60. posiedzenie Senatu RP XI kadencji -10.06.2026 r. - cz. 1
Legend
Transcript markers
- text Sentence being played
- text Search result
- text Intervention cited by the link you opened
Click a sentence to play the video from that moment. Select text to quote it with the speaker, timestamp and link.
More options
Senat Senat Rzeczypospolitej Polskiej
Follow its sittings
Halina Bieda
Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Parę dni temu, czwartego czerwca obchodziliśmy kolejny jubileusz, kolejną rocznicę tak naprawdę pierwszych częściowo wolnych wyborów do Sejmu I do Senatu I myślę, że to była taka data przełomowa, po której wiele rzeczy I w naszym kraju I w Europie się wydarzyło, między innymi też został podpisany traktat. Pozwolę sobie odczytać uchwałę I dziękuję również wszystkim klubom za to, że podpisali się pod tą uchwałą I że możemy przez aklamację projekt przyjąć. Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej w trzydziestą piątą rocznicę podpisania traktatu między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o dobrym sąsiedztwie I przyjaznej współpracy. Podpisany w bon siedemnastego czerwca 1900 dziewięćdziesiątego pierwszego roku traktat między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o dobrym sąsiedztwie I przyjaznej współpracy stał się jednym z fundamentów Nowego Ładu w Europie po upadku żelaznej kurtyny.
Potwierdził wolę obu państw przezwyciężania tragicznych doświadczeń dwudziestego wieku oraz budowania współpracy opartej na wzajemnym szacunku, dialogu, prawach człowieka, uznaniu suwerenności I odpowiedzialności za pokój oraz bezpieczeństwo starego kontynentu. Traktat otworzył drogę do partnerskich relacji politycznych, gospodarczych, społecznych I kulturalnych między Polską, wkraczającą na drogę demokracji I zjednoczonymi Niemcami. Senat Rzeczypospolitej Polskiej pragnie podkreślić znaczenie historycznego procesu pojednania polsko-niemieckiego. Pamiętamy, że zainicjowali je z ogromną odwagą polscy biskupi podczas Soboru Watykańskiego II w 1900 sześćdziesiątym piątym roku. Słowa udzielamy wybaczenia I prosimy o nie zawarte w orędziu przekazanym biskupom niemieckim są symbolem tego procesu.
Dały też przedstawicielom obu narodów impuls do działania na rzecz przezwyciężania podziałów I uprzedzeń. Symbolicznym dopełnieniem była msza pojednania w krzyżowej, mająca miejsce dwunastego listopada 1989. Roku, tuż po upadku muru berlińskiego. Znak pokoju, który w znamienny sposób przekazali sobie premier Tadeusz Mazowiecki I kanclerz Helmut Kohl, stał się oznaką odwagi politycznej I moralnej oraz świadectwem, że pojednanie między narodami jest możliwe nawet po najboleśniejszych doświadczeniach historii. Traktat z 1900 dziewięćdziesiątego pierwszego roku był przełomowy, ponieważ po raz 1.
Tak szeroko uregulowano stosunki polsko-niemieckie w jednym dokumencie. Potwierdzał on wolę pokojowego współistnienia I poszanowania granicy na Odrze I Nysie. Gwarantował ochronę praw mniejszości narodowych, Polaków w Niemczech I Niemców w Polsce. Dał możliwość rozwoju codziennej współpracy w różnych dziedzinach, co w praktyce przełożyło się pozytywnie na życie 1000000 ludzi po obu stronach granicy. Traktat ten nie tylko stworzył podstawy trwałego pojednania I kooperacji między społeczeństwami obu państw, ale przede wszystkim normalizował nasze wzajemne relacje po dziesięcioleciach napięć wynikających z doświadczeń drugiej wojny światowej.
Trzeba pamiętać, że ustalenia traktatowe wzmacniały pozycję Polski w Europie, wspierały naszą integrację ze strukturami zachodnimi. To był 1 z ważnych kroków na drodze Polski do późniejszego członkostwa w NATO I Unii Europejskiej. 35 lat po podpisaniu traktatu Senat Rzeczypospolitej stoi na stanowisku, że współpraca Polski I Niemiec nadal pozostaje istotnym elementem stabilności europejskiej, rozwoju gospodarczego
oraz
Wspólnoty wartości demokratycznych. W obliczu współczesnych zagrożeń dla pokoju I bezpieczeństwa zarówno w Europie, jak I na świecie, szczególnego znaczenia nabierają solidarność, dialog oraz odpowiedzialność za przyszłość naszego kontynentu. Mając świadomość, że Polska I Niemcy ciągle różnią się w wielu kwestiach politycznych I historycznych, wyrażamy przekonanie, że ogromny dorobek wynikający z ustaleń traktatu z 1900 dziewięćdziesiątego pierwszego roku będzie nadal służył umacnianiu partnerskich relacji pomiędzy naszymi krajami, relacji opartych na prawdzie historycznej, wzajemnym szacunku I współpracy dla dobra przyszłych pokoleń. Proszę wysoką izbę o przyjęcie tej uchwały. Dziękuję.
Małgorzata Kidawa-Błońska
Dziękuję bardzo, pani Senator. Czy ktoś z państwa senatorów chce zadać pytanie? Dziękuję bardzo. Otwieram dyskusję. Nikt nie zgłosił się do dyskusji I dla informacji informuję, że głos do protokołu złożyli pan senator Ryszard Brejza, senator Janusz Gromyk, Jolanta Hibner, Ewa Matecka, Adam Szenkwel I Aleksander Szwed.
Szanowni państwo Senatorowie, zgodnie z artykułem osiemdziesiątym czwartym, ustęp 6., punkt 2. Regulaminu Senatu, Senat podejmuje uchwałę przez aklamację, jeżeli nie zgłoszono w tym zakresie sprzeciwu. Proszę wszystkich o powstanie. Stwierdzam, że Senat podjął przez aklamację uchwałę w trzydziestą piątą rocznicę podpisania traktatu między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o dobrym sąsiedztwie I przyjaznej współpracy. Dziękuję bardzo.
Przystępujemy do rozpatrzenia punktu drugiego porządku obrad. Ustawa o związku metropolitalnym w województwie pomorskim. Tekst ustawy zawarty jest w druku 740, a sprawozdanie komisji w druku 740 a. Proszę o zabranie głosu senatora Ryszarda Świńskiego I przedstawienie sprawozdania Komisji Samorządu Terytorialnego I Administracji Państwowej oraz Komisji Infrastruktury.
Ryszard Świlski
Pani marszałek, panie marszałku, panie I panowie senatorowie, zaproszeni goście. Podczas wczorajszego posiedzenia wspólnych komisji, komisji samorządu I komisji infrastruktury rozmawialiśmy, debatowaliśmy na temat związku metropolitalnego na Pomorzu. Jest to ustawa, o której zapewne większość z państwa wie. Ja postaram się tylko w skrótowych informacjach przedstawić to, co odbyło się na posiedzeniu komisji w dniu wczorajszym. Podjęliśmy decyzję w gremium członków połączonych komisji, że nie będziemy analizowali, rozmawiali o artykułach I założeniach tej ustawy, ponieważ czas temu jakiś komisja samorządu na wyjazdowym posiedzeniu komisji w Gdyni przedstawiła główne założenia ustawy metropolitalnej dla Pomorza.
Członkowie komisji infrastruktury również znają te zapisy. Pamiętamy również ten dokument sprzed kilku lat. On oczywiście zmienił w pewnym sensie swoją formę, ale nie było potrzeby, aby dokonywać analizy poszczególnych artykułów. Skupiliśmy się tylko I wyłącznie na elementach punktu widzenia legislacji. Mówię to dlatego, że biuro legislacyjne przedstawiło szereg zmian legislacyjnych, ale one w dużej mierze miały też charakter doprecyzowujący, ustalający również zmiany w poszczególnych ustawach, bo macie państwo absolutną świadomość tego, że ta ustawa, o której powiedziałem, czyli o związku metropolitalnym dla Pomorza, dotyka różnych segmentów życia publicznego.
Dlatego te odniesienia przedstawione przez biuro legislacyjne zostały przez nas podjęte, poddane analizie. Z jednej strony w odniesieniu do tych zapisów wnioskodawca, a wnioskodawcą jest rząd I pan minister Szymański, który jest z nami na sali, odniósł się do przedstawionych wątków. Chcę państwa poinformować, że część z tych wniosków, część z tych uwag zostało przyjętych. Część tych uwag przez komisję nie została przyjęta, ale też stanowiły pewnego rodzaju przejęcie jako wnioski mniejszości. To z jednej strony.
Konkludując elementy związane z wprowadzonymi I przedstawionymi poprawkami, Senator Bogucka złożyła poprawki, z których w trakcie debaty wycofała się, a mówiący do państwa te słowa również przedstawiłem wnioski legislacyjne, które zostały podczas posiedzenia połączonych przyjęte. Drugim elementem wczorajszego posiedzenia była, były wypowiedzi zaproszonych gości, z jednej strony oczywiście senatorów biorących udział w posiedzeniu, z drugiej strony również samorządowców, którzy tworzą obecny związek obszaru Gdańsk-Gdynia-Sopot. Przypomnę tylko państwu, że jest to 61 podmiotów samorządowych, szczebla gminnego, powiatowego, również miasta na prawach powiatu. 1 z elementów, który został podniesiony to element dochodzenia do tej ustawy. I tutaj to wybrzmiało bardzo mocno I stanowczo, że jest to ustawa, jak wcześniej powiedziałem, przedstawiona I propozycja rządowa.
Tak naprawdę w dużej mierze jest to dokument przygotowany przez samorządowców, ludzi związanych z Pomorzem, ale też w ramach konsultacji korygowany I też poprawiany w ramach współpracy z ministerstwem, o którym wcześniej wspomniałem. Głosy w dyskusji to zdecydowane głosy popierające tę ustawę dla Pomorza. Głosy w dyskusji to również elementy mówiące chociażby o tym, że dajemy furtkę, jeżeli jest taka możliwość, jeżeli jest taka wola, zgoda do tego, żeby z tej ustawy również skorzystały podmioty samorządowe poza granicami województwa pomorskiego. I ten element również wybrzmiał w debacie, która też pokazywała te tą spoistość pewnego rodzaju podejścia do tematu wspólnoty samorządowej nieograniczonej przez granice administracyjne, nieograniczone przez chociażby położenie. Pragnę państwa poinformować, że większością głosów ustawa,
Ryszard Świlski
której mówię, została przyjęta przez Komisję Samorządu Terytorialnego I Komisję Infrastruktury z przyjętymi Wierzę, że państwo dzisiaj, ba jestem przekonany, podejmiemy tę ustawę, na którą czeka, co zresztą było powiedziane, półtora miliona mieszkańców zainteresowanych tą ustawą na Pomorzu I samorządów, które tworzą lokalną wspólnotę. Dziękuję.
Speaker 4
Dziękuję bardzo. Czy są pytania do pana senatora z prawosławcy? Nie widzę, dziękuję bardzo. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd. Zaprezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Spraw Wewnętrznych I Administracji.
Czy pan minister zechce zabrać głos w sprawie tej ustawy? Bardzo proszę.
Tomasz Szymański
Dziękuję bardzo. Szanowny panie marszałku, wysoki senacie, Dziękuję panie senatorze sprawozdawca za wyczerpujące sprawozdanie z obrad wczorajszych połączonych komisji, na której to faktycznie przedyskutowaliśmy założenia ustawy, ponieważ wyjazdowe posiedzenie Komisji Samorządu Terytorialnego miało miejsce w Gdyni, gdzie poszczególne aspekty wynikające z treści zapisów ustawy o utworzeniu związku metropolitalnego w województwie pomorskim, ale również nowelizującej założenia I funkcjonowanie Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii, które również stało się przyczynkiem do tego. Jak państwo wiecie, to jest jedyna metropolia, która została uregulowana w 2000 siedemnastym roku ustawą o utworzeniu Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii I te właściwe wzorce, te właściwe założenia, czy też działania tej ustawy zostały wspólnie przyjęte jako prawidłowe I założenia jej zostały implementowane do ustawy metropolitalnej. Szanowni państwo, z tego miejsca rozpocznę może od omówienia tej ustawy, od podziękowań. Tak, to prawda, jesteśmy ministerstwem właściwym do złożenia tego dokumentu, jednak należy podkreślić, że to jest inicjatywa oddolna.
Inicjatywa oddolna sześćdziesięciu 1 jednostek samorządu terytorialnego, w tym liderów miast na prawach powiatu, Gdańska, Gdyni, Sopotu, żeby w końcu przyjąć pewne założenia niezwykle kluczowe I uregulować
Status prawny ośrodków, które pełnią w sposób oczywisty usługi innowacyjne w obrębie nauki, kultury, ale również funkcjonowania publicznego, a także transportu. I za to się należą wyjątkowe słowa uznania dla wszystkich zaangażowanych w ten projekt. Obszar, Stowarzyszenie Obszar Metropolitalny Gdańsk, Gdynia, Sopot czekało na to od 2000 jedenastego roku. Od momentu utworzenia tego stowarzyszenia do dzisiaj tak naprawdę trwała debata, w jakim zakresie przygotować przepisy, które będą czyniły zadość oczekiwaniom samorządów. Treść ustawy, każdy jej z dziewięćdziesięciu siedmiu artykułów został skonsultowany krok po kroku z samorządowcami tworzącymi to stowarzyszenie.
I tutaj, szanowni państwo, bez żadnych barw politycznych. Od prawa do lewa. W pracy nad tą ustawą również uczestniczyli samorządowcy z różnych stron politycznych I cieszy mnie to, że podczas debaty zarówno na posiedzeniach komisji w Sejmie, jak I w Senacie stanowiły 1 wspólny głos dotyczący konieczności przyjęcia uregulowań prawnych, które mają przyczynić się do rozwoju właściwego, nadania odpowiedniego impetu I rozruchu do tego, żeby obszar metropolitalny w oparciu o te 3 wiodące miasta, ale współtworzące z sześćdziesięcioma jednostkami samorządu terytorialnego, począwszy od małych kilkutysięcznych gmin, również tworzyły 1 wspólny organizm mający cechy takiego koła zamachowego, rozwojowego nie tylko dla samego obszaru województwa pomorskiego, ale również dla całej Polski. Tak że bardzo serdecznie dziękuję wszystkim samorządowcom, stowarzyszeniu obszaru metropolitalnego Gdańsk, Dnia, Sopot, ale również przewodniczącemu Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii za to, że wspólnymi siłami wraz również przy przy wybitnym dobrym wsparciu naukowców tutaj serdeczne wyrazy uznania podziękowania panu profesorowi Jakubowi Szlachetko za współpracę, za bardzo duże zaangażowanie wraz z zespołem oczywiście nad przygotowaniami takich rozwiązań, które będą akceptowalne przez wszystkich samorządowców, ale również jak państwo wiecie, bo ta ustawa niesie za sobą wymierne realne środki finansowe, sięgające dziewięciuset 1000000 złotych w pierwszych trzech latach finansowania, że na to również wyraziła zgodę resort finansów, mając na uwadze mimo wszystko sytuację nadmiernego deficytu, którą, z którą musimy się mierzyć.
Szanowni państwo, Senat również zajmował się tą problematyką. Pragnę państwu przypomnieć, że to w roku 2000 dwudziestym dokładnie Senat na przedłużeniu senackim rozpatrywał założenia tej ustawy metropolitalnej. Szanowni państwo, mając na uwadze to, że dynamika rozwoju zależy od efektywności funkcjonowania w wielu obszarach, ta ustawa w sposób jednoznaczny wskazuje na obszar zadań o charakterze obligatoryjnych, które będą realizowane przez samorządy w formie związku metropolitalnego, ale również fakultatywnych. Ta ustawa za punkt podstawowy kładzie integrację transportu. Nie muszę państwu przekonywać, jeżeli jesteście państwo zwolennikami zwiedzania naszego pięknego kraju, każda osoba, która uda się na Pomorze, chcąc skorzystać z dobrodziejstwa transportu publicznego na Pomorzu, jest zmuszona do tego, żeby korzystać z kilku operatorów, kilku przewoźników, niestety nie na jednym bilecie, co powoduje też jakby, że ta usługa transportowa w sposób taki niejedno, niejednorodny nie może być dobrze, racjonalnie realizowany.
Jest zbyt wielu operatorów transportowych, żeby to skoordynować. Ta ustawa to koordynuje. Mamy bardzo dobre doświadczenia z Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii w przypadku lokalizacji I budowy spalarni plazmowej, która w ramach normalnego związku międzygminnego nie mogła powstać, ponieważ aktualne przepisy prawne, które funkcjonowały, nie umożliwiały przygotowań I realizację jakże ważnej dla środowiska, dla bezpieczeństwa oraz dla gospodarki odpadami tej ustawy. Szanowni państwo, mając na uwadze to, że niezwykle kluczową kwestią jest kwestia nauki, kwestia integracji zasobów oraz rozwoju innowacyjności, ta ustawa również umożliwia skonsolidowanie placówek edukacyjnych, głównie szczebla uniwersyteckiego, nadając jej możliwości również finansowania w ramach środków będących w dyspozycji poszczególnych podmiotów metropolitalnych. Wysoki Senacie, mając na uwadze to, że obszerność tej ustawy oraz jej podstawowe założenia zostały omówione, tak jak powiedziałem, w trakcie wyjazdowego posiedzenia komisji, ale również na wczorajszych posiedzeniach komisji.
Chciałbym żebyście państwo zdali sobie sprawę, że naszym wspólnym I nadrzędnym celem jest sprawne, efektywne realizacje działań publicznych na rzecz obywateli. Bo to samorząd terytorialny jest gwarantem realizacji tych zadań. To obywatele oczekują od nas tego, żeby żyć, czuć się gospodarzami na swoim terenie, ale muszą mieć przygotowane narzędzia oraz odpowiednie regulacje prawne, które w sposób efektywny będą po 1. Powodowały możliwość współpracy na różnych poziomach jednostki, jednostek samorządu terytorialnego, a pieniądze publiczne zostaną wydawane w sposób racjonalny I współtworzą I będą współtworzyły pewien dobrze funkcjonujący organizm metropolitalny na Pomorzu. Wysoki Senacie, panie marszałku, bardzo proszę o przyjęcie ustawy o związku metropolitalnym w województwie pomorskim.
Speaker 4
Dziękuję. Dziękuję. Są pytania do pana ministra? Proszę, panie ministrze, zapraszam jeszcze. Pan senator Pawli Dzikowski, zadaje pytanie.
Bardzo proszę.
Waldy Dzikowski
Panie marszałku, wysoka izbo, kolego ministrze, tu jestem. Tak, kolego ministrze. Pewnie pan minister się spodziewa, jakie zadam pytanie. Otóż ono ma związek, ale nie bezpośredni z tą ustawą. Zresztą gratuluję na ręce włodarzy wszystkich jednostek samorządu serdeczne gratulacje w imieniu całej Wielkopolski panie marszałku, prawda?
Możemy tak powiedzieć. To duża sprawa, bo ona spina Klamrom sprawy związane z Związkiem Metropolitalnym, które rozpoczęły się już w 2000 piętnastym roku, kontynuowane 2 17, 2 18. Także jeszcze raz serdecznie gratulacje. Wierzę, że wejdzie w życie I stworzy jakby nowe podstawy do lepszego funkcjonowania jednostek samorządu, które coraz bardziej mają, łączą swoje sprawy. Ale pytanie zmierzam do tego.
Aspiracje mają także inne ośrodki między innymi miasto Poznań, prawda panie marszałku? Chodzi o
Waldy Dzikowski
Za chwilę się odezwą inne ośrodki, jestem o tym przekonany. Nie chcę, nie chcę uprzedzać, ale mówię w imieniu Poznań, Poznania I aglomeracji, poznańskiem zresztą, jest dobrowolne takie stowarzyszenie, jak przebiegają prace, bo doszły do mnie słuchy, że pojawiła się, pojawił się projekt ustawy tak zwanej matki dotyczący, bo to są ośrodki policentryczne. 2, mówimy o monocentrycznych I te aspiracje są. Jak daleko zmierzają są te prace kontynuowane I kiedy należy się spodziewać projektu tej ustawy? Dziękuję bardzo.
Przepraszam, panie marszałku.
Tomasz Szymański
Czy już można? Dziękuję. Znaczy, jeżeli dobrze zrozumiałem intencje pana pana senatora Dzikowskiego, składa pytanie na jakim etapie jest przygotowanie ram legislacyjnych pod stworzenia metropolii monocentrycznych, które wyczerpują oczywiście oczekiwania innych miast. Łódź, Szczecin, Bydgoszcz, Poznań, Wrocław, no I oczywiście Warszawa. Tak, tak, tak, oczywiście.
Jeżeli nie wymieniłem innych ośrodków miejskich, które są zintegrowane w dużych ośrodkach, to oczywiście jak najbardziej tak. Szanowna, szanowny senacie, szanowni państwo. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych I Administracji jest właściwe w przygotowaniu uregulowań prawnych dotyczących wyłącznie metropolii policentrycznych, jak słusznie wymienił pan senator Dzikowski. Są one 2. Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia dotycząca miast oczywiście na Śląsku, no oraz Pomorska, która jest dzisiaj procedowana.
Dodatkowo prace nad tą ustawą wynikają z dwóch powodów. W 2000 dwudziestym drugim roku w na podstawie programu strategicznego krajowej polityki miejskiej, która została przyjęta przez poprzedni rząd, a ramy czasowe ma do dwutysięcznego trzydziestego roku, państwo polskie zostało zobowiązane do... Potrzeba wprowadzenia właśnie rozwiązań legislacyjnych, prawnych, ale przede wszystkim systemowych, które mają na celu uregulowanie obszarów metropolitalnych, policentrycznych. Kolejną rzeczą jest wspólne, wspólne zobowiązanie komisji wspólnej rządu I samorządu terytorialnego do podjęcia prac nad pierwszym jakby krokiem, czyli uregulowań prawnych w kontekście tych dwóch metropolii monocentrycznych. Równolegle, szanowni państwo, żeby nie było czegoś takiego, że zajmujemy się wyłącznie dużymi obszarami miejskimi, w orbicie oczywiście rządu naszego pozostaje oczywiście uregulowanie również obszarów, mniejszych, obszarów monocentrycznych metropolii, ale również ośrodków miejskich.
I tutaj nad tą ustawą pracuję, bo te prace odbywają się równolegle. Ministerstwo Funduszu I Rozwoju Regionalnego, pan minister Karnowski jest również z nami. Tamta ustawa zakłada również wskazanie osiemdziesięciu dwóch jednostek miejskich, dużych takich centrów regionalnych, które mają również tworzyć taką integrację wokół tych dużych obszarów miejskich. Te prace trwają, są na odpowiednim etapie pracy parlamentarnej, znaczy nie parlamentarnej, ale rządowej,
Po zespole programowania prac rządu. Także ta ustawa będzie jakby konsumowała również założenia do przygotowania funkcjonowania monocentrycznych metropolii w oparciu o między innymi miasta, o których pan wspomniał.
Krzysztof Kwiatkowski
1. Pytanie bardzo proste. Proszę o taką zero-jedynkową deklarację, że rząd popiera nie tylko metropolie policentryczne, ale I monocentryczne. 2. Rzecz będę prosił tu od razu o odpowiedź na piśmie o szczegółową informację co do tego na jakim etapie jest praca nad ustawą o zrównoważonym rozwoju miast, bo absolutnie tutaj uważałem, że to jest bardzo dobry projekt wprowadzający.
Żeby nie było wątpliwości bardzo dobrym projektem jest też ustawa o pomorskiej metropolii, nad którą jak pan minister słusznie zauważył, Senat pracował tak jak nad ustawą o łódzkiej, krakowskiej, poznańskiej I wrocławskiej metropolii. Chciałbym mieć szczegółową informację na jakim etapie jest praca nad tym projektem, jaki jest przyszły harmonogram. Prosiłbym o pisemne porównanie rozwiązań finansowych, prawnych, organizacyjnych, które są zakładane w ustawie o pomorskiej metropolii stosunku do obszarów, które są opisane w ustawie o zrównoważonym rozwoju, proszę oczywiście na piśmie, pan minister sam się do tej ustawy odwoływał, chociaż ona jest w innym resorcie, więc we współpracy z innym resortem proszę o jak najdokładniejszą, jak najbardziej precyzyjną I z harmonogramem I z dużym stopniem szczegółowości odpowiedź porównującą te rozwiązania.
Tomasz Szymański
Oczywiście, tak. Senator Kilackowski również ten wątek podniósł z tą samą prośbą tożsamą, którą wygłosił wczoraj na połączonych posiedzeniu komisji. Ja mając na uwadze jakby dział, którym się zajmuję w tym obszarze przygotowań prawnych. Oczywiście po rozmowie z obecnym tutaj panem ministrem Karnowskim, który również słyszał tą prośbę, odniesiemy się na piśmie, na jakim to jest etapie I jakie są założenia dotyczące tych obszarów właśnie wobec, wokół tych dużych centrów wskazanych chyba w ustawie, projekcie ustawy osiemdziesięciu dwóch, no oraz niebagatelną kwotą środków, które mają tworzyć też wsparcie.
Krzysztof Kwiatkowski
No I odpowiedź na pytanie, czy rząd popiera też metropolię monocentryczną.
Tomasz Szymański
Oczywiście, że tak, ponieważ debatę, debatę na temat przygotowań rozwiązań legislacyjnych dotyczących zarówno mono, jak I policentrycznych rozwiązań prowadziliśmy zaraz od początku objęcia władzy. Rozmawialiśmy na wielu spotkaniach ze z większością korporacji samorządowych, uczestnicząc w wielu wydarzeniach, które wskazywały na konieczność. My stoimy przed koniecznością rozwijania tego typu jednostek, nowych jednostek, które nadają impuls, współtworzą, konsolidują pewne założenia, mając na uwadze również dane demograficzne, które są bezlitosne, również w sposób jednoznaczny określają pewne kompetencje oraz patrzenia w przyszłość, w których obszarach niezwykle ważna jest interwencja oraz wsparcie państwa. Tak że to jest przed nami nieunikniony dalszy jakby proces integrowania, współpracy, której nie jesteśmy w stanie osiągnąć w ramach zwykłych związków międzygminnych.
Speaker 4
Dziękuję bardzo. Przed następnym pytaniem pozwolicie państwo senatorowie, że przywitam rodziny zastępcze z powiatu kościańskiego, które nas tutaj odwiedzają na zaproszenie senatora Wojtka Ziemniaka. Witamy serdecznie. A pytanie zadaje pan senator Ryszard Brejza. Bardzo proszę.
Ryszard Brejza
Dziękuję panie marszałku. Panie ministrze, czy zgadza się pan z takim stwierdzeniem, że jednym z najbardziej istotnych argumentów na rzecz powołania tej metropolii to jest wyrażone pragnienie I wola mieszkańców wybrzeża. Mieszkańcy wybrzeża wielokrotnie w trakcie wielu kilkudziesięciu lat poprzednich wyrażali swoje pragnienie w sprawie zmian w historii Polski w sposób dobitny I jednoznaczny I potrafili je zaprezentować. Dzisiaj prezentowała swoje pragnienie młodzież jednej z ospis, orkiestrętnych, również z tego terenu, też bardzo głośno I dobitnie, w nieco inny sposób. Dziękuję bardzo.
Tomasz Szymański
Panie senatorze, o ile można powiedzieć, tak jak wspomniałem, samo powstanie stowarzyszenia, które de facto powstało w kontekście przygotowania ram formalnych, organizacyjnych, systemowych do tego, żeby zintegrować miasta zarówno na prawach powiatu, jak I gminy w województwie pomorskim, wynikały z potrzeby, z potrzeby mieszkańców. Ta potrzeba, jeżeli jesteście państwo zainteresowani, śledząc jak wyglądały poszczególne debaty, została tak jak w swoim wystąpieniu wspomniałem wyrażana od najmniejszych środowisk, od najmniejszych gmin województwa pomorskiego poprzez duże miasta. I mówiły to wszystko jednym głosem, jaka jest potrzeba, jakie są oczekiwania mieszkańców. Do dzisiaj, jeżeli państwo faktycznie byście zainteresowali się debatą na Pomorzu, począwszy od Kartuz, Wejherowa, Lęborka, może nie Lęborka, ale na przykład Gdańska, chociaż Lęborka również, debata na temat konieczności nie jest prowadzona czy, tylko w jakim zakresie, w jakim obszarze, jak szybko będziemy w stanie przyjąć narzędzia integrujące transport, bo to jest najważniejsza kwestia. Prawidłowe planowanie przestrzenne, zarządzanie gospodarką środowiskową.
To jest wszystko to, czego państwo oczekują, bo mają świadomość, że czasami efektywność wydatkowania pieniędzy nie jest do końca taka, taka jasna. Że nie jest... Znaczy niejasna w sensie, że one są wydatkowane źle, ale można zrobić to lepiej. Konsolidując jakby w kontekście jakby swoją reprezentację w takim zarządzie metropolitalnym, każdy ma możliwość wyrażania swoich oczekiwań I przyjmowania takich rozwiązań, które będą spójne I będą odpowiedzią na oczekiwania właśnie mieszkańców od dolnych, od dolnych inicjatyw. Bo ta ustawa, tak jak powiedziałem, mimo że jesteśmy jako rząd, jako Ministerstwo Spraw Wewnętrznych reżyserem tej ustawy, to ma moc oddolną I te, I te zapisy powstały właśnie w porozumieniu, w konsultacji z gminami, które są wyrazicielami oczekiwań mieszkańców tych miejscowości.
Dziękuję bardzo.
Kazimierz Kleina
Panie marszałku, panie ministrze, rzeczywiście historia tego związku metropolitalnego trójmiejskiego ma długą historię, pewnie od początku utworzenia samorządu lokalnego w dziewięćdziesiątym roku, ale ta operacja zakładano, że on, ten związek będzie oparty o istniejące ustawy o samorządzie, czyli związki komunalne I tak dalej. To się nie udało z różnych względów, to nie czas pewnie żeby o tym mówić, ale przypominam tylko tą historię. Ja zawsze jestem zwolennikiem takich dobrowolnych, nieustawowych związków, no ale jak mówię tutaj wymagało to pewnie tego tej interwencji ustawowej. Natomiast moje pytanie dotyczy dwóch takich spraw, kwestii. 1.
To jest czy ten związek metropolitalny pomorski, on jest trójmiejski, jest organizacją otwartą, czyli jeżeli na przykład któreś gminy będą zainteresowane za rok żeby przystąpić do niego, będą mogły przystąpić czy nie, czy jest to wykluczająca organizacja. I 2. Pytanie także o tą integrację uczelni, które są integracją w ramach tylko związku, czy także uczelnie w województwie pomorskim, na przykład w Słupsku, mogą też wchodzić do tego związku integrujących się uczelni no w ramach tego związku metropolitalnego. I zwrócił pan uwagę szczególną na tą kwestię komunikacyjną, bo one są rzeczywiście, już ostatnie 2 zdania, że tutaj jest potrzeba tej integracji komunikacji. Ja rozumiem, że to będzie także integracja w ramach całego województwa pomorskiego, bo trudno sobie wyobrazić, żeby była to integracja kończąca się na przykład w naszym udzie, a Smudzino byłoby z tego wykluczone.
Dziękuję bardzo.
Tomasz Szymański
Proszę bardzo. Oczywistym jest szanowny panie senatorze, że każda integracja będzie miała I charakteryzuje się możliwością dalszego rozwoju, integrowania w wielu płaszczyznach I jakby nie jest wykluczająca, tylko jest zapraszająca. To nie jest, to nie jest tak, że ktoś spełnia kryteria, oczywiście poza tymi, które wynikają z ustawy do realizacji wspólnych zadań, mających na celu oczywiście również ład przestrzenny, komunikację, integrację uczelni, która ma już miejsce, bo przecież uczelnie na Pomorzu są już zintegrowane. My podczas prac nad tą ustawą przyjęliśmy również poprawkę, która ma na celu jakby dofinansowywanie właśnie uczelni wyższych w ramach związku, który już funkcjonuje, żeby te uczelnie były bardziej, znaczy konkurencyjne już nie tylko oczywiście w Polsce, ale również na Europie, ponieważ każda integracja pokazuje siłę, pokazuje jakość, ilość studentów chyba w tym momencie będzie oscylowała w granicach pięćdziesięciu 1000. To są poważne, bardzo silne ośrodki akademickie, które w sposób jednoznaczny będą konkurowały z uczelniami w Europie.
Tak że ustawa ma na celu zapraszanie, ma na celu jakby stwarzanie możliwości, integrując oraz stwarzając możliwości dla tych jednostek samorządu terytorialnego, które w każdej chwili będą chciały się przyłączyć, tworząc taką ramę ustroju metropolitalnym.
Tomasz Szymański
Takie zapisy są, żeby nie wykluczać jednostek samorządu terytorialnego.
Speaker 4
Związek otwarty. Tak rozumiem, pytanie zadaje pani senator Barbara Zdrojewska. Bardzo proszę.
Barbara Zdrojewska
Pytanie pana senatora Dzikowskiego I pana senatora Kwiatkowskiego wydało mi się niewystarczające I mam wrażenie, być może to jest tylko wrażenie, że ucieka pan od odpowiedzi na temat, to ja sprecyzuję tę odpowiedź. Też dołączę się do prośby o odpowiedź na piśmie. Czy ustawy dotyczące tych miast, jak to państwo teraz nazywacie, tych związków monocentrycznych, czyli takich miast jak Wrocław, Łódź I tak dalej I tak dalej. Czy, czy będą przygotowane jeszcze w tej kadencji? Czy jest jakiś harmonogram, czy, I jakie jest stanowisko rządu w tej sprawie?
Tomasz Szymański
Tak jak, tak jak wspomniałem pani senator, informacje, które mam, będąc we współpracy z ministerstwem właściwym do przygotowania ustawy założeń ustawy o zrównoważonym rozwoju miast, która jest w trakcie przygotowań już rządowych, jest po zespole, po zespole programowania prac rządu. Na tym etapie 10:10 dokument jest konsultowany wewnątrz, znaczy z zewnątrzresortowo I trwa debata wewnątrzrządzie na temat zapisów poszczególnych, gdzie oczywiście celem kluczowym I nadrzędnym są środki, koszty finansowe, które wpłyną oczywiście nie na zasadzie debaty na temat konieczności realizacji zadań takich czy czy innych. Oczywiście konsekwencją nadrzędną jest zabezpieczenie właściwych środków finansowych na realizację tych tych tych działań.
Ja tylko tak
Tak, bardzo proszę pani sekretarz.
Barbara Zdrojewska
Takim razie ja poproszę na piśmie informację, czy do końca tej kadencji ustawy o związkach będą, bo jeszcze raz pan minister unika odpowiedzi, czy do końca tej kadencji się doczekamy, ja nie wiem, czy pan minister wie, jak starania o tego typu ustawy wyglądały w poprzednich latach, jak długo to już trwa, jak bardzo mieszkańcy w tych miastach byli zaangażowani w tego typu, w tego typu inicjatywy I mamy za chwilę, za rok mamy koniec kadencji z kawałkiem I ja chcę mieć informację, czy w tej kadencji nasz rząd doprowadzi do tego, że będzie jakaś decyzja. Dziękuję bardzo.
Tomasz Szymański
Oczywiście wiem, ile trwa to pracy, zaangażowania, pracy wielu zespołów problemowych. Sam przykład ustawy, nad którą dzisiaj wysoki Senat debatuje, to są pełne 2 lata intensywnych działań, zamierzeń konsultacji zarówno na szczeblu samorządowym, jak I rządowym, dokładnie. Tak że doskonale zdajemy sobie sprawę, jaki to jest wysiłek. Natomiast oczywiście w imieniu rządu po... Współpracujemy z Ministerstwem Funduszu I Rozwoju Regionalnego, który jest dokładnie dysponentem oraz jakby odpowiedzialnym resortem za przygotowanie, bo tam trwają prace nad tą ustawą.
Wspólnie taką odpowiedź przygotujemy, pani Senator.
Speaker 4
Będzie odpowiedź na piśmie dla pani senator. Pytanie zadaje pan profesor Józef Zając, bardzo proszę.
Józef Zając
Panie ministrze, panie marszałku, słucham z ogromnym niepokojem pana wystąpienia, bo obserwuję od jakiegoś czasu tendencje separatystyczne u nas I muszę powiedzieć, że odbieram tą ideę jako odgrzewanie tego, co zrobił kiedyś Krzywousty, że to nie jest 1. Rzecz, bo może nie w sposób formalny, ale rzeczywisty taki 1 region już się wyróżnił, a za tym idzie coś, co niepokoić musi wszystkich, zwłaszcza z prawej strony Wisły. Mianowicie, że za tym będzie szedł ciąg pieniędzy budżetowy. I myślę, że wyraża to coś jeszcze jednego, że takie idee pojawiają się, bo spotkałem się z tym na Lubelszczyźnie, pewnie niedługo stamtąd się pojawi też coś podobnego, ale jest to bardzo niepokojące I bardzo niedobre według mnie, że powstają dzielnice w naszym kraju. I to dzielnice
Panie senatorze czas.
Tomasz Szymański
Bardzo krótko, bardzo krótko, szanowny panie senatorze, to pytanie, które padło do mnie, warto byłoby zadać samorządom, które zintegrowały się w 2000 siedemnastym roku w ramach Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii. Mam tutaj, widzę tutaj na sali co niektórych senatorów, którzy współtworzyli tą metropolię I o swoich jakby odczuciach, doznaniach I tak zwanych separatystycznych ideach oczywiście mieliby wiele do powiedzenia. Uważam, że nie ma nic lepszego niż zintegrowanie, wspólne zintegrowanie I tak funkcjonujących w dobro sąsiedzkich relacjach obok siebie, zarówno miast na prawach powiatu, jak I małych gmin, w 1 duży organizm, gdzie każda siła głosu będzie równoważna, nie ma nic lepszego dla rozwoju gospodarczego, społecznego, innowacyjnego, naukowego. I o tych właśnie aspektach, o których pan mówił, rozmawialiśmy z przedstawicielami Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii, która pokazywała dobre praktyki I do dzisiaj wiemy o tym, że bilans zysków jest nieporównywalnie większy od bilansu strat. Co więcej, co co więcej, analizy przeprowadzane przez Narodowy Instytut Samorządu Terytorialnego w sposób jednoznaczny pokazywały, że utworzenie metropolii górnośląsko-zagłębiowskiej wprost wpłynęło pozytywnie na produkt krajowy brutto, zwiększając go o kilka procent.
Także to jest ten właściwy moment, żeby integrować, nadając taki by parametr koła zamachowego zarówno dla gospodarki, jak I dla realizacji zadań publicznych w ramach wzajemnej współpracy.
Józef Zając
To pytanie może troszkę złośliwe. Czy to oznacza załamanie integracji w skali kraju, naszego narodu, naszej gospodarki, naszej kultury.
Tomasz Szymański
Stworzenie metropolii pomorskiej w żaden sposób nie wpłynie na załamanie innych działań życia publicznego czy innych miejscowości. Ono ma pokazać, że naturalna relacja, która tworzy się ze względu na położenie geograficzne, wspólne realizacje zadań, które nie muszą być realizowane w gminach, ale nie mogą być realizowane w oparciu o przepisy, które teraz umożliwiają tworzenie związków międzygminnych czy związków komunalnych, bo takich, takich przepisów prawnych nie ma, żeby w sposób efektywny zarządzać potrzebami w zakresie komunikacji, ładu gospodarki przestrzennej czy też gospodarowania odpadami. Tego typu założenia nie mają ograniczać. Mają tylko budować, tworzyć przestrzeń do oczekiwań mieszkańców, bo też o tym mówimy. To nie myślmy sobie, panie senatorze, wymyślili, że tego typu założenie ustawy metropolitalnej będzie dobre dla rządu.
Ono będzie dobre dla całego kraju ze względu na nadanie nowego impulsu rozwojowego w tym obszarze.
Speaker 4
Dziękuję bardzo. Pytanie zadaje pan senator Władysław Komarnicki, bardzo proszę.
Władysław Komarnicki
Dziękuję panie marszałku. Żeby się nie powtarzać szanowny panie ministrze chciałbym pana prosić tak I zacytować to co powiedziała pani senator Zdugryzka, że też poproszę na piśmie. Dziękuję.
Mieczysław Golba
Ja mam... Szanowny panie ministrze, ślad za przedmówcami mam takie pytanie czy czy projekt w ogóle przewiduje rozwiązania chroniące mniejsze samorządy przed dominacją, w szczególności tych większych? Czy tutaj jest jakieś opracowanie już przez ministerstwo I czy mógłby nam pan go przedstawić w tej chwili?
Tomasz Szymański
Oczywiście tak, o tym wczoraj również była mowa. Projekt zakłada, że uchwały zgromadzenia będą po podejmowane w obecności co najmniej połowy ustawowego składu zgromadzenia I będą one wymagały poparcia takiej liczby delegatów reprezentujących gminy, że mieszkańcy tych gmin stanowią większość ludności zamieszkałej na obszarze związku oraz co najmniej 2 5. Ustawowego składu zgromadzenia. O tym rozmawialiśmy w Sejmie. Żeby nie było takiego wrażenia panie senatorze, że jest wyraźny dyktat oczekiwań dużych ośrodków miejskich, czyli miast na prawach powiatu Gdańsk, Gdynia, Sopot kosztem właśnie potrzeby oczekiwań prorozwojowych małych miejscowości.
I to jest ten właśnie, to jest, to jest to, ten taki bufor zabezpieczający równość jakby realizacji zadań publicznych.
Anna Bogucka
Dziękuję panie marszałku. Panie ministrze, szanowni państwo, w tej chwili do tego związku proponuje się, żeby przystąpiło tam 61 gmin. Słychać już, że chcą kolejne, ale słuchajcie, już tutaj było na tej sali, że jest zainteresowanie, żeby powstały nowe metropolie I to będzie trwało, to będzie się nasilało, będzie tego coraz więcej, Bo wiadomo, że w ślad za tym idą dodatkowe środki budżetowe. Więc czy nie obawia się pan, nie widzi pan niebezpieczeństwa, że nastąpi takie wyraźne wykluczenie gmin, mieszkańców tych, którzy do metropolii nie będą należały, bo przecież no widać wyraźnie, że tutaj będą te samorządy, te metropolie dofinansowywane
Dodatkowymi środkami.
Tomasz Szymański
Powtarzałem to, szanowni państwo, metropolie tworzą się wokół określonych ośrodków miejskich, czyli miast na prawach powiatu. Natomiast to te małe gminy, wczoraj pani senator była świadkiem dyskusji, gdzie prezentowali swoje opinie włodarze najmniejszych gmin województwa pomorskiego. Jednoznacznie wskazując, że od rozwoju większych ośrodków zależy ten sam albo jeszcze szybszy rozwój małych ośrodków, tak zwanych satelitarnych. Ponieważ lepsza integracja usług publicznych, o które wymieniłem, spowoduje bardzo szybszą migrację albo też efektywność jakby mieszkańców tych najmniejszych gmin. Tak że tutaj nie ma tych obaw.
To właśnie nadanie statusu metropolitalnego spowoduje to, że tam te małe gminy zyskają de facto najwięcej, ponieważ tak jak powiedziałem, ryzyko, że mogą być ograni, powiem kolokwialnie, przez dużych graczy jest niewielkie, ale realizacja usług publicznych będzie będzie robiona tożsama dla wszystkich. Tak że to też przyczyni się do dobrze wydatkowanych środków publicznych I na przykład nie kopiowanie różnych rozwiązań w swoich gminach.
Pani Senator dopytuje bardzo Pani mi
Anna Bogucka
się, ja nie takie pytanie zadałam. Co z gminami, które nie będą przystępowały do żadnej, żadnego związku metropolitarnego? Bo jeżeli słyszymy, że będzie tego powstawało coraz więcej, no to faktycznie będzie taka Polska dzielnicowa, że będą duże ośrodki metropolitalne I będzie ileś gmin, które nie należą do żadnego I one będą traciły, bo nie będą miały dodatkowych środków.
Tomasz Szymański
Nasze doświadczenia, państwo parlamentarzystów, również z ZIT-ów tak zwanych, tak, zintegrowane inwestycje terytorialne, które tworzą obszary, pokazują w sposób jednoznaczny, że te procesy zachodzą, one już trwają, nie ma wykluczonych gmin. Mamy program wschodni, tak, który, który jest adresowany wyłącznie do gmin, które są zlokalizowane na terenie Polski Wschodniej. Mamy również te zintegrowane inwestycje terytorialne przy wsparciu środków regionalnych programów operacyjnych, które te, te, tego typu gminy integrują. I jeszcze raz odniosę się do ustawy o zrównoważonym rozwoju miast, która jest dokładnie adresowana, do tych ośrodków miejsko- gminnych czy gmin miejsko-wiejskich, które również będą dawały asumpt do tego, żeby był, żeby nie było wykluczenia, żeby nie było tego polaryzacyjnego, defuzyjnego rozwoju dużych ośrodków g mi, miejskich kosztem małych gmin. Nie ma tego.
Dlatego też proponujemy I pracujemy zarówno nad ustawami metropolitalnymi, policentrycznymi przy współpracy z Ministerstwem Funduszy, który tworzy ramy prawne pod właśnie małe ośrodki miejskie, ale także gminywisko, miejsko, gminywisko-mińskie.
Józef Zając
Ja z pytaniem. Oczywiście nie jest to idea generalnie zła dla regionów tych, które w to wchodzą, ale czy mogłoby to się odbywać z pominięciem szczebla centralnego, Poprzez... Czyli zawiązywanie takich związków poprzez samorządy lokalne, żeby to nie wchodziło na szczebel centralny, bo otwiera to furtkę do wielkich niebezpieczeństw.
Tomasz Szymański
Jeżeli można, wspomniałem w swoim wystąpieniu również obecne mechanizmy integrujące umożliwiające tworzenie związki, komunalnych pomiędzy gminami bądź też gminami a powiatami są niewystarczające do tego, żeby bez ustawy, która ureguluje teraz kwestie realizacji wspólnych zadań na różnych szczeblach samorządu terytorialnego, mogły realizować te zadania publiczne. Więc tu jest niezbędna ingerencja ustawodawcy do przygotowania takich ram, takich możliwości współpracy, która teraz jest nieosiągalna, bo bo jest po prostu niewystarczająca do realizacji zadań publicznych.
Speaker 4
Dziękuję bardzo I pytanie, dobrze, pan senator Kazimierz Kajnia jeszcze.
Kazimierz Kleina
Tak, jeszcze chciałem dopytać w tej kwestii dotyczącej transportu, bo ona jest rzeczywiście bardzo istotna. Tutaj pan minister na to zwrócił uwagę, ja o to też pytałem. Natomiast czy ta integracja, czy ten właśnie, pan podkreślił tą kwestię związaną z turystyką I tak dalej, Czy to będzie obejmowała tylko obszar metropolitalny czy także gminy, które są poza tym obszarem metropolitalnym, żeby po prostu nie doszło do sytuacji, mam nadzieję, że tak nie jest, że taka nie jest intencja przecież tej ustawy, żeby nie doszło do wykluczenia tych obszarów, które są poza metropolią, prawda? I z różnych powodów się z niej nie znajdują, się nie mogą znaleźć I tak dalej, ponieważ ostatecznie, bo sprawdziłem to, nie będzie to takie proste jeżeli któraś gmin by chciała żeby została członkiem takiego obszaru metropolitalnego, to jest wręcz dla większości niemożliwe nawet, zgodnie z ustawą. Więc to jest to pytanie o coś takiego, no I o te uczelnie, bo pan słusznie bardzo doskonale powiedział, że to wzmacnia nasze uczelnie, które będą mogły konkurować na tym obszarze nawet europejskim I tak dalej.
Ale co wówczas? Także z takimi uczelniami na terenie województwa pomorskiego, które znajdą się poza tym obszarem wspieranym z budżetu państwa do tej integracji. Czy nie doprowadzi to do takiej pojawienia się w sposób, że tak powiem poza merytoryczny do ograniczania te tych uczelni poza
Tomasz Szymański
Na tym etapie, na tym etapie panie senatorze możliwość wsparcia z budżetu państwa, związku uczelni, który już funkcjonuje, nie ma takiej możliwości, stwarza taką możliwość poprawka, która została przyjęta, która wskazuje, że ze swoich środków członkowie metropolii będą mogli przeznaczać na rozwój tego typu właśnie związków, uczelni. Przynajmniej chyba 5 procent, tak jest to zapisane. Tak że to powoduje. Natomiast integracja transportu, jak szanowni państwo doskonale wiecie, mamy kilku operatorów transportu, mamy niejednokrotnie nakładające się rozkłady jazdy, mamy kilka kilka operatorów, ale również organizatorów wokół tego tego całego całego procesu, co też powoduje większe koszty. Dlatego my musimy, dając sobie czas na integrację, na przyjęcie jakby tych ram, żeby to wszystko poukładać I ten czas rozruchowy sobie też dać przynajmniej trzech miesięcy, żeby to zintegrować I w sposób jednolity uporządkować kwestie stabilnego transportu metropolitalnego.
Mamy marszałka, mamy, mamy, mamy burmistrzów, mamy prezydentów, którzy są odpowiedzialni za za za transport I tutaj celem jest pełna integracja.
Speaker 19
Dziękuję panie marszałku. Panie ministrze, mam tylko prośbę, żeby tę odpowiedź, którą pan będzie kierował do senatora Kwetkowskiego, skierować również do mnie, dobrze?
Tomasz Szymański
Może tak byśmy zrobili, żebym przygotował odpowiedź na ręce pana marszałka I tutaj zgodnie z No
jasne.
Tomasz Szymański
Sugestią by pan marszałek, jeżeli uzna za stosowne, obdarował państwa senatorów, którzy pytali dzisiaj o kwestie etapu prac I zaawansowania ustawy o zrównoważonym rozwoju.
Speaker 4
Ale już zobowiązanie tak będzie do poszczególnych senatorów drogę. Wybierzemy taką, żeby była jak najlepsza. Jeszcze ktoś? A bardzo proszę, pan Osan Piotr Górski.
Piotr Górski
Dziękuję panie marszałku. Panie ministrze, zainspirowany pana ostatnią wypowiedzią na temat optymalizacji kosztów transportu. No ale myśmy przez kilkadziesiąt lat słyszeli, że konkurencja jest bardzo korzystna, doprowadza do niższych kosztów biletów, że jedne firmy z drugimi konkurują, a teraz pan z mównicy w senacie mówi, że będzie 1, najlepiej jakby była 1 firma, bo to będzie miała niższe koszty. No to tutaj te 2 pana dygmaty się rozjeżdżają I to też jest zastanawiające, że do tej pory te firmy, skoro to by miało być tak funkcjonalne, się nie domówiły. Czy były próby w dziale transport, czy były próby w dziale edukacja, wyjścia naprzeciw, czy w dziale komunalnym, zmiany w tamtych ustawach.
Drobnymi krokami, bo troszeczkę jestem zaniepokojony, byłem na tym wyjeździe do Gdyni, było to prezentowane wszyscy tak, tak chcemy, tylko że w województwie pomorskim jest chyba 120 gmin I 61 będzie, AAA 61 czy tam 60 nie. I tutaj już trochę przebrzmiewa, co co z nami? Po co województwo? Jaki rozwój? Wiadomo, że żadna gmina mała nie dogoni Gdańska, że Gdańsk jest kołem zamachowym.
My tutaj nic nowego nie nie odkrywamy.
Tomasz Szymański
Mam nieodparte wrażenie, że na to pytanie doskonale mógłby odpowiedzieć obecny tutaj pan profesor Szlachetko, jeżeli mógłby otrzymać prawo do głosu. Jest to nasz ekspert, który wspólnie ze stroną samorządową na każdym etapie prac legislacyjnych uczestniczył. Jakby pełna wiedza na temat zintegrowania I korzyści płynącej z tego właśnie faktu jest niezaprzeczalna dla rozwoju całego województwa, nie tylko dla tych, które tworzą związek metropolitalny, bo jak państwo wiecie, ustawa przewiduje stworzenie związku metropolitalnego od nowa bądź przekształcenie obecnego już stowarzyszenia. Jeżeli pan marszałek by pozwolił, to pan profesor Szlachetko
Jeśli pozwolę.
Dokładnie. Dobrze.
Speaker 4
Czy są jeszcze pytania do pana ministra? Nie widzę, dziękuję bardzo. Informuję, że przedstawiciel rządu zobowiązał się do udzielenia pisemnej odpowiedzi na pytania zadane przez senatorów Krzysztofa Kwiatkowskiego, Barbarę Zdojewską, Rafała Mbrozika I Władysława Komarnickiego. Dziękuję bardzo panie ministrze. I teraz zadam pytanie, czy ktoś z gości zechce zabrać głos, zaproszonych?
Czy pan profesor Szlachetko ewentualnie, czy... Czy jest taka konieczność? Pani prezydent, bardzo proszę. To zapraszam.
Speaker 21
Panie marszałku, panie I panowie senatorowie, drodzy goście. Ja dziękuję za to, że możemy mówić o ustawie metropolitalnej w senacie I w sejmie, to jest ważne dla naszych mieszkańców. Podkreślamy I to padło już z tej mównicy I z innych I na innych forach wielokrotnie, że metropolia nie jest projektem politycznym. Jest projektem samorządowym I wynika z wieloletniej już współpracy I doświadczenia gmin pomorskich. To, co jest naszym hasłem, to metropolia wiedzy.
Chcemy stworzyć warunki, żeby to, co będzie najcenniejsze za chwilę, czyli kapitał ludzki, żeby na Pomorzu był silny, żeby ludzie nie wyjeżdżali z mniejszych miejscowości, tylko żeby mogli tam mieszkać I dobrze, efektywnie dojeżdżać do pracy, na uczelnie, do szkoły, do teatru. Żeby te mniejsze miejscowości się nie wyludniały, tylko się rozwijały. Żeby inwestycje, które będą w naszym regionie, a przypomnę, że mówimy I o energetyce jądrowej I o offshorach, miały bardzo dobre zaplecze kadrowe I żeby stanowiły to koło zamachowe, o którym mówił pan minister Szymański wielokrotnie, nie tylko dla naszego regionu, ale dla całej Polski. Chcemy wzmocnić innowacyjność, także dla całej Polski, nie tylko dla całego regionu. I chcemy konkurować nie z metropoliami innymi polskimi, bo idziemy w jednym kierunku.
Chcemy konkurować z metropoliami europejskimi, bo myślę, że mamy ku temu duży potencjał, dlatego te ramy ustawowe pomogą nam iść do przodu, bo dotychczasowa współpraca była efektywna, ale doszliśmy już do ściany. Tak że bardzo dziękuję I w imieniu sześćdziesięciu 1 samorządów bardzo proszę o przyjęcie projektu tej ustawy. Dziękuję bardzo.
Speaker 4
Dziękuję bardzo. Otwieram dyskusję. Bardzo proszę, 1. Głos w dyskusji to jest głos pana Sarota, Ryszardy Sinickiego. Zapraszam.
Ryszard Świlski
Panie marszałku, panie I panowie, to dla mnie szczególny moment I uśmiech na mojej twarzy tym bardziej jest uzasadniony. 6 lat temu tutaj we wrześniu miałem przyjemność przedstawiać założenia ustawy metropolitalnej dla Pomorza w poprzedniej kadencji. To ta izba większością głosów, praktycznie bez głosów sprzeciwu, wówczas tę ustawę przyjęła. Dalsze losy były już mniej korzystne, ale historię zostawmy. Idźmy z żywymi do przodu.
Dzisiaj to jest ten dzień. Mam nadzieję, że moment absolutnie historyczny. Moment historyczny, który mam nadzieję, że ci, którzy przyjdą po nas, wspominali, wspominali dobrze. Mówię to bez kozery, bo chciałbym się dołączyć do głosów mówiących o tym, że budowanie takiej formuły lokalnej, samorządowej to budowanie przyszłości też młodego człowieka. Nie będę dzisiaj mówił o transporcie, nie będę mówił o komunikacji, nie będę mówił o wylewanym betonie, bo dzisiaj siłą rozwoju państwa, regionu jest wiedza, umiejętność, kompetencja.
To dzisiaj w tej ustawie dokonujemy jednego bardzo ważnego zapisu o możliwości łączenia federacji uczelni, uczelni pomorskich. Uczelni, które mają stanowić lewar rozwojowy nie tylko dla regionu, bo przecież w tych uczelniach studiują nie tylko młodzi Pomorzanie, ba chcemy czegoś innego. Chcemy, aby te uczelnie to była tak naprawdę, można powiedzieć forpoczta, można powiedzieć coś, co przyciągnie nie tylko młodych ludzi na Pomorze z całego świata Europy. Dzisiaj, kiedy mówimy o tym, że Pomorze się rozwija, bo z jednej strony możemy jednym tchem wypowiedzieć, budowa elektrowni atomowej, energetyka wiatrowa, offshore'y, mówimy o elementach związanych z rozwojem transportu I komunikacji, to mówimy o tym, że nie chcemy być w naszym kraju podwykonawcą usług. Chcemy być kreatorem.
Chcemy być ludźmi, którzy podejmują wyzwania. Nie chcemy być tylko ludźmi, którzy są na budowie, ale chcemy być twórcami tego, co na Pomorzu tworzymy. Ale nie tylko na Pomorzu. Tu nie ma absolutnie żadnego zagrożenia dla całości naszego kraju I to jasno I wyraźnie chcę, żeby wybrzmiało. To dzisiaj mówimy, że zapisane w tej ustawie te 5 procent budżetu metropolii przekazane właśnie na ten fundusz wsparcia uczelni, to jest żadna pomoc socjalna.
To jest inwestycja. Państwo doskonale wiecie, że inwestycja w człowieka jest najlepszą inwestycją. Dlatego zapisy mówiące o wsparciu uczelni, możliwości łączenia, federacji, o której przed chwilą powiedziałem, to są te elementy, na których nam najbardziej zależy. To nie jest konkurencja wewnętrzna. To jest konkurencja na zewnątrz.
Nie chcemy zaprzepaścić tej szansy. Wiatr zmian zawsze wiał od wybrzeża. Zawsze to był moment kulminacyjny. Wierzę, że również I proszę o to wszystkich panie I panów senatorów, abyście przyłożyli rękę głosując na tak za ustawą metropolitalną dla Pomorza, dla tych półtora miliona ludzi, którzy na tą ustawę czekają. A myślę, że przyszłość pokaże, że to była, jest, będzie dobra decyzja.
Halina Bieda
Panie marszałku, wysoka izbo, szanowni goście. Mieliśmy z senatorem Świlskim dyskusję, kto powinien 1. Zabrać głos. On, bo dzisiaj tak naprawdę jego metropolia czy ja, bo nasza metropolia już działa ileś lat, ale z racji ważności to tak uzgodniliśmy, że senator świński 1., ja 2.. Ja w imieniu tak naprawdę czterdziestu 1 miast I gmin, które są w Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii I ponad dwóch 1000000 mieszkańców, którzy zgromadzili się na ponad dwóch tysiącach kilometrów kwadratowych, czyli dosyć gęsto.
W imieniu ponad... Przepraszam, nie ponad. W imieniu dwudziestu sześciu wyższych uczelni, dziewięćdziesięciu dwóch 1000 studentów. Tu mam jeszcze taką liczbę 260000 firm I przedsiębiorstw, które tworzą około ośmiu procent PKB. Również chciałam bardzo wszystkim podziękować, dlatego że wiedzieliśmy, że ta ustawa, czyli zmiany, które tak naprawdę dotyczą naszej Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii, będą wdrożone w życie I staną się faktem wtedy, kiedy powstanie też pomorska metropolia.
Dlatego cieszymy się podwójnie, a ponieważ myślę, że I województwo pomorskie I nasze województwo I też zespół kaszubski I zespół śląski zawsze sztamę trzymały, więc trzymamy dalej I naprawdę uważam, że ta ustawa jest bardzo ważna, bardzo potrzebna. Są w niej nowe obszary, to co też senator Świlski powiedział. U nas te uczelnie mogą korzystać, czy będą mogły już teraz oficjalnie z Metropolitalnego Funduszu Wspierania Nauki I myślę, że to jest bardzo dobre, że nie tylko przez promocję mogliśmy wspierać, ale rzeczywiste wymierne efekty będą wkrótce widoczne. Dziękuję bardzo.
Leszek Czarnobaj
Panie marszałku, panie mistrzostw, szanowni goście. Chciałbym również się zwrócić do pana senatora Klejny, żeby posłuchał, Bo najwięcej pytań zadawał. Szanowni państwo, to czy I jaki sposób
Się samorządy, to ja tylko wrócę w kilku zdaniach do historii. Ja jestem w samorządzie, czy byłem w samorządzie od roku 90. Przez wiele, wiele lat. I samorządy są fundamentem państwa. Jednym z fundamentów państwa.
No to nie ma dobrze funkcjonującego państwa bez dobrze funkcjonujących samorządów. Polska pięknieje, rozwija się też między innymi dzięki polityce, którą prowadzą samorządy w ramach swoich uprawnień. Co dotyczy przedsięwzięć następnych, dzisiaj to jest kolejny etap rozwoju samorządności, wsparcia samorządów, aby mogły się rozwijać, wyznaczając cele, bo przecież cel dotyczący funkcjonowania, funkcjonowania I w jaki oto sposób będzie funkcjonowała metropolia pomorska, każda inna może dodatkowe rzeczy dołączyć. Koncentracja kapitału, rozwiązywanie problemów wspólnych. Tutaj obok siedzimy razem z Jurkiem Ścisławą, Ścisła mu na pewno o tym powie.
No przecież Żuławy to jest teren, który nie mieści się w administracyjnych jednego powiatu, gminy, a nawet województwa I tak dalej. Można te rzeczy rozwijać I mówić, są pewne przedsięwzięcia, które w ramach metropolii powinny być realizowane. Ale ja zmienię swoje wystąpienie, bo tutaj zabrzmiało tak I chciałem to jednoznacznie powiedzieć od razu, że ja z historii to za dobry nie byłem, bo matematyka, fizyka, chemia to były moje przedmioty dominujące, ale jak pamiętam rozbicie dzielnicowe a dzisiejsza metropolia to trochę nie jest nic wspólnego. Mianowicie nie pamiętam, żeby Krzywoustym miał jakieś samorządy, które tam funkcjonowały, ale co do idei można, można wracać. Więc ja pozwolę sobie na tych państwach, którzy mają wątpliwości I rozwiewajmy te wątpliwości.
Nie twórzmy rzeczy, które nie mają żadnej rzeczywistości. Te kilka elementów chciałbym zaznaczyć. Polska jest I obojętnie ile tych metropolii I jakich będą poli, mono I innych, syntetycznych, zawsze będzie państwem unitarnym. I co to jest takie państwo jednolite, unitarne jakim jest Polska? I sobie państwo odpowiecie, czy te wątpliwości, o których mówił pan profesor, mają odzwierciedlenie w tym, co my dzisiaj proponujemy.
1 konstytucja obowiązująca na terenie całego państwa. Czy my tą ustawą podważamy jakikolwiek fundament konstytucji? No były w niedawnej historii takie ruchy zmiany konstytucji bez, bez uprawnień, ale to zupełnie inna kwestia. Ja rozumiem, że działalność metropolii pomorskiej nie będzie podważało polskiej konstytucji. Bo tak nie może być.
1 parlament, 1 rząd sprawujący władzę na terenie całego kraju. No przecież chyba to się nie zmienia. Jednolity system prawny. Przecież po to właśnie robimy to ustawą, że nadajemy ramy prawne dotyczące funkcjonowania metropolii. Panie profesorze, za chwilę pan powie, za chwilę pan powie.
1 obywatelstwo dla wszystkich mieszkańców, jednolity system sądownictwa, jednolita polityka zagraniczna I obronna, podział administracyjny może następować, ale tylko za zgodą I uchwałą władz państwa. Bo to o tym rozmawiamy tutaj, nie rozmawiamy na temat podziału poza polskim parlamentem. To właśnie polscy parlamentarzyści stoją na straży jednolitego państwa poprzez system, który tutaj cytuję. I istnieje w państwie unitalnym możliwość decentralizacji, czyli zlecania czy przekazywania wiele uprawnień do samorządów, bo ja jako samorząd, samorządowiec krwi I kości uważam, że wszystko co może być robione przez samorząd powinno być jemu dane do do zadań. I w dzisiejszym czasie sam 1 pojedynczy samorząd to już jest niewystarczający.
Koncentracja wielu spraw, począwszy od transportu, ochrony środowiska, wód opadowych I innych innych rzeczy, Rozwoju nauki, to o co pięknie powiedział pan senator Świlski, a mianowicie my dzisiaj musimy się zastanowić, jaki sposób jednolity w danym subregionie mamy walczyć o to, dotyczy pozycji Polski w świecie nauki, edukacji I w innych dziedzinach. A decentralizacja odbywa się tylko I wyłącznie za zgodą polskiego parlamentu. W związku z tym nie ma żadnych argumentów poza bojaźnią historyczną, która w mojej skromnej ocenie nie jako historyka, ale bardziej jako człowieka nauk ścisłych, nie ma żadnych logicznych powiązań. Z logiki też byłem niezły, więc nie widzę logicznego powiązania samorządów funkcjonujących za Krzywoustego, a samorządów funkcjonujących dzisiaj, tworzonych dzielnic za Krzywoustego, a tworzonych metropolii Rzeczypospolitej. To, to, to jest zupełnie nie przystaje.
I nie ma żadnych obaw. Jedyną rzeczą, o której tutaj zaznaczał pan senator Klejna, to jest kwestia przystępowania, nie. To jest bardzo istotny element, żeby to nie zamykało się w tej, że tak powiem ilości samorządów, które są. Każdy samorząd, który chce przystąpić powinien mieć do tego jasną drogę. I to co pokazuje właśnie metropolia pomorska, że to nie jest metropolia trójmiejska, to jest metropolia pomorska.
I w tejże metropolii są samorządy, które liczą 15000, o ile pamiętam, nowy dwór gdański I 38000 powiat sztumski. I to pokazuje, że ci ludzie widzą możliwość współpracy w dziedzinach I zadaniach wyznaczonych ustawą dla metropolii. Nie ograniczając w żaden sposób dzisiejszych kompetencji samorządów. I dlatego bardzo chętnie, bardzo z całego serca zachęcam wszystkich państwa, abyśmy byli tutaj tymi, którzy pokażą nowoczesny sposób myślenia o zarządzaniu usługami komunalnymi poprzez tych, którzy najlepiej się na tym znają, wiedzą jak to robić, zrobią to taniej I najlepiej. I teraz jeszcze tylko 1 zdanie, kiedy pobierałem nauki dotyczące metropolii, było to o, ze 20 lat temu, to pani profesor powiedziała tak, najprostsza definicja metropolii czy człowieka z metropolii to jest taka, że w metropolii granice geograficzne są drugorzędne.
Bo można mieszkać w Trójmieście, a być z prowincji, a można mieszkać na prowincji, a być człowiekiem z Trójmiasta. I dlatego. I można być na prowincji, I być z prowincji, I można być z łeby I mieszkać w łebie. I dlatego, szanowni państwo, bardzo chętnie I wszystkich zachęcam do głosowania za tą ustawą. Ona naprawdę nie zabiera żadnych I nie buduje nowych struktur.
Ona w sposób fundamentalny buduje szerszą możliwość działania połączona w siłę grupy samorządów, którzy chcą rozwiązywać sprawy w sposób kompleksowy. I zachęcam do głosowania za tą ustawą. Dziękuję bardzo panie marszałku.
Speaker 23
Dziękuję bardzo. Głos zabierze pan senator Sławomir Rybicki, bardzo proszę. Panie marszałku, drodzy goście, przedstawiciele obszaru metropolitalnego Gdańsk, Gdynia, Sopot, panie I panowie senatorowie. To ważny dzień dla Pomorza, bez wątpienia, ale myślę, że też ważny dzień dla Senatu. Podejmujemy, mam nadzieję, że w zdecydowanej większości podejmiemy dzisiaj decyzję, która na pewno w sposób fundamentalny wspomoże działania o charakterze reformatorskim, wspomoże rozwój, pomoże jego rozwój cywilizacyjny, gospodarczy, społeczny.
Nie mam wątpliwości, że ta ustawa temu służy. Przy okazji chciałbym podziękować wszystkim uczestnikom wyjazdowego posiedzenia Komisji Samorządu Terytorialnego I Administracji Państwowej oraz Komisji Kultury I Środków Masowego Przekazu za udział w Komisji Wyjazdowej w Gdyni, która myślę przyczynia się do lepszego zrozumienia istoty funkcjonowania metropolii, szczególnie metropo, metropolii pomorskiej. Ta debata bez wątpienia wszystkim zainteresowanym przybliżyła poprzez kompetentne merytoryczne, merytoryczną dyskusję, istotę pomorskiej specyfiki również, bo ta ustawa się nie bierze z takiej próżni I potrzeby kolejnego narzędzia do sprawowania lokalnej władzy, tylko z realnej potrzeby wynikającej z wieloletnich doświadczeń. Tu się odwołam do rozważań I działalności prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza, który już w dziesiątym drugim roku mówił o potrzebie zacienienia współpracy w obrębie obszaru metropolitalnego. Tych inicjatyw było bardzo wiele.
Ja tylko wspomnę o konwencie wójtów, burmistrzów, prezydentów Gdańskiego Obszaru Metropolitalnego czy Radzie Metropolitalnej Zatoki Gdańskiej. To jedne z wielu, jedne z wielu aktywności, które wychodziły naprzeciw dość specyficznym
takim
bardzo
Speaker 23
Związanym z lokalną specyfiką Pomorze wyzwaniami. Bardzo skomplikowanymi powiązaniami funkcjonalnymi, które no wszystkim nam mieszkańcom Pomorza, uświadamiały potrzebę instytucjonalnego rozwiązania potrzebnych działań w zakresie tych często transgranicznych między gminami I między powiatami skomplikowanych relacji I często wspólnych problemów.
Speaker 23
przysłuchując się do dzisiejszej dyskusji I tej dyskusji kuluarowej, ja wiem, że wielu z państwa senatorów z tych miast czy regionów, województw w Polsce, które aspirują o ustawy metropolitalne, Chciałbym powiedzieć, że te górnośląskie doświadczenie I ta ustawa, która jest dedykowana mieszkańcom Pomorza, ona myślę w pewnym dość znaczącym wymiarze pomoże w pracach analitycznych, w pracach studyjnych I ustawodawczych, aby w tych metropoliach, które nazywamy monocentrycznymi, aby przyspieszyć te działania, bo one nie mają nic wspólnego z separacyzmem, a z potrzebą rozwiązywania specyficznych, lokalnych, różnorakich, wielopoziomowych zależności, powiązań funkcjonalnych I potrzeby rozwiązania problemów, bo metropolie nie są przejawem separatyzmu, tylko są, przynajmniej w całej Europie obserwujemy, takimi miejscami, ośrodkami wzrostu. To jest po prostu kolejny cywilizacyjny rozwój urbanistycji, który się koncentruje wokół największych ośrodków, największych miast I one generują nie tylko w znaczeniu lokalnym, ale myślę ogólnopaństwowym wzrost gospodarczy, rozwój nauki, generacji nowych miejsc pracy po prostu są ośrodkami wzrostu I myślę, że trzeba w interesie nie tylko regionalnym, ale polskim wspierać takie, takie działania. Oczywiście w debacie dotyczącym powołania również metropolii pomorskiej towarzyszyły pewne kontrowersje czy też pewne obszary tematyczne, które w debacie powodowały takie napięcia środowiskowe czy kompetencje powołanej metropolii nie będą nadmiernie wchodzić w kompetencje samorządu województwa, bo przecież krzyżują się w wielu obszarach, na pewno w obszarze planowania przestrzennego, w obszarze transportu zbiorowego, metropolitalnego, w polityce rozwoju funduszy europejskich.
Są takie obszary, gdzie te kompetencje się mogą krzyżować, ale na tym polega myślę dojrzałość samorządu terytorialnego, na pewno na Pomorzu, aby takie obszary wspólnie planować, wspólnie rozwiązywać problemy I wspólnie służyć rozwoju, służący rozwojowi lokalnemu, bo mieszkańcy Pomorza już wielokrotnie udowodnili swoje przywiązanie do demokratycznych wartości, wielokrotnie dawali temu dowód I myślę, że przedstawiciele tej lokalnej pomorskiej społeczności, zresztą tu obecni również na sali senatu, reprezentują właśnie takie demokratyczne wartości, które z zasady, politykę współpracy, kompromisu, szukania najlepszego rozwiązania, a przede wszystkim służeniu dobro obywateli mają jako naczelną zasadę, więc jestem spokojny o to, że w tych, nawet w tych obszarach, które rodzą potencjał pewnego konfliktu interesu, ta współpraca będzie bardzo dobra. I na koniec metropolie to nie tylko, nie wyłącznie te kompetencje związane z gospodarką komunalną, przestrzenną, ochroną środowiska, transportem, ale też możliwość wspierania rozwoju lokalnej edukacji, kultury, nauki jest to niezmiernie ważne, a o tym, że na Pomorzu się myśli poważnie o rozwoju, jest podpisany przed dwoma dniami list intencyjny o utworzeniu Metropolitalnego Funduszu Rozwoju. To jest najlepszy dowód na to, że ta inicjatywa, ta ustawa będzie służyć nie tylko rozwiązywaniu problemów o charakterze gospodarczym, komunalnym, transportowym, ale też będzie impulsem rozwojowym wspierającym lokalny rozwój. Pod listem intencyjnym podpisali się przedstawiciele metropolii pani prezydent Gdańska Aleksandra Dulkiewicz, prezydent Gdyni pani prezydent Sopotu Magdalena Czeżyńska-Jachim oraz przedstawiciele największych uczelni, którzy tworzą federację Fahrenheita, czyli rektor Gdańskiego Uniwersytetu, Politechniki Gdańskiej I Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.
To jest najlepszy dowód na to, jak pomorscy samorządowcy myślą o rozwoju Pomorza I tym samym rozwoju Polski. I na koniec ja mam prośbę do pana prezydenta Nawrockiego, który jest mieszkańcem przyszłego obszaru metropolitalnego, aby jako osoba, która zna realia I wyzwania pomorskich samorządów I pomorskich wyzwań również tych aglomeracyjnych, aby skorzystał z szansy I zachował się odpowiedzialnie w tym przypadku I tą ustawę po prostu podpisał. Dziękuję bardzo.
Speaker 4
Dziękuję bardzo I zapraszam. Pan Senator Jerzy Wcisła zabiera głos w dyskusji.
Jerzy Wcisła
Panie marszałku, wysoki Senadzie. W Polsce jest około 12 miast, które posiadają cechy miast metropolitarnych. Wokół tych miast skupia się około 500 gmin. To są najprężniejsze regiony w Polsce, przyciągające inwestorów, przyciągające także mieszkańców. One się ciągle rozwijają.
Badania OCD jednoznacznie wskazują, że jeśli ten wpływ zorganizujemy systemowo, nadamy mu jakieś ramy, to efektywność całego tego obszaru, nie tylko tych dwunastu ośrodków, ale tych pięciuset gmin wokół nich skupionych, diametralnie wzrasta. I właśnie po to tworzy się obszary metropolitarne. Między innymi po to, aby ten potencjał lepiej wykorzystać dla rozwoju I miast metropolitarnych I powiązanych z nim samorządów. Wysoki Senacie, tu padało porównanie obszarów metropolitarnych do podziału administracyjnego. Nie ma to żadnego związku.
I 1 z drugim. To jest tak samo, jakby powiedzieć, że w obszarze metropolitalnym mogą być tylko samorządy z danego województwa, tak jakby powiedzieć, że jeśli ktoś lubi jabłka, to nie może jeść śliwek. Można być I w obszarze metropolitalnym będąc miastem pomorskim, ale także I na przykład warmińsko-mazurskim. Bo warunkiem działania związków metropolitarnych jest istnienie realnych więzi funkcjonalnych. Dlatego też próby ograniczenia, a takie były tu podjęte, mam nadzieję, że nie będą kontynuowane, Pomorskiego Związku Metropolitarnego do granic jednego województwa, nie mają żadnego uzasadnienia.
A dotyczą one konkretnego miasta w tym przypadku, na tym etapie, Elbląga, które łączy z Pomorzem I Gdańskiem, łączą bardzo liczne więzy I historyczne I obecne. Problemem Elbląga, mówię o Elblągu, bo Elbląg tu także reprezentuje, to skutek wadliwie przeprowadzonej reformy w 1900 dziewięćdziesiątym dziewiątym roku. Ta wątpliwość nie polega tylko na tym, że Elbląg został włączony do Warmii I Mazur, ale że podzielono sztucznie niepodzielne subregiony. Województwo elbląskie zostało podzielone w ten sposób, że Elbląg I Braniewo zostało przyłączone do Warmii I Mazur, Akwizyn, Madbork, Sztum, Nowy Dwór do województwa pomorskiego. Przy okazji podzielono niepodzielne Żuławy I niepodzielną sferę Zalewu Wiślanego.
Ale w ten sposób też pozbawiono Elbląg jego naturalnego subregionu, co stało się główną przyczyną degradacji miasta. Elbląg jest dzisiaj najsilniej wyludniającym się miastem na Warmii I Mazurach. Stracił po tej reformie 20000 mieszkańców I traci nadal. Utworzenie związku metropolitarnego razem z Elblągiem jest szansą na naprawienie tego błędu sprzed sprzed blisko trzydziestu lat, bez majstrowania przy granicach województwa. Dlatego jako ustawodawca nie możemy ograniczać samorządom możliwości włączenia się w obszary metropolitarne.
One same najlepiej ocenią czy im się to opłaca I czy im na tym zależy. Dziś, szanowni państwo, rozpatrujemy 2., powstanie drugiego obszaru metropolitarnego, ale czeka co najmniej 10 wniosków na kolejne obszary metropolitarne. I musimy dla nich znaleźć mądre rozwiązania prawne. My się tego uczymy, my się uczymy tej nowej formy współpracy samorządów I to nie jest tworzenie Polski dzielnicowej. I apeluję, byśmy nie kaleczyli tego dobrego rozwiązania rozwojowego.
Wysoki Senacie, gdy w 2000 dwudziestym roku po raz 1. Rozpatrywaliśmy w senacie projekt tej ustawy, otworzyliśmy wówczas Elbląkowi możliwość przystąpienia do Pomorskiego Zespołu Metropolitarnego. Ja się cieszę, że w obecnej wersji tej ustawy ta możliwość nadal istnieje. I liczę na poparcie wysokiej izby oraz na podpisy pana prezydenta, którego z Elblągiem I z Gdańskiem łączy wiele zawodowo, wiele zawodowych związków. Mówił o tym też senator Rybicki.
Skupiam się na Elblągu nie tylko dlatego, że to jest moje miasto, ale pokazuje też, że możemy tej ustawie nadać zupełnie niepotrzebne ograniczenia, łącząc ją z podziałem administracyjnym. Chciałbym powiedzieć też, że na tym, do tego podziału administracyjnego, to bym powiedział, że na tej ustawie nie stracił tylko Elbląg, ale cały subregion. Unikalność Żuław Wiślanych jest tak wielka, że one wymagają zarządzania jako całością. Nie da się budować ochrony przeciwpowodziowej dla jednego regionu. Ja funkcjonuję w parlamentarnym zespole do spraw Żuław.
Projektujemy ochronę przeciwpowodziową, ale tak naprawdę my dzisiaj łatamy dziury, które powstały w systemie ochrony przeciwpowodziowej przez poprzednie 8 lat. A jeżeli mówimy o ochronie przyszłościowej, to musimy mówić o tym, żeby to było zarządzane cyfrowo. Wysoki Senacie, nie zbuduje się systemu ochrony przeciwpowodziowej dla jednego odcinka. Woda nie jest punktowa. Woda jest regionalna, subregionalna, nie utrzyma się jednego polderu, jeżeli nie załatwi się tego kompleksowo.
Ja przedwczoraj miałem skargę rolników jednej jednej gminy, że złośliwość pracownika wód polskich powoduje, że u nich wysusza się ten polder. To możemy zastąpić automatem, komputerami, sztuczną inteligencją, ale możemy to zrobić kompleksowo. Ponadto wydajne rolnictwo Żuławskie potrzebuje spójnego transportu kolejowego I wodnego I nad tym też pracujemy. To duże przedsięwzięcie, bo tylko plony zboża na Żuławach wymagają uruchomienia trzystu pociągów albo sześciuset zestawów barkowych. To będzie kosztowało 1000000000.
Ale to się opłaci, ale to możemy robić tylko w ramach jednego organizmu, którego dzisiaj nie ma. Z Elbląga codziennie do pracy w Gdańsku dojeżdża 6000 ludzi. 8000 ludzi leczy się w Gdańsku. Półtora tysiąca studentów studiuje w Gdańsku. To jest przykład I dowód na to, że te więzi funkcjonalne między tymi miastami istnieją.
Ale to nie tylko sprawa Elbląga, ale I Gdańska. Bo my często mówimy, ja często to słyszę, że jestem zwolennikiem budowy przekopu, budowy portu w Elblągu. Ale to jest system, który funkcjonuje w Europie, nie funkcjonuje w Polsce. To, że powstanie port w Elblągu I za 2 lata będzie przyjmował statki uwolni nabrzeża gdańskie dla jednostek oceanicznych. Tamte nabrzeża mają głębokość, pozwalają wpłynąć statkom o zanurzeniu ośmiu metrów.
A tam rozładowują się statki, które przywożą kilka 1000 ton I mają zanurzenie 4 metry. Szkoda tej infrastruktury. My to przejmiemy, odciążając Gdańsk. I to jest modelowy wzór współpracy transportu śródlądowego, który mam nadzieję, że na przykładzie Elbląga I Gdańska będzie asymilowany dla innych portów I rozbudowany dla portu w Gdańsku. Port w Gdańsku I Gdańsk mają dzisiaj problem nie z ładunkami, które mają wpływać, ale z ładunkami, które mają wyjść z portu w Gdańsku.
Wyjdą między innymi przez portfel domu. Wyjdą, jeżeli zbudujemy połączenie kolejowe. To wszystko musimy I możemy uzgodnić w ramach związku metropolitarnego. I szanowni państwo, gdy w Elblągu już powstają nowe terminale portowe, Ja mówiłem o tym I to jest problem Gdańska, z portu w Gdańsku z tydzień wyjeżdża ponad 3 I pół tysiąca ciężarówek. Gdy spytałem prezesa dyrektora portu o to, czy port w Gdańsku może wywieźć 100000000 ton, powiedziała, powiedziała, usłyszałem nie, nie jesteśmy w stanie, bo zakorkujemy Gdańsk.
Ale jeżeli zbudujemy połączenia I wykorzystamy terminale w Elblągu, to jest to możliwe. Terminal w Elblągu może obsługiwać miasta Pomorza, które są w obszarze metropolitalnym. Mówię o Malborku, mówię o Kwidzynie, mówię także o mieście kujawsko-pomorskiego, o Grudziądzu. Projektowany jest nadwiślański korytarz transportowy. On może być obsługiwany z Elbląga, niekoniecznie obciążać Gdańska.
Kolejnym takim wyzwaniem jest Zalew Wiślany. Zalew Wiślany jest źródłem groźnych powodzi, cofek. Nie tylko dla Elbląga, nie tylko przez rzekę Elbląg, ale na przykład przez Karpawę. Jakość wody na zalewie. Musimy ją wspólnie, o wspólnie o nią walczyć.
Już kończę. I szanowni państwo, na zakończenie. Chciałbym powiedzieć, że obecność Elbląga w związku metropolitalnym przyczyni się do rozwoju Elbląga I całej Warmii I Mazur. My mamy świadomość korzyści z tego tytułu, że znaleźliśmy się na Warmii I Mazurach. Elbląg jako 2.
Miasto w tym województwie pozyskało 1400000000 złotych środków unijnych, a mieszkańca to jest 12 I pół tysiąca. 2. Miasto pod względem wielkości na Pomorzu, Gdynia uzyskała 3000 mniej złotych ze środków unijnych na jednego mieszkańca. To pokazuje, że my mamy interes w tym, żeby być na Warmii I Mazurach. Ale proszę także wszystkich senatorów o poparcie tej ustawy bez ograniczania możliwości przynależności Elbląga czy miast I samorządów z innego województwa, bo my chcemy rozwijać także współpracę z Gdańskiem.
Współpracę, która trwa od trzynastego wieku. Trzynastego wieku. Odzynatorze, czas już minął. Skazana, która była pierwotnym dzisiejszej Unii Europejskiej. Proszę o poparcie dla tej ustawy.
Dziękuję bardzo I bardzo proszę pan senator Piotr Masłowski zabiera głos.
Piotr Masłowski
Panie marszałku, wysoka izbo. Ja po 1. Chciałem pogratulować mieszkańcom Pomorza, samorządowcom skuteczności I tego, że dzisiaj procedujemy, procedujemy tą ustawę. Życzę także mieszkańcom Elbląga, żeby, żeby ta ustawa była w wersji korzystnej dla nich, bo to jest tak, że regulacje prawne mają służyć ludziom I być użyteczne, a nie służyć władzy czy interesom, interesom politycznym. Po 2., bardzo się cieszę, że doszło także do zmian w ustawie dotyczącej metropolii górnośląskiej.
W moim okręgu wyborczym jest powiat mikołowski, którym część gmin należy do metropolii, część gmin nie należy do metropolii. To powoduje duże zróżnicowanie, chociażby w dostępie do komunikacji publicznej. Zmiana, którą przewiduje ta ustawa, pozwala także przystąpić do metropolii górnośląskiej powiatom. To jest szansa oczywiście od samorządu, gdzie zależało, czy tę szansę wykorzystają, na to, żeby żeby ten system komunikacyjny ujednolicić. A po 3., mam takich kilka refleksji związanych z funkcjonowaniem samorządu terytorialnego w Polsce.
Dlatego, że my od od wielu lat funkcjonujemy w takim systemie, który jest właśnie unitarny, jest jednolity, ale tak faktycznie do dziś dnia myślę, że większość mieszkańców nie rozróżnia, kto jest marszałek, kto jest wojewoda. A tam, gdzie są miasta na prawach powiatu I powiaty ziemskie wokół, to ludzie tych, tych kompetencji, tych instytucji bardzo, bardzo często nie rozróżniają. I tu się chciałem odnieść do, do terenu, który jest mi najbliższy. To znaczy jestem mieszkańcem Rybnika, miasta na prawach powiatu, któremu 130000 mieszkańców I można powiedzieć wokół, ale to nie jest wokół, funkcjonuje powiat, powiat rybnicki, który nie wiem, czy to widać, ale on wygląda tak, to są te ciemniejsze plamy. To są 3 niegraniczące ze sobą, ze sobą obszary.
I proszę mi powiedzieć, jak tu organizować wspólną komunikację, wspólne szkolnictwo I tak dalej. Wykorzystuję tę okazję do tego, żeby pokazać, że funkcjonowanie powiatów I takiego jednolitego systemu, pomimo tego, że Polska jest zróżnicowana w różnych miejscach, mamy różne układy urbanistyczne, różną historię, powoduje, że że to czasami prowadzi do do absurdów. Tak zwana aglomeracja rybnicką I jeżymska to jest taki malutki kawałek województwa śląskiego, zamieszkiwany przez 600000 mieszkańców. 1 z dziesięciu największych aglomeracji miejskich w Polsce, która nie jest aglomeracją monocentryczną, jest aglomeracją policentryczną, która także wymaga uregulowań prawnych I bardzo się cieszę, że dzisiaj z tej mównicy, mównicy usłyszałem o tym, że prace, prace nad tym trwają. To zresztą dotyczy nie naszego terenu.
Patrzę tutaj na senatora Pęcherza. Jest pomysł na aglomerację kalisko-ostrowską. Tego typu obszary w Polsce wymagają, wymagają uregulowania I dostosowania rozwiązań prawnych do zmieniającej się rzeczywistości. Bo patrząc na swój teren, na miasto, w którym mieszkam I na najbliższą okolicę, dochodzi do procesów, które mnie bardzo niepokoją, bo komunikacja publiczna zamiast się ujednolicać, ona z każdym rokiem jest coraz bardziej zróżnicowana. Jest coraz więcej przewoźników, poszczególne gminy organizują transport samodzielnie, co nie wiem, czemu służy, ale na pewno, na pewno nie służy to mieszkańcom.
To także jest okazja do tego, żeby zwrócić uwagę na, na rolę regionów w Polsce, bo województwo jest podzielone na, na województwa, ale no musimy mieć świadomość tego, że miasta na prawach powiatu bardzo często mają budżety nawet wyższe, największe metropolie niż całe regiony. I Polska w tym obszarze jest unikatowa w Europie. To znaczy nasze regiony są słabe. Ja tu słyszę jakieś teksty o rozbiciu dzielnicowym jest na odwrót. Znaczy my, my mamy administrację centralnie skoncentrowaną tak mocno, że te procesy powinny iść, moim zdaniem, dokładnie w odwrotną stronę, tym bardziej że historycznie Polska nigdy państwem całkowicie unitarnym nie była.
No nawet w dwudziestoleciu międzywojennym z powodzeniem funkcjonowała autonomia Śląska, nie powodowało to żadnego separatyzmu ani rozbijania państwa. To, że my jesteśmy państwem unitarnym I że to dzisiaj funkcjonuje jako myśl polityczna, jest wyłącznie zasługą komunistów I PRL-u, bo nigdy w historii Polski takiego, takiego myślenia na, na, o tym nie było. A jak patrzymy na Europę, jak patrzymy na Europę, to często zaglądamy na naszego sąsiada, który jest przecież podzielony na landy, jest państwem federacyjnym, ale jak, jak nie chcemy zerkać na Niemcy, to zwracam uwagę na Hiszpanię podzieloną na, na regiony autonomiczne, które nie wiem, na ile państwo mają świadomość, ale nie mają całkowicie takich samych praw. Tam, tam między tymi autonomiami też są, też są różnice. Czy chociażby Włochy, gdzie jest podzielone także na regiony autonomiczne, ale 5 z nich ma specjalny, specjalny status I na przykład taki Friuli, Wenecja julijska nawet ma swój język friulijski, co jako Ślązak bardzo często podaję jako przykład, bo też mi się marzy, że dożyje takiego czasu, że będzie także język śląski.
Speaker 4
Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo I zapraszam panią senator Emmę Bogucką.
Anna Bogucka
Panie marszałku, wysoka izbo, szanowni państwo. Ja wczoraj przedstawiałam dosyć długo informacje na temat zgłaszanych poprawek I tutaj w nawiązaniu do tego, co pan poseł Świlski mówił, więc te poprawki wycofałam tylko dlatego, że tutaj na wniosek jakby Biura Legislacyjnego, że biuro nie zdążyło jak gdyby przedstawić analizy prawnej do do tych poprawek. Dzisiaj ponownie chciałabym zgłosić szereg poprawek. Cieszę się, że niektóre poprawki, które zgłaszałam wczoraj zostały uwzględnione, ale nie są to wszystkie poprawki. Ta ustawa metropolitalna jest ustawą bardzo ważną.
Ustawa, która będzie miała skutki przez wiele lat, przez długie lata dla wielu samorządów I dla wielu mieszkańców. I my chcemy, żeby to były skutki tylko I wyłącznie pozytywne, żeby nie było tematów, które nie są dokładnie rozpracowane I które mogą nieść za sobą jednak skutki ujemne dla mieszkańców. Samorząd to jest fundament państwa, bo przecież samorząd to są mieszkańcy I my chcemy, by to wszyscy mieszkańcy mieli równy dostęp do różnych usług, do możliwości rozwoju, żeby wszystkie samorządy rozwijały się dobrze, na równi, bo wszyscy mieszkańcy mają prawo do tego, by mieć dobre szkoły, dobrą komunikację, dobre przedszkola, żłobki, usługi komunalne I tak dalej. Jesteśmy tutaj, jeżeli w przypadku Gdańska, Gdyni, Sopotu, Trójmiasta, to jest metropolia I tutaj jesteśmy za tą ustawą metropolitalną dla w tych miast jako centrów województwa pomorskiego, jednak nie widzimy potrzeby, żeby do tego związku metropolitalnego należał aż tak duży obszar, aż tyle gmin I to jest ponad 70 procent mieszkańców województwa I jeszcze z również mieszkańcy z innego województwa. Bo słyszymy już tutaj I na tej sali, to jest zresztą oczywiste, że będą tworzyły się dodatkowe, nowe metropolie.
Tu już nawet padła liczba, nie wiem no tutaj na jakiej to podstawie akurat już są wybrane te miejscowości. I one będą miały znów dosyć duży obszar, bo nie dziwi, bo przecież w ślad za tym będą szły dodatkowe środki budżetowe. Tak więc po jakimś czasie będziemy mieli, nie wiem, 3 4., 4 5. Polski, które będą należały do związków metropolitalnych. Więc dlatego pytam, co z pozostałymi gminami, co z pozostałymi miejscowościami?
Czy tu nie dojdzie do ewidentnego wykluczenia tych miejscowości, tych mieszkańców. Nie możemy do tego dopuścić, jesteśmy odpowiedzialni za całe państwo, za wszystkie samorządy I za wszystkich mieszkańców. Szczególnie, że to są gminy mniejsze, które mają małe dochody, niskie dochody I one sobie w tych nierównych, niekonkurencyjnych warunkach nie poradzą. A tam są, tak jak podkreśliłam, też mieszkańcy, którzy chcą żyć na odpowiednim poziomie, z odpowiednim świadczonymi usługami. Dlatego też, tak jak podkreśliłam, jesteśmy za tym, by ta metropolia powstała, ale proponujemy tutaj w imieniu klubu Prawo I Sprawiedliwość kilka poprawek.
1. Poprawka dotyczy to, by do tego związku w województwie pomorskim wchodziły wyłącznie gminy I powiaty położone na terenie województwa pomorskiego. Więc tak jak tutaj wcześniej już uzasadniałam, bo to, że to są jakieś tam związki z Trójmiastem, no to to jest oczywiste. No są związki, ja jestem akurat z po, na pograniczu między województwem podlaskim a mazowieckim. Mieszkam w województwie podlaskim I też nasz teren ma związki ze stolicą Polski, z Warszawą.
Tam dużo osób pracuje, dużo studiuje, ale są granice administracyjne I według tych granic administracyjnych należymy do do województwa takiego I tutaj no nie powinno być to jakby powielane później jeszcze, że tu powstaje zupełnie taka odrębna nowa struktura.
Dlatego tutaj to jest 1. Ten szereg związanych z tym poprawek, że ten związek ograniczałby się do województwa pomorskiego. Kolejne poprawki to dotyczą tego, że uważamy też, że związek nie powinien mieć aż tak szerokiego spektrum zakresu zadań, bo te zadania niektóre są powielane, to czym zajmują się poszczególne samorządy, więc no owszem niektóre te tematy tak ważne jak komunikacja, jak planowanie przestrzenne, jak usługi komunalne, jak najbardziej, ale już na przykład wspieranie szkolnictwa czy edukacji na poziomie szkół podstawowych. No więc to jest proste zadanie, podstawowe zadanie każdego z samorządów I to powinno być wykonywane przez samorządy. Natomiast do do związku powinno być na, należeć na przykład jak najbardziej wspieranie szkolnictwa wyższego I nauki.
Tak samo nie widzimy też potrzeby rozwoju kultury I ochrony dziedzictwa. To jest też zadanie, które jest przypisane każdemu z samorządów. Tak że to jest ta 2. Grupa poprawek. Kolejna poprawka to dotyczy tego, by uchwały, zgromadzenia były podejmowane podwójną większością głosów.
I tutaj ten warunek jest spełniony wtedy, jeżeli za przyjęciem uchwały głosuje większość ustawowego składu zgromadzenia I taka liczba delegatów reprezentujących gminy, że mieszkańcy tych gmin stanowią większość ludności zamieszkałej na obszarze związku metropolitalnego. Więc to jest takie zabezpieczenie no równego rozwoju też tych gmin mniejszych, które będą należały do związku metropolitalnego. Kolejna poprawka I tutaj no częściowo cieszę się, że ten postulat przeze mnie wczoraj zgłaszany, on został uwzględniony I przyjęty, a mianowicie, że wydatki na funkcjonowanie związku metropolitalnego nie mogą przekroczyć 5 procent dochodów wykonanych związku metropolitalnego za rok poprzedni, więc tutaj no to uzasadniałam, żeby to prawda nie była zbyt rozbudowana ta struktura administracyjna, ale my proponujemy jeszcze, żeby nie mniej niż 50 procent wydatków majątkowych związku metropolitalnego przeznaczyć na realizację zadań wykonywanych na obszarze gmin niebędących miastami na prawach powiatu. Czyli żeby 50 procent wydatków majątkowych było przeznaczonych na te gminy mniejsze. I kolejna...
Limit taki to jest 30 procent wydatków związku metropolitalnego przeznacza się na wydatki majątkowe. Czyli żeby to nie było przeznaczone tylko na same istnienie związku, ale przede wszystkim, żeby to było rzeczywiście na rozwój, również ten rozwój inwestycyjny. Kolejna, kolejna poprawka to dotyczy, że tutaj właśnie szkolnictwa wyższego. Proponujemy, że jeżeli powstanie właśnie ta federacja podmiotów związku szkolnictwa wyższego, to żeby wysokość udziału związku w podatku dochodowym od osób fizycznych przy była zwiększona o kolejne 1 10. Procent I żeby te właśnie środki były przeznaczone na prowadzenie badań naukowych, prac rozwojowych, służących realizacji zadań związku metropolitalnego.
Czyli to jest też no ważna poprawka, która miałaby służyć na wsparcie szkolnictwa wyższego. Pani redaktor czas się skończył. Kolejna, ostatnia to jest, że kadencja, już chwileczkę.
Tak, tak.
Anna Bogucka
Już kończę. Kadencja zarządu związku tutaj w... Ja proponowałam już wczoraj, żeby była pięcioletnia, więc to zostało uwzględnione, ale my proponujemy, żeby to była jednolita I również, żeby to dotyczyło związku śląskiego. Prosimy o przyjęcie tych poprawek. To są dobre poprawki, które będą w pełni służyły wszystkim gminom I miastom należącym do tego związku.
Dziękuję.
Dziękuję bardzo.
Składam oczywiście.
Na spokojnie.
Dobrze, dziękuję.
Speaker 27
Dziękuję bardzo pani Senator I proszę o zabranie głosu Senatora Józefa Zająca. Panie senatorze, jeśli pan pozwoli, zanim oddam panu głos jeszcze, to przywitamy naszych gości. Witam bardzo serdecznie wchodzących właśnie na salę gości na zaproszenie, którzy nas odwiedzili na zaproszenie Wicemarszałka Macieja Żywno ze Szkoły Podstawowej numer 2 z Białegostoku.
Józef Zając
Pani Marszałek, państwo senatorowie, szanowni państwo, zaproszeni goście. Myślę, że idea, którą tutaj przedstawiono odnośnie tego obszaru metropolitalnego Gdańska, mogłaby być bardzo dobra, gdyby nie pewne obawy. Mianowicie, tak może od strony prywatnej, przyznam się, mam powody, żeby być prywatne za. Dlatego, że w Sopocie sprzed wojny jest pewna pozostałość mojej babci, której nie odzyskaliśmy jeszcze. Więc teraz taka rzecz.
Z wielkim niepokojem, tak jak tutaj już podkreślałem, przyjmuję tą wiadomość o powstawaniu drugiego obszaru metropolitalnego, bo obserwuję od początku funkcjonowanie tego pierwszego, nie wiem czy to 1. Chyba, Górnośląski. I co tam się stało takiego? Otóż po ustawie pojawiły się wnioski o to, że trzeba ten obszar w szczególny sposób dofinansować. I 1.
Dofinansowanie, które zostało tutaj zatwierdzone, to chyba suma około 3 I pół miliarda. Więc z czegoś trzeba wziąć, żeby ten obszar, który wyróżnia się gospodarczo, można było dodatkowo dofinansować I to proszę w jaki oto sposób, na który prawie że skrzykiem na wschodzie Polski nad granicą ukraińską, gdzie funkcjonuje, zwrócono uwagę, że oto w mieście Krosno, kiedy zwalniano hutników z pracy, hutników huty szkła, odprawy wyniosły 2 I pół tysiąca, ale chyba dokładnie 2600. Natomiast na Śląsku zamykanych kopalń dla górników odprawy wyszły w wysokości 250000. I odbiór tam na wschodzie jest właśnie taki. Powstają nowe twory, które w jakiś sposób chcą się wyróżnić, wyselekcjonować z całości państwa I które by najchętniej na innych zasadach funkcjonowały.
Tutaj państwo jest częściej z tych stron, potwierdzicie mi to, co mówię. No I teraz taka rzecz, właśnie kwestia tych ustaw wtórnych. Najpierw metropolia, później ustawy idą za tym wtórne, które mają zasilić metropolię. Z czego bierzemy? Z budżetu państwa.
No, to jest coś, co musi budzić zastrzeżenia I gdybyście państwo, tak jak tutaj jesteście z tego
regionu
Józef Zając
Gdańskiego posłuchali tego, co mówią ludzie na spotkaniach na wschodzie, to myślę, że trochę wyhamowania by się pojawiło, zwłaszcza jeśli chodzi o argumenty, dlaczego ma powstać metropolia I co to ona ma tam znaczyć, które były tutaj prezentowane. Nie możemy funkcjonować w kraju na różnych prawach. No usłyszeliśmy kilka argumentów, że chyba by się tak dało, może my jesteśmy lepsi od innych, no to dla nas niech będą inne przepisy, inne prawa. Nie. Jestem zdecydowanie za nie.
W tym kraju, tak jak on powstał I patrząc na jego historię, nawet tą nie tak dawną, Wiemy 1, musimy funkcjonować na takich samych prawach. Marszałek województwa lubelskiego mówi, że budżet został w którymś momencie zmniejszony, bo pieniądze zostały przeznaczone na inny cel. No, dopytałem się na jaki cel, powiedziano mi, za ostro by to zabrzmiało, gdybym tutaj powtórzył jego słowa. I jeszcze 1 rzecz. W naszym kraju, wśród ludzi mamy ogromne wyczulenie na nierówności.
Bardzo to jest istotne I z wielką wrzadliwością, co ludzie przedstawiają tam na wschodzie. Jest, powiedziałem, że jestem za. Tak, jestem za, ale bez ustaw na poziomie sejm, senat, rządzi. Można to zrobić lokalnie, zorganizować taką metropolię, nie wierzę w ogóle w argumenty, które mówią, że są takie przeszkody, że tego się nie da. A może tutaj zbyt dużo uchwaliliśmy jakichś ustaw, które tak wiążą samorządy, że się nie da.
No I jeszcze tak może słowo o samorządach, które no tutaj prawie że boską pozycję z tej mównicy uzyskują. Otóż tak nie jest. Są samorządy pracujące znakomicie I są samorządy, które pracują byle jak. To zależy wszystko od ludzi, na ile poczuli, że są odpowiedzialni za swoje społeczeństwo I na ile mają umiejętności, możliwości I wykształcenie. No I 1 rzecz jaka z tego wynika, to że może dojść do rozbicia dzielnicowego, to wcale nie jest takie dalekie, jeżeli będziemy się rozpędzali w stronę regionalizacji kraju.
Jeżeli są powody, żeby zmienić granice gmin, powiatów, województw, to oczywiście należy przedstawić taką propozycję I zrobić to. Dlaczego nie? Ale bez rozróżniania pod względem prawa, pod względem uprawnień. No I rzecz, która w tej chwili jest niekorzystna dla tego rodzaju pomysłów, to jest to, z telewizji płynie codziennie, że jeśli powstaje jakaś firma nowa, a zwłaszcza teraz, kiedy powstają firmy związane z przemysłem zbrojeniowym, to z lewej strony Wisły. Gdybyście państwo posłuchali, co mówią ludzie z prawej strony Wisły, a zwłaszcza ci z okolicy Bugu, to wydaje mi się, że trzeba byłoby się dobrze zastanowić nad tym pomysłem.
Ogólnie jestem bardzo ostrożny, jestem bardzo zaniepokojony tym, że tego rodzaju idea, która się zaczęła od Śląskaj z bardzo niedobrymi konsekwencjami dla całego kraju, dla równości obywateli, nie powinna dalej się rozwijać. Dziękuję pani marszałku.
Speaker 31
Dziękuję bardzo panie senatorze I proszę o zabranie głosu senatorkę Annę Górską. Szanowna Pani marszałkini, wysoka izbo. Ja nie, nie bardzo pamiętam, jak było za czasów rozbicia dzielnicowego, ale wydaje mi się, że my już w tej chwili mamy kraj zregionalizowany, że użyję tego określenia. Ostatnia reforma administracyjna sprawiła I tak zdecydowaliśmy, że kraj jest podzielony na regiony, które no mają bardzo istotne kompetencje w bardzo wielu zakresach. To one dzielą większość środków unijnych, które wpływają do kraju na rozwój regionalny.
Anna Górska
Regiony odpowiadają za szereg polityk publicznych I za w ogóle rozwój tych regionów, więc ten kraj jest w ten sposób urządzony. Natomiast mówimy dzisiaj o funkcjonalnościach. Nie mówimy o zmianie systemu administracyjnego, o kolejnym zmianie granic gmin, powiatów I województw. Mówimy o obszarach funkcjonalnych I bardzo się koncentrujemy w tej dyskusji na tym obszarze funkcjonalnym, którego sercem jest Gdańsk, Sopot I Gdynia, ale tak naprawdę te obszary funkcjonalne przecież mają charakter kaskadowy, bo sztum nie ciągnie naturalnie od razu do ciągnie do Kwidzyna, Stare Pole ciągnie w pierwszej kolejności do Malborka, tam jest ich główny obszar funkcjonalny I dopiero kaskadowo dalej te obszary ciągną w kierunku Trójmiasta. I teraz, żeby chociażby poukładać racjonalnie kwestie funkcjonowania osób żyjących na tych terenach, przemieszczania się tych osób, zapewnienia im możliwości dotarcia do pracy szkoły, stworzenia systemu komunikacji publicznej, stworzenia również takiej sieci kultury, która właśnie nie będzie skazywała tych mieszkańców Sztumu wyłącznie na to, że jak od święta pojadą do Gdańska, będą mieć z tą kulturą kontakt, wymaga trochę jednak wyższego I szerszego spojrzenia na to przez właśnie te jednostki, które te funkcjonalności mają w centrum swojego, swojego istnienia, a taką jednostką dla metropolii trójmiejskiej jest właśnie obszar metropolitalny skupiający 61 samorządów.
Samorządów, których granice administracyjne się nie zmienią. Samorządów, w których nadal rady gmin, rady powiatów, wójtowie, burmistrzowie I prezydenci wybierani są w demokratycznych takich samych I na tych samych zasadach. I to oni tworzą ten organ, który w tym całym związku metropolitalnym te najważniejsze decyzje podejmuje. Przecież tego nie będzie robił nikt inny. To ci burmistrzowie, to ci samorządowcy wybrani przez mieszkańców swoich gmin, swoich powiatów, te wszystkie decyzje będą podejmować.
Tak, pewnie czasami będą się spierać, pewnie też będą, jak już ta metropolia powstanie, różnego rodzaju kwestie do rozstrzygnięcia, które będą wynikały też z różnego rodzaju interesów poszczególnych gmin. Ale ktoś pomyślał kiedyś I tych sześćdziesięciu 1 samorządowców wpadło na to, że jednak kiedy łączą nas te różne kaskadowe systemy funkcjonalności I kiedy ciężko jest nam działać w pojedynkę, bo na przykład takich powiatów, które są odpowiedzialne za organizację transportu publicznego, chociażby na terenie swojego powiatu, nie wszystkie zostały szczęśliwie obdarzone nadwyżkami budżetowymi, które mogłyby wydać na puszczenie tych autobusów z Kwidzyna do Sztumu co chwilę, tak? Żeby to było wygodne I funkcjonalne dla mieszkańców. Ale wpadli na to, jak się połączą, jak będzie ich coraz więcej I jak będzie gdzieś centrum tego... Ogromny obszar jednak trójmiasta, do którego I tak ta część regionu ciąży ze względu na naukę, pracę, dostęp do kultury, przeróżne inne rzeczy, to będzie nam łatwiej.
Bo zawsze, kiedy się wszyscy zrzucimy I podzielimy to pomiędzy siebie, kiedy ktoś nam to zbada dokładnie, zorganizuje, to wtedy da się to zorganizować. Łatwiej jest zorganizować, nie wiem, 40 autobusów jeżdżących po większym obszarze, przekraczającym granicę często tych powiatów, niż samemu jednemu temu powiatowi, bo też tyle by po potrzebował. To są zwykłe praktyczne rzeczy. I mam też tutaj takie poczucie, że trochę w tej debacie, zwłaszcza z prawej strony, przemawia takie obrażanie się na ludzi po prostu. No bo to, że dzisiaj tak wygląda kraj, że jednak ludzie wybierają przenoszenie się do miast mniejszych, średnich I tych całkiem dużych, to są ich decyzje życiowe, to są ich wybory.
Anna Górska
Po prostu w tej chwili rzeczywistość wszędzie w Europie I na świecie. Ludzie już nie zostają na wsiach. Tych, kogo stać, to wyprowadzają się na tereny podmiejskie, wiejskie. Mamy inne problemy, problemy suburbanizacji, coraz mniejszych miejscowości. Ale dlaczego my chcemy walczyć tak naprawdę z wyborami I z decyzjami Polek I Polaków, które chcą jednak I widzą większe I lepsze szanse dla siebie I dla swoich dzieci, mieszkając bliżej dużych ośrodków miejskich?
Tak się ta rzeczywistość będzie zmieniała. I to nie jest tak, jak niektórzy mówią, efekt złego zarządzania gdzieś tam w jakichś powiatach. Czasami jest tak, że naprawdę są świetni włodarze, wspaniałe polityki, ale gdzieś w takim pojedynczym wyborze zwykłej osoby, która posiada jakieś tam konkretne kompetencje, kiedy pojawia się dylemat, gdzie będzie łatwiej nam żyć, gdzie będzie nam łatwiej znaleźć pracę, wynająć mieszkanie czy nawet, nie wiem, kupić, wystarać się w kolejce w spółdzielni mieszkaniowej, to wybierają duże ośrodki miejskie, bo tam jest łatwiej też wykształcić dzieci. Dzisiaj myślimy bardzo dużo o tym, jak jak tę przyszłość zapewnimy naszym dzieciom I widzimy tą przyszłość bardzo często no nie w małych gminach I w małych powiatach, tylko w dużych miastach. Ja myślę, że to nie jest do końca trend, jakiego byśmy wszyscy oczekiwali, ale on jest.
I co, będziemy zawracali tę Wisłę kijem, będziemy stawiali granice na tych obszarach metropolitarnych dla tych ludzi I mówili nie, nie, nie, nie możecie już tutaj, bo nam przekroczy tutaj 60 procent I już będziemy mieli kłopot. No nie wpłyniemy na to, bo to są po prostu indywidualne wybory ludzi. Powinniśmy tym wyborom umożliwić takie warunki ich funkcjonowania I tym osobom, aby one były dla nich dobre. I chciałam się jeszcze odnieść, bo co z pozostałymi tymi, którzy są dalej? No ja akurat jestem, mam zaszczyt być senatorką z takiego okręgu, w którym tylko 1 powiat, powiat kartuski jest członkiem metropolii trójmiejskiej tak zwanej.
No I też słyszymy, że jest to powiat, który w ogóle w całej tej metropolii, jeśli się przeliczy tam na mieszkańca, ma największy udział I najwięcej osiąga zysków z bycia członkiem tego związku metropolitalnego. Ale pozostałe powiaty nie są I nie wiem, czy będą. Rozważa to, rozważa to, jest za dużo powiedziane, ale pojawiają się jakieś nieśmiałe głosy, że może Kościerzyna, też jest bardzo blisko I do której w tej chwili jest remontowana, elektryfikowana trasa 201, Mextrala, Gdynia, Bydgoszcz przez Kościerzynę I będzie im łatwiej I bliżej też do Trójmiasta może w jakiejś perspektywie będzie chciała dołączyć. Ale mam też powiat człuchowski, chojnicki I bytowski. I patrzę też z perspektywy tych powiatów na tę metropolię.
I tak, mam też różne obawy, ale kiedy... Myślę o tym z perspektywy Bytowa, ostatniego powiatu w województwie pomorskim, w którym nie ma połączenia kolejowego, mimo usilnych starań samorządu. Samorządu, który dba o to miasto naprawdę od dekad, jak no naprawdę tylko pochwały się cisną na usta, zapraszam do Bytowa, zobaczycie, jest to piękne, zadbane miasto I gmina, gdzie naprawdę ludzie są związani z tą ziemią. Ale nie mają pociągu, nie mają jak do tego Trójmiasta dojechać pociągiem, bo jest to im bardzo często też potrzebne, mimo odległości. I kiedy myślę o tym, że związek metropolitalny zdejmie tak naprawdę z samorządu województwa tą dosyć istotną część pracy nad zapewnieniem komunikacji publicznej, transportu publicznego na samym obszarze metropolitalnym, która teraz zajmowała samorządowi województwa ogromną część jego wysiłku w budowaniu sieci transportu, bo no tak jest, jeśli rozwija się intensywnie jakiś obszar, to dla tego obszaru musimy zapewnić w pierwszej kolejności połączenia.
No to w końcu będzie ten czas I w końcu będą te wysiłki, które tu będą, przejmie związek metropolitalny, a cały wysiłek samorząd województwa będzie w końcu mógł skierować właśnie na te obszary, o których jeszcze szybszy rozwój walczymy cały czas I zawsze coś stało na przeszkodzie. Zawsze były pilniejsze potrzeby. I te potrzeby zostały zrealizowane, są realizowane, a teraz przejmie je związek metropolitalny, a samorząd województwa będzie mógł skoncentrować się na tych właśnie pozostałych powiatach, które nie będą, nie będą w związku. I inwestorzy nie kierują się w wyborze miejsca lokowania swojej inwestycji tym, że, nie wiem, bardziej lubią tę czy tamtą stronę Wisłę. Inwestorzy kierują się tym, gdzie są ręce do pracy, czy jest tam zapewniony dogodny transport.
To są podstawowe rzeczy, bo oni nie chcą wozić swoich pracowników przez cały region. I jeżeli po powstaniu metropolii trójmiejskiej samorząd województwa skupi swoje wysiłki na doinwestowaniu infrastrukturalnym obszarów, a będzie miał do tego wszystkie możliwe narzędzia I pieniądze, to tam też pojawią się, jestem przekonana o tym, I inwestorzy, I tory, I pociągi. I z tego chociażby powodu będę popierała tę ustawę I bardzo wszystkich państwa proszę o takie szersze spojrzenie na ustawę metropolitalną Trójmiasta I również poparcie jej w głosowaniu. Dziękuję.
Dziękuję bardzo.
Ryszard Świlski
Pani Marszałek niestety nie ma pani senator Górskiej, do której chciałem kilka. Bogucki. Przepraszam. Jestem tak sfokusowany Ania na tobie, że... Przepraszam.
Bogucki oczywiście. Więc powiem tylko 1 zdanie. Myślę, że to jest takie zdanie nas wszystkich, znaczy czas nakazowo-rozdzielczy decydowania z Warszawy o losach ludzi w innych miejscach się skończyło. Niektórzy może już tego nie pamiętają albo nie chcą o tym wiedzieć, ale nie jest tak, że ktoś siedzący w ławach senackich mieszkający w innym województwie będzie mówił o tym, jak mają żyć ludzie na Pomorzu. Nie.
Jeżeli ktoś ma ochotę przystąpić do wspólnoty, to do tej wspólnoty przystępuje, jeżeli taka możliwość jest. To już ma 1. Odpowiedź. No I teraz szczerze powiedziawszy słuchając wypowiedzi I znowu nie ma pana senatora. Senator, zając wyszedł.
A może wróci jak zobaczy w ekranie, że do niego mówię. Ręce I nogi mi opadły. Panie senatorze, jest pan profesorem na zwyczajnym KUL-u, jest pan doktorem habilitowanym. Był pan człowiekiem, który prowadził uczelnię wyższą. Przepraszam, jeżeli tacy ludzie kształtują młodą społeczność, to naprawdę trzeba zgasić światło.
Opowiadał pan bzdury, opowiadał pan kłamstwa. Pan naprawdę człowiek, który powinien studiować, czytać, być kimś kto pracuje na dokumentach. Powinien chociażby, kiedy mówi nieprawdę o metropolii śląskiej, powinien chociaż przeczytać to jaki jest raport NIKu I co NIK napisał. Nastąpiła ewaluacja po pięciu latach funkcjonowania metropolii. Ocena jest jednoznaczna, bardzo dobra I rzecz haniebna, która padła na tej sali.
Nikt przy powstaniu metropolii pomorskiej nie zabiera nikomu pieniędzy. Inaczej, żaden region nie będzie pokrzywdzony z faktu, że 40 0, 49 procent dochodu mieszkańców Pomorza zostanie na Pomorzu. To nie jest tak, że ktoś komuś zabiera pieniądze. Naprawdę nie szerzmy informacji kłamliwych, nieprawdziwych. Nikt nikogo tą ustawą nie selekcjonuje.
Nie ma takiej formuły. Nikt nikogo nie dzieli. Nikt nie niszczy państwowości I nikt nikomu nic nie zabieramy. Każdy w tym kraju ma takie same prawa. I nie jest to prawdą, co tutaj na tej sali usłyszeliśmy od senatora Zająca.
Nie budujemy w ten sposób jakichkolwiek nierówności. To, że ktoś pracuje, ktoś przynosi wartość dodaną, to znaczy, że nie może z tego czerpać I nie może z tego korzystać? Myślę, że ten czas już też się skończył. I to na tej stali padło słowo z ust pana senatora o prawej stronie Wisły, lewej stronie Wisły. Nikt dzisiaj o takich podziałach nie mówił.
Speaker 27
Dziękuję, panie senatorze. Informuję, że lista mówców została wyczerpana. Dla porządku informuję, że do protokołu swoje przemówienia złożyli senatorowie Ryszard Brejza, Janusz Gromek, Janusz Pęcharz, Joanna Sokuła, Adam Szenfeld, Aleksander Szwed I Wadim Tyszkiewicz. Informuję, że wnioski o charakterze legislacyjnym na piśmie złożyli
Senator Anna Bogucka, Maciej Górski, Jan Hamerski, Janina Sagatowska I Aleksander Szwed. Zamykam dyskusję. Czy przedstawiciel rządu lub zaproszeni goście chcieliby zabrać głos? Bardzo proszę, pan minister Karnowski.
Jacek Karnowski
Szanowna Pani Marszałek, Wysoki Senacie, drodzy goście, samorządowcy, drodzy młodzi przyjaciele, ja jako gość, nie jako przedstawiciel rządu, chciałbym jednak dla pewnego porządku zadać, podobnie jak pan senator Ryszard Świlski, no kłam temu, co powiedział pan senator Zając, bo Polska Wschodnia ma specjalny program w trzech kolejnych edycjach programów dla Polski Wschodniej. I tak, 2007-dwa 1000 e 13 przeznaczone, to jest decyzja rządu polskiego, nie Unii Europejskiej, dodatkowych jedenaściemiliardów złotych. 2014, 202020, dodatkowych dziewięćmiliardów złotych. W obecnej perspektywie 2021, 2027 jedenaściemiliardów złotych. To są pieniądze dla podlaskiego, warmińsko-mazurskiego, lubelskiego, podkarpackiego I częściowo północnego Mazowsza.
To są, to jest decyzja kolejnych rządów dla Polski Wschodniej. Nikt tych pieniędzy nie zabiera. Jeszcze 1 warta uwaga, bo nie wiem czy na o tym było mówione, że metropolia śląska wytworzyła dodatkowy produkt krajowy brutto około siedmiuset 1000000 złotych, czyli dostaje mniej niż wytworzyła dodatkowo dzięki tej ustawie metropolitalnej. I jeszcze jedną rzecz, którą trzeba odkłamać. Program Sejf największym beneficjentem programu Sejf jest miejscowość leżąca po prawej stronie Wisły, Chyba że Stalowa Wola leży po lewej stronie, ale z tego co pamiętam po prawej I do z tego programu Stalowa Wola ma 60000000000 złotych.
To jest rekordowa największa umowa z programu Sejf. I jeszcze 1 też warto powiedzieć, że w programach unijnych, bo akurat pracuję w ministerstwie, którzy się zajmuję programami unijnymi, obszary wiejskie mają dodatkowo 40 siedemmiliardów złotych w tym perspektywie unijnej. Wobec tego nieprawdą jest jakiekolwiek uprzywilejowanie takich miast jak Warszawa, Kraków, Katowice, nie wiem, Gdańsk, nie, czy Sopot. Szanowni państwo, oczywiście co do innych metropolii odpowiemy na piśmie razem z panem ministrem Szymańskim. Mogę tylko powiedzieć, że prace nad tą ustawą trwają, są w w rządzie.
Oczywiście to nie jest szybka rzecz, bo prace nad tą ustawą, bardzo prawnie przeprowadzone trwały 2 lata. To są uzgodnienia z samorządami województw, to są uzgodnienia z powiatami, to są uzgodnienia z samorządowcami, z wyższymi uczelniami, ze stroną społeczną. Ja taką mam nadzieję bardzo bym chciał, żeby rzeczywiście to było do końca tej kadencji. Dziękuję bardzo, pani.
Speaker 27
Dziękuję bardzo. Ponieważ zostały zgłoszone wnioski o charakterze legislacyjnym, proszę Komisję Samorządu Terytorialnego I Administracji Państwowej oraz Komisję Infrastruktury o ustosunkowanie się do przedstawionych wniosków I przygotowanie wspólnego sprawozdania. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. A zanim przejdziemy do kolejnego punktu, chcę bardzo serdecznie przywitać naszych gości, grupę flecistów I flecistek z Bierzwnika, którzy przyjechali do nas na zaproszenie senatora Janusza Gromka. Bardzo serdecznie państwa witamy.
Przystępujemy do rozpatrzenia punktu trzeciego porządku obrad. Ustawa o zmianie ustawy o podatku akcyzowym. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 719, a sprawozdanie komisji w druku numer 719 a. Proszę o zabranie głosu senatora Janusza Pęcherza I przedstawienie sprawozdania Komisji budżetu I finansów publicznych.
Janusz Pęcherz
Szanowna pani marszałek, wysoka izbo, panie ministrze. Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji budżetu I finansów publicznych o uchwalonej przez Sejm w dniu piętnastego maja 2000 dwudziestego szóstego roku, ustawie o zmianie ustawy o podatku akcyzowym. Marszałek Senatu dnia piętnastego maja 2000 dwudziestego szóstego roku skierowała ustawę do komisji. Po rozpatrzeniu ustawy na posiedzeniu w dniu dziewiątego czerwca 2 26 komisja wnosi wysoki senat uchwalić raczej załączony projekt uchwały. Omawiana ustawa dotyczy objęcia podatkiem akcyzowym papierosów elektronicznych, wykorzystujących system podgrzewania indukcyjnego tak, aby były one opodatkowane na analogicznych zasadach jak papierosy elektroniczne z grzałką elektryczną.
Celem tej ustawy jest uszczelnienie systemu podatkowego oraz wyeliminowanie luki prawnej, która pozwala na funkcjonowanie na rynku produktu pozostającego poza zakresem obecnych regulacji akcyzowych. Co proponuje się w ustawie? Otóż w ustawie wprowadza się zmiany w definicji e-papierosów w celu uwzględnienia specyfiki e-papierosów działających na zasadzie indukcji elektromagnetycznej. Wprowadzane są nowe zasady opodatkowania akcyzą e-papierosów, działające na zasadzie indukcji. Wysokość tego obciążenia to 40 złotych, tak jak w przypadku tych wyrobów, które mają tradycyjną grzałkę elektryczną.
O wysokości akcyzy I o fakcie opodatkowania decydować będzie połączenie z elementem ferromagnetycznym. I tak, gdy element ferromagnetyczny będzie połączony ze zbiornikiem z płynem, tak zwanym podem, to zbiornik będzie obciążony akcyzą w wysokości czterdziestu złotych od sztuki, zarówno przeznaczony do ponownego napełnienia, jak I nieprzeznaczony do ponownego napełniania. Natomiast gdy element ferromagnetyczny będzie połączony z urządzeniem zasilająco sterującym, wtedy to urządzenie będzie obciążone akcyzą w wysokości czterdziestu złotych. Źródłem kłopotu, o czym pan minister Nehneman na komisji mówił, problemu, który jest przyczyną właśnie omawiania dzisiaj tej ustawy, jest to, co wydarzyło się jesienią tamtego roku, kiedy na rynku pojawił się wyrób, który ma inną technologię I ówczesne definicje tego wyrobu nie obejmowały. Te prace nad nową zmianą rozpoczęto już wcześniej, natomiast cały czas Ministerstwo Finansów obserwuje rynek I szybkość zmian na rynku, więc postanowiono, aby projekt dokończyć, ale jednocześnie zaproponować rozwiązanie kompleksowe.
I właśnie to rozwiązanie, które, nad którym dzisiaj pracujemy, powoduje, że pracujemy nad tak naprawdę w tym samym czasie nad dwoma projektami, jednym cząstkowym omawianym teraz I drugim kompleksowym, który niedługo ujrzy światło dzienne w parlamencie I to wzbudza największe kontrowersje strony społecznej I gospodarczej, przedstawiciele organizacji branżowych, gospodarczych, eksperckich, podatkowych I przedstawicieli także środowisk naukowych. Właśnie ci przedstawiciele zdominowali wczorajszą dyskusję podczas komisji. Nie będę wymieniał nazwisk zabierających głos w dyskusji, a wymienię organizacje większości, które były tutaj, brały udział w tej dyskusji. I tak Instytut Staszica, Związek Przedsiębiorców I Pracodawców Polskich, kancelaria podatkowa BBG Tax, Polskie Towarzystwo Gospodarcze, Polska Organizacja Handlu I Dystrybucji, Britige, America, Tabaka, Poland, pracodawcy RP, Fundacja imienia XBW Ignacego Krasickiego, Biznes Center Club, Center Club, Konfederacja Lewiatan, Polska Izba Handlu, Philip Morris, Polska Distribution I INP Uniwersytetu Zielonogórskiego, Izba Przemysłowo-Handlowa w Krakowie, ich forum obywatelskiego rozwoju. Krajowa Izba gospodarcza jeszcze tutaj raz widzę, no I myślę, że to większość z tych, którzy wczoraj byli na komisji I także większość z tych, którzy zabierali jako przedstawiciele tych instytucji głos.
Podnoszono argumenty dotyczące fragmentarycznego charakteru projektu. Wskazano, że równolegle procedowany jest szerszy projekt rządowy dotyczący kompleksowych zmian w zakresie opodatkowania urządzeń do waporyzacji
I wyrobów nikotynowych. Część uczestników apelowała o wstrzymanie prac nad ustawą do czasu przedstawienia całościowych rozwiązań legislacyjnych w tym zakresie. Podnoszono również kwestię potencjalnego wpływu nowych regulacji na konkurencyjność rynku, ryzyko rozwoju szarej strefy oraz długość vacatio legis. Podnoszono także argumenty dotyczące wpływu wysokiej akcyzy na rozwój szarej strefy oraz potrzeby odpowiednio długiego okresu dostosowawczego dla przedsiębiorców po wejściu zmian ustawowych. Większość zabierających głos apelowała jednak przede wszystkim, jeżeli już nie zatrzymamy tej ustawy, aby wydłużyć okres vacatio legis do sześciu miesięcy.
Spośród senatorów głos zabierali senatorowie Bierecki, wskazując też na te same zagadnienia, które podnosiła, podnosiła strona społeczna I koszty przedsiębiorców, którzy muszą dostosować się do nowych rozwiązań prawnych. Senator Bieńkowski nawiązywał do swojego wystąpienia w trakcie debaty nad wprowadzeniem obowiązujących dzisiaj jeszcze rozwiązań. Kazimierz Klejna próbował uzyskać odpowiedź, jak to zrobić, żeby sprawy uregulować, aby wszystko było jasne I jeszcze działać na rzecz dobra wspólnego. Ostatecznie pan senator Kopiec wyszedł z propozycją, że musi pozyskać jeszcze więcej informacji I ewentualnie podczas dzisiejszego plenarnego posiedzenia zgłosi poprawkę o wydłużenie vacatio legis do sześciu miesięcy. Nie wiem, czy przez pana noc pozwoliła na to, zobaczymy jeszcze w czasie dyskusji.
Przewodniczący sena, przewodniczący senator Kazimierz Klejna zaproponował, by przyjąć ustawę bez poprawek. W głosowaniu czterech senatorów opowiedziało się za, 1 przeciw I 1 wstrzymał się od głosu. W imieniu Komisji budżetu I finansów publicznych proszę wysoką izbę o przyjęcie ustawy bez poprawek.
Speaker 27
Bardzo dziękuję. Czy ktoś z państwa senatorów chce zadać pytanie senatorowi sprawozdawcy? Nie ma pytań. Dziękuję bardzo panu senatorowi. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd.
Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony ministrów, minister finansów I gospodarki. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy I przedstawić stanowisko rządu? Dziękuję, panie ministrze. Czy są pytania do przedstawiciela rządu? Nie widzę.
Jerzy Fedorowicz
Ministrze, ja reprezentuję moich wyborców, którzy zwrócili się do mnie z listem ze związków zawodowych dotyczących tego, że prawdopodobnie prowadzenie tej ustawy bez odpowiednich dodatkowych rozwiązań może wpłynąć na wysokość ich zarobków, pracy I tak dalej. W związku z tym mam przygotowane pytanie, które chcę panu zadać. Nie jest to dla mnie łatwe, ale pozwolę sobie. Czy ministerstwo może wykaza wskazać choć 1 przykład z ostatnich lat, w którym parlament uchwalał ustawę zmieniającą określone przepisy ustawy podatkowej, podczas gdy równolegle procedowany był rządowy projekt nowelizujący te same przepisy I mający zastąpić przyjmowane właśnie rozwiązania. Jeżeli taki precedens nie istnieje, to dlaczego Ministerstwo Finansów uznaje obecne działania za zgodne z zasadami prawidłowej legislacji?
Mówię to jako parlamentarzysta z ponad dwudziestoletnim stażem. Dziękuję bardzo.
Proszę.
Jarosław Neneman
Bardzo dziękuję, panie marszałku. Panie senatorze, tak z głowy panu nie potrafię przykładów podać, ale pisemnie chętnie panu pokażę te momenty, takie przykłady, kiedy jednocześnie ta sama ustawa była w na różnych etapach ścieżki legislacyjnej. Gdybyśmy mieli sytuację, że ten projekt, o którym mówimy, jest już w parlamencie, pewnie dyskusja inaczej by przebiegała, bo dość oczywisty sposób trzeba by te projekty było połączyć. Ten projekt, ten całościowy projekt, on nie nie nie trafił jeszcze do parlamentu, nie przyjął go rząd. Został skierowany na posiedzenie Komitetu Stałego Rady Ministrów.
Zobaczymy, w jakiej on postaci z tego Komitetu wyjdzie I jak jaki projekt Rada Ministrów przyjmie. Na ten temat żeśmy dość dużo wczoraj dyskutowali I oczywiście tłumaczyłem, dlaczego te projekty są rozdzielone, choć dotyczą tej samej materii. Rynek papierosów, e-papierosów, czy też rynek... Mówimy o e-papierosach, ale patrzę na pana senatora, który doskonale wie, że rynek wyrobów nikotynowych bardzo jest dynamiczny I pojawiają się tam co chwila nowe, nazwijmy to, wynalazki. Stanowisko rządu, czy też projekt rządowy, on ewoluuje, bo cały czas patrzymy, co dzieje się na rynku, patrzymy, w jaki sposób firmy działające na tym rynku, powiem tak, dostosowują się do rozwiązań.
Nie, nie chcę mówić, obchodzą rozwiązania, choć w niektórych miejscach naszym zdaniem tak takie przykłady mamy, jak choćby rozdzielanie urządzeń na części I sprzedawanie osobno poszczególnych elementów po to, żeby uniknąć podatku. Dlatego mamy 1 projekt, ten, o którym mówimy, który wyrównuje warunki konkurencji na rynku, nazwijmy to podów, czyli systemów, gdzie zbiornik jest połączony z grzałką. W trakcie prac te prace długo trwały, dlatego że staraliśmy się wypracować, tak jak wczoraj mówiłem, we współpracy z RCL-em I z KPRM-em, Chcieliśmy się wypracować rozwiązanie uniwersalne. W międzyczasie ten projekt ewoluował, więc z tego dużego projektu widzieliśmy tę część, którą chcieliśmy szybko dokończyć. To jest ten projekt, który państwo dzisiaj omawiają, czy też omawiamy wspólnie.
I jest ten projekt bardziej całościowy, który przeszedł 3 ewolucję WWW trakcie... Może ewolucja za dużo słowo. Dokonaliśmy 2 razy gruntownych zmian tego projektu, wsłuchując się uwagi biznesu I patrząc też, jak biznes reaguje na nasze rozwiązania. Na tym etapie prac, biorąc pod uwagę, nazwijmy to, wrażliwość tematu, rząd stoi na stanowisku, że ten projekt trzeba dokończyć, zakończyć proces legislacyjny I jednocześnie szybko, bez zbędnej zwłoki, ale z zachowaniem wszelkich procedur, wszelkich terminów przewidzianych, procedować ten 2. Projekt.
Bardzo dziękuję.
Jerzy Fedorowicz
Ja spróbuję tak na logikę. Chodzi o urządzenia panie ministrze, prawda? No I czy to jest sprawiedliwe, że jeżeli 1 firma wprowadza nowe rozwiązania, w jakiejkolwiek to będzie dziedzinie I na skutek wprowadzenia przepisów ona na tym traci, to czy na przykład nie można by spróbować znaleźć rozwiązania, o którym mówił pan sprawozdawca, o przedłużenie vacatio legis do sześciu miesięcy I wiem, bo to padało na komisji. Czy czy strona rządowa bierze pod uwagę tego rodzaju rozwiązanie, które mogłoby być korzystne no dla tych związków zawodowych czy osób, które mnie o to proszą.
Bardzo proszę.
Jarosław Neneman
Bardzo dziękuję za pytanie. Jak rozumiem są 2 pytania 1. Pytanie dotyczące vacatio legis, które w zasadzie 2.1. Pytanie czy co co robić z faktem, jeśli firma nowy wyrób na rynek wprowadza? To, o czym mówimy, ta ustawa właśnie odpowiada na na na to, że rynek się zmienił, uchwalając poprzednią ustawę.
Nie mieliśmy świadomości, nie mieliśmy wiedzy I nikt tej wiedzy nam nie przekazał w trakcie procesu legislacyjnego, w trakcie konsultacji. Nie mieliśmy wiedzy o tym, że mogą na na rynku funkcjonować urządzenia, w których liquid, powiem nie po polsku, płyn, przepraszam, po polsku powiem, płyn podgrzewany jest za pomocą indukcji, więc tej wiedzy nie mieliśmy I sytuacja, w której 1 firma korzysta z technologii, która jest niedostępna dla innych firm, wydaje się sytuacją niewłaściwą, gdy burzy to warunki konkurencji. Takie jest źródło tego projektu. Tak jak mówiłem, w międzyczasie wydarzyły się na rynku inne rzeczy, mianowicie pojawiła się nowa technologia, w której grzałka jest na stałe zamontowana w urządzeniu, a zbiorniczek jest tylko dokładany. Tę sprawę, czy ten problem rozwiązuje te ta całościowa anoalizacja.
Pyta mnie pan senator o wakacje legis. Rząd przyjął takie wakacje legis. Ja jestem związany ze stanowiskiem Rady Ministrów I nie mogę państwu teraz powiedzieć, że no to odstępuje od stanowiska, bo nie wiąże stanowisko Rady Ministrów. Bardzo dziękuję.
Speaker 27
Dziękuję bardzo. Nie widzę I nie widzę więcej pytań. Otwieram dyskusję. Przepraszam bardzo, źle mówię, nie otwieram jeszcze dyskusji. Informuję, że przedstawiciel rządu zobowiązał się do udzielenia pisemnej odpowiedzi na pytanie zadane przez senatora Jerzego Fedorowicza I teraz otwieram dyskusję.
Informuję, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu. A nie, przepraszam, senator Konieczne, nie mam tego z jakiegoś powodu na liście. Ale oczywiście zapraszam pana senatora.
Wojciech Konieczny
Dziękuję bardzo, Pani Marszałek, szanowni Państwo, Panie Ministrze. No rzeczywiście jest tak, że Ministerstwo Finansów, jak I Ministerstwo Zdrowia, no są w trudnej sytuacji, jeżeli chodzi o rynek zarówno wyrobów nikotynowych, jak I wyrobów na przykład alkoholowych. I jest tutaj ciągła jakaś rywalizacja między, nazwijmy to, branżą I rozwiązaniami, które branża gruntownie analizując obowiązujące przepisy wprowadza, aby je w jakimś tam stopniu omijać czy czy no doprowadzić do doprowadzić do sytuacji, kiedy przychody nie będą maleć mimo jakichś przepisów nowych. I tutaj myślę, że ten proces będziemy obserwować, to na tej ustawie na razie pewnie będzie jakiś koniec, ale niezupełny koniec I tutaj mamy też w pamięci dyrektywę unijną odnoszącą się do e-papierosów, która pewnie będzie uchwalona, która też wpłynie na nasz porządek prawny, więc no możemy się tego spodziewać, że albo idąc w kierunku ograniczenia możliwości stosowania tych nowych wynalazków, albo w kierunku opodatkowania ich, akcyzowania, no będzie rząd zmierzał w jednym albo w drugim kierunku. Ten 1.
Kierunek jest powiedzmy bardziej rozumiany medycznie, aby nie dopuszczać nowych wyrobów nieprzebadanych, takich, które których szkodliwość jest do końca nie nie zbadana na rynek. No Ministerstwo Finansów wychodzi z założenia, że jeżeli one są w obrocie, to powinny być uakcyzowane tak jak inne wyroby. I tutaj ta ustawa idzie w tym kierunku I trzeba powiedzieć, że wprowadza zasady, równe zasady opodatkowania dla wszystkich tych wyrobów I to jest no pozytywny objaw I I myślę, że w pewien sposób doprowadzający do pewnej równowagi na na tym rynku. Oczywiście na temat szkodliwości stosowania nikotyny jako takiej lekarze, naukowcy mówią wielokrotnie I przez wiele lat I koszty są obecnie szacowane w ogóle używania wyrobów nikotynowych na 57000000000 złotych. Mówimy o wszystkich kosztach absencji chorobowej, leczenia, tego, że, że państwo nie, nie, jest beneficjentem pracy pewnych osób, które mogą płacić podatki, a nie płacą, bo się leczą I tak dalej, I tak dalej.
Więc to są ogromne pieniądze I to, że Ministerstwo Finansów próbuje tutaj interweniować jest, jest bardzo pozytywne. Natomiast no otwarte pozostaje pytanie, co robić z tymi pieniędzmi? To znaczy, co robić z pieniędzmi z akcyzy tytoniowej, nikotynowej, co robić z pieniędzmi z akcyzy alkoholowej. Oczywiście stanowisko Lewicy jest takie, żeby te przychody były bezpośrednio kierowane w kierunku systemu ochrony zdrowia, dlatego że no jeżeli rozmawiamy od strony tej etycznej, zdrowotnej, no to I tak rozumiemy podejście do akcyzy w tym przypadku, no to powinniśmy iść krok dalej I te pieniądze jednak przekierowywać, co jest też istotą, jedną z ważniejszych zalet naszego projektu podatku zdrowotnego, który właśnie przekierowuje akcyzę w tą stronę. Myślę, że jeśli będziemy w tą stronę iść, to zrozumienie dla tych działań będzie większe I bardziej jednoznaczne.
No bo tak, to zawsze jest taki zarzut, że zamiast walczyć z tymi nałogami, to próbujemy jako rząd na nich zarabiać. Nie jest to oczywiście zarzut prawdziwy, ale jest podejmowane takie te, no takie stanowisko przez różne osoby jako, jako coś, co ma służyć temu, żeby tych rozwiązań nie wprowadzać. Uważam to oczywiście za fałszywe podejście, ale byłbym o wiele bardziej zadowolony, gdyby, gdybyśmy no w ten niedofinansowany system ochrony zdrowia borykający się z tak wieloma problemami kierowali pieniądze właśnie z akcyzy na te produkty, które ten, używanie których dodatkowo obciąża ten system. Myślę, że powinno to wybrzmieć dzisiaj przy tej okazji uchwalania tej ustawy, ponieważ firmy firmami, różne technologie różnymi technologiami, akcyza akcyzą, ale jednak tutaj musimy pamiętać o pacjentach I o systemie ochrony zdrowia właśnie, który jest dociskany kosztami, a bardzo trudno znaleźć źródło przychodów dodatkowych, które mogłyby temu zaradzić. Także apeluję do Ministerstwa Finansów, aby również do tego w jakimś stopniu zaczęło się ustosunkowywać.
Dziękuję bardzo.
Speaker 27
Bardzo dziękuję panie senatorze. Informuję, że lista mówców została wyczerpana. Sprawdzam jeszcze czy na pewno, ale chyba tak. Informuję, że... Dla porządku informuję, że do protokołu swoje przemówienia do dyskusji złożyli senatorowie Ryszard Brejza, Gustaw Brzezin, Artur Dunin, Wiktor Durlak, Agnieszka Gorgoń-Komor, Janusz Gromek, Władysław Komarnicki, Janusz Pęcherz, Adam Szenfeld, Aleksander Szwed I Ryszard Świlski.
Zamykam dyskusję. Czy przedstawiciel rządu chciałby jeszcze zabrać głos? Nie, dziękuję. Dziękuję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia senatu.
Przystępujemy do rozpatrzenia punktu czwartego porządku obrad, ustawy o zmianie ustawy, kodeks karny. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 726, a sprawozdanie komisji w druku numer 726 a. Proszę o zabranie głosu senatora Grzegorza Fedorowicza I przedstawienie sprawozdania Komisji Ustawodawczej oraz Komisji Praw Człowieka I Praworządności.
Grzegorz Fedorowicz
Szanowna Pani Marszałek, Wysoka Izbo, mam przyjemność przedstawić sprawozdanie połączonych Komisji Praw Człowieka I Praworządności, a także Komisji Ustawodawczej, druk 726. Opinia o zmianie, znaczy zmianie ustawy o kodeks karny. Przedłożona Senatowi ustawa z dnia piętnastego maja 2026 o zmianie ustawy kodeks karny ma na celu dopełnienie transpozycji artykułu siódmego dyrektywy Parlamentu Europejskiego 2013, przez 40, łamane przez ue z dnia drugiego... Z dwunastego sierpnia 2000 trzynastego roku, dotyczącej ataków na systemy informatyczne I zastępującą decyzję ramową rady z 2005 przez 222, zwany dalej dyrektywą 2013 przez 40 w zakresie penalizacji przestępstw, o których mowa w artykule trzecim I w artykule szóstym tejże dyrektywy. Przedmiotem ustawy jest nowelizacja artykułu 269 b, paragraf 1, kodeksu karnego.
Istotą przyjętej zmiany jest uzupełnienie katalogu przestępstw wymienionych w artykule 269 b, paragraf 1 kodeksu karnego o przestępstwa ujęte w przepisach artykułu 267 paragraf 1.2 kodeksu karnego. Dyrektywa została implementowana do polskiego systemu prawnego w przepisach rozdziału 33 kodeksu karnego, dotyczących przestępstw przeciwko ochronie informacji. Celem niniejszej dyrektywy było zbliżenie prawa karnego państw członkowskich Unii Europejskiej w dziedzinie aktów, ataków na systemy informatyczne przez ustanowienie zasad minimalnych dotyczących definicji przestępstw I odpowiednich kar oraz poprawa współpracy pomiędzy właściwymi, wyspecjalizowanymi organami krajowymi, agencjami I organami Unii, między innymi takimi jak EuroJust I Europol. Dokonana analiza polskich przepisów karnych wykazała, że Rzeczpospolita Polska nie dokonała pełnej transpozycji artykułu siódmej dyrektywy w zakresie braku penalizacji przestępstw, o których mowa w artykule trzecim I w artykule szóstym tejże dyrektywy. Artykuł 7.
Dyrektywy nakłada bowiem na państwa członkowskie obowiązek podejmowania środków niezbędnych do za zagwarantowania, by umyślnie wytwarzane... Umyślnie wytwarzanie, sprzedaż, dostarczanie w celu użycia, przywóz, rozpowszechnianie lub udostępnianie w inny sposób niektórych narzędzi było karalnych jako przestępstwo, jeżeli zostało dokonane bezprawnie I umyślnie w celu popełnienia którekolwiek, któregokolwiek z przestępstw, o których mówimy właśnie w artykule szóstym do, trzecim do szóstym tejże dyrektywy. Zmieniamy przepis artykułu 260 b paragraf 1, stanowiący transpozycję artykułu siódmego dyrektywy.
Czynności związane z wytwarzaniem narzędzi hakerskich. Czynności te stanowią swoisty rodzaj przygotowania do popełnienia wymienionych w nowelizowanym przepisie przestępstw art. 165 1 punkt 4, artykuł 267, paragraf 3, artykuł 268 a, paragraf 1 albo paragraf 2, w związku z artykułem, paragrafu 1, artykuł 269, paragraf 1 lub 2, artykuł 269 a, artykuł 270, paragraf 1 albo w artykule 270 a, paragraf 1. Polegają one na wytwarzaniu, pozyskiwaniu, zbywaniu lub udostępnianiu innym osobom przystosowanego do popełnienia jednego z wymienionych wyżej przestępstw, urządzenia lub programu komputerowego, a także hasła komputerowego, kodu dostępu lub innych danych umożliwiających nieuprawniony dostęp do informacji przechowywanych w systemie informatycznym, w systemie teleinformatycznym, a także w sieci teleinformacyjnej. Sprawca takiego czynu podlega karze pozbawienia wolności od lat, od trzech miesięcy do pięciu lat.
Dlatego zmiana zawarta w ustawie dotyczy treści artykułu 260 b, paragraf 1 I uzupełnię odesłanie w innym ZWW nim zawarte o przepisy w artykule 267, paragraf 1.2 kodeksu karnego w zakresie przestępstw określonych w artykule szóstym dyrektywy, a także w artykule trzecim dyrektywy. Ustawa też określa czternastodniowy okres vacatio legis, uznając go za wystarczający I odpowiedni zgodnie z normą zawartą w artykule czwartym ustęp 1. Ustawy z dnia dwudziestego lipca 2002 tysięcznego roku, po ogłaszaniu aktów normatywnych I niektórych innych aktów prawnych. Ta ustawa została uchwalona przez Sejm piętnastego maja 2000 dwudziestego szóstego roku. Głosowało za tą ustawą 400 trzydziestu pięciu posłów, brak było głosów przeciwnych, czterech posłów wstrzymało się.
Nasze biuro legislacyjne Senatu nie, nie, nie, nie, nie proponowało wprowadzenia poprawek do tejże ustawy. W trakcie posiedzenia połączonych Komisji Praw Człowieka I praworządności, komisji ustawodawczej wszyscy senatorowie byli za przyjęciem tej ustawy, nie było głosów przeciwnych ani wstrzymujących się. Ja proszę wysoką izbę o przyjęcie tej ustawy bez poprawek.
Speaker 27
Dziękuję. Czy ktoś z państwa senatorów chce zadać pytanie senatorowi sprawozdawcy? Nie widzę. Dziękuję bardzo, panie senatorze. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd.
Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Sprawiedliwości. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy? Zapraszam.
Arkadiusz Myrcha
Dziękuję bardzo pani marszałek. Wysoki senacie, projekt ustawy praktycznie jednogłośnie poparty w Sejmie I nie wzbudzający także wątpliwości na etapie prac komisji senackiej z tego powodu, że on nie tylko uzupełnia implementację dyrektywy, o czym mówił pan senator, ale przede wszystkim wyposaża polskie organy ścigania w skuteczniejsze metody walki z ataki, z atakami hakerskimi. To jest tak jak wielokrotnie podkreślam, być może niewielka legislacyjnie zmiana, ale z punktu widzenia skuteczności funkcjonowania organów ścigania ona ma bardzo duże znaczenie, gdyż rozszerza się karalność nie tylko na te działania stricte związane z pozyskiwaniem informacji, z przełamywaniem ich za zabezpieczeń, czy atakowanie systemów tele teleinformatycznych, ale także wszelkie działania, które temu pomagają, wspierają, służą I przyczyniają się do wprowadzania do do do obrotu narzędzi, systemów I innego rodzaju oprogramowań, które służą I wspierają ataki, ataki hakerskie. I dlatego ta, dlatego ta nowelizacja jest istotna, gdyż dzisiaj największe zagrożenie, jakie napotyka Rzeczpospolita, także I obywatele, to w dużej mierze płyną, płyną także właśnie w świecie cyber. Stąd poszukiwania wszelkich metod, żeby organy ścigania wyposażać w skuteczniejsze narzędzie działania.
Dziękuję.
Speaker 27
Dziękuję bardzo. Czy są pytania do przedstawiciela rządu? Nie ma pytań. Dziękuję. Rzeczywiście bez kontrowersji.
Otwieram dyskusję. Informuję, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu. Dla porządku informuję, że do protokołu swoje przemówienia w dyskusji złożyli senatorowie Ryszard Brejza, Gustaw Brzezin, Józef Jodłowski, Joanna Sokuła, Adam Szenfeld, Aleksander Szwed I Ryszard Świlski. Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu.
Przystępujemy do rozpatrzenia punktu piątego porządku obrad. Ustawa o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 727, a sprawozdanie komisji w druku numer 727 a. Proszę o zabranie głosu senatora Krzysztofa Kwiatkowskiego I przedstawienie sprawozdania Komisji Ustawodawczej oraz Komisji Praw Człowieka I Praworządności.
Krzysztof Kwiatkowski
Pani Marszałek, panie, panowie, senatorowie. Chciałbym przedstawić państwu sprawozdanie w imieniu połączonych komisji dotyczące ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego. Był to projekt rządowy. Prezentował go w związku z tym Minister Sprawiedliwości, a formalnie Sekretarz Stanu, pan minister Arkadiusz Myrcha. Czego dotyczył projekt, nad którymi pracowały połączone komisje?
Ustawa dostosowuje polskie przepisy do unijnego prawa dotyczącego europejskiego nakazu aresztowania, czyli tak zwanej eny, która zmierza do usprawnienia procedury wydawania osób między państwami członkowskimi w celu prowadzenia spraw karnych oraz wykonania kary. Sejm tą ustawę uchwalił na pięćdziesiątym siódmym posiedzeniu, piętnastego maja do Senatu została przekazana tegoż samego dnia. Następnie skierowana do Komisji Ustawodawczej, Komisji Prawczej, K I Praworządności. Pracowaliśmy na posiedzeniu dziewiątego czerwca I komisje wniosły o przyjęciu ustawy bez poprawek. Możecie się państwo zastanawiać, bo hasło ena szczególnie w ostatnich dwóch latach stało się pojęciem dosyć często używanym, czego dotyczy projekt I jakie on ma znaczenie z punktu widzenia obywatela.
Bo jeżeli czytamy przepis ustawy, który mówi, że jeżeli w stosunku do osoby wydanej przez państwo obce, czyli na przykład w trybie ekstradycji, wpłynie nakaz europejski, sąd bezpiecznie występuje do organu państwa obcego o wyrażenie zgody na przekazanie osoby ściganej na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, to dla osób, które nie zajmują się zawodową działalnością prawniczą, może to brzmieć nie do końca prosto I wyraźnie. Dlatego pozwólcie państwo, że przedstawię ten projekt państwu w troszkę inny sposób, odwołując się do wydarzeń z nieodległej przeszłości. Całkiem niedawno w Polsce wybuchła afera Sonda Krypto. Jednym z bohaterów tej afery jest słynny Przemysław Kral, prezes giełdy Zonda Kryptom, wokół której wybuchł ogromny skandal. Mówimy o ponad trzydziestu tysiącach osób poszkodowanych, kilkuset milionach złotych strat.
Trwa polityczna dyskusja, dlaczego prezydent zawetował ustawę, która miała regulować ten rynek. To wszystko odkładamy na bok. Ale ciekawym bohaterem tej historii jest sam pan Przemysław Kral. Polak, Polak, który wyjechał z naszego kraju I swój oszukańczy biznes, bo dzisiaj możemy głośno I wyraźnie mówić, to była piramida finansowa. To był pomysł na okradzenie Polek I Polaków.
Prowadził głównie z Monako. Firmę, uwaga, szanowni państwo, zarejestrował w Estonii, a poszkodowanymi są obywatele kilku państw w Unii Europejskiej. Największą grupę to Polacy, ale są też Włosi I obywatele innych państw, w tym państw bałtyckich. I szanowni państwo, gdzie pan Przemysław Kral się odnalazł? Bynajmniej nie na Węgrzech czy w Stanach Zjednoczonych, co też jest ciekawym kierunkiem destynacji ucieczkowej, ale odnalazł się najprawdopodobniej w Izraelu, mówi się, albo w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.
I teraz załóżmy, szanowni państwo, następującą sytuację, że państwo polskie będzie ścigać
I ściga tego człowieka z uwagi na kilkadziesiąt 1000 polek I Polaków poszkodowanych w tej ofercie. I udaje nam się zidentyfikować, że ostatecznie jest na przykład w tychże Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Z państwem tym mamy podpisaną dwustronną umowę ekstradycyjną o współpracach w sprawach karnych. To ważna uwaga, bo nie każde państwo Unii Europejskiej ma podpisaną taką umowę ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi. Arabskimi.
Jest to o tyle istotne, że jak już państwu powiedziałem na wstępie, osób poszkodowanych przestępczą działalnością Przemysława Krala jest znacznie więcej. To są nie tylko polscy obywatele, czyli mówiąc kolokwialnie, tych europejskich nakazów aresztowania może być więcej. Z różnych państw członkowskich Unii Europejskiej albo wniosków ekstradycyjnych, jeżeli pan Przemysław Kral, a istnieje takie wysokie prawdopodobieństwo, odnalazłby się na przykład w tych Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Jaka jest tutaj procedura? Polska strona występuje do Zjednoczonych Emiratów Arabskich I nasz wniosek w oparciu o umowę, którą mamy, zresztą mamy kilka głośnych przykładów w ostatnim czasie wydania nam polskich obywateli, którzy uciekali do Zjednoczonych Emiratów Arabskich.
Pan ten umowny pan Przemysław Kral, chociaż on akurat tu umownym nie jest, o czym najdobitniej zaświadczają ci, których okradł. Pan Przemysław Kral udaje się go zidentyfikować I Zjednoczone Emiraty Arebskie mówią, tak wydajemy Polsce pana Przemysława Krala. Pan Przemysław Kral jest obywatelem polskim, trafia do Polski celem przeprowadzenia z nim czynności I na przykład przedstawienia mu zarzutów przez polską prokuraturę. Ale w międzyczasie kilka innych państw, co jest zresztą bardzo prawdopodobnym scenariuszem, wydaje również swoje europejskie nakazy I aresztowania I mówią kolokwialnie, my też go chcemy. U nas też są poszkodowani tą sytuacją.
I szanowni państwo, I właśnie wtedy wchodzi w życie ustawa, nad którymi pracujemy, dlatego chciałem w tym miejscu ciepło I serdecznie podziękować ministerstwu za to, że taką ustawę niezwykle potrzebną przygotowała. Dlaczego? Co ta ustawa umożliwia? Ta ustawa umożliwia, tak jak czytamy, że jeżeli w stosunku do osoby wydanej przez państwo obce wpłynie europejski nakaz aresztowania, sąd bezzwłocznie do organu państwa obcego o wyrażenie zgody na przekazanie takiej osoby na podstawieny. Dlaczego?
Jeżeli osoba jest wydana w trybie postępowania ekstradycyjnego, czyli z tymi Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, to ona jest wydana do państwa, które z tym wnioskiem wystąpiło, czyli do Polski, a nie do tych wszystkich państw, które na przykład tegoż Przemysława Krala będzie ścigać europejskim nakazem aresztowania. Zresztą tu możemy oczywiście podawać inne przykłady, akurat polska historia najnowsza obfituje w wiele ciekawych przykładów. Jest pan Kuczmirowski, gdzie też trwa procedura ekstradycyjna z Wielkiej Brytanii, z Londynu. I co się wtedy dzieje? W Polsce są przeprowadzane czynności z panem Kranem, prokuratura go przesłuchuje, jednocześnie wpływa wniosek w trybie europejskiego nakazu aresztowania I szanowni państwo, musi być rozpatrzony zgodnie z przepisami, które w tym zakresie obowiązują w ciągu czterdziestu dni.
Co my robimy? Mając tą ustawę nad którą pracujemy, występujemy szybko do Zjednoczonych Emiratów Arabskich o zgodę na przekazanie tegoż umownego pana krala trybie europejskiego nakazu aresztowania do państwa lub państw, które z takim wnioskiem wystąpiły. W tym konkretnym przypadku oczywiście, tak jak powiedziałem, tych wniosków może być więcej. Prokuratura Polska będzie decydować, który z tych wniosków realizować na początku, może się tu kierować oczywiście takimi okolicznościami jak ilość pokrzywdzonych, wysokość strat, data wpływu wniosku. A to już są rzeczy, które będzie rozstrzygał sąd, do którego wpłynął wniosek o NE.
Dzisiaj mielibyśmy trudność, bo dzisiaj nie mamy przepisów, które to regulują I jeżeli umowny pan kraj do nas trafia I trafiają w ślad za nim wnioski O1Z innych państw, to mielibyśmy z tym rzeczywiście problem. Nie będę już państwu gmatwał sytuacji, że mogą być również prowadzone inne czynności z udziałem pana Krala, na przykład regulowane europejskim nakazem dochodzeniowym, czyli na przykład te czynności może przeprowadzić polska prokuratura na wniosek prokuratury w innym państwie, bez potrzeby wydawania w trybie europejskiego nakazu aresztowania tegoż Przemysława Krala do przeprowadzenia czynności w kraju, w którym toczy się przeciwko niemu postępowanie. Dlaczego? Bo ona mówi o tym, ty drogi o wymiarze sprawiedliwości, innego państwa członkowskiego, masz obowiązek nam pomóc, bo takie zasady obowiązują w wśród państw Unii Europejskiej, ale konkretny, szczegółowy tryb to już regulują inne przepisy I tak jak powiedziałem, tu wchodzą w rachubę różne możliwości. Szanowni państwo, widzimy już jak ważną I potrzebną ustawą się zajmujemy.
To 2. Pytanie, skąd ta inicjatywa? Szanowni państwo, Polska od pięciu lat, jest wszczęte już w zasadzie postępowanie o niezrealizowanie rozporządzenia europejskiego w sprawie europejskiego nakazu aresztowania I ta ustawa realizuje te zobowiązania, które są nałożone na państwie polskim. Zresztą sami jesteśmy tym zainteresowani, bo rozwiązuje konkretne, konkretne problemy, które w tej sprawie mamy. Podsumowując, chciałem jeszcze raz ciepło I serdecznie pogratulować Ministerstwu Sprawiedliwości za tą niezwykle potrzebną inicjatywę, bardzo starannie przygotowaną I odpowiadającą na wszystkie pytania, które w tej sprawie można sobie było zadać, ze smutkiem skonstatować, że ustawa niestety nie ma teoretycznego charakteru, bo bym wolał mówić, że robimy to, żeby ewentualnie przygotować się na jakieś hipotetyczne sytuacje, bo przedstawiłem państwu niehipotetyczny przykład z ostatnich tygodni, kiedy wszystko na to wskazuje, w tym konkretnym przypadku ta ustawa będzie miała zastosowanie.
I podkreślić, że połączone komisje przyjęły projekt, wnoszą do wysokiego senatu o jego przyjęcie I oczywiście o przyjęcie go jak najszybciej. Wydaje się, że nie ma tu już potrzeby wprowadzania jakichś zmian I poprawek, bo tak jak powiedziałem, doceniam staranność przygotowanego projektu, co mówię nie tylko w imieniu swoim, ale I połączonych komisji, co znalazło swój wyraz w głosowaniu na połączonym posiedzeniu komisji. Dziękuję bardzo.
Speaker 27
Dziękuję. Czy ktoś z państwa senatorów chce zadać pytania senatorowi sprawozdawcy? Nie ma pytań. Dziękuję bardzo, panie senatorze. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd.
Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Sprawiedliwości. Pan minister widzę, chce zabrać głos. Zapraszam zatem na, do nas na mównicę.
Arkadiusz Myrcha
Pani Marszałek, Wysoki Senacie. Ustawa dopełniająca implementację decyzji ramowej w zakresie funkcjonowania europejskiego nakazu aresztowania ma nie tylko ten wymiar praktyczny, o którym wspomniał pan senator Kwiatkowski jako sprawozdawca komisji I nie skupia się być może w takim odbiorze wyłącznie na tym konflikcie pomiędzy eNA a postępowaniem ekstradycyjnym, a przypomnijmy, że ENA jest też szczególnym europejskim, uproszczonym procesem ekstradycyjnym I nie jest to ustawa, jak być może można odnieść wrażenie, lek skrala. Ale faktem jest, ale faktem jest, że między innymi w bardzo obrazowy I czytelny sposób, wcale niełatwą materię udało się panu senatorowi zobrazować. Niemniej jednak chciałbym zwrócić jeszcze uwagę na 2 aspekty, które są istotne z punktu widzenia implementacji, a które właśnie legły u podstaw przystąpienia prac do do do do nad tym projektem. Przede wszystkim to, co dzisiaj trochę brakowało w przepisach kodeksu postępowania karnego, to pełnej implementacji przepisów, które gwarantują takie samo traktowanie osób będących obcokrajowcami, którzy na stale zamieszkują na terenie Rzeczypospolitej albo tutaj stale przebywają w taki sam sposób dokładnie jak traktowani są obywatele polscy, stale zamieszkujący czy stale przybywający na terenie państw członkowskich.
To są być może pojedyncze zmiany, ale w pełni zrównujące w pro w w gwarancjach procesowych obywateli państw polskich I obywateli państw, obywateli państw obcych. I inna, równie bardzo praktyczna z, bardzo praktyczna zmiana usprawniająca po stronie I organów ścigania I I sądu, a mianowicie czynności procesowe z udziałem osoby, w stosunku do której ten europejski nakaz aresztowania został skierowany I wprowadzenie takich możliwości z decyzją po stronie sądu,
Czy czynności, o które wnioskuje państwo domagające się wydania europejskiego nakazu aresztowania, będzie zobowiązany do przyjechania do do do naszego kraju, już mówiąc na konkretnym przykładzie, czy też te czynności będą się mogły oddać zdalnie, czyli wprowadzenie możliwości alternatywnych, bardzo praktycznych rozwiązań, które są podejmowane w toku, w toku postępowania o wydanie europejsk Europejskiego Nakazu Erosztowania. No I ta 3., jakże być może w przyszłości także fundamentalna zmiana usprawniająca zbieg postępowania europejskiego nakazu I postępowania ekstradycyjnego z udziałem państwa trzeciego spoza Unii Europejskiej. Dziękuję bardzo.
Speaker 27
Dziękuję bardzo. Czy są pytania do przedstawiciela rządu? Nie ma. Dziękuję bardzo, panie Dziękuję. Otwieram dyskusję I proszę o zabranie głosu senatora Krzysztofa Kwiatkowskiego.
Krzysztof Kwiatkowski
Pani Marszałek, pani Mistrze, panie I panowie Senatorowie. Starałem się oczywiście przedstawiać ten projekt, który z uwagi na jego charakter jest projektem oczywiście dosyć złożonym, o specjalistycznym charakterze prawniczym, w przystępny sposób też na przykładzie grupy Polaków, którzy dzisiaj mogą być w sposób szczególny zainteresowany sprawną współpracą międzynarodową w obszarze prawa karnego, mówię na przykład o poszkodowanych w aferze sonda krypto. Ale ta ustawa ma jeszcze 1 znaczenie. Przyjęcie tej ustawy powoduje, że my jesteśmy jeszcze bardziej wiarygodnym partnerem w Międzynarodowej Współpracy Prawnej w sprawach karnych. Dlaczego?
Będziemy mieli narzędzia, żeby z jednej strony zachowując pewne zasady, które wiążą nas z państwem, które nam wydało osobę ściganą w postępowaniu ekstradycyjnym, zachowując pewne zasady wynikające z postępowania ekstradycyjnego, jednak być otwartym na wnioski innych państw, które również tą samą osobę ścigają, wykorzystując takie narzędzie jak europejski nakaz aresztowania. Co to w praktyce oznacza? To jest troszkę tak I taka też zasada obowiązuje. Im nasze państwo w sposób sprawniejszy, bardziej wiarygodny, zgodny z procedurami, tą współpracę w międzynarodowej, tą międzynarodową współpracę w obszarze prawa karnego realizuje, tym z bym powiedział bardziej akceptowalną, większą sprawnością są rozpatrywane również wnioski polskiej prokuratury czy polskiego wymiaru sprawiedliwości. Dlatego ta ustawa także buduje wiarygodność państwa polskiego I jego instytucji I również z tego względu nie było to przedmiotem obrad komisji, więc musiałem to powiedzieć w osobnym wystąpieniu, również z tego względu gorąco proszę I rekomenduję wysokiemu Senatowi, żeby tą ustawę przyjął.
Dziękuję bardzo.
Speaker 27
Dziękuję. Informuję, że lista mówców została wyczerpana. Dla porządku informuję, że do protokołu swoje przemówienia w dyskusji złożyli senatorowie Ryszard Brejza, Gustaw Brzezin, Artur Dunin, Władysław Komarnicki, Joanna Sekuła, Adam Szenfeld, Aleksander Szwed I Ryszard Świlski. Zamykam dyskusję. Czy przedstawiciel rządu chciałby jeszcze zabrać głos?
Dziękuję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec głoso, posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu szóstego porządku obrad. Ustawa o zmianie ustawy, kodeks postępowania karnego oraz ustawy kodeks karny skarbowy. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 728, a sprawozdanie komisji w druku numer 728 a.
Proszę o zabranie głosu senatora Jacka Trelę I przedstawienie sprawozdania Komisji Ustawodawczej oraz Komisji Praw Człowieka I Praworządności.
Jacek Trela
Pani Marszałek, Wysoki Senacie. W imieniu dwóch komisji połączonych, Komisji Praw Człowieka I Praworządności I Komisji Ustawodawczej Mam przyjemność złożyć sprawozdanie w sprawie, w sprawie nowelizacji ustawy o kodeks, kodeks postępowania karnego oraz ustawy kodeks karny skarbowy. Marszałek Senatu dnia piętnastego maja tego roku skierowała ustawę do obu komisji. Po rozpatrzeniu ustawy na posiedzeniu w dniu wczorajszym komisje wnoszą, aby Senat uchwalił załączony projekt uchwały. Projekt uchwały zawiera 2 poprawki do omawianej nowelizacji obu kodeksów.
Ja przedstawię państwu te poprawki pokrótce. 1 poprawka jest poprawką czysto techniczną I wprowadza 1 doprecyzowujące słowo, mianowicie w 4 nowelizowanego art. 87 kodeksu postępowania karnego, w którym jest zwrot o przekazaniu zażalenia sądowi, który nie później niż przed upływem siedmiu dni od przekazania sądowi zażalenia rozpoznaje to zażalenie, dodaje się przed upływem siedmiu dni od dnia przekazania. To jest techniczna poprawka. 2., ma znacznie większy inny ciężar gatunkowy, jest poprawką merytoryczną.
Odnosi się do planowanego czy uchwalonego przez Sejm w tej nowelizacji paragrafu 5, artykułu 87 kodeksu postępowania karnego. Żeby państwu powiedzieć, o co rzecz idzie w tej nowelizacji, muszę cofnąć się do wcześniejszych jednostek redakcyjnych niezmienianych, artykułu 87, mianowicie do paragrafu drugiego I paragrafu trzeciego artykułu 87 kodeksu postępowania karnego. Paragraf 2. Mówi o tym, że osoba niebędąca stroną postępowania może ustanowić pełnomocnika, jeżeli wymagają tego jej interesy w postępowaniu w sprawie. Paragraf 3.
Mówi o tym, że prokurator może odmówić dopuszczenia pełnomocnika, jeżeli uzna, że nie wymaga tego obrona interesów osoby niebędącej stroną, no. Czyli w praktyce sytuacja wygląda w ten sposób, że ta osoba niebędąca stroną, a warto tu powiedzieć, że osoby niebędące stroną w postępowaniu przygotowawczym, w postępowaniu karnym to zasadniczo świadkowie, no również biegli, tłumacze, właściwie można powiedzieć, że w tej dyskusji zresztą na posiedzeniu komisji wybrzmiało to w sposób niebudzący wątpliwości, że rzecz dotyczy głównie świadków. A zatem osoba niebędąca stroną, świadek chce, aby mógł składać zeznania wraz czy w obecności swojego pełnomocnika. Motywuje to interesem w postępowaniu przygotowawczym, na co uzyskuje stanowisko prokuratora, że tego interesu prokurator nie widzi I w obecnym brzmieniu tych przepisów na tym kończy się ta kwestia. To znaczy jest, można powiedzieć, decyzja arbitralna, niepodlegająca żadnej kontroli, podejmowana przez prokuratora.
Z też z takiego, z konieczności czy z obowiązku przedstawienia państwu wielkości tego, te tego problemu. Chcę powiedzieć, że nie dotyczy to wielu przypadków, jak wynikało z z przedstawienia przez stronę rządową przez pana ministra Arkadiusz Amerkę. To dotyczy... Przez pana ministra Arkadiusza Myrchę. Zostało, zostało powiedziane, że to dotyczy zjawiska marginalnego, to to znaczy ta odmowa przez prokuratora, ta arbitralna w zależności od od prokuratury, od regionu prokuratury czy województwa, w którym rzeczy się dzieją od dwóch do dwunastu przypadków rocznie, no więc to możemy powiedzieć sumując, że to będzie około stu kilkudziesięciu, nie więcej przypadków w skali kraju rocznie.
Tym niemniej takie sytuacje się zdarzają I ta osoba, która ubiega się o udział pełnomocnika, która przychodzi na przesłuchanie, jak powiedziałem, zwykle to jest, chodzi o świadka, no nie może się, nie może się od tego odwołać. Stąd ta nowelizacja przedstawiona przez przez rząd, która wprowadza 2 dodatkowe jednostki redakcyjne, paragraf 4. I paragraf 5.. Paragraf 4. Mówi, że takie zażalenie składa się do sądu, a sąd je rozpoznaje niezwłocznie w terminie określonym tutaj nie nie dłużej niż 7 dni od dnia przekazania tego zażalenia.
O tym dniu już państwu sprawozdawałem przed chwilą. Natomiast paragraf 5. Mówi o tym, że to postanowienie prokuratora o odmowie dopiero staje się wykonalne wtedy, kiedy, kiedy będzie prawomocne. Natomiast do czasu uprawomocnienia się te czynności planowane
przez
Nie mogą być podejmowane, no chyba że bez udziału pełnomocnika, bo jeszcze nie wiemy czy ten pełnomocnik będzie mógł brać udział czy nie, chyba że to są sytuacje niecierpiące zwłoki albo gdy przemawia za tym, to znaczy za kontynuowaniem bez udziału pełnomocnika I bez oczekiwania na rozpoznanie przez sąd zażalenia, gdy przemawia za tym ważny interes śledztwa. I tutaj się skoncentrowała dyskusja na posiedzeniu połączonych komisji co do tych dwóch warunków rozdzielnych, to znaczy dwóch, dwóch kryteriów, kiedy może być kontynuowane postępowanie bez udziału pełnomocnika, czyli w przypadkach niecierpiących zwłoki albo gdy przemawia za tym ważny interes śledztwa. I skracając to sprawozdanie, powiem, że ta klauzula generalna, która brzmi, gdy przemawia za tym ważny interes śledztwa, jest praktycznie, tak wynikało z dyskusji, a właściwie z wyniku głosowania, bo głosowanie nad tym było przeprowadzone większością głosów 8 do czterech, przy dwóch wstrzymujących się. Ten element został wykreślony z tego paragrafu 5, a zatem ta klauzula generalna, że przemawia za tym ważny interes śledztwa została wykreślona I to jest ta uchwała, o którą wnoszę w imieniu, podjęcie w imieniu połączonych komisji, bo uzna uznała, uznały połączone komisje, że to jest właściwie taki zapis, który unicestwia tę sensowność tego zażalenia, dlatego że właściwie w każdym przypadku niezależnie od tego, czy zostanie złożone zażalenie czy nie, no zostanie złożone w tym przypadku, to prokurator będzie mógł powołać się na taką bardzo ogólną klauzulę ważnego interesu śledztwa, znamy tę klauzulę z innych, czy podobne klauzule z innych przepisów kodeksu postępowania karnego, jak Dobro wymiaru Sprawiedliwości, prawidłowy tok postępowania to są takie klucze wytrychy, które umożliwiają prokuraturze kontynuowanie postępowania.
No I komisja zdecydowała o wykreśleniu tego, tego zwrotu, pozostawiając jednak możliwość kontynuowania tego postępowania wtedy, kiedy są jest to są to przypadki niecierpiące zwłoki. Uznały komisje, że to jest wystarczające dla dla toku postępowania, natomiast no jednocześnie jest, bo co co było istotne w dyskusji? Otóż wyważenie, wyważenie takiej wartości jak sprawność postępowania, no oczywiście ta sprawność wtedy, kiedy prokurator powoła się na ważny interes śledztwa jest zwiększona, czy może być zwiększona, czy z drugiej strony wartość bardzo istotna to jest, to są gwarancje, gwarancje procesowe dla jednostki, które wynikają z konstytucji oraz z przepisów ustaw. I komisja dokonując tego skreślenia uznała, że te gwarancje procesowe dla jednostki, konstytucyjne gwarancje są nadrzędne nad tym, nad sprawnością postępowania, bo jednocześnie uznaliśmy, że te przypadki niecierpiące zwłoki, to to są wystarczające dla prokuratury sytuacje, w których będzie mogła prokuratura prowadzić postępowanie tak, żeby nie ucierpiał tok tego postępowania. Także rozważając te wszystkie za I przeciw, po długiej dyskusji na ten temat komisje doszły do przekonania, że ten model postępowania, który przyjęliśmy będąc w cywilizacji Zachodu, będąc demokratycznym państwem prawnym, wymaga tego, aby poszanować, poszanować prawa jednostki, która zgłasza się, czy jest wzywana w charakterze świadka I ma pewne obawy, że postępowanie może być dla niego niekorzystne, dla tej osoby, że może naruszać jego interesy, o czym mowa w paragrafie drugim istniejącym w w artykule osiemdziesiątym siódmym.
I w związku z tym doszliśmy do wniosku, że to jest ta wartość, ten model postępowania bardziej istotny, przemawiający za tym, żeby dokonać skreślenia tego fragmentu, o którym mówiłem, czyli tego klucza wytrychu dla prokuratury pod tytułem ważny interes śledztwa. Z tego powodu mam zaszczyt nosić tak jak przedstawiłem na wstępie o uchwalenie uchwały w brzmieniu przedstawionym. Dla też z obowiązku powiem, że za takim brzmieniem końcowym głosowało, głosowały obie komisje jednomyślnie. Dziękuję bardzo.
Speaker 27
Dziękuję. Czy są, czy ktoś z państwa senatorów chce zadać pytanie senatorowi sprawozdawcy? Nie ma pytań. Dziękuję bardzo. Szanowni państwo, w związku z tym, że pan minister Mercha musiał wyjść na chwilę, wziąć udział w głosowaniu na, w Sejmie, zrobimy 10 minut przerwy technicznej.
Także proszę państwa o powrót tutaj powiedzmy 14. 50. 13 minut przerwy.
Szanowni państwo, pani senator, zwyczajowo nie ma wstępu wycieczek na salę. Jest tutaj loża dla gości. Tak, jest przerwa, ale nadal jest to sala senatu, więc bardzo proszę państwa o opuszczenie sali, dobrze? Dziękuję bardzo. Dobrze.
Proszę na przyszłość pamiętać, że mamy specjalną lożę dla gości I tam zapraszamy naszych gości, oczywiście, bardzo serdecznie I z największą serdecznością.
Szanowni państwo, wznawiam obrady. Wrócił do nas pan minister, możemy wracać do punktu szóstego, przypominam. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd. Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Sprawiedliwości. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos?
To ja go pochłonię chwilę. Zapraszam.
Arkadiusz Myrcha
Takie dystanse. Pani Marszałek, Wysoki Senacie. Ta ustawa jest szczególna z dwóch względów. Po 1., co podkreślałem podczas posiedzenia komisji, ona w jednym rozwiązaniu skupia na sobie bardzo różne wrażliwości patrzenia, oceniania przepisów kodeksu postępowania karnego. W tym jednym rozwiązaniu, w tym jednym, w tym jednym przepisie artykułu osiemdziesiątego siódmego kodeksu postępowania karnego I prawa do udziału pełnomocnika dla osoby niebędącej, niebędącej stroną w tym, tym postępowaniu skupia się wrażliwość zarówno tych wszystkich, którzy na proces patrzą przez pryzmat jak najszerszych gwarancji procesowych, jak I tych, którzy patrzą na sprawność tego postępowania, jak I wszystkich tych, którym na sercu leży, żeby przepisy kodeksu postępowania karnego przede wszystkim były skuteczne.
I z tego miejsca chciałbym bardzo gorąco podziękować wszystkim senatorom, senatorkom I senatorom za wczorajszą dyskusję, gdyż ona pomimo, że była długa, gorliwa, nie miała żadnego podłoża politycznego. Wręcz przeciwnie, To była bardzo interesująca prawnicza dyskusja o rozwiązaniu, jakie finalnie powinno się znaleźć w kodeksie postępowania karnego. I chciałbym, nie bez kozery podkreślam, tę dyskusję, bo tak się wykłuwa w mojej ocenie w sposób wzorowy prawo, które następnie jest skierowane do podpisu prezydenta. Przepisy się zmieniają w toku przepisów, w toku prac rządowych, sejmowych I także senackich. I wczorajsza dyskusja pokazuje, że właśnie rolą Sejmu, a w szczególności Senatu, jest próba podjęcia wyważenia różnych wartości, o których wspomniałem wcześniej.
Patrzenia na proces z punktu widzenia gwarancji procesowych, prawnoczłowieczych, Z punktu widzenia organów procesowych, z punktu widzenia parlamentarzystów I wszystkich tych, którzy z postępowaniem karnym mieli, mieli do czynienia. I choć prezentowaliśmy, prezentując ustawę uchwaloną przez sejm, a wcześniej przygotowaną przez, przez rząd, przekonywałem do konkretnego rozwiązania, to przyjmuję, przyjmuję rozwiązanie, które zapadło na posiedzeniu komisji I szanuję decyzję senackiej komisji I nie będę rekomendował, żeby od tych zmian zaproponowanych w komisji odstępować. Przyjmuję, dyskusja się przytoczyła, większość zadecydowała. Nie mówi o tym bez nie nie bez kozery. To jest...
Mówimy o zmianach w przepisach, o których dyskutowano od od lat, które były przedmiotem licznych wystąpień Rzecznika Praw Obywatelskich, które były przedmiotem licznych wystąpień środowisk prawniczych, organizacji pozarządowych. Bo ta drobna być może procesowo I w skali kraju, nieczęsto stosowana instytucja właśnie pokazuje, jak patrzymy na proces. Czy chcemy gwarantować jak najszersze gwarancje dla tych uczestników, czy też mniej. Prawo do udziału pełnomocnika dla osoby niebędącej stroną jest świętym prawem, świętym prawem, świętym prawem tej, tej osoby. I oczywiście prokurator, który odpowiada za sprawność postępowania, ma na podstawie klauzuli generalnej zawartej w artykule osiemdziesiątej siódmej, ma prawo do wydania odmowy na udział tego, na na udział tego pełnomocnika.
Ale clue tego rozstrzygnięcia jest, aby to rozstrzygnięcie wydane przez prokuratora mogło zostać ocenione nie przez jego bezpośredniego przełożonego, co jest obecnie w kodeksie postępowania karnego I tak powszechnie było krytykowane, ale właśnie przez niezależny I niezawisły sąd. I to, chciałbym kończąc podkreślić wyraźnie, to to, że tym rozwiązaniem, a mianowicie możliwością zażalenia na postanowienie prokuratora do do sądu, a nie do prokuratora bezpośrednio przełożonego, wprowadzamy najdalej idącą gwarancję procesową, a mianowicie skutek zawieszenia wykonania takiego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd. To jest o tyle istotne, że to jest rozwiązanie przeciwne do zasady, która która obowiązuje w kodeksie postępowania karnego, a mianowicie wykonalności postanowień pomimo złożenia środka zaskarżenia. To w przypadku ochrony tych osób w toku postępowania
Uznaliśmy, że te gwarancje muszą być skuteczne I możliwie najdalej idące. W związku z tym przyjęliśmy, przyjęliśmy konstrukcję, że to postanowienie prokuratora na odmowę udziału pełnomocnika do czasu rozstrzygnięcia przez sąd nie będzie mogło być wykonane. Nie będzie mogło być wykonane, żeby unikać jakichkolwiek wątpliwości na na tym tle. Poza sytuacjami szczególnymi, o których mówił także pan senator I adwokat Jacek, Jacek Trela. I te okoliczności wyjątkowe zostały w troku prac senackich zawężone.
Mam nadzieję, że w tym kształcie to rozwiązanie zyska aprobatę całego senatu, bo jest to rozwiązanie, o które walczyły I mówię tu nie bez przesady, organizacje pozarządowe I Rzecznik Praw Obywatelskich. Dziękuję.
Speaker 50
Dziękuję bardzo panie ministrze. Czy są pytania do przedstawiciela rządu? Nie widzę, bardzo dziękuję panu ministrowi. Otwieram dyskusję. Stwierdzam, że żaden z senatorów nie zapisał się do dyskusji, natomiast do dyskusji złożono do protokołu przemówienia państwa senatorów: Ryszarda Brejzy, Leszka Czernobaja, Benjamina Godyli, Władysława Komarnickiego, Adama Szenfelda, Aleksandra Szweda I Ryszarda Świlskiego.
Zamykam dyskusję. Rozumiem, że przedstawiciel rządu nie będzie już zabierał głosu. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu siódmego porządku obrad, ustawa o zmianie niektórych ustaw w celu uproszczenia procedur administracyjnych w sprawach rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 725, a sprawozdanie komisji w druku numer 725 a.
Proszę o zabranie głosu senatora Janusza Pęcherza I przedstawienie sprawozdania Komisji Samorządu Terytorialnego I Administracji Państwowej.
Janusz Pęcherz
Szanowny panie marszałku, wysoka izbo, panie ministrze. Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Samorządu Terytorialnego I Administracji Państwowej o uchwalonej przez Sejm w dniu piętnastego maja 2000 dwudziestego szóstego roku ustawie o zmianie niektórych ustaw w celu uproszczenia procedur administracyjnych w sprawach rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych lub załatwianych milcząco. Marszałek Senatu dnia piętnastego maja 2000 dwudziestego szóstego roku skierowała ustawę do komisji. Po rozpatrzeniu ustawy na posiedzeniu w dniu dziewiątego czerwca 2000 dwudziestego szóstego roku, komisja wnosi, wysoki Senat uchwalić, raczy załączony projekt uchwały. Omawiana ustawa ma na celu dalsze usprawnienie procedur administracyjnych poprzez rozszerzenie instytucji milczącego załatwienia sprawy oraz uproszczenia trybów rozstrzygania spraw administracyjnych I rejestrowych.
W praktyce oznacza to skrócenie czasu postępowań, zwiększenie przewidywalności działania organów administracji oraz ograniczenie zbędnej biurokracji. Obecnie zgodnie z artykułem 122 a paragraf 1. Kodeksu postępowania administracyjnego, milczące załatwienie sprawy może mieć zastosowanie wyłącznie w przypadkach wyraźnie wskazanych w ustawie. Z kolei paragraf 2. Tego przepisu stanowi, że sprawa zostaje uznana za załatwioną zgodnie z żądaniem strony, jeśli właściwy organ administracji publicznej w terminie miesiąca od dnia doręczenia żądania albo w innym terminie określonym w przepisach szczególnych nie wyda decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie albo nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji.
W praktyce instytucja ta ma obecnie ograniczone zastosowanie, ponieważ przepisy szczególne przewidują ją jedynie w nielicznych przypadkach. Ustawa zakłada więc zwiększenie liczby spraw, które będą mogły zostać załatwione w sposób milczący. Oznacza to, że w sytuacji braku reakcji organów w ustawowym terminie, obywatel lub przedsiębiorca uzyska możliwość dalszego działania bez konieczności oczekiwania na formalne rozstrzygnięcie. Rozwiązanie to ma zwiększyć pewność prawa, poprawić przewidywalność postępowania administracyjnego oraz ograniczyć przewlekłość procedur przy jednoczesnym zachowaniu obowiązku organów do weryfikacji, spełnienia wszystkich wymaganych przesłanek formalnych I merytorycznych. W związku z powyższym przewiduje się rozszerzenie katalogu spraw, których przepisy szczególne będą umożliwiały zastosowanie instytucji milczącego załatwienia sprawy.
Rozwiązanie to ma przyczynić się do usprawnienia postępowań administracyjnych oraz urealnienia czasu potrzebnego na wydanie decyzji przez organ administracji publicznej. W praktyce co to ma oznaczać? Oznaczać to ma, że organ, jeżeli organ nie wyda decyzji w ustawowo określonym terminie, sprawa zostanie załatwiona w sposób milczący poprzez uznanie stanowiska strony. Dzięki temu obywatele I przedsiębiorcy nie będą zmuszeni do oczekiwania na formalne rozstrzygnięcie w sytuacji bezczynności organu. Rozszerzenie stosowania instytucji milczącego załatwienia sprawy pozwoli na szybsze prowadzenie postępowań administracyjnych oraz większy przewidywalność działania.
Rozszerzenie stosowania milczącego załatwienia sprawy przyczyni się również do zmniejszenia obciążenia administracji publicznej. Ograniczenie liczby spraw wymagających wydania formalnej decyzji pozwoli organom skoncentrować się na postępowaniach bardziej skomplikowanych I wymagających większego zaangażowania merytorycznego. Ustawa, trzeba to podkreślić, nie oznacza jednak rezygnacji z aktywnej roli administracji publicznej. Także w sprawach objętych trybem milczącej zgody, organy będą zobowiązane do weryfikacji spełnienia wszystkich formalnych I materialnych przesłanek niezbędnych do pozytywnego załatwienia sprawy. W sytuacji, gdy nie wystąpią braki formalne ani przesłanki negatywne, uniemożliwiające uwzględnienie wniosku strony, zbędne stanie się jedynie wydawanie formalnego rozstrzygnięcia.
Dzięki temu możliwe będzie uproszczenie procedur administracyjnych przy jednoczesnym zachowaniu kontroli, legalności I prawidłowości prowadzonych postępowań. Przyjmuje się, że skutek odpowiadający wydaniu decyzji ostatecznej powstanie po upływie czternastu dni od dnia, w którym upłynął termin przewidywany na wydanie decyzji, postanowienia kończącego postępowania, postępowanie albo wniesienia sprzeciwu. Zakłada się, że milcząca zgoda polega na tym, że organy państwa, urzędnicy pracują, działają, analizują I rozważają, czy wydać decyzję inną niż oczekiwana przez obywatela, inna niż ta, o którą wnioskował, czyli na przykład odmówić zgody czy milcząco przyjąć. Nie zakładamy, że na skutek milczącego przyjmowania będzie dochodzić do sytuacji, kiedy urzędnik nie będzie działał w tych sprawach. On musi działać, ma taki bowiem obowiązek.
Ale tu może pojawić się pytanie, co się stanie, jeżeli będzie wyrażona milcząca zgoda? Skąd obywatel będzie o tym wiedział? Nie będzie miał przecież teraz decyzji administracyjnej, którą ma teraz, ale odpowiednio będzie mógł zażądać zaświadczenia, adnotacji lub wpisu do rejestru, w ten sposób jest on zabezpieczony. 2. Obszar zmian przewidzianych w ustawie dotyczy przepisów regulujących wykonywanie działalności gospodarczej w formie działalności regulowanej w ustawie prawo przedsiębiorców.
Działalność regulowana stanowi jedną z form reglamentacji działalności gospodarczej obok koncesji I zezwoleń. Podjęcie tego rodzaju działalności wymaga zarówno spełnienia warunków określonych w przepisach szczególnych, jak I uzyskania wpisu do właściwego rejestru działalności regulowanej. Zakłada się uproszczenie I usprawnienie procedur związanych z uzyskiwaniem takich wpisów. Po analizie obowiązujących regulacji, zaproponowano zmiany w tych obszarach, które zostały uznane za nadmiernie utrudniające rozpoczęcie działalności gospodarczej. Celem projektowanych rozwiązań jest zwiększenie pewności prawnej przedsiębiorców oraz ograniczenie negatywnych skutków przewlekłości postępowań rejestrowych.
W praktyce przedsiębiorca, który złoży kompletny wniosek o wpis do rejestru działalności regulowanej, będzie miał większą gwarancję możliwości rozpoczęcia działalności
Janusz Pęcherz
Idealnym terminie, nawet w przypadku przedłużającego się postępowania po stronie organu administracji. Procedura wpisu do rejestru działalności regulowanej zostanie tym samym zbliżona do mechanizmów właściwych dla instytucji milczącego załatwienia sprawy, co ma przyczynić się do uproszczenia procedur administracyjnych oraz poprawy warunków prowadzenia działalności gospodarczej. Ta ustawa, proszę państwa, zmienia regulację aż w siedemnastu ustawach, w związku z tym jest to projekt dosyć złożony. Oczywiście te zmiany, które są zaproponowane, są wynikiem długich konsultacji. To jest prawie 80 procent wszystkich spraw, to wynika z konsultacji prowadzonych w tym zakresie, co można uregulować właśnie w sposób milczący.
Ja tylko wymienię, żeby mieć świadomość czego dotyczą sprawy, to to ustawa o wychowaniu w trzeźwości I przeciwdziałania alkoholizmowi, ustawa o podatku rolnym, o ochronie gruntów rolnych, leśnych, prawo o ruchu drogowym, o gospodarce nieruchomościami, ordynacja podatkowa, o transporcie drogowym, o ochronie zabytków I opiece nad zabytkami, o opłacie skarbowej, o udostępnianiu informacji o środowisku I jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, o bezpieczeństwie imprez masowych, o usługach płatniczych, o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi, o odpadach, o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, o konsumenckiej pożyczce lombardowej, o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Ustawa ma wejść w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie sześciu miesięcy od dnia jej ogłoszenia. Biuro legislacyjne Senatu wniosło do ustawy 4 uwagi szczegółowe I zaproponowało odpowiednie poprawki. Na 3 z nich była zgoda rządu, poprawki te przy przewodniczącej komisji senator Zygmunt Frankiewicz. Zostały one przegłosowane jednomyślnie przez członków komisji.
Dyskusji praktycznie nie było, nawet 1 z senatorów zażartował sobie, że przyjmujemy przedstawioną ustawę za milczącą zgodą. Cała ustawa wraz z poprawkami została przegłosowana także jednomyślnie w imieniu Komisji Samorządu Terytorialnego I Administracji Państwowej. Wnoszę, aby wysoki Senat przyjął tę ustawę.
Speaker 50
Dziękuję bardzo panie senatorze. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd... A przepraszam bardzo, czy są pytania do pana senatora sprawozdawcę? Bardzo proszę panie senatorze.
Adam Szejnfeld
Dziękuję panie marszałku. Panie senatorze, czy ta zasada milczącej zgody będzie dotyczyła wszystkich spraw w postępowaniach administracyjnych, czy też ma jakieś ograniczenie w w tym zakresie, o jakim mówimy w bieżącej ustawie.
Janusz Pęcherz
Panie senatorze, oczywiście nie wszystkich. To są dzisiaj. Na ten moment ja, ja, z tego, co jest mi wiadomo, to będziemy starali się, aby tej milczącej zgody było jak najwięcej. Czyli dzisiaj są określone przypadki, ale będzie ich więcej. To, to będzie też zależało, jak to zacznie funkcjonować także w praktyce.
Ale z punktu widzenia bezpieczeństwa na przykład państwa, no nie będzie można tutaj spraw takich, które mogłyby ten element bezpieczeństwa państwa zakłócać, więc tego typu spraw nie będzie. I to trzeba podkreślić, to dotyczy indywidualnych spraw administracyjnych, czyli z pewnością będzie to duże ułatwienie, Natomiast, no tak powiem po kolei, troszkę po kolei, musimy się przyzwyczaić. Rząd z tego, co co jest mi wiadomo, pracuje nad tym, aby to monitorować I aby sprawy, które można regulować, będą zgłaszane, że można tak, że byłoby milcząco załatwiać, będą pewno w dalszym jak gdyby procesie legislacyjnym podejmowane.
Speaker 50
Dziękuję bardzo panie senatorze. Jeżeli nie ma więcej pytań, bardzo dziękuję panu seniorowi sprawozdawcy. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd do prezentowania stanowisko rządu, został upoważniony Prezes Rady Ministrów. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos w tej sprawie? Bardzo proszę.
Pani marszałku
Speaker 50
Bardzo proszę, panie ministrze, ja tylko zanim panu udzielę głos, chciałem przywitać przysłuchujących się naszym obradom Koło Spraw Międzynarodowych I Dyplomacji Akademii Sztuki Wojennej. Bardzo serdecznie witamy naszych gości na posiedzeniu Senatu, a teraz bardzo proszę o zabranie głosu pana ministra.
Speaker 52
Panie marszałku, Wysoki Senacie, bardzo dziękuję za wczorajszą debatę na komisji tak krótką, bo ustawa wydaje się nie budzić kontrowersji. Kierunek sam jest w ocenie rządu bardzo dobry I to, pan senator sprawozdawca zechciał powiedzieć, rząd będzie pracował I pracuje cały czas nad rozszerzeniem puli postępowań administracyjnych, w których będzie można stosować milczącą zgodę. To jest może nie 1. Etap, ale kolejny etap, kiedy tego typu rozwiązania są wprowadzane. Mam nadzieję, że będziemy w krótkim czasie, pewnie na jesieni, w stanie przedstawić jedną albo 2 ustawy, które zaproponują dalsze rozwiązania, jeżeli chodzi o milczącą zgodę.
Podchodzimy do tego, jako do pewnego wyzwania, ale jednocześnie jako do rzeczy, która jest absolutnie niezbędna dla obywateli. Chcemy, żeby na skutek upływu czasu, kiedy organ administracji nie wypowie się w formule decyzji, przede wszystkim w formule decyzji, przyjmować rozwiązania, które zostały przedstawione we wniosku jako słuszne I w tym zakresie, żeby obywatel mógł realizować swoje uprawnienia. Jest to odpowiedź na rozwiązania, na tą sytuację, w której organy administracji nie działają w sposób określony w KPA lub w innych ustawach procesowych, przede wszystkim nie dotrzymują terminu, ma ten charakter poza tym, co tutaj pan senator sprawozdawca powiedział, ma ta ustawa pewien element też dyscyplinujący. Przyjęliśmy tutaj we współpracy, ponieważ też musimy pamiętać, że nie tylko administracja rządowa, ale także organy administracji samorządowej będą objęte skutkami tej ustawy. Wspólnie z organizacjami samorządu podejmowaliśmy decyzję dotyczącą zarówno objęcia niektórych postępowań tym rozwiązaniem, jak również jeżeli chodzi o terminy.
Chcemy, żeby te terminy były realne. W tej ustawie są określone terminy, po którym, po których zapada milcząca zgoda. Obecnie są, czy może dojść do milczącej zgody, obecnie jest, wiemy to dość niestety powszechnie, że terminy, które są, czy to w KPA, czy w ordynacji podatkowej, nie zawsze są dotrzymywane, a nie ma gorszej rzeczy niż obywatel, który czeka I który tak naprawdę nie wie, co ma zrobić w sytuacji, kiedy złożył wniosek, a ten wniosek nie został rozpatrzony I nie ma ze strony organu administracji żadnej odpowiedzi. Chcę powiedzieć, że bardzo uważnie przyjrzeliśmy się tym kilkunastu procedurom, być może dość ostrożnie też I nie mamy chyba obaw co do tego, że będą rozwiązania w obszarze milczącej zgody, opuszczone niejako na żywioł I tam organy dopuszczą do sytuacji niekorzystnej dla państwa czy dla innych obywateli. Są też pewne obostrzenia wprowadzone, czy pewne ograniczenia w sytuacji na przykład w ordynacji podatkowej, umorzenie należności podatkowej czy innego rodzaju należności pieniężnej, do której się stosuje ordynację podatkową, jest ograniczona do minimalnego...
Rocznie do minimalnego wynagrodzenia, do wielkości minimalnego wynagrodzenia za pracę. Także tutaj nie mamy sytuacji takiej, że gdyby w jakikolwiek sposób ktoś wystąpił o umorzenie dużej należności, to w sposób milczący na skutek na przykład zaniechania z niewiadomych powodów, chociażby urzędnika zdarzyło, dojdzie do tego umorzenia. Także bardzo serdecznie też dziękuję tutaj senatorowi sprawozdawcy za bardzo precyzyjne określenie I tematu, precyzyjne określenie tematu zakresu projektu. Myślę, że to na ten moment wszystko z mojej strony.
Speaker 50
Bardzo dziękuję panie ministrze. Czy są pytania do przedstawiciela rządu? Bardzo proszę panie senatorze. W takim razie nie ma pytań. Bardzo dziękuję panu ministrowi.
A nie, jest bardzo proszę pan senator. Bardzo proszę.
Stanisław Pawlak
Dziękuję bardzo, panie marszałku. Ja bym miał pytanie w sprawach konsultacji projektu tej ustawy. Czy one były prowadzone I czy były prowadzone z samorządami lub z Komisją Wspólną Rządu I Samorządu? Jaki jest wynik tych konsultacji?
Speaker 52
Chcę powiedzieć, że tak, że były prowadzone. Były one dość intensywnie prowadzone. Komisja Wspólna Rządu I Samorządu zajęła stanowisko I co do zasady
stanowisko
Speaker 52
To było pozytywne. Muszę powiedzieć też, jeżeli chodzi o sam proces konsultacji, to chcę powiedzieć, że to pokazuje też różnorodność podejścia samorządów czy jednostek samorządu terytorialnego do różnego rodzaju procesów, bowiem... A w niektórych przypadkach część przedstawicieli samorządu wskazywała na to, że zbyt długie terminy są zaproponowane, a inne jednostki I inne inne organy, inne osoby czy przedstawiciele organizacji samorządowych pokazywały, że one są zbyt na odwrót, tak? Czyli w sensie takim, że my na przykład samorząd mówił my wydajemy zawsze decyzję niedłużeń w ciągu czternastu dni, dlaczego tutaj jest sześćdziesięciodniowy termin, podczas gdy inna organizacja samorządowa mówiła sześćdziesięciodniowy termin jest dla nas dość krótki czy bardzo krótki, no ale my z drugiej strony też nie nie pójdziemy w tym kierunku, że sytuacji, kiedy teraz jest trzydziestodniowy termin, nie będziemy wydłużać tego terminu do dziewięćdziesięciu dni, bo korzyści żadnej z tego obywatel znowu nie będzie miał. Także mieliśmy dość dużą dyskusję, pozytywną opinię na koniec, natomiast uważam, że ta ustawa jest bardzo dobrze przekonsultowana z samorządami, no bo tak jak pan senator słusznie zauważył, samorządy będą partycypować, czy będą ponosić skutki tej ustawy, czyli będą musiały pilnować, żeby rozstrzygnięcia zapadały w sposób milczący, ale w sposób też adekwatny, bo tam trzeba pamiętać, że jeżeli wniosek obywatela czy przedsiębiorcy nie powinien zostać przyjęty w sposób milczący, to oczywistym jest, że po prostu w tym terminie organ odpowiedzialny za rozstrzygnięcie, właściwie musi wydać rozstrzygnięcie, które będzie odpowiednie, na przykład odmowa wydania decyzji zgodnej z wnioskiem czy inne inne ukształtowanie prawa, o które wnioskuję podmiot.
Speaker 19
Dziękuję panie ministrze. Chciałem zapytać, bo mówił pan o o tym, że rząd przygotowuje rozszerzenie tej instytucji milczącej zgody też w innych ustawach. Chciałem zapytać o jakie ustawy chodzi I kiedy możemy się ich spodziewać? I 2. Pytanie dotyczące zagrożeń związanych z instytucją liczącącej zgody, właśnie którą wprowadzamy tę ustawą dzisiaj, będziemy głosować.
Czy pan widzi jakieś zagrożenie I jeżeli tak, to jakie one są? Czy rząd przewidział przeciwdziałanie tym zagrożeniom?
Speaker 52
Jeżeli chodzi o 1. Pytanie, to myślę, że tak jak powiedziałem we wcześniejszym wystąpieniu, myślę, że rozszerzenie czy dalsze obszary dotyczące milczącej zgody, mam nadzieję, że będą na jesieni, czy późną jesienią, czy powiedzmy zimą I to będą jakieś, mam nadzieję, większe pakiety. Myślę, że poza takim pakietem, teraz mamy, przekrojowym dotyczącym bardzo wielu obszarów, bo tutaj jest bardzo wiele I podatki, I działalność regulowana, I imprezy masowe, IIII zezwolenia na koguty tak zwane do do do karetek, tak, w sposób milczący też będą mogły być otrzymywane. To poza taką takim projektem myślę, że najprawdopodobniej w obszarze podatkowym, w obszarze współpracy między podatnikiem a organem, organami podatkowymi takie rozwiązania będziemy szukać, żeby uprościć, żeby automatyzm pewien był I pewne domniemanie, że to, co twierdzi, twierdzi podatnik, słuszne I jego oczekiwania są słuszne, choć oczywiście to, powiedziałem, jeżeli będą niesłuszne, to wtedy organ podatkowy będzie musiał rozstrzygnąć tą sprawę w sposób niemilczący. To jest 1 rzecz.
2. Rzecz, jeżeli chodzi o zagrożenia, tak jak powiedziałem, bardzo starannie wybraliśmy pewien pakiet rozwiązań. Myśmy ten pakiet, tutaj jest tych rozwiązań kilkanaście, myśmy otrzymywali bardzo dużo postulatów, bardzo ostrożnie do tego podeszliśmy, czy powiedzmy nie bardzo ostrożnie, ale rzeczywiście ostrożnie. Wiele wniosków, które dotyczyły na przykład domniemania, nieprawidłowości złożenia wniosku I na zezwoleń na broń. Nie przyjęliśmy takiego takiego rozwiązania I może takie propozycje padały.
Także z innych obszarów, obszarów, szczególnie bezpieczeństwa, na razie nie nie widzimy możliwości przyjęcia rozwiązania milczącej zgody. Także myślę, że nie powinno być tu zagrożeń, a na pewno będzie to monitorowane, będziemy wrażliwi na sygnały, które padają. We wszystkich obszarach mamy absolutny konsensus, jeżeli chodzi o ministrów właściwych. Tak jak powiedziałem, z różnych obszarów działowych te rozstrzygnięcia, te te zmiany są w różnych postępowaniach administracyjnych I wszędzie ten konsensus jest I pewność po stronie ministrów, że to zadziała.
Speaker 54
Dziękuję bardzo panie ministrze. Bardzo proszę jeszcze 1 pytanie, pan Senator Pawlak.
Stanisław Pawlak
Dziękuję serdecznie. W sprawie milczącej zgody jeszcze chciałbym dopytać. Chodzi o jak gdyby ostateczne załatwienie sprawy I wydawane zaświadczenia w tej kwestii, nie w formie decyzji, tylko w formie zaświadczenia. Czy to zaświadczenie będzie na wniosek znowu strony wnoszącej, czy też urząd dany po upływie terminu, który jest zawarty w tej ustawie, sam potwierdzi załatwienie sprawy w sposób milczący.
Speaker 52
To znaczy, co do, co do zasady oczywiście tutaj jest, są różne rozwiązania, ale co do zasady jest to sytuacja, w której na żądanie podmiotu będzie wydawane takie zaświadczenie. To jest najczęstsze rozwiązanie, które przewiduje ten projekt.
Adam Szejnfeld
Mam jeszcze pytanie panie ministrze, jeżeli nie będzie pan mógł bo to rozumiem, nie wszystko ma się w głowie, zwłaszcza statystyki. Chciałem się dowiedzieć, czy mamy wiedzę, ile w liczbach bezwzględnych, czy też ile w procentach spraw indywidualnych obywateli rozstrzyganych decyzją administracyjną jest wydawane z przekroczeniem terminu wyznaczonego przez kodeks administracji, postępowania administracyjnego.
To myślę tak niezależnie od
Adam Szejnfeld
Gdyby oczywiście pan minister nie miał tej wiedzy teraz, bo ja to rozumiem jak powiedziałem, to chętnie bym otrzymał taką informację na piśmie.
Speaker 52
Znaczy ja powiem tak, trudność polega chyba głównie na tym, że na zebraniu tych informacji, bo tak naprawdę każdy organ powinien wypowiedzieć się, w który rozstrzyga dane sprawy I w zakresie właściwości, także każda jednostka samorządu. Nie sądzę, żeby gdziekolwiek w Polsce był taki zbiór danych I zbiór wniosków, bowiem samorządy same w swoje, no chociażby, tak, samorządy, ale też administracja zespolona, niezespolona korzysta z różnego rodzaju systemów, także nie korzysta z żadnych systemów, tylko w sposób absolutnie papierowy, teczkowy. W samorządach też są prowadzone sprawy. Więc moim zdaniem nie jest to do ustalenia, natomiast w powszechnym odczuciu jest tak, tak jak państwo senatorowie wiedzą to doskonale, że nie każdy wniosek, jeżeli w ustawie jest napisane 14 dni, jest rozpatrywany w 14 dni, jak jest w KPA 30 dni, jest 30 dni. I tak naprawdę to, co powiedziałem, obywatel nie nie nie może zrobić nic, musi czekać na kolejne tygodnie czy miesiące na rozstrzygnięcie I ten okres jest dyskomfortem dużym, znaczącym dla obywatela, bo on po prostu jest w zawieszeniu, nie ze swojej winy I tak naprawdę może co najwyżej dopytywać.
Także nie, myślę, że takie otrzymanie tego typu przez pana sektora informacji globalnych ja, ja nie, nie, nie, nie widzę możliwości zabrania w tym momencie.
Adam Szejnfeld
No korzystając z tej okazji panie ministrze bym, zapytam oczywiście, ale w formie, czyli zgłoszone propozycje w formie pytania. Czy nie uważa pan, czy że dyscyplinując, że tak powiem, chociaż nie chciałbym używać takiego pojęcia, nasza administracja publiczna I ta rządowa I samorządowa działa coraz lepiej, coraz sprawniej, coraz efektywniej, więc takie słowo może nie zadekwatne, ale w uproszczeniu. Żeby jednak takie dane statystyki mogły być, chociażby po to, żeby dyscyplinować organy administracji publicznej. Ja nie mówię, żeby robić od razu takie jakieś zestawienia centralne, ale kiedyś pamiętam proponowałem taką takie rozstrzygnięcie, żeby każdy organ na własnym na własnym portalu, na własnej stronie www corocznie na koniec roku podawał informację ile rozstrzyga, rozstrzygnął spraw niezgodnie z prawem. To jest przecież weryfikowane w postępowaniu administracyjnym, ile spraw rozstrzygnął po terminie.
Same podawanie informacji bez przyczyn I bez kogo dotyczy, statystyka, już by dyscyplinowała działalność organów.
Speaker 52
Być może to jest jakiś pomysł z kolei ja myślę, że to jest kwestia taka, że jeżeli będzie, a mam wrażenie, że będzie bardzo szybko postępować informatyzacja administracji publicznej I elektroniczny obieg dokumentów, ale także w tych obszarach tutaj milczącej zgody. Wiem, że Ministerstwo Finansów I parę innych podmiotów jakby szykuje, znaczy no trzeba kontrolować te terminy, więc te narzędzia informatyczne będą wprowadzone. Myślę, że to jest do zrobienia za chwilę, choć jak mówię jeszcze, jeżeli chodzi o samorząd, to jest to znacząco utrudnione, dlatego że no każdy samorząd realizuje na własną odpowiedzialność I na własną rzecz zadania. Natomiast w przypadku administracji rządowej myślę, że w krótkim stosunkowo okresie myślę do roku dwóch lat, kiedy dojdzie do pełnego wdrożenia EZD RP w obsłudze administracji czy pełnej informatyzacji KAS-u, to takie dane będą stosunkowo łatwe do uzyskania.
Speaker 50
Dziękuję bardzo, panie ministrze. Rozumiem, że nie ma więcej pytań. Bardzo dziękuję panu ministrowi. Otwieram dyskusję
Adam Szejnfeld
Dziękuję panie marszałku, wysoka izbo. No w sposób szczególny interesuję się tą ustawą. Od razu apreory oczywiście chwalę rząd I wszystkich tych, którzy nad tą ustawą pracowali. Dlatego w sposób szczególny, ponieważ no jestem autorem ustawy, która wprowadziła do polskiego systemu prawa milczącą zgodę wiele lat temu. W ogóle wprowadziliśmy wtedy przeogromny pakiet deregulacyjny I w tych latach 2009, 2012 moim zdaniem w Polsce za tak zwanych rządów pierwszego Donalda Tuska przeprowadzono największą deregulację prawa w całej historii tych minionych trzydziestu pięciu lat.
Zresztą tenże rząd, potem następny rząd Donalda Tuska I obecny. 3. Już rząd Donalda Tuska przeprowadza w fenomenalnym zakresie sprawy deregulacji prawa I to bardzo szeroko traktując tę, to wyzwanie. Co pokazuje, że ta idea jest bardzo bliska tej opcji, która te 3 rządy realizowała. Ale zadawałem pytania I mówiłem o określonych potencjalnych propozycjach, dlatego że doświadczenie mnie uczy.
Te legislacyjne z Sejmu I z Senatu, ale także praktyka, że nie tylko przepisy prawa mają znaczenie. Także, a może nawet większe znaczenie ma kultura stosowania prawa. A w ramach kultury stosowania prawa to coś, co nazywamy pragmatyką urzędniczą, procedurami urzędniczymi, praktyką urzędniczą I tak dalej I tak dalej. W przypadku milczącej zgody mamy tutaj mniejsze ryzyko jakby niezastosowania się do przepisów nowo uchwalonych, no to wiadomo, bo idea właśnie jest taka, że jak nic nie zrobisz to I tak zrobisz, prawda? Czyli jak nawet nie rozstrzygniesz sprawy obywatela w określonym terminie to I tak rozstrzygniesz, bo ona się rozstrzygnie z upływem tego terminu.
I to jest ten fenomen tego pomysłu. Spośród kilkuset, spośród kilkuset propozycji deregulacyjnych, które zgłosiłem, większość została uchwalona w postaci ustaw. Dla mnie ta jest najbliższa. Właśnie, właśnie dlatego, że brak działania I tak kończy się po myśli obywatela. A ta idea I potem realizacja w postaci ustawy wystąpiła właśnie ze względu na to.
I pytałem o te statystyki, ponieważ wtedy uznawaliśmy I szacowaliśmy, że setki 1000 spraw, setki 1000 spraw jest nierozstrzyganych w terminie, nawet w tych terminach przedłużanych zgodnie z KPA I także takich, które były przedłużane wtedy I niezgodnie z KPA, bo dzisiaj kultura urzędnicza oczywiście jest znacznie lepsza, wyższa, ale także świadomość obywatelska I świadomość prawna jest znacznie wyższa, w związku z czym częściej ludzie reagują, także wykorzystując instrumenty prawne, odwołania, w końcu zaskarżenia do sądu niż, niż kiedyś. Ale dlaczego wspominam o tej praktyce I pragmatyce? Ponieważ uważam, że jeżeli rząd chce faktycznie skutecznie wprowadzić deregulację, nie tylko w tej sprawie oczywiście, to jest, to jest 1 z setek już tu przez nas uchwalonych deregulacji w tej kadencji. W następnym punkcie porządku obrad będziemy mówić o deregulacji w prawie energetycznym. I tak w kółko.
Więc uważam, że oprócz zmian legislacyjnych jest konieczne. Nie, że jest potrzebne. Jest absolutnie konieczne także edukowanie pracowników administracji publicznej, administracji rządowej I samorządowej, przeprowadzanie szkoleń, ale dedykowanych, absolutnie dedykowanych w tym kierunku, bo przecież tych szkoleń się przeprowadza mnóstwo, ale raczej z wiedzy legislacyjnej, z wiedzy prawniczej, ale już rzadziej jeżeli chodzi o pragmatykę I praktykę urzędniczą. Jest taki dowcip, który na pewno większość ludzi słyszała, chyba że jest tak stary takim sucharem, że część może go nie znać, ale w skrócie mówiąc, bo nie wysoka izba jest do opowiadania dowcipów, ale w skrócie mówiąc rozgrywa się taka scenka w sądzie, gdzie sąd powołując się na określony artykuł kodeksu karnego skazuje podsądnego, a adwokat się zgłasza I mówi, ale wysoki sądzie, przecież ten artykuł został uchylony, już go nie ma w kodeksie karnym. AAA sędzia mówi tak, wysoki sąd wie o tym, ale u nas to się nie przyjęło.
No więc to jest taka nie anegdotka, ale, ale, ale taki dowcip, który pokazuje, że bardzo często. Ja dam przykład. W ramach tych setek zmian, które przeprowadziliśmy, deregulacyjnych, 1 z najsłynniejszych, najbardziej znanych, wszędzie powtarzanych naokoło do dzisiaj przez te 15 lat, to jest zmiana kultury zaświadczeń na kulturę oświadczeń. Co to oznacza? Oznacza to, że wprowadziliśmy przepis prawa, który zabrania wręcz żądania do od klienta, od obywatela zaświadczenia, jeśli on chce albo może złożyć oświadczenie, że oświadczam, że tak jest I tak I tak jest.
Czy ktoś jest tutaj na sali choćby nawet senatorów, kto który nie spotkał się w swoich sprawach, które prowadził, gdzie żądano od niego zaświadczenia, dokumentu, mimo że chciał złożyć oświadczenie zgodnie z prawem? Jestem przekonany, że w większości przypadków to się nie przyjmuje, bo urzędnik woli mieć zaświadczenie, woli mieć dokument, a nie oświadczenie. Inny przykład podobne związane z tym. Wprowadziliśmy wtedy też, te wszystkie rozwiązania to są rozwiązania mojego autorstwa, ale nie o to chodzi. Wprowadziliśmy prawo składania w urzędach kopii dokumentów.
Kopii zamiast oryginałów. Mało tego, nawet bez potrzeby poświadczania ich za zgodność z oryginałem. Jeszcze nigdy w życiu. Nie słyszałem, ale też w swojej, w swoim normalnym życiu też jesteśmy nie tylko posłami, senatorami, ale jesteśmy także obywatelami, załatwiamy mnóstwo rzeczy. Jeszcze nigdy w życiu nie słyszałem, nie widziałem także u mnie, żeby mi ktoś chciał przyjąć kopę dokumentów.
Nie no przecież to jest kopia. Poproszę przynieść oryginał. Więc to są takie tylko 2 drobne przykłady, które moim zdaniem dowodzą mojej tezy, że nie tylko trzeba zmieniać przepisy prawa, ale także trzeba zmieniać mentalność urzędniczą, zmieniać procedury I pragmatyki urzędnicze. Trzeba szkolić, szkolić I szkolić. Uświadamiać, uświadamiać I uświadamiać.
Inaczej będziemy tak jak przez te ostatnie 15 lat od początku pierwszej kadencji pierwszego rządu pana premiera Donalda Tuska uchwalali ustawę, a życie będzie się toczyło swoją drogą. Na tej zasadzie co w tym dowcipie, gdzie sędzia powiedział, tak, wiem. Tak, wiem, że ten przepis się zmienił, ale u nas się to nie przyjęło. Dlatego drodzy państwo, apeluję przy tej okazji właśnie o to, żebyśmy nie tylko pamiętali o zmianie przepisów prawa, uchwalania nowych ustaw, ale także o to, żeby one były odpowiednio na bieżąco I bez wątpliwości stosowane. Dziękuję.
Speaker 50
Dziękuję bardzo panie senatorze. Stwierdzam, że nie ma więcej senatorów zapisanych do dyskusji, natomiast głos w dyskusji złożyli do protokołu senatorowie Ryszard Brejza, Leszek Czarnowaj, Wiktor Durlak, Beniamin Godyla, Mieczysław Globa, Janusz Gromek, Władysław Komarnicki, Robert Mamątow, Janusz Klęcherz, Aleksander Szwed, Ryszard Świlski I Wadim Tyszkiewicz. Informuję, że lista mówców została wyczerpana. Zamykam dyskusję. Czy przedstawiciel rządu lub zaproszeni goście chcieliby zabrać głos?
Tak, bardzo proszę.
Speaker 52
Panie marszałku, Wysoki Senacie. Ja bardzo krótko tylko panu senatorowi chciałem powiedzieć, jeżeli chodzi o świadczenia, że rzeczywiście jest to 1 z tematów, na którym się bardzo mocno pochylamy I ten element oświadczeń będzie dobrze funkcjonował w momencie, kiedy bazy danych poszczególnych, poszczególne bazy rządowe, bazy danych będą dostępne między wewnątrz rządu, że tak powiem I nad tym bardzo intensywnie pracujemy, bowiem złożenie oświadczenia obecnie jest oczywiście możliwe, natomiast łączy się to z upoważnieniem też tego urzędnika do tego, żeby do odpowiednich danych miał dostęp, ponieważ nie zawsze każdy ma dostęp urzędnik, właściwie jest ta, nie mówię, silosowość, ale jest pewna kwestia tajemnicy skarbowej I tego typu rozwiązania, więc chcę powiedzieć, że będziemy nad tym pracować I te oświadczenia będą myślę powszechnie stosowane I zaktualizujemy też I stany prawne, tak żeby właśnie zmotywować urzędników też prawem, ale też I tą kulturą, o którą, o której pan senator mówił, kulturą obsługi obywateli I na pewno reaktywujemy to bardzo mocno, uprości to w ten sposób, bo musimy też pamiętać o tym, żeby ta prędkość postępowania była racjonalna. Jeżeli mamy oświadczenie to często, jeżeli szczególnie ktoś dysponuje środkami publicznymi, to musi to być zweryfikowane przez tego urzędnika. I czasem niestety tak jest, jak tutaj pan senator wskazał, że urzędnik oczekuje zaświadczenia, ponieważ to po prostu o pewną czynność, którą on ma wykonać, po prostu to postępowanie jest opóźniane w jego rozumieniu, tak?
I dlatego rząd do tego zaświadczenia, ale tak jak powiedziałem, będziemy analizować zakres tajemnicy skarbowej, chociażby w takich sprawach finansowych I będziemy starać się ją w taki sposób rozumieć, żeby to uprościło dla obywatela, żeby on był świadomy skutku tego, że jak złoży oświadczenie, to jednocześnie wie I ma pewność, że zostanie zweryfikowana prawidłowość tego świadczenia, bo nie może się czasem tak dziać, że na skutek oświadczenia dochodzić do sytuacji, które są później trudno odwracalne.
