Komisja Zdrowia (ZDR) Komisja Edukacji i Nauki (ENM)

21 October 2026

Komisja Zdrowia (ZDR) Komisja Edukacji i Nauki (ENM) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

04:52 - 06:18
Speaker 1
Bardzo proszę o zajęcie miejsc, będziemy rozpoczynać.  Otwieram wspólne posiedzenie Komisji Zdrowia oraz Komisji Edukacji I Nauki.  Stwierdzam kworum.  Witam członków komisji I zaproszonych gości.  Posiedzenie zostało zwołane w trybie artykułu 152 ustęp 2 regulaminu Sejmu. 

Wniosek grupy posłów wpłynął do komisji w dniu siedemnastego września 2000 dwudziestego szóstego roku.  Zgodnie z wnioskiem grupy posłów porządek dzisiejszego posiedzenia przewiduje informacje Minister Zdrowia I Minister Edukacji na temat realizacji przez jednostki systemu oświaty przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia szesnastego lutego dwudziestego szóstego roku w sprawie grup środków spożywczych przeznaczonych do sprzedaży dzieciom I młodzieży w jednostkach systemu oświaty oraz wymagań, jakie muszą spełniać środki spożywcze stosowane w ramach żywienia zbiorowego dzieci I młodzieży w tych jednostkach oraz jego skutku.  Przystępujemy do realizacji porządku dziennego.  Proponuję następujący porządek przebiegu posiedzenia.  Punkt 1. 

Wystąpienie przedstawicieli posłów, którzy zgłosili wniosek.  Punkt 2.  Wypowiedzi przedstawicieli Ministerstwa Zdrowia.  I mamy również panią minister z Ministerstwa Edukacji I Nauki.  Punkt 3. 

Dyskusja.  Czy jest sprzeciw wobec tej propozycji?  Nie widzę.  Stwierdzam przyjęcie sposobu prowadzenia przebiegu obrad I poproszę o zabranie głosu przedstawiciela posłów, którzy zgłosili wniosek.  Kto będzie zabierał głos w imię? 

Bardzo proszę, pan poseł Piątkowski. 
06:20 - 10:19
Speaker 3
Szanowni państwo, gdy słyszymy o zdrowiu dzieci wydaje się, że wszyscy powinni tylko przyklasnąć I realizować działania, które temu zdrowiu będą pomagały.  Podobnie wydawałoby się, że będzie z hasłem zdrowa żywność, ale jak się okazało rozporządzenie Ministra Zdrowia nie wywołało takiej reakcji, a przynajmniej nie u wszystkich.  Według informacji, które do nas docierają, część rodziców jest oburzona na sposób wprowadzenia tego rozporządzenia, który przymusowo stosuje pewien rodzaj diety, plansowany także przez część środowisk politycznych.  Rodzice stwierdzają wielokrotnie, że część ich dzieci, zaskoczona zupełnie nowym rodzajem diety, który jest wprowadzony w szkołach, przestają korzystać z posiłków.  Duża część z nich przestaje zjadać posiłki, do których byli przyzwyczajeni, bo zmieniła się tekstura, rodzaj produktów, z których są one sporządzane, co powoduje, że duża część żywności zaczyna się marnować. 

Zdajemy sobie sprawę oczywiście, że były dzieci, które także I wcześniej nie dojadały, ale dzisiaj ta skala według tych sygnałów, które do nas docierają, jest zdecydowanie większa.  A przecież jak rozumiem, jednym z założeń było to, aby korzystać między innymi z produktów lokalnych I nie dopuścić do tego, aby marnowała się duża ilość żywności.  Tego założenia, taki sposób wprowadzenia tego rozporządzenia raczej chyba nie zrealizował.  Co się dzieje z tymi dziećmi, które nie dojadają na obiadach w stołówkach?  No siłą rzeczy jako głodne próbują znaleźć inny rodzaj żywności I część z nich albo zaczyna korzystać z tego, co przygotują rodzice I część rodziców, mamy również takie sygnały, rezygnuje po prostu ze stołówek szkolnych I samodzielnie przygotowuje dzieciom posiłki. 

Często są to po prostu kanapki.  Nie wiem czy akurat kanapki są zdrowsze od posiłków, które były także I wcześniej podawane w stołówkach.  Mam wątpliwości, ale to jest 1 ze skutków ubocznych takiego sposobu wprowadzenia tego rozporządzenia.  Jeszcze gorzej jest, gdy rodzice nie przekazują dzieciom jakiegoś gotowego jedzenia, kanapek czy nawet gotowanych posiłków, tylko zostawiają dzieci same sobie I one mają same uzupełnić braki żywieniowe.  Wtedy część z nich sięga po produkty, które no na pewno większość z nas nie nazwałaby produktami zdrowymi, bo wtedy pojawiają się między innymi słodkie przekąski, chipsy czy inne szybko przyswajalne, ale przetworzone produkty, co na pewno zdrowiu tych dzieci nie służy. 

Część rodziców wyraźnie też wskazuje, że konstytucja mówi o tym, że wychowaniu dzieci, a więc także między innymi sposobie podawania posiłków, pierwszeństwo jest po stronie rodziców.  A szkoły zostały przymuszone tak naprawdę przez ministerstwo do tego, aby zastosować pewien 1 konkretny rodzaj diety.  Rodzaj diety, 

Którym bardzo mocno ogranicza się posiłki mięsne.  Przypomnę, że rozporządzenie nakazuje, aby najwyżej były 2 razy w tygodniu posiłki mięsne.  1 z pań, jak rozumiem niektórzy, uważają, że I tak za dużo, tak.  Jeżeli ktoś uważa, że za dużo, no to w swoim domu nie ma problemu.  Niech stosuje tę dietę nawet wobec dzieci. 

10:19 - 16:13

Dariusz Piontkowski

Chociaż wielu lekarzy uważa, że taka dieta typowo wegetariańska czy wegańska no wymaga po 1. Bardzo starannego jadłospisu, układania, pilnowania produktów, no I nie dla każdej, dla każdego człowieka będzie odpowiednia. Lekarze zwracają zwłaszcza uwagę, że młody organizm, ale także na przykład sportowcy albo osoby z pewnymi chorobami niekoniecznie muszą być osobami, które najlepiej będą tolerowały ten rodzaj diety. Rodzice przynajmniej chcieliby mieć wybór I rozumiemy, gdyby ministerstwo, próbując wskazywać, że z ich punktu widzenia pewien rodzaj diety byłby zdecydowanie lepszy, najpierw spróbowali zrobić to w postaci jakiegoś pilotażu albo na jakiejś grupie szkół, albo dając przynajmniej przez jakiś czas wybór rodzicom, aby mogli zdecydować, na który rodzaj diety się zdecydują. Zamiast tego państwo a priori przyjęli, że tylko I wyłącznie wasze stanowisko, wasz punkt widzenia jest najlepszy z możliwych.

No I te efekty uboczne, o których wspomniałem na początku, niestety są wyraźnie negatywne. Wyraźnie chcę też stwierdzić, że ani my, którzy podpisywaliśmy się pod tym wnioskiem, ani rodzice, ale także samorządowcy, dyrektorzy szkół, z którymi rozmawialiśmy, nie mają nic przeciwko na przykład warzywom czy owocom. Ale jednocześnie mówią, że takie ideologiczne, sztywne trzymanie się jednego wyznaczonego rodzaju diety, no nie najlepiej się sprawdza, zwłaszcza wobec tych tak zwanych niejadków. Nie wiem jak państwo, jak państwa dzieci albo państwa wnuki. Ja mam różne przypadki.

Mam wnuki, które jedzą bez problemu bardzo wiele rzeczy, ale mam takie wnuki, które jedzą bardzo ograniczoną liczbę czy rodzajów posiłków I z ich punktu widzenia zmiana sposobu żywienia I pojawienie się nagle rodzajów posiłków I produktów, których nie znają I często, może nie często, ale czasami nie są smakowo odpowiednio dla tych dzieci, powoduje, że te dzieci po prostu przestają jeść takie produkty. Nie wiem, czy państwo zakładali, że mamy doprowadzić do tego, aby doszło do cudy diety I dzieci przestały jeść I z tego powodu zlikwidujemy plagę otyłości. No jeżeli taki był plan, no to on być może rzeczywiście zaczyna się ziszczać, ale mam nadzieję, że pomysłu taki nie był. W związku z tym warto się poważnie zastanowić, czy jednak nie skorygować tego rozporządzenia I dać pewną alternatywę rodzicom, pokazać, że być może są inne sposoby żywienia, ale także ze względów zdrowotnych warto jednak zachować mięso. Badania także lekarskie pokazują, że niektóre rodzaje witamin, mikroelementów są zdecydowanie lepiej przyswajalne do organizmu ludzkiego z mięsa niż z produktów roślinnych.

Produkty roślinne wymagają większej ilości I też takiego rygorystycznego przestrzegania diety. A co powiedzieć o szkołach albo klasach sportowych, gdzie młodzi, kilkunastoletni chłopcy, dziewczęta mają ogromny wysiłek fizyczny I ich zapotrzebowanie na pożywne jedzenie jest zdecydowanie większe. To czy tam na przykład, nie wiem, stówki mają dwu, trzykrotnie zwiększyć objętość tych dań, które będą spożywali, czy tam nie warto byłoby jednak zastanowić się nad możliwością znacznie częstszego korzystania z posiłków mięsnych, no bo one dają zdecydowanie więcej energii. Państwo nie uwzględnili również osób, które z jakichś powodów nie tolerują pewnego rodzaju pokarmów. Uznaliście, że wszyscy muszą jeść tylko I wyłącznie tę dietę, którą państwo wymyślili.

Dlatego też kierując się głosami rodziców, ale także samorządowców, z troską pochylając się nad tym, co nasze dzieci będą jadły w placówkach oświatowych, zdecydowaliśmy się zwołać tę komisję, aby jeszcze raz o tym porozmawiać, aby spróbować przekonać państwa do tego, że odwoływanie się do tego, że planeta płonie I z tego powodu trzeba ograniczyć hodowlę zwierząt I spożycie mięsa, niekoniecznie będzie zawsze korzystne dla człowieka. Że warto brać pod uwagę etap rozwojowy człowieka, warto brać pod uwagę to, że niektórzy mogą po prostu tej diety nie tolerować, a państwo żadnych odstępstw od tego rozporządzenia nie przewidzieli. Mamy również wrażenie, że intendenci kucharki nie były przygotowane do tak radykalnej zmiany tej diety I gdybyście państwo ogólnie zapisali, nie wiem, że intendenci zarządzający szkołą powinni zwracać większą uwagę na warzywa, owoce, a unikać na przykład produktów smażonych, nie sądzę, żeby to spowodowało jakby gorszy efekt niż ten, który dzisiaj mamy. I wbrew temu, co państwo próbują opisywać, dotąd w stołówkach były już wskazówki, jak mają być przygotowywane zbilansowane posiłki dla dzieci. Tam także wskazywano na pewną ilość warzyw, owoców, ale także mięsa, tylko niekoniecznie w karykaturalny sposób, jak państwo próbują to przedstawiać.

To wcale nie było tak, że przed wydaniem tego rozporządzenia dzieci w stówkach jadły tylko chipsy I kotlety schabowe, a teraz nagle będą jadły tylko I wyłącznie zdrowe warzywa I zdrowe owoce. Tak radykalne odejście niestety ma efekt odwrotny od zamierzonego I stąd warto skorygować to rozporządzenie.

16:14 - 16:21

Speaker 1

Bardzo dziękuję I poproszę o zabranie głosu panią minister Kędzką, przedstawicielkę Ministerstwa Zdrowia.

16:22 - 17:04

Katarzyna Kęcka

Bardzo dziękuję. Panie przewodniczący, szanowni państwo, posłowie, zaproszeni goście. Od roku w przestrzeni publicznej, w ramach zdrowia publicznego pojawia się zdanie, pojawiają się obawy nas wszystkich oparte na badaniach, na dowodach naukowych, że nasze dzieci będą żyły krócej niż my. I są, I jest to spowodowane czynnikami ryzyka. I tutaj chyba należałoby zadać sobie pytanie, czy ja chcę, żeby moje dziecko żyło krócej niż ja?

Żeby moja wnuczka żyła krócej niż ja, bo ja przepraszam bardzo, w tej chwili, szanowni państwo, w tej chwili ja. Czy ja chcę, żeby moja wnuczka żyła krócej niż

17:04 - 17:10

Speaker 5

Przepraszam, ale bardzo proszę o wysłuchanie teraz głosu Ministerstwa Zdrowia.

17:10 - 27:05

Katarzyna Kęcka

Szanowni państwo, jeśli chodzi o, chciałabym też powiedzieć o mojej ścieżce zawodowej, ja też jestem osobą, która w trakcie swojej trzydziestoletniej w pracy, w systemie ochrony zdrowia pracowała w szkołach. Ja pracowałam z nauczycielami, przygotowywałam dzieci edukacyjnie, widziałam jak wyglądają stołówki. Szanowni państwo, mam duże doświadczenie za sobą, jeśli chodzi o przygotowanie edukacji zdrowotnej I promocji zdrowia w szkołach. Chciałabym tylko przypomnieć, zanim przejdę, że tak naprawdę konsultacje społeczne rozpoczęły się w czerwcu 2000 dwudziestego piątego roku. Naprawdę jako kraj mieliśmy stosunkowo dużo czasu na to, żeby się przygotować, a rozporządzenie finalnie zostało podpisane szesnastego lutego 2000 dwudziestego szóstego roku I było to szeroko, szanowni państwo, ogłoszone również przeze mnie.

