, że w przypadku takiego czy innego naruszenia proszę, że robić przychód, przysługuje dana kwota rekompensaty. Oczywiście do tego też trzeba podejść rozsądnie z głową. Mamy też przewoźników, mamy też ich interes, natomiast dobro pasażera jest na na pierwszym miejscu I bo po to to wszystko w polskiej, w polskim systemie robimy, żeby jednak pasażerów było jak najwięcej I pasażerowie podróżowali w komfortowych warunkach.
Więc w ostatnim slajdzie chciałem państwu zaprezentować ten pomysł, tezę do przedyskutowania, czy może nie warto iść w tą stronę. Bardzo dziękuję, pani przewodnicząca, szanowni państwo, za możliwość przedstawienia stanowiska Prezesa Urzędu Transportu Kolejnego.
Speaker 13
Bardzo dziękuję. Czy pan dyrektor coś dopowie? Bo zapowiadał pan dyrektorze ewentualnie po wystąpieniu?
Speaker 11
Szanowni państwo, mogę przedstawić tak naprawdę, jeżeli chodzi o zakres, jeżeli chodzi o możliwość składania skarg w przewozach autobusowych I autokarowych, jest on praktycznie tożsamy jak ten, który tutaj pan prezes przedstawił. Reguluje te kwestie rozporządzenie 181 na 2011, a tak naprawdę te możliwości składania skarg dotyczą obszarów takich jak niedyskryminacja pasażerów w zakresie warunków transportu oferowanego przez przewoźnika, praw pasażerów w zakresie wypadków związanych ze skorzystaniem z autobusu lub autokaru, którego skutkiem jest śmierć lub odniesienie obrażeń lub utrata, uszkodzenie bagażu.
Niedyskryminacja osób niepełnosprawnych bądź z ograniczona, ograniczeniem ruchowym, no I prawa pasażerów w przypadku odwołań lub opóźnień środka transportu. Sam model składania skarg wygląda w taki sposób, że pasażer w pierwszej kolejności ma prawo zwrócenia się do przewoźnika, który dany przewóz wykonuje. W przypadku przewozów międzynarodowych, tak jak powiedziałem, w przypadku braku odpowiedzi I reakcji przez 1. Miesiąc, a ostatecznie w ciągu trzech miesięcy braku uwzględnienia takiej skargi, wtedy taki pasażer może zwrócić się akurat w przewozach międzynarodowych powyżej dwustu pięćdziesięciu kilometrów do Głównego Inspektora Nadzoru Drogowego w celu rozpatrzenia takiej skargi na przewoźnika. Tutaj pan prezes pokazał nam na liczbach, jak to wygląda w przewozach kolejowych.
No jeżeli chodzi o przewozy autobusowe I autokarowe w Polsce, no tutaj wygląda to zgoła inaczej. Przed komisją poprosiliśmy marszałków o przekazanie informacji do resortu, jak wygląda kwestia rozpatrywania przez nich złożonych skarg przez pasażerów. No takich skarg w ciągu ostatnich kilku lat wpłynęło zaledwie 7, z czego 1 skarga została uznana za za zasadną, 2 za bezzasadne, 1 została umorzona na wniosek strony skarżącej I 1 postępowanie dalej się toczy. Jeżeli chodzi o Główny GTS I ilości tych skarg, tutaj wygląda to trochę inaczej. W samym dwudziestym piątym tych skarg było złożonych 53, co biorąc pod uwagę liczbę
Którzy operują w przewozach autobusowych I autokarowych, tych długodystansowych, no jest bardzo, to jest bardzo niewiele. W 2000 e e 26 do 1 października tych skarg było 84. I to też nie jest tak, proszę państwa, że te skargi też mogą być wszystkie rozpatrzone, bo bardzo duża część tych skarg po prostu jest niezasadna I niemożliwa do rozpatrzenia, jeżeli chodzi o te przesłanki, które wskazuje nam po 1. I ustawa I rozporządzenie 181 I na co pasażerowie najczęściej się skarżą. To jest z reguły stan techniczny lub higieniczny autobusu, brak klimatyzacji, zamknięte toalety czy brak połączenia wi-fi w autobusie, zachowanie kierowców bądź no zachowanie wobec innych pasażerów, brak reakcji kierowcy autobusu na zachowanie właśnie innych pasażerów, zbyt szybka jazda, pozostawienie pasażera podczas postoju bądź uszkodzenie bagażu.
Speaker 13
Mhmm, dziękuję. Bardzo dziękuję. Czy pani dyrektor coś nam dopowie, czy później może jeśli będą pytania? Dobrze. Dobrze, wobec tego otwieram dyskusję.
Pan poseł Kmita się zgłosił. Bardzo proszę, pani poseł. Dobrze, zapisuję.
Łukasz Kmita
Dzień dobry, witam bardzo serdecznie. No chciałem trochę popolemizować z panem prezesem Urzędu Transportu Kolejowego, bo generalnie uważam, że infrastruktura służąca zapewnieniu dostępu osób z niepełnosprawnościami powinna znajdować się w pociągach, a nie na peronach. Między innymi z racji tego, że w pociągach ta infrastruktura jest ochroniona przed deszczem, złymi warunkami atmosferycznymi. Jak wynika z danych, do których dotarłem, 82 procent pociągów PKP Intercity jest dostosowanych do osób z niepełnosprawnościami. Sam często podróżując, widzę, że osoby z niepełnosprawnościami korzystają albo z wind, albo z RAMP.
Co ciekawe, 91 procent pociągów pod Regio, to dla mnie też było pewnym zaskoczeniem, bo przecież PolRegio w większości opiera się na pociągach starszego typu EN 57, EN 71, ewentualnie ED 20, ED 72, ale PolRegio deklaruje 91 procent taboru, który jest dostosowany do obsługi osób z niepełnosprawnościami. Więc wydaje mi się, że to jest kwestia pewnego spojrzenia systemowego, zaś ja mam takie doświadczenia, że nawet przy urzędach I instytucjach, ja... Urzędach I instytucjach państwowych, na przykład przy ZUS-ie, znajdują się takie windy, rampy, które są dedykowane osobom niepełnosprawnym I one często, bardzo często są nieczynne z racji tego, że albo zostały zepsute, albo nie były odpowiednio nadzorowane I I uległy aktom wandalizmu. Więc uważam, że tutaj UTK powinien w znacznym stopniu skupić się na dostosowaniu, czy do wymogu dostosowania przez przewoźników I operatorów, tabornuk wtedy byłby dostosowany do osób z niepełnosprawnościami. Z ubiegłego roku znalazłem dane, że 74 procent stacji I przystanków kolejowych posiada perony dostosowane do potrzeb osób z ograniczoną mobilnością.
No też to jest spora liczba, biorąc pod uwagę, że mamy około czterech 1000 peronów w Polsce. Wydaje mi się, że brakuje dla osób z niepełnosprawnościami jasnej I czytelnej informacji mówiącej o tym, które stacje I przystanki osobowe są w pełni dostosowane do tego, aby osoby z niepełnosprawnościami, takimi jak chociażby poruszanie się na wózku inwalidzkim, mogły być w odpowiedni sposób zaopiekowane. Natomiast muszę powiedzieć, że jednej rzeczy nie rozumiem po stronie przewoźników, konkretnie PKP Intercity. Ja zwracałem uwagę na to w zapytaniu albo interpelacji, już nie pamiętam. Dostrzegam pewne pozytywne zmiany, które nastąpiły, natomiast zupełnie nie mogę zrozumieć, dlaczego, jeśli mamy pewne przepisy, także prawa europejskiego, mówiące o tym, że pasażer ma możliwość między innymi ubiegania się o odszkodowanie przypadku opóźnienia pociągu.
Informacja ta nie jest podawana przez drużyny konduktorskie w trakcie przyjazdu. I uważam, że tutaj Urząd Transportu Krajowego powinien podjąć działania, żeby zobowiązać operatorów przewoźników do tego, aby informacja ta była przekazywana w systemie rozgłoszeniowym przez przewoźników pasażerskich. Tego nie ma, są pewne informacje przekazywane od, od kilku lat, mówiące na przykład o tym, że postój techniczny albo postój pociągu jest nieplanowany I to jakby uspokaja też pasażerów, którzy, że tak powiem, albo mają czas na przesiadkę, albo jakby zwracają uwagę na czas dojazdu, więc to oceniam bardzo pozytywnie, ale uważam, że no błędem jest to, tak jak powiedziałem, zwróciłem uwagę, że nie mamy jasnej I klarownej informacji o tym, że można ubiegać się o odszkodowanie. W sytuacjach pociągów, które są uruchamiane na własne ryzyko handlowe, też jest obowiązek, jak dobrze pamiętam, zapewnienia odpowiedniego standardu. Myślę tutaj o pociągach Express Intercity, Express Intercity premium.