Speaker 50
Dziękuję bardzo panie ministrze. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy został zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu ósmego porządku obrad, ustawa o zmianie ustawy o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki oraz niektórych innych ustaw. Tekst ustawy zawarty jest w druku 733 a sprawozdanie komisji w druku numer 733 a. Proszę o zabranie głosu senator Annę Górską I przedstawienie sprawozdania Komisji Klimatu I Środowiska oraz Komisji Infrastruktury.
Anna Górska
Bardzo dziękuję. Szanowny panie marszałku, Wysoki Senacie. W imieniu Komisji Infrastruktury, Komisji Klimatu I Środowiska mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie z prac połączonych komisji nad ustawą o zmianie ustawy o zapobieganiu zanieczyszczeniu morza statki oraz niektórych innych ustaw. Sprawozdanie zawarte jest w druku numer 733 a. Nasze komisje po przeanalizowaniu I przedyskutowaniu przedłużonej ustawy rekomendują przyjęcie tej ustawy bez poprawek.
W głosowaniu stosunek głosów wynosił 7 głosów za I 5 wstrzymujących. Głównym celem tej ustawy jest wdrożenie przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego I Rady Unii Europejskiej numer 2023 na 1805 z 2... Z trzynastego września 2000 dwudziestego trzeciego roku w sprawie stosowania paliw odnawialnych I niskoemisyjnych w transporcie morskim, które to rozporządzenie znane jest jako rozporządzenie fuel I you merry time. Przepisy tego rozporządzenia stosuje się bezpośrednio, ale konieczne jest wprowadzenie odpowiednich regulacji w prawie krajowym, a w szczególności wskazanie kompetencji organów, które są odpowiedzialne za realizację obowiązków państwa administrującego. Warto podkreślić, że Polska pełni rolę państwa administrującego dla dwudziestu armatorów, dysponujących łącznie flotą stu trzydziestu czterech statków.
Wśród nich znajduje się dziesięciu armatorów zarejestrowanych w Polsce, to są między innymi Polska Żegluga Morska, Polska Żegluga Bałtycka czy Polskie Linie Oceaniczne, a także z dziesięciu armatorów zagranicznych, których siedziba znajduje się poza Unią Europejską. Projektowane przepisy są niezbędne do przyjęcia z trzech powodów. Po 1. Umożliwią armatorom, dla których Polska jest państwem administrującym uzyskanie dokumentów zgodności FUL-EU dla swoich statków. To jest warunek konieczny, żeby prowadzić działalność żeglugową w portach Unii Europejskiej.
Od dnia pierwszego lipca bieżącego roku w każdym europejskim porcie każdy statek o pojemności brutto powyżej pięciu 1000 gigaton będzie musiał posiadać dokument zgodności w UMED-y, a brak takiego dokumentu przez 2 kolejne okresy sprawozdawcze będzie skutkował możliwością wydalenia statku z Europejskiego Portu lub odmową zgody na wejście. Po 2., projekt ten zapewnia odpowiednie procedury odwoławcze od obliczeń wykonywanych przez akredytowanych w Polsce weryfikatorów. Polski Rejestratków S. A. Jako jedyny podmiot akredytowany w Polsce pełni funkcję weryfikatora dla FEWAL EU, a przyjęcie tej ustawy w proponowanym kształcie pozwoli zagwarantować wiarygodność polskiego systemu weryfikacyjnego.
Po 3., regulacje umożliwią wdrożenie mechanizmu wykorzystania środków pochodzących z kar z FULEU nakładanych na armatorów przepisanych do Polski jako państwa administrującego. Wpływy z kar będą w całości przeznaczone na działania związane z dekarbonizacją sektora morskiego. Podsumowując, przepisy tej ustawy są niezbędne, aby zapewnić polskim armatorom I polskim portom warunki równej konkurencji. Mając to na uwadze, mając na uwadze konieczność zapewnienia tej administracji morskiej odpowiednich instrumentów prawnych, umożliwiających wykonywanie obowiązków wynikających z prawa Unii Europejskiej, a w szczególności właśnie wydawanie dokumentów zgodności w ULIU przez dyrektorów urzędów morskich zasadne jest przyjęcie tej ustawy I z takim wnioskiem I taki wniosek Wysokiej Izbie przedkładam.
Speaker 50
Dziękuję bardzo. Bardzo proszę o zadawanie pytań do pani senator sprawozdawcy. Bardzo proszę pan senator Pupa.
Zdzisław Pupa
Pani senator zauważyła, że ta ustawa podniesie konkurencyjność polskich w jakiś sposób armatorów I statków I chciałem się dopytać, jak pani widzi, gdzie ta konkurencyjność zostanie poprawiona, w jakim obszarze? Poprzez nakładanie większych opłat na statki polskie?
Anna Górska
Polskie statki, jak tłumaczyło nam wczoraj przedstawiciele resortu infrastruktury, spełniają wymagane normy I wprowadzają I wprowadzają rozwiązania, które mają na celu dekarbonizację paliw, które używają. Natomiast poprawa warunków konkurencyjności dotyczy głównie tych armatorów, którzy nie są armatorami z terenu Unii Europejskiej. Jeżeli nie, są administrowani w Polsce, a my jako Polska nie będziemy w stanie nałożyć na nich kar, to to stwarza nieuczciwe warunki konkurencji dla armatorów polskich w kontekście takim, że armatorzy spoza Unii Europejskiej no nie będą mogli być karani za to, jeżeli nie spełniają tych norm. Polscy armatorzy dostosowali się do tych norm zgodnie z rozporządzeniem Unii Europejskiej.
Aleksander Szwed
Dziękuję panie marszałku. Pani Senator, do przedstawionego projektu mieliśmy w toku konsultacji szereg uwag, między innymi mamy opinię zarządu morskiego portu Gdynia I tutaj była taka uwaga, że w związku z tym, że kotwicowisko zlokalizowane jest około 600 metrów od falochronu, informuje, że nie ma technicznych możliwości zasilania statków energią elektryczną z lądu na kotwicowisku I tym samym nie jest w stanie zaspokoić całego zapotrzebowania na energię elektryczną dla statków stojących na kotwicowisku. Jest to 1 z, 1 z wielu uwag, bo też między innymi Orlen I widziałem w raporcie z konsultacji, że część z tych uwag, które Orlen zgłaszał też nie nie zostały wzięte pod uwagę. Czy państwo na komisji na na temat tych wszystkich uwag, które do projektu były zgłaszane dyskutowali?
Anna Górska
Nie dyskutowaliśmy na temat szczegółowych uwag, które zostały zgłoszone. Była przedstawiona tylko taka synteza konsultacji z tego projektu ustawy, w której resort przedstawił wnioski wskazujące na to, że armatorzy oczekują wprowadzenia zmian do ustawy.
Speaker 50
Dziękuję bardzo. Jeżeli nie ma więcej pytań, bardzo dziękuję panie senator sprawozdawcy. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych, został upoważniony minister infrastruktury. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos? Bardzo proszę, panie ministrze.
Arkadiusz Marchewka
Szanowny panie marszałku, szanowni państwo senatorowie. Ta ustawa jest niezbędna po to, aby urzędy morskie, jako administracja państwowa, mogły wydawać wszystkim armatorom niezbędne certyfikaty I zaświadczenia do tego, aby mogły nasze statki, ale też statki innych armatorów wpływać do polskich I szeroko rozumianych europejskich portów. Nie ma w tej ustawie żadnych dodatkowych obowiązków, które nakładały, zostałyby nałożone na armatorów.
Przepisy rozporządzenia unijnego stosuje się bezpośrednio. Pokazując to od strony takiej praktycznej. Każdego roku armator, a mamy pod naszą administracją dwudziestu armatorów, w tym dziesięciu polskich, musi uzyskać takie świadectwo zgodności. Ale ta zgodność dotyczy emisji, które są związane z wykorzystywaniem paliw w żegludze. Niczym innym, tylko chodzi o paliwa.
I do 2000 trzydziestego roku armatorzy muszą wykorzystywać czystsze paliwa po to, aby te emisje redukować do 2000 trzydziestego roku o 2 procent, następnie o 6 procent. I teraz, jeżeli armator uzyska takie świadectwo zgodności od weryfikatora, to ma pełne prawo do tego, żeby zawijać nie tylko do polskich, ale do wszystkich europejskich portów. Jeśli okazałoby się, że takiego świadectwa zgodności nie utrzyma, dlatego że... Nie otrzyma dlatego, że ten poziom emisji ze spalanego paliwa jest przekroczony, to wtedy musi uiścić specjalną opłatę I urząd morski na tej podstawie wydaje mu świadectwo zgodności po to, aby dać zielone światło do wchodzenia do portów polskich, ale też unijnych. Więc rozwijając tę kwestię dotyczącą konkurencyjności, o czym mówiła pani senator Górska, to w tym wypadku chodzi przede wszystkim o to, że jeżeli armatorzy nie dostawaliby takiego świadectwa zgodności, czyli urząd morski nie miałby możliwości do jego wydawania, to wtedy pozycja konkurencyjna naszych armatorów zdecydowanie pogorszyłaby się dlatego, że nie mogliby wpływać do polskich I europejskich portów, bo nie miałby im kto po prostu wydać tego zaświadczenia.
Więc w tym projekcie chodzi przede wszystkim o to, by wskazać administrację morską jako podmiot, który wydaje świadectwa zgodności, kiedy armator przekroczy te limity. Dzisiaj dla wszystkich polskich armatorów te świadectwa zgodności są wydane, dlatego że robią to weryfikatorzy, czyli uznane firmy, w tym Polski Rejestr Statków, firma należąca w stu procentach do skarbu państwa I wszyscy polscy armatorzy mają te świadectwa zgodności już wydane za ten poprzedni rok, co daje im możliwość oczywiście swobodnego wpływania do europejskich portów. Natomiast gdyby któryś z armatorów przekroczył te wartości, to będzie musiał uiścić opłatę I zgłosić się do urzędu morskiego o wydanie tego certyfikatu. Więc celem tego projektu jest przede wszystkim wskazanie urzędu morskiego jako administracji, która jest upoważniona do tego, aby wydawać takie certyfikaty po pobraniu opłaty, które następnie trafia na konto Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska I jest przeznaczana na realizację programów związanych z dekarbonizacją żeglugi. Więc projekt, który został przedstawiony ma przede wszystkim charakter stworzenia ram prawnych do tego, aby przepisy, które są przepisami europejskimi, mogły w sposób odpowiedni w Polsce funkcjonować I podkreślę jeszcze raz, prawo, rozporządzenie unijne stosuje się w sposób bezpośredni, więc my tutaj tylko I wyłącznie tworzymy ramy do tego, aby urzędy morskie jako administracja państwowa mogły realizować te niezbędne kwestie.
Speaker 50
Dziękuję bardzo panie ministrze. Bardzo proszę o zadanie pytania pana senatora Szweda.
Aleksander Szwed
Dziękuję panie marszałku. Panie ministrze mówiłem tutaj o uwagach, które między innymi Port Gdynia wnosił I o tym też mówił z mówi ta opinia związku armatorów polskich, a mianowicie o obowiązku korzystania z zasilania energią elektryczną z lądu. I tutaj związek armatorów polskich wskazuje, że takie właśnie porty jak Świnoujście czy Gdynia obecnie brakuje w nich odpowiednio rozwiniętej infrastruktury w tym zakresie. Wskazują I sugerują również uwzględnienie w ustawie planu wsparcia finansowego I organizacyjnego na przykład poprzez programy unijne lub krajowe, które umożliwią zarówno armatorom, I portom dostosowanie się do nowych wymagań. Czy państwo rozważali, żeby wprowadzać takie rozwiązania w ustawie I jak się państwo odniosą do tego, że obecnie jeśli chodzi o korzystanie z zasilania energią elektryczną z lądu, no polskie porty nie są do tego przygotowane.
Arkadiusz Marchewka
Szanowny panie profesorze, odpowiadając najpierw na tę kwestię podnoszoną we wcześniejszym pańskim wystąpieniu w kontekście portów Gdyni, nie ma takiego obowiązku, żeby korzystać z tych podłączeń na tak zwanym kotwicowisku, więc armatorzy, którzy zawijają do portu w Gdyni nie będą do tego... Nie będzie takich wymogów. Natomiast wprowadzanie tych OPS-ów, czyli tych możliwości zasilania z lądu jest wprowadzone w vacatio legis do 2000 trzydziestego roku I my rzeczywiście jako Ministerstwo Infrastruktury prowadzimy działania, które wspierają porty w ramach starania się o fundusze zewnętrzne dla realizacji tych przedsięwzięć. Między innymi Port w Gdyni takie przedsięwzięcie realizuje. Przed nami jest 2.
Edycja programu Connecting Europe Facility, więc te kwestie związane z dofinansowaniami zewnętrznymi dla spółek na realizację tego typu infrastruktury, która pozwoli, pozwoli na, mówiąc wprost, no ładowanie statków z lądu, jest uznawana za tą, która jest potrzebna w kontekście no obecnych, obecnych wymagań, ale też trendów. Dlatego, że biorąc uwagę chociażby, patrząc chociażby na kwestie związane z żeglugą promową, nowe promy, które są wprowadzane do żeglugi mają już napęd na gaz, co pozwala zdecydowanie ograniczyć koszty środowiskowe I też opłaty związane z tak zwanymi ETS-ami. Więc patrzymy na tę sprawę oczywiście kompleksowo I 2030. Rok to jest czas tego vacatio legis, natomiast porty już przygotowują projekty po to, aby sięgać po środki zewnętrzne na realizację tego typu infrastruktury energetycznej.
Dziękuję bardzo. Jeszcze 1 pytanie.
Aleksander Szwed
Jeżeli tylko mogę dopytać I prosić tutaj o odpowiedź na piśmie, jeśli chodzi o te środki, z których będą mogli mogły korzystać porty, chodzi o dostosowanie tutaj do Oczywiście. Do wymogów. Tym.
Uczymy takie odpowiedzi na piśmie.
Speaker 50
Dziękuję bardzo panie ministrze. Jeżeli nie... Je... Bardzo proszę pani senator.
Magdalena Kochan
Panie ministrze, odpowiadając mojemu poprzednikowi na pytanie, powiedział pan o działaniach w porcie Gdynia, a w porcie Świnoujście, gdzie myślimy także o sposobie ładowania statków niekoniecznie w samym porcie, ale z Redy, czy to jest brane także pod uwagę w tych dalszych, odleglejszych planach ministerstwa, rozwój portu Świnoujścia, Świnoujście w tym zakresie?
Arkadiusz Marchewka
Tak, oczywiście. Świnoujście jest portem, w którym realizowany jest największy, najbardziej ambitny projekt w siedemdziesięciopięcioletniej historii Zarządu Morskich Portów Szczecin-Świno-Uście, czyli Przylądek Pomerania 186 hektarów Nowego Lądu o głębokości nabrzeży siedemnastu metrów, które pozwolą na zawijanie największych kontenerowców, które mogą wpłynąć na Bałtyk. Ten projekt jest już w fazie realizacji, właśnie trwa oczyszczanie basenu morskiego, gdzie powstanie inwestycja. Wkrótce zostanie wybrany wykonawca prac, które są związane z oczyszczaniem toru wodnego, który ma aż 70 kilometrów długości I trzeba ten teren po prostu, to dno morskie oczyścić po to, aby statki mogły bezpiecznie wpływać. Myślę, że w ciągu najbliższych kilku tygodni, bo już jest zakończona procedura przetargowa, zostanie podpisana umowa na wykonanie drogi technicznej, która będzie służyć już bezpośrednio pracą, pracom na lądzie dla realizacji tego przedsięwzięcia.
I tak również port w Świnoujściu planowany jest jako ten port, który będzie spełniał te wszystkie wymagania. Natomiast w kontekście tych nabrzeżu, które obecnie funkcjonują, port jest również przygotowywany do tego, aby sięgać po zewnętrzne środki dla realizacji tych odpowiednich źródeł, które pozwolą na zasilanie statków w czasie postoju w porcie z lądu prądem, który będzie do nich wystarczany. Dziękuję.
Zdzisław Pupa
Jeszcze mam takie pytanie, bo interesuje mnie jak te regulacje, które zostają wprowadzone ustawą wpłyną na koszty transportu, czy zwiększą się koszty transportu I obsługi przy pomocy towarów, czy zostaną na tym samym poziomie, czy będą mniejsze.
Arkadiusz Marchewka
Tutaj najważniejsze jest to, że pozycja konkurencyjna polskich portów będzie taka... Nie będzie... Inaczej, dla wszystkich fortów europejskich będą dokładnie te same wymagania. Więc o pogorszeniu pozycji konkurencyjnej polskich portów nie możemy mówić, dlatego że wszyscy armatorzy, którzy będą zawiejać naszych portów, bez względu na to, czy zawieją do portów polskich, czy do portów hiszpańskich, czy do portów niemieckich, również muszą spełniać te wszystkie kryteria, które są związane z tymi wytycznymi. Z punktu widzenia działalności armatorów oczywiście będzie to wymagało zmniejszenia, wykorzystania paliw, które są bardziej przyjazne dla środowiska, natomiast dotyczy to wszystkich armatorów, które wpływają do europejskich portów.
Zarówno tych polskich armatorów, których jest 10 jak I innych którzy pływają po całym świecie z punktu widzenia działalności żeglugowej na przykład największych armatorów polskich jak polska żegluga morska flota blisko
50 statków jest rozsiana, tak mogę powiedzieć, po Morze I Ocenach całego świata. Więc wpływają od wielkich jezior amerykańskich I Kanadyjskich po porty bałtyckie, inne porty europejskie, więc wszyscy armatorzy, którzy będą do naszych portów wzywać są zobowiązani do tego. Natomiast z punktu widzenia pozycji konkurencyjnej, no jest ona w ten sam sposób zachowana dla wszystkich europejskich portów I dla wszystkich armatorów światowych, którzy zawiejają do portów europejskich. Więc tutaj raczej nie widzimy, żeby sytuacja, nie dostrzegamy sytuacji, w której pozycja konkurencyjna względem innych armatorów wpływających do portów europejskich byłaby pogorszona.
Bardzo proszę, pan senator Schwed.
Aleksander Szwed
Dziękuję panie marszałku. Panie ministrze, chciałem jeszcze zapytać, bo Związek Armatorów Polskich zasugerował szereg proponowanych zmian w ustawie I między innymi rozważenie możliwości czasowych zwolnień dla tras krajowych, które obsługują mniejsze jednostki lub promy operujące między Polską a Skandynawiią, jeśli ich operacje są już zoptymalizowane pod kątem efektywności energetycznej. Jak się pan do tego odniesie?
Arkadiusz Marchewka
No wszystkie, wszystkie jednostki należące do polskich armatorów, w tym te wykorzystywane w żegludze promowej pomiędzy Polską a Szwecją, mają tę zgodność, certyfikaty, zgodności już przyznane, więc nie ma tutaj żadnej sytuacji, która pozwalałaby pogorszyć, która moglibyśmy stwierdzić, że w jakiś sposób pogorszałaby tę sytuację.
Speaker 50
Dziękuję bardzo. Jeżeli nie ma więcej pytań, bardzo dziękuję panu ministrowi. Jednocześnie informuję, że pan minister zobowiązał się do odpowiedzi na piśmie na pytanie pana senatora Aleksandra Szweda. Otwieram dyskusję. Nikt się nie zapisał do głosu, natomiast złożyli głos w dyskusji do protokołu senatorowie Ryszard Brejza, Artur Dunin, Mieczysław Golba, Agnieszka Gorgoń-Komor, Władysław Komornicki, Robert Mamontof, Adam Szenfeld, Aleksander Szwed I Ryszard Świlski.
Informuję, że lista mówców została wyczerpana. Zamykam dyskusję. Przedstawiciel rządu, jak rozumiem, nie chce już zabierać głosu. Dziękuję uprzejmie. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu.
Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dziewiątego porządku obrad, ustawa o zmianie ustawy. Przepraszam, ustawa o zmianie niektórych ustaw w celu dokonania deregulacji w zakresie energetyki. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 749 a sprawozdanie komisji w druku 749 a. Proszę o zabranie głosu senatora Adama Schenfelda I I przedstawienie sprawozdania Komisji Gospodarki Narodowej I Innowacyjności.
Adam Szejnfeld
Dziękuję panie marszałku. Wysoka izbo. Tak jak już odczytał pan marszałek, będziemy rozmawiać, debatować nad ustawą o zmianie niektórych ustaw w celu deregulacji w zakresie energetyki, a więc mamy dzisiaj już drugą ustawę deregulującą, ale w niemalże każdej wprowadzamy I obecny rząd stara się wprowadzać zmiany, które poprawiają sytuację odbiorców ustawy, tak biznesu jak I obywateli. W tym przypadku również tak będzie. Mówimy o druku 740 a.
Mam przyjemność w imieniu Komisji Gospodarki przedstawić sprawozdanie. Ustawa stanowi I chcę to bardzo wyraźnie podkreślić z przekonaniem, stanowi największą deregulację prawa energetycznego I to nie tylko w ostatnich latach. Ale nie tylko chodzi o zakres, ale przede wszystkim o wagę I nie tylko dla przedsiębiorstw, ale także dla klientów, dla konsumentów, dla gospodarstw domowych. Żeby szerzej można było zrozumieć tę tezę, żeby nie powiedzieć stwierdzenie moje, to chcę bardzo syntetycznie, bardzo krótko, bo oczywiście ustawa jest obszerna przedstawić jakie zmiany wprowadza. Syntetycznie w kilku czy kilkunastu punktach.
Po 1. Dokonuje się zmiany definicji magazynu ciepła I chłodu I to nie jest tylko taka kwestia prawnicza, zmiana definicji I tak dalej, bo ona ma bardzo poważne skutki, bowiem oznacza to formalne uznanie tych instalacji za elementy infrastruktury energetycznej. Bardzo poważne I pozytywne konsekwencje. Po 2. Cyfryzacja korespondencji z odbiorcami, a więc nie chodzi tylko o idee zmniejszenia zużycia przecież papieru, ale przyspieszenia obsługi kontrahentów, klientów, zmniejszenia kosztów tej obsługi, łatwiejszy dostęp do dokumentu.
Każdy sam sobie może po wprowadzeniu tych rozwiązań sprawdzić swoje konto, rachunki, zobowiązania I tak dalej. Większa przejrzystość umów energetycznych. Jakie znaczenie? Odbiorca jeszcze przed podpisaniem umowy będzie miał, znał maksymalne konsekwencje finansowe ewentualnej, ewentualnego zerwania umowy. Chodzi tu przede wszystkim oczywiście o umowy zawiązywane na czas określony.
Uproszczenie rachunków za energię. No to jest rzecz, którą nie wiem jak długo funkcjonuje, tak długo słyszę od wszystkich, że właściwie nic nie rozumiałem z tego rachunku, który dostają I wcale się nie dziwię, bo ja też. W związku z czym to wielokrotnie podnoszony postulat, aby dokonać uproszczeń rachunków za energię I tutaj takie, taki cel będzie wykonany, a mianowicie faktura będzie w sposób prosty, nawet się bardzo wyraźnie mówi, że niespecjalistycznym, nietechnicznym językiem miała określić całkowitą kwotę do zapłaty po 1.. Po 2. Koszt energii, po 3.
Koszt dystrybucji, no I po 4. Okres obowiązywania umowy, bo pamiętajmy o tym, że każdy może przecież umowę zmienić, zmienić dostawczy dostawcę. Polsce to nie jest jeszcze powszechnie stosowane, ale prawo jest I powinniśmy o tym pamiętać, że szukając swojego interesu możemy także poszukiwać I zmieniać dostawcę energii. Po 5. Przyspieszenie montażu liczników przewiduje ta ustawa.
To też jest bardzo ważne, tak dla obywatela, kiedy, nie wiem, wprowadza się do mieszkania I nie chce tygodniami czy miesiącami czekać na założenie licznika. Tak I oczywiście dla przedsiębiorstw. Czas to pieniądz, a więc operator zaraz po otrzymaniu informacji będzie miał obowiązek skontaktować się z odbiorcą, ustalić termin instalacji, dokonać tej instalacji, określać nawet termin maksymalny. Ten termin jest, ma wynosić 21 dni, ale mam nadzieję, że nie będzie musiał odbiorca tak długo czekać. Co bardzo ważne, ta ustawa dotyka także systemów ciepłowniczych I ułatwia, ułatwia rozwiązania dotyczące uznawania UOZ, a więc energii odnawialnej wykorzystywanej przez kotły elektryczne jako energii odnawialnej na potrzeby oceny efektywności systemów ciepłowniczych.
Bardzo ważne rozwiązanie. Kolejne zmiany to zwolnienie z obowiązku uzyskania koncesji. No deregulacja w czystej postaci dlatego, że jeżeli ciepło będzie dostarczane do jednego odbiorcy, czy grupy, jednej grupy odbiorców I służyć będzie procesom przemysłowym, no to nie będzie potrzeba na to koncesji w dzisiejszych rozwiązaniach. Niestety tak to jest. Podobnie jeżeli chodzi o dystrybucję ciepła.
Kolejne rozwiązania, nowe zasady taryfowania ciepła. W taryfach uwzględniane będą po 1. Magazyny ciepła, po 2. Ciepło odpadowe, po 3. Inwestycje odnawialną, odnawialne źródła energii.
Kolejne rozwiązania, rozwiązanie to częściowa liberalizacja rynku ciepła, a mianowicie prezes Urzędu Regulacji Energetyki nie będzie zatwierdzał taryf w sytuacji, gdy ciepło dostarczane jest bezpośrednio przedsiębiorstwom, gdy brak jest odbiorców mieszkaniowych, no I kiedy strony dobrowolnie ustalają warunki handlowe między sobą, no to już nie angażujemy organu instytucji państwowej. Kolejna przykładowa zmiana to zmiany dotyczące gazu ziemnego. Przedsiębiorstwa handlujące gazem ziemnym będą mogły zlecać utrzymanie obowiązkowych
Zapasów gazu Agencji Rezerw Strategicznych. Kolejny przykład zmiany w ustawie o odnawialnych źródłach energii, a mianowicie kotły elektryczne będą mogły być uznawane jako źródło OZE. Wprowadzano bowiem możliwość zaliczania do obowiązku zakupu ciepła wytworzonego z energii elektrycznej pochodzącej z OZE. Kolejne, kolejny przykład rozwiązań dotyczy operatów, operatorów sieci. Operator systemu przesyłowego będzie publikował roczny udział energii odnawialnej w krajowym systemie elektroenergetycznym, a więc wszyscy będziemy wiedzieli, jak wygląda miks I czy dokonujemy w odpowiednim tempie transformacji energetycznej.
Zmiany dotyczą także kogeneracji, co jest bardzo ważne I tutaj najważniejsze rozwiązania to na przykład wydłużenie terminów inwestycyjnych, przykładowo czterdziestu ośmiu do sześćdziesięciu miesięcy I sześćdziesięciu miesięcy do siedemdziesięciu dwóch miesięcy. Nastąpi też ograniczenie obowiązków sprawozdawczych. Kolejna rzecz to obniżenie ryzyka inwestycyjnego. Nowe przepisy bowiem zwiększą elastyczność inwestycji w kogenerację. Zmian jest tak jak powiedziałem bardzo dużo.
Przedstawiłem przykładowe, ale jedne z najważniejszych. W związku z czym wysoka izbo jeszcze poinformuję tylko, że w trakcie obrad komisji zaproponowano jedną poprawkę, poprawkę uzgodnioną I ze stroną rządową I z Biurem Legislacyjnym Senatu, w związku z czym jednogłośnie została ona przyjęta. W imieniu komisji proszę o pozytywne przyjęcie ustawy. Dziękuję bardzo.
Speaker 50
Bardzo dziękuję, panie senatorze. Teraz jest możliwość zadawania pytań do pana senatora, są prawodawcy. Bardzo proszę 1. Pan senator Pawlak, później pan senator. Bardzo proszę.
Stanisław Pawlak
Dziękuję bardzo. Bardzo potrzebne zmiany, tu, o których pan senator sprawozdawca nas zapoznał, szczególnie dotyczące faktur, bo to jest naprawdę skomplikowany dokument, którego chyba nikt z nas tutaj na sali dobrze nie zna, a jesteśmy odbiorcami energii elektrycznej, powinniśmy go znać bardzo szczegółowo I wiedzieć, za co płacimy. 2., to chcę też podkreślić termin montażu liczników. To nie było, do tej pory jest, istnieje ten zasada, nie wiem czy to przepis, czy zasada, że do półtora roku niektóre zakłady energetyczne odsyłają szczególnie gminy, samorządy. Ja interweniowałem w takich sprawach, gdzie lampę trzeba oświetleniową zrobić nad przejściem dla pieszych, po wykonaniu czekać półtora roku, żeby licznik został zamontowany.
To jest skandaliczna sytuacja. I mam pytanie na tym tle, czy przyzwyczajenie, które zakłady energetyczne posiadają, nie będzie silniejsze od zapisu ustawowego, który dzisiaj wprowadzamy, skrócenie znaczne to, tego terminu do dwudziestu 1 dni, bo ja uważam, że w interesie zakładów energetycznych powinno być jak najszybciej podłączenie, żeby sprzedawać prąd I żeby były z tego tytułu dochody. Ale jeżeli dochody są dość dobre, to wtedy odbiorcy nie zależy, dostawcy prądu nie zależy, żeby szybko to wykonać. Jakie będą sankcje panie sprawozdawca, jeżeli energetyka nie wykona w terminie ustawowym zamontowania licznika bądź zmiany licznika w przypadku montażu fotowoltaiki. Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo. Bardzo proszę.
Adam Szejnfeld
Dziękuję bardzo panie senatorze za to pytanie. To, to pytanie jakby wpisuje się w wątek, który poruszyłem przy 2 punkty wstecz przy deregulacji dotyczącej milczącej zgody przy w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych decyzją administracyjną, gdzie mówiłem, że bardzo często my naprawiamy, poprawiamy czy ulepszamy wręcz prawo, AAW rzeczywistości ono potem nie działa, bo nie jest stosowane w ogóle albo jest stosowane źle, czy z niechęcią. No pewnie jeszcze gorzej może być w sferze prywatnej, bo tu dotykamy sfery prywatnej, biznesu, a nie administracyjnej. Nie wiem, czy sankcje by rozstrzygały tę sprawę, ale my my... Tutaj rynek powinien decydować, prawda?
Ale ma pan rację. Przecież dopóty, dopóki nie założę licznika, nie nie nie nie ściągam należności, nie zarabiam, więc to powinno być głównym motywem. No ale jestem przekonany, że obecne spółki I skarbo państwa w sensie ich zarządów, rozumiejąc idee nie tylko deregulacja, ale działania na rzecz obywatela, którą nie tylko głosi, niesie, ale egzekwuje obecny rząd Ronalda Tuska, zmienią te złe pragmatyki, o których pan wspomniał.
Speaker 50
Bardzo dziękuję panie senatorze. Bardzo proszę o zadanie pytania pana senatora Feda.
Aleksander Szwed
Dziękuję panie marszałku. Panie senatorze, nowelizacja rzeczywiście bardzo obszerna, ale też rekordowa ilość uwag, które podmioty zgłaszały w toku konsultacji. Mamy 168 uwag, z czego bardzo dużo nie zostało uwzględnione. No nie będę tutaj odnosił się do poszczególnych uwag, bo rzeczywiście musiałoby być bardzo dużo pytań. Zapytam tylko tak ogólnie, czy na komisji państwo te nieuwzględnione uwagi dyskutowali, czy były podmioty obecne, które zgłaszały te uwagi w toku konsultacji?
Adam Szejnfeld
Zawsze na posiedzeniach komisji są zapraszani także partnerzy społeczni I w tym przypadku na sali widziałem takie osoby, ale żadna z tych osób nie zajęła głosu, ani bezpośrednio, werbalnie zgłaszając się do głosu, ani przekładając jakieś swoje stanowiska czy opinie. Rozumiem, że w takim razie, że w tym toku konsultacji społecznych I procesu legislacyjnego wątpliwości zostały rozwiane. Natomiast co rzadkie, co rzadkie powiem, pod względem legislacyjnym ta ustawa na pewno była perfekcyjna. Dlaczego? Dlatego, że biuro legislacyjne senatu nie zgłosiło żadnych uwag.
Znaczy to było 1 z najkrótszych bym powiedział wystąpień mecenasa, legislatora. Zawsze jest dosyć długa prezentacja stanowiska, opinii Biura Legislacyjnego I niekiedy są właśnie uwagi, wręcz propozycje poprawek. Tutaj nie było żadnej, w związku z czym uważam, że ta ustawa nie budziła pod tym względem żadnych uwag.
Speaker 50
Dziękuję bardzo panie senatorze. Rozumiem, że nie ma więcej pytań do pana senatora sprawozdawcy. Bardzo dziękuję za bardzo, jak zwykle zresztą, wnikliwe sprawozdanie. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych. Został upoważniony minister energii.
Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos? Bardzo proszę, panie ministrze. Pan minister Wojnarowski, oczywiście.
Konrad Wojnarowski
Szanowny panie marszałku, wysoki senacie. Proponowane przepisy to kolejna z naszych inicjatyw, która ma na celu po 1. Kontynuację naszych założeń dotyczących transformacji energetycznej w kontekście bezpieczeństwa energetycznego, stabilizacji cen, integracji Oze, ale też, a może w tym kontekście z punktu widzenia odbiorców przede wszystkim, o czym także wspominał mój szanowcy, szanowny przedmówca sprawozdawca pan senator Schenfeld, również to było poruszane w pytaniach przez panów senatorów, wdraża zmiany legislacyjne w kierunku uproszczenia regulacji, wprowadzając ułatwienia dla odbiorców energii elektrycznej, dostosowując je do potrzeb obywateli, co ma olbrzymie znaczenie w kontekście podnoszonej również przez pana senatora, sprawozdawcę deregulacji, jakże ważnej z punktu widzenia polityki nie tylko Ministerstwa Energii, ale ale także rządu. Wiemy, że zespół do spraw deregulacji pracował w ostatnich miesiącach bardzo intensywnie I te przepisy proponowane wcześniej w sejmie, a dzisiaj w senacie są pokłosiem tych prac. Najważniejsze
Speaker 66
Zagadnienia deregulacyjne w zakresie energii elektrycznej to przede wszystkim zwiększenie przejrzystości rachunków za energię poprzez wprowadzenie wymogu przekazania odbiorcy podsumowania rachunku zawierającego informacje o najważniejszych pozycjach, czyli łączna suma do zapłaty, cena za obrót, dystrybucję oraz okres obowiązywania umowy. Jest to uproszczenie, które spowoduje, że faktura czy też rachunek będzie bardziej czytelny dla odbiorcy. Zmiana papierowej formy wymiany korespondencji pomiędzy przedsiębiorcami energetycznymi a odbiorcami końcowymi energii elektrycznej na formę elektroniczną przy zachowaniu oczywiście prawa odbiorców do zachowania komunikacji tradycyjnej. Zdefiniowane zostały również niejasne pojęcia bezpośrednich strat ekonomicznych w umowach z odbiorcami, określony został również termin instalowania wspomnianych wcześniej liczników energii po przyłączeniu odbiorcy do sieci. Proponowane przepisy mają również bardzo istotne znaczenie z punktu widzenia ciepłownictwa, ciepłownictwa systemowego, z którego korzysta w Polsce ponad 15000000 obywateli, ale traktujemy to oczywiście jako system naczyń połączonych także w kontekście ogrzewnictwa indywidualnego I związanej z tym transformacji energetycznej, co ma istotne znaczenie dla odbiorców z punktu widzenia przede wszystkim tego, że dzisiaj ciepłownictwo systemowe jest w dużej mierze oparte na węglu, a kolejne projekty ustaw procedowane przez rząd, przez Ministerstwo Energii, jak chociażby uchwalona I również podpisana przez prezydenta ustawa dotycząca zmian w prawie energetycznym UC84 powoduje, że ta ciągłość zmian dotycząca ułatwień dla odbiorców, ale także transformacji energetycznej w tym kontekście jest możliwa.
Speaker 64
Zmiany dotyczą także chociażby uwzględnienia w kosztach uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w zakresie wytwarzania ciepła wartości 30 procent dodatkowych darmowych uprawnień do emisji. Ważny aspekt, podkreślany także przez przedmówców, ale także przez pytających panów senatorów. Proces konsultacji. Projekt był przedmiotem uzgodnień, przedmiotem konsultacji publicznych, opiniowania. Uzgodniony również międzyresortowo, przyjęty oczywiście przez SKRM w dniu 5 marca.
