Komisja Edukacji i Nauki (ENM)
Legend
Transcript markers
- text Sentence being played
- text Search result
- text Intervention cited by the link you opened
Click a sentence to play the video from that moment. Select text to quote it with the speaker, timestamp and link.
More options
Komisja Edukacji i Nauki (ENM) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Follow its sittingsBogumiła Olbryś
Jakie dodatkowe środki finansowe przeznaczono na monitoring, zabezpieczenia wejść I ochronę szkół? Czy zapewniono dodatkowe wsparcie psychologiczne uczniom, nauczycielom I rodzicom po tych traumatycznych wydarzeń, wydarzeniach. Interesuje mnie również, to też są pytania właśnie od szeregu dyrektorów z różnych placówek I nauczycieli, ale też były pytania, które już czytam, na przykład o tych sprawcach. Jakie konsekwencje zastosowano wobec tego małoletniego chłopaka, jedenastolatka, który zranił tą dziesięcioletnią dziewczynkę właśnie ptaka gmina Turośl. Dzięki wspaniałej postawie bohaterskiej jednego z ojców udało się tą dziewczynkę uratować, bo tak to ona by również poniosła po prostu śmierć.
Na jakim etapie jest postępowanie sądowe wobec nożownika, który śmiertelnie zranił panią Darię, trzydziestosiedmioletnią panią Woźnę w Leszczynach-Dołach, powiecie wyszkowskim. Zranił również pana dyrektora szkoły I nauczycielkę. 2. Pani minister, wnioskujemy o wykaz konkretnych decyzji, dat, ich wdrożenia, liczby przeszkolonych szkół I środków finansowych przekazanych na zabezpieczenie szkół, bo monitoring, proszę państwa, dobry monitoring taki widoczny, który widoczny jest też w nocy, to jest 40, 50000 złotych. Szkół po prostu na takie wydatki nie stać I organy prowadzące też nie mają takich pieniędzy pani minister.
To pozwoli, drodzy państwo, ustalić, co rzeczywiście zmieniło się w tych szkołach po tych nieszczęsnych wrześniowych I październikowych wydarzeniach. Dziękuję.
Speaker 4
Dziękuję bardzo pani poseł. Bardzo proszę o zabranie głosu sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej panią Paulinę Piechnę-Więckiewicz.
Szanowna
Paulina Piechna-Więckiewicz
Pani przewodnicząca, szanowna wysoka komisje, szanowni zebrani. Ja oczywiście dziękuję
Za te pytania. Zebraliście się Państwo dzisiaj. Zebraliśmy się dzisiaj, żeby Państwo, żeby przyjąć informację Ministra Edukacji Narodowej, porozmawiać na temat tragicznych, dramatycznych wydarzeń, które miały miejsce w ostatnich miesiącach, ale rozumiem, że w informacji ujęta jest też Jelenia Góra. To są, to wydarzenie jest wydarzeniem, które nie jest wydarzeniem z ostatnich kilku miesięcy. Ja myślę, że zacznę od tego, że oczywiście państwo otrzymaliście informację, my też jesteśmy gotowi dodatkowe informacje złożyć na piśmie, jeżeli pojawi się taka potrzeba.
Zgodnie ze zwyczajem komisji oczywiście... Wysłaliśmy wczoraj? Nie wysłaliśmy? Dobrze, to przepraszam, to wyślemy, ale bo też nie było, dobrze, rozumiem. Nie było też tak informacji o tym, że Ale my mamy przygotowane.
Nie było prośby ze strony Tak, pani przewodnicząca, ale my mamy też przygotowaną informację, więc my jesteśmy gotowi też ją wysłać I uzupełnić tak żebyście państwo mieli to wszystko na piśmie. Tak, ja przedstawię informacje, natomiast chciałabym może zacząć od tego, że żeby mi nie umknęło, nie było I nigdy nie będzie takiej instrukcji, w której szkoły mają być po prostu zamknięte jako wyjście dotyczące jakiejkolwiek sytuacji kryzysowej poza sytuacjami, kiedy rzeczywiście jest taka konieczność, czyli zabezpieczenie na przykład pierwszego dnia, kiedy wkraczają służby, kiedy trzeba uspokoić sytuację. Wręcz przeciwnie, Ministerstwo Edukacji Narodowej, Minister Edukacji Narodowej stoi na stanowisku, iż szkoły mają w ogóle jednostki systemu oświaty być jak najszybciej przywracane uczniom, uczennicom społeczności szkolnej do funkcjonowania. Dlatego w każdej z tych spraw, ale też w innych sprawach, procedury nadzorowane przez kuratorów, czyli miejscowo, wspólnie z organami prowadzącymi jednostkami samorządu terytorialnego, we współpracy też z wojewodami wyglądają tak, że oprócz zabezpieczania służb tego w tym pierwszym momencie, musi być też zaoferowane zabezpieczenie dotyczące wsparcia psychologiczno-pedagogicznego, zapewnianego nierzadko nie tylko przez poradnie psychologiczno-pedagogiczne, ale również w ramach dodatkowego wsparcia. Ja nie wyobrażam sobie takiej sytuacji, w której nie ma współpracy różnych służb I na przykład takim, taką sprawą związaną z z ze współpracą jest to, my w tej chwili czekamy na dane z Komendy Głównej Policji, ponieważ to właśnie policja w ramach swoich uprawnień I w ramach tej akcji, która pojawiła się w odpowiedzi na wydarzenia, ale też w ramach takiego przeciwdziałania, Czekamy na dane, w których konkretnie szkołach nie mamy jeszcze opracowanych procedur na wypadek każdej sytuacji kryzysowej.
Komendant Główny Policji składał taką informację, szanowni państwo, na Komisji Dzieci, Sejmowej Komisji Dzieci I Młodzieży w ramach posiedzenia również dedykowanego bezpieczeństwu w szkołach. W najbliższych dniach otrzymamy informacje, które konkretnie szkoły według policji, która też jest odpowiedzialna za, za to, żeby skutecznie sprawdzać procedury, takie dane otrzymamy I to jest bardzo ważny wątek, to znaczy współpraca międzyresortowa, międzyinstytucjonalna. Jeżeli chodzi o postępowania sądowe, ale wybaczcie państwo, to jest kwestia, która nie leży w gestii Ministerstwa Edukacji Narodowej. Ja mogę mówić o postępowaniach dyscyplinarnych toczących się na przykład, jeżeli mówimy o strasznej tragedii I śmierci dziewczynki w Jeleniej Górze. Natomiast nie mogę wypowiadać się jako I I nie chciałabym też wypowiadać się w kwestii tego, na jakim dokładnie etapie jest postępowanie sądowe, jeżeli chodzi o sytuację w Ostrołęce.
Mogę państwu oczywiście powiedzieć, że w ramach kompetencji Ministra Edukacji Narodowej, jeżeli chodzi o osoby, które, młode osoby, które są odpowiedzialne za różne incydenty, monitoruję osobiście sytuację związaną z młodymi ludźmi, którzy trafili czy w wyniku spraw opisanych w tamtym strasznym tygodniu, które trafiły decyzją sądów do Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych, ponieważ to leży w gestii Ministra Edukacji Narodowej. Ja w piątek spotkałam się z dyrektorami Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych I na bieżąco monitorujemy sytuację dlatego, że szanowni państwo, nie wdając się w tej chwili w szczegóły, ale trafiły decyzją sądów różne dzieci do młodzieżowych ośrodków wychowawczych I też trzeba pochylić się nad tym, jak funkcjonują I jak będą funkcjonować też później. Mówię tutaj o, dokładnie, żebyście Państwo mieli wiedzę o tych dzieciach, które trafiły też w związku z akcją policji, służb, kiedy wychwytywane były niepokojące sytuacje kryzysowe, między innymi w internecie. To też chciałam państwa o tym poinformować, żebyście państwo o tym wiedzieli. Jeżeli chodzi o sytuacje kryzysowe, w których mamy do czynienia z wtargnięciem osoby na przykład, która używa niebezpiecznych narzędzi, to już, to na pewno pan minister Piątkowski wie, ale w 2000 dwudziestym roku pojawił się taki poradnik, instruktaż też udostępniony przez Ministra Edukacji Narodowej bezpieczna szkoła.
Tam między innymi wśród różnych sytuacji kryzysowych jest wprost wymieniona sytuacja I metody postępowania w sytuacji z użyciem niebezpiecznego narzędzia wtargnięcia napastnika z zewnątrz. My w ramach zakresu działalności kompetencji Ministra Edukacji Narodowej oczywiście od jakiegoś czasu już pracujemy nad różnymi procedurami, instrukcjami. I myślę, że wszyscy państwo też śledząc dyskusję, macie rację, mówiąc o tym, że to nie jest kwestia tylko procedur. To nie jest kwestia tylko instrukcji, bo oczywiście te instrukcje, procedury są wdrażane, zostały dostarczone do wszystkich szkół. Mówię I tych wypracowanych wspólnie z różnymi służbami, instytucjami, między innymi z Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego, bo Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na pewno macie państwo tego świadomość od lat, też już prowadzi akcję 4UI to jest akcja właśnie, jak postępować w sytuacjach na przykład związanych z wtargnięciem napastnika z zewnątrz, ale mamy też poradnik bezpieczeństwa dla dzieci I dla dzieci I młodzieży, jest takim odpowiednikiem dostosowanym do możliwości I emocjonalnych poszczególnych etapów rozwojowych dzieci, odpowiednikiem dorosłego, tak go nazwijmy, poradnika bezpieczeństwa.
W każdym z tych przypadków, w każdej instrukcji dotyczącej wsparcia psychologiczno-pedagogicznego, czy dotyczącej konkretnie postępowania w konkretnej sytuacji, współpracujemy zarówno z MSWiA, jak I z MON-em, jak I z Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego, która też chciałabym, żebyście państwo o tym wiedzieli, bardzo mocno zaangażowała się również w lokalne, organizowanie lokalnych spotkań, wspólnie z kuratorami, szkoleniem już takim indywidualnym I będzie to robić sukcesywnie dyrektorów. Mamy w planach też, ono było wcześniej przewidziane, szkolenie dla siedmiu I pół tysiąca dyrektorów szkół I przedszkoli. To są środki, które udało nam się jeszcze zagospodarować na ostatnie lata obecnej perspektywy unijnej. 45000000 złotych, które mają posłużyć takiemu budowaniu umiejętności tworzenia zespołu zarządzania kryzysowego. I te zespoły zarządzania kryzysowego mają odpowiadać na potrzeby różnych sytuacji, zarówno na wypadek wojny, ale też na wypadek żywiołu, ale też na przykład w kryzysach suicydalnych, kiedy mamy do czynienia z kryzysami zdrowia psychicznego dzieci
Młodych ludzi. Mają też powstać materiały. Bardzo ważnym elementem tego programu będzie również budowanie takiej sieci wsparcia, wymiany dobrych praktyk między dyrektorami. To się znakomicie sprawdza właśnie I było to widać też przy sytuacji powodziowej, tak. To znaczy wymiana dobrych praktyk, informacji I to, żeby rzeczywiście dyrektorzy, dyrektorki znali się, mogli współpracować I liczyć na siebie.
