Komisja do Spraw Petycji (PET)
Legend
Transcript markers
- text Sentence being played
- text Search result
- text Intervention cited by the link you opened
Click a sentence to play the video from that moment. Select text to quote it with the speaker, timestamp and link.
More options
Komisja do Spraw Petycji (PET) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Follow its sittingsMarcin Józefaciuk
Jeżeli chodzi o cyfryzację procesu zbiórki, tutaj należy wskazać, że jest procedowany projekt poselski właśnie w sprawie, w sprawie cyfryzacji zbiórki podpisów I I tutaj by było trzeba na to mocno zwrócić uwagę. W petycji również postuluje się ustanowienie dnia referendalnego. Warto jest odnotować, że w petycji tej postuluje się, by wszystkie głosowania w dniu referendalnym realizowane były bez progu frekwencji, wymaganego dowożności lub wiążącego charakteru referendum przy jednoczesnym zachowaniu progów frekwencji do ewentualnych głosowań przeprowadzanych w innych terminach. Również, jeśli chodzi o rozszerzenie zakresu referendum ogólnokrajowego w procedurze parlamentarnej, oczywiście jeśli chodzi o referendum, to albo Sejm uchwałą podjętą bezwzględną większością głosów, albo Prezydent za zgodą senatu mogą taką inicjatywę wnieść. W odniesieniu do postępowania sejmowego, tę kwestię rozstrzyga oczywiście, precyzuje, przepraszam, ustawa.
Rozpatrzenie wniosku obejmuje jego uzasadnienie przez wnioskodawcę pytania posłów I odpowiedzi wnioskodawcy oraz debatę. Zarysowany stan prawny w ekspertyzie objętej postulatami petycji ma różnorakie implikacje. Po 1. Należałoby zauważyć, że model korekty pytań, o które tutaj była prośba lub rozszerzenia zakresu referendum w odniesieniu do referendum zarządzanego przez prezydenta za zgodą senatu, może mieć, znaczy może być wadliwy. Ocena postulatu stworzenia procedury korekty pytań, którym służy zakaz merytorycznego modyfikowania, wymaga ustalenia celów, którym służy zakaz merytorycznego modyfikowania zawartych we wniosku pytań referendalnych lub też wariantów.
Ogólnie rzecz ujmując, postulaty, postulat cyfryzacji procesu zbiórki przepisów jest postulatem, który wydawać by się mogło, że tutaj powinno być skierowane w kierunku też posłów, którzy podjęli inicjatywę poselską, ustawodawczą, gdzie jest prezentowany tenże projekt. Natomiast jednym ZZZ postulatów, dokładnie postulat zabezpieczenia procesów referendalnych przed ingerencjami zewnętrznymi, komisja mogłaby, moglibyśmy podjąć pewne działania, a dokładnie występować z dezyderatem do Rady Ministrów, w którym zostałby postulat wyczerpującego uregulowania zasad finansowania kampanii referendalnej omówiony. Resztę sugeruje Biuro Eksperty I Oceny Skutków Regulacji, aby nie uwzględnić postulatów. Tak więc zastanawiam się, czy 1, czy dezyderat w tymże kierunku dokładnie.
Piotr Dudnowski
Dzień dobry, dzień dobry państwu, Piotr Dudnowski, Klub Jagielloński. Przepraszam za spóźnienie, Tkwiłem na biurze przypustek. Ja rzeczywiście reprezentuję Klub Jagielloński, który większość tych postulatów od dekady właściwie podnosi od referendum tego z września 2000 piętnastego roku. Większość tych postulatów jakoś się w debacie publicznej utrwaliła w programach różnych partii politycznych et cetera. Natomiast rzeczywiście, no też zapoznając się z opinią BOS-u, też zdecydowałem, że chciałbym państwu szczególną państwa szczególną uwagę zwrócić na ten ostatni element dotyczący kwestii finansowania procedury referendalnej I kampanii referendalnej.
Szanowni państwo, no w ustawie o partiach politycznych, w kodeksie wyborczym, w ustawie o wykonywaniu obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej, we wszystkich tych przepisach kluczowych dla procesu politycznego w Polsce, mamy jednoznaczny zakaz finansowania działalności politycznej z zagranicy I mamy jednoznaczny zakaz wykorzystywania zasobów publicznych do prowadzenia tego rodzaju kampanii. Nie ma takich przepisów w kampanii referendalnej. Jest to dziedzictwo, przeanalizowałem stenogramy w tym zakresie, jest to dziedzictwo po prostu momentu uchwalenia ustawy o referendum ogólnokrajowym, czyli momentu poprzedzającego akcesję Polski do Unii Europejskiej. Wówczas nie zdecydowano się na takie, na takie przepisy I są na to ślady w stenogramach z uwagi wprost na chęć no wykorzystania zasobów państwa czy zasobów Unii Europejskiej do tego, by zachęcać Polaków do udziału w referendum akcesyjnym, co się dzięki Bogu udało. Natomiast no z tymi przepisami zostaliśmy, tak.
Z tymi przepisami zostaliśmy I w rzeczywistości, w której funkcjonujemy dzisiaj, kiedy wszyscy wiemy o atakach hybrydowych na demokrację, o tym, jak siły wrogie Rzeczypospolitej, czy w ogóle
wrogie
Piotr Dudnowski
Demokracji wpływają na te procesy polityczne. Jesteśmy w rzeczywistości, w której gdy organizowane jest w Polsce referendum, to nie ma żadnych limitów wobec tego, żeby dowolną kwotę pieniędzy, na przykład z Federacji Rosyjskiej, wydać na kampanię referendalną. To jest 1 strona tej monety, która na szczęście dotychczas się nie ziściła. Natomiast posłowie, którzy przekonywali, zwłaszcza senator Ujazdowski w 2000 pierwszym, drugim roku przy opisywaniu tych przepisów, zwracał uwagę również na te wyłączenia związane chociażby z zaangażowaniem spółek skarbu państwa w kampanię referendalną et cetera. Czyli to wszystko, co zobaczyliśmy przy okazji kampanii referendalnej 2000 dwudziestego trzeciego roku, kiedy kilkadziesiąt spółek skarbu państwa z jednej strony zaangażowało się w ramach, w ramach, w ramach kampanii referendalnej, a z drugiej strony wielomilionowe środki o pochodzeniu zagranicznym również na drugą stronę tej kampanii referendalnej były wykorzystane.
nie było,
Piotr Dudnowski
instytucja konstytucyjna realizująca artykuł 4. Konstytucji Rzeczypospolitej, jest tak naprawdę nie do przeprowadzenia w warunkach bezpiecznych dla demokracji. Znają państwo doskonale dynamikę ostatnich dni. Jestem głęboko przekonany, że z którejś strony osób, które będą chciały rozwiązać sytuację gorącą, polityczną, ustrojową, może pojawić się postulat referendum, w tym referendum zatwierdzającego zmianę konstytucji. My dzisiaj jako Rzeczpospolita nie jesteśmy na to prawnie gotowi.
To jest po prostu niezwykle niebezpieczne dla polskiej demokracji, bo ryzyko takiej radykalnej I w pełni legalnej interwencji w proces wyborcy, czy jest bardzo wysokie, więc ja bym też komisję wysoką zachęcał do tego, by może jednak spróbować podjąć inicjatywę samodzielną w tym zakresie, bo czasu do końca kadencji nie jest wiele, ścieżka rządowa jest tutaj problematyczna, a właściwie kluczowe uregulowania, które są tutaj niezbędne, to są po prostu, to jest przeniesienie przepisów przede wszystkim ustawy o wykonywaniu inicjatywy obywatelskiej przez obywateli. Zdaje się, że artykuł 16. To jest dokładnie ten zakaz, który jako takie minimum, minimum, minimum byłby niezbędny również w ustawie referendalnej. Tak byśmy mieli pewność, że ani zasobów publicznych, ani środków zagranicznych w kampanii referendalnej wykorzystywać nie można. Nie jest to kompleksowa regulacja, o której byśmy marzyli, natomiast jest to naprawdę takie minimum bezpieczeństwa, Dlatego, by no po prostu też polska konstytucja w zakresie referendum ogólnokrajowego nie była fikcją, bo nikt odpowiedzialny na referendum dzisiaj nie powinien się zgodzić, no bo po prostu ryzyko, ryzyko wydawania, mówiąc wprost, 1000000000 rubli na udział w polskiej kampanii referendalnej jest zbyt wysoki.
Dziękuję bardzo. Bardzo proszę.
Tomasz Gąsior
Dziękuję, Pani przewodnicząca. Szanowna Komisjo, Tomasz Gąsior, Krajowe Biuro Wyborcze. Ja chciałem tylko powiedzieć, że Krajowe Biuro Wyborcze w pełni zgadza się z konkluzją zawartą w opinii prawnej Biura Ekspertyzacji Oceny Skutków Regulacji Kancelarii Sejmu. Ja tylko też o dwóch punktach chciałbym krótko dosłownie wspomnieć. Zgadzamy się w pełni co do tego, że zasługują na poparcie postulaty cyfryzacji podpisów poparcia I to generalnie, nazwijmy to w referendach.