W przypadku pociągów Express Intercity jest obowiązek, jak dobrze pamiętam, zapewnienia wagonu barowego lub wagonu restauracyjnego I w przypadku nieposiadania w składzie pociągu, jak dobrze pamiętam PKP Intercity, ale to poproszę panią dyrektor, wydaje, znaczy można uzyskać odszkodowanie w wysokości, jak dobrze pamiętam, dwudziestu pięciu procent ceny biletów. Ale znów to są pewne informacje trochę dla takich fanów kolei, które gdzieś tam się do dokopałem. Natomiast brakuje informacji o tym, że w przypadku pociągu tej najwyższej kategorii, ta, ta forma odszkodowania czy forma rekompensaty powinna być po prostu w jasny I czytelny sposób komunikowana. I też chciałem zapytać panią dyrektor, czy były przypadki, panią dyrektor z PKP Intercity, że ekspres Intercity Premium był uruchamiany wagonem, pociągiem z zastępczym z wagonami. No zdarza się to dość często z różnych względów.
Czy państwo odmawialiście pasażerom wypłaty rekompensaty w związku z niższym niż deklarowany pierwotnie standard? To to chciałbym się dowiedzieć. Jakby pasażerowie kupowali bilet na EIP w rozumieniu, że będą jechali pociągiem, składem pendolino, zastępczo jechał skład wagonowy. I czy państwo w takiej sytuacji uznajecie wszystkie roszczenia, czy raczej to są, czy jest to indywidualne podejście. To tyle na razie, dziękuję.
Dziękuję, pani poseł Matysiak.
Speaker 17
Bardzo dziękuję. Ja może zacznę od pierwszego pytania, takie, które się nasunęło w toku wysługiwania informacji, czemu nie ma z nami na sali pana Kamila Świątania, rzecznika praw pasażera kolei, bo chyba warto, żeby też posłowie poznali pana Świętonia, pewnie też by podzielił się taką swoją perspektywą tych spraw, które do niego trafiają. Doskonale wiemy, że to nie są wszystkie sprawy, to jest też jakaś kolejna instancja, ale proszę też o takie informacje, jak wygląda to biuro, w którym pan rzecznik pracuje, ile tam pracuje osób. Czy państwo myślicie o tym, żeby być może zwiększyć obsadę tego biura, skoro liczba spraw, które trafiają do Rzecznika Praw Pasażera Kolei rosną z roku na rok, bo jak rozumiem to jest to istotne, ile osób de facto obsługuje te zgłoszenia. Kilka spraw.
Speaker 15
Moim zdaniem bardzo interesującą kwestią, to pewnie też pytanie do pani dyrektor, jest kwestia rekompensaty za opóźnienie. Była mowa o tym, że ono przysługuje w zależności od, od tego, jak duże jest to opóźnienie. Natomiast samo rozporządzenie też jasno mówi, że może być wprowadzony próg wypłaty. Nie może ten próg być większy niż 4 euro I tak to wygląda u nas. I po 1., to część pasażerów eliminuje z tego, żeby o to odszkodowanie się ubiegać.
Speaker 16
Pan prezes o tym mówił. Do mojego biura zgłaszały się też osoby z niepełnosprawnościami, które podróżują na biletach, które są z dużą zniżką, z dużą ulgą sprzedawane I1W zasadzie nigdy nie załapią się na to rekompensaty. I mimo że podróżował pociągiem, który był no znacznie opóźniony. Pytanie, czy w ogóle jest chęć ruszenia tego tematu, obniżenia tego progu, a być może w ogóle jego zlikwidowania. I 2.
Speaker 18
Rzecz, skoro zdecydowana większość biletów dzisiaj, jeśli chodzi o pociągi te dalekobieżne, też tak jest u innych przewoźników, jest sprzedawana przez internet, Jaki to jest problem, żeby wprowadzić rozwiązanie, które będzie po prostu automatyczne. Dzięki temu odchodzi, odchodzi cały proces rozpatrywania reklamacji, zgłaszania tych opóźnień, zwłaszcza w sytuacji osób, które korzystają przecież z systemu sprzedażowego, na przykład Intercity, mają swoje konto I ich przewoźnik
Speaker 18
Doskonale wie, że ten pociąg na przykład już był opóźniony 120 minut, z takim opóźnieniem dojechał do stacji docelowej, a na pokładzie tego pociągu znajdowało się 100 pasażerów, którzy kupili bilet przez Internet. Także ci pasażerowie po prostu automatycznie powinni dostać ten zwrot, jeżeli dzisiaj przy tych założeniach z progiem kwalifikują się do, do wypłaty. Natomiast system jest skonstruowany tak, że po prostu nawet o tych kilkanaście złotych, kilkadziesiąt w zależności od tego, jakim, jakim pociągiem jechaliśmy, ile kosztował bilet, trzeba się po prostu o to dobijać. Mówię tutaj o tych zgłoszeniach, które można powiedzieć są, powinny być rozpatrywane automatycznie, no bo mamy tutaj czynnik absolutnie niezależny. Wiadomo, że pociąg dojechał do stacji z z opóźnieniem.
Speaker 16
Nie jest to reklamacja związana z jakimiś innymi uwagami pasażera, tylko no doskonale przewoźnik, przewoźnik Gia, a także inne instytucje w tym obszarze sektora kolejowego wiedzą, jakie było, było opóźnienie. To mnie ciekawi, bo moim zdaniem to byłoby po 1. Bardzo dużym wyjściem naprzeciw oczekiwań pasażerów, przekonanie też do tego, że w sytuacji jakiegoś opóźnienia łatwo tę rekompensatę uzyskać I byłoby to po prostu prostsze I pewnie też odciążyłoby znacznie ten dział reklamacyjny. 2. Kwestia osoby z niepełnosprawnością, które podróżują koleją.
Dzisiaj jest tak, u przewoźnika narodowego jest tak, że zgłaszają się, jest taki obowiązek zgłoszenia czy prośby, zgłoszenia prośby o asystę 24 godziny przed odjazdem pociągu. Na wielu dworcach mamy informację, że trzeba to zgłaszać 2 dni przed. I z perspektywy osób, które nie mają żadnego rodzaju dolegliwości, no jest to absurdalne. Osoba, która nie ze swoich przyczyn no ma problemy na przykład z poruszaniem, musi, czy w ogóle jakby założenia, takie podróże często, często tu I teraz, które można byłoby podjąć ad hoc I on z takich podróży, z takich wyjazdów eliminują. To jest znaczne utrudnienie.
Speaker 18
Rozumiem też, że w wielu miejscach nie da się tego zupełnie zlikwidować, ale myślę, że należałoby dążyć do tego, żeby ten czas jak najbardziej najbardziej skracać. I oczywiście też te rozwiązania, tę usługę prowadzić po w sposób niezawodny. No bo w sytuacji, w której nie ma pewności, że ta asysta będzie albo kiedy się nie pojawi, no to plan podróży takiej osoby no wywraca się do góry nogami, jeżeli ona po prostu nie jest w stanie się przedostać. Kwestia, no ona dotyczy już samej infrastruktury I tego, w jaki sposób zarządzane są tereny PKP PL-ki. Chciałam zwrócić uwagę, że w bardzo wielu miejscach notorycznie są problemy z windami.
Ja, ja piszę takie interwencje do spółki PLK, taką sytuację mamy dzisiaj w Kutnie, od kilku miesięcy winda na konkretny peron nie działa. No I jestem ciekawa, jak jak wyglądałaby podróż osoby na przykład na wózku, która z tego peronu miałaby odjechać. Znaczy, jeżeli inwestujemy duże środki w to, żeby zainstalować windy, to w przypadku jakiejkolwiek, jakiegokolwiek problemu, no to naprawa powinna być po prostu szybka. Ona się nie powinna przeciągać do tygodni albo miesięcy, no bo to jest po prostu absurd, tak? Nie ma tej tej pewności.
Speaker 16
Myślę, że na ten temat tyle. Interesują mnie te głównie rekompensaty za opóźnienia pociągów, bo wydaje mi się, że technicznie jest to absolutnie do zrobienia. Oczywiście w przypadku, jeszcze może dopowiem, osoby, która kupowała bilet w kasie, no to tak, musi mieć potwierdzenie tego opóźnienia, musi złożyć jakiś kwitek, musi złożyć prośbę o rekompensatę, ale w sytuacji pasażerów, których spółka ma już w swoim systemie, wie, że kupili ten bilet, wie, że 10:10 przejazd odbywają, że byli na pokładzie pociągu, no to można byłoby sobie też odjąć swojej pracy. Dziękuję.
Speaker 4
Dziękuję bardzo. Jeśli państwo pozwolicie, ja kilka też mam pytań. Panie prezesie, wspomniał pan, że rozporządzenie w sprawie ustalenia stanu przesyłek oraz postępowania reklamacyjnego, to może trochę też kontynuując temat, który poruszyła moja poprzedniczka, ma 20 lat. To pytanie moje jest takie, kto powinien zmienić to rozporządzenie I dlaczego ono nie jest zmieniane I niedostosowane do czasów obecnych? Bo rzeczywiście chyba dużo prościej I szybciej byłoby, żeby można było to uprościć I uaktualnić.
2. Pytanie moje jest takie, co w takiej sytuacji ma zrobić pasażer? Podam przykład, który mi zgłoszono, więc relacja Gorzów-Poznań. W Poznaniu miała być przesiadka na pociąg do Wrocławia. Pociąg się spóźnił I osoba nie zdążyła na przesiadkę do Wrocławia.
