Komisja Obrony Narodowej (OBN) Komisja Spraw Zagranicznych (SZA)
Legend
Transcript markers
- text Sentence being played
- text Search result
- text Intervention cited by the link you opened
Click a sentence to play the video from that moment. Select text to quote it with the speaker, timestamp and link.
More options
Komisja Obrony Narodowej (OBN) Komisja Spraw Zagranicznych (SZA) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej




Władysław Bartoszewski
Przypominam państwu, że Federacja Rosyjska atakowała w grudniu zeszłego roku naszą infrastrukturę energetyczną, a parę lat temu starała się sparaliżować służbę zdrowia w Zjednoczonym Królestwie poprzez cyberatak na szpitale naszych health serwis. Więc jest to, jest to rzecz, którą obie, oba państwa dostrzegają. Ta współpraca, jeśli chodzi o cyberbezpieczeństwo, istnieje. My jesteśmy w tej chwili uważani za 5., może 6., najlepiej funkcjonujące państwo w cyberprzestrzeni na świecie. Wielka Brytania jest zdecydowanie w pierwszej czwórce.
Są bardzo dobrze przygotowani I my oczywiście chcemy rozwijać tego typu współpracę. Traktat przewiduje również zacieśnienie, zacieśnienie kontaktów
Politycznych. Dwustronna klauzula obronna w tym traktacie jest rozumiana przez nas analogicznie do artykułu piątego traktatu waszyngtońskiego. To znaczy atak na 1 państwo spowoduje odpowiedź drugiego państwa. Szczegółowe informacje dotyczą również zwiększenia interoperacyjności między naszymi siłami zbrojnymi, wspólnego szkolenia, kształcenia, ćwiczeń, wspieranie przemysłów obronnych obu państw, rozwój wspólnych projektów w dziedzinie nowych technologii, badań I tak dalej. W związku z tym uważamy, że tak jak traktat z Nocy, traktat Snowhold zwiększa bezpieczeństwo naszego państwa IIW związku z tym prosimy wysokie komisje o zarekomendowanie procedowania tej ratyfikacji przez Sejny.
Andrzej Grzyb
Dziękuję bardzo panie ministrze. Teraz otwieram debatę w sprawie ogólnych zasad projektu ustawy. Mam 1. Zgłoszenia. Jako 1.
Zgłosił się pan poseł Krzewiński, jako następny pan poseł Ociepa. Proszę bardzo, panie marszałku.
Speaker 4
Dziękuję bardzo. Panowie przewodniczący, szanowni państwo, panie ministrze, wysoka komisjo. My jako niedawno jako też przedstawiciele Prezydium Komisji Obrony Narodowej też spotkaliśmy się z nową panią ekscelencją ambasador Meindą Simons. Tak że właśnie tym głównym tematem był traktat, nad którym się dzisiaj pochylamy. Też podkreślała, że no jesteśmy dla nich trzecim krajem, gdzie jest podpisany taki traktat na takim poziomie politycznym I dyplomatycznym.
Speaker 5
Jest jeszcze Francja I Republika Federalna Niemiec. Ale to, co jest dla nas istotne, tu chciałbym też podkreślić, to po 1. Jest to mocarstwo nuklearne, stały członek Rady Bezpieczeństwa. W obszarze domeny nuklearnej jest mocno zintegrowany z sojuszem, bo jest też członkiem nuklearnym planning grup. I widzimy, co się dzieje na świecie.
Zmieniła się ta architektura bezpieczeństwa w sposób radykalny, tak że takie komplementarnie wspierające nasze postanowienia sojuszu są bardzo ważne. Zresztą inni sojusznicy również dodatkowe umowy, porozumienia obronnościowe podpisują. Mamy tutaj umowę mekkańską, gdzie między innymi Turcję, Arabią Saudyjską I Pakistanem podpisała umowę. Mimo tego, że jest członkiem NATO, mamy też porozumienie tutaj Republiki Cypru, Grecji, Izraela. Jest wiele tych formatów, ale wszystkie te formaty wspierają poziom bezpieczeństwa krajów po jasnej stronie mocy, czyli tych demokratycznych.
Speaker 3
Dlatego w mojej ocenie ten traktat jest bardzo, bardzo ważny dla Najjaśniejszej Rzeczypospolitej. Dziękuję bardzo.
Marcin Ociepa
Dziękuję bardzo. Panowie przewodniczący, wysokie, wysokie komisje, panie ministrze, szanowni państwo. Z zastrzeżeniem, że oczywiście kwestia potrzeby strategicznej, współpracy politycznej I obronnej z Wielką Brytanią nie podlega żadnym wątpliwościom. Chciałbym się podzielić no taką, taką refleksją, którą już miałem przy traktacie z Nancy, czyli analogicznym dokumencie, który podpisaliśmy z republiką francuską. Mianowicie tak jak I wówczas, tak jak I teraz mam wrażenie, że mamy do czynienia z traktatem zmarnowanych szans.
Bo my mamy bardzo pogłębioną współpracę polityczną I obronną zarówno z Francją, jak I z Wielką Brytanią w ramach NATO. W ramach NATO I w ramach traktatu waszyngtońskiego I pan minister o tym powiedział, że, że w tym traktacie, który dzisiaj jest przedmiotem naszych obrad, pojawiają się klauzule podobne do tych, które są w ramach artykułu piątego NATO. No to teraz pojawia się pytanie, to po cóż nam ten traktat dwustronny, skoro jesteśmy w relacji wielostronnej w ramach umowy multilateralnej w ramach, w ramach NATO. No oczywiście jest cała masa argumentów za tym, pod warunkiem że w ślad za tym, tą potrzebą pogłębionej współpracy z ze Zjednoczonym Królestwem, no pójdą bardzo konkretne pomysły, bardzo konkretne projekty, których jako żywo w tym traktacie nie ma. I no nie chciałbym, żebyśmy 100 lat później po wydarzeniach z dwudziestego wieku znowu mieli do czynienia z sytuacjami, sytuacją podpisywanie między państwami Europy różnych traktatów dwustronnych, z których niewiele nowego wynika.
