Komisja Zdrowia (66.) - 03.11.2026 r.
Legend
Transcript markers
- text Sentence being played
- text Search result
- text Intervention cited by the link you opened
Click a sentence to play the video from that moment. Select text to quote it with the speaker, timestamp and link.
More options
Komisja Zdrowia Senat Rzeczypospolitej Polskiej
Speaker 2
Kto jest, kto się wstrzymał? Właśnie, 4 za, dwóch przeciw I 2 głosy wstrzymujące. Bardzo dziękuję. Czy ktoś z państwa życzy sobie być sprawozdawcą tej ustawy? Jeżeli nie widzę, to ja będę sprawozdawcą tej ustawy, jeżeli nie widzę sprzeciwu.
Dziękuję bardzo. Przepraszam, opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw, druk senacki numer 893, druki sejmowe 3000 e e 157, 3000 e e 193300 193 a. Bardzo proszę pana ministra o przedstawienie założeń ustawy.
Speaker 6
Pani przewodnicząca, szanowni państwo, to jest projekt, który ma na celu zwiększenie stabilności zatrudnienia kart medycznych, ograniczenia wzrostu kosztów świadczeń, przeprowadzenie limitu czasu pracy I wynagrodzeń oraz wzmocnienie nadzoru NFZ oraz uszczelnienie za zasad organizacji I realizacji świadczeń. Ustawa wskazuje na maksymalny łączny wymiar czasu pracy wszystkich świadczeniodawców dla z z dla profesjonalistów medycznych, wskazuje maksymalne stawki godzinowe, miesięczne I wynagrodzenia, Wskazuje również wzmocnienie, zawiera przepisy dotyczące wzmocnienia kontroli Narodowego Funduszu Zdrowia, większe kompetencje dla akceptacji oceny technologii medycznych I taryfikacji, oceny kosztów, jak również nowych zasad co do podwykonawstwa I praw o żywności w zakresie praw pacjenta. Dziękuję.
Speaker 3
Bardzo dziękuję panie legislatorze, bardzo proszę o stanowisko legislatora. Bardzo proszę.
Speaker 4
Dziękuję bardzo, Pani przewodnicząca, wysoka komisji, szanowni państwo. Do omawianej ustawy senackie służby legislacyjne zgłosiły 6 uwag o charakterze konstytucyjnym I 11 uwag o charakterze legislacyjnym. Odnosząc się do pierwszej uwagi o charakterze konstytucyjnym, należy zaznaczyć, że wskutek przyjęcia w trzecim czytaniu wniosków mniejszości zgłoszonych na etapie prac komisji, Tekst projektowanej ustawy został uzupełniony o przepisy określające zasady I tryb orzekania wobec lekarza I lekarza dentysty w drodze decyzji administracyjnej prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, zakazu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. W tym zakresie należy podnieść zastrzeżenie natury proceduralnej oraz materialnej. W aspekcie proceduralnym należy zauważyć, że w świetle orzecznictwa trybunału konstytucyjnego nakazowi rozpatrywania projektu ustawy w trzech czytaniach, o którym mowa w artykule 119, ustęp 1.
Konstytucji sprzeciwia się takie stosowanie procedury poprawek, które pozwala na wprowadzanie do projektu nowych I istotnych treści, które wykraczają poza materię wniesionego do sejmu projektu ustawy. Niezależnie od tego należy zauważyć, że wykładnia przepisów regulujących poprawki sejmowe musi być dokonywana w taki sposób, aby nie prowadziło to do zatarcia odrębności pomiędzy inicjatywą ustawodawczą a poprawką. Mając zatem na uwadze, że poprawki zgłaszane na etapie sejmowego postępowania ustawodawczego powinny pozostawać w związku z projektem złożonym w Sejmie, polegającym na tym, że konkretne poprawki odnoszące się do projektu powinny pozostawać odpowiedniej relacji z jego treścią, należy uznać, że przepisy działu trzeciego b ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej budzą zasadnicze wątpliwości co do zgodności z artykułem 100 osiemnastym ustęp 1. Oraz artykułu 100 dziewiętnastego ustęp 1.2. Konstytucji.
Nie tylko na etapie drugiego czytania, ale również w toku prac komisyjnych nie jest dopuszczalne wprowadzanie poprawek, które stanowią nowość normatywną, wychodząc poza zakres projektu ustawy. Jakkolwiek wskazane uchybienia natury proceduralnej mają ze swej istoty charakter nieusuwalny, warto zasygnalizować również najważniejsze zastrzeżenia natury materialnej. Po 1., adresatami przewidzianego zakazu uczyniono wyłącznie lekarzy I lekarzy dentystów, co budzi zasadnicze wątpliwości w świetle konstytucyjnej zasady równości. Po 2. Prezes NFZ ma orzekać przedmiotowy zakaz na okres od jednego miesiąca do ośmiu lat, uwzględniając jedynie przykładowe kryteria, które jest obowiązany wziąć pod uwagę przy określaniu tego zakazu.
Godzi się zatem zacytować 1 z orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, w którym zwrócono uwagę, że ustawodawca nie może poprzez niejasne formułowanie tekstu przepisów pozostawiać organom mającym nie stosować nadmiernej swobody przy ustalaniu w praktyce zakresu ograniczeń konstytucyjnych wolności I praw. Po 3., prezesa NFZ zobligowano również do orzekania tego zakazu dożywotnio wobec lekarza lub lekarza dentysty, który po rozpoczęciu obowiązywania wcześniej orzeczonego zakazu ponownie dopuścił się naruszenia, co w świetle charakteru czynów będących podstawą orzeczenia, sprowadzających się w istocie do poświadczenia nieprawdy, jest nie do pogodzenia z konstytucyjną zasadą proporcjonalności. Wreszcie po 4., mając na uwadze, że zakaz ma obowiązywać od dnia następującego po dniu doręczenia decyzji, a wniesienie odwołania do sądu nie wstrzymuje wykonania decyzji, przewidziany system będzie prowadzić de facto do obowiązywania w systemie prawnym czasowego zakazu wykonywania zawodu w zakresie obejmującym świadczenia opieki zdrowotnej finansowane ze środków publicznych bez prawomocnego orzeczenia sądu. Mając zatem na uwadze podniesione uwagi, w szczególności natury proceduralnej rekomenduje się skreślenie kwestionowanych regulacji. Odnosząc się do drugiej uwagi o charakterze konstytucyjnym, należy zauważyć, że w świetle proponowanego brzmienia art.
112 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej prezes NFZ został wyposażony w kompetencje do wydawania zgody pracownikowi NFZ na wykonywanie określonych zajęć, pełnienie określonych funkcji czy zajmowanie określonych stanowisk, w tym sprawowanie mandatu posła, posła do Parlamentu Europejskiego, Senatora oraz radnego. Przedmiotowa regulacja budzi zastrzeżenia trojakiego rodzaju. Po 1., brak jest kryterium, na podstawie którego prezes NFZ ma udzielać zgody, co czyni tę regulację wątpliwą w świetle zasady zaufania do państwa
I
Przez nie prawa. Po 2., kompetencje prezesa NFZ do wyrażania zgody pracownikowi na sprawowanie mandatu posła, posła do Parlamentu Europejskiego, Senatora oraz radnego należy uznać za nieuprawnioną w świetle konstytucyjnej zasady podziału władz. Wreszcie po 3., wynikające z artykułu 100 trzeciego ustęp 1. Konstytucji zakazy łączenia mandatu posła I senatora z określonymi funkcjami I stanowiskami odnoszą się również do zatrudnienia w administracji rządowej. Do sfery tej administracji przynajmniej na potrzeby stosowania artykułu 100 trzeciego ustęp 1.
Konstytucji należy zaliczyć NFZ jako państwową jednostkę organizacyjną posiadającą osobowość prawną, nadzorowaną przez Ministra właściwego do spraw zdrowia oraz w odpowiednim zakresie przez Ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Oznacza to, że zakaz ten obowiązuje z mocy postanowień konstytucji, a ustawa nie może w tym zakresie przewidywać jakiegokolwiek wyjątku. Mając zatem na uwadze podniesione uwagi, rekomenduje się skreślenie kwestionowanych regulacji. Odnosząc się do trzeciej uwagi o charakterze konstytucyjnym, należy zauważyć, że dodawany artykuł 132 a a ustęp 1. Ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej odnosi wyrażone w tym artykule unormowania dotyczące wymiaru czasu pracy osoby wykonującej zawód medyczny do zatrudniania tej osoby przez świadczeniodawcę, który zawarł z NFZ umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.
Tak szeroko określony zakres adresatów budzi wątpliwości w kontekście zasady proporcjonalności, gdyż abstrahuję od tego, czy osoba wykonująca zawód medyczny będzie uczestniczyła w udzielaniu świadczeń zdrowotnych finansowanych przez NFZ. Kwestię tę prawidłowo natomiast reguluje dodawany artykuł 132. A b ustęp 1. Ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, których dotyczy stawki godzinowej brutto wynagrodzenia zasadniczego osoby wykonującej zawód medyczny z tytułu udzielania świadczeń zdrowotnych objętych umową o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Wydaje się zatem, że dodawany artykuł 132 a a ustęp 1.
Powinien zostać właśnie w taki sposób precydo... Sprecyzowany, odnosząc się do zatrudnienia na stanowisku obejmującym udzielanie świadczeń zdrowotnych objętych umową z funduszem. Odnosząc się do czwartej uwagi konstytucyjnej, należy zauważyć, że dodawany artykuł 132. A a ustęp 14. Ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej stanowi, że w zakresie niezbędnym do zapewnienia ciągłości udzielania I dostępności świadczeń opieki zdrowotnej na danym obszarze, prezes NFZ na wniosek świadczeniodawcy może wyrazić zgodę na czasowe odstąpienie od wymogów dotyczących wymiaru czasu pracy osób wykonujących zawód medyczny na czas nieprzekraczający sześciu miesięcy, a przesłanką tego postanowienia ma być brak dostępności osób wykonujących zawód medyczny w danej dziedzinie lub potrzeba zabezpieczenia dyżuru medycznego.
Przepis ten budzi zastrzeżenia dwojakiego rodzaju. Po 1., w świetle artykułu osiemdziesiątego siódmego konstytucji zastrzeżenia powoduje regulacja, która zakłada możliwość określania odstępstw w tym zakresie, gdyż zostały one ustanowione w drodze unormowań ustawowych. Akt prezesa NFZ-u nie będzie należał do kategorii aktów o charakterze powszechnie obowiązującym. Po 2., warunkiem proceduralnym wyrażenia przez prezesa NFZ zgody na czasowe odstąpienie od tych wymogów ma być złożenie wniosku przez świadczeniodawcę, a zatem brak wniosku będzie wykluczał udzielenie takiej zgody. Tak sformułowana konstrukcja prawna jest jednak problematyczna w świetle zasady równego dostępu do świadczeń finansowanych ze środków publicznych, ponieważ nie zapobiegnie sytuacji, w której wobec niezłożenia wniosku przez danego świadczeniodawcę dany obszar nie zostanie objęty odstępstwem, pomimo występowania na nim co najmniej jednej z przesłanek materialnych.
Mając to na uwadze, należy rozważyć zastąpienie proponowanej regulacji fakultatywnym upoważnieniem ministra właściwego do spraw zdrowia do określania w drodze rozporządzenia limitowanych czasowo odstępstw od omawianych wymogów. Odnosząc się do piątej uwagi o charakterze konstytucyjnym, należy zauważyć, że omawiana ustawa wymaga uzupełnienia o przepisy przejściowe, odnoszące się przynajmniej do czterech grup zagadnień. Po 1., zgodnie z obowiązującym artykułem 48 e ustęp 1. Ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, program pilotażowy opracowuje, ustala, nadzoruje I kontroluje minister właściwy do spraw zdrowia, a wdraża, finansuje, monitoruje I ewoluuje NFZ. Mając na uwadze, że wprowadzone przez omawianą ustawę nowe brzmienie tego przepisu zmierza do przypisania uprawnień kontrolnych w zakresie programu pilotażowego NFZ, wydaje się, że do kontroli tego programu wszczętych I niezakończonych przed dniem wejścia w życie omawianej ustawy powinny mieć zastosowanie przepisy dotychczasowe.
Po 2. Dodawany ustęp 4. W artykule sześćdziesiątym pierwszym o ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej przewiduje, że udzielane w toku kontroli wyjaśnienia w sprawach dotyczących przedmiotu kontroli mają być składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Mając na uwadze konieczność zapewnienia równego traktowania osób składających te wyjaśnienia w postępowaniach kontrolnych, które zostały wszczęte przed dniem wejścia w życie omawianej ustawy I nie zostaną zakończone przed tym dniem, zasadny jest postulat, aby dodawany wymóg był stosowany do kontroli wszczętych począwszy od dnia wejścia w życie omawianej ustawy. Po 3., dodawane przepisy ustępu 9a I 9b w artykule sześćdziesiątym pierwszym y ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej zakładają, że prezes NFZ nie później niż miesiąc przed terminem egzaminu kwalifikacyjnego na stanowisko kontrolera określa w drodze zarządzania limit osób, które będą powołane na to stanowisko, przy czym na to stanowisko mają być powoływane osoby, które uzyskały wynik pozytywny tego egzaminu sumą punktów pozwalającą na powołanie wszystkich osób, które uzyskały tę sumę, bez konieczności przekroczenia limitu określonego przez prezesa NFZ.
W tym stanie rzeczy regulacje te nie powinny być odnoszone zarówno do osób, które przed dniem wejścia w życie omawianej ustawy już złożyły z wynikiem pozytywnym ten egzamin, ale nie zostały powołane jeszcze na stanowisko kontrolera, jak również do osób, które przystąpiły do rozpoczętego egzaminu przed dniem wejścia w życie ustawy, ale egzamin ten się jeszcze nie zakończył, a osoby te złożą go z wynikiem pozytywnym już w okresie obowiązywania nowych unormowań. Po 4., skoro omawiana ustawa zmierza do nowelizacji ustawy o działalności leczniczej w celu zmiany zasad I trybu udzielania zamówienia na udzielanie w określonym zakresie świadczeń zdrowotnych, to zachodzi potrzeba dotychczasowych reguł gry w odniesieniu do wszczętych I niezakończonych przed dniem wejścia w życie omawianej ustawy, postępowań w tym przedmiocie. Odnosząc się wreszcie do szóstej ostatniej uwagi o charakterze należy zauważyć, że przepisy artykułu szóstego omawianej ustawy zawierają unormowania dotyczące dostosowania się podmiotów leczniczych do nowych regulacji dotyczących wymiaru czasu pracy I wynagradzania osób wykonujących zawód medyczny, w tym przewidują skutki prawne dostosowania się do tych nowych regulacji. O ile jednak przepisy artykułu szóstego ustęp 5. Punkt 1.3.
Oraz ustępu szóstego punkt 1.3. Omawianej ustawy przewidują odpowiednio, że rozwiązanie umowy o pracę ma nastąpić z zachowaniem okresu wypowiedzenia nie dłuższego niż określony w kodeksie pracy, czyli wynoszącego maksymalnie 3 miesiące, a uchylenie innego niż umowa aktu, na podstawie którego powstał stosunek zatrudnienia inny niż stosunek pracy ma nastąpić w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia stosownego powiadomienia, to wypowiedzenie umowy cywilnoprawnej, będącej podstawą zatrudnienia, ma nastąpić jedynie z zachowaniem okresu wypowiedzenia nie dłuższego niż miesiąc. Mając na uwadze, że tak dokonane zróżnicowanie opiera się wyłącznie na podstawie kryterium formy zatrudnienia, budzi ono wątpliwości w świetle konstytucyjnej zasady równości. Rozważenia wymaga zatem, aby jej wypowiedzenie w powołanych przypadkach następowało z zachowaniem okresu wypowiedzenia wynikającego z tej umowy, jednak nie dłuższego niż 3 miesiące. Odnosząc się do uwag legislacyjnych, należy zaznaczyć, że mają one na celu modyfikację przepisów omawianej ustawy w świetle reguł poprawnej legislacji, bez zmiany merytorycznej zawartych w nim postanowień.
Speaker 2
Dziękuję bardzo. Bardzo dziękuję panu legizatorowi. Czy pan minister zechce się teraz odnieść do uwag o charakterze konstytucyjnym
Uwag o charakterze legizacyjnym. Bardzo proszę.
Speaker 6
Pani przewodnicząca, szanowni państwo, będę, pozwolę sobie oddawać głos odpowiednim dyrektorom departamentów Ministerstwa Zdrowia, departamentu lecznictwa I departamentu prawnego, żeby odpowiednio też się prawnym językiem do tego odnieśli.
Marcin Romanowicz
Dziękuję bardzo Pani Przewodnicząca, Wysoka Komisjo. Marcin Romanowicz. Marcin Romanowicz, Zastępca Dyrektora Departamentu Lecznictwa w Ministerstwie Zdrowia. Dziękując panu legislatorowi za podniesione kwestie merytoryczne, Wypada skomentować, że w ocenie Ministerstwa Zdrowia zaproponowane rozwiązania spełniają kryteria konstytucyjne, to znaczy zarówno w sferze podniesionej w opinii pana legislatora kwestii różnicowania rozwiązań dotyczących ewentualnego rozwiązywania umów o pracę, I umów cywilnoprawnych w warunkach określonych przez te przepisy. Zaproponowane rozwiązanie wydaje się być rozwiązaniem proporcjonalnym dlatego, że ewidentnie stosunek pracy a stosunek cywilnoprawny są 2 różne rodzaje stosunków prawnych.
Marcin Drama
W związku z tym kierując się tym samym, tą samą zasadą kierunkową wskazaną w opinii wynikającą z orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Zasadę równości wobec prawa konstytucyjnego uważanym w artykule trzydziestym drugim należy rozumieć w ten sposób, że jak najbardziej może różnicować podmioty, które znajdują się w różnych sytuacjach. Bycie stroną umowy o pracę, a bycie stroną umowy stosunku cywilnoprawnego, umowy cywilnoprawnej to są 2 różne przypadki, w związku z tym tutaj różnicowanie przez prawodawcę jest dopuszczalne. Natomiast wybrany, wskazany w tym rozwiązaniu legislacyjnym termin jednego miesiąca.
Marcin Drama
Termin jednego miesiąca w przypadku umów cywilnoprawnych, jak I aktów, które na skutek których powstają stosunki inne niż stosunki pracy w okresie dostosowawczym przewidzianym przez artykuł 6. Podmiotowej ustawy, oczywiście jest zmotywowany także odpowiednim tempem dostosowania I zapewnienia tego, że w okresie przewidzianym jako okres dostosowawczy w tejże ustawie odpowiednie działania będą w odpowiednim tempie podejmowane przez decydentów, którzy są uprawnieni do procesu dostosowawczego zgodnie z treścią artykułu szóstego.
Speaker 6
To tak, jeżeli mogę, to chciałem a propos poprawki mniejszościowej, która miała miejsce w w Sejmie, złożoną przez poprawka mniejszościowa, to była ona zgłaszana na komisji sejmowej I wtedy wyraziliśmy swoją opinię, że zgodnie z zasadami, o których tutaj pan Mecenas legizator senacki przedstawił, nie były 01:10 przepis nie był procedowany zgodnie z zasadami legislacyjnymi, związku z tym my wtedy żeśmy na Komisji Zdrowia Sejmowej nie byli przeciw tej poprawce. To chciałbym powiedzieć, także ta ten element niekonstytucyjności chciałem powiedzieć, że nie nie nie wynika z pracy urzędu, urzędu ministra zdrowia, jeżeli nie po stronie rządowej, także my tu co do tego zgłaszaliśmy tą uwagę już na etapie komisji sejmowej. Dziękuję.
Speaker 2
Dziękuję. Czy rozumiecie, że Państwo teraz podtrzymujecie, że to nie jest, jesteście za tym, żeby wycofać ten wniosek mniejszości, tak?
Joanna Stankiewicz
Tak, dziękuję Pani Przewodniczącej Joanna Stankiewicz, Dyrektor Departamentu Prawnego. Jeśli chodzi o kwestie tutaj dotyczące propozycji przepisów przejściowych, to dziękujemy panie mecenasie za zwrócenie uwagi, jak najbardziej się z tym zgadzamy. Podobnie jeśli chodzi o uwagi natury legislacyjnej, tutaj też bardzo dziękujemy I zgadzamy się z tymi propozycjami. Dziękuję.
Speaker 2
Dziękuję. Czy ktoś z państwa jeszcze z ministerstwa chce zabrać głos? W takim razie otwieram dyskusję. Na początku panie I panowie senatorowie, bardzo proszę pan marszałek Grodzki, potem pan senator Konieczny, pan pan senator Kraska I z tej strony nie wiem czy... Bardzo proszę.
Tomasz Grodzki
Dziękuję pani przewodnicząca. Dziękuję bardzo wszystkim przybyłym I z należytymi tytułami. Pozdrawiamy w imieniu Senatu. Cieszymy się, że Państwo nas tak licznie odwiedzili, bo ta ustawa wzbudza ogromne zainteresowanie I trzeba powiedzieć, że nie jest to ustawa łatwa, ale pracowaliśmy nad nią jeszcze z panią Senator Liberą Małecką, z panią Senator Gorgon-Komor, z panem Senatorem, panią Senator Matecką, moją skromną osobą, dość długo, dlatego ta poprawka mniejszości, która zyskała już po trosze nazwę Lex Cieszyński, chociaż niektórzy próbowali nazwać to Lex Kacprzyk, ale to jest raczej lek cieszyński. Cieszę się, że pan poseł ustami pani poseł Golbik w zasadzie wycofał się z tej poprawki w dzisiejszych poprawkach, które widzieliśmy.
Natomiast ja chcę iść trochę dalej, ponieważ można by uznać, że cały ten dział 3 b, bo tak on mniej więcej się tam otacza, to byłby do uznania za niekonstytucyjny I moglibyśmy zagłosować za jego wyłączeniem. Tylko obawiam się, że gdyby w Sejmie nasza poprawka o zlikwidowaniu tej dożywotności, tych innych kar by przepadła, wróciłby znowu zapis pierwotny złożony w Sejmie o nazwie Lex Cieszyński. Więc dlatego proponujemy rozwiązanie, które może nie jest doskonałe, ale wychodzi naprzeciw oczekiwaniom, przynajmniej w części, a mianowicie skończenie z tym dożywociem I ustanowienie kary za umyślne dwukrotne przestępstwo administracyjne, 5 lat wykluczenia z publicznej, z publicznej ochrony zdrowia. I na tym tle składam też kilka poprawek, bo jak ta 1 duża zaczyna mieć miejsce, no to generuje również w uzgodnieniu z z legislatorami zarówno ministerstwa jak I jak I senatu kilka mniejszych następnych poprawek. Poza tym chcę zaproponować, ponieważ zapis mówiący o tym, że dyrektorów oddziałów wojewódzkich NFZ-u powołuje prezes NFZ-u, no jest w mojej ocenie zbyt daleko idącym uprawnieniem dla prezesa.
Po rozmowie z panią minister powstał projekt taki, żeby owszem prezes wskazywał, wskazywał tych kandydatów, ale dopiero, żeby byli zatwierdzani po kontrasygnacie pani Minister Zdrowia czy za zgodą, jak to jest zapisane, to to jest, to jest może mniej istotne. Reszta poprawek jakby wynika z ciągu tych poprawek zasadniczych. No jestem, ponieważ pracowałem nad tym dość intensywnie, łącznie z dzisiejszym porankiem, jestem gotów do odpowiedzi na pytania dotyczące innych zapisów, ale na tym w tej chwili poprzestanę I przekażę pani przewodniczącej propozycję moich poprawek, częściowo zaadaptowanych również przez Panią, przez Panią przewodniczącą. Nie wiem, Asia, tobie czy?
Speaker 3
Tak, wniosek mniejszości, który nazywamy Lex Cieszyński, budził duże kontrowersje, jednak dyskutowaliśmy nad tym, aby w całości odrzucić ten wniosek, gdyż no nie wiem, czy jest jakaś grupa zawodowa, która w tak ostry sposób zgodnie z tym wnioskiem byłaby traktowana decyzją administracyjną za wykroczenia. Oczywiście można nad tym dyskutować, bo jednak stroimy na na straży, znaczy uczciwości I przestrzegania wszelkich zasad. Niemniej jednak od tego też są sądy. Ja jednak przychyliłabym się do wniosku ministerstwa, żeby jednak w całości odrzucić ten wniosek mniejszości, ale oczywiście myślę, że taka dyskusja jeszcze się tu wywiąże, bo Państwo zgłaszaliście się do głosu. Bardzo proszę w następnej kolejności Pan Senator Konieczny.
Wojciech Konieczny
Dziękuję bardzo Pani Przewodnicząca, Panie Ministrze, szanowni Państwo. Będę miał dość
sporo
Wojciech Konieczny
Pytań, uwag oraz poprawek. Na początek może skieruję kilka pytań dotyczących oceny skutków regulacji, gdyż, gdyż no nie jestem usatysfakcjonowany tą oceną I to też między innymi powoduje mój dosyć sceptyczny stosunek do całości tej ustawy, ale mówiąc konkretnie. Na pierwszej stronie oceny skutków regulacji mamy tutaj zapis taki, że ustawę przyjmuje się w celu ograniczenia dalszej inflacji kosztów świadczeń, oczywiście po czym jest napisane, jak również w celu poprawy jakości I dostępności świadczeń opieki zdrowotnej dla pacjentów. Chciałbym się zapytać o ile wzrośnie ta dostępność I ta jakość? Jakimi miernikami będziemy to mierzyć, jak będziemy to ewoluować.
W szczególności chciałbym się zapytać, o ile spadną kolejki dzięki wprowadzeniu tej ustawy, jak państwo dostępność chcecie liczyć, to chyba w czasie, no kiedy pacjent może się dostać do lekarza. Także jakie są wyliczenia ministerstwa I NFZ-ów w zakresie tej dostępności, o ile ona się poprawi, ile nowych świadczeń pojawi się dla pacjentów, no może w powiatach czy gdzieś, jak to, jak tą dostępność chcecie definiować, ile nowych placówek, nowych poradni, jak ta dostępność, bo tu jest jakby tylko określenie bardzo ogólne, poprawi się dostępność I jakość I też jak się jakość poprawi, jakimi też będziemy mierzyć wskaźnikami tą jakość I tą dostępność, ponieważ no chciałbym na przykład po roku ocenić czy ta ustawa zwiększyła dostępność, to znaczy na przykład skróciła kolejki czy też na przykład zmniejszyła zadłużenie szpitali. No jak chcecie, jakie ma ma efekty w tej dostępności, czyli w poprawie również pewnie finansów, to o ile, o ile procent, czy o ile 1000000000. Chciałbym jakiś konkretów, ponieważ no ten OSR jest taki bazujący dosyć na małej ilości konkretów. Następna sprawa, chciałbym się dowiedzieć dlaczego jest odstąpienie od ścisłego powiązania udzielenia świadczeń z zakresu nocnej I świątecznej opieki zdrowotnej ze szpitalami działającymi w ramach systemu, bo jest tutaj napisane, że powodem jest to, że korzystałem z usług z usług podwykonawców czy w OSR-ze.
Czy państwo sądzicie, że jeżeli to będą inne, inni świadczeniodawcy to nie będą korzystać z usług jakichś innych świadczeniodawców. Na czym opieracie tą, to myślenie, czy pojawi się jakaś grupa lekarzy, która będzie specjalnie zatrudniona przez innych świadczeniodawców, których te szpitale nie mogą zatrudnić, Czy dlaczego uważacie, że podwykonawców już nie będzie, skoro jest tak uzasadniona likwidacja, możliwość likwidacji tego obowiązku. Poza tym chciałbym się dowiedzieć, dlaczego tak bardzo jest ułatwiana w nocnej I świątecznej pomocy medycznej, ponieważ jest zapis, że dyrektor składa takie pismo I w ciągu trzech miesięcy może zaprzestać działalności. Dyrektor szpitala dzisiaj też można zamknąć jakąś działalność, ale no jest to różnymi przepisami obwarowane I jest uczyniony tutaj wyjątek dla zamykania nocnej, świątecznej opieki medycznej I chciałbym też się dowiedzieć, jak to ma się odzwierciedlać w tej dostępności świadczeń I o której w OSR-ze kilka razy państwo wspominaliście. Następnie Chciałbym się dowiedzieć o to, jaki jest, jaka jest prawdziwa przyczyna zmniejszenia odpisu na Agencję Badań Medycznych.
