58. posiedzenie Senatu RP XI kadencji - 07.05.2026 r.

7 May 2026

Senat Senat Rzeczypospolitej Polskiej

Follow its sittings
00:47 - 03:07
Speaker 1
Zapraszam wszystkich na salę I proszę o zajmowanie miejsc.  Bardzo proszę o zajęcie miejsc.  Wznawiam obrady.  Szanowni państwo, senatorowie, przypominam, że kolejne, to jest 59.  Posiedzenie Senatu, planowane jest na dni dwudziestego I dwudziestego pierwszego maja 2000 dwudziestego szóstego roku. 

Projekt porządku tego posiedzenia zostanie państwu dostarczony drogą elektroniczną.  Powracamy do rozpatrywania punktu siódmego porządku obrad, ustawy o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014, 2020 oraz niektórych innych ustaw.  Komisja Rolnictwa I Rozwoju WSI przedstawiła projekt uchwały, w którym wniosła o przyjęcie tej ustawy bez poprawek, druk senacki 696 a.  Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez Komisję projektem uchwały.  Kto jest za przyjęciem? 

Kto jest przeciw?  Kto się wstrzymał?  Proszę o podanie wyników głosowania.  Głosowało siedemdziesięciu sześciu senatorów, za było siedemdziesięciu sześciu, nikt nie był przeciw, nikt się nie wstrzymał.  Stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014, 2020 oraz niektórych innych ustaw. 

Powracamy do rozpatrywania punktu ósmego porządku obrad.  Ustawa o Krajowym Rejestrze Oznakowanych Psów I Kotów.  Przerwie w obradach odbyło się posiedzenie Komisji Rolnictwa I Rozwoju WSI oraz Komisji Klimatu I Środowiska, które ustosunkowały się do przedstawionych w toku debaty wniosków I przygotowało wspólne sprawozdanie w tej sprawie.  Znajduje się ono w druku 691 z.  Sprawozdanie komisji przedstawi senator Ryszard Bober. 

Bardzo proszę panie senatorze. 
03:07 - 03:23
Speaker 4
Pani Marszałek, połączone komisje klimatu I środowiska oraz rolnictwa I rozwoju wsi na dodatkowym posiedzeniu wnoszą o przyjęcie ustawy wraz z poprawkami zawartymi w punktach od 1 do 12 oraz od 14 do 29. 
03:23 - 03:29
Speaker 1
Dziękuję bardzo panie senatorze.  Czy senator Władysław Komarnicki chce zabrać głos?  Dziękuję 
03:30 - 03:31
bardzo. 
03:31 - 04:37
Speaker 1
Dziękuję bardzo.  Przystępujemy do głosowania.  W pierwszej kolejności zostaną przeprowadzone głosowania nad przedstawionymi poprawkami, a następnie nad podjęciem uchwały w całości ze zmianami wynikającymi z przyjętych poprawek.  Proponuję przeprowadzenie łącznego głosowania nad poprawkami od pierwszej do dwunastej, od czternastej do dwudziestej piątej I od dwudziestej siódmej do dwudziestej dziewiątej, druk 691.  Są to poprawki służące zapewnieniu spójności, jednolitości I zupełności przepisów procedowanej ustawy, w tym ich doprecyzowaniu oraz redagowaniu w sposób zgodny z wymogami poprawnej legislacji I regułami składni języka polskiego. 

Jeżeli nie usłyszę sprzeciwu uznam, że Senat tę propozycję przyjął, sprzeciwu nie słyszę.  Wobec braku sprzeciwu przystępujemy do łącznego głosowania nad poprawkami od pierwszej do dwunastej, od czternastej do dwudziestej piątej, od dwudziestej siódmej do dwudziestej dziewiątej, druk 691 z.  Kto jest za przyjęciem?  Kto jest przeciw?  Kto się wstrzymał? 

04:39 - 06:58

Małgorzata Kidawa-Błońska

Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu ośmiu senatorów, za było siedemdziesięciu siedmiu, nikt nie był przeciw, 1 senat otrzymał się od głosowania. Poprawka numer 13 przewiduje, że organizacje zapewniające opiekę w domu tymczasowym są zwolnione z opłat za oznakowanie I rejestrację psa albo kota. Kto jest za? Kto jest przeciw?

Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosował siedemdziesięciu ośmiu senatorów, za było dwudziestu pięciu, przeciw głosowało czterdziestu dziewięciu, wstrzymało się czterech senatorów. Poprawka numer 26 umożliwi nieodpłatną rejestrację kotów przez Agencję Restrukturyzacji I modernizacji rolnictwa w sposób najbardziej zbliżony do zasad, na jakich odbywa się to w przypadku psów. Kto jest za przyjęciem tej poprawki?

Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, ze było siedemdziesięciu siedmiu, nikt nie był przeciw, dwóch wstrzymał się od głosowania. Przystępujemy do głosowania nad podjęciem uchwały w sprawie ustawy w całości z...

Ja bardzo proszę o sa ciszę na sali, szanowni państwo. Przystępujemy do głosowania nad podjęciem uchwały w sprawie ustawy w całości ze zmianami wynikającymi z przyjętych poprawek. Kto jest za przyjęciem? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał?

Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za było pięćdziesięciu sześciu, przeciw głosowało sześciu, wstrzymało się siedemnastu. Stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o Krajowym Rejestrze Oznakowania Psów I Kotów. Powracamy do rozpatrywania punktu dziewiątego porządku obrad, ustawa o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz niektórych innych ustach. W przerwie w obradach odbyło się posiedzenie Komisji Klimatu I Środowisko, które ustosunkowała się do przedstawionych w toku debaty wniosków I przygotowało sprawozdanie w tej sprawie.

Znajduje się ono w druku 700 z. Sprawozdanie komisji przedstawi senator Piotr Masłowski. Bardzo proszę panie senatorze.

06:59 - 07:10

Piotr Masłowski

Pani Marszałek, Komisja Klimatu I Środowiska po wczorajszym posiedzeniu rekomenduje przyjęcie ustawy wraz z z czterema przedstawionymi poprawkami. Dziękuję bardzo.

07:10 - 20:25

Małgorzata Kidawa-Błońska

Czy senator Henryk Piotr Siedlak jako wnioskodawca chce jeszcze zabrać głos? Nie, dziękuję. Dziękuję bardzo. Przystępujemy do głosowania. W pierwszej kolejności zostaną przeprowadzone głosowania nad przedstawionymi poprawkami, a następnie nad podjęciem uchwały w całości ze zmianami wynikającymi z przyjętych poprawek.

Przystępujemy do głosowania nad przedstawionymi poprawkami. Poprawka numer 1 zapewnia jednolitość przepisów ustawy o ochronie przyrodu, przyrody w odnoszeniu się do określenia broń. Kto jest za przyjęciem tej poprawki? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał?

Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za było siedemdziesięciu dziewięciu, nikt nie był przeciw, nikt się nie wstrzymał. Poprawka numer 2 zapewnia poprawne brzmienie przepisu po jego zmianie. Kto jest za przyjęciem tej poprawki? Kto jest przeciw?

Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosował siedemdziesięciu ośmiu senatorów, za było siedemdziesięciu ośmiu, nie był przeciw, nikt się nie wstrzymał. Poprawka numer 3 ma na celu wyłączenie odpowiedzialności za zabicie albo kaleczenie niedźwiedzia brunatnego, żubra lub wilka podczas ich zgłoszenia przez uprawnione osoby. Kto jest za?

Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za był siedemdziesięciu 1, przeciw głosowało siedmiu, 1 senator wstrzymał się od głosowania. Poprawka numer 4 ma na celu przywrócenie równowagi między do dobrostanem zwierząt a prawem do ochrony własności I bezpieczeństwa obywateli.

Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za było siedemdziesięciu, przeciw głosowało siedmiu, wstrzymało się dwóch.

Przystępujemy do głosowania nad podjęciem uchwały w sprawie ustawy w całości ze zmianami wynikającymi z przyjętych poprawek. Kto jest za przyjęciem ustawy? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania.

Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za było pięćdziesięciu trzech, przeciw głosowało 1 senator, dwudziestu pięciu wstrzymało się od głosowania. Senat. Stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz niektórych innych ustaw. Powracamy do rozpatrywania punktu dziesiątego porządku obrad, ustawy o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komisja budżetu I finansów publicznych przedstawiła projekt uchwały, w którym wnosi o wprowadzenie poprawki do

Ustawy, druk senacki 690 a. W pierwszej kolejności zostanie przeprowadzone głosowanie nad przedstawioną poprawką, a następnie nad podjęciem uchwały w całości ze zmianami wynikającymi z przyjętej poprawki. Przystępujemy do głosowania nad przedstawioną przez komisję poprawką. Celem poprawki jest prawidłowe sformułowanie polecenia nowelizacyjnego. Kto jest za przyjęciem?

Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za było siedemdziesięciu dziewięciu, nikt nie był przeciw, nikt się nie wstrzymał. Przystępujemy do głosowania nad podjęciem uchwały w sprawie ustawy całości ze zmianą wynikającą z przyjętej poprawki.

Kto jest za przyjęciem? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za było siedemdziesięciu dziewięciu, nikt nie był przeciw, nikt się nie wstrzymał.

Stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmienia ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Powracamy do rozpatrywania punktu jedenastego porządku obrad ustawy o zmianie ustawy o systemie monitorowania drogowego I kolejowego przewazu towarów oraz obrotu paliwami obwałowymi oraz niektórych innych ustaw. Komisja Infrastruktury oraz Komisja budżetu I finansów publicznych przedstawiły projekt uchwały, w którym wnoszę o wprowadzenie poprawek do ustawy, druk senacji 694 a. W pierwszej kolejności zostaną przeprowadzone głosowania nad przedstawionymi poprawkami, a następnie nad podjęciem uchwały w całości ze zmianami wynikającymi z przyjętych poprawek. Przystępujemy do głosowania.

Poprawka numer 1 zmierza do zapewnienia legislacyjnych konsekwencji ustanowienia skrótu określenia złożonego. Kto jest za przyjęciem? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania.

Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za było siedemdziesięciu dziewięciu, nikt nie był przeciw, nikt się nie wstrzymał. Poprawka numer 2 zmierza do dostosowania poleceń nowelizacyjnych do zasad techniki prawodawczej. Kto jest za przyjęciem? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał?

Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za było siedemdziesięciu dziewięciu, nikt nie był przeciw, nikt się nie wstrzymał. Poprawka numer 3 zmierza do ustanowienia podstaw prawnych, miarkowania administracyjnych kar pieniężnych. Kto jest za? Kto jest przeciw?

Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za było siedemdziesięciu dziewięciu, nikt nie był przeciw, nikt się nie wstrzymał. Poprawka numer 4 zmierza do zapewnienia zupełności regulacji przejściowej. Kto jest za?

Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za było siedemdziesięciu dziewięciu, nikt nie był przeciw, nikt się nie wstrzymał. Przystępujemy do głosowania nad podjęciem uchwały w sprawie ustawy w całości ze zmianami wynikającymi z przyjętych poprawek.

Kto jest za przyjęciem? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu ośmiu senatorów, za było siedemdziesięciu ośmiu, nikt nie był przeciw, nikt się nie wstrzymał.

Stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy o systemie monitorowania drogowego I kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi oraz niektórych innych ustaw. Powracamy do rozpatrywania punktu dwunastego porządku obrad. Ustawa o zmianie ustawy o systemie teleinformatycznym do obsługi niektórych umów oraz oraz niektórych innych ustaw. Komisja... Bardzo proszę o ciszę, szanowni państwo.

Komisja Rodziny, Polityki Senioralnej I Społecznej przedstawiła projekt uchwały, który wnosi o wprowadzenie poprawek do ustawy, druk senacki 693 a. W pierwszej kolejności zostaną przeprowadzone głosowania nad przedstawionymi poprawkami, a następnie nad podjęciem uchwały w całości ze zmianami wynikającymi z przyjętych poprawek. Przystępujemy do głosowania. Poprawka numer 1 notyfikuje niewłaściwe, niewłaściwie zastosowany spójnik. Kto jest za?

Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za było siedemdziesięciu dziewięciu, nikt nie był przeciw, nikt nie wstrzymał. Poprawka numer 2 zapewnia spójność terminologiczną nowelizowanej w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych.

Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za było siedemdziesięciu dziewięciu, nikt nie był przeciw, nikt się nie wstrzymał.

Poprawka numer 3 wprowadza do przepisu zaktualizowaną nazwę systemu teleinformatycznego e-umowy służącego do obsługi niektórych umów. Kto jest za przyjęciem? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania.

Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za głosie o siedemdziesięciu ośmiu, 1 głosował przeciw, nikt się nie wstrzymał. Przystępujemy do głosowania nad podjęciem uchwały w sprawie ustawy w całości ze zmianami wynikającymi z przyjętych poprawek. Kto jest za przyjęciem? Kto się, kto jest przeciw? Kto się wstrzymał?

Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za było pięćdziesięciu siedmiu, przeciw głosowało dwudziestu dwóch, nikt się nie wstrzymał. Stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy o systemie teleinformatycznym do usługi, do usługi niektórych umów oraz niektórych innych ustaw. Powracamy do rozpatrywania punktu trzynastego porządku obrad. Ustawa o zmianie ustawy o radcach prawnych.

Komisja Praw Człowieka I Praworządności przedstawiła projekt uchwały, którym wnosi o wprowadzenie poprawek do ustawy, druk senacki 689 a. W pierwszej kolejności zostaną przeprowadzone głosowania nad przedstawionymi poprawkami, a następnie nad podjęciem uchwały w całości ze zmianami wynikającymi z przyjętych poprawek. Przystępujemy do głosowania. Poprawka numer 1 koryguje błąd językowy. Kto jest za przyjęciem poprawki?

Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za było siedemdziesięciu dziewięciu, nikt nie był przeciw, nikt się nie wstrzymał. Poprawka numer 2 eliminuje nadmiarowy fragment regulacji I ma charakter redakcyjny.

Kto jest za przyjęciem tej poprawki? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu ośmiu senatorów, za po siedemdziesięciu ośmiu, nikt nie był przeciw, nikt się nie wstrzymał.

Poprawka numer 3 koryguje błąd językowy. Kto jest za przyjęciem? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania.

Poprawka numer 4 odbiera samo... Przepraszam głosowało siedemdziesięciu ośmiu senatorów, za było siedemdziesięciu ośmiu, nikt nie był przeciw, nikt się nie wstrzymał. Poprawka numer 4 odbiera samorządowi zawodowemu radców prawnych uprawnienie do udziału w postępowaniach cywilnym, karnym, administracyjnym I sądowo-administracyjnym w zakresie nadzoru nad należytym wykonywaniem zawodu I warunkami jego wykonywania ze względu na to, że samorząd dysponuje już wystarczającymi narzędziami w tym zakresie. Kto jest za, Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał?

Proszę o podanie wyników głosowania. Głosował siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za po siedemdziesięciu siedmiu, przeciw głosowało 1 senator, 1 senator wstrzymał się od głosowania. Poprawka numer 5, koryguje błąd językowy. Kto jest za przyjęciem? Kto jest przeciw?

Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za bo siedemdziesięciu dziewięciu, nikt nie był przeciw, nikt się nie wstrzymał. Przystępujemy do głosowania nad podjęciem uchwały w sprawie ustawy w całości ze zmianami wynikającymi z przyjętych poprawek. Kto jest za?

Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za było pięćdziesięciu siedmiu, nikt nie był przeciw, wstrzymał się dwudziestu dwóch senatorów. Stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy o radcach prawnych.

Powracamy do rozpatrywania punktu czternastego porządku obrad, ustawa o ratyfikacji umowy pomiędzy rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Gabinetem Ministrów Ukrainy o współpracy w zwalczaniu przestępczości, podpisanej we Lwowie dnia jedenastego grudnia 2000 dwudziestego piątego roku. Komisja Praw Człowieka I Praworządności oraz Komisja Spraw Zagranicznych przedstawiły jednobrzmiące projekty uchwał, które wnoszą o przyjęcie tej ustawy bez poprawek, druk senacki 695 a oraz 695 b. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez Komisję projektem uchwały. Kto jest za przyjęciem? Kto jest przeciw?

Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało siedemdziesięciu dziewięciu senatorów, za było pięćdziesięciu siedmiu, nikt nie głosował przeciw, dwudziestu dwóch wstrzymał się od głosowania. Stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o ratyfikacji

Umowy między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a gabinetem, Gabinetem Mistrów Ukrainy o współpracy w zwalczaniu przestępczości podpisanej w Elbowie dnia jedenastego grudnia 2000 dwudziestego piątego roku. Porządek obrad pięćdziesiątego ósmego posiedzenia Senatu został wyczerpany. Przed przystąpieniem do świadczeń, ogłaszam krótką przerwę w obradach na opuszczenie przez państwa senatorów sal posiedzeń.

23:53 - 24:11

Speaker 5

Ale się wszystkim spieszę, dobrze. Już, dzień dobry państwu, wznawiam obrady. Proszę o zabranie głosu. Przystępujemy do oświadczeń senatorów poza porządkiem obrad. Oświadczenia nie mogą trwać dłużej niż 5 minut I nie mogą dotyczyć spraw będących przedmiotem porządku obrad bieżącego posiedzenia senatu.

Proszę o zabranie głosu senatora Krzysztofa Bielikowskiego.

24:11 - 28:28

Krzysztof Bieńkowski

Dziękuję bardzo pani marszałek. Szanowni państwo, wysoka izbo. Oświadczenie grupy senatorów Prawa I Sprawiedliwości skierowane do Ministra Rolnictwa I Rozwoju WSI oraz Ministra Spraw Zagranicznych. Zwracamy się z oświadczeniem w sprawie realnego dostępu polskich producentów mleka, przetworów mlecznych oraz szerzej polskich producentów żywności do rynku brazylijskiego I rynków państw Mercosur. Umowa Unii Europejskiej z Mercosur, której zdecydowanie się sprzeciwialiśmy I sprzeciwiamy, nie może działać w jedną stronę.

Nie może być tak, że państwa Ameryki Południowej otrzymują łatwiejszy dostęp do rynku europejskiego, w tym rynku polskiego spożywczego, a polscy rolnicy I polskie firmy napotykają bariery administracyjne, weterynaryjne, sanitarne czy proceduralne, które w praktyce uniemożliwiają ich, im sprzedaż własnych produktów na tamtych rynkach. Polskie mleczarstwo jest jedną z najważniejszych gałęzi naszego rolnictwa. To 1000 gospodarstw rodzinnych, spółdzielni mleczarskich, zakładów przetwórczych, miejsc pracy I ogromny wysiłek ludzi, którzy przez lata budowali jakość polskiej żywności. Polska produkuje więcej mleka niż wynosi krajowe zapotrzebowanie, dlatego eksport nie jest luksusem, ale koniecznością rozwoju dla tej branży. Tymczasem z informacji przekazywanych przez przedstawicieli sektora wynika, że mimo formalnych uzgodnień dotyczących świadectw weterynaryjnych, eksport produktów mleczarskich do Brazylii w praktyce napotyka poważne trudności.

Branża wskazuje na dodatkowe wymagania, oczekiwania badań niewykonanych w Polsce oraz sytuację, w której zapisy o otwartym rynku pozostają bardziej teorią niż realną szansą gospodarczą. Ministerstwo Rolnictwa twierdzi, że procedury eksportowe do Brazylii są aktywne, że świadectwa zostały uzgodnione, a polskie zakłady mogą korzystać z mechanizmu prelistingu. Jeżeli jednak branża mówi, że mimo tego eksport faktycznie nie działa, to rolą państwa nie jest jedynie polemizowanie z przedsiębiorcami, lecz wyjaśnienie problemu do końca I doprowadzenie do jego praktycznego rozwiązania. Dlatego oczekujemy od rządu determinacji. Potrzebna jest wspólna aktywność Ministerstwa Rolnictwa, Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Głównego Inspektoratu Weterynarii, Polskiej Ambasady w Brazylii oraz przedstawicieli Polski przy instytucjach Unii Europejskiej.

Jeżeli umowa Unia Europejska-Merko-Sur niestety weszła w życie, mimo naszych protestów, to polski rolnik I polski producent muszą mieć możliwość tę umowę wykorzystać z korzyścią dla naszej gospodarki I rolnictwa. Nie jest to bowiem umowa wyłącznie jednostronna. W związku z powyższym prosimy o odpowiedź. Czy rząd posiada aktualną listę konkretnych barier, które napotykają polskie zakłady mleczarskie przy eksporcie do Brazylii? Ile polskich zakładów mleczarskich jest obecnie faktycznie uprawnionych do eksportu do Brazylii I ile z nich zrealizowało wysyłki w latach 2024, 26?

Czy strona brazylijska stawia wymagania wykraczające poza uzgodnione świadectwa weterynaryjne? Jakie działania dyplomatyczne po podjęło n, MSZ wobec władz Brazylii w tej sprawie? Czy Polska wystąpiła lub zamierza wystąpić do Komisji Europejskiej o interwencję w sprawie pozataryfowych barier w dostępie do rynku brazylijskiego? I czy rząd przygotuje specjalny plan wsparcia ekspansji polskich producentów mleczarskich I spożywczych na rynki Mercour? Polscy rolnicy nie boją się konkurencji, ale konkurencja musi być uczciwa.

Skoro otwieramy Europę na produkty z merkosur, to mamy prawo wymagać się, domagać się skutecznego otwarcia rynków merkosur na polskie mleko, sery, proszki mleczne, żywność wysokiej jakości I produkty naszych przedsiębiorców. Nie wolno dopuścić do sytuacji, w której polski rynek będzie otwarty szeroko, a polski producent za granicą będzie zatrzymywany przez biurokratyczne drzwi. Państwo polskie ma obowiązek stać po stronie własnych rolników I własnych firm. Dziękuję bardzo.

28:29 - 28:33

Speaker 6

Bardzo dziękuję. Proszę o zabranie głosu senator Joanna Sokułę.

28:41 - 33:19

Joanna Sekuła

Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Ja moje oświadczenie kieruję do wszystkich miłośników krótkofalarstwa, bo akurat pojutrze przypada rocznica urodzin niezwykłego Sosnowiczanina, Tadeusza Heffmana, niezwykłego inżyniera wynalazcy, patrioty, jednego z cichych bohaterów w historii dwudziestego wieku. Człowieka, którego nazwisko nie zawsze pojawia się w podręcznikach obok najbardziej znanych postaci epoki, lecz jego wkład w rozwój nauki, techniki oraz walkę o wolność Polski pozostaje niepodważalny. Zamiast podążać utartymi ścieżkami, poświęcił się nowej dyscyplinie naukowej, radiotechnice w państwowym gimnazjum Staszica. Spotkał ludzi o podobnych pasjach.

Wśród nich szczególne miejsce zajmował Leonard Danilewicz. Ta znajomość przerodziła się w wieloletnią współpracę, która zaowocowała szerekiem innowacyjnych przedsięwzięć. Jeszcze przed maturą konstruował odbiorniki I był członkiem radioklubu o nazwie Komitet Szkolenia Młodzieży w Radiotechnice. Jako członek tego klubu przy użyciu radiostacji własnej konstrukcji pod znakiem TPAX, co było skrótem od Telefonia Polska, a litery a x były jego znakiem, przeprowadził pierwszą, dwustronną, potwierdzoną amatorską łączność zagraniczną,

Z krótkofalowcem holenderskim, a kilka miesięcy później pierwszą łączność międzykontynentalną ze Stanami Zjednoczonymi. Był to wyczyn, który usytuował go w gronie pionierów światowej radiotechniki. Było to osiągnięcie nie tyle techniczne, ale symboliczne. Pokazywało, że Polska, który to kraj dopiero powrócił na mapę Europy, potrafi uczestniczyć w najbardziej zaawansowanych, nowatorskich procesach technologicznych. W tym samym czasie jego konstrukcje opracowywane z braćmi Danilewiczami zdobył złote metale na pierwszej ogólnopolskiej wystawie radiowej w Warszawie.

Był to dowód uznania dla ich talentu I pracy, a także potwierdzenie wysokiego poziomu polskiej myśli technicznej. Po rozpoczęciu studiów na Politechnice Warszawskiej Hepthmann znalazł się w środowisku sprzyjającym dalszemu rozwojowi. To właśnie wtedy jego działalność zwróciła uwagę Sztabu Głównego Wojska Polskiego, instytucji odpowiedzialnej za wywiad I kontrwywiad. Współpraca ta zaowocowała powstaniem w dwudziestym ósmym roku wytwórni radiotechnicznej AWA w Warszawie, założonej przez braci Danilewiczów, gdzie Heftman objął funkcję głównego inżyniera. Awa była miejscem wyjątkowym, było to centrum innowacji, gdzie powstawały rozwiązania wyprzedzające swoją epokę.

Tam właśnie skonstruowano kopię niemieckiej maszyny szyfrującej Enigma. W kontekście drugiej wojny światowej często podkreślamy rolę matematyków, którzy złamali kod Enigmy. Słusznie oddajemy im hołd, jednak nie możemy zapomnieć o inżynierach, którzy stworzyli narzędzia umożliwiające prowadzenie tych prac. Bez pracy takich ludzi jak Tadeusz Heffnand nie byłoby tego sukcesu. Wawe produkowano szeroki wachlarz urządzeń radiowych od sprzętu krótkofalowego po specjalistyczne radiostacje dla wojska.

Szczególną rolę odgrywały konstrukcje lekkie I mobilne przeznaczone dla lotnictwa I wojsk pancernych. Były to urządzenia nowoczesne, niezawodne I dostosowane do wymagań współczesnego pola walki. Ich twórcą był właśnie Tadeusz Heffman. Wybuch drugiej wojny światowej wszystko zmienił. Polska znalazła się pod okupacją, a wielu wybitnych specjalistów zostało zmuszonych do opuszczenia kraju.

Heftman trafił do Wielkiej Brytanii, gdzie kontynuował swoją działalność inżynierską. Tam właśnie powstało jego największe dzieło, miniaturowe radiostacje nadawczo-odbiorcze, znane jako pip-toki. Idealnie nadawały się do pracy warunkach konspiracyjnych, były małe, lekkie, odporne na wstrząsy I niezwykle, niezawodne. Około 600 egzemplarzy przekazano brytyjskiemu wywiadowi wojskowemu, kolejne 400 zrzucono do okupowanej Polski, gdzie służyły armii krajowej. Dzięki nim możliwa była łączność między krajem a rządem na uchodźstwie w Londynie.

Dzięki nim przekazywano informacje wywiadowcze, koordynowano działania, ratowano życie. Korzystali z nich także cichociemni, elitarni żołnierze Polskich Sił zbrojnych na zachodzie. W warunkach konspiracji niezawodność sprzętu była kwestią życia I śmierci, a sprzęt hetmana spełniał te wymogi znakomicie. Zmarł w 1900 dziewięćdziesiątym piątym roku w Wielkiej Brytanii. Jego imieniem nazwano Zespół Szkół Elektronicznych I Informatycznych w Sosnowcu.

To niezwykły człowiek I bardzo ważne jest, aby pamięć o takich ludziach pozostała. Dziękuję bardzo.

33:19 - 39:07

Speaker 15

Bardzo dziękuję. Proszę o zabranie głosu senatorka Agnieszkę Kołacz-Leszczyńską. Dziękuję bardzo. Pani Marszałek, Wysoki Senacie, pozwalam sobie skierować oświadczenie do pani minister Agnieszki Dziemianowicz-Bąk, pani minister Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej, a będą to, będzie to doświadczenie w formie listu, który skierował do mnie starosta Świdnicki wraz ze swoim zespołem współpracowników, przerodzi swoje wątpliwości dotyczące zapowiadanych zmian w przepisach ustawy o pomocy społecznej, które będą dotyczyły funkcjonowania domów pomocy społecznej dla dzieci I młodzieży. Te słowa napisali, ponieważ są organem prowadzącym jednostki organizacyjne pomocy społecznej, realizujące zadania w zakresie zapewnienia całodobowej opieki dzieciom I młodzieży, wymagającym szczególnego wsparcia, w tym osobom z niepełnosprawnościami oraz wysokim stopniem niesamodzielności.

Piszą też o funkcjonującym w systemie, funkcjonujących w systemie domach pomocy społecznej, które stanowią niezbędny element zabezpieczenia potrzeb tej grupy mieszkańców, zapewniając kompleksową, całodobową opiekę, terapię oraz rehabilitację. Myśląc całościowo o wyzwaniach, które realizują już, swoje wątpliwości zawarli w siedmiu obszarach, które właśnie budzą ich zastrzeżenia, wątpliwości albo podpowiedzi dla tworzących się przepisów. W pierwszym obszarze piszą o ryzyku ograniczenia dostępności miejsc cało... Opieki całodobowej. Piszą o tym, że ewentualne wygaszanie lub przekształcanie domów pomocy społecznej może doprowadzić do istotnego ograniczenia liczby miejsc dla dzieci I młodzieży wymagającego natychmiastowego wsparcia, wymagających natychmiastowego wsparcia.

Piszą, że obecnie obserwuje się trudności z zapewnieniem odpowiedniej liczby miejsc w placówkach całodobowych, już w tej chwili. 2. Obszar to jest, o mówi, myślą o ograniczo, o ograniczonych, naturalnych możliwości, możliwościach rozwoju rodzinnej pieczy zastępczej. Określają, że rodzinne formy pieczy zastępczej, choć priorytetowe z punktu widzenia polityki społecznej, rozwijają się w oparciu o rzeczywiste zasoby, tak, społeczne, których nie można w dowolny I szybki sposób zwiększyć. W powiecie świdnickim, właśnie naszym powiecie, obserwuje się niestety ograniczoną liczbę kandydatów na rodziny zastępcze, a proces ich pozyskania, przygotowywania I utrzymania w systemie jest długotrwały I wymagający.

Sama tego doświadczam, ponieważ jestem w stałym kontakcie właśnie z zespołem, który to prowadzi. Dodatkowo dzieci I młodzież wymagające całodobowej, specjalistycznej opieki, w szczególności z niepełnosprawnościami sprzężonymi, w praktyce bardzo rzadko mogą być objęte opieką w rodzinnych formach pieczy. W konsekwencji rodzinna piecza zastępcza nie stanowi realnej alternatywy dla znacznej części wychowanków wymagających wsparcia instytucjonalnego. Inne wątpliwości dotyczą niewystarczającej alternatywy dla osób o najwyższych potrzebach. I piszą o tym, że środowiskowe formy wsparcia, choć niezwykle istotne, nie są w stanie w pełni zabezpieczyć potrzeb osób wymagających stałej opieki, nadzoru medycznego I specjalistycznych usług terapeutycznych.

W czwartym obszarze, w którym widzą wątpliwości, myślą I piszą o zagrożeniach dla stabilności I ciągłości wsparcia. Wspominając, że zmiany systemowe mogą skutkować destabilizacją sytuacji życiowej podopiecznych oraz przerwaniem ciągłości oddziaływań terapeutycznych, co w przypadku dzieci I młodzieży ma szczególnie negatywne konsekwencje rozwojowe. 5. Obszar to niestety niedoszacowanie skutków finansowych reformy dla samorządów. Piszą o tym, że wprowadzenie zmian bez zapewnienia adekwatnych środków finansowych może skutkować znacznym obciążeniem budżetu powiatów, a koszty transformacji systemu, zarówno inwestycyjne, jak I bieżące, wymagają precyzyjnego oszacowania oraz zabezpieczenia źródeł finansowania.

W szóstym obszarze ryzyko dotyczy utraty wykwalifikowanej kadry niestety. Piszą o niepewności związanej z przyszłością placówek, które może doprowadzić do odpływu doświadczonych pracowników, a to jednocześnie w znaczący sposób wpłynie na jakość świadczonych usług I stąd ich obawy. I ostatni obszar, o którym piszą, to brak przygotowania infrastrukturalnego na poziomie lokalnym. Wprost wskazując, że jako powiat świdnicki nie dysponują obecnie wystarczającą infrastrukturą oraz zasobami kadrowymi, które pozwoliłyby w krótkim czasie przejąć pełen zakres zadań wynikających z ewentualnych zmian, z dotyczących tych zmian systemowych. Dlatego w swoim piśmie pan starosta razem ze swoim zespołem wnoszą o utrzymanie możliwości funkcjonowania wyspecjalizowanych placówek całodobowych dla dzieci I młodzieży wymagających intensywnej opieki w postaci Domów Opieki Społecznej.

Pani minister, bardzo prosimy jeszcze raz pochylić się nad tymi wnioskami, wątpliwościami kierowanymi właśnie z powiatu świdnickiego. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo. Proszę o zabranie głosu senatora Jarosława Orsieckiego.

39:10 - 41:12

Jarosław Rusiecki

Dziękuję. Pani Marszałek, swoje oświadczenie kieruje do pana Wojciecha Balczuna, Ministra Aktywów Państwowych. Zwracam się z uprzejmą prośbą do pana Ministra o podjęcie wszelkich możliwych działań w zakresie przystąpienia przez zarząd spółki Grupa Azoty Kopalnie I Zakłady Chemiczne Siarki Siarkopol SAZ siedzibą w Grzybowie do negocjacji płacowych. Stosownie do stanowiska Międzyzakładowego, Międzyzakładowej Organizacji Związkowej NSZZ Solidarność Grupa Azoty, kopalnie I zakłady chemiczne siarki Siarkopol SAZ siedzibą w Grzybowie. Negocjacje płacowe powinny być zakończone już w lutym 2000 e e 26

Dla związku zawodowego reprezentującego pracowników spółki całkowicie niezrozumiałym jest fakt, iż wobec wysokich cen siarki na rynkach światowych zarząd spółki do tej pory nie podłu nie podjął działań zmierzających do podwyżek wynagrodzenia zasadniczego pracowników. Warto przy tym podkreślić, że ostatnie podwyżki dla pracowników miały miejsce ponad 3 lata temu. Zdaniem związkowców zarząd spółki swoim zachowaniem może doprowadzić do sporu zbiorowego, a w konsekwencji do strajku. Ponadto przedstawiciele pracowników spółki stanowczo przeciwstawiają się próbie zmian zakładowego układu zbiorowego pracy obowiązującego w spółce Grupa Azoty Kopalnie I ich zakłady chemiczne Siarki Siarkopol SAZ siedzibą w Grzybowie. W związku z powyższym uprzejmie proszę pana Ministra o podjęcie wszelkich możliwych działań w zakresie przystąpienia przez zarząd wyżej wymienionej spółki do negocjacji płacowych.

Bardzo dziękuję.

41:12 - 41:15

Speaker 12

Dziękuję bardzo. Proszę o zabranie głosu senatora Masłowskiego.

41:16 - 41:18

Teraz pan senator Bodnar.

41:18 - 41:26

Speaker 16

Pan senator Bodnar? A, rzeczywiście się zamieniła w międzyczasie panie senatorze.

41:28 - 41:31

Speaker 13

Pan senator jest w swoim kolejce, a my uzgodniliśmy. Dobrze,

41:32 - 41:40

Speaker 14

panowie, bo przed chwilą była prośba, żebyśmy się przyspieszyli I nie marudzili, więc ustalcie kto chce być 1..

41:41 - 41:44

Speaker 11

Ja oczywiście w tym stopniu Przepraszam. Ale

41:46 - 41:52

Speaker 17

ja tutaj jestem by służyć panie mecenatorze. Wszystko dla państwa. Dobrze, pan senator

41:54 - 42:00

Speaker 19

państwa, bo doszło do nieporozumienia. Ja rezygnuję z możliwości zabrania głosu. Teraz jest dopiero na samym końcu, jak wszystko.

42:00 - 42:12

Speaker 5

Dobrze, pan senator Masłowski zatem zgodnie z kierunkiem głosów. Teraz nikt nie chce zabrać głosu. Panowie. Dobrze, pan senator Kwiatkowski, bardzo proszę, bo mi się tu wyświetla co innego niż tam.

42:16 - 45:38

Krzysztof Kwiatkowski

Pani marszałek, panie, panowie senatorowie. Zgłaszałem już oświadczenie w sprawie systemu SENT, systemu elektronicznego nadzoru towarów, który dotyczył sprzedaży towarów przemysłu lekkiego, odzieży oraz obuwia. Zmiany, które wprowadzono, uważam, że były nadmiernie restrykcyjne I dotknęły także w sposób utrudniający, a czasami wręcz uniemożliwiający funkcjonowanie grupy mikroprzedsiębiorców handlujących odzieżą I obuwiem. Z satysfakcją odnotowuję, że pod wpływem różnych głosów I sygnałów, które docierały do Ministerstwa Finansów, zakładam także mojego wystąpienia w tej sprawie, doszło do zmiany z funkcjonowania systemu SENT poprzez wyłączenie mikroprzedsiębiorców. Stwierdzam, że to wyłączenie poprzez zarówno wyłączenie podmiotowe, wyłączenie osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą, poprzez wpisanie tak zwanych kluczowych kodów PKD, ale także wpisanie, wyłączenia dla przewozów do trzystu kilogramów masy brutto odzieży oraz trzystu sztuk towarów, konkretnie chodzi o obuwie I wprowadzenie jeszcze limitu dotyczącego przyjazdu do pięćdziesięciu kilometrów do granic miejscowości to zmiany w dobrym kierunku, ale mam nadzieję, że Ministerstwo Finansów będzie jeszcze nad tym rozwiązaniem pracować I że będzie otwarte jeszcze na kolejne zmiany, bo system miał służyć uderzeniu w patologię importu, w szczególności z kierunku azjatyckiego, który stanowił nieuczciwą konkurencję dla polskiej branży odzieżowej oraz polskich producentów obuwia.

Nie będę tu przypominał znanego miejsca pod Warszawą, które stanowi takie miejsce, przez które następuje dystrybucja towarów będących towarami w praktyce wprowadzonymi w sposób nielegalny często na polski rynek. Uważam, że system elektronicznego nadzoru towarów to system, który ma uderzać w patologię, w nielegalny import, a nie w małych I średnich przedsiębiorców, Także tych handlujących na drobnych lokalnych targowiskach, ale także tych, którzy na przykład prowadzą działalność w takich targowiskach jak Ptak w Żgowie czy w Głuchowie pod Łodzią. Dobry kierunek zmian I kieruje to swoje oświadczenie do Ministra Finansów, ale proszę o informacje o kolejnych ewentualnych działaniach I rozważanych krokach, które by umożliwiły to, że to rozwiązanie będzie uderzać w tych, których chcieliśmy uderzyć, czyli w importerów, którzy robią to niezgodnie z przepisami, a nie w polskie małe I średnie przedsiębiorstwa, w tym także drobnych handlarzy handlujących na małych targowiskach, w szczególności w niewielkich miejscowościach powiatowych. Dziękuję bardzo.

45:38 - 45:42

Speaker 18

Bardzo dziękuję I teraz proszę o zabranie głosu senatora Masłowskiego.

45:48 - 50:56

Piotr Masłowski

Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Moje oświadczenie senatorskie jest wynikiem pracy Komisji Petycji. To jest trochę taka nie nietypowa sytuacja, ponieważ do Komisji w Petycji wpłynął, wpłynęła petycja mieszkańca Więcborka dotycząca upamiętnienia wydarzeń historycznych związanych ze zbrodniczą działalnością Armii Czerwonej na tym terenie. Natomiast ze względu na to, że no standardowo rozpatrujemy petycję około pół roku po ich po ich wpłynięciu ze względu na dużą ilość. No stało się tak, że nie...

Ta petycja nie została przygotowana I nie trafiła do Komisji Ustawodawczej w zeszłym roku I mamy taką sytuację, że pomimo dobrej woli musielibyśmy jako Senat upamiętniać w tym roku osiemdziesiątą pierwszą rocznicę, czego, czego standardowo nie robimy, dlatego w porozumieniu z Komisją Ustawodawczą prezentuje to oświadczenie. Chciałem zwrócić uwagę na, na jeszcze jedną rzecz. Pod tym oświadczeniem nie jest podpisana pani senator Jolanta Piotrowska ze względu na jej nieobecność na tym posiedzeniu, a to ona zadbała o to, żeby w tej petycji, która pierwotnie miała dotyczyć mieszkańców Więcborka, natomiast w toku prac komisji rozszerzyliśmy ją o tereny, o wszystkie tereny, gdzie gdzie dochodziło do tego typu sytuacji. Za sprawą pani Piotrowskiej pojawiła się w tej petycji, tak że obszar Warmii I Mazur. Oświadczenie senatorskie w sprawie upamiętnienia ofiar zbrodniczych działań Armii Czerwonej, w tym masowych deportacji polskiej ludności w głąb ZSRR.

W dziejach naszego narodu I państwa są zbrodnie, które odcisnęły bolesne piętno na życiu 1000 Polaków, członków ich rodzin oraz lokalnych społeczności, a także przez dziesięciolecia, były starannie wymazywane z kart historii przez komunistyczne władze Polski, których sprawcy często byli gloryfikowani I przedstawiani jako bohaterowie. Jedną z nich są masowe deportacje ludności polskiej do bozów pracy w Związku Sowieckim po wkroczeniu Armii Czerwonej na tereny Pomorza, Kuja, Warmii, Mazur oraz Górnego Śląska I zbrodnicza działalność czerwonoarmistów na tak zwanych wyzwolonych ziemiach. W styczniu czterdziestego piątego roku oddziały Armii Czerwonej wkroczyły na zachodnie tereny Polski. Dla umęczonych terrorem Polaków miał to być kres krwawej hitlerowskiej okupacji. Jednak wraz z zimową ofensywą, zamiast upragnionej wolności przyszły cierpienie, strach oraz brutalne zderzenie z sowieckim wyzwolicielem, który rozpoczął stopniową instalację reżimu komunistycznego podległego Moskwie.

Sowieckie dowództwo wpoiło swoim żołnierzom, że ziemie Pomorza, Kuja, Warmii, Mazur oraz Górnego Śląska są niemieckie I że wszystko, co na nich znajduje, co się na nich znajduje, od gospodarstw I przedsiębiorstw aż po inwentarz, jest łupem wojennym. Miejscowa, często polska ludność była traktowana jak wróg, a jej dobytek jak zdobycz. W wielu miejscowościach czerwonoarmiści dopuszczali się licznych przestępstw. Zdarzały się przypadki brutalnych pobić, gwałtów, a nawet zabójstw. Grabiono gospodarstwa I zakłady pracy, pozbawiając lokalne społeczności środków do odbudowy po wojnie.

Przekazywane jest z pokolenia na pokolenie pamięci mieszkańców okupowanych przez Sowietów miejscowości, wciąż żywe są wspomnienia krwawych masakr dokonywanych na Polakach. W styczniu 45 roku rozpoczęły się także aresztowania. NKWD zatrzymało kobiety I mężczyzn w każdym wieku, konspiratorów I cywilów, niekiedy bez jakiejkolwiek przyczyny. Ponad 15000 mieszkańców Pomorza I Kujaw oraz nie mniej niż 46200 mieszkańców Górnego Śląska wywieziono do obozów pracy w głąb Związku Radzieckiego. Wielu z nich zmarło tam w wyniku przemocy, chorób I wycieńczenia, nie doczekawszy powrotu do ojczyzny.

Ci, którym udało się do dożyć zwolnienia lub uciec, często powracali jako cienie siebie, schorowani, wycieńczeni psychicznie, złamani. Do osiemdziesiątego dziewiątego roku prawda o tych tragicznych wydarzeniach była zatajana, a władze komunistyczne przez dziesięciolecia otaczały kultem Armią Czerwoną, odbierając godność jej ofiarom.

W styczniu tego roku minęła 81. Rocznica wkroczenia Armii Czerwonej na tereny Pomorza, Kujaw, armii Mazur oraz Górnego Śląska I masowych deportacji polskiej ludności w głąb Związku Sowieckiego. Oddajemy część pamięci ofiar zbrodniczej działalności Czerwono-Ormistów na wyzwolonych ziemiach I wszystkim deportowanym mieszkańcom Pomorza, Kuja, Warmii, Mazur oraz Górnego Śląska I innych regionów polskich, upamiętniając ich dramatyczne losy po latach zapomnienia. Czcząc pamięć wszystkich, którzy podnieśli tragiczną śmierć w wyniku działań sowieckiego na jeźdźcy w więzieniach I obozach pracy, Senat Rzeczypospolitej Polskiej pragnie ocalić od zapomnienia tragedię, która powinna być ważną prelekcją dla przyszłych pokoleń. Oświadczenie podpisali poza mną senatorowie Henryk Siedlaczek, Ewa Kaliszuk, Michał Seweryński, Robert Mamuntów, Ewa Matecka, Krzysztof Kwiatkowski, Monika Piątkowska, Halina Bieda, Gustaw Marek Brzezin I Rafał Ambrozik.

Dziękuję.

50:56 - 51:00

Speaker 21

Dziękuję. Proszę o zabranie głosu senatora Gawłowskiego.

51:09 - 54:28

Stanisław Gawłowski

Panie marszałkini, wysoka izba swoje oświadczenie kieruje do ministra obrony narodowej pana premiera Kosiniaka Kamysza. Nie tylko granica z Białorusią jest granicą zewnętrzną NATO I Unii Europejskiej, również granica z obwodem kal. Inż. Ale również granica z bałtycka. Jest de facto granicą zewnętrzną NATO I granicą zewnętrzną Unii Europejskiej.

Żeby skutecznie zabezpieczać ten obszar kraju, potrzebna jest zdolność do mobilnego przemieszczania wojsk, do tego żeby nie tylko wojska polskie mogły być przemieszczane wzdłuż granicy, ale również wojska naszych sojuszników. To z kolei wymaga modernizacji istniejącej infrastruktury transportowej. Kończy się budowa drogi S 6. Niestety linia kolejowa numer 202 łącząca Szczecin przez Koszalin, Słupsk do Gdyni jest zmodernizowana tylko na odcinie, na odcinku Gdynia-Słupsk, czyli budowany 2. Tor.

Jest przygotowana koncepcja gotowa do realizacji przedłużenie, gotowe do realizacji przedłużenie linii kolejkowej budowy drugiego toru pomiędzy Słupskiem a Koszalinem brakuje koncepcji modernizacji I wyboru trasy nadmorskiej między Koszalinem a Szczecinem. W związku z tym, że to ma kolosalne znaczenie dla bezpieczeństwa, zwłaszcza że również w północnej Polsce znajdują się największy poligon lądowy dla wojsk lądowych w Grabsku Pomorskim, Znajduje się jedyny poligon morski w Wicku, czy jedyny poligon lotniczy blisko poligonu w Drawsku Pomorskim. W związku z tym realizacja tego przedsięwzięcia z punktu widzenia bezpieczeństwa kraju jest... Powinna mieć charakter priorytetowy I nie powinna mieć, nie powinna być odkładana. Ponoszę o to I pytam pana premiera, jakie działania Minister Obrony Narodowej w tej sprawie podejmuje, jak...

W jaki sposób ma zamiar zapewnić możliwość dynamicznego przemieszczania wojsk I sprzętu wojskowego. Wnoszę również o to, żeby stworzyć możliwość do załadunki I rozładunku ciężkiego sprzętu wojskowego właśnie z powodu lokalizacji na Pomorzu Środkowym tych kluczowych poligonów bezpośrednio w Koszalinie, bo tam tego typu infrastruktura pozwoliłaby na to, żeby rzeczywiście wojsko mogło lepiej dysponować I korzystać z istniejących poligonów I baz. Dziękuję bardzo.

54:28 - 54:31

Speaker 21

Dziękuję bardzo. Proszę o zabranie głosu Senatora Koniecznego.

54:44 - 58:59

Wojciech Konieczny

Dziękuję bardzo, Pani Marszałek. Mam 2 oświadczenia. 1. Oświadczenie skierowane do Ministra Spraw Wewnętrznych I Administracji Marcina Kierwińskiego. Szanowny panie ministrze, zwracam się do pana ministra z uprzejmą prośbą w sprawie udzielenia pomocy w zapewnieniu funkcjonowania ratownikom z mazurskiej służby ratowniczej Okartowo.

Od pięciu lat trwa spór z władzami miasta Pisz dotyczący możliwości korzystania z gruntu, którego miasta jest właścicielem, a na której znajduje się baza morskiej służby ratowniczej z całą niezbędną infrastrukturą wykorzystywaną w niesieniu pomocy na akwenie jeziora Śniartwy. Sytuacja ta budzi poważne obawy zarówno wśród mieszkańców jak I turystów oraz lokalnych mediów, dla których bezpieczeństwo nad wodą jest kwestią fundamentalną. Brak stabilnej infrastruktury dla ratowników wodnych może doprowadzić do ograniczenia bądź pozbawienia ich zdolności operacyjnych, wydłużenia czasu reakcji w sytuacjach zagrożenia życia, a w konsekwencji do realnego wzrostu tragicznych zdarzeń. Pragnę podkreślić, że ratownicy wodni pełnią kluczową funkcję w systemie bezpieczeństwa publicznego. Ich obecność nad akwenem to nie tylko reagowanie na wypadki, ale również działania prewencyjne, edukacyjne I organizacyjne, które znacząco ograniczają liczbę utonięć.

Zapewnienie im odpowiednich warunków do działania, w tym stabilnej bazy operacyjnej, powinno być priorytetem dla władz lokalnych oraz państwowych. Jednocześnie należy wskazać, że kwestie związane z ratownictwem wodnym pozostają w zakresie kompetencji Ministra Spraw Wewnętrznych I Administracji. Zgodnie z ustawą z dnia osiemnastego sierpnia 2000 jedenastego roku o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych, minister właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór nad systemem ratownictwa wodnego, w tym określa warunki wykonywania ratownictwa wodnego, zasady uzyskania zgody na jego wykonywanie oraz współpracuje z podmiotami uprawnionymi do wykonywania ratownictwa wodnego. Oznacza to, że zapewnienie ciągłości właściwego funkcjonowania tego systemu poprzez odpowiednie warunki infrastrukturalne pozostaje również w w obszarze administracji rządowej. W związku z powyższym zwracam się do pana ministra z prośbą o, 1, podjęcie działań mających na celu rozpoznanie sytuacji oraz ocenę jej wpływ na poziom bezpieczeństwa na wodach w regionie.

2, włączenie się Ministerstwa Spraw Wewnętrznych I Administracji w charakterze mediatora pomiędzy władzami miasta Pisz a przedstawicielami ratowników wodnych z Mazurskiej Służby Ratowniczej w Okartowie. 3, udzielenie wsparcia merytorycznego I organizacyjnego, które, który umożliwi ciągłość funkcjonowania bazy. Proszę także odpowiedzieć na pytanie, w związku z zaistniałą sytuacją Ministerstwo analizowało możliwość alternatywnej lokalizacji bazy ratownictwa wodnego, na przykład poprzez współpracę z Polską Akademią Nauk I wykorzystanie terenów w miejscowości Popielno. W mojej ocenie zaangażowanie ministerstwa w rozwiązanie tego sporu jest nie tylko zasadne, ale wręcz konieczne. Sprawa ta bowiem wykracza poza lokalny konflikt I dotyczy szeroko rozumianego bezpieczeństwa publicznego.

Wierzę, że aktywna postawa Pana Ministra oraz podjęcie mediacji pozwolą na szybkie I konstruktywne rozwiązanie tego sporu. 2. Oświadczenie kieruję do Ministra Klimatu I Środowiska. Szanowna Pani Minister, mieszkańcy miasta Częstochowy zgłaszają się do mojego biura senatorskiego z uciążliwym problemem hałasu, który jest generowany przez ruch kolejowy I ma miejsce wzdłuż ulicy Worcela oraz ulicy Wały generała Józefa Wernickiego. Należeni są oni na głośne sygnały dźwiękowe, które występują podczas dnia I nocy.

Dodatkową uciążliwością jest obecność przejazdu kolejowo-drogowego przy sąsiedniej ulicy Cmentarnej. W pobliżu jest też semafor, przy którym zatrzymują się pociągi. Ta linia kolejowa łączy Polskę z południa na północ I odwrotnie. Są godziny, w których przejeżdża kilka pociągów osobowych oraz pociągi towarowe. W takiej sytuacji dźwięki są podwójnie słyszalne I nadmiernie uciążliwe.

Zwracam się do pani minister z zapytaniem, czy Ministerstwo Klimatu I Środowiska jest w stanie zapewnić mieszkańcom Częstochowy ochronę przed nadmiernym hałasem, na przykład poprzez rozmieszczenie ekranów akustycznych bądź innych rozwiązań, które mają na celu eliminację hałasu. Uprzejmie proszę o odpowiedź na powyższe pytania oraz podjęcie skutecznych działań. Dziękuję bardzo.

58:59 - 59:02

Speaker 21

Dziękuję bardzo. Proszę o zabranie głosu senatora Adama Bodnara.

59:16 - 59:58

Adam Bodnar

Szanowna Pani Marszałek, szanowne Panie I Panowie Senatorowie, moje oświadczenie chciałbym skierować do trójki ministrów, do Ministra Sprawiedliwości Waldemara Żurka, do Pana Ministra Finansów I Gospodarki Andrzeja Domańskiego oraz do Pani Sekretarz Stanu ds. Polityki Senioralnej w KPRM-ie Pani Minister Marzeny Okły-Drewnowicz. Moje oświadczenie dotyczy kwestii umowy o dożywocie. Umowa o dożywocie polega na przeniesieniu własności nieruchomości w zamian za zapewnienie dożywotniego utrzymania. Umowa ta ze względu na charakterystykę najczęściej zawierana jest przez osoby starsze, dzięki temu mogą one czerpać zyski, korzyści z nieruchomości,

01:00:00 - 01:04:33

Adam Bodnar

To nieruchomości często stanowią najważniejszy zasób w ich majątku a dzięki temu dzięki tym dodatkowym pieniądzom mogą wspierać swoje świadczenia zazwyczaj niewysokie emerytalne Z danych Ministerstwa Sprawiedliwości, które zostały udostępnione w 2000 dwudziestym czwartym roku, Związkowi I Przedsiębiorstw Finansowych wynika, że w Polsce zawiera się ponad 16000 umów o dożywocie rocznie. W ciągu ostatnich dziesięciu lat to jest mniej więcej 150000 umów. Te umowy zazwyczaj były zawierane w stosunkach prywatnych, w stosunkach rodzinnych, natomiast z biegiem czasu umowa o dożywocie zaczęła być wykorzystywana również w celach komercyjnych. Dzięki temu zwiększyła się dostępność rozwiązania, ale jednocześnie stworzyło to pole do rozwoju nieuczciwych praktyk ze względu na brak wystarczającego zabezpieczenia strony słabszej takiej umowy, czyli seniorów. I generalnie w obrocie funkcjonują 2 rozwiązania.

Rozwiązania, które nazywane są powszechnie tak zwaną hipoteką odwróconą. Mogą występować albo jako model tak zwanego odwróconego kredytu hipotecznego, oferowanego przez banki oraz 2. Model to jest hipoteka odwrócona w modelu sprzedażowym, tak zwana renta dożywotnia, która jest oferowana między innymi przez fundusze hipoteczne. Dotychczas w Polsce uregulowany do został jedynie 1. Z tych modeli.

W 2000 czternastym roku wprowadzono ustawę o odwróconym kredycie hipotecznym, jednak pomimo istniejących podstaw prawnych dotychczas żaden bank nie wprowadził tego rodzaju kredytu do swojej oferty. Natomiast nieuregulowana pozostaje odwrócona hipoteka w modelu sprzedażowym, która z kolei powszechnie występuje na rynku. W 2000 ósmym roku powstał 1. Fundusz hipoteczny, który oferuje taką ustawę, natomiast brak jest systemowego uregulowania w jaki sposób tego typu umowa powinna być regulowana czy nadzorowana I różne instytucje apelowały o to, aby tak się stało. Był to I Urząd Ochrony Konkurencji I Konsumentów, Komisja Nadzoru Finansowego oraz Związek Banków Polskich.

Co ważne w 2000 trzynastym roku Ministerstwo Gospodarki podjęło pracę I nawet przygotowało projekt ustawy o dożywotnim pieniężnym. Wtedy za to odpowiadał pan minister Mariusz Haładyj. To było także poprzedzone wielomiesięcznymi konsultacjami społecznymi oraz międzyresortowymi. Natomiast ostatecznie nie udało się osiągnąć porozumienia, które pozwoliłby na to, aby przed upływem kadencji uchwalić odpowiednią ustawę. No I od tego czasu tej ustawy nie mamy.