Tutaj nie wypowiadam się na temat inicjatywy ustawodawczej I uchwałodawczej, one pozostają poza gestią administracji wyborczej, organów wyborczych, więc tutaj się do nich odnosił nie będę, aczkolwiek też warto tylko wskazać, że no wydaje się, że nie budzi wątpliwości to, iż każde działanie zmierzające do eliminowania patologii dotyczących zbierania czy gromadzenia, nazwijmy to, podpisów poparcia, czy to w procesach wyborczych, referendalnych, czy w każdych innych zasługuje na akceptację I wsparcie. I niewątpliwie kwestia, o której tutaj pan tak szeroko wspomniał, czyli co do potrzeby uregulowania właśnie tych spraw dotyczących finansowania kampanii referendalnych, ale ja powiem także szerzej, generalnie regulacji dotyczących referendum ogólnokrajowego, referendum lokalnego, to warto byłoby wskazać, że te ustawy generalnie wymagają napisania od nowa, prawda? Bo tutaj korekty tych aktów prawnych wydają się już no niewystarczająco efektywne, Ale nie zmienia to oczywiście kwestii, że te zmiany, o których tutaj była przed chwileczką mowa, są niezbędne w tej, w tym zakresie dotyczącym finansowania kampanii referendalnej. Z tym że zwracam uwagę, że one powinny iść w parze ze zmianami kodeksu wyborczego dotyczącymi właśnie finansowania kampanii, agitacji wyborczej, które to zmiany wskazywała zresztą wielokrotnie, Państwowa Komisja Wyborcza w swoich informacjach, także tej ostatnich ze stycznia tego roku. Zatem w tych obszarach tutaj Krajowe Biuro Wyborcze jak najbardziej wspiera potrzebę podjęcia działań legislacyjnych, działań prawnych.
Dziękuję bardzo.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Czy ktoś z państwa jeszcze w samym temacie? Chciałbym wrócić do samego sedna petycji, bo petycja jest o wiele szersza niż te 2 wątki, przede wszystkim ten wątek, o którym tak interesująco mówił pan Piotr Trzudnowski. Ona wskazuje na kilka ważnych postulatów dotyczących samej procedury referendalnej, likwidacja progu ważności, cyfryzacja podpisów, procedury korekty pytań I tak dalej I tak dalej. Więc 1 I najważniejsza rzecz.
Dziękuję przedstawicielowi Krajowego Biura Wyborczego, że zwrócił na to uwagę. Tu jest potrzebna po prostu systemowa zmiana ustawy do napisania na nowo I zmiana systemowa polegająca nie tylko na zmianie ustawy dotyczącej referendum, ale w ogóle kodeksu wyborczego, co zdecydowanie wykracza poza zakres działalności naszej komisji. Więc Komisja Petycji nie ma ani instrumentów do przeanalizowania tych argumentów, ani też możliwości napisania tylu ustaw na nowo. W związku z tym myślę, że no nie podołamy takiemu zadaniu. Co nie zmienia faktu, że problemy są naprawdę bardzo ważne I że podnoszone wielokrotnie w debacie publicznej powinny znaleźć swoje, swój finisz właśnie jako przepisy prawa.
Zastanawiam się, która komisja powinna się tym zająć, bo my na pewno nie możemy dalej pracować nad tą petycją, natomiast pytanie, czy inna komisja, nie wiem, MSWiA na przykład, czy któraś z komisji nie powinna dostać tej petycji w prezencie właśnie po to, żeby debatę na ten temat podtrzymać. Wracamy do posła sprawozdawcy.
Marcin Józefaciuk
Zastanawiam się albo nad, tutaj poseł Krzemiński też sprawiedliwości I praw człowieka, albo MSWiA, albo kodyfikacyjna. Natomiast rzeczywiście warto by przesłać, bo może nie wszystkie postulaty są od razu możliwe, natomiast warto jest przesłać do komisji, która będzie rozpatrywała inicjatywę poselską, jeśli chodzi o cyfryzację podpisów.
Speaker 1
Ale to też jest tylko fragment, tak? Sama petycja jest o wiele szersza niż sam
Tak, tak, tak.
Dlatego myślę, że MSWiA.
Speaker 1
Do Komisji Spraw Wewnętrznych I Administracji, tak? Albo do Komisji Kodyfikacyjnej. No już teraz sama nie wiem. Jakaś podpowiedź ratunku? Musimy sprawdzić, gdzie to znaczy...
Albo zróbmy tak, żeby żeby napisać do ministra spraw wewnętrznych I administracji, czy zajmuje się problemem. Może, może, że tak powiem, zmuszając Ministra Spraw Wewnętrznych I Administracji do oceny postulatów zawartych w petycji, być może okaże się, że jakieś prace są prowadzone I wtedy się dowiemy, gdzie przekażemy petycję I tak byśmy to może zrobili. Pani pośle sprawozdawcę, to może tak.
Speaker 1
Może akurat jakieś prace się toczą, tylko my nieświadomi. Bo w zakresie gabinetów. To co, to jest Czyli takie propozycje administracji I zobaczymy, czy... Z prośbą o ocenę postulatów zawartych w tej petycji, bo one są naprawdę bardzo ważne. Tak?
Tak jest.
Speaker 1
Czy jest przeciw? Nie słyszę. Dziękuję bardzo. Dziękuję za dyskusję. Przechodzimy do kolejnej petycji.
To jest petycja w sprawie zmiany art. 26 ust. 2 punkt 1.3. Ustawy z dnia 29 grudnia 1990. Drugiego roku o radiofonii I telewizji.
Szanowni państwo, autor tej petycji poddaje bardzo skądinąd interesujący I ciekawy pomysł. Mianowicie proponuję, aby ograniczyć zakresy nadawania programów telewizji publicznej ten sposób, by połączyć program 1. Z... Przepraszam, program 2. Z programem trzecim, czyli ten program, który jest ogólnokrajowy, ogólnopolski z programami, których jest więcej, ale mają charakter lokalny, regionalny, po to, aby...
Argumentacja jest bardzo, bardzo ciekawa. Ograniczenie kosztów ponoszonych przez telewizję polską spółkę akcyjną, ale także zainteresowanie na antenie ogólnopolskiej problemami, które są, które dotyczą programów lokalnych. Tym bardziej w uzasadnieniu także się to przewija, że w tych programach tak zwanych regionalnych bardzo często jest też wykorzystywany ten komponent ogólnopolski, więc można by było to łatwo połączyć. Jednocześnie zwraca uwagę autor petycji, aby nie, nie zmieniać zadań, szczególnie z zakresu misji publicznej, które nałożone są na telewizję publiczną. Bardzo ciekawy projekt, na pewno wart rozważenia.
Natomiast dokładnie tak samo, jak przy poprzedniej petycji, projekt, który dotyczy absolutnie zmian systemowych, całego procesu nadawania, tak, a więc zmiany ustawy o radiofonii I, I telewizji. Ta ustawa jest w kompetencji Ministra Kultury I wiemy,
Speaker 1
Jest chyba gotowa albo, albo, że tak powiem, już na ukończeniu, ale to musi być ustawa, która proponuje całość funkcjonowania mediów w Polsce, więc nie może być jakimś, znaczy, petycja nie może regulować tylko jakiegoś jednego fragmentu, jednego, jednej części. Bardzo ciekawa petycja, bardzo interesujące argumenty, niemniej jednak z całą pewnością nie w gestii Komisji Petycji, w związku z tym proponuję państwu, abyśmy nie uwzględnili postulatów zawartych w tej petycji, jednocześnie przekazując petycję do Komisji Kultury, bowiem jeśli gotowa będzie ustawa, to ta ustawa z całą pewnością do Komisji Kultury zostanie przekazana, więc wtedy będzie można także o takim rozwiązaniu rozmawiać, analizując całość ustawy. Czy jest sprzeciw wobec takiego rozstrzygnięcia? Nie widzę, nie słyszę, a więc my nie uwzględniamy żądania zawartego w treści petycji I przekazujemy petycję do Komisji Kultury. Dziękuję.
W czwartym punkcie rozpatrzymy petycję w sprawie bezpieczeństwa żywności. Pan poseł Robert Martas, bardzo proszę.
Robert Warwas
Bardzo dziękuję. Pani przewodnicząca, wysoka komisja, szanowni państwo. Przedmiotem petycji jest postulat podjęcia działań legislacyjnych, organizacyjnych, kontrolnych, mających na celu poprawę bezpieczeństwa żywności w Polsce. W szczególności poprzez ograniczenie stosowania antybiotyków, pestydów w produkcji rolnej oraz zwiększenie skuteczności nadzoru nad jakością I bezpieczeństwem żywności. Petycja mieści się w zakresie zadań kompetencji Sejmu oraz spełnia wszelkie wymogi formalne.
Autor petycji przedstawił 10 postulatów, które można podzielić na kilka głównych obszarów. Po 1., postuluje zwiększenie kontroli nad stosowaniem antybiotyków, środków chemicznych, pestycytów, produkcji żywności, a także ograniczenie nadmiernego stosowania antybiotyków w hodowli zwierząt. Po 2., zwraca uwagę na potrzebę zwiększenia przejrzystości informacji o pochodzeniu żywności oraz środkach chemicznych stosowanych w produkcji, w procesie jej produkcji. Po 3., postuluje rozwój rolnictwa ekologicznego. Kolejny obszar dotyczy wzmocnienia instytucji odpowiedzialnych za kontrolę bezpieczeństwa żywności, w szczególności poprzez zwiększenie ich kompetencji I finansowania, a także rozwój systemów monitorowania tych wszystkich pozostałości, tych wszystkich antybiotyków I innych substancji chemicznych w żywności.
