65. posiedzenie Senatu RP XI kadencji - 23.09.2026 r. - cz. 2
Legend
Transcript markers
- text Sentence being played
- text Search result
- text Intervention cited by the link you opened
Click a sentence to play the video from that moment. Select text to quote it with the speaker, timestamp and link.
More options
Senat Senat Rzeczypospolitej Polskiej
Follow its sittingsTomasz Szymański
To będzie doskonała okazja do promocji miejsca, do pokazania harcerstwa z polskiej strony, ale również samorządy będą mogły tutaj również dzielić się swoim, swoją, swoją kulturą, swoimi atrakcjami, które w danych miejscach są. Także wysoka izbo, to tyle. Bardzo proszę wysoki senacie o przyjęcie ustawy w w przedłożeniu do do senatu. Dziękuję.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Czy są jakieś pytania do przedstawiciela rządu? Nie ma pytań. Dziękuję bardzo. Czy zaproszeni goście pragną zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy?
Dobrze, dziękuję bardzo. Otwieram zatem dyskusję I proszę o zabranie głosu senatorkę Halinę Biedę.
Halina Bieda
Pani Marszałek, Wysoka Izbo, drodzy druhowie. Ja rzadko zabieram głos, bo uważam, że lepiej więcej robić niż mówić. Natomiast tu nie mogłam się oprzeć, ponieważ no oni się trochę śmieją, jestem harcerką, ale ja jestem z tego dumna, że jestem harcerką, harcmistrzynią, harcerką Rzeczypospolitej, więc tym bardziej jestem dumna. Ja się bardzo cieszę, że to Jambory się w Polsce odbędzie, bo opowiadałam tę historię nie na tej sali, więc w dwóch zdaniach ją opowiem kiedy. W siedemdziesiątym dziewiątym roku byłam na obozie na Mazurach, takim wodniackim, wtedy przyjechali do nas skauci austriaccy po Jambory.
Wtedy co prawda nie było takiego Jambory jak jest teraz, bo to był 79., czyli była w Iranie rewolucja, obalenie, obalenie szacha I nie odbyło się 1 Jamboree, tylko kilka było w Szwecji, w Szwajcarii, w Stanach Zjednoczonych I w Kanadzie takie jakby częściowe. Natomiast to, że my kiedykolwiek będziemy mogli jeździć, a już w ogóle, że Polska będzie gospodarzem Jamboree, to wydawało nam się wówczas niemożliwe. Tak że bardzo się cieszę, to co pan minister też podkreślał, że jako Polska powinniśmy być dumni, pokazać nasze najlepsze cechy, a myślę, że takie pokażemy I że jest to Gdańsk, gdzie też miejsce sprawdzone, bo przypomnę, że tam był też zlot
Królestwa Polskiego w 2000 e e 18 roku na kilkanaście 1000 osób, więc myślę, że spełni to miejsce oczekiwania. A dodam tylko, że jedynym krajem z tej części Europy, który gościł Jamboree, to były Węgry chyba w 1900 trzydziestym trzecim roku. Było to przed drugą wojną światową, a dziś tak naprawdę jesteśmy pierwszym krajem z bloku wschodniego I myślę, że to jest świetna inicjatywa. Także dziękuję Związkowi Harcerstwa Polskiego, że podjął się tego wyzwania. Przypomnę, że po raz 1.
Już się staraliśmy w 2000 dwudziestym trzecim roku, ale wtedy organizację w 2000 dwudziestym trzecim roku, ale wtedy wygrała Kora. Cieszę się, że do tego dojdzie I też dziękuję panu pełnomocnikowi, że tak sprawnie pilnuje tego I mam nadzieję, że wysoki senat bardzo szybko I bez poprawek oczywiście przyjmie, przyjmie tę ustawę. Dziękuję bardzo.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Proszę o zabranie głosu senatorkę Małgorzatę Sekułę-Smajdzińską.
Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska
Pani Marszałek, Wysoka Izbo, no I oczywiście druhny I druhowie. Druhny I druhowie, nie tylko ci, którzy są w mundurach, bo patrzę na Bożenkę Kamińską. No ja też, co prawda tylko podharcmistrz, ale też harcerka, Mówię to z wielką radością, bo uważam, że nie ma piękniejszej metody wychowania młodych ludzi, rozwijania ich niż właśnie przez ruch harcerski. To jest coś fenomenalnego. Związek Harcerstwa Polskiego, czy Państwo wiedzą jak długo istnieje?
Od 1900 osiemnastego roku, a byliśmy współzałożycielami Światowej Organizacji Ruchu Skautowego w roku 1900 dwudziestym drugim. To jest naprawdę kawał czasu I staraliśmy się I nawet ja z obecną tutaj koleżanką Bożenką Druhną, wtedy byłyśmy posłankami. Byłyśmy na Światowym Jamboree w Japonii I walczyłyśmy o to, żeby organizacje skautowe zagłosowały za Polską. No wtedy się nie udało, bo wtedy rzeczywiście Korea wygrała. No ale teraz już jesteśmy my.
Jeszcze a propos Korei to powiem, to też taka właśnie bardzo ważna kwestia, bo Jambori w Korei było w roku 2000 dwudziestym trzecim, ja też byłam zaproszona, też miałam jechać, mój wyjazd został odwołany w ostatniej chwili. Państwo, którzy się tym nie interesują to może nawet nie pamiętają co się wtedy wydarzyło, tajfun, no po prostu koszmar zupełny, warunki pogodowe straszne, wszystko się zmieniło podczas tej imprezy, ewakuacja. Mówię to o tym dlatego, że my mamy te doświadczenia wspólne I wiemy jak bardzo ważne jest zabezpieczenie imprezy I ja wiem, że to przecież nie jest rzecz, którą się wszyscy zajmują I I ja nawet pamiętam swoją rozmowę z panem wicepremierem Władysławem Kosiniakiem-Kamyszem I on mi mówił, ależ oczywiście jesteśmy do dyspozycji, już już o tym myślimy, już to robimy, wiemy jakie to jest ważne, służby oczywiście, bezpieczeństwo, no czasy są nie tylko w Europie coraz trudniejsze I zdecydowanie ja wierzę w to, że to będzie przepiękna impreza, że wszystko uda się, ale odpowiedzialność jest ogromna I na pewno damy radę, damy radę I to jest nasz obowiązek jako po prostu obywateli. Nie mówiąc już o tym, że to jest też doskonała promocja naszego kraju, bo młodzi ludzie przyjadą, tak, bo mówi, jest, liczy się, że to będzie ponad 40000 młodych ludzi.
Oni będą mieli wiedzę już o naszym kraju I myślę, że będą tylko myśleć jak najlepiej o tym, jaki jest nasz kraj I to spowoduje jeszcze więcej chętnych wycieczkowiczów, turystów, którzy będą chcieli nasz kraj odwiedzić. Bardzo w to wierzę, także to jest ogromna promocja, ogromna odpowiedzialność, ale na pewno sprostamy temu zadaniu wszyscy wiążąc swoje siły. I jeszcze ostatnie zdanie, rodzice róbcie wszystko, żeby wasze dzieci zostały harcerzami. To jest naprawdę fantastyczny sposób wychowania I rozwoju. Dziękuję bardzo.
Speaker 1
ten apel jako mama harcerza. Dziękuję I proszę o zabranie głosu senatora Ryszarda Świlskiego.
Ryszard Świlski
Pani Marszałek, wysoka izbo. Pomyślałem sobie, że jako mieszkaniec Pomorza jest nas tu kilka osób na tej sali, ale też sąsiad Wyspy Sobieszewskiej, bo mieszkam nieopodal. Wydaje nam się, że to będzie wydarzenie, o którym przed chwilą moi przedmówcy wspomnieli, historyczne dla naszego województwa, dla miejsca, którym rozmawiamy, rozmawiamy. Wyspa Sobieszewska przez ostatnie lata, użyję słowa potocznie znanego, zmieniła się nie do poznania. Jest to miejsce urokliwe, jest to miejsce nieznane tak naprawdę większości mieszkańców Gdańska.
Jest to miejsce, do którego jeździliśmy jako dzieciaki bardzo często. Dzisiaj jestem dumny z tego, że takie wydarzenie o charakterze międzynarodowym odbędzie się na Wyspie Sobieszewskiej. Nie mówiło się Gdańsk-Sobieszewo, zawsze się mówiło Sobieszewo I pomyślałem sobie, że wykorzystam ten moment, nie należę do takich osób, ale jednak skorzystam z tej mównicy, że podziękuję panu ministrowi, bo wpisuje się pan w tą złotą księgę osób, które dobrze działają na rzecz województwa pomorskiego. Pracował pan przy ustanowieniu ustawy metropolitalnej, za którą serdecznie dziękuję I wiem skąd inąd, chociaż nie biorę w tej części aktywnego udziału, bo są inni. Pracuje pan również na rzecz organizacji tego wydarzenia I jestem przekonany I tu melduje, że zadanie zostanie wykonane dobrze.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Informuję, że lista mówców, proszę o spokój. Informuję, że lista mówców została wyczerpana. Jest oczywiście radosna okoliczność, ale proszę o ciszę na sali. Dla porządku informuję, że do protokołu swoje przemówienia w dyskusji złożyli senatorowie Ryszard Brejza, Janusz Pęcharz I Aleksander Szwed.
Zamykam dyskusję. Czy przedstawiciel rządu lub zaproszeni goście chcieliby jeszcze zabrać głos? Zapraszam tutaj.
Martyna Kowacka
Szanowna pani marszałek, wysoka izbo. Bardzo się cieszę, że spotykamy się tutaj I rozmawiamy o takim ważnym wydarzeniu, jakim jest Jamboree, czyli wydarzeniu, które łączy pokolenia, łączy osoby z różnych krajów I które właśnie buduje ten pokój ponad wszelkimi różnymi podziałami. Ja chciałam bardzo serdecznie podziękować I panu pełnomocnikowi I rządowi I posłom, posłankom I już też trochę awansem tutaj panią senatorką I panom senatorom za to, że właśnie potrafimy budować, że potrafimy rozmawiać I widzieć takie wartościowe inicjatywy jakim bez wątpienia jest Jambori. My tutaj mówimy, że wszyscy jesteśmy gospodarzami I mocno w to wierzymy I też czujemy to wsparcie I bardzo serdecznie za nie dziękujemy. Mam nadzieję, że spotkamy się wszyscy na tej wyspie Sobieszewskiej za rok, nie wyobrażamy sobie, żeby było inaczej.
I też naszym hasłem jest wszystko, co robisz, rób odważnie. My się staramy działać z tą odwagą I też życzymy, żebyśmy wszyscy w ogóle działali z taką dużą odwagą dla budowania lepszego naszego kraju, lepszej przyszłości I inwestowania w tych młodych ludzi, bo to oni są jednak naszą przyszłością. Dziękujemy bardzo I widzimy się za rok w Gdańsku. Czuwaj. Dziękuję.
Speaker 1
Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Dziękuję państwu bardzo. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu piątego porządku obrad, ustawy o zmianie ustawy kodeks wyborczy. Tekst zawarty jest w druku numer 821, a sprawozdania komisji w drukach numer 821 a I 821 b. Proszę o zabranie głosu senatora Marcina Karpińskiego I przedstawienie sprawozdania Komisji Ustawodawczej oraz Komisji Praw Człowieka I Praworządności.
Marcin Karpiński
Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Pozwólcie państwo senatorowie pani Marszałek, że jako, że mamy tutaj dzisiaj w ekspresowym tempie, pracowały I zaopiniowały tą ustawę. Wnioskują do państwa senatorów o przyjęcie tej ustawy bez poprawek. Wynik głosowania był 9 głosów za, 5 przeciw, nikt się nie wstrzymał. Ja troszeczkę wychodząc poza tradycyjną rolę senatora sprawozdawcy, zwróciłbym uwagę, chciałbym podkreślić idee, istotę tej tej ustawy.
Ona tutaj nie nie nie prowadzi do żadnych rewolucyjnych zmian, do zmian zasad prawa wyborczego. To jest ustawa, która porządkuje pewne kwestie, które, która przywraca zasady, także konstytucyjne, dotyczące wyborów. Dla mnie, myślę, że nie tylko dla mnie, kwestią zasadniczą jest sprawa dotycząca okręgów wyborczych do sejmu, a właściwie liczby mandatów, które są I posłów, które są wybierane w poszczególnych okręgach. Konstytucja mówi o zasadzie równości jako jednym z podstawowych zasad I przymiotników prawa wyborczego. Równość rozumiemy w dwójnasób, od strony formalnej oznacza to, że każdy z wyborców ma 1 głos, ale materialnie oznacza to, że ta sama czy podobna liczba wyborców wybiera określoną liczbę posłów.
Poprzez to, że nie było przez lata nowelizowane przepisy dotyczące ilości mandatów w poszczególnych okręgach wyborczych doszliśmy do tego, że w większości okręgów wyborczych nie jest zachowana zasada równości. Nie obowiązuje norma przedstawicielska. Norma przedstawicielska, czyli wynik dzielenia liczby mieszkańców Polski przez liczbę posłów. Są takie okręgi, proszę państwa, jak okręg podwarszawski, gdzie powinno być w tej chwili 3 mandaty więcej niż, niż jest to w ustawie. I tutaj to rozwiązanie myślę, że jest bardzo dobre.
Zresztą ono koreluje z tym, które już obowiązuje, chodzi o wybory w samorządach. W pewnym sensie oczywiście, bo w 2000 osiemnastym roku odjęto możliwość uchwalania okręgów wyborczych I ustalania liczby mandatów w poszczególnych okręgach do tych do, przez te organy, do których są wybory. To nie Rada Gminy czy Rada Powiatu ustala okręgi wyborcze I liczbę mandatów w poszczególnych okręgach, tylko Komisarz Wyborczy. I tutaj nadal, jeżeli chodzi o podział na okręgi wyborcze, nie jest to naruszona ta dotychczas obowiązująca zasada, tą ustawą, czyli sejm, senat, za podpisem prezydenta kraj jest podzielony na okręgi wyborcze, ale liczba, która wynika ze zwykłego arytmetycznego dzielenia, jest w sposób techniczny określana przez państwową komisję wyborczą. I podobnie 2.