Zawsze nam sygnalizują, że to jest krok, integracja środowiska to jest krok w dobrym kierunku. Jeżeli chodzi o przepisy, które wzmocniłyby uprawnienia dyrektorów bądź wyznaczonych osób, jeżeli chodzi o kontrolę między innymi na przykład plecaków, to jak wiecie Państwo został taki wpis do wykazu prac rządu zgłoszony. Pani minister Lubnauer odpowiada za tę nowelizację, której ujęte jest, co bardzo istotne, również wzmocnienie pozycji nauczycieli oraz kwestia zapewniania pomocy psychologicznej I wsparcia prawnego. Więc nie chciałabym, żeby ten projekt ustawy był opisywany tylko jako projekt, który dotyczy ewentualnych poszerzenia możliwości kontroli. Chociaż też chcę jasno I wyraźnie, pani poseł jako wnioskodawca też myślę, że dobrze o tym powiedziała, tak.
Tu chodzi o też poszanowanie godności osób, uczniów, uczennic, którzy mieliby ewentualnie takim czynnościom być poddane. Dlatego ja się zgadzam, tak. To musi być wszystko zgodne z prawami człowieka. Uczniowie, uczennice, dzieci, młodzież mają swoje prawa. No liczymy też na to, że państwo będziecie swoje uwagi też składać.
Oczywiście Państwo też na etapie prac legislacyjnych, Sejm wiadomo ma swoje uprawnienia, ale myślę, że to będzie ważny projekt, również właśnie ze względów, o których mówiłam, my dzisiaj bardzo co też jest bardzo często podkreślane na posiedzeniach tejże właśnie komisji, bardzo potrzebujemy wzmocnienia autorytetu, nauczyciela, nauczycieli, dyrektorów szkół, którzy wykonują codziennie bardzo ważną pracę I budują odporność społeczną naszego państwa tym samym. I też chciałabym tutaj w imieniu Ministra Edukacji bardzo jasno I wyraźnie podkreślić. W sytuacjach, o których mówimy, o Ostrołęce, między innymi dyrektor, nauczyciele, nauczycielki naprawdę stanęli na wysokości zadania I bardzo im jeszcze raz za to dziękujemy, dlatego że myślę, że każdy z nas rozumie, w jak trudnych okolicznościach I warunkach się znaleźli. Myślę, że ważne jest też to, że tak jak powiedziałam, instrukcje, procedury to są bardzo ważne sprawy, ale my dzisiaj potrzebujemy ćwiczyć z dziećmi, z młodzieżą, potrzebujemy ćwiczyć sytuacje kryzysowe tak, żeby automatycznie zarówno dzieci, jak I młodzież, ale też grono pedagogiczne, pracownicy szkół, żeby wiedzieli, jak automatycznie zachować się w sytuacjach zagrożenia. Stąd nowelizacja konsultowanego właśnie rozporządzenia BHP Ministra Edukacji Narodowej, które też wprowadza podstawę prawną dotyczącą I obowiązek wręcz, co najmniej 2 razy w roku odbycia właśnie ćwiczeń praktycznych na wypadek sytuacji kryzysowych.
Dyrektorzy zwracali nam uwagę, że kiedy sami z własnej inicjatywy próbowali czasami przeprowadzać tego rodzaju ćwiczenia, no to gdzieś napotykali na to, że niekoniecznie ta interpretacja przepisów pozwalała im w zależności od różnych sytuacji na przeprowadzanie tych ćwiczeń. Dotychczasowa interpretacja przepisów, a właściwie przepisy, które pozwalały na przykład na próbną ewakuację, miały podstawę prawną tylko w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych I dotyczyły przepisów ppoż I próbnej ewakuacji właśnie w tym rozporządzeniu, dlatego zdecydowaliśmy się poszerzyć ten katalog w rozporządzeniu BHP. Myślę, że to co, to co jest dzisiaj wątkiem nie pobocznym, bo wątkiem, który jest istotny w tej dyskusji, to kwestia bezpieczeństwa cyfrowego I to, że do wykazu prac również trafił wpis, wspólny wpis Ministra Edukacji, Ministra Cyfryzacji dotyczący podwyższenia wieku korzystania z platform społecznościowych. To na pewno jest wyzwanie, z którym Polska musi się zmierzyć, bo dzisiaj wiemy jak ważnym jest to, żeby rzeczywiście ta dojrzałość cyfrowa była budowana w bardzo przewidywalny, stopniowy sposób, tak żeby zapewnić bezpieczeństwo dzieciom I młodzieży. W przepisach rozporządzenia BHP zresztą my też ujmujemy, co myślę też jest ważnym wątkiem w tej sprawie, szczególnie w czasach dezinformacji, że rodzice też mają być informowani o tym, jak ma wyglądać plan ewakuacji.
To jest bardzo ważne, żeby rodzice czuli się bezpiecznie, żeby wiedzieli jakie są procedury, jak to ma wszystko przebiegać, że wszystko jest związane z bezpieczeństwem. Niestety, wykorzystam posiedzenie komisji, przepraszam, ale powiem to, w przestrzeni publicznej pojawiają się wzorce oświadczeń, deklaracji. My z MSWiA zresztą odpowiadamy na tą dezinformację jasno I wyraźnie, które sugerują, że trzeba użyć oświadczeń, żeby dzieci nie były gdzieś wywożone z placówek oświatowych w sytuacjach ewakuacji. Ja myślę, że wszyscy rozumiemy, że sytuacja ewakuacji, na przykład jeżeli mówimy o zagrożeniu dronowym, ataku z powietrza, hipotetycznym oczywiście I miejmy nadzieję, że tak po prostu zostanie. No, że ona we wszystkich krajach tak naprawdę rządzi się tymi samymi prawami.
Próby wprowadzania wątku właśnie tego dezinformacyjnego też świadczą o tym, jak bardzo mocno minister edukacji musi I chce zacieśnić współpracę z Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego właśnie, bo raport zapewne państwu znany dotyczący radykalizacji dzieci I młodzieży, podatności, wrażliwości młodych ludzi, często po prostu samotnych, no jasno ukazuje, jakie kierunki musimy przyjąć jako państwo, żeby temu skutecznie zapobiegać. Mamy też programy, które już państwo znacie, wsparcia rówieśniczego, ABS, program antybullingowy wypracowany wspólnie z UNISF-em, bo prawda jest taka, że wśród tych wszystkich działań musimy zadbać o bezpieczeństwo, dobrostan psychiczny dzieci I młodzieży tak, żeby nie byli podatni, żeby ich samotność nie była wykorzystywana nie tylko w sieci, ale też w realnym świecie, który dla nich, cyfrowy świat, jest równie realny przecież. Ja może w tej chwili pani poseł zakończę I I czekam na pytania państwa, bo też nie chciałabym tutaj zajmować. Wiem, że państwo macie też dzisiaj dużo zobowiązań.
Speaker 5
Dziękuję bardzo pani minister. Zanim otworzę dyskusję, to chciałam powiedzieć rzecz oczywistą I jasną dla nas wszystkich członków Komisji Edukacji, że bezpieczeństwo dzieci I młodzieży musi być absolutnym priorytetem. Wniosek, który dostaliśmy na piśmie jest wnioskiem mówiącym o tym, że chcemy się wspólnie zastanowić nad tym, jak zapewnić bezpieczeństwo dzieci I młodzieży w szkołach. Państwo chcecie informacji, ale też czytając ten wniosek, nie widzę tutaj agresji I takiej próby upolitycznienia tego tematu I bardzo bym prosiła, żebyśmy w tej tonacji, w tej, w tym klimacie dyskutowali, bo sprawa jest niezwykle ważna I istotna. Mamy znaleźć rozwiązania, mamy ocenić te działania, które już zostały podjęte I chciałam zwrócić państwa uwagę, że już pani minister w swoim wystąpieniu przypomniała, że w 2000 dwudziestym roku poprzedni rząd wydał instrukcję, w której była instrukcja jak postępować w przypadku, kiedy uczeń przychodzi do szkoły z niebezpiecznym narzędziem.
To nie jest sprawa ostatnich miesięcy. Obserwujemy I wszyscy z państwa, którzy pracują w Komisji Edukacji I mają kontakt ze szkołą, obserwują,
Że niestety ze względu na dostęp do informacji, media społecznościowe, pewną, pewne jakby zaburzenie pomiędzy światem wirtualnym a rzeczywistym może powodować, że takie, takie zdarzenia występują częściej, a naszym zadaniem jest przeciwdziałanie tym wydarzeniom. I mam taki apel, żebyśmy naprawdę merytorycznie rozmawiali, pozostawili politykę na boku. I pozwolę sobie też jako 1. Zabrać głos, bo pani minister o tym nie powiedziała, ale pani poseł, wnioskodawca wspomniała o, o tym, co zostało zrobione w momencie, kiedy te zdarzenia w szkole miały miejsce. Chodzi o rolę policji, działań rządu w tym pierwszym momencie, kiedy nie było wiadomo, czy to jest jakaś zorganizowana akcja, czy to jest jakiś challenge, który gdzieś tam wśród młodzieży jest rozpowszechniany.
Więc w tym pierwszym momencie, po tragicznych wydarzeniach, tych najtragiczniejszych, trzeba było podjąć działania, które gdyby rzeczywiście była to akcja zorganizowana, zapobiegną dalszej eskalacji problemu. I pozwolę sobie przypomnieć, że w tym pierwszym momencie szkoły odwiedziło 40000 policjantów, było 65000 kontroli, zatrzymano 117 osób, przede wszystkim młodzież w wieku 13 do 19 lat, za groźby karalne I posiadanie niebezpiecznych narzędzi. Kiedy już ten 1. Moment minął, ale jeszcze nie było wiadomo jak ta sytuacja w szkołach może się rozwinąć. 10000 policjantów dalej patrolowało szkoły do momentu, kiedy władze były pewne, że nie jest to zorganizowana akcja, że szkoły są w miarę bezpieczne I dopiero wtedy ta ilość patroli została zmniejszona.
Więc wydaje mi się, że nie była to akcja na pokaz, tylko była to akcja, która miała zabezpieczyć bezpieczeństwo dzieci I młodzieży w przypadku, gdyby okazało się, że, że jest to akcja zorganizowana I ja życzyłabym sobie, że jakby nie, nie, nie chcąc, żeby takie przypadki miały jeszcze miejsce, ale gdyby było podejrzenie, że coś takiego może się zdarzyć, to życzyłabym sobie, żeby w ten sposób policja, władze, ministerstwo zareagowały. I myślę, że jeszcze jednym ważnym problemem, o którym już pani minister powiedziała, jest to, że również w tym pierwszym momencie, ale od tego momentu ta akcja jest prowadzona już systematycznie, blokowano wszystkie treści, czy wyszukiwano te treści, które mogły namawiać młodych ludzi czy do do tego typu akcji albo pochwalać tego typu akcje, bo nie chodzi tylko o to, że młody człowiek będzie czy czy ktoś dorosły, nie wiadomo, bo przecież w sieci bardzo często osoby są anonimowe, będzie namawiał do popełnienia przestępstwa, ale chodzi również o to, żeby tych tego rodzaju postępowania nie pochwalać I na to też powinniśmy bardzo, bardzo mocno reagować. Ja bardzo też prosiłabym, żeby pani minister w tych odpowiedziach już po dyskusji posłów I wystąpieniu gości powiedziała I jakie działania zostały wykonane bezpośrednio z dyrektorami, z nauczycielami, w jaki sposób kuratoria oświaty, samorządy, dyrektorzy szkół I nauczyciele zostali włączeni w tą akcję ochrony, bo to nie może się skończyć teraz, tak.