Autor petycji wskazuje również na potrzebę prowadzenia szerokiej edukacji społecznej w zakresie jakości żywności, zdrowego odżywiania oraz wpływu stosowania środków chemicznych w rolnictwie na zdrowie człowieka. Ponadto postuluje opracowanie autor petycji długofalowej strategii poprawy bezpieczeństwa żywnościowego państwa I ochrony zdrowia publicznego. Ostatnią grupą, ostatnia grupa postulatów dotyczy uporządkowania systemu nadzoru nad bezpieczeństwem żywności. Autor petycji zwraca tutaj szczególną uwagę na rozproszenie kompetencji pomiędzy liczne instytucje kontrolne I postuluje przeprowadzenia analizy ich funkcjonowania, w szczególności w obszarach kontroli żywności, jakości, handlowej produktów rolnych, bezpieczeństwa sanitarnego. Celem tych zmian miałoby być przygotowanie zmian organizacyjnych prowadzących do stworzenia bardziej spójnego I skutecznego systemu nadzoru.
Szanowni państwo, przechodząc do oceny postulatów zawartych w petycji. Należy wskazać, że jak wynika z Biura Ekspertyz I oceny skutków regulacji kancelarii Sejmu, część z tych postulatów można uznać za zasadną, choć zakres tematyczny petycji jest bardzo szeroki I wymaga dalszego doprecyzowania. Z jednej strony wyniki urzędowych badań pozostałości pestycytów Unii Europejskiej wskazują, że zdecydowana większość badanych próbek spełnia obowiązujące normy, natomiast z drugiej strony ustalenia najwyższej izby kontroli wskazują na występowanie luk w systemie nadzoru, między innymi w zakresie kontroli poszczególnych etapów produkcji oraz monitorowania zużycia substancji chemicznych. Oznacza to, że mimo generalnie pozytywnych wyników badań żywności istnieją obszary wymagające poprawy, zwłaszcza w zakresie skuteczności I spójności systemu kontroli. Dziękuję.
Speaker 1
Dziękuję bardzo, otwieram dyskusję. Kto z państwa? Ministerstwo Rolnictwa, Ministerstwo Zdrowia, są przedstawiciele na sali? Nikt, no panie pośle, musimy sobie poradzić sami w takim razie.
Robert Warwas
Pani przewodnicząca, szanowni państwo, mając na uwadze tutaj powyższe tutaj I też opinie tutaj właśnie biura ekspertyz, proponuję skierować dezydera do Ministerstwa Rolnictwa I Rozwoju WSI oraz Ministerstwa Zdrowia z prośbą o przedstawienie właśnie stanowiska w sprawie postulowanych tutaj postulatów zawartych w petycji, a także informacje o podejmowanych I planowanych działaniach w zakresie poprawy bezpieczeństwa żywności w Polsce. Dziękuję.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Czy jest sprzeciw wobec takiego rozstrzygnięcia w tym momencie? Nie widzę, nie słyszę. Zobaczymy, co na ministerstwo odpowie. Chociaż nie wiem, ja tutaj mam potwierdzenie, że państwo z Ministerstwa Rolnictwa I Rozwoju Wsi są na sali, no ale może nie ma.
Może nie ma. Dziękuję bardzo. Zostajemy przy dezyderacie I wrócimy do tematu, kiedy będzie odpowiedź na dezyderat. W punkcie piątym, proszę państwa, mamy rozpatrzenie petycji w sprawie zmiany ustawy z dnia szóstego czerwca 1900 dziewięćdziesiątego dziewięćdziesiątego siódmego roku, kodeks karny oraz ustawy z dnia dwudziestego czwartego maja 2000 trzynastego roku o środkach przymusu bezpośredniego I broni palnej. Pan poseł Zawaciuk, bardzo proszę.
Marcin Józefaciuk
Serdecznie dziękuję. Szanowna pani przewodnicząca, wysoka komisjo. W petycji sformułowano postulat zmiany dokładnie tychże dwóch ustaw w celu rozszerzenia ochrony osób działających w obronie koniecznej oraz ograniczenia odpowiedzialności funkcjonariuszy stosujących środki przymusu bezpośredniego I broń palną. Propozycje zawarte w tej petycji w ocenie Biura Ekspertyz I oceny skutków regulacji nie zasługują na akceptację, a w zakresie nowego brzmienia art. 25 kodeksu karnego na wstępie należy wskazać, że instytucja obrony koniecznej stanowi okoliczność wyłączającą bezprawność czynu, zapewnia ona możliwość efektywnej ochrony integralności dóbr prawnych przed bezprawnymi zamachami, co uzasadnia poświęcenie w określonych granicach dóbr osób, których takich zamachów się dopuszczają.
Jednakże ochrona konieczna, co do zasady ma charakter samoistny. Prawo do odparcia zamachu służy także, gdy możliwe są ucieczka, wezwanie pomocy lub ukrycie się. Braniący nie jest zobowiązany do nastraszenia pracownika, ostrzeżenia o rozpoczęciu obrony używanym środku czy też nasileniu obrony co do rodzaju środka czy jego sposobu jego użycia. Zgodnie z art. Dwudziestym piątym, paragraf 2.
Kodeksu karnego, zastosowanie sposobu ochrony niewspółmiernego do niebezpieczeństwa zamachu jest jedną z postaci przekroczenia granic obrony koniecznej, traktowaną w nauce prawa karnego jako tak zwany eksces intensywny. Jest ono wymienione przez ustawodawcę jedynie przykładowo, co oznacza, że możliwe są również inne postacie takiego przekroczenia. Zgodnie z już powołanym artykułem sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia. Stopień społecznej szkodliwości przestępstwa popełnianego w razie przekroczenia obrony koniecznej, granice obrony koniecznej, jest bowiem znacznie mniejszy niż przestępstwa dokonanego w obronie koniecznej. Obowiązujące rozwiązanie w zakresie obrony koniecznej przewiduje także klauzulę niepodlegania karze.
Na podstawie artykułu dwudziestego piątego, paragraf 3. Kodeksu karnego. Znajduje ono zastosowanie wówczas, gdy przekroczenie granicy obrony koniecznej było wynikiem strachu lub wzburzenia usprawiedliwionych okolicznościami tegoż zamachu. Przedstawione rozwiązania dowodzą, że obowiązujący model ochronny przyjęty w artykule dwudziestym piątym należy uznać za rozwiązanie co do zasady prawidłowe, odpowiadające zarówno standardom konstytucyjnym, jak I wymaganiom wypracowanym przez doktrynę oraz orzecznictwo, a propozycja przedłożona przez wnioskodawcę znacząco zmienia model obrony koniecznej. Zgodnie z przedstawioną w petycji koncepcją, osoba odbierająca bezpośredni I bezprawny atak nie ponosiłaby odpowiedzialności karnej nawet wtedy, gdy skutkiem podjętej obrony byłaby śmierć napastnika.
A wnioskodawca również proponuje zmiany w ustawie o środkach przymusu bezpośredniego I broni palnej, postuluje wyraźniejsze podkreślenie zasady, zgodnie z którą funkcjonariusze powinni stosować dostępne środki w sposób powodujący możliwie najmniejszą szkodę. Przedłożona propozycja budzi natomiast wątpliwości w świetle artykułu drugiego konstytucji, ustanawiającego zasadę demokratycznego państwa prawnego w orzecznictwie Trybunału zasada ta jest interpretowana jako źródło wymogu rzetelnego działania organów państwa oraz skutecznych mechanizmów kontroli wykonywania władzy publicznej. Również tutaj zastrzeżenia były związane z artykułem siódmym konstytucji wyrażającego zasadę legalizmu, a organy władzy publicznej mogą działać wyłącznie na podstawie I granicach prawa, a celem zasady legalizmu jest przeciwdziałanie dobrowolności I arbitralności działania organów publicznych. Tak więc obydwie w ocenie Biura Ekspertyzacji oceny skutków regulacji, Obydwie propozycje nie zyskują poparcia I biuro prosi o nieuwzględnienie, znaczy sugeruje nieuwzględnienie przez komisję
Żądania będącego przedmiotem petycji. Na razie tutaj głos zawieszony.
Renata Leoniak
Renata Leoniak, zastępcę dyrektora Departamentu porządku Publicznego MSWiA. Pani przewodnicząca, szanowni państwo, resort spraw wewnętrznych podziela stanowisko Biura Expertys I nie postulujemy podejmowania, jakby wprowadzenia zmian w kierunku wskazanym w petycji. Podobne postulaty wpłynęły do nas z Rady Krajowej Związku Zawodowego Policyjnego, Policyjna Solidarność, na które została udzielona przez ministra odpowiedź właśnie negatywna co do wszczęcia tutaj działań. Niezależnie od jakby tych postulatów, które były kierowane w petycji, to tutaj chcieliśmy poinformować, że, że zostały wprowadzone rozwiązania mające na celu zwiększenie ochrony prawnej funkcjonariuszy I one polegały, one zostały wprowadzone na mocy ustawy z dnia szesnastego sierpnia 2020 czwartego roku o zmianie niektórych ustaw w celu usprawnienia działań Sił zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Policji oraz Straży Granicznej na wypadek zagrożenia bezpieczeństwa państwa. I te zmiany polegały na przyznaniu funkcjonariuszowi oskarżonemu o przestępstwo popełnione następstwie stosowania albo wykorzystania środków przymusu bezpośredniego prawa do żądania wyznaczania obrońcy z urzędu.