Dlatego, że w niektórych ustępach oceny skutków regulacji tutaj opisujecie państwo, że do realnych I racjonalnych potrzeb Agencji Badań Medycznych chcecie dostosować ten odpis I że pieniądze te, które zostaną uzyskane z tego, z tej zmiany, będą przekazane na realizację ustawowych zadań funduszu. Ustawowe zadania funduszu, no to rozumiemy te, które dzisiaj już są, to znaczy no opłacanie świadczeń I tak dalej, ale pod koniec oceny skutków regulacji, Kiedy, kiedy opisuje się skutki finansowe poszczególnych, poszczególnych wprowadzonych zmian, opisujecie, że, już to znajdę, opisujecie państwo, że, że ten odpis zostanie przekazany na zatrudnienie kontrolerów w NFZ-cie, w związku z czym nie będzie skutków finansowych w NFZ-cie, ponieważ pieniądze się wezmą z Agencji Badań Medycznych. Dlatego mam pytanie, czy ograniczenie pieniędzy na Agencję Badań Medycznych wynika tak jak jest na początku napisane z chęci racjonalizacji I do jakiegoś tutaj unormowania tych tych pieniędzy w stosunku do tego, co robi agencja, ponieważ jak wiemy prezes agencji wypowiada się, że tych pieniędzy jednak może być mało, też jest spowodowane tym, że chcecie państwo sfinansować nowych kontrolerów w NFZ-cie I co jest też w tym OSR-ze zawarte. To tak jakby chciałbym się dowiedzieć, która z tych dwóch, które z tych dwóch uzasadnień jest, nie chcę powiedzieć prawdziwe, ale powiem wiodące.
Może takiego słowa użyję. Następnie tutaj jest również zawieracie takie słowa, że tamte zmiany zagwarantują odpowiednią opiekę pacjentom jednostek. No nie wiem też co znaczy odpowiednią opiekę, jak jak to definiujecie I jak to mamy sprawdzić, że teraz jest ona nieodpowiednia, a zapewni mi odpowiednią. To co przez to jest rozumiane, jakim wskaźnikiem mamy to określić. Następnie mamy tutaj też taki opis, że, że uszczegółowienie zawieranych umów z pracownikami zwiększy bezpieczeństwo pacjenta, zagwarantuje ciągłość opieki medycznej.
Chciałbym się dowiedzieć czym, jakie są dowody na potwierdzenie tych tez. W jaki sposób na przykład ograniczenie możliwości świadczeń do połowy etatu przełoży się na zwiększenie dostępności tych ludzi w poszczególnych miejscowościach. Jak to macie wyliczone, o ile też w procentach, czy może ilości, o ile zakładacie wzrost na przykład wykonanych świadczeń w OOS-ach. No nie ma tutaj żadnej liczby, którą kiedyś moglibyśmy sprawdzić. Następnie mam też pytanie dotyczące, dotyczące tego, że dlaczego państwo jesteście pewni, że, że zatrudnienie świadczeniodawców jako kontrolerów NFZ-u będzie nie tworzyło konfliktu interesów.
Jest tutaj tak zapisane w ESR-ze. Na czym państwo opieracie to twierdzenie. Ponieważ w ustawie jest zapis, że od tej pory kontroler może być na przykład z sąsiedniej apteki, aptekarz może kontrolować sąsiednią aptekę lub na przykład właściciel aesu jednego może kontrolować 2. Aeos I dlaczego państwo, na czym opieracie takie twierdzenie, że to nie nie będzie wchodziło w konflikt interesów, skoro do tej pory taki zakaz istniał właśnie po to, żeby tego konfliktu interesów nie było. No jak, jakby czym, czy może jakieś nie wiem kary będą dla ludzi, którzy będą kontrolerami jednocześnie świata, no bo nic takiego nie mogę dopatrzyć poza takim ogólnym stwierdzeniem, że to nie będzie tworzyło konfliktu interesów.
Chciałbym się dowiedzieć, na jakiej podstawie nie będzie. Następnie mam również pytanie, że ponieważ tutaj opisaliście państwo, że jest zawyżona płatność przez te świadczenia, przez przez lekarzy, którzy te nienależne wysokie wynagrodzenie pobierali I nie odnosicie się w ogóle do zawyżonych wycen świadczeń. Znaczy tak jakby problem zbyt wysokich wycen świadczeń, tak że no jedni lekarze rzeczywiście zarabiają nieprzyzwoicie wielkie pieniądze, a 2. Zarabiają skromnie, Tutaj przenosicie to tylko jakby tą tą odpowiedzialność na lekarzy, dlaczego nie nawiązujecie do wyceny świadczeń I nie opisujecie tu w OSR-ze tego problemu jako czegoś czym się też trzeba zająć. No a jeżeli już tak piszemy to, że to ma się przełożyć dla szpitali na lepszy wynik finansowy to o ile lepszy wynik finansowy
Jakim czasie. Czy na przykład już ponawiam to pytanie, czy uważacie, że długi szpitali spadną, czy ich zobowiązanie wymagalne I o ile, no bo ta ustawa będzie miała duże reperkusje dla systemu ochrony zdrowia, moim zdaniem wywoła trochę chaosu, a ale jest dużo tutaj dobrych rzeczy opisanych w OSR-ze, tylko nie mogę znaleźć wskaźników, które by w jakiś sposób uprawdopodobniały to, że że te dobre efekty mają nastąpić. Następnie mam takie pytanie, dlaczego wprowadzacie państwo taką zmianę, że jeśli ktoś zatrudnia, ktoś, jakiś szpital posiada na przykład pracownię tomografii I rezonansu I to jest jego pracownia tomografii I rezonansu I zatrudnia grupę radiologów, którzy opisują to badanie, to teraz uniemożliwiacie szpitalowi zatrudnienie tej grupy radiologów, którzy będą opisywać badania, ale zostawiacie taką możliwość, jeżeli będą, jeżeli ten sam rezonans I tomograf będzie własnością jakiejś spółki, która prowadzi tą działalność w szpitalu I ona może zatrudnić już grupę radiologów, która będzie opisywać. Reasumując, czy nie uważacie, że doprowadzi to do sytuacji, że szpitale, które posiadają swój rezonans, mówię przykładowo rezonans, ale swój rezonans I tomograf I mają kontrakt na szpital I mają z tego pewnie pewne profity. Jednocześnie zatrudniają rzeczywiście radiologów w postaci grupy radiologów, będą musiały po prostu pozbyć się tego rezonansu I tomografu, a I tak spółka, która przejmie ten rezonans I tomograf będzie zatrudniać tą grupę lekarzy I im będzie to wolno robić I tutaj nie będzie żadnych zakazów, ponieważ ta spółka będzie mogła to robić, co jest zabranione w tej chwili dla dla szpitali publicznych.
I może tutaj na koniec tej tej części pytań do do oceny skutków regulacji może to już nie będzie pytanie, tylko takie trochę podsumowanie. Jest również punkt, jak problem został rozwiązany w innych krajach, w szczególności w krajach członkowskich OECD I Unii Europejskiej. Dlaczego ten opis jest tak skromny? Ponieważ tutaj państwo nie odnosicie się do żadnego kraju, w którym wprowadzono by podobne rozwiązania, z jakim skutkiem, na ile poprawiło to to funkcjonowanie systemu I dlaczego nie przywołujecie jakiegoś kraju, w którym podobne rozwiązania przyniosły dużo dobrego, bo obawiam się, że takiego kraju nie ma. To znaczy, że jesteśmy prekursorami we wprowadzeniu tego rodzaju prawa I wobec tego można sobie wyobrazić, że być może nie nie do końca zgodne z prawdą jest stwierdzenie, że nie da się tych efektów osiągnąć innymi sposobami.
Skoro wszystkie kraje nas otaczające, unijne I inne, podobne efekty osiągają innymi sposobami niż niż ta ustawa, nad którą dzisiaj debatujemy. Pani przewodnicząca, czy mogę poprosić o odpowiedzi na pytania, czy też przedstawić zaraz poprawki swoje?
Speaker 3
Może poprosimy o odpowiedź na pytania. Ja tylko jeszcze zadam 2, bo chciałam też senatorom w tym bloku dyskusyjnym oddać głos. Ja chcę tylko zadać 1 proste pytanie. Co ta ustawa wprowadza dobrego dla pacjentów, dla ich dostępności, dla ich leczenia, bo my w tym senacie I w roku edukacji, profilaktyki I w roku profilaktyki w Sejmie mówimy ciągle o dostępności, o prewencji, o profilaktyce I o tym, żeby pacjenci byli jeszcze lepiej, jeśli chodzi o jakość leczenia prowadzeni przez profesjonalistów. Jakby pan minister raczył mi wskazać, czy są takie miejsca, gdzie to się poprawi.
Speaker 2
Bardzo proszę jeszcze teraz o głos prosił pan senator Kraska I pan senator Kalata, tak? Pan senator Kraska I może potem będę prosiła pana ministra o odpowiedzi.
Waldemar Kraska
Dziękuję pani przewodnicząca. Szanowni państwo. Myślę, że ta ustawa, która jak wszyscy wiemy jest ustawą, która pojawiła się wskutek afery w szpitalu południowym I jest próbą gaszenia tego pożaru, ale tak mi się wydaje, że zamiast wody używacie państwo benzyny, bo ta ustawa nie tylko nie rozwiązuje tych problemów, które pojawiły się na przykładzie szpitala południowego, a według mnie I z tego, co słyszę tak ze strony społecznej, powoduje zwiększenie niestety chaosu w polskiej ochronie zdrowia. Chaosu, który już w tej chwili jest bardzo wielki. Chaosu, który powoduje, że dostępność dla pacjentów z tygodnia na tydzień, z miesiąca na miesiąc zdecydowanie jest ograniczona, a ta ustawa moim zdaniem będzie powodowała, że ta dostępność będzie jeszcze zdecydowanie bardziej mniejsza.
Przeglądając się tej ustawie nasuwają się wiele, wiele pytań. Na początek panie ministrze mam kilka pytań, które myślę, że wszystkim nam się tutaj nasuwają. Po 1. To, co słyszeliśmy od naszego legislatora, ja jestem w senacie już dość długo I rzadko w przypadku ustaw medycznych mamy od strony legislacji tak wiele uwag I to nie tylko uwag legislacyjnych, ale także konstytucyjnych. Także słyszę od państwa senatorów, ile tutaj poprawek będzie zgłaszanych.
No moim zdaniem ta ustawa nie da się już poprawić. Ta ustawa powinna być zdecydowanie odrzucona, ponieważ ona wprowadza I z wielką ubolewaniem, jestem lekarzem, prowadzi zdecydowanie wielki chaos w naszej w naszej ochronie zdrowia. Dlatego chciałbym zapytać panie ministrze, bo jak przygotowaliście państwo taką ustawę, na pewno przeprowadziliście analizę, ilu lekarzy czy też innych pracowników medycznych może ograniczyć swoje zatrudnienie w publicznych placówkach ochrony zdrowia, jeżeli wprowadzimy oczywiście limit wynagrodzeń I czasu pracy. Czy są takie analizy? Bo mi się wydaje, że to niestety doprowadzi do tego I to słyszymy także od dyrektorów wielu, wielu szpitali, że niestety ci pracownicy ochrony zdrowia, lekarze, ale także I nie tylko lekarze, będą odchodzić do prywatnej ochrony zdrowia I czy ta ustawa nie spowoduje to, że to będzie tak zwana powolna prywatyzacja polskiej ochrony zdrowia.
Oczywiście wiem, że zaraz będzie wielki krzyk, że nie straszcie, nie straszcie Polaków, ale to niestety może do tego doprowadzić, ponieważ te ograniczenia, które są zaproponowane w tej ustawie mogą skutkować tym, że pracownicy służby zdrowia zaczną przechodzić do tej sfery prywatnej. Ja oczywiście nic nie mam przeciwko prywatnej służbie zdrowia, ale będąc senatorem musimy dbać o państwową, o o naszą publiczną ochronę zdrowia, więc moje pytanie jest takie, czy przeprowadzi się pan państwa analizę ilu takich pracowników może odejść I jakie będą skutki dla poszczególnych jednostek publicznej ochrony zdrowia. 2. Kwestia to są jest kwestia szpitali powiatowych. Wiemy w tej chwili z jakimi problemami szpitale powiatowe się borykają.
Praktycznie ponad 90 procent szpitali ma w tej chwili zadłużenia, różnego rodzaju, różnej wielkości. Czy przeprowadziliście Państwo taką analizę I ewentualne... Jaka będzie trudność z obsadą dyżurów w tych szpitalach, jaka będzie trudność z pozyskiwaniem specjalistów. Czy posiadacie państwo taką analizę ile placówek medycznych, jeżeli ta ustawa wejdzie w życie, ograniczy swoją swoją działalność. Czyli jeżeli nie będzie specjalistów, to szpitale powiatowe szczególnie będą niestety musiały zamykać poszczególne oddziały.
Prawdopodobnie także będą zamykane całe szpitale, więc ta dostępność także będzie zdecydowanie ograniczona. 3. Moje pytanie to jest pytanie z jakby z mojej działki, bo ja oprócz chirurgią, także pracuję jako lekarz w ratownictwie medycznym. Czy przenadzujecie państwo dostępność do szpitalnych oddziałów ratunkowych? Ustawa ta na kanwie właśnie oddziału ratunkowego w szpitalu południowym powstała.
Wiemy, że jeżeli zostaje doograniczony czas pracy I limit wynagrodzeń tych lekarzy szpitalnych oddziałów ratunkowych zdecydowanie zabraknie. Czyli pacjent, który przyjeżdża karetką do takiego SOR-u będzie musiał w tej karetce czekać aż ktoś go z SOR-u przejmie, a będzie to niestety wydłużone, ponieważ tych osób będzie na pewno zdecydowanie mniej I jestem o tym akurat święcie święcie przekonany. I ostatnie moje pytanie o skutki finansowe. Czy państwo, przygotowując ustawę na pewno to to państwo oszacowaliście. Jakie potencjalne oszczędności będzie miała Narodowy Fundusz Zdrowia z powodu ograniczania działalności oddziałów, które niestety będą musiały być zamknięte lub ograniczenia działalności szpitali, które także
mogą
Tej ustawy zostać zamknięty. Moim zdaniem ta ustawa niczego nie rozwiązuje, a zdecydowanie pogłębi istniejący już chaos w polskiej ochronie zdrowia. Dziękuję bardzo.
Speaker 2
Bardzo dziękuję. Czy ktoś jeszcze z państwa senatorów zgłaszał się do dyskusji? Dobrze, to teraz chciałam zapytać stronę społeczną, kto z państwa chce zabrać głos? Pan poseł Cieszyński, bardzo proszę I tutaj bardzo proszę się przedstawić, może pan poseł tu podejdzie.
Janusz Cieszyński
Bardzo dziękuję. Pani przewodnicząca, szanowni państwo, no czułem się zobowiązany, żeby się dzisiaj pojawić tutaj na tym posiedzeniu, ponieważ przepisy, które zostały zgłoszone jako wniosek mniejszości przeze mnie, wzbudziły bardzo dużo emocji. Chciałem pokrótce opowiedzieć jaka była motywacja też, żeby Państwo senatorowie I każdy mógł tego wysłuchać. Otóż szanowni Państwo, funkcjonujemy w momencie gigantycznego kryzysu zaufania do publicznego systemu ochrony zdrowia. Wszyscy wiemy dlaczego, ja nie chcę mówić o polityce, to nie ma sensu teraz.
Naszą rolą jako parlamentarzystów, jako ministrów, jako rządzących jest pokazanie Polakom, że pieniądze, które oni wpłacają na publiczny system ochrony zdrowia, nie zostaną zmarnowane. Bo jeżeli do tego nie doprowadzimy, to akurat w senacie, w Komisji Zdrowia miałem wielokrotnie przyjemność rozmawiać z państwem senatorami, ja wiem, że Państwo macie bardzo głęboką znajomość systemu ochrony zdrowia I Państwo akurat rozumiecie najlepiej, że w Polsce wciąż brakuje pieniędzy na zdrowie. Państwo to wiecie I Państwo wiecie, że to nie są pieniądze, które miałyby trafić na jakieś wynagrodzenia czy na jakieś fanaberie, nie, to są pieniądze na leki, bo wciąż w tym odstajemy od zachodu Europy, na nowoczesne wyroby medyczne, na inwestycje, na rzeczy, które są naprawdę polskim pacjentom potrzebne. Przede wszystkim na to, żeby zrobić jakiekolwiek reformy, bo bez pieniędzy żadnych reform się nie zrobi, bo one wymagają inwestycji w infrastrukturę, w szereg innych rzeczy I Państwo o tym wiecie. I jeżeli nie będzie zaufania Polaków do tego, że rządzący, bez względu na to, z której opcji, potrafią to zrobić I to się wydarzy bez zmarnowania większości tych nakładów, to będzie rządziła ta narracja chyba najbardziej destrukcyjna długoterminowo dla systemu ochrony zdrowia o dziurawym wiadrze, do którego można włożyć dowolne pieniądze I te pieniądze będą przejedzone, zmarnowane I tak dalej I tak dalej.
Wszyscy Państwo jak tutaj siedzicie, wiecie, że dobrze wydane pieniądze w ochronie zdrowia to jest to, czym Pani przewodnicząca mówiła, czyli dobro pacjenta. I to jest nasz obowiązek, bez względu na to, to będzie przyjemny proces czy nie, żeby zapewnić Polaków, że te pieniądze będą dobrze wydane. I taka była motywacja za przepisami, które zgłosiliśmy w Sejmie. Przyznam uczciwie, że nie spodziewaliśmy się, że one zostaną poparte przez sejmową większość. Natomiast myślę, że one zostały poparte nie przypadkiem, bo myślę, że podskórnie osoby, które są zupełnie oddalone od systemu ochrony zdrowia, czują podobnie jak to, ja przed chwilą powiedziałem I czują konieczność, żeby wrócić do swoich wyborców I powiedzieć, słuchajcie, coś z tym robimy.
I dlatego większością ponad czterystu głosów ta poprawka przyszła w Sejmie. Natomiast szanowni państwo, ja w pełni się podpisuję pod krytyką wygłoszoną ze strony pana senatora Grodzkiego, pod adresem tych rozwiązań. Odbyłem kilkadziesiąt rozmów z lekarzami, dyrektorami szpitali, osobami, którym dobro polskich pacjentów naprawdę leży na sercu, które mi wskazały konkretne elementy, które w tych rozwiązaniach, które zostały przyjęte, nie rozwiązują... Jakby niczemu aż tak bardzo nie pomagają, żeby nie można było ich zmienić, a ich zmiana będzie z pewnością z korzyścią dla tych, którzy są uczciwi, którzy ciężko pracują I którzy nie mają żadnego powodu, żeby się w trakcie takiej ciężkiej pracy obawiać o swoje bezpieczeństwo I o to, czy nie będzie przypadkiem takiej sytuacji, że poniosą karę niewspółmierną do swojego przewinienia. I podzielam też ocenę pana Marszałka Grockiego, który powiedział, że odrzucenie tego w całości może doprowadzić do sytuacji, w której no po prostu te poprawki będą w Sejmie odrzucone I będzie wersja taka, która trafiła do Senatu.
I ja przekazałem na ręce pana senatora Kraski, ale no tutaj też do biura komisji, też do pana mecenasa, pakiet poprawek, które w mojej ocenie sprawiłyby, że ten pakiet przepisów byłby lepszy niż jest dzisiaj. I zwracam się do państwa senatorów z bardzo gorącą prośbą o uwzględnienie, albo przynajmniej rozważenie zasadności tych zmian. Po 1., ta, te przepisy obejmują też zwolnienia lekarskie. Dzisiaj procedura wokół tego jest już w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych I wydaje się, że głos, żeby nie dublować tego, to jest głos rozsądny, więc 1 z poprawek usuwa wszystko, co jest związane z tą ścieżką zusowską. 2.
Kwestia, która dla osoby, która te przepisy czyta, a nie jest prawnikiem, nie ma doświadczenia w orzecznictwie, no trudno oczekiwać, że ktoś, kto jest lekarzem, jest też prawnikiem, więc mnie to nie dziwi. Ale to jednak coś, to jednak zmienia postać rzeczy, mówi o tym, że taki zakaz można można by orzec tylko wtedy, kiedy będzie udowodnione, że to działanie było w celu osiągnięcia przez tego, kto działał lub przez inną osobę korzyści, czyli nie ma mowy o tym, że to się wydarzy przypadkowo. Bardzo wiele osób Chodzi, chodzi o jeszcze większe wzmocnienie tego, to to jest w treści poprawki, to mówię, ja to jest państwa senatorów, oczywiście wszystko decyzja. Oddaję, że tak powiem sprawami autorskimi, także wszelkie modyfikacje z pewnością to jest jak najbardziej w porządku, ale chodzi o to, żeby to było jasno napisane tak, żeby każdy kto to czyta, bez względu czy przeczyta fragment, czy do końca, czy te punkty dalej, miał taką pewność, bo nie jest intencją I nigdy nie było tych przepisów, żeby kogoś kto popełnił błąd albo został, bo takie rzeczy też się zdarzają, przez pacjenta w błąd wprowadzony, ponosił jakiekolwiek konsekwencje. 3.
Element, skrócenie maksymalnego okresu zakazu z ośmiu do dwóch lat, czyli nawet jeszcze dalej idący ta zmiana niż to, proponował Pan Marszałek Grodzki. 4. Poprawka, wyjście naprzeciw temu, o czym pisał Pan Mecenas w opinii Biura Legislacyjnego, mianowicie usunięcia słowa w szczególności, tak żeby to była 1 z tych wątpliwości konstytucyjnych, które były podnoszone, żeby katalog okoliczności, który się bierze pod uwagę, stał się zamknięty. To jest zasadna uwaga, uważam przyjęcia. 5.
Poprawka, 5. Zmiana dotyczy w ogóle usunięcia zakazu dożywotniego. Wcześniejszy zakaz byłby tylko brany pod uwagę jako okoliczność przy ustalaniu kolejnego, okres zatarcia de facto, bo to można to do tego porównać, wyniósłby 5 lat. I 6. Rzecz, chyba najważniejsza, ale myślę trzeba o tym powiedzieć, przewidująca, że decyzja wykonana byłaby dopiero albo po upływie terminu wniesienia odwołania, albo po prawomocnym wyroku sądu.
Czyli ta też uwaga, która była podnoszona przez Biuro Legislacyjne, przez wiele osób, W pierwotnej wersji było założenie, że to sąd na wniosek może wstrzymać takie działanie. Są też bardzo, bardzo krótkie terminy dla do działania dla sądu, ale nie ma żadnej potrzeby chyba żeby to komplikować. Myślę, że to rozwiązanie też
jest
Janusz Cieszyński
Krokiem w dobrą stronę. Bo szanowni Państwo, cel tych przepisów od samego początku był I jest tylko 1, żeby osoby, które z pieniędzmi, ze składek, z podatków, z miliardami, które są przeznaczane każdego roku na ochronę zdrowia, robią rzeczy po prostu złe, żeby takie osoby nie miały miejsca w publicznym systemie, ale nie dlatego, że coś nie wiem, że to chodzi o to, żeby kogoś piętnować, tylko po to, żeby Polacy mieli przekonanie, że te pieniądze, które wpłacają, to są pieniądze dobrze wydane. Do decyzji wysokiej komisji pozostawiam kwestie zajęć się tymi poprawkami. Będę bardzo zobowiązany, jeżeli jeżeli będzie opinia pozytywna. Bardzo dziękuję.
Speaker 3
Bardzo dziękuję panie pośle. Mam nadzieję, że pan doceni kulturę debaty w Senacie, bo tutaj jednak troszeczkę widzę inną atmosferę niż bywając na różnych komisjach sejmowych.
Staram się wpasować.
Speaker 3
Bardzo dziękuję. Zwłaszcza, że nazywamy wniosek mniejszości, mniejszości Lex Cieszyński. Chciałam wprowadzić trochę humoru, bo jesteśmy trochę z poważnymi minami, ale jednak procedujemy nad bardzo ważnym aktem prawnym. Chcielibyśmy, żeby ten akt prawny był jak najlepszy, a jednak opinia naszego legizatora jest dosyć miażdżąca, więc mówię, dyskutujemy na ten temat I w takim razie kontynuując. Ja w ogóle też wykonuję zawód lekarza I przygotowując się do dzisiejszego spotkania, otrzymując od państwa różne opinie, powiem tak, cudownie by było karać tych, którzy są winni, ale nigdy nie karamy wszystkich za to, że ktoś 1 czy dwóch, czy jakaś część popełniła, popełniła jakieś oszustwo, przestępstwo.
Dotyczy to też na przykład osób, które kierują samochodami. Musimy zmienić prawo tak, aby przede wszystkim poprawić sytuację pacjentów I dlatego moje pytanie było dość proste, ale być może odpowiedź na to pytanie nie będzie zbyt łatwa. Bardzo dziękuję. Teraz oddaję głos stronie społecznej. Czy ktoś się zgłaszał tutaj do wypowiedzi.
Bardzo proszę, proszę się przedstawić I proszę państwa nie powtarzamy tych samych treści. Zapraszam tutaj do mikrofonu, gdyż nasza komisja jest transmitowana. Proszę się przedstawić I nie przekraczać trzech minut, gdyż musimy procedować jeszcze inne ustawy. Bardzo proszę. Dziękuję
bardzo.
Waldemar Malinowski
Waldemar Malinowski prezes Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Szpitali Powiatowych, związek 240 szpitali. Jak Państwo... Bardzo dziękuję Pani przewodnicząca za to pytanie, co zyska na to, na tym system I pacjent przede wszystkim.
Przede wszystkim pacjent.
Waldemar Malinowski
My też przygotowaliśmy poprawki. W przyszłym tygodniu tak naprawdę my pokażemy skutki tej regulacji. Poprosiłem ostatnio wszystkich dyrektorów, co się wydarzy w ich szpitalach, jeżeli faktycznie ustawa wejdzie. Poprawek jest 13, dotyczy to przede wszystkim czasu pracy. Nie wyobrażamy sobie tego, że lekarz będzie zatrudniony minimum na pół etatu, ponieważ wszystkie poradnie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, które są w sieci, no pracują 3 razy w tygodniu po 4 godziny, to jest ten wymóg minimalny, w związku z tym to nie jest pół etatu, a jeszcze te 3 razy, czyli każdy dzień może obstawiać inny lekarz.
I w tym momencie z lekarzy wojskowych zrezygnujemy, pojawią się walizkowi pacjenci na 100 procent I tych poradni ubędzie bardzo dużo, bo w 2000 siedemnastym roku jak minister Gryza tworzy ustawę o sieci praktycznie dosumował wszystkie zakresy zabiegowe, na przykład do chirurgii, ortopedię, urologię I tak dalej, w związku z tym ten zakres, jeżeli chodzi o poradnie przyszpitalne jest dosyć, jest duży. My w swojej poprawce uznaliśmy, że minister powinien mieć prawo do wydania rozporządzenia, bo w tej chwili się to czy dyskusja, czy pan prezydent zawetuje, czy nie zawetuje. Ja proponuję, żeby ta dyskusja przestała tak przebiegać, tylko faktycznie myślmy o pacjencie, jeżeli ustawa ma się pojawić to dla dobra pacjenta I tak, żeby nie zniszczyć systemu, żeby później się nie wycofywać okrakiem, że tak powiem brzydko, a na to, my to tak widzimy jako dyrektorzy, że że tak będzie. Dyrektorzy, lekarze już nam zgłaszają, ponieważ wszystkie umowy powinniśmy wypowiedzieć. 3 miesiące, 6 miesięcy, okres wejścia, więc w marcu powinny być wypowiedzenie umów.
Życzę wszystkim powodzenia w środku kampanii wyborczej. Już w dużym szpitalu dyrektor za... W szpitalu klinicznym powiedział, że lekarze powiedzieli, to my sobie wyjedziemy na wakacje. I nikt nie bierze tego pod uwagę, że do tych konkursów nowych nikt nie stanie. Słyszymy z drugiej strony, a gdzie oni pójdą?
Na wakacje, 2 miesiące wystarczy. Będzie po wyborach I po wszystkich ministrach, prezesach I tak dalej. To jest bardzo ryzykowne, 26 lat pracuję w tym systemie, jeszcze nie widziałem takiego zagrożenia. To ja nie wiem, kto na to wpadł, żeby coś takiego wymyślić, powiem szczerze, bo jak znam większość z państwa, większość to lekarze I przecież wiemy, że jak się włoży kij, jeżeli chodzi o czas pracy lekarzy, to jest grupa właśnie to, co było powiedziane wcześniej, co pani przewodnicząca powiedziała. Kilku narozrabiało, reszta reszta pokutuje, bo ja miałem sygnały od wielu lekarzy, że ich dzieci są hejtowane w szkole, że są dziećmi milionerów I tak dalej I to poszło za daleko.
Speaker 2
Tutaj potwierdzam, skala nienawiści I wyzwisk w codziennej praktyce medycznej I lekarskiej wzrosła po po, no po wszystkim, co zaszło I po też po tych regulacjach, bo niestety środowisko lekarskie to odpowiada.