Kwestia, która uważam jest przynajmniej dla mnie też fundamentalna to sprawa obwodowych komisji wyborczych. W tej chwili mamy sytuację taką, że z jednej strony komitety wyborcze, które zostały zarejestrowane, ale nie zgłosiły kandydatów czy na radnych, czy na wójtów, czy na posłów senatorów, prezydenta, mają święte prawo zgłaszać kandydatów do obwodowych komisji wyborczych I tak nieraz może się zdarzyć, że w tych komisjach sporo będzie obsadzonych miejsc po przez komitety, które nie wystawiają kandydatów. I 2. Uważam też niesprawiedliwość, która w tej chwili jest w tym, w tej wersji kodeksu wyborczego to kwestia tego, że 2 3. Miejsc w obwodowych komisjach wyborczych jest zagwarantowanych dla tych największych, mówiąc w skrócie, komitetów wyborczych, które w poprzednich wyborach zdobyły, czy w sejmikach województw, czy, czy w wyborach parlamentarnych prowadziły posłów.
Myślę, że to, te, te przepisy powinny być zniesione, zastąpione tą zasadą bardzo czytelną I jawną, że kto kto kto wystawia kandydatów, ten ma prawo do zgłaszania kandydatów do obwodowych komisji wyborczych. To tyle z mojej strony. Serdecznie proszę o przyjęcie tej ustawy w tym brzmieniu jak przedłożone.
Speaker 1
Bardzo dziękuję I proszę teraz o zabranie głosu senatora Waldo Godzikowskiego I przedstawienie sprawozdania Komisji Samorządu Terytorialnego I Administracji Państwowej.
Waldy Dzikowski
Dziękuję pani marszałek, wysoka izbo. Pan senator 2 wątki przedstawił, omawiane na połączonych komisjach. Ja powiem, że ta sama procedura była I równie szybko zamknięta na Komisji Samorządu Terytorialnego. Nie będę omawiał tej ustawy, bo to jest, jak powiedział pan senator, jest to nasza inicjatywa, ona szczęśliwie przebrnęła przez proces legislacyjny w Sejmie.
Spotkała się z uznaniem większości I ta większość przegłosowała tę ustawę. 2 rzeczy tylko chcę powiedzieć, że przywróciliśmy to, które tam były chyba około trzynastu poprawek, tych 6 naszych, 2 merytoryczne I przygotowane właśnie przez, przez Senat z prośbą o przejęcie w Sejmie. Po pierwszym czytaniu zdejmujemy te diety, że to jest praca społeczna. Poczuliśmy się bardziej wrażliwi na ten I żeby uspołecznić jeszcze bardziej proces, chociaż on nastręcza pewne problemy techniczne, zwłaszcza dla PKW, przewodniczącego komisji, który może kontrolować, zdać w protokole, czy byli ci mężowie zaufania, czy nie. Nieważne, zachowujemy stan prawny, taki jest dzisiaj, czyli 40 procent dla mężów zaufania, tak jak jest w obowiązującym stanie prawnym.
2. Rzecz, znieśliśmy przepis martwy, który powstał w 2000... Nie wiedząc dlaczego, w 2000 pierwszym roku, w 2000 pierwszym roku, przepraszam, który zakładał, że głosy oddane za granicą, jeżeli nie zostaną policzone po dwudziestu czterech godzinach zakończenia wyborów, uznaję się za głosy niebyłe. Może mogę w pewien sposób zrozumieć ten dwutysięczny 1. Rok, to w zasadzie w ordynacji prezydenckiej się pojawiło, że wtedy no nie byliśmy tak doświadczeni pozytywnie, jeżeli chodzi o przeprowadzanie wyborów, system komunikowania się, był też przekazywania danych I inne.
Po tych dwudziestu pięciu latach możemy przyjąć, zresztą nie zdarzył się taki przypadek, nie był, bo ten przepis okazał się martwy, to po 1.. Po 2., system komunikowania, przekazywania danych, jak I 25 lat doświadczeń PKW I przeprowadzenia tych wyborów nie, powoduje to, że nie ma żadnych jeszcze, nie ma, nie nie nie było I nie I zakładam, że nie będzie, tak zresztą jest w, jeżeli chodzi o przewracanie wyborów w Polsce, że nie ma żadnego określonego terminu. A przypomnę, że w Polsce mamy 30000 komisji obwodowych, a tam jest około 500, 600. No to jak nawet przypadek losowy, no to gdzie, no raczej w Polsce mogą się zdarzyć problemy, a nie, a nie było takiego przypadku, w związku z tym wykreśliliśmy ten zapis. Resztę w zasadzie państwo znacie, jeżeli chodzi o treść tej ustawy.
Rzeczywiście jednym z ważniejszych to jest ta norma, zmiana normy przedstawicielskiej. Mogę powiedzieć, że w dwutysięcznym jedenastce jak powstało kodeks wyborcy, gdzie miałem przyjemność być przewodniczącym tej komisji, która tworzyła kodeks wyborczy, w swojej chyba naiwności włączyliśmy przyznaję się do błędu, włączyliśmy Sejm, Senat I pana prezydenta do matematyki. No to tak, by włączyć do matury, żeby zatwierdzał Sejm I Senat I pan prezydent matury z matematyki. No to kompletnie bez sensu. Przyznaję się, że to była myłka.
Sejm nie podejmowała żadnej próby, ale mimo zmian normy przedstawicielskiej I zmiany liczby mieszkańców I tak powstawało ułamanie, jeżeli dobrze pamiętam, dziewięćdziesiątego siódmego chyba ustęp 2 b, łamane jako równość, chodzi o równość wyborów. III będąc świadomi, dlatego wyłączyliśmy ten proces legicydzielni. Tutaj jakby kwestionuję, że 2 razy 2 jest 4. Tam działa zwykła matematyka, algorytm, w związku z tym będzie obwieszczenie PKW.
Waldy Dzikowski
Następnie ukaże to w dzienniku ustaw, na tej podstawie pan prezydent uczynił postępowanie, postanowienie o o wyborach. Wydaje się sprawa prosta, a jak jest to zwykła matematyka, reszta spraw, co jest ukłonem także do opolonii, czyli zrównanie paszportu z dowodem, zwiększenie, zwiększenie członków komisji w, w komisjach za granicą. Także przywrócenie także roli komisarza innej niż w obecnym stanie prawnym. Dzisiaj komisarzem może być osoba, która ma ukończone studia prawnicze. My uznaliśmy, że która wykonuje zawód prawniczy, czyli z doświadczeniem I wreszcie także odpowiedzialnością dyscyplinarną.
Komisarz to jest przedstawiciel w danym okręgu Państwowej Komisji Wyborczej. Uznaliśmy, że, że to powinni być sędziowie, którzy cieszą się zaufaniem a politycznością. I także w podobnej formule, formule jest właśnie tworzone komisje okręgowe właśnie z tych zawodów uprawiających zawód prawniczy. W tym miejscu chciałem serdecznie podziękować naszemu biurowi magisterskiemu, osobiście panu Adamowi Oleksemu. Panie mecenasie, serdecznie dziękuję za ponadnormatywne zaangażowanie w w ten projekt.
Bardzo dziękuję. Z tego miejsca także chciałem podziękować przedstawicielowi Państwowej Komisji Wyborczej, panu Mecenasowi Gąsiorowi, który także bardzo intensywnie zaangażował się w ten proces legislacyjny I dziękuję za wydatną pomoc, która wpłynęła ze strony pana mecenasa Gąsiora z... W ramach pracy legislacyjnej. Pani minister Polkowska trzymała za nas kciuki I, I kibicowała I oglądała wszystkie wydarzenia, które były w Sejmie, a jednocześnie otoczyła opieką administracyjną, a pan minister Szymański z pełną determinacją, mój kolega od zawsze kibicował I popierał ten nasz projekt, co pewnie uczyni za chwilę także osobiście. Bardzo państwu dziękuję za pomoc, za pracę.
Myślę, że teraz wszystko jest w rękach pana prezydenta, wam koleżanki I koledzy za pomoc w tworzeniu prawa, które wierzę, wejdzie w życie, bo jest apolityczne podejście do tego projektu, czysto merytoryczne, chociaż się spotkałem z dużą niewiedzą w Sejmie, po prostu niektórzy nie czytali, a mówili. Ale to się zdarza. Dziękuję bardzo, to ja na tyle panie marszałku.
Speaker 1
Dziękuję bardzo. Czy ktoś z państwa senatorów ma pytanie do senatorów sprawozdawców? Nie ma pytań, wszystko jasne.
Dziękuję że
Speaker 1
Projekt tej ustawy został wniesiony przez Senat. Pan Senator Walde Dzikowski jako przedstawiciel komisji, ale mam wrażenie, że również jako upoważniony przedstawiciel wnioskodawców już się wypowiedział na temat tej ustawy, więc nie będę panu udawała po raz kolejny głosu. Czy, czy są jeszcze pytania do pana cenzora jako do przedstawiciela wnioskodawców może, już nie do przedstawiciela sprawozdawców komisji. Nie ma. Bardzo dziękuję.
Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony minister spraw wewnętrznych I administracji. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos? Zapraszam pana ministra.
Tomasz Szymański
Tak, dokładnie. Pani Marszałek, Wysoki Senacie, serdecznie dziękuję za tak ciepłe słowa, ale one nie są na wyrost, ponieważ z Senatorem Dzikowskim dokładnie uczestniczyliśmy w procesie w 2000 osiemnastym, siedemnastym roku, kiedy była powołana specjalna podKomisja do spraw Prawa Wyborczego, kiedy to w grudniu, nie wiem czy pamiętasz jak pracowaliśmy po nocach w mega gigantycznym trybie, który miał według oczywiście wnioskodawców wówczas zmienić kodeksy, znaczy zmienić zapisy kodeksu, uprofesjonalizować, znaczy na powrót przywrócić przejrzystość oraz ład prawny według Prawa I Sprawiedliwość. No teraz wracamy do tych zmian sprzed 2000 osiemnastego roku, które dokładnie w tej chwili mają spowodować udoskonalenie procesu wyborczego, ale także jego profesjonalizacji, bo to jest cel nadrzędny. Zwiększenie przejrzystości procedur prawa wyborczego oraz ich efektywności, bo taki jest cel I istota zmian, które zostały w sposób wyczerpujący wysokiemu senatowi przedstawione przez posłów sprawozdawców dwóch komisji. Projekt ten był wczoraj opiniowany.
Oczywiście w trakcie daleko idącej dyskusji zarówno na komisjach w Sejmie, jak I na sali plenarnej było poddawane szereg wątpliwości poszczególnych posłów. Natomiast te rzeczy, które są uwzględnione dzięki państwu również wkładowi, ponieważ wnioskodawcą jest senat, pan senator Dzikowski, wielokrotnie to mawiane. Pamiętajcie państwo, że to nie są widzimisię polityków. Projekt został poddany głębokiej analizie, ale także przedyskutowany z przedstawicielami PKW, tak jak wspomniał pan Waldek Dzikowski, ale również Krajowego Biura Wyborczego, czyli osób, podmiotu, który jest odpowiedzialny za sprawne przeprowadzenie procesu wyborczego. Dlatego te wszystkie zmiany, które są przedstawione tutaj, z niektórymi posłowie się nie zgodzili I dziękuję za to, za wycofanie się między innymi z kwestii sekretarza, ale głównie diet, które były takim dokładnie bardzo zapalnym argumentem.
Dziękuję za to, że że została ta poprawka wniesiona I mam nadzieję, że w tym w tym kształcie wysoki senat odniesie się do tej propozycji legislacyjnej bez poprawek. Dziękuję bardzo.
Speaker 1
Dokładnie, wszystko jest jasne po prostu. Otwieram dyskusję. Informuję, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu. Dla porządku informuję, że do protokołu swoje przemówienia w dyskusji złożyli senatorowie Ryszard Brejza, Artur Dunin, Janusz Gromek, Ryszard Majer, Robert Mamontof, Joanna Sekuła, Adam Szenfeld, Aleksander Szwed I Ryszard Świlski. Czy przedstawiciel wnioskodawców, przedstawiciel rządu lub zaproszeni goście chcieliby jeszcze zabrać głos?
Nie. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu szóstego porządku obrad. Ustawa o organach właściwych I postępowaniach w sprawach reklamy politycznej oraz odpowiedzialności za naruszenie obowiązków w tych sprawach. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 820, a sprawozdanie komisji w druku numer 820 a.
Proszę o zabranie głosu senator Joannę Sekułę I przedstawienie sprawozdania komisji ustawodawczej oraz komisji praw człowieka I praworządności.
Joanna Sekuła
Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Pragnę przedstawić sprawozdanie z przebiegu prac Komisji Praw Człowieka I Praworządności oraz Komisji Ustawodawczej, która odbyła się wczoraj. W trakcie posiedzenia komisji udział wzięli przedstawiciele organów władzy, ale również przedstawiciele tych instytucji, które w ustawie zostały wskazane jako organy właściwe do realizacji obowiązków wynikających z tej ustawy. Wzięły również udział liczne organizacje społeczne. Trakcie przebiegu posiedzenia komisji przedstawione zostały uwagi, które nie znalazły uwzględnienia w decyzji połączonych komisji, związku z tym ostatecznie w sprawozdaniu komisji jest wniosek do senatu, aby przyjąć projekt ustawy bez poprawek.
W głosowaniu dziewięcioro senatorów było za, pięcioro senatorów przeciw, nikt nie wstrzymał się od głosu. Przedstawię teraz wysokiej izbie aktualny porządek prawny w ustawie o organach właściwych I postępowaniach w sprawach reklamy politycznej oraz odpowiedzialności za naruszenie obowiązków w tych sprawach. Projektowana ustawa ma na celu umożliwienie stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego I Rady Unii Europejskiej, numer rozporządzenia 20 24 przez 900 z trzynastego marca 2000 dwudziestego czwartego roku w sprawie przejrzystości I targetowania reklamy politycznej. Rozporządzenie ma na celu zapewnienie obywatelom Unii Europejskiej lepszej możliwości dokonywania świadomych wyborów politycznych poprzez ułatwienie im rozpoznawania reklam politycznych, pomoc w zrozumieniu kto odpowiada za ich publikację oraz umożliwienie im ustalenia, czy byli celem ukierunkowanej reklamy, czyli tak zwanego targetowania. Każda reklama polityczna będzie musiała być odpowiednio oznaczona także w kontekście metadanych oraz zgłoszona do repozytorium reklamy politycznej.
