Komisja do Spraw Petycji (PET)
Legend
Transcript markers
- text Sentence being played
- text Search result
- text Intervention cited by the link you opened
Click a sentence to play the video from that moment. Select text to quote it with the speaker, timestamp and link.
More options
Komisja do Spraw Petycji (PET) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Follow its sittingsNo to dobrze, to w
Speaker 6
to jest rozwiązanie systemowe I jeżeli rzeczywiście teraz toczą się prace legislacyjne, a tak właśnie jest, w związku z tym proponujemy, aby zakończyć pracę, zamknąć pracę w naszej komisji nad tą petycją I przekazać tę petycję do komisji właściwie merytorycznej, tutaj w konsultacji z kancelarią sejmu, aby przy okazji już procedowania nad ustawą, która została przygotowana, te zmiany mogły być rozpatrzone I ewentualnie również wdrożone. Czy jest jakiś sprzeciw?
Nie widzę, bardzo dziękuję. Przechodzimy do punktu siódmego, bo tam właśnie jest w tym punkcie petycja, którą również pan profesor Marcin Mysłowiacki się zajmował, czyli petycja w sprawie uprawnień osób posiadających prawo jazdy kategorii B. Bardzo proszę, panie pośle. Serdecznie dziękuję.
Speaker 2
W petycji sformułowano postulat nowelizacji ustawy o kierujących pojazdami, polegającej na zmianie przepisu uprawniającego do kierowania motocyklami o pojemności skokowej silnika powyżej stu dwudziestu pięciu centymetrów mocy maksymalnej, nie wyższej niż 11 kilowatów, czyli 15 koni mechanicznych w stosunku do mocy o masy nieprzekraczającej 0.1 poprzez zwiększenie pojemności skokowej silnika. Zgodnie z artykułem szóstym uprawnienia do kierowania dokładnie mamy wyszczególnione kto posiada. Obecnie obowiązujące przepisy są wynikiem wdrożenia dyrektywy 2006 na 126 na w e Parlamentu Europejskiego I Rady z dnia dwudziestego grudnia 2000 szóstego roku w sprawie prawa jazdy. Co jest ważne, to to, że przedmiotem jest nowelizacja rzeczywiście ustawy o kierujących pojazdami I pozwala pozwalająca osobom posiadającym prawo jazdy kategorii B na kierowanie motocyklami o większej mocy niż przewiduje to obecnie artykuł 6.. Wskazano w ekspertyzie, że obecnie obowiązujące w tym zakresie przepisy są wynikiem właśnie wdrożenia dyrektywy, a realizacja po europejskiej, a realizacja postulatu przedstawionego w petycji prowadziła do, by do powstania sprzeczności pomiędzy prawem polskim a unijnym I mając na uwadze zarówno I bezpieczeństwo na drogach, jak I ten fakt sugeruje nieuwzględnienie żądania będącego przedmiotem petycji.
Dziękuję.
Speaker 6
Bardzo dziękuję. Czy ktoś z państwa chciałby zabrać głos w tej sprawie? Nie widzę. Rekomendacja jest taka, abyśmy nie uwzględniali żądania zawartego w przedmiotowej petycji. Czy ktoś z państwa chciałby zgłosić sprzeciw?
Nie widzę. Bardzo dziękuję. Kolejna petycja, petycja w sprawie zmiany ustawy z dnia dwudziestego szóstego lipca dziewięćdziesiątego pierwszego roku o podatku dochodowym od osób fizycznych. Bardzo proszę, pan poseł Marciusz Józefaciak.
Speaker 2
Serdecznie dziękuję. Szanowny panie przewodniczący, wysoka komisjo. Tutaj w tej postulaty, w tej petycji są 2 postulaty wymienione. Wydłużenie okresu wspólnego rozliczania z małżonkiem w tym zakresie, wnosząca petycję. Proponuję wprowadzenie możliwości wspólnego opodatkowania dochodów z małżonkiem poprzez, przez okres trzech lat po śmierci.
Obecnie jak wskazano w petycji, jest to możliwe tylko za rok, w którym nastąpił zgon małżonka. Oraz 2., 2. Postulat wprowadzenie nowej ulgi podatkowej dla wdów I wdowców prowadzących jednoosobowe gospodarstwa domowe, rekompensującej wzrost kosztów utrzymania po stracie partnera, jednakże wnosząca petycję nie definiuje jaka ulga, na czym ta ulga miałaby dokładnie polegać. I oczywiście zgodnie z artykułem szóstym ustawy o podatkach dochodowych osób fizycznych, małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiągniętych przez nich dochodów. Odnosząc się do pierwszego z postulatów zawartych w petycji, czyli przyznanie wdowcowi albo wdowie prawa do rozliczania się na zasadach przewidzianych dla małżonków przez okres do trzech lat po śmierci małżonka.
Należy zauważyć, że wspólne opodatkowanie się, o którym mowa jest zarówno w kategoriach konstytucyjnych, jak I w świetle definicji zordynacji podatkowej, ulgą podatkową I prowadzi, bo prowadzi w konsekwencji do obniżenia sumy kwot podatków. Mechanizm wspólnego opodatkowania dochodów małżonków należy uznać za realizację konstytucyjnej zasady sprawiedliwości podatkowej, wywodzącej się z z artykułu drugiego konstytucji. Główną funkcją podatków jest jednak funkcja fiskalna, a to znaczy podatki mają pokryć zapotrzebowanie państwa na dochód publiczny. Odnosząc się do drugiego z postulatów zawartych w petycji, stworzenia ulgi dla wdowców lub wtów prowadzących jednoosobowe gospodarstwa domowe, rekompensujące wzrost kosztów. Należy zauważyć, że w petycji nie zdefiniowano na czym ta ulga miałaby polegać, więc więc tutaj by było trzeba poprosić petytorkę, żeby żeby dokładniej to sprecyzowała.
Ze względu na to, że w tym, w tym momencie mamy już prawo, które umożliwia wspólne opodatkowanie się w roku śmierci małżonka I ze względu na to, że byłaby to jednak zmiana mocno godząca, znaczy uderzająca w system podatkowy, sugeruje nieuwzględnienie żądania będącego treścią petycji. Dziękuję.
Speaker 7
Bardzo dziękuję, otwieram dyskusję. Kto z państwa chciałby zabrać głos w tej sprawie? Proszę bardzo.
Iwona Molenda-Detyna
Dzień dobry państwu, panie przewodniczący, szanowni państwo. Iwona Molenda-Dettyna, Ministerstwo Finansów, Departament Podatków Dochodowych. Jest to bardzo dziwaczna petycja. O ile obecne rozwiązania ustawowe mają jakiekolwiek uzasadnienie, dlatego że rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy I podatnik rozlicza się z dochodów uzyskanych w całym roku. Zatem rozliczenie preferencyjnie za rok podatkowy, w którym podatnik zmarł albo jest jak najbardziej uzasadnione właśnie ze względu na ten rok podatkowy.
Natomiast już w kolejnych latach, kiedy podatnik w tym roku podatkowym no ani nie miał zdolności do czynności prawnych, po prostu nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia. Co do ulgi podatkowej też proponowanej w tej petycji, no trudno się odnieść,
Iwona Molenda-Detyna
Ze względu na brak kwoty nie wiadomo, jakie by były skutki fiskalne, a przecież wiadomo, w jakiej sytuacji się teraz znajdujemy, makroekonomicznej I geopolitycznej, w związku z tym na pewno w najbliższym czasie nie ma przestrzeni na wprowadzanie rozwiązań skutkujących ubytkami w dochodach finansów publicznych. Dziękuję bardzo.
Speaker 6
Bardzo dziękuję. Rzeczywiście ta petycja jest dosyć taka niedookreślona pod wieloma względami I ciężko jakby, żebyśmy tutaj no domyślali się, co chodzi petytorowi, w związku z tym ta rekomendacja chyba rzeczywiście jest słuszna, byśmy nie uwzględniali, że ona jest zawartego w przedmiotowej petycji, bo no musimy działać w ramach I w granicach petycji po prostu I żądania petytora, w związku z tym. Czy ktoś z państwa chciałby jeszcze zabrać głos, czy będziemy rozpatrywali już rozstrzygnięcie ostateczne w tym względzie, czyli rekomendowane, abyśmy nie uwzględniali żądania zwartego w przedmiotowej petycji. Rozumiem, że nie ma sprzeciwu, abyś, aby zapadła taka decyzja, jeżeli chodzi
o ten punkt, a więc nie uwzględniamy żadnego zwartego w przedmiotowej petycji. Bardzo dziękuję. I petycja w sprawie wnoszenia składek na ubezpieczenie społeczne. Bardzo proszę, panie pośle. Serdecznie dziękuję.