Chciałabym także przypomnieć, że prowadzone są wieloobszarowe działania. Szkoła jako placówka publiczna ma pewne zadania, które muszą być realizowane. Jednym z tych zadań jest ochrona zdrowia dzieci I dbanie o dzieci. Dlatego też cieszę się, że mamy obowiązkowy przedmiot edukacja zdrowotna, która traktuje o żywieniu I roli żywieniu, żywienia w zdrowiu, która, szkoła, mówię teraz także dalej, która przygotowuje I uczy dzieci przygotowywać zdrowe posiłki. I 3.

Aspekt tego, szkoła, która pokazuje, jak to wszystko wdrażać w praktyce, a nie tylko w teorii. Szanowni państwo, żeby było to poparte badaniami. Według wyników badań nadmierna masa ciała dotyczy trzydziestu trzech procent dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Szanowni państwo, to oznacza, że co 3. Dziecko ma nadmierną masę ciała.

Jak wynika z informacji przedstawionych przez najwyższą izbę kontroli w kontekście profilaktyki leczenia otyłości u osób dorosłych z dnia dwudziestego czwartego listopada 2000 dwudziestego trzeciego roku, bezpośredni wpływ otyłości na systemy opieki zdrowotnej w krajach rozwiniętych wynosi od dwóch do siedmiu procent całkowitych nakładów na zdrowie. Uwzględnienie znaczących kosztów pośrednich leczenia otyłości, całkowite obciążenie finansowe sektora zdrowia może sięgać nawet dwudziestu procent. Szanowni państwo, ale to nie są tylko finanse. To są przedwczesne zgony, to jest na narażenie na całe spektrum chorób, których czynnikiem ryzyka jest otyłość, włącznie z chorobami układu krążenia, które są na pierwszym miejscu zgonów, jeśli chodzi o przyczynę zgonów

W Polsce. Chcę tylko wspomnieć, że w toku prac nad projektem ustawy o zdrowiu publicznym przeprowadzono analizy symulacyjne szacujące wpływ potencjalnych działań prewencyjnych na koszty, które ponosi na leczenie Narodowy Fundusz Zdrowia, na liczbę absencji chorobowych oraz na liczbę przedwczesnych zgonów. Wyniki tych analiz wskazują, że redukcja nadwagi I otyłości o 10 procent generuje rocznie 430000000 oszczędności z tytułu leczenia chorób odczynnikowych związanych z nadmierną masą ciała, ale także może zapobiec prawie trzech, trzem tysiącom ośmiuset zgonów rocznie. Model uwzględnia tylko koszty leczenia ponoszone przez NFZ, ale szanowni państwo, mamy jeszcze całą gamę kosztów społecznych ponoszonych, bo to są też koszty absencji chorobowej. Dlatego nie zapominajmy, że w centrum tego rozporządzenia jest zdrowie dziecko, a w przyszłości zdrowie młodego dorosłego.

Dlatego też żywienie w szkołach I przedszkolach powinno być dobrej jakości, różnorodne I sprzyjało kształtowaniu prawidłowych nawyków żywieniowych. Dzieciństwo to czas, w którym te nawyki dopiero się tworzą, a sposób żywienia jest jednym z najważniejszych czynników stylu życia, na które faktycznie możemy realnie wpływać. To, czego dzieci nauczą się dzisiaj I jakie wzorce żywieniowe im stworzymy, zaprocentuje na całe życie. Co oznacza standard żywieniowy w praktyce? Owszem, przepisy kładą większy nacisk na warzywa, pełnoziarniste produkty zbożowe, wodę jako preferowany napój oraz urozmaicenie źródeł białka w szkolnym jadłospisie.

Szanowni państwo, w dalszym ciągu, podkreślam, w dalszym ciągu swoje miejsce mają mięso, ryby, jaja, mleko I produkty mleczne, ale znaleźliśmy też przestrzeń dla nasion, dla dla roślin strączkowych. Jednocześnie, szanowni państwo, to, co jest istotne, ograniczamy obecność żywności wysokoprzetworzonej I produktów o niskiej wartości odżywczej. Jadłospisy mają być zbilansowane odpowiednio do potrzeb danej grupy wiekowej I zgodne z aktualnymi normami żywieniowymi. Chcę jeszcze raz bardzo mocno podkreślić przy tym, nowe przepisy nie eliminują mięsa, mleka ani produktów mlecznych. Nie wprowadzają obowiązku stosowania diety wegetariańskiej czy wegańskiej.

Wbrew medialnym doniesieniom rozporządzenie nie promuje jednego modelu żywienia, promuje różnorodność, odpowiednie zbilansowanie posiłków I ich lepszą jakość żywieniową. Nowe przepisy pozwalają korzystać także z napojów roślinnych I roślinnych alternatyw, produktów mlecznych spełniających określone wymagania, między innymi wzbogaconych co najmniej w wapń I witaminę b 12. Jest to możliwość, a nie obowiązek zastępowania nimi mleka I produktów mlecznych, szczególnie istotna przy uwzględnianiu specjalnych potrzeb żywieniowych dzieci. Mamy świadomość tego, że każda zmiana wymaga czasu, wiedzy I praktycznego wsparcia. Dlatego Ministerstwo Zdrowia od początku 2000 dwudziestego szóstego roku prowadziło I prowadzi nadal działania informacyjne I edukacyjne skierowane do rodziców, nauczycieli oraz pracowników szkół I przedszkoli.

Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej przygotowało materiały, przepisy, odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania, materiały wideo oraz wsparcie eksperckie dla osób odpowiedzialnych za żywienie zbiorowe. Funkcjonuje również specjalna skrzynka kontaktowa, za pośrednictwem której realizatorzy żywienia mogą uzyskać pomoc w interpretacji przepisów I zasad prawidłowego żywienia. Chcę także podkreślić, że od początku lipca 2026 informacje dotyczące nowych regulacji były przekazywane za pośrednictwem systemu ProfiBASA bezpośrednio do osób odpowiedzialnych za nadzór nad działalnością podmiotów objętych wprowadzanymi zmianami, w tym do urzędów miast, gmin, starostw powiatowych, urzędów marszałkowskich oraz urzędów wojewódzkich. To inwestycja, szanowni państwo I należy to traktować jako inwestycję. W ostatnim czasie do Ministerstwa Zdrowia dociera korespondencja od rodziców, także parlamentarzystów, którzy sygnalizują, że część dzieci nie akceptuje nowych posiłków.

Traktujemy te głosy poważnie, jednak chciałabym bardzo wyraźnie rozgraniczyć to, co wynika z rozporządzenia od tego, co jest kwestią praktycznej organizacji żywienia w konkretnej szkole czy w konkretnym przedszkolu. Minister Zdrowia określił wymagania dotyczące żywienia zbiorowego, które mają zapewnić jakość I różnorodność żywienia dzieci I młodzieży. Przepisy nie określają jednak konkretnych receptur, nie wskazują, jak ma wyglądać konkretne danie, nie narzucają technologii przygotowania. Dobór potraw, sposób ich przygotowania I podania, wielkość porcji, a także zapewnienie odpowiedniej smakowitości pozostają elementami praktycznej organizacji żywienia w danej placówce. Dlatego sama informacja, że dzieci nie zjadają przygotowanych posiłków, nie przesądza jeszcze, że problem wynika z nowych wymagań.

Trzeba najpierw odpowiedzieć na pytanie, dlaczego dzieci nie jedzą? Czy nie odpowiada im rodzaj potrawy I smak, konsystencja lub temperatura, czy porcje są odpowiednie? Czy sposób podania jest zachęcający? A może I często jest tak, że jest to produkt lub danie, którego wcześniej nie znały. Dopiero poznanie przyczyny pozwala skutecznie reagować.

Marnowanie żywności nie jest problemem, który pojawił się pierwszego września dwudziestego szóstego roku wraz z wejściem nowego rozporządzenia. W Polsce marnuje się niemal 5 ton żywności rocznie, z czego szanowni państwo, 60 procent przypada na gospodarstwa domowe. 1000006, tak, 5000000 ton, przepraszam. Dotychczas nie prowadzono rejestru ilości żywności marnowanej w szkołach I w szkołach, dlatego nie istnieje punkt odniesienia. Jednak podkreślam, nowe przepisy nie stanowią rewolucji na szkolnych talerzach.

Wiele placówek już wcześniej podawało potrawy z udziałem nasion, roślin strączkowych, a rozporządzenie przede wszystkim porządkuje I upowszechnia dobre praktyki. Szanowni państwo, to jest kierunek, do którego zachęcamy. Nie rewolucja, ale stopniowe poszerzanie różnorodności żywienia. Jeżeli pojawiają się sygnały o niezadowoleniu dzieci czy większej ilości niezjedzonej żywności, powinny być one impulsem do przeanalizowania jadłospisu na poziomie konkretnej placówki, rozmowy z dziećmi I I rodzicami oraz w razie potrzeby zmiany receptury czy sposobu przygotowania. I właśnie dlatego nie zostawiamy szkół I przedszkoli samych sobie z nowymi wymaganiami.

We współpracy z Narodowym Instytutem Zdrowia Publicznego PZH, Państwowym Instytutem Badawczym oraz ekspertami Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej cały czas sukcesywnie I systematycznie prowadzimy działania edukacyjne I informacyjne wspierające osoby odpowiedzialne za żywienie dzieci. Bardzo dziękuję.

27:05 - 27:14

Speaker 1

Bardzo dziękuję pani minister I poproszę o zabranie głosu przedstawicielkę Ministerstwa Edukacji I Nauki panią minister Piechna Więckiewicz.

27:22 - 34:22

Paulina Piechna-Więckiewicz

Tak. Szanowny panie przewodniczący, wysokie komisje, szanowna pani minister, szanowni zebrani. Z naszej strony to, chcielibyśmy dodać jako Ministerstwo Edukacji Narodowej to to, że my zwracaliśmy się też niezależnie od projektu rozporządzenia Ministerstwa Zdrowia o to, żeby taka inicjatywa była. Dlaczego? Dlatego, że ostatnie zmiany były w roku 2000 szesnastym, blisko dekadę temu.

To jest dekada, podczas której pojawiły się nowe badania, nowa piramida żywienia, podczas której kwestie związane właśnie z profilaktyką zdrowia, ale też kwestie podnoszone przez wszystkich państwa, bo mam okazję państwa słuchać od dwóch I pół roku, związane z tym, jak ważne jest zdrowie publiczne I jak ważne są dyskusje społeczne, ale przede wszystkim wprowadzania tych wyzwań, które dzisiaj zdrowie publiczne musi podejmować. I niewątpliwie sposób żywienia jest takim wyzwaniem. Pani minister powiedziała już o tych najbardziej wstrząsających liczbach, bo 33 procent dzieci w wieku wczesnoszkolnym oraz bardzo szybko rosnący laur niestety Polski, jeżeli chodzi o otyłość I nadwagę naszych dzieci, gdzie powodują, że trzeba podejmować, przepraszam za powtórzenie, natychmiastowe działania. Tym jest edukacja zdrowotna jako przedmiot obowiązkowy, tym jest sposób żywienia, a właściwie rozporządzenie, które Ministerstwo Zdrowia opublikowało I to są zmiany potrzebne. Wokół tej sprawy narosło wiele mitów.

Jeżeli my dzisiaj I dezinformacji, z przykrością muszę to stwierdzić, jeżeli my dzisiaj mówimy o tym, o dostępie dzieci do żywienia, to to rozporządzenie pozwoliło wkroczyć do społeczności szkolnej podczas spożywania posiłków dzieciom, które z różnych przyczyn, zupełnie ponad podziałami politycznymi, zapewniam państwa, nie jedzą mięsa. Z różnych przyczyn nie jedzą tego mięsa. Ja znam osoby o lewicowych, centrowych I prawicowych poglądach, których dzieci nie jedzą mięsa, a które dzieci to niektóre w niektórych szkołach czy przedszkolach. W niektórych szkołach czy przedszkolach

Myślę, że nie będę się wdawać w to, nie nie nie słyszę, więc w niektórych szkołach I przedszkolach wyłączone były jednak z tych wspólnych posiłków zmuszone do jedzenia tylko I wyłącznie, nie wiem, ziemniaczków albo wręcz, ponieważ nie ma obowiązkowej rejonizacji, jeżeli chodzi o przedszkola, wykluczane na przykład w ten sposób, że nie przyjmowane do, do placówki. Ale generalnie chciałam też powiedzieć państwu, bo padło to tutaj, że w wielu szkołach, w przedszkolach sposób żywienia, o którym dzisiaj rozmawiamy, sposób żywienia, o którym rozmawiamy już od dawna był wprowadzany I funkcjonował też przez 8 lat Ministerstwa Edukacji Narodowej. Dlatego, że sieć szkół promujących zdrowie, blisko 3000 placówek, przedszkoli I szkół. To są dzisiaj osoby, które mówią, my nie potrzebowaliśmy się przygotowywać do tego rozporządzenia, bo my właśnie za każdym razem, kiedy pojawiają się nowe wytyczne naukowców, specjalistów od żywienia, lekarzy, z którymi oni pracują na co dzień, a najlepsi są certyfikowani I byli też certyfikowani przez Ministerstwo Edukacji Narodowej. Oni to po prostu wprowadzają każdego roku.