To to już dzisiaj wiemy, że trzeba to będzie monitorować I że trzeba będzie mieć w tyle głowy, że może się coś takiego zdarzyć albo komuś może zaświtać taka myśl I musimy, musimy temu przeciwdziałać.
Paulina Piechna-Więckiewicz
Pani przewodnicząca, jeżeli ja tylko mogę. Policja jest dalej w szkołach, ponieważ w tej chwili przeszła do akcji profilaktycznej I chce ją przeprowadzić we wszystkich szkołach. I rzeczywiście nie powiedziałam o dwóch ważnych rzeczach, to znaczy we ze wszystkimi dyrektorami szkół, kuratorzy odbyli spotkania, zaoferowana również została pomoc I odbyły się spotkania, webinary z konsultantami wojewódzkimi psychiatrii dzieci I młodzieży, jak również zwiększona została efektywność telefonu zaufania tego, który prowadzony jest ze środków Ministerstwa Zdrowia, na, a które prowadzi Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę. Przepraszam, że też nie wszystko może powiedziałam, ale później jeszcze uzupełnię, jak w toku pytań.
Speaker 5
Dziękuję. Ja też ostatnie zdanie, że w ramach swoich obowiązków poselskich też odwiedzałam szkoły I rozmawiałam z dyrektorami I nauczycielami na temat tego, jak oni w tej sytuacji zareagowali, czego potrzebują, jakie są ich oczekiwania I powiem, że to były bardzo dobre rozmowy. Nauczyciele I dyrektorzy zdają sobie sprawę z tego, że również są odpowiedzialni za bezpieczeństwo dzieci, naprawdę w tym pierwszym momencie poczuli wsparcie. To to takie ja mam sygnały z placówek oświatowych. I mamy już 3 osoby zgłoszone, pani poseł Cwalina Śliwowska, pan poseł Piątkowski.
Ja mam prośbę do pani poseł Bogumiły Olbryś jako wnioskodawcy. Pani będzie miała głos na sam koniec po dyskusji jako wnioskodawca na podsumowanie, więc prosiłabym, żebyśmy przyjęli taką, zresztą tradycyjnie tak to robimy, żebyśmy przyjęli taką kolejność, że w tej chwili posłowie, którzy nie zabierali jeszcze głosu, goście, którzy będą chcieli odpowiedzi pani minister I podsumowanie przez panią poseł. Pan poseł Józefa Ciuk również. Ale zapisał się pan poseł Józefa Ciuk do głosu. Czy ktoś z państwa posłów jeszcze?
Pani poseł Łuczak. Dobrze, to w takiej kolejności pani poseł Cwalina Śliwowska, potem pan poseł Piątkowski.
Żaneta Cwalina-Śliwowska
Dziękuję pani przewodnicząca. Pani minister, wysoka komisjo. Tak długo jak świat cyfrowy będzie dla młodych ludzi bardziej atrakcyjny, jak świat rzeczywisty, będziemy mierzyć się z tego typu wyzwaniami. Tu po naszej stronie, jako osób odpowiedzialnych za kształtowanie polityk publicznych, należy przeciwdziałanie takiemu stanowi rzeczy. Uczniowie bardzo często właśnie ci osamotnieni, wyobcowani, trochę wyłączeni za nawias takiego życia towarzyskiego, będą szukać alternatywy w świecie cyfrowym, a to daje możliwość do manipulacji, do wpływania na ich poglądy, na ich psychikę.
I tutaj social media mają rzeczywiście swoje, swoje można powiedzieć zasługi. Natomiast ja chciałabym zapytać pani minister, czy zostały podjęte jakieś działania w celu zbadania właśnie, w jaki sposób, Być może podświadomy, być może używanie jakichś narzędzi psychologicznych w materiałach właśnie będących w social mediach. Jak to wpływa na młodych ludzi? Czy zauważono I zidentyfikowano jakieś mechanizmy konkretne, które są używane w celu właśnie nakłaniania do tego, aby, że tak powiem zdobyć sławę za pomocą takich negatywnych zachowań, żeby w pewien sposób o takim dziecku było głośno, żeby on przez chwilę, być może przez moment poczuł zainteresowanie całego świata sobą. To jest bardzo ważne, żeby zidentyfikować, czy tutaj nie mamy do czynienia jednak z jakimś, z jakąś ingerencją celową w psychikę I postępowanie młodych ludzi I to chyba jest taki problem, który należałoby zbadać systemowo, więc mam to pytanie, czy tutaj rzeczywiście zostały
jakieś
Żaneta Cwalina-Śliwowska
Działania podjęte, żeby pochylić się nad tym I spróbować to zdiagnozować, zidentyfikować. Natomiast jako posłanka z Ostrołęki w dniu, w kiedy wydarzył się ten atak, ja część tych dzieci z tej szkoły miałam tutaj na wycieczce w Sejmie. I one zaczęły dostawać drogą cyfrową zdjęcia, bardzo brutalne, zdjęcia, które w żaden sposób nie nadawały się do publikacji. Zaczęły nam to pokazywać. Pan wicedyrektor był na wycieczce, był była nauczycielka, wychowawczyni klasy, której dotyczył ten atak, więc ja osobiście miałem wrażenie I rozmawiając z też z uczniami, że oni nie są obecni tutaj na tej wycieczce.
Oni są myślami zupełnie gdzie indziej, myślami są w szkole I to rzeczywiście wzbudziło, no można powiedzieć pewien szok taki poznawczy, jak bardzo ten świat cyfrowy wciąga. My sami dorośli bardzo często też ulegamy wpływom, manipulacjom, dezinformacji I jeżeli my dajemy się nabrać, to wyobraźmy sobie takie młodych ludzi, którzy nie do końca jeszcze mają ukształtowany charakter, osobowość, nie nie za bardzo jeszcze umieją odróżnić fałsz od prawdy, jak bardzo ten świat cyfrowy na nich wpływa, więc tutaj myślę, że powinniśmy pochylić się oczywiście regulaminy, rozwiązania odnośnie bezpieczeństwa systemowe są bardzo ważne, ale przede wszystkim powinniśmy zrobić głęboko diagnozę, w jaki sposób identyfikować te zagrożenia internetowe I w jaki sposób ich przeciwdziałać. Chciałabym też wspomnieć o tym, że w Ostrołęce moim zdaniem można podawać to za wzór akurat jak zadziałał samorząd. Bardzo szybko zwołany sztab kryzysowy, bardzo szybko podjęte działania w celu zapewnienia bezpieczeństwa. Pani rzecznik prasowa też bardzo rzetelnie informowała społeczeństwo, w tym że tak, rodziców bezpośrednio zainteresowanych sytuacją dzieci w szkołach.
Tu bardzo też pragnę pochwalić pracę pani kurator mazowieckiej Wioletty Krzyżanowskiej, która była dyspozycyjna I rzeczywiście sporo czasu spędziła w Ostrołęce, a później w Leszczydo-Lenowinach. Uruchomiono wszystkie poradnie psychologiczno-pedagogiczne, które zapewniały na bieżąco pomoc. Apelowaliśmy też do Ministerstwa o skierowanie dodatkowych tutaj służb w tym zakresie, więc można powiedzieć, że Ostrołęka mogłaby być stawiana za przykład tego, jak należy działać właśnie w takich sytuacjach. Natomiast nie podlega wątpliwości, tu się zgadzam z panią minister, że my musimy pewne sytuacje trenować, zwłaszcza teraz, kiedy te zagrożenia są bardzo różne I czasami bardzo ciężko je zidentyfikować, czy to właściwie jest zagrożenie, czy to jest jakiś przypadek, więc powinniśmy mieć jasne nie tylko instrukcje, ale przetrenowane, konkretne zachowania. Myślę, że takie ćwiczenia, załóżmy z tego, kiedy mamy wejście do szkoły osoby niebezpiecznej, niepoczytalnej, czy też, kiedy uczeń jest pod wpływem pewnego kryzysu I może być niebezpieczny dla innych, one powinny być w tym momencie trenowane po prostu, co I jak najlepiej się wtedy zachować.
Wiemy, że dotyczy to, chociażby różnych służb, także nas polityków. My mamy trenowane pewne takie sytuacje I wiemy, jak zachować się, żeby było jak najbezpieczniej. Także tutaj ten, to moje pytanie też, czy ewentualnie takie treningi w ramach tych procedur, nie tylko BHP, ale ogólnie bezpieczeństwa, różnego rodzaju ataków będą przeprowadzane. I proszę państwa, to co chciałabym powiedzieć, tak jak powiedziałam, że w Ostrołęce wszystko zadziałało, jednak rodzice I pedagodzy też zgłaszali, że niewystarczającą ilość mamy na rynku lekarzy, psychologów, traumatologów. Oni bardzo chętnie by podjęli współpracę po tych wydarzeniach właśnie z tymi specjalistami niestety nie są niedostępni, więc myślę, że tutaj jakiś apel do Ministerstwa Zdrowia, żeby zwiększyć ewentualnie limity na kierunkach tych, gdzie nie tylko ta podstawowa opieka psychologiczno-pedagogiczna, ale również w takich wypadkach, kiedy mamy podejrzenia, bo coraz więcej jest różnego rodzaju ataków I cybernetycznych I na infrastrukturę IWIW przestrzeni publicznej, żeby tacy specjaliści właśnie od tego rodzaju traum też byli kształceni, bo jak sytuacja pokazała, mamy niedosyt tutaj.
Chciałabym powiedzieć jeszcze, że zwrócić państwa uwagę na to, że wszelkie rodzaje zajęć szkolnych, pozaszkolnych, które w pewien sposób wykluczają ten świat cyfrowy, integrują też grupy rówieśnicze. Mam na myśli przede wszystkim zajęcia sportowe, którymi ja się zajmuję, zajęcia kulturalne w różnego rodzaju domach kultury, kołach zainteresowań. One również powinny być przez system edukacji dostrzegane jako bardzo wartościowe. I przy okazji tutaj taki apel, żeby też uwzględnić na świadectwach punkty za uczestnictwo w różnego rodzaju aktywnościach pozaszkolnych, które budują taki system wzajemnego wsparcia, integracji, naukę działania w grupie I także takiego wyczulenia I zrozumienia na drugą osobę. Jeżeli chodzi o samo bezpieczeństwo, uważam, że tutaj edukacja jest najważniejsza, że to nie możemy wprowadzać do szkoły takiego systemu policyjnego.
