Komisja do Spraw Petycji (PET)

4 November 2026

Komisja do Spraw Petycji (PET) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

Follow its sittings
00:10 - 00:29
Speaker 5
Witam państwa bardzo serdecznie.  Otwieram kolejne posiedzenie Komisji Petycji.  Witam wszystkich państwa przybyłych na dzisiejsze posiedzenie I rozpoczynamy realizację porządku dziennego, który macie państwo na mailach.  Trochę mamy zamieszanie w porządku dziennym.  Pan poseł Jagła jakiś wniosek, tak? 
00:29 - 00:29
Tak. 
00:29 - 00:30
Proszę. 
00:30 - 00:33
Speaker 1
Zaprosiłbym o przesunięcie petycji z ósmej na pierwszą. 
00:33 - 00:34
A dlaczego? 
00:35 - 00:36
To jest poważny powód. 
00:39 - 01:12
Speaker 5
Ja nie wiem, ja nie wiem, naprawdę, takie rzeczy są Proszę państwa, ze względu na to, że za moment rozpocznie się ważna komisja edukacji, to troszeczkę zrobimy przesunięcia.  Zacznijmy od punktu ósmego, potem punkt 1., a następnie punkty, które realizuje pan poseł Zawaciuk, a potem już po kolei.  Nie wiem, się połapiemy, ale spróbujemy.  Rozpatrzenie petycji w sprawie zmiany ustawy z dnia piętnastego lipca 1987.  Roku o Rzeczniku Obywatelskich. 

Poseł Robert Jagła, bardzo proszę. 
01:12 - 02:45
Speaker 6
Pani przewodnicząca, wysoka komisja, szanowni państwo.  Petycja dotycząca nowelizacji ustawy z dnia piętnastego lipca 1900 osiemdziesiątego siódmego roku o Rzeczniku Praw Obywatelskich w sprawie wprowadzenia ustawowego obowiązku określenia minimalnego, minimalnych, przepraszam, standardu obsługi osób, zwracających się do biura RPO.  Przedmiotem petycji jest postulat zobowiązania Rzecznika Praw Obywatelskich do uregulowania w statucie biura lub odrębnym akcie wewnętrznym minimalnych standardów obsługi obywateli.  Standardy te miałyby być, miałyby obejmować między innymi terminy udzielania odpowiedzi, obowiązki informacyjne, w tym o stanie sprawy, dopuszczalne formy I zasady kultury kontaktu oraz tryb rozpatrywania uwag pracy pracowników biura.  W ocenie wnoszącego petycję obecne przepisy I ogólne regulacje o skargach I wzroskach nie zapewniają odpowiednich punktów odniesienia do oceny traktowania obywateli. 

Petycja mieści się w zakresie zadań I kompetencji adresata petycji.  Petycja spełnia wymogi formalne.  Podając analizie petycję, wprowadzenie sztywnych, ustawowych terminów I rygorów proceduralnych kolidowałoby z konstytucyjną zasadą niezależności I niezawisłości RPO oraz opartym na sformalizowaniu modelem rozpatrywania wniosków.  Twierdzenie, że standardy obsługi nie istnieją, jest błędne.  W Biurze RPO funkcjonuje, funkcjonują liczne regulaminy organizacyjne poszczególnych zespołów oraz kodeks etyki pracowników Biura RPO, które nakładają obowiązek rzetelnego, terminowego I kulturalnego traktowania interesantów oraz zapewnienia im równego dostępu do informacji. 

02:46 - 03:06

Robert Jagła

Rekomenduję w związku, że propozycja zawarta w petycji nie powinna zostać uwzględniona. Kwestie podniesione w petycji należą do sfery wewnętrznego funkcjonowania urzędu objętego niezależnością RPO, są już faktycznie uregulowane w aktach wewnętrznych I nie wymagają zmiany powszechnie obowiązującego prawa. Proponuję pozostawić petycję bez rozpatrzenia. Dziękuję.

03:07 - 03:13

Speaker 4

Dziękuję bardzo. Otwieram dyskusję. Wiem, że są na sali przedstawiciele Rzecznika Praw Obywatelskich. Bardzo proszę.

03:16 - 05:59

Anna Białek

Anna Białek, Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich. Dzień dobry. My w całości opieramy opinie, która została przedstawiona w odniesieniu do tej opinii, do tej petycji I jej tezy, w szczególności tą dotyczącą tego, że petycja bazuje na takim błędnym rozpoznaniu stanu prawnego oraz takich uwarunkowań, w ramach których my działamy I funkcjonujemy. I trzech zdaniach chciałabym odnieść się do nie, ale też na początku przedstawić trochę warunki, w jakich działamy. Więc w 2000 dwudziestym piątym roku w Biurze Rzecznik, do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich wpłynęło przeszło 25000 nowych spraw.

Rozpoznaliśmy przeszło 28000 spraw, przyjęliśmy przeszło 2000 interesantów I odbyliśmy, nasi pracownicy odbyli przeszło 30000 rozmów telefonicznych. To wszystko przy zatrudnieniu na poziomie około trzystu osób, przy czym oczywiście nie wszystkie te osoby na co dzień zajmują się rozpoznawaniem spraw indywidualnych. A odnosząc się już pokrótce do samej petycji, więc po 1. Z samej ustawy wynika to, że rzecznik informuje obywatela o podjęciu bądź nie inicjatywy w określonej sprawie. Obywatel może skontaktować się z biurem rzecznika I uzyska informację, na jakim etapie jest rozpoznawanie sprawy, może to zrobić telefonicznie, często właśnie w tej formie najdogodniejszej dla obywatela.

Obywatele z nami się kontaktują. Poza tym, jeżeli chodzi o zasady kontaktu z biurem Rzecznika Praw Obywatelskich, w zasadzie one są bardzo szerokie, można złożyć skargę osobiście, można wysłać ją pocztowo. Mamy również różne formy kontaktu elektronicznego, z których różnie, również obywatele korzystają. No a zasady takie, o których już tutaj wspomniano, dotyczące kultury kontaktu między innymi. Przy rozpoznawaniu spraw z obywatelem regulują nasze wewnętrzne regulacje.

Faktycznie jest tak, że, że decyzja o tym, że Rzecznik podejmie określoną sprawę I jakie działania podejmie, to jest jego niezależna decyzja niepodlegająca kontroli. Zdarza się jednak oczywiście tak, że obywatele skarżą się na sposób rozpoznania sprawy. No I my chcąc jak najszerzej jakby wyjść tutaj frontem do obywatela, przedstawiamy również uzasadnienie dla naszych działań. Staramy się wyjaśnić, dlaczego tak, czy inaczej działaliśmy. Często te pisma są kontrolowane przez przełożonych.

No jest też tak faktycznie, że rzecznika nie wiążą terminy. Nie mamy terminu na rozpoznanie sprawy rzecznikowskiej, skierowanej do rzecznika. Nie znaczy to jednak, że staramy się sprawnie sprawy rozpoznawać. W naszych wewnętrznych regulaminach są przepisy, z których wynika jasno, że zarówno obowiązkiem pracownika, jak I osoby kierującej jednostką jest sprawne rozpoznawanie spraw I jesteśmy z tego rozliczani. Dziękuję bardzo.

05:59 - 06:04

Speaker 3

Bardzo dziękuję. Tutaj wracamy do rekomendacji posła sprawozdawcy.

06:06 - 06:08

Speaker 2

Pozostawić petycję bez rozpatrzenia.

06:09 - 06:25

Speaker 5

Zostawiamy petycję bez rozpatrzenia. Dziękuję bardzo, dziękuję za tę dyskusję. Wracamy do punktu pierwszego, rozpatrzenie petycji w sprawie wprowadzenia ustawowego limitu wydatków publicznych na konkretne obiekty infrastruktury. Pan poseł Adam Krzemiński, jeśli dobrze rozumiem, to w naszej komisji debiut.

06:27 - 09:59

Adam Krzemiński

Tak, pani przewodnicząca, szanowna, witam państwa. Petytor formułuje żądanie wszczęcia procedury prawodawczej zmierzającej do wyeliminowania zjawiska marnotrawienia środków publicznych oraz ustanowienia ustawowego ograniczenia wydatków na inwestycje I infrastrukturę do kwoty stanowiącej trzykrotność realnej wartości rynkowej obiektów będących przedmiotem zamówienia. Postulowanymi pracami ustawodawczymi należałoby objąć prawo zamówień publicznych oraz przepisy o dyscyplinie finansów publicznych. Żądnia wyrażone w petycji miałyby w istocie polegać na realizacji trzech odrębnych postulatów, polegających na I tutaj po 1. Wdrożeniu I cytujemy, bezwzględnego zakazu finansowania bezużytecznych, drastycznie przepłaconych projektów, w znaczeniu I znowu cytat, sztywnego mechanizmu kontroli cenowej, ustaleniu, cytat, by maksymalny koszt zakupu budowy lub realizacji jakiegokolwiek obiektu infrastruktury ze środków publicznych nie mógł przekroczyć trzykrotności jego realnej I powszechnej wartości rynkowej.

Po cenie petytora należy wyeliminować finansowanie projektów, które nie mają ekonomicznego oraz społecznego uzasadnienia, a ustanowienie maksymalnego kosztu nabywanego obiektu na poziomie jego trzykrotnej ceny rynkowej skutecznie ukróci mechanizm sztucznego zawyżania faktur I wyciągania publicznych pieniędzy przez nieuczciwych wykonawców, zmuszając decydentów do szacunku dla wypracowanego przez obywateli kapitału. Żądanie zmiany przepisów ustawy stanowiącej przedmiot tej petycji mieści się w zakresie zadań I kompetencji faktycznego adresata, czyli Sejmu. Jak wynika z treści petycji, postulowane prace ustawodawcze miałyby objąć ustawą prawo zamówień publicznych oraz ustawę o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych I podmiot wnoszący petycję nie sprecyzował jednak, czy wszystkie 3 postulaty mają zostać wprowadzone do każdej z ustaw, czy też pozostawia to do uznania ustawodawcy. Co jednak istotniejsze, wnoszący petycję sformułował swoje postulaty w sposób uniemożliwiający ich uznanie za zasadne. Należy zauważyć, że podmiot wnoszący petycję operuje w treści postulatów na tyle ogólnymi, niejasnymi sformułowaniami, ja je cytowałem, że ich wprowadzenie do systemu prawnego naruszałoby zasady właściwej legislacji.