Ale więcej też państwu powiem. Ja rozumiem troskę związaną z tym, że dzieci mogą nie znać, tak jak pani minister powiedziała, konsystencji niektórych potraw, że pojawiają się nowe produkty spożywcze w życiu, części z nich. Ale to też powinno być dla nas, to powinien być dla nas sygnał, że ta dieta nie jest różnorodna. Praca z dzieckiem, dlatego wspominam o szkołach promujących zdrowie, to jest właśnie pozwolenie dzieciom I do tego zachęcamy też szkoły, zachęcamy przedszkola, w nowej podstawie programowej. Dziecko musi dotknąć, zobaczyć, przygotować samo posiłek.

Wtedy ta konsystencja, poznanie, tworzenie grządek też w przedszkolach czy szkołach umożliwia rzeczywiście wejście w inny sposób żywienia, w łatwy I przyjemny sposób. Nie zgadzam się też z tezą, że jest to przeciwko rodzicom. Chciałam to jasno I wyraźnie, to jest wręcz wsparcie rodziców wiedzą, której przecież nie każdy z nas ma. Ja też jestem mamą I nie znam wszystkich aspektów, oczywiście dzięki ekspertom współpracy z Ministerstwem Zdrowia taką wiedzę muszę dzisiaj mieć, ale jako matka nie znam zawsze wszystkich najnowszych wytycznych dotyczących poszczególnych grup spożywczych. Czy to, że na przykład zmienia się ich wartość, czy że mogą stanowić zagrożenie, o którym wcześniej nie myśleliśmy, którego jako rodzice nie identyfikowaliśmy.

Szkoły, przedszkola, placówki oświatowe to są właśnie miejsca, w których dzieci mogą poznawać świat, mogą doświadczać różnorodności, również tej pożądanej, pożądanej w kontekście żywienia, wskazywanej przez ekspertów, modelu, który pozwoli im na dłuższe, lepsze, lepszej jakości życie. I chciałam też powiedzieć, że przy tej okazji pojawiła się bardzo niedobra dyskusja I muszę to powiedzieć, ponieważ zajmuję się też profilaktyką zdrowia psychicznego. Dyskusje dotyczące komentarzy, stereotypów, tego, kto to jest osoba z nadwagą, jak o niej mówimy, jak to komunikujemy, która pojawiła się wokół tego, jest absolutnie najgorszym przykładem tego, w jaki sposób przy okazji sprawy, z którą państwo zgadzamy się, nie zgadzamy, wszystko 1. Można pokazać dzieciom, że osobom o osobach z nadwagą, o osobach, które mają wyzwanie otyłości można powiedzieć I napisać w przestrzeni publicznej wszystko. Nie wiem, jak się ma to do troski o to, jakie wzorce, również kulturowe I społeczne, dzieciom przekazujemy.

Dziękuję bardzo.

34:22 - 34:44

Speaker 1

Bardzo dziękuję pani minister. Otwieram dyskusję. Proszę o zgłaszanie się do pytań parlamentarzystów, bo... Czy jest więcej pytań poza Posłem Witczakiem? Bo chciałabym zapisać I zamknąć listę.

Stronę społeczną później. Dobrze, to poseł Witczak 1., bardzo proszę.

34:46 - 36:23

Adrian Witczak

Bardzo dziękuję za tę informację. To dobrze, że dzisiaj państwo również obalacie te informacje, które w przestrzeni publicznej się pokazały, dlatego że to rozporządzenie jasno wskazuje na badania naukowe I pokazuje, że zdrowa dieta wpływa na funkcjonowanie dzieci. Ja tutaj przysłuchując się tej debacie, wpisałem jadłospis szkoła I wyświetliła się losowa szkoła. Każdy z nas może to zrobić I chciałbym powiedzieć 19. Października 2000 dwudziestego szóstego roku.

Zupa koperkowa, ryż, filet z indyka w sosie morelowo-jogurtowym, surówka z ogórka I deser, banan. Wtorek zupa pomidorowa z makaronem na wywarze warzywnym, obiad ziemniaki, ryba w panierce, surówka, colesław, woda, kompot, deser gruszka. Środa zupa zacierkowa, obiad, ziemniak, kotlet mielony, wieprzowy, buraczki na ciepło, kompot wieloowocowy, deser winogrono, kalarepa do chrupania. Czwartek zupa szczawiowa na wywarze mięsno-warzywnym, spaghetti z soczewicą, ogórek kwaszony, sok jabłkowy, jabłko, bułka z ziarnami. Piątek kapuśniak na wywarze warzywnym, pierogi z serem I polewą jogurtową, ananas.

Deser, miks owoców. No I to jest niezdrowa dieta? No to jest dieta zgodna z rozporządzeniem. I przejrzałem kilka teraz różnych jadłospisów I powiedzcie państwo,

36:24 - 37:15

Adrian Witczak

jest niezdrowego? Co tu jest szkodliwego? Próba nazywania, próba nazywania tego, czy próbowanie sprowadzania tego do tego, że będzie ograniczone spożycie jakichkolwiek pokarmów, świadczy tylko I wyłącznie o tym, że zupełnie nie wiecie państwo, jaka jest podstawa naukowa do tego, jak dieta powinna wyglądać. Ja mam taką prośbę, jak dzisiaj dyskutujemy, zadajemy pytania, ja tych jadłospisów mogę wy wy wyszukać wiele, bo są zamieszczane na stronach, połóżmy je na stołach I powiedzmy, co jest nie tak? Co jest złego w tych dietach?

No szanowni państwo, nawet na żywieniu dzieci chcecie robić swoją politykę. No porozmawiajmy rzeczowo, jak to wygląda. Dziękuję bardzo.

37:15 - 37:29

Speaker 1

Dziękuję panie pośle. Kolejna, kolejna osoba, poseł Hoc. Bardzo proszę, żeby w dwóch minutach się zmieścić, bo mamy określony czas na dyskusję, jeszcze stronę społeczną mamy. Bardzo proszę, panie pośle.

37:29 - 38:02

Czesław Hoc

Jak już, jak już tak mówimy oczywiście, a co było w tam dietach poprzednich tak złego bardzo, że trzeba było sięgnąć po tą dietę planetarką? Galonka była, tak? Na na śniadanie? Galonka była, tak? Tak, tak, tak.

To jest po 1.. Po 2., tak, tak się bardzo, tak się bardzo boimy albo mówimy, że że źle się odżywiamy, to dlaczego pozwoliliście na umowę z merkosurek, gdzie jest przychodzi mięso z z hormonami, z hormonami, z antybiotykami I tak dalej I tak dalej.

38:02 - 38:07

Adrian Witczak

To jest, to jest rozmowa o zdrowiu dzieci na komisji zdrowia I komisji Panie

38:08 - 38:12

Speaker 7

pośle, panie Posiewiczak, proszę samodzielnie nie włączać mikrofonu.

38:12 - 39:56

Czesław Hoc

Bardzo I proszę o bardzo proszę mi nie na takie, na takie niezdrowe kwestie I tak dalej. Po 2., po 2., to teraz, to teraz, teraz oczywiście wszystko będziecie zrzucać 3 lata już rządzicie I cały czas tylko. Kwestia no w takim razie tej tej zdrowej żywności. Oczywiście każdy wie, że musi być dobra jakość, po potrawy urozmaicone, zbilansowane I I też zróżnicowane. Natomiast w takim razie, jeśli z punktu widzenia już takiego lekarskiego, no wiadomo, że dzieci w tym momencie budują masę kostną, tak.

Chodzi o to, że do praktycznie do trzydziestego roku życia budujemy masę kostną I w takim razie no potrzeba dużo wchłanialnego wapnia, tak. No dużo z tych różnych kwestii strączkowych I tak dalej tego wapnia nie za bardzo jest wchłanialnym, aczkolwiek no nie proszę nie przerywać. 2., 2. Jakby spostrzeżenie takie też z punktu widzenia lekarskiego, no żelazo, tak, chemowe przede wszystkim żelazo, dobrze wchłanialne. No tym bardziej u dziewczynek, które pierwszą menarchę mają gdzieś od 12, 13 lat, a więc też potrzebne bardzo suplementacja czy też do dowództw, jeśli chodzi o żelazo.

Teraz oczywiście białko, no białko zwierzęce, dobrze wchłanialne przede wszystkim wtedy, kiedy właśnie dzieci się rozwijają, kiedy budują masę ciała, kiedy mięśnie I tak dalej. To jest praktycznie największy rozwój, skok pokwitaniowy, skok rozwojowy, więc tam naj najlepsze białko wartościowe, właśnie żelazo hemowe, wapń I tak dalej, powinno być naprawdę w sposób bardzo umiejętny I w sposób taki profesjonalny zbilansowany, tak.

39:57 - 39:59

Speaker 11

Dziękujemy panie pośle. Proszę? Dziękujemy panie pośle.

40:00 - 40:01

Już czasu pilnować, tak.

40:01 - 40:34

Czesław Hoc

No to, no to może, może powiem, no to myślicie, że w takim razie pani Ciecierzyca czy pani Soczewica praktycznie ratuje planetę. Szczerze mówiąc, ci miliarderzy latają na 15 minut samolotami I I praktycznie, a wy plasterek kiełbasu ratuje planetę. No troszeczkę bądźmy poważni I też też oczywiście jeszcze raz powtarzam, urozmaicenie, jakość, zróżnicowanie, ale też I zbilansowanie I bądźmy przy tym rozsądni, znowu rozsądkowi.

40:34 - 40:36

Dziękuję, posłanka Sójka.

40:39 - 41:52

Speaker 15

Dziękuję pani przewodnicząca. Mam na początku prośbę, by mi nie przerywać, bo jest to dla mnie dosyć ważna sprawa, tym bardziej że od ponad miesiąca muszę w domu gotować częściej obiad, bo moje dzieciaki, mam czwórkę dzieci w instytucjach państwowych w szkole podstawowej I w przedszkolu I moje dzieci rezygnują z posiłków ze względu na zmianę jej jakości, więc jeżeli ktoś mi chce udowodnić, że smak nowej diety może też być dobry, pewnie może być dobry, ale wolałabym eksperymentować z tym w domu, a nie mieć tego narzuconego w szkole. Szanowni państwo, dieta planetarna ani nie jest jedyną, ani nie jest jednoznacznie najlepszą dietą dla człowieka, dla zdrowia człowieka. Nie ma tak naprawdę raczej, raczej w ogóle to jest dieta, która ma uzasadnienie jako model łączący dietę z troską o środowisko I to jest podstawa jakby tej diety I myślę, że to jest główny argument, do którego państwo tutaj się przychyliliście, ale nie udowodniono nigdzie, że jest ona optymalna dla każdego dziecka. A jeśli w ogóle pytamy o najlepiej udokumentowaną dietę pod względem korzyści zdrowotnych, to jedną z najlepszych, jednym z najlepszych modeli jest dieta śródziemnomorska.

41:52 - 43:04

Speaker 17

I to jest najlepiej udokumentowana dieta, więc jeżeli wybieraliście państwo zdrowszą dietę, to dziwię się, że wybraliście tą swoją dietę planetarną, a nie pochyliliście się nad dietą śródziemnomorską. Szanowni państwo, jeżeli chodzi o białko, nie rozumiem dlaczego wiceminister zdrowia, przedstawiciel zdrowia próbuje w jakiś sposób dzisiaj tutaj udowodnić, że ta zmiana ma związek z tym, że być może mięso w posiłkach, w obiadach ma związek z otyłością dzieci. Nie rozumiem tego zupełnie. To jest jakieś szaleństwo I tutaj jakiś taki trochę szantaż krytyków tej zmiany, krytyków z różnych powodów, naprawdę nawet wolnościowych I krytyków z powodu wyboru. Ten szantaż, że I mowa o zgonach przedwczesnych, no to idąc tą drogą, szanowni państwo, to jeżeli uważacie, że obecna dieta w szkołach mogła powodować czy przy czy stwarzać ryzyko przedwczesnych zgonów jako w konsekwencji wieloletniej, to dziwię się, że państwo zwlekaliście aż 3 lata z wprowadzeniem tej diety, jeżeli myśleć waszą waszą logiką.

43:04 - 46:44

Speaker 14

Uważam, że jest to bardzo niestosowne, by w taki sposób szantażować rodziców, którzy w jakiś sposób mają wątpliwości co do tej zmiany, a jednocześnie tak bardzo tłumaczyć I wiązać to z otyłością dzieci. Za otyłość dzieci odpowiadają przede wszystkim zupełnie inne I zachowania I sposoby żywieniowe I zupełnie inne produkty I myślę, że nie dobre białko zwierzęce, które zawiera, które tak naprawdę jest bardzo istotne w okresie wzrostu, jest niezwykle potrzebne, jest źródłem witamin z grupy B, B 12 między innymi, która jest niezwykle istotna dla dobrego funkcjonowania układu nerwowego, dla przemian energetycznych. Zapytam się, bo pani wiceminister z edukacji powołała się na choroby psychiatryczne, czy jakby, że zajmuje się również kwestiami pewnej psychologii I wsparcia. No to właśnie dla zdrowia psychicznego właśnie witaminy z grupy B są niezwykle, niezwykle istotne. Cynk, żelazo, żelazo hemowe.

Jak nie, jak bardzo ważne jest dla rozwoju dziecka to żelazo, żeby dzieci mogły właśnie z tego żelaza skorzystać, dobrze budować swoją hemoglobinę I mieć dobry poziom hemoglobiny, który do czego jest ważny, to państwo pewnie wiecie I na pewno nie udowodnicie, że w źródłach roślinnych mamy tak samo wysokie poziomy żelaza, które może być wbudowane do hemoglobiny. I białko, no całe białko pełnowartościowe. Nie wiem, jest to, uważam, bardzo zły kierunek, żeby tutaj w taki sposób szantażować I obarczać I tymi zgonami przedwczesnymi I wywoływać jakąś dyskusję, że być może dotychczasowa dieta wywoływała otyłość, że mięso jest za to odpowiedzialne. Myślę, że nie w pierwszej kolejności, nawet nie w drugiej, ani nie w trzeciej kolejności, ani chyba nie w piątej kolejności, na pewno nie białko pochodzenia zwierzęcego. Pani się powołuje na, na otyłość, ale dziwię się, że państwo nie przeanalizowaliście ewentualnego niedożywienia dzieci, których, które nie mają tych pewnych substancji, dzieci, które, które będą rezygnować z tych posiłków.

Tego jakoś nie, nie, nie przedstawiliście. Szanowni, szanowni państwo, więc tak naprawdę myślę, że argumentów tutaj było dużo, ale mam takie pytanie, bo rząd wprowadziliście te jadłospisy dzieciom według swoich zasad. Tak naprawdę narzuciliście. To ja jestem mamą czwórki dzieci I ja dowiedziałam się dopiero we wrześniu, że jest jakaś zmiana. Ja chciałam powiedzieć, że ja za te posiłki płacę.

Państwo nie przyszliście I nie powiedzieliście, że od dzisiaj wy nie płacicie, my wam dajemy to, co, to, co uważamy za stosowne jako obecny rząd, ale nie przyszliście, rodzice za te posiłki płacą. A dzieci przychodzą do domu I mówią, ja dziś nie jadłem, bo dzisiaj nie było to smaczne. 3 razy w tygodniu, 2 razy w tygodniu. Ja nie mówię, że to muszą być tylko mięsne diety, które są smaczne, ale do tej pory dzieciaki lubiły więcej posiłków. Też pewnie nie wszystkie, ale zdecydowanie więcej.

A dzisiaj moje wszystkie dzieci przychodzą I od każdego co najmniej raz, a nawet 2 razy w tygodniu słyszę, że nie zjadł posiłku, bo był niedobry. Będę, tak? Wiem, oczywiście. Także szanowni państwo, obawiam się, że było to bez konsultacji I pewnej skutecznej informacji I zapytania rodziców, czy oni w ogóle to chcą. Jakie, chciałam zapytać, jakie już dziś państwo widzicie I oceniliście I przeanalizowaliście skutki tej zmiany wprowadzenia tej diety?

46:44 - 47:02

Speaker 16

I w ogóle pytanie, z czego wynikała ta decyzja? Na jakiej podstawie państwo zdecydowali się, by podjąć taką decyzję o wprowadzeniu, o narzuceniu, nawet nie wprowadzeniu, narzuceniu swoich przekonań żywieniowych. Dziękuję. Szanowni państwo.

47:03 - 47:04

Dziękuję. I

47:04 - 47:07

Speaker 13

proszę o pana, o Kwestie marnowania posiłków.

47:07 - 47:08

Pani poseł.

47:08 - 47:46

Speaker 14

1 z pań minister podała to jako argument, że było do tej pory I tak marnowane. No ja myślę, że jeśli moje dzieci przychodzą I nie jedzą, a dla nich posiłek był przygotowany, to mimo wszystko na pewno nie będzie mniej marnowania posiłków, a być może będzie więcej, bo zdaje się, ta dieta, o której państwo mówicie, jest nieco droższa niż poprzednia dieta. Dlaczego nie zainwestowaliście? W dobrej jakości mięso. Dlaczego nie, nie zainwestowaliście tak jak tutaj pan poseł Hoc powiedział, dieta z Merkosu, z hormonami wcale nie jest taka dobra, A mamy już przykłady jej tak naprawdę dowody, że takie mięso trafia na stoły europejskie.

Zadbajcie o dobrą wołowinę,

47:46 - 47:48

Uczymy pani posłem.

47:48 - 47:49

Dobrego Uczymy się.

47:50 - 47:52

Dobrego gęsinę w szkole.

47:52 - 47:59

Speaker 1

Czy posłanka się zgłaszała do wyboru? Dopytam, posłanka kwiecień się zgłaszała, a pan obok, pan jest.

48:01 - 48:03

Speaker 15

Pani przewodnicząca, ja już nie mogę dokończyć, Dobrze,

48:03 - 48:07

Speaker 1

to za, to za chwilę. Nie, już nie, teraz posłanka Łuczak, bardzo proszę.

48:07 - 48:11

Speaker 14

To ja 1 zdanie, powiedzieć 1 zdanie, bo tak nic 1,

48:11 - 48:11

ale to pan

48:11 - 48:12

wie pan, czy ma już

48:12 - 48:13

tutaj parę pytań. To nie,

48:13 - 48:38

Speaker 14

bo to w takim razie To ja tylko powiem krótko. Jako rodzic, jako lekarz, jako lekarz nie widzę sensowności tego, co się wydarzyło. Bardzo nie podoba mi się, że narzucacie państwo swoją wolę I swoje przekonania również w diecie I że wchodzicie po prostu ze swoimi buciorami do naszych domów, do naszych dzieci I przekonujecie ich do swoich, do swoich, nie wiem, pomysłów.

48:38 - 48:41

Speaker 18

Dziękujemy. Posłanka Łuczak, bardzo proszę.

48:41 - 50:20

Speaker 21

Bardzo dziękuję. Pani przewodnicząca, szanowni państwo, ja z kolei nie jestem lekarzem, jestem nauczycielką 36 lat pracy w szkole podstawowej. Przyglądałam się nieraz jadłospisowi. Dziękuję koledze Witczakowi, bo on właśnie troszeczkę uprzedził mój głos, bo ja chciałam zapytać, a co jest złego w tym, że raz czy 2 razy w tygodniu będzie kotlet z fasoli, z soi, dobrze zrobiony z z kaszy, naleśniki, które były, spaghetti, które były, słuchajcie, zupy. Kolega tutaj wszystko już wymienił, ja po prostu pamiętam z z autopsji, że to były bardzo dobre posiłki, a te nie są gorsze.

Kwestia jest tylko przestawienia się, bo chodzi o to, moi drodzy, żeby było mniej cukru, to powoduje otyłość. Słodycze mniej cukru, mniej soli, urozmaicone, dobrze podane I autonomia, jeśli stołówka zadba o ten, bo spis tak, jak tu już było wymienione, naprawdę nie ma w tym nic złego. Natomiast tyrady pani doktor tutaj oczywiście w pewnych pewnie względach ma przewagę nad nade mną czy nad nad nami lekarze, natomiast no też nie nie mogę się oprzeć wrażeniu, że wykorzystuję też pani politycznie.

O swoich dzieciach. No może się skupmy jednak na całej populacji, która wymaga przyjrzenia się. I ja jeszcze tylko przypomnę, że to profesor Czarnek, nie pamiętam, na początku swojej kariery mówił, że właśnie jest otyłość I trzeba zadbać I zmienić jadłospis w szkołach. To były jego słowa. Ja tylko je przytaczam.

Dziękuję bardzo.

50:20 - 50:24

Speaker 19

Dziękuję. Poseł Józef, Józef Faciuk, tak?

50:25 - 53:44

Marcin Józefaciuk

Serdecznie dziękuję. Szanowna pani przewodnicząca, wysoka komisjo, to znaczy ustalmy jedną rzecz. Dieta planetarna nie jest wprowadzona do szkół ze względu na to, że dieta planetarna to jest całościowy model żywienia. Całościowy. Tutaj mówimy o obiadach, nawet wyraz dieta planetarna nie pada w ogóle w rozporządzeniu.

Jeżeli chodzi o dietę planetarną, tam mamy zupełnie inne proporcje jedzenia, mamy zupełnie inne, w ogóle tam są cele środowiskowe, tutaj ich nie ma. Mamy zupełnie inne też rodzaje mięsa, podział na rodzaje mięsa czy też inne proporcje soli, cukrów I tak dalej, I tak dalej. To nie jest dieta planetarna. To, że coś ma czasami niektóre elementy diety planetarnej, nie oznacza, że to jest dieta planetarna. Tak samo, jak coś, co ma 4 nogi, nie oznacza, że jest krzesłem, może być stołem.

No sorry, ale rzeczywiście, znaczy uważam, że też nie możemy tłumaczyć tego, że będzie mniej mięsa, że dzieci będą mniej otyłe, bo to nie z mięsa bierze się otyłość, tylko z ilości kalorii ewentualnie, a nie, a nie z, znaczy z nadmiaru kalorii. Natomiast rzeczywiście to, co zrobił, bo ostatnia zmiana była w szesnastym roku przez ministra Radziwiłła. Mądre to, zostało zrobione, to zostało dane szkołom rok na przystosowanie się, to jest to, co pani poseł Łuczak powiedziała, na przestawienie się. I tutaj niestety nie było tego roku na przestawienie się, bo I chyba tego właśnie zabrakło. Tego zrozumienia I tego tej zabawy teksturą, bo rzeczywiście, dlaczego dzieci nie jedzą?

Bo albo mają rzeczywiście wybiórczość pokarmową, albo nie znają tej tekstury I nie zapoznały się w domu. Z tego, co zauważyłem w szkołach wiejskich, a jeżdżę po szkołach bardzo dużo teraz, w szkołach wiejskich jest o wiele mniejszy problem z tą dietą niż w szkołach miejskich ze względu na to, że w szkołach miejskich mają mniejszy kontakt. Tak więc te to przejście, przestawienie się. Natomiast ja bym miał kilka pytań do ministerstwa, czy zmieniono, pozwolono na zmianę logistyki ze względu na to, że produkty teraz wykorzystywane w zupełnie inny sposób muszą być przechowywane I inna logistyka musi być. Czy zostały zaplanowane pieniądze na szkolenia dla pracowników, dla kucharek, dla kucharzy, dla intendentów, którzy muszą układać te diety.

Czy jest dostęp do dieto, do do dietetyka, Bo oczywiście należałoby teraz świetnie zrobić ze świetnej jakości, dobre posiłki, tak więc należy mieć dostęp do dietetyka albo do jakiegoś oprogramowania, które wspomoże intendentów. Czy mamy już jakiekolwiek dane na temat marnowania jedzenia? Bo rzeczywiście dochodzą takie głosy, że w niektórych miejscowościach, szkołach są, jest jedzenie marnowane. Czy mamy jakiekolwiek na ten temat informacje? Bo marnowanie jedzenia jest najgorszą rzeczą, którą możemy jako Polska zrobić.

I czy jakiekolwiek mamy informacje na temat rezygnacji? Tutaj też była mowa na temat sportowców. Też bardzo ważna informacja jest, żeby sportowcy, czy, czy prośba, żeby sportowcy jednak mieli umożliwioną lepszą dietę sportową w szkołach, na przykład mistrzostwa sportowego. I oczywiście szkoły to jest już tak od szkół prośba, pieniądze na sprzęt, bo rzeczywiście inny sprzęt musi być wykorzystywany przy tworzeniu tego jedzenia. Serdecznie dziękuję przed nami.

53:44 - 53:47

Speaker 20

Dziękuję bardzo. Poseł Subocz.

53:47 - 55:27

Marek Subocz

Bardzo dziękuję pani przewodnicząca, szanowna Komisjo. Nie wiem na jakich opiniach ekspertów się tutaj powołujecie. Ja sobie sprawdziłem też jadłospisy zakładów karnych. Muszę państwu powiedzieć, że się zdziwiłem, bo bardzo często jest tak, że te jadłospisy w zakładach karnych są zdecydowanie lepsze niż w polskich szkołach. Dziwi mnie fakt, że całą tą rewolucję diety planetarnej chcecie rozpoczynać od talerzy naszych dzieci.

Tutaj już wspomniane pani minister mówiła o tym, my nie zgadzamy się również jako jako rodzice na taką rewolucję, bo to po 1. Uderza też I w dzieci, bo muszą bardzo często w tak krótkim czasie zmienić swoje menu, wstawiacie na rośliny strączkowe, które są bardzo często też I dla wielu dzieci ciężkostrawne. My nie mówimy o tym, że nie należy dbać o zdrowie dzieci poprzez poprzez odpowiednią dietę, ale warto tutaj stawiać na to, co przez lata się sprawdziło, a więc główne źródła białka, czyli mięsa, mówimy tutaj, chociażby o wołowinie czy, czy mięsie z indyka. I co poza tym? Rodzice czy w szkołach podstawowych, czy w przedszkolach po zmianie menu muszą do tego dopłacać, bo firmy, które dostarczają to to jedzenie, też stawiają wyższe ceny.