Rozporządzenie ma wspierać otwartą I uczciwą debatę polityczną, a ponadto stanowić odpowiedź na obawy związane z manipulacją informacjami I zagraniczną ingerencję w wybory. Rozporządzenie nie ogranicza swobody wypowiedzi ani nie zakazuje żadnych form komunikacji politycznej. Chroni wolność informacji, jednocześnie zwiększając
I uczciwość debaty politycznej. Rozporządzenie w sprawie przejrzystości reklamy politycznej chroni zarówno wolność wypowiedzi, jak I wolność informacji pomagając obywatelom w uznawaniu płatnej reklamy politycznej I odróżnianiu jej od innych treści, takich jak treści redakcyjne lub opinie polityczne, wyrażane we własnym imieniu. Pomoże to chronić integralność procesów wyborczych I wesprze otwartą debatę demokratyczną. Rozporządzenie zobowiązuje nas do uregulowania pewnych aspektów służących stosowaniu tego rozporządzenia, to jest organów sankcji I postępowania w sprawie naruszeń, dlatego projekt ustawy zmierza do uregulowania właśnie tych kwestii. Rozporządzenie weszło w życie dziewiątego kwietnia 2000 dwudziestego czwartego roku I ma zastosowanie od dziesiątego października 2000 dwudziestego piątego roku.
Rozporządzenie 20 24 przez 900 obowiązuje wprost wszystkie państwa członkowskie. Rozwiązania proponowane w ustawie o organach właściwych I postępowaniach w sprawie reklamy politycznej oraz odpowiedzialności za naruszenie obowiązków w tych sprawach było w parlamencie dyskutowane od bardzo dawna. Jeszcze na tym etapie, kiedy to rozporządzenie było przygotowywane, w parlamencie toczone były debaty z przedstawicielami I Ministerstwa Cyfryzacji, Ministerstwa Spraw Zagranicznych odnośnie założeń, które zostały przyjęte dla celów sporządzenia tego rozporządzenia. Wówczas I posłowie, czyli Sejm I Senat, przyjęli te założenia w zasadzie jednogłośnie. Nasza ustawa odnosi się wprost do wymagań stawianych w rozporządzeniu w poszczególnych punktach jego treści.
I tak, organy, które będą spełniały wymóg artykułu szesnastego rozporządzenia, odpowiednio tworzą system organów właściwych I krajowych punktów kontaktowych. Zostały wskazane odpowiednio Państwowa Komisja Wyborcza jako organ wiodący, który jest organem właściwym w czasie trwania kampanii I ciszy wyborczej, jest krajowym punktem kontaktowym. Zgodnie z tym rozporządzeniem państwa członkowskie wyznaczają 1 właściwy organ krajowy odpowiedzialny za prowadzenie publicznie dostępnych I umożliwiających odczyt maszynowy rejestrów wszystkich przedstawicieli prawnych zarejestrowanych na ich terytorium na mocy niniejszego rozporządzenia. Właściwy organ krajowy zapewni łatwy dostęp do takich informacji oraz ich kompletność I regularną aktualizację. Państwa członkowskie udostępniają komisji linki do odpowiednich stron internetowych.
Pozostałe organy właściwe w rozumieniu rozporządzenia to Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, Krajowa Rada Radiofonii I Telewizji, prezes Urzędu Ochrony Konkurencji I Konsumentów oraz prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Jaka jest rola poszczególnych organów? Państwowa Komisja Wyborcza, która spełnia wiodącą rolę w projektowanym systemie nadzorowania przestrzegania przepisów rozporządzenia, będzie krajowym punktem kontaktowym, do którego inne organy będą przekazywały informacje o wszczęciu postępowania w sprawie naruszenia, wydanych decyzjach w tych sprawach, która będzie dostępna dla każdego z tych organów. Będzie nakładać kary administracyjne za naruszenie przepisów I będzie organem właściwym w sprawach nadzorowania przestrzegania rozporządzenia w okresie kampanii referendalnej, ciszy przedreferendalnej oraz w okresie kampanii wyborczej w dniu głosowania oraz na 24 godziny przed tym dniem. Będzie prowadzić kontrolę we właściwym sobie rzeczowo zakresie I będzie prowadzić postępowania w sprawie naruszenia przepisów rozporządzenia.
Będzie mogła również zlecać przeprowadzenie postępowania pozostałym organom właściwym. Będzie rozpatrywać wnioski o nałożenie kar oraz będzie bezpośrednim podmiotem reprezentującym instytucje nadzorujące w postępowaniach sądowych. I teraz krótko o właściwościach poszczególnych organów. Organy mogą przeprowadzać kontrole bądź wszczynać postępowania z urzędu, jeżeli organ powziął wiadomość o możliwości naruszenia przepisów, na wniosek przedsiębiorcy lub osoby fizycznej oraz w wyniku takiego postępowania przez Państwową Komisję Wyborczą. Będzie to w formie wydawanych ostrzeżeń, nakazania zaprzestania naruszenia I zobowiązania do podjęcia kroków niezbędnych do zapewnienia zgodności z przepisami rozporządzenia.
Będzie możliwe wprowadzanie środków zaradczych, publikowanie oświadczeń, w których wskazane będą osoby fizyczne I prawne odpowiedzialne za naruszenie przepisów. Organ będzie się mógł również zwrócić do Państwowej Komisji Wyborczej z wnioskiem o nałożenie administracyjnej kary pieniężnej wraz z informacją o proponowanej wysokości tej kary. Postępowanie w sprawie naruszenia rozporządzenia będzie się toczyć na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Od decyzji kończącej postępowanie nie przysługuje odwołanie, a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w myśl przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Organ właściwy może zwrócić się do PKW z wnioskiem o nałożenie kary pieniężnej jako decyzji kończącej postępowanie.
Może się ono przenieść również na grunt Urzędu Ochrony Danych Osobowych, jeżeli naruszenie będzie dotyczyło ochrony danych osobowych. PKW przy wymierzaniu kary musi uwzględnić zasady regulujące wolność prasy I wolność wypowiedzi oraz przepisy regulujące zawód dziennikarza. W uzasadnionych przypadkach PKW może nałożyć karę także wtedy, gdy podmiot zaprzestał naruszenie prawa. Kara nałożona przez PKW nie może być większa niż 6 procent rocznego przychodu sponsora lub dostawcy usług reklamy politycznej lub 6 procent rocznego światowego przychodu sponsora-wydawcy lub dostawcy usług reklamy politycznej w przypadku sponsora-wydawcy lub dostawcy, który osiąga przychody również poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W roku poprzedzającym rok nałożenia kary lub roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary.
Ukarany podmiot ma obowiązek dostarczyć PKW dane do określenia podstawy wymiaru kary, jeżeli tego nie uczyni, PKW ustali podstawy w drodze oszacowania. Wpływ skarg jest dochodem budżetu państwa. Odwołanie od decyzji PKW sponsor, wydawca lub reklama lub dostawca będzie mógł zrealizować, odwołując się do Sądu Okręgowego w Warszawie, Sądu Ochrony Konkurencji I Konsumentów w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. W ustawie określono nowe odrębne postępowanie w kodeksie postępowania cywilnego zgodnie z artykułem szesnastym projektu. Stronami postępowania przed sądem ochrony konkurencji I konsumentów jest Państwowa Komisja Wyborcza, którą będzie mógł reprezentować szef Krajowego Biura Wyborczego oraz strona dopuszczająca się naruszenia, a więc przedstawiciele sponsorów, dostawców lub wydawców.
Strony będą mogły zawrzeć ugodę. PKW będzie musiała co 2 lata przedstawiać Sejmowi I Senatowi informacje o realizacji przepisów rozporządzenia ustawy. Pierwszą informację po upływie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy. Komisja Europejska będzie aktywnie współpracować z państwami członkowskimi, podmiotami gospodarczymi I innymi zainteresowanymi stronami, aby wspierać sprawne przestrzeganie przepisów. Sieć krajowych punktów kontaktowych będzie miała zasadnicze znaczenie dla wdrażania rozporządzenia, w tym jako platforma regularnej wymiany informacji, najlepszych praktyk ze zorganizowanej współpracy między państwami członkowskimi a komisją.
Komisja powoła nową grupę ekspertów zainteresowanych stron w celu monitorowania I gromadzenia praktycznych informacji zdrowotnych na temat stosowania rozporządzenia. W 2000 dwudziestym szóstym roku komisja zorganizuje również dialog na temat wdrażania, aby wyciągnąć wnioski ze stosowania przepisów. Zgodnie z rozporządzeniem Komisja Europejska utworzyła portal
Pośrednictwem którego państwa członkowskie podają daty swoich wyborów, a także portal zawierający wykaz przedstawicieli prawnych dostawców reklamy politycznej, mających siedzibę poza Unią Europejską, ale zarejestrowanych państwie członkowskim. Portale te będą wspierać stosowanie rozporządzenia. Komisja Europejska przyjęła do omawianego aktu 2 rozporządzenia wykonawcze 20 25 przez 1410 w formie w sprawie formatu, wzoru I specyfikacji technicznej, oznakowania oraz ogłoszenia o przejrzystości politycznych materiałów reklamowych I rozporządzenie 20 26 przez 818 z dziewiątego kwietnia 2000 dwudziestego szóstego roku, określające techniczne zasady funkcjonowania Europejskiego Repozytorium Politycznych Materiałów Reklamowych online. Akty te rozwijają rozporządzenie dotyczące przejrzystości I targetowania reklamy politycznej I będą bezpośrednio stosowane we wszystkich krajach członkowskich Unii Europejskiej I umożliwią skuteczne monitorowanie reklamy politycznej w całej Unii. Centralnym elementem regulacji jest stworzenie Europejskiego Repozytorium, czyli publicznej bazy danych obejmującej wszystkie polityczne reklamy internetowe publikowane w Unii lub kierowane do jej mieszkańców.
Repozytorium ma być dostępne publicznie I umożliwiać przeszukiwanie danych według wielu kryteriów jednocześnie. Kluczowym założeniem jest to, że dane będą zapisane w formacie nadającym się do odczytu maszynowego. Oznacza to, że nie tylko użytkownicy, ale także systemy informatyczne, na przykład wyszukiwarki czy narzędzia analityczne, będą mogły automatycznie przetwarzać I analizować informacje o reklamach politycznych. Ma to zwiększyć przejrzystość oraz ułatwić kontrolę nad sposobami prowadzenia kampanii w internecie. Wdrożenie systemu wiąże się z przetwarzaniem danych osobowych, dlatego rozporządzenie wyraźnie wskazuje na konieczność stosowania przepisów o ochronie danych, w tym ogólnego rozporządzenia o ochronie danych RODO.
Oznacza to, że wszystkie operacje na danych muszą być zgodne z zasadami legalności, minimalizacji I bezpieczeństwie przetwarzania. Rozporządzenie już działa, ale bez tej ustawy Polska nie może go skutecznie stosować. Reklama polityczna rozwija się szybko zarówno w mediach tradycyjnych, jak I na platformach cyfrowych. W różnych mediach ludzie muszą być w stanie łatwiej zrozumieć, czy patrzą na płatne treści polityczne offline I online I wiedzieć, kto próbuje do nich dotrzeć w ten sposób. Rozporządzenie w sprawie przejrzystości reklamy politycznej nie zakazuje żadnego rodzaju komunikacji ani reklamy politycznej.
Nie wprowadza wymogów dotyczących treści reklam politycznych, w pełni chroniąc wolność wypowiedzi. Nie nakłada ona na platformy internetowe ogólnych wymogów w zakresie monitorowania. Rozporządzenie opiera się na systemie zgodnych z prawdą oświadczeń własnych osób kupujących usługi reklamy politycznej. Rozporządzenie wprowadza szczegółowe wymogi dotyczące targetowania reklamy politycznej, aby zapewnić poszanowanie praw podstawowych obywateli przy stosowaniu takich technik. Ta ustawa nie jest reakcją na abstrakcyjne ryzyko.
Jest odpowiedzią na realne doświadczenia ostatnich lat. Campridge Analytica, Brexit, atak na kapitał, Mołdawii, Rumunię. W każdym z tych przypadków demokracja była poddana na wpływy nie dlatego, że obywatele nie chcieli decydować samodzielnie, ale dlatego, że nie wiedzieli, kto do nich mówi, za czyje pieniądze I na podstawie jakich danych. Dlatego przejrzystość reklamy politycznej jest dziś jednym z warunków uczciwych wyborów. Ustawa, którą proteinujemy przeszła przez Sejm w sposób, który odpowiada aktualnej sytuacji politycznej.
Część posłanek I posłów stanowczo sprzeciwiała się wprowadzeniu przepisów, które w jakikolwiek sposób ograniczają reklamę polityczną, chociaż przepisy wyraźnie wskazują na to, że te przepisy nie ograniczają w żaden sposób wolności wypowiedzi, a mają jedynie wyraźnie wskazać odbiorcom reklamy politycznej, kto finansuje przekaz, dlaczego dana reklama została wyświetlona właśnie im, jakie dane wykorzystano do skierowania tej reklamy oraz jaka jest rzeczywista skala kampanii. Dziękuję bardzo.
Bardzo dziękuję. Czy ktoś
Speaker 1
Projekt tej ustawy został wniesiony przez Senat. Jest... Była z nami już upoważniona przedstawicielka wnioskodawców pani senatorka Joanna Sokuła, więc nie będę zapraszać pani jeszcze raz do głosu pani senator chyba w tej... Bo bardzo wyczerpująco powiedziała nam pani o tej ustawie. Ale jest z nami przedstawiciel rządu I może on zechce zabrać głos.
Zapraszam pana ministra.
Speaker 22
Szanowna pani marszałkini, wysoka izbo. Pani senator Cekuła przedstawiła I założenia ustawy, która jest inicjatywą wysokiego senatu oraz przedstawiła również proces rozpracowywania tej ustawy, w związku z czym pozwolę sobie przed wysoką izbą zaznaczyć I podziękować za ciężką pracę, która została wykonana w senacie, ponieważ ta inicjatywa wysokiego senatu może zostać uznana za wzorową, jeżeli chodzi o proces jej tworzenia. Najpierw prekonsultacje założeń, gdzie wysłuchano wszystkie strony, organizacje pozarządowe, przedstawicieli urzędów oraz przedstawicieli rządu. Następnie przygotowanie projektu, pełna praca w komisjach senackich. Po tym również przedstawienie tego projektu w Sejmie, więc dzisiaj jesteśmy na końcu bardzo długiej drogi, gdzie w szczególności pani senator Sekuła włożyła dużo pracy, czasu I energii, jak również pan przewodniczący Karpiński podczas posiedzenia komisji senackich I uważam, że to jest 1 z, 1 z najlepszych przykładów, jak ta praca senatu, gdzie może dojść do głosu każda strona, przedstawiciel każdej organizacji jest ważna, w szczególności przy tak ważnych projektach dotyczących I procesów wyborczych I dyskusji w przestrzeni publicznej.
W związku z tym oczywiście opinia rządu do tego projektu jest pozytywna. Bardzo serdecznie dziękuję.
Speaker 1
Bardzo dziękuję. Czy są pytania do przedstawiciela rządu? Bardzo proszę, panie senatorze.