Speaker 2
Szanowny panie przewodniczący, wysoka komisja, tak, to już jest ostatnia petycja I jeszcze raz dziękuję za, za przywrócenie ich na początek. Przedmiotem petycji jest postulat przepisów, które umożliwiałyby osobom pracującym na etacie z niskim wynagrodzeniem wpłacenie dobrowolnych jednorazowych składek z puli składek emerytalnych w ZUS, bez korzystania z IKZT I IKE, gdzie trzeba regularnie płacić. Polski system emerytalny składa się z kilku filarów. 1. Filar to jest oczywiście ZUS, charakter obowiązkowy.
2., otwarte fundusze emerytalne, jest to nieobowiązkowy I 3., dobrowolne dodatkowe formy oszczędzania, na przykład PPK. Argulacje dotyczące zasad podlegania ubezpieczeniom społecznym oraz opłacania składek na ubezpieczenia społeczne zostały zawarte w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. Polski system ubezpieczeń społecznych ma co zasady charakter obowiązkowy I powszechny. W systemie emerytalnym wprowadzono instrument ograniczający wysokość składek na ubezpieczenie emerytalne I rontowe, maksymalną roczną podstawę wymiaru składek. Jest to limit przychodów, po osiągnięciu którego nie jest odprowadzana składka na powyższe ubezpieczenia.
W powszechnym ubezpieczeniu emerytalnym wysokość emerytury zależy bezpośrednio od wysokości opłaconej składki, w związku z powyższym zwiększenie wysokości wpłacanych składek, co do zasady prowadzi do wzrostu wysokości wypłacanych ubezpieczonym w przyszłości świadczeń emerytalnych. Wprowadzenie propozycji zawartej w petycji, polegającej na umożliwieniu osobom pracującym na etacie z niskim wynagrodzeniem wpłacania dobrowolnych jednorazowych składek do puli składek emerytalnych ZUS nie znajduje, uzasadnia w świetle zasad I rozwiązań systemowych obowiązujących obecnie w ubezpieczeniu emerytalnym. Wątpliwości budzi również ograniczenie kręgu osób uprawnionych do dokonywania wpłat dodatkowych składek tylko do osób pracujących na podstawie stosunku pracy I osiągniętych, osiągających niskie wynagrodzenie. Nie ma tu merytorycznego uzasadnienia dla wprowadzenia takiego uprawnienia tylko dla jednej kategorii ubezpieczonych pracowników. W przypadku niektórych ubezpieczonych opłacających niskie składki albo mających przerwy w aktywności podlegającej ubezpieczeniom społecznym, może wystąpić sytuacja, w której wpłata dodatkowych składek nie wpłynie na wysokość emerytury, ponieważ pomimo ich opłacania zgromadzone środki nie pozwolą na ustalenie emerytury wyższej niż emerytura minimalna.
W związku z powyższym ekspert w Biurze Ekspertyzy Oceny Skutków Regulacji sugeruje nieuwzględnienie żądania będącego przedmiotem petycji I ja się z tym zgadzam. Dziękuję.
Speaker 7
Dziękuję bardzo, otwieram dyskusję. Kto z państwa chciałby zabrać głos w tej sprawie? Proszę bardzo.
Joanna Kownacka-Katperska
Dzień dobry, Joanna Kownacka-Katperska, Departament Ubezpieczeń Społecznych, Ministerstwo Rodziny. Ja bym chciała państwu zwrócić może tylko, bo co do zasady popieramy analizę Biura Analiz Sejmowych co do nieuwzględnienia postulatów w tej petycji, ale chciałabym państwu zwrócić uwagę na 2 rzeczy, które no... Po 1. Na to, że system ubezpieczeń społecznych nie służy do gromadzenia jakichś dowolnych środków finansowych, które mogą pochodzić z nieudokumentowanych dochodów, z dochodów, które nie są związane z aktywnością zawodową. Zawsze składki są powiązane z wysokością przychodu z pracy, z prowadzenia działalności gospodarczej I no nie można dopuścić do tego, żeby wpłacać dobrowolnie składki do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych takie niepowiązane z pracą.
Chciałabym zwrócić uwagę na to, że na przykład składki na koncie I subkoncie są bardzo korzystnie waloryzowane. W tym roku to jest 109, 110 procent, więc no nie można traktować systemu emerytalnego jako takiego systemu lokatu, lokaty kapitału. A drugą rzeczą jest to, że petytor w petycję pisze, że składki na IKE I IKZE trzeba wpłacać regularnie. Nie trzeba wpłacać regularnie. Można wpłacić raz na rok 100 złoty, można 1000.
Jedynie górny limit wpłat na te dodatkowe formy oszczędzania są limitowane rocznie. Dziękuję bardzo.
Speaker 6
Bardzo dziękuję. Czy ktoś z państwa chciałby jeszcze zabrać głos w tej sprawie? Nie widzę. Rekomendacja jest taka z uwagi na argumenty, aby nie uwzględniać żądania zwartego w przedmiotowej petycji. Czy jest jakiś sprzeciw?
Nie ma, a więc nie uwzględniamy żądania zwartego w przedmiotowej petycji. Bardzo dziękuję panie pośle I wracamy do porządku obrad, który już teraz będziemy rozpatrywali za kolejnością. Punkt 2.. Punkt 2. To jest petycja w sprawie zmiany ustawy z dnia dwudziestego ósmego listopada 2000 czternastego roku, prawo o aktach stanu cywilnego.
Tę petycję referuje pan poseł Krzysztof Bojański. Bardzo proszę.
Krzysztof Bojarski
Dziękuję bardzo, panie przewodniczący, szanowni państwo. Petytor swojej petycji wnosi tak naprawdę o zmianę... Wnosi 2 żądania, troszkę ze sobą sprzeczne. W pierwszym żądaniu wnosi o zmianę ustawy z dwudziestego ósmego listopada 2000 czternastego roku prawo o aktach stanu cywilnego I tutaj wnosi o wydłużenie okresu, w którym akty urodzenia, akty małżeństwa mogą być wprowadzone do rejestru stanu cywilnego. W przypadku aktów urodzenia chodzi o wydłużenie okresu ze stu do stu trzydziestu lat, a w przypadku aktów małżeństwa z osiemdziesięciu do do stu trzydziestu lat od zawarcia małżeństwa.
Jednocześnie postuluje o wprowadzenie... O zniesienie ograniczenia czasowego w odniesieniu do aktów zgonu w przypadku rejestru, wprowadzania do rejestru stanu cywilnego oraz wprowadzenie nowej instytucji prawnej w postaci procedury rejestracji rodowodu wraz z umożliwieniem samodzielnego prowadzenia badań genealogicznych przez wnioskodawcę jako alternatywny dla badań wykonywanych przez wyspecjalizowane podmioty. I 2. Postulat, postulat troszkę sprzeczny z tym pierwszym, to jest, to jest postulat wniesienia, skierowania przez Komisję do spraw Petycji, wystąpienia do Ministra Cyfryzacji oraz Ministra Spraw Wewnętrznych I Administracji z wnioskiem o podjęcie prac legislacyjnych obejmujących wskazane wyżej rozwiązania. W przypadku tej petycji przede wszystkim należy wskazać, że w obowiązującym systemie prawnym funkcjonują już rozwiązania odnoszące się do problemów wskazanych w petycji.
W odniesieniu do aktów urodzenia, aktów małżeństwa ustawodawca przewidział w artykule dwudziestym ósmym ustęp 3. Ustawy mechanizmy zabezpieczające sytuację osoby żyjącej dłużej niż niż okres przechowywania akt. Natomiast potrzeby rozwiązania I ustalenia historii rodziny I genealogii mogą być realizowane w reżimie dostępu do materiałów archiwalnych, w tym aktów I ksiąg stanu cywilnego na podstawie przepisów ustawy z dnia czternastego lipca 1900 osiemdziesiątego trzeciego roku o narodowych, Narodowym Zasobie Archiwalnym I I archiwach. Natomiast propozycja dotycząca rejestracji rodowodów w sposób istotny wykraczałaby ponad dzisiejsze kompetencje Urzędu Stanu Cywilnego I w tej sytuacji no wymagałaby, byłaby to duża zmiana systemowa I wymagałaby pogłębionej analizy w tym obszarze. W związku z tym moja propozycja w kontekście tej tej petycji to jest nieuwzględnienie postulatu zgłoszonego w petycji.
Dziękuję bardzo.