Tam powinno być wzajemne zaufanie, powinna być obserwacja, powinno być zgłaszanie podejrzanych zachowań, bo wtedy taka kontrola społeczna najlepiej się sprawdza. Nigdy bramki, tak jak mamy tutaj w Sejmie, nie dadzą tego efektu, czy też żaden monitoring, który da po prostu wyczulenie na drugiego człowieka, obserwacja jego zachowania I jakby zgłoszenie tego, czy to, czy to odbiega od normy, czy nie należy się zainteresować, czy coś się nie dzieje. Bardzo dziękuję pani poseł.
Marcin Józefaciuk
Nauczyciele dostaną naprawdę realne wsparcie psychologiczne I ochronę, żeby mogli wykonywać swoje działania w pełni. Jeżeli chodzi o materiały, które są przesłane, rzeczywiście one są ważne. Natomiast mam takie pytanie, czy materiały były również przesłane z dostosowaniem do osób z zarówno intelektualnymi, ale przede wszystkim słuchowymi I wzrokowymi. Czy te materiały były na temat bezpieczeństwa przesłane do wszystkich szkół, bo też mamy rodziców niewidomych, niedowidzących, nie niesłyszących. Tam zupełnie inaczej się przekazuje dla niesłyszących osób.
Język polski jest drugim językiem tak naprawdę, a nie pierwszym językiem komunikowania. Jeżeli natomiast chodzi o wszystkie możliwości, ja bym bardzo prosił ministerstwo, żeby nie narzucało od góry, co szkoła ma zrobić albo musi zrobić, tylko żeby tak naprawdę wzmocnić autonomię szkoły, czyli żeby za zgodą samorządu uczniowskiego, za zgodą Rady Rodziców, za zgodą Rady Pedagogicznej, żeby szkoła miała wachlarz do wyboru, a nie konieczność do wyboru, konieczność zrobienia pewnych rzeczy. To umożliwi pełną autonomię szkoły. Szkoła będzie dobrze wiedziała, czy zamontować na przykład monitoring ze sztuczną inteligencją, bo ma bardzo dużo u siebie agresywnych osób I sztuczne, mamy w tym momencie sztuczną inteligencję, która rozpoznaje po po twarzy uczucia, emocje uczniów. Można takie coś zrobić.
Inne szkoły będą chciały mieć ręczne na zdrowie pani poseł, będzie chciała, będą chcieli mieć ręczne wykrywacze metali I okay, ale nie obowiązek, tylko żeby ewentualnie mogli wybrać spośród. Ważne również jest, już niedługo będę kończył, żeby było wsparcie również zarówno nauczycieli, jak I pracodawców. Przypominam, że uczniów mamy również u pracodawców, niepełnoletnich oraz pełnoletnich. Zapomnieliśmy w ogóle o szkołach dla dorosłych, bo za chwilkę ta osoba niepełnoletnia będzie osobą dla dorosłych I to było widać w pierwszym, w sobotę I w niedzielę po tym piątku, że rzeczywiście o tym zapomniało. Ja w ogóle chciałbym podziękować rządowi I ministerstwu za 1.
Reakcje, bo 1. Reakcje według mnie były naprawdę dobre, były niemalże wzorcowe, tak więc tutaj chciałbym podziękować za zadbanie. Też byłem w wielu szkołach, widziałem policję, rzeczywiście to był ten moment tej reakcji bardzo dobry. Natomiast chciałbym, żebyśmy mocniej, nie powiem chwycili rodziców, ale rzeczywiście chwycili rodziców, bo to jest obowiązek przede wszystkim rodzica. Co jest jeszcze ważne, to tak naprawdę, takie pytanie, ja wiem, że ono zabrzmi dziwnie, ale ministerstwo mając, mając swoje u siebie pełnomocnika do spraw uczniowskich, czy na przykład ten dziewiętnastolatek, który za chwilę ma ma miał mieć bodajże egzamin zawodowy, czy jest on na tyle zadbany, żeby mógł zdać w miejscu odosobnienia egzamin zawodowy?
Ja wiem, że później może coś się z nim stać, może może siedzieć grube lata, ale żeby był zadbany również, jeśli chodzi o egzamin zawodowy, zakończył naukę, zdał maturę w, tak jak było w przypadku Chełma, żeby mógł studiować, nawet w więzieniu I następnie wyszedł z jakąś perspektywą. O tym też musimy pamiętać, żeby jakkolwiek to brutalnie brzmi, zadbać o te osoby, które już coś zrobiły, bo to jest naszym obowiązkiem jako państwa. Serdecznie dziękuję.
Dziękuję bardzo.
Speaker 5
Ja mam jakby też sprzeczne w tej chwili informacje, tak, bo pan poseł mówi nie przeszukiwać plecaków. Z moich rozmów z nauczycielami wynika, że oni chcą. Czy ministerstwo ma jakieś informacje od kuratorów oświaty, jak to, jak to wygląda w szkołach, nauczyciele. Z mojej informacji wynika, że, że chcą mieć to III są są za tym, żeby żeby te ograniczenia czy te możliwości im wprowadzić. Więc myślę, że tutaj jakby ani ja, ani pan poseł nie będziemy deklarować takich twardych, stanowczych, stanowczych opinii.
Natomiast warto też mieć w tyle głowy, że są różne opinie I powinniśmy je brać pod uwagę.
Marcin Józefaciuk
Dlatego, dlatego o możliwości mówiłem właśnie, a nie na zasadzie odgórnej rzeczy,
Ale to
chyba jest.
Dlatego możliwość.
Speaker 5
Chyba tak, chyba tak planuje Ministerstwo, żeby to była możliwość, a nie, nie, nie konieczność, tak. Z tym dostępem do szkoły, montowaniem bramek czy, czy kamer też jest tak, że to każda szkoła podejmuje indywidualnie te decyzje. Zresztą ja w Komisji Edukacji już działam od wielu, wielu lat I pamiętam z pierwszych rządów 2005, 2007, rządów Prawa I Sprawiedliwości. Już wtedy mówiło się o zakładaniu monitoringu w szkołach I to też był temat szeroko dyskutowany IIIW wielu szkołach, jeżeli nie w większości taki monitoring, monitoring jest. Mamy jeszcze 3 głosy, pani poseł Gosek-Popiołek, pani poseł Łuczak, pani poseł Gosek-Popiołek I pani poseł Kinga Gajewska.
I w takiej I pani poseł Koszutska I w takiej kolejności. Bardzo proszę.
Speaker 11
Dziękuję pani przewodnicząca. No cóż, tytułem właściwie podsumowania. Po 1. Te ostatnie wydarzenia, smutne wydarzenia, jak gdyby przypominają nam o tym, że wprowadzenie edukacji zdrowotnej było rzeczą konieczną złe zachowania były bardzo, bardzo potrzebne. Jest to wiedza niezbędna jako warunek do właściwego korzystania z internetu I odbudowania relacji w świecie rzeczywistym, o czym już tu była mowa I z czym się zgodzę z panem ministrem Piątkowskim.
2. Rzecz to apel o powrót do ustawy o ODS-a, czyli egzekwowanie od Big Techów I blokowanie tych złych treści. To jest warunek też myślę sine qua non, żeby żeby to do tego wrócić. No pamiętamy, że pan prezydent zablokował. Oczywiście to nie jest jakieś antidotum na wszystkie złe rzeczy, ale no jest to jakiś krok w uzdrowieniu tej sytuacji.
Po 3., serdecznie dziękuję służbom I nauczycielom I policji za to, co zrobiła, że stanęła tam I I zapobiegła I złapała tych, którzy no przekraczali prawo. A teraz bardzo dziękuję też panie ministrze za informację o tym, że dzieje się akcja profilaktyczna. To jest bardzo potrzebne, bardzo potrzebne. Ja bym nawet poszła dalej, że wpisałabym tą tę współpracę z policją w jakieś stałe, stałą stały element w plan, warsztaty, nie wiem, w edukację właśnie zdrowotną czy czy czy projektową. Jako też nauczycielka z wieloletnim stażem robiłam takie spotkania na każdym etapie kształcenia I to jest, to przynosi naprawdę duże efekty.
Jeśli policja, policjantki przychodzą z danymi problemami do szkół I wykładają. Po 4., pan kolega Józefaciuk też mówił o wsparciu dla nauczycieli. Ja bym się nie zgodziła z panem Piątkowskim, że my jesteśmy jacyś tacy ubezwłasnowolnieni I nie wiemy, nieprzygotowani, nie wiemy, mamy wiedzę, mamy też intuicję I jesteśmy matkami, kobietami, potrafimy wyczuć, jak się odezwać, jak się zachować I I sobie świetnie nauczyciele z tym radzą, no bo być może potrzebują wsparcia I o takie wsparcie bym apelowała również, może szkolenie, może warsztaty, przekazanie webinary online. Już była mowa o tym, więc to to myślę, że to jest dobry kierunek. Kolejny punkt, ja sobie tu pozwoliłam wy wypunktować taką rzecz.
Kara dla dziecka, nie ma już pani Olbryś, no musi być. Ja się zgadzam z tym, że musi być. Ona nie musi być wysoka I surowa, ale ona musi być nieuchronna. To znaczy, to za dobre rzeczy się nagradza, za złe się każe. No takie trochę biblijne.
Natomiast, bo bo tak się czasami obawiam, że że bardzo często stajemy po stronie ofiary I tak szukamy usprawiedliwienia. No nie, zrobiłeś chłopie źle, no musisz być w jakiś sposób karany, żeby też inni wiedzieli, że za to się no ponosi konsekwencje większe, mniejsze, adekwatne. No wiadomo, że jedenastolatkowi, no nie nie wsadzimy go do więzienia, tylko trzeba będzie go resocjalizować I to porządnie. Proszę? Też jest resocjalizacją, ale ja mówię nie w, nie w takim reżimie, nie to, o nie o to mi chodziło.
Kolejny punkt, słuchajcie, rodzice. Tak, rodzice mają funkcję wychowawczą I my musimy z tymi rodzicami coraz bardziej współpracować. Za dawnych czasów, słuchajcie, to się nazywało pedagogizacja. Trzeba było tych rodziców też uczyć, wychowywać, mówić, przypominać, że ma dziecko mieć biurko, że ma mieć. To były podstawowe rzeczy, słuchajcie.
I myślę, że do tego trzeba wrócić, do tych podstaw, jak korzystać z internetu, jak się zachowywać, jak rozmawiać. Być może, dziś to jest chyba taka kampania, nie każdy rodzi się rodzicem, więc może trzeba też do tych szkoleń do rodziców wrócić, bo rodzic ma być partnerem, a nie, a nie kimś z zewnątrz. Znaczy jest z kimś z zewnątrz, ale w tym sensie, że niewrogiem, przyjacielem w tym wychowywaniu. I ostatnie zadanie, ostatni punkt to ta autonomia szkół. Ja myślę, że tak.
Zgodzę się z panem posłem, też już poszedł. No tak, że że rzeczywiście każda szkoła jest inna. Inna jest w mieście dużym, tak, 1000 inna, gdzie jest 300, inna jest jak jak w mojej malutkiej szkółce, było nas tam 100 osób, gdzie się każdy każdy zna I każdy dyrektor, każdy nauczyciel wie jak się w takich, tak, wie jak się zachować, więc tę tę autonomię też bym zostawiła. Podsumowując, kochani, po 1. Edukacja, po 2.