To jest artykuł 78 a kodeksu postępowania karnego. Następnie wprowadzenie kontratypu użycia lub wykorzystania przez funkcjonariusza środków przymusu bezpośredniego niezgodnie z zasadami. To jest artykuł 10. A, 10 a ustawy o środkach przymusu bezpośredniego I broni palnej oraz możliwość zachowania prawa do pełnego uposażania dla funkcjonariusza zawieszonego w czynnościach służbowych, przeciwko któremu wszczęto postępowanie karne, w tym w następstwie użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego w związku z wykonywaniem czynności lub zadań służbowych. To jest artykuł 125 a ustawy o policji.
W związku z powyższym, MSWiA nie planuje inicjowania prac legislacyjnych w odniesieniu do proponowanych zmian. Dziękuję bardzo.
Jacek Lachowicz
Dzień dobry, Jacek Lachowicz, Departament Prawa Karnego, Ministerstwo Sprawiedliwości. Szanowna Pani Przewodnicząca, wysoka komisja, szanowni państwo, jeżeli chodzi o Ministerstwo Sprawiedliwości, to także podzielamy wywody I także konkluzję zawartą w ekspertyzie przygotowanej przez profesora Sakowicza na potrzeby kancelarii Sejmu I także nie widzimy potrzeby I nie, ani nie będziemy prowadzić, przynajmniej nie prowadzimy, nie planujemy zmian legislacyjnych w postulowanym kierunku w zakresie art. 25 kodeksu karnego stanowiącego instytucję obrony koniecznej. Dziękuję bardzo.
Speaker 1
Dziękuję uprzejmie. Czy ktoś z państwa? Czyli rozumiem, 2 ministerstwa się powiedziały. Rozumiem też z wypowiedzi pani dyrektor, że związki zawodowe, że tak powiem, przyjęły argumenty, które ministerstwo przekazało w odpowiedzi na ich postulat, czy tak? Tak.
Argumenty zostały podzielone. Dziękuję bardzo, panie pośle.
Marcin Józefaciuk
Więc idę za rekomendacją Biura Ekspertycja I Analiz, nieuwzględnienie żądania będącego treścią petycji.
Speaker 1
Czy jest sprzeciw w tej sprawie? Nie widzę, dziękuję, tak rozstrzygamy tę petycję. Przechodzimy do punktu szóstego, to jest rozpatrzenie petycji w sprawie przyznania prawa do wynagrodzenia za święta ustawowo wolne od pracy pracownikom wynagradzanym stawką godzinową. Pan poseł Józef Maciuk, bardzo proszę.
Marcin Józefaciuk
Serdecznie dziękuję, trochę bank rozbiłem dzisiaj. Jeżeli chodzi o tę petycję, podniesiono w niej zagadnienie zasad wynagradzania pracowników zatrudnionych w oparciu o stawkę miesięczną I stawkę godzinową. Autor petycji wskazuje na zróżnicowanie w tym zakresie w odniesieniu do wynagrodzenia za święta przypadające w okresie rozliczeniowym. Podmiot postuluje podjęcie przez sejm inicjatywy ustawodawczej, mającej na celu uchwalenie zmian prawnych w ustawie kodeks pracy, a które to zmiany sprawiają, że pracownicy wynagrodzeni stawką godzinową otrzymują prawo do wynagrodzenia za święto ustawowo wolne od pracy. Artykuł 80.
Kodeksu pracy stanowi, że wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną. Za czas niewykonywania pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia tylko wówczas, gdy prawa, tak, stanowią. Ten przepis przewiduje, że zasadą jest, iż wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną. Jeżeli pracownik nie wykonuje pracy do nabycia przez niego prawa do wynagrodzenia, niezbędne jest istnienie przepisu szczególnego, czyli wskazuje się, że miarą powstania prawa do zapłaty jest wykonywanie pracy oraz że wynagrodzenie nie należy się, jeśli umówiona praca nie została po prostu zrealizowana. W ustawie kodeks pracy można również wskazać między innymi przez przypadki, w których pracownikowi nie wykonującemu pracy należy się wynagrodzenie.
No to jest zarówno zwolnienie na poszukiwanie pracy, czas pozostawiania bez pracy, w przypadku przywrócenia do pracy, czas przestoju I inne wymienione w ekspertyzie, tutaj jest ich kilka. Ustawa, kodeks pracy posługuje się pojęciem wynagrodzenie za pracę, jednakże go nie definiuje, co jest ważne. Brak definicji legalnej w orzecznictwie wskazuje się, że wyjaśnienie tego terminu możliwe jest przez wykazanie jego właściwości, czyli charakteryzuje się tym, że wywodzi się ze stosunku pracy I jest obowiązkowe, okresowe, posiada własność majątkową oraz spełniany jest na rzecz pracownika w zamian za świadczenie pracy. Autor petycji wskazuje, że obecne przepisy dyskryminują pracowników zatrudnionych na stawce godzinowej względem pracowników zatrudnionych na miesięcznej. Trybunał Konstytucyjny badał tą, tą sprawę, właśnie zróżnicowanie sytuacji prawnej pracowników wynikające z przepisu regulującego zasady obniżania wymiaru czasu pracy.
I Trybunał przypomniał, że badany pod kątem zgodności z konstytucją zasadą równości wymaga oceny przynależności podmiotów do co najmniej jednej I tej samej klasy, wyróżnionej ze względu na określoną cechę istotną. Jeżeli chodzi o artykuł 130. Kodeksu pracy stanowi ono, że w każde święto występujące w okresie rozliczeniowym I przypadające w innym dniu niż niedziela obniża się wymiar pracy, z których względów I w okresie rozliczeniowym do przepracowania pozostaje mniejsza liczba godzin. Dotyczy to wszystkich pracowników niezależnie od konstrukcji wynagrodzenia, więc w związku z tym, znaczy podsumowując wszystko, przepisy o czasie pracy traktują obie grupy identycznie, gdyż wymiar czasu pracy obniża się względem wszystkich pracowników o liczbę godzin przypadających w dzień świąteczny inny niż niedziela. Tutaj ekspertyza, może tak, przed podaniem swojej rekomendacji być może ministerstwo byśmy usłyszeli, bo może są tutaj jakieś
Bardzo proszę.
Zeman Rycerz
Dzień dobry, Zeman Rycerz, Ministerstwo Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej. Szanowna Pani przewodnicząca, wysoka komisja, szanowni państwo. Tutaj generalnie ministerstwo podziela pogląd wyrażony w opinii Biura Eksperty z analiz skutków, oceny skutków regulacji I rekomendację dotyczącą niekontynuowania prac nad tą petycją, zaraz wskażę dlaczego. Uważamy, że tutaj nie ma dyskryminacji, nie ma tego kryterium dyskryminacji w rozumieniu prawnym.
Jest to odmienne traktowanie, które znajduje uzasadnienie w specyfice tego systemu wynagradzania stawką godzinową, która znajduje często zastosowanie w na przykład w usługach, gdzie jest znaczne falowanie, zapotrzebowania na pracę, tam często jest wybierane. W odróżnieniu od wynagrodzenia według stawki stałej faktycznie zgodnie z artykułem 80 tutaj wynagrodzenie nie przysługuje, gdyż no musiałby prostu pracownik wynagradzany stawką godzinową taką pracę wykonywać, ale to jest podobnie jak na przykład z wynagradzanymi według... W formie akordowej na przykład. Też za święta nie zarobią, mówiąc kolokwialnie. Jeśli chodzi o dyskryminację, to tutaj, to tutaj jakby można od razu wskazać na na to, na to, na błąd logiczny.
Natomiast jeżeli chodzi o nierówne traktowanie, to rzeczywiście można by było to rozpatrywać, analizować, ale tak z analizy orzecznictwa zarówno Sądu Najwyższego, Trybunału Konstytucyjnego, NSA, jak I sądów powszechnych trudno znaleźć jakiekolwiek orzeczenie, które by traktowało o nierównym... Wskazywało na nierówne... Problem nierównego traktowania
pracowników
Zeman Rycerz
Wynagradzanych stawką godzinową względem pracowników wynagradzanych według stawki stałej. Tutaj należałoby rozpatrywać te kwestie bilansowania tego, czy, czy coś jest... Czy, czy pracownicy są równo traktowani, czy nie w raczej w dłuższym okresie, a mianowicie rocznym, gdzie po prostu wymiary w poszczególnych miesiącach, rzeczywiście wymiary czasu pracy, co co co jest też obiektywną, jakimś kryterium obiektywnym, różnią się między sobą. Może być 160 godzin miesięcznie, a może być 184 godziny. Wiadomo, że w przypadku stawki godzinowej, gdy mamy 184 godzin, to taki człowiek zarobi zdecydowanie więcej.