Speaker 6
Bardzo dziękuję, otwieram dyskusję. Kto z państwa chciałby zabrać głos w tej sprawie? Rekomendację mamy taką, aby nie uwzględniać żądania zwartego w przedmiotowej petycji z uwagi na przytoczone argumenty. Rozumiem, że nie ma sprzeciwu wobec takiego rozstrzygnięcia tej sprawy, a więc nie uwzględniamy żadnego zwartego w przedmiotowej petycji. Dziękuję, panie pośle.
Przechodzimy do kolejnego punktu, petycji w sprawie wprowadzenia świadczenia pieniężnego dla osób sprawujących mandat radnego przez co najmniej 20 lat. Bardzo proszę pan poseł Krzysztof Bojarski.
Krzysztof Bojarski
Panie przewodniczący, szanowni państwo. Autor petycji postuluje wprowadzenie ustawowego świadczenia pieniężnego dla osób, które sprawowały mandat radnego przez co najmniej 20 lat, traktując to jako formę pewnego uhonorowania wieloletniej służby publicznej, wzmocnienia samorządu terytorialnego oraz zapewnienia spójności systemu świadczeń przyznawanych osobom zaangażowanym w działalność publiczną. I tutaj autor petycji powołuje się na przykład
Lat, sołtysów, bo w 2000 e e 23 roku zostało wprowadzone takie rozwiązanie, że mówiące o o pewnym świadczeniu pieniężnym dla sołtysów, którzy przez wiele lat sprawowali swoją funkcję I przeszli na emeryturę. Oczywiście nie da się w sposób jakby 1 do jednego porównać roli I I jakby sposobu funkcjonowania radnych z funkcją, z funkcją sołtysa. Dyskusja oczywiście w takim obszarze zawsze jest trudna III budzi wiele I budzi wiele wątpliwości. W obecnym systemie prawnym brak jest jakichś, jak takich analogicznych świadczeń przysługujących z tytułu długoletniego sprawowania funkcji pochodzących z wyboru. Tym samym, jakby wprowadzenie takiego świadczenia byłoby, byłoby takim rozwiązaniem bardzo specyficznym, AAI wydaje się w tym, w tym, w tym jakby kontekście nieuzasadnione.
W związku z tym również postuluję o nieuwzględnienie żądania zawartego w petycji.
Speaker 6
Dziękuję, otwieram dyskusję. Czy ktoś z państwa chciałby zabrać głos w tej sprawie? Dziękuję za omówienie petycji, przytoczenie argumentów. Rzeczywiście byłaby to taka trochę nierówność, bo przecież są różne funkcje publiczne I dlaczego inni mieli być wyróżniani, inni nie. Poza tym rzeczywiście no te argumenty, które pan przytoczył, są też w pełni zasadne.
Rekomendacja jest taka, abyśmy nie uwzględniali żądania zawartego w przedmiotowej petycji. Rozumiem, że nie ma głosu sprzeciwu, a więc nie uwzględniamy żadnego zawartego w przedmiotowej petycji. Przechodzimy do punktu czwartego porządku dziennego, czyli petycji w sprawie zmiany artykułu 150 ustawy z dnia dwudziestego trzeciego kwietnia sześćdziesiątego czwartego roku, kodeks cywilny. Tę petycję referuje pan poseł Robert Jakła. Będzie, tak?
Dobrze, to my przejdziemy w takim razie do innej petycji, bo pan poseł Robert Jagła ma 4., 5., 6. Punkt I w punkcie jedenastym na przykład I dziewiątym mamy petycję pana posła Warbasa. To może przejdziemy do petycji pana posła Warbasa, a potem wrócimy do petycji pana posła. Bardzo proszę, przejdziemy do punktu dziewiątego w takim razie, czyli petycję w sprawie udokumentowania, przepraszam, transakcji przy pomocy paragonów zawierających numer NIP. Bardzo proszę, pan profesor Robert Warkos.
Robert Warwas
Dziękuję. Szanowny panie przewodniczący, wysoka komisja, szanowni państwo. Przedmiotem petycji jest podjęcie inicjatywy ustawodawczej w sprawie zmiany artykułu 45 n ustęp 1 ustawy z dnia jedenastego marca 2000 czwartego roku o podatku od towarów I usług. Autor petycji postuluje uchylenie tego przepisu albo przeniesienie o kilka lat terminu, do którego możliwe jest wystawianie przy zastosowaniu kas rejestrujących paragonów fiskalnych z NIP nabywcy uznawanych za faktury uproszczone. I tutaj chodzi o, szanowni państwo, o paragony dokumentujące zakupy o wartości do czterystu pięćdziesięciu złotych albo stu euro.
I zgodnie z postulatem autora petycję, petycji takie rozwiązanie powinno również zostać utrzymane po trzydziestym pierwszym grudnia 2000 dwudziestego szóstego roku. W jego ocenie faktury, które w krajowym systemie e-faktur powinny być wystawione w przypadku, gdy nabywca rzeczywiście je, je potrzebuje albo zarządza jej wystawienia. Petycja mieści się w zakresie zadań I kompetencji Sejmu oraz spełnia wszelkie wymogi formalne. I tutaj argumenty autora petycji, jak wskazuje autor petycji, wprowadzenie obowiązko, obowiązującego właśnie obowiązkowego KSeF-u wiąże się z likwidacją dotychczasowego uproszczenia dotyczącego paragonów z NIP-em. Obecnie przedsiębiorca dokonujący drobnego zakupu może utrzymać, może otrzymać paragon z NIP-em, który jeśli wartość transakcji nie przekracza czterystu pięćdziesięciu złotych albo stu euro, jest uznawany za fakturę uproszczoną.
Jest to rozwiązanie proste I szybkie. Sprzedawca może wystawić taki dokument bezpośrednio przy kasie, a nabywca otrzymuje dokument potwierdzający zakup bez konieczności wystawiania dodatkowej faktury. Autor petycji wskazuje, że rezygnacja z tego rozwiązania może być szczególnie odczuwalna w miejscach, w których dokonywana jest duża liczba drobnych transakcji, tak jak sklepy, restauracje, stacje paliw. W jego ocenie przyjęcie z paragonu, paragonu z NIP-em na fakturę wystawioną w KSeF-ie może wydłużyć proces obsługi klienta I zwiększyć obciążenia zarówno po stronie sprzedawców, jak I przedsiębiorców, dokonując, dokonujących zakupów. Autor petycji zwraca również uwagę, że sprzedaż jest już rejestrowana przy zastosowaniu kas fiskalnych I w tym przypadku kas online dane dotyczące sprzedaży są przekazywane administracji skarbowej.
W związku z tym podnosi, podnosi on wątpliwość, czy w przypadku drobnych zakupów dokonywanych właśnie jest, musi być ten obowiązek wystawiania faktur w KSeF-ie, czy musi być konieczny z punktu widzenia kontroli prawidłowości rozliczeń podatkowych. Istotą I też kolejną argumentacją autora jest to, że zatem zakwalifikowanie z samego KSeF-u, że nie jest to zakwestionowanie KSeF-u, lecz postulat zachowania uproszczenia transakcji o niewielkiej wartości. Natomiast stanowisko Biura Eksperty z Oceny Skutków Regulacji KCL I Sejmu tutaj oceniło, że argumentacja przedstawiona przez autora nie jest przekonująca, że przede wszystkim z uwagi na znaczenie Krajowego Systemu Faktur dla kontroli weryfikacji rozliczeń podatkowych te argumenty nie znajdują jakby uznania. Natomiast podsumowując, argumenty autora petycji I argumenty przeciwne dotyczące właśnie tych, istoty dwóch wartości. Z jednej strony mamy do czynienia właśnie, zwracałem uwagę na potrzebę zapewnienia administracji skarbowej możliwie pełne I jednolite informacje o obrocie gospodarczym.
Z drugiej strony mamy potrzebę ograniczenia obowiązków administracyjnych przedsiębiorców tam, gdzie można osiągnąć zakładany cel przy zastosowaniu prostszego rozwiązania. Przypadku drobnych zakupów, o których tutaj mówimy, do czterystu pięćdziesięciu złotych, można zatem rozważyć, czy całkowita rezygnacja z paragonów z NIP-em jest rozwiązaniem koniecznym. Tym bardziej, że taki paragon już obecnie pełni funkcję faktury uproszczonej, a przedsiębiorcy I sprzedawcy korzystają z tego rozwiązania w codziennej działalności. Mając na uwadze powyższe argumenty proponuję, aby komisja rozważyła uwzględnienie postulatu zawartego w petycji w zakresie zachowania możliwości dokumentowania drobnych zakupów paragonem fiskalnym z NIP. Dziękuję bardzo.