Niezależnie od tego podkreślenia wymaga fakt, że aktualnie obowiązujące regulacje, w tym właśnie zawarte w prawie zamówień publicznych, ustawie o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, przewiduje już rozwiązania prawne, które w wystarczającym stopniu minimalizują ryzyko dokonywania nadużyć związanych z wydatkowaniem środków publicznych. To oczywiście nie oznacza, że nie będzie w ogóle do nich dochodziło, bowiem nawet najbardziej restrykcyjne, precyzyjne przepisy nie dają pełnej gwarancji ich przestrzegania. Pozwolę sobie nie cytować przykładów odpowiednich regulacji zawartych w przed chwilą wymienianych przeze mnie aktach prawnych. Konkludując, świetle powyższych wywodów wskazujących na posłużenie się w ramach wyrażonych petycji, wyrażonych w petycji postulatów z promowaniami nieakceptowalnymi z uwagi na ich nieostrość punktu widzenia procesu ustawodawczego oraz ukazujących, że w obowiązującym porządku prawnym występują już przepisy odpowiednio ograniczające ryzyko dokonywania nagród dotyczących gospodarowania środkami publicznymi, rekomenduje nieuwzględnienie postulatów stanowiących przedmiot petycji.

10:00 - 10:48

Speaker 5

Dziękuję bardzo, otwieram dyskusję. Kto z państwa chciałby zabrać głos? Nie widzę. Powinniśmy napisać ustawę o zdrowym rozsądku, tak? Część, część postulatów było bardzo dobrze, by się wtedy wpisywało.

Tak faktycznie czasem jest, że bez względu na przepisy, rozumiem autora petycji, bo autor petycji absolutnie kieruje się tutaj troską o środki publiczne, o to, żeby nie były marnotrawione, tylko dobrze wydawane, a sami na co dzień widzimy, że nie zawsze tak jest. Tyle tylko, że trudno jest to uregulować w ustawie, tak? To, to nie jest takie proste. Skoro dyskusji nie ma, to wracamy do podstaw sprawozdawcy I rekomendujemy, żeby treść, żeby nie uwzględniać postulatu zawartego w treści tej petycji, tak?

10:48 - 10:49

Dokładnie tak.

10:49 - 11:26

Speaker 5

Czy jest sprzeciw? Nie ma, tak więc kończymy pracę nad tą petycją, chociaż tak jak mówię, no niestety opiera się na, na częściowo słusznych argumentach, część środków jest dysponowana w sposób nieodpowiedzialny. Dziękuję uprzejmie. Przechodzimy do kolejnego punktu. Teraz zrealizujemy punkty, które relacjonuje pan poseł Józefaciuk.

Zaczniemy od czwartego punktu porządku dziennego. Petycja w sprawie umożliwienia osobom o polskim pochodzeniu posiadającym zezwolenie na to podstały wstąpienia do zawodowej służby wojskowej w Siłach zbrojnych RP oraz uzyskania obywatelstwa polskiego po roku służby. Bardzo proszę, panie pośle.

11:27 - 12:42

Marcin Józefaciuk

Serdecznie dziękuję. Szanowna Pani Przewodnicząca, wysoka komisja. Dokładnie chodzi o umożliwienie w petycji osobom niebędącą obywatelami polskimi, lecz posiadającymi zezwolenie na pobyt stały wydawany na podstawie polskiego pochodzenia, dobrowolnego wstąpienia do służby zawodowej wojskowej w siłach zbrojnych oraz przyznanie obywatelstwa polskiego takim osobom, które ukończyły co najmniej 12 miesięcy takiego szkolenia. Należy zwrócić uwagę na fakt, że osoby nieposiadające obywatelskie, obywatelstwa polskiego nie są zobowiązane na mocy artykułu osiemdziesiątego drugiego konstytucji do dochowania wierności Rzeczypospolitej Polskiej. Obywatele innych państw mogą natomiast posiadać zbliżone zobowiązania prawne względem swojej ojczyzny.

Sytuacja taka może być źródłem konfliktu lojalnościowego, Projektujący ewentualnie zmiany we wskazanym zakresie należy mieć także na uwadze kwestie pozaprawne dotyczące bezpieczeństwa państwa. Dopuszczanie możliwości pełnienia zawodowej służby wojskowej przez cudzoziemców może generować szereg ryzyk, na przykład związanych z ekspozycją na zagrożenia wywiadowcze. W związku z tym sugeruje nieuwzględnienie żądania będącego treścią petycji. Dziękuję.

12:42 - 13:16

Speaker 5

Dziękuję bardzo, tym bardziej że kwestie związane z obywatelstwem są prerogatmami prezydenta Arbe. Otwieram dyskusję, kto z państwa chciałby zabrać głos? Nie widzę, myślę, że argumenty przytoczone przez posła sprawozdawcę są wystarczające. Nie uwzględniamy zatem żądania zawartego treści petycji. Dziękuję bardzo.

Kolejny punkt, też tutaj z takiej szatkownicy niestety, to będzie 7., petycja w sprawie dostępności publicznych podmiotów kultury. Pan poseł Józef Aciuk, bardzo proszę.

13:16 - 14:46

Marcin Józefaciuk

Szanowna Pani przewodnicząca, wysoka komisja o wniesiona petycję o ustanowienie ustawowej dostępności w publicznej instytucji kultury, państwowych oraz samorządowych, umożliwiającej każdemu obywatelowi korzystanie z infrastruktury w celu tworzenia oraz rozpowszechniania dóbr kultury. Oczywiście wszyscy widzieliśmy też opinie, ekspertyzę Biura Ekspercji I Opinii I Skutków Regulacji. I rzeczywiście autor petycji wnosi o ustanowienie takiej procedury. Należy wskazać, że obowiązujące przepisy już umożliwiają instytucjom kultury współpracę z zewnętrznymi twórcami I udostępnienie im infrastruktury. Nie ustanawiają jednak po stronie osoby fizycznej roszczenia o tak udostępnienia, realizacja tej petycji byłaby, umożliwiłaby roszczenie.

Wprowadzenie postulowanego rozwiązania oznaczałoby istotną zmianę obecnego modelu zarządzania instytucjami kultury I gospodarowania ich mieniem. Jednocześnie na podstawie treści petycji nie można ustalić, czy opisany problem ma charakter jednostkowy, czy też systemowy, ani jakie zasady rozpatrywania propozycji współpracy są stosowane przez państwowe I samorządowe instytucje kultury. Mając powyższe na uwadze, należałoby tutaj Biura Ekspert I Oceny Skutków Regulacji skierować dezyderat do Ministra Kultury I Dziedzictwa Narodowego. Natomiast w odpowiedzi na dezyderat my nie będziemy w stanie tutaj nic zrobić, no więc ja sugeruję nieuwzględnienie żądania będącego treścią petycji, bo obecne przepisy już umożliwiają współpracę. Dziękuję.

14:47 - 15:50

Speaker 5

Dziękuję bardzo. No kłopot polega na tym, że autor petycji chciałby, żeby ta współpraca była, jakbyśmy to określili obowiązkowa, tak? A to zdecydowanie zmienia obecny charakter, bo wiadomo, że instytucje kultury współpracują w sposób dobrowolny z różnymi organizacjami pozarządowymi, twórcami kultury I tak dalej I tak dalej. Otwieram dyskusję. Kto z państwa zechce zabrać głos?

Bardzo proszę. No będziemy się mieli komisję niemą, był Sejmie, my będzie komisja nie ma. No naprawdę. Dziękuję uprzejmie. Zgadzam się z argumentami pana posła sprawozdawcy.

To naprawdę wywróciło zupełnie sposób organizacji kultury. Natomiast Ministerstwo Kultury I Dziedzictwa Narodowego w tej chwili prowadzi prace, które dotyczą właśnie prowadzenia działalności kulturalnej. Ja myślę, że my absolutnie zgadzam się z tym, że nie uwzględniamy żądania zawartego w treści tej petycji. Natomiast samą petycję można przekazać do Komisji Kultury. Jeśli ta ustawa znajdzie się w komisji, to będziemy argumenty zawarte w tym, przynajmniej przedyskutujemy, prawda?

15:51 - 15:53

Marcin Józefaciuk

Bardziej, że skoro człowiek, członek tej komisji to mówi, to

15:53 - 16:17

Speaker 5

jak najlepiej. Tak to zrobimy, absolutnie. Czyli tak, nie uwzględniamy żądania zawartego w treści petycji. Na tym kończymy sprawę w Komisji Petycji, natomiast całą petycję możemy przekazać do Komisji Kultury. Sprzeciwu nie słyszę, a więc myślę, że to jest dobre rozwiązanie.

I ostatnia z petycji, którą na tym posiedzeniu referuje pan poseł Józef Maciuk, to jest z punktu dziewiątego, petycja w sprawie warunków dopuszczalności przerywania ciąży. Bardzo proszę, panie pośle.

16:18 - 17:22

Marcin Józefaciuk

Serdecznie dziękuję. Szanowna Pani przewodnicząca, wysoka komisjo, w petycji sformułowano postulat podjęcia działań legislacyjnych zmierzających do zapewnienia możliwości legalnego przerywania ciąży wyłącznie w ściśle określonych sytuacjach przy jednoczesnym utrzymaniu zakazu aborcji na życzenie, bez wyraźnej przyczyny medycznej lub losowej. Podmiot wnoszący petycję wskazuje 3 przypadki, w których przerwanie ciąży powinno być prawnie dopuszczalne, gdy ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego, gdy stanowi zagrożenie dla życia zdrowia kobiety ciężarnej oraz gdy badania prenatalne wskazują na ciężkie I nieodwracalne uszkodzenie genetyczne płodu. I warto jest powiedzieć, że 2 1. Przesłanki już są obowiązujące w prawie polskim.