Natomiast w przypadku, gdy mamy 160 godzin, ta sytuacja wygląda dla niego gorzej, ale z drugiej strony w przypadku, gdy mamy stawkę stałą, uśrednioną, pewien ryczałt, w cudzysłowie, bo to akurat w tym, w tym przypadku nie jest określenie jakby kodeksowe w odniesieniu do, do tego, to tutaj ta pensja stała, wynagrodzenie ryczałtowe powoduje, że właśnie w tych miesiącach, gdzie mamy wysoki wymiar czasu pracy, tak naprawdę pracownik wynagradzany według stawki stałej naprawdę traci. Poza tym trzeba też wskazać na to, że samo określanie sposobu wynagradzania, formy wynagradzania, tak, czy systemu wynagradzania stanowi przedmiot umów o pracę, ewentualnie jest to przedmiot regulaminów wynagradzania I ma charakter taki raczej organizacyjno-techniczny. Wprawdzie dotyczy istotnego elementu wprost, czyli wynagrodzenia za pracę I jego stawek, natomiast to jest kryterium bardziej obiektywne. I I... Tu już tłumaczę.
Taka jest po prostu istota wynagradzania stawką godzinową. Gdyby wprowadzić to, co tutaj autor petycji proponuje, prowadziłoby to w ujęciu rocznym do dysproporcji wynagrodzeń w porównaniu do... Znaczy pracowników wynagradzanych według stawki stałej w porównaniu do tych godzinowych. Na pewno zyskałaby ona na popularności wśród pracowników, wśród pracowników, tak? No ale oczywiście wiadomo, wprowadzenie jakiejś formy wynagradzania zależy też od pracodawcy I to głównie, tak, który zatrudnia pracownika.
Speaker 17
Można powiedzieć, że ma mocniejszą pozycję, ale to też zależy od tego, co jaką mamy sytuację na rynku pracy I jakie ma pracodawca zapotrzebowanie na pracownika. Tutaj mogą się umówić co do formy wynagradzania. I
Speaker 1
O ile dobrze pamiętam, to ostatnio zmieniona ustawa daje też przywileje Państwowej Inspekcji Pracy, która może wpływać na ten sposób zawierania umów, tak?
Sposób zawierania umów, tak.
Speaker 1
Więc jeśli pracownik jest niezadowolony ze swojej umowy, wykonuje pracę inaczej niż ma to zapisane w umowie, to ma tutaj możliwość błyskawicznego zadziałania.
Speaker 13
Tak, tylko tutaj jakby problem ogniskuje się na samej formie wynagradzania, tak?
Zeman Rycerz
Jako stawka godzinowa czy stawka Naszym zdaniem tutaj trudno mówić o o dyskryminacji, to w ogóle. Natomiast jeśli chodzi o równe traktowanie, też jest to bardzo, bardzo wątpliwe. I I na pewno trudno znaleźć też orzeczenie, które by nakazywało w takiej sytuacji wyrównywać pracownikowi. To już w ogóle nie... Jedynie gdyby zarabiał, gdyby nie osiągnął wynagrodzenia minimalnego, wtedy rzeczywiście niezależnie od stawki stałej czy godzinowej byłoby to uzupełnienie, czyli dopełnienie, ale to już z mocy ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.
Więc my byśmy postulowali to, co na wstępie wyraziłem, więc.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Podobna sytuacja jest z pracownikami zatrudnionymi na kontraktach, prawda? No też jest zatrudniony na konkretne, na konkretnych zasadach, na konkretne wykonanie zadania. Wracamy do po spraw sprawozdawcy. Dziękuję panu bardzo.
Marcin Józefaciuk
Tak, znaczy, tylko jako uzupełnienie chciałbym tak naprawdę tutaj dodać, no zgadzając się ze ze stanowiskiem ministerstwa, że tak naprawdę tutaj w tej petycji kwestionuje się model, który jest jednym z modelów konstrukcji prawnej, jeżeli chodzi o zawieranie umowy o pracę I mamy pełną dobrowolność, tak więc nie sądzę, że powinniśmy bardzo mocno zbliżać te wszystkie modele do siebie, bo zostaniemy tylko z jedną możliwością umowy o pracę. Z tego względu sugeruję nieuwzględnienie żądania będącego treścią petycji.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Czy jest sprzeciw wobec takiego rozstrzygnięcia? Nie widzę, nie słyszę, a więc nie uwzględniamy żądania zawartego w treści petycji. Dziękuję bardzo. Przechodzimy do kolejnego punktu, to jest punkt 7..
Specjalista od spraw komorniczych teraz będzie. Petycja w sprawie zmiany ustawy z dnia dwudziestego drugiego marca 2000 osiemnastego roku o komornikach sądowych w zakresie postępowania dyscyplinarnego. Mogę teraz rozpisać konkurs, kto się zgłosi do petycji. Pan poseł Zachaciuk.
Marcin Józefaciuk
Serdecznie dziękuję. Szanowna Pani przewodnicząca, wysoka komisja, czy komornik, chyba jutro pan, pan poseł Chrzelnicki, tak? W indykatorze, przepraszam. Natomiast rzeczywiście tutaj, jeżeli chodzi o postulat, są, są 2 postulaty, aby wprowadzenie obowiązku wydania przez Rzecznika Dyscyplinarnego przy Krajowej Radzie Komorników postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego zamiast dotychczasowej pozaproceduralnej oceny lub pisma informującego oraz, aby wydając postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania każdorazowo było ono uzasadnione, odnosząc się do poniesionych przez skarżącego zarzutów. A tutaj ważne jest to, że zgodnie z art.
220 trzecim ustęp 2. Ustawy o komornikach sądowych do postępowania dyscyplinarnego w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy, kodeks postępowania karnego, w którym dokładnie jest napisane, że... W którym jest właśnie na temat odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego obowiązku jego uzasadnienia, więc to prawo już istnieje, natomiast, więc postulat istnieje zasadny. Również postulat, aby rzecznik dyscyplinarny przy krajowej radzie komorników, wydając postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, każdorazowo je uzasadniał. Zgodnie z artykułem dziewięćdziesiątym czwartym, postanowienie powinno zawierać uzasadnienie, które sporządza się na piśmie wraz z samym więc to prawo już jest, więc też jest postulat niezasadny, więc sugeruje nieuwzględnienie żądania będącego treścią petycji.
Speaker 1
Coś innego nam wyjdzie z dyskusji. Otwieram dyskusję. Dzień dobry. Bardzo proszę.
Aneta Kot
Aneta Kot, główny specjalista w Departamencie Wykonania Orzeczeń I Probacji Ministerstwa Sprawiedliwości. Szanowna Pani przewodnicząca, wysoka Komisjo. Ministerstwo stoi na stanowisku, że postulaty zawarte w treści petycji są niezasadne, dlatego że ustawa o komornikach sądowych zawiera pełną regulację w zakresie postępowania dyscyplinarnego komornika, zaś w tych kwestiach, które nie zostały uregulowane w tej ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania karnego. Zatem nie ma potrzeby dokonywania zmian takich, jakie zostały wskazane w treści jej petycji. Dziękuję.
Może jeszcze ja się odezwę
Tomasz Szybalski
takim Bardzo proszę. Tomasz Szybalski, Krajowa Rada Komornicza. Pozostaje mi przychylić się do stanowiska przedmówców. Ustawa o komornikach sądowych z 2000 osiemnastego to jest ustawa ustrojowa niejako, która reguluje ogół funkcjonowania samorządu komorniczego, w tym również postępowania dyscyplinarne, a w przypadku, w sprawach nieuregulowanych wprost odnosi się do przepisów procedury karnej, zatem nie pozostawia najmniejszych wątpliwości, jaki tryb powinien być zastosowany również na etapie postępowania niejako przygotowawczego przed rzecznikiem dyscyplinarnym. Dziękuję.
Marcin Józefaciuk
W związku z tymi głosami, z tym co powiedziałem, sugeruje nieuwzględnienie żądania będącego treścią petycji.
Speaker 1
Czy jest przeciw? Nie widzę, a więc nie uwzględniamy żądania zawartego w treści petycji. Dziękuję bardzo. W ósmym punkcie rozpatrzymy petycję w sprawie wprowadzenia dodatku do emerytury dla posiadaczy Karty Dużej Rodziny lub rodziców wychowujących więcej niż troje dzieci. Poseł Józefa Ciuk.
Marcin Józefaciuk
Dzień dobry. Witam serdecznie, przepraszam, szanowna pani przewodnicząca, wysoka komisja, przepraszam bardzo. W petycji rzeczywiście sformułowano żądanie
Podjęcia inicjatywy ustawodawczej, mającej na celu wprowadzenie dodatku emerytalnego dla posiadaczy Karty Dużej Rodziny lub dla rodziców, którzy wychowali co najmniej troje, troje dzieci. Należy wspomnieć, że jedną z podstawowych zasad powszechnego systemu emerytalnego uregulowanego w ustawie emerytalnej jest zasada ekwiwalentności, zgodnie z którą wysokość emerytury pozostaje powiązana z przebiegiem ubezpieczenia oraz wysokością odprowadzonych składek. Tak więc tutaj ta propozycja wykraczałaby zmianą bardzo systemową. Odrębny charakter ma rodzicielskie świadczenie uzupełniające, tak zwane mama plus, 4 plus, uregulowane w ustawie o rodzicielskim świadczeniu uzupełniającym. Nie stanowi ono dodatku do emerytoru ani elementu powszechnego systemu emerytalnego, lecz odrębne świadczenie nie składkowe finansowane z budżetu państwa.