Speaker 13
Bardzo dziękuję, otwieram dyskusję. Czy ktoś z państwa chciałby zabrać głos w tym punkcie?
Robert Warwas
Panie przewodniczący, szanowni państwo, znaczy moja rekomendacja jest taka, żeby tutaj, żeby tutaj pochylić się nad tymi postulatami, Rzeczywiście one funkcjonują I I też tutaj spełniają wszystkie kryteria kontroli. Tak więc, jeśli jest taka możliwość, to rekomenduje, aby aby zwrócić się z decydentem do Ministerstwa Finansów o to, żeby ocenić tutaj zasadność tej petycji pod kątem utrzymania tej możliwości tych paragonów z NIP-em. Dziękuję.
Speaker 6
Bardzo dziękuję. Rzeczywiście to było dobre rozwiązanie, które funkcjonowało przez dobrych kilka lat. Pytanie, jak do tego się odniesie Ministerstwo Finansów, ale dowiemy się już o tym pewnie w odpowiedzi na dezyderat, w związku z tym rekomendacja jest taka, abyśmy skierowali dezyderat do Ministerstwa Finansów. Czy ktoś z państwa chciałby zgłosić sprzeciw? Nie widzę, a więc kierujemy w tej sprawie dezydorat do Ministerstwa Finansów.
To był punkt 9. I przechodzimy do punktu jedenastego, czyli petycji w sprawie sposobu. Nie wiem, ale to już myślałem, żeby skończyć pana petycję I wtedy wrócimy już do pana posła. Petycję w sprawie... Zobaczymy teraz petycję w sprawie sposobu przydzielania spraw w sądzie.
No pan poseł Robert Warwas, bardzo proszę.
Robert Warwas
Szanowny panie przewodniczący, wysoka komisja, szanowni państwo, przedmiotem kolejnej petycji jest postulat podjęcia czterech działań. Po 1. Skierowanie do Ministra Sprawiedliwości dezyderator z prośbą o przedstawienie sejmowi kompetentnej informacji dotyczącej stosowania paragrafu 65 I paragrafu 66 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia osiemnastego czerwca 2000 dziewiętnastego roku regulaminu urzędowania sądów powszechnych po delegowaniu sędziów do Ministerstwa Sprawiedliwości. W szczególności chodzi o przedstawienie informacji o skali wykorzystywania modułu losowanie na żądanie zamiast procedury podziału referatu w sposób dokumentowania takich operacji, a także o działaniach naprawczych I kontrolnych, polegających na, polega... Podjętych w tym zakresie w skali całego kraju.
Po 2., autor petycji postuluje wyjaśnienie przyczyn niezarządzenia wizytacji jednego z wydziałów sądu rejonowego, mimo posiadanego przez Ministerstwo Sprawiedliwości właśnie informacji o praktyce polegającej na usuwaniu spraw systemu I ponownym rejestrowaniu ich jako nowych. W przypadku przeprowadzenia takiej wizytacji autor postuluje ponadto wyznaczenie wizytatorów spoza właściwej apelacji. Po 3., petycja zawiera postulat przedstawienia informacji o działaniach nadzorczych, wyjaśniających, organizacyjnych,
Grup dyscyplinarnych, które miały zostać podjęte albo są planowane w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu losowego przydziału spraw. Po 4., autor petycji postuluje o wystąpienie do Najwyższej Izby Kontroli z przeprowadzeniem właśnie kontroli lub analizy problemu funkcjonowania systemu losowego przydziału spraw, w szczególności skali wykorzystywania modułu losowań na żądanie. Petycja mieści się w zakresie zadań I kompetencji Sejmu oraz spełnia wszelkie wymogi formalne. Jak wskazuje autor petycji, celem jest, jest, nie jest ingerowanie w treść indywidualnych orzeczeń sądowych, ani zastępowanie środków procesowych, które przysługują stronom postępowania. Przedmiotem petycji jest natomiast problem o charakterze ustrojowym, administracyjnym.
Chodzi o prawidłowość redystrybucji referatów, dodelegowaniu sędziów oraz o zgodność stosowania w tym, w tym zakresie praktyki z przepisami regulującymi system losowego przydziału spraw. Tutaj drugim istotnym elementem petycji jest kwestia skuteczności nadzoru nad funkcjonowaniem tego systemu. Autor petycji podkreśla, że w tym zakresie wnioskuję o działania mające na celu właśnie nieprzesądzanie odpowiedzialności konkretnych osób, lecz ich celem jest uzyskanie od właściwego organu państwa właśnie możliwości zweryfikowania tych informacji dotyczących przedstawionego problemu. I tak wskazuje Biura Ekspertyń z oceną skutków regulacji kancelarii sejmu w tym zakresie, w zakresie żądania tutaj petycji. Mieści się weryfikacja prawidłowości sposobu wyznaczania nowych referatów oraz przydziału spraw w ramach systemu losowego przydziału spraw.
Problem ten może mieć szczególne znaczenie w sprawach rodzinnych, których dotyczy kontaktu z dziećmi, władzy, rodzicielskiej czy alimentów. Jeśli bowiem sprawy byłyby przydzielane z pominięciem właściwej procedury albo bez zachowania pełnej ciągłości danych w systemie, mogłyby, mogłoby to prowadzić do długotrwałego kwestionowania prawidłowości wyznaczania referenta. Taka sytuacja mogłaby z kolei powodować dodatkowe, dodatkowe obciążenia zarówno dla stron postępowania, jak I dla sądów oraz innych instytucji państwowych. No I powyższe argumenty przemawiają za uzyskaniem od Ministra Sprawiedliwości szczegółowych informacji dotyczących stosowanych praktyk oraz sposobu sprawowania nadzoru nad tym obszarem. I z tych, I z tych względów zasadne jest skierowanie do Ministra Sprawiedliwości dezyderatów w sprawie przedstawionych w petycji.
Stanisław Gorczyca
Dziękuję. Bardzo dziękuję pani pośle. Czy strona rządowa chciałaby się wypowiedzieć? Proszę bardzo, proszę się przedstawić.
Anna Przybylska
Szanowny panie przewodniczący, szanowni państwo, sędzia Anna Przybylska, Ministerstwo Sprawiedliwości. Ja chciałam tak troszeczkę wypunktować te kwestie, do których mogliśmy bądź nie mogliśmy się odnieść. A mianowicie nie ukrywam, że największą trudnością była anonimizacja tej pozycji, która spowodowała, że no podjęliśmy działania detektywistyczne celem ustalenia ewentualnie, o którą z jednostek chodzi sądowych, który wydział. Trudno mi też się odnieść do kwestii niepodjęcia działań nadzorczych w sytuacji, kiedy nie znamy sygnatury sprawy. Jest podnoszona w petycji jakaś odpowiedź w jakiejś sprawie, tak?
Nie mamy ani departamentu, do którego ta sprawa trafiła, nie mamy żadnej sygnatury, więc tutaj pozwolę sobie odnieść się do tego zagadnienia na wyższym poziomie ogólności. Natomiast to tutaj jakby odnosząc się do tych kwestii nadzorczych, to chciałabym przede wszystkim podkreślić jedną istotną kwestię, a mianowicie nadzór administracyjny w sądach sprawują przede wszystkim prezesi. Prezesi mają określone narzędzia, które pozwalają im na podejmowanie sprawnych, adekwatnych działań w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami. Ja jestem naczelnikiem Wydziału do spraw Systemu Losowego przydziału spraw Departamentu Nadzoru Administracyjnego I w wydziale wtedy, kiedy dostrzegamy jakieś nieprawidłowości, jakie się pojawiają w związku z przydziałem, w toku spotkań, takich spotkań, z którym udzielamy wsparcia sądom w obsłudze tego systemu, ale też na skarg obywateli. Oczywiście podejmujemy działania nadzorcze, tylko proszę państwa, te działania tak naprawdę są bardzo ograniczone w granicach ustawy oczywiście I tych możliwości, które daje nam ustawodawca w ustawie prawo o ustroju sądów powszechnych.
Więc tak naprawdę narzędziem podstawowym to jest skierowanie pisma nadzorczego do prezesa z wyjaśnieniami, z żądaniem wyjaśnień odnośnie, odnośnie stwierdzonych nieprawidłowości I informacji o podjętych działaniach nadzorczych. Proszę państwa, no trzeba pamiętać, że w Polsce mamy ponad 370 sądów, w każdych jest, w każdym jest kilka bądź kilkanaście wydziałów. Spraw losujemy w skali roku 1000000, tak? Nie jesteśmy w stanie weryfikować każdej indywidualnej sprawy, bazujemy na pewnych sygnałach. Poza tym, proszę państwa, to też jest niezwykle istotne, z poziomu Ministerstwa Sprawiedliwości my mamy bardzo ograniczony dostęp do danych.