Następny pociąg do Wrocławia był za godzinę. Oczywiście nie było już miejsc siedzących, nie było... No w każdym bądź osoba pojechała kupując bilet. No I teraz pytanie jest dlatego, że tamten bilet przepadł, nie ma tych wymaganej liczby minut spóźnienia, bo spóźnienie było powiedzmy 17 czy 8 do dwudziestu minut, a tam na przesiadkę było 10 minut. I co w takiej sytuacji, czy jakikolwiek, czy jakiekolwiek właśnie prawa przysługują.
Następna rzecz jest też taka, to też mi zostało zgłoszone, że kupując bilet właśnie w systemie elektronicznym, ponieważ rzeczywiście jest coraz więcej pasażerów I coraz więcej z kolei korzysta, okazało się, że nie ma miejsc siedzących. Są natomiast miejsca dla osób niepełnosprawnych, dla pasażerów z rowerami, dla matki z dzieckiem. I teraz, czy nie powinno być, nie wiem, może jakiegoś limitu czasu czy czegoś, że na przykład można byłoby te miejsca puścić do tak zwanego, kolokwialnie mówiąc, wolnego obrotu, czyli osoby inne niż uprawnione do tych miejsc mogłyby zakupić taki bilet, bo rzeczywiście jeśli jeśli ktoś kupuje elektronicznie, no to no nie, no że no może pójść I wsiąść do pociągu, że tak powiem I I ryzykować I tak dalej. I co w takiej sytuacji, jeśli rzeczywiście taki... Czy czy czy uruchomiona byłaby taka możliwość skorzystania z tych, czy osoba później kontrolująca, czy czy czy byłby jakieś właśnie no ryzyko, że, nie wiem, ta osoba, która skorzystała z takiej formy, poniesie jakieś tam konsekwencje.
Co dalej? Rzeczywiście tu wspomniane te podnośniki peronowe często w znakomity sposób ułatwiłyby podróżowanie I skorzystanie z pociągów. Czy one powinny być w pociągu, czy powinny być na peronie? Trudno mi orzekać o tym. Na pewno wtedy byłoby może, nie wiem, dobrze oznakowanie, ewentualnie jakaś pomoc czy...
Ale ale jest to potrzebne. Bez wątpienia jest to potrzebne, bo rzeczywiście też jest tutaj taka taka możliwość. I teraz, czy jeszcze coś sobie zapisałam? Chyba na razie wszystko. Zaraz sprawdzę, bo mi to mam po kolei.
Tak, jeszcze tutaj mam jedną rzecz, mianowicie w ostatnim slajdzie pokazywał pan te elementy, które mogłyby być rozwiązane. I to też jest moje pytanie, ponieważ tak jak Pan powiedział, że brak tak zwanej tabeli frankfurckiej. No więc moje pytanie, kto miałby to wprowadzić? Czy przewoźnicy, czy odgórnie, czy na zasadzie właśnie jakiegoś rozporządzenia, które by dotyczyło zarówno transportu drogowego, kolejowego, ale ale bez wątpienia to jest taki dobry kierunek, bo rzeczywiście to też byłaby pełna jasność, o co pasażerowie mogą się dopominać. Dobrze I teraz tak, poproszę o pytanie.
Grzegorz Macko,
Grzegorz Macko
poseł na sejm. Krótkie pytanie dotyczące przewozów zwierząt. To coraz powszechniejsza praktyka. Wiemy, że można kupić specjalny bilet, chociażby na przewóz psa. Przewoźnicy mają oczywiście swoje reguły związane z tym transportem.
Natomiast ja chciałbym dopytać, czy istniałaby jakaś formuła prawna, w której można by było, czy tutaj jest niezbędna akurat zgoda przewoźnika, a raczej przedsiębiorstwa VARS, aby umożliwić osobom jadącym, które kupiły bilety I są uprawnione do przyjazdu z tym zwierzęciem danym połączeniem, aby umożliwić korzystanie z wagonów VARS. Ponieważ do mnie też zgłaszają się osoby, które no chociażby wtedy, kiedy w czerwcu była fala upałów, wiele pociągów stało, nie były w stanie nawet wyjść I kupić sobie wody, wodę w VARC-ie, bo nie mogę do tego VARC-u po prostu z małym zwierzęciem wejść, a a oczywiście później ta pomoc została jej udzielona w inny sposób ekstraordynaryjny bo też sytuacja była ekstraordynaryjna no ale to też skojarzyło mi się no bo dzisiaj rozmawiamy o
Grzegorz Macko
Pasażerów. Czy taki problem w ogóle do państwa dociera jako do instytucji też współodpowiedzianych za organizację jakości I jakość przewozów pasażerskich? Dziękuję.
Speaker 4
Dziękuję. Witamy pana posła na pokładzie Komisji. Rozumiem, to jest debiut pana w naszej komisji, tak że tu razem z panem przewodniczącym witamy pana na pokładzie. I pan przewodniczący Mirosław Suchar, bardzo proszę.
Mirosław Suchoń
Bardzo serdecznie dziękuję. Ja... Chciałbym poruszyć temat, o którym... Który już był tutaj anonsowany w trakcie prezentacji, a dotyczy no chyba jednego z najpoważniejszych przykładów naruszeń praw pasażerów. I to zarówno w tej sferze indywidualnej, jak I w zbiorowej.
Mówię tutaj o zachowaniu przewoźnika, który pojawił się na polskim rynku I uciekł, znikł jak kamfora. Chodzi o Regiojet. Bo stoimy w takiej sytuacji, niektórzy się zachwycali tym, jak to pięknie w Polsce rośnie konkurencja kolejowa, wrzucali różne filmiki, wrzucali zdjęcia. No niemalże te zachwyty były porównywalne do wysłania swego czasu człowieka w kosmos, ale okazało się, że to jest firma z teczki. Okazało się, że zarówno w sferze pracowniczej, dzisiaj toczą się różnego rodzaju spory, które, które pokazują, że to była firma w teczce, nie mówiąc, czy przede wszystkim mówiąc o pasażerach, którzy nie mieli dostępu do rzetelnej, zrozumiałej informacji na temat podróży tym pociągiem czy tymi pociągami.
Po 2., byli pozostawiani na dworcach, na peronach, ponieważ pociągi nie odjeżdżały, pociągi były odwoływane, aż na końcu z siatki rozkładu jazdy po prostu wyparowało kilka 1000 pociągów. Właśnie dlatego, że to była firma w teczce. I teraz moje pytanie dotyczy planowanych postępowań na obsługę PSC I obsługę ruchu regionalnego I mamy do czynienia z dokładnie tym samym zagrożeniem, a im dłużej słucham różnych dyskusji, które toczą się w tym obszarze, tym mam poczucie, że są to bezrefleksyjne dyskusje, które sprowadzą na nas nieszczęścia. Dlatego, że wśród różnych modeli rozpatrywanych tego typu postępowe, tego jak mają toczyć się te postępowania, no są też takie modele, które w sposób rażący już na wstępie dają wręcz gwarancję tego, że prawa pasażerów dotyczące przewidywalnej, realizowanej podróży będą notorycznie łamane. Dlatego, że mamy do czynienia z takimi pomysłami, które wręcz nawołują do tego, aby w tych postępowaniach mogły brać udział firmy takie jak Regiojet, czyli deklarujące zamiary mocarstwowe, wygrywające na początku jakąś taką niemrawą ofertą, ale w rezultacie niebędące w stanie realizować swoich przewozów.
Tak jak mieliśmy to w przykładu, w przykładzie, na przykładzie tej firmy. I teraz jeżeli popatrzymy na prawa pasażerów tego rodzaju przypadkach, zwłaszcza że to może dotyczyć czy PSC, czy przewozów regionalnych, które są kluczowe z punktu widzenia dotarcia ludzi do pracy, do szkoły, na uczelnie I tak dalej, no to może się okazać, że gdzieś kiełkuje pomysł wśród ekspertów niektórych, żeby doprowadzić do katastrofy, żeby doprowadzić do tego, co w latach dziewięćdziesiątych, na przełomie lat dziewięćdziesiątych I dwutysięcznych stało się z PKS-ami. Dzisiaj próbujemy odtwarzać połączenia PKS-owe, ponieważ PKS-y poupadały, ponieważ postawiono na prywatną inicjatywę, zapominając, że transport publiczny nie może generować wyłącznie, nie może być tym elementem, gdzie generowane są wyłącznie przychody I dochody, ale musi zapewniać komunikację publiczną dla obywateli po to, żeby mogli realizować swoje plany życiowe, zawodowe. Powstały białe plamy, teraz bohatersko walczymy z tymi plamami. I to samo jawi się jako realna możliwość właśnie w przypadku połączeń kolejowych.
No bo jeżeli będą mogły wystartować w tych postępowaniach firmy Kogucik, Firmy, które będą obiecywały złote góry, nie mając żadnego zaplecza osobowego, żadnego zaplecza technicznego, żadnego zaplecza w postaci składów kolejowych, żadnego zaplecza w postaci odpowiednich, odpowiedniego zasobu kadrowego, a jedynie będą reprezentowane przez management, znakomicie zorientowany w polskich realiach, no to okaże się, że będziemy mieli wielką katastrofę. Więc pytanie jest takie, jak z punktu widzenia tych podstawowych praw pasażerów patrzą państwo na ten proces, jakie są państwa uwagi dotyczące konstrukcji tych postępowań, tak żeby one gwarantowały odpowiedni poziom oferentów, żeby gwarantowały, że ci oferenci będą w stanie wywiązywać się z... Chyba że jest inaczej, jeżeli chodzi o plany, to też proszę ministerstwo o stanowcze, stanowcze zaprzeczenie tym pogłoskom. Ale ja słucham tych dyskusji, więc to, o czym mówię, jakby... To jest to, co mówię, jest też wynikiem takiego wsłuchiwania się w te różne pomysły, które, które, które padają.
Więc pytanie jest takie, inne państwa co najmniej sceptycznie podchodzą do tego pomysłu. Oczywiście dyrektywa też daje szansę I możliwość przesunięcia. Są kwestie związane z bezpieczeństwem państwa, które które tutaj muszą być ujmowane. Są oczywiście kwestie taboru, bo dzisiaj, kiedy są spółki wojewódzkie w przewozach regionalnych, dbają o ten tabor, on jest odpowiednio, jest odpowiednio dbany, wydaliśmy 1000000000 złotych na inwestycje w tabor ze środków publicznych, więc pytanie jest takie, w jaki sposób w tych postępowaniach będą zabezpieczone prawa pasażera, tak żeby nie doszło do jednej wielkiej katastrofy w przewozach na skutek takiego nieodpowiedzialnego podejścia. Nie mówię, że ono jest intencją dzisiaj, ale słyszę te głosy, wiem, że to są głosy, które też są słuchane I one mogą być takie atrakcyjne, bo przychodzi ktoś nowy, otwarty, zagraniczny.
No tylko że tak jak ten Legojet pokazał nam, że ta ten początkowy początkowy zachwyt był tak takim zachwytem złudzenia. No tak samo może się niestety okazać tutaj. Ja tego oczywiście dzisiaj nie przesądzam. Dlatego pytam o te mechanizmy, które które tutaj no dadzą jednoznaczną odpowiedź, że nie będzie firm Kogucik, nie będzie biznesów w teczce, że to wszystko będzie miało ręce I nogi, tak żeby nie skończyło się tak jak z przewozami autobusowymi, gdzie po poupadały PKS-y, ci, którzy je przejęli, posprzedawali majątek oni na tym znakomicie zarobili. Natomiast dzisiaj co roku 1300000000 złotych wydajemy na to, żeby odbudować te połączenia ze środków publicznych.
Speaker 22
Więc tu stawiam takie pytanie. Bardzo dziękuję pani przewodniczącej za tę uprzejmą możliwość zadania pytania. I I bardzo bym prosił o o tę odpowiedź. Dziękuję bardzo.
Speaker 4
Dziękuję bardzo. Ja już chciałam, żebyśmy dali szansę odpowiedzieć. To pani poseł I później pan poseł, bardzo proszę króciutko.
Speaker 18
Znaczy, ja chciałabym się odwołać trochę do tej wypowiedzi, którą przedstawił pan przewodniczący Suchoń. No ja tylko podkreślę, że ta firma z teczki, o której pan mówi, jest jednym z z tych przewoźników, które stanęły do największego w Czechach na obsługę połączeń międzymiastowych I świetnie tam funkcjonuje I jak ktoś wyjeżdża za granicę, to to wie, jak ta firma działa. O problemach REGIOL JET-u my już rozmawialiśmy także na posiedzeniach Sejmu I podnosiliśmy kwestie różnego rodzaju nieprawidłowości, także w jaki sposób ta firma funkcjonowała w Polsce I nikt z tym nie dyskutuje. Natomiast no mówienie, że to jest firma, firma krzak czy firma sneczki, no jest dużym nieporozumieniem. I myślę, że kwestie tego, jaki sposób konstruować przetargi na dotowane połączenia w już w czwartym pakiecie kolejowym, jest to bardzo ciekawe zagadnienie.
Myślę, że na zupełnie osobną komisję, bo przed tym Polska stoi. Natomiast są kraje, które to z powodzeniem robią, gdzie otwierają się na konkurencję I gdzie to po prostu działa I się sprawdza. I chciałam tylko, żeby ten głos został odnotowany, bo no tutaj to jakiś przedziwny by ten głos Bardzo z pana pana pana słuchania.
Mirosław Suchoń
Bardzo dziękuję. No dziwię się, że po tylu dramatycznych doświadczeniach pasażerów przede wszystkim, którzy zostali pozostawieni na peronach, którzy otrzymywali informacje w obcych językach, po tym jak do dzisiaj nie otrzymali różnego rodzaju rekompensat I zwrotów, po tym jak firma najpierw blokowała możliwość przewozów innym przewoźnikom, choćby
Województwie wielkopolskim, gdzie pociągi regionalne musiały ustępować nieistniejącym pociągom RegioJet. Po tym, jak pracownicy musieli I dalej muszą dochodzić od RegioJet-u różnego rodzaju uprawnień pracowniczych, ponieważ firma no ulotniła się z polskiego rynku. Po tym, jak PKP Intercity musiało zasypać tę dziurę I posyłać pociągi po to, żeby ludzie mogli przejechać z jednego miejsca Polski na 2., że po tych wszystkich katastrofalnych zachowaniach tej czeskiej firmy, że ktokolwiek chce tego bronić. Znaczy dziwię się. Rozumiem, każdy ma jakieś podejście, każdy ma jakieś motywacje, ale szczerze mówiąc, jeżeli tak ma wyglądać polski transport kolejowy, jak zaprezentował to Georgett, a pani poseł Matysiak jeszcze tego broni, no to dla mnie to jest naprawdę no rzecz, która powinna dać do myślenia.
Dziękuję bardzo.
Pan poseł Kmita.
Łukasz Kmita
Ja rozumiem, szanowni państwo, że parlamentarzyści, którzy nie płacą za przejazd pociągami kategorii Express Intercity, nie mają świadomości, że konkurencja doprowadziła do tego, że także po stronie PKP Intercity wprowadzono część także dużą, dużą pulę biletów promocyjnych, więc ja nie jestem taki odważny jak przewodniczący Suchoń, żeby mówić o tym, że firma RegioJet to jest najgorsza z możliwych firm, a tak można wysnuć z pana wypowiedzi. Rolą polskiego parlamentarzysty jest wspieranie polskiej kolei I to będę robił. Natomiast przypominam także, że pociągi rakiet, j-d kursują w Polsce I wypowiedzi pana przewodniczącego Suchonia, jakkolwiek uprawnione w stosunku do wielu zaniedbań, które REGIOL JET poczynił, ja odczytuję jakąś formę nacisku na instytucje państwowe, aby REGIOL JET, który w tej chwili kursuje także na liniach międzynarodowych z Warszawy do Pragi. Nie wiem, nastąpił także odpływ pasażerów w stosunku do nich. No myślę, że naszym obowiązkiem jest dbać o PKP Intercity, ale też być może pan przewodniczący Suchoń nie wie, że dziadek JJ zamówił w PES-ie 18, jak dobrze pamiętam, elektrycznych składów trakcyjnych, bardzo nowoczesnych pociągów, niestety nie...
Do przewozów regionalnych o prędkości 200 kilometrów na godzinę, więc rzeczywiście niebywały blamaż, jeśli chodzi o połączenia krajowe, regiojetu, no ale szanujmy także tego partnera, który w Czechach, I tak mówiła, o tym mówiła pani poseł Matysiak, radzi sobie dobrze. Też jestem zdania, żeby Urząd Transportu Kolejowego I Ministerstwo Infrastruktury takie przygotowało przepisy prawne, aby przewoźnik, który nie dysponuje odpowiednim taborem I zapleczem, nie mógł jeździć, ale w Polsce, no ale wypowiedzi pana przewodniczącego Suchonia w moim, w moim przekonaniu są niedopuszczalne I sugerują, powiem szczerze, dyskryminację na rynku przewozów kolejowych. Nie, komisja infrastruktury nie jest od tego, żeby dyskryminować jakiegokolwiek przewoźnika na rynku przewozów kolejowych. Oczywiście my mamy zapewnić takie prawo, aby pasażerowie nie czekali na opóźnione pociągi, nie czekali na odwołane ale to pasażer ma prawo wyboru, czy chce jechać narodowym przewoźnikiem, czy być może chce jechać tańszą, prywatną konkurencją. Oczywiście państwo UTK I przede wszystkim ministerstwo I różnego rodzaju instytucje powinny zapewnić I zagwarantować odpowiedni, odpowiednie przygotowanie zaplecza I tych kwestii, nazwijmy to, także ludzkich.
I cieszę się, że akurat Państwowa Inspekcja Pracy przeprowadziła kontrolę w RegioJetcie I domaga się w imieniu pracowników tego, aby RegioJet został ukarany. I Komisja Infrastruktury powinna wspierać takie działanie, ale nie dyskryminować przewoźnika, który dalej kursuje w Polsce, czy nam się to podoba, czy nie. No tu tu jestem absolutnie zdziwiony taką wypowiedzią pana przewodniczącego Suchonia. Bardzo dziękuję za Natomiast chciałem jeszcze powiedzieć o jednej kwestii, najważniejszej.
Miało być krótko, panie Pośle.
Łukasz Kmita
To znaczy skomunikowania, ponieważ w moim przekonaniu brakuje informacji dla pasażerów o prawach im przysługujących dotyczących skomunikowań pociągów, także pociągów Intercity, spółki uruchomionej przez spółkę Intercity I pociągów regionalnych I także prawa do tego, że jeśli jest to ostatni pociąg w dobie, pasażer ma prawo zgłosić do kierownika pociągu konieczność oczekiwania tego pociągu, a jeśli nie zapewni przewoźnik oczekiwania pociągu na pasażera, także chociażby zapewnienia innej, innego rodzaju transportu, czyli na przykład taksówki. Wydaje mi się, że cały czas bardzo wielu podróżnych nie ma właściwej informacji o konie... O zapewnieniu skomunikowań, szczególnie jeśli jest to ostatni pociąg w dobie I wydaje mi się, że ze strony także Urzędu Transportu Kolejowego powinien być większy nacisk na przewoźników, aby prowadzili czy to jakieś akcje informacyjne, czy informowali pasażerów o przysługujących ich prawach.
Speaker 9
Dziękuję. No przewrotność muszę tutaj zauważyć pewną, ponieważ nie raz, nie 2 na posiedzeniach naszej komisji słyszeliśmy kalumnie na temat RegioJet I I tego właśnie, jak to musimy bronić rynku krajowego. I mnie to ciekawe właśnie w takie wypowiedzi. Ale okay, pan przewodniczący Suchoń.
Mirosław Suchoń
Bardzo dziękuję, dlatego że pan poseł Kmita kompletnie nic nie zrozumiał, chociaż może tutaj jest taki efekt uderz w stół, a nożyce się odezwą, dlatego że panie pośle, w moich słowach były konkrety, Było odwołane składy, były, było, był brak informacji dla pasażerów, były, były blokowane, świadomie blokowane linie kolejowe po to, żeby uniemożliwić innym przewoźnikom operowanie. Były problemy ze zwrotami, były problemy ZZZ pracownikami. Nadal są te problemy z pracownikami. Jest wiele innych spraw. I dziwię się panu z jednego powodu, że gro tych poszkodowanych pasażerów zostało poszkodowanych w Krakowie.
I oczekiwałabym od posła, który reprezentuje dane miejsce, nieusprawiedliwiania nierynkowego zachowania, nieusprawiedliwiania przewoźnika, który nie dociągnął do do do w sumie nisko postawionej poprzeczki. Oczekiwałbym, że pan będzie walczył o mieszkańców Małopolski, o mieszkańców Krakowa. Nie wyzłośliwiał się tutaj pod adresem przewodniczącego komisji, bo to, to ani miejsce, ani czas na to, żeby to robić, możemy się umówić na rundkę. Dziękuję bardzo. Natomiast, natomiast I...
Natomiast poseł ma obowiązek dbać o interes mieszkańców także tego regionu, z którego pochodzi. Jeżeli pan poseł Kmita dopuszcza taką sytuację, że przewoźnik kolejowy może, mówiąc zupełnie wprost, po prostu zostawić pasażerów, tak jak zrobił to Regio Jent, na dworcu w Krakowie, zostawić ich bez pomocy, zostawić, zabrać składy kolejowe, zaprzestać przewozów z dnia na dzień, no to ja jestem bardzo zdziwiony, bo można to nazwać zachowanie, zachowaniem, które służy temu przewoźnikowi, ale na pewno nie można tego nazwać zachowaniem, które służy mieszkańcom. Więc moim zdaniem, panie pośle, to biorąc pod uwagę to, że to się działo w Krakowie, ja bym pana zachęcał do tego, żeby pan bardziej pytał RegioJet, jeżeli pan uważa, że to jest dobra firma, że wspaniale służyła mieszkańcom Małopolski, ma pan, ma pan do tego pełne prawo, tylko pan mówi, że w Czechach, ale żyjemy w Polsce, a nie w Czechach. Żyjemy w Polsce.
Panie pośle. Dobrze.
Proszę się
Speaker 29
Panie pośle, panie pośle, panie pośle, ale panie pośle, panie pośle, nie udzieliłam panu głosu. Panie pośle, nie udzieliłam panu głosu I to jest naprawdę nie w porządku zachowanie. Ja proponuję, żebyście rzeczywiście sobie pa panowie wyjaśnili ciąg dalszy tej polemiki, bo naprawdę... Panie pośle, nie udzieliłam panu głosu, panie pośle. Nie udzieliłam panu głosu, przywołuję pana do porządku I proszę teraz panią dyrektor, ustalimy taką kolejność odpowiedzi.
Pani dyrektor,
Ja zgłaszam głos ad vocem.
dyrektor
Speaker 4
Udzieli najpierw odpowiedzi, później poproszę pana prezesa I w uzupełnieniu panów dyrektorów reprezentujących ministra
Speaker 29
Panie pośle, panie pośle, panie pośle, długo dzisiaj pan mówił, naprawdę? Pani dyrektor, bardzo proszę o o udzielenie odpowiedzi.
Pan u
Speaker 29
Panie pośle, panie pośle, naprawdę? No skończy się w Komisji Etyki, no naprawdę. Ale panie pośle.
Speaker 29
Panie pośle, ja zwracam panu uwagę, że zakłóca pan obrazy komisji. Pani dyrektor, bardzo proszę o udzielenie odpowiedzi.
Speaker 30
Dobrze, szanowni państwo. Tak? Szanowni państwo, albo panu posłowi odpowiadam, tak? Brak wagonu VARS, skład zastępczy, za skład EIP. Tak, spółka rekompensuje tego typu roszczenia, jeśli...
Czy skargi, jeśli do nas wpływają I są tego typu żądania, to tak, odpowiadam. Ponieważ nie mogę odpowiedzieć wprost jaka wielkość, tak? Dlatego odpowiadam ogólnie. Sprawy rozpatrywane są indywidualnie. Na to składa się wiele czynników I za każdym jednym razem one są analizowane I dopiero jest udzielana rekompensata.
Jeśli mowa była o zmniejszeniu, ja wiem, że to nie jest mój obszar, ale ponieważ reprezentuję spółkę Intercity, zmniejszenie czasu w jaki spółka zwalnia miejsca dla osoby z niepełnosprawnością, to sami państwo z dwudziestu czterech godzin na mniejszą liczbę rozumiem godzin. Natomiast sami tutaj państwo słyszałam 2 głosy, tak? Z jednej strony, żeby złagodzić to I było, żeby była mniejsza ta liczba godzin. Z drugiej strony, żeby jednak ona była ta zachowana, żeby zwalniać te miejsca, że inni chcą też skorzystać. Czyli Ja
Speaker 30
I teraz te 24 godziny to jest pewnie takim, takim czymś, co jest wyważone, tak? Gdzieś oczywiście, że można nad tym dyskutować I możemy, bo to, że nas ta... Zobowiązuje nas tego, do tego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego I Rady, to jest 1, a zawsze możemy swojemu pasażerowi dogodzić bardziej, tak? Tylko żebyśmy gdzieś rozważyli tą decyzję. Nie chciałabym zostawić bez odpowiedzi, czy jeszcze było do mnie coś?
Speaker 30
I jeśli chodzi o auto... Tak, co do automatycznego tutaj się nie wypowiem. Nie ma takiego w tej chwili przydzielania tych odszkodowań z automatu. Oczywiście rozumiem zamysł. Spółka póki co ma takie I wykorzystuje rozporządzenie 783, że podróżny może zwrócić się do nas o odszkodowanie, tak, ma prawo do tego, to jest uprawnienie naszego podróżnego I z tego korzystamy, tak.
Jeśli podróżny złoży takie do nas, takie zgłoszenie o odszkodowanie, to do tego podchodzimy. Natomiast oczywiście rozumiem zamysł wypłacania wszystkim. Nie wiem, to też, to też należałoby mocno przeanalizować, bo tutaj już właśnie tak jak pani poseł zauważyła, są osoby, które nie dostałyby z urzędu, tak? Więc to to to wszystko jest do przeanalizowania. Ja wiem, że to jest lepiej dla podróżnego niż mówią przepisy, więc też należy się nad tym zastanawiać I ciągle podejmować nowe decyzje, które by gdzieś znalazło się...
Speaker 33
W których znalazłoby się kompromis I dla jednej, I dla drugiej strony. Panowie dyrektorzy mieli na końcu, ale tu pan dyrektor zgłasza chęć tutaj.
Speaker 7
Tak, pani dyrektor, bo tutaj właśnie, jeżeli chodzi o te odszkodowania, to musimy też jako państwo reprezentować spójne podejście dla wszystkich przewoźników. I też stoimy my na stanowisku takim, że prawo do odszkodowania jest prawem podróżnego, a nie obowiązkiem przewoźnika. Stąd też też, gdyby Komisja Europejska, Rada, Parlament chciały, żeby to było zapisane w ten sposób, że wypłata jest z urzędu I obowiązkowo. No tak brzmiałaby też treść tego dokumentu. W tym momencie nie szedłbym w tym kierunku, chyba że na poziomie europejskim, chociażby w ramach zmiany, teraz jest ten pakiet trzech rozporządzeń dotyczących ticketingu, Takie rozwiązania będą wprowadzone, wtedy będziemy nad tymi systemami myśleli.