Tak więc tego tutaj porównania mam o 4 plus nie, nie można zrobić. A pośrednio sytuację emerytalną rodziców wspierają również rozwiązania obowiązujące w okresie aktywności zawodowej, takie jak finansowanie składek emerytalnych za osoby korzystające z urlopu wychowawczego czy uwzględnianie okresów opieki nad dzieckiem w systemie ubezpieczeniowym. Ministerstwo Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej, które mamy jeszcze, w odpowiedzi na petycję dotyczące propozycji wprowadzenia podobnych rozwiązań argumentowało, że funkcje wsparcia rodziców wielodzietnych pełnią już rodzicielskie świadczenia uzupełniające oraz instrumenty polityki rodzinnej, natomiast system emerytalny powinien zachować swój ubezpieczeniowy charakter I nie powinien być rozszerzany o kolejne przywileje. Wątpliwości budzi z punktu widzenia zasad funkcjonowania powszechnego systemu emerytalnego, te, te, te propozycje, jako wprowadzenie dodatku oznaczałoby przyznanie wyższych świadczeń z przyczyn niezwiązanych z przebiegiem ubezpieczenia oraz wysokością opłacanych składek. Zakwestionowany może być również próg liczby dzieci uprawniający do dodatku oraz samo też wychowanie dziecka też by było czasami kwestionowane.
Tak więc przedstawione w opiniowanej petycji żądanie wprowadzenia dodatku emerytalnego dla rodziców wychowujących co najmniej troje dzieci lub posiadaczy Karty Dużej Rodziny stanowiłoby istotną zmianę w konstrukcji powszechnego systemu emerytalnego. Rozwiązanie prowadziłoby do istotnej zmiany zasad funkcjonowania tegoż systemu, a jego potencjalne korzyści w zakresie sprawiedliwości społecznej I polityki demograficznej nie równoważyłyby ryzyk związanych z osłabieniem zasady ekwiwalentności świadczeń. W związku z tym sugeruję nieuwzględnienie przez Komisję żądania będącego treścią petycji. Dziękuję.
Speaker 1
Dziękuję bardzo, ale jeszcze wysłuchamy zdania przedstawiciela Ministerstwa Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej. Bardzo proszę.
Wysoka Komisjo Zbigniewa Waszek
Szanowna Pani Przewodnicząca, Wysoka Komisjo Zbigniewa Waszek, Ministerstwo Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej. Rzeczywiście w pełni zgadzamy się tutaj z argumentacją podniesioną przez pan posła, przez sprawozdawcę, tylko tak z obowiązku zwracamy jedynie uwagę, że petytorka wskazuje, że pozostaje w systemie rolniczym. Tak więc z punktu widzenia systemu powszechnego jak najbardziej wszystkie te argumenty są słuszne I zasadne, podniesione przez posła sprawozdawcę. Natomiast co do kwestii rolniczych nie wypowiadamy się.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Zostajemy przy opinii, że faktycznie nie należy naruszać tego systemu, bo on jest spójny. Natomiast zwykle takie warunkowanie świadczeń w zależności, szczególnie tych emerytalnych, w zależności od tego, jaką mamy rodzinę I niepatrzenie na to, jakie były warunki, no to jest szalenie niesprawiedliwe. Systemu emerytalnego nie zamierzamy tutaj na razie rozregulowywać. Czyli zostajemy przy rekomendacji po sprawozdawcy.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Czy jest sprzeciw? Nie słyszę, dziękuję. Przechodzimy do punktu dziewiątego, to jest petycja w sprawie oceny pracy funkcjonariuszy policji. Pan przewodniczący Stanisław Koczyca, bardzo proszę.
Stanisław Gorczyca
Bardzo dziękuję, Pani przewodnicząca. Szanowni państwo, petycjach, która mi przypadła dzisiaj do zaprezentowania w udziale, dotyczy zmiany modelu oceny pracy I promowania, promowania funkcjonariuszy policji oraz ustawowego zakazu stosowania mierników ilościowych w pragmatyce służbowej. Autor petycji formułuje kilka postulatów, zróżnicowanych pod względem formalnym I merytorycznym. Ich realizacja miałaby nastąpić w drodze nowelizacji ustawy o policji z 1900 dziewięćdziesiątego roku oraz powiązanych z nią aktów wykonawczych odnoszących się do systemów motywacyjnych, opiniowania służbowego oraz oceny efektywności jednostek organizacyjnych policji. Uszczegóły...
Uszczegóławiając, wnioskodawca domaga się wprowadzenia zakazu uwzględniania w opinie w opiniowaniu służbowym liczby nałożonych żywieni, skierowanych wniosków do sądów oraz legitymowań. Wprowadzenia mechanizmów premiujących działania ograniczające skutki zdarzeń, na przykład spadek liczby ofiar śmiertelnych. Wprowadzenie jako kryterium opiniowania służbowego wskaźnika skuteczności jurydycznej, gdzie duży odsetek spraw wniesionych o wykroczenia, a następnie przegranych przed sądem miałoby obowiązkowo wpływać na obniżenie oceny służbowej I funkcjonariusze. Kolejna żądania formującego petycję dotyczy wdrożenia obowiązku skoordynowanego interdyscyplinarnego działania resortów kluczowych dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, czyli MSWiA I Ministerstwa, Ministerstwa Infrastruktury I Ministerstwa Zdrowia. 3.
Postulat brzmi dość enigmatycznie I dotyczy prowadzenia, cytuję, jawnych dla policji wewnętrznych mnożników wagi interwencji, silnie promujących eliminację zagrożeń krytycznych. Niezależnie od wyżej wymienionych żądań, autor petycji formułuje jeszcze 1 wniosek pod adresem niewymienionej z nazwy komisji sejmowej, aby ta podjęła czynności skutkujące do formalnym, do formalnego wystąpienia do NIK o udostępnienie I dołączenie do aktualnie procedowanej petycji pełnej, w tym utajnionej, utajnionej wersji materiałów pokontrolnych z kontroli pod nazwą realizacja naboru I utrzymania zatrudnienia w formacjach podległych MSWiA oraz cywilnych służbach specjalnych. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że wnioskodawca formułując powyższe propozycje, koncentruje się na pionie ruchu drogowego I prewencji. Uzasadnieniu swoich żądań autor petycji odwołuje się do stwierdzenia, że aktualnie, aktualne działania policji skupiają się nie na podnoszeniu poziomu bezpieczeństwa, a na generowaniu przychodów budżetowych. Dowodem tego może być nieformalne zmuszanie policjantów na przykład do nakładania mandatów, co wynika z analizy eksperta w takim razie BOS-u.
A więc po 1., w odniesieniu do zakazu, w jakim autor petycji postuluje zmiany rangi ustawowej, ekspert przyznaje, że mieści się ona w zadaniach I kompetencjach Sejmu. Po 2., w kwestiach, w których wnioskodawca proponuje wprowadzenie pewnych regulacji wewnątrz organizacyjnych. Pozostają one poza kompetencjami Sejmu. I wreszcie, jeśli chodzi o wystąpienia do prezesa NIK w sprawie udostępnienia utajnionej dokumentacji pokontrolnej, to przepisy ustawy o najwyższej izbie kontroli oraz regulamin Sejmu wyraźnie wskazują, iż komisje sejmowe mogą wnioskować o przeprowadzenie przez NIK kontroli. Natomiast z ustawy o ochronie informacji niejawnych wynika, że materiały, o których mowa we wniosku, mogą być udostępnione wyłącznie osobie dającej gwarancję zachowania tajemnicy I tylko w zakresie niezbędnym do wykonywania przez nią pracy lub pełnienia służby.
W praktyce czyni to realizację przedmiotowego postulatu niemożliwym. Postulaty zgłoszone w petycje dotyczące stanu prawnego, w zakresie, w jakim ich realizacja mieści się w kompetencjach Sejmu, można sprowadzić do dwóch kwestii. 1. Z nich to zasady opiniowania służbowego policjantów. 2.
Natomiast ustanowienie zasad współpracy określonych ministerstw w zakresie, w zakresie ruchu drogowego. Trzeba w tym miejscu podkreślić, że kwestie opiniowania policjantów mieszczą się w tak zwanej sferze wewnątrzorganizacyjnej policji, stąd też bardzo trudno jest dokonać pełnej oceny skutków ewentualnego uwzględnienia postulatu wnioskodawcy. W odniesieniu natomiast do sfery formalno-legislacyjnej ekspert WOS wskazuje na możliwość modyfikacji kryteriów opiniowania policjantów w dwojakiej formie. Pierwszym możliwym wariantem mogłoby być wprowadzenie do ustawy o policji bardziej rozbudowanych rozwiązań w przedmiotowym zakresie. Wówczas mogłoby się okazać, że nie ma potrzeby wydawania rozporządzenia przez Ministra Spraw Wewnętrznych I Administracji normującego zasady opiniowania.