Przedstawiciele funduszy hipotecznych zrzeszonych w związku przedsiębiorstw finansowych apelują o to, aby tego typu ustawa została przygotowana. No I wreszcie ten apel trafił częściowo na podatny grunt, ponieważ także tym tematem zainteresowała się instytucja Rzecznika Praw Obywatelskich, będąc, pełniąc jeszcze funkcję Rzecznika, występowałem o uregulowanie tej kwestii, ale niedawno bardzo duże, kompleksowe wystąpienie w tym zakresie miał również pan profesor Marcin Wiącek, obecny Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast najważniejsza rzecz jest taka, że dziewiątego czerwca 2000 dwudziestego piątego roku odbył się Okrągły Stół do spraw Polityki Senioralnej, w czasie którego zadeklarowano przyjęcie rozwiązań w ramach tak zwanego pakietu tarcza senior I jednym z podstolików, jednym z zespołów, który wtedy został powołany, miał być zespół, który miał się zająć właśnie uregulowaniem, przygotowaniem umów na w relacji instytucja finansowa a senior. No I w związku z powyższym chciałbym się spytać I tego dotyczą moje pytania, na jakim etapie są obecnie prace dotyczące systemowego uregulowania działalności gospodarczej polegającej na oferowaniu dożywotnich świadczeń pieniężnych w zamian za przeniesienie własności nieruchomości. Po 2., jaki organ jest rozważany jako organ nadzoru I czy brana jest pod tym po pod tym względem pod uwagę Komisja Nadzoru Finansowego?

I wreszcie 3. Pytanie, czy jest szansa, aby projekt ustawy został przedstawiony w rocznicę Okrągłego Stołu do spraw Polityki Senioralnej, czyli do dziewiątego czerwca 2000 dwudziestego szóstego. Dziękuję.

01:04:33 - 01:04:37

Speaker 21

Dziękuję panie senatorze I proszę o zabranie głosu senatora Piotra Woźniaka.

01:04:45 - 01:10:23

Piotr Woźniak

Szanowna pani marszałek, będę miał 3 oświadczenia. 1. Oświadczenie kieruję do Ministra Infrastruktury pana Dariusza Klimczaka. Jest to ponowne oświadczenie, które ma na celu zintensyfikowanie prac w ministerstwie, aby droga krajowa D k 46, zwana szlakiem staropolskim, została wpisana do rządowego programu budowy dróg krajowych do roku 2000 trzydziestego z perspektywą do roku 2000 trzydziestego trzeciego. Przypominam, że ta droga może stanowić swoisty bypass wobec mocno zakorkowanej autostrady A4.

Pojawiły się apele kilku samorządów, między innymi wielu samorządów z województwa opolskiego, ale także apele miasta Częstochowa, miasta Opole. W związku z tym ponowna prośba do pana ministra o zweryfikowanie wcześniejszych informacji dotyczących możliwości wpisania tych inwestycji do rządowego programu budowy dróg krajowych I autostrad. Czy ministerstwo rozważa w najbliższym czasie zmianę tej decyzji I czy jest szansa, aby ten, ta droga, ciąg komunikacyjny zwanym szlakiem staropolskim, znalazł się w rządowym programie budowy dróg krajowych do 2000 trzydziestego roku. 2. Oświadczenie kieruję do samorządu terytorialnego, a właściwie do Starosty Opolskiego.

Oświadczenie I również do Zarządu Dróg Powiatowych w Opolu w sprawie budowy wyspy kanalizującej ruch drogowy, gdzie w miejscowości Daniec, województwo opolskie. Jest to powiat opolski, gmina Chrząstowice. Sprawa dotyczy ulicy Ozimskiej. Na podstawie oczywiście regulaminu uprawniającego mnie do tego, aby złożyć tego rodzaju zapytanie, chodzi o poprawę bezpieczeństwa drogi powiatowej numer 17 12, która przebiega przez miejscowość Daniec w ciągu ulicy Ozimskiej. Do mojego biura senatorskiego napływają bardzo liczne sygnały od mieszkańców oraz radnych gminy Chrząstowice w województwie opolskim, wskazujące na poważne zagrożenia związane z bezpieczeństwem ruchu drogowego w przedmiotowym odcinku.

Droga ta charakteryzuje się znacznym natężeniem ruchu, tym pojazdów ciężarowych, a obserwowane I przekraczanie dozwolonej prędkości przez kierujących stanowi realne zagrożenie dla pieszych. Warto podkreślić I to jest bardzo ważna informacja dla pana starosty opolskiego, w ostatnim czasie na podstawie danych z Komendy Miejskiej Policji w Opolu doszło do ponad trzystu, uwaga, trzystu przekroczeń prędkości. W mojej opinii, ale w opinii również mieszkańców oraz lokalnej społeczności, mieszkańców gminy Chrząstowice, ale także gminy Tarnów Opolskim, rozwiązaniem byłaby budowa wyspy kanalizującej ruch jako element infrastruktury, który uspokoi ruch drogowy. Mogłoby to skutecznie oczywiście przyczynić się do poprawy bezpieczeństwa. W związku z tym zwracam się z uprzejmą prośbą o zajęcie stanowiska w podmiotowej sprawie, odpowiedź oczywiście na piśmie, Rozważenie możliwości realizacji inwestycji, mając na uwadze deklarację gminy Chrząstowice o możliwości partycypowania I zaangażowania własnych środków finansowych w tę inwestycję oraz wskazanie ewentualnych działań, które mogą zostać podjęte w najbliższym czasie w powyższej sprawie.

2. Oświadczenie kieruje również do Starosty Opolskiego I do Zarządu Dróg Powiatowych w Opolu. Dotyczy również to drogi powiatowej 17 12 ciągu drogi pomiędzy gminami Chrząstowice I Tarnów Opolskich. Tu także interwencja mieszkańców tych gmin I właściwie mieszkańców całego powiatu opolskiego. Droga ta stanowi istotny element układu komunikacyjnego regionu, łącząc drogi krajowe DK 46 oraz DK 94 oraz drogi wojewódzkie numer 423 I 463.

No I z uwagi na swoje położenie pełni funkcję poważnego ciągu transportowego, obsługując zarówno ruch lokalny oraz ponadlokalny, w tym transport ciężki. Obecny stan techniczny nawierzchni jezdni jest niezadowalający I to jest takie bardzo dyplomatyczne określenie. Występują liczne spękania, ubytki, deformacje. Szerokość jezdni w wielu odcinkach nie przekracza pięciu, góra pięciu I pół metra, co przy obecnym natężeniu ruchu stanowi poważne ograniczenie funkcjonalne. Jednocześnie obszar gmin Chrząstowice I Tarnów Opolski posiada bardzo duży potencjał turystyczny I rekreacyjny I oczywiście chodzi również o możliwość inwestycji w ścieżkę rowerową wzdłuż tej, tego ciągu komunikacyjnego.

W związku z powyższym zasadne jest przeprowadzenie w moim przekonaniu, panie starosto, kompleksowej przebudowy tej drogi, obejmującej w szczególności wzmocnienie, przepraszam, wznowienie na wielu odcinkach konstrukcji nawierzchni I wznowienie, jednocześnie też poboczy. Poszerzenie jezdni, budowę poboczy, w tym poboczy utwardzonych I budowę dwukierunkowej ścieżki rowerowej o szerokości minimum 2 I pół metra.

Zwracam się do pana starosty I do szefa zarządu dróg powiatowych w Opolu o możliwe możliwe szybkiej odpowiedzi w tej sprawie. Warto nadmienić, że w tym przypadku także istnieje I deklaracja partycypowania w kosztach opracowania dokumentacji ze strony dwóch gmin, czyli Tarnów, Opolski I Chrząstowice. Bardzo proszę o udzielenie odpowiedzi na piśmie. Bardzo dziękuję.

01:10:23 - 01:10:49

Speaker 21

Dziękuję bardzo. Na tym zakończyliśmy listę senatorów, którzy chcieli zgłosić oświadczenie. Informuję, że protokół pięćdziesiątego ósmego posiedzenia Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, jedenastej kadencji zostanie udostępniony senatorom w terminie trzydziestu dni po posiedzeniu Senatu w Biurze Prac Senackich, pokój numer 255. Zamykam 58. Posiedzenie Senatu Rzeczypospolitej Polskiej jedenastej kadencji.