Daria Gosek-Popiołek
Dziękuję bardzo. Ja tutaj przyszłam także jako mama dzieci w edukacji wczesnoszkolnej I także jako osoba, dla której te kwestie związane z bezpieczeństwem dzieci są ważne I są kluczowe. I przyznam, że jednak część wypowiedzi posłów, posłanek mnie absolutnie zszokowała I uważam, że one nie powinny pozostać bez komentarza. Nie jest wbrew temu, co powiedział pan poseł Piątkowski, te ataki nie są konsekwencją braku dużej liczby zajęć z religii obowiązkowej, obowiązkowych. Nie są także efektem tego, że jak rozumiem, uważa, że fakt, że mąż prezenterki telewizyjnej został zaaresztowany, może mieć wpływ na to, emocje I jak I do jakich zachowań dochodzi w szkole.
Kinga Gajewska
Jest to jakaś horrendalna bzdura I jest to po prostu próba spłycenia tego, jaka jest sytuacja uczniów, uczennic w polskich szkołach, jaka jest sytuacja nauczycieli czy nauczycielek I wreszcie jaka jest sytuacja rodziców, opiekunów tych tych dzieci. Więc ja uważam, że poseł Piątkowski rzucający tutaj jakąś doktryną Neumanna czy próbujący upolitycznić to, co się wydarzyło, jest po prostu podłą grą polityczną I nie powinno dla niej być miejsca w polskim parlamencie. Po 2., bardzo zaskoczył mnie głos posła Piątkowskiego o tym, o dzieciach, o uczniach trudnych, z którymi nie wiadomo, co zrobić w systemie. To znaczy, ja myślę sobie, że być może w dziewiętnastym wieku w pruskiej szkole to dzieci tak zwane trudne stawiały się do konta, bito I wymagano od nich dyscypliny określonych zachowań. To jest jakaś pedagogika
Kinga Gajewska
Dziesięciu lat I pora byśmy od niej po prostu odeszli. Tak, a był to, były minister, co jakby jasno pokazuje. Nie ma w szkole dzieci trudnych. Są dzieci, które mają różnego rodzaju trudności, z którymi należy pracować. Są dzieci, które pochodzą z rodzin, z którymi trzeba pracować, ale takie określenie dzieci jest ich piętnowaniem I nie posuwa nas w żadnym momencie w stronę rozwiązania wyzwań, z którymi na co dzień stykają się nauczyciele.
Kolejny poseł Józef Faciuk, który zaczął opowiadać nam historię o tym, żeby w zespołach powinny, być może powinny pojawić się kamery, które będą rozpoznawać emocje na twarzach dzieci. No nie wiem, być może też kolejnym jego stwierdzeniem byłoby, że powinniśmy uczniom zamontować pegasusa na telefonach, żeby przypadkiem wiedzieć zawczasu. To nie są rozwiązania poważnych ludzi. To nie są rozwiązania dla kryzysów, które w polskich szkołach w ostatnich miesiącach miały miejsce I mogą wydarzyć się w przyszłości. Nie ma również jednego cudownego rozwiązania.
Tutaj ten apel pani poseł o to, by powrócić do rozpatrywania ustawy o DSA, to jest 1 z elementów rozwiązania, bo rzeczywiście to środowisko wirtualne, w którym przebywają nasze dzieci, jest pełne zagrożeń. Zresztą ono jest także pełne zagrożeń dla osób dorosłych I tutaj niestety te wszystkie patologiczne zachowania nie mają cenzury wiekowej I bardzo często dorośli również są zupełnie bezradni. Więc tak, na pewno potrzebujemy takiego narzędzia, które pozwoli nam prewencyjnie usuwać pewne treści z przestrzeni internetowej, izolować dzieci od, od tych treści. Powinniśmy dążyć do ograniczenia dostępu do platform społecznościowych dla dzieci z całą też jednak świadomością, że same zakazy to jest dopiero początek. To jest najprostsza rzecz, którą można zrobić, ale potem pozostaje egzekwowanie, a po 2.
Pozostaje taka praca z dziećmi, żeby same takich treści nie szukały, żeby umiały się przeciwko nim obronić. I to jest kwestia pracy z uczniami, rodziców także. I myślę sobie, że taka wizja, w której szkoła staje się twierdzą, w której są kamery, w której są bramki, to też nie jest wizja, która pozwoli nam powstrzymać uczniów, którzy decydują się na różne ataki, ponieważ widzimy, że na przykład w Stanach to nie działa. Widzimy, że to jest jednak, to musi być element głębszego, głębszej pracy z uczniem, pracy psychologicznej, pracy terapeutycznej, wsparcia, ale też pokazywania uczniom, w jaki sposób mogą rozwiązywać swoje frustracje, swoją złość, swój gniew. No I tutaj ta współpraca z nauczycielami jest kluczowa, ale to nie jest współpraca na na zasadzie dyscyplinowania I budowania twierdzy, tylko właśnie bardziej wydaje mi się rozbrajanie tej twierdzy, jaką stają się bardzo często dzieci I dla swoich rodziców I dla swoich nauczycieli.
I być może to jest w ogóle temat, który który powinniśmy poruszyć, to znaczy jak, jak, jakie warunki stworzyć rodzicom, żeby oni byli wyczuleni na różne sytuacje w szkole, jak pracować z tymi rodzicami, ale znowu tutaj wchodzimy w kwestię także tego, jak mogą to zrobić nauczyciele, jak może to zrobić szkoła. Znaczy, Ministerstwo nie jest w stanie nam załatwić tego. Oczywiście mogą państwo stworzyć jakieś rozwiązania I pewnie warto byłoby o nich porozmawiać, ale cała ta dyskusja nie może zwalniać odpowiedzialności ZZZ rodziców. A te wszystkie pomysły, które padały, to znaczy usuwanie dzieci trudnych ze szkoły, kamery, które będą odczytywać emocje uczniów, dodatkowe, obowiązkowe lekcje religii, to wszystko idzie w stronę właśnie nierozwiązywania problemu. Tylko jeszcze większego zamykania się na dialog I na I na otwartość.
Więc bardzo mnie to wszystko zaskoczyło, Zwłaszcza, że no jest to jakaś wspólna odpowiedzialność wszystkich I szkoły powinny być, tak zawsze mi się wydawało, wyjęte spod jakiegoś politycznego konfliktu, no ale tutaj to, co powiedział pan poseł Piątkowski czy czy czy pani poseł, której przepraszam nazwiska nie zapamiętałam, no to właśnie była próba skrajnie tego, wręcz nawet nie upolitycznienia, upartyjnienia, w najgorszym tego słowa znaczeniu. Dziękuję.
Speaker 18
Dziękuję serdecznie I bardzo dziękuję za głos mojej poprzedniczki, bo wydaje mi się, że takie spuentowanie I komentarz do słów, które padły z ze strony wnioskodawców, był absolutnie konieczny na tej komisji. I chciałam przypomnieć, że dzisiaj wnioskodawcy, którzy chcieli dzisiaj tego tematu z Prawa I Sprawiedliwości, to są dokładnie ci sami ludzie, którzy głosowali przeciw DSA. I prezydent Karol Nawrocki zawetował tę ustawę, która mogła już być wprowadzona w styczniu tamtego roku.
I teraz wycieranie sobie buzi, chociażby takimi wnioskami o komisję I mówienie, co my powinniśmy zrobić, jest delikatnie mówiąc, nie na miejscu. To jest dokładnie ta sama partia polityczna, która w ostatnich latach obcinała pieniądze dla fundacji, która prowadziła telefon zaufania dla dzieci, która tej komisji, ja dokładnie pamiętam dyskusję dokładnie na temat Funduszu Sprawiedliwości I na temat właśnie tego finansowania telefonu zaufania. No absolutnie I też właśnie dziękuję za podkreślone podkreślenie tego kilkukrotnie, zwiększenie liczby bądź obowiązkowość religii nie rozwiąże nam problemu. Za to obowiązkowość edukacji zdrowotnej, przeciw której dokładnie ta sama partia, która teraz wnioskuję. Czy ja nie jestem w stanie sobie, już dużo hipokryzji widziałam w tej, w tej izbie, ale ta partia przecież była absolutnie przeciwko wprowadzeniu obowiązkowej edukacji zdrowotnej, jakiejkolwiek edukacji zdrowotnej, żeby w ogóle ten przedmiot się nie pojawił.
To powinni być ludzie, którzy jako 1. Dzisiaj stoją I zachęcają, że już wtedy powinni, bo dzisiaj jest obowiązkowa na szczęście, za to też bardzo, bardzo dziękuję. Słowa o tym, co zrobić z trudnymi dziećmi, żeby je w ogóle odizolować, to ja chcę przypomnieć, że taki jedenastolatek, dziesięciolatek, on w niedługim czasie, generalnie będzie miał 20, 30 lat I będzie funkcjonował w środowisku no już bez szkoły, ale między ludźmi, więc nie możemy też go izolować, bo dzięki temu będziemy tworzyli jakby oddzielny system I generowali ludzi, którzy będą sprawiali też problemy. Więc jak najbardziej trzeba inwestować w takie osoby. Proszę państwa, dzisiaj wnioskodawcą I tak już może na koniec, są osoby, które prosiły o tę komisję, pani przewodnicząca jak najbardziej, jak najpoważniej podjęła temat.
Przyszli ministrowie, przyszliśmy my wszyscy posłowie. Nie zostało tutaj na tej sali ani jednego posła, wnioskodawcy, ani jednego posła Prawa I Sprawiedliwości. Mówiliśmy o, że ten problem był podnoszony we wszystkich mediach, w sensie element wojny kognitywnej, którą, co później się wydarzyło po tych atakach nożowników. Może I fajnie, proszę państwa, z PiS-u, no mówię oczywiście do chmury, może I fajnie zrobić post na Facebooku, na Instagramie o tym, że interesuje się tym tematem. Ale kiedy dzisiaj tutaj na tej komisji mówimy o realnych rozwiązaniach, o to, o realnej takiej merytorycznej dyskusji, no to, to tutaj posłów nie ma, bo mieli inne spotkanie, bo mają pożar oczywiście swojej partii politycznej, więc po prostu poszli się na spotkanie integracyjne swojego klubu parlamentarnego spotkać I o tym trzeba też głośno powiedzieć, jaka jest faktyczna powaga tej partii.
I już na koniec, koniec chcę, bo jeszcze 1 rzecz mi się przypomniała a propos sprostowania I też na tej komisji nie możemy sobie pozwolić na brak komentarza do do takiej do takiej rzeczy. Wizyta bądź obecność czy to młodej osoby, czy to dorosłej w zakładzie psychiatrycznym, to nie są wakacje. Ani to nie jest coś miłego, co dziecko bądź osoba dorosła idzie sobie, bo chce mieć wolny czas. Jeżeli kierujemy, nawet nie my, bo przecież to nie społeczeństwo, tylko odpowiednie, odpowiednie osoby z odpowiednimi kwalifikacjami, kierują taką osobę do zakładu psychiatrycznego, to po prostu są do tego wskazania I proszę nigdy już więcej na tej komisji, jeżeli jest się nauczycielem, posłem, dyrektorem byłym, no takich rzeczy po prostu
Speaker 5
Ja dla początku tylko powiem, że posłowie PiS-u informowali o sytuacji I prosili o to, żeby mogli wyjść. Oczywiście, oczywiście ocena tego należy do każdego z państwa, ale też są takie sytuacje, kiedy, kiedy są inne obowiązki poselskie. Pani posłanka Koszucka.
Urszula Koszutska
Bardzo dziękuję pani przewodnicząca za możliwość zabrania głosu. Rzeczywiście posłowie PiS-u opuścili salę, bo być może mają ważny jakiś temat I powód, aby nie uczestniczyć w kolejnych etapach niezwykle ważnej debaty, która dotyczy młodych ludzi w całym kraju, ale wydaje się, że po tych tezach, które tutaj wcześniej usłyszeliśmy z ich ust, ich obecność byłaby konieczna. A ja chciałam się odnieść do tego, co usłyszałam. Przede wszystkim zbulwersowały mnie wypowiedzi dotyczące definicji dzieci trudnych, bo ja też nie rozumiem, co ta definicja oznacza. Chciałam poprosić pana Piątkowskiego, aby mi doprecyzował, jak jaki sposób rozumie dane, daną, daną definicję I też chciałam wyrazić niestety duży protest wobec wypowiedzi pani poseł Olbryś, która uważa, że dobrostan dotyczy tylko I wyłącznie zwierząt.
Takie porównań, już nie będę używała takich mocnych określeń, ponieważ uważam, że nie wypada w ten sposób używać takich słów. Ale wracając do konkretu, czyli co my możemy zrobić, aby nasi młodzi ludzie poczuli się lepiej w systemie edukacji, poczuli się lepiej w naszym państwie. Tutaj słyszymy już o tym, aby akt o usługach cyfrowy, który z mojej perspektywy jest niezbędny, był jak najszybciej podpisany przez pana prezydenta Nawrockiego I myślę, że możemy sformułować taki apel w stronę posłów Prawa I Sprawiedliwości I Konfederacji, aby pomogli nam w jakiś sposób zaapelować do prezydenta, nawet na podstawie wniosków dzisiejszej komisji, aby ten apel, aby ten akt został podpisany. Po 2. Musimy pamiętać, że przygotowanie młodych ludzi na sytuacje kryzysowe to nie jest tylko jedne I wyłącznie, 1 temat czy 1 propozycja, ponieważ spektrum oddziaływania na młodych ludzi jest wielostronne.
Wśród tych czynników dotyczących szkoły, rodziców dołączył nam jeszcze czynnik bardzo trudny do skontrolowania, czyli cała sieć I wszystkie media społecznościowe, które wokół są I rzeczywiście one wymagają chyba jak najpełniejszej regulacji. W szkołach są dzieci o różnych możliwościach, dlatego też system edukacji proponuje coś takiego, co my nazywamy odpowiedzią na specjalne potrzeby edukacyjne, ponieważ dzieci bywają różne I wymagają, mają różne kryzysy I z różnymi kryzysami być może nie radzą sobie tak, jak spodziewalibyśmy, żeby sobie radzili. Dlatego system edukacji ma odpowiednie propozycje. Ja pamiętam w 2000 szóstym roku, wprowadzaliśmy do systemu I tutaj bym zasugerowała być może ministerstwu, żeby pomyśleć o tej metodzie, jest metoda Aleksandry Karasowskiej, która pozwala bardzo szybko, bardzo szybko radom pedagogicznym reagować na zachowania kryzysowe uczniów I stworzyć odpowiednią terapię, nawet na przerwie. Jeśli już Rada Pedagogiczna sobie to przećwiczy, a wiem, że to jest realne, ponieważ sama to wprowadzałam do szkół, to wtedy rzeczywiście można taką metodę stosować I ona jest tutaj bardzo pomocna.
To jest metoda, którą możemy stosować wobec dzieci z mniejszymi trudnościami kryzysowymi, ale są też takie, które wiemy, że to jest nieskuteczne I nie działa, więc wtedy mamy możliwość zaproponowania orzeczenia do kształcenia specjalnego, czyli zaproponowanie terapii socjoterapii w określonych ośrodkach pod kątem tych zaburzeń zachowania, które dziecko prezentuje, bo też musimy pamiętać, że nie każde dziecko w szkole ogólnodostępnej w tym systemie sobie radzi. Także wydaje mi się, że tutaj tą formę też mamy I być może warto by było pomyśleć, w jakie w kraju mamy młodzieżowe ośrodki socjoterapeutyczne, w jakich miejscach I jakie możliwości w tych ośrodkach są, aby umożliwić młodym ludziom podjęcie socjoterapii bądź terapii psychologicznej, która pozwoli im na radzenie sobie z tym kryzysem, na który oni w danym życiu, danym momencie swego życia natknęli. To, co też tutaj wydaje się niezwykle istotne, pani minister, to chciałabym dopytać, ponieważ w Polsce mamy rzeczywiście sieć poradni psychologiczno-pedagogicznych, która z mojej jest bardzo, bardzo przeciążona orzecznictwem. Z tego co wiem, to wszystkie moje koleżanki opowiadają, że w tej chwili terapia, profilaktyka czy wsparcie dla rodziców, czy grup terapeutycznych odchodzi trochę na plan kolejny, ponieważ poradnie są są przepełnione wnioskami o orzeczenie do kształcenia specjalnego. Być może pani minister należałoby się zastanowić I porozmawiać z samorządami, jak zwiększyć sieć poradni psychologiczno-pedagogicznych, ponieważ to jednak jest podmiot, który może bardzo mocno wesprzeć zarówno szkołę, rodzice, tak jak I także I inne ośrodki współpracy.
Kiedyś pracowaliśmy nad systemem, który mówił nam o tym, żeby w każdej szkole był psycholog, pedagog I logopeda. Czy mamy już taką też informację, jak to wygląda w poszczególnych placówkach? Czy każda placówka ma taką miniporadnię, jak ja to kiedyś nazywałam I czy tutaj też są pewne metody I pewne propozycje oddziaływania. Myślę, że, pamiętajmy, że jest wiedza psychologiczna, która pozwala nam odpowiedzieć na te sytuacje kryzysowe, które w szkołach są. Mamy 4 czynniki Hopkinsa mówiące o profilaktyce I one są.
Mówimy o pozytywnej atmosferze w szkole, jako 1 z czynników najważniejszych, o pozytywnej grupie rówieśniczej, o dobrej więzi z rodzicami IZZ grupą rówieśniczą. No I też tutaj bardzo ważnym czynnikiem chodzącym jest szeroko rozumiana wiara I szeroko rozumiany kontekst etyczny I moralny. Stąd bardzo się cieszę, że mamy edukację zdrowotną w szkole, która ten wątek też wprowadza do relacji szkolnych. Ale myślę, że narzędzia mamy, pytanie jest, czy one są wystarczające I nie powinniśmy zwrócić większą uwagę na wzmocnienie niektórych podmiotów w szkołach, w przedszkolach I w naszych miastach. I to podaję to pytanie do pani minister.
Jerzy Smoliński
Witam państwa bardzo serdecznie. Dziękuję panie przewodniczący za udzielenie głosu. Ja króciutko 2 kwestie, bo no nie ma już czasu. 1 rzecz to chciałbym się wreszcie przedstawić troszkę państwu, ponieważ przychodzę na prawie wszystkie komisje. Przepraszam, że zabieram czas, ale mam staż czterdziestoletni jako nauczyciel I trener piłki nożnej z młodzieżą, więc też jakoś bardzo się interesuję kwestiami wychowawczymi, kwestiami szkolnymi.
I teraz tak, do rzeczy. To Sekcja Oświaty I Wychowania NZZ Solidarność przygotowała, bo nam chodzi przede wszystkim o nauczycieli. I taki taką krótką po prostu wykładnię, praktyczne przykłady dla nauczycieli, bezpieczeństwo w szkole. Jakby pani minister chciała, to ja bardzo chętnie to udostępnię. Jest tutaj opracowanie wszystkiego według prawa, co nauczyciel może, co nie może w określonych sytuacjach.
I mamy, szybko tylko przeczytam tematy, żeby państwa nie zanudzać, bo wiem, że jest późno. Na przykład nóż w plecaku, wszystko jest, co według kodeksu, według wszystkich tych dostępnych rzeczy, przepisów może nauczyciel zastosować. Uczeń wyjmuje nóż podczas lekcji. Też jest wszystko opracowane. Uczeń przywraca meble I rusza w stronę nauczyciela.
Każde zachowania, już tylko szybko przeczytam. Dobrowolne okazanie plecaka I nieznana substancja, bojkot, bójka uczniów I metalowy przedmiot, groźba I uderzenie nauczyciela, powrót do tej samej klasy następnego dnia, karta działania nauczyciela. To jest wszystko bardzo dokładnie z przepisami opracowane I chcemy pomóc tutaj ministerstwu też, żeby o co chodzi, że w tej chwili, na ten dzień, żeby dać nauczycielom jak największe możliwości właśnie działania, żeby żeby dokładnie wiedzieli, co mogą, co nie mogą, bo jeżeli przekroczą pewne zasady postępowania, mogą być narażeni na na sankcje. I nauczyciel nie może pozostawać sam wobec sytuacji agresji I przemocy. Obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa nie może być utożsamiany z obowiązku osobistej konfrontacji z agresorem lub osobą posiadającą niebezpieczne narzędzie.
I teraz tak, jeszcze chwilę tylko, jakby państwo pozwolili, ale to dosłownie 2 zdania. A propos wychowania ogólnie. W senacie niedawno, około roku, może 8 miesięcy, była konferencja naukowa naukowców, psychologów, pedagogów I tak dalej. Nie wiem, czy państwo byliście na tym, ja byłem. I jako główne, jako główne podstawy dobrego wychowania właśnie jest wymieniana wiara, jest rodzina, jest szkoła.
I te elementy są bardzo ze sobą związane.
Naukowcy z różnych przypuszczam opcji lub w ogóle bez opcji politycznej, bo każdy się przedstawiał jako niezależny naukowiec, stwierdzali, że największe jeszcze w tym wszystkim właśnie jest umocowanie młodzieży w wieży. Nawet były wystąpienia tego typu, że wiara jest tak mocno zakorzeniona w tych, w umysłach młodych, że nawet pewne, pewien płat mózgowy jest bardziej rozwinięty, który jest bardziej odporny odporny na wszelkie działania jakichś złych czynników w społeczeństwie. Ja tylko mówię a propos tego, co tutaj była dyskusja, żeby nie przedłużać, więc jestem też za tym, że powinniśmy wrócić do dwóch godzin religii w szkole I etyki. Ja wiem, że państwu się to może nie podobać, ale duża część społeczeństwa jest tego zdania. I dlaczego jest tak długo procedowany tutaj w Sejmie projekt powrotu tego do do właśnie stanu pierwotnego.
I to jest to, chciałem. I teraz jeszcze 1 rzecz, nauczyciele bardzo często są skierowani do komisji dyscyplinarnych. Nie wiem, czy państwo sobie zdają sprawę, jak to jest bardzo ważny temat. Komisję dyscyplinarną dla nauczycieli. Jeżeli nauczyciel boi się podjąć działania, który tylko przypuszczając, że mogą go narazić na komisję dyscyplinarną, to rezygnuje z tego.
Nie wiem, czy państwo wiecie, że dyrektor może bez pisemnego uzasadnienia nauczyciela zawiesić. Przyjdzie do niego I powie jesteś zawieszony I już od razu nauczyciel dostaje połowę pensji zasadniczej I co najmniej pół roku lub więcej I jest po prostu jakoś działa na niego, jest w ostracyzmie takim. Ma rodzinę, ma dzieci, nie może brać pieniędzy I jeszcze do tego nie wiadomo, czy go odwieszą, czy nie. I bardzo duża grupa nauczycieli jest odwieszana, to jest to związane właśnie z tym, że nie podejmuje takich akcji. Ja tylko zwracam uwagę jako działacz związkowy.
Żałuję też, że tu nie ma strefy, znaczy nie strefy, tylko przedstawicieli społecznych organizacji, innych związków, bo my naprawdę mamy bardzo duże doświadczenia w tej materii. Ja tylko chcę powiedzieć, że nie działam tu politycznie. To naukowcy stwierdzili, co jest bardzo ważne dla młodzieży. Dziękuję bardzo I za te emocje swoje przepraszam.
Speaker 5
Dziękuję bardzo. Mogę Pana zapewnić, że słuchamy naukowców I tutaj też zdania są podzielone. Natomiast jeżeli chodzi o udział strony społecznej w posiedzeniach komisji, to jeżeli jest takie oczekiwanie, to znaczy jeżeli jest zgłoszenie strony społecznej, że chce uczestniczyć w posiedzeniu komisji, to drzwi są otwarte I tak jak pan wie, pan jest tu tutaj na po posiedzeniu, jest informacja o tym, jak kiedy jest komisja, na jaki
Speaker 20
Ale przewodnicząca, ja nie mam pretensji do pani, tylko mówię, że żałuję, że inni nie przyjdą, też nie podzielą się.
Speaker 5
Ja też też żałuję. Natomiast jest ta informacja I zapewniam wszystkich I pana również, że strona społeczna może uczestniczyć w pracach komisji I może zabierać głos, jeżeli taką deklarację I taką chęć wyrazi. To wszystkie głosy w dyskusji. Pani minister na najważniejsze pytania poproszę o odpowiedzi teraz. Jeżeli państwo uznają, że trzeba będzie doprecyzować na piśmie, to przekażę taką informację do ministerstwa I o taką pisemną informację również poproszę.
Paulina Piechna-Więckiewicz
Szanowna Pani przewodnicząca, wysoka komisja, szanowni zebrani. Rzeczywiście trudno będzie się odnieść do wszystkiego, bo wszystko co zostało powiedziane było ważne, chociaż niektóre rzeczy rzeczywiście zasługują na to, żeby no eufemistycznie mówiąc, wyjaśnić je. Ja dziękuję za te głosy pani posłanek, związane jednak z tym, żeby nie używać sformułowania trudne dzieci. Też chciałam powiedzieć, że dobrostan psychiczny jest sformułowaniem naukowym, no I trudno, żebym ja jako podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej, została na innym stanowisku niż to, że używamy języka naukowego, bo jest to element edukacyjny. Dobrostan jest naukowym stwierdzeniem, co też chcę bardzo jasno I wyraźnie podkreślić.
Też chciałam powiedzieć I też podkreślić to, że szpital psychiatryczny dla dziecka to czasami miejsce, w którym musi dziecko się pojawić. Co nie zmienia faktu, że jest to wielkie wyzwanie dla dziecka, dla rodziny I w ogóle nie chciałabym, żebyśmy w ten sposób mówili o miejscu, które I tak jest obarczone różnymi stereotypami, a czasami niezbędne w procesie terapeutycznym, a I tak to jest oczywiste, dla dziecka no jest to trudny moment. Ja też bardzo chcę jasno I wyraźnie podkreślić, że Państwo doskonale wiecie, że w tych sprawach pojawiają się różne wątki. Pojawiają się wątki przemocy domowej. Pojawiają się wątki w różnych innych sprawach, a wiem to, ponieważ spotkałam się, tak jak mówiłam, z dyrektorami Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych, Przemocy Rówieśniczej.
Więc te wszystkie kwestie związane z różnymi dziećmi w różnym wieku, podejmującymi czy te działania, które zostały przez nie podjęte I doprowadziły do tragedii, tak w przypadku tragicznej śmierci pani Darii, czy też po prostu gdzieś uniknęliśmy tragedii, ale rzeczywiście dziecko trafiło decyzją sądu do Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego. To wszystko musi być, tu się zgadzam z panem posłem Józefa Ciukiem, wszystko musi być indywidualnie wyjaśnione, bo każda z tych dzieci, każda z tych młodych osób, również ten dorosły młody człowiek, to jest osobna historia. I system edukacji nigdy nie może traktować człowieka jako tylko I wyłącznie część zbiorowości. Dlatego etyka jest bardzo, bardzo ważna, ale tak jak mówi polska konstytucja, z różnych źródeł Wywodzimy właśnie postawy moralne, postawy etyczne I każdy z obywateli ma do tego prawo. Rzeczywiście tak jak powiedziała pani przewodnicząca, reforma kompas jutra, ale też podstawy programowe edukacji zdrowotnej, wszystkie nasze działania prowadzą do tego, żeby uczynić wspólnotę, jako czynnik chroniący też podstawą działań szkoły, podstawą funkcjonowania szkoły, wspólnoty uczniów, rodziców, nauczycieli.
Nie ma wspólnoty, jeżeli dzielimy dzieci na na trudne I te, które są bez, rozumiem, trudności, właściwie trudno rzeczywiście odnieść się do tego wszystkiego. Ja też chciałam powiedzieć, bo nie nie nie nie mówiłam o tym, ale rzeczywiście mamy ten problem, że są nauczyciele, którzy dzisiaj mierzą się z pozwami, na przykład o naruszenie dóbr osobistych. Mówimy, no to są po prostu, mówimy o slapach, gdybyśmy mieli tak powiedzieć, na przykład przy wdrażaniu procedury Niebieskiej Karty, do czego są przecież zobowiązani przepisami. Ja też interweniowałam, jestem w kontakcie z ministrem Pałką w Ministerstwie Sprawiedliwości. Też zastanawiamy się, co systemowo z tym zrobić, ponieważ to daje efekt mrożący, na przykład w przypadku właśnie zgłaszania czy zaniedbania, czy przemocy domowej I nie może tak być, że nauczyciel nie jest w stanie, no musi wybierać, który paragraf, bo w tej konkretnej sytuacji o tym mówimy, który paragraf, którego paragrafu stanie się ofiarą, czy tego, na podstawie którego odpowiada za niezgłoszenie I niewdrożenie procedury Niebieskiej Karty, czy właśnie będzie musiał również swoje środki inwestować w obronę.
Dlatego też w nowelizacji właśnie prawa oświatowego no znajduje się ten passus dotyczący zapewnienia psychologicznego I prawnego wsparcia dla nauczycieli, bo też widzimy, że ta potrzeba po prostu jest coraz, niestety, niestety coraz większa. Chciałam też powiedzieć, że jeżeli chodzi o rodziców, to my rzeczywiście staramy się, żeby coraz więcej programów, ale też wytycznych, wytycznych, bo szkoły mają swoją autonomię, wskazywały na to, jak bardzo ważne jest włączanie rodziców w każdy aspekt działania szkoły. Aczkolwiek chcę bardzo jasno I wyraźnie podkreślić, nauczyciel, nauczycielka jest specjalistką w szkole, to oni, one są ekspertami I nie może być tak, że ich autorytet jest podważany. Jednocześnie mamy działania między innymi na SKU, mamy działania z Narodowego Programu Zdrowia, które coraz częściej angażują, mówię o warsztatach,
Mówię o webinarach, coraz więcej propozycji dla rodziców, żeby kompetencje wychowawcze wzmacniać, bo o tym dzisiaj de facto mówimy. Pani poseł mówiła o pedagogizacji. No właściwie można powiedzieć, że to jest właśnie to. Szukamy też instrumentów, które pozwalałyby I tutaj współpracujemy z Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego, która przygotowuje różne narzędzia, które pozwalałyby rzeczywiście bardziej monitorować przestrzeń I reagować wcześniej. Ja też chciałam powiedzieć, jeszcze raz przypomnieć, że tutaj MSWiA, komenda główna policji jasno I wyraźnie wypowiedziała się w kwestii takiej, że nie widzi połączeń pomiędzy poszczególnymi przypadkami, tak.
To znaczy tutaj mamy na pewno efekt naśladownictwa I to w naszych materiałach też bardzo jasno wybrzmiewa. Dzisiaj to rzeczywiście jest wspólna odpowiedzialność instytucji, mediów I my też chcemy to zaproponować mediom, ale też instytucjom prace nad rekomendacjami, które spowodują, żebyśmy mówili jednak w określony sposób o różnych wydarzeniach. Nie, żeby zakazywać informacji, bo to nie o to chodzi, ale żeby nie wzbudzać paniki. Ja też chciałam powiedzieć, bo tu padły bardzo ważne słowa z ust pani poseł, że przecież nauczyciele są wykształceni I wiedzą, jak reagować w wielu sytuacjach I bardzo nie podoba mi się, kiedy jest to podważane. Przepraszam, że tak już emocjonalnie do tego podejdę, bo we wspomnianych sytuacjach związanych z alertami dronowymi w województwie podlaskim I lubelskim, ja chciałam powiedzieć, że 99 procent szkół zrobiło dokładnie to, co powinny były zrobić.
Ale też chciałam, może nie w celu usprawiedliwienia, bo to jest zawsze nasza wspólna sprawa, ale powiedzieć, że województwo podkarpackie, województwo podlaskie, województwo lubelskie to są szanowni państwo województwa, w których codziennie mamy alerty RCB, których nauczyciele, dyrektorzy szkół, uczniowie, uczniowie codziennie żyją w sytuacji, która no nie jest normą. I ja rozumiem, że dorosły odpowiedzialny za dzieci I młodzież może w pewnym momencie, będąc postawionym w nowej sytuacji, gdzieś zagubić myśli, działania, dlatego musimy ćwiczyć sytuację, dlatego potrzebujemy instrukcji, nie nakazywania, tylko instrukcji, co jest najlepszym sposobem postępowania, bo to jest wypracowane ze służbami, z resortami, bo to jest wypracowane na podstawie polityk też państw, które wcześniej musiały z takimi wyzwaniami się mierzyć, bo tu chodzi po prostu o dobre praktyki. Ale rzeczywiście nauczyciele, nauczycielki, dyrektorzy szkół naprawdę w miażdżącej większości wiedzą jak się zachowywać. My też zorganizowaliśmy zaraz po tych wydarzeniach serię spotkań, tak jak mówiłam, kuratorów z z dyrektorami. Mieliśmy tutaj konsultantów psychiatrii, telefon zaufania dostępny też dla dorosłych.
Ja też przypominam, że w każdej z tych spraw wsparcie psychologiczne dotyczyło również nauczycieli I rodziców, była taka możliwość. Na przykład w Jeleniej Górze do tej pory jest współpraca ze szpitalem MSWiA, gdzie również jest podpisana umowa o wsparciu takim psychologicznym, ale też widzieliśmy się ze związkami zawodowymi, z centralami związków zawodowych, też wysłuchaliśmy jakby tych wskazówek III jesteśmy też w kontakcie. Ja też, Ministerstwo Edukacji Narodowej, a propos tej współpracy z Ministerstwem Sprawiedliwości, nie jest od wydawania wyroków. Tak jak już zostało tutaj wspomniane, to czy dziecko, które popełniło bądź jest podejrzenie popełnienia przestępstwa, zostało skierowane czy do MOW-u, czy na konsultacje psychiatryczne. Nie jest to rolą Ministerstwa Edukacji, żeby to w jakiś sposób kontrolować.
My oczywiście możemy przekazać czy Ministerstwu Zdrowia I robimy to, czy Ministerstwu Sprawiedliwości nasze wnioski z tego I tak zrobimy w przypadku Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych na pewno. Mamy też zaplanowany szereg działań z proponujących sędzią rodzinnym, też tam, gdzie nie ma szeroko zakrojonej współpracy. Mam nadzieję, że będziemy mogli to państwu też przedstawić. Bardzo cieszę się, że 1 z posiedzeń komisji będzie dedykowane metodzie wsparcia rówieśniczego, bo chciałabym, żebyśmy pozytywnie zobaczyli, co z jednego małego programu możemy uzyskać, jeżeli ten pilotaż zostanie wprowadzony w życie. Ponad 1000 młodych ludzi, którzy dzisiaj pracują ze swoimi rówieśnikami.
Współpraca z pierwszym poziomem referencyjnym, jeżeli chodzi o ochronę zdrowia. Mamy tam też zaplanowaną ewaluację, pilotaż aplikacji do zgłaszania przemocy, ale też wsparcia. Cieszę się pani przewodnicząca, że że że znalazło się to w planach III poprosimy też oczywiście chroniąc młodzież, ale też, żeby paru młodych ludzi towarzyszyło nam na tej komisji, żebyście mogli państwo zobaczyć, jak ten program jest wprowadzany w życie. Ale wprowadziliśmy w życie też platformę do diagnozy czynników chroniących I ryzyka. Szkoły zaczynają z niej korzystać.
To jest narzędzie profilaktyczne, które pozwoli na lepsze pozyskanie informacji o tym, jakie rzeczywiście wyzwania znajdują się w szkole, ale też na terenie, bo chcemy tutaj współpracować, już państwu o tym kiedyś opowiadałam, z jednostkami samorządu terytorialnego, które też będą mogły z tej platformy korzystać, a my centralnie będziemy rzeczywiście mieli obraz realnych wyzwań związanych czy z profilaktyką uzależnień, czy związanych wyzwań z przemocą rówieśniczą. I też myślę, że ważne, żeby powiedzieć, bo nie wspomniałam o tym, no między innymi temu przeciwdziałaniu czy wtargnięciu napastnika z zewnątrz służą standardy ochrony małoletnich. Nikt nie chce, żeby szkoły stały się twierdzami, bo to jest coś, co nie jest potrzebne nikomu z nas. Jednocześnie na terenie Polski do trzydziestego listopada obowiązuje poziom bezpieczeństwa, brawo. On nakłada określone obowiązki na każdą instytucję.
Tu nie chodzi o to, żeby rodzice nie mieli wstępu do szkoły, ale rzeczywiście chodzi o to, że jesteśmy w szczególnej sytuacji geopolitycznej, która nakłada na nas określone obowiązki I wyzwania I musimy wszyscy obywatelsko też nad tym pracować, co nie zmienia faktu, że rodzice muszą być poinformowani. Natomiast tak jak państwu mówiłam, ta dezinformacja, to wykorzystywanie troski rodziców, zupełnie przecież naturalnej, strachu o własne dzieci, kolportowaniu jakichś oświadczeń, które właśnie sugerują, że ministerstwa chciałyby gdzieś dzieci ewakuować, nie informować potem rodziców o tym, gdzie one są. To są straszne rzeczy, bo one niszczą odporność państwa, odporność społeczną, budzą panikę, która absolutnie nie jest odpowiedzią na żadne kwestie. Przemoc rodzi przemoc. Kiedy czytałam 1.
Wynurzenia różnych internautów I nie tylko niestety o tym, że gdyby dzieci były bardziej karane, przypominam, że w Polsce ponad 30 procent jeszcze osób dorosłych uważa, że kary cielesne są okay wobec dzieci, to że wtedy te sytuacje by się nie przytrafiały. Ale kiedy widzimy wątki, które pojawiają się w tych sprawach, mamy jasną odpowiedź. Przemoc rodzi przemoc, tylko I wyłącznie. Więc jeżeli chodzi o pracę z dziećmi z wyzwaniami, które przejawiają też przykłady, przejawiają agresję, to my musimy stawiać na na proces wychowawczy I resocjalizację. Nie, nie ma innej odpowiedzi.
Każda inna odpowiedź po prostu cofa nas w rozwoju cywilizacyjnym, to już zostało powiedziane, ale też po prostu niszczy przyszłość tych dzieci, ale też całego społeczeństwa. Tak, wiele z tych osób to są jeszcze dzieci. Reforma poprzedniego rządu spowodowała, że w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych mamy dziesięciolatki, które na przykład nie chodziły do szkoły. Dlaczego nie chodziły do szkoły? Bo jakiś dorosły zaniedbał swoje obowiązki.
I to jest opowieść o dorosłych, nie o dzieciach I młodzieży. To jest opowieść o dorosłych, którzy czy systemowo, czy w ramach swoich ról rodzicielskich gdzieś zaniedbali bardzo często swoje obowiązki. O tym jest ta opowieść, nie o dzieciach. Bo to jest koniec tej ścieżki, do której cała ta sytuacja doprowadziła. Natomiast jeżeli chodzi też jeszcze raz o to, kto powinien albo nie powinien wkraczać na teren szkoły.
Mamy różne sytuacje szanowni Państwo. Mamy też sytuacje, w których nauczyciele stają się ofiarami agresji z różnych stron. Więc musimy wszyscy
Bardzo się zastanowić nad tym, czy szkoła to jest miejsce, do którego, w którym każdy zawsze może powołać się tylko I wyłącznie na swoje prawo? Czy szkoła to jest miejsce, w którym budujemy wspólnotę I mamy jakąś umowę społeczną dotyczącą autorytetu nauczyciela, dyrektora, który ma swoje obowiązki I wielką odpowiedzialność I uczniów, którzy to widzą I tym zakończę, bo rzeczywiście to jest istotne, jakimi widzą nas uczniowie I uczennice. Nie tylko polityków, po prostu dorosłych. A często mówią mi, że widzą nienawiść I mówią o tym, że my chcemy, żeby oni mieli inne relacje, ale oni widzą dorosłych, którzy się kłócą, mówią do siebie w sposób, o którym im się mówi, że tak nie można mówić. Nie trzeba być pedagogiem, chociaż na tej sali wiele osób ma znakomite wykształcenie pedagogiczne, żeby wiedzieć, że ten rodzaj modelowania nie przysłuży się nikomu z nas.
Pani poseł zwiększamy udział specjalistów. Jeszcze chciałabym móc powiedzieć pani poseł, że że jesteśmy już w stuprocentowym momencie, ale jeszcze nie. Natomiast to, jest dla mnie bardzo istotne to, że pani poseł Ziętka, mam nadzieję, pani minister Ziętka już niedługo, mam nadzieję, trafi do państwa już z projektem dotyczącym specjalistycznych też centrów wspierania edukacji włączającej. Będziemy mieli je na stałe w systemie, nie tylko w formie pilotażu, bo w tej chwili działają w stu siedmiu powiatach, a docelowo jak Państwo wiecie, chodzi o to, żeby w każdym, co najmniej w każdym powiecie takie centrum działało. Przekażę też wnioski dotyczące poradni psychologiczno-pedagogicznych I współpracy z jednostkami samorządu terytorialnego, tak jak I kwestię poruszaną tutaj do Ministerstwa Zdrowia, traumatologów I obecności traumatologów nie tyle co w systemie, bo szkoła rzeczywiście nie jest od wszystkiego, szanowni państwo.
Szkoła nie jest pierwszym poziomem referencji w systemie ochrony zdrowia, szkoła nie jest sądem, nauczyciele nie mogą być policjantami, sędziami, lekarzami. Tak nie może być. Natomiast rzeczywiście my też myśleliśmy o tym, żeby w ramach współpracy międzyresortowej zabezpieczać bardziej jeszcze obecność psychologów, traumatologów, bo często społeczność szkolna czy poradnia psychologiczno-pedagogiczna to, a szczególnie psycholodzy w szkole dotkniętej kryzysem, to są osoby, które też muszą otrzymać wsparcie. Nie mogą uczestniczyć jakby w procesie wspierania sami, więc też potrzebują zewnętrznych ekspertów I w każdym z tych przypadków też muszę państwu powiedzieć, że jednostki samorządu terytorialnego też takiego, takie wsparcie próbowały skutecznie zapewnić. Przepraszam, bo nie odpowiedziałam na wszystkie pytania.
My się odniesiemy. Mamy właściwie gotowe materiały, więc trochę jeszcze je uzupełnimy I prześlemy do wysokiej komisji celem zapoznania się. My też z wielką przyjemnością pokażemy państwu różne narzędzia, które mamy może kiedyś w Ministerstwie Edukacji. Dziękuję Dziękuję
Speaker 5
Dziękuję pani minister. O jednej rzeczy nie powiedzieliśmy, myślę, że jest bardzo ważna, odbudowywanie relacji w szkole, zakaz telefonów komórkowych to jest strzał w dziesiątkę. Dzieci na przerwach rozmawiają, bawią się wspólnie, nawiązują relacje, nauczyciele chwalą, tak że rodzice też.
Paulina Piechna-Więckiewicz
Przedstawimy ewaluację, bo umówiliśmy się na to, że ona się odbędzie po tym, jak już szkoły dostosują regulaminy I jakiś okres minie, prawda, czyli w styczniu mniej więcej, pod koniec stycznia. Natomiast na razie są bardzo obiecujące głosy.
Speaker 3
Ale już widać z przynajmniej z tych pobieżnych informacji I obserwacji, że że jest pozytywna interakcja. Zamykam dyskusję, zamykam posiedzenie komisji.
Speaker 3
Ten protokół posiedzenia w załączonym pełnym zapisem jego przebiegu będzie do wglądu w sekretariacie komisji w kancelarii Sejmu.
Jerzy Smoliński
I 1 słowo tylko chciałem jeszcze, że nie powiedzieliśmy tutaj 000, jak to się mówi, o o grach hazardowych w internecie. To też jest bardzo ważne, duży procent, żeby też pani minister zwróciła na to uwagę, bo z tego co wiem, to mało się zrobiło do tej pory na ten temat.
Dziękuję za jeszcze raz.