2. Rozwiązanie to zmiana treści delegacji zawartej w artykule 35 ustęp 3. Ustawy o policji poprzez zawarcie w tym zapisie zarówno pozytywnego, jak I negatywnego katalogu okoliczności mających wpływ na opinię służbową. Jeśli chodzi o współpracę ministerstw, to
One same musiałyby wskazać, jakiego rodzaju informacje wymieniane pomiędzy resortami spraw wewnętrznych, infrastruktury I zdrowia mogłyby przyczynić się do lepszego rozpoznania czynników wpływających na zdarzenia drogowe I ich skutki. Podsumowując, zarówno ekspert BEOS, jak I stały doradca komisji rekomendują w tych dwóch kwestiach, to jest opiniowania funkcjonariuszy policji oraz współpracy międzyresortowej, przygotowanie dezyderatów, z tym że stały doradca opowiada się za skierowaniem jednego dezyderatu do Prezesa Rady Ministrów, co pozwoli na skoordynowanie odpowiedzi wewnątrz rządu. Ekspert natomiast proponuje wystosowanie dezodoratów do kilku ministerstw. Ja osobiście autuję za tą wersją stałego doradcy, czyli jednego dezodoratu. Także dziękuję bardzo.
Dokładnie tak.
Speaker 1
Albowiem większość argumentów, które są, czy też postulatów zawartych w tej petycji, ogóle nie jest związana z regulacjami ustawowymi. Ale otwieram dyskusję. Otwieram dyskusję, kto z państwa? Bardzo proszę.
Leszek Jankowski
Inspektor Leszek Jankowski, zastępca dyrektora Biura Ruchu Drogowego Komendy Głównej Policji. Szanowna Pani przewodnicząca, szanowni państwo, wysoka komisja. Kilka wątków jest, więc jeśli państwo pozwolicie, w zakresie opiniowania służbowego za chwilę oddałbym głos pani dyrektor Biura Karier I Organizacji Policji, Komedy Głównej Policji, która szczegółowo myślę odniesie się do kwestii rozporządzenia administratora w naszej administracji w sprawie opiniowania policjantów. Ja natomiast próbuję odnieść się jakby do kwestii poruszanej, czyli miernika ilościowego w zakresie prędkości I spróbuję wyjaśnić, skąd ten miernik się wziął I czemu on ma służyć. Ale zanim to powiem, to chcę wyraźnie podkreślić, że absolutnie nie ma żadnej presji na uzyskiwanie określonej liczby mandatów karnych przez policjantów czy też kierowanych wniosków o ukaranie.
To chciałbym, żeby wyraźnie wybrzmiało. Natomiast jeśli chodzi o miernik dotyczący prędkości, miernik ilościowy, tak autor petycji go nazwał, ja troszeczkę poprawię. Jest to w zasadzie udział procentowy, czyli wskaźnik procentowy odnoszący się do udziału wykroczeń w zakresie prędkości do ogółu wykroczeń popełnianych przez, ujawnionych przez policjantów, odnoszących się do popełnianych naruszeń czy wykroczeń w ruchu drogowym. I chcę faktycznie wskazać, że ten miernik został uwzględniony w planie działalności Komendanta Głównego Policji. Z kolei ten plan działalności Komendanta Głównego Policji jest ściśle związany z priorytetami Komendanta Głównego Policji.
Natomiast te priorytety są ustalone w oparciu o szeroką diagnozę, w tym analiz jest również stan bezpieczeństwa ruchu drogowego. No I właśnie priorytety w obszarze ruchu drogowego, priorytety komendanta głównego skupiają się jakby na najważniejszych kwestiach, które powinni policjanci, w zakresie, w który powinni angażować się w służbie. Te priorytety odnoszą się nie tylko do prędkości, o czym wskazuje autor petycja, ale również do bezpieczeństwa pieszych, również do optymalnej liczby policjantów ruchu drogowego kierowanych do służby, ale skupili się faktycznie na tej prędkości, ponieważ autor petycji również na tym się skupił. Chcę powiedzieć, że kwestia prędkości z punktu widzenia statystycznego, no tutaj jest główną przyczyną wypadków ze skutkiem śmiertelnym. W ubiegłym roku takich wypadków powodowanych prędkością było 4278, w których zginęło 536 osób, rannych zostało 5427 osób.
Sama prędkość czy też niedostosowanie prędkości do warunków ruchu nie tylko jest sama w sobie bezpośrednią przyczyną wypadków, ale również pośrednią przyczyną innych zdarzeń drogowych, ale również jest okolicznością istotnie wpływającą na ciężkość wypadków drogowych. Oprócz tego od osiemnastu lat komenda główna policji dokonuje oceny pracy policji poprzez społeczną ocenę. I tutaj, I tutaj społeczeństwo wśród liczby potencjalnych zagrożeń, wśród potencjalnych zagrożeń najbardziej obawia się właśnie nietrzeźwych kierowców I brawurowo jeżdżących kierowców, czyli mówiąc wprost tych, którzy przekraczają prędkość. Na podstawie właśnie tej diagnozy, na podstawie tego badania opinii publicznej, na podstawie analizy stanu bezpieczeństwa, tak jak już powiedziałem wcześniej, prędkość została zaliczona do priorytetów komendanta policji. Prędkość w sensie przeciwdziałanie temu zdiagnozowanemu zagrożeniu.
Chcę powiedzieć, że policjanci powinni koncentrować swoją aktywność w służbie właśnie na przeciwdziałaniu zdiagnozowanych zagrożeń, a do tych zagrożeń, to co przed chwilą powiedziałem, niewątpliwie zalicza się nadmierna prędkość. Na przestrzeni dziesięciu lat nasze działania, które podejmujemy wskazują, że właśnie wypadki z powodu niedostosowania prędkości udało się zmniejszyć o 40 procent liczbę tych wypadków z siedmiu 1000 w roku dwutysięcznym szesnastym do poziomu czterech 1000 dwustu w roku dwutysięcznym dwudziestym piątym. I to, co chyba najbardziej istotne, liczbę ofiar śmiertelnych w tych wypadkach z ośmiuset, blisko pięćdziesięciu osób w roku dwutysięcznym szesnastym do pięciuset trzydziestu sześciu, czyli to jest spadek o 36 procent. To potwierdza, że obrany kierunek przez nas jest właściwy, a efekty w postaci mniejszej liczby wypadków I ofiar przynoszą efekty. W związku z tym reasumując, udział wykroczeń dotyczących prędkości w ogólnej liczbie wykroczeń odzwierciedla tak naprawdę poziom realizacji mierniku, pozwala nam na monitorowanie pracy policjantów I tych wyznaczonych kierunków, właśnie zdiagnozowanych zagrożeń.
I jeśli chodzi o kwestie dotyczące prędkości, to, to chyba byłoby tyle, chyba że będą jeszcze jakieś pytania. Natomiast pozwolę się odnieść jeszcze do kwestii drugiego postulatu, czyli wprowadzenia do przepisów rangi ustawowej bezwzględnego obowiązku skoordynowanego interdyscyplinarnego działania kluczowych resortów MSWiA, Ministerstwa Infrastruktur oraz Ministerstwa Zdrowia. Tu chcę przytoczyć artykuł 140 b ustawy prawo o ruchu drogowym, w którym mówi się właśnie w tym artykule, że tworzy się Krajową Radę Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego jako Międzyresortowy Organ Pomocniczy Rady Ministrów w sprawach właśnie bezpieczeństwa ruchu drogowego. I to ta Krajowa Rada Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego określa już dzisiaj kierunki, koordynuje działania administracji rządowej w sprawach bezpieczeństwa ruchu drogowego, proponuje kierunki polityki państwa I w tej krajowej radzie właśnie, członkami tej krajowej rady są zarówno przedstawiciele Ministra Infrastruktury, MSWiA, Ministra Sprawiedliwości, Ministrów właściwy do spraw administracji publicznej, budżetu, finansów publicznych, gospodarki, budownictwa, planowania I zagospodarowania przestrzennego, ale również przedstawiciel komendanta głównego, komendanta głównego straży pożarnej. Więc można powiedzieć, że w naszej ocenie, jakby ten postulat już jest realizowany właśnie poprzez działania Krajowego Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego.
I jeszcze na koniec, ponieważ autor petycji również wskazuje, żeby wymieniać się danymi między resortami. Ja tylko chcę powiedzieć, że publikację roczną wypadki drogowe w Polsce, którą przygotowuje Komendę Główna Policji co roku, dzielimy się oczywiście tą publikacją I przekazujemy ją zarówno do ośrodków naukowych, do Politechniki Gdańskiej, Politechniki Krakowskiej, ale również do, do podmiotów administracji publicznej. Dostaje to opracowanie zarówno Departament Porządku Publicznego MSWiA, właśnie Krajowa Rada Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, Przemysłowy Instytut Motoryzacji, Instytut Badawczy Dróg I Mostów, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych I Autostrad, GITD, Straże Graniczna, Straż Pożarna, Żandarmeria, więc jakby wszystkie te podmioty, które zajmują się bezpieczeństwem ruchu drogowego, jak najbardziej dzielimy się tymi tymi danymi I I wspólnie szukamy rozwiązań takich, żeby można było wypracować rozwiązania na rzecz poprawy bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Bardzo dziękuję.