Mamy tylko te dane, ja mówię o jakby swoim Wydziale do spraw systemu losowego, przydziału spraw. Te dane, które są w systemie, one są bardzo, bardzo ograniczone, bo tam są wprowadzane jedynie sygnatury spraw, które są wprowadzane ręcznie przez pracowników sekretariatów. Z systemu kadrowego są zaciągane informacje o nieobecnościach IIZ tego systemu też są zaciągane dane dotyczące struktury sądów, czyli wydziałów, sądów, wydziałów. W tych sądach I proszę państwa, no mamy dane dotyczące sędziów przypisanych do danych wydziałów, plus mamy jeszcze no wszelkie informacje dotyczące losowań, tak. Nie mamy dostępu do zarządzeń przewodniczących, nie mamy do decyzji, czyli motywacji też, które stały podłoże tego, że taką, a nie inną decyzję odnośnie przydziału spraw podjęto.
Kolejna sprawa, proszę państwa, jeśli chodzi o sprawy rodzinne, to należy pamiętać o jednej z zasadniczej kwestii, która bardzo często jest pomijana, a mianowicie już w ustawie wskazano, że sprawy rodzinne nie muszą być przydzielane przez system losowego przydziału spraw. Zasadniczą regułą przydziału spraw rodzinnych jest przydział terytorialny, czyli w danym wydziale sędziom są przydzielane, powiedzmy, nie wiem, gminy, ulice I sprawy rodzin zamieszkujących na danych, przypisanych obszarach trafiają do referatów określonych sędziów. W przypadku spraw z wykonania, tak, czyli skutkujących na przykład, jeżeli mamy, nie wiem, pozbawienie władzy rodzicielskiej, ograniczenie, jakieś inne sprawy, które generują sprawy opiekuńcze, też sprawy nieletnich, tak? To te sprawy przydzielane są sędziom, którzy wydali rozstrzygnięcie w sprawie. Więc system losowego przydziału spraw, akurat jeśli chodzi o sprawy rodzinne, ma charakter bardzo ograniczony.
Kolejna sprawa, proszę państwa, tutaj autor petycji przywołuje jakąś analizę. Oczywiście tej analizy też nie otrzymałam, więc ciężko mi się odnieść do, do tego, co było przedmiotem tej analizy. Natomiast proszę państwa, to co też jest istotne, jeśli chodzi o raportowanie, to publicznie dostępne są tylko raporty pełne. Raporty z losowania na żądanie nie są dostępne, one są w systemie, wszystkie dane, wszystkie czynności, jakie są wykonywane systemie, są odnotowywane, są zapisywane. Nie ma, nie ma tutaj możliwości, żeby one zniknęły, żeby zostały jakoś tam nadpisane, jak jakieś manipulacje.
Wszelkie czynności, które są wykonywane w systemie, są archiwizowane I mamy do nich dostęp. Czasami korzystamy ze wsparcia linii technicznej, tak. Natomiast raporty z losowań na żądanie, bo tutaj też się, też się przewija taki zarzut, że, że, że z tego typu losowań korzystają, korzystają sądy, to raporty są, ale, ale nie są powszechnie dostępne, więc my z naszego poziomu kontrolnego, czy prezesi mają pełen dostęp do tych raportów, mogą to zweryfikować, natomiast obywatel ma dostęp tylko do raportów pełnych. Natomiast co też jest jeszcze istotne, proszę państwa? Oczywiście jest w systemie losowego przydziału spraw stworzona funkcjonalność, która pozwala na podział referatów.
Natomiast podział referatu może też się odbywać, chociaż no, no nie do końca jest to rekomendowane, ale chciałam, żeby to wybrzmiało, Przez funkcję losowania na żądanie. I jeżeli odznaczone takie są znaczniki, które powodują, że to losowanie na żądanie może być określony w sposób zdefiniowane, czyli wskazane osoby, które będą w tym losowaniu uczestniczyć, zaznaczone też osoby nieobecne. To, to prowadzi dokładnie do analogicznego skutku, takie losowanie na żądanie, jak podział referatu. Więc to też nie jest tak, że jeżeli jakaś nieprawidłowość się pojawia, to my tylko wskazujemy, że należy korzystać z tej dedykowanej funkcjonalności, jakim jest podział referatu. Natomiast sam fakt, że ktoś skorzystał z losowania na żądanie
Nie musi oznaczać, że doszło do nieprawidłowości w wyłonieniu referenta w takiej sprawie. Kolejna kwestia, sobie tylko pozwolę ponieść, ponieważ nie posługujemy się tutaj zgodnie z wolą autora petycji z, z danymi dotyczących konkretnej jednostki, ale trochę metodą detektywistyczną ustaliłam w departamencie kadr, że w 2000 dwudziestym szóstym roku osiemnastu sędziów zostało oddelegowanych do Ministerstwa Sprawiedliwości, w tym dwójka to byli sędziowie z wydziałów rodzinnych. Faktycznie w jednym z sądów stwierdziliśmy nieprawidłowości istotne, W dwóch pozostałych powiedzmy nie jest to do końca bym powiedziała lege artis, ale też pewne nieprawidłowości są. Natomiast podjęliśmy decyzję I w dniu wczorajszym zostało skierowane do prezesów sądów apelacyjnych, czyli skorzystaliśmy z właściwie z podstawowego narzędzia, jakie zostało nam dane jako Ministerstwo Sprawiedliwości. Pismo nadzorcze, ale w zdecydowanie szerszym zakresie niż to sugeruje petytor, a mianowicie zbadanie realizacji podziału referatu, tak.
W jaki sposób on jest realizowany. Wskazaliśmy, jaka jest zredukowana funkcjonalność. Wskazaliśmy też błędy, których się dopatrzyliśmy, bo bo też gdzieś tam wybiórczo jakieś analizy przeprowadziliśmy I mamy, daliśmy prezesom sądów apelacyjnych półtora miesiąca na to, żeby taką analizę przeprowadzić, bo proszę państwa, to jest naprawdę żmudna, żmudna analiza, żeby też ustalić treść zarządzeń, które zdecydowały o tym, że taki, a nie inny sposób przyjęto te podziały referatów. Poza tym, proszę państwa, podział referatu to nie tylko wtedy następuje, kiedy są sędziowie delegowani. Mamy podziały referatów wtedy, kiedy sędziowie przechodzą stan spoczynku, kiedy sędziowie awansują do sądu w wyższej instancji, tak?
Zmieniają czasami, po prostu odchodzą z sądów, niekoniecznie z transportu, ale zmieniają wykonywany zawód, więc tych podziałów referatów jest sporo. Natomiast to nie jest tak, proszę państwa, że my nie podejmujemy działań. Podejmujemy, jeżeli mamy jakiś konkretny sygnał, to pogłębiamy to badanie I to nie jest 1. Pismo nadzorcze, które jest skierowane do kryzysów o badanie problemów, które zaobserwowaliśmy. Natomiast, proszę państwa, mamy świadomość tego, my cały czas pracujemy nad tym systemem, staramy się go modyfikować, że jest to system bardzo podatny na błędy użytkowników, tak?
III no mamy tego pełną świadomość. Czasami są to błędy wynikające z niewiedzy, którą chcemy redukować na tyle, na ile możemy, czyli mój zespół prowadzi bardzo systematyczne, w tym roku to jest teraz w październiku będzie już 4. Cykl w zeszłym roku, było 5 cykli szkoleń dla pracowników sądów. Przygotowujemy instrukcje obsługi, kiedy wchodzą jakieś nowe funkcjonalności, też wysyłamy informacje, w jaki sposób należy to obsłużyć, żeby to było prawidłowe. Natomiast proszę państwa, tam gdzie jest człowiek, tam dochodzi do błędów, tak.