Jednym słowem, pytanie, czy skoro to jest mocarstwo nuklearne, nie można by było tam jednak umieścić tego komponentu dotyczącego no potencjału Polski do zwiększenia naszej zdolności do odstraszania poprzez jakiś udział w formatach nuklearnych. No tutaj ja wiem, że w przypadku Polskiego Ministerstwa Obrony Narodowej mamy do czynienia z chaosem informacyjnym, bo 1 minister mówi, że chcemy być nuklear sharing, 2., że, że chcemy, ale bez bez broni nuklearnej w Polsce. 3. Mówi, że nie wie. No więc to...
Ja mam świadomość, że tu jest problem komunikacyjny ze strony MON-u, ale co do zasady chyba rozumiemy, że ta współpraca jest pożądana. No może daleka północ, Farnorph, prawda, która jest bardzo ważna dla Wielkiej Brytanii, gdzieś tutaj może jakieś wspólne grupy bojowe. Może silna marynarka wojenna Zjednoczonego Królestwa, która mogłaby operować także w jakimś układzie na, na, na Bałtyku rotacyjnie. No masę takich jest chyba pomysłów, już nie mówiąc o rozwiązaniach z natury wywiadowczej, technologicznych, współpracy satelitarnej I tak dalej. Więc myślę, że gdyby było więcej tam konkretów, to I Polska, I Zjednoczone Królestwo więcej by na tym zyskały.
A tak mamy do czynienia ze spektaklami politycznymi, zarówno tym w Nancy, jak I teraz tym, kiedy mówimy o traktacie z Wielką Brytanią, gdzie podpisujemy nowe dokumenty, wysokiej rangi, z których no tak dużo za bardzo nie wynika, wiele więcej niż to, co mamy w ramach NATO. I w związku z tym chciałem zapytać, konkludując, pana ministra, czy nie było przestrzeni do konkretyzacji tych zapisów, czy nie było przestrzeni do tego, żeby za tym poszło coś więcej? Po 2., czy jakaś konkretyzacja, czy jakieś nowe projekty poszły za traktatem z Danci? I wreszcie, czy polski rząd przewiduje kolejne tego typu traktaty dwustronne, które no w ramach Unii Europejskiej czy na to mogłyby zostać podpisane? No I czy nie widzicie jednak państwo, szanowni, sensu I szansy, by nabrały one może więcej ciała, więcej takiej mocy praktycznej, do tego wymiaru praktycznego, który by uczynił nasze państwa po prostu bezpieczniejszymi, a nie tylko lepiej czującymi się w relacjach dwustronnych.
Dziękuję bardzo.
Radosław Fogiel
Dziękuję bardzo, panie przewodniczący. Zacznę od pozytywów, bo na pewno satysfakcją napełnia fakt, że mamy do czynienia z pewną kontynuacją kierunku zarysowanego jeszcze za rządów Prawa I Sprawiedliwości, bo rozmowy z Wielką Brytanią o specjalnym traktacie rozpoczęły się wówczas. Cieszę się, że ten kierunek został zachowany, bo jak nas uczą, uczy doświadczenie, nie wszystkie kierunki relacji z naszymi ważnymi, bliskimi sojusznikami są dzisiaj utrzymywane. Gdzieniegdzie te relacje padają zakładnikiem politycznych animozji albo poklasku w na arenie Unii Europejskiej, co jest niedobre, więc cieszę się, że to, co dzieje się w relacjach Polska-Stany Zjednoczone, nie dzieje się na przykład w relacjach Polska-Wielka Brytania. Bo rzeczywiście to jest ważny sojusznik w ramach NATO I do tego sojusznik, który jako 1 z pierwszych trafnie rozpoznawał sytuację, trafnie oceniał rosyjskie zagrożenie w przeciwieństwie do takich krajów jak na przykład Republika Federalna Niemiec, która miała z tym dość długo problemy.
Więc to jest rzecz na pewno pozytywna. 2. Rzecz jest pozytywna, to że ten traktat nie przynosi nic szkodliwego. To rzeczywiście należy się z tego ucieszyć. Ale zgodzę się z panem posłem Ociepą, że on jest, biorąc pod uwagę możliwości, biorąc pod uwagę relacje między naszymi krajami, biorąc pod uwagę naszą sytuację bezpieczeństwa czy też zagrożenia bezpieczeństwa, on jest dalece niewystarczający.
Tak naprawdę poza
kwestiami
Radosław Fogiel
Wzmcenia interoperacyjności, co jest ważne. Poza kwestiami konsultacyjnymi, co też jest ważne. I potwierdzeniem zobowiązań w ramach traktatu północnoatlantyckiego, co też jest ważne. Tam nie ma rzeczywiście nic nowego, nie ma nic konkretnego, co obie strony mogłyby, o co obie strony mogłyby rozszerzyć, co współpracę, na przykład właśnie wspomniana już współpraca wywiadowcza. Wielka Brytania ma unikatową na naszym kontynencie pozycję jako członek Five Ice, czyli forum wymiany wywiadowczej z między innymi ze Stanami Zjednoczonymi.