Jeżeli chodzi o trzecią przesłankę w tym momencie bodajże dzisiaj Senat była ostatnio procedowana w Sejmie, ustawa dokładnie, dokładnie była w tej sprawie, teraz chyba Senat to, to, to przyjął, więc to, że tak powiem, żądanie jest realizowane w tym momencie, jest w procesie legislacyjnym, więc sugeruje nieuwzględnienie żądania będącego treścią petycji.

17:23 - 18:11

Speaker 5

Tak, Sejm wyprzedził pracę naszej komisji, ponieważ ta ustawa jest już uchwalona, została uchwalona dwudziestego października, czyli całkiem niedawno I jest w tej chwili w pracach senatu, a więc postulat zawarty w petycji jest już skonsumowany w zapisach prawnych. Rozumiem zatem, że nie uwzględniamy żądania zawartego w treści petycji właśnie dlatego, że jest już zrealizowane. Czy jest sprzeciw wobec takiego rozstrzygnięcia? Nie widzę, dziękuję bardzo. To teraz nie wiem, czy udolnie, czy nie, ale spróbuję wrócić do normalnego porządku tego posiedzenia, co nam się tutaj...

1. Punkt jest realizowany, więc w drugim punkcie rozpatrzenie petycji w sprawie zmiany ustawy z dnia dwunastego maja 2000 jedenastego roku o krajowej radzie sądownictwa, pan przewodniczący Stanisław Boczyca, bardzo proszę.

18:12 - 23:18

Stanisław Gorczyca

Bardzo dziękuję pani przewodnicząca. W tym punkcie porządku obrad mamy zająć się petycją w sprawie zmiany ustawy z dwunastego maja 2000 jedenastego roku, proku o krajowej radzie sądownictwa. Autor petycji postuluje wprowadzenie rozbudowanej I wielopłaszczyznowej regulacji określającej procedurę wyboru sędziowskiej części składu krajowej rady sądownictwa przez samych sędziów. Według wnioskodawcy wybór tych sędziów miałby następować w ramach trzech lub czterech tajnych głosowań. Zakłada on, że w pierwszym głosowaniu sędziowie mogliby głosować na siebie bądź na innego sędziego.

W drugim głosowaniu uczestniczyliby kandydaci, którzy w pierwszym otrzymali co najmniej 20 głosów, do trzeciego głosowania dopuszczonych byłoby tylko stu kandydatów, którzy w drugiej odsłonie głosowania otrzymaliby największą liczbę głosów. Jeżeli okazałoby się, że w pierwszym głosowaniu mniej niż setka kandydatów otrzymała co najmniej 20 głosów, to wówczas w drugim głosowaniu wybierano by co najwyżej trzydziestu kandydatów z największej liczby głosów. W efekcie w końcowym głosowaniu brałoby udział maksymalnie trzydziestu kandydatów z największą liczbą głosów otrzymanych w głosowaniu bezpośrednio poprzedzającym. Sędziami elektami zostaliby ci, którzy w głosowaniu końcowym otrzymali największe poparcie. Minimalny pułap otrzymanych

głosów

Wynosiłby 200. Przepracowaniem, przeprowadzeniem wyborów według założeń wnioskodawcy miałby zająć się, miała za, miałaby zająć się Państwowa Komisja Wyborcza. Z opinii eksperta BOS wynika, że proponowana przez wnoszącego petycję procedura jest bardzo ułomna. Zastrzega on przy tym, że problem nie tkwi w jej wieloetapowym charakterze, lecz w pytaniu, czy każde kolejne głosowanie pełni odrębną, racjonalnie uzasadnioną funkcję. O ile 1.

I ostatnie z głosowań jest uzasadnione, o tyle trudno racjonalnie wytłumaczyć 2 pośrednie z tych czterech. Zdaniem opiniujących petycję świadczą one o przesyceniu procedurami całego procesu wyborczego. Poza tym autor opinii prawnej wskazuje, że wielkość etapów nie zapewnia reprezentacji sędziów różnych szczebli I rodzajów sądów. Warto przy tym podkreślić, że wymóg szerokiej reprezentacji sądownictwa w KRS artykułowany był przez Komisję Wenecką. Proponowane przez autora petycję rozwiązanie zawiera jeszcze inne mankamenty, jak chociażby brak określenia w sposób jasny I klarowny, kiedy przeprowadza się 3, a kiedy 4 głosowania.

Ponadto stwierdzenie, że wybory przeprowadza Państwowa Komisja Wyborcza nie zasługuje pełnej, nie zastępuje pełnej procedury wyborczej, która powinna zawierać regulacje dotyczące między innymi określenia organu zarządzającego I ogłaszającego wybory. Terminy poszczególnych głosowań, wzory kart do głosowania, sposób sporządzania I zamykania spisów wyborców, zasady finansowania wyborów I wiele innych szczegółowych zapisów. Powierzenie Państwowej Komisji Wyborczej organizacji kilku ogólnokrajowych głosowań sędziowskich wymagałoby zmian w przepisach dotyczących jej kompetencji oraz zapewnienia odpowiedniego finansowania. Przedmiotowa petycja zawiera zaledwie szkic jednego przepisu, który miałby podlegać nowelizacji I podczas gdy wdrożenie proponowanego przez wnioskodawcę mechanizmu wymagałby modyfikacji wielu innych przepisów zarówno na poziomie ustawowym, jak I na poziomie aktów wykonawczych. Zdaniem stałego doradcy komisji 1 dosyć ogólnikowy postulat nie może stanowić podstawy do prac nad zmianami o charakterze systemowym.

Może stanowić... Dlatego rekomenduje on nieuwzględnienie żądania ujętego w petycji. No I z uwagi na liczne zastrzeżenia do przedstawionej we wniosku wieloetapowej procedury wyboru sędziowskiej części składu KTS, również rekomendacja eksperta BEOS jest negatywna I ja do obydwu tutaj opinii się z obydwoma opiniami się zgadzam. Także, dziękuję bardzo.

23:18 - 23:29

Speaker 11

Dziękuję bardzo, otwieram dyskusję. Kto z państwa chciałby zabrać głos? Ministerstwo Sprawiedliwości, czy są przedstawiciele sali? Bardzo proszę.

23:32 - 24:00

Katarzyna Sobieska

Dzień dobry, dzień dobry państwu, Katarzyna Sobieska, główny specjalista prawa karnego. Ministerstwo Sprawiedliwości popiera treść opinii. Zgadza się, najbardziej. Tu te projektowane zmiany są tylko zarysem niedokładnym, który prowokowałby szereg zmian istotnych dla struktury wyboru sędziów. Dlatego ministerstwo nie pobiera, nie popiera tej, tej zmiany I wnosi o nieprocedowanie.

24:01 - 24:22

Speaker 5

Dziękuję bardzo. Pomijając wszelkie inne aspekty, które się wokół temat, tego tematu nagromadziły, faktycznie nasza komisja nie jest miejscem, gdzie tego typu analizy I rozwiązania można procedować. Jesteśmy tylko I wyłącznie, a może aż do tego, żeby punktowo zmieniać prawo tam, gdzie ono może być zmienione tak, żeby.

24:22 - 24:23

Tak, tak, dokładnie.

24:24 - 24:45

Speaker 5

A więc zostajemy przy rekomendacji pana przewodniczącego, że nie uwzględniamy żądania zawartego w treści tej petycji.

Czy jest przeciw? Nie słyszę, dziękuję bardzo. W punkcie trzecim rozpatrzymy petycję w sprawie podjęcia inicjatywy ustawodawczej w zakresie uprawnień osób posiadających orzeczenie KRUS o niezdolności do samodzielnej egzystencji. Pan poseł Piotr Polak, bardzo proszę.

24:45 - 28:46

Piotr Polak

Tak, dziękuję. Szanowna pani przewodnicząca, wysoka komisjo, szanowni państwo. Tutaj ciekawą petycję mamy, rzecz dotyczy właśnie uprawnień osób posiadających orzeczenie KRUS o niezdolności do samodzielnej egzystencji w odniesieniu się do takich samych osób, którzy mają orzeczenie ZUS-owskie I to jest powiązane z uprawnieniami, czy z dostępnością do szczególnych właśnie uprawnień zdrowotnych. Szczególności chodzi o to, żeby mogły ze świadczeń opieki zdrowotnej korzystać poza kolejnością. No mamy tutaj po analizie takiej dosyć szczegółowej w Biurze Ekspercyzy I analiz nierówne traktowanie grup osób, czyli mamy pewnie niezgodność konstytucyjną.

Właśnie osoby, które mają orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji z ZUS-u, mogą z takich uprawnień poza kolejką korzystać, a ci, którzy są z KRUS-u takim samym orzeczeniem nie mogą, muszą jeszcze 1, 1 dokument dostarczyć, jeszcze 1 orzeczenie I tutaj wy to wy... Orzeczenia o niepełnosprawności, więc biuro ekspertyzy I analiz, no jest to dosyć szczegółowo uzasadnione przez osobę składającą, czy podmiot, petycję, że tak być w państwie prawa nie powinno. I co mamy właśnie w ekspertyzie? Szanowni państwo, mamy no po części, czy nawet duże części, zgodę z tymi, z tymi wyjaśnieniami, które są I oczekiwaniami w tej petycji zawartymi. Co się okazuje, że mamy też informację I dobrze, że ta informacja się pojawiła, choć nie jest to wskazane w wymiarze czasowym.