Speaker 66
Ostatecznie projekt przyjęty przez radę ministrów 5 maja, później skierowany do Sejmu. 29 maja sejm przyjął projekt I w czerwcu ustawę skierowano do prac w senacie. Projekt bardzo istotny również z punktu widzenia dokumentów strategicznych przyjętych przez rząd, przez radę ministrów w ostatnim czasie. Krajowy plan na rzecz energii I klimatu, który zakłada z jednej strony inwestycje właśnie w odnawialne źródła energii, z drugiej w energetykę jądrową I w tym kontekście te rozwiązania legislacyjne proponowane przez nas są również kontynuacją tych strategii, ale także będą elementem finansowania w najbliższych miesiącach, najbliższych latach, jeśli chodzi chociażby o środki europejskie, których w dużej mierze dysponentem, jeśli chodzi o ciepłownictwo, jest Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska I Gospodarki Wodnej. To jest niezwykle istotne także z punktu widzenia projektowanej przez nas strategii dla ciepłownictwa, która jest kontynuacją można powiedzieć niejako Krajowego Planu na rzecz Energii I Klimatu.
Speaker 67
Niemniej jednak bardzo potrzebna, co jest także podkreślane przez branżę, przez przedsiębiorstwa ciepłownicze, przez izby ciepłownicze, zarówno TEC jak I Izby Gospodarczą Ciepłownictwo Polskie, bardzo zaangażowane w projektowanie tych przepisów, za co bardzo serdecznie dziękuję w imieniu rządu, w imieniu Ministerstwa Energii, bo tylko dzięki praktykom, dzięki głosom właśnie od izb, od zrzeszonych w izbach przedsiębiorców, od elektrociepłowni, od ciepłowni. No mogliśmy, mogliśmy te przepisy przygotować, które zostały później uchwalone w Sejmie, o co bardziej bardzo proszę również najwyższą izbę w senacie, panie I panów posłów, panie I panów oczywiście senatorów o to, aby nad tym projektem nie tylko się pochylić, choć to już się stało, chociażby na wczorajszej komisji, gdzie tak jak podkreślił pan senator Schenfeld tej dyskusji właściwie nie było, bo te wszystkie kwestie wcześniej nie wyjaśnione zostały wyjaśnione I one właściwie nie podlegały większym kontrowersjom, z czym zgodzili się nie tylko wszyscy panie I panowie senatorowie, ale także obecni obecni podczas komisji wszyscy zainteresowani łącznie z z przedstawicielami właśnie przedsiębiorstw, izb I innych podmiotów, które brały czynny udział w przygotowywaniu tych przepisów. Jestem przekonany, że przyczynią się one nie tylko do uproszczeń regulacji, ale także przede wszystkim będą ważną częścią transformacji energetycznej, w tym transformacji ciepłownictwa, które z punktu widzenia no odbiorców ciepła jest jest myślę nie mniej istotne niż kwestie inwestycji w energetykę jądrową czy, czy inne źródła OZE.
Speaker 66
To także będzie ważna, ważna część naszych, naszych zmian, które będziemy oczywiście kontynuować I ta ustawa jest myślę tego tego tego dowodem, co potwierdziło uchwalenie jej przez sejm, co potwierdziła również wczorajsza komisja I co mam nadzieję zostanie potwierdzone również dzisiaj w Izbie Najwyższej w Senacie. Dziękuję bardzo.
Speaker 50
Dziękuję bardzo panie ministrze. Bardzo, bardzo proszę pan senator Kalata ma pytanie.
Andrzej Kalata
Panie marszałku, wysoka izbo, ja mam krótkie pytanie, czy ta ustawa zmienia coś, jeżeli chodzi o umowy prosumenckie z właścicielami tych no przydomowych instalacji fotowoltaicznych czy Nie, to nie jest przedmiotem regulacji akurat w tej, w tej, w tej
Speaker 50
Dziękuję bardzo panie ministrze. Rozumiem, że nie ma więcej pytań. Bardzo dziękuję panu ministrowi. Otwieram dyskusję. Informuję, że żaden z państwa senatorów nie zapisał się do głosu, natomiast głos w dyskusji złożyli do protokołu senatorowie Ryszard Brejza I Aleksander Szwed.
Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dziesiątego porządku obrad ustawy o zmianie ustawy prawo oświatowe oraz niektórych innych ustaw. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 742 a sprawozdanie komisji w druku 742 a. Proszę o zabranie głosu senator Agnieszkę Kołacz-Leszczyńską I przedstawienie sprawozdania Komisji Edukacji.
Agnieszka Kołacz-Leszczyńska
Dziękuję bardzo. Panie marszałku, wysoki senacie. Mam ogromną przyjemność przedstawić sprawozdanie Komisji Edukacji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy prawo oświatowe oraz niektórych innych ustaw. Posiadanie komisji odbyło się w dniu dzisiejszym, a głównym celem tej nowelizacji, tej ustawy jest uporządkowanie I ujednolicenie systemu praw, ale także obowiązków uczniowskich na poziomie właśnie ustawowym, ale także stworzenie systemu ochrony praw ucznia I to są główne założenia.
Wprowadza się również kompleksowy katalog praw wolności, ale też oczywiście obowiązków uczniowskich, które oczywiście w tej chwili funkcjonowały, natomiast one były w różnych miejscach regulowane w statutach szkół, co prowadziło do takiej braku jednolitości tych tych rozwiązań w skali całego kraju. Ustawa ma głównie zapewnić właśnie standard ogólnokrajowy ochrony praw ucznia oraz zwiększyć przejrzystość przepisów dla uczniów, ale także oczywiście rodziców. Bardzo krótko o tym, co, co w tej noweli jest zawarte, to czyli ten właśnie katalog praw ucznia obejmujący między innymi prawo do godności, prywatności, bezpieczeństwa, równego traktowania, ochrony przed przemocą, dyskryminacją oraz udziału w życiu szkoły, ale także wskazuje katalog obowiązków uczniowskich. Reguluje zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej uczniów oraz katalog kar I procedur ich wymierzania. W kolejnych zapisach ustawa doprecyzowuje zasady usprawiedliwiania nieobecności czy też uporządkowania sytuacji prawnej uczniów pełnoletnich, w szczególności w zakresie dostępu rodziców do informacji o ocenach I przebiegu nauki, także wprowadza system organów ochrony praw uczniowskich I jest to kilkustopniowy system rzeczników praw uczniowskich obejmujących, obejmujący Krajowego Rzecznika Praw Uczniowskich, Wojewódzkich Rzeczników Praw Uczniowskich I schodząc kolejno niżej, gminnych I powiatowych rzeczników, a także obowiązkowych szkolnych rzeczników praw uczniowskich.
Główny cel proponowanych rozwiązań to zwiększenie skuteczności ochrony praw uczniów, zapewnienie jednolitych standardów funkcjonowania szkół oraz wzmocnienie mechanizmów rozwiązywania sporów I reagowania na naruszenia praw uczniowskich. Szanowni państwo, ta ustawa, rządowa ustawa, 1. Czytanie odbyło się w dniu trzydziestego kwietnia 2000 dwudziestego szóstego roku na posiedzenie, posiedzeniu Sejmu. Następnie projekt skierowano do Sejmowej Komisji Edukacji I Nauki z prośbą, z zaleceniem, zaciągnięcie opinii Komisji do spraw Dzieci I Młodzieży. W kolejnym, drugim czytaniu zgłoszono wniosek o odrzucenie oraz poprawki.
Za przyjęciem ustawy głosowało dwustu trzydziestu czterech posłów przy stu dziewięćdziesięciu dwóch głosach przeciwnych, nikt nie wstrzymał się od głosu. Dzisiaj podczas Komisji Senackiej odbyła się krótka debata. Najpierw zgłoszono uwagi Biura Lekkizacyjnego, na które pani minister odpowiedziała I rozwiała wątpliwości, komentując, że one, te, te uwagi, wcześniej była wiedza o tych uwagach, były konsultowane z ministerstwem między innymi cyfryzacji. Później kilka, kilka wystąpień senatorów, kilka wątpliwości. Następnie został zgłoszony wniosek o przyjęcie ustawy bez poprawek głosami 4, 5 głosów za, 1 przeciwny.
Ustawa została dzisiaj przez Sejm przyjęta, przez Senat, przepraszam, przyjęta. Dziękuję bardzo. Komisję. Przepraszam. Oczywiście, przez Komisję.
Przepraszam bardzo.
Posiedzeniem Sejmu I dlatego.
Speaker 50
Bardzo dziękuję pani Senator. Zanim zapytam państwa senatorów o zapytania do pani senator sprawozdawcy, poinformuję wysoką izbę, że naszym obradom przysłuchuje się delegacja młodych ludzi, jak rozumiem pragnących z niezrozumiałych powodów pójść w nasze ślady I już dzisiaj utworzyli Młodzieżową Radę Powiatu Kartuskiego, zostali do niej wybrani I aktywnie uczestniczą w życiu publicznym I za to bardzo im dziękujemy I gratulujemy, a przyprowadziła ich do nas pani senator Górska, za co tutaj bardzo również dziękuję razem z panem posłem, którego tutaj widzi... Nauczycielkiem, który go, który był... Dokładnie, który był też senatorem, więc witamy go tym bardziej serdecznie wraz z całą delegacją. Teraz I ja się zakałopućkałem wzorem pani.
A jednak. Pani Serata. Ale
Speaker 50
jak państwo możecie się przekonać, nasze debaty zawsze mają charakter żywy I zawsze czegoś ważnego dotyczą. A teraz zadam państwu senatorom pytanie, czy macie pytania do pani senator sprawozdawcy? Jeśli nie, to bardzo dziękuję.
Dziękuję bardzo.
Speaker 50
I informuję państwa senatorów, że projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych. Został upoważniony minister edukacji. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos? Tak. Bardzo proszę, jeżeli króciutko może pan minister z miejsca, bardzo proszę.
Tylko mikrofon byłoby dość istotne, aby włączyć.
Henryk Kiepura
Mamy, tak jest. Panie marszałku, szanowny panie I panowie senatorowie, dziękuję za tak szczegółowe sprawozdanie pani senator. Kilka informacji, dosłownie 3 minuty, dotyczące projektu tej ustawy, która dotyczy ponad czterech 1000000 uczniów polskich szkół. Tak jak to zostało powiedziane, ona porządkuje bardzo mocno prawa I obowiązki, zawierając je w jednym akcie. Ustala schemat organizacyjny funkcjonowania rzeczników, ale też jeżeli chodzi o obowiązki ucznia w ustawie, która daje gwarancję konstytucyjną pewnych praw, jest obowiązek, obowiązki mogą być nakładane na obywateli wyłącznie w drodze ustawy.
Tutaj mamy doświadczenia z pandemii, gdzie sądy uchylały niektóre decyzje, które były wydawane na podstawie rozporządzeń. Tutaj prawa I obowiązki, ewentualne kary, które się tym z tym wiążą I też są określone w ustawie, będą w tym projekcie określone. Projekt ustawy, który rozpatruje dziś senat, zawiera 4 główne elementy. Po 1. Projekt zawiera prawa I obowiązki uczniowskie w jednym miejscu.
To nie są nowe prawa, to są prawa, które przysługują już w tej chwili uczniom, w większości oczywiście I ta ustawa to porządkuje. Po 2., tworzymy sieć rzeczników praw uczniowskich na czterech szczeblach, krajowym, wojewódzkim, szkolnym oraz fakultatywnie, gminnym I powiatowym. Przy czym, jeżeli chodzi o rzecznika na poziomie szkolnym, taki rzecznik będzie obowiązkowo pracował w szkole od pierwszego września 2000 dwudziestego ósmego roku. Ta ustawa położy również kres praktykom, które nie miały podstawy prawnej I dajemy nauczycielom jasne narzędzia, które dziś których dzisiaj wprost nie mają. W efekcie prac w Sejmie proces nakładania kar został odformalizowany, natomiast w ramach procedury administracyjnej będą nakładane tylko kary skreślenia z listy uczniów lub przeniesienia do innej szkoły.
Pozostałe kary będą wymieszane w znacznie mniej sformalizowanej procedurze, co daje dużą autonomię wychowawcom oraz dyrektorom szkół, a od decyzji dyrektora o skreśleniu lub przeniesieniu będzie przysługiwało odwołanie. Od września 2000 dwudziestego ósmego roku będzie również obowiązek tworzenia rad szkół. Staną się one obowiązkowe. Rodzice, uczniowie, nauczyciele w równej liczbie będą decydować o statucie, planie finansowym szkoły czy innych istotnych sprawach dla życia szkoły. Tutaj dajemy okres dwóch lat szkołom na przygotowanie się do tej regulacji.
Speaker 71
Natomiast praktyka pokazuje, że Rady Szkół bardzo mocno sprawdzają się, jeżeli chodzi o funkcjonowanie szkół. Jak ta ustawa powstawała? Więc ona powstawała w dość długim czasie dwóch lat. Konsultowaliśmy to już z bardzo wieloma po podmiotami. Ministerstwo Edukacji przeprowadziło 2 tury konsultacji.
Henryk Kiepura
W pierwszej, trwającej ponad miesiąc, otrzymaliśmy ponad 700 uwag I opinii, z których wiele uwzględniliśmy. Zarówno tych pochodzących od uczniów, rodziców czy nauczycieli, jak również od związków zawodowych, organizacji dyrektorskich czy organizacji młodzieżowych. W ramach drugiej tury przeprowadzonej przez zintegrowaną platformę edukacyjną, przeprowadziliśmy przez tą platformę ankietę, w której udział wzięło ponad 18000 uczniów I innych nauczycieli. Jej wyniki były jednoznaczne, pozytywnych ocen było 3 razy więcej niż ocen negatywnych lub neutralnych. Ustawa ma również pozytywną opinię Rzecznika Praw Dziecka I co dla nas również bardzo ważne, pozytywną opinię Komisji Wspólnej Rządu I Samorządu Terytorialnego.
Chcę też podkreślić, że pomysł tworzenia regionalnych rzeczników praw uczniowskich nie jest pomysłem nowym. Poprzedni Rzecznik Praw Dziecka już w roku 2000 dziewiętnastym postulował takie rozwiązanie, wtedy nie doszło te do skutku, prawa uczniów nie zostały zabezpieczone. Jest to ustawa, którą, na którą czekało wiele roczników młodych osób. To także lekcja dla młodego człowieka korzystania ze swoich praw obywatelskich, praw przysługujących mu na podstawie obowiązujących przepisów. Chcę również podkreślić, że Polska ma wieloletnią tradycję w ochronie praw dziecka w latach osiemdziesiątych.
To Polska była inicjatorem konwencji o prawach dziecka. Wtedy byliśmy pionierami w skali światowej. Dzisiaj również możemy taką regulację wprowadzić dla młodego pokolenia jako polski parlament. W imieniu pani minister proszę o przyjęcie tej ustawy. I tak jak mówiła już pani sprawozdawca, dzisiaj referowaliśmy ją na komisji, nie było do niej uwag I została przyjęta.
Dziękuję.
Dziękuję bardzo.
Maciej Żywno
Ministrze, są pytania? Bardzo proszę, jako 1. Pan senator Adam Bundberg.
Adam Bodnar
Szanowny panie marszałku, szanowny panie ministrze. Niestety nie jestem członkiem Komisji Edukacji. Zresztą o tej porze mieliśmy Komisję Praw Człowieka I Praworządności I nie miałem okazji zadać pytań, a są 2 rzeczy, które mnie zastanawiają w tej ustawie. Doceniając, chciałbym podkreślić cały wysiłek związany z z przygotowaniem tej ustawy I też można powiedzieć też z taką misją osobistą pana Mikołaja Wolanina, którego tutaj widzę na sali, który się przecież tym tematem zajmuje już chyba właśnie od, nie wiem, wieku co najmniej bardzo mocno nastoletniego. Ale mam 1 pytanie dotyczące Krajowego Rzecznika Praw Uczniowskich, ponieważ państwo w ustawie I w tym w tym
Maciej Żywno
Przepraszam bardzo, przepraszam, przepraszam najmocniej, nie przekraczamy. Bardzo proszę, przepraszam pani. Jest
Adam Bodnar
tak, że ustawa przewiduje bardzo takie szczegółowe wymogi kwalifikacyjne dla Krajowego Rzecznika Praw Uczniowskich. I chciałbym się spytać, czy to było analizowane pod kątem porównania tych wymogów kwalifikacyjnych, jeśli chodzi o Rzecznika Praw Dziecka oraz Rzecznika Praw Obywatelskich, bo mam wrażenie przyglądając się ustawie, że w Polsce łatwiej będzie zostać I spełniać kryteria zostania Rzecznikiem Praw Dziecka czy Rzecznika Praw Obywatelskich niż Krajowego Rzecznika Praw Uczniowskich. To 1. Pytanie.
Dziękuję bardzo. Bardzo proszę panie ministrze.
Henryk Kiepura
Jeżeli pan marszałek pozwoli, bardzo proszę o udzielenie odpowiedzi na to pytanie pana dyrektora Kacpra Lawere z Ministerstwa Edukacji.
Oczywiście, bardzo proszę.
Kacper Lawera
Panie Senatorze, w odpowiedzi na to pytanie, tworząc kryteria na Krajowego Rzecznika Praw Ucznia, skorzystaliśmy z rozwiązań, które są kryteriami Rzecznika Praw Dziecka z uwzględnieniem wymogów związanych ze służbą cywilną. Z uwagi na to, że będzie to wyższe stanowisko w służbie cywilnej razem z Kancelarią Prezesa Rady Ministrów, Departamentem Służby Cywilnej opracowano dodatkowe kryteria, które uwzględniają wymogi służby cywilnej, ale w większości jest to kalka z rozwiązań, które są w wymogach do Rzecznika Praw Dziecka.
Adam Bodnar
Jeżeli mogę się ustosunkować, znaczy ustawa o Rzeczniku Praw Dziecka z całym szacunkiem mówi o tym, że Rzecznik ma mieć ukończyć studia wyższe I tak dalej, nieskazi ten charakter I mieć pięcioletnie doświadczenie w pracy z dziećmi lub na ich rzecz. A tutaj mamy wymóg językowy, język nowożytny na poziomie B 2, doświadczenie zarówno jeżeli chodzi o prawa ucznia, również wiedzę fachową w tym w tym zakresie. No znacząco, znaczy ja mówię to z punktu widzenia interesu publicznego, bo zawężamy po prostu krąg potencjalnych kandydatów, tak? Jeżeli I uważam, że to to to nie jest najlepsze rozwiązanie. Czy mogę 2.
2. Pytanie jeszcze?
Bardzo proszę.
Adam Bodnar
2. Pytanie dotyczy bardzo konkretnego przepisu artykuł 42 c punkt 14 ustawy, który mówi tak, uczeń przeciwko któremu wszczęto postępowanie w sprawie wymierzenia kary, ma prawo do obrony, a wszelkie niedające się usunąć wątpliwości interpretuje się na jego korzyść. I chciałbym się spytać, co tutaj ustawodawca rozumie przez prawo do obrony? Czy chodzi o ustanowienie pełnomocnika, czy to, że może się po prostu w ogóle bronić, czy kto go ma reprezentować I jak w ogóle do tego podejść, bo tam jest to przepis mocno niejasny, jeżeli nie jest doprecyzowane.
Kacper Lawera
Pan pan senator zaczął też od dopytania o poprzednie, to tylko dopowiem, że właśnie ten wymóg językowy wynika z z rozwiązań służby cywilnej, najwyższe stanowisko służby cywilnej, na urzędnika mianowanego na przykład chcieliśmy tak to wzmocnić, natomiast wiedza fachowa uznaliśmy w ministerstwie, że no to jest pewien wycinek systemu ochrony młodych osób, więc też wymaga się też wiedzy fachowej w tym obszarze z uwagi na to, że to będzie obsługą I zakotwiczeniem tego rzecznika będzie Ministerstwo Edukacji Narodowej, gdzie rzecznik będzie, w którym będzie pracował I będzie przez ten resort obsługiwany. Jeśli chodzi o obronę, to w rozumieniu projektodawcy, rządu, rękami Ministerstwa Edukacji Narodowej, jest to ogólne prawo do obrony, możliwość bronienia się, ochrony I wyznaczania sobie pełnomocnika WWW standardowej procedurze. Więc nie jest tutaj, nie jest to obrona w myśl kodeksu karnego.
Bardzo proszę.
Adam Bodnar
Ale mimo wszystko mam pytanie. No dobrze, co oznacza standardowa procedura w takiej sytuacji? Czy to jest tak, że ten uczeń ma prawo przeprowadzić adwokata, radcę prawnego, który będzie go bronił, czy może wyznaczyć kolegę, który go będzie bronił, czy może przyprowadzić rodziców, którzy go będą bronili. To to są bardzo bardzo ważne pytania, tak, bo mamy, wprowadzamy cały gigantyczny rozdział dotyczący procedury I za chwilę pojawią się te pytania, jaki sposób my to interpretujemy I stosujemy.
Kacper Lawera
Tutaj uwzględniamy to, że wśród uczniów mamy osoby niepełnoletnie, osoby pełnoletnie. Osoba pełnoletnia w standardowych może uznana wice pełnomocnika, również o tym, o którym wspomniał pan senator, natomiast osoba pełnoletnia, jego reprezentantem jest rodzic lub przedstawiciel ustawowy I to on będzie na wniosek ucznia uczestniczył w jego obronie, jeśli będzie taka... Nie będzie tutaj uczeń mógł sobie niepełnoletnie ustawiać adwokata czy, czy, czy, czy prosić kolegę. Więc tak rozumiemy tą obronę po prostu jako możliwość bronienia swojej sprawy.
Dziękuję. Bardzo proszę, panie sędziowie.
Adam Bodnar
Jeżeli mnie pamięć nie myli, to postępowanie w sprawach nieletnich przewiduje możliwość udziału adwokata, radcy prawnego I reprezentowania. Także w takich postępowaniach nie ma ograniczenia, że ktoś jest nieletni I nie może w takiej sytuacji występować. Dlatego wskazuję na to, że tutaj pojawią się pewne wątpliwości praktyczne, ale dziękuję już za, już więcej pytań nie będę zadawał.
Dziękuję panie senatorze.
Bardzo proszę.
Kacper Lawera
Celu uzupełnienia, tutaj ta procedura, która jest wskazana jest wewnątrzszkolną procedurą wyjaśnienia sprawy. Nie jest ona związana z procedurą, o której wspomniał pan senator, dotyczącą nieletnich, więc dlatego tak rozumiemy, że tak rozumiemy to jako, żeby nie porównywać tych dwóch dokumentów.
Maciej Żywno
Dziękuję bardzo. Czy są jeszcze jakieś pytania? Bardzo proszę pani senator Bogucka.
Anna Bogucka
Dziękuję panie marszałku. Panie ministrze, mam właśnie takie pytanie. No niewątpliwie oczywiście prawa uczniów są bardzo ważne, czyli uczeń ma prawo I do godności, do poczucia bezpieczeństwa, ochrony przed przemocą, do sprawiedliwego oceniania, odwoływania się od oceny I te prawa są zagwarantowane obecnie również w w różnych innych ustawach I I przepisach. Natomiast tutaj wprowadzamy ogromną procedurę nastawioną głównie na właśnie system kar, procedurę biurokratyczną. Bardzo I tutaj chciałam zapytać, no jest bardzo duży niepokój nauczycieli, rodziców, dyrektorów, że to jest głównie takie nastawione na system CAR I I tu jest takie niebezpieczeństwo, że nauczyciele będą źle czuli się również w szkole, bo będą pod ciągłym takim Rozpatrywającym.
Postrzałym, Mogą rezygnować nawet z zawodu, nie chcieć do tego zawodu wstępować. To 1 pytanie.
Bardzo proszę panie ministrze.
Henryk Kiepura
Panie marszałku, Wysoki Senacie, ta ustawa z tego pytania wynikałoby, że jest nastawiona jakby przeciw nauczycielom. Tak nie jest. Mówiliśmy o tym I ja I pani sprawozdawca. Jest to uporządkowanie spraw I obowiązków ucznia w jednej ustawie, stworzenie systemu rzeczników praw uczniowskich, bo prawa ucznia muszą być przestrzegane nie tylko przez nauczycieli, ale również w szkole. Codzienny kontakt mają pracownicy administracji, pracownicy, chodzi o zabezpieczenie całości praw pracowniczych.
Natomiast w 2 jakby najbardziej posunięte kary, czyli skreślenie z listy uczniów I przeniesienie do innej szkoły, przysługuje uczniom lub ich pełnomocnikom prawo odwołania się od takiej decyzji, więc na pewno nie jest to wymierzone w środowisko nauczycielskie, a tak by wynikało z tego pytania. W ramach rozmów ze związkami zawodowymi projekt tej ustawy I te regulacje spotkały się z pozytywnym przyjęciem, więc ja tutaj nie widzę zagrożenia. Dziękuję.
Anna Bogucka
niepokoi mnie również rozbudowany rzesza rzeczników praw uczniów, bo tutaj jest kilka stopni tego rzecznika, będzie. To jest nowe wprowadzone. Niestety to jest niebezpieczeństwo, że będzie to prowadziło do upolitycznienia, że będzie to
Anna Bogucka
Mocno z daną partią rządzącą. Pytanie po co te koszty dodatkowe, po co rozbudowana aż taka skala tych rzeczników?
Dziękuję bardzo. Proszę panie ministrze.
Henryk Kiepura
Co do upolitycznienia trudno mi się odnosić, ale z pytań pana senatora Bodnara wynika, że my podnosimy jakby standardy czy wymogi kwalifikacyjne osób, które te stanowiska będą pełnić, więc trudno tutaj podnosząc kwalifikacje, mówiąc o, o tym, że będzie to upolicznione, bo to by bardziej miało znaczenie, gdybyśmy obniżali te, gdybyśmy bardziej obniżali te kryteria. Natomiast schemat organizacyjny odpowiada w dużej części schematowi organizacyjnemu, administracyjnemu naszego państwa, że czyli krajowy, wojewódzki, samorządowy I szkolny. No chyba prostszej procedury, prostszego schematu nie da się wypracować. Dziękuję.
Andrzej Kalata
Panie marszałku, wysoka izbo. Ja mam taką konkluzję, czy to nie jest tak, że powołuje się tylu rzeczników praw ucznia, żeby się bronić przed rzecznikiem praw dziecka wobec ostatnich sytuacji? Ale to jest taka moja konkluzja, nie pytanie, a pytanie jest takie, czy ministerstwo planuje zlikwidować biało-czerwone paski na świadectwach w związku z tym? Dziękuję.
Maciej Żywno
To nie dotyczące ustawy, ale jak pan minister chce się ustosunkować, to bardzo proszę.
Henryk Kiepura
1. Część dotyczy ustawy, tak. Rzecznik Praw Dziecka chroni osoby niepełnoletnie, natomiast w naszych szkołach średnich mamy już osoby dorosłe, którzy nie są objęte jakby ochroną praw dziecka, bo to są osoby pełnoletnie, więc tu jest takie uzupełnienie. Co do biało-czerwonych pasków, nie ma takich planów, nie ma takich prac, jest jasna deklaracja pani minister Nowackiej, że paski biało-czerwone, podkreślam biało-czerwone, na świadectwach otrzymają ci uczniowie, którzy spełnią określone kryteria. Dziękuję.
Maciej Żywno
Dziękuję bardzo. Nie widzę więcej pytań. Uprzejmie dziękuję panie ministrze. Otwieram dyskusję. Informuję wysoką izbę, że nikt do dyskusji się nie zapisał.
Dla porządku informuję, że głos w dyskusji do protokołu złożyli senatorowie Brejza Ryszard I Szwed Aleksander. Zamykam dyskusję. Czy słowo zamknięcia ze strony pana ministra?
Nie, dziękuję bardzo.
Maciej Żywno
Dziękuję uprzejmie. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu jedenastego porządku obrad, ustawa o zmianie ustawy prawo oświatowe. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 750, a sprawozdanie komisji w druku numer 750 a. Proszę o zabranie głosu senator Joannę Sekułę I przedstawienie sprawozdania Komisji Edukacji.
Joanna Sekuła
Panie marszałku, wysoka izbo. Mam przyjemność przedstawić sprawozdanie z posiedzenia Komisji Edukacji, które odbyło się wczoraj z udziałem pani minister Piechny-Więckiewicz, która przedstawiła nam, znany nam doskonale, jako że był to projekt senacki, stanowisko Sejmu w sprawie tej senackiej inicjatywy, która została uchwalona w lipcu 2000 dwudziestego piątego roku. Wykorzystaliśmy wówczas taką historyczną datę, stu dwudziestopięciolecia powołania pierwszej spółdzielni uczniowskiej. Jeśli chodzi o przebieg wczorajszej komisji, pani ministra przedstawiła nam znowelizowany jedną poprawką w Sejmie znany nam już projekt. Ostateczny kształt ustawy precyzującej sposób powoływania I funkcjonowania spółdzielni uczniowskich stanowi zmianę w prawie oświatowym.
Dodano artykuł 85 a do g, który sposób symbolicznie uzupełnia instytucję samorządową w szkole, jaką jest samorząd uczniowski. Spółdzielcze prawo, które zostało zdefiniowane w ustawie prawo oświatowe określa definicję spółdzielni, zakres I przedmiot działalności, zasady rachunkowości, co jest bardzo ważne. Ustawa wyraźnie wskazuje na to, że spółdzielnie uczniowskie nie będą objęte prawem przedsiębiorców. Stąd też zasady rachunkowości zostają przyjęte jako zasady uproszczonej rachunkowości. Określa również zasady opieki I wsparcia spółdzielni przez nauczyciela.
To jest właśnie ta poprawka, która została wprowadzona w Sejmie mówiąca o tym, że nauczyciel, któremu taką propozycję dyrektor szkoły przedstawi, musi wyrazić pisemną zgodę. Co stanowiło dla społeczności nauczycielskiej I dyrektorów szkół ważny argument za tym, aby rzeczywiście ta funkcja była sprawowana dobrowolnie I z takim oddaniem, jaki ta spółdzielnia będzie wymagana. Określone stały również wymogi treści statutu, tej minimalnej zawartości, która ma definiować zasady funkcjonowania spółdzielni uczniowskiej w szkole. Organy spółdzielni na wzór prawa spółdzielczego, Tryb likwidacji I przeniesienia majątku w sytuacji likwidacji szkoły I te warunki I przyczyny likwidacji również zostały określone. Co istotne, wprowadzono przepisy przejściowe, które definiują czas I warunki, jakie obecnie funkcjonujące spółdzielnie uczniowskie mają na to, aby dostosować swoje statuty do wymagań wynikających z nowelizowanej ustawy.
I te przepisy, istniejące spółdzielnie uczniowskie, a jest ich w tej chwili funkcjonujących około 5000, powinny zostać znowelizowane do pierwszego września 2000 dwudziestego siódmego roku po to, aby spółdzielnie uczniowskie zachowały ciągłość swojej działalności. Ustawa wchodzi w życie po czternastu dniach, ale obowiązywanie jej będzie dotyczyło już nowego roku szkolnego, czyli wchodzi w życie pierwszego września 2000 dwudziestego szóstego roku. Głosowanie nad tą ustawą w komisji było jednomyślne, wszyscy senatorowie, członkowie komisji głosowali za tym, aby wysoki senat raczył przyjąć tę ustawę bez poprawek.
Maciej Żywno
Dziękuję uprzejmie. Czy są pytania do senatora sprawozdawcy? Nie dostrzegam. Uprzejmie pani senator Dziękuję. Dziękuję.
Projekt tej ustawy został wniesiony przez Senat. Czy upoważniony przedstawiciel wnioskodawców senator Waldemar Witkowski chce zabrać głos? Pan Senator decyduje.
Waldemar Witkowski
Ja chciałem... Proszę? No chciałem panie marszałku, wysoki senacie no podziękować. To jest chyba 1., skonsultowaliśmy to wprawdzie o projekt ustawy senackiej, który stanie być może się prawem, jak pan prezydent podpisze tą ustawę. Ja myślę, że nie ma podstaw, żeby nie podpisał tym bardziej, że wynik głosowania w Sejmie tylko były 2 głosy przeciwne I to wcale nie z tej opcji, którzy niektórzy mogliby uważać.
Speaker 83
To jest uhonorowanie także roku ekonomii społecznej, która w zeszłym roku była rokiem ogłoszonym przez Senat. Zgodziliśmy się na wszystkie poprawki, które Ministerstwo Sprawiedliwości, a więc podniesienie wieku od dziesięciu do trzynastu lat, ta odpowiedzialność młodych ludzi jest na wyższym poziomie niż dziesięciolatków, które mogą się poruszać po drogach publicznych, ale na przykład nie mają pewnych zdolności do podejmowania decyzji zakupowych I tym podobnych. Udało się nam przekonać lub chylę czoła przed Ministerstwem Finansów, żeby nie narzucać tym małym spółdzielniom uczniowskim, no które z reguły mają obroty tam rzędu kilkunastu, maksymalnie 1000 miesięcznie, żeby nie musiały się stać VAT-owcem. Przypomnę, że w tym roku ten próg to jest 240000 w roku, żeby nie musiały prowadzić pełnych ksiąg rachunkowych, a tylko uproszczoną księgowość, żeby nie musiały mieć kas fiskalnych. Więc wierzę w to, że po kilkunastu latach próby reaktywowania tych tych spółdzielni uczniowskich z formalnego punktu widzenia, bo tak jak pani senator sprawozdawca I wczoraj pani ministra edukacji powiedziała, tych spółdzielni funkcjonujących pół legalnie jest około pięciu 1000.
Speaker 79
Przypomnę, że szkół to mamy wielokrotnie więcej, w związku z tym myślę, że jest szansa na to przy wsparciu I Krajowej Rady Spółdzielczej I Związku Banków Spółdzielczych, żeby ponownie wróciły do łask kasy oszczędnościowe, które były tak modne w starych czasach w szkołach, żeby ponownie wróciły sklepiki
Speaker 81
Praktycznie w każdej szkole. No bo to jest taka nauka ekonomii od najmłodszych lat, bo młodzież też powinna wiedzieć, że pieniądze to się nie drukuje, tylko żeby je móc wydać w przyszłości, na trzeba je wpierw zarobić. Zresztą ja też tak zawsze uważam, jak mimo, że jestem senatorem lewicy, to mówię uważam, że biedy się nie da podzielić, więc trzeba pierw zarobić, żeby można z innymi się tym zarobkiem podzielić. Więc dziękuję szanownej izbie za to, że wtedy praktycznie bez sprzeciwów chyba, czy przy jednym przyjmującym, projekt ustawy poszedł do Sejmu. W Sejmie być może przez jakiś tam, no lub stał się jeszcze raz ponownie decyzją Marszałka Hołowni przedmiotem konsultacji społecznych, co wydłużyło proces legislacyjny, ale wszystko wskazuje na to, że drugiego lipca, gdzie będzie obchodzony Międzynarodowy Dzień Spółdzielczości, ta ustawa stanie się prawem I będziemy mogli wspólnie świętować, na co już państwa dzisiaj zapraszam, w gromadzie na takie podsumowanie roku spółdzielczego, Międzynarodowego Parku Spółdzielczego, no z udziałem tych młodych, aktywnych spółdzielców, żeby się oni będą się cieszyć, że mają prawo do działania, a my będziemy się cieszyć, że coś dobrego zrobiliśmy, właśnie tego młodego pokolenia I polskiej ekonomii.
Dziękuję.
Maciej Żywno
Dziękuję bardzo. Czy są pytania do senatora wnioskodawcy? Nie dostrzegam. Dziękuję bardzo. Czy strona rządowa chce zabrać głos w sprawie?
Bardzo proszę panie ministrze.
Henryk Kiepura
Panie marszałku, Wysoki Senacie, chciałbym tylko podziękować za tą inicjatywę. W naszej ocenie bardzo dobry projekt, dobre rozwiązanie dla dla polskiej dzieci I młodzieży. I liczymy na to, że wejdą te przepisy w życie. Dziękuję bardzo.
Maciej Żywno
Uprzejmie dziękuję. Otwieram dyskusję. Informuję wysoką izbę, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosów. Dla porządku informuję, że głos w dyskusji do protokołu złożyli senatorowie Brejza Ryszard oraz Szwed Aleksander. Zamykam dyskusję.
Czy przedstawiciel wnioskodawców lub przedstawiciel rządu chce jeszcze zabrać głos?
Dziękuję.
Maciej Żywno
Dziękuję uprzejmie. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Zaraz. Dziękuję bardzo. Zanim ogłoszę przerwę...
Bardzo proszę komunikat. Wspólne posiedzenie Komisji Infrastruktury oraz Komisji Samorządu Terytorialnego I Administracji Państwowej w sprawie rozpatrzenia wniosków zgłoszonych na sześćdziesiątym posiedzeniu Senatu do ustawy o związku metropolitalnym w województwie pomorskim odbędzie się dziś 10 minut po ogłoszeniu przerwy w sali 217. Ogłaszam przerwę do godziny osiemnastej 45. Do osiemnastej 45. Przepraszam, taką informację dostałem z polecenia pani marszałek.
Ogłaszam przerwę do osiemnastej 45, jest również dużo poprawek na komisję. Dziękuję, przerwa.