I być może w tym aspekcie rzeczywiście zbliżenie, zacieśnienie tej współpracy byłoby już czymś, co nam, co nam by dało nowe możliwości, nowe kompetencje obronne. Więc chciałem też zapytać, dlaczego, co co stało na przeszkodzie, żeby spróbować jakieś nowe, nieodkryte jeszcze tereny współpracy w tym traktacie zawrzeć. I chciałem też usłyszeć opinie przedstawicieli wojska, co oni widzą za istotne w z punktu widzenia polskiej armii w tym traktacie, a czego im ewentualnie brakuje. Dziękuję bardzo.
Arkadiusz Czartoryski
Proszę państwa, ponieważ traktat dotyczy bezpieczeństwa I obronności, to ja chciałbym zadać 1 takie szczegółowe pytanie, które wynika z tego, że zostałem zaskoczony, że już na wstępie państwo piszecie, że uznając, że do zapewnienia dobrobytu I bezpieczeństwa konieczne są działania na rzecz walki ze zmianami klimatu. I chciałem zapytać, naprawdę w dziedzinie obronności I bezpieczeństwa Polska ma walczyć ze zmianami klimatu? Znaczy co, mamy zamiar zaatakować Chiny, Bangladę, Szpakistan, Indie, Brazylię I Rosję, które mają w nosie te półtora, półtora stopnia, które mamy zbić. Mało tego, tutaj państwo, nie wiem czemu, państwo zawarliście, że będzie trzeba porozumienie paryskie z dwunastego grudnia piętnastego roku respektować. Wystarczy zerknąć, co tam chodzi.
No chodzi o to, żeby 2 stopnie zbić temperaturę na Ziemi w stosunku do tego, co było przed epoką przemysłową. My się tu w traktacie obronnym, kiedy dzisiaj dyskusja w całym świecie się toczy w Stanach Zjednoczonych, w Europie, w Niemczech, że to są po prostu brednie. Jak Polska ma te 2 stopnie zbić temperatury sprzed epoki przemysłowej? Mamy się cofać do dziewiętnastego wieku I sprawdzać, jak I dlaczego wtedy taka była temperatura, a dzisiaj jest taka. I to piszecie państwo w tym traktacie.
Mało tego, tutaj prawda te porozumienie też jeszcze wymaga co 5 lat podnosić te cele, żeby były jeszcze bardziej ambitne, jeszcze bardziej ambitne I kraje, żeby mogły się wzajemnie w tym względzie kontrolować. Jeżeli zawieramy traktat o bezpieczeństwie I obronności, to zwróćmy uwagę, że reindustrializacja Europy, że bezpieczeństwo energetyczne to są ważne rzeczy, a nie zbicie 2 stopnie sprzed epoki przemysłowej temperatury na Ziemi, bo Polska tu nie ma żadnego wpływu na to. Dziękuję bardzo.
Speaker 12
Panie przewodniczący, panie ministrze, szanowni państwo. Ja nie mam wątpliwości, że w obecnych niespokojnych czasach sojusze musimy budować tam, gdzie leży po 1. Realny potencjał technologiczny I militarny, a po 2. Tam, gdzie mamy tę samą wspólnotę wartości I strategicznych interesów, dlatego w pełni też popieram podpisany niedawno traktat z Northold. Pominę milczeniem chyba mojego bezpośredniego przedmówcę w kwestii klimatycznej, bo widziałam tutaj wśród osób na sali pewne, no reakcje, tak.
Speaker 11
No żyjemy w zupełnie, żyjemy w zupełnie innej epoce. Porozumienie paryskie jest porozumieniem międzynarodowym, które Polska też podpisała, które musimy respektować, a jakby skutki kryzysu klimatycznego widzimy tak naprawdę na co dzień, tak. I to są I ogromne pożary, które trawią Europę I inne państwa. To są gigantyczne powodzie, więc tak, jest to kwestia, którą trzeba się zajmować I którą warto we współpracy międzynarodowej podkreślać. Ale przechodząc teraz do konkretów I też odnosząc się trochę do tego, co mówił poseł Ociepa I poseł Fogiel, no ja nie zgadzam się z ich opinią, że brakuje temu traktatowi konkretów.
Speaker 14
Według mnie ten traktat to tak naprawdę twarde konkrety. Mamy wspólną obronę powietrzną, tarczę cybernetyczną, przeciwdziałanie zagrożeniom hybrydowym I bezpośrednią kooperację naszych przemysłów zbrojeniowych. I to jest tak naprawdę najlepszy dowód na to, że Polska nie opiera swojego bezpieczeństwa wyłącznie na jednym filarze. A co więcej, zacieśnianie więzi obronnych z potężnymi europejskimi partnerami czyni I Polskę, I naszą część Europy po prostu bezpieczniejszą. Dla mnie niezwykle ważne w tym dokumencie jest to, że wprost identyfikuje on Rosję jako długoterminowe zagrożenie strategiczne dla całego NATO.