I teraz pytanie, w jaki sposób ministerstwo chce w tej sytuacji wesprzeć rodziców? Myślę, że tą rewolucję powinniście zacząć być może u siebie w Ministerstwie Zdrowia, a później przekładać to na talerze dzieci. Dziękuję bardzo.

55:27 - 55:29

Speaker 1

Dziękuję. Poseł Giziński.

55:38 - 58:08

Włodzisław Giziński

Ja nie mam pytań do tego znakomitego, wprowadzonego na szczęście w życie programu. Natomiast moim kolegom lekarzom, posłom I pani posłance, chcę powiedzieć, powołującym się na złą żywność z krajów Merkosuru, Chcę powiedzieć, że aktualnie średni czas przeżycia Polek I Polaków, I odpowiednio w Brazylii I w Argentynie, jest taki sam albo tam o rok dłuższy. Oni niewątpliwie sprowadzają zdrową żywność z Polski, żeby żeby być zdrowymi. I 2. Dana, nie po nie niepodważalna.

Od czterdziestego piątego roku. Od czterdziestego piątego roku średni czas przeżycia Polaków wydłużał się. I kobiet I mężczyzn. Zahamowanie zaczęło się w 2000 szesnastym, 2000 siedemnastym roku, jeszcze przed pandemią. Podczas pandemii dramatycznie średni czas przeżycia Polaków spadł.

To jest oczywiste. Dopiero w ubiegłym roku zaczęliśmy dobijać do tego poziomu, który był. Znakomity raport Polskiej Akademii Nauk Zdrowie Polaków 2 0 został opublikowany w dwudziestym drugim roku. Główna przyczyna, 1 z trzech głównych przyczyn według tego raportu złego stanu zdrowia Polaków to otyłość I brak ruchu. Musimy, żeby nasze dzieci.

Pani poseł, żeby nasze dzieci nie żyły krócej niż my, musimy to jak najszybciej zrobić, żeby wyeliminować rzeczywiście powszechną wśród dzieci otyłość. Przypadki niedożywienia niestety zdarzają się, ale to są incydenty, a my w Sejmie I w Ministerstwach Zdrowia I Edukacji nie o incydentach powinniśmy dyskutować, tylko o tym olbrzymim problemie, jaką jakim jest 1 3. Otyłych dzieci. Dziękuję bardzo.

58:09 - 58:13

Speaker 1

Dziękuję I ostatnie pytanie, przewodnicząca Szumilas, bardzo proszę.

58:14 - 59:59

Speaker 26

Dziękuję pani przewodnicząca. Ja miałam trochę nadzieję, chociaż się okazuje, że płoną, że o zdrowiu naszych dzieci będziemy rozmawiać merytorycznie, a nie politycznie, że będziemy brać pod uwagę to, że sposób żywienia w osiemdziesięciu procentach. Nie jestem lekarzem, ale mam kontakt z dietetykiem I wiem, I cały czas, I cały czas słyszę, że 80 procent za otyłość czy zdrowie, w osiemdziesięciu procentach odpowiada żywienie. Jasne, ruch jest ważny, jasne, ważne jest zdrowe otoczenie, ale w osiemdziesięciu procentach za zdrowie naszych dzieci odpowiada sposób żywienia. I dziwię się, dziwię się naprawdę, że lekarze jakby podchodzą do sposobu żywienia dzieci politycznie, a nie patrzą na to pod kątem rzeczywiście takiej merytorycznej troski o to, żeby nasze dzieci były, były zdrowe.

Ja nie uprawiam polityki, bo ja nie mówię o tym, ja nie mówię o tym, że dieta jest planetarna, że zabraniamy mięsa. Ja, proszę państwa, po całej tej awanturze, którą państwo wywołaliście, poszłam do szkół I popatrzyłam, jak rzeczywiście wygląda wprowadzanie tych nowych przepisów w życiu, w życie takie, takie szkolne, szkolne życie. I nie byłam w małych szkołach,

01:00:00 - 01:06:04

Speaker 26

Pan poseł Józef, Józef Aciuk, bo tam rzeczywiście jest łatwiej. Tam jest bezpośredni kontakt z rodzicami, kucharki, szkoła, nawet jeżeli jest catering, to to jest bliska współpraca nauczycieli I rodziców. Byłam w dużych szkołach, w miejskiej szkole 700 uczniów, 500 obiadów, więcej niż w ubiegłym roku. Pytałam, ile dzieciaków zrezygnowało z obiadów. Ani 1.

Dzieci się dopisały. Więc, więc informacja o tym, że dzieci masowo wypisują się z obiadów, jest informacją być może w oparciu o jakiś przypadek, który w Polsce się zdarzył. Ale ja nie odwiedziłam tylko jednej szkoły, byłam w kilku szkołach I nigdzie nie usłyszałam, że dzieci masowo wypisują się z obiadów. Miałam przygotowaną listę pytań. 1.

To było pytanie o to, czy dzieci się wypisują z obiadów. 2. Pytanie, czy, czy ich rodzice zgłaszają jakieś uwagi dotyczące żywienia? W żadnej ze szkół, w których byłam, nie otrzymałam informacji, wręcz przeciwnie, powiedzieli mi III kuchnia, I nauczyciele, I dyrektorzy tych szkół, że takich sytuacji nie było. Zapytałam o przykładowe obiady, bo padła tutaj informacja u któregoś z posłów, że szkoły nie mają wsparcia w tym wprowadzaniu nowych zasad żywienia.

Zapytałam, czy są jakieś przykładowe obiady? Czy Sanepid, Ministerstwo Zdrowia, Instytut Żywienia daje wytyczne dotyczące sposobu gotowania, przykłady nowych potraw. Tak, takie przykłady są I szkoły, intendenci, kucharki z tego korzystają. Zapytałam, czy są problemy z jedzeniem strączków. I proszę państwa, trzeba też inteligentnie wprowadzać nowe środki żywności do jadłospisu, tak.

Można zrobić zupę, w której jest fasolka. I dzieci to jedzą, bo są przyzwyczajone do jedzenia zupy. W jednej ze szkół bardzo podekscytowane panie nauczycielki I dzieciaki mówiły mi, że szkoda, że mnie nie było wczoraj, bo było przygotowane chili, ale takie chili nie, nie, nie, nie według takiego oryginalnego przepisu, ale potrawa, w której było tofu I dzieciaki się tym zajadały. Była fasola I tofu. Więc sposób przygotowania tego żywienia też jest bardzo ważny.

I ja bym miała taką prośbę do państwa posłów, a przede wszystkim do lekarzy, żebyśmy się na tej komisji zastanawiali nad tym, jak pomóc szkołom w w tym wprowadzaniu nowego sposobu żywienia, który wcale nie jest nowy, bo o tym też zaraz powiem. Ale jakbyś, jak pomóc szkołom, żeby tam, gdzie rodzice mają jakieś ale, żeby dało się z tymi rodzicami porozmawiać I żeby jednak te nowe sposoby żywienia były w każdej szkole, w której I tak muszą być, ale żeby to było wprowadzone tak, żeby dzieci I z tego żywienia korzystały. Także żadna z państwa, żaden z tych argumentów, które państwo tutaj na komisji daliście, nie znalazło potwierdzenia w dużych, miejskich szkołach, w których naprawdę są różne dzieci I przekrój poglądów politycznych rodziców też jest bardzo, bardzo równy, różny. Planeta być może płonie, ale nie z tego powodu została wprowadzona nowa dieta w szkołach I nowe zasady. Ja bardzo dokładnie przeczytałam rozporządzenie I tam nie ma ani jednego słowa o diecie planetarnej.

Tam nie ma ani jednego słowa o diecie śródziemnomorskiej. A pani posłanka Sojka to powinna wiedzieć, że dieta śródziemnomorska opiera się na ograniczeniu mięsa, a zwiększonej liczby warzyw. No to, to przynajmniej I owoców morza I strączków, tak I strączków I kaszy, bo to jest zdrowa dieta. I bardzo bym prosiła, żeby jednak nie upolityczniać tego problemu żywienia w szkole, żeby raczej popatrzeć na to jako szansę na utrzymanie zdrowia naszych dzieci. A co do pilotażu I okresu, kiedy szkoły mogły się do tego przygotować.

Rozmawiałam z kucharkami, rozmawiałam z intendentkami. Rozporządzenie zostało podpisane szesnastego lutego. Wszystkie szkoły I przedszkola o tym wiedziały. Miały pół roku na wprowadzenie I przygotowanie się do tych zasad. Być może gdzieś nie przekazano rodzicom, że coś się zmieni, ale zapewniam państwu, państwa, że w wielu szkołach, gdyby nie akcja medialna I awantura polityczna, rodzice nawet by się nie zorientowali, że cokolwiek się w szkołach zmieniło.

I to jest konkluzja naszej komisji. Dziękuję.

01:06:04 - 01:06:54

Speaker 1

Dziękuję I przechodzimy do strony społecznej. Kto chciałby zadać pytanie? Tak, posłowie już nie. Dobrze, to po kolei zaczniemy od pani. Bo ja, ja wcześniej powiedziałam, że zapisuję wszystkich do pytań I zamykam listę.

Zamknęłam listę, więc no posłowie już zakończyli. Tutaj tego pytania nie było zgłoszonego. Bardzo proszę, bardzo proszę o przedstawienie się I zadanie pytania. To kto ma głos?

Pani przy stoliku, całkiem po prawej.

Trzeba przyłożyć tą pastylkę z lewej strony do głośnika, a z prawej strony nacisnąć potem guzik.

01:07:00 - 01:07:31

Agata Szczebyło

Dziękuję bardzo za pomoc. Dzień dobry. Dziękuję bardzo za możliwość udzielenia głosu szanowna Komisjo. Ja się nazywam Agata Szczebyło, jestem doktorem nauk żywienia człowieka I pracuję na co dzień w Fundacji WWF Polska. Mam kilka komentarzy, bo dużo tutaj bardzo mądrych myślę rzeczy padło, szczególnie ze strony myślę uzasadnienia naukowego tego, jak dzieci powinny się odżywiać.

01:07:32 - 01:08:37

Speaker 28

Nasiona roślin strączkowych są jednym z najmniej kontrowersyjnych żywieniowo grup produktów. Jest to grupa obecna w żywieniu, w zaleceniach żywieniowych na całym świecie. Spożycie nasion roślin strączkowych w Polsce jest minimalne, bardzo mało monitorowane ze względu na swoje niskie spożycie. Zalecenia mówią o jak najczęstszym, polskie zalecenia, Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej, nie mówię o tych globalnych, planetarnych. Mówią o jak najczęstszym zastępowaniu produktów białkowych, o urozmaiceniu grupy białkowej, o nasiona roślin strączkowych.

Spożycie mięsa w Polsce to około półtora kilograma w tygodniu na statystycznego Polkę I Polaka. Zalecenie maksymalnie 500 gram mięsa czerwonego w tygodniu I przetworów. Inne zalecenia mówią trzystu. Między 300 a 500 zalecenie, półtora kilograma spożycie. Potrzebujemy zmniejszenia spożycia z mięsa w Polsce ze względów zdrowotnych przede wszystkim.

01:08:37 - 01:10:39

Speaker 30

Uzasadnienie naukowe diety planetarnej mówi o tym, że dodatkowo cele środowiskowe mogą być zrealizowane. To jest dodatkowy element. Posiłek w szkole powinien być wzorcowy I jest to wsparcie dla rodziców, aby zobaczyli, jak taki posiłek można w dedykacji dużej czasu przygotować, jak on może wyglądać, jak inne przepisy można przygotować. Jest to absolutnie wsparcie rodziców w wyżywieniu dzieci, przypomnę, w szkole jest to maksymalnie 30 procent zapotrzebowania energetycznego, w związku z tym nadal po stronie rodziny jest dostarczenie siedemdziesięciu procent zapotrzebowania energetycznego dzieci, więc nadal duża swoboda w żywieniu rodzinie, rodziny jest. Chciałabym zwrócić uwagę jeszcze na taką drobną rzecz, bo tu 1 z pani wspomniała soję.

Jest taki rumor na sali podczas wymieniania soi. Myślę, że tutaj osoby związane ze środowiskiem rolniczym też wiedzą, że soja modyfikowana genetycznie trafia do Polski, ale przede wszystkim w postaci pasz, o której, od których jesteśmy mocno zależni. A myślę, że wszyscy powinniśmy tutaj wiedzieć, że to soja, która

Trafia na cele konsumpcyjne. Wedle polskiego prawa musi być wyraźnie oznaczona, jeżeli ma pochodzenie modyfikowane genetycznie. Takiej akceptacji konsumenckiej na polskim rynku nie ma, więc wszelakie tofu I produkty sojowe, które są na rynku, nie pochodzą z takich upraw, tylko z najczęściej z upraw europejskich. I wszelakie badania naukowe mówią, że soja jest prozdrowotnym produktem I byłoby świetnie, gdybyśmy już uznali pewne fakty naukowe od dawna określone za już stałe I jako konsensus naukowy. Myślę, że dziękuję bardzo.