Speaker 23
Mam pytanie następujące. Jeżeli chodzi o przedmiotowe rozporządzenie Unii, Parlamentu Europejskiego I Rady Unii Europejskiej, to w artykule dwudziestym drugim w ustępie dziewiątym jest informacja, że każde państwo członkowskie wyznacza 1 1 punkt, punkt kontaktowy. Kontaktowy. 1 punkt kontaktowy I I faktycznie w ustawie, jeżeli chodzi o art. 2 jest informacja, że takim punktem kontaktowym będzie Państwowa Komisja Wyborcza, ale proszę mi powiedzieć, proszę mi powiedzieć w związku z, w związku z tym właśnie, jak to się ma do takiej sytuacji, że oto Państwowa Komisja Wyborcza w artykule szóstym przedmiotowej ustawy, Państwowa Komisja Wyborcza jest organem właściwym, jeżeli chodzi o nadzór I tak I tak dalej, tylko w okresach kampanii wyborczej, w okresie referendalnym, w okresie wyborów.
Czy w sytuacji, kiedy to jest punkt konsultacyjny, czy to jest tak, że ten punkt konsultacyjny też będzie tylko w tych okresach odbierał te informacje, które od innych organów będą napływały. Dziękuję.
Bardzo proszę.
Speaker 22
Bardzo Bardzo dziękuję. Kwestia schematu krajowych punktów kontaktowych jest często wykorzystywana w rozporządzeniach unijnych. Podobnie było w Europejskim Kodeksie Łączności Elektronicznej, podobnie w akcie o usługach cyfrowych I rola punktu kontaktowego dotyczy kwestii pośrednictwa pomiędzy instytucjami unijnymi oraz instytucjami krajowymi. I w innych wdrożeniach mamy podobnie. Krajowy Punkt Kontaktowy nie pełni wszystkich zadań nadzorczych.
Jest to dodatkowa funkcja I Państwowa Komisja Wyborcza będzie pełnić funkcję punktu kontaktowego niezależnie od tego, okres jest wyborczy czy też, czy też nie. Różnica będzie polegała na tym, że pomiędzy okresami wyborczymi we właściwości innych organów, takich jak na przykład UOKiK czy UKE, będzie przekazywać te informacje
A w okresach wyborczych, kiedy wejdzie również w rolę urzędu nadzorczego, to będzie bezpośrednio przekazywać I komunikować się z instytucjami unijnymi. Te 2 funkcje są rozłączne I punkt kontaktowy jest cały czas.
Speaker 23
Bardzo proszę, pani. Uzupełniające pytanie. To w związku z tym, panie ministrze, czy nie byłoby zasadnym, ażeby Państwowa Komisja Wyborcza była organem właściwym cały czas, żeby nie było tylko tych okresów wyjętych. Dziękuję bardzo.
Speaker 22
Bardzo serdecznie dziękuję. To jest 1 z zagadnień, które były również przedmiotem prekonsultacji prowadzonych w ramach komisji pod przewodnictwem pana senatora Karpińskiego. I wówczas I organizacje pozarządowe I właściwe urzędy wskazały na swoje właściwości w kontekście okresów, które możemy uznać za okresy zwyczajne. W większości tych okresów UOKiK czy Urząd Komunikacji Elektronicznej pełnią od innej strony te funkcje nadzorcze. A w okresie kampanii wyborczej to Państwowa Komisja Wyborcza pełni również funkcje, które byłyby zastrzeżone do innych organów I w czasie tej dyskusji właśnie stwierdzono, że okres wyborczy jest na tyle różny od okresów, w których nie ogłoszono wyborów, że to jest ten czas, w którym Państwowa Komisja Wyborcza powinna, powinna wkraczać, bo podam przykład, kiedy to już dzisiaj stosujemy różne reżimy, jeżeli chodzi o nadzór.
W momencie, w którym prowadzimy reklamę, nazwijmy to polityczną dzisiaj na co dzień, na przykład drukujemy ulotki naszych partii politycznych czy plakaty, bo są spotkania z politykami. Nie musimy ich oznaczać w taki sposób, w jaki musimy oznaczać nasze materiały polityczne od dnia ogłoszenia wyborów, wtedy odpowiednim komitet wyborczy I tak dalej. Więc ten nadzór zmienia się już dzisiaj w polskim systemie prawnym w dniu ogłoszenia wyborów I ten sposób również został oddany po prekonsultacjach, które miały miejsce w Senacie, tak, to również wybrane, jest to model stosowany również w kilku państwach Unii Europejskiej I zobaczymy też w praktyce, jak ten system funkcjonuje, bo jako 1. Przetestują to już w praktyce końcowej. Organy we Francji w wyborach za kilka miesięcy.
Francja już też wprowadziła te przepisy, dzieląc kompetencje na kilka organów.
Speaker 1
Bardzo dziękuję. Nie widzę więcej pytań do pana ministra. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo. Otwieram dyskusję.
Informuję, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu. Dla porządku informuję, że do protokołu swoje przemówienia w dyskusji złożyli senatorowie Ryszard Prejza, Artur Dunin, Janusz Gromek, Władysław Komarnicki, Ryszard Majer, Joanna Sekuła, Adam Szenfeld, Aleksander Szwed I Ryszard Świlski. Zamykam dyskusję. Czy przedstawicielka wnioskodawców chciałaby jeszcze zabrać głos? Ponieważ
Joanna Sekuła
w przyszłym roku odbędą się w Polsce wybory, Bardzo ważnym jest, aby weszły do polskiego porządku prawnego te 2 akty prawne. Ustawa o DSF, czyli ustawa, która porządkuje kwestie publikowania materiałów w sieci odpowiedzialności za te publikacje oraz reklama, ustawa o targetowaniu reklamy politycznej, bowiem te 2 akty prawne pozwolą nam w sposób bardzo restrykcyjny wykluczać to, co może zagrozić bezpieczeństwu wyborów I zmienić optykę polityczną wyborców w sposób zamierzony przez tych, którzy będą to publikować w taki sposób, aby wyborca nie zorientował się o tym, że jest przedmiotem manipulacji wyborczej. Dziękuję bardzo.
Speaker 1
Bardzo dziękuję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu siódmego porządku obrad. Ustawa o wykonywaniu orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 824, a sprawozdanie komisji w druku numer 824 a.
Proszę o zabranie głosu senatora Adama Bodnara I przedstawienie sprawozdania Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji Praw Człowieka I Praworządności.
Adam Bodnar
Szanowna Pani Marszałkini, szanowne panie I panowie senatorowie. Przypadł mi zaszczyt przedstawienia sprawozdania Komisji Spraw Człowieka I praw człowieka I praworządności oraz Komisji Spraw Zagranicznych na temat uchwalonej czwartego września dwudziestego roku ustawy o wykonywaniu orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Komisja miała miejsce wczoraj z udziałem pana ministra Harazima, wiceministra spraw zagranicznych, ale także przedstawicieli Ministerstwa Spraw Zagranicznych, byli także obecni przedstawiciele Biura Rzecznika Praw Obywatelskich oraz Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka. Może powiem w największym skrócie, że komisja, komisje połączone zarekomendowały przyjęcie ustawy bez poprawek. 9 senatorów było za, dwóch było przeciwnych.
Pojawiły się bardzo drobne poprawki ze strony Biura Legistacyjnego, ale uznaliśmy, że w zasadzie one są tylko I wyłącznie redakcyjne I nie zmieniają treści ustawy. Stąd taka właśnie rekomendacja, aby nie brnąć w te konkretne poprawki redakcyjne I przedłużać czasu na przyjęcie tej ustawy. Natomiast ja chciałbym kilka słów powiedzieć na temat istoty tej ustawy I jej znaczenia społecznego oraz znaczenia prawnego. Europejska Konwencja Praw Człowieka została ratyfikowana przez Polskę w dziewięćdziesiątym drugim roku oraz od dziewięćdziesiątego trzeciego roku obywatele mają możliwość składania skarg do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Wcześniej to była Europejska Komisja I później Europejski Trybunał, teraz to jest Europejski Trybunał Praw Człowieka.
Każdego roku Trybunał wydaje kilkadziesiąt wyroków w sprawach polskich. Do tego Trybunał rozstrzyga sprawy na podstawie ugody oraz tak zwanych decyzji jednostronnych. Oczywiście w wielu przypadkach także się dzieje, tak się dzieje, że Trybunał też nie uznaje racji osób skarżących. Myślę, że przez te ponad 30 lat obowiązywania Europejskiej Konwencji Praw Człowieka w Polsce. Konwencja stała się takim instrumentem prawnym, który z jednej strony myślę, że miał głęboki wpływ na naszą świadomość społeczną I wielu osobom, wielu osobom indywidualnym pomógł, Ale myślę, że to, co jest bardzo ciekawe, a czasami niedostrzegalne, jeżeli chodzi o Europejską Konwencję, to to, że powiedziałbym osoby z różnych stron barykady społecznej I politycznej były stronami skarżącymi skutecznie przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka.
Bo moglibyśmy wspomnieć celebrytów takich jak Dorota Rabczewska, ale moglibyśmy też wspomnieć o znanych dziennikarzach takich jak Dorota Kania z jednej strony, a z drugiej strony mógłbym powiedzieć, nie wiem, Marcin Koncki czy Andrzej Stankiewicz, czy Ewa Siedlecka. O politykach, doradcach, ekspertkach takich jak Andrzej Zybertowicz, a z drugiej strony o o sędziach, którzy skarżyli się na różnego rodzaju sytuacje niepokojące z z punktu widzenia ich praw, tacy jak Igor Tureja, Paweł Juszczyszyn czy Waldemar Żurek. Nawet takie osoby jak Adam Słomka prowadzili swoje sprawy przed Trybunałem w Strasburgu I tu myślę, że państwa nawet zaskoczę, że nawet Grzegorz Braun złożył skargę, zresztą skuteczną I wygrał przed do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, za... Skarżąc się na naruszenie jego wolności słowa. Ale to było dawno, dawno temu.
Natomiast Trybunał też miał istotne znaczenie z punktu widzenia rozwiązywania takich problemów systemowych, jeżeli chodzi o funkcjonowanie naszego państwa. A mianowicie przyczynił się I myślę, że bez trybunału I bez wyroków nierozwiązane zostałyby problemy mienia Zabużańskiego, problemy ograniczenia wzrostu we wzroście czynszów regulowanych w prywatnych kamienicach, przeludnienie I warunki w więzieniach, przewlekłość postępowania sądowego, nadmierne stosowanie tymczasowego aresztowania, standardy wolności słowa I szereg różnych innych kwestii związanych z wywłaszczeniem, budowaniem dróg publicznych czy też stosowaniem różnych standardów procedury karnej. I teraz cały tryb postępowania przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka polega na tym, że z jednej strony mamy skargi indywidualne I te skargi indywidualne mogą doprowadzić do stwierdzenia naruszenia konwencji, natomiast wyroki Trybunału w Strasburgu stają się ostateczne I są prawnie obowiązujące na podstawie artykułu 46 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. I teraz to, jest obowiązkiem państwa państwa strony konwencji, w
Adam Bodnar
Czyli także Polski, to jest to, aby te wyroki wykonać. Czyli żeby tak naprawić funkcjonowanie państwa, aby w przyszłości nie dochodziło do podobnych naruszeń europejskiej konwencji. I w zależności od tego, czego sprawa dotyczy, ten katalog środków, które mogą być użyte do naprawienia sytuacji, jest przeróżny. Czasami to może być zmiana praktyki administracyjnej, czasami to może być po prostu, nie wiem, dofinansowanie więziennictwa, żeby nie było przeludnienia w celach. Czasami to może być zmiana przepisów prawa I uregulowanie jakichś jakichś kwestii.
Ale oprócz tego też trzeba wykonać tak zwane środki indywidualne, czyli te, które dotyczą konkretnego skarżącego. I nie wystarczy tylko zapłacić zadośćuczynienie. Czasami się nawet mówi tak popularnie w literaturze publicystycznej, że to jest tak zwany podatek sztrasburski, czyli płaci się te kilka, kilkanaście 1000 euro za tytułu przegranej sprawy, ale czasami to mogą być większe odszkodowania, ale czasami chodzi o zwrot własności, chodzi też o wznowienie postępowania sądowego, chodzi o różne sytuacje, które po prostu, muszą na tyle, na ile to jest możliwe, doprowadzić do stanu sprzed naruszenia Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Wydaje mi się, że ten temat I temat zarówno samego postępowania przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka, jak również wykonywania wyroków ma szczególne znaczenie dla tej izby, ponieważ senatorem przez 2 kadencje był pan mecenas Cichoń, który był jednym z najbardziej aktywnych pełnomocników, jednym z najbardziej skutecznych pełnomocników przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka I wiele ze spraw, które on prowadził, doprowadziło także do poważnych zmian w prawie. Czy Mecenas Hermeliński, który później był sędzią Trybunału Konstytucyjnego oraz szefem Państwowej Komisji Wyborczej.
I można powiedzieć, że ta historia naszej współpracy jako państwa polskiego z Europejskim Trybunałem Praw Człowieka z Radą Europy jest dość długa. I teraz myślę, powiedziałbym w ten sposób, że poprzez przyjęcie tej ustawy w pewnym sensie trochę stawiamy kropkę nad I, jeżeli chodzi o to, co do tej pory zostało zrobione, ponieważ ta ustawa reguluje I precyzuje wszystkie kwestie, które się wiążą właśnie z tym procesem, co się dzieje od wykonania wyroku, czyli to, co do tej pory gdzieś się odbywało na poziomie zarządzania premiera z 2000 siódmego roku, na poziomie różnego rodzaju okólników, dobrych praktyk, w pewnym sensie znalazło teraz odzwierciedlenie w ustawie, która dość precyzyjnie wskazuje co należy zrobić, w jaki sposób po wydaniu wyroku. Czyli kto ten wyrok, o kto, kto za ten wyrok jest odpowiedzialny, kto ma ten wyrok przetłumaczyć, kto podejmuje decyzję, jeżeli chodzi o przygotowanie tego zestawu tych tych środków I działań naprawczych, w jaki sposób komunikować się z głównym tym organem Rady Europy, który jest za to odpowiedzialny, czyli komitetem, z komitetem Rady Ministrów, Komitetem Ministrów Rady Europy. Określa także, jak ma funkcjonować tak zwany zespół do spraw Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, który ma wchodzić w skład tego zespołu, czyli to będzie kierownictwo Ministerstwa Spraw Zagranicznych, ale będą wszystkie resorty reprezentowane, a z głosem doradczym będą uczestniczyły takie instytucje jak Rzecznik Praw Obywatelskich czy też Biura Orzecznictwa poszczególnych sądów czy, czy Trybunałów, także z udziałem organizacji pozarządowych, adwokatury czy też radców prawnych.