Speaker 13
Myślę, że to jest jasny sygnał, że nasi partnerzy trzeźwo oceniają sytuację, a Zachód też wreszcie odrobił lekcję I słucha głosu Polski w kwestii oceny zagrożeń płynących ze Wschodu. I na koniec chciałam jeszcze podzielić się taką jedną refleksją. W przestrzeni publicznej, a gdzieś częściowo też w przestrzeni parlamentarnej, pojawiają się niekiedy przy każdym traktacie, który podpisujemy, bo podobnie było przy porozumieniu z Francją, pojawiają się głosy takich dyżurnych malkontentów, którzy powtarzają, że w 2000 trzydziestym dziewiątym roku też mieliśmy traktaty z Anglią I Francją, w 1900 trzydziestym dziewiątym I tak naprawdę te porównania są zupełnie nieadekwatne, tak. Porównywanie dzisiejszego zintegrowanego systemu dowodzenia I wojsk sojuszniczych stacjonujących na naszej france do realiów sprzed blisko wieku, no nie jest po prostu poważne. Wydaje mi się, że powinniśmy się zgadzać co do tego, że budowanie potężnych, krzyżujących się sojuszy to jest dziś po prostu polska racja stanu, którą wszyscy powinniśmy wspierać.
Andrzej Grzyb
Dziękuję bardzo. Czy ktoś z państwa posłów jeszcze? Pan poseł Jach, proszę uprzejmie.
Michał Jach
Dziękuję panie przewodniczący. Panie przewodniczącym, no tutaj są pewne rzeczy, które w tej chwili trudno już byłoby coś zmienić, ale na przykład jeżeli, jeżeli potwierdzamy w tym, w tym traktacie zasadność, zasadność realizacji do dostosowywania się do artykułu piątego traktatu waszyngtońskiego, to ja tego nie rozumiem. Traktat, który Polska podpisała, tak jak Wielka Brytania, zobowiązując się do, do jego realizacji, w chwili obecnej musimy w oddzielnym dokumencie potwierdzać, że to będziemy realizować, bo ten pod... To co to znaczy? Czy to znaczy, że ten podpis pod traktatem waszyngtońskim jest mniej ważny bez tego podpisu?
No to chyba to powoduje jakieś złe rozumienie odpowiedzialności za podejmowanie decyzji przez Polskę, decyzji w 1900, w 2000 dziewiątym roku, kiedy przystępowaliśmy do sojuszu. A tutaj w kolejnym traktacie musimy potwierdzić to, to dla mnie to jest rzecz niezrozumiała, jakby da, jakby dająca furtkę do ewentualnej dyskusji na temat stosowania artykułu piątego. Dziękuję.
Andrzej Grzyb
Dziękuję bardzo. Czy ktoś jeszcze z państwa posłów chciałby zabrać głos? Nie widzę. Prosiła o głos pani pułkownik Pędzior. Proszę uprzejmie, Biuro Bezpieczeństwa Narodowego.
Anna Pęzioł
Pułkownik Anna Pęzioł, zastępca dyrektora Departamentu Zwierzchnictwa nad Siłami Zbrojnymi I służb mundurowych Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Szanowny panie przewodniczący, szanowni państwo posłowie, szanowny panie ministrze. Biuro Bezpieczeństwa Narodowego przeprowadziła analizę traktatu, natomiast wskazujemy pewne elementy, które mogłyby podlegać dalszej dyskusji w drodze dialogu. Wskazujemy, że dokument ma charakter szeroki I wykracza poza klasyczne porozumienie obronne. Obejmuje również obszary bezpośrednio związane z funkcjonowaniem państwa w zakresie gospodarki oraz polityki energetyczno-klimatycznej.
Speaker 15
Środowiska, środowisko bezpieczeństwa, które zostało zdefiniowane w traktacie,
Anna Pęzioł
Roli Stanów Zjednoczonych jako strategicznego partnera państw I gwaranta bezpieczeństwa w Europie. Mówimy o Wielkiej Brytanii I Polsce. Nie uwzględniono roli Białorusi jako czynnika destabilizującego bezpieczeństwo na France Wschodniej. Wskazano rolę OBWE jako istotnego formatu odpowiedzi na wydarzenia międzynarodowe. Traktat przywołuje zobowiązania w ramach NATO, powiela w pewien sposób obowiązujące już zapisy I ustalenia sojusznicze.
Wskazujemy, że traktat zobowiązuje do umacniania współpracy dwustronnej w zakresie bezpieczeństwa. Jednak uszczegółowienie obszarów tej współpracy dla szczególnej operacjonalizacji zadań wymaga szczegółowych I dodatkowych dokumentów wykonawczych, jak na przykład podpisanych pomiędzy poszczególnymi resortami. Poziom tej konkretyzacji mechanizmów wykonawczych traktatu tworzy bardzo szerokie ramy odpowiedzialności, jednak nie wskazuje takich szczegółowych ram finansowania czy podziału odpowiedzialności między poszczególne instytucje państwowe. W praktyce po prostu ta ten traktat będzie, czy zapisy tego traktatu będą wskazywały na konieczność pogłębionej współpracy resortowej czy dodatkowych rozwiązań na na szczeblu projektów sektorowych czy poszerzonej zdolności administracji państwowej. Dodatkowym elementem, na który wskazujemy, który mógłby podlegać też dyskusji, bądź też analizie to, że traktat kładzie nacisk właśnie na agendę ekologiczną I pewne odniesienia związane z politykami klimatycznymi, środowiskowymi muszą być powiązane z z realizacją zadań przez w zakresie w obszarze bezpieczeństwa państwa, bezpieczeństwa militarnego, gospodarczego I energetycznego.
I wskazujemy również, że ten traktat powinien również być poddany też dyskusji w zakresie, w kontekście dokumentów strategicznym strategicznych w tym strategii bezpieczeństwa narodowego, która jest procedowana. Dziękuję bardzo.
Andrzej Grzyb
Dziękuję bardzo Pani Pułkownik. I chcę, że jeszcze zgłosił się Pan poseł Selin. Proszę bardzo, Panie Pośle.
Jarosław Sellin
Szanowny panie przewodniczący, w świetle tego, przed chwilą usłyszeliśmy ze strony pani oficer z Biura Bezpieczeństwa Narodowego, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej, chciałem zapytać, kto przygotował projekt dokumentu, który miałby ewentualnie podpisać Prezydent Rzeczypospolitej? Mamy to na stronie drugiej pakietu z dokumentów, które otrzymaliśmy, bo tam jest taka sugestia, żeby pan prezydent podpisał się pod tym traktatem, oświadczając, że po 1. Został on uznany za słuszny zarówno w całości, jak I każde z postanowień w nim zawartych, a tu jednak usłyszeliśmy szereg wątpliwości co do szczegółów. I po 3., to jest w po myślniku trzecim, że będzie niezmiennie zachowywany. A tu usłyszeliśmy postulaty ewentualnego doprecyzowania tego traktatu.
Więc chciałem się dowiedzieć, jak to działa, dlaczego, kto przygotował ten projekt I dlaczego taka treść projektu jest sugerowana prezydentowi.
Andrzej Grzyb
Dziękuję bardzo. Nie widzę więcej zgłoszeń. Panie ministrze, proszę o odniesienie się do zgłoszonych uwag, postulatów, życzeń, które w debacie nad tym dokumentem zostały przedstawione. Proszę uprzejmie.
Władysław Bartoszewski
Szanowny panie przewodniczący, panowie przewodniczący, panie przewodniczący, wysoka, wysokie komisje. Dziękuję panu Sławiowi Szewińskiemu za wspomnienie o siłach nuklearnych Wielkiej Brytanii I oczywiście również o five is, które które są bardzo specyficznym związkiem między bliskimi sojusznikami Stanów Zjednoczonych. Panie pośle, o cię pan, traktat zmarnowanych szans. Pan to powtarza jak mantrę co traktat tośmy coś zmarnowali. Jakoś wyście, przepraszam bardzo, jak pan był wiceministrem obrony, nic takiego nie podpisywali, więc wyście w ogóle zmarnowali 8 lat, ale to już mniejsza.
Jeśli chodzi 000 to, że my mamy porozumienie, traktat waszyngtoński, że w ramach NATO, NATO mamy artykuł, artykuł 5., tylko że nie bierze pan pod uwagę tego, no ja zakładam, że pan doskonale pamięta, co jest w artykule piątym, jak to jest sformułowane, że tam nie ma jednoznaczności, tylko że jest możliwość, a nie konieczność I że zobowiązanie, prawda, do używacie sił zbrojnych. No jako... Tylko że problem z artykułem piątym, który który który do którego jesteśmy wszyscy bardzo przywiązani, polega na tym, że tam jest kwestia dyskusji między trzydziestoma dwoma państwami członkowskimi I niektóre są bardziej chętne, żeby go używać, a niektóre coś mniej chętne. I to my doskonale widzimy w sytuacji geopolitycznej teraz, niektóre państwa traktują brutalną agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę, a jak niektóre państwa traktują troszkę inaczej w ramach tego samego paktu. A tutaj jest zupełnie oczywiste, jak pan zerknie na artykuł 2.
Punkt 5. Traktatu, którego ratyfikację chcemy przeprowadzić, to jest ewidentnie stwierdzone, że że strony zobowiązują się do udzielenia wzajemnej pomocy w tym przy usastowaniu środków wojskowych. Czyli tu jest to powiedziałbym pół kroku do przodu, jeśli chodzi o o artykuł 5. Traktatu Waszyngtońskiego. Traktaty z reguły rzeczy nie zawierają opisu konkretnych projektów.
Nie na tym polegają traktaty. Natomiast w tym przypadku mamy listę tak zwanych landmark projects, czyli listę polsko-brytyjskich projektów wdrażających ten traktat w rozmaitych dziedzinach życia. Jednym z pierwszych rzeczy, które które nastąpiło po podpisaniu tego traktatu jest, jest początek współpracy nitrochemu z BIA, BIA Systems na temat, na temat produkcji, produkcji materiałów wybuchowych w Wielkiej Brytanii razem z naszymi. Co zwiększa nasze nasze możliwości produkcyjne. Te cała lista, ta lista polsko-brytyjskich projektów wdrożeniowych omawia między innymi takie rzeczy, o których również mówił na przykład pan poseł Fogiel, pan przewodniczący Fogiel na temat, na temat współpracy na Morzu Bałtyckim, na Morzu Północnym, we współpracy przy opracowaniu naziemnego systemu obrony, systemów obrony powietrznej między Polską I Wielką Brytanią I produkcji amunicji dużego kalibru, omawia współpracy w cyberprzestrzeni.
Ja już to wspominałem, że akurat jeśli chodzi o poziom cyber ochrony wojskowej I cywilnej, to ona jest w Wielkiej Brytanii, czyli w Zjednoczonym Królestwie na wyjątkowo wysokim poziomie. Co do współpracy między naszymi służbami, o czym, o czym tu też była mowa, to, to ona on, to oczywiście to nie jest do dyskusji na jawnej komisji, połączonych komisjach sejmowych, natomiast ta współpraca jest bardzo bliska I my jesteśmy wyjątkowo blisko tak zwanych five eyes, nie będę tego rozwijał. Jeśli chodzi o po potencjał nuklearny, o którym pan poseł Ociepa wspominał, to ja dyskretnie chciałbym przypomnieć panu posłowi, że potencjał nuklearny Zjednoczonego Królestwa zależy od woli prezydenta Stanów Zjednoczonych, ponieważ on tylko może powiedzieć, macie prawo go użyć, a nie premier Wielkiej Brytanii. W przeciwieństwie do traktatu z Nancy, gdzie jedyną osobą, która może powiedzieć, dev hab, może być użyta, jest prezydent Francji. I to jest zupełnie inna sytuacja.
To my sobie możemy opowiadać, że chcielibyśmy, żeby Brytyjczycy nas bronili, ale jeżeli prezydent Stanów Zjednoczonych uzna, że nie, no to niestety żadne rakiety z okrętów podwodnych nie zostaną wystrzelone. I to trzeba sobie z tego jasno zdawać sprawę, jaka tu jest sytuacja. I to jest zupełnie co innego. Co do traktatów, oprócz traktatu z Noncy I traktatu z Nonhot, pracujemy teraz nad traktatami z naszymi
Wynikami, o zgrozo również w NATO, to znaczy z Hiszpanią I z Włochami, dlatego że uważamy zgodnie z tym, co mówi, mówią nam nasi wielcy przyjaciele w Waszyngtonie, że macie się przygotowywać do własnej obrony konwencjonalnej w Europie I to ostatnio pan Amdeski, czy Koby dość jasnym I to dość brutalnym językiem komunikował, macie się przygotować do obrony konwencjonalnej w Europie sami. I my to właśnie dokładnie to robimy poprzez zawieranie kolejnych traktatów obronności I bezpieczeństwa. I na tym polega interes państwa polskiego. Dokładnie na tym polega interes państwa polskiego. I owszem, zgadzam się z panem, z panem przewodniczącym Foglem.
My kontynuujemy tu pewne działania, które były zaczęte przez poprzedni rząd I słusznie, bo polityka obronności nie może się zmieniać co 4 lata dlatego, że wyborcy uznają, że 1 partia będzie lepiej prowadziła państwo niż 2.. Polityka zagraniczna I polityka obronna jest polityką państwa, a nie polityką partii. Przynajmniej nie powinna być. Więc my się do tego stosujemy. Co do, co do, co do uwagi pana posła Czartelskiego na temat klimatu, to zwracam uwagę, że jest tutaj, że po 1., jeśli chodzi o traktaty zawarte przez Rzeczpospolitą Polską w sprawach klimatycznych, są to zobowiązania, które przyjął na siebie rząd Prawa I Sprawiedliwości, a my to tylko kontynuujemy, ponieważ nowych zobowiązań tutaj nie tworzymy.
Natomiast podkreślamy, co widzi każdy, kto się zajmuje sprawami energetycznymi, że kluczowa dla nas jest odporność I stabilność systemu energetycznego. I artykuł 5. Punkt 3. Tego traktatu mówi o tym, że musimy rozwijać źródła odnawialne I jądrowe, źródła energii po to, żeby ustabilizować ten system. Bez jądrowych źródeł energii I bez odnawialnych źródeł energii system nie będzie stabilny.
III co co co co jest dość oczywiste dla kogoś, kto się zajmuje energią. III to jest rzecz, którą nie tylko, do której się zobowiązaliśmy poprzednio, ale jest rzecz, która jest kluczowa dla bezpieczeństwa, nie wiem, państwa. Bezpieczeństwo energetyczne, bez bezpieczeństwa energetycznego nie możemy nic zrobić. Jak będziemy mieli blackout, czy nie będziemy mieli dostaw prądu, to państwo upadnie I zwracam uwagę, że no już kilkanaście lat temu ówczesny rząd Federacji Rosyjskiej doprowadził do tego, że 50000000 Amerykanów na na w Midwell, czyli pośrodku Stanów Zjednoczonych, nie miało prądu. Początkowo wskazywano na to, że ludzie, którzy, menadżerowie, którzy zajmowali produkcję energii elektrycznej I dystrybucji energii elektrycznej w paru stanach po prostu nawalili.
A potem się okazało, że to był cyberatak rosyjski. Więc to jest rzecz, która ma ogromne znaczenie. System, stabilizacja systemu energetycznego ma ogromne znaczenie I to jest część naszego bezpieczeństwa, tak, twardego bezpieczeństwa. To nie jest miękkie bezpieczeństwo, to jest twarde bezpieczeństwo. I o tym trzeba pamiętać.
Jeśli chodzi o, zaraz, ja... 000 nie, ja tutaj się przepraszam zgubiłem kawałek, ale już się... To uwagi pani pułkownik, no jest tu w podkreślane w traktacie prymat współpracy transatlantyckiej. No za Atlantykiem to mamy głównie Stany Zjednoczone jako partnera. No I jest Kanada oczywiście, ale przy samym szacunkiem dla naszych przyjaciół kanadyjskich to jednak USA są podstawą traktatu północno-waszyngtońskiego czy północnoatlantyckiego III to jest wymienione w traktacie na preambule III tak dalej.
Co do projektów, no to jak mówię, mamy 10:10 listę wstępnych projektów wdrażających. Traktaty nie mówią o tym, jaki jaki jaki projekt będzie finansowany. No to nie jest naprawdę rola traktatu, żeby takie rzeczy zawierać. W związku z tym tego tutaj nie ma być tutaj, nie powinnam. To, że to powinno być spójne ze strategią bezpieczeństwa narodowego.
Ja się z tym w pełni zgadzam, pani pułkownik, tylko to trzeba tę strategię przygotować. Przecież to pałac prezydencki przygotowuje tę strategię, a nie Komisja Obrony, ani Komisja Spraw Zagranicznych. Był, był owszem za poprzedniej kadencji. Pan poseł Antoni Macierewicz uważał, że to ta komisja powinna przygotowywać taką strategię, nie pałac prezydencki. No ale mamy taki ustrój jaki mamy niezależnie od tego, że ktoś mógłby chciał go zmienić.
A co, a panie pośle, całym szacunkiem. Strona to jest 3. Chyba, 2., przepraszam, 2. Druku 2840, że w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej pan prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podaje do powszechnej wiadomości. Wzór tej strony, wszystko co jest na tej stronie zostało uzgodnione kilka lat temu z panem prezydentem Andrzejem Dudą.
I tak było wtedy I tak jest teraz. Tu nie ma żadnej zmiany. W związku z tym uprzejmie proszę wysokie komisje o poparcie tego projektu. Jeśli będziecie mieli uwagi na sali sejmowej, zawsze można zgłosić poprawki.
Andrzej Grzyb
Dziękuję bardzo panie ministrze. Teraz chciałbym prosić panią dyrektor z... Tylko odczytam, panią dyrektor Annę Kościuk, zastępcę dyrektora Departamentu Wojskowych Spraw Zagranicznych w Ministerstwie Obrony Narodowej o zabranie głosu. Panie pośle, mówię o sąsiedzie, niech pan pomoże, może tam przełożyć tą pastylkę. Dziękuję bardzo.
Anna Kościuk
Bardzo dziękuję. Panie Przewodniczący, panie Posłonki, panie Posłanki, panowie posłowie, panie Ministrze. Właściwie chciałabym tutaj przedstawić perspektywę MON-u. Oczywiście, jeżeli chodzi o obszar obronności, traktat stanowi rozszerzenie traktatu, który już sporządzony był w Warszawie w roku 2 17 I jest, był podstawą dwustronnej współpracy wojskowej. Także ten dokument jako uzupełniający, rozszerzający I identyfikujący nowe obszary naszej współpracy w zmienionej sytuacji bezpieczeństwa międzynarodowego.
Tak jak wspomniał pan minister Bartoszewski, widzimy nowe obszary współdziałania. Niewątpliwie dostrzegamy je w obszarze bezpieczeństwa euroatlantyckiego, w zakresie zwiększenia interoperacyjności naszych sił zbrojnych, a także współdziałanie w obszarach, o których jeszcze kilka lat temu nie identyfikowaliśmy ich z uwagi na szybki rozwój technologii. Mam tu na myśli obszar cyberbezpieczeństwa, sztucznej inteligencji I technologii kosmicznej. Jeśli chodzi o nasze plany jako resortu I wdrażanie konkretnych projektów, to tak jak informował pan minister Bartoszewski, przyjęta została lista tak zwanych projektów wdrożeniowych I za kilka tych projektów odpowiada resort obrony narodowej samodzielnie lub we współpracy z innymi resortami. I te projekty to nasze wspólne przywództwo w zakresie zaawansowanych systemów uzbrojenia na bazie umów zawartych w programie NAREW.
Wzmacnianie wschodniej flanki poprzez strategiczne partnerstwo lądowe. Pogłębienie współpracy naszych sił morskich na Morzu Północnym. Współpraca przemysłów obronnych, tutaj on współpracować będzie z resortami takimi jak Ministerstwo Aktywów Państwowych, Ministerstwo Rozwoju I Technologii I wreszcie współpraca w obszarze cyberbezpieczeństwa. Oprócz tych projektów planujemy również, tak jak to miało miejsce do tej pory, zawrzeć plan współpracy dwustronnej, który będzie obejmował projekty, które przewidujemy do realizacji do końca roku 2000 dwudziestego ósmego. Przyjęcie tego planu nastąpi na pierwszym spotkaniu szefów resortów obrony obu państw, które planowane jest w bliskiej przyszłości.
Plan będzie konkretyzował nasze wspólne inicjatywy I określał linie wspólne wysiłku. W dniu dzisiejszym w Londynie przebywał pan minister Zaleski, sekretarz stanu w MON, spotykał się ze swoją brytyjską odpowiedniczką, ustalał szczegóły spotkania na szczeblu resortów obrony I zakładamy, że do tego spotkania dojdzie wkrótce. Planowane są również spotkania na poziomie sekretarzy stanu pani minister Sobkowiak-Czarneckiej z jej odpowiednikiem, dialog zdolności I przemysłów obronnych, jak również kontakty na poziomie szefów obrony. Także wydaje się, że w najbliższym czasie różne projekty, o których rozmawialiśmy I które
Anna Kościuk
Zidentyfikowaliśmy ze stroną brytyjską, zaczną być wdrażane I możemy potraktować to jako implementację traktatu podpisanego w Northolt. Dziękuję bardzo.
Andrzej Grzyb
Dziękuję bardzo. Proszę państwa, wydaje mi się, że takim zasadniczym tutaj przesłaniem jest to, jaki sposób definiowane są przez Wielką Brytanię współczesne zagrożenia dla bezpieczeństwa I obronności Wielkiej Brytanii, również całej Europy I z paktu północnoatlantyckiego. Stwierdzenie, że długoterminowym zagrożeniem zarówno dla Wielkiej Brytanii, jak I dla Polski jest zagrożenie ze strony rosyjskiej, jest wydaje mi się przekonywujące dla nas wszystkich niezależnie od oceny samej litery traktatu.
Po 2., zauważyć, że takim przełomowym momentem to nie tylko była inwazja Rosji przeciwko Ukrainie I wywołanie tej wojny, ale również zaatakowanie na terytorium Wielkiej Brytanii obywatela, co prawda byłego obywatela Rosji, pana pułkownika Litwinienki, który został zaatakowany, bądź co bądź bronią masowego rażenia. To było niespotykane wydarzenie I z punktu widzenia, jak ja to pamiętam, kiedy to się wydarzyło, a wtedy byłem akurat w Parlamencie Europejskim, jeszcze byli brytyjscy posłowie, To było niespotykane wydarzenie, że oto na terenie państwa niezaangażowanego w konflikt dokonuje się tego typu aktu. I to pozostało, pozostaje po dzień dzisiejszy, pod, tak jak rozmawialiśmy między innymi w spotkaniu z przedstawicielami Komisji Obrony Narodowej z Parlamentu Brytyjskiego, pozostaje pod ogromnym, że tak powiem, ciągłym wrażeniem akurat Wielkiej Brytanii. Oczywiście w trakcie tych różnych spotkań, które mieliśmy czy też z poprzednim ambasadorem, czy z obecną pani ambasador, również z Prezydium Komisji Obrony Narodowej, zawsze podkreślaliśmy, że jesteśmy no bym powiedział zmartwieni tym, Wielkiej Brytanii nie ma w Unii Europejskiej. Ponieważ zawsze był to w naszej ocenie taki trzeźwiący trzeźwiący głos.
Częstokroć bardzo sceptyczny w stosunku do polityk, różnego rodzaju polityki europejskiej, ale z punktu widzenia takiej realności oceny to był bardzo bardzo pożądany 10:10 głos. I w moim przekonaniu sam fakt zawarcia tegoż traktatu, który jak usłyszeliśmy z ust pani dyrektor Departamentu w Ministerstwie Obrony Narodowej jest kontynuacją wcześniejszej umowy z roku 2000 siedemnastego. Jest zatem poszerzeniem wcześniejszych zapisów. Wydaje się, że współpraca dotychczasowa w różnych aspektach, nie tylko w kwestiach politycznych I polityczno-obronnych, ale przede wszystkim w zakresie rozwoju zdolności przemysłu obronnego, współpracy chociażby w takim projekcie jak Miecznik, czy też współpraca by system, czy współpraca chociażby w odwrotną stronę ze strony polskich przedsiębiorstw, no świadczy o tym, że te interesy są obopólne I ta lista, która nie jest integralną częścią traktatu, ale została wymieniona tutaj przez pana ministra oraz panią dyrektor wskazuje na to, że to jest konkretyzacja tego wszystkiego, co powinno być w chronologii zgodnie z tym, powiedziała pani pułkownik Kęzioł, powinna być I Biura Bezpieczeństwa Narodowego powinna być chronologicznie ustawiona od strategii, poczynając aż po inne rozwiązania traktatowe III prawne w naszym systemie. Chciałbym zatem stwierdzić, że zakończyliśmy 1.
Czytanie I po zakończeniu pierwszego czytania chciałbym przejść do procedowania samego projektu ustawy. Zatem mam pytanie, czy są uwagi do projektu, do tytułu ustawy o ratyfikacji traktatu między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królewskiem Wielkiej Brytanii, Irlandii Północnej o partnerstwie w dziedzinie bezpieczeństwa I obronności podpisanego w Londynie dnia dwudziestego siódmego maja 2000 szóstego roku. Nie widzę. Jeżeli nie usłyszę sprzeciwu, to uznam, że połączone komisje zaaprobowały treść tytułu ustawy. Nie słyszę sprzeciwu, zatem tytuł ustawy został zaaprobowany.
Czy są uwagi do artykułu pierwszego? Nie widzę uwag. Jeżeli nie usłyszę sprzeciwu, to uznam, że artykuł 1. Został zaaprobowany przez połączone komisje spraw zagranicznych I obrony narodowej. Sprzeciwu nie słyszę, artykuł 1.
Został zatwierdzony. Artykuł 2.. Czy są uwagi do treści artykułu drugiego? Jeżeli nie usłyszę sprzeciwu, to uznam, że artykuł 2. Został przez połączone komisje obrony narodów I spraw zagranicznych zatwierdzony.
Sprzeciwu nie słyszę, artykuł 2. Został zatwierdzony. Teraz powinniśmy przejść do zatwierdzenia całości projektu ustawy. Jeżeli nie usłyszę sprzeciwu, użyję tego samego tej samej formuły, to uznam, że całość projektu ustawy została zaaprobowana przez połączone komisje obrony narodowej I Komisję Spraw Zagranicznych. Sprzeciwu nie słyszę.
Stwierdzam zatem, że całość treści ustawy została zaaprobowana przez połączone komisje. Kolejnym punktem jest wyznaczenie posła sprawozdawcy. Czy są propozycje? Proszę bardzo, pan poseł Szybiński.
Speaker 4
Panie przewodniczący, panie ministrze, wysoka, wysokie komisje, ja bym chciał zarekomendować na sprawozdawcę naszych połączonych komisji tego druku 2084 840, przepraszam, pana przewodniczącego Andrzeja Grzybma.
Andrzej Grzyb
Jeżeli państwo uznają to za stosowne to jest... Z przyjemnością to zrobię w imieniu połączonych komisji. Może panie przewodniczący pan przeprowadzi tą procedurę zatwierdzenia sprawozdawcy, dobrze? Nie ma... Czy jest sprzeciw wobec
Dziękuję bardzo.
Prawodawcę I nie ma sprzeciwu.
Andrzej Grzyb
Dziękuję bardzo. Proszę państwa, na tym wyczerpaliśmy porządek dzisiejszego posiedzenia połączonych komisji. Zamykam posiedzenie. Dziękuję naszym gościom za udział w posiedzeniu. Zamykam posiedzenie.