01:10:40 - 01:10:48

Speaker 1

Dziękuję teraz ze środkowego. Tak? A nie, tu nie ma, czyli pani tutaj, tak. Bardzo proszę o przedstawienie się I zdanie pytania.

01:10:53 - 01:10:59

Speaker 29

już, tak. Jest okej? Tak, świetnie świetnie. Dobrze.

01:10:59 - 01:13:19

Katarzyna Nawrocka

Katarzyna Nawrocka, Fundacja WWF Polska.

Bardzo dziękuję przede wszystkim Agacie za zabranie głosu I bardzo się cieszę, że chyba na większości sali ten głos został doceniony, bo powiem wam szczerze, bardzo zabrakło mi konkretów I tego się obawiałam od pierwszej minuty spotkania. Czy wyniesiemy coś konkretnego z tego spotkania I po co się spotkaliśmy? I słyszałam tutaj wiele głosów, że przydałaby się Meliska. Mi się osobiście przyda, myślę, że wszyscy wyjdziemy z tego spotkania z potrzebą wypicia Meliski. Ale co dalej?

I trochę odpowiem na to pytanie, co dalej. Rozmawialiśmy o tym nie tylko w WF Polska, ale również w Koalicji SOS dla Edukacji. To jest po prostu koalicja, która łączy organizacje zajmujące się edukacją, dziećmi, młodzieżą, szkołą. I tam doszliśmy do jednego wniosku, nie ma dialogu między resortami. W jednym możemy się, słuchajcie, wszyscy tutaj zgodzić.

Są ogromne emocje I to jest okay I zaakceptujmy te emocje, porozmawiajmy o tym, ale niech to się odbywa merytorycznie, profesjonalnie I sformalizujmy to, bo obawiam się, jak będziemy się spotykać w takim gronie, gdzie łączymy dużo cennych pytań, ale łączymy też dużo silnych emocji, mało z nich było opartych na merytoryce, na wiedzy eksperckiej z zakresu żywienia, było bardzo mało głosów, tak jak mojej przedmówczyni, Do niczego nie dojdziemy, rozporządzenie już jest, wytyczne są, brakuje odpowiedzi na pytania, co zrobić, żeby pomóc szkołom, co zrobić, żeby wspomóc komunikację do rodziców, jakie szkolenia można wprowadzać. I powiem wam szczerze, że to, że pojawił się wątek rolnictwa, to dla mnie nie jest szok. My nasz apel za kilka dni skierujemy wszędzie, gdzie te głosy są kluczowe. Ministerstwo Zdrowia, Edukacji, Ministerstwo Rodziny, Ministerstwo Rolnictwa, Ministerstwo Klimatu to jest sprawa nas wszystkich, więc rozmawiajmy o tym w sposób merytoryczny I ten, kto został jeszcze na sali, wzywam was do tego, poprzyjdźcie nasz apel, przeczytajcie go, zainteresujcie się nim I wspierajcie w swoim otoczeniu to, żeby powstał międzyresortowy zespół, który będzie w sposób profesjonalny rozważał, co dalej z rozporządzeniem, które już jest. Dziękuję.

01:13:21 - 01:14:14

Speaker 1

Dziękuję. Myślę, że ministerstwa się odniosą do tego, że nie ma dialogu, bo właśnie No szczerze, wypracować byliśmy wspólnie to rozporządzenie. To po 1.. Po 2., jesteśmy tu właśnie w tym gronie. Trochę odpowiem na problem, który u pani się pojawił, że nie ma efektów, jak rozumiem.

To jest posiedzenie komisji zwołane na wniosek posłów opozycji, którzy chcieli wysłuchać informacje Ministerstwa Zdrowia. Dzisiejsze posiedzenie nie jest posiedzeniem, na którym rozpatrujemy jakąś ustawę, jakieś konkretne zmiany. To się dzieje w ministerstwach zazwyczaj, potem to trafia do nas. Natomiast dzisiaj jest na wniosek grupy posłów zwołane posiedzenie, ponieważ ci posłowie chcieli usłyszeć informacje od ministerstw. Jest z nami przedstawicielka Ministerstwa Zdrowia pani minister I I przedstawicielka Ministerstwa Edukacji.

Nie, niestety. Bardzo proszę, teraz kolejna pani. Proszę się przedstawić I zadać pytanie.

01:14:24 - 01:14:51

Morgan Janowicz-Grimer

Szanowny panie przewodniczący, wysokie komisje, szanowni państwo, dziękuję za możliwość zabrania głosu. Morgan Janowicz-Grimer Institute. To rozporządzenie to jest 1 z największych zmian w żywieniu zbiorowym dla dzieci I młodzieży od blisko dekady I chciałabym przedstawić komisjom 1. Wyniki naszego najnowszego raportu stołówki w czasie zmiany, diagnoza gotowości placówek I rekomendacje dotyczące wdrażania nowych standardów żywienia, który jest przygotowany w ramach kampanii Roślinna szkoła. Jego premiera odbędzie się już w przyszłym tygodniu.

01:14:51 - 01:16:29

Speaker 32

Raport opracowała doktora Katarzyna Wolnicka. Badanie przeprowadziliśmy od maja do czerwca, kilka miesięcy przed wejściem przepisów w życie. Objęło to szkoły podstawowe, przedszkola oraz zespoły szkolno-przedszkolne zarówno na obszarach wiejskich, jak I w największych miastach. Nie ocenialiśmy treści przepisów, tylko to, czy placówki mają warunki, żeby je wdrożyć. 1.

Wniosek, placówki nie kwestionują kierunku zmian 60 procent badanych, ponad 60 procent badanych uznaje przepisy za jasne I możliwe do wdrożenia. Obowiązek podawania jednego posiłku roślinnego w tygodniu pozytywnie ocenia 42 procent respondentów, negatywnie tylko 16 procent placówki w zdecydowanej większości czekają na rozwój sytuacji I nie sprzeciwiają się tym zmianom, które które weszły. 2. Wniosek, placówki przygotowywały się do zmiany w warunkach znacznej niepewności. Prawie 40 procent z nich nie otrzymało wystarczającego wsparcia informacyjnego, a 32 procent otrzymało je jedynie częściowo.

Łącznie to ponad 7 na 10 placówek. Kilka miesięcy przed terminem 52 procent placówek dopiero analizowało wymagania I nie zaczęło jeszcze działań organizacyjnych, tylko niecałe 8 procent respondentów uznało, że system oświaty jest dobrze przygotowany. W co czwartej placówce jadłospisy układają osoby bez kwalifikacji z zakresu żywienia, a około siedemdziesięciu procent placówek deklaruje potrzebę szkoleń. 3. Wniosek dotyczy tego, jak bardzo różnią się punkty startu placówek na podstawie odpowiedzi na 8 kluczowych pytań, od, od jasności przepisów, przez kwalifikacje, kadrę, po budżet, opracowaliśmy tak zwany indeks gotowości instytucjonalnej.

01:16:29 - 01:16:46

Speaker 33

Pozwolił on podzielić placówki na 3 profile. 1. Profil to jest placówki wymagające kompleksowego przygotowania, to jest około 18 procent placówek. Brakuje jednocześnie im jednocześnie wiedzy, zasobów, kwalifikacji, ale także były wskazywane kwestie finansowe. 2., 2., 2.

01:16:46 - 01:17:52

Speaker 32

Punkt to są placówki w trakcie przygotowań około sześćdziesięciu czterech procent placówek, czyli mają część potrzeb zasobów, ale potrzebują praktycznych narzędzi, żeby przejść do od analizy do do do działania. I ostatni to są placówki gotowe do wdrożenia około osiemnastu procent placówek. Mogą już doskonalić rozwiązania I dzielić się dobrymi praktykami z innymi. I ten podział pokazuje, że ten sam obowiązek prawny trafia do placówek, które pracują na trzech różnych, zupełnie różnych sytuacjach organizacyjnych. Placówki mówią jasno, czego potrzebują najbardziej, najbardziej wskazują na gotowe jadłospisy zgodne z przepisami, szkolenia dla personelu kuchni oraz receptury I materiały edukacyjne.

Za największe wyzwanie, co zostało tutaj wskazane w naszym badaniu, uważają to, czy dzieci zaakceptują rzeczywiście nowe potrawy. Oznacza to, że edukacja żywieniowa I rozmowa z rodzicami są dla powodzenia zmian tak samo ważne, jak ta praca w kuchni. Chętnie oczywiście przekażemy komisjom nasz raport ze szczegółowymi wynikami zaraz po jej premierze I w ramach kampanii Roślinna Szkoła planujemy także monitorować dalsze wdrażanie nowych standardów w szkołach I w przedszkolach w całej Polsce.

01:17:52 - 01:18:01

Speaker 1

Dziękuję bardzo. I ostatnie pytanie. Proszę się przedstawić, zadać pytanie. Bardzo proszę o pilnowanie tych dwóch minut.

01:18:02 - 01:21:17

Jerzy Smoliński

Dzień dobry państwu, Jerzy Smoliński, przedstawiciel Solidarności oświatowej. Szanowna pani przewodnicząca, pani minister, szanowni państwo. W imieniu Krajowego Sekretariatu Nauki I Oświaty na NZZ Solidarność chcę podkreślić, że poprawa jakości żywienia dzieci zasługuje na poparcie, jednak skuteczność zmian nie można oceniać wyłącznie na podstawie zgodności jadłospisu z rozporządzeniem. Liczy się również to, czy uczeń chętnie zjada wartościowy posiłek, czy rodzice są zadowoleni z jego jakości I mogą ponieść jego koszt oraz czy szkoła ma warunki do jego przygotowania. Chcielibyśmy prosić o przedstawienie konkretnych informacji o wdrożeniu nowych wymagań, przygotowaniu personelu, dostępie do pomocy dietetycznej, kosztach organizacji żywienia oraz wsparciu zapewnionym dyrektorom, intendentom I pracownikom kuchni.

Z perspektywy związku zawodowego szczególnie istotny jest wpływ zmian na obowiązki, warunki pracy osób odpowiedzialnych za przygotowanie posiłków. Ważne, nie przesądzamy, czy nowe przepisy zwiększyły koszty posiłków albo skalę marnowania żywności. Pytamy jednak, czy Ministerstwo badają, ministerstwa badają te skutki. Rzetelna ocena rezultatów zmian wymaga danych. W związku z tym prosimy o odpowiedzi na następujące pytania, jak zapewniono jednolite stosowanie nowych przepisów przez inspekcję sanitarną?

Czy opracowano I udostępniono szkołom wspólne wyjaśnienia Ministerstwa Zdrowia, Ministerstwa Edukacji I Głównego Inspektoratu Sanitarnego? Jeżeli tak, to gdzie są dostępne I jak zapewniono ich uwzględnianie podczas kontroli? 2. Ile placówek I ilu pracowników objęto szkoleniami dotyczącymi nowych wymagań? Czy szkoły mają dostęp do bezpłatnych konsultacji dietetycznych oraz przykładowych jadłospisów z recepturami I wyliczoną, wyliczoną wartość odżywczą?

3. Czy oceniono wpływ zmian na nakład pracy personelu I opłaty za obiady? Jakie wsparcie przewidziano dla szkół I organów prowadzących, jeżeli wdrożenie nowych wymagań wiąże się z dodatkowymi wydatkami?

4. Jak Ministerstwo Zdrowia interpretuje obowiązek podania co najmniej raz w tygodniu potrawy na bazie nasion, roślin strączkowych w przypadku obiadu dwudaniowego? Czy spełnia go zupa przygotowana na ich bazie bez produktów odzwierzęcych, bez konieczności podawania w tym dniu również drugiego dania bez strączków? 5. Czy monitoruje się, ile dzieci korzysta z obiadów?

Czy chętnie jedzą nowe posiłki? Ile żywności pozostaje niezjedzone? Czy wyniki będą porównywane z okresem sprzed wejścia rozporządzenia w życie? I ostatnie, czy ministerstwa zobowiązane są się przedstawić komisjom po pierwszym semestrze ocenę wdrożenia nowych przepisów, uwzględniającą także sytuację małych szkół, placówek korzystających z cateringu oraz dzieci wymagających diet eliminacyjnych. Wnosimy o zapewnienie szkom dostępu do aktualnych spójnych wyjaśnień obu ministerstw I Głównego Inspektoratu Sanitarnego oraz praktycznego wsparcia dla pracowników.

Prosimy również o przedstawienie Komisjom oceny wdrożenia po pierwszym semestrze. Kwestie finansowania I organizacji wsparcia powinny być rozpatrywane w ramach odrębnych działach rządu I organów prowadzących. Zdrowe żywienie wymaga jasnych przepisów, przygotowanych pracowników I odpowiednich środków. Państwo powinno zapewnić szkołą warunki do realizacji wymagań, które przed nimi stawia. Dziękuję bardzo.

01:21:18 - 01:21:46

Speaker 1

Dziękuję I poproszę o udzielenie odpowiedzi ministerstwa. Niestety z przykrością muszę też powiedzieć, że większość parlamentarzystów zadających pytanie opuściła już salę. Tak, widzę, że pan poseł Piątkowski został. Dobrze, bardzo proszę. Szanowni państwo, panie przewodniczący, pozwólcie państwo, że ja zacznę I przekażę głos moim pracownikom.