Natomiast no też musimy sobie zdawać sprawę, że tego typu odszkodowania no doprowadziłyby do chociażby wzrostu zapotrzebowania na rekompensatę, gdyby to był pewien automatyzm I to też jakby miałoby swoje pewne konsekwencje dla finansów publicznych. Stąd też byłbym bardzo ostrożny z takimi deklaracjami idącymi dalej, żeby taki automatyzm w ogóle rozważać. Na razie takiego rozwiązania nie rozważamy.
Speaker 29
Dziękuję. Panie prezesie, bardzo proszę. Pani poseł, naprawdę dajmy odpowiedzieć. Pani. Nie, żadnej drugiej tury.
No ja nie wiem co to jest za ten. Jest pytanie, odpowiedź I... No. Pani poseł. Okay, panie prezesie, bardzo proszę.
Speaker 5
Dziękuję. Szanowna pani przewodnicząca, szanowni państwo. Odnosząc się po kolei do pytania pana posła Łukasza Kmity odnośnie podnośników peronowych. Panie pośle, pełna zgoda. Tak, podnośniki powinny być na pojazdach I tam, są, powinnyśmy z nich korzystać.
Natomiast to, o co my postulujemy, chodzi o sytuację różnej wysokości peronów. Na tą kwestię zwracała też Najwyżejsza Izba Kontroli w swoim raporcie I to jest właśnie ten, ta część tego typu rozwiązań, żeby stacje czy perony, które mają wysokość niedostosowaną do wysokości taboru, posiadały takie mobilne, mobilne platformy. Stąd jest ta, stąd jest ten nasz postulat. Jeżeli chodzi o propozycję pana posła dotyczące wygłaszania tych komunikatów o odszkodowaniach, uważam, że to jest słuszna idea. Będziemy to popierać I też wystąpimy tutaj ze stosownym taką, takim apelem czy też zaleceniami Prezesa Urzędu Transportu Kołowego do rozważenia przez przewoźników tego typu rozwiązania, żeby pasażer czy podróżny miał pełną wiedzę o przysługujących jej jego uprawnieniach.
Odnosząc się do pytań szanownej pani poseł Kamil Świętoń, świetny człowiek, długoletni ekspert z zakresu transportu kolejowego, pasjonat kolei, natomiast fizycznie z przyczyn osobistych jest nieobecny w pracy. Jeżeli będzie taka potrzeba, pojawi się, natomiast człowiek, instytucja żyje tym cały czas, dużo jeździ, dużo bada. Jeżeli jest potrzeba poznania, to też robimy taką inicjatywę, o której zapomniałem w ramach tego czwartego bloku działań informacyjnych, edukacyjnych. Robimy takie wydarzenia Dzień Pasażera na stacjach kolejowych. W tym roku została nam jeszcze Opole I wydaje mi się Białystok, gdzie pan Rzecznik ze swoim zespołem jest.
Rozmawiamy z pasażerami, jest też Urząd Lotnictwa Cywilnego, Europejskie Centrum Konsumenta. Zbieramy propozycję na 27. Rok, więc gdybyście państwo mieli taką potrzebę, żebyśmy na którymś dworcu się pojawili. Tym roku byliśmy też w Warszawie, w Radomiu, w Gdyni, gdzie z pasażerami po prostu rozmawiamy. Tam kamień zawsze, pan rzecznik jest.
Zespół rzecznika to jest 2 osoby albo 3, nie? Dokładnie nie pamiętam, bo to nas jest to za mało. Myśmy widzieli tu potrzebę wzmocnienia zespołu pana rzecznika. To są przepisy dotyczące rozporządzenia tak naprawdę I zgody pana ministra finansów co do tego, żeby... Takie nasze wystąpienie skierowaliśmy też do ministra infrastruktury, natomiast no chodzi jak zwykle o o pieniądze.
My byśmy chcieli, żeby pan rzecznik miał zespół, żeby mógł jeszcze bardziej efektywniej działać. Natomiast no taka jest sytuacja, tak, widzimy taką potrzebę, żeby wzmocnić instytucję rzecznika I jego zespół, bo tych spraw jest dużo, te problemy są ważne dla pasażerów, tym bardziej że to jest taka instytucja ugodowa, czyli jak najlepsza dla wszystkich stron, bo każdy jest zadowolony, nie trzeba angażować czy to dostatecznie sądu, czy innych instrumentów. Pasażer po prostu dostaje czy to odszkodowanie, czy inną rekompensatę uzgodnioną z przewoźnikiem, więc tego typu jakby kierunek wykorzystania pana rzecznika I jej instytucji jest jak najbardziej pożądany. Co do kwestii tego limitu 4 euro, myśmy w tym tygodniu występowali też do przewoźników z propozycją podejścia w miarę elastycznego do tego progu, bo czasem wchodzimy po 3 99 I już jest, jest po prostu problem, że nie łapiemy się na to, o odszkodowanie tej kwoty, tych dwudziestu pięciu, pięciu procent. Natomiast no takie są też realia ustawowe I musimy też je, też je szanować.
Odnosząc się do pytań szanownej Pani Przewodniczącej, kto może zmienić rozporządzenie? Rozporządzenie jest ministra właściwego do spraw infrastruktury. Myśmy jakiś czas temu prosili pana ministra, jak będzie taka wola zmiany, no to my oczywiście jesteśmy gotowi na co do wsparcia, przekazania czy też prac roboczych, czy już formalnych nad po prostu uaktualnieniem, bo nie
można
Speaker 5
Powiedzieć, że ono jest niezgodne z przepisami, bo jest zgodne, bo minister dba o to, żeby było zgodne, natomiast odpowiadał rzeczywistym czasom I potrzebom pasażerów I tym kanałom komunikacji, czy zawsze musi to być oryginał biletu, czy to musi być papierowy podpis, wniosek, data, 3 pieczątki, tak już upraszczając oczywiście tą instytucję, czy przy dzisiejszych kanałach komunikacji ten sposób składania reklamacji mógłby być prosty, nad tym też trzeba powiedzieć. I w tym kontekście mówiliśmy, że 20 lat to jest już taki czas, kiedy warto się czasem nad tym zastanowić. Co do tych dwudziestu czterech godzin, to pani dyrektor tutaj mówiła, te bilety mogą być zwalniane, są zwalniane 24, więc zresztą nie tylko te, są też grupy, gdzie są bilety, inne miejscówki są rezerwowane, one są zwalniane 24 godziny przed. No I to jest dyskusja, tak, czy to jest czas odpowiedni, czy właściwy, czy też, jeżeli osoba kupi wcześniej ten bilet, no to na bilecie widać, że został kupiony, a nie przysługuje to uprawnienie do takiego miejsca. No a w bilecie jest wskazane, że ten bilet został zakupiony I uważam, że tutaj można by było zakwestionować ważność uprawnienia do takiego nabycia biletu.
Natomiast to dyskusja, czy ten czas jest dobry, czy on powinien być krótszy, czy też nie zapewniamy z kolei, bo czasem kupujemy z dnia na dzień. Natomiast też dobrze jest, żeby bilety, mając na uwadze wypełnienie szczególnie w tych pikach podróżnych, no nie było pustych miejsc składach pociągów. W tym zakresie co do pana, który czy pani osoby, która zgłosiła się z tą skargą, to w naszej ocenie tutaj szkodowanie można by się pochylić nad złożeniem skargi rozważeniem odszkodowania za brak skomunikowania, ale to też najlepiej poznać, by było wszystkie okoliczności, zestawić te czasy przyjazdu tak wstępnie, no co co byśmy mogli doradzić, złożyć skargę I pochylimy się nad tym, no bo to dopiero na dokumentach najlepiej rozstrzygać, kto ma rację. Czy tutaj to czasem ta rekombatata nawet na zasadach ogólnych nie mogłaby mieć mieć zastosowania, to tak wstępnie. Odnosząc się do, przepraszam, pana posła Grzegorza Maćko, odnośnie...
Przepraszam? Przepraszam, tak, do tego... Przewozów nie wpłynęły do nas takie skargi, jeżeli chodzi, więc... Ale problem jest, skoro pan poseł mówi, to też trzeba się nim zaopiekować. No to mieliśmy skargi drugą stronę, że skarżyli się pasażerowie, którzy podróżowali, aby był przewożone zwierzęta bez na przykład odpowiedniego zabezpieczenia, czy też większa ilość zwierząt przez jednego pasażera.
I tutaj na przykład nie podróżuje się na komfort skarżyny, więc to jak wiemy, są różne rzeczy. Oczywiście też trzeba zadbać, tak jak tutaj pan poseł powiedział, jest gorąco, ciepło, nie wiem, czy woda, czy inne rzeczy, czy też możliwość podróżowania. Natomiast cały tego typu skargach ani w tym roku, ani w poprzednim nie mieliśmy na to tego typu rozwiązania. Co do pana przewodniczącego Suchonia, to tak, zakresie planów transportowych to pan dyrektor powiedział, że się za chwilę nam wypowie. Natomiast rozporządzenie 1370 mówi o otwartym rynku I konkurencyjnym.