Chodzi o interpelację poselską, która tego tematu dotyczyła, jest tutaj sygnatura tej interpelacji I jest odpowiedź też na tą interpelację, no dosyć taka pozytywna bym powiedział, że w Ministerstwie Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej w latach 25 28 zaplanowane są prace nad takim kompleksowym systemowym rozwiązaniem, nie tylko dotyczącym tej kwestii, ale całym modelem orzekania o niepełnosprawności oraz formach wsparcia osób niepełnosprawnych. Więc pani przewodnicząca, ten temat, który poruszyła, poruszyła osoba w tej petycji, jak gdyby wpisuje się w trwający, no ja mam nadzieję, że że te prace rzeczywiście trwają w Ministerstwie Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej nad nad całością, kompleksową właśnie modelu orzekania o niepełnosprawności oraz form wsparcia osób niepełnosprawnych I moglibyśmy I nawet powinniśmy wystosować do, do tegoż ministerstwa dezyderat w zakresie objętym właśnie przedmiotem petycji, czy po prostu tę petycję przekazać, żeby nie umknęło w ministerstwie właśnie przy pracach temat tak ważny I istotny, który różnicuje świadczeniodawców, świadczeniobiorców, którzy korzystają z KRUS-u I I ZUS-u w tej kwestii. Także ja już tu od razu z rekomendacją, żebyśmy tak postąpili. Dziękuję.

28:46 - 29:02

Speaker 5

Dziękuję bardzo. Trochę się rozkojarzyłam, ale zaraz do rekomendacji wrócimy. Najpierw otwieram dyskusję. Są na sali przedstawiciele KUR-u. Bardzo proszę.

Ale ślicznie proszę usiąść I tylko włączyć mikrofon, dobrze? To

29:02 - 29:03

jest słuszne.

29:05 - 29:07

Gdyby pan tak dobra do mikrofonu.

29:08 - 29:42

Speaker 13

Uważam, że jest słusznie, żeby zrównać, ponieważ wszyscy, którzy są niezdolni do samodzielnej egzystencji, wymagają pomocy osoby drugiej I innych różnych rodzajów wsparcia. A ta osoba musi niestety sama się starać o 2. Orzeczenie, niepotrzebnie wydawane I pieniądze I orzeczenie. Tym bardziej, że nie ma chętnych lekarzy do pracy z

czym IZZ-u, I cross I niepełnosprawni mają problemy. Dziękuję bardzo.

29:42 - 29:45

Speaker 5

Gdyby pani jeszcze się do protokołu przedstawiła,

29:45 - 29:50

Maria Milik

to będę wdzięczna. Maria Milik, lekarz inspektor nadzoru orzecznictwa lekarskiego.

29:50 - 29:59

Speaker 5

Dziękuję bardzo. Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej, ktoś reprezentuje na sali? Tak. Bardzo proszę o stanowisko. Dzień dobry, Szymon.

30:00 - 30:07

Speaker 15

Pełnomocnika rządu do spraw osób niepełnosprawnych. Szanowna pani przewodnicząca, szanowni państwo, ja potwierdzam, co pan poseł mówił. Rzeczywiście w ministerstwie

30:08 - 30:10

Speaker 14

Proszę do mikrofonu bardziej. W

30:10 - 33:21

Speaker 15

ministerstwie ministerstwie rodziny, pracy I polityki społecznej toczą się prace w ramach projektu dotyczącego przebudowy orzekania o niepełnosprawności, którego zasadniczą cechą I celem jest zmiana modelu dotychczasowego, który się skupia na niepełnosprawności w sensie dotyczącym ubytków, stanu zdrowia danej osoby, na ocenę funkcjonalną tak zwaną, czyli do ocenę dotyczącą sposobu funkcjonowania tej osoby w pierwszej kolejności, która wynika ze stanu jej zdrowia. Natomiast jeżeli chodzi też o kwestie dotyczące różnych orzeczeń I uprawnień z tym związanych, to nie zawsze jest tak, że każde orzeczenie, rzeczywiście orzeczenia KROS-u nie są uznawane, ale też nie wszystkie orzeczenia, chociażby ZUS-u o niezdolności do pracy, samodzielnej egzystencji, automatycznie przekładają się na ulgi związane z systemem dotyczącym orzekania o niepełnosprawności I przyznawane osobom, które legitymują się orzeczeniem o określonym stopniu niepełnosprawności. Jest w artykule 5 a ustawy o rehabilitacji społecznej, zawodowej, zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, możliwość uzupełnienia takiego orzeczenia właśnie w odniesieniu do możliwości korzystania z ulg, które są przewidziane w przepisach odrębnych. Jeżeli można, to chciałbym też zauważyć, że tutaj można w tej petycji niezależnie od przedstawionej opinii zauważyć jakby 2 kwestie. 1., która może się też wysuwać na, jako główne, główny postulat, jest kwestia zapewnienia możliwości korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej osobom, które posiadają takie orzeczenie o niezdolności do egzystencji crusowskiej, ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, co już bardziej przekłada się na kwestie pozostające we właściwości Ministerstwa Zdrowia I niekoniecznie też wiąże się z przebudową modelu dotyczącą orzekania o niepełnosprawności, czy też uwzględnianie orzeczeń KURS-owskich w tym zakresie, bo można założyć, wymagałoby to też analizy, której chyba w tej opinii zabrakło, przedstawionej w ramach tej petycji.

Czy jest możliwe uwzględnienie częściowe tego żądania w pierwszej kolejności przez zmianę odpowiednio wprowadzoną do ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Natomiast rzeczywiście w dalszej kolejności jest to kwestia przeglądu całego systemu, który dotyczy różnego rodzaju orzeczeń niepełnosprawności, zarówno orzeczeń crussowskich, orzeczeń zusowskich, ale też orzeczeń wydawanych przez MEN w stosunku do uczniów. I potrzeby chociażby kształcenia specjalnego, gdzie już wprowadzona jest ocena funkcjonalna od tego roku. I w związku z tym przebudowa tego systemu uwzględnia przegląd całości funkcjonowania, całości uprawnień przyznawanych tym osobom. Realizacja I wyniki projektu są przewidywane, bo projekt rozpoczął się pod koniec ubiegłego roku, ale de facto w tym roku.

Są... Kończy się 1. Etap dotyczący sporządzania pierwszych analiz. Natomiast wyniki I zakończenie prac przewidywane jest na koniec drugą połowę 2000 dwudziestego ósmego roku.

33:22 - 34:00

Speaker 5

Dziękuję bardzo. Proszę mnie wyprowadzić z błędu, ponieważ ja tutaj czytam opinię, którą sporządził nasz stały doradca I w niej czytamy. Istniejący obecnie system orzeczniczy oparty na powiatowych zespołach orzekania o niepełnosprawności, który stanowi jedyną drogę do uzyskania świadczenia wskazanego w petycji, uważam za właściwy. W tym systemie każdy wnioskodawca jest traktowany jednakowo z należną starannością. Każda osoba niezadowolona z decyzji powiatowego zespołu ma prawo wnieść odwołanie do zespołu wojewódzkiego, a także w kolejnych krokach prawo do dwuinstancyjnego postępowania sądowego.

Czy to są rzeczy, które działają jakoś równolegle, zamiennie? Trochę się pogubiłam.

34:02 - 34:40

Speaker 15

To jest kwestia dotycząca uznawania I orzekania o niepełnosprawności na podstawie ustawy o rehabilitacji społecznej I zawodowej. I podstawą jest orzeczenie przez powiatowy albo miejski zespół niepełnosprawności. Przysługuje do tego ścieżka odwoławcza, zarówno 2. Instancja, jak I rzeczywiście droga sądowa, ale to nie dotyczy bezpośrednio orzeczeń wydawanych przez organy KUR-u. To są orzeczenia do celów przyznania stopnia niepełnosprawności, związanego z funkcjonowaniem tej osoby zarówno w wymiarze zawodowym, jak I w życiu społecznym z uwagi na kwestie dotyczące ubytków zdrowotnych.

34:41 - 34:58

Speaker 5

Rozumiem. Proszę mi w takim razie jeszcze potwierdzić. Z tych dwóch opinii, którymi dysponujemy, wynika, że Ministerstwo prowadzi pracę, jak rozumiem z pańskiej wypowiedzi po po pilotażu czy po jakimś okresie próbnym, tak, Nad ujednoliceniem tego systemu?

34:59 - 36:42

Speaker 15

Tak. Prace w pierwszej kolejności w ramach projektu dotyczącego ogólnie przebudowy systemu orzekania o niepełnosprawności, którego głównym nurtem, czy jakby główną podstawą jest ustawa o rehabilitacji społecznej I zawodowej osób niepełnosprawnych I kwestie też orzeczeń zusowskich, MEN-owskich, w dalszej kolejności tych orzeczeń crusowskich, dotyczą zebrania wszystkich informacji, które dotyczą niezdolności do pracy, wynikających z różnych przepisów. Chociażby w tym zakresie można wskazać, tu jest mowa o samodzielnej egzystencji, ale też o niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Jest to węższe zdecydowanie niż całkowita niezdolność do pracy, czy częściowa wynikająca z orzeczenia ZUS-u, czy też ze stopnia znacznego dotyczącego stwierdzenia niepełnosprawności. I rzeczywiście po zakończeniu prac analitycznych w przeglądzie funkcjonowania będzie zaproponowana w oparciu o model oceny funkcjonalnej, czyli model dotyczący możliwości funkcjonowania osoby, której ubytek zdrowotny ma wpływ na jej funkcjonowanie zarówno w wymiarze społecznym, jak I zawodowym.

Kwestia przebudowy tego modelu uwzględnienia na różnych albo porównywalnych warunkach, jeżeli to będzie możliwe w ramach jednego systemu. Z tym że to jest projekt, który zawiera w sobie elementy na początku analityczne, później konsultacje I też elementy pewne pilotażowe, ma zakończyć się przygotowaniem propozycji zmian I wniosków, wpis do wykazu prac legislacyjnych. Natomiast no już jakby konkretnie uwzględnienie wniosków wynikających z projektu, ich wdrożenie zależy od decyzji kierunkowych, które będą podejmowane przez Radę Ministrów I ewentualnie w dalszej kolejności przez parlament.

36:43 - 36:57

Speaker 5

Ale czy osoby, które są ubezpieczone w KRUS, tak jak mówiła pani doktor, będą traktowane, czy też jak gdyby są uwzględnione ich postulaty? Te osoby są też w zapisach projektowanych czy analizowanych w tej chwili w ministerstwie?

36:58 - 36:58

Czy jeżeli

36:58 - 37:01

Speaker 17

nie ma równania tych praw w tym sensie?