01:21:47 - 01:22:33

Katarzyna Kęcka

Ja się cieszę, że zaczęliście państwo mówić o Merkosuru. Naprawdę, ja się bardzo cieszę, dlatego że trzydziestego kwietnia 2000 dwudziestego szóstego roku podpisałam rozporządzenie w sprawie ustanowienia szczególnych wymagań dla środków spożywczych dotyczących pozostałości substancji czynnych środków ochrony roślin, gdzie wprowadziliśmy bardzo restrykcyjne przepisy I nie chciałabym, żebyśmy używali merkosur zbyt szeroko I wtedy, kiedy nie jest to potrzebne. Chciałabym też jednego sprostowania, szanowni państwo. Niestety pani poseł Sujki już nie ma. Nie nakazaliśmy wprowadzenia jadłospisów.

I tu chciałabym głośno powiedzieć, że żądam sprostowania w tym momencie, bo my wprowadziliśmy zasady żywienia. I w tym miejscu chciałabym oddać głos moim współpracownikom. Bardzo dziękuję.

01:22:33 - 01:22:34

Bardzo proszę.

01:22:35 - 01:23:27

Kuba Sękowski

Dzień dobry, Kuba Sękowski, Zastępca Dyrektora Departamentu Zdrowia Publicznego, Ministerstwo Zdrowia. Szanowni państwo, ja tylko w kwestii powtórzenia jednej rzeczy, która musi wybrzmieć bardzo mocno. Podstawą wprowadzenia tego rozporządzenia nie są kwestie ideologiczne, nie są kwestie wyboru określonej diety, czy to będzie tak lubiana powszechnie dieta śródziemnomorska, czy to będzie równie popularna w niektórych kręgach dieta dajesz, czy wreszcie wiele razy tutaj odmieniana dieta planetarna. To nie ma znaczenia. Podstawę merytoryczną do określenia standardu żywienia w jednostkach systemu oświaty stanowią normy żywienia populacji polskiej, talerz zdrowego żywienia opracowany dla populacji polskiej, a nie jakiekolwiek konstatacje o charakterze politycznym.

01:23:27 - 01:24:09

Speaker 39

Kolejna rzecz, która wymaga bardzo jasnego podkreślenia, to to, że nie mamy do czynienia z rewolucją, jakkolwiek można by to w ten sposób chcieć przedstawiać, ale z ewolucją standardu żywienia, który obecny jest w polskich placówkach od 2000 piętnastego roku, poprzez 1. Rozporządzenie, rozporządzenie z 2000 szesnastego roku, a teraz po dziesięciu latach z uwagi też na zmianę norm żywienia dla populacji Polski, talerza zdrowego żywienia, postęp wiedzy naukowej, dokonujemy ich zmiany. Wiele słów zostało powiedzianych o kwestii otyłości. Otyłość sama w sobie nie jest defektem estetycznym. Nie jest tylko kwestią tego, że w przyszłości ktoś ma większe szanse kilkukrotnie na rozwój chorób dietozależnych.

01:24:09 - 01:25:28

Speaker 40

Ale my u dzieci w chwili obecnej, w jednej piątej dzieci w wieku wczesnoszkolnym, wykrywamy choroby, które kiedyś były typowe dla wieku dorosłego lub które kojarzymy z naszymi dziadkami. Nadciśnienie tętnicze, zaburzenia gospodarki lipidowej to nie są rzeczy, które powinny dotykać jednej czwartej dzieci w wieku wczesnoszkolnym. To na tej podstawie tak pesymistycznie możemy patrzeć na kwestie związane z wpływem wzorcy żywienia w naszym społeczeństwie, nie w szkołach tak naprawdę, ale szkoła jest miejscem, które ma dostarczyć nie tylko tego jednego zdrowego posiłku w ciągu dnia, bo w szkole mówimy najczęściej o żywieniu częściowym, zapewniającym 20 do trzydziestu, maksymalnie w przypadku dwudaniowego posiłku, procent zapotrzebowania energetycznego, ale wskazać możliwości, wspomóc rodziców w zdrowych wyborach zdrowotnych. A co tak naprawdę zmienia się, co powoduje, że mówimy o ewolucji, a nie o rewolucji? Czy więcej potraw, znaczy produktów pełnoziarnistych, czy więcej warzyw I owoców, które też przecież były obecne, to jest rewolucja.

01:25:28 - 01:28:44

Speaker 37

Czy mniej soli lub cukru, to jest rewolucja czy ewolucja. Czy wskazanie, że mięso, które ma być wykorzystywane do przygotowania posiłków, ma być świeżym mięsem, a nie mięsem wysokoprzetworzonym? Czy wreszcie rewolucją możemy nazwać nie 1 posiłek, jak tutaj często padało, ale jedną potrawę przygotowaną z nasion roślin strączkowych, których zalecenia odnośnie spożywania istnieją w polskich zaleceniach dietetycznych od dwóch dekad. Ta 1 potrawa, nie posiłek, w ciągu tygodnia to naprawdę nie jest rewolucja. Wreszcie, czy jest jakąś rewolucją albo działań w niewłaściwą stronę wskazanie, że w przygotowaniu posiłków mają być wykorzystywane produkty o charakterze lokalnym lub sezonowym.

Czy to przypadkiem nie jest właśnie ukłon w kierunku tego, do czego chcielibyśmy nawiązać, do zdrowych tradycji żywnościowych. Zdrowe tradycje żywnościowe w naszym przypadku to nie jest dwukrotnie rosnące w w ciągu ostatnich dekad spożycie czer mię mięsa czerwonego, dla jasności. Wydaje się, że fakt wprowadzenia tego rozporządzenia poprzedzonego bardzo długim procesem konsultacyjnym, procesem, który wynikał właśnie z tego doświadczenia, które dekadę temu doprowadziło nas do dwóch bardzo szybkich zmian 2000 piętnastym, 2000 szesnastym tego rozporządzenia. Tym razem proces był bardzo długi. Obejmował bardzo liczne konsultacje oraz wydanie rozporządzenia I jego opublikowanie na pół roku przed wejściem w życie.

Nikt nie powinien być tymi przepisami zaskoczony. Tym niemniej wydaje się, że ten, to rozporządzenie otworzyło pewną dyskusję. Dyskusję, która z jednej strony wskazuje, że niektórzy o normach żywienia w placówkach żywienia zbiorowego w ogóle nie wiedzieli, ale też to, że uwaga zarówno organizatorów, ale I rodziców bardzo dobrze została skupiona na tym, co nasze dzieci dostają do jedzenia. I ta dyskusja musi obejmować takie kwestie, jak kwestie związane z kosztami żywienia. Niestety bardzo często zmiany legislacyjne wykorzystywane są jako pretekst do podnoszenia cen, do maskowania tego, że rosną inne koszty albo że po prostu czyjś zarobek rośnie.

Proszę państwa, produkty, które wykorzystuje się w przygotowaniu potraw w żywieniu zbiorowym, to nie są produkty kupowane, gotowce na na rynku. Kucharz to nie jest osoba, która odgrzewa gotowe produkty. W związku z tym nie można porównywać cen produktów, w szczególności jeśli chcielibyśmy porównywać ceny produktów, produkty pochodzenia roślinnego z tym, co z uwagi na ich popularność dużą jest wysoko wyceniane na półce sklepowej. Zadaniem kuchni jest przygotowanie pierwotnych produktów dobrego, zdrowego żywienia, a te akurat produkty, jeśli chodzi o produkty roślinne, mają szansę być nawet tańsze. Padło jeszcze kilka pytań ze strony samorządowej dotyczących instrumentów wsparcia.

01:28:45 - 01:29:30

Speaker 40

Z satysfakcją mogę odpowiedzieć na każde z nich tak. Jest wspólne stanowisko Ministra Zdrowia, Ministra Edukacji I Głównego Inspektora Sanitarnego dostępne dla każdego zainteresowanego podmiotu. Gorzej z tym wspólnym stanowiskiem dostali organizatorzy żywienia zbiorowego pakiet materiałów wypracowanych w pięcioletniej perspektywie Narodowego Programu Zdrowia z ostatnich lat. I w ramach tego pakietu mieszczą się zarówno objaśnienia, jak I konkretne przykładowe jadłospisy z przykładami sposobu przygotowania potraw, co do których niektórzy profesjonaliści mogliby nie mieć możliwości. Wreszcie wspomniana przez panią minister skrzynka, bezpośrednia skrzynka kontaktowa z objaśnieniami.

01:29:30 - 01:29:56

Speaker 41

I te wszystkie pytania, które też padły, znalazły się w tym tak zwanych często zadawanych pytaniach z odpowiedziami na stronie Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej. Padło jeszcze kilka pytań dotyczących stricte diety I kwestii udziału produktów pochodzenia roślinnego I zwierzęcego, więc tutaj bym prosił o wkład do odpowiedzi ze strony przedstawicieli Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej.

01:29:58 - 01:29:59

Bardzo proszę.

01:30:02 - 01:30:05

Speaker 36

O udzielenie krótkiej odpowiedzi.

01:30:06 - 01:33:55

Anna Krzemińska

Krótko, postaram się krótko. Bardzo dziękuję za głos. Anna Krzemińska, Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego. Szanowni państwo, tu dziś padło takie zdanie na temat diety śródziemnomorskiej, że jest to najlepiej przebadana, udokumentowana dieta w kontekście zdrowia człowieka.

Faktycznie ja się z tym zgadzam. Zostały wymienione różne modele diety, między innymi dieta DASH, dieta planetarna, ale też mamy nasze polskie zalecenia zdrowego żywienia ujęte na talerzu, na modelu talerza zdrowego żywienia. I to, co jest ważne, to to, że wszystkie te diety czy wszystkie te modele są zbieżne pod kątem znaczącej przewagi produktów pochodzenia roślinnego w codziennej diecie I ograniczenia produktów mięsnych. Każda z tych diet, czy każdy z tych modeli wskazuje na potrzebę ograniczania mięsa I ograniczania produktów przetworzonych mięsnych. Więc tu nasze zalecenia, które są tworzone od lat, są spójne z z najzdrowszą dietą świata między innymi.

Natomiast już 1. Piramida zdrowego żywienia, czyli ta, która była tworzona w latach dziewięćdziesiątych przez Instytut Żywności I Żywienia, wymieniała wśród źródeł białka nasiona roślin strączkowych, czyli było mięso, były ryby, były nasiona roślin strączkowych, mleko I produkty mleczne. I wraz z postępem nauki, wraz z kolejnymi badaniami naukowymi I naszą wiedzą na temat zdrowia I wpływu żywności na zdrowie człowieka, piramida oczywiście też przechodziła swoje transformacje. Już w szesnastym roku dość znacząco zostały wyeksponowane nasiona roślin strączkowych jako 1 z wielu źródeł białka, które powinny być elementem zdrowej diety. Obecnie mamy piramidę skierowaną do dzieci I młodzieży z 2000 dziewiętnastego roku I model talerza zdrowego żywienia z 2000 dwudziestego roku I wszystkie te zalecenia, one są zbieżne.

To jest inny sposób prezentowania tych samych informacji. Natomiast one wskazują na potrzebę urozmaicania, czyli potrzebujemy różnorodnych źródeł pokarmowych białka po to, żeby dieta była zdrowa. Nie dotyczy to oczywiście wyłącznie produktów białkowych, ale różnorodnych produktów w zakresie wszystkich grup produktów. Dieta zdrowa to dieta różnorodna, czyli taka, która nam dostarcza różnych wartości odżywczych. Innych wartości odżywczych dostarczy nam mięso, innych wartości dostarczą nam nasiona roślin strączkowych.

To też jest źródło białka. To jest źródło białka roślinnego. Nasiona roślin strączkowych zawierają średnio 25 procent białka. To jest dość dużo. W zależności od rodzaju strączków oczywiście to jest taki zakres między 21 a 34 procent, Tu soja faktycznie jest tym, który ma najwyższy udział białka w stosunku do wszystkich innych nasion roślin strączkowych, natomiast wszystkie mogą być źródłem białka w diecie zarówno dzieci, jak I dorosłych.

To, co jest też ważne, to pojawiały się tutaj głosy o białku pełnowartościowym, o tym, że potrzebujemy mięsa, żeby zbudować mięśnie czy kości. My potrzebujemy białka, białka pochodzącego z różnych różnorodnych źródeł. Białko roślinne pod warunkiem zachowania różnorodności diety jest, może być białkiem komplementarnym, czyli takim, który dostarcza nam wystarczającej ilości aminokwasów egzogennych, czyli tych, których, które potrzebujemy z zewnątrz do organizmu dostarczać. Więc tu zapisy rozporządzenia w dość takim znaczącym stopniu podkreślają potrzebę różnorodności I uwzględniają właśnie różnorodne źródła białka w ramach posiłków obiadowych serwowanych w placówkach oświatowych. Dziękujemy bardzo.

01:33:55 - 01:33:59

Speaker 1

Dziękuję. I poproszę panią minister Bierna Więckiewicz.