Speaker 1
Bardzo dziękuję. Czy pani dyrektor jeszcze chciała coś dorzucić od siebie, tak? Króciutko, bardzo proszę.
Agnieszka Winiarska
Agnieszka Winiarska, zastępca dyrektora Biura Kadrii Organizacji Policji, Komendy Głównej Policji. Szanowna Pani przewodnicząca, szanowni państwo, 3 zdania na temat postulowanej przez autora petycji, zmiany rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych I Administracji w sprawie opiniowania służbowego policjantów. Otóż akt ten, który w mojej ocenie jest dosyć uniwersalny I kompletny, określa obszary, które bierze się pod uwagę podczas opiniowania służbowego policjanta. Są to realizacja zadań I czynności, kompetencje ogólne, kompetencje kierownicze. Te kryteria są rozbite później na dalsze, bardziej szczegółowe obszary.
Jeżeli chodzi o realizację zadań czynności, to jest jakość, samodzielność inicjatywa, terminowość, planowanie I organizowanie pracy. Tak jak państwo słyszą, żaden z tych obszarów nie wiąże się z żadnymi miernikami ilościowymi. W dalszej części tego aktu mamy szczegółowo określone kryteria oraz opisową skalę ocen. Ta opisowa skala ocen również w żaden sposób nie zawiera odniesienia do żadnych mierników ilościowych. Chcę też zauważyć, że ten akt prawny znajduje zastosowanie wobec około stu czterech 1000 policjantów, nie tylko służby prewencyjnej, na której koncentruje się autor petycji, ale również wszystkich pozostałych służb w policji, między innymi
Agnieszka Winiarska
Medialnej wspomagającej służby spraw wewnętrznych, a zatem akt ten musi mieć charakter na tyle uniwersalny I generalny, żeby znajdował zastosowanie wobec około stu czterech 1000 policjantów. Chcę też zwrócić uwagę, że opiniowanie służbowe policjanta przeprowadza się w zależności od stażu służby co roku, co 2 lata albo co 3 lata. Chociażby w praktyce trudno sobie wyobrazić, że oceniając służbę policjanta na przestrzeni trzech lat, odnosimy się ściśle do jakiegoś miernika ilościowego. Dlatego też ze względu na sposób stosowania tego aktu I wymóg, aby był on dosyć uniwersalny, w mojej ocenie wprowadzanie rozwiązań odnoszących się do jakichkolwiek mierników ilościowych, nawet gdyby miałby to być zakaz wprowadzenia, wprowadzenie zakazu stosowania takich mierników, byłoby to działaniem nadmiarowym. Analogicznie sprawa ma się z kwestią nagradzania policjantów.
Ustawodawca w artykule 110 a ustawy o policji przewidział, że policjant może być nagradzany za wzorowe wykonywanie zadań służbowych wykazywane w służbie męstwa, inicjatywy oraz pełnienie służby w trudnych warunkach. Uniwersalne brzmienie tego przepisu pozwala przełożonemu na zastosowanie tych kryteriów, które w danym momencie uznaje za słuszne, ale tak jak państwo widzą, zdecydowanie ustawodawca postawił tutaj na ten walor jakościowy, a nie ilościowy. W mojej ocenie zmiana tych przepisów poprzez wprowadzenie jakiegoś zakazu stosowania miernika ilościowego w tej sytuacji byłaby działaniem, takim jak powiedziałam, nadmiarowym. Dziękuję.
Speaker 1
Bardzo dziękuję. Co prawda, nie wszystko trzeba wciskać do Excela, po prostu nie. Dziękuję uprzejmie, Pan Przewodniczący.
Stanisław Gorczyca
Tak, właściwie to Państwo przekonaliście, żeby wycofać 10:10 ten mój wniosek, aby kierować te dezyderaty do Prezesa Rady Ministrów. W związku z tym, składam wniosek, aby nie uwzględniać żądania zawartego w petycji.
Speaker 1
Dziękuję. Czy jest sprzeciw wobec takiego wniosku? Nie ma. Tym bardziej państwu dziękuję za dyskusję. Dziękuję uprzejmie.
Pozostał nam do rozpatrzenia ostatni punkt, to jest odpowiedź na Dezyderat numer 175 skierowany do Prezesa Rady Ministrów w sprawie zmiany uregulowań w zakresie postępowania o uzgodnienie płci. Kto z państwa przedstawi nam w skrócie odpowiedź? Bardzo proszę.
Monika Napierska
Monika Napierska, zastępca dyrektor... Panie przewodniczący, wysoka komisja. Zastępczyni dyrektorki w departamencie do spraw pełnego traktowania KPRM. Monika Napierska. Pełnomocniczka przebywa teraz na w podróży służbowej.
Niestety nie jest w stanie uczestniczyć gdzieś na posiedzeniu, ale upoważniła mnie, aby przekazać jej stanowisko. Tak jak przekazałam w swojej odpowiedzi z lipca tego roku, petycja, zdanie pełnomocniczki zasługuje na uwzględnienie. Sprawy osób LGBT I plus są szczególnie bliskie pełnomocniczce. Jak państwu wiadomo, przeprowadziła w ostatnich w ciągu dwóch lat, w ciągu ostatnich dwóch lat przeprowadziła proces legislacyjny w zakresie ustawy o osobie najbliższej w związku, jak również umowie o, umowie o wspólnym pożyciu. Ustawy te niestety nie weszły w życie wobec pana prezydenta, jak również nieuwzględnienia później tego odrzucenia pana prezydenta w, w Sejmie.
Ustawy te miały stanowić realizację obowiązku, jaki nałożony jest na Polskę przez Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, jak również, Unia Europejska, jak również Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Zatem kolejną grupą, która również wymaga ochrony prawnej, jest, jest grupa osób, osób transpłciowych, czyli osób, które mają przypisaną w chwili urodzenia płeć mertykalną, która nie odpowiada, nie odpowiada I identyfikacji, identyfikacji tych osób. Te osoby funkcjonują na co dzień w rolach niespójnych z tym, co mają, co mają zapisane w dokumentach. I to istotne, za dyskusjami o tej, o tych projektach I o tych problemach stoją prawdziwi, jakby konkretni ludzie. To nie są, to nie są, to nie są grupy osób, które są niezidentyfikowane, to są nasze, nasi, nasi obywatele.
Obecna procedura uzgadniania, uzgadniania płci, która oparta jest na artykule 100 osiemdziesiątym dziewiątym kodeksu postępowania cywilnego, wymagająca między innymi pozywania swoich własnych rodziców, jest no, no ciężko się, ciężko na to, ciężko powiedzieć, ta procedura odpowiada osobom transpłciowym, jakimkolwiek osobom, aby, aby tą procedurę przeprowadzać. Osobom, ich najbliższym, całym rodzinom, jak również no społeczeństwu, tak. To są procedury wyjątkowo, wyjątkowo no niespójne, niespójne I nie, nie, no nie powinny być, nie powinny być w jakiś sposób utrwalane, ich procedowanie. De facto te procedury to są tylko te procedury, które zostały wypracowane w oparciu o orzecznictwo. To nie są procedury, które istnieją, nie są sformalizowane I nie są, nie są ujednolicone w aktach prawnych.
W naszym departamencie, czyli w departamencie zasadność aktywnego traktowania kapel trwają obecnie prace nad przygotowaniem takiej ogólnej regulacji szczegółowej, mającej zastąpić to wypracowane przez orzecznictwo proceduralne postępowanie. W taki sposób, aby było to, były te procedury wdrożone na etapie, znaczy na etapie, na poziomie ustawowym. Pani ministra chciałaby, aby ta regulacja była przygotowana jako projekt rządowy jeszcze była procedowana w obecnej kadencji Sejmu. I z uwagi na wielowątkowość tej regulacji, czyli tu mamy, mamy kwestię zarówno angażowania sądów, wydawania nowych dokumentów, tożsamości, założenia I kształt, kształt tej ustawy będzie, będzie przedstawiony opinii publicznej po wpisie założeń I projektu do wykazu prac legislacyjnych I programowych prac rządu. Więc na tym etapie nie jestem w stanie państwu przekazać żadnych, żadnej informacji odnośnie założeń, Mogę potwierdzić, że takie prace trwają I będą w odpowiednim momencie przekazane później publicznie do, do konsultacji publicznych.
Dziękuję bardzo.
Speaker 1
Bardzo dziękuję. Dla nas istotna informacja jest taka, my w ogóle znamy skuteczność pani minister, wiemy, że jest bardzo pracowitą osobą I bardzo wrażliwą osobą. Procedury, o których pani mówi, są po prostu bardzo przykre, tak? Bardzo przykre w obecnej formie. Natomiast dla mnie najważniejsze jest to, że pani minister razem ze swoim zespołem prowadzi takie prace I że te prace są zbieżne z postulatami zawartymi w treści petycji, w związku z tym proponuję państwu, abyśmy tę odpowiedź przyjęli.
Bardzo za nią dziękuję, ona jest wyczerpująca, satysfakcjonuje nas, mam nadzieję, że autora petycji także I trzymamy kciuki
za sukces. Dziękujemy.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Na tym wyczerpaliśmy początek obecnego posiedzenia. Za 10 minut rozpoczniemy następne. Zamykam posiedzenie komisji, dziękuję.