Waldemar Malinowski
My rozszerzamy tą poprawkę oprócz oprócz oprócz tych trzech specjalizacji patomorfologów, geriatrów jeszcze, anestezjologów, choroby wewnętrznej, chirurgii, pediatrii. W ocenach panie ministrze skutków regulacji nie ma żadnej perspektywy co będzie za rok, za 2, za 3. Mamy 86 specjalizacji I ja widziałem u mnie na Dolnym Śląsku jak się rozkładają poszczególne zgłoszenia na kierunki rezydenckie. To przy takim podejściu to na pewno zabezpieczenie. To było nawet medialnie, że na onkologię na 20 miejsc zgłosiło się trzech, trzech czy tam sześciu sześciu na rezydenturę.
No to nie będziemy mieli, będziemy mieli chirurgów plastycznych, okulistów I tak dalej, kardiologów coraz więcej, ale jakby się coś wydarzyło wojennego, to potrzebni nam internisi, chirurdzy. Te zakresy właśnie jak najbardziej interdyscyplinarne. My też się zgłaszamy 10 lat, mówimy o tym, żeby zmniejszyć ilość specjalizacji do trzydziestu. Naczelna Rada Lekarska się z tym zgadza, ale nikt nie chce tego zrobić. 2.
Zgoda na dodatkowe zatrudnienie, dotyczy to wszystkich specjalizacji, czyli lekarzy, pielęgniarek, nie może być arbitralna, że dyrektor powie, nie pozwalam I dziękuję za uwagę. Jeżeli tak... W ogóle dziwię się, bo zawsze pana premiera brałem za liberała, że liberałowie określają co kto kiedy ma robić w swoim wolnym czasie. Nie powinno tak być I nigdy się w to nikt nie wtrącał. Jeżeli ktoś chce pracować, może sobie pracować.
Czy potrzebna jest ta zgoda? Jeżeli ma być już ta zgoda, to prosimy, że nie może to być arbitralnie blokowana zgoda, że ktoś nie, bo nie, bo nie, tylko uzasadnienie dlaczego I faktycznie, dlaczego się to dzieje. Następna poprawka to jest wydłużenie okresu przejściowego, jeżeli ta ustawa wejdzie to nie może być 6 miesięcy. To się nie da zrobić. Nie da się, a jak się ma dać, to mówię w przyszłym tygodniu przedstawimy skutki oceny regulacji, jeżeli chodzi o ilość oddziałów I poradni, bo przede wszystkim chodzi o oddziały zabiegowe, bo anestezjolodzy w szpitalach powiatowych nie pracują na pół etatu.
To się rzadko zdarza. Oni zabezpieczają blok, jadą do drugiego szpitala. Może to, może to się kiedyś da unormować, ale potrzebna jest polityka kadrowa, nie 6 miesięcy. Ja nie wiem kto wpadł na na te 6 miesięcy. Ustawowy obowiązek finansowania skutków regulacji, bo te wszystkie ustawy to jest tony raportowania.
Pytamy się, kto zapłaci w Agencji Oceny Technologii Medycznej za dodatkowe etaty do sprawozdawczości, do liczenia tego wszystkiego, no do ogarnięcia. To jest potężna robota administracyjna, to się nie bierze na pstryk I kto kto to ma zrobić. A poza tym, jeżeli mówimy o oszczędnościach, to zacznijmy od ustawy o działalności leczniczej. System jest tak przeregulowany, że mi się nie chce o tym nawet rozmawiać I jest dlatego tak drogi. Jest przeregulowany, dyrektor nie wie, w którą stronę nawet ma się obrócić.
My dostajemy dziesiątki już dziennie projektów, rozporządzeń, zarządzeń I różnych rzeczy. Ja już kończę.
Oczywiście Staram się trzymać 3 minutki, ja wiem,
Waldemar Malinowski
że jest wiadomo, Wyjaśniam, ja to zostawię. Wyjątki od stawki godzinowej, bo nie wiemy, jak to się ułoży, ilu lekarzy się zgodzi, ilu nie. Zaznaczamy, że jeżeli ktoś pracuje w dużym mieście I ma dojechać do małego, to jeżeli tam dostanie tą kwotę to nie przyjedzie do małego, nie ma
Takiej opcji. No I inne tam, płatność za procedurę, jeżeli chodzi o USG I tak dalej, a nie za godzinę. Proszę, co się dzieje w POZ-cie? W POZ-cie jest stawka godzinowa, każdy lekarz POZ chce mieć trzech, czterech pacjentów na godzinę, nie więcej. Jeżeli sprowadzimy, nie ma elementu efektywności, a takim jest procentowa jakaś procentowe rozliczenie, procent można ograniczyć, ale jakiś element powinien być.
Nie można tak puścić wszystko na żywioł I mówimy za pół roku wypowiadam umowy, bo później będziemy słyszeć to dyrektor jest nieudolny. Dyrektorzy są bardzo udolni, że w tym chaosie jeszcze umieją jakoś zarządzać. Dziękuję bardzo. Mogę to złożyć?
Speaker 3
Tak, bardzo dziękuję. To proszę do do pani tam Joasi złożyć te poprawki, żebyśmy. Bardzo dziękuję. Rzeczywiście też padał głos odnośnie AOS-ów, kiedy to, ja tylko taki słowo komentarza, kiedy stawki godzinowe mogą spowodować, że lekarze będą przyjmować znacznie mniejszą ilość pacjentów, gdyż teraz mieli płacone od procent od przyjętych pacjentów. I to jest bardzo ważny głos, gdyż mediana regulowała, że nie ma tam nadużyć I tam nie było tych nadmiarowych zarobków, a jednocześnie boimy się, że w AOS-ie, gdzie stawiamy na odwracalną, odwróconą piramidę świadczeń, dostępność spadnie, jeśli chodzi o porady specjalistyczne.
Speaker 2
Bardzo proszę, tam się pan zgłaszał w kolejności. Proszę przeczytać, można tu podejść I się wypowiedzieć. Bardzo proszę. Bardzo proszę treściwie I w miarę szybko, dobrze? Dziękuję.
Speaker 22
Dzień dobry, Grand Głogowski, pracodawcy RP. Szanowni państwo, nasza organizacja, my ogólnie nie kwestionujemy zasadności przeciwdziałania tym niepożądanym zjawiskom I widzimy potrzebę uporządkowania systemu ochrony zdrowia. Niemniej jednak te systemowe zmiany powinny być oparte na dialogu, spokoju, wnikliwej analizie I ocenie I ocenie proponowanych regulacji, jak I wszystkich argumentów przedstawianych w debacie zarówno przez stronę społeczną, ekspertów, środowiska lekarskie oraz pacjenckie, czego z uwagi na tempo prac w przypadku omawianej ustawy zabrakło. My wielokrotnie zgłaszaliśmy nasze zastrzeżenia I zwracaliśmy na uwagę na ryzyka, jakie niesie omawiana dziś ustawa. Powtórzę zatem najważniejsze, ustawa bardzo daleko ingeruje w organizację pracy I zasady zatrudniania personelu medycznego zarówno w publicznym, jak I w prywatnym sektorze.
Speaker 21
Wprowadza limit rocznego czasu pracy, minimalny wymiar zatrudnienia oraz ograniczenia w podejmowaniu dodatkowego zatrudnienia przez personel medyczny. Rozszerza w sposób znaczący I nieproporcjonalny kompetencja, kompetencje prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. W zakresie kontroli umożliwia dostęp do informacji dotyczących działalności komercyjnej prowadzonej poza finansowaniem ze środków publicznych. Powiem, że tu mówimy o płatniku publicznym. Wskutek tej poprawki wprowadzono te regulacje, które wyposażają prezesa NFZ w kompetencje dotyczących dotyczących nakładania na lekarzy zakazu udzielania świadczeń finansowanych ze środków publicznych.
Projektowane rozwiązania w naszej ocenie są nieproporcjonalne I ingerują w wolność działalności gospodarczej, wolność wyboru wykonywania zawodu I wyboru miejsca pracy. A z przedstawionymi w ustawie rozwiązaniami wiąże się również ryzyko ograniczenia dostępności personelu medycznego, a zatem ograniczenia dostępności świadczeń dla pacjentów. No I regulacja może przynieść skutek odmienny od zakładanego, który odczują pacjenci. Apelujemy zatem o dokonanie zmian, o uelastycznienie tych limitów czasu pracy, ograniczenie tych limitów do sektora publicznego, rezygnację z minimalnych norm czasu pracy, czy obowiązku uzyskiwania zgody na dodatkowe zatrudnienie, czy wyłączenie z tych limitów, chociażby dyżurów. Ograniczenie kompetencji kontrolnych NFZ-u do sektora publicznego, przywrócenie dwunastomiesięcznego okresu dostosowawczego, który na etapie Rady Ministrów został ograniczony, czy chociażby obowiązkową ewaluację ustawy po dwunastu miesiącach.
Szanowni państwo, my nie występujemy przeciwko regulacji. Występujemy za regulacją proporcjonalną, taką która realizuje uzasadnione cele publiczne, ale jednocześnie respektuje wolność działalności gospodarczej, autonomię stron stosunku pracy oraz wolność wyboru I wykonywania zawodu I wyboru miejsca pracy. Bo nadmierna ingerencja w zatrudnienie I organizację pracy personelu może ostatecznie ograniczyć dostępność świadczeń dla pacjentów, a na to nie możemy przecież pozwolić. Dziękuję bardzo.
Speaker 2
Dziękuję. Tam widziałam jeszcze głos. Bardzo proszę pan I potem pani, dobrze?
Dominika Flisak
Dzień dobry, bardzo dziękuję. Nazywam się Dominika Flisak, reprezentuję porozumienie rezydentów OZZL. Dziękuję bardzo. Dominika Flisak, porozumienie rezydentów OZZL. Fałszowanie wykonywanych świadczeń, ewidencji czasu pracy czy wystawianie nieuzasadnionych zwolnień lekarskich to patologie, które bez żadnych wątpliwości powinny być karane.
Jednak chciałabym nawiązać do obaw, które były już wspominane, ale nie we wypowiedziach jeszcze wybrzmiały, gdyż nasze obawy przede wszystkim koncentrują się na braku zaufania do organów kontrolnych, którym projekt ustawy przydziela znaczne zwiększenie kompetencji, mimo że ich dotychczasowe funkcjonowanie wielokrotnie wzbudzało kontrowersję. I ryzyko, o którym mówimy ma znaczenie między innymi w przypadku wystawiania zwolnień lekarskich, gdzie możemy mieć do czynienia z efektem mrożącym, który może wpłynąć na spotęgowanie strachu lekarzy przed wystawianiem zwolnień. Ryzyko czasowego lub w przypadku powtórnych błędów dożywotniego ograniczenia pracy w publicznym systemie dla lekarza będzie dodatkowym zniechęceniem do wystawienia dokumentu, a dla pacjenta oznacza to utrudnienie w jego uzyskaniu. Tym bardziej, że weryfikacja zasadności zwolnienia lekarskiego często ma charakter uznaniowy I jednoosobowy, przez co podejmowana decyzja nie zawsze jest jednoznaczna. I przykładem tutaj mogą być zwolnienia psychiatryczne, w przypadku których nie ma jasnych wytycznych I nie da się określić w pełni obiektywnie skazań do zwolnienia I ostateczna decyzja zawsze opiera się na indywidualnej bieżącej ocenie lekarza w momencie badania pacjenta I jednocześnie z tym nie planuje się żadnych działań, które usprawniałyby dokumentację pracy, żeby dało się uniknąć błędów w czasie wpisywania przykładowo procedur I zmniejszających obciążenie personelu medycznego biurokracją.
Dlatego przechodząc jeszcze do kilku pytań, dla nas kluczowe jest to, w jaki sposób ustawa wpłynie na kształcenie specjalizacyjne obecnych I przyszłych rezydentów. Dlatego w przypadku, jeśli całość ustawy mogłaby doprowadzić do zmniejszenia ilości wykonywanych procedur, Czy nie istnieje ryzyko, że część oddziałów przestałaby spełniać standardy akredytacyjne, które są niezbędne do przeprowadzenia szkolenia specjalizacyjnego? Dodatkowo, jakie jest ryzyko utraty miejsc specjalizacyjnych gdy kierownik specjalizacji dotychczas pracujący w dwóch miejscach po wprowadzeniu ustawy nie utrzyma zgody na kontynuację takiego stosunku pracy oraz czy posiadane są dane odnośnie liczby I dystrybucji miejsc specjalizacyjnych, które mogą w tej sytuacji ulec zamknięciu. Bardzo dziękuję.
Speaker 3
Bardzo dziękuję. Głos rezydentów zawsze jest ważny, bo to młodzi lekarze będą kiedyś nas leczyć. To jest, proszę państwa, nasz potencjał. Bardzo proszę, proszę się przedstawić.
Renata Górna
Dzień dobry, dziękuję bardzo pani przewodnicząca, szanowni państwo senatorowie, szanowni państwo. Renata Górna reprezentuje Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych, branżowe organizacje zrzeszające wszystkie zawody medyczne I niemedyczne, ale chciałabym zwrócić uwagę na 2, na 2 kwestie bardzo krótko, które myślę, że że będę wyrazicielem też nie tylko mojej organizacji, ale też strony związkowej, która w czasie prac sejmowych zwracała na to uwagę. Widzę tutaj jest obecna pani przewodnicząca Solidarności pani Mariola Ochman, czy pani przewodnicząca ze związku pielęgniarek I położnych. Przepraszam, że sobie tak pozwalam, ale akurat te 2 kwestie, o których chciałam powiedzieć są wspólne, które nie zostały do końca doprecyzowane w czasie prac Sejmowej Komisji Zdrowia. I tak 1., 1.
Poprawka, zmiana, kwestia I w naszej ocenie byłoby zasadne, gdyby państwo senatorowie pochylili się nad tym. Dotyczy ośmiu godzin czasu pracy, które to zostały w ustawie zapisane w zmianie dwudziestej piątej na stronie siedemnastej druku sejmowego, senackiego w artykule 132 a a ustęp 2. Kwestia jest taka, że w ochronie zdrowia no wiadomo mamy czas pracy, normy czasu pracy zgodnie z ustawą o działalności leczniczej 7 35. Tymczasem w tym artykule, który przytoczyłam w tym ustępie, przepis mówi o ośmiu godzinach. Pytaliśmy o to wielokrotnie I na etapie prac konsultacji społecznych I na etapie prac komisji sejmowej, również ministerstwo.
Otrzymaliśmy takie, taką argumentację, że te 8 godzin to jest taka norma, która będzie liczona do, mam nadzieję, że dobrze to wyrażę, do maksymalnego czasu pracy, który tutaj w tej, do tych limitów maksymalnych czasu pracy, który, które tutaj w tej ustawie są zawarte. Natomiast w naszej ocenie, jeżeli w
jednym
porządku
Renata Górna
Będą funkcjonowały 2 normy 7 35 w ustawie o działalności I 8 godzin w tym, w tej ustawie. No w praktyce już widzimy problemy, już widzimy wiele pytań, już nawet dyrektorzy szpitali zadawali te pytania. Bo obawiamy się po prostu, że norma dzienna czasu pracy będzie wydłużona do tych ośmiu godzin, no tak aby, aby te grafiki, tak mówiąc ogólnie, no były zgodne. Więc konkludując akurat tę kwestię, bardzo byśmy tutaj prosili o pochylenie się nad tą zmianą I ujednolicili tak, aby nie było takiego dualizmu, dualizmu prawnego, czyli wydaje nam się, że te 7 35 powinno być w tej ustawie również zawarte, tak jak w ustawie o działalności leczniczej, a nie 8 godzin. To jest 1 kwestia.
2. Kwestia też bardzo niepokojąca z punktu widzenia spraw pracowniczych dotycząca braku zapisu, okresu wypowiedzenia tego kodeksowego do trzech miesięcy. Dotyczy to zmiany również dwudziestej piątej, na stronie dwudziestej trzeciej druku senackiego, jest to, jest to artykuł 132 a b, ustęp 11.. Tam jest mowa o trzech dniach możliwości okresu wypowiedzenia, czyli jakby no wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę, a dotyczy to tych okoliczności, które mówią o oświadczeniu. Jeżeli oświadczenie będzie niezgodne ze stanem faktycznym, tam poprzednie ustępy mówią o tej, o tej obowiązku złożenia oświadczenia.
Chcę zaznaczyć, że ta poprawka była głosowana w Sejmowej Komisji Zdrowia na drugim czytaniu, podczas drugiego czytania, ale zabrakło dwóch głosów. Było 12 do dziesięciu chyba. Była to poprawka lewicy I jeżeli akurat tutaj no bardzo bardzo prosilibyśmy, żeby no nie było tych trzech dni, no bo nie chcę nawet argumentować tego. Powinno być to kodeksowe rozwiązanie. To jest poprawka.
Ja przekażę tak, bo akurat na piśmie tego nie mam. Dobrze, to przekażemy, dobrze. I 3. Poprawka już chcę, znaczy kwestia, która jest, dotyczy mojej organizacji. Zrzeszamy związek zawodowy diagnostów laboratoryjnych I diagnoście laboratoryjni zwrócili uwagę, że poprawka została państwu przekazana, państwu senatorom na piśmie, też wpłynęła do biura.
Chodzi o artykuł również 132 aa. Chodzi o kwestię taką, aby do katalogu zawodów medycznych był dopisany diagnosta laboratoryjny w tej części, która dotyczy tej obsady pół etatu. Ja rozumiem, że tutaj może być ewaluacja, jeżeli chodzi o pół etatu czy o jedną czwartą, ale wszystkie zawody medyczne zostały wpisane w ten artykuł, nie ma diagnosty laboratoryjnego, w pierwotnym druku diagnosta laboratoryjny był. Później na skutek różnych zmian projekt ewoluował, też były poprawki, ale to w innych okolicznościach trochę zapisów ustawowych I ten diagnosta laboratoryjny wypadł. W każdym razie uzasadnienie do tej poprawki też jest obszerne, nie będę go teraz przytaczała, niemniej jednak wnosilibyśmy też o to, aby pan, państwo senatorowie tą poprawkę przejęli.
Speaker 24
Także te 3 kwestie, jeśli byłabym tutaj, prosiłabym o o takie uwzględnienie. Dziękuję bardzo.
Speaker 25
Bardzo dziękuję. Proszę bardzo kolejny głos. Proszę bardzo krótko I zwięźle. Proszę się przedstawić. Dobrze.
Maciej Siwiec
Maciej Siwiec, Konfederacja Lewiatan. Szanowni państwo, my także nie kwestionujemy konieczności uregulowania rynków w zakresie, który który ta ustawa próbuje regulować. Składaliśmy szereg poprawek w zakresie całego procesu legislacyjnego I chciałem wspomnieć tylko o kilku rzeczach, które tutaj nie padły. Ta ustawa wprowadza szereg rozwiązań, znaczy przy próbie doregulowania rynku zostało to rozwiązane w taki sposób, który będzie prowadził do tego, że istnieje konieczność składania setek 1000, jeśli nie 1000000 dokumentów dodatkowych rocznie. Setki 1000 pracowników medycznych w ciągu roku będą musiały składać mnóstwo, mnóstwo dokumentów swoim przełożonym na zupełnie najrozmaitsze tematy.
Przykładowo pielęgniarka, która zarabia 10000 złotych, jeżeli dostanie 1 dodatkowy dyżur, który był nieprzewidziany w jej podstawowej umowie I nagle dostanie za niego 500 złotych więcej, ona będzie musiała wszystkim swoim pozostałym pracodawcą powiedzieć o tym, że ona zarobi 500 złotych więcej. Oni będą musieli wszcząć no jakieś tam postępowania sprawdzające, czy to nie przekroczy maksymalnego limitu. Wszystkie wydarzenia, które są całkowicie normalne w praktyce medycznej, będą powodowały mnóstwo, mnóstwo dokumentacji, która będzie przetwarzana. Wszystkie te dokumenty będą składane pod groźbą odpowiedzialności karnej ze strony tego, kto to składa I pod groźbą odpowiedzialności grzywny osoby, która zarządza takim podmiotem leczniczym. To jest sposób uregulowania tego, który jest bardzo, bardzo niewygodny I trudno sobie wyobrazić, żeby on w praktyce zadziałał.
Ponadto przy samym wejściu w życie ustawy trzeba będzie dostosować znowu setki 1000 albo 1000000 umów. No bo, no bo pracowników są setki 1000, jeżeli oni mają w kilku miejscach, pewnie potencjalnie może być to ponad 1000000 umów. Potencjał zrobienia tego w ciągu przewidzianego w ustawie vacatio legis jest, no to jest raczej mało prawdopodobne, żeby to się udało. I należy zwrócić uwagę też na to, że szereg rzeczy jest w ustawie uregulowanych bardzo nadmiarowo. Tutaj pan legislator zwraca uwagę na nieproporcjonalność niektórych rozwiązań.
Ja bym chciał zwrócić uwagę jeszcze na takie rozwiązanie, które dotyczy obowiązku prowadzenia konkursów przez wszystkie podmioty, które udzielają świadczeń na NFZ I to rozwiązanie jest sformułowane w taki sposób, że te podmioty muszą w całym zakresie swojej działalności prowadzić konkursy. To oznacza, że przykładowo, nie wiem, gabinet stomatologiczny, który ma 1 procent dochodów z NFZ-u, dlatego że chciał coś tam zrobić dla społeczności I zapewnić jakąś dostępność, będzie musiał w zakresie całej swojej działalności prowadzić konkursy na wszystko. III to są rozwiązania, które wydają się zupełnie niezasadne. Dlatego bardzo byśmy apelowali o liberalizację wszystkich tych rozwiązań przyjętych w ustawie I przedłużenie okresu dostosowawczego. Dziękuję.
Speaker 3
Bardzo dziękuję za ten głos. My tutaj w Senacie, jak już zasiadamy w ławach senackich przez ten rok, przyjęliśmy bardzo wiele deregulacyjnych ustaw, które mają ułatwiać pracę, a też są tam zaangażowane publiczne pieniądze I po to tylko, żeby zmniejszyć biurokrację. Głosy państwa przedstawicieli różnych środowisk mówią nam o tym, że sprawozdawczość z racji prawa, które będziemy wprowadzać, będzie znacznie większa, że będą potrzebne do tego kolejne zatrudnienia, że personel medyczny, który będzie musiał sprawozdawać, będzie dodatkowo obarczony pracą. Ja chcę tylko powiedzieć, że ja jestem szpitalnikiem, patrzę na moich też kolegów, którzy wykonują ten zawód. No nie wyobrażam sobie w ciągu czasu pracy jeszcze sprawozdawać do pracodawcy.
No ja tak już mówię naprawdę bardzo prywatnie, chociaż reprezentuję też tutaj stanowisko senatorów. Mówię, boję się tylko, że troszkę wylejemy dziecko z kąpielą, ale może nie troszkę albo nawet bardzo I rzeczywiście jak się za pół roku ockniemy to będziemy chcieli wszystko deregulować, bo życie nam pokaże, że pewne rzeczy są po prostu niewykonalne, ale oczywiście jestem za regulacją tych rzeczy, które budują pewne patologie I tutaj rzeczywiście trzeba podjąć pewne decyzje, tylko żeby to sprawozdawać powodujemy rozrastanie się całej biurokracji I tutaj to się nie zgadza, to się trochę nie spina w moim odczuciu jako przede wszystkim praktykującej lekarki. Bardzo dziękuję, czy ktoś jeszcze z państwa? Dobrze, to teraz tak. Bardzo proszę tutaj po kolei, dobrze pani prezes, pani proszę, zapraszam.
My musimy podjąć bardzo ważne decyzje, dlatego musimy wysłuchać głosu społecznego I jest to dla nas bardzo ważne, bo nie chcielibyśmy sparaliżować ochrony zdrowia w Polsce poprzez pewne decyzje. I chciałabym też, moim marzeniem jest kiedyś pracować ze wszystkimi grupami politycznymi, aby tak naprawdę tworzyć bardzo dobry system, ale musimy wtedy określić, jakiego systemu my chcemy. Pewne rzeczy nie są do uregulowania w pół roku I dobrze wszyscy praktycy I ci, się zajmują budowaniem systemu wiedzą, że jest to niemożliwe. Bardzo proszę, proszę się przedstawić I proszę o zabranie głosu I jeżeli już pewne wątki padły to żeby się ich nie powtarzać bardzo proszę.
Grażyna Cybura-Kupat
Grażyna Cybura-Kupat, przewodnicząca Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy. Bardzo rzeczy już ważnych przede mną tutaj padła, więc ja się nie będę powtarzać. Natomiast powiem krótko, brak norm zatrudnienia. Nie mamy w ogóle żadnej reformy. To jest 1.
Podstawowa sprawa. Mamy brak norm zatrudnienia dla specjalistów oraz zasad wynagradzania pracowników medycznych I niemedycznych. Gdyby to było wprowadzone ustawowo na pewno nie byłoby takich patologii jak mamy teraz niekiedy. O przyszłości oddziałów proszę państwa
Nie będą decydować o potrzeby zdrowotne pacjentów, ale możliwość znalezienia odpowiednio wykwalifikowanego personelu. Prezes z kolei Narodowego Funduszu Zdrowia no jest sumie prokuratorem, sędzią, może z wszystkich, wszystkie możliwości, pozbawienia lekarzy wykonywania prawa, znaczy na okres od miesiąca do ośmiu lat, prawa wykonywania zawodu publicznych, znaczy jest napisane w ustawie tak, że w szpitalach, które mają umowę z funduszem. Natomiast te same osoby, chciałam zadać to pytanie publicznie, te same osoby, które są pozbawione przez prezesa prawa wykonywania zawodów tych publicznych, znaczy w podmiotach, które mają umowę z funduszem, mogą pracować w prywatnych podmiotach. To jest moje takie pytanie do państwa. Źle wypisywana recepta, no trudno przy tej, tej refundacji jaka w tej chwili jest, żeby się nie pomylić, ponadto nikt tego specjalnie nie pisze, w nawale pracy jaką mamy na pewno może ktoś coś wypisać nie tak, że na przykład, że jak się to należy na 30 czy na 50 procent, nie może być podstawa do tego, żeby tego człowieka pozbawić możliwości udzielania świadczeń zdrowotnych.
L 4 już było mówione, a więc nie będę mówiła. Źle rozliczone procedury. No proszę państwa, te procedury, też wycena procedur się zmienia. Niekiedy z dnia na dzień, z tygodnia na tydzień. W jednych podmiotach jest tak, w drugich taki jest po prostu troszeczkę bałagan I chaos, ale nie z naszej winy.
Źle rozliczone godziny pracy, no teraz ja chciałem się jeszcze do, do dyżurów, tak zwana gotowość do dyżurowania, bo w tej ustawie też to jest zawarte, prawda I tam się nie bierze pod uwagę, że gotowość do dyżurowania to jest proszę państwa po dyżur pod telefonem, który rzeczywiście może być tylko lekarz w domu czy gdzie indziej I udziela konsultacji zwłaszcza rezydentom, którzy najczęściej są, dyżurują nam, ale też jeżeli jest tak zwana jeszcze gotowość na wezwanie. Czyli jeżeli lekarz dyżurny, który jest w szpitalu, nie poradzi sobie z danym przypadkiem, wtedy ten lekarz, co jest pod telefonem, musi jechać do szpitala I wtedy ten pobyt w szpitalu liczy się jako godziny I teraz nawiązuje do tego. Lekarz wypisał, że będzie w miesiącu miał na przykład 86 godzin, ale musiał jechać do szpitala na wezwanie I tam był na przykład 4 godziny I już ma błąd teraz w swoim tym grafiką godzin, które dał prawda? Bo to jest też nie wzięte pod uwagę. No I teraz co jeszcze?
Kontrola powinna być oparta na bazie wcześniejszych danych. Większość lekarzy pracuje, proszę państwa uczciwie. Lekarzy osiągające wysokie wynagrodzenia, deprawują. Będziemy widzieć, a w sumie to będziemy dopiero widzieć, ile tych lekarzy jest jak po po ocenie od admitu, to jest styczeń, luty w przyszłym roku. Jeszcze mniejsza jest liczba osób uzyskujących wysokie zarobki w sposób nieuczciwy, ale płacą za to wszyscy.
I na koniec chciałam powiedzieć, proszę państwa, że mamy coraz to więcej informacji, że są hejtowane dzieci lekarzy, którzy zarabiają wysokie pieniądze. Dziękuję bardzo.
Speaker 2
Dziękuję za ten głos. Myślę, że pan minister na końcu się odniesie do tych wszystkich uwag. Czy pan minister sobie życzy wcześniej, bo tych. Tak? Bardzo proszę następna osoba, bo już, już, już.
Kto się zgłaszał teraz? Bardzo proszę, Pani Prezes.
Monika Pintasina
Dzień dobry. Szanowni Państwo, Monika Pintasina, prezes Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych. Ja reprezentuję samorząd zawodowy I bardzo dziękuję za uwzględnienie w trakcie prac propozycji, którą składał nasz samorząd o nieuwzględnianie diagnostów laboratoryjnych z tego zapisu I jako samorząd podtrzymujemy to stanowisko, które jest sprzeczne ze stanowiskiem związków zawodowych. Dziękuję.
Speaker 2
Bardzo dziękuję. Bardzo proszę następna osoba, proszę. Proszę bardzo. Proszę podejść tutaj, bo do wszystko jest nagrywane I musimy wypowiadać się do mikrofonu.
Aleksandra Kordyńska
Szanowni Państwo, Pani Przewodnicząca, tutaj z uwagi na to, że szanuję Państwa czas chciałabym zapytać, czy mogłabym krótko
Proszę się przeliczyć.
Aleksandra Kordyńska
Aleksandra Kordyńska, Związek Wojewódzki. Przepraszam najmocniej. Chciałabym zapytać, czy mogłabym przedstawić 2 postulaty związku województw dotyczące stworzenia systemowych narzędzi zarządzania I konsolidacji publicznych podmiotów leczniczych oraz tworzenia ram prawnych umożliwiających efektywne gospodarowanie akcjami I udziałami podmiotów leczniczych.
Speaker 2
Ale to nie dotyczy tej ustawy, a jesteśmy w punkcie procedowania ustawy I chcemy też, żeby pan minister potem się do odniósł do pytań, które były zadawane przez senatorów oraz przez stronę społeczną. Dobrze?
Rozumiem, bardzo dziękuję.
Dorota Ronek
Dorota Ronek, ogólnopolski związek zawodowy pielęgniarek I położnych. Pani przewodnicząca, szanowni państwo, w pierwszym zdaniu chciałbym się odnieść do tej informacji, że jak pielęgniarka zarobi 500 złoty, to przekroczy górną granicę możliwego miesięcznego zarobkowania. Nie ma takiej szansy, także sobie jasno powiedzmy. I a teraz już do meritum. Ustawa, 1.
Raz założenia do ustawy były przedstawione przez ministra Szafranowicza w lipcu dwudziestego piątego roku. Założeniem tej ustawy było ograniczenie patologii w ochronie zdrowia w zakresie kontraktów I I procentów od procedur. Taka sama narracja była w tym roku na Trójstronnym w zespole I w tej w tej narracji rozmawialiśmy I w tej narracji opiniowaliśmy ten pakiet zmian. Tymczasem podczas pierwszego czytania w Sejmie okazało się, że jest bardzo zagrożone niebezpieczeństwo umów o pracę. W artykule 132 a a ustęp 18.
Projekt ustawy nakłada obowiązek na pracodawcę wprowadzania do ustawy katalogu zapisów w postaci rodzaju pracy. Jest to dla nas niezrozumiałe, ponieważ już kodeks pracy już nakłada ten obowiązek, więc nie ma, nie ma potrzeby powtarzania go. Liczby wykonywanych zadań. Nie wiemy co się kryje pod tym pojęciem, bo w uzasadnieniu nie ma omówionego co znaczy liczba wykonywanych zadań I też nie widzimy tego zastosowania w umowach o pracę. Maksymalnego miesięcznego wymiaru czasu zatrudnienia I miesięcznego wynagrodzenia w przeciętnym okresie rozliczeniowym nie dłuższym niż 4 miesiące.
Ustawa o działalności leczniczej przewiduje maksymalnie trzymiesięczny okres rozliczeniowy. Ale gdzie jest największe niebezpieczeństwo? To, już było wspomniane w słowie w szczególności, czyli katalog ten nie jest zamknięty, co pozwoli pracodawcom na wpisywanie różnych dodatkowych elementów, które niestety znając, mając doświadczenie już 30 lat organizacji, doprowadzi do tego, że pracodawcy mogą wprowadzać zapisy pogarszające warunki pracy. A w konsekwencji tego, pracodawca z pracownikiem się nie dogada, wiadomo, że tej pracodawca będzie tą, tym mocniej tą mocniejszą stroną, pracodawca będzie zobowiązany rozwiązać umowę o pracę. Nie będzie możliwości innego sposobu aneksowania.
Doprowadzi to do tego, że za chwilę będzie lawina rozwiązywanych umów I lawina procesów sądowych. Dlatego proponujemy, żeby w artykule 32 AAO ile miałoby mieć to zastosowanie, żeby było tylko obligo dla pracodawcy informacji dla pracownika o maksymalnym wynagrodzeniu lub maksymalnym wymiarze czasu pracy, a nie jako element umowy o pracę. Kolejna jeszcze sprawa to jest kwestia wymiaru czasu pracy pielęgniarki I położne, szczególnie w szpitalnictwie, nie pracują 12 godzin, tylko pracują 12 I pół godziny na każdym dyżurze, jest kwestia przekazywania raportu. Także tutaj też nie wiemy, jakby to się miało znaleźć w zapisie, ale będziemy też tutaj wnioskować o to, żeby w tej chwili zbierane dane o czasie pracy też, żeby ten czas raportu był uwzględniany.
Dziękuję bardzo.
Speaker 3
Bardzo dziękuję. Rzeczywiście czas przekazywania raportów dotyczy prawie wszystkich zawodów medycznych, bo trzeba sobie przekazać informacje o pacjentach I ten czas jest wydłużany, nie zawsze jest potem wykazywany w grafiku pracy I w rozliczeniach. Bardzo proszę, ktoś jeszcze ze strony społeczeństwa chciałby powiedzieć? W takim razie zamykam dyskusję. Bardzo proszę ministerstwo do odniesienia się do zadanych pytań I uwag, poprawek, a potem będziemy procedować te poprawki z pomocą pana legislatora.
Przepraszam bardzo jeszcze pan senator. Przepraszam.
Andrzej Kalata
To ja, ja krótko panie ministrze. Ja podam konkretny przykład. Nie jestem lekarzem, ale miałem przez kilkanaście lat do czynienia ze służbą zdrowiem jako, jako starosta W szpitalu w Żywcu,
Andrzej Kalata
Stawić dyżury na izbie przyjęć, średnio 100 pacjentów codziennie z różnymi dolegliwościami. To są wszystko lekarze na kontrakcie, nie mamy praktycznie lekarzy na umowę o pracę I to jest comiesięczna walka, żeby ten miesiąc zamknąć I te dyżury obstawić. Po wprowadzeniu tej ustawy, co się stanie z izbą przyjęć na przykład, bo moim zdaniem trzeba będzie ją zamknąć. Czy ministerstwo przygotowując tą ustawę, nie wiem z NFZ-em, czy naprawdę braliście pod uwagę to, co powiedziała pani przewodnicząca, po 1. Pacjent, jaki będzie miała wpływ na dostępność pacjentów?
Czy w ogóle braliście to pod uwagę? Czy były analizy, czy były jakieś konsultacje, czy były rozmowy, czy po prostu no tak trzeba coś zrobić, bo się mleko wylało w szpitalu południowym I przyjmujemy ustawę, nie za bardzo się przejmując, jakie ona skutki przyniesie I powiem szczerze z mojego takiego doświadczenia, bo też byłem w komisji wspólnej rządu I samorządu właśnie, to tak bywa I to nie od dziś, od wielu lat. Po prostu rządzący się kompletnie nie przejmują tym, co mówią dyrektorzy szpitali, tym, co mówią samorządowcy, starostowie, prezydenci miast czy, czy nawet marszałkowie województw, kompletnie niczym. Robią swoje, a potem można powiedzieć zastanawiają się albo inaczej skutki tych działań dotykają właśnie dyrektorów szpitali, zarządzających szpitalami I samorządowców, więc o to chciałem zapytać, czy w takim razie potem, nie wiem, wszystkie skutki tego ministerstwa weźmie na siebie I I będzie mógł dyrektor szpitala po wejściu tej ustawy zwrócić się do pana prezesa NFZ-u, żeby zapewnił lekarzy do obsługi izby na przykład w danym szpitalu. Takie mam pytanie.
Wojciech Konieczny
Ja chciałbym się tutaj odnieść do słów pana senatora. Tym razem jako wieloletni dyrektor szpitala. Starałem się nie w swojej wypowiedzi wcześniejszej nie nawiązywać do tych stawek, ponieważ to jest core tej ustawy, te stawki I ten czas pracy I tak dalej I chcemy to uregulować I dlatego, że no po prostu te te po to jest ta ustawa pisana to to nie chciałem zabrać tutaj czasu państwu, ale pan senator jako starosta mnie były, mnie trochę tutaj zdopingował. Powiem państwu tak, to jest rzeczywiście niebezpieczne. Wprowadzenie stawki 240 równej, bo w praktyce ona będzie równa, co zobaczymy w praniu, dzisiaj możemy sobie mówić, że to jest maksymalna stawka I tak dalej, ale do pracy na przykład na oddziale I na SOR-ze spowoduje, że nikt na ten SOR nie będzie chciał przyjść.
To jest, to jest wada tego rozwiązania, z którym sobie będą musieli radzić dyrektorzy szpitali, ale będzie im bardzo ciężko. Są miejsca, w których jednak nikt tam nie kradł I nikt tam nie oszukiwał, ale przychodził dla pieniędzy rzeczywiście, bo bo w porównaniu z inną pracą, którą mógł wykonywać, tam obciążenie jest powiedzmy o 50 procent lub o 100 procent większe, poczynając od zwykłej pracy po niewyspanie, poprzez odpowiedzialność karną I tak dalej oraz no natężenie stresu. I likwidując takie zróżnicowanie, no spowodujemy tutaj pewne pewne perturbacje, no ale mam nadzieję, że tutaj chyba może jakaś szybka nowelizacja czy coś innego, że ktoś musi uwierzyć, że to się stanie, zobaczyć to na własne oczy, ale szkoda, że że tutaj nie nie zapewniamy pewnej elastyczności. Dziękuję bardzo.
Speaker 3
Dobrze, to jeszcze króciutko I pani jeszcze przedstawicielka strony pacjenckiej, bardzo proszę.
Andrzej Kalata
Bo forma zatrudnienia to jest 1, a 2. Sprawa właśnie tu pan senator podpowiedział mi. Zastanawiam się, kiedy my się doczekamy tego właśnie, że ktoś, ktoś zauważy I doceni, jak ważne I jak ciężka praca jest na izbie przyjęć I to powinno być agencja certyfikacji, tak I nie wiem, czym się zajmuję, bo naprawdę tu by należało wyliczyć I I też odpowiednia kwota powinna być na tą przeznaczone. To można porównać, nie wiem, do żołnierza, który jest na pierwszej linii frontu I ma tą samą pensję co żołnierz, który siedzi w ciepłym biurze III pracuje na komputerze. Nie wiem, czy wy to widzicie w ogóle, bo ja nie...
My widzimy, ale ale no moje doświadczenie szesnastoletnie no wskazuje na to, że po prostu nikt tego nie zauważa. Jak ciężko jest znaleźć lekarzy I jak jak nieporównywalna jest praca lekarzy na SOR-ze czy izbie przyjęć, bo to w zasadzie jest to samo z innymi. Ja tu nie chcę nikomu nic odbierać czy, czy jakoś traktować inaczej lekarzy innych specjalności, ale potraficie I nie wiem, nie potraficie tego też zauważyć, jak kolosalne stawki są na przykład w kardiochirurgii czy w kardiologii, a pozostałe świadczenia no, no są w wielu wypadkach deficytowe. W tej chwili już porody są deficytowe. Chyba ta kwota zaporu nie pokrywa nawet kosztów lekarzy, pielęgniarek w danym szpitalu.
To jest tak jakby powiem jeszcze no głos do do do tej agencji, bo tak się zastanawiam, co ona od tylu lat robi, że nie potrafi tak prostych rzeczy wyliczyć, tak prostych, nieporównywalnych właśnie świadczeń na na jedne, właśnie na tą kardiochirurgię czy kardiologię, którą każdy szpital chce mieć, bo jest tak nieprawdopodobnie wysoko wyceniona, a cała reszta jest deficytowa. To jest, to można by na ten temat wiele rzeczy powiedzieć, tylko mam wrażenie, że no to by właśnie wymagało takiej konkretnej I w oparciu o konsultacje z wszystkimi środowiskami medycznymi poważnej reformy zdrowia. Dziękuję bardzo.
Speaker 3
Rzeczywiście poważna reforma ochrony zdrowia to to jest, to jest po prostu wyzwanie takie na parę lat, żeby ją tak naprawdę zrobić, wprowadzić I to powinno być ponad podziałami politycznymi, żebyśmy się umawiali na coś, do jakich celów krótkoterminowych I długoterminowych dążymy niezależnie kto tak naprawdę rządzi, aby nasi pacjenci mieli z tego konkretną wartość w postaci poprawy zdrowia. Dzisiaj rozmawiamy o tej ustawie I ona budzi bardzo wiele kontrowersji, ale bardzo proszę jeszcze pani Anna Kupiecka, tak? Dobrze mówię? Dorota Karasińska. Bardzo, blisko byłam, ale proszę się przedstawić I jakie środowisko pani reprezentuje.
Dorota Korycińska
Dziękuję bardzo. Dzień dobry państwu. Dorota Korycińska, Ogólnopolska Federacja Onkologiczna I Stowarzyszenie Neurofibrymatozy Polska. Szanowni państwo, naprawdę będę bardzo krótko. Chciałam się odnieść do słów Pani Senator, że potrzebujemy reformy.
Chciałam tylko przypomnieć, że w grudniu 2000 dwudziestego piątego roku podczas rządowego szczytu zdrowia Federacja Onkologiczna zaapelowała do rządu o opracowanie wieloletniej strategii wyjścia kryzysu w systemie ochrony zdrowia. Minęło 22 miesiące I nadal nie wiemy nic, to znaczy my nie wiemy dokąd zmierzamy. Chcielibyśmy mieć taką strategię I jest na przykład Narodowa Strategia Onkologiczna. Różne rzeczy mogą wychodzić albo nie wychodzić w trakcie, ale są jakieś ramy, są jakieś zadania, są jakieś ramy, cele, wiemy do czego mamy dążyć. W tej sytuacji, która obecnie jest ogromnym chaosem, takie jest postrzeganie pacjentów, My naprawdę nie wiemy, co będzie jutro, co nas czeka I jak będą rozwiązywane, jak będzie rozwiązywanych wiele różnych kwestii.
I 2. Kwestia, szanowni Państwo, gdzie podziała się jakość? Mówimy o stawkach dla lekarzy. Mi się przypominają czasy, kiedy się, że można powiedzieć, czy się stoi, czy się leży 240 złotych za godzinę się należy. Pacjenci chcieliby również jakości I żeby gaża medyków była uzależniona od jakości, w tym od doświadczenia.
Można by na przykład też zdefiniować te stawki w zależności od podmiotu. Jeżeli mówimy o tym, że w powiatach trudno jest o lekarzy, to może tam powinno się po prostu na zachętę, nie wiem więcej płacić, tak. Nie wydaje mi się z perspektywy pacjentów, czy pacjenci skorzystają na takiej sytuacji, gdzie wszyscy będą mieć tą samą stawkę niezależnie od wszystkiego. I jeszcze raz wracam do pytania. Szanowni Państwo, weźmy pod uwagę również jakość.
Dziękuję bardzo.
Speaker 3
Bardzo dziękuję. Rzeczywiście jakość wykonywania usług medycznych jest bardzo ważna, zwłaszcza dla pacjentów, ale my, ja chcę państwu powiedzieć, że pracując z pacjentami, kontakt między medykiem a pacjentem powoduje, że ta jakość jest lepsza. Niestety pewne sytuacje, które się zdarzają spowodowały, że to zaufanie do medyków teraz w społeczeństwie spadło. Musimy to naprawić. Nie wiem, czy ta ustawa na to odpowie.
Ja mam dużo takich własnych. Natomiast no na pewno trzeba podjąć jakieś kroki legizacyjne, żeby zacząć tworzyć dobre prawo, ale też, żeby nie przeregulować pewnych sytuacji,
Speaker 3
Bo zawsze mówimy, że miejsce pracy w ochronie zdrowia jest obarczone dużą biurokracją, która przeszkadza w kontakcie na co dzień z pacjentem. Bardzo proszę pana ministra o odniesienie się do uwag, pytań I poprawek. Dziękuję.
Speaker 6
Pani przewodnicząca, szanowni państwo, się odniosę w części, część poproszę oczywiście jak I poprzednio państwa dyrektorów, ale chciałbym zacząć od początku. Tej ustawy nie należy czytać jako jedynego aktu prawnego, który ma rozwiązać wszystkie problemy systemu ochrony zdrowia. Jednocześnie przepracowana była ustawa tak zwana peselowa, która pozwala nam pozyskać informacje o zarobkach, prawdziwych zarobkach pracowników medycznych I o ilości miejsc pracy również. Rozporządzenie na temat harmonogramów wykonanych godzin pracy tak w poradniach, jak I w oddziałach szpitalnych pozwoli również jasno określić ilość efektywnego czasu pracy personelu medycznego, a nie deklarowanego. To również w rozporządzenie dotyczące jakości wskazujące na benchmark maksymalnej ilości wynagrodzeń w podmiocie medycznym, jakie powinny stanowić koszty związane z przychodami z NFZ-u.
To są wszystko kilka narzędzi, które mają pomóc zarządzać I zaprowadzić transparentność w systemie ochrony zdrowia. To są minimalne wynagrodzenia w ustawie o minimalnym wynagrodzeniu I maksymalne wynagrodzenia, które widzimy w tym, w tej ustawie. Pomiędzy tym jest przestrzeń do decyzji dyrektorów podmiotów zarządzających, bo to oni kształtują politykę kadrową I kształtują politykę wynagrodzeniową Między stawką minimalną, maksymalną jest przestrzeń na ustalenie stawki wynikającej z podstawowego czasu pracy czy podstawowych zadań do również stawki dodatkowych elementów motywacyjnych I o tym też rozmawialiśmy między innymi na komisji wspólnej rządu I samorządu terytorialnego, że taka możliwość to jest w rękach zarządzających kształtowanie wynagrodzeń I również siatki wynagrodzeń. Ustawodawca uregulował minimalne I reguluje w tej chwili maksymalne wynagrodzenia. To jest również zestaw, pakiet ustaw I rozporządzeń Ministra Zdrowia, które również wpływają na nieuniemożliwienie bilokacji personelu medycznego, czyli pełnienia dyżurów czy pracy w tym samym, w dwóch różnych miejscach, w tym samym czasie, co miało nagminnie miejsce.
A propos wyceny świadczeń, Agencja Technologii Medycznej co roku zmienia ponad 100 wycen, a nawet w tej chwili zbliża się do dwustu. Natomiast chciałem zwrócić uwagę, że słynny doktor k nie nie był lekarzem, który wykonywał wyjątkowo wysoko wycenione procedury medyczne. Korzystał ze stawek godzinowych, maksymalnych, w które były kominami nieosiągalnymi dla akurat najbardziej wyspecjalizowanych lekarzy. Lekarze transplantolodzy nie zarabiają takich pieniędzy jak rzeczy, jak właśnie chociażby rzeczony doktor k, ale nie tylko on, bo co pokazują zbiórki publiczne, które informacje, które pozyskują pacjenci, różne organizacje pozyskują nasze wynagrodzenia personelu medycznego, wskazując kto te wynagrodzenia, w jaki sposób, dlaczego takie uzyskuje. Warto się temu przyjrzeć, proszę państwa.
Ta ustawa ma tylko nad tymi kominami za zabezpieczyć I zapanować. W tej ustawie są 3 poziomy wynagrodzenia podstawowe, możliwość wzrostu wynagrodzenia w zależności od specjalnych umiejętności, tam są podane te zasady, jak również podaje maksymalny czas pracy personelu medycznego, o co wielokrotnie apelowała Naczelna Izba Lekarska, Związek Zawodowy Lekarzy I inne związki zawodowe, żeby nie przekraczać tej normy trzystu godzin maksymalnego czasu pracy w podmiotach medycznych. Celem tej ustawy jest również to, abyśmy mieli zapewnioną ciągłość opieki, możliwość sprawowania ciągłej opieki nad pacjentem, nie codziennie kto inny, inny lekarz wbiegający czy inna pielęgniarka do oddziału I nieznająca nieznająca pacjentów. To również jest możliwe, ta ustawa możecie zwrócić uwagę, że pół etatu to jest szpital razem z jednoimienną poradnią tego tegoż szpitala. Jeżeli poradnia AOS-u są niejednoimienne z oddziałami, ten limit czasu nie dotyczy tego pół etatu.
Proszę państwa, czas rozliczeniowy 4 miesiące, który został zadany, jak również rozliczenia czasu pracy I wynagrodzenia nie spowoduje, tak jak powiedziała pani przewodnicząca, związku zawodowego, pielęgniarki I położnych konieczności jakiejś dramatycznej biurokracji, bo w jednym miesiącu zarobi ktoś 500 złoty mniej, a ktoś wie 500 złoty I więcej, bo to się rozliczać będzie w czteromiesięcznym okresie rozliczeniowym, więc to będzie na tym można spokojnie zaplanować. Co do, jeżeli chodzi o tak zwane spółdzielnie medyczne, chodzi o to, że jeżeli, co pan senator Konieczny mówił, zwraca uwagę, jeżeli szpital korzysta ze swojego sprzętu, w tym wypadku kardiologicznego, konkretnie jego lekarze radiolodzy powinni być zgodnie z duchem tej ustawy zatrudnieni indywidualnie na umowach o pracę bądź umowach B2B. Natomiast nie powinna występować tak zwana, tak zwana spółdzielnia, czyli patrz jaką też tego typu usługi świadczył pan, chociażby Dawidka. Natomiast wyłączone są możliwość outsourcingu, jeżeli w danym szpitalu zakład, zakład badań obrazowych czy zakład badań diagnostycznych, diagnostyki laboratoryjnej jest to podmiot, który jest zewnętrzny I jest on wykonuje prace na rzecz tego podmiotu albo również jeszcze I innych. Natomiast też trzeba pamiętać, że te zaburzenia wynikają z ciągłego licytacji co do, co do potrzeb, co do stawek wynikających z zasysania personelu medycznego do podmiotów, które wynikają z prostego faktu, że mamy niedostosowane działalność podmiotów medycznych do rzeczywistych potrzeb demograficznych I jak również zmian technologii leczenia w dzisiejszych czasach.
Speaker 5
Do tego jest mapa potrzeb zdrowotnych, jest system zabezpieczenia opieki szpitalnej dostępny na naszych stronach, który wskazuje jak rzeczywiście ta opieka powinna powinna się kształtować I jak powinny się te rozkładać obciążenia. Pan profesor Chauderna w Karpaczu I nie tylko, podkreślił wielokrotnie, że tak naprawdę dla zabezpieczenia ostra dyżurowego pełnego, pełnych zabezpieczenia całej populacji Polski wystarczyłoby 210 szpitali, powtórzył to również prezes NFZ-u. Pada to w wielu konferencjach systemowych na temat ilości podmiotów, które spełniają tak aktywną, tak intensywną pomoc w ciągu, w ciągu doby pełnej. Czy wszystkie szpitale potrzebują w takim wysiłku pracować? Ta cała jest możliwość w tej chwili kontraktowania oddziałów chirurgii I innych w trybie planowych zabiegów czy zabiegów w trybie elastycznym, czyli tak de facto ambulatoryjnym, czyli przeniesienie właśnie zabiegów mniejszych, o mniejszej obciążających, niewymagających tak rozległej dokumentacji do świadczeń ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, czyli właśnie ta odwracana piramida, tą piramidę również świadczeń.
Jeżeli chodzi o, tak jak powiedziałem łączny limit czasu pracy już omówiłem. Ustawa przeszła przez pełen proces legislacyjny, wszystkie terminy konsultacji społecznych zostały I wszystkich zostały zachowane I były była również omawiana na dwukrotnie na posiedzeniach krwi. W związku z tym zarzut, że nie było, że była w trybie jakimś przyspieszonym czyniona nie była, była zgodnie z normami ustawowymi procedowana przez całym procesie legislacyjnym, jak również. Co do... Mam czasami, znaczy część z państwa chyba odnosiła się do jeszcze projektu ustawy, który był przed komisji przed sejmowej wersji I tam poprawki zostały, części, o których Państwo mówiły, zostały wprowadzone I w związku z powyższym można już je też też zauważyć.
Jak powiedziałem, głównie jakość dla dla pacjentów to jest ciągłość opieki, znajomość pacjenta przez personel, który na nim sprawuje opiekę. Dostępność do, jeżeli chodzi o OOS, to co było prezentowane już wielokrotnie w ciągu przynajmniej ostatniego roku, nakłady NFZ-u, czyli nas wszystkich, bo to z naszych podatków, z naszych składek się płacimy, wzrosły niebotycznie na amoletoryjną opiekę specjalistyczną, natomiast nie uzyskaliśmy za to skrócenia ani o 1 dzień kolejek w ambulatoryjnej opiece specjalistycznej. Pytanie na co przeznaczyliśmy te pieniądze, czy to były rzeczywiście te wysoko wycenione procedury? To są procedury ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, czyli przeszur najprawdopodobniej jednak nie na pomoc jednak pacjentom, tylko na wynagrodzenia personelu medycznego. Czy zawsze uzasadnione?
Nie wiem. Należy to oczywiście każdy powinien u siebie sam sprawdzić w swojej poradni jak wygląda to, jak wyglądał ten proces. Jeśli chodzi o ABM, główna potrzeba jest to, że ABM jeżeli nie wykorzystał swoich ustawowego odpisu, ma na kontach zgromadzone wysokie środki finansowe I one powinny być przeznaczone w następnych roku zużywane, a nie zalegać na kontach ABM-u po to, żebyśmy mogli te ten odpis był do trzech, bo taka jest potrzeba, żeby finansować badania, które prowadzi ABM. Natomiast jeżeli zostają oszczędności z lat ubiegłych, niewykorzystane środki, powinno się na bieżąco wykorzystywać, a nie, a nie zależeć były tylko I wyłącznie na kontach, w związku z tym wtedy część odpisu NFZ-u może pójść na świadczenia zamiast iść na konta I być tylko na kontach agencji oceny agencji badań medycznych. Aktualna ustawa
Również pracę Agencji Oceny Technologii Medycznych I Taryfikacji po to, aby bardziej elastycznie I intensywnie móc weryfikować taryfy, które dotychczas były. Dotychczas był plan, który został plan taryfikacji zatwierdzany przez Ministerstwo Zdrowia I prezes realizował te zadania. W tej chwili może reagować elastycznie, zgodnie z istniejącymi aktualnie potrzebami, patrząc co się dzieje w systemie. System oceny wyceny taryf przez Agencję Oceny Technologii Medycznych zależy również od tego, jak są sprawozdawane koszty poprzez je podmioty medyczne. Jeżeli są sprawozdawane dokładnie z łącznie z podaniem rzeczywistych stawek pracy personelu, to też to to jest to widoczne I wpływa to również na wycenę.
Oczywiście zbierane są, jak I na szczęście ta zbieralność zaczyna się bardzo poprawiać, aczkolwiek też na to zwróciliśmy uwagę w tej ustawie, a na konieczność właściwego prowadzenia rachunku kosztów przez podmioty medyczne po to, żeby można było te taryfikacje prowadzić w sposób obiektywny I rzeczywisty, nie opierając się na bardzo różnych danych przekazywanych przez podmioty, przez podmioty medyczne. Co do pierwszej, do jednego z punktów, no to ja już swój, swoją uwagę wygłosiłem a propos zmiany, która była wprowadzona na na już bezpośrednio w trzecim czytaniu ustawy, to do tego się nie będę odnosił do reszty jeszcze uwag pozwolę, żeby się odniósł pan państwo dyrektorzy.
Bardzo proszę.
Marcin Drama
Dziękuję bardzo pani przewodniczącej jeszcze raz Marcin Drama na obecny za dyrektora w departamencie lecznictwa Ministerstwa Zdrowia. Uzupełniając wypowiedź pana ministra dotyczącą uwag zgłoszonych przez pana senatora Wojciecha Koniecznego, ale także jest to uwaga zbieżna z uwagą pana senatora Waldemara Kaski co do zawartości analiz zawartych w ocenie skutków regulacji, wartym przypomnienia jest okoliczność, no właściwie już historyczna, że prace etapu rządowego nad przedmiotowym projektem działy się mniej więcej równolegle, kiedy ustawodawca przyjmował rozwiązania ustawy z dziewiętnastego czerwca bieżącego roku, która to ustawa dopiero upoważniła Agencję Oceny Technologii Medycznej I Taryfikacji do zbierania już pełnego obrazu empirycznego sytuacji zarobkowej w zawodów medycznych I te przepisy po swoim wejściu w życie na początku sierpnia bieżącego roku dopiero po raz 1. Są stosowane. W związku z tym wyliczenia, analizy przedstawione w ocenie skutków regulacji bazowały na wszelkich dostępnych danych, które były możliwe do zebrania przez zespoły analityczne Ministerstwa Zdrowia.
Natomiast w zakresie tych danych najbardziej pożądanych istniała ta obiektywna przeszkoda, że dopiero jesteśmy w toku pierwszej historycznego próbkowania danych empirycznych dotyczących realnych zarobków, a także krzyżowej analizy miejsc zatrudnienia przedstawicieli poszczególnych zawodów medycznych. W związku z tym ten deficyt wydaje się być usprawiedliwiony. Bardzo serdecznie dziękuję za wszystkie głosy strony społecznej dlatego, że one pozwalają troszeczkę wyjaśnić pewne wątpliwości, może nawet zdementować pewne nieporozumienia, które narosły wokół tego przedłużenia ustawowego. W pierwszej kolejności należy wytłumaczyć, czy rozjaśnić wątek poruszony wypowiedzi pana Waldemara Malinowskiego, jeżeli przekręcam nazwisko, uprzejmie przepraszam, ale staram się tutaj prawidłowo sobie zanotować. Jeżeli chodzi o ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, ta kwestia jest oczywiście uregulowana w ustawie, dokładnie mówiąc w artykule 100 trzydziestym drugim a a ustęp 7., który stanowi wyraźnie, że jeżeli chodzi o potrzeby zapewnienia odpowiedniej kadry medycznej w ambulatoryjnej opiece to limit przewidziany przez ustawę nie będzie stosowany, o ile mniejsze limity wymiaru czasu zatrudnienia wynikają z harmonogramu będącego integralną częścią umowy zawartej z Narodowym Funduszem Zdrowia.
W związku z tym tutaj pewien mechanizm racjonalizacyjny został przewidziany w tym rozwiązaniu ustawowym. Także przechodząc do kwestii arbitralności czy dowolności decyzji kierownika, do którego pracownik wnioskuję o możliwość zatrudnienia u innego świadczeniodawcy, to oczywiście byłby mankament, niemożliwe do zaakceptowania, w związku z tym ustawa bardzo precyzyjnie reguluje, że kierownik podmiotu leczniczego nie może odmówić tej zgody inaczej niż tylko w takiej sytuacji, że we własnym podmiocie leczniczym nie ma zaspokojonych potrzeb kadrowych I w związku z tym, kiedy pracownik mu sygnalizuje dalszą gotowość do pracy, kierownik podmiotu leczniczego będzie zobowiązany złożyć ofertę zwiększenia wymiaru zatrudnienia u siebie, jeżeli nie ma takiej okoliczności, która by to uzasadniała, bo nie ma takiej potrzeby kadrowej, wtedy kierownik podmiotu będzie zobowiązany wyrazić taką zgodę zgodnie z zasadą, że jeżeli jest gotowość do pracy, ta gotowość do pracy oczywiście powinna być realizowana, co wynika I z prawa podmiotowego pracownika, jak I z potrzeb systemu I z potrzeb pacjentów. W związku z tym artykuł 132 a a ustęp 10 wydaje się być tak szczegółowo doprecyzowane w warstwie językowej, że nie budzi wątpliwości co do tego, że kierownik gabinetu leczniczego nie będzie działał w warunkach arbitralności czy jakiejś dowolności. Jeżeli chodzi o wątpliwości zgłoszone wypowiedzi pani Renaty Górnej, to oczywiście tutaj bardzo także dziękuję za te wątpliwości, one się już też pojawiały wcześniej w procesie dialogu społecznego, więc warto jeszcze raz wyjaśnić.
Otóż artykuł 132 a a ustęp 2. Zawiera swoistą definicję legalną pełnego wymiaru zatrudnienia, w związku z tym ten przepis w żaden sposób nie uchyla norm pracy wynikających z ustawy o działalności leczniczej. Tamte normy jak najbardziej są cały czas w mocy, one nie zostają ani zmodyfikowane, ani uchylone, tylko artykuł 132 a ustęp 2. Służy temu, żeby wyliczyć maksymalny limit zatrudnienia I tak naprawdę jest dokładnie rozwinięciem tego pojęcia, które pojawia się w artykule 131 a a ustęp 1, mianowicie pojęcia pełnego wymiaru czasu pracy, więc tylko I wyłącznie do taka jest funkcja tego przepisu I tu z całą pewnością należy rozwiać te wątpliwości, one w żaden sposób to rozwiązania nie uchylają obowiązujących norm pracy, one cały czas będą obowiązywały, gdyż ta ustawa nie modyfikuje w tym zakresie ustawy o działalności leczniczej. Natomiast jeżeli chodzi o wątpliwość zgłoszoną do artykułu 132 a b ustęp 11., Pozwolę sobie sięgnąć do źródła, aby przypadkiem tutaj państwa senatorów I strony społecznej nie zdezynfekować.
Oczywiście tutaj chodzi o sytuację, zostaje nałożony na osobę wykonującą zawód medyczny obowiązek zaktualizowania oświadczenia o maksymalnym wynagrodzeniu średniomiesięcznym w zatrudnianych podmiotach I tutaj to się wiąże z bardzo słuszną kolejną wypowiedzią strony społecznej I z uwagą pani przewodniczącej. Znaczy tutaj musimy to czytać systemowo I łącznie. Rozważane przez wysoką komisję I w dniu jutrzejszym przez wysoki senat rozwiązania, nie dotyczą przypadku jednostkowego, kiedy osoba zatrudniana wejdzie w to, co prawo pracy nazywa przypadkiem nadgodzin. To w żaden sposób nie aktywuje obowiązku oświadczania tego, że się zarobiło troszeczkę więcej. Maksymalny limit wynagrodzenia, co bardzo precyzyjnie terminologia zastosowana w ust ósmym, w ust dziewiątym, czyli w całym artykule 132 a b, na co wskazuje, do miesięcznego, do średniomiesięcznego maksymalnego limitu wynagrodzenia ujmuje się wynagrodzenie wynikające z zawartych umów.
Zawartych umów o pracę, zawartych umów cywilnoprawnych albo z aktów, które konstytuują inne stosunki niż stosunek pracy. W związku z tym okoliczność, o której mowa w ust. 11 tego przepisu, to jest po prostu okoliczność, kiedy u jednego świadczeniodawcy dojdzie do zmiany umowy, ponieważ dana osoba uzyska, mówiąc kolokwialnie, podwyżkę. W związku z tym o tej podwyżce wynikającej ze zmiany dotychczasowego stosunku umownego albo aktu powołania należy powiadomić odpowiednio pozostałych świadczeniodawców zatrudniających po to, żeby działając tutaj po tym, po drodze tego poinformowania, mogli odpowiednio dostosować limity u siebie, aby nie doszło do przekroczenia proponowanego tym rozwiązaniem limitu miesięcznego. W związku z tym tutaj absolutnie nie chodzi o taką sytuację, że będzie, że będzie okoliczność losowa, dany pracownik będzie musiał pozostać dłużej na oddziale albo w miejscu świadczenia pracy, wpadnie w związku z tym w nadgodziny I to w tym momencie uruchamia kaskadę oświadczeń do wszystkich zatrudniających oświadczeniodawców.
Nie, bo to nie chodzi o ten przypadek. Chodzi o przypadek wynagrodzenia wynikającego ze stosunku prawnego, który łączy pracownika, kontrahenta z zatrudniającym go świadczeniodawcą, w związku z tym tutaj z całą pewnością nie chodzi o rozwiązanie, które miałoby wywołać biurokratyczny armagedon, na który oczywiście słusznie zwróciła uwagę pani przewodnicząca, ale to nie jest implikowane przez te rozwiązania, które są w ustawie zaproponowane. I oczywiście zmierzając do kresu, ale tu jeszcze się pojawiły pewne bardzo ważne wypowiedzi.
Ile dobrze zanotowałem, pani Grażyna Cebula była łaskawa zauważyć problem gotowości do pracy I tutaj oczywiście też jest wprost regulacja dotycząca tego przypadku. Gotowość do pracy nie jest wliczana do limitu maksymalnego wymiaru zatrudnienia, co literalnie wynika z artykułu 132 a a ustęp 3.. Natomiast przechodząc do wątpliwości zgłoszonych przez panią przewodniczącą środowiska pielęgniarskiego, jeżeli chodzi o artykuł 132 a a ustęp 18. Tu rzeczywiście warto się chwilę pochylić nad tym słowem w szczególności. To znaczy, punkt widzenia merytoryczny skonsultowany także z Ministerstwem Rodzinny Pracy I Polityki Społecznej.
Otóż w toku pracy nad tymi rozwiązaniami uzyskaliśmy stanowisko resortu, że to wyrażenie w szczególności jest potrzebne, gdyż jest uzasadnione czystym rozwiązaniem legislacyjnym, aby wynikało, że ustęp 18. Nie wyłącza rozwiązań kodeksu pracy, ponieważ gdyby tych słów nie było, mogłaby powstać błędna wykładnia prawa, że artykuł 132 a a ustęp 18. Jest lex specialis do kodeksu pracy, co nie odpowiada intencji projektodawcy. W związku z tym to słowo w szczególności oznacza, że nie dochodzi do wyłączenia regulacji prawa pracy właściwych dla tego, co ma być zawarte w umowie o pracę, natomiast pojawiają się pewne dodatkowe elementy, które są tylko rozbudowaniem katalogu, rzeczy, które muszą być w umowie o pracę, które wynikają już z norm ogólnych prawa pracy I teraz to w szczególności z tego powodu zostało przez nas wprowadzone dlatego, że uzyskaliśmy informację, że to jest właściwy zapis legislacyjny, który ma skutkować tym, aby przypadkiem ktoś nie pomyślał, że doszło do wyłączenia norm kodeksu pracy. To jest 1 powód.
Natomiast dlaczego tam się pojawia pod w tym wyliczeniu zaraz rodzaj pracy? Absolutna zgoda, że oczywiście rodzaj pracy już wynika z umów o pracę, z tego, co wynika z kodeksu pracy, tylko że artykuł 18. Jest szerszy, bo tam są jeszcze akty powołania I akty inne, które powołują stosunek pracy, ale inne niż umowa o pracę. W związku z tym, że tam dochodzi do bardzo różnych szczegółowych uregulowań, w różnych szczegółowych ustawach, ten rodzaj pracy jest potrzebny, aby było wiadome, że tak, że w akcie, który konstytuuje na przykład stosunek służbowy, ten element też musi się pojawić I że musi być właśnie tam zawarty celem zapewnienia spójności tych proponowanych rozwiązań. Natomiast propozycja, która dotyczy zamiany oświadczenia na informacje o maksymalnym wymiarze czasu pracy I maksymalnym wynagrodzeniu.
Ponownie wypowiadam się w kwestii merytorycznej. Tutaj to rozwiązanie o tyle budziłoby bardzo duże wątpliwości wysoka komisjo, dlatego że obecny mechanizm jest następujący, to zgodnie z tym, co wynika ze zmienionego artykułu 100 dziewięćdziesiątego trzeciego ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, to na kierowniku podmiotu leczniczego będzie ciążyła odpowiedzialność, w tym odpowiedzialność karna wynikająca z artykułu 193 za stanie na straży tych limitów, które są proponowane w tej ustawie. W związku z tym pewna sprawiedliwość społeczna wymaga wyważenia, aby ta odpowiedzialność była przypisana też do tych podmiotów, które dysponują, są dysponentami informacji. Stąd rozwiązanie w postaci oświadczenia zabezpieczonego artykułem 233 kodeksu karnego. Jeżeli to nie będzie oświadczenie zabezpieczone tą normą sankcjonującą z kodeksu karnego, może powstać bardzo poważny problem materii konstytucyjnej związany właśnie z gwarancjami państwa prawnego I sprawiedliwości społecznej, dlaczego odpowiedzialność spada na kierownika podmiotu leczniczego, który mógłby być zdezinformowany, a osoba dezinformująca właściwie nie ponosi żadnej odpowiedzialności za dezinformację.
Z tym też konsultując tą materię z ekspertami z zakresu, z zakresu właśnie prawa karnego, w toku prac wykrystalizowało się takie rozwiązanie, które wydaje się odpowiadać pewnym wymogom sprawiedliwego rozdzielenia odpowiedzialności za całokształt tego mechanizmu, gdzie musi dojść do współpracy osoby zatrudnianej, tudzież osoby, która jest kontrahentem I kierownika podmiotu leczniczego, gdyż inaczej doszłoby do nieproporcjonalnego przypisania odpowiedzialności którejś z tych stron, które naturą rzeczy są zaangażowane w cały proces zatrudnienia. Mam nadzieję, że w miarę wyczerpująco udało mi się odpowiedzieć na te główne wątpliwości, które są. Jeżeli są jakieś luki w mojej wypowiedzi, to jestem do dyspozycji pani przewodniczącej. Dziękuję.
Tylko coś sprawować
panie ministrze. To do do
Speaker 3
mikrofonu proszę, Bo jeszcze ktoś będzie się wypowiadał ze strony ministerstwa, tak? Nie, już wszystko, tak proszę.
Waldemar Malinowski
Przepraszam, ale negocjowaliśmy ustawę sieciową. Poradnia przyszpitalna nie jest poradnią jednoimienną. Co pan mówi w ogóle? Poradnia przy szpitalnym
Waldemar Malinowski
do działu internistycznego są przypisane, gdzie pracują interniści. Przypisanie, przypisane poradnie kardiologiczna, alergologiczna, neurologiczna, pulmonologiczna, gdzie pracują specjaliści. Jeżeli państwo myślicie, że poradnia przyszpitalna dla interny to, poradnia internistyczna, no to, no to nie mówmy o pół etatu, bo ci ludzie, którzy pracują w poradniach specjalistycznych przyszpitalnych nie pracują w szpitalu I nie ma mowy, że będą na pół etatu. Do chirurgii są przypisane ortopedia, urologia, dermatologia, poradnie zabiegowe, więc to nie są poradnie jednoimienne I dlatego zwracamy uwagę na te pół etatu. Ja dlatego od poniedziałku Bardzo proszę panie Miśku.
Speaker 6
Że dotyczy to tylko tych poradni, które nie są zgodne z profilem I nie mają tego wymogu pół etatu.
Speaker 3
Dobrze, bardzo dziękuję bardzo. Proszę, nie wchodzimy w polemikę. Mają, mieli wszyscy okazję się wypowiedzieć. Czy myślę, że teraz przejdziemy do procedowania poprawek I tej ustawy. Panie Legizatorze proszę o pomoc.
W pierwszej kolejności będziemy głosować poprawki Legii... Dobrze, dobrze to zaraz tak, zgłaszamy, bardzo proszę, tak.
Waldemar Kraska
Ja jeszcze może wniosek formalny pani przewodnicząca, ponieważ wiele poprawek będzie się pokrywało, jeżeli pan legislator mógłby te poprawki ewentualnie skumulować I wtedy je wyłączać.
Speaker 2
Dobrze, ale jeszcze pan senator, musimy zgłosić te poprawki, ewentualnie przejąć poprawki legislacyjne, tak? Czy pan senator koniecznie jeszcze?
W pierwszej kolejności.
Wojciech Konieczny
Pani przewodnicząca, ja zgłaszam przejęcie poprawek legislacyjnych pana legislatora oraz oczywiście mam swoje poprawki, które również są w posiadaniu sekretariatu komisji. One dotyczą kwestii powoływania, odwoływania oddziału, oddziału Wojewódzkiego Funduszu. Odnoszą się do połowy wymiaru czasu pracy, który zamień I w moim odczuciu powinien być zmieniony na jedną czwartą wymiaru czasu pracy dlatego, że tego po prostu wymaga sytuacja system I dostępność świadczeń oraz tego, żeby zmienić katalog trzech specjalizacji geriatrów, pasmarfologów I psychiatrów, których no nie będzie dotyczyć, nie będą dotyczyć wszystkie te rozwiązania ustawy na delegację Ministra Zdrowia do określenia tych specjalizacji w drodze rozporządzenia. W moim odczuciu zamykanie się w tych trzech specjalizacjach, gdy gdzie będzie się okazywało, a na 100 procent się okaże, że trzeba takie odstępstwa stosować w innych specjalizacjach. Uważam, że do tego powinien mieć prawo minister zdrowia I niepotrzebne jest wymienianie oraz mam tutaj poprawki dotyczące pracy zaproponowane przez związek zawodowy pielęgniarek I położnych dotyczące tego, żeby w czasie tych zmian, które w skrócie, które będą następować w postaci wypowiedzeń zmieniających, aby one mogły dotyczyć tylko zakresu tego, który reguluje ta ustawa, aby dyrektorzy no szpitali nie wykorzystywali po prostu swojej swojej władzy wówczas nad, w tym momencie nad pielęgniarkami, więc tego też dotyczą.
I na koniec jeszcze chciałbym się wypowiedzieć, że panie dyrektorze uważam, że że I panie ministrze ze względu na skąpość jednak odpowiedzi na pytania, które zadałem będę je musiał powtórzyć na sali senackiej, czego chciałem bardzo uniknąć, ale jednak nie odpowiedziano na wiele moich moich zastrzeżeń. A do pana dyrektora mam taką uwagę, że jeżeli rzeczywiście tak jak sobie zapisałem, jest próbkowanie danych, tej chwili się odbywa, no to nie pisze się w OSR-ze, że będą takie, a nie inne efekty, na przykład zwiększenie dostępności, ponieważ tego nie wiecie w tej chwili, bo próbkujecie dane dopiero I nie wiecie czy ile tych pieniędzy zostanie zaoszczędzonych, gdzie przekazanych I po prostu trzeba było to napisać. W OSR-ze napisać, że nie możemy przedstawić, jakie korzystne zjawiska nastąpią wskutek wprowadzenia tej ustawy, bo nie mamy odpowiednich danych I wówczas OSR byłby prawdziwy zgodnie z wypowiedzią pana dyrektora. Dziękuję bardzo.
Speaker 2
Bardzo dziękuję. Jeszcze pan senat, pan marszałek Grodzki się chciał powiedzieć, bo tam
oddajemy
Tomasz Grodzki
Dziękuję bardzo. Już króciutko tak dla później sprawności procedowania poprawek kolejnych, których trochę jest. Jakby pani przewodnicząca mogła za każdym razem pytać pana co co ministerstwo sądzi. A generalna impresja po tych wszystkich wystąpieniach jest taka, że naród żąda krwi, żeby tych złodziei, oszustów I innych ścigać. Jak Państwo przejrzycie, co już rozmawiałem z panem posłem Cieszyńskim, tak zwany głos ludu to oczekiwania są krwiożercze.
Natomiast mam wrażenie, że złożoność tej ustawy spowoduje I chciałbym nawet usłyszeć od pana ministra, że jak czas pokaże no słabości tej ustawy, myślę, że w dość szybkim czasie trzeba będzie ją modyfikować, co już zresztą kiedyś pan minister powiedział na którymś ze spotkań I I na tym opieram swoją swoją nadzieję na to, że per saldo ta ustawa zmieni system choć trochę na lepszy.
Speaker 2
Bardzo dziękuję. Jeszcze pan senator Kalata, Senator Konieczny I senator Kraska króciutko, bardzo proszę.
Andrzej Kalata
Ja mam tylko jedną uwagę, bo z tego co wiem to szpitale mają czas do dwudziestego grudnia na przesłanie tych wszystkich danych. Czy czy faktycznie tutaj nie zachodzi no pośpiech, czy nie trzeba było poczekać z tą ustawą przynajmniej na na możliwość przeanalizowania właśnie tych danych, które szpitale przesyłają. Dziękuję.
Pan Senator Konieczny.
Wojciech Konieczny
Ja tylko chcę doprecyzować, ponieważ wyraziłem się mało precyzyjnie. Przyjmuję wszystkie poprawki zgłoszone przez pana mecenasa legislatora, także zarówno te legislacyjne, jak I te o charakterze konstytucyjnym I inne wszystkie.
Speaker 3
Bardzo proszę, oddajemy głos panu legizatorowi. Jeszcze pan senator Klaska, bardzo proszę.
Waldemar Kraska
Ja tylko krótko, przyjmuję poprawki pana posła Cieszyńskiego, które będą modyfikowały tą ustawę, ale także zgadzam się z panem senatorem Koniecznym. Niestety ta ustawa jest za wcześnie procedowana. Nie znamy ich konkretnych skutków, a z tego, co słyszymy od dyrektorów szpitali, skutki będą niestety dla pacjentów, szczególnie dla pacjentów obukan.
Speaker 2
Bardzo dziękuję, oddaję głos panu legizatorowi. Na początku będziemy procedować poprawki
Speaker 4
w legislacji. Dziękuję bardzo za udzielenie głosu w związku z tym, że powinniśmy procedować poprawki według kolejności przepisów ustawy, jako pierwszą grupę poprawek należy głosować poprawki zgłoszone przez pana Marszałka Tomasza Grodzkiego, które zmierzają do tego, aby dyrektorzy oddziałów Narodowego Funduszu Zdrowia byli powoływani I odwoływani przez prezesa NFZ, ale po uzyskaniu uprzedniej akceptacji ministra właściwego do spraw zdrowia, Ta grupa poprawek wykluczy głosowanie poprawek zgłoszonych przez pana senatora Wojciecha Koniecznego, które niestety w tym zakresie I tylko w tym zakresie są niekompletne. Dziękuję.
Speaker 3
Dobrze, poddajemy pod głosowanie tą poprawkę. Kto z państwa senatorów jest... A przepraszam, Ministerstwo. Tak,
Speaker 2
Bardzo proszę, kto z państwa senatorów jest za tą poprawką? Kto jest przeciw? Kto się wtrzymuje, wstrzymał? 2 głosy wstrzymujące. Dziękuję.
Następna poprawka.
Speaker 4
Według następnej kolejności należy głosować zgłoszone przez pana senatora Wojciecha Koniecznego wszystkie poprawki natury legislacyjnej. Z uwagi na to, że one zostały zaaprobowane przez przedstawicieli rządu I nie mają charakteru merytorycznego, poddaję pod rozwagę głosowanie ich łącznie. Dziękuję.
Speaker 3
Bardzo proszę, głosujemy poprawki legislacyjne. Było powiedziane, że rząd się zgadza.
Tak, na początku mówiliśmy.
Speaker 2
Proszę, kto z państwa senatorów jest za poprawkami legislacyjnymi? Kto, kto jest przeciw? Nie, nikogo nie ma, dobra, dziękuję. Przechodzimy do następnej poprawki.
Speaker 4
Kolejny pakiet poprawek to poprawki zgłoszone przez pana senatora Wojciecha Koniecznego, które zmierzają do skreślenia wszystkich przepisów odnoszących się do zasad I trybu orzekania zakazu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, przez lekarzy I lekarzy dentystów. Przyjęcie tej poprawki wykluczy głosowanie zarówno nad grupą poprawek pana marszałka Tomasza Grodzkiego, jak I nad grupą poprawek pana senatora Wojciecha Kraski. Dziękuję.
Speaker 2
Głosujemy. Ministerstwo? Tak, Ministerstwo aprobuje tą poprawkę. Dobrze, proszę bardzo, kto z państwa senatorów jest za tą poprawką? Kto jest przeciw?
Kto się wstrzymał? Dziękuję. Poprawka została za, przegłosowana. Bardzo proszę następna poprawka.
Speaker 4
W następnej kolejności należy głosować poprawkę pana senatora Wojciecha Koniecznego, która dotyczy pozostawienia obecnych regulacji w artykule 100 dwunastym ustęp 1. Ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, które przewidują niemożność sprawowania przez pracownika NFZ z mocy prawa określonych funkcji, stanowisk I zajęć. Dziękuję.
My negatywnie.
Speaker 4
Ja tylko chciałem przypomnieć, że nieprzyjęcie tej poprawki spowoduje dość kuriozalną sytuację, w której prezes Narodowego Funduszu Zdrowia będzie nowo wybranemu posłowi I senatorowi udzielał zgody bądź nie na objęcie przez niego mandatu poselskiego I senatorskiego. Dziękuję bardzo.
Speaker 3
Bardzo proszę jeszcze raz stanowisko rządu. Ja myślę, że prawo to określa ściśle. Proszę państwa. Musimy się skupić, bo poprawek jest bardzo dużo. Bym prosiła o skupienie.
No tak właśnie, bo mamy
Speaker 6
Czasami mamy właśnie podobnie brzmiące poprawki, mogą powodować zaburzony przebieg procesu I I tutaj bardzo bym poprosił tutaj też I pana mecenasa o dokładniejsze określenie, dobrze.
Tomasz Grodzki
Jeśli można rozmawiać, rozmawialiśmy o tym rano, że dopiero jak ktoś nie może prezes funduszu zakazać komuś startowania na posła, senatora czy organy jednostki czy radnego. Natomiast jak zostanie wybrany posłem, senatorem czy radnym, wtedy albo bierze urlop bezpłatny albo się zwali.
Speaker 3
Znaczy, to ja bym chciała, żeby to zostało doprecyzowane, bo co do zasady się zgadzamy, że jeżeli ktoś jest, że jest pewien konflikt interesów I my tą poprawkę omawialiśmy I z panem legislatorem I z panem ministrem, że ponieważ Narodowy Fundusz Zdrowia podlega ministerstwu, jest to administracja państwowa, nie może pełnić mandatu posła czy senatora I pełnić funkcję I pracować w tym funduszu. Tak, bardzo proszę panie Legii.
Speaker 4
Ja tylko chciałbym bardzo uprzejmie przypomnieć, że w świetle przepisów konstytucji jakikolwiek pracownik administracji rządowej nie może łączyć swojego stanowiska za z mandatem posła I senatora, w związku z tym przewidywanie sytuacji polegającej na tym, że prezes NFZ mógłby w tym zakresie udzielić odstępstwa, jest najdelikatniej mówiąc nieporozumieniem. W sytuacji, jeżeli pracownik NFZ-u, podobnie jak każdy pracownik administracji rządowej, zostałby wybrany posłem lub senatorem, procedura jest następująca, albo podejmuje on oświadczenie o zrzeczeniu się dotychczasowego stanowiska w administracji rządowej I obejmuje mandat posła I senatora albo w braku złożenia takiego oświadczenia w przeciągu okresu określonego w ustawie o wykonywaniu mandatu posła I senatora następuje stwierdzenie wygaśnięcia jego mandatu. Dziękuję.
Dziękuję. Stanowisko rządu?
Speaker 6
Znaczy, co do zasady oczywiście nie mamy żadnych wątpliwości co do tego, tylko chcielibyśmy inny kształt zapisu takowego w ustawie. Ale teraz muszę to przegłosować. Legislacyjnego I tam stosownych zapisów legislacyjnych.
Staraliśmy się komunikować, ale
Speaker 3
My musimy teraz jako senatorowie, członkowie komisji przegłosować poprawkę, więc wyrażamy swoją aprobatę. Ta poprawka bardzo proszę panie Legii, mamy tą poprawkę, którą pan Legii Zator teraz.
Speaker 4
To jest poprawka, która została zgłoszona przez Biuro Legislacyjne jako poprawka oznaczona punktem drugim w części a, uwag szczegółowych. Dziękuję.
Speaker 3
Czy pan mógłby jeszcze przeczytać brzmienie tej poprawki? Oczywiście. Bardzo proszę.
Speaker 4
Szanowni państwo, poprawka ta brzmi w artykule 1, punkcie 24 w literze a skreśla się tiret 1.. Oznacza to zatem, że przewidywane w ustawie wprowadzenie do wyliczenia nie weszłoby w życie, a zatem zostałby utrzymany aktualny stan prawny, zgodnie z którym wszystkie stanowiska wymienione w artykule 100 dwunastym ustęp 1. Ustawy o świadczeniach byłyby z mocy prawa objęte zakazem, o którym mowa w tym przepisie. Dziękuję.
Speaker 3
Dziękuję bardzo. Stanowisko rządu myślę, że nie trzeba wskazywać tutaj prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, bo określają to przepisy dla wszystkich, którzy zostają posłami I senatorami, jeśli chodzi o połączenie stanowisk. Bardzo proszę stanowisko rządu.
Wstrzymuje się.
Speaker 6
Tak, ponieważ wiem, że w tym samym punkcie jest jeszcze, są jeszcze inne poprawki, więc musicie Państwo przegłosować. My mamy do innej poprawki stosunek pozytywny.
Speaker 4
Ale ja przepraszam bardzo, żadna inna poprawka, panie ministrze, w tym zakresie nie została zgłoszona. Dobrze,
to zostawiamy.
Tomasz Grodzki
Ona reguluje sprawę dość oczywistą, bo to reguluje też ustawę o wykonywaniu mandatu posła I senatora, ale jeżeli taka jest wola ministerstwa to dla pełnej klasyfikacji tego zapisu ją proponuję.
Speaker 4
Mam tę poprawkę przed sobą, ale to jest brzmienie poprawki, które nie dotyczy tej problematyki, którą omawiamy.
Speaker 3
Czy zatem ta poprawka, która została teraz zgłoszona przez senatora, przez pana Marszałka Grodzkiego, może być też dodatkowo głosowana w bloku poprawek, który był przez niego zgłoszony? Czy to nie 1 drugiej nie wyklucza?
Speaker 4
Nie w bloku poprawek, tylko jako odrębna poprawka po głosowaniu poprawki pana senatora koniecznego, które podkreślam dotyczy innego problemu. Dziękuję.
Speaker 3
Bardzo proszę. Bardzo proszę głos ministerstwa jeszcze w sprawie tej poprawki.
Joanna Stankiewicz
Jeśli chodzi o tą kwestię dotyczącą posła, wykonywania mandatu, to tak rzeczywiście kierunkowo jest ona słuszna z tym, że przepisy tej ustawy o tym się nie odnoszą, to jest w obowiązującym przepisie, tak, w wyliczeniach, dlatego ze strony stanowiska rządu przychylamy się do propozycji pana senatora, żeby wynikowo w całej już ustawie obowiązujących, gdzie się odwołuje do wykonywania mandatów po prostu tą zmianę przyjąć całościowo.
Speaker 4
Przepraszam, czy mam rozumieć, że uchylenie punktu ósmego w artykule, punktu ósmego w artykule 100 dwunastym ustęp 1. Ustawy o świadczeniach jest skreśleniem przepisu odnoszącego się do posłów, senatorów oraz posłów do Parlamentu Europejskiego?
Speaker 2
Czy ministerstwo się odniesie, bo w takim razie przejdziemy do głosowania, bo.
Aleksandra Popko
Poprzez uchylenie. Dzień dobry Aleksandra Popko. Proszę bardzo. Departament Nadzoru I Kontroli. Poprzez uchylenie punktu ósmego w brzmieniu, że pracownicy funduszu nie mogą być posłami, posłami do Parlamentu Europejskiego Europejskiego albo Senatorami, wyczerpie jakby brzmienie obecnych, projektowanych przepisów.
Speaker 4
Przyjmuję to do wiadomości, aczkolwiek należy przegłosować wpierw dalej idącą poprawkę pana senatora Wojciecha Koniecznego. Dziękuję.
Okej. W
Speaker 2
takim razie przechodzimy do głosowania. Kto z państwa senatorów jest za przyjęciem poprawki określającej wykonywanie mandatu państwa I senatora przyjętym przez pana pana senatora Koniecznego? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Czyli poprawka nie przeszła.
Speaker 4
W jakiej sytuacji należy głosować oczywiście poprawkę zgłoszoną przez pana marszałka Tomasza Gródzkiego. Dziękuję. Kto,
Speaker 2
kto z państwa senatorów jest za poprawką pana marszałka Grodzkiego? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? 2. Poprawka pana Marszałka Grockiego przeszła, zatem przechodzimy do następnej poprawki.
Speaker 4
Kolejna poprawka to poprawka pana senatora Wojciech Koniecznego, która dotyczy uściślenia artykułu 132 a a ustęp 1. Ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, tak aby zakresem unormowań dotyczących czasu pracy został objęty członek personelu zawodu medycznego, zatrudniony na stanowisku obejmującym udzielanie świadczeń zdrowotnych objętych umową z funduszem, nie zaś każdy pracownik, który pracuje w podmiocie, który zawarł umowę z tym funduszem. Dziękuję bardzo.
Stanowisko rządu.
Negatywne.
Speaker 2
W takim razie przechodzimy do głosowania. Kto z państwa senatorów jest za przyjęciem poprawki pana senatora Koniecznego? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? 3.
Poprawka nie przeszła, poproszę o następną poprawkę.
Speaker 4
Kolejna poprawka to poprawka pana senatora Wojciecha Koniecznego, która zmierza do takiego uregulowania problematyki minimalnego wymiaru zatrudnienia osób wykonujących zawody medyczne, aby wynosił on nie połowę pełnego wymiaru czasu pracy, lecz jedną czwartą tego wymiaru. Dziękuję.
Stanowisko rządu.
Speaker 2
Proszę państwa, przechodzimy do głosowania. Kto z państwa senatorów jest za przyjęciem poprawki pana senatora Koniecznego? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Przechodzimy do następnej, poprawka przeszła.
Bardzo proszę pana z pana legizatora o następną poprawkę.
Speaker 4
Kolejna poprawka to poprawka zgłoszona przez pana Marszałka Tomasza Grodzkiego, która zmierza do tego, aby w przepisie dotyczącym skutków prawnych występowania sytuacji, w której wynagrodzenie osoby wykonującej zawód medyczny nie jest zgodne z przepisami ustawy, w przypadku wypowiedzenia dokonywanego przez pracodawcę nie były stosowane okresy ochronne przewidziane we właściwych przepisach. Tak więc w takiej sytuacji wypowiedzenie następowałoby od razu bez okresu ochronnego. Dziękuję.
Speaker 2
Stanowisko rządu? Tak. Pozytywne, tak? Przechodzimy do głosowania. Kto z państwa senatorowi jest za przyjęciem poprawki?
3. Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Poprawka przeszła, poproszę o następną poprawkę.
Speaker 4
Kolejna poprawka to poprawka pana senatora Wojciecha Koniecznego, która zmierza do tego, aby wykaz specjalizacji lekarskich, które są objęte wyjątkami od wymogów dotyczących czasu pracy, nie były określone w ustawie, lecz w rozporządzeniu. Tu pragnę zwrócić uwagę, że wydaje się takie rozwiązanie bardzo kontrowersyjne pod względem konstytucyjnym. Czym innym jest bowiem wyłączenie tej problematyki w ogóle z ustawy I ewentualne uregulowanie jej w rozporządzeniu, a czym innym ewentualne dopełnienie regulacji już przewidzianych w ustawie rozporządzeniem. Dziękuję.
Stanowisko rządu.
My jesteśmy przeciwni tej poprawce.
Speaker 2
Z państwa senatorów jest za tą poprawką? 4. Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Dziękuję bardzo.
Kolejna propozycja poprawy.
Dobrze, prosimy.
Speaker 4
Kolejna propozycja poprawki to poprawka pana senatora Wojciecha Koniecznego, która zmierza do tego, aby to nie prezes Narodowego Funduszu Zdrowia na wniosek świadczeniodawcy, lecz minister właściwy do spraw zdrowia określał w drodze rozporządzenia
Odstępstwa od stosowania unormowań odnoszących się do wymiaru czasu pracy osób wykonujących zawód medyczny. Dziękuję.
Stanowisko rządu.
Już nie wiem, które te poprawki.
Speaker 4
Przed chwilą głosowaliśmy inną kwestię. Przed chwilą głosowaliśmy propozycję, ażeby wyłączyć z przepisu w artykule 132 a a wykaz specjalności lekarskich objętych odstępstwem I uregulować to w rozporządzeniu. Teraz natomiast mówimy o takiej sytuacji, w której istnieje potrzeba czasowego odstępstwa od rygorów przewidzianych w tym artykule. Dziękuję.
Speaker 2
Stanowisko rządu. Przeciw. Dobrze, głosujemy w takim razie tą poprawkę. Kto z państwa senatorów jest za poprawką? Kto jest przeciw?
Kto się wstrzymał? Czyli poprawka nie przeszła. Bardzo dziękuję, przechodzimy do następnej poprawki.
Speaker 4
Kolejna propozycja poprawki zgłoszona przez pana senatora Wojciecha Koniecznego odnosi się do dokumentowania przez świadczeniodawcę warunków udzielania świadczeń zdrowotnych objętych umową o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnych. W związku z tym, że nie posiadam uzasadnienia tej poprawki wydaje mi się, że jej sens powinien przedstawić wnioskodawca.
Dziękuję. Bardzo proszę pan senator Konieczny.
Wojciech Konieczny
Poproszę tylko pana legislatora o teksty I poprawki, bo ja oddałem I nie mam swojej kopii. Dziękuję bardzo. Proszę państwa, chodzi o to, że tutaj to jest nawiązanie do tego, co mówiła pani przewodnicząca związku zawodowego pielęgniarek, że udokumentowanie wykonanych zadań związanych z udziałem świadczeń opieki zdrowotnej jest po prostu w pewnych zakresach bardzo trudne. To znaczy wykonanie tego w niektórych zakresach po prostu będzie musiało być no bardzo skomplikowane I I niedookreślone. W związku z czym uważamy, że że informacje w punkcie drugim tak jak tutaj jest podane I powstaje stosunek służbowy, który który już nie wymaga takiego dokumentowania.
Dziękuję bardzo.
Speaker 2
Czyli przeciw, tak? Kto z państwa senatorów jest za przyjęciem tej poprawki? Pan Senator koniecznie głosuje? Kto jest przeciw? Przeciw?
3. Kto się wstrzymał? 2. Następna poprawka, bardzo proszę.
Speaker 4
Kolejna poprawka to też poprawka zgłoszona przez pana senatora Wojciecha Koniecznego, który jest w jej posiadaniu. Dziękuję.
Bardzo proszę.
Wojciech Konieczny
Jako posiadacz poprawki mam teraz chwilę dla siebie. Proszę państwa, tutaj chodzi też 000 pewne pewną propozycję środowiska pielęgniarek, które mówi o tym, że w w obecnie przyjmowanej wersji nastąpi masowe wypowiadanie umów zmieniających I ono jest niedookreślone, to znaczy pracodawca będzie mógł zmienić umowę o pracę w dowolnym zakresie, a tutaj chcemy, aby to ta zmiana dotyczyła tylko I wyłącznie zakresu regulowanego ustawą, czyli żeby na przykład nie było zmiany kategorii zaszeregowania pielęgniarek przy okazji przeprowadzania no zapisów tej ustawy. Także gorąco proszę o poparcie tej poprawki.
Speaker 6
Powiem tak, my tej poprawki nie wzięliśmy, natomiast widzieliśmy inną poprawkę w tym temacie, która dobrze precyzuje ten zakres I myślę, że że powinna I zabezpieczy ten problem. Jest dokładnie sformułowana, także myślę, że warto by było też do niej zajrzeć.
Speaker 2
Dobrze, w takim razie, jeżeli nie dysponujemy, czy tutaj się zgadzamy na tą poprawkę?
Speaker 4
Nie, pani senator, musimy przegłosować poprawkę pana senatora Wojciecha Koniecznego.
Speaker 2
z państwa senatorów jest za poprawką? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Bardzo dziękuję, poprawka została przyjęta.
5 za I 1 przeciw.
Speaker 4
Kolejna grupa poprawek to grupa poprawek poparta już przez przedstawicieli Rady Ministrów. Chodzi o dodanie stosownych przepisów przejściowych w brzmieniu zaproponowanym w opinii. Dziękuję.
6 jednogłośnie.
Speaker 3
Czyli nie ma głosów sprzeciwu, jednogłośnie poprawka przeszła. Przechodzimy do następnej poprawki, bardzo proszę.
Speaker 4
I ostatniej. Ostatnia poprawka zgłoszona przez pana senatora Wojciecha Koniecznego dotyczy innego uregulowania skutków prawnych braku do stosowania umów cywilnoprawnych niż umów o pracę oraz stosunku służbowego. Dziękuję bardzo.
Jest komentarz jakiś?
Możemy skomentować to.
Speaker 4
Państwo się już de facto wypowiedzieli negatywnie, bo zrozumiałem tak wypowiedź pana dyrektora Marcina Romanowicza.
Okej, tak, to jesteśmy przeciw.
Speaker 2
Jesteśmy przeciwni. Kto z państwa senatorów jest za przyjęciem tej poprawki? Kto jest przeciw?
Przeciw, 2.
Kto się wstrzymał?
Speaker 2
Całość ustawy, tak? Dobrze, a czy jeszcze nie pytałam, czy ktoś z Państwa jakieś zgłoszone przez środowiska przejmuje w tej chwili? Nie. Dobrze to proszę państwa, głosujemy całość ustawy wraz z przyjętymi poprawkami. Kto z państwa senatorów jest za przyjęciem ustawy wraz z przyjętymi poprawkami?
3 głosy.
Kto jest przeciw? 2. Kto się wstrzymał? 1.
Ustawa została przyjęta wraz z poprawkami. Jeszcze pozostaje nam wyznaczenie sprawozdawcy. Czy pan marszałek Grodzki będzie sprawozdawcą tej ustawy? Czyli pan, wyznaczamy pan pan marszałek Grodzki zostaje sprawozdawcą ustawy. Bardzo państwu dziękuję.
Myślę, że zrobimy minutę przerwy technicznej I przejdziemy do następnego punktu. Bardzo dziękuję.
Szanowni państwo, tak zaczynamy kolejny punkt naszych obrad. Przechodzimy do punktu trzeciego, rozpatrzenie ustawy. Proszę o zajęcie miejsc I przeniesienie rozmów w kuluary. Teraz mamy 8 9 5. To będzie, to jest transgraniczna I choroby rzadkie.
Dobra, tylko przy czym go będziemy głosować. Dzień dobry, Przechodzimy do trzeciego punktu naszych obrad. Witam panią minister. Proszę o zajęcie miejsc. Proszę państwa w punkcie trzecim rozpatrzenie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw w druku senackim 8 9 895 w drukach sejmowych 3141300 201.
Speaker 5
Pani przewodnicząca, szanowni państwo, ta ustawa reguluje, można powiedzieć, reguluje kilka punktów ustawy, porządkując problemy systemu świadczeń emerytalnych, tworzenia przede wszystkim ośrodków dla chorób rzadkich, jak również zadania od mitu z części, która chciałbym, żeby też nie wracać już do do części, że w tej tej ustawie, bo czasami wraca, tu już nie nie odnosimy się do kontrolerów NFZ-u, to już zostało zaopatrzone w ustawie, którą przed chwilą żeśmy głosowali, więc ten element już z niej z niej z niej wypadł, proszę państwa. I w skrócie myślę, że to jest najważniejszy element, to są właśnie porządkujące przepisów w zakresie składek emerytalnych, funkcjonowania Agencji Technologii Medycznych, ośrodków dla chorób rzadkich jako podstawowe I Rzecznika Praw Pacjenta.
Speaker 4
Dziękuję bardzo, Pani Przewodnicząca, wysoka Komisjo, szanowni Państwo. Biuro legislacyjne zgłosiło jedną uwagę o charakterze konstytucyjnym I 5 uwag o charakterze legislacyjnym. Odnosząc się do uwagi natury konstytucyjnej, należy zaznaczyć, że przepisy artykułu osiemdziesiątego pierwszego ustęp 2 m, 2.2 qa ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przewidują brak możliwości zwrotu ubezpieczonemu przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych kwoty nadpłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne, jeżeli ich wartość nie przekracza kwoty stu sześćdziesięciu złotych. Tymczasem w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego podkreśla się, że składka na ubezpieczenie zdrowotne, która została opłacona w wyższej wysokości niż określona w przepisach prawa, należy do kategorii składek nienależnych. Jakkolwiek zatem orzecznictwo trybunału dość szeroko ujmuje swobodę ustawodawcy w sferze prawa daninowego, to nie ulega wątpliwości, że granicą tej swobody jest konieczność respektowania konstytucyjnych reguł ochrony praw majątkowych, ubezpieczonego, wynikających z artykułu sześćdziesiątego czwartego ustęp 1.
Konstytucji. Wynik testu konstytucyjności tych przepisów wydaje się zatem negatywny z dwóch powodów. Po 1., unormowanie komentowane przeze mnie nie przewiduje zwrotu nadpłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości do stu sześćdziesięciu złotych, a tym samym następuje wyłączenie uprawnienia do dysponowania tymi środkami pieniężnymi, które w sensie prawnym są kwotą nienależnie opłaconych składek. Po 2., zwracamy uwagę, że przedstawiając uzasadnienie projektu opiniowanej ustawy ratio legis kwestionowanej regulacji, zwrócono uwagę co następuje. Zmiana w artykule osiemdziesiątym pierwszym ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej ma na celu zracjonalizowanie kosztów obsługi rozliczeń rocznych składki na ubezpieczenie zdrowotne przez ZUS.
Zwrot nadpłaty w wyżej wymienionej kwocie na rachunek ubezpieczonego w drodze przelewu byłby obciążony nieproporcjonalnymi kosztami obsługi. Przedstawiona argumentacja nie wskazuje adekwatnie konstytucyjnej przyczyny ograniczenia prawa majątkowego, o którym mowa w artykule sześćdziesiątym czwartym ustęp 1. Konstytucji w postaci wartości wymienionej w artykule trzydziestym pierwszym ustęp 3. Konstytucji ze względu na którą można byłoby ograniczyć prawo domagania się zwrotu tej kwoty przez ubezpieczonego. W związku z tym proponuje się modyfikację tych przepisów.
Na zakończenie tej uwagi pozwolę sobie jedynie dodać, że w zakresie prawa dotyczącego składek na ubezpieczenie zdrowotne powinna obowiązywać analogiczne regulacje jak w systemie prawa podatkowego, w którym niezależnie od kwoty nadpłaty otrzymuje się ją, jeżeli ta nadpłata zostanie stwierdzona. Odnosząc się do uwag natury legislacyjnej, trzeba zaznaczyć, że zmierzają one do po 1. Spójności terminologicznej przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, po 2. Legislacyjnej konsekwencji zniesienia obowiązku składania przez ubezpieczonego wniosku w celu kwoty nadpłaconych składek oraz zachowania spójności terminologicznej dodawanych przepisów w ustawie o medycynie laboratoryjnej, a także zgodności artykułu szóstego ustawy z zasadami techniki prawodawczej w zakresie, w jakim przewidują one, że każdy nowelizowany artykuł ujmuje się w oddzielny punkt. Dziękuję.
Speaker 6
Dobrze, poproszę o głosu. Pani szanowna Pani przewodnicząca, oddaję głos panu dyrektorowi.
Bardzo proszę.
Marcin Romanowicz
Dziękuję bardzo za udzielenie mi głosu. Marcin Romanowicz, zastępca dyrektora w departamencie lecznictwa. Odnosząc się do uwag podniesionych przez
Marcin Drama
Legislatora należy podzielić uwagi legislacyjne zgłoszone do tego projektu. Natomiast przedmiotem kontrowersji jest przepis mówiący właśnie o tym, jeżeli dojdzie do ustalenia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych do ustalenia, że zwrócić składkę w wysokości mniejszej niż dziesięciokrotność kosztów upomnienia w egzekucji w egzekucji w administracji, Zakład Ubezpieczeń Społecznych będzie rozliczał tą kwotę na koncie osoby ubezpieczonej, natomiast nie będzie zwracał tej kwoty w sposób automatyczny, co jest uzasadnione racjonalizacją też kosztów ponoszonych przez zakład, gdyż tutaj pojawia się bardzo ważny argument ze strony zakładu, że bardzo często koszty tego zwrotu przewyższają samą wartość tego zwrotu. W związku z tym wydaje się uzasadniona pewna racjonalizacja wydatków, przy czym odnosząc się już wprost do wątpliwości konstytucyjnych podniesionych przez pana mecenasa, należy zwrócić uwagę, że tak, po 1. To rozwiązanie w żaden sposób nie wywłaszcza ubezpieczonego z tej kwoty, ponieważ ona będzie cały czas rozliczona na indywidualnym rachunku prowadzonym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Ona będzie zaliczona na poczet przyszłych zobowiązań składkowych, ewentualnie mając informacje o niej, ponieważ ubezpieczony poprzez system informatyczny zakładu może obserwować swoje konto, będzie on wiedział, że przy kolejnej składce może sobie dokonać wpłaty odpowiednio mniejszej, dlatego że taka kwota nadwyżki, która pozostaje na tym rachunku, no właśnie jest ustalona przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.
Natomiast bardzo ważnym elementem jest informacja, którą ministerstwo pozyskało od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, że ta zmiana legislacyjna w żaden sposób nie wyłącza ogólnego przepisu z ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, że jeżeli osoba ubezpieczona zobaczy, że na swoim rachunku ma ustaloną przez zakład nawet kwotę mniejszą niż dziesięciokrotność upomnienia, to zawsze na podstawie przepisów ogólnych ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych taka osoba będzie mogła zawnioskować o zwrot tej kwoty na jej rachunek prywatny, czyli na przeniesienie jej właśnie z tego rachunku ZUS-owskiego. W związku z tym wydaje się, że to rozwiązanie pozostaje zgodne ze standardem konstytucyjnym, gdyż nie dochodzi do realnego wywłaszczenia osoby ubezpieczonej z tej kwoty. Natomiast przy zachowaniu trybu wnioskowego ogólnego z ustawy, osoba mimo tego, że zakład będzie jak gdyby z ustawienia tą kwotę zabezpieczał na poczet przyszłych zobowiązań po przepracowaniu wniosku zakład będzie zobowiązany tą kwotę wypłacić. Dziękuję bardzo.
Chciałem się odnieść tylko w
Speaker 4
ten sposób, że oczywiście podzielam wypowiedź pana dyrektora, że nikt nie mówi tutaj o wywłaszczeniu I my również zwracając uwagę na ten problem, nie mówimy o wywłaszczeniu. Jest to wyłączenie możliwości dysponowania tą kwotą jako nadpłaconą składką na ubezpieczenie zdrowotne. Nie widzę poza tym argumentu ani prawnego, ani merytorycznego stojącego za tym, aby na wcześniejszym etapie ten zwrot nie był możliwy, a na późniejszym etapie zwrot dotyczący tej samej kwoty był możliwy. Dziękuję.
Speaker 2
Bardzo dziękuję. W takim razie otwieram dyskusję. Czy ktoś z państwa senatorów chce zabrać głos? Pani senator Ewa Matecka, bardzo proszę.
Ewa Matecka
Dziękuję bardzo pani przewodnicząca. Szanowni państwo senatorowie, zaproszeni goście. W trakcie analizowania przepisów tejże ustawy. Wiele uwag zgłaszała również strona społeczna I różnego rodzaju organizacje I stowarzyszenia I takie uwagi również złożyło Stowarzyszenie Szpitali Prywatnych I Polskie Towarzystwo Okulistyczne zostały one przekazane drogą mailową na na adres Komisji Zdrowia oraz, a ja w kolejności przekazałam te poprawki na adres pana legislatora I co prawda nie zostały one w tej chwili przedstawione, ale są przedstawiciele, autorzy tychże poprawek, może będą, będą mieli tą możliwość przybliżenia nam tych poprawek. One dotyczą artykułu czterdziestego drugiego procedowanej ustawy, która reguluje kwestie pokrywa refundacji kosztów leczenia transgranicznego I jeżeli bym mogła prosić o przedstawienie tych poprawek, aby być do końca w porządku wobec osób, które takie poprawki zgłaszały I potem o komentarz pana legislatora co do poprawności tych poprawek.
Dziękuję bardzo.
Speaker 2
Bardzo proszę, czy teraz te osoby się chcą odnieść, tak? Czy pan legizator?
Ewa Matecka
Jeśli mogę pani przewodnicząca, to w stosownym momencie autorzy tychże poprawek proszę, żeby mogli zabrać głos.
Maciej Siwiec
Szanowni państwo, Ogólnopolskie Stowarzyszenie Szpitali Prywatnych zaproponowało poprawki do ustawy, sprowadzające się do tego na wzór innych krajów członkowskich, znaczy nadzór Irlandii, sprowadzające się do tego, żeby rozliczanie świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych za granicą, żeby było możliwe tylko bezpośrednio na konto pacjenta I żeby pacjent musiał za tego rodzaju świadczenia zapłacić sam. No tak jak, tak jak argumentowaliśmy w składanych poprawkach, inne kraje członkowskie tego rodzaju rozwiązania stosują. Natomiast Polska takich ograniczeń nie wprowadza. W wyniku tego jesteśmy liderem w tym, w jakim dużym zakresie pacjenci korzystają ze świadczeń za granicą, pomimo tego, że te świadczenia, z których oni korzystają, są u nas w pełni dostępne. Więc dlatego też wnosiliśmy, wnosiliśmy o uregulowanie tego nadzór innego kraju członkowskiego.
Dziękuję bardzo.
Speaker 2
Bardzo dziękuję. Czy jeszcze ktoś chciał zabrać głos w dyskusji? Bardzo proszę. Proszę o podejście I przedstawienie się, dobrze?
Marek Rękas
Marek Rękas, konsultant krajowy do spraw okulistyki. Jestem, przedstawiając się chciałem powiedzieć, że jestem z jednym z autorów tego ograniczenia transgraniki, kiedy zwiększyliśmy dostępność do leczenia operacyjnego zaćmy I w związku z tym chciałbym zwrócić państwa uwagę też na pewną nierówność podmiotów jaką reprezentujemy między podmiotami czeskimi a polskimi. W Czechach zaćma jest niżej wyceniona, w związku z tym od razu korzystając z naszej transgraniki marża na zaćmie jest większa, tak dodatkowo pobierane są opłaty od pacjentów na transport, no I dodatkowo każdy pacjent czeski dopłaca do każdej soczewki, bo tak przy niskiej wycenie zaćmy w Czechach, przy niskiej wycenie zaćmy w Czechach mamy także każdy pacjent właściwie dostaje propozycję najsłabszej soczewki, a wszystkie inne nawet te, które u nas są finansowane w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia są po prostu dopłacane najmniej 1000 złoty, najwięcej 25000. Także ja się bym przychylał do tej poprawki po prostu, bo ona w jakiś sposób nie, znaczy nie hamuje oczywiście prawa pacjentów do korzystania z transgraniki, ale ona idzie jakby ogranicza prowadzenie biznesu medycznego w tym zakresie, co nie jest korzystne dla środowiska okulistycznego również, co wyraziły też w sprzeciwie Polskie Towarzystwo Okulistyczne Stowarzyszenie Okulistów Chirurgów Okulistów Polskich. Dziękuję bardzo.
Speaker 2
Bardzo dziękuję, czy jeszcze jest głos? Bardzo proszę. Proszę włączyć sobie mikrofon. Dobrze, już.
Grzegorz Ziemniak
Jeszcze raz. Grzegorz Ziemniak dzisiaj reprezentuje Polskie Towarzystwo Okulistyczne jako ekspert Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, które generalnie popiera upraszczanie procedur I ułatwianie pacjentom dostępu do leczenia. Natomiast prosimy, aby wraz z tymi ułatwieniami zapewnić pacjentowi pooperacyjne I... A państwu przejrzystość rozliczeń I możliwe oceny wydatków. Wydaje nam się, że tu wypada najpierw krótko też wyjaśnić na czym polega leczenie transgraniczne.
Pacjent może wykonywać za granicą świadczenia przysługujące mu w polskim systemie, następnie wystąpić o zwrot kosztów. Zwrot podlega ograniczeniom, nie może przekroczyć
Poniesionego wydatku, ani kwoty, którą NFZ finansuje porównywalne świadczenia w Polsce, nie jest to więc finansowanie dowolnego świadczenia. Warto też rozdzielić tutaj przypadku tego, tej ustawy 2 zmiany, o których dzisiaj rozmawiamy, bo 1. Dotyczy wyjątków od obowiązku uzyskania uprzedniej zgody NFZ I taki wyjątek już istnieje I nowelizacja usuwa wymóg odczekania trzydziestu dni od złożenia kompletnego wniosku w określonych sytuacjach, pozwala złożyć wniosek już po leczeniu w ciągu trzydziestu dni od jej zakończenia I nadal mówimy, że chodzi tutaj o pilną konieczność ratowania życia lub zdrowia, która jest potwierdzona stanem klinicznym. I to rozwiązanie należy oceniać wyłącznie w odniesieniu do świadczeń, które rzeczywiście wymagają szybkiej interwencji I uprzedniej zgody. I ta typowa jednodniowa, akurat w przypadku zaćmy, to jest procedura jednodniowa co do zasady, takiej zgody nie wymaga, no co co budzi obawy, że że może być właśnie w sposób, który będzie obciążał zarówno budżet Skarbu Państwa, NFZ I będzie przyspieszał pewne procedury umożliwiające pośrednikom działanie tak zwanej turystyce medycznej.
2. Zmiana dotyczy wskazania do wypłaty rachunku podmiotu, który nie jest osobą fizyczną. Do tej pory właśnie na końcu tego procesu zawsze był pacjent. Teraz mogą być to również spółki I fundacje reprezentujące pacjenta I ustawa wprost w tej chwili dopisuje możliwość właśnie podania nazwy I adresu takiego posiadacza rachunku pośrednika. Zgodząc się z tym, że NFZ wyjaśnia, że jest to porządkowanie praktyki występującej wcześniej, ponieważ były też przypadki tego, że 92 procent, to są dane NFZ-u, 92 procent wniosków składano za pośrednictwem pełnomocników, jednak sama oczywiście ta ta ta liczba jeszcze nic nie mówi, natomiast no pokazuje, jak istotną rolę odgrywają pośrednicy I środowisko okulistyczne obawia się, co zresztą pan profesor Rękas przed chwilą też sygnalizował, że tutaj zarówno te rozliczenia, jak I zasady są w tej chwili w ustawie nieczytelne, nieczytelne dla pacjenta, nieczytelne dla za dla systemu I one mogą budzić różnego rodzaju wątpliwości, tudzież rodzić sytuacje, w których możemy się spodziewać nadmiernego wykorzystywania tego mechanizmu.
Mówimy o skali zjawiska według danych NFZ-u za 2025. Rok, 7000 pacjentów, prawie 8000 pacjentów skorzystało z tej z tej procedury. Mówimy tylko o okulistyce na razie, to mogą być różne inne inne typy, oczywiście specjalizacje, ale akurat okulistyka od lat pokazuje, że ta, nazwijmy to, turystyka transgraniczna jest jednym jednym z najbardziej wykorzystywanych obszarów, o których możemy udokumentowanie mówić I w zeszłym roku była ta skala zwrotów na poziomie trzydziestu dwóch I pół miliona złotych, a to już jest I znacząca liczba osób I znaczące środki publiczne, które w zeszłym tylko roku zostały wykorzystane. Teoretycznie ta skala była jeszcze większa, bo w okresie poprzedzającym zeszły rok to nawet dochodziła do trzystu piętnastu 1000 zabiegów, licząc, że to było 315000 zabiegów w Polsce, około 10 procent było była to tak zwana właśnie transgranika. Należy powiedzieć, że dostępność leczenia w kraju istotnie się poprawiła.
To jest między innymi wiele działań, które poprzez I w działania regulacyjne I środowiskowe, także pana profesora Rękasa jako Krajowego Konsultanta do spraw okulistyki I towarzystw naukowych Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, to ta... W tej chwili czas oczekiwania na zaćmę w Polsce skrócił się do około średnio pięćdziesięciu pięciu dni w grudniu 2025, co można powiedzieć, daje podstawę do tego, żeby twierdzić, że pacjenci są operowani I można rzec na bieżąco I bez zbędnej zwłoki, co nie ma też podstaw do tego, aby dodawać różnego rodzaju ścieżki, które ułatwiają właśnie, chociażby tę medyczną, medyczną turystykę. Najważniejsze zagrożenie naszym zdaniem też dotyczy ciągłości leczenia. Operacja nie kończy się w chwili wykonania I opuszczenia sali zabiegowej, bo patrzę, pacjent potrzebuje kontroli, potrzebuje zaleceń, jasnych informacji, gdzie uzyska pomoc, w jaki sposób po powrocie, gdy się, gdy się coś wydarzy, ma się zachowywać, co się ma, co powinien, że tak powiem w przedsięwziąć. I to 2.
Zagrożenie to jest niejasność, naszym zdaniem niejasność kosztów I odpowiedzialności. Pacjent powinien zarówno wiedzieć, kto go operuje, jak organizuje wyjazd, kto otrzymuje refundację, ile wynosi wynagrodzenie pośrednika, ale powinien także dostać informację o typie soczewki, która mu została wszczepiona, o wszystkich elementach medycznych, które by zostały podjęte wobec jego osoby. I ostatnia taka najważniejsza kwestia to skutki finansowe. Oczywiście nie nie możemy zakładać, że każda operacja za granicą oznacza dodatkowy koszt, bo część pacjentów zostałaby przecież zoperowana w Polsce, ale trzeba policzyć całą ścieżkę tego zabiegu I pacjenta, czyli zarówno zabieg, kontrolę, ewentualne powikłania, leczenie ich, sprawdzić czy zmienia się udział tych trudniejszych przypadków w krajowych ośrodkach I taka analiza powinna to wszystko uwzględniać I mieć to na uwadze. Ja jeszcze tylko wspomnę o jednym zagrożeniu, które też widzimy, bo mówimy tutaj w zasadzie tylko o zaćmie.
Zaćma to jest zabieg, który jest wyceniany w Polsce na kwotę podstawowa zaćmań, bez powikłań, na kwotę między 104300 złotych. 2. Taki obszar, który widzimy jako pewnego rodzaju ryzyko właśnie w tej turystyce transgranicznej to są zabiegi witrektomijne, które już są zupełnie inaczej wyceniane, bo tam kwoty zaczynają się od sześciu 1000, a kończą na dziewięciu czy prawie dziesięciu tysiącach złotych dla wskazanych grup witrektomii, co już rodzi, czy może rodzić dużo większe I dużo trudniejsze I bardziej skomplikowane skutki zarówno finansowe, jak I skutki dla dla NFZ-u. I apelujemy o to, żeby po prostu były przejrzyste rozliczenia z podmiotami trzecimi, żeby była wprowadzona przejrzystość tych rozliczeń. Tego obecna ustawa I te te przepisy, które są w ustawie, nie zawierają.
Oddzielenie kosztów leczenia od kosztów pośrednictwa, zapewnienie przede wszystkim pacjentom informacji potrzebnej do dalszego leczenia w języku polskim I dokumentacji operacyjnej danych dotyczących szczegółów procedur, które zostały wykonane, jasne udokumentowanie pilności leczenia, bo to jest chyba główny problem I tutaj tak naprawdę podkreślamy, że te wszystkie przypadki upraszczania procedur mogą dotyczyć przypadków pilnych, a nie przypadków, które mogą być operowane planowo, tak jak na przykład właśnie rzeczona zaćma. I myślę, że na koniec przedstawienie przez Ministerstwo Zdrowia I NFZ analizy skutków tego byłoby też na pewno istotne, tudzież spojrzenie rok po, czyli czyli po po po obowiązywaniu jakiego rodzaju są skutki wprowadzenia tych przepisów, które które są proponowane. Bardzo dziękuję.
Speaker 2
Bardzo dziękuję. Czy ktoś, Ministerstwo się ustosunkuje do tej wypowiedzi?
Bardzo proszę.
Speaker 6
Tak, ja bym nie chciał, żebyśmy szli w daleko idące pomysły zmian, bo musielibyśmy prawo unijne zmienić, uniemożliwiające leczenie transgraniczne, do czego nie jesteśmy ani upoważnieni, ani możliwie nie jest to możliwe. Zasady funkcjonowania, w których funkcjonuje do dzisiejszego dnia przed rozmową na temat dzisiejszej ustawy funkcjonuje od 2000 czternastego roku proszę państwa I jeżeli chodzi o już o konkretnie to zmiana, która polega, polega na wskazaniu rachunku płatniczego, żeby były to rachunki nie tylko bankowe, ale również skoków tak zwanych, przepraszam skoków to jest, bo to też jest 1 z działających podmiotów finansowych I o to chodzi. Odnosząc się do możliwości, tu jeszcze oddam za chwilę głos przedstawicielowi Departamentu Lecznictwa również, ale też pamiętajmy, że no tak jak powiedziałem, te wszystkie komentarze, które były a propos ciągły, są oczywiście bardzo ważne, ale jak powiedziałem, są unijne, regulujące, umożliwiające opiekę transgraniczną I na to nie mamy żadnego wpływu poza kiedy musimy za te świadczenia zapłacić, tak jak to jest powiedziane. Ja jeszcze bym prosił pana naczelnika Rafała Baranowskiego o zabranie głosu.
Rafał Baranowski
Szanowna Pani przewodnicząca, szanowni Państwo, Rafał Buenowski, radca w departamencie lecznictwa. Jeżeli chodzi o tę propozycję, konkretną propozycję tutaj zmiany tych przepisów, która by miała polegać na tym, aby ograniczyć możliwość udzielania zwrotu kosztów wyłącznie do samego pacjenta I tylko do przypadku, kiedy sam pacjent bezpośrednio czy jego...
Ustawowy ewentualnie zapłacił za świadczenie transgranicznej opieki zdrowotnej, no to tutaj wypada zauważyć, że taka propozycja po 1. W ogóle wykraczałaby znacznie poza te zaproponowane przez nas zmiany I trzeba tutaj zauważyć, że te zmiany, które my zaproponowaliśmy w przepisach dotyczących transgranicznej opieki zdrowotnej w całości to są 3 zmiany, one jak gdyby idą w kierunku no de facto ułatwienia korzystania z tej opieki, bo to jest po 1. Zmiana dotycząca możliwości załączenia do wniosku opinii zagranicznego lekarza, możliwości uzyskania zwrotu kosztów mimo braku uprzedniej zgody w niektórych sytuacjach, kiedy pacjent udział, udał się na leczenie przed uzyskaniem zgody ze względu na szczególną pilność tego przypadku. Natomiast ta 3. Zmiana, która stała się chyba takim pretekstem te tej propozycji daleko idącej, Ona ma w istocie rzeczy tylko charakter techniczny I właściwie wypełnia pewnego rodzaju lukę w ustawie, dlatego że dzisiaj mamy w ustawie wyraźnie wpisaną możliwość podania rachunku bankowego osoby innej niż świadczeniobiorca I to może być na przykład właśnie taka osoba, która się zajmuje takim pośrednictwem w uzyskiwaniu świadczeń za granicą, ale prowadzi taką działalność w formie jednoosobowej I tutaj tak o taki rachunek można bankowy podać I dzisiaj już jest to wyraźnie w przepisie.
Natomiast nie ma przepisu analogicznego, który by dotyczył sytuacji, kiedy takim pośrednictwem na przykład trudni się osoba prawna czy jakaś jednostka organizacyjna I nie można podać jej rachunku bankowego. De facto fundusz I tak realizuje takie zwroty kosztów, bo to jest przeszkoda, nie nie jest to tego rodzaju przeszkoda, żeby fundusz mimo tego nie mógł takich rachunków bankowych brać pod uwagę. Chcieliśmy tylko uzupełnić tutaj pewnego rodzaju techniczną taką lukę, która ma miejsce obecnie w ustawie. Natomiast jak gdyby stało się to powodem do zgłoszenia propozycji, abyśmy poszli zupełnie w innym kierunku I wprowadzili daleko idące ograniczenia możliwości uzyskania zwrotu kosztów transgranicznej opieki zdrowotnej. No, jeżeli by takie coś miało być rozważane, to trzeba by to poddać analizie I raczej nie powinno to być wprowadzone w tej ustawie, bo to w ogóle wykracza poza jej zakres.
Jeżeli chodzi o tę drugą kwestię, która była tutaj poruszona I tego właśnie przepisu, o którym wcześniej mówiłem, który umożliwia uzyskanie zwrotu kosztów mimo braku przedniej zgody, no to tutaj trzeba przede wszystkim powiedzieć, że ten przepis w żaden sposób nie dotyczy operacji zaćmy, bo one w ogóle nie wymagają przedniej zgody, czyli w tym przypadku ten przepis jest w ogóle bez żadnego znaczenia, a trzeba powiedzieć tutaj, że operacje zaćmy to jest 90 procent albo nawet więcej wszystkich przypadków dokonywania przez Fundusz zwrotu kosztów. I ten przepis, który tutaj zmieniliśmy umożliwiający właśnie zwrot kosztów mimo braku uprzedniej zgody, jeżeli w ciągu miesiąca osoba złoży ten wniosek po powrocie z leczenia, to on będzie miał bardzo niewielkie znaczenie praktyczne, bowiem przypadków udzielania przez NFZ zwrotu kosztów na zasadzie transgranicznej opieki zdrowotnej, czyli tej refundacji po uprzednim zapłaceniu za świadczenie, w przypadku świadczeń, które wymagają udzielenia uprzedniej zgody, czyli przede wszystkim hospitalizacji jest bardzo mało. Właściwie były takie lata, że chyba takich przypadków w ogóle nawet nie było ani jednego. To są bardzo pojedyncze przypadki, bowiem w w przypadków pacjenci korzystają z tego, z tej możliwości refundacji tylko w przypadku świadczeń, które nie wymagają uprzedniej zgody, czyli po prostu świadczeń ambulatoryjnych.
Natomiast jeżeli chodzi o te kolejne wątki, które zostały poruszone, dotyczące tutaj no nadzoru nad jakością tych świadczeń uzyskiwanych za granicą, no to trzeba wszystkim powiedzieć, że my tutaj nie mamy zbyt wielkiego pola manewru, jeżeli chodzi o naszą krajową legislację, bowiem dyrektywa transgraniczna przede wszystkim wymaga od nas, abyśmy respektowali wszelkie zasady udzielania świadczeń w innych państwach członkowskich I no po prostu, jeżeli pacjent chce skorzystać z zagrani, z jakiegoś leczenia zagranicznego, które jest objęte naszym koszykiem świadczeń, to my mamy obowiązek mu zrefundować takie świadczenie po naszych kosztach I nie możemy tutaj ingerować w żaden sposób w to, jakie są tam warunki udzielania tych świadczeń I jaka jest jakość ich udzielania. Także obawiam się, że tu w tym zakresie my nie będziemy mogli zbyt wiele zrobić na polu naszej krajowej legislacji. Dziękuję bardzo.
Tomasz Grodzki
Dziękuję, dziękuję bardzo Pani Przewodnicząca. Ja myślę, że to nie jest tak dokładnie jak Pan Radca mówi, bo to jest zjawisko szczegółowe dotyczące południa Polski, a w zasadzie głównie województwa śląskiego. Ja mieszkam 15 kilometrów od granicy z Niemcami, jakoś masowo Szczecinianie nie wyjeżdżają na operację zaćmy do Niemiec, chociaż też by mogli uzyskać refundację, bo wszystkie zaćmy, co mam nadzieję, że Pan Profesor Rękas potwierdzi, w Szczecinie są operowane praktycznie na bieżąco I do tego należy dążyć, bo takie masowe wyjazdy to jest w mojej ocenie pachnie naciągactwem, tyle że jak ktoś, pośrednik mówi, że zawiezie cię do Turcji I dostaniesz zęby za pół ceny, to porusza się poza Unią Europejską, a inni pośrednicy wpadli na pomysł, że można naciągnąć NFZ I nie trzeba się specjalnie wysilać I 1000 ludzi wysyłać na zaćmy, które mogą być zrobione w ogromnej większości myślę w Polsce I to jest przykra wiadomość, że system leczenia zaćmy w Polsce zmusza, co nie jest prawdą, mówię w cudzysłowie, 9000 ludzi do wyjazdu czy nawet, czy nawet więcej. I tu owszem dyrektyw transgranicznych, unijnych I tak dalej nie będziemy, nie będziemy naruszać, ale tu jest kwestia systemu, bo taki chory ze Śląska zamiast jechać do Czech, to mógłby jechać na przykład do Wielkopolski czy do innego województwa, gdzie tą zaćmę by mu w miarę szybko zrobili.
Zresztą czas oczekiwania jest relatywnie krótki, jak tu Pan Ziemniak powiedział 55 dni, co też moja żona okulistka mi potwierdzała. I to jest ból tej ustawy, bo my ją pewnie przegłosujemy na teraz, ale docelowo trzeba dążyć do tego, żeby wszystkie tego typu przypadki były operowane w Polsce I są po temu możliwości I są po temu ludzie I są I jest odpowiedni sprzęt. No takie jest moje zdanie w tej materii. Teraz będę głosował za tą, za tą regulacją, ale mam nadzieję, że na krótko.
Speaker 3
Bardzo dziękuję za ten głos. Oczywiście też się do niego dokładam, bo uważam, że jeżeli mamy skrócony czas oczekiwania na procedury to Polacy powinni być operowani w Polsce. Niemniej jednak jesteśmy obywatelami Unii I dyrektywy unijne wprowadzają możliwość wyboru przez pacjenta. Natomiast kwestia rozliczania też wolałabym, żeby te procedury były wykonywane przez polskich lekarzy, żeby ten system nie podlegał jakiemuś takiemu nadużyciu przez firmy pośredniczące. Bardzo proszę jeszcze pan krajowy konsultant, bardzo proszę.
Speaker 2
Jest możliwość tutaj, jak nie to ja ustąpię, bardzo proszę. Dostępność do mikrofonu, o I jest koło pana legislatora, bardzo proszę.
Marek Rękas
Szanowni państwo, my tak trochę w tej ustawie obok mówimy tematu tak, bo tak naprawdę to jest akcja ze strony nikt tu jakby prawa pacjenta do świadczeń transgranicznych nie ogranicza, natomiast to jest akcja ze strony konkurencyjnego kraju, czynne czynna akcja werbowania pacjentów po prostu na transgranikę I temu się sprzeciwiamy, bo dlatego, że nasz pacjent tak zwany zwykły pacjent, który przychodzi do Narodowego Fundusza, Funduszu Zdrowia się zoperować, do naszych szpitali, dostaje lepszą soczewkę bez dopłaty, a za tą samą soczewkę w tej transgranice musi dopłacić najmniej 1000 złotych. Fakt, że w transgranice może sobie wybrać soczewkę I też z najwyższej półki tak, ale generalnie 90 80 procent pacjentów jakich się operuje, to nie są pacjenci, którzy dopłacają tą najwyższą dopłatę, się po prostu to oni nie nadają na nawet na na tego typu soczewki, tylko 80 procent pacjentów to są pacjenci, którzy z powodzeniem by byli zoperowani w Polsce w ramach naszej usługi I w nasze w ramach naszych soczewek, natomiast pozostali pacjenci to są pacjenci, którzy chcą mieć tą najlepszą wieloogniskową na przykład soczewkę I jeszcze się na na nią nadają. To jest jakby 1 problem. 2. Problem to jest taki, że trochę jest tu takie trochę ukryte przestępstwo bym powiedział, że na przykład lekarze w Polsce są jakby nachodzeni, podpisywane są umowy I ci lekarze wysyłają pacjentów z pewnym pośrednictwem na ten do tej transgraniki.
W Stanach Zjednoczonych jest
Marek Rękas
Dane tak takie takie taka działalność a z drugiej jest specjalna ustawa która mówi o tym że nie można być pośrednikiem do jakiejś usługi jeżeli się jej nie świadczy a a jeszcze jest 3. Strona medalu że ten co nachodzi to to z tej marży właśnie którą my wypłacamy w transgranicę jest jakby motorem, tak. No tak to działa I teraz dlatego towarzystwo się sprzeciwia I ja się do tego też dołączyłem.
Speaker 2
Czy pan legizator chciał tutaj się jeszcze odnieść co do konstytucyjności tej ustawy? Proszę.
Speaker 4
Do konstytucyjności już się odniosłem, natomiast do propozycji poprawek, o których pan wspomniał nie. Podzielając stanowisko rządu w zakresie odnoszącym się do kwestii dyrektyw, chcę również zwrócić uwagę na to, że przyjęcie założenia braku możliwości skorzystania z takiego pośrednictwa budzi wątpliwości w świetle konstytucyjnej zasady równości. Zauważmy bowiem, że ten, kto korzysta z takiego pośrednictwa, to na ogół osoba, której po prostu nie stać na wyłożenie pieniędzy na usługę zdrowotną świadczoną za granicą, do której ma prawo w myśl dyrektywy unijnej I polskiego prawa. Przyjęcie założenia, że tylko te osoby, które same wyasygnują takie środki, będą mogły być objęte tym systemem, prowadziłoby do takiej nierówności. Ponadto, obawiam się, że nawet gdyby przyjąć tę poprawkę, to nie zapobiegłoby to sytuacji obchodzenia takiego przepisu w ten sposób, że pośrednik dokonywałby wpłaty na konto świadczeniobiorcy, który następnie formalnie rzecz ujmując, osobiście płaciłby tę właśnie kwotę świadczeniodawcy zagranicznemu.
Dziękuję.
Ewa Matecka
Dziękuję. Jakby ten, argumentacja pana legislatora mnie przekonuje, ale w związku z tym mam pytanie, czy Ministerstwo Zdrowia ma do zaproponowania jakieś alternatywne rozwiązanie, które spowodowałoby, że będziemy mieli do czynienia z równym traktowaniem. Mianowicie, że pacjent nie... Którego nie stać na dokonanie zapłaty za, za taki zabieg w danym, w tym momencie nie mając do czynienia z innymi możliwościami, ani z pośrednictwem, no bo nie będzie ono tutaj zachodziło, będzie mógł skorzystać z tego leczenia transgranicznego. Bo jakby teraz dla niego dogodne warunki I okoliczności stwarza ten pośrednik.
Tomasz Grodzki
No trochę przepraszam bardzo, ale skoro nie ma możliwości jechać za granicą, niech się zoperuje w Polsce. No I koniec. To to to stworzenie równych szans na to, żeby naciągnąć NFZ w sumie na 32000000 to jest one bridge to farm.
Speaker 6
Pani Senator, myślę, że znaczy tak jak tutaj powiedział też Pan Mecenas, tak, ten element pośrednicy mogą wpłacać, płacić pieniądze I potem je odzyskiwać z NFZ-u, więc myślę, że to jest w ogóle temat, bo my też w Polsce mamy nieuregulowane I zostało wcześniej z jakichś no prawnie nie dopuszczamy możliwości wyboru soczewki przez pacjenta takiej jaka by była oczywiście za ze wskazań medycznych, ja nie mówię zupełnie życzeniowych tak, ale może innych rodzajów soczewek, które są dostępne w tej chwili na rynku, mamy dość określony katalog tak, więc tu z tym to by wymagało w ogóle tak naprawdę innych zmian, ale na pewno nie nie zmian, które mieszczą się w aktualnie procedowanej ustawie I też no ta, tak jak powiedział Pan Mecenas, narażamy się na na pewne, że tak powiem, działania niekonstytucyjne, do których odwoływaliśmy się w poprzedniej ustawie jako bardzo istotny element, żeby nie popełnić błędów konstytucyjnych. Dziękuję.
Speaker 2
Bardzo dziękuję I jeszcze jeszcze pani senator Ewa Matecka, bo chciałabym proszę państwa pójść do przodu, bo mamy jeszcze 44 do dwudziestej. Jeszcze tak jeszcze bardzo chowamy. Chowanie w trzeźwości, także chcemy chcemy tutaj procedować, dobrze? Bo bardzo
się fajnie Państwa słucha.
Ewa Matecka
Doceniając wysoki poziom I nieustający rozwój polskiej okulistyki, wobec tego może warto by było spowodować wzmocnienie świadomości pacjentów polskich, aby jednak nie korzystali z tych usług transgranicznych, a korzystali z usług świadczonych tutaj w Polsce, co z pewnością byłoby się z dużą korzyścią I dla pacjentów I dla Polskiego systemu ochrony zdrowia. Może warto by było przeprowadzić jakąś akcję informacyjno-edukacyjną promującą polskich okulistów I świadczonych przez nie usługi.
Speaker 3
Bardzo dziękuję za ten głos. Myślę, że... Czy ktoś jeszcze głos w dyskusji chce zabrać? Nie, nie widzę. Przechodzimy do procedowania.
Czy ktoś, przechodzimy do poprawek legislacyjnych, tak? Czy ktoś z Państwa przyjmuje poprawki legislacyjne?
Tak, przyjmuje te poprawki.
Speaker 4
chciałam tylko prosić o potwierdzenie, czy przyjmuje Pani Senator wyłącznie poprawki natury legislacyjnej, czy te poprawki, które odnoszą się również do części konstytucyjnej.
Ewa Matecka
ja, ja się odnoszę do poprawek legislacyjnych na ten moment, dziękuję.
Speaker 3
Czy ktoś z Państwa senatorów przejmuje poprawki natury konstytucyjnej? Nie widzę. Czy ktoś z Państwa senatorów przejmuje poprawki strony społecznej? Nie widzę, zatem przechodzimy do głosowania poprawek legislacyjnych, Tak?
Speaker 3
Bardzo dziękuję. W takim razie przechodzimy do głosowania łącznie poprawek zgłoszonych przez biuro legislacyjne. Kto z państwa senatorów jest za przyjęciem tych poprawek?
5 jednogłośnie.
Speaker 3
Kto jest przeciw? Nie jest jednogłośny, przepraszam, zapędziłam się, nikt się nie wstrzymał. Dziękuję. Teraz głosujemy ustawę w całości wraz z przyjętymi poprawkami. Kto z państwa jest senatorów jest za przyjęciem tej ustawy?
5. Bardzo dziękuję. Ustawa została przyjęta. Przechodzimy do następnego. Sprawozdawcą będzie pani senator Ewa Matecka.
Czy pani senator Ewa Matecka się zgadza? Tak, zgadzam się. Dziękuję. Bardzo dziękuję. Przechodzimy do punktu czwartego porządku obrad Komisji Zdrowia.
Rozpatrzenie ustawy zmieniającej ustawę o zmianie ustaw o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń I chorób zakaźnych u ludzi. Druk senacki 894, druki sejmowy 3142, 3192300 192 a. Bardzo proszę Ministerstwo Zdrowia o przedstawienie ustawy.
Speaker 6
Pani przewodnicząca, szanowni państwo, ustawa ta przewiduje zmianę daty końcowej obowiązywania wykazu świadczeniodawców zakwalifikowanych do poszczególnych poziomów PSZ, czyli zabezpieczenia szpitalnego do z dnia trzydziestego czerwca 27 na dzień 30. Czerwca dwudziestego dziewiątego roku. Zachodzi pilna potrzeba wydłużenia tego wykazu świadczeniodawców o te kolejne lata. Wynika ona z możliwości zapewnienia ubezpieczenia finansowego dwudziestego dziewiątego roku szpitalom działającym w ramach PZU rozpoczęły lub wejdą na ścieżkę restrukturyzacji konsolidacji, ale również zapewnienia ciągłości projektów unijnych, w tym środków z KPO, aby można było ten czas, trwałość projektów utrzymać. Dziękuję.
Speaker 4
Do omawianej ustawy Biuro Legislacyjne nie zgłasza zastrzeżeń. Dziękuję.
Speaker 2
Otwieram dyskusję. Czy ktoś z państwa senatorów chce zabrać głos w dyskusji? Pan Senator Konieczny.
Wojciech Konieczny
Dziękuję. To jest taki głos w dyskusji, nie jakieś pytanie, ale coś co co według mnie jest słabością tej tej regulacji to jest to, że no zmieniamy jedną rzecz pod wpływem drugiej rzeczy, znaczy ponieważ dokonujemy restrukturyzacji szpitali, konsolidacji I te szpitale chcą w tej konsolidacji uczestniczyć, a byłaby kwalifikacja do sieci, no to nie wiadomo było czy mogą uczestniczyć, w jakiej formie przystąpią, kto będzie jakim oddziałem dysponował, jak to się przełoży na ich dalsze losy I tak dalej, w związku z czym przesuwamy to o 2 lata IIW ten sposób mamy przestrzeń do tej, do tej konsolidacji, do tej optymalizacji, restrukturyzacji, czy jak to będziemy nazywali, ale wolałbym, żeby rozwiązanie było bardziej uniwersalne. To znaczy wyobrażam sobie, że za rok albo za półtora roku, na przykład za rok ktoś dojdzie w Ministerstwie Zdrowia, że chce przeprowadzić inną restrukturyzację I przeprowadzi ustawę o jakiejś tam innej restrukturyzacji, która też będzie miała pewne swoje obostrzenia I w związku z tym okaże się, że za 2 lata, po przesunięciu to o 2 lata też nie można przeprowadzić tej kwalifikacji, ponieważ znowu coś będziemy restrukturyzować w szpitalnictwie. Tego nie możemy wykluczyć, ponieważ co jakiś czas pojawiają się nowe pomysły, dlatego... Cały czas.
Więc dlatego nie dziwię się temu, że w tej sytuacji, w której jesteśmy, Ministerstwo chce przesunięcia tej tych tego czasu o 2 lata, ale naprawdę to jest taka, takie, taka regulacja bym powiedział no bardzo bardzo odcinkowa. Wolałbym regulację, która by po prostu tą kwalifikację do sieci w jakiś sposób odłączyła od procesów restrukturyzacyjnych,
Które ciągle się mogą toczyć w różnych zakresach. Wystarczy tak jak mówię, że że będzie będzie jakaś jakiś nowy zamysł na oddłużenie szpitali, jeżeli będą jakieś zakresy prowadzić, jak nie będą to coś tam. No I znowu trzeba będzie tą tą kwalifikację przesuwać, więc rozumiem, zagłosuję za, ale ale to nie jest rozwiązanie docelowe. To jest takie prawo pisane, no bo, no bo tak, bo bo jest kłopot, ale to nie jest rozwiązanie problemu, to jest taki plaster naklejany I I dlatego szkoda, że że NFZ I ministerstwo no nie podjęły się pracy nad docelowym rozwiązaniem tego problemu, czyli kwalifikacji do sieci w pewnym odłączeniu od toczących się bieżących procesów restrukturyzacyjnych, które mają w Polsce charakter ciągły. Dziękuję bardzo.
Speaker 2
Bardzo dziękuję za ten głos. Czy Ministerstwo chce się odnieść do wypowiedzi
Speaker 6
pana na 2 rzeczy. 1 rzecz to też ta zmiana jest wspierana I była bardzo oczekiwana przez szpitale powiatowe, co, dlaczego dali wyraz na posiedzeniu komisji sejmowej. To jest raz, a 2. Rzecz, że mapy potrzeb zdrowotnych I plany transformacji, które są do przepracowania do końca przyszłego roku, będą pozwolą właśnie zacząć pracę I oddzielić to, co powiedział Pan Senator już od tych systemów restrukturyzacyjnych problem. Dziękuję.
Speaker 3
Bardzo dziękuję. To tylko dowodzi tego, że potrzebna jest głęboka reforma ochrony zdrowia w oparciu o różne tematy, które też dzisiaj procedujemy, żeby to było wszystko spójne. Bardzo dziękuję. Czy ktoś jeszcze chce zabrać głos w dyskusji? Bardzo proszę, proszę się przedstawić.
Krzysztof Zdobylak
Krzysztof Zdobylak, ekspert do spraw transformacji systemu ochrony zdrowia, stowarzyszenie IFIG Polska. Państwo proponujecie przedłużenie sieci szpitali o 2 lata, argumentując to poprawą stabilności finansowania. Ja chciałbym zapytać, czy tak samo rozumiemy stabilność finansowania, bo obecnie mamy ogromny niedobór składki, niewydolność finansową NFZ-u, kilkukwartalne już wręcz zaległości w płaceniu nadwykonań I aby na pewno to chcemy przedłużać. Sieć jest nieefektywna I wszyscy zdajemy sobie z tego sprawę. Była projektowana dla zupełnie innej populacji, o zupełnie innym profilu demograficznym.
1000000 ludzi więcej, za to 1000000 mniej seniorów. Te potrzeby się drastycznie zmieniły I utrwalanie tych nieefektywności będzie nas kosztowało ponad 10000000000 złotych rocznie, jak wynika z moich analiz, ale także z analizy zaprezentowanej w lipcu przez Ministerstwo Zdrowia, mapy zabezpieczenia świadczeń szpitalnych, gdzie wskazano około tysiąca oddziałów jako uzupełniające sieć. Państwo mówicie, że to ma zachęcić podmioty do zmiany, ale w jakim kierunku ta zmiana ma nastąpić? Ilu podmiotów ma dotyczyć I do kiedy ma się odbyć? Pan minister powiedział w poprzedniej dyskusji, że wszyscy zgadzamy się, że ostrodyżurowych placówek potrzeba około dwustu dziesięciu.
W sieci jest to obecnie ponad 570. W jakim horyzoncie czasowym I do kiedy państwo planujecie zmniejszyć tę liczbę? Dlaczego zamiast zapisać utrzymanie tej dużej liczby, zaplanujecie stopniowego zejścia? Nie można pod płaszczykiem dobrowolności nie zarządzać zmianą I kazać dyrektorom szpitali I organom założycielskim grać w cykora. Kto 1.
Się zamknie? Musi być jasno określona ścieżka dojścia I zmierzone efekty rok po roku. Zaproponujcie państwo, że za 2 lata przy wydłużeniu sieci w połowie dwudziestego dziewiątego będzie już optymalna ta sieć, że te 2 lata naprawdę będą wykorzystane na zoptymalizowanie. Określcie, ile podmiotów skorzysta z tych rozwiązań restrukturyzacyjnych, a nie wszystko na zasadzie dobrowolności I ile się da. Bo odnosząc się też do tego, co pan senator Konieczny I wiele innych osób już wcześniej powiedziało, ocena skutków regulacji także dla tej ustawy jest niestety niedoskonała.
Co więcej, cały pakiet łącznie, który państwo przyjmujecie, pamiętajcie, że przed chwilą była dyskusja o rozwiązaniach, które jak mówił też prezes Malinowski, ograniczą podaż czasu pracy personelu, a zarazem przedłużacie państwo I utrzymujecie popyt na tę pracę. To jest przepis na katastrofę. Ja chciałbym w związku z tym na koniec zapytać, czy biorąc pod uwagę planowane vacatio legis, państwo już zaczęliście pracę nad zespołem zarządzania kryzysowego, żeby nie było wielkiego zaskoczenia za pół roku I że nikt nie ostrzegał. Dziękuję.
Wojciech Konieczny
Przepraszam, bo umknęło mi, że, ale pan powiedział, że wszyscy się zgadzamy, że 221 ostrych szpitali powinno być. Ja się na przykład nie zgadzam. Znaczy, ja sobie wyobrażam Polskę z trzystoma szpitalami dwustu pięćdziesięcioma, czterystoma. To zależy jakie to będą szpitale, zależy gdzie, zależy jak duże. Jeżeli zbudujemy duże szpitale z takim efektem skali, które będą obsługiwały duży obszar, no to to może I można ich zmniejszyć, natomiast...
Liczbę. Natomiast takie proste wyliczenie 221, bo żeby się kasa zgadzała, no to trochę jest moim zdaniem zbyt daleko idące, ale to jest też przyczynek do tej ustawy. Właśnie teraz prezes NFZ-u powiedział, że wystarczy 221, ale być może za rok powie, że wystarczy 180 I I co? Przecież to nie powiedział na jakiejś zasadzie takiej rzeczywistej, a chciałbym przykład podać bezpośredni. W Chorzowie na izbie przyjęć chirurgicznej jest armagedon, ponieważ pozamykały się ostre chirurgie niedaleko I nikt o tym nie informował szpitala w Chorzowie, do którego po prostu zwożeni są pacjenci, czekają, karetki stoją przed, chirurdzy się nie mogą obrobić, bo któreś oddział 1 z drugim przeszły na pracę planową I no I wtedy można powiedzieć, że że potrzeba 221 czy nie.
No to jest za zbyt daleko idąca dana I za daleko idące stwierdzenie nie biorące pod uwagę myślę wszystkich z aspektów sprawy.
Bardzo dziękuję panu ministra.
Bardzo się
chciał odnieść.
Speaker 6
Pan powoływałem, padła od ust pana profesora Czołderny, to jest doradca pana prezydenta I I przewodniczący Rady Przyzdrowia przy panu prezydencie, którego pan Krzysztof również jest członkiem, w związku z powyższym myślę, że że tutaj ten temat co do liczby to może tam też to warto tą rozmowę przeprowadzić. My nie wskazujemy po 1. W tej chwili, to jest czas, który trzeba wykorzystać. Na dzień dzisiejszy już ponad 100 podmiotów zgłosiło swoje projekty konsolidacyjne I będą I z kolejnym prowadzimy również dyskusję I o tym też chciałbym pamiętać. Natomiast co do zaplanowania, tak jak Pan Senator powiedział, właściwej tworzy system zabezpieczenia szpitalnego I na bazie tego również, jeżeli chodzi o zabezpieczenie ostrodyżurowe, czy też centra urazowe jakbyśmy to nie nazwali, jesteśmy w trakcie pracy.
I tyle co bym chciał odpowiedzieć. Nie będę się zobowiązywał do żadnych terminów, bo nie jest to tu miejsce I czas I pora, nie o tym tu dzisiaj dyskutujemy. Mamy prace w ministerstwie, które się toczą liczne I w odpowiednim czasie będziemy Państwa o tym informować.
Speaker 3
Bardzo dziękuję. Zawsze likwidacja, tylko od siebie dodam, kojarzy się bardzo negatywnie, zwłaszcza dla ze swoich regionów. Myślę, że racjonalne określenie celów krótkoterminowych I długoterminowych w oparciu o mapy potrzeb I też kwestia zabezpieczenia dla pacjentów w oparciu na przykład o ambulatoryjną opiekę czy POZ-y. Wtedy możemy mówić o tym, jakie że świadczenia szpitalne, których mamy nadmiarową ilość z powodu do tego, że część diagnostyki nawet takiej, która by mogła się odbyć w trybie ambulatoryjnym, odbywa się w szpitalach I to powinien być jakiś kierunek zmian racjonalny ponad podziałami politycznymi. Ja bardzo ubolewam nad tym, że czasami zdrowie służy do tego, żeby zdobywać guzy wyborcze lub atakować I myślę, że w tym gronie się też zgadzamy, że powinniśmy tak o tym rozmawiać.
Bardzo proszę pan senator Kalata.
Andrzej Kalata
Pani przewodnicząca, panie ministrze, jak słyszę konsolidacja, oczywiście nie z góry nie nie jestem krytykiem tej tej metody, ale trzeba patrzeć też na różne obiektywne sytuacje. Ja jestem z rejonu, gdzie na półmilionową populację jest 1 szpital powiatowy I z kim się ma konsolidować to ja nie wiem, bo jest szpital wojewódzki, jest onkologiczny, który jest połączony z miejskim I tam oczywiście też pewne zakresy są, to z kim się ma konsolidować I wszystkie szpitale mają nadmiar pacjentów, wszystkie, bo gdyby po prostu w którymś naprawdę tych pacjentów brakowało czy coś. Ten szpital, o którym ja mówię, no oczywiście jest rekordzistą Polski, bo 80000000 ma niezapłaconych nadwykonań, ale słyszę ciągle o konsolidacji. Siedzicie w Warszawie I patrzycie na Śląsk z perspektywy, że ubyło mieszkańców, a łóżek szpitalnych zostało tyle samo. Tylko że na jednej ulicy w aglomeracji śląskiej potrafią być 3 szpitale.
W ogóle nie bierzecie pod uwagę tego, w jakim miejscu są te szpitale I I dla jakiej, dla jakich pacjentów działają. Śląsk ma za dużo, więc konsolidujemy. Kiedy w końcu przejrzyjcie na oczy?
Mogę państwa
Bardzo proszę.
Konsolidacja jest narzędziem
Speaker 6
Wstępnym do organizujących opiekę zdrowotną na danym terenie. My nikogo nie zmuszamy, nie jest to obligatoryjne, decyzja jest właścicieli zarządzających szpitalami medycznymi, czy to jest marszałek, czy to jest starosta, Decyzja jest, czy się będą z kimkolwiek chcieli konsultować, czy nie. To jest ich decyzja, my nikogo nie zmuszamy. Procesy konsultacyjne są dobrowolne I do nich się już 100 podmiotów zgłosiło. Nikt nie jest zmuszany.
Decyzja jest lokalna.
Andrzej Kalata
Jeszcze uzupełnię, przepraszam, bo bierzcie pod uwagę to, że raz, że nie ma się z kim konsolidować, ale te szpitale mają tyle pacjentów I tylko tylko 1 kwestia hamuje dostęp pacjenta do tego leczenia. Niepłacenie przez NFZ, po prostu niepłacenie za tych pacjentów, którzy trafiają do, do tych szpitali, bo jest ich taki nadmiar, kiedy w końcu ktoś to zauważy. Nie chcę, są na Śląsku oczywiście sytuacje, gdzie, gdzie się powtarzają oddziały obok siebie I tak dalej I to jest problem I I to można zrozumieć. Natomiast trzeba też popatrzeć na zupełnie inną sytuację, gdzie są szpitale dobrze wyposażone, jest bardzo dużo pacjentów, pacjentów trzeba odsyłać albo przesyłać ich w kolejce 2, czy nawet 4 lata do przodu, bo NFZ po prostu nie płaci, no nie przyjmuje do wiadomości, że jest zbyt małe plany na zbyt dużą ilość pacjentów.
Speaker 3
Bardzo dziękuję za ten głos. Ja rozumiem też emocje pana senatora, bo wychodzimy z tego samego regionu I Śląsk jest bardzo niejednorodny, bo rzeczywiście są szpitale, są miejsca na Śląsku, na przykład w głównym mieście Katowice, gdzie jest bardzo dużo szpitali na jednej ulicy, a na przykład na Żywiecczyźnie jest 1 szpital, o którym mówił pan senator, który zabezpiecza dostępność do usług medycznych na wysokim poziomie I nie chciałabym rozwijać tego wątku, Natomiast myślę, że mapy potrzeb zdrowotnych, na które czekamy od 2000 czternastego roku, które określają łóżka, rozdział tych szpitali, dostępność dla każdej populacji ludzkiej, to powinno odpowiedzieć nam na te pytania. Niemniej jednak przez to ten czas nie zostało wykonane I my też czekamy na te mapy potrzeb, żeby wiedzieć, jakie kreować polityki zdrowotne w danym regionie. Bardzo dziękuję. Pan Marszałek Grodzki chciał zabrać głos.
Tomasz Grodzki
Ja chciałem skorygować panią przewodniczącą, bo dyrektorem szpitala dość dużego zostałem w dziewięćdziesiątym ósmym roku I od tego czasu co jakiś czas były mapy potrzeb zdrowotnych, które najczęściej lądowały w czyjejś tam szufladzie. A panu, panu Sandrowi Kalecie, drogiemu koledze powiem jak to się odbywa. Wiesz, czemu to się tak dzieje. Pacjent ma zapalenie płuc w Baniewicach gdzieś tam w zachodniopomorskim. Trafia do szpitala w Drawsku, no może nawet nie w Drawsko, w Półczynie, gdzie rentgen jest nieczynny, osłuchają go, słyszą jakieś tam trzaski, dadzą mu pyralginę I trzymają 3 dni, bo trzeba rachunek wystawić.
Potem go wysyłają do grywic, gdzie rentgen już działa. No w grywicach robią rentgen, jest zapalenie płuc, ale doktor mówi, że no może będzie, może będzie trzeba zrobić rezonans kręgosłupa. Robią na wszelki wypadek razy 3, czyli kręgosłup piersiowy, lędźwiowy I krzyżowy, żeby wystawić lepszy rachunek. W międzyczasie ten stan zapalny płuc się pogarsza, chory już jest ledwo wydolny I na końcu po sześciu, siedmiu dniach trafia do szpitala w Zdunowie, gdzie robimy mu tomografię klatki piersiowej I stwierdzamy, że płuca są białe, czyli jest chory I go leczymy drogimi antybiotykami, wyciągamy go za uszy do życia. Klu tego interesu jest takie, że rachunek do NFZ-u idzie taki sam, z tego małego szpitala, z tego średniego szpitala I z tego dużego.
Oni zarobili, my jesteśmy stratni. I na tym to między innymi polega, także przytoczyłem tą historyjkę prawdziwą, wielokrotnie prawdziwą, nie dlatego, żeby krytykować, tylko żeby ci uświadomić, że to nie jest wszystko takie nieskomplikowane.
Speaker 3
Dlatego szpitale ratują się procedurami wysokospecjalistycznymi, dobrze płatnymi, żeby te dziury uzupełniać I to system stwarza takie niestety, że jesteśmy niewolnikami procedur, zarówno lekarze jak I pacjenci. To odpłacenie za efekt, który jest przytaczany na wielu konferencjach I panelach powinno być kierunkiem. Natomiast jeszcze jak to zrobić, nie jest kwestia jednej go posiedzenia czy jednej ustawy. Pan Senator Kraska jeszcze I przypominam, że mamy jeszcze jedną ustawę I potem jeszcze jedną. Dziękuję bardzo.
Waldemar Kraska
Ja tylko pani przewodnicząca powiedziała, że marzy jej się, żeby to było wyjęte ze sporu politycznego. Ja już jestem w tej izbie ponad 20 lat I ja to od dwudziestu lat słyszę I I nic się nie zmienia.
Speaker 3
Najwyższy czas to zrobić myślę, nie nie słyszeć I nie mówić, a jest to zależy tylko od nas. Bardzo proszę, czyli już nie widzę głosów w dyskusji, zatem nie mamy żadnych poprawek, czy głosujemy ustawę bez poprawek. Kto z państwa senatorów jest za przyjęciem ustawy bez poprawek? Kto jest przeciw? Nikt się nie wstrzymał, zatem ustawa została przyjęta przez komisję.
Speaker 2
Przechodzimy do następnego. Sprawozdawcą tej ustawy ja chciałam zaproponować panu Senatorowi Kalacie. Ale może pan być przeciw, ale może być pan sprawozdawcą. Jest, siedzi pan w tym szpitalnictwie. Tylko sprawozdaje pan, czyli ktoś jest chętny do sprawozdania tej ustawy.
Speaker 3
Dobrze, zatem sprawozdawcą ustawy w druku nr 94 będzie pan senator konieczny. 3 minuty przerwy technicznej. To 2 2 minutki. Dobrze, 2 minutki nam starczy. Bardzo dziękuję.
Speaker 2
Bardzo dziękuję. Czyli 8 9 6 I piątki 6.. Tak, czyli 3 ustawy. Tam na szczęście samorząd. Żadnych trunków wyskokowych się nie przewiduje.
Speaker 55
Dobrze, przewietrzyłabym tutaj troszkę, ale. Okej. Dobrze, szanowni Państwo, przechodzimy do piątego punktu porządku obrad Komisji Zdrowia. Rozpatrzenie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń I chorób zakaźnych u ludzi, druk senacki 896, druki sejmowe 3143, 3153300 200. Bardzo proszę Ministerstwo Zdrowia o przedstawienie założeń ustawy.
Speaker 54
Bardzo dziękuję. Szanowna Pani przewodnicząca, szanowni Senatorowie, zaproszeni goście. Projekt ustawy wrócił. Zgodnie z oczekiwaniami odstąpiliśmy w projekcie rządowym od pewnych rozwiązań, które zostały zaproponowane na etapie Sejmu poprzednio dotyczące lekarzy ukraińskiego pochodzenia I w tej chwili skupiamy się tylko I wyłącznie na leczeniu. Szanowni Państwo, proponowane zmiany są niezbędne do zwiększenia skuteczności, spójności I dostępności systemu ochrony zdrowia w Polsce, a istota projektu sprowadza się do usunięcia barier finansowych I organizacyjnych, które wciąż utrudniają pełną realizację programów zdrowotnych o kluczowym znaczeniu.
1. Obszar zmian dotyczy leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu CCU osób pozbawionych wolności. Projekt porządkuje kwestie finansowania programu opartego na nowoczesnych terapiach przeciwwirusowych, co w praktyce oznacza umożliwienie finansowania nie tylko leków, ale również niezbędnych świadczeń zdrowotnych, w tym badań diagnostycznych ze środków NFZ. Dziś mamy do czynienia z niespójnością. Środki na realizację programu zostały zaplanowane w budżecie, jednak obowiązujące przepisy pozwalają sfinansować jedynie produkty lecznicze I wyroby medyczne.
W efekcie część świadczeń nadal obciąża budżet ministra zdrowia, co ogranicza efektywność systemu. Projekt ustawy usuwa tą lukę, przywracając spójność finansowania I umożliwiając pełne wykorzystanie już zabezpieczonych środków. Warto podkreślić, że w dwudziestym szóstym roku planowane jest objęcie, planowane było objęcie terapią około siedmiuset pacjentów, a koszty badań diagnostycznych oszacowano na ponad 440000 złotych. 2. Obszar zmian dotyczy leczenia antyretrowirusowego osób żyjących z HIV.
Projekt wprowadza jednoznaczne przepisy gwarantujące finansowanie świadczeń zdrowotnych niezbędnych do realizacji programu również dla osób
Leczenia zdrowotnego. Zmiana jest konieczna w takim kształcie zarówno z perspektywy zdrowia jednostki, ale przede wszystkim też z perspektywy bezpieczeństwa publicznego. Terapia antyretrowirusowa nie tylko ratuje życie I zdrowie pacjentów, ale również skutecznie ogranicza transmisję wirusa. Osoby skutecznie leczone, u których poziom wirusa jest niewykrywalny, nie zakażają innych. Tym samym leczenie pełni równocześnie funkcję terapeutyczną I profilaktyczną.
Szanowni państwo, projekt ustawy eliminuje również niejasności interpretacyjne, które dotychczas prowadziły do nierównego traktowania pacjentów I utrudniały dostęp do świadczeń w różnych placówkach. Wprowadza jasną zasadę, świadczenia niezbędne do realizacji programu leczenia HIV są finansowane ze środków budżetu państwa niezależnie od statusu ubezpieczeniowego pacjenta. Podsumowując, proponowane regulacje mają charakter porządkujący I systemowy, nie wprowadzają nowych obciążeń finansowych, ale zwiększają efektywność wykorzystania dostępnych środków, wzmacniają ciągłość leczenia, poprawiają dostępność doświadczeń I przyczyniają się do ograniczenia rozprzestrzeniania chorób zakaźnych. Bardzo dziękuję.
Speaker 3
Bardzo dziękuję pani minister. Poproszę o stanowisko biura legislacyjnego.
Speaker 4
Do omawianej ustawy biuro legislacyjne nie zgłasza zastrzeżeń. Dziękuję. Dziękuję bardzo, otwieram dyskusję.
Speaker 2
Czy ktoś z państwa senatorów zgłasza się do dyskusji? Czy strona społeczna zgłasza się do dyskusji? Dziękuję bardzo, zatem będziemy procedować projekt ustawy bez poprawek. Kto z państwa senatorów jest za przyjęciem ustawy bez poprawek?
Speaker 3
Została przyjęta bez poprawek. Bardzo państwu dziękuję. Przechodzimy do punktu, sprawozdawcą będę ja. I że, chyba że ktoś jeszcze bardzo chce. No bardzo chciałam być sprawozdawcą innej ustawy, nawet dwóch było chętnych do jednej.
Chyba że ktoś z państwa senatorów ma ochotę. Myślę, że za prowadzenie komisji w tak długim czasie to należy mi się łatwa ustawa. Bardzo dziękuję. Bardzo dziękuję w takim razie. Przechodzimy do punktu szóstego.
Rozpatrzenie ustawy o zmianie ustawy o planowaniu ciąży, rodziny, ochronie płodu ludzkiego w warunkach dopuszczalności do przerywania ciąży oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w druku seneckim 881, 2. Sejmowe 223, 3000 e 203300 e 203 a. Bardzo proszę panią minister o stanowisko ministerstwa, o przedstawienie ustawy przez Ministra Zdrowia.
Speaker 2
to jest projekt poselski. Czy w imieniu wnioskodawców mamy tutaj, no to. Depenalizacja, ale 2., tak, ale depenalizacja jest w naszej, nie w naszej komisji, tylko w komisji sprawiedliwości. A u nas jest tylko ten projekt ustawy. Dobrze, czy stanowisko Biura Legislacyjnego mogę prosić?
Speaker 59
Tak. Szanowna Pani Przewodnicząca, wysoka Komisjo, szanowni Państwo. W opinii Biura Legislacyjnego do przedmiotowej ustawy zostały zawarte 4 uwagi szczegółowe, z czego 3 z nich zawierają, znaczy wszystkie zawierają propozycje poprawek, natomiast 4 uwagi, 3 uwagi to są ściśle legislacyjne, które zmierzają do ujednolicenia terminologii, jaką posługuje się ustawa. W odniesieniu w pierwszym przypadku do ustawy prawo oświatowe, w przypadku uwagi numer 3 zapewnienie spójności terminologicznej w odniesieniu do posługiwania się pojęciem świadczenia opieki zdrowotnej. Natomiast uwaga numer 4 jest, dotyczy kwestii merytorycznej, natomiast wątpliwość jaka została w niej zawarta dotyczy tego, iż sposób sformułowania przepisu, który mówi o tym, iż można się domyślać, że jego celem jest, aby kobiecie w ciąży, wobec, w stosunku do której występują przesłanki dopuszczające przerywanie ciąży, przysługiwała pomoc psychologiczna.
I ta pomoc psychologiczna ma być zapewniona w ciągu dwudziestu czterech godzin od zgłoszenia takiego, takiej potrzeby. Natomiast przepis został sformułowany w ten sposób, że powstaje wątpliwość, czy ta pomoc przysługuje tylko kobiecie w ciąży, czy także wskazanej przez nią osobie bliskiej. Wydaje się, że celem ustawodawcy jest to, aby to była tylko kobieta w ciąży, w związku z tym, że jednocześnie ustawodawca wprowadza zmiany w ustawie prawo o świadczeniach opieki zdrowotnej ze środków publicznych, gdzie przyjęta propozycja, przyjęta zmiana polega na tym, że daje podstawę prawną do korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej. Co prawda tutaj już przez kobietę, która dokonała przerwania ciąży, natomiast obecny przepis artykuł 47 c ustęp 1 mówi, że takie prawo kobiecie w ciąży przysługuje. Więc propozycja poprawki przy takim założeniu, że celem ustawodawcy jest, aby pomoc psychologiczna w ciągu dwudziestu czterech godzin była udzielana tylko kobiecie w ciąży.
Po prostu ta poprawka zmierza do tego, aby w artykule 4 b w ustępie trzecim w punkcie drugim wyrazy osobę uprawnioną do takiej pomocy zastąpić wyrazami tę kobietę. I jeszcze chciałam dodać, bo już tutaj zostało to powiedziane, że równolegle z tą ustawą jest procedowana ustawa dotycząca zmiany kodeksu karnego. Tak naprawdę te zmiany, które są wprowadzane w kodeksie karnym powinny być częścią tej ustawy, no ale ustawodawca wybrał metodę, że 2 ustawy, które powinny być, stanowić jedną całość są procedowane oddzielnie I chciałam tylko dodać, że Komisja Ustawodawcza I Komisja Praworządności I Praw Człowieka dzisiaj już rozpatrzyły ustawę dotyczącą nowelizacji kodeksu karnego I przyjęły ją bez poprawek. Dziękuję.
Speaker 2
Dziękuję bardzo. Czy tutaj strony ministerialne nie pytamy, bo nie ma stanowisko rządu w tej sprawie, tak? Czy państwo, ministerstwo chce się odnieść? W takim razie otwieram dyskusję. Kto z państwa senatorów chce zabrać głos?
Strona społeczna, bardzo proszę.
Marek Wójcik
Marek Wójcik, Związek Miast Polskich. Pani przewodnicząca, państwo senatorowie, pani minister, szanowni państwo, ja chciałbym gorąco państwa prosić o przyjęcie poprawki, które zgłasza biuro legislacyjne dotyczące terminu, z którym my jako samorządy zderzamy się nie po raz 1.. Mianowicie tak jak słusznie podnosi pani legislator, nie ma czegoś takiego jak jak podstawa podstawa programowa edukacji szkolnej. Ta poprawka, tą poprawkę państwo macie w materiale, jest podstawa programowa kształcenia ogólnego. Mówię o tym, że nie po raz 1.
Się z tym stykamy, ponieważ w różnych przypadkach mieliśmy problem z tego tytułu I potem de facto nie można było do tej podstawy programowej kształcenia ogólnego wprowadzać poprawę, którą którą sobie życzyli wnioskodawcy. Także to nie po raz 1., związku z tym ośmielam się prosić państwa o poparcie dla tej poprawki. Jeżeli zechcecie państwo ją przyjąć, to już jest jasne.
Speaker 2
Tak, bardzo dziękuję. Czy w takim razie kto z państwa senator przejmuje Pani Senator Ewa Matecka.
Speaker 2
I przechodzimy do głosowania, tak? Dobrze, to czy te poprawki musimy głosować osobno? Proszę pani legizator nam tu zarekomendować.
Speaker 59
Pani przewodnicząca, ja bym proponowała poprawki zawarte w uwagach numer 1 do 3, łącznie to są ściśle legislacyjne, natomiast poprawka numer 4 ona jest merytoryczna.
Speaker 2
To teraz przejdziemy do głosowania poprawek legislacyjnych 1 do 3. Kto z państwa senatorów jest za przyjęciem poprawek?
1, 2, 3,
Speaker 2
4. Kto jest przeciw? 2. Dziękuję, nikt się nie wstrzymał, zatem poprawka przeszła I osobno głosujemy poprawkę numer 4, tą merytoryczną. Kto z państwa senatorów jest za przyjęciem poprawki numer 4?
4. Kto jest przeciw? Nikt się nie wstrzymał. Poprawka została przyjęta I teraz głosujemy całość ustawy wraz z przyjętymi poprawkami. Bardzo proszę, kto jest z państwa, kto z państwa senatorów jest za przyjęciem ustawy wraz z poprawkami?
4. Kto jest przeciw? Nikt się nie wstrzymał. Ustawa została przyjęta wraz z poprawkami. Bardzo państwu dziękuję.
Dziękuję za... Sprawozdawca, kto chce być z państwa sprawozdawcą? Pani pani senator Ewa Matecka chce być sprawozdawcą tej ustawy. Bardzo dziękuję pani senator. Bardzo dziękuję państwu za cierpliwość I za procedowanie.
Do widzenia. Bardzo dziękuję. O dwudziestej mamy prze przerwę. Dziękuję.