Natomiast jak mówię, sprawdziliśmy te 18 osób delegowanych w 2000 dwudziestym szóstym roku I na te 18 w jednym sądzie doszło do nieewidentnych nieprawidłowości. Powiedzmy, pasowałoby to do pewnych zarzutów, które zostały w petycji sformułowane, bo bo tam faktycznie było jakieś jakieś przepisywanie spraw, nieprawidłowa obsługa podziału referatu. Co niekoniecznie musi, proszę państwa oznaczać, że realnie, gdyby to zostało przeprowadzone, przeprowadzone w oparciu o tą funkcjonalność, jaką, jaką została, jaka została stworzona w SLPS-ie, że wynik byłby inny, tak? Bo, bo tutaj jakby no w większości przypadków okazuje się, że że że ten przydział nastąpiłby dokładnie do referatu tej samej osoby, mimo że jakby przyjęto inną drogę do, do przydzielenia referatu innemu nowemu sędziemu w związku, czy z delegacją, czy z przejściem z odpoczynku, czy w jakichś innych okolicznościach związanych z koniecznością dokonania takiego podziału referatu.
Stanisław Gorczyca
Bardzo dziękuję pani naczelnik za bardzo obszerne wyjaśnienia. Proszę bardzo, czy ktoś z państwa chciałby jeszcze zabrać głos? Panie pośle, w związku z takim obszernym wyjaśnieniem pani naczelnik, czy pan podtrzymuje tą swoją rekomendację?
Robert Warwas
Panie przewodniczący, szanowni państwo. Oczywiście była tutaj pierwotnie rekomendacja, aby wystąpić z dezynatem do Ministerstwa Sprawiedliwości. Natomiast otrzymaliśmy tutaj, tutaj dosyć dużo informacji odnoszących się do tych argumentów. Ten zakres jest bardzo szeroki, mało precyzyjny. Natomiast może, żeby to jeszcze w jakiś sposób uporządkować I w jaki sposób nabrało to formalny charakter, to podtrzymuje tą rekomendację, aby, aby wystąpić do Ministerstwa Sprawiedliwości z właśnie, żeby te szczegółowe informacje jeszcze były przedstawione na piśmie.
Dziękuję bardzo.
Stanisław Gorczyca
Tak, czyli kierujemy dezydet do, do Ministerstwa Sprawiedliwości, tak, z prośbą o wyjaśnienie, które tutaj pan poseł przedstawił wcześniej. Czy ktoś jest innego zdania? Nie, nie widzę. Dziękuję bardzo. Przechodzimy do kolejnego, wracamy do czwartego, rozpatrzenie petycji w sprawie zmiany artykułu 150 ustawy z dnia dwudziestego trzeciego kwietnia 1900 sześćdziesiątego czwartego roku, kodeks cywilny.
Przedstawia pan poseł Robert Jagła, proszę bardzo.
Robert Jagła
Panie przewodniczący, szanowna komisja, szanowni państwo. Petycja dotyczy nowelizacji artykułu 100 pięćdziesiątego kodeksu cywilnego w celu jednoznacznego przyznania właścicielowi nieruchomości roszczeń negatoryjnych z artykułu dwustu dwudziestego drugiego paragraf 2. Kodeksu cywilnego w przypadku braku reakcji sąsiada na wezwanie do usunięcia przechodzących gałęzie lub korzeni. Wnioskodawca postuluje dodanie do artykułu 100 pięćdziesiątego kodeksu cywilnego drugiego paragrafu, który rozgwarantowałby prawo do dochodzenia roszczeń sądowych o zaniechanie naruszeń I przywrócenie stanu zgodnego z prawem niezależnie od możliwości samodzielnego obcięcia gałęzi lub korzeni. Postulat wynika z uchwały Sądu Najwyższego, który ogranicza obowiązek sąsiada jedynie do znoszenia samopomocy, co zdaniem wnioskodawcy nadmiernie zawęża ochronę prawa własności.
Petycja mieści się w zakresie zadań komendanci I adresata petycji. Petycja spełnia wymogi formalne. Podając analizie petycję, współczesna literatura prawnicza w przeważającej większości stoi na stanowisku, że wyznaczone w artykule 100 pięćdziesiątym kodeksu cywilnego prawo do samopomocy nie wyłącza roszczenia negatoryjnego z artykułu 200, 200 dwudziestego drugiego, paragrafu drugiego. Właściciel może żądać przed sądem usunięcia gałęzi przez sąsiada. Jednak ze względu na starą uchwałę Sądu Najwyższego z 1900 siedemdziesiątego drugiego roku, w uczestnictwie sądów powszechnych nadal zdarzają się rozbieżne wyroki ograniczające uprawnienia właściciela wyłącznie do samopomocy.
Stanisław Gorczyca
Tak, dziękuję bardzo. Rozpoczynamy dyskusję. Proszę bardzo, czy strona rządowa? Proszę, proszę się przedstawić.
Karina Marzec-Frank
Dzień dobry, Karina Marzec-Frank, Biura Ministra, Ministerstwa Sprawiedliwości. Szanowny panie Przewodniczący, szanowna Komisjo. Zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Sprawiedliwości I Departamentu Prawa Cywilnego I Gospodarczego, Ministerstwo nie dostrzega potrzeby nowelizacji artykułu 150 kodeksu cywilnego w sposób zaproponowany w petycji. Nie będę tutaj przywołać brzmienia artykułu 150 k c oraz 222. Natomiast wskażę, że w doktrynie zaznacza się, że uprawnienia je przyznane w artykule 150 k c wynikają z zasady wyłączności polegającej na możliwości zwalczania wszelkich ingerencji w prawo własności, stanowiącej fundament prawa sąsiedzkiego.
Wskazany przepis znajduje się w dziale drugim, tytuł pierwszym, zatytułowanym treść I wykonywanie własności, co uzasadnia twierdzenie, że uprawnienia wskazane w artykule 150 kodeksu cywilnego stanowią treść prawa własności. Z kolei przepis artykułu 222 kc umieszczony został w dziale piątym tego samego tytułu, zatytułowany Ochrona własności. I o ile początkowo w starszej literaturze na skutek wydanej uchwały, Sądu Najwyższego 3 CZP 45 łamane na 72, pojawiły się pewne rozbieżności w zakresie relacji artykułu 150 kc z artykułem 222, paragraf 2. Kodeksu cywilnego, o tyle obecnie dominuje stanowisko, że właścicielowi nieruchomości objętej ingerencją przysługuje roszczenie negatoryjne z artykułu 222, paragraf 3 kodeksu cywilnego w związku z artykułem 150 k c oraz roszczenie o nakazanie właścicielowi nieruchomości wyjściowej znoszenia jego działania polegających na objęciu, odcięciu, obcięciu korzeni gałęzi lub owoców. Jest to powództwo oświadczenie partii.
Na to 2. Z roszczeń wskazuje również przywołane w petycji uchwała Sądu Najwyższego z dnia dwudziestego
szóstego
Karina Marzec-Frank
Lipca 1900 siedemdziesiątego drugiego roku. Oba te roszczenia są niezależne od uprawnień z artykułu 150 k c, tak zwana dozwolona samopomoc. Warto wskazać, że argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu wyżej wymienionej uchwały na poparcie stanowiska, zgodnie z którym właścicielowi w sytuacji określonej w artykule 150 nie przysługuje roszczenie nagatoryjne z artykułu 222, paragraf 2 kodeksu cywilnego, nie wydaje się przekonująca. W tym orzeczeniu jedynym argumentem mającym przemawiać na niekorzyść właściciela nieruchomości, którego prawo doznało ingerencji z sąsiedniej nieruchomości stwierdzenie, gdy, gdyż tak daleko nie sięga obowiązek tego sąsiada. Nie uzasadniano natomiast, dlaczego uprawnienia właściciela miałyby się ograniczyć jedynie do dozwolonej samopomocy z artykułu 150 k c, zwłaszcza że, że właściciel, który dokonuje usunięcia korzeni, gałęzi czy owoców, może zostać pociągnięty do odpowiedzialności odszkodowaczej za swoją działalność.
W ocenie ministerstwa, mając na uwadze obecne poglądy doktryny I nowsze orzecznictwo, co co, co do przysługiwania roszczenia negatoryjnego właścicielowi nieruchomości w sytuacji opisanej w artykule 150 h c, nie ma potrzeby ani konieczności ingerencji legislacyjnej. Nie uzasadnia jej również wyrok Sądu Rejonowego w Gdyni piątego października 2000 dwudziestego pierwszego roku I 1 c 231 łamane na dwadzie e 21. Dziękuję bardzo.
Stanisław Gorczyca
Bardzo dziękuję. Proszę bardzo, czy ktoś z państwa chciałby zabrać głos? Proszę bardzo, pani Agnieszka.
Speaker 21
Dziękuję bardzo. Ja chciałam zapytać, bo z wypowiedzi pani dyrektor wynika, że uważacie państwo o ministerstwo, że nie potrzeba tutaj żadnej nowelizacji prowadzić. Chcę zapytać tylko, czy sprawy, bo to to są takie normalne ludzkie problemy często występujące, tak? Ktoś ma pół odsiadkę, wszystko 1 I z drugiej strony od innego właściciela szkody poniesione przez zanieczyszczenia albo przez przez, no nie wiem, korzenie na przykład wracają ogrodzenie. No różne rzeczy, takie proste ludzkie.