37:01 - 38:13

Speaker 15

Jeszcze, jeszcze nie ma zapisów projektowanych, bo tak jak wspomniałem, jest to wstępny etap realizacji tego projektu, który w pierwszej kolejności zakłada porównanie tej sytuacji różnych rodzajów grup osób, które są objęte szeroko rozumianą kwestią dotyczącą ubezpieczeń I świadczeń związanych z... Potrzebami wynikającymi z kwestii głównie zdrowotnych, tak skrótowo to ujmując. W zależności od wyniku tego przeglądu I od tego, jaki sposób ocena zdrowia tej osoby przełoży się też na wynik oceny, która miałaby być przeprowadzona, tej oceny funkcjonalnej, czyli nie samego stanu zdrowia, tylko oceny nie, przepraszam, tak skrótowo mówiąc, nie jakie ma dana osoba schorzenie, tylko jak to schorzenie wpływa na jej funkcjonowanie w życiu społecznym I zawodowym. I dopiero po tym przeglądzie I po tych analizach będą podejmowane kolejne rekomendacje. Więc w tej chwili trudno mi powiedzieć, jakie będą rekomendacje w stosunku czy też do orzeczeń ZUS-owskich, czy KRUS-owskich.

I jakie będą wyniki wynikające z analizy I z projektu. No I ostatecznie wnioski zawarte w projekcie ustawy, no bo on jest... W tym roku się rozpoczął, jest na jakby pierwszym etapie realizacji.

38:13 - 38:20

Speaker 5

Biorąc pod uwagę zakres problematyki, to nie wydaje mi się, że zdążymy do końca kadencji.

38:21 - 39:09

Speaker 15

Znaczy, projekt jest przewidziany do realizacji do 2000 dwudziestego ósmego roku. Właśnie z uwagi na to, że obejmuje różne elementy, porównywanie systemów, wpływ, jaki potencjalna zmiana właśnie przenosząca się z oceny dotyczącej uszczerbku na zdrowiu na ocenę funkcjonalną miałaby dla tych osób przegląd świadczeń, które przysługują tym osobom I wnioski dotyczące do różnego rodzaju świadczeń, które by im przyglądały, łącznie z analizą rozwiązań informatycznych, które umożliwiałyby usprawnienie funkcjonowania systemu, czyli połączenie chociażby systemu obecnego ECMO z systemem ZUS-owskim, KRUS-owskim lub też MEN-owskim. Dlatego też projekt przewidziany jest na tak długi okres czasu, z uwagi na jego zakres przedmiotowy, no mocno obszerny.

39:10 - 39:14

Speaker 5

Dziękuję bardzo. Pani doktor, bardzo proszę. Proszę tylko mikrofon włączyć.

39:19 - 39:59

Speaker 13

Chciałam powiedzieć, ponieważ jest różnica w orzecznictwie crusowskim I zusowskim. Krus orzeka tylko o całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, a nie na ogólny rynek. Kiedyś, kiedy były wspólne, było wspólne orzekanie, ZUS orzekał również rolników. Kiedy orzekano stopnie inwalidztwa, część, inwalidztwo grupy pierwszej, drugiej, trzeciej, wtedy rolnikom, jeżeli był niezdolny do pracy długotrwale, orzekało się

40:00 - 40:40

Speaker 13

Lub długotrwałą niezdolność do pracy w rolnictwie I równocześnie orzekało się grupę inwalidzką. To mogła być niezdolność zupełna do pracy w rolnictwie, ale 3. Grupa inwalidzka, czyli z ogólnego stanu zdrowia na jednym orzeczeniu, bo KURZ orzeka tylko dla siebie. Trzeba wypłacać rolnikom, a nie wszystkim po prostu do do pracy. Nie, nie orzeka o zdolności do każdej pracy, tylko w rolnictwie.

40:40 - 40:43

Speaker 5

Dziękuję bardzo. Wracamy do pospraw sprawozdawcy.

40:45 - 43:00

Piotr Polak

Tak, szanowna pani przewodnicząca. Rzeczywiście no zakres podnoszony no I w tej odpowiedzi na interpelację I dzisiaj tutaj przez pana z Ministerstwa Polityki Rodziny no jest naprawdę na pewno szeroki I te uzgodnienia międzyresortowe pewnie tak długo muszą trwać. Niemniej clue tej tej petycji to chodzi o to, żeby poza kolejnością z tych świadczeń, tak, na takich samych zasad, świadczeń opieki zdrowotnej, na takich samych zasadach mogli korzystać wszyscy ci, którzy no powiedzmy skrótowo byli w ZUS-ie I mają świadczenie ZUS-owskie. Tak samo ci, którzy byli w Krusie I mają świadczenie Krusowskie. Teraz kursowcy, tak już też powiem, już skrótowo, brzydko, muszą, żeby poza kolejnością do orzeczenia o niezdolności do samodzielnej egzystencji, jeśli ZUS ma takie, już to wystarcza.

Kolejki, za kolejką mogą korzystać. Muszą dołączać jeszcze orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności przez te powiatowe komisje, które orzekają. Czyli kursowcy muszą jeszcze 1 element spełnić, żeby móc tych świadczeń poza kolejnością z tego samego prawa, tak, korzystać. Więc ja uważam, że dobrze by było, żeby to ujednolicić I niech te uzgodnienia międzyresortowe rzeczywiście trwają tak długo, żeby to wystarczyło, żeby kompleksowo się tym zająć I w tej ustawie, która jest zapowiedziana, że ona będzie, czy to będzie... No chyba tak, no wiodącą będzie wtedy instytucją to Ministerstwo Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej.

Jeśli takie ustalenia będą międzyresortowe z poszczególnymi... Minister zdrowia, tu jeszcze pan mówił I I rolnictwo III MEN, więc no zróbmy tak, żeby to wszystko później kompleksowo było uregulowane I żeby nie było tego różnicowania, o którym jest mowa w tejże petycji. Bo tu nie chodzi o wypłacane świadczenia, tylko o tą dostępność poza kolejnością.

43:00 - 43:03

Speaker 20

Nie nie zrozumiałam tylko jaka jest pańska rekomendacja.

43:03 - 43:19

Piotr Polak

Żebyśmy pożądanie, które zawarte w petycji przekazali w dezyderacie do do, wiesz, do Ministerstwa Rolnictwa, przepraszam, polityki I rodziny.

43:20 - 43:22

Speaker 19

Czyli piszemy prezyderat do ministra rodziny

43:22 - 43:26

Speaker 21

w zakresie żądania, które jest w tej petycji zawarte.

43:26 - 43:31

Speaker 5

Z żądania zawartego, dobrze, oceny, oceny postulatu zawartego w petycji.

43:31 - 45:40

Speaker 15

Przepraszam, przepraszam pani przewodnicząca, czy jeszcze mogę? To ja chciałbym na chwilę, jeżeli jest to możliwe, wrócić do tego, o czym mówiłem wcześniej, że sama kwestia uprawnienia I przyznania uprawnień do korzystania na określonych warunkach ze świadczeń opieki zdrowotnej niezależnie od tego, czy ta osoba posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, czy o orzeczenie o niezdolności do pracy ZUS-owskie, to jest kwestią przyznawania uprawnień na podstawie odrębnych przepisów, które nie leżą w zakresie właściwości ministra właściwego do spraw, w tym przypadku zabezpieczenia społecznego, szerzej określając, rodzinę, pracę I polityki społecznej, tylko kwestia przede wszystkim ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. W tym przepisie, w którym autor petycji się powołuje, tej ustawy, są różne kategorie osób, chociażby weterani czy, czy honorowi dawcy krwi. Więc. Rozumiem, że powinniśmy zmienić adresata, tak?

Na ministra zdrowia, tak? Przynajmniej częściowo, jeżeli chodzi to uprawnienie, bo mogę też tytułem, tytułem przykładu podać, że kwestia uprawnień osób niepełnosprawnych do korzystania z określonych ulg, chociażby przewidzianych w ustawie prawo drogowe, jest w zakresie właściwości I tutaj te ulgi przyznaję, jako gospodarz ustawy, minister właściwy do spraw infrastruktury. Więc nie wszystkie kwestie dotyczące uprawnień określonych osób do określonych ulg, wynikające z przepisów odrębnych, są we właściwości Ministra Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej. To też jest też ten artykuł 5 a ustawy o rehabilitacji, o którym wspomniałem, że żeby uzyskać, jeżeli takie jest wymaganie. I to dotyczy też w niektórych przypadkach osób posiadających orzeczenie o całkowitej nawet niezdolności do pracy wydawane przez lekarzy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Poddanie się dodatkowemu, uzupełniającemu orzeczeniu o właśnie możliwości korzystania z określonych ulg, no bo orzeczenie o niezdolno... O stopniu niepełnosprawności taki element w sobie zawiera.

45:40 - 46:00

Speaker 5

Dziękuję bardzo. Tutaj autorowi petycji chodzi o świadczenia, dostęp do szczególnych uprawnień zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych, w szczególności prawa do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej poza kolejnością. Czyli pewnie minister zdrowia. Czy tak? No to jedziemy.

Dezydiat do Ministra Zdrowia. Pan poseł sprawozdawca się zgadza?

46:00 - 46:05

Piotr Polak

Zpytam się na ewentualnie, jak już by były tu jakieś problemy, to do Prezesa Rady Ministrów.

46:05 - 46:31

Speaker 5

Finansowanie ze środków publicznych, w szczególności prawo do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej. Zapytamy Ministra Zdrowia. Dziękuję bardzo. Tak, kończymy na razie pracę nad tą petycją. Kierujemy dezyderat.

Przechodzimy do kolejnego punktu. Proszę państwa, pan poseł Robert Barbas teraz. To jest punkt 5.. Petycja w sprawie zmian w ustawie z dnia 6 listopada 2000 ósmego roku o prawach pacjenta I rzeczniku praw pacjenta.