I ustawa też się odnosi do różnego rodzaju wyroków, bo zarówno to mogą być wyroki, jak również to mogą być ugody, które które dają podstawę też do wykonania. To mogą być także decyzje o skreśleniu sprawy z listy spraw w sytuacji, kiedy tak zwane decyzje jednostronne, kiedy uznawane jest, że orzecznictwo jest w danej sprawie stabilne I po prostu Trybunał przyznaje określoną sumę zadośćuczynienia I też ustawa określa, co robić z tak zwanymi środkami tymczasowymi interimejasures, czyli takimi środkami nagłymi. I myślę, że I to, co... Nie wiem, czy jest konieczne wchodzenie w szczegółowe omawianie procedur. Myślę, że pan minister też może równie dobrze to zrobić I odpowiedzieć na pytania.
Natomiast ja bym chciał wskazać, że w czasie dyskusji w czasie w komisji sejmowej zastanawialiśmy się nad dwiema kwestiami podniesionymi przez Biura Rzecznika Praw Obywatelskich oraz przez Helsińską Fundację Praw Człowieka. Fundacja Helsińska postulowała, żeby organizacje pozarządowe były już konsultowane na etapie przygotowywania planu działania, ale uznaliśmy, że tak jak jest w ustawie, że raczej na tym etapie Ministerstwo powinno mieć swobodę konsultacji. I dopiero później, jak już sprawa jest przed Komitetem Ministrów, to I tak organizacje pozarządowe mogą w tym tej procedurze uczestniczyć. Natomiast nic nie nikt nie broni Ministerstwu zapraszania do jakichś poszczególnych tematów rozstrzygnięć I dyskusji już na tym wstępnym etapie. 2.
Kwestia, która była też też dyskutowana, wiązała się z tym, jak należy podchodzić do obowiązku przedstawienia raportu z wykonania orzeczeń przez przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Tutaj RPO sugerowało, aby był rzecznik wcześniej konsultowany, zanim to sprawozdanie trafi na forum Rady Ministrów. Uznaliśmy w komisji, że nie jest to niezbędne. Tym bardziej że RPO ma całe mnóstwo możliwości ustosunkowywania się do tego tematu wykonywania wyroków, tym bardziej że także w naszej izbie, także w Sejmie są stałe, jest stała praktyka dokonywania takich wysłuchań, jak wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka są są przygotowywane. Także w sumie tych poprawek merytorycznych nie było.
I może już ostatnia rzecz, którą chciałbym powiedzieć, ale bardzo ważną dla mnie, że w tej ustawie widać niezwykłą staranność Ministerstwa Spraw Zagranicznych, jeżeli chodzi o przygotowanie tekstu ustawy I właśnie wytyczenie takiej drogi, żeby uregulować dotychczasową praktykę, ale jednocześnie w sposób taki maksymalnie pełny odpowiedzieć na rekomendacje Rady Europy I to, jak właśnie ten proces wykonywania wyroków powinien wyglądać I chciałbym ministerstwu bardzo serdecznie za ten wysiłek podziękować.
Speaker 1
Bardzo dziękuję. Czy są pytania do senatora sprawozdawcy? Pan senator Zeweryński zgłasza się do
Speaker 25
Dziękuję. Panie senatorze, czy by powejść w życie tej ustawy, zwłaszcza artykułu czwartego, który mówi, że podmiot publiczny niezwłocznie podejmuje działania w celu wykonania orzeczenia trybunału, Nie będzie już można badać zgodności tego wyroku z konstytucją polską?
Adam Bodnar
Temat zgodności wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z konstytucją jest tematem dość wrażliwym I I nie do końca, można powiedzieć tak jasnym, jak mogłoby się wydawać. Ponieważ Europejska Konwencja Praw Człowieka ma status ratyfikowanej umowy międzynarodowej I w związku z tym wyroki, które... Interpretacja, która jest dokonywana przez Europejski Trybunał Praw Człowieka, jest interpretacją, która w świetle źródeł prawa... Mamy przepis konstytucji, który mówi o tym, że umowa międzynarodowa ratyfikowana za zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo nad ustawą, a nie ma mowy o konstytucji jako takim. Natomiast były sytuacje w przeszłości, kiedy pojawiały się rozstrzygnięcia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, które w pewnym sensie mogłyby się, mogłoby się wydawać, że stoją w kolizji z naszą konstytucją.
I tu chciałbym wskazać na wyrok akurat nie dotyczący Polski, ale myślę, że dość ilustracyjny pod tym względem. To jest sprawa Allai Oszukisz przeciwko Węgrom, a mianowicie w tej sprawie Europejski Trybunał Praw Człowieka powiedział, że osoby ubezwłasnowolnione nie mogą być automatycznie pozbawione prawa udziału w wyborach, Że takie blankietowe pozbawienie wszystkich osób ubezwłasnowolnionych niezależnie od przyczyny ubezwłasnowolnienia, przyczyny ograniczenia zdolności do czynności prawnych po prostu narusza Europejską Konwencję Praw Człowieka. I teraz jakbyśmy spojrzeli na ten wyrok, no to on stoi w żadnej sprzeczności z artykułem 62, ustęp 2 Konstytucji. Natomiast cała ta procedura polega na tym, żeby właśnie uruchomić dyskusję I aby doprowadzić do stanu zgodności. I mogę sobie wyobrazić takie sytuacje, że może być jakieś rozstrzygnięcie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, gdzie nawet byśmy musieli się być może zastanawiać nad dokonaniem korekty jakiejś utrwalonej instytucji czy nawet wręcz korekty instytucji konstytucyjnej.
I przykładowo, jak teraz mówimy o tym wyroku Alaiusz Kisz, to po wielu latach docieramy do takiego momentu, w którym poprzez reformę instytucji ubezwłasnowolnienia pośrednio wykonamy standard wynikający z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Dziękuję.
Speaker 1
Dziękuję. Czy są jeszcze jakieś pytania? Nie widzę. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo.
Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd. Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony minister spraw zagranicznych. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy I przedstawić stanowisko rządu? Zapraszam.
Speaker 26
Szanowna Pani Marszałkini, Wysoka Izbo, Panie I Panowie Senatorowie. Chciałbym rozpocząć od podziękowań, słów podziękowań w stosunku do pana senatora sprawozdawcy profesora Adama Bodnara za omówienie ustawy I wyrażone poparcie dla tej ustawy I ciepłe słowa a propos Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Dziękuję również bardzo paniom I panom senatorom za zainteresowanie, komentarze, pytania, za pracę I dyskusję w komisji. Bardzo liczymy na państwa zrozumienie dla wagi tematyki I poparcie ustawy w zaproponowanym kształcie. Ustawa o wykonywaniu orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka wzmacnia ochronę praw obywateli Rzeczypospolitej, gwarantowanych Europejską Konwencją Praw Człowieka.
Stanowi jasny komunikat dla społeczeństwa polskiego I społeczności międzynarodowej, że Polska jest państwem prawa I poważnie traktuje swoje zobowiązania międzynarodowe w zakresie praw człowieka. W toku prac nad projektem dostrzegaliśmy duże zainteresowanie tematyką postępowań przed Europejskim Trybunałem oraz wykonywania wydanych przez
Speaker 26
Trybunał orzeczeń. Szukając najlepszych rozwiązań, przeprowadziliśmy szerokie I gruntowne konsultacje z udziałem między innymi Rzecznika Praw Obywatelskich, organizacji pozarządowych zajmujących się problematyką ochrony praw człowieka oraz samorządów zawodowych prawników. Zdecydowana większość konsultowanych zgadzała się z potrzebą przyjęcia takiej ustawy I dostrzegała wagę regulacji dotyczącej wykonywania orzeczeń trybunału. Wszystkie zgłoszone uwagi I postulaty zostały przeanalizowane, a wiele z nich zostało uwzględnionych. Doceniamy zaangażowanie I tak szerokie poparcie również ze strony państwa senatorów, a na wcześniejszym etapie prac sejmowych ze strony posłów I posłanek.
Na zakończenie chciałbym podkreślić, że intencją rządu jest wzmocnienie ochrony praw człowieka, Polaków gwarantowanych Europejską Konwencję Praw Człowieka. Ustawa ma na celu zapewnienie skutecznego wykonywania orzeczeń trybunału na poziomie krajowym poprzez stworzenie systemu, który zagwarantuje obywatelom sprawną I skuteczną ochronę ich praw, tych zawartych w konwencji. Dziękuję za udzielenie mi głosu.
Speaker 1
Dziękuję bardzo panie ministrze. Czy ktoś z państwa senatorów chce zadać pytanie panu ministrowi? Nie widzę. Bardzo dziękuję. Dziękujemy.
Otwieram dyskusję. Informuję, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu. Dla porządku informuję, że do protokołu swoje przemówienia w dyskusji złożyli senatorial: Ryszard Brejza, Artur Dunin, Ryszard Majer, Adam Szenfeld, Aleksander Szwed I Ryszard Świlski. Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu.
Przystępujemy do rozpatrzenia punktu ósmego porządku obrad, ustawa o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym oraz ustawy o prawach konsumenta. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 825, a sprawozdanie komisji w druku numer 825 a. Proszę o zabranie głosu senatora Adama Szajnfelda I przedstawienie sprawozdania Komisji Gospodarki Narodowej I Innowacyjności oraz Komisji Klimatu I Środowiska.
Adam Szejnfeld
Dziękuję bardzo pani Marszałek. Wysoka Izbo, mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie połączonych Komisji Gospodarki Narodowej I Innowacyjności oraz Komisji Klimatu I Środowiska o ustawie o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym oraz ustawy o prawach konsumenta. Przypomnę, że druki senackie to jest 825, 825 a, a druki sejmowe to 2799, 3043300 43 a. Pragnę w tym miejscu poinformować panią marszałek I wysoką izbę, że komisje połączone przyjęły wniosek o uchwalenie ustawy bez poprawek I taki ten wniosek prezentuje także I państwu. Teraz pozwolę sobie przybliżyć w bardzo dużym uproszczeniu ustawę, o której mówimy.
Mianowicie ustawa powstała jako reakcja na szerzenie się na rynku negatywnych zjawisk, takich jak przede wszystkim greenwashing, rozumiany jako przedstawianie towarów, usług lub całej działalności przedsiębiorcy jako bardziej przyjazne środowisku niż wynika to z rzeczywistych właściwości oraz planowane powtarzanie produktów. Rozumiana jako konstruowanie, czyli świadome działanie na rzecz tego, by celowo ograniczyć czas trwałości danego produktu. No wszystko oczywiście ma skłonić konsumentów do wcześniejszego zakupu nowego produktu, wywołać większy obrót na rynku. Pewnie nie ma na sali osoby, który, która by się nie spotkała z taką sytuacją, że kupiła przedmiot, nie wiem, przykład pralkę, lodówkę czy inne urządzenie z absolutnym przeświadczeniem o takim wyczuwalnym trwaniu trwałości tego produktu 3, 5, 8 lat, a tu nagle, gdy minęła gwarancja, to po paru dniach czy najdłużej tygodniach towar się zepsuł. I to mamy na myśli, jeżeli chodzi o te planowane powtarzanie produktów.
Kogo ustawa ma dotyczyć? Po 1. Ma spowodować większą ochronę konsumentów przed nieuczciwymi praktykami rynkowymi, tymi, które, o których wspomniałem oraz wprowadzić obowiązek informacyjny przedsiębiorców wobec konsumentów dotyczący takich informacji jak trwałość towaru, możliwość naprawy, aktualizacja oprogramowania I tak dalej. Celem ustawy jest wdrożenie do polskiego systemu prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego I Rady numer 2024 przez 825, a w ramach tego, to co już wspomniałem, ochronę konsumentów poprzez rozszerzenie katalogu zakazanych, nieuczciwych praktyk rynkowych I wprowadzenie obowiązku informacyjnego. Ustawa wprowadza nowe pojęcia, takie jak na przykład twierdzenie środowiskowe.
Zamiast cytować definicję, podam to na przykładzie, na przykład hasło reklamowe, ten produkt redukuje twój ślad węglowy. To jest takie twierdzenie środowiskowe, które będzie niepożądane, ponieważ sugeruje poprawę wpływu na środowisko, co niekoniecznie jest zgodne z prawdą, ale przede wszystkim nie jest wymagana wymagana taka informacja przepisami prawa. Wprowadza również nowe pojęcie określane jako ogólne twierdzenie środowiskowe. I tu też zamiast definicji przykładem państwu chcę wyjaśnić, co chodzi. Na przykład wtedy, gdy w informacji brakuje czytelnego uzasadniania w tym samym miejscu o jakiejś informacji.
Na przykład bardzo często spotykane, nie wiem w ogóle, czy już są jakieś produkty na rynku, które nie mają gdzieś napis eko na opakowaniu, ale oczywiście bez żadnego wyjaśnienia na czym polega ta wyjątkowość tego produktu, że go określono pojęciem eko. Następne oznakowanie dotyczące zrównoważonego charakteru. I znów przykład, przykładowo użycie wizerunku grafiki, logo, ekolistek umieszczone na produktu, na opakowaniu przez producenta, ale co ważne niepochodzący z żadnego oficjalnego systemu certyfikacji, czyli tak de facto nie nie niezgodnego z prawdą, ponieważ nie potwierdzonego żadnym certyfikatem. Jakie będą uprawnienia konsumentów po wprowadzeniu tej ustawy? Po 1., prawo do rzetelnej, uzasadnionej informacji środowisko, środowiskowej.
Po 2., prawo do informacji o gwarancji trwałości I warunkach tej gwarancji. Po 3., prawo do informacji o minimalnym okresie wsparcia aktualizacjami danego produktu. Po 4., prawo do informacji o możliwości naprawy produktu oraz dostępności części. Jakie ustawa przewiduje sankcje? Odpowiedzialność cywilną, odpowiedzialność administracyjną I I odpowiedzialność karną.
Przy czym warto podkreślić, że nie wprowadza się tą ustawą żadnych nowych kar, ponieważ pozostają w tym zakresie wszystkie te, które są w aktualnych przepisach ustawy. Ustawa ma wejść w życie w dniu dwudziestego siódmego września 2027, czyli za rok, tak długie vacatio legis no jest wyjściem naprzeciw no koniecznego moim zdaniem zrozumienia też sytuacji warunków przedsiębiorców, bo nie muszą mieć czas do zastosowania się do tych przepisów. Pomijam już nawet kwestie wyprzedaży towarów, które nie będą spełniały tej ustawy, warunków tej ustawy I tak dalej. Wysoka Izbo, tym samym zgłaszam I wniosek I prośbę o uchwalenie omawianej ustawy. Dziękuję bardzo.
Speaker 30
Bardzo, bardzo dziękuję panu senatorowi sprawozdawcy. Czy ktoś z państwa senatorów chciałby panu senatorowi sprawozdawcy zadać pytanie? Dziękuję bardzo. Projekt tej ustawy został wprowadzony przez rząd. Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony Prezes Rady Ministrów.
Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy? Bardzo proszę.
Speaker 29
Bardzo dziękuję. Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Przedstawiona dziś ustawa ma na celu wdrożenie dyrektywy 20 24 przez 825 dotyczącej wzmocnienia pozycji konsumentów w procesie transformacji ekologicznej. Ustawa opiera się na dwóch fidarach. 1.
To przeciwdziałanie pseudo ekologicznemu marketingowi, tak zwanemu greenwashingowi, czyli praktykom, w których przedsiębiorca sugeruje konsumentowi korzyść środowiskową, jakiej jego produkt czy też działalność w rzeczywistości nie mają. Ustawa doprecyzowuje w tym celu obowiązujący już zakaz praktyk wprowadzających konsumentów w błąd. Dla konsumentów to lepsza ochrona, dla przedsiębiorców jasne zasady dotyczące szczegółowych praktyk. 2. Filar to nowe przedkontraktowe obowiązki informacyjne wobec konsumenta, które dotyczą trwałości produktów, możliwości ich naprawy, ale również dostępności aktualizacji oprogramowania.
Ich wprowadzenie ma ułatwić konsumentom wybór produktu ze świadomością jak długo będzie im on służył. Merytorycznie ustawa porządkuje 4 kwestie. Po 1., certyfikaty I oznakowania środowiskowe zgodnie z nowymi przepisami będą musiały opierać się na niezależnym systemie certyfikacji albo być ustanowione przez organy publiczne. Po 2., ogólne twierdzenia środowiskowe, tak jak wspomniane eko czy też zielone będzie można stosować albo po doprecyzowaniu w tym samym środku przekazu albo po wykazaniu tak zwanej uznanej wysokiej efektywności środowiskowej I również tutaj przepisy precyzują to zagadnienie. Po 3.
Deklaracje dotyczące przyszłych celów środowiskowych będą musiały mieć pokrycie w realistycznym planie wykonania weryfikowanym przez niezależnego eksperta. I wreszcie po 4., to jest to, był również uprzejmy doprecyzować pan senator sprawozdawca, wprowadza się obowiązki informacyjne przed zawarciem mowy dotyczące między innymi trwałości, ale także naprawialności produktów, a także dostępności aktualizacji, co jest dzisiaj dużo większym I poważniejszym zagadnieniem niż jeszcze kilka lat temu. W toku prac sejmowych przyjęto poprawkę wydłużającą vacatio legis o rok, a zatem do dwudziestego siódmego września 2000 dwudziestego siódmego roku, tak aby dać przedsiębiorcom dodatkowy czas na dostosowanie się do nowych przepisów. To najważniejsze elementy projektowanej ustawy. Uprzejmie proszę wysoką izbę o jej rozpatrzenie I przyjęcie.
Bardzo dziękuję za uwagę.
Speaker 27
Bardzo dziękuję panie prezesie. Czy są pytania do pana prezesa? Bardzo proszę pan senator.
Adam Szejnfeld
Dziękuję bardzo. Panie prezesie, korzystając z pana obecności, a propos oczywiście tej ustawy chciałem zapytać, bo są obawy przedsiębiorców I chciałbym je rozwiać. Czy będzie niedopuszczalne zawieranie na opakowaniu informacji, która jest prawdziwa z rzeczywistością, ale nie jest przewidziana przepisami prawa.
Speaker 29
Jeżeli mógłbym tylko prosić o doprecyzowanie, o jakim charakterze mówimy, jakiego typu informacja to mogłaby być?
Adam Szejnfeld
No informacja o o jakości tej tego produktu, o zgodności z z zasadami środowiskowymi I tak dalej, ale które nie są wymagane przez przepisane przepisy prawa, ale producent zawrze te informacje na opakowaniu. Czy będzie miał prawo, czy też nie.
Speaker 29
Bardzo dziękuję. Przede wszystkim tak jak pan senator był uprzejmy wspomnieć, mamy dzisiaj do czynienia z sytuacją, gdzie producenci, czy to dostarczając produkty, czy realizując usługi, próbują się mocno wyróżniać właśnie w kontekście oświadczeń środowiskowych. Chcą pokazać swoją ekologiczność. Mają świadomość tego, że konsumenci coraz częściej zwracają uwagę nie tylko na cenę, jakość produktu, ale również na to, jaki wywiera on wpływ na środowisko. I dzisiaj funkcjonujemy w przepisach w ramach stanu prawnego, gdzie zabronione jest wprowadzanie konsumentów w błąd.
A zatem takie deklarowanie parametrów czy to produktu I bądź usługi, której nie ma potwierdzenia w rzeczywistości. Ta dyrektywa ma za zadanie uporządkować te realia, w których funkcjonują, funkcjonują nie tylko przedsiębiorcy, ale również konsumenci, gdzie oświadczenia środowiskowe, znaki, potwierdzenie certyfikatów funkcjonują, czy są przedstawiane konsumentom bez wyraźnego poparcia I w faktach, w analizach, w dokumentacji czy też właśnie w certyfikacji, która tak naprawdę już dzisiaj potrafi przyjmować tylko I wyłącznie charakter znaków na opakowaniach, za którymi nie idą określone weryfikowane parametry środowiskowe. A zatem idziemy w kierunku uporządkowania tego zagadnienia tak, aby na rynku funkcjonowały tylko I wyłącznie te znaki, certyfikaty bądź oświadczenia środowiskowe, które mają poparcie w w analizach w danych, a ponadto są publicznie możliwe do zweryfikowania, tak abyśmy jako konsumenci dysponowali tylko I wyłącznie informacjami, które są realne I prawdziwe.
Dziękuję bardzo. Bardzo proszę, panie senatorze.
Adam Szejnfeld
Chciałbym, żebyśmy nie nie pozostawili wątpliwości, bo po wypowiedzi pana prezesa raczej one są. Bo I pan I ja mówiliśmy to samo, to co pan powtórzył teraz. A tutaj chodzi o konkretną sprawę, znaczy o konkretną odpowiedź. Producent podaje na opakowaniu prawdziwą, weryfikowalną publicznie, tak jak takiego sformułowania pan użył, więc weryfikowalną publicznie informację, ale ta informacja nie jest wymagana przepisami prawa. Czy będzie to dopuszczalne czy nie.
Speaker 29
Jeżeli to nie jest ujęte w ramach ustawy I jest prawdziwe, to tego typu informacja jest dopuszczalna.
Speaker 30
Dobrze, to ja, ja przepraszam, tytułem też mam do pana prezesa pytanie I za chwilę pani senator, sekretarz. A co z takimi sformułowaniami jak nasz park jest największy w regionie albo sformułowaniami luksusowa, wyborowa, pierwszoligowa. Nie wiem, no tego typu bardzo przymiotniki, które określają na przykład, że coś jest wyborowe albo luksusowe. No to jest bardzo cenne. I ty teraz, co z takim wyborowym lub luksusowym projektem, Już dzisiaj tego
typu zagadnienia
Czy największym w regionie.
Speaker 29
Już dzisiaj tego typu zagadnienia mogą być oceniane na gruncie ustawy dotyczące między innymi ustawy o OCIK-u, czy informacji, które potencjalnie mogą wprowadzać konsumentów w błąd. Zatem już dzisiaj ta przestrzeń do weryfikowania tego, czy tego typu informacja może wprowadzać konsumentów w błąd, mieć negatywne skutki też takie finansowe, czy też właśnie w obrębie decyzji konsumenta bezpośrednio dla niego, To jest możliwe już dzisiaj na gruncie przepisów, które mamy. Niezależnie to, te przepisy na gruncie europejskim odpowiadają na całkiem inne zjawisko. Mianowicie odpowiadają na zjawisko, gdy przedsiębiorcy zaczęli się masowo wręcz posługiwać znakami, nieraz kreowanymi indywidualnie, które mają podkreślić ich aspekt środowiskowy, nie mają jakiegokolwiek poparcia w rzeczywistości I w ten sposób wprowadzają konsumentów w błąd.
Speaker 31
Czyli uściślając też w nawiązaniu do pytania senatora Schendpaga. Proste
Speaker 33
Jeżeli firma, producent żywności, duża, globalna korporacja, która bardzo często stosując tak zwane greenwashing ma swoją fundację, która ma jakieś tam swoje kryteria wydawania certyfikatu, który otrzymuje tylko ta firma I tylko jej produkty, to takie oznakowanie na produktach tej firmy będzie zakazane.
Speaker 29
Dzisiaj dokładnie tak. Ta ustawa ma wprowadzić system, w ramach którego indywidualne znaki bez potwierdzenia w rzeczywistości nie będą dopuszczone I przedsiębiorca może ponosić odpowiedzialność finansową, w tym do dziesięciu procent obrotu.
Speaker 30
Dziękuję bardzo. Czy są jakieś pytania do pana prezesa? Jeśli nie ma bardzo Bardzo dziękuję. Prezesie. Czy jacyś zaproszeni goście pragną zabrać głos w tej sprawie?
Jak rozumiem, nie? W takim razie otwieram dyskusję. Bardzo proszę o zabranie głosu. Tak, my mamy nowy system dzisiaj I mam wrażenie, że jeszcze niektórzy z naszych kolegów I koleżanek mogli się przez pomyłkę zgłosić do debaty. Nawet w takim razie ja nie będę, żeby nie czynić niepotrzebnej konfuzji, nikomu nie będę odczytywał, bo mam wrażenie, że po prostu nastąpiła tutaj w naszym systemie pomyłka.
Tak więc nie mam mówców zapisanych do dyskusji, natomiast głos w dyskusji... Zamykam dyskusję, głos w dyskusji złożyli do protokołu Ryszard Brejza, Gustaw Marek Brzezin, Leszek Czarnowaj, Artur Dunin, Agnieszka Gorgoń-Komor, Janusz Gromek, Władysław Komarnicki, Ryszard Majer, Joanna Sekuła, Adam Szenfeld, Aleksander Szwed I Ryszard Świlski. Czy przedstawiciel rządu, pan prezes, chciałby jeszcze zabrać głos? Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dziewiątego porządku obrad, ustawa o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2026..
Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 828 a sprawozdanie w druku numer 828 a. Proszę o zabranie głosu senatora Janusza Pęcherza I przedstawienie sprawozdania Komisji budżetu I finansów publicznych. Bardzo proszę panie senatorze.
Janusz Pęcherz
Dziękuję bardzo. Szanowny panie marszałku, wysoka izbo, pani minister. Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji budżetu I finansów publicznych uchwalonej przez Sejm w dniu czwartego września 2000 dwudziestego szóstego roku o ustawie o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji budżetowej na rok 2026.. Marszałek Senatu dnia 9 września 2000 e 26 roku skierował ustawę do komisji. Po rozpatrzeniu ustawy na posiedzeniu w dniu wczorajszym komisja wnosi, wysoki Senat uchwalić raczy załączony projekt uchwały.
Omawiana dziś ustawa ma konkretny cel, ma zapewnić środki na realizację zadań publicznych jeszcze w bieżącym roku, przede wszystkim na terminową wypłatę rent wdowich świadczeniobiorcą kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Środki zaplanowane w funduszu emerytalno-rentowym CRUZ okazały się niewystarczające. Nie możemy dopuścić do sytuacji, w której osoby uprawnione do świadczeń będą czekały na pieniądze tylko dlatego, że pierwotny plan finansowy nie odpowiada rzeczywistym potrzebom. Dlatego potrzebna jest ta zmiana. Po wprowadzeniu przepisów dotyczących renty wdowiej okazało się bowiem, że na wypłaty trzeba przeznaczyć więcej środków niż początkowo przewidywano.
Nie wszystkie świadczenia były wcześniej ujęte w ewidencji, dlatego fundusz nie dysponował pełnymi informacjami pozwalającymi dokładnie oszacować wydatki. Dziś wiemy już, że konieczne jest uzupełnienie tego finansowania. Ustawa przewiduje, że dodatkowe środki z budżetu państwa na ten cel nie będą mogły przekroczyć jednego miliarda złotych. Zwiększenie wydatków w planie finansowym funduszu emerytalno-rentowego będzie możliwe decyzją Ministra Finansów na wniosek prezesa Krus. Pieniądze mają pochodzić z oszczędności uzyskanych przy realizacji niektórych innych zadań budżetowych.
Tu wczoraj na komisji pani pani minister tłumaczyła, że mogą to być między innymi wyniki rozstrzygnięć przetargowych oraz także niewykonanych niektórych zadań w trakcie roku bieżącego. Pieniądze, nie chodzi więc o utworzenie nowego tu świadczenia, lecz o zapewnienie finansowania świadczenia już wprowadzonego. Oczywiście zawsze może zostać zadane pytanie, czy takie potrzeby mogły być przewidziane wcześniej. No raczej tutaj trzeba powiedzieć, że nie wszystko tu można było policzyć od razu. Najważniejsze jest jednak, aby skorygować plan, aby brak środków nie odbył się na osobach oczekujących na wypłatę świadczenia.
Przyjęcie ustawy pozwoli zabezpieczyć terminową realizację świadczeń emerytalno-rentowych z cross, w tym wniosków o rentę w dowiem. Osoby spełniające warunki będą mogły nadal składać wnioski, a ich obsługa I wypłata świadczeń nie powinny być wstrzymywane z powodu niedostatecznego finansowania. Na komisji nie było dużej dyskusji, było przede wszystkim pytanie o to, ile tych pieniędzy tak naprawdę już wydano I I czy te pieniądze, które w tej, o których w tej chwili mówimy w tej ustawie wystarczą, aby to zrealizować w pełni do końca roku. Tutaj te wyliczenia z tego, co na komisji usłyszeliśmy, pozwalają na stwierdzenie, że w tej chwili na samą rentę w dowiem wydano 300000000, będzie potrzebnych kolejne 300, a zatem, zatem prawdopodobnie kwota, o której dzisiaj mowa w pełni zabezpieczy te potrzeby, które w tej ustawie zostały zapisane. Zaproponowano, aby ustawę przyjąć bez poprawek I tak też komisja zadecydowała w głosowaniu, aby przyjąć tę ustawę bez poprawek, w związku z tym proszę wysoką komisję o to, aby przyjąć ustawę bez poprawek.
Dziękuję bardzo.
Speaker 30
Bardzo dziękuję panie senatorze. Czy są pytania do pana senatora sprawozdawcy? Nie ma, dziękuję bardzo. Dziękuję. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd.
Do prezentowania rządu w toku prac parlamentarnych. Został upoważniony minister finansów I gospodarki. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos?
Speaker 32
Dziękuję panie marszałku. Sprawozdawca pan senator powiedział już wszystko.
Speaker 30
Dziękuję uprzejmie. Czy są pytania do przedstawiciela rządu? Nie ma. Są. A przepraszam najmocniej, przepraszam bardzo panie senatorze.
Pan senator Pawlak, bardzo pana przepraszam.
Stanisław Pawlak
Dziękuję bardzo. Czy ja dobrze zrozumiałem, że na rentę wdowią z crusu potrzeba jest łącznie 600000300 zostało zagwarantowanych a jeszcze potrzeba 300 to jak to jest z tym naszym wyliczaniem I kto w tej sprawie popełnił błąd tak duży że 100 procent było niedoszacowanych wydatków w tym zakresie. Dziękuję.
Speaker 30
Dziękuję bardzo panie senatorze za to z całą pewnością ciekawe pytanie. Bardzo proszę pani minister.
Czy mogę z miejsca czy?
Bardzo proszę pani.
Speaker 35
Dziękuję. Panie senetorze, szanowni państwo, trudno mówić, że ktoś popełnił błąd. Pamiętajmy, że ustawa o rencie wdowie I wchodziła w połowie 2000 dwudziestego piątego roku, w tym samym czasie, kiedy przygotowywany był projekt budżetu na rok 2026.. Co więcej, trudno mówić w takich przypadkach jak świadczenie z tytułu renty wdowie, że można precyzyjnie, dokładnie wszystko przewidzieć, zwłaszcza na starcie ustawy. Jak Państwo wiecie, renta wdowia, przepisy dotyczące I renty wdowie dawały, dają możliwość osobom, do których to świadczenie może być kierowane do tego, aby dokonały wyboru, czy pozostają przy własnej rencie I biorą 15 procent renty zmarłego małżonka, czy odwrotnie.
Więc nie można było przewidzieć z góry zachowań ludzkich I gdzie, kiedy wystąpi zbieg tych świadczeń rodzinnych w KRUS-ie, że, że będą to jednak tylko I wyłącznie te dodatkowe świadczenia, które były adresowane do beneficjentów KRUS-u, czy też będzie jeszcze zbieg tych świadczeń zewnętrznych I dlatego te 15 procent, jakie było jeszcze jest obowiązujące tej renty wdowie, no zależało w dużej mierze od zachowań osób, do których ustawa adresuje to świadczenie. I tak jak powiedziałam, zbiegło się to również w czasie przygotowywania. Ustawa zaczęła obowiązywać I wtedy był przygotowywany budżet I przez te 1. Miesiące
osoby
Nie wiedziały do końca być może jaką decyzję chcą podjąć. Niektóre dopiero zgłaszały w tym roku wnioski o te świadczenia, więc nie powiedziałabym, że trudno tu mówić, że ktoś zawinił w takiej, a nie innej kalkulacji. Dziękuję.
Speaker 30
Dziękuję bardzo pani minister, jeżeli nie ma więcej pytań, dziękuję w takim razie I przechodzimy do dyskur dyskusji. Informuję, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu, natomiast głos w dyskusji złożyli do protokołu. Pan senator Ryszard Brejza, Artur Dunin, Benjamin Godyla, Ryszard Majer, Adam Szenfeld, Aleksander Szwed I Ryszard Świlski. Zamykam dyskusję. Rozumiem, że przedstawiciel rządu już nie będzie zabierał głosu.
Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dziesiątego porządku obrad. Ustawa o podatku od nadzwyczajnych zysków osiągniętych w okresie od marca 26 do marca 27, ze zbycia paliw ciekłych. Tekst ustawy zawarty jest w druku 843, a sprawozdanie komisji w druku 843 a. Proszę o zabranie głosu senatora Janusza Pęcherza I przedstawienie sprawozdania Komisji budżetu I finansów publicznych oraz Komisji Gospodarki Narodowej I Innowacyjności.
Janusz Pęcherz
Szanowny panie marszałku, wysoka izbo, panie ministrze. Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji budżetu I finansów publicznych oraz Komisji Gospodarki Narodowej I Innowacyjności o uchwalonej przez Sejm w dniu osiemnastego września 2000 dwudziestego szóstego roku w ustawie o podatku od nadzwyczajnych zysków osiągniętych w okresie od marca 2000 dwudziestego szóstego roku do marca 2000 dwudziestego siódmego roku ze zbycia paliw ciekłych. Marszałek Senatu dnia dwudziestego pierwszego września 2000 dwudziestego szóstego roku skierowała ustawę do komisji. Po rozpatrzeniu ustawy na posiedzeniu w dniu wczorajszym komisje wnoszą, aby wysoki Senat uchwalić raczył załączony projekt uchwały. Ustawa nie jest nową inicjatywą.
Stanowi powrót do prac nad ustawą z trzeciego lipca tego roku, która to ustawa została przez prezydenta skierowana do Trybunału Konstytucyjnego. Wobec problemu z funkcjonowaniem tego organu nie sposób dziś przewidzieć, kiedy sprawa zostanie rozstrzygnięta, a państwo nie może biernie czekać, skoro przesłanki uzasadniające to rozwiązanie nie tylko nie ustąpiły, ale stały się jeszcze pilniejsze. Proponowana regulacja stanowi odpowiedź państwa na nadzwyczajną sytuację gospodarczą, która wystąpiła w tym roku I która w bardzo krótkim czasie wpłynęła na ceny paliw oraz na koszty prowadzenia działalności I sytuację gospodarstw domowych. Jej bezpośrednim źródłem jest gwałtowna destabilizacja światowych rynków ropy I paliw spowodowana eskalacją konfliktu na Bliskim Wschodzie. Wywołane tym konfliktem zakłócenia na kluczowych szlakach transportu surowca przełożyły się na skokowy wzrost cen ropy I ponadprzeciętny wzrost marż w sektorze paliwowym, uderzając w przedsiębiorstwa, w obywateli, w samą gospodarkę.
Oczywiście pamiętamy, że rząd nie pozostał w tej, w obecnej sytuacji bierny I w ramach pakietu osłonowego zwanego jako CPN obniżył do ośmiu procent stawkę VAT na benzynę I olej napędowy oraz ograniczono akcję do minimalnego poziomu. Wprowadzono też mechanizm maksymalnych cen detalicznych. Były to rozwiązania konieczne, aby złagodzić wzrost cen paliw I przyniosły realną ulgę obywatelom I przedsiębiorcom. Jednocześnie wprowadzone instrumenty osłonowe skutkowały istotnym obciążeniem dla budżetu państwa. Koszt fiskalny tych działań spowodował kilkumiliardowy ubytek dochodów budżetowych.
Ciężar działań ograniczających wzrost cen ponosi państwo, czyli tak naprawdę wszyscy podatnicy, podczas gdy część podmiotów sektora osiągnęła w tych samych warunkach ponadprzeciętne korzyści. Były one nie tylko wynikiem dodatkowych, nie były wynikiem dodatkowych inwestycji, poprawy efektywności czy zwiększonego ryzyka, lecz skutkiem zewnętrznego szoku podażowego. Cena ropy w tym okresie wzrosła z około sześćdziesięciu pięciu do stu dwudziestu sześciu dolarów za baryłkę w okresie tym maksymalnym, a jednocześnie znacząco wzrosły marże I wyniki firm paliwowych. Przykładowo, Orlen w drugim kwartale 2000 dwudziestego szóstego roku osiągnął 76.5 miliarda przychodu, czyli o 25.8 procenta więcej niż rok wcześniej. A największe zagraniczne koncerty paliwowe, w tym Audi Aramco czy inne takie jak BP czy Shell osiągnęły skumulowany zysk na poziomie 90 trzymiliardów dolarów, co adekwatnie w drugim kwartale 2000 dwudziestego szóstego roku oznacza dwukrotny wzrost w stosunku do analogicznego okresu rok wcześniej.
Jednocześnie państwo czasowo obniżyło wad I akcyzę na paliwa, o czym wspomniałem, co skutkowało dla budżetu kwotą około 4800000000 złotych w ciągu trzech miesięcy. Te kwoty nie były planowane, gdy uchwalaliśmy ustawę budżetową na 2026. Rok I to była sytuacja nieprzewidywalna. Omawiana dzisiaj ustawa, podobna zresztą jak ta ustawa z lipca, koryguje tę asymetrię, kierując część nadzwyczajnych zysków na finansowanie działań osłonowych. Pełni ta ustawa więc rolę nie tylko fiskalną, ale również redystrybucyjną I sprawiedliwościową, dostosowuje ciężary publiczne do zdolności płatniczej podatników I skali osiąganych zysków.
Podatek będzie miał charakter epizodyczny, obejmie on wyłącznie okres od 1 marca do końca I tutaj ta zmiana, która nastąpiła w porównaniu z pierwszą jest okresem do 31 marca 2000 e e 27 roku. Podatnikami będą przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie wytwarzania paliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej oraz podmioty dokonujące zbycia paliw ciekłych na podstawie koncesji na obrót paliwami ciekłymi za granicą. W praktyce mówimy o bardzo wąskim gronie podatników. Podatek ten obejmie więc podmioty, które w warunkach kryzysu mogły osiągnąć nadzwyczajne korzyści marżowe w segmencie paliw ciekłych. Proponowany akt nie nakłada natomiast żadnych obowiązków na obywateli czy gospodarstwa domowe.
Najważniejsze w proponowanej ustawie jest to, że na jej podstawie nie dojdzie do opodatkowania zwykłego zysku z działalności gospodarczej. Podatek nie obejmie normalnej rentowności czy standardowej marży. Konstrukcja została oparta na założeniu, że ten podatek dotyczy wyłącznie nadwyżki ponad poziom, który można by uznać za odpowiadający normalnym warunkom rynkowym. W ujęciu praktycznym funkcjonowanie podatku oparte jest na porównaniu dwóch wartości. Pierwszą są przychody faktyczne osiągnięte ze zbycia paliw ciekłych w okresie objętych ustawą.
2. Są przychody hipotetyczne, czyli takie jakie podatnik osiągnąłby przy zastosowaniu dotychczasowej marży referencyjnej. Marża ta będzie ustalana na podstawie średniej marży sprzedaży danego podatnika z roku poprzedniego powiększonej o 20 procent. Powiększenie marży o 20 procent stanowi więc funkcję ochronną. Dzięki temu z opodatkowania wyłączone są rezultaty zwykłych wahań rynkowych, naturalny wzrost efektywności czy standardowe zmiany w działalności przedsiębiorstwa.
Podatek pojawi się dopiero wtedy, gdy przychody faktyczne przekroczą poziom odpowiadający tak określonej marży referencyjnej. Z kolei I ustanowienie roku 2000 dwudziestego piątego punktem odniesienia jest uzasadnione, ponieważ poprzedni, poprzedzał on tegoroczny kryzys I nie był obciążony tak silnymi nadzwyczajnymi zakłóceniami, jakie miały miejsce w poprzednich latach. Stawka podatku została określona na poziomie sześćdziesięciu procent podstawy opodatkowania. Należy jednak wyraźnie podkreślić, że nie jest to 60 procent przychodu, ani 60 procent całkowitego zysku przedsiębiorcy. Podatek, podatnik zachowuje więc zwykłą rentowność, a dodatkowy bufor odpowiadający dwudziestoprocentowej historycznej marży, podatkowaniu podlega dopiero nadwyżka, która ma charakter nadzwyczajny.
Z uwagi na decyzję prezydenta w toku prac parlamentarnych
powróciło
Zdanie powtórnie to było także wczoraj na komisji o zgodność tej regulacji z konstytucją minister finansów pan minister neneman podkreślił, że rząd dochował należytej staranności, aby przyjęte rozwiązania spełniały wszelkie standardy legislacyjne I oczywiście były zgodne z konstytucją. Projektowana regulacja mieści się w granicach konstytucyjnie dopuszczalnego odstępstwa od zasady niedziałania prawa wstecz. Zasada ta bowiem nie ma charakteru absolutnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego dopuszczalne są odstępstwa od niej w ściśle określonych, wyjątkowych okolicznościach, gdy jest to konieczne do realizacji lub ochrony innych wartości konstytucyjnych o szczególnych, o szczególnej doniosłości. Sytuacja, którą dzisiaj obserwujemy jest właśnie takim przypadkiem.
Wartościami, które w obecnych okolicznościach uzasadniają takie odstępstwo są zasada sprawiedliwości podatkowej I społecznej, zasada solidaryzmu społecznego oraz równowaga budżetowa traktowana w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego jako samodzielna wartość konstytucyjna. Przemawiają one jednoznacznie za przyjęciem proponowanej ustawy. Zasady te trudno pogodzić z sytuacją, w której za łagodzenie skutków kryzysu płaci obywatel, ogół obywateli, a korzyści z tego samego kryzysu koncentrują się w rękach bardzo wąskiej grupy przedsiębiorców. Trzeba przy tym wyraźnie zaznaczyć, że tanina stanowi bezpośrednią odpowiedź na nagłe I nieprzewidywalne zdarzenia, czyli konflikt na Bliskim Wschodzie I blokadę cieśniny Ormus w pierwszym kwartale tego roku, a proponowanych instrumentu nie da się wdrożyć wyłącznie na przyszłość. Podobne stanowisko przedstawił ustnie na wczorajszej komisji pan Mecenas Adam Niemczewski, obecny tutaj pan Wicedyrektor Biura Legislacyjnego Senatu.
Projektowana danina nie jest instytucją bezprecedensową w polskim porządku prawnym, na co zwrócił uwagę także wczoraj pan minister Nenneman. Najbliższym jak gdyby jej odpowiednikiem tejże ustawy jest składka solidarnościowa wprowadzona w 2000 dwudziestym trzecim roku. Wtedy cały parlament poparł rozwiązanie, które obciążyło dochód przedsiębiorstw z sektora węglowego I koksowniczego, osiągniętych w 2000 e 22 roku, a więc w roku podatkowym w pełni zamkniętym przed wejściem jej w życie. Rozwiązanie to funkcjonuje w polskim prawie od kilku lat I nie zostało zakwestionowane przez Trybunał Konstytucyjny. Oczywiście tego bezpośrednio nie można przekładać, że jeżeli tam, tam nie zostało, to tutaj też nie powinno zostać.
Natomiast to, co już powiedziałem wcześniej, myślę, że wyjaśnia sprawę na tyle, że te to rozwiązanie jest zgodne z polską konstytucją. W dyskusji na komisji głos zabrał między innymi senator premier Waldemar Pawlak, zwracając uwagę przede wszystkim na przyczyny geopolityczne, ale I krajowe bardzo wysokich marż, a także konieczność importowania przez nasz kraj paliw. Nie będę tego omawiał, bo na komisji uzgodniono z przewodniczącym Kazimierzem Klejną, że cały całą tę analizę przedstawi pan senator, tu pan premier w ramach dyskusji, która się odbędzie za chwilę. Pan senator Rusiecki zadał pytanie, czy ministerstwo analizowało jeszcze czy nie, czy jest to działanie, działanie prawa wstecz jest zgodne z konstytucją. Na ten temat powiedziałem wcześniej.
Pan minister Nehemann również powtórnie w tej materii się wypowiedział. Również pan Wiwała z Polskiej Organizacji Przemysłu Naftowego odniósł się do cen paliw I konieczności importu. Pan przewodniczący Kazimierz Klejna wprowadził wniosek o przyjęcie tej ustawy bez poprawek, za którym głosowało ośmiu senatorów za, dwóch się wstrzymało. Od głosu tym tym sposobem wnoszę, aby wysoka izba przyjęła tę ustawę bez poprawek. Dziękuję bardzo.
Speaker 27
Bardzo dziękuję panie senatorze. Czy są pytania do pana senatora sprawozdawcy? Nie ma. Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo.
Speaker 30
Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych. Został upoważniony minister finansów I gospodarki. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy?
Nie, dziękuję.
Speaker 27
Czy są pytania do przedstawiciela rządu? Bardzo proszę, panie sekretarzu.
Leszek Czarnobaj
Panie marszałku, panie ministrze, jakoś wczoraj umknęło mi to pytanie, więc pozwolę sobie dzisiaj podczas plenarnego posiedzenia zadać panu to pytanie. Pan prezydent mówi, że ta projekt tej ustawy, którą proponuję jest lepsza, bezpieczniejsza, bardziej konstytucyjna I tak dalej I tak dalej. Myślę, że część osób tutaj siedzących, ale część słuchających, chciałoby usłyszeć wady I zalety tej, o której przed chwilą mówił pan senator sprawozdawca już poznaliśmy I wiemy z czym się to wiąże. I chciałbym, żeby pan skomentował, jak obydwie te ustawy, 1 uchwalona, 2. Jako projekt, mają się do siebie, która w ocenie niesie większe zagrożenie dla rynku paliw, dla zaopatrzenia, dla cen, dla obywateli.
Speaker 37
Kto więcej, przy której ustawie więcej zapłaci, jeśli chodzi o obywateli.
Jarosław Neneman
Panie marszałku, szanowni państwo, tak naprawdę możemy chyba mówić o dwóch propozycjach ze strony pałacu prezydenckiego. 1 to jest ta informacja, że ustawa w tej postaci zostanie zawetowana, natomiast pan prezydent życzyłby sobie wprowadzenia pewnych mechanizmów do tej ustawy, niezgodnych zresztą z ustawą o finansach publicznych, ale to już taki margines. Natomiast myślę, że o wiele ważniejsze jest jasny jasny przekaz dotyczący tego, przepraszam, tego innego pomysłu, który się pojawia w przestrzeni publicznej. To jest pomysłu, który który polegać miałby na urzędowym regulowaniu marż rafineryjnych. Takie rozwiązanie jest powiedzmy niemądre, o może to słowo będzie najbardziej adekwatne.
Nie jesteśmy w stanie w Polsce zmusić, możemy zmusić Orlen do tego, żeby paliwo sprzedawał w określonej cenie. Takie rozwiązanie było już ćwiczone, wtedy dystrybutory się psują. Ale żeby państwu wyjaśnić, bo to myślę jest bardzo istotne I jest duże nieporozumienie w sferze publicznej w mediach, z czego się bierze cena paliwa w Polsce, także I w innych krajach. Państwo zobaczą w Europie mniej więcej, mniej więcej cena paliwa jest zbliżona, a różnice wynikają z podatków nakładanych I opłat. Ceny paliwa wyznacza rynek ARA, czyli Amsterdam, Rotterdam, Antwerpia.
Ceny gotowego paliwa. Do tej ceny trzeba doliczyć koszty transportu, ubezpieczenia I podatki I to mamy cenę gotową. Co by się stało, gdybyśmy nagle w jakiś magiczny sposób sprawili, że Orlen sprzedawał... Bo na czym polega problem dzisiaj? Ropa zdrożała, natomiast marże rafineryjne, czyli ten zysk z przerobu ropy zwiększył się kilkukrotnie.
3, cztero, a może nawet więcejkrotnie, więc na przeobie ropy zarabia się straszne pieniądze. Czyli nawet ta droższa ropa, gdyby te marże były na poziomie sprzed roku, paliwo byłoby tańsze. No więc pomysł jest taki, żeby te marże urzędowo zmniejszyć. To by oznaczało, że paliwo z Orlenu, jeśli ta marża byłaby niższa, byłoby sprzedawane w hurcie bez, bez żadnych opłat, istotnie taniej niż paliwo na giełdzie w, tym rynku ARa. To po 1.
Oznaczałoby, że podmioty z innych krajów europejskich mogłyby to paliwo z Polski kupować I sprzedawać sobie z dużym zyskiem, bo cena na rynku europejskim jest wyznaczona na tym rynku, a nie przez Orlen, to to jeszcze pół biedym. A największy kłopot polega na tym, że 1 3., a nawet w tym sezonie jesiennym to ponad 1 3., do czterdziestu procent diesla jest importowana, jest Polska nie jest w stanie tyle wyprodukować. Pan premier Pawlak wczoraj bardzo ładnie, ładnie, bardzo rzeczowo I konkretnie opowiadał, jakie są źródła tego problemu, skąd to się wzięło. Nawiązywał do prywatyzacji, do do połączenia Lotosu z Orlenem I no długa opowieść. Ci z państwa, którzy są zainteresowani,
Sam do do prześledzenia relacji wracając do do głównego wątku gdybyśmy gdyby orlen sprzedawał paliwo taniej niż to jest na rynku europejskim wtedy te 40 procent ropy, która... Ropy, diesla, oleju napędowego, o którym musi do Polski przyjechać, nie przyjechałaby, bo nikt nie kupi drożej I nie będzie taniej sprzedawał. Ani Orlen tego nie zrobi, ani importerzy prywatni. I ta wiadomość, proszę państwa, ta informacja, czy ta wiedza jest potrzebna, żeby oceniać prezydencki projekt manipulacji przy marżach. Przy marży rafineryjnej nie da się, przy marży importowej nie ma sensu, bo marża importowa to jest ta różnica między cena, ceną tak zwaną ara, a tym co na rynku jest, ta marża nie jest duża, bo ona wynika tylko, jak mówiłem, z kosztów transportu.
To nasze rozwiązanie jest, pan senator, sprawozdawca mówił o kwestii konstytucyjności, Myśmy tą kwestię omawiali. To rozwiązanie ma swoje wady I zalety. To nie jest idealne rozwiązanie. To jest rozwiązanie na czasy nadzwyczajne, a takie nadzwyczajne czasy mamy. I proszę zwrócić uwagę, że w tej ustawie, o której dzisiaj dyskutujemy, jest też zapis, że w momencie przez pana prezydenta tej ustawy, minister finansów ma daną delegację do obniżania akcyzy do minimalnego unijnego poziomu.
Także przekaz, zresztą deklarację pana premiera też była dość jasna. Ustawa podpisana, obniżamy ceny paliw. Dziękuję.
Speaker 27
Dziękuję bardzo. Bardzo proszę, panie senatorze, jeszcze raz pan senator Czarnowaj.
Leszek Czarnobaj
Panie ministrze, w pierwszym zdaniu powiedział pan, że cały projekt tej ustawy jest niezgodny z finansami publicznymi. Czy mógłby pan 2 zdania powiedzieć, rozwodząc się za dużo, bo
Jarosław Neneman
Okej, znaczy mówimy o tym, co można dziś przeczytać na stronie internetowej pana prezydenta. Nie znam bliższych szczegółów, natomiast tam jest taki pomysł, żeby dochody z podatku przywiązać do konkretnych wydatków. Tak nie działa. Tak można przez fundusze robić fundusze, to nie jest najlepsze rozwiązanie, jest zasada jednolitości budżetu. Ja wiem, że to budzi pewne...
Fajnie by było, gdybyś się, nie wiem, opłatę z papierosów, akcyzę z papierosów przeznaczyło na raczenie raka płuc, akcyzę z wódki I na raka wątroby, ale to tak nie działa. Jest 1 duży budżet, którym gromadzimy wszystkie dochody podatkowe I następnie ustawa budżetowa je dysponuje.
Speaker 30
Dziękuję bardzo panie ministrze. Jeżeli nie ma więcej pytań, bardzo dziękuję panu ministrowi. Ja natomiast pragnę przywitać finalistów senackiego konkursu List do Taty z Senackiego Okręgu Wyborczego numer 89, którzy wraz z rodzicami odwiedzają senat na zaproszenie naszego kolegi pana senatora Jana Filipa Lebickiego. Bardzo serdecznie państwa witam. Otwieram dyskusję.
Bardzo proszę o zabranie głosu pana senatora Waldemara Pawlaka.
Waldemar Pawlak
Szanowny panie marszałku, panie I panowie senatorowie. Ta ustawa skłania nas wszystkich do zadawania takich podstawowych pytań związanych z kosztami funkcjonowania zarówno w tym wymiarze konsumenckim osobistym, jak I gospodarczym. I odpowiedzi na proste z pozoru pytanie, dlaczego są takie wysokie ceny paliw? Można tu wskazać 2 główne źródła. 1 źródło to uwarunkowania geopolityczne, ale jest też bardzo przyczyna krajowa.
Jeżeli chodzi o te przyczyny geopolityczne, to trzeba zwrócić uwagę na to, że wzrost cen ropy w ostatnim czasie nie był tak znaczący, bo nawet jeżeli weźmiemy 100 dolarów za baryłkę I wcześniej tą cenę odniesienia 65 dolarów, no to mamy około półtora raza większy wzrost ceny ropy. Dlaczego zatem paliwa zdrożały znacznie więcej? Otóż bardzo ważne jest zwrócenie uwagi na różnicę między ceną ropy a ceną gotowych produktów, zarówno benzyny, jak I szczególnie oleju napędowego. Zwykle w przetwórstwie ropy naftowej ta różnica wynosiła około dziesięciu, piętnastu dolarów na baryłce, co przenosiło się na 20, 30 groszy na litrze paliwa. Czyli do ceny ropy dodajemy 30 groszy I mamy cenę benzyny czy oleju napędowego w uproszczeniu.
I otóż po tych zawirowaniach, które się pojawiły po marcu, po początku roku I wojnie na Bliskim Wschodzie, cena, ten, ta marża rafineryjna wzrosła z poziomu dziesięciu, piętnastu na poziom stu dolarów za, na baryłce. To znaczy, przenosząc to na litr paliwa gotowego, to będzie nie 20, 30 groszy, tylko 2 złote, ponad 2 złote. Wzrosła cena gotowego paliwa. I tutaj mamy taką sytuację, która teraz sprowadza nas na podwórko krajowe. Otóż, kiedy forsowano fuzję Lotosu I Orlenu w 2000 dwudziestym drugim roku, wszyscy ministrowie gospodarki, poczynając od Tadeusza Syryjczyka poprzez ministra z rządów PiS-u Piotra Woźniaka, wszyscy ministrowie gospodarki bardzo mocno krytykowali te zasady fuzji Orlenu I I Lotosu, zwracając uwagę na ryzyko szoków podażowych.
Bo w odróżnieniu od tych działań, które wcześniej były prowadzone, bo przywołajmy, że Lotos w latach 2007, 2012 zwiększył swoją produkcję o 60 procent z przetwarzania ropy 66000000 ton, wszedł na poziom ponad dziesięciu 1000000 ton, głównie w zakresie produkcji oleju napędowego I w tamtym czasie do 2000 piętnastego roku przemysł rafineryjny, można w pewnym uproszczeniu powiedzieć, pokrywał potrzeby krajowego rynku. W następnych latach, zamiast zwiększać możliwości przetwarzania ropy, skupiono się wyłącznie na budowaniu wielkich konglomeratów I na budowaniu wielkiego koncernu. I to w oparciu o takie zasady, które dodatkowo jeszcze pogłębiły deficyt paliw. Polegało to na tym, że Lotos został zredukowany do tak zwanej rafinerii processingowej, to znaczy Orlen dostarcza ropę, Aramco dostarcza ropę I odbiera gotowe produkty, a Lotos dostaje tylko wynagrodzenie za przetwarzanie. Co ciekawe, za 2023.
Rok wyniki Lotosu to jest około 3.8 miliarda złotych. Jeżeli to zestawimy z dziesięcioma milionami ton ropy, to wychodzi ciekawy, ciekawa, ciekawy wniosek, że ta marża na produkcji paliw wychodzi około trzydziestu groszy na litrze, czyli potwierdza to ten poziom takich uczciwych marszrafineryjnych, który przez wiele lat był na rynku przetwórstwa ropy. I tu zwracamy uwagę, że Lotos przestał być podmiotem samodzielnym, bo połowa tej produkcji jest przejmowana przez Loto, przez Orlen, a połowa przez Saudia Aramco. I teraz dochodzimy do tej konkluzji obecnej. Otóż, jeżeli dzisiaj ta różnica między ceną ropy a ceną gotowych produktów wynosi 2 złote na litrze, to wynika, to to w tej chwili koncerny przetwarzające paliwa zarabiają, uzyskują nadzwyczajne zyski wynikające z tego, że w Polsce jest duży deficyt gotowych paliw I musimy te paliwa importować po cenie z rynku AARA, czyli Amsterdam, Rotterdam, Antwerpia, a więc musimy je importować drożej, bo gdyby ta cena hurtowa spadła, to mielibyśmy do zjawiska dokładnie takie same, jak już doświadczaliśmy I to jest eksperymentalnie udowodnione w dwudziestym trzecim roku, kiedy przed wyborami parlamentarnymi Orlen zaniżał ceny hurtowe paliwa, to na stacjach pojawiały się takie komunikaty, że dystrybutor uległ awarii, co oznaczało po prostu, że nie ma paliwa I takie konsekwencje byłyby również obecnie, gdyby sposób administracyjny, sztuczny obniżać te marże.
Dlatego projekt rządowy, który się opiera na tym, żeby opodatkować te nadzