63. posiedzenie Senatu RP XI kadencji - 22.07.2026 r. - cz. 1
Legend
Transcript markers
- text Sentence being played
- text Search result
- text Intervention cited by the link you opened
Click a sentence to play the video from that moment. Select text to quote it with the speaker, timestamp and link.
More options
Senat Senat Rzeczypospolitej Polskiej
Follow its sittingsRyszard Brejza
Szanowna pani marszałek, wysoki senacie, szanowni państwo. Wielkim zaszczytem dla mnie jest móc przedstawić w imieniu grupy senatorek I senatorów projekt uchwały setną rocznicy śmierci Jana Kasprowicza. Ale pozwólcie państwo, zanim przedstawię tekst tej uchwały, że kilka informacji dodatkowych przekażę państwu związanych z postacią Jana Kasprowicza I z miastem, w którym przyszedł na świat. Szymborze było osadą pod Inowrocławiem, wioską. Uboga rodzina Jan Kasprowicz rodzi się w tej miejscowości, uczęszcza do szkoły powszechnej, potem do gimnazjum.
Nie kończy tego gimnazjum, kończy w innym miejscu zupełnie, ale odnoszę się tutaj do czasu I do miejsca 19. Wiek, zabór pruski, prowincja poznańska. Tam rozpoczął, gdzie zakończył I jaka część ówczesnej, ówczesnych ziem polskich przypadła jemu do życia. To Galicja, Lwów, Kraków I Zakopane, tu reprezentowane przez naszych gości, Harenda. Inowrocław, w którym się miałem zaszczyt urodzić I być prezydentem tego miasta, kultywuje pamięć Jana Kasprowicza, wybitnego poety polskiego, młodej Polski w sposób szczególny.
Już 4 lata po jego śmierci w 1900 trzydziestym roku powstał 1. Pomnik w Polsce Jana Kasprowicza w tym mieście. Mamy muzeum wspaniałe ze zbiorami, bibliotekę publiczną, szkołę podstawową I liceum imienia Jana Kasprowicza, którego absolwentem jest między innymi znany państwu prymas polski ksiądz Józef Glemp. I te informacje poprzedziłem... Tymi informacjami poprzedziłem państwu przedstawienie projektu uchwały, bo w układzie lokalnym postać Jana Kasprowicza jest niezwykle ważna, niezwykle istotna I kultywowana tak, jak moglibyśmy znaleźć postaci wielu innych poetów, ludzi wybitnych kultury, których pamięć zachowuje społeczność lokalna.
Pozwólcie, że przejdę do tekstu uchwały. Jest to wielkie dla mnie wyróżnienie przedstawić uchwałę Senatu Rzeczypospolitej Polskiej w setną rocznicę śmierci Jana Kasprowicza. Senat Rzeczypospolitej Polskiej w setną rocznicę śmierci Jana Kasprowicza oddaje hołd wybitnemu poecie, dramatopisarzowi I tłumaczowi, jednemu z najwybitniejszych przedstawicieli literatury młodej Polski, którego twórczość na trwałe wpisała się w kulturę narodową. Jan Kasprowicz był artystą głęboko zaangażowanym w sprawy społeczne I narodowe. W swojej twórczości podejmował refleksję nad losem człowieka, naturą, duchowością oraz przemianami zachodzącymi w społeczeństwie przełomu dziewiętnastego I dwudziestego wieku.
Do jego najwybitniejszych dzieł należą między innymi cykl hymnów, w tym diesire, Święty Boże, Święty Mocny I Salome oraz tomy poetyckie księga ubogich czy mój świat. Utwory te ukazują zarówno dramatyczne zmagania człowieka z losem I Bogiem, jak I późniejszą harmonię oraz pogodzenie z naturą I światem. Poeta urodził się w Szymborzu, które dziś stanowi część Inowrocławia. Pochodzenie z ubogiej rodziny chłopskiej oraz doświadczenia wyniesione z rodzinnych stron znalazły odzwierciedlenie w jego utworach I ukształtowały jego wrażliwość społeczną. Był także cenionym tłumaczem literatury obcej, przyczyniając się do upowszechnienia dzieł światowej klasyki w Polsce.
Jako profesor I rektor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie odegrał istotną rolę w rozwoju życia naukowego I kulturalnego. Jan Kasprowicz zmarł 1 sierpnia 1926 roku w Poroninie. Pozostawił po sobie bogaty dorobek literacki, który do dziś
Inspiruje kolejne pokolenia czytelników I twórców. Senat Rzeczypospolitej Polskiej uważa za swój obowiązek przypominanie opinii publicznej postaci, które poprzez swoją działalność I twórczość kształtowały tożsamość narodową. Bez wątpienia zalicza się do nich Jan Kasprowicz. Senat Rzeczypospolitej Polskiej podkreśla jego szczególną rolę I zasługi dla rozwoju kultury polskiej, wskazując na znaczenie dorobku literackiego poety oraz potrzebę jego dalszego upowszechniania. Uchwała podlega ogłoszeniu w dzienniku urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej, Monitor Polski.
Bardzo dziękuję państwu.
Małgorzata Kidawa-Błońska
Dziękuję bardzo panie senatorze. Czy ktoś z państwa senatorów chce zadać pytanie? Dziękuję bardzo, otwieram dyskusję. Dziękuję bardzo. Informuję, że głos do dyskusyjno-protokołu zgłosili pan senator Artur Dunin, Janusz Gromek, Jolanta Hibner, Adam Szwejfen I Aleksander Szwed.
Lista mówców została wyczerpana. Szanowni państwo, Senatorowie. Zgodnie z artykułem osiemdziesiątym czwartym, ustęp 6., punkt 2. Regulaminu Senatu, Senat podejmuje uchwałę przez aklamację, jeżeli nie zgłoszono w tym zakresie sprzeciwu. Proszę wszystkich o powstanie.
Stwierdzam, że Senat podjął przez aklamację o uchwałę setną rocznicę urodzin... Setną rocznicę śmierci Jana Kasprowicza. Dziękuję bardzo. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu drugiego porządku obrad, ustawy o zmianie ustawy o prawach pacjenta I Rzecznika Praw Pacjenta. Tekst ustawy zawarty jest w druku 782, a sprawozdanie komisji w druku 782 a.
Proszę o zabranie głosu senator Beatę Małecką-Libere I przedstawienie sprawozdania komisji.
Beata Małecka-Libera
Pani Marszałek, Wysoka Izbo, mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Zdrowia o uchwalonej przez Sejm w dniu trzeciego lipca 2000 dwudziestego szóstego roku ustawy o zmianie ustawy o prawach pacjenta I Rzeczniku Praw Pacjenta. Marszałek Senatu dnia trzeciego skierowała ustawę do komisji, która to została rozpatrzona dnia siódmego I dwudziestego pierwszego lipca 2000 dwudziestego szóstego roku, po czym komisja wnosi, aby wysoki senat raczył przyjąć projekt uchwały. Szanowni państwo, jako sprawozdawca tejże ustawy chciałabym, zanim przejdę do przebiegu całego procesu legislacyjnego I tego, jak wyglądała dyskusja na Komisji Zdrowia, chciałabym państwa w kilku słowach czy w kilkunastu zapoznać przede wszystkim z przedmiotem tej ustawy, gdyż jest ona ogromnie ważna, kontrowersyjna I pewnie dla wielu osób dość skomplikowana. Dlatego postaram się bardzo przejrzyście I precyzyjnie przekazać państwu informację, czego ona dotyczy. Przede wszystkim ważny jest fakt, iż ustawa o prawach pacjenta została...
O rzeczniku I prawach pacjenta została uchwalona w 2000 ósmym roku. W życie weszła w styczniu 2000 dziewiątego roku I od tego czasu nie była nowelizowana. Otoczenie I czas zmienia wiele sytuacji, jak również Rzecznik Praw Pacjenta, który przez te wszystkie lata działał bardzo aktywnie, na pewno zebrał swoje liczne doświadczenia w zakresie ustawy, ale także możliwości I kompetencji, jakie na niego, czyli rzecznika, spadają. Dlatego też w ustawie mamy 3 ważne wątki, które ze sobą są spójne, ale które dotyczą. I tu chcę bardzo mocno podkreślić, że wszystko to, co w ustawie jest w tej chwili zawarte I w tej nowelizacji, dotyczy poprawy przestrzegania praw pacjenta.
Prawa pacjenta stają się tutaj najważniejszym tematem. Po 1., ustawa przewiduje zmiany przepisów, które normują zasady I tryb postępowania w sprawach praktyk naruszających zbiorowe prawa pacjentów. Jeżeli z informacji zgromadzonych w toku postępowania w sprawie naruszenia praktyk naruszone są zbiorowe prawa pacjenta, istnieje uzasadnione podejrzenie, że podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych dopuszcza się praktyki naruszającej te zbiorowe prawa, które to mogą zagrozić życiu lub zdrowiu pacjenta, Rzecznik Praw Pacjenta podaje do publicznej wiadomości informacje, a następnie może dokonać zgodnie z nowymi regulacjami, może uprawdopodobnić, że dalsze stosowanie zarzucanej praktyki może spowodować zagrożenie życia I zdrowia I dlatego też rzecznik przed zakończeniem postępowania w sprawie może w drodze decyzji obowiązującej nie dłużej niż miesiąc od dnia jej doręczenia, jednokrotnie zobowiązać podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych do zaprzestania określonych działań lub zaniechań w celu zapobieżenia zagrożeniem I tym zagrożeniem staje się rygor natychmiastowej wykona, wykonalności. I po 3., może nałożyć karę pieniężną do wysokości miliona złotych w przypadku, kiedy zostaje naruszony zakaz stosowania praktyk, braku zaniechania stosowania naruszających zbiorowe prawa lub niepodjęcia działań określających w decyzji o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe prawa I stwierdzenia ponownego podjęcia lub stwierdzenia ponownego podjęcia przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych. Dość skomplikowany jest ten język, mam świadomość tego, ale żeby państwu przybliżyć, o czym w tej chwili powiedziałam I co to są te zbiorowe prawa pacjenta I dlaczego one są tak ważne, to wymienię, o czym tutaj rozmawiamy.
A więc zbiorowe naruszenie zbiorowych praw pacjenta dotyczy, zasad udostępniania dokumentacji, zakażeń szpitalnych, dostępu do świadczeń lekarza rodzinnego, pobierania dodatkowych opłat, zakazu odwiedzin w szpitalach, konsyliów, działalności medycznej od online, wypisywania recep na środki odurzające I sprzedające przez receptomaty. To wszystko są państwu znane tematy I doskonale wiecie, że w przypadku nieprawidłowości, jakie, jakie są, czy, czy mogą odbywać podmioty publiczne, może dochodzić właśnie do naruszenia tego typu praw zbiorowych. I to jest 1 część zmian wprowadzonych do tej ustawy. 2. Część jest dodaniem przepisów regulujących zasady I tryb postępowania w sprawach praktyk pseudomedycznych.
To ta część rozumiem, że wzbudza I w dalszym ciągu wiele pytań jest zadawanych w tej kwestii. Dlatego na ten temat poświęcę więcej czasu, ponieważ tę, tej części wprowadzonych zmian głównie dotyczyła dyskusja na komisji. Jakie przepisy są dodane I w jaki sposób regulowane są zasady I tryb tego nieprawidłowego działania praktyk pseudomedycznych. Zakazu stosowania praktyk pseudomedycznych zdefiniowanych jako udzielanie świadczeń zdrowotnych, które stwarzają ryzyko uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia albo śmierci człowieka przez osobę niewykonującą zawodu medycznego. Oferowanie lub stosowanie metody diagnostycznej lub leczniczej niebędącej
Świadczeniem zdrowotnym, w przypadku której wprowadza się w błąd, że posiada ona właściwości świadczenia zdrowotnego w zakresie diagnostyki lub leczenia małoletnich chorób, małoletnich chorób onkologicznych, ciężkich, nieuleczalnych chorób lub zaburzeń psychicznych. Wykonywanie działalności leczniczej bez uzyskania wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą I podejmowanie takich działań w celu korzyści majątkowej lub osobistej. Unormowania w myśl którego w przypadku wydania przez Rzecznika Praw Pacjenta decyzji o uznaniu praktyki za praktykę pseudomedyczną, nakazuje on wówczas zaniechanie I wskazuje działania niezbędne do usunięcia skutków stosowanej praktyki, wyznacza termin podjęcia tych działań, przy czym decyzji tej nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Kary pieniężne do wysokości miliarda złotych w przypadku naruszenia zakazu stosowania praktyk pseudomedycznych, braku zaniechania stosowania praktyk pseudomedycznych lub niepodjęcia działań określonych w decyzji o uznaniu praktyki za praktykę pseudomedyczną w terminie w nim wskazanym I stwierdzenia, że podmiot, który naruszał zakaz stosowania praktyk pseudomedycznych, ponownie podjął praktyki pseudomedyczne. To jest 2.
Obszar, a 3. Również przez dodanie przepisów określających zasady I tryb prowadzenia przez Rzecznika Praw Pacjenta rejestru podmiotów prowadzących dezinformację medyczną. Jest ona zdefiniowana jako podejmowane w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej przez osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacji nieposiadającej osobowości prawnej, działania, które wprowadzają w błąd, polegają na publicznym rozpowszechnianiu lub promowaniu nieprawdziwych informacji. To, szanowni państwo, są wszystkie zmiany, które będą, jeżeli przegłosujemy oczywiście projekt ustawy, przyjęte. Opiniowana ustawa ma wejść w życie po, po upływie trzech miesięcy.
W trakcie naszego posiedzenia, komisji, która odbyła się w dwóch dniach, przez dwukrotnie spotykaliśmy się w tej kwestii. Jasne chcę powiedzieć, że dotarło do państwa I do mnie wiele maili z, z wątpliwościami, z obawami, Dlatego też zdecydowałam na się na to, aby na Komisji Zdrowia oprócz dyskusji, która miała być prowadzona w gronie senatorów, dopuścić także do uczestnictwa stronę społeczną, a przede wszystkim osoby, które prowadzą tego typu różnego rodzaju praktyki niemedyczne, pseudomedyczne, które nie są związane z zawodem medycznym I które najwięcej wysyłały informacji o tym, żeby tą ustawę w ogóle zawetować. Odbyła się długa dyskusja, wysłuchiwaliśmy wszystkich stron I jasno chcę podkreślić, że w wyniku tej dyskusji tym bardziej, tym bardziej zostaliśmy przekonani do tego, że ustawa jest znakomicie przygotowana, że ustawa jest wielokrotnie konsultowana, że ustawa jest wypadkową różnych za I przeciw, tak, ażeby mogła być również egzekwowana, ale głównym celem tej ustawy I jeszcze raz bardzo chcę podkreślić, jest ochrona praw pacjenta. Ochrona nas, obywateli, przed praktykami, które nie są związane z wiedzą, które nie są, nie mają podstaw naukowych I które coraz częściej, niestety w świecie internetu jest to bardzo szybkie I możliwe, coraz częściej przesłania dobro nad złem. Niczego, szanowni państwo, ta ustawa nie zakazuje I bardzo mocno będę to podkreślała kilkakrotnie, niczego nie zakazuję.
Często pytaliście mnie tutaj na korytarzu, co z ziela, co z ziołami, co z zielarzami. Absolutnie zielarze byli, są I będą. Jeżeli chcesz wypić rumianek czy melisę, która jest dostępna w sprzedaży także w aptekach, masz do tego absolutne prawo. Ta ustawa nie jest przeciwko zawodom. Ta ustawa ochrania osoby przed korzystaniem z usług szarlatanów.
Mocno to nazywam, bo jestem lekarzem I widzę. I szanowni państwo, jeżeli wejdziecie w internet I zadacie pytanie o jakąkolwiek usługę niemedyczną, pseudomedyczną, sami będziecie zatrwożeni tym, jakie metody są stosowane, jakie środki niewiadomego pochodzenia są podawane I jakie czary są odbywane nad pacjentami. Tego chcemy uchronić obywateli. I jako osoby, które zajmują się, ja, jako osoba, która jestem wykształconym lekarzem, bardzo mocno będę zawsze podkreślała, że świadczenie zdrowotne, które jest oferowane państwu w placówkach medycznych I przez osoby, które mają kwalifikacje, to są świadczenia sprawdzone, to są świadczenia udokumentowane, to są świadczenia zgodne ze stanem wiedzy aktualnej I to, że one są dopuszczone I możliwe do realizacji, jest możliwe tylko I wyłącznie dzięki temu, że przechodzą cały proces weryfikacji. I wiedza medyczna jest tą wiedzą, która jest ciągle uaktualniana, bo świat się zmienia, bo możliwości się zmieniają, bo następuje rozwój innowacyjny, o którym również tutaj na tej sali często mówimy.
Osoby, które były na tej komisji, bardzo mocno sprzeciwiały się tej ustawie, ale głównie mówiąc w ten sposób, my nie będziemy tego mogli robić. Otóż my nie zakazujemy ludziom działać cuda. Mogą działać. Tylko państwo, obywatele muszą mieć wiedzę I ochronę. Oprócz tej wiedzy tajemnej przede wszystkim muszą mieć dostęp do wiedzy fachowej I merytorycznej.
I jeżeli ktoś działa na niekorzyść drugiego człowieka, oferując mu herbatkę ziołową za 800 złoty, bo leczy raka piersi, to my na to mówimy nie. I nie zabraniamy leczenia ziołami. My zabraniamy korzyści, korzyści finansowej, ale przede wszystkim szkody, jaką ten człowiek robi drugiemu człowiekowi. Mówię, staram się mówić do państwa bardzo prosto, prostym językiem, żeby was przekonać, że ta ustawa jest niezmiernie potrzebna w świecie dezinformacji, w świecie face newsów różnego rodzaju, w świecie substancji, która wpływa na nasz rynek I jest wszechobecna. Wiele mówimy teraz o dzieciach, o ich problemach psychicznych, o ich dostępie do różnych środków, dlatego też musimy dbać o to, aby obywatele byli wykształceni, aby uwierzyli w naukę, aby uwierzyli w wiedzę medyczną I o to, że te zakazy, które się tutaj pojawiają, działają w naszym, dla naszego dobra.
Nikogo za nic z góry nie oskarżamy. Wszystko musi być udowodnione I udokumentowane, że działania podjęte przez
Jednostkę czy podmiot działają na niekorzyść. Są niekorzystne dla waszego życia I zdrowia. Izba Lekarska aprobuje absolutnie tą, ten projekt ustawy. Był przedstawiciel, wypowiadał się na ten temat. Rozmawialiśmy też długo o receptomatach.
Temat państwu bardzo dobrze znany, podnoszony przez wszystkich chyba senatorów w kwestii dostępności do tego, do tego instrumentu, który się pojawił. I tutaj jasno bardzo mocno ograniczamy dostępność wypisywania recept przez receptomaty, głównie środków odurzających, psychotropowych czy neurotycznych. I myślę, że co do tej kwestii nikt z państwa też nie ma żadnej wątpliwości. Wiele czasu poświęciliśmy także w czasie komisji na wyjaśnianiu, co to jest świadczenie zdrowotne, co to jest wiedza medyczna, bo to nie jest żaden, żadna wiedza tajemna. To jest wiedza oparta o fakty, o badania kliniczne, o żmudne, liczne badania, które w konsekwencji później jeszcze są weryfikowane przez różnego rodzaju zespoły, gremia naukowe.
Wielokrotnie państwo słyszycie o takich nazwach jak AoTMID czy, czy EMA, która dopuszcza, dopuszcza stosowanie leków, więc to są absolutnie procesy, które zachodzą długotrwale. One są poddawane ciągłym badaniom, ta wiedza jest ciągle aktualizowana, lekarze są I zawody medyczne są również zobowiązane do podnoszenia ustawicznej, podnoszenia swoich kwalifikacji, do podnoszenia swojej wiedzy. Są weryfikowani, to nie jest kwestia zdobycia tylko specjalizacji, ale ustawicznego podnoszenia swojej wiedzy, bo świat wokół się oczywiście bardzo zmienia. Byli przedstawiciele takiego towarzystwa, które też do państwa na pewno wielokrotnie pisało, to jest Izba Neuropatów. 2 zdania na ten temat.
Państwo, którzy byli na komisji, wypowiadali się na ten temat, bali się, że ta izba przestanie w ogóle istnieć, że zabronimy im działalności. Nie ma czegoś takiego w tej ustawie, szanowni państwo. My w tej ustawie oceniamy tylko ich aktywność I to, co robią na niekorzyść. Co będzie efektem ich działalności w sensie szkodzenia zdrowiu I życia. Jeżeli ktoś wierzy w bioenergoterapeutę I on mu pomaga, to dalej będzie pomagał.
Ale jeżeli mu zaszkodzi I spowoduje ubytek na zdrowiu, czy też spowoduje jego śmierć, to przyznacie, że taka osoba powinna podlegać weryfikacji zgodnie z tą ustawą I po to jest powołany Rzecznik Praw Pacjenta. Uprawnienia Rzecznika Praw Pacjenta są nieco podobne do UOKiK-u. Były nawet takie pomysły właściwie, po co dublowanie tej ustawy. Może to robić wszystko prezes UOKiK-u. No zgodzicie się jednak, że waga zdrowia I życia, a bycie zwykłym konsumentem, korzystając z różnych dóbr, to jednak 2 odrębne zagadnienia.
I to, że rzecznik przez tyle lat zdobywał swoje doświadczenie, bo przecież ten proces powstawania różnych tajnych, tajnych, magicznych I cudownych uzdrowicieli jest nagminny. Myślę, że tak jak I dla mnie, tak I dla państwa, dość dużym zaskoczeniem jest rynek, jaki ofer... Rynek w sensie finansowym, jaki jest w tej chwili, jak jest wyceniany, jeżeli chodzi o usługi pseudomedyczne. Czy mniej więcej wiecie jaka to jest skala? To jest 3 I pół miliarda złotych.
3 I pół miliarda złotych, która w strefie szarej buzuje I która powoduje, że sięgamy, każdy z nas być może gdzieś przypadkowo sięgnął po tak zwane cuda, które uzdrawiają. Nie wierzcie w to. Wierzcie w swój rozum, w swoją logikę, w swoją mądrość I wierzcie w lekarzy, w pielęgniarki, w świat medyczny, bo po to się kształciliśmy wiele lat, aby państwu pomagać. To tyle, jeżeli chodzi o przebieg Komisji Zdrowia. Wiele mówiliśmy na ten temat, tak jak powiedziałam, były 2 posiedzenia.
Nikomu nie odbieraliśmy głosu, każdy miał prawo się wypowiedzieć. Ostatecznie ustawa została przegłosowana wraz z przyjętymi poprawkami I proszę państwa o refleksję. Szczególnie zwracam się tutaj do wszystkich lekarzy, medyków o poparcie tejże ustawy. Dziękuję bardzo.
Speaker 16
Dziękuję bardzo pani senator sprawozdawczyni. Teraz jest czas na ewentualne pytania do pani senator ze strony państwa senatorów I już tutaj bardzo proszę o zgłaszanie kolejnych senatorów z pytaniami, ponieważ mamy już listę całkiem wydłużającą się I pierwszą osobą, pierwszym senatorem, który zada pytanie jest pan senator Krzysztof Kwiatkowski. Bardzo proszę.
Krzysztof Kwiatkowski
Ja chciałem zapytać, bo może się pomyliłem, bo pani przewodnicząca Ribbera powiedziała, że były 2 posiedzenia komisji I każdy miał prawo się wypowiedzieć. Ja byłem na jednym posiedzeniu komisji I tam nikt z nas nie został dopuszczony z senatorów do głosu, czyli były poza tym jeszcze 2 posiedzenia.
Beata Małecka-Libera
Panie senatorze, może się rzeczywiście przejęzyczyłam. To była 1 komisja, która była przez 2 dni, więc on była przerwa w komisji dwudziestego pierwszego, była 2. Komisja, więc to była 1 podzielona, to jest moja, moje słowny prolapsus. Natomiast wysłuchanie było na pierwszej komisji, na drugiej komisji głosowaliśmy, ale o ile dobrze pamiętam, to pan senator po prostu późno przyszedł, panie senatorze, a 2. Komisja
Byłem od początku.
Beata Małecka-Libera
2. Część polegała tylko I wyłącznie na głosowaniach. Tak zaplanowaliśmy to posiedzenie.
Speaker 17
To znaczy dopytam, czy w takim razie, jeżeli się te parę minut spóźniłem, to wcześniej ktoś miał prawo zabrać głos, bo ja miałem sygnał, że nikt tam nie zabierał głosu w punkcie pytań I dyskusji.
Czyli tam nie było dyskusji.
Beata Małecka-Libera
Pierwszej części, żeby słuchać wszystkie zainteresowane strony, a w drugim zająć się poprawkami I głosowaniem.
Na drugiej części, pani sobie.
Dziękuję bardzo.
Speaker 15
Dziękuję bardzo panie senatorze. Bardzo proszę o zadanie pytania pana senatora premiera Waldemara Pawlaka.
Waldemar Pawlak
Szanowny panie marszałku, pani przewodnicząca mam pytanie, czy osoby, które wykonują zawody usankcjonowane przez państwo, przez izby rzemieślnicze, czyli są w pewien w pewien sposób sprawdzani, certyfikowani. Rozumiem, że będą mogły wykonywać te zawody, natomiast ustawa zmierza głównie do tego, żeby nie było takich mylnych informacji, że nie wszystkie te zawody wiążą się ściśle z zawodami medycznymi I w tym przypadku powinno to być wyraźnie zasygnalizowane, żeby nie było dla pacjentów złudzenia czy pomyłki, że ktoś świadczy usługi o jakimś tam charakterze, a nie są to usługi medyczne. Czy taki jest sens tej ustawy?