To organizatorzy określają warunki przetargu. W przypadku wojewódzkich prze, to są marszałkowie województwa, którzy ogłaszają taki przetarg, określają warunki na jakich ten przetarg się odbędzie. Oczywiście mówimy o służbie tej publicznej, czyli dotowanych przewozach. Mamy też tą służbę, przewozy komercyjne czy otwarty dostęp, to trzeba odróżnić. No I 1 duży organizator, minister infrastruktury, który też przystępując do postępowania na wybór przewoźnika, będzie musiał określić.
Pamiętajmy też, że tego typu postępowanie jest podlega ocenie Urzędu Zamówień Publicznych czy też Krajowej Izby Odwoławczej tak naprawdę, jeżeli to będzie przetarg konkurencyjny I te warunki muszą być określone I spełnione. Do tego należy dołożyć jeszcze wytyczne Komisji Europejskiej dotyczące organizowania takich przetargów, na jakich warunkach takie postępowania mogą I wybór operatora może być dokonany. Tutaj w zakresie planu transportowego też I pan dyrektor.
Speaker 34
Bardzo dziękuję, panie Poproszę tutaj panów dyrektorów o kontynuowanie.
Speaker 7
Dziękuję bardzo za oddanie głosu. Chciałbym się w szczególności odnieść do wypowiedzi pana przewodniczącego, ponieważ w mojej ocenie pan przewodniczący poruszył bardzo kwestię I mógłbym jeszcze dopowiedzieć przykład z ostatnich dni, czyli przewoźnika LeoExpress, który też z dnia na dzień praktycznie z dnia roboczego na kolejny dzień roboczy, czyli z piątku na poniedziałek, w ten właśnie weekend, który teraz był, obwieścił podróżnym, że pociąg z Przemyśla do Frankfurtu, ten, o który też tyle walczyli, jeżeli chodzi o uzyskanie otwartego dostępu, który też, na który została uruchomiona sprzedaż bez rozkładu jazdy I bez nawet przyznanej decyzji o otwartym dostępie, że zostanie odwołany na całej trasie, jakoby powodem były zakłócenia występujące, zakłócenia w ruchu, występujące na odcinku niemieckim. Jest to oczywiście też pociąg, podobnie jak wspomniane pociągi przewoźnika Regiolet kursujący w ramach otwartego dostępu, czyli jest to pociąg komercyjny. To, o czym tutaj pan przewodniczący wspomniał, dotyczy sytuacji organizowania przetargów, czyli przewozów realizowanych w ramach umów PSC. Wydaje się, że są pewne narzędzia po stronie zamawiającego, żeby tego typu ryzyko, bardzo istotne ryzyko, o którym pan przewodniczący mówił, zminimalizować, polegające z jednej strony na wprowadzeniu pewnej istotnej kary finansowej za porzucenie przewozów, przy czym oczywiście to może nas nie uchronić przed sytuacją taką, w której ten przewoźnik I tak z dnia na dzień zrezygnuje ze świadczenia usług przewozowych I następnie będziemy się dochodzić w sądzie, a podróżnych, a na torach pociągi nie będą jeździły.
Speaker 6
I to jest jakby bardzo duże ryzyko, które też jakby widzimy jako tym większe w kontekście no tej sytuacji zagrożeń hybrydowych, które dzieją się na polskich torach, akcji sabotaży, które były na infrastrukturze kolejowej, przypadków no ruchu dronów w polskiej przestrzeni powietrznej, rakiet. I mamy bardzo poważne obawy na szczeblu ministerialnym, że firma, której właścicielem są na przykład jakieś fundusze inwestycyjne, zagraniczne, może uznać, że ryzyko świadczenia usług przewozowych na terenie Polski jest zbyt wysokie. W związku z powyższym podjąć, pomimo pewnych nawet zapisów dotyczących kar umownych, decyzję o tym, że swój tabor, personel z dnia na dzień z Polski wycofują I tych usług przewozowych nie realizują, a Polska I Polacy, I Polki zostaną w tym momencie bez przewozów w regionach. W tym celu... Więc to jest jakby ten 1.
Wątek, czyli w przewozach PSC to ryzyko wydaje się nieco mniejsze, acz w kontekście zagrożeń hybrydowych I tak w naszej ocenie jest na tyle duże, że warto podjąć pewne działania na poziomie również rozmów z Komisją Europejską I takie działania prowadzimy. Tak jak państwo wiecie, w zawetowanej przez pana prezydenta ustawie dotyczącej publicznego transportu publicznego transporcie zbiorowym był pierwotnie przewidziany zapis usuwający artykuł 22 a. Ten artykuł, który wyłącza organizatorów przewozów regionalnych z możliwości stosowania trybu bezpośredniego powierzenia dla podmiotów wewnętrznych, czyli dla spółek samorządowych. Mamy nadzieję, że mimo wszystko w najbliższej przyszłości uda się ponownie doprowadzić do sytuacji, w której zmodyfikowana wersja tego artykułu 22 a ujrzy światło dzienne. Prowadzimy w tym temacie rozmowy z Komisją Europejską, tak żeby w pewnym zakresie organizatorzy przewozów regionalnych mogli korzystać z tych wyjątków, które przewiduje zresztą rozporządzenie 13 70, czyli mówimy o artykule piątym ustęp 2., 4.4.
A. Wierzymy, że dzięki temu, jeżeli istotna część rynku będzie zakontraktowana przez przewoźnika, na którego jest przełożenie od strony nadzoru właścicielskiego, to w sytuacji takiej, jaką teraz mamy, jeżeli chodzi o geopolitykę, Nie ma ryzyka, że nawet jeżeli 1, 2. Czy 3. Rakieta nie daj Boże spadłaby gdzieś, chociażby w pobliżu obiektów infrastruktury kolejowej czy nie daj Boże na pociąg, że usługi, że byłoby, że nie wystąpi wtedy ryzyko zaprzestania świadczenia usług przewozowych. Natomiast nie ukrywam, że Komisja Europejska ma nieco inny punkt widzenia w tym temacie.
Stąd też jakby wszelkiego rodzaju też wsparcie po stronie jakby lobbingu z Komisją Europejską, że tego typu wyjątki w obecnej sytuacji geopolitycznej są niezbędne, jest bardzo wskazane. Komisja Europejska jakby jest w stałym kontakcie według naszego rozeznania z przedstawicielami prywatnych przewoźników. I bardziej niestety zdaje się mówić ich ustami niż tymi naszymi doświadczeniami, które są Komisji Europejskiej przedstawiane. Jest też u nas w Polsce dużo przedstawicieli, zwolenników niewidzialnej ręki rynku, która no sprawdza się w wielu przypadkach, natomiast nie sprawdza się w każdym przypadku. I jeżeli chodzi o ministerstwo, które mam przyjemność reprezentować, to widzimy oczywiście korzyści związane z liberalizacją.
Chcemy ogłosić przetarg na świadczenie usług przewozowych, jeżeli chodzi o międzywojewódzkie przewozy regionalne. Natomiast chcemy też mieć pewność, że te usługi przewozowe będą wykonywane przez profesjonalne podmioty I że te usługi przewozowe będziemy mogli elastycznie zmieniać I dostosowywać do sytuacji rynkowej. Wiemy, że tryb kontraktowania w zgodny z prawem zamówień publicznych no niesie za sobą pewne specyficzne obostrzenia I uwarunkowania, które mogą sprawić, że ta elastyczność, która istnieje teraz, jeżeli chodzi o umowę w ramach bezpośredniego powierzenia, może być zakłócona. I o tym też rozmawiamy z Komisją Europejską. Przykładem chociażby są przewozy międzynarodowe, zwłaszcza te przebiegające
przez
Wiele państw. Jak zorganizować przetarg na pociąg jadący chociażby z Warszawy do Budapesztu przez teren czterech państw albo słynny pociąg z Warszawy do Rieki. Więc jest bardzo dużo wyzwań I jeżeli ten temat się pojawił, oczywiście zgadzam się z panią przewodniczącą, że on wymaga, wymaga... Może nie wymaga, ale jeżeli miałby być omawiany, jeżeli państwo uznalibyście, że jesteście zainteresowani omawianiem tego tematu, to zdecydowanie lepszym miejscem byłoby zapewne osobne posiedzenie komisji w tym temacie. Natomiast jest tam wiele wątków I nie ukrywam, że też jakby wsparcie na poziomie politycznym na pewno byłoby wskazane, tak żeby ta nasza obecna sytuacja geopolityczna, w której się znajdujemy I doświadczenia takie, które mamy, czy z przewoźnikiem Regiolet czy LeoExpress, były w pełni uwzględnione w tym, jaki sposób miałby rynek przewozów kolejowych funkcjonować po roku trzydziestym.
I na takie wsparcie nie ukrywam, że też liczymy. Jeżeli chodzi o pozostałe, pozostałe kwestie, które zostały poruszone, to rzeczywiście bardzo dla mnie istotny wątek by został poruszony, jeżeli chodzi o skomunikowania. To jest, mam wrażenie, rzeczywiście temat nie do końca uregulowany. Zarówno na poziomie planowania rozkładu jazdy, jak I realizacji rozkładu jazdy, czyli otrzymanie tych skomunikowań na gruncie. W ramach jednego przewoźnika zwykle działa to jeszcze w miarę dobrze.
Natomiast w przypadku przejazdów z wykorzystaniem wielu przewoźników, dostajemy liczne sygnały, że to nie jest tak, jak powinno działać. Jest to rzeczywiście pewna inspiracja do wprowadzenia być może jakichś działań systemowych, chociażby w ramach wdrażania unijnego rozporządzenia dotyczącego wykorzystania zdolności przepustowej, tak żeby system skomunikowań na jeszcze bardziej rozczłonkowanym rynku przewozów pasażerskich działał lepiej niż działa teraz, ponieważ no wydaje się, że można mieć wiele zastrzeżeń co do tego, jak ten temat działa. I nie wiem, czy tutaj dyrektor Bartek też chciałby jeszcze coś skomentować. Jeżeli tak, to z mojej strony to tyle. Bardzo.
Bardzo dziękuję, panie dyrektorze, bardzo bym
Speaker 11
Ja bardzo dziękuję za głos. Cała dyskusja dotyczy głównie przewozów kolejowych. Ja odpowiadam za drogę, tak że z przyjemnością się przysłuchuję. Dziękuję, pani przewodnicząca.
Speaker 4
Bardzo dziękuję. Czy są jeszcze jakieś głosy? Panie pośle, minuta I pani poseł minuta.
Łukasz Kmita
Przepraszam, ale proszę tutaj nie ograniczać mojego prawa do tego, żebym się wypowiadał.
Speaker 29
Panie pośle, jeśli pan pozwoli. Naprawdę, dzisiaj nadużył pan tego prawa głosu, ale ale proszę mi nie przerywać, ale proszę mi nie przerywać, ja nie pouczam. Ja... Nie, panie pośle, zakłóca pan, zakłóca pan posiedzenie komisji.
Naprawdę, jeśli pan ma jakieś problemy, no to nie wiem, może melisę trzeba zaparzyć, tak? Naprawdę. Panie pośle, minutę pytanie, bardzo proszę, ale ja mam takie prawo, więc proszę naprawdę, bardzo proszę. Odbiorę panu głos I pan będzie odbiegał od tematu dzisiejszej komisji.
Łukasz Kmita
Po 1. Odniosę się ad vocem do wypowiedzi pana przewodnicząca Suchoń. Panie
Speaker 29
panie pośle, pan przewodniczący Suchoń jest w tej chwili nieobecny. Pani poszedł na salę, ponieważ ma swój punkt. Naprawdę, nie... Nie... Komisja nie służy temu, żeby jakąś polemikę uprawiać.
Mamy konkretny temat, więc proszę się w tym temacie wypowiadać, nie polemizować z wypowiedzią innych posłów.
To trzeba było zwrócić uwagę panu przelew.
Speaker 29
Zwracałem uwagę, panie pośle, bardzo proszę. Minuta I proszę zadać pytanie uzupełniające, jeśli pan ma takie życzenie. Nie pouczam pana, po prostu proszę mówić w temacie. Do rzeczy.
Łukasz Kmita
Proszę sobie darować tego typu komentarze. Chciałbym zapytać pana dyrektora z ministerstwa, który ma upoważnienie od pana ministra, z czego wynikało takie polityczne podejście po przejęciu władzy przez rząd koalicji trzynastego grudnia, że PKP Nie
ma takiej koalicji, panie pośle.
Proszę mi nie przerywać.
A niech pośle do rzeczy.
Łukasz Kmita
Proszę mi nie przerywać. PKP Intercity oficjalnie poinformowało UTK, że nie będzie składać wniosków o przeprowadzenie równowagi ekonomicznej, czym doprowadziła do tego, że spółka RegioJet pojawiła się szybciej I nieprzygotowana na torach. Działania koalicji trzynastego grudnia doprowadziły do tego, że pasażerowie rzeczywiście zostali na peronach bez możliwości trans... Przejazdu pociągami, ale nastąpiło to także na skutek zaniedbań po stronie administracji państwowej, która miała obowiązek sprawdzić, czy przewoźnik jest gotowy do świadczenia usług przewozowych. Zupełnie niezrozumiałym dla mnie jest fakt, że PKP Intercity zmieniło po latach swoje podejście, jeszcze raz podkreślam, I doprowadziła do sytuacji, w której RegionJet pojawił się na torach, a spółka nie dbając o swój interes, nie wystąpiła o badanie równowagi ekonomicznej.
To jest rzecz niebywała, można powiedzieć, że pokazano, zarząd wskazany przez kierownictwo, przez rządzących, zarząd spółki, pokazał, że wpuszcza na tory prywatnych przewoźników I potem nastąpiła tragiczna dla pasażerów sytuacja. Tragiczna, o której I nikt tutaj nie nie starał się usprawiedliwiać regiorzec, natomiast mówienie o spółce, która także w innych krajach, prowadzi w sposób właściwy przewozy kolejowe, jest jakąś formą formą dyskryminacji. Dziwię się, że przedstawiciele.
Speaker 9
Dziękuję bardzo pani pośle. Już 10:10 wątek słyszeliśmy. Pani poseł, bardzo proszę.
Speaker 17
Ja krótko jeszcze w tym temacie odszkodowań. Takie rozwiązanie mogłoby dotyczyć przecież nie tylko Intercity, tylko każdego przewoźnika kolejowego, który dystrybuuje swoje bilety w wersji online. Natomiast chciałam się pani dyrektor dopytać, bo to jest w sumie też ciekawa informacja, czy państwo możecie nam podać takie dane, ile było sprzedanych biletów w opóźnionych... Znaczy, ile opóźnionych pociągów, ile tam jest biletów, ile jest takich, które się kwalifikowały by o odszkodowanie I ile by faktycznie wniosków o wypłatę odszkodowania, bo dzięki temu będziemy wiedzieć, jaka liczba pasażerów o to odszkodowanie się nie ubiega. Ja oczywiście się tu zgadzam z tym głosem pana posła Kmity, dotyczył informacji o tym, jak ubiegać się o ten zwrot.
Speaker 18
Można to zrobić na przykład przez formularz na stronie Intercity. Też taka uwaga. Może warto byłoby też to uprościć po to, żeby te osoby, które mają konto w aplikacji, mogły to zrobić po prostu z poziomu aplikacji, a nie wchodzić na odrębną stronę I tam wypełniać mnóstwo różnych informacji, bo to jest po prostu niewygodne. Znaczy, nie widać tej chęci, żeby spółka ułatwiała ten proces zwrócenia się o odszkodowanie. I absolutnie nie przyjmuję tego argumentu pana dyrektora o tym, że należałoby zwiększyć dotacje.
Wydaje mi się, że ta dotacja dla Intercity jest naprawdę olbrzymia. I to myślenie o tym, że wypłata odszkodowania, które pasażer się o nią zwrócił, jest po prostu mu należna, można powiedzieć z automatu, jeżeli spełnia te wszystkie wymogi, o których mówiliśmy, w jakiś sposób pogrąży spółkę. Bo znaczy to, że po prostu Intercity jakby pasie się na tym, że pasażerowie o to odszkodowanie się nie ubiegają.
Speaker 13
Dziękuję bardzo. Pani Dyrektor, bardzo proszę o odpowiedź. Proszę włączyć mikrofon.
Speaker 36
Przykro mi na tak. Szczegółowe pytania, czyli ilu było pasażerów I no to nie, to to to nie odpowiem tak wprost.
Speaker 37
Nie mam takich, nie jestem przygotowana do takich, do udzielenia takich informacji Czy jeszcze pan dyrektor?
Speaker 7
Znaczy, myślę, że... Wydaje mi się, że kontynuowanie tej dyskusji, która zresztą wielokrotnie była prowadzona również na poziomie interpelacji w zakresie Regioczetu I kiedy Regioczet uzyskał 1. Otwarte dostępy I że to było w pewnych latach, których powiedzmy już teraz nie będę wymieniał I tak dalej, I tak dalej. No to jakby nie jest tematem dzisiejszej komisji. Jak rozumiem, kluczowym wątkiem jest w tym momencie to, jak przygotować się, wyciągając wnioski z tej sytuacji na przyszłość.
Speaker 6
I to wydaje mi się, że jest czymś, o czym warto I trzeba rozmawiać, tak, żebyśmy mimo wszystko na pewnym jakby takim ogólnym poziomie możliwie byli w stanie zbudować konsensus, mając na uwadze jak ważny jest to temat dla Polski, Polaków, Polek, jeżeli chodzi o zapewnienie sprawnego I wiarygodnego I przewidywalnego transportu. Tak.
Speaker 29
Dziękuję bardzo, bardzo dobry kierunek. Szanowni państwo, zamykam dyskusję. Na tym wyczerpaliśmy porządek dzienny komisji. Dziękuję państwu. Zamykam posiedzenie komisji.
Informuję, że protokół posiedzenia z załączonym pełnym zapisem jego przebiegu będzie wyłożony do wglądu w sekretariacie komisji w kancelarii Sejmu.