I teraz pytanie moje jest takie, czy te proste ludzkie problemy są rozwiązywalne w sposób jednoznaczny, czy trzeba się o rozwiązanie tego problemu zwracać do sądu? No bo na podstawie orzecznictwa, tak, nie jestem w stanie wyegzekwować od kłopotliwego sąsiada, żeby usunął szkody, które ja poniosłam. Mówię tak obrazowo tylko, żeby żeby sprawdzić, czy przypadkiem nie byłoby łatwiej przy najbliższej nowelizacji ustawy po prostu zrobić taki zapis, kto I w jaki sposób odpowiada za to, żeby to było jednoznaczne, żeby nie trzeba było interweniować poprzez sąd, bo to zdecydowanie wydłuża I utrudnia rozwiązanie problemu.
Bardzo proszę.
Karina Marzec-Frank
Pani przewodnicząca, w związku z tym, że ja jestem reprezentantem Biura Ministra I tutaj stanowisko Departamentu Prawa Cywilnego I Gospodarczego, ale no w tym momencie no nie jestem w stanie odpowiedzieć na to pytanie. Mhmm.
Tak, rekomenduje komisję.
Na dezodoracji, czyli będzie
niejasna sytuacja.
Speaker 20
Rekomenduje komisji właśnie wystosowanie do ministra sprawiedliwości dezyderację.
Stanisław Gorczyca
Dziękuję. Tak jest. Dziękuję bardzo. Czy ktoś jest przeciwny? Nie widzę, a więc kierujemy zaraz do ministra sprawiedliwości.
Natomiast przechodzimy do kolejnego punktu, to jest punkt 5., rozpatrzenie petycji w sprawie zmiany artykułu 91 ustawy z dnia dwudziestego pierwszego listopada 2000 ósmego roku o służbie cywilnej przedstawia pan poseł Robert Jagła. Proszę bardzo panie pośle.
Robert Jagła
Państwo przewodniczący, wysoka komisja, szanowni państwo. Petycja w sprawie zmiany artykułu dziewięćdziesiątego pierwszego ustawy o służbie cywilnej poprzez wprowadzenie nagród jubileuszowych za pięćdziesięcio I pięćdziesięciopięciolecie, pięcioletni staż pracy. Wniesienie inicjatywy ustawodawczej w celu nowelizacji ustawy o służbie cywilnej I przyznanie praw do nagrody jubileuszowej pracownikom ze stażem pięćdziesięciolecia oraz pięćdziesięciopięciolecia lat pracy, autorpetycji uzasadnia to potrzebą docenienia osób w wyjątkowo długim stażu za... Autor petycji uzasadnia to potrzebą docenienia osób o wyjątkowo długim stażu zawodowym. Zapobieganie odchodzeniu doświadczonych pracowników w roli mentorów oraz tworzeniem bodźce finansowego do dalszej aktywności zawodowej w warunkach starzejącego się społeczeństwa.
Petycja mieści się w zakresie zadań I kompetencji adresata petycji. Petycja spełnia wymogi formalne. Poddając analizie merytorycznej, służba cywilna oraz inne grupy zawodowe, na przykład pracownicy samorządowi, sędziowie, nauczyciele mają obecnie prawnie ustaloną górną granicę nagród jubileuszowych po czterdziestych, po czterdziestu pięciu latach pracy. Podobna tematycznie petycja była już wcześniej rozpatrywana przez Komisję do spraw Petycji dziesiątej kadencji, co skutkowało skierowaniem desperatu do Ministra Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej. Analizowany dokument nie przedstawia nowych faktów ani dowodów.
W związku z powyższym rekomenduje się komisji nierozpatrzenie tej petycji. Dziękuję.
Stanisław Gorczyca
Tak, proszę, rozpoczynamy dyskusję pani przewodnicząca. Tak, proszę bardzo. Czy ktoś z resortu?
Speaker 21
Jak nie, to ja spróbuję, ale to dlatego, że jestem mądrzejsza o opinie naszego stałego doradcy, który jednak widzi różnicę pomiędzy pozostałymi grupami zawodowymi a służbą cywilną. Tutaj za nie, za tym odpowiada Prezes Rady Ministrów. I I faktycznie to jest tak, że 45 lat pracy. Ja mam 43 lata pracy.
To już wszystko wiadomo.
No to do pięćdziesięciu nie tak daleko.
No właśnie.
Speaker 21
Ale żarty na bok. Wszystkim nam zależy na tym, żeby pracownicy jak najdłużej pracowali. I nawet taki element, który nie będzie z całą pewnością jakimś bardzo kosztownym dla budżetu, no przecież ileż mamy tych pracowników, którzy pracują 50 lat. Na taki element jak ta gratyfikacja po tak długo przepracowanym okresie jest jakimś elementem, który motywuje ludzi do do pracy, tak? Tam pół roku jeszcze, to te pół roku jeszcze przepracuje.
A zależy nam na tym, żeby na rynku pracy tych ludzi zatrzymywać. Więc ja bym jednak spróbowała napisać dezyderat do Prezesa Rady Ministrów, bo jednak służba cywilna jest osobną służbą, co nie zmienia faktu, że w innych miejscach pracy, tak zwanej budżetówce, tam gdzie ludzie pracują naprawdę ciężko za pieniądze, które nie zawsze są adekwatne do wykonywanej pracy, żeby mieli przynajmniej ten przywilej, że ta gratyfikacja będzie. Tym bardziej, że w dyskusji często się już pojawia ten argument. 50 lat pracy, Boże, jest człowiek siedemdziesięcio, siedemdziesięciokilkuletni, tak? No to różnie tam bywa.
Czasem nawet nie tyle. Dlaczego nie? Uważam, że tutaj warto to rozważyć, więc gdyby można było zarządzać w dezyderacie, żeby określono jaka to mogłaby być grupa osób, tak? I ustanowić ten próg, bo tutaj po czterdziestu pięciu latach prac jest 400 procent wynagrodzenia miesięcznego. Dla takiej osoby przychodzącej na emeryturę to taka kwota jest naprawdę bardzo znacząca I nie widzę powodu, żeby po po półwieczu pracy takiej osoby nie uhonorować.
Ja bym była za tym, żebyśmy to podrążyli trochę I proponowałabym dezderat do Prezesa Rady Ministrów.
Robert Jagła
Argumentacja słuszna. Skłaniam się do oczywiście propozycji pani przewodniczącej. Zmieniam swoją decyzję. Proszę o Dziękuję bardzo.
Dezodorant.
Czyli tak,
Dziękuję bardzo.
Stanisław Gorczyca
Się czujemy z Dziękuję Czy ktoś jest przeciwny do Prezesa Rady Ministrów, tak? Jasne. Czy ktoś? Dziękuję bardzo. Przechodzimy do kolejnego punktu, to jest punkt 6., rozpatrzenie petycji w sprawie zmiany ustawy z dnia dwudziestego trzeciego kwietnia 1900 sześćdziesiątego czwartego roku kodeks cywilny oraz ustawy z siedemnastego listopada sześćdziesiątego czwartego roku kodeks postępowania cywilnego.
Przedstawia pan poseł Robert Jagła. Proszę bardzo panie pośle.
Robert Jagła
Szanowni państwo przewodniczący, szanowne komisje, szanowni państwo. Petycja w sprawie nowelizacji ustawy kodeksu postępowania cywilnego oraz ustawy kodeks cywilny. Istota petycji. Autor wzniósł o zmianę przepisów w celu wykluczenia możliwości wszczęcia niecelowej egzekucji komorniczej. Zaproponował dodanie paragrafu trzeciego do artykułu 300 pięćdziesiątego czwartego kodeksu kodeksu cywilnego, który uzależniałby skuteczne wszczęcie egzekucji od uprzedniego, bezskutecznego wezwania dłużnika do zapłaty oraz od braku zwłoki wierzyciela we współdziałaniu przy wykonywaniu zobowiązania.
Petycja mieści się w zakresie zadań I kompetencji adresata petycji. Petycja spełnia wymogi formalne. Podając analizie merytorycznej petycję, postulat oceniano jako nieuzasadniony. Wskazano, że autor błędnie miesza normy prawa materialnego z procesowymi, próbując wdrożyć procedurę egzekucyjną do kodeksu cywilnego. Obecnie przepisy kodeksu cywilnego oraz ustawy o kosztach komorniczych wystarczająco
Nią dłużnika. Między innymi powództwo opozycyjne artykuł 5 kodeksu cywilnego, sankcje za oczywiście niecelową egzekucję z artykułu trzydziestego ustawy o kosztach komorniczych czy ustanowienie kuratora. Ponadto propozycja mogłaby przekształcić tytuł wykonawczy w prawo warunkowe I dać nielojalnym dłużnikom czas na wydobycie, wyzbycie się, przepraszam, majątku. Proszę o rekomendację w takim razie komisji. Dziękuję.
Dziękuję bardzo. Czy ktoś z państwa? Proszę bardzo.
Karina Marzec-Frank
Ponownie, ponownie Karolina Marzec w rękę Ministerstwa Sprawiedliwości. Ministerstwo Sprawiedliwości po przeanalizowaniu przedmiotowej petycji, negatywne stanowisko co do złożonego postulatu, gdyż w ocenie resortu obowiązujące przepisy kodeksu postępowania cywilnego nie uwzględniają, no nie uzasadniają wprowadzenia proponowanego rozwiązania. Podzielamy stanowisko przedstawione przez bio, Biura Ekspertyz I Oceny Skutków Regulacji Kancelarii Sejmu, co do braku zasadności uwzględnienia petycji. I aby nie powtarzać argumentacji Biura Ekspertyz I Oceny Skutków Regulacji, że zgodnie z artykułem 776 kodeksu postępowania cywilnego, podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy, chy że, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wprowadzenie proponowanego rozwiązania oznaczałoby konieczność dodatkowego badania przed wszczęciem egzekucji, czy wierzyciel prawidłowo wezwał dłużnika do spełnienia świadczenia, wyznaczył odpowiedni termin oraz czy, oraz czy zachodziły przesłanki uzasadniające odstąpienia od wezwania.
Skutkowałoby to wprowadzeniem dodatkowej przesłanki skutecznego wszczęcia egzekucji niezależnie od istnienia tytułu wykonawczego oraz stwarzałoby dodatkową płaszczyznę sporów już na etapie wszczęcia egzekucji. Ponadto obowiązujące jest w przepisach kodeksu postępowania cywilnego, przepisy obowiązujące w kodeksie postępowania cywilnego przewidują mechanizmy służące ochronie dłużnika przed nieprawidłowym prowadzeniem egzekucji I są to możliwość wniesienia skargi na czynności komornika, powództwa przeciwegzekucyjnego, a także obowiązek zawiadomienia dłużnika o wszczęciu egzekucji wraz z odpowiednimi pouczeniami. Tym samym ochronę dłużnika jest zapewniona w ramach mechanizmów procesowych właściwych dla postępowania egzekucyjnego, bez potrzeby wprowadzenia generalnego obowiązku uprzedniego wezwania dłużnika jako dodatkowej przesłanki skutecznego wszczęcia egzekucji, który prowadziłby do nieuzasadnionego, skomplikowania postępowania egzekucyjnego. Dlatego też w ocenie resortu zgłoszony postulat nie zasługuje na uwzględnienie I brak jest podstaw do podjęcia inicjatywy ustawodawczym w proponowanym zakresie. Dziękuję.
Stanisław Gorczyca
Bardzo pani dziękuję. Panie pośle, ja rozumiem, że pan wskazuje, żeby nie uwzględniać uzgodnienia zawartego w Dokładnie tak, poproszę. Dziękuję bardzo. Dziękuję. Dziękuję bardzo.
Ktoś jest przeciwny? Nie widzę. Dziękuję. Przechodzimy, proszę państwa, do ostatniego punktu, to jest 12.. Rozpatrzenie odpowiedzi Ministra Cyfryzacji na Dezyderat numer 230 skierowany do Prezesa Rady w sprawie zmiany przepisów w zakresie wykonywania inicjatywy ustawodawczej poprzez obywateli.
To przypomnę, że tą petycję referował pan Piotr Polak. Czy z państwa ktoś chciałby zabrać głos? Proszę bardzo o przedstawienie.
Mariusz Jędrzejczyk
Jeżeli można, dzień dobry państwu, Mariusz Jędrzejczyk, Centralny Ośrodek Informatyki. Tutaj występuje w roli, czy z upoważnienia bardziej, Ministra Cyfryzacji. Ja chciałbym tylko zwrócić uwagę na to, że to też padło przy punkcie pierwszym dzisiejszego spotkania. Jest projekt ustawy, która wprowadza zmiany w ustawie o obywatelskiej inicjatywie ustawodawczej. Ale ja chciałem tutaj zwrócić uwagę na to, że te działania bardzo są ściśle powiązane z portalem poparcia, czyli z narzędziem, które jest właśnie w tej chwili budowane.
To narzędzie służyć ma przeprowadzeniu wyborów I popieraniu kandydatów I listy kandydatów w wyborach, Wprawdzie też na chwilę obecną nie wszystkich. Natomiast tutaj konieczne jest najpierw zbudowanie właśnie tego narzędzia, czyli portalu poparcia I wykorzystanie go, czyli przetestowanie go już tak produkcyjnie na najbliższych wyborach, które będą miały miejsce, jak wiemy w dwudziestym siódmym roku I to bardziej pod koniec. Dopiero wtedy będzie można mówić tutaj o dalszym rozwoju portalu poparcia, budowaniu nowych funkcjonalności. Jak najbardziej w ramach tych działań może mieścić się inicjatywa rozszerzenia funkcjonalności związanych z popieraniem obywatelskich inicjatyw ustawodawczych. Tutaj, jeszcze raz przypomnę, mamy jeszcze jedne, 1 rodzaj wyborów, który też powinien być obsłużony w portalu poparcia, więc warto na pewno mieć to na uwadze, a zwłaszcza w kontekście terminu czy czasu, jaki byłby przeznaczony na uruchomienie nowych rozwiązań.
Dziękuję bardzo.
Stanisław Gorczyca
Dziękuję bardzo. Proszę, otwieram dyskusję. Czy ktoś chciałby zabrać głos? Nie widzę. No myślę, że odpowiedź jest wyczerpująca I merytoryczna I moglibyśmy po prostu podjąć, znaczy przyjąć odpowiedź oraz prosić o podjęcie inicjatywy ustawodawczej w wskazanym zakresie.
Proszę bardzo, pani przewodnicząca.
Speaker 21
Znaczy, ja przepraszam, ponieważ z różnych przyczyn nie mogłam być od pierwszego punktu. Rozumiem, że państwo rozmawiali na ten temat. Jeśli ja dobrze rozumiem wypowiedź pana dyrektora, to właśnie ta inicjatywa ustawodawcza jest, tak? To się dzieje, państwo testują systemy, nie? No to to bym chciała wiedzieć, bo bo tak, odpowiedź jest wyczerpująca I merytoryczna, to prawda, tylko teraz co z tej odpowiedzi wynika?
Czy postulaty zawarte w tej petycji I przekazane państwu jako pytania w dezyderacie, czy one są konsumowane w obecnych działaniach ministerstwa? Czy potrzebna jest nowelizacja ustawy, czy też w ogóle jakaś inicjatywa ustawodawcza?
Speaker 23
Zdecydowanie potrzebna jest nowelizacja ustawy o obywatelskiej inicjatywie ustawodawczej, przy czym ta nowelizacja ustawy powinna nastąpić dopiero po tym, jak zostanie zbudowane narzędzie w postaci portalu poparcia, który jest budowany w oparciu o przepisy kodeksu wyborczego. Tutaj zapewne pojawi się potrzeba dokonania zmian również w kodeksie wyborczym, przynajmniej no je, jest to, jest to no zdecydowanie jakby punkt I bardzo istotny do przeanalizowania w czasie prac legislacyjnych I dopiero po tym, jak już portal poparcia będzie zbudowany, a będzie zbudowany I przygotowany na najbliższe wybory w dwudziestym siódmym roku, dopiero wtedy będzie można podjąć prace analityczne, nawet już nie związane z samą budową po portalu, ale przygotowywaniem przepisów.
Teraz rozumiem, dziękuję bardzo.
Już tak jest pełne zrozumienie.
Speaker 21
W tym momencie działania legislacyjne były przedwczesne, bo trzeba poczekać na doświadczenia, jasne.
Stanisław Gorczyca
Czyli przyjmujemy odpowiedź, tak. Bardzo dziękuję. Dziękuję bardzo. Szanowni państwo, doszliśmy chyba do ostatniego punktu, tak że dziękuję bardzo, tak I zamykam posiedzenie. Dziękuję bardzo.