Beata Małecka-Libera
No myślę, że to mocno podkreślałam, że ustawa nie likwiduje tutaj różnorakich zawodów, jak na przykład zielarz, bioenergoterapeuta, osoba, która ma jakieś szkolenie, w jakimś, nie wiem, fizjoterapeuta, który dodatkowo jakieś ma manualne sprawności, więc my w tej ustawie absolutnie pozostawiamy wszystko status quo. Natomiast będziemy ścigać I nie zgadzać się z działalnością, jeżeli ona szkodzi zdrowiu lub zagraża życiu. Jeżeli jest dezinformacją, sieje nieprawdę I jeszcze do tego ktoś ma korzyść jakąś finansową czy osobistą.
Speaker 15
Dziękuję. Dziękuję bardzo. Bardzo proszę o zadanie pytania panią senator Barbarę Zdrojeczką.
Barbara Zdrojewska
Tak, głównie zgłosiłam się po to, żeby zapytać o wielkość tego rynku pani senator I dziękuję za w ogóle wyczerpującą informację na
temat,
Barbara Zdrojewska
Ale chciałam mnie jeszcze zapytać o dynamikę tego rynku, bo mam wrażenie, że, że to gwałtownie rośnie I jeszcze o strukturę tego rynku, bo wydawało się, że wcześniej były to indywidualne osoby, które gdzieś tam prowadziły jakąś działalność, natomiast teraz mamy do czynienia z jakimś pojawieniem się czegoś w rodzaju rynku paramedycznego I tego wszystkiego I to I I wydaje mi się, że to rośnie I chciałam zapytać, czy to było omawiane na komisji I jaka jest wiedza pani senator na ten temat. Dziękuję.
Beata Małecka-Libera
Więc jeżeli chodzi o to, jaka jest dynamika rynku, to tego niestety dokładnie nie wiem. To jest informacja, którą uzyskałam dzisiaj od pana ministra, więc myślę, że jeżeli pan minister będzie zabierał głos, a zapewne będzie to dokładnie to wyjaśnił. Natomiast myślę, że kwestia internetu I dostępności wszelkiego rodzaju środków, nie będę tu wymieniała krajów, ale sami państwo wiecie skąd różne przepływy różnych towarów są w tej chwili głównie, więc to jest właśnie ten rynek, który zalewa nasz, nasz kraj różnymi produktami. Bardzo często nawet nie wiemy, co w środku tego produktu jest, bo on nie jest weryfikowany, nie jest uznany I nie jest przeznaczony do sprzedaży, więc też zwracam uwagę na to wielkie niebezpieczeństwo. Do tak, do tego rynku, jak już rozmawiamy o tym rynku, to proszę zwrócić uwagę, że należą również te zbiorniczki, które są w e-papierosach.
My też nie wiemy, co tam jest, bo w każdym zbiorniczku jest coś innego. Ale myślę, że na to pytanie pan minister Chmielowiec jak będzie odpowiadał, to dokładnie państwu odpowie. Na ten temat nie rozmawialiśmy na komisji.
Speaker 15
Dziękuję bardzo. Bardzo proszę o zadanie pytania pana senatora Krzysztofa Bieńkowskiego.
Krzysztof Bieńkowski
Dziękuję. Pani senator, projekt przewiduje bardzo daleko idące sankcje, nawet 1000000 złotych kary I publiczny rejestr, ale jednocześnie nie definiuje podstawowego pojęcia, do który... Od którego zależy ta odpowiedzialność obywateli. Dlaczego, czy były jakieś uzasadnienia, dlaczego rząd nie zdefiniował I nie zdecydował się wprowadzić takiej definicji aktualnej wiedzy medycznej. I kto będzie ostatecznie rozstrzygał, co się w tym pojęciu mieści.
Nawet 1000000, powiedziałem, tak.
Beata Małecka-Libera
To jest kwestia już samego, samej decyzji podejmowanej przez rzecznika. Natomiast pojęcie aktualnej wiedzy medycznej wiedziałam, że państwo będziecie mnie pytać o to, co to jest wiedza medyczna I czy ona jest w jakiś sposób usankcjonowana w prawie polskim. Mam przed sobą wydruk wszystkich ustaw, która właśnie mówi, co to jest wiedza medyczna, jak należy ją rozumieć I jak w poszczególnych jednostkach chorobowych czy w poszczególnych zawodach medycznych powinna być przestrzegana. Jeżeli pan senator będzie sobie życzył, to przekaże tą listę.
Jaka to jest ustawa, przepraszam, bo Dziękuję bardzo.
Beata Małecka-Libera
Lista wszystkich podmiotów, która zawiera kwestie wiedzy medycznej, bo o to pan pytał, tak?
Beata Małecka-Libera
Ustawa, w różnych ustawach. Zebrałam wszystkie ustawy, które mówią o aktualnej wiedzy medycznej.
Speaker 15
Dziękuję bardzo. Bardzo proszę o zadanie pytania pana senatora Wadima Tyszkiewicza.
Wadim Tyszkiewicz
Panie marszałku, pani senator, ja mam pytanie 1., czy tam przypadkiem pani się nie przejęzyczyła wypowiedzi, bo powiedziała pani kara w wysokości miliarda złotych, a chyba
Poszłam bardzo daleko.
Wadim Tyszkiewicz
To moje pytanie dotyczy też jak samej myśli idei tej ustawy. Rozumiem, że chodzi o taką zasadę przede wszystkim nie szkodzić, tak? Dlatego, że te pojęcia są bardzo szerokie, bardzo płynne I teraz pomiędzy bardzo trudno czasami będzie określić czy coś pomogło, czy zaszkodziło I co pomogło, co zaszkodziło. Ja chciałem tu zapytać, chociażby o biorezonans, który jest na przykład w Niemczech uznany za legalny, ale bez uznania naukowego. Rozumiem, że ci no ludzie czy świadczący usługi osoby związane z biorezonansem dalej będą mogli prowadzić swoje swoje praktyki, ale bez informowania o tym, że to jest wiedza naukowa.