46:31 - 48:24

Robert Warwas

Bardzo proszę. Bardzo dziękuję. Pani przewodnicząca, wysoka komisja, szanowni państwo. Przedmiotem petycji jest postulat podjęcia inicjatywy ustawodawczej w celu wprowadzenia obowiązku informowania pacjenta przez Rzecznika Praw Pacjenta o możliwości ubiegania się o świadczenia kompensacyjne z funduszu kompensacyjnego zdarzeń medycznych. Obowiązek, obowiązek ten miałby powstać w sytuacji, gdy w wyniku postępowania wyjaśniającego rzecznik stwierdzi naruszenie praw pacjenta lub błąd medyczny I pacjent powinien wówczas otrzymać oficjalną informację o przysługującym mu prawie do złożenia wniosku o świadczenie kompensacyjne, obowiązującym terminie oraz procedurze jego uzyskania.

Petycja ta mieści się w zakresie zadania kompetencji Sejmu oraz spełnia wszystkie wymogi formalne. Jeśli chodzi o uzasadnienie petycji, to jej autor wskazuje, że pacjent, zgłaszając sprawę do rzecznika praw pacjenta może mieć przekonanie, że urząd zapewni mu kompleksową pomoc. Tymczasem podział zadań pomiędzy poszczególnymi departamentami urzędu może powodować, że informacja o możliwości ubiegania się o oświadczenie kompensacyjne nie dotrze do pacjenta we właściwym czasie. W konsekwencji po trwającym wiele, wiele miesięcy w postępowaniu wyjaśniającym, pacjent może dowiedzieć się o przysługującym mu możliwości uzyskania świadczenia zbyt późno, aby skutecznie złożyć wniosek do funduszu. Ma to szczególne znaczenie ze względu na obowiązujący termin na jego złożenie wynoszący rok od zdarzenia medycznego.

I reasumując, odnosząc się do zasadności postulatu, biuro ekspertyz oceny skutków regulacji KCA I Sejmu wskazuje, że wprowadzenie proponowanego rozwiązania mogłoby przyczynić się do zwiększenia ochrony pacjentów, którzy doznali krzywdy, szkody w następstwie zdarzenia medycznego. Dziękuję.

48:24 - 48:28

Speaker 5

Dziękuję. Otwieram dyskusję. Bardzo proszę.

48:31 - 49:59

Robert Bryzek

Dzień dobry, radca prawny Robert Bryzek, dyrektor Departamentu Świadczeń Kompensacyjnych w Biurze Rzecznika Praw Pacjenta. Szanowna Pani Przewodnicząca, Wysoka Komisjo, szanowni państwo. W opinii Rzecznika Praw Pacjenta przedmiotowa petycja jest bezprzedmiotowa oraz niezasadna. Bezprzedmiotowa z tego powodu, że my już informujemy pacjentów o tej możliwości na wstępie, kiedy do Departamentu Postępowań wyjaśniających, czyli ten departament, który prowadzi te postępowania w naruszenia praw pacjenta, wpłynie wniosek, skarga, jakbyśmy tego pisma nie nazwali pacjenta, to my już na wstępie, jeżeli treść sugeruje, że może się kwalifikować pod fundusz kompensacyjny, to ta sprawa już jest przekazywana do komórki, którą kieruje, ponieważ staramy się nie dublować postępowań. To przynosi oszczędności dla Skarbu Państwa, jeśli chodzi o opinie chociażby, czy czas nawet na poświęconą sprawę.

Jeżeli chodzi o niezasadność, szanowna Komisjo, tak naprawdę w postępowaniu stwierdzającym naruszenie praw pacjenta, rzecznik praw pacjenta nie decyduje o błędzie medycznym. Nie rozstrzygamy o błędach medycznych, tylko o naruszeniu prawa pacjenta. I jest to tak naprawdę, to postępowanie kończy się rozstrzygnięciem, które jest tylko opinią organu, nie wiążącą, że doszło do naruszenia danego prawa pacjenta. W żadnym wypadku nie jest to decyzja administracyjna już tym bardziej wiążąca. Ponadto nie każde stwierdzenie naruszenia prawa pacjenta będzie kwalifikowało się pod fundusz, ponieważ większość tych praw nie dotyczy świadczeń zdrowotnych udzielanych z aktualną

50:00 - 54:42

Robert Bryzek

Medyczną, czy z należytą starannością, czyli prawo do dokumentacji medycznej, informacji, godności do obecności osoby bliskiej przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych I tak dalej. Są to prawa, których naruszenie nie powoduje skutków zdrowotnych. I te sprawy tak naprawdę w żaden sposób się nie kwalifikują do funduszu kompensacyjnego. Tak naprawdę tylko naruszenie prawa pacjenta do wiedzy aktualnej medycznej, doświadczeń udzielanych z należytą starannością mogłoby się kwalifikować pod fundusz, ale też należy zwrócić uwagę, że naruszenie tego prawa też w większości przypadków nie stanowi uszczerbku na zdrowiu, jak chociażby, nie wiem, nie... Podam przykład teraz taki z praktyki.

Nieprzeprowadzenie kompleksowej diagnostyki na szpitalnym oddziale ratunkowym I wypisanie pacjenta do domu, jeżeli ten pacjent uzyska pomoc w tym samym podmiocie po kilku, kilkunastu godzinach, czy w innym podmiocie I nie dojdzie do rozstroju zdrowia, po prostu ta zwłoka nie będzie miała wpływu na stan zdrowia pacjenta, to będziemy mieli oczywiście z naruszeniem prawa pacjenta do świadczeń zdrowotnych, do aktualnej wiedzy medycznej, ale ze względu na brak tego uszczerbku na zdrowiu, sprawa nie będzie się kwalifikowała do funduszu kompensacyjnego. W związku z powyższym tutaj jest wiele aspektów, które mogłyby pacjentów wprowadzać w błędne przekonanie, że każda sprawa, która kończy się na naruszeniu praw pacjenta, kwalifikuje się do funduszu. Wniosek do funduszu podlega opłacie 361 złoty. W związku z powyższym, gdyby ci pacjenci byli w cudzysłowie z automatu informowani, a później by się okazało, że wydajemy decyzję dla nich negatywną, no mieliby poczucie jakiejś niesprawiedliwości czy wprowadzenia w błąd. Natomiast, wysoka Komisjo, chciałbym też się odnieść do terminów.

Ten termin roczny od momentu, kiedy pacjent się dowiedział I termin trzyletni od momentu zdarzenia jest takim samym terminem, jaki pacjent ma, jeśli chodzi o dochodzenie roszczeń w postępowaniu cywilnym. Więc to nie jest jakaś nowa instytucja czy w jakikolwiek sposób odbiegający od takich standardów przyjętych w naszym kraju. Natomiast jeżeli pacjent wejdzie na naszą stronę internetową, to na głównej stronie główny baner, główna zakładka, to jest informacja mówiąca o tym funduszu. Podam tylko takie statystyki, że rocznie w Polsce w sądach rejonowych I okręgowych wpływa około 800 pozwów o błędy medyczne. Natomiast do Rzecznika Praw Pacjenta od momentu, kiedy powstał fundusz, od września 2000 dwudziestego trzeciego roku do dnia dzisiejszego wpłynęło prawie 7000 wniosków.

W pierwszym roku to było 111 wniosków, ale później było to 1577, 2574200 26. Rok. Już przekroczyliśmy liczbę wniosków z zeszłego roku, czyli tak naprawdę pacjenci wiedzą o tym funduszu. Wydaliśmy już ponad 1200 decyzji pozytywnych dla pacjentów, co oznacza, że tyle spraw po prostu nie zawisło przed sądami I pacjenci uzyskali bardzo szybko rekonwersatę, jeśli chodzi o zdarzenia medyczne. Z takich jeszcze innych argumentów wysoka komisja mógłbym przytoczyć już argument mówiący o tym, że postępowanie w przedmiocie naruszenia praw pacjenta jest to postępowanie, w którym opinia biegłego, opinia medyczna jest bardzo rzadko dopuszczana, ponieważ rzecznik jako organ nie ma kompetencji do oceny procesu leczenia.

Jeśli chodzi właśnie o aktualną wiedzę medyczną, należy to staranność. Jeśli chodzi o kwestie formalne, to tak, jak najbardziej. Natomiast kwestie medyczne podlegają ocenie przez biegłych I w tych postępowaniach, tych podstawowych właśnie w przedmiocie naruszenia praw pacjenta, bardzo rzadko jest dopuszczany dowód z opinii biegłego I są to przeważnie konsultanci wojewódzcy lub krajowi, którzy z uwagi na fakt, że są jedni w danym województwie, nie są w stanie sporządzić setek, jak nie 1000 opinii medycznych. Więc my dopuszczamy te opinie medyczne, ale to w bardzo szczególnych, precedensowych sprawach. I może się też zdarzyć, że konsultant krajowy czy medyczny uzna, że w danej sprawie doszło do naruszenia prawa pacjenta do aktualnej wiedzy medycznej, ale już nie dajemy gwarancji, że biegły, który orzeka na rzecz funduszu kompensacyjnego, wyda taką samą opinię.

To są odrębni biegli, tak jak w sądzie, 1 opinia może być pozytywna, 2. Negatywna. W związku z powyższym tutaj uważamy, że pacjenci byliby tak naprawdę wprowadzani w błąd. Natomiast bardzo dużo wpływa to na z wniosków, które składają seniorzy, sami wypełniają, sami jesteśmy w trakcie poprowadzić przez to postępowanie. W związku z powyższym tutaj w opinii Rzecznika Praw Pacjenta nie ma takiej potrzeby realizacji, jakiejś zmiany ustawodawczej.

Tym bardziej, że tak jak powiedziałem, nawet w interesie referenta w tego z poste... Z Departamentu Postępowań Wyjaśniających, nawet w jego interesie jest, żeby wniosek przekazać do mojego departamentu, bo w ten sposób bardzo szybko realizuje sprawę I może się zająć kolejną. W związku z powyższym tak tu u nas funkcjonuje, że kładziemy bardzo duży nacisk na informowanie o tym funduszu pacjentów. Dziękuję.