01:33:59 - 01:40:46

Paulina Piechna-Więckiewicz

Szanowni państwo, wysokie komisje, panie przewodniczący. Ja myślę, że bardzo jasno I wyraźnie chcę podkreślić, że od początku planów tego rozporządzenia, ale też we wnioskach wcześniej Ministerstwa Edukacji dotyczących kwestii profilaktyki, szeroko rozumianej profilaktyki zdrowia. Zwracaliśmy uwagę na to jako Ministerstwo Edukacji, że są potrzebne nowe rozwiązania I zbiegło się to znakomicie z inicjatywą też Ministerstwa Zdrowia. Chciałam to jasno I wyraźnie podkreślić. Więcej, zespół do spraw organizacji pozarządowych, w którego skład wchodzą państwo tutaj też obecni na sali, wręcz też miał swoje osobne posiedzenie poświęcone temu rozporządzeniu I część uwag z tego zespołu przekazana do Ministerstwa Zdrowia w ramach też konsultacji międzyresortowych została w trakcie tego, powiedzmy sobie szczerze, no jednak długiego okresu okresu de facto procedowania tego rozporządzenia, została w ostatecznym kształcie rozporządzenia ujęta.

Więc też konsultowaliśmy to w ramach organizacji pozarządowych, które na co dzień współpracują z Ministerstwem Edukacji Narodowej. Chciałam też jasno I wyraźnie podkreślić, że każdy materiał Ministerstwa Zdrowia dotyczący tego rozporządzenia był upowszechniany przez Ministerstwo Edukacji wcześniej. Oprócz tego te 3000 szkół I przedszkoli promujących zdrowie to są szkoły, które właśnie w wymogach swoich, nie tylko te, które uzyskają, uzyskują ten najwyższy certyfikat, ale one na co dzień też, może nie codziennie, ale korzystają ze wsparcia dietetyków, pracują z dietetykami. Ja mówię o samych trzech tysiącach szkół, które akurat są w tym programie, tak, bo przecież są też inne szkoły, które to robią. Te dobre praktyki też upowszechniamy.

Mamy miesięcznik profilaktyka, który od ponad, właściwie już prawie rok funkcjonuje w systemie informacji oświatowej, jest wysyłany wszystkie linki do tego, że jest plan, że już weszło w życie rozporządzenie, do stron, na których jest Q&A Ministerstwa Zdrowia, na którym są przykładowe jadłospisy, ale też przykładowe jadłospisy właśnie z tej sieci szkół promujących I przedszkoli promujących zdrowie, były również dostarczane do jednostek oświatowych, do placówek oświatowych, które są objęte tym rozporządzeniem. I tutaj były też kwestie związane z na przykład współpracą międzyresortową szerszą. No my realizujemy też program Ministerstwa Rolnictwa, a właściwie Komisji Europejskiej we współpracy z Ministerstwem Rolnictwa, który jest właśnie oparty na komponentach mleczno-warzywnych. On ma bardzo taką tajemniczą nazwę, ale łatwo zapamiętać, nazywa się dla szkół. Uważam, że jest to 1 z najbardziej frapujących nazw.

Nikt się nie silił na żadne wymyślanie tutaj bardzo skomplikowanych nazw. Nazywa się dla szkół. No I ten program też jest systematycznie, również z uwagami Ministerstwa Edukacji, wzbogacany. Dochodzą różne produkty, ale też działania, których tak I teraz też chcę jasno I wyraźnie podkreślić, tak potrzebujemy jeszcze więcej wycieczek do gospodarstw, potrzebujemy jeszcze więcej informowania, co mamy też w naszych podstawach programowych I teraz użyję tego kontrowersyjnego słowa, które się dzisiaj pojawiło, nie dla mnie, ale w ramach edukacji klimatycznej, no rozmawiamy o skróconym, o tym, czym mówił pan dyrektor. Bo jeżeli ktoś chce mówić między innymi o patriotyzmie lokalnym, to właśnie skrócony łańcuch dostaw to jest właśnie promowanie, tak, zgadzam się, patriotyzmu lokalnego I korzystania z polskiej zdrowej żywności.

Naprawdę czasami warto, żebyśmy, ja też mówię to o sobie, wyszli ze swoich różnych ról I pomyśleli, że coś może być czymś zupełnie innym, niż się nam do tej pory wydawało. I jeszcze raz chcę jasno I wyraźnie podkreślić, bo może ja zdaję sobie sprawę z tego, że później to będzie wykorzystywane przeciwko mnie, że cały czas poruszam ten wątek, ale ja go poruszę. Ludzie nie jedzą mięsa z różnych przyczyn. Niektórzy z przyczyn etycznych. Dla niektórych to jest wybór wybór zdrowotny stricte.

Jakby są różne wybory, ale do tej pory wiele dzieci nie mogło jeść posiłków ze swoimi koleżankami I kolegami. Jeżeli mówimy o dzieciach, to brak takiej możliwości wyłączał ładnych kilka procent dzieci w Polsce z tego, żeby nie być stygmatyzowanymi de facto, bo o tym też rozmawiamy. I zdaję sobie sprawę z tego, że, no kończę już, bo jesteśmy już tu trochę, że jeszcze trzeba na pewno popracować. W wielu szkołach, w przedszkolach, tak jak powinno to wyglądać, Odbyły się na pierwszych zebraniach też rozmowy z rodzicami dotyczące tego, czym jest ten jadłospis, z czym on się wiąże. Ale też żebyśmy mieli świadomość, to jest olbrzymia skala placówek, o których rozmawiamy.

I tak myślę, że jak z wieloma innymi rozwiązaniami, na przykład obowiązkową edukacją zdrowotną, dużo stereotypów I mitów, to już się nam trochę wycisza, mam wrażenie. I zgadzam się z uwagą, że może to dobrze w sumie, że jest ten szum, bo rodzice rzeczywiście interesują się I nie tylko jadłospisami naszych dzieci I tego, co wokół tych szkół, bo my musimy rozwiązać jeszcze kwestię marnowania żywności, ale musimy też rozwiązać kwestie związane z szybko

dostępną

Wysoko przetworzoną żywnością wokół placówek oświatowych. Oczywiście to jest głównie kwestia edukacji. Natomiast ja mam nadzieję, że między innymi edukacja zdrowotna sprawi, że będziemy mieli obywateli, którzy będą mogli dokonywać świadomych wyborów konsumenckich I którzy rzeczywiście będą rozumieli związek sposobu między innymi żywienia, sposobu życia, funkcjonowania z jakością swojego życia. Moje doświadczenie jest takie, tak jak z selekcją, z selekcją odpadów, że dzieci bardzo chętnie wchodzą w tę rolę, to dorośli potem psują całą zabawę I efekty edukacji. Dziękuję bardzo.

01:40:46 - 01:40:49

Speaker 43

Dziękuję. Proszę.

01:40:50 - 01:41:14

Katarzyna Kęcka

Bardzo dziękuję, szanowni państwo, bo faktycznie nie daliśmy odpowiedzi na 1 pytanie I chciałabym teraz to uzupełnić. Planujemy, planujemy analizę, planujemy sprawdzić jak to się przyjęło w szkołach I w grudniu I na koniec roku szkolnego. Chcemy to po, wykonać po to, aby dostosować metody wsparcia więc taka ewaluacja jest planowana I na grudzień I na koniec roku szkolnym.

01:41:14 - 01:41:29

Speaker 1

Super, dziękujemy. Pan poseł Piątkowski jako wnioskodawca jeszcze prosił o zdanie. No przykro mi, bo czas zadawania pytań był wcześniej. Bardzo proszę wnioskodawcę o zabranie głosu.

01:41:31 - 01:44:02

Dariusz Piontkowski

Nie wiem, czy państwo słuchali tego, co mówiłem na samym początku. Ja w ogóle nie kwestionowałem tego, że owoce, warzywa, produkty lokalne, sezonowe, różnorodność jedzenia. Żadne z tych elementów, które państwo próbowali bronić I słusznie moim zdaniem, nie krytykowałem w swoim wystąpieniu. Żadnego. Mówiłem tylko o tym, że państwo wprowadzili rozporządzenie, które z punktu widzenia wielu rodziców, ale także dyrektorów szkół, pracowników, kucharzy, kucharek, intendentów, było mimo wszystko rewolucją.

Dlaczego? Gdybyście państwo powiedzieli, chcemy, aby było więcej różnorodności, więcej warzyw, ale nie stosowali sztywnych norm, a je zastosowaliście, wpisując w wprost, że mogą być tylko maksymalnie 2 posiłki mięsne czy 2 dania, 2 posiłki mięsne w ciągu tygodnia, wprowadziliście sztywną normę. Gdyby tej sztywnej normy nie było, to sądzę, że dużej części dyskusji nie byłoby. Może paradoksalnie zgodzę się z tym fragmentem, o którym mówiła pani wiceminister edukacji na koniec, że paradoksalnie jakby ta dyskusja może pomóc dzieciom I być może wprowadzić zdrowe elementy żywienia. Tylko że po drodze państwo zniechęcili część rodziców.

I wbrew temu, co niektórzy posłowie mówili, ja w części szkół słyszałem informację, że niestety część rodziców wypisała swoje dzieci ze stołówek I posiłków szkolnych. Być może za jakiś czas do tego wrócą, ale na razie ten efekt niestety jest. Niestety mam również informację, że zwiększyła się liczba marnowanego jedzenia. Gdyby udało się wprowadzić jakiś okres przejściowy I pewną alternatywę. Ja zgadzam się, że jest jakaś grupa rodziców, która uważa, że także ich dzieci w ogóle nie powinny jeść posiłków mięsnych.

Ja uważam, że to nie jest dobry pomysł, ale mają prawo do tego, aby, że tak powiem, z różnych powodów albo zdrowotnych, albo z ich przekonań, mają prawo do tego, aby takie wychowywać, bo konstytucja tak o tym stanowi. Ale gdyby na przykład wprowadzono, że szkoły, jeżeli mają zgłoszenia rodziców, że mają takie dzieci, miałyby obowiązek przygotowania alternatywnych posiłków wobec posiłków mięsnych, to nic by się wielkiego nie stało. No dobrze, ale wprowadzenie, że maksymalnie tylko 2 posiłki mięsne, to jest, to jest, to jest problem.

01:44:02 - 01:44:06

Speaker 1

Dobrze, panie, proszę kończyć wypowiedź.

01:44:06 - 01:45:53

Dariusz Piontkowski

Zabrakło mi tego, że państwu się wydaje, że wraz z wydaniem rozporządzenia wszyscy już je znają. Niestety to nieprawda. Bez szkoleń, bez praktycznego zastosowania tego, nie będzie miało to swojego efektu. I ten brak przygotowania niestety jest jednym z elementów, który obciąża oba ministerstwa. Trzeba było troszkę zaczekać I myślę, że efekt byłby dużo, dużo lepszy.

Ja zgadzam się z panią, że posiłek w szkole jest tylko fragmentem zapotrzebowania energetycznego, ale szkoda, aby dziecko nawet ten fragment traciło albo zastępowało go mniej pożywnym czy mniej zdrowym posiłkiem, bo niestety często tak się dzieje. No I fałszywa jest jakby teza, że dopiero to rozporządzenie wprowadza jakby różnorodne żywienia. Na szczęście część pracowników Ministerstwa Zdrowia jakby tą tezę obaliło, bo rozporządzenia z piętnastego czy szesnastego roku między innymi mówiły o ograniczeniu ilości cukru, ograniczeniu ilości soli, a więc to nie jest tak, że dopiero w tym rozporządzeniu państwo to zrobili, bo to wcześniej już było. Ja z tego, co pamiętam, minister Zalewska chyba w szesnastym roku to wprowadzała. Między innymi ze względu na sygnały ze środowisk lekarskich, że ta żywność po prostu jest szkodliwa.

Zakazano między innymi słodkich bułek, że tak powiem sprzedaży ich w szkołach I to był efekt, który także przyczynił się do tego, że w szkołach się zmieniło. Nieprawdą jest również, że dotąd w stołówkach szkolnych były tylko I wyłącznie potrawy mięsne I nic innego kucharki nie przygotowywały. Ten jadłospis, który tutaj przytaczał kolega, którego już nie ma, to równie dobrze mógł być jadłospis, który był sprzed rozporządzenia. I w wielu szkołach tak po prostu było. Dla dla.

To

01:45:53 - 01:45:54

rewolucja tylko eboks.

01:45:54 - 01:46:00

Dariusz Piontkowski

Zgadzam się. Natomiast jakby przymusowe wprowadzenie pewnych pewnych Bardzo proszę

01:46:00 - 01:46:01

o niedyskutowanie I koniec

01:46:02 - 01:46:24

Dariusz Piontkowski

Przymusowe wprowadzenie pewnych norm moim zdaniem było błędem. Gdybyście państwo dali trochę czasu na dostosowanie szkół I dawali, dali więcej szansy jakby praktycznego zaznajomienia się z przepisami, to efekt byłby dużo lepszy, dużo więcej dzieci by pewnie z tego korzystało, a mniejszy byłby bunt przynajmniej części rodziców.

01:46:24 - 01:46:24

Dziękuję bardzo.

01:46:24 - 01:46:28

Dariusz Piontkowski

Mam nadzieję, że mimo wszystko dzieci będą zdrowi w szkole żywią.

01:46:28 - 01:46:38

Speaker 1

Dziękuję panie pośle. Stwierdzam zakończenie omawiania problematyki, którą zgłosili posłowie składający wniosek w trybie artykułu 152 ustęp 2. Regulaminu Sejmu. Zamykam posiedzenie komisji. Bardzo dziękuję.