Tak? Czy nie? Czy tego typu praktyki będą przez tą ustawę zakazane, czy będzie można prowadzić takie usługi, które nie mają uznania naukowego, ale są legalne, przynajmniej do dziś?
Beata Małecka-Libera
Tak pan, tak panie senatorze, dobrze pan rozumie. Biorezonans nie jest uznany naukowo, ale jest stosowany. Co niektóre osoby próbują poprzez tego typu badania zdiagnozować się. Jeżeli nie robimy mu szkody, no to pozostaje w mocy.
Speaker 15
Dziękuję bardzo. Bardzo proszę o zadanie pytania pana senatora Andrzeja Kalatę.
Andrzej Kalata
Panie marszałku, wysoka izbo, no właśnie to, to szkodzi, czy nie szkodzi, to będzie indywidualna ocena Rzecznika Praw Pacjenta I bez, który będzie pełnił rolę, można powiedzieć, prokuratora, sędziego I wszystko będzie od jego decyzji zależało. Ja rozumiem, że na przykład ziołolecznictwo w takim sensie, że dobiera się zioła do jakichś poszczególnych schorzeń, które ma często nawet kilkusetletnią tradycję zwłaszcza w jakichś zakonach I tak dalej I I można powiedzieć, że setki czy 1000 osób skorzystało I nic im się nie stało, nie będzie można dobierać leków, bo nie jest to zawód medyczny, nie będzie zarejestrowany. Przykładowo, tak? Czy, czy Bo pani użyła przykładu melisa I tak dalej sprzedawana w aptece.
Beata Małecka-Libera
Proszę mi pozwolić, sprecyzować mi to, bo powiedział pan, że ziołolecznictwo uznajemy jako możliwe, możliwą działalność I nie będzie możliwe leków. No nigdy zielarz nie mógł wypisywać leków, bo nie jest lekarzem I nie ma recept.
Andrzej Kalata
No ja rozumiem, ale czasami indywidualnie do dolegliwości są dobierane po prostu poszczególne zioła. Tak się czasami to odbywa. No nie chcę tutaj powoływać przykładów czy nazwisk ojców mnichów, którzy się tym zajmują.
Beata Małecka-Libera
Uzupełniające leczenie absolutnie jest dopuszczone. Nic tutaj się nie zmienia.
Beata Małecka-Libera
nie jest mętnie, panie senatorze, jest bardzo czytelnie. Nie można,
Speaker 26
czego nie można zdefiniować wprost pewnych rzeczy, tylko to jest po prostu taki język.
Beata Małecka-Libera
Nie można zdefiniować, bo jeżeli wyróżnimy, jeżeli wyróżnimy kwestię, na przykład powiemy, nie dotyczy to ziołolecznictwa, tak. My możemy tak zapisać. To wtedy wszyscy będą ziołolecznic ziołolecznikami.
Znaczy można
Beata Małecka-Libera
to Wszyscy wtedy, tak, zostaną. Zarejestrują dodatkowe organizacje I wszyscy będą leczyć ziołami.
Nie, można to inaczej.
No nie panie Senator.
Może zioło lecz.
Różniliśmy się tutaj z
Andrzej Kalata
Różniliśmy się lekarza I nie może obiecywać wyleczenia I tak dalej. Można to było zrobić zupełnie inaczej. Natomiast no jest
Beata Małecka-Libera
Zapewne wszystko można zrobić inaczej. Ten projekt jest przedyskutowany nie tylko ze środowiskami medycznymi, z osobami, które udzielają świadczeń zdrowotnych, ale również z prawnika.
Speaker 15
Dziękuję bardzo. Pani Senator, bardzo proszę o zadanie głosu pana Senatora Józefa Zająca.
Józef Zając
Panie marszałku, pani senator. Bardzo się cieszę, że swoje wystąpienie pani zrobiła w tak spokojny I rzeczowy sposób, zwłaszcza wobec sytuacji, która jest w świecie medialnym, gdzie można powiedzieć kilkakrotnie dziennie pojawiają się wiadomości wręcz wstrząsające, dochodzące ze świata lekarskiego. 2 problemy. Po 1. To jest to, że no nadal wyczuwam w pani wystąpieniu coś, co można nazwać starą lekarską zasadą monopolizacji procesu diagnozy I leczenia.
I tutaj przeplatały się ze sobą pewne argumenty mówiące o tym, że po spoza świata lekarskiego osoby mogą podejmować się leczenia. Później się trochę to temu zaprzeczało I mam takie konkretne pytanie, ponieważ pani wypowiedziała, że będziemy ścigali tych, którzy nadużywają podstawowych zasad dotyczących procesu diagnozy I leczenia. Co to znaczy my?
Dziękuję bardzo.
Bardzo proszę.
Beata Małecka-Libera
Może najpierw odniosę się do tej monopolizacji, panie senatorze. Tak, możliwe, że tak wybrzmiało z moich ust, ale tak jak powiedziałam, jestem lekarzem I mam prawo też podchodzić do tego z punktu widzenia lekarza. Tak, tak oceniam tą ustawę. Wiele lat pracowałam w tym zawodzie I wiem, ile krzywdy wyrządzano wtedy. Wiele lat temu jeszcze ludziom, którzy wierzyli w różnego rodzaju niemedyczne terapie, kończące się fatalnie, a świat poszedł do przodu I teraz tych, że właśnie takich pseudomedycznych terapii jest jeszcze więcej.
Jest to stara zasada, tak panie senatorze, zgadzam się. Natomiast w sensie my po prostu potraktowałam tą tą ustawę jako nasze wspólne dobro, które razem tutaj mamy uchwalić I która ma chronić prawa pacjenta, chronić obywateli.
Speaker 15
Bardzo dziękuję pani senator. Bardzo proszę o zadanie pytania pana senatora Adama Bodnara.
Adam Bodnar
Szanowna Pani przewodnicząca, dzisiaj będziemy mieli ważny moment zatwierdzenia czy wyrażenia zgody przez Senat na wybór Rzecznika Praw Obywatelskich. Tutaj dyskutujemy o Rzeczniku Praw Pacjenta, który jednak jest centralnym organem administracji rządowej, czyli ma inny charakter prawny niż klasyczny urząd rzecznikowski. Co więcej, ustawą poszerzamy zakres uprawnień rzecznika I chciałem się spytać, czy w toku prac nad ustawą, a być może w toku jakichś innych prac, których pani przewodnicząca wie, dyskutowano nad poszerzeniem niezależności Urzędu Rzecznika Praw Pacjenta, no bo jest powoływany I odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów. Dziękuję.
Beata Małecka-Libera
Nie, panie senatorze, nie było takiej dyskusji, nie pogłębialiśmy tego tematu.
Speaker 15
Dziękuję bardzo, pani Senator. Bardzo proszę o zadanie pytania pana Senatora Bieńkowskiego.
Krzysztof Bieńkowski
Dziękuję. Szanowni państwo, im silniejsza jest ingerencja państwa w prawa obywateli, tym większy powinien być obowiązek wykazania, że jest to to zgodne z konstytucją I z zasadą proporcjonalności. Dlatego moje pytanie, czy została sporządzona jakaś kompleksowa analiza zgodności tej ustawy z konstytucją, z kartą praw podstawowych Unii Europejskiej albo z Europejską Konwencją Praw Człowieka. Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo, panie senatorze.
Beata Małecka-Libera
Dziękuję bardzo, panie senatorze, że pan zwraca uwagę na kwestie konstytucji, bo to myślę, że od wielu lat, od kiedy tutaj jesteśmy w Senacie I mam przyjemność procedować ustawy zdrowotne, zawsze podkreślałam, że bardzo nam zależy na tym, żeby one były zgodne z konstytucją. W przypadku tej ustawy nie usłyszałam ani jednego głosu, że jest jakaś niezgodność. Wszelkie kwestie, które były podje pokazane, wyznaczone przez legislatora w tejże ustawie, to były głównie dotyczące drobnych zmian, które żeśmy przyjęli jednogłośnie chyba nawet, o ile dobrze pamiętam, już tutaj nie będę uściślała tego, ale chyba jednogłośnie poprawki zostały przyjęte. Natomiast absolutnie nie było żadnego zarzutu, że ta ustawa jest niezgodna z konstytucją.
Stanisław Gogacz
Ja mam pytanie odnośnie definicji praktyk pseudomedycznych, ale też dezinformacji medycznej. Mianowicie w druku sejmowym, druku tym pierwotnym był zapis, że jeżeli chodzi o definicję praktyk pseudomedycznych, że był był był zapis mówiący o warunkach materialnych I osobistych, o takim warunku. Natomiast po druku senackim, który wyszedł jako sprawozdanie z pań z pani komisji, my nie mamy już tego warunku, ten warunek zniknął. Mnie interesuje, czy komisja zastanawiała się, dlaczego jeżeli chodzi o druk sejmowy był ten warunek, a teraz nie ma. Tym bardziej, że jeżeli chodzi o dezinformację medyczną, czyli ten 2.
Rozdział, który został dodany w tej tej w definicji dezinformacji medycznej jest ten warunek jakim jest korzyść materialna I osobista. Dziękuję.
Beata Małecka-Libera
Ja rozumiem, że chodzi panu senatorowi tutaj głównie o kwestie słowa w szczególności, które było tutaj po podejmowane I rzeczywiście po, po dyskusji to słowo zostało usunięte, ponieważ uważaliśmy, że nie jesteśmy w stanie dokładnie opisać, doprecyzować, co to znaczy w szczególności. Natomiast co do innej, innej jakiejś kwestii dotyczącej tego tematu nie przypominam sobie, żebyśmy rozmawiali.
Speaker 16
Bardzo dziękuję pani Senator. Ja chciałem poinformować państwa senatorów, że zgodnie z naszymi ustaleniami porządku obrad dzisiaj ja teraz o godzinie dwunastej ogłaszam przerwę. Są jeszcze do pytań zapisani, jest jeszcze zapisanych dwoje senatorów, bo jeszcze tutaj pan senator się dopisuje, no to te pytania siłą rzeczy będziemy kontynuować po przerwie. Wznowimy nasze obrady o godzinie dwunastej 30, a teraz ogłaszam półgodzinną przerwę. Kogacz.
Jeszcze raz gogacz.
Gogacz,