54:42 - 54:47

Speaker 23

Dziękuję bardzo. Czy przedstawiciel Ministerstwa Zdrowia zabiorą głos? Bardzo proszę.

54:47 - 55:27

Piotr Widzki

Piotr Widzki, Ministerstwo Zdrowia. My ściśle współpracujemy z rzecznikiem I biurem Rzecznika Praw Pacjenta I też podzielamy ten pogląd, że rzeczywiście, chociażby statystyka przytoczona przez pana dyrektora pokazuje, że ten, to narzędzie, ten instrument jakim jest fundusz, no pełni coraz większą rolę I ta, ten przepływ spraw, no my, my nie, nie otrzymujemy sygnałów, że byłyby tam jakieś zgłoszenia co do, nie wiem, przewlekłości czy, czy zbyt długich terminów. Takie, takie, takie zastrzeżenia do Ministerstwa Zdrowia nie wpływały.

55:29 - 55:32

Speaker 5

Dziękuję bardzo. Czy ktoś z państwa jeszcze? To jeszcze 1 zdanie, poproszę.

55:34 - 56:20

Robert Bryzek

Ostatnie zdanie szanowna pani przewodnicząca. Informowanie pacjenta o funduszu kompensacyjnym po zakończeniu postępowania po upływie kilku miesięcy mogłoby go wręcz narażać na przedawnienie złożenia wniosku do funduszu kompensacyjnego. Bo to jest rzeczywiście, jeżeli chodzi o śmierć pacjenta, to jest to roczny termin od momentu, kiedy osoba bliska tego pacjenta się dowiedziała o tej śmierci, więc jest to termin sztywny tak naprawdę jednego roku. Gdyby postępowanie wyjaśniające trwało kilka miesięcy, to mogłoby dojść do przedawnienia, ponieważ pacjenci składają do nas pisma, skargi, wnioski po jakimś upływie od danego nieprzyjemnego dla nich zdarzenia. W związku z powyższym w naszej opinii informowanie ich na wstępie, kiedy już tylko zwracają się z jakąkolwiek sprawą do urzędu, jest bardziej właściwe niż informowanie po kilku miesiącach.

56:21 - 56:24

Speaker 26

Dziękuję bardzo. Wracamy do posła sprawozdawcy.

56:25 - 57:32

Robert Warwas

Dziękuję. Pani przewodnicząca, szanowni państwo, rzeczywiście była dyrektor tutaj zasypana z różnymi informacjami szczegółowymi dotyczącymi różnych przypadków. Natomiast petycja co do zasady mówi o pewnym systemowym, systemowym rozwiązaniu, wprowadzeniu obowiązku I promowania pacjenta, o możliwość ubiegania się o świadczenie kompensacyjne. My mamy tutaj też opinię Biura Eksperty z oceny skutków regulacji KCA I Sejmu, która wskazuje, że proponowane rozwiązanie mogłoby przyczynić się do zwiększenia ochrony pacjentów. Rozumiem, że tutaj z praktycznego punktu widzenia tutaj pan dyrektor przedstawił tutaj różne swoje opinie o różnych przypadkach, że mogłoby to utrudnić, ale pytanie, czy, czy takie, bo rozumiem, że na samym początku pan dyrektor wskazał, że taki obowiązek już istnieje, jeżeli coś, coś się zmieniło, rozumiem, bo tutaj ta petycja nie wpłynęła.

Ktoś musiał tę, tą petycję zgłosić, że jest jakiś problem. Czy w międzyczasie, jeśli chodzi o tutaj procedury Rzecznika Praw Pacjenta, coś się zmieniło, że ten, w sensie tego obowiązku nie było, teraz obowiązek istnieje? Czy jaki, jakby chciał poznać w ogóle z czego wynika ta petycja? Bo jakby z opinii pana dyrektora wynika, że to w ogóle jest jakieś nieporozumienia.

57:34 - 59:30

Robert Bryzek

Szanowni państwo, być może jest to jakaś jednostkowa sytuacja, bo z tego, co czytałem, to była pacjentka w wieku siedemdziesięciu dziewięciu lat, być może czegoś nie zrozumiała. Natomiast postępowanie wyjaśniające z zasady trwa kilka miesięcy, więc jeżeli ta pacjentka, wnioskodawczyni w na jakimkolwiek etapie wskazałaby referentowi, że oprócz stwierdzenia naruszenia praw pacjenta interesują aspekt materialny, odszkodowanie, to zapewniam, że ta sprawa byłaby od razu przekazana do nas, do departamentu. Takiego przepisu, który by nakazywał informowania nie ma. Chociażby z tych argumentów, które właśnie podałem. One byłyby, no powodowałyby tylko koszty, bo gdybyśmy w każdej sprawie informowali pacjenta listem poleconym czy przesyłką, to byłby to koszt ponad 10 złoty za każdą sprawę, a do tego departamentu wpływa, nie chcę przesadzać, ale pewnie kilkanaście albo do dwudziestu 1000 różnych pism rocznie.

Więc to byłyby pieniądze wydatkowane, a nie celowo. Natomiast tak jak powiedziałem, my jak tylko wpłynie jakiekolwiek pismo, to my je od razu, jeżeli ktoś wskazuje na to, to informujemy. Natomiast też zdarzają się takie sytuacje, że wola pacjenta jest całkiem inna. Informujemy go, że może uzyskać odszkodowanie za śmierć osoby bliskiej I spotykamy się też z nieprzyjemnym takim od razu atakiem, że te osoby nie interesują aspekty materialne, tylko ona chce sprawiedliwości, stwierdzenia naruszenia praw pacjenta. Do tego departamentu też pacjenci składają wnioski, ponieważ chcą to orzeczenie, to rozstrzygnięcie o naruszeniu praw pacjenta potraktować jako też wstęp do postępowania cywilnego w innych sprawach medycznych, bo mogą dzięki temu uzyskać dodatkową kwotę od sądu za sam fakt tylko naruszenia praw pacjenta.

W związku z powyższym, jeżeli kogokolwiek interesuje kwestia materialna, odszkodowania, zadośćuczynienia, za to zdarzenie medyczne, nazywane tutaj błędem medycznym, to jest na wstępie informowany I mi się wydaje, że ten fundusz już jest tak popularną instytucją, że mamy prawie 2400 postępowań w toku, w związku z powyższym pacjenci mają naprawdę bardzo dużą w tym zakresie świadomość.

59:31 - 59:59

Speaker 5

Dziękuję bardzo. Pan dyrektor jest szefem właśnie Departamentu Świadczeń Kompensacyjnych. Rozumiem, że wprowadzenie, z pańskiej wypowiedzi tak wnioskuję, że wprowadzenie obligo, czyli ustawowego obowiązku informowania każdego czującego się poszkodowanym pacjenta, że jest taki fundusz, przesadą. Natomiast rozumiem też, że w ramach waszych obowiązków, po ocenie zgłoszonej sytuacji, państwo każdego pacjenta, który mógłby z tego funduszu

01:00:00 - 01:00:01

Informujecie o tym, tak?

01:00:03 - 01:00:21

Robert Bryzek

Dokładnie tak to robimy. Też nie chcielibyśmy... Unikamy sytuacji, w których w tym pierwszym departamencie doszłoby do stwierdzenia naruszenia praw pacjenta bądź nie, a u nas znowu byłaby decyzja inna, więc my ze sobą ścisłą współpracujemy, chociażby z tego powodu, żeby te rozstrzygnięcia były ze sobą zbieżne.

01:00:24 - 01:00:26

Dziękuję bardzo. Pan poseł Barbas.

01:00:26 - 01:01:02

Robert Warwas

Pani przewodnicząca, szanowni państwo, tutaj tak, tak w czasie komisji to otrzymaliśmy szereg dodatkowych informacji. Wydaje się, że ten przedmiot petycji, informacje tutaj zostały omówione, przedstawione. Jest ten, jest ta informacja przekazywana dla pacjentów. Są różne sytuacje indywidualne. Rozumiem, że są różne tutaj później dalsze tutaj jeszcze działania.

Tak więc wydaje mi się, że te zastrzeżenia, które były zawarte w tej petycji, zostały omówione I to zostało I rozwiane. Tak więc tutaj rekomenduje zakończenie prac nad tą, nad tą petycją. Dziękuję.

01:01:02 - 01:01:22

Speaker 5

Dziękuję bardzo. Czy jest sprzeciw? Nie ma. Dziękuję. Kończymy pracę nad tą petycją.

I jeszcze jedną petycję, panie pośle, poproszę. Z szóstego punktu, petycja w sprawie zmian ustawy z dnia dwudziestego czwartego stycznia 1900 dziewięćdziesiątego pierwszego roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych I okresu powojennego. Pan poseł, proszę.

01:01:22 - 01:03:22

Robert Warwas

Dziękuję. Pani przewodnicząca, wysoka komisja, szanowni państwo. Przedmiotem kolejnej jest postulat przyjęcia inicjatywy ustawodawczej, której celem byłoby rozszerzenie definicji ofiar represji systemu komunistycznego o dzieci więźniów politycznych, które w wyniku prześladowań swoich również dostały krzywdy I poniosły długotrwałe konsekwencje tych represji. Petycja spełnia wszelkie wymogi formalne oraz mieści się w zakresie zadań I kompetencji Sejmu. Jeśli chodzi o uzasadnienie tej petycji, to jej autorami są dzieci więźnia politycznego, byłego urzędnika Ministerstwa Spraw Wewnętrznych I delegata do Ligi Narodów, który był bezprawnie więziony I torturowany przez 8 lat.

Autorzy wskazują, że jako dzieci byli świadkami brutalności systemu komunistycznego, ich rodzina była inwiglowana, a im, a ich, a ich jej mienie było bezprawnie odbierane. Podkreślają również, że represje wobec ojca miały bezpośredni wpływ na ich życie, dzieciństwo I dalsze losy. Wskazują ponadto, że w ubiegłym roku Instytut Pamięci Narodowej wszczął, a następnie umorzył śledztwo w tej sprawie. Decyzja ta została podtrzymana przez sąd, co obecnie w ocenie autorów w petycji stanowi dla nich kolejne doświadczenie krzywdy. I zdanie wnioskodawców dzieci więźniów politycznych, które doznały I dorastały w atmosferze strachu, były pozbawione środków do życia I napiętnowane przez aparat państwa komunistycznego, również powinny być uznane za ofiary tego systemu.

I przechodząc do wniosków, jak wskazuje Biuro Ekspertyz I oceny skutków regulacji, luka dotycząca uwzględnienia indywidualnej krzywdy dzieci, osób represjonowanych jest rzeczywista. Dlatego problematyka podniesiona w petycji zdaniem Biura Expertys zasługuje na dalszą analizę. Dziękuję.

01:03:24 - 01:03:30

Speaker 28

Obawiam się tylko, czy w naszej komisji. Ale otwieram dyskusję. Zobaczymy, co nam z tej dyskusji wyniknie. Bardzo proszę.

01:03:30 - 01:05:52

Mariusz Darski

Dzień dobry, Mariusz Darski, główny specjalista Departamentu Bezpieczeństwań Społecznych w Ministerstwie Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej. Chcieliśmy zwrócić uwagę, że ten postulat podniesiony w petycji dotyczy ustawy o kombatantach, natomiast chcąc realizować ten postulat, należałoby dokonać zmian systemowych, bo to ustawy, które dotyczą represji, czy to ustawa o kombatantach, czy ustawa o działaczach opozycji antykomunistycznej I osobach represjonowanych z powodów politycznych, czy ustawa o osobach deportowanych, czy do obozów pracy przymusowej. One wszystkie pojawiają się na zasadzie bezpośredniości, czyli uprawnienia wynikające z tych ustaw dotyczą osób, które doznały represji bezpośrednio. I gdybyśmy chcieli zrealizować ten postulat przedstawiony w petycji, należałoby dokonać wyłomu w tej zasadzie bezpośredniości, tak, bo należałoby przyznać uprawnienia wynikające w tym wypadku z ustawy kombatanckiej osobom, które stworzyć niejako ustawę, niejako zasadę pośredniości, tak, czyli przyznać uprawnienia osobom, które bezpośrednio tych represji nie doznały, nie doznały uszczerbku, tylko doznały jakichś cierpień związanych z represjami, w tym wypadku rodziców, co oczywiście bez wątpienia należy nad tym się pochylić, na pewno należy to rozważyć. Natomiast to by skutkowało też tym, że należałoby wprowadzić zmiany w tych pozostałych ustawach.

Czyli trzeba byłoby też wtedy na pewno pomyśleć o tym, czy takie uprawianie powinno przysługiwać na przykład osobom deportowanym do, do obozów pracy, do obozów koncentracyjnych czy, czy, czy osobom deportowanym do, do ZSRR. Więc wydaje nam się, że tutaj należałoby się trzymać tej ustawy, tej zasady bezpośredniości I no nie czynić wyłomu w obowiązującym prawie I I no nie czynić zmian systemowych w tym kierunku. Dziękuję.

01:05:54 - 01:05:57

Speaker 29

Dziękuję bardzo. Ktoś z państwa jeszcze? Panie pośle?

01:06:00 - 01:06:23

Robert Warwas

Pani przewodnicząca, szanowni państwo, rzeczywiście ta tutaj, ta zmiana wymagałaby tutaj dużej zmiany systemowej w kilku dużych ustawach. Przekracza to możliwości pracy naszej komisji, Komisji do spraw Petycji. Tak więc, ale na pewno ten temat zasługuje na jakiś, na jakąś analizę. Rekomendacja jest, aby przekazać do, żeby tą petycję przekazać do Komisji Polityki Społecznej I Rodzinnej Pracy. Dziękuję.

01:06:25 - 01:07:00

Speaker 5

Czyli my kończymy pracę nad tą petycją, ponieważ nie jesteśmy w stanie takich rozwiązań przygotować, a petycję przekazujemy do komisji. Dziękuję bardzo. Czy jest przeciw? Nie słyszę. Dziękuję.

Tak też kończymy pracę nad tą petycją. I ostatni punkt, jeśli nie zgubiłam niczego, to jest rozpatrzenie odpowiedzi Ministra Spraw Wewnętrznych I Administracji na Dezydera nr 202, skierowany do Prezesa Rady Ministrów w sprawie obowiązków informacyjnych niektórych podmiotów finansowanych ze źródeł zagranicznych. Kto z państwa zechce nam przedstawić tę odpowiedź? Skrótowo oczywiście.

01:07:02 - 01:12:25

Kamil Kisiel

Szanowna pani przewodnicząca, wysoka komisjo. Kamil Kisiel, zastępca dyrektora w departamencie spraw międzynarodowych imigracji MSWIA. Ja nie jestem może co prawda tutaj władny I wykracza poza moją wyłączną właściwość, żeby przedstawić całość tej odpowiedzi, która została przekazana na piśmie, ponieważ kwestia poruszona w przez petytora I poruszona w dezyderacie obejmuje kompetencje takich organów jak Komitet do spraw Pożytku Publicznego, w jakimś, w jakiejś mierze Minister Koordynator służb specjalnych czy, czy organy nadzoru finansowego. Natomiast ja chciałem zwrócić uwagę Wysokiej Komisji na 1 aspekt, który został poruszony też w tej pisemnej odpowiedzi, a mianowicie na fakt, że prace regulacyjne dotyczące dokładnie tego obszaru, który jest przedmiotem petycji, prowadzone są w tym momencie na poziomie Unii Europejskiej. Prowadzone są na podstawie wniosku Komisji Europejskiej z grudnia 2000 dwudziestego trzeciego roku, więc już przez jakiś czas I są to prace nad wnioskiem o przyjęcie dyrektywy ustanawiającej zharmonizowane wymogi na rynku wewnętrznym dotyczące przejrzystości reprezentacji interesów w imieniu państw trzecich.

I pod tą troszkę skomplikowaną może nazwą kryją się dokładnie, kryje się realizacja działań zmierzających w kierunku przyjęcia rozwiązań, które wychodzą naprzeciwko również postulatom podniesionym w tej petycji, a mianowicie zapewnienie przejrzystości I transparentności działań prowadzonych w imieniu państw trzecich w celu wywarcia wpływu na rozwój, kształtowanie lub wdrażanie polityki lub prawodawstwa, bądź na publiczny proces decyzyjny w Unii Europejskiej I oczywiście w państwach, w poszczególnych państwach członkowskich. Tutaj między innymi dyrektywa ma na celu wprowadzenie takich minimalnych standardów harmonizujących te kwestie, Wprowadzenie rejestru przejrzystości I obowiązku rejestracji I obowiązku w zakresie sprawozdawczości dla tych podmiotów działających, prowadzących te działania mieszczące się w definicji reprezentacji interesu państw trzecich, a także sankcje za niespełnienie tych nałożonych przez dyrektywę obowiązków. W związku z tym tutaj po 1., podjęcie prac regulacyjnych na poziomie krajowym w tym momencie, biorąc pod uwagę, że mamy już opinię Parlamentu Europejskiego dotyczącą tego projektu dyrektywy, jesteśmy wydaje się blisko przyjęcia również zgody politycznej w radzie I stanowiska rady na potrzeby negocjacji między instytucjonalnych, no to rodziłoby pewne problemy w zakresie spójności później z regulacjami wynikającymi właśnie z tej dyrektywy. Natomiast

ja

Też zwrócić uwagę na to, że na na problem, który sama komisja zidentyfikowała, przedstawiając ten wniosek, czyli na rozbieżności między państwami członkowskimi, co w połączeniu z faktem takim, że działalność mieszcząca się właśnie w tej definicji, działalność polegająca na reprezentacji interesów państw trzecich, ma często charakter transgraniczny, a nawet jeśli nie ma, to może zostać łatwo przeniesione z jednego państwa członkowskiego do drugiego, to rodzi no taki problem, że te te transgraniczne działania polegające na reprezentacji interesów mogą być właśnie przenoszone do państwa niższym poziomie regulacji z tych państw, gdzie ten poziom regulacji jest wyższy I gdzie one są szczelniejsze. Wiąże się to z ryzykiem turystyki sądowej tak zwanej, czy czy tak zwanego arbitrażu regulacyjnego, czyli wykorzystania właśnie tych różnic w wymogach regulacyjnych do uniknięcia konsekwencji tych regulacji. Stąd, no my byśmy optowali za tym, żeby wstrzymać się z działaniami legislacyjnymi do momentu, w którym kształt tej dyrektywy będzie w ramach negocjacji instytucjonalnych już przynajmniej jasny I w miarę precyzyjnie określony. My też oczywiście formując stanowisko rządu na potrzeby pracy nad tym projektem na poziomie Unii. Konsultowaliśmy się z organizacjami pozarządowymi I tutaj te organizacje, jeśli chodzi o o kwestie konsekwencji społecznych, podnosiły wielokrotnie, że przedmiot tych regulacji jest dość delikatny I I że one powinny być sformułowane w taki sposób, który nie miałby charakteru swego rodzaju efektu mrożącego czy czy czy stygmatyzującego I żeby nie był to efekt porównywalny z dość powszechnie krytykowanymi I w Polsce I w Unii Europejskiej rozwiązaniami mającymi charakter tych regulacji dotyczących agentów wpływu, czy agentów zewnętrznych, czy agentów zagranicznych.

Stąd niewątpliwie również wdrożenie tej dyrektywy będzie wymagało tutaj pewnej dozy takiej, powiedziałbym, zrównoważenia różnych interesów. Dziękuję.

01:12:26 - 01:12:48

Speaker 5

Bardzo dziękuję za naprawdę wyczerpującą I szczegółową odpowiedź. Zrobimy tak jak pan nam zasugerował. My kończymy pracę nad tą petycją, odpowiedź przyjmujemy, dziękujemy bardzo. I w ten sposób, proszę państwa, wyczerpaliśmy porządek dzisiejszego posiedzenia. Bardzo serdecznie państwu dziękuję, życzę spokojnego wieczoru, do widzenia.

Zamykam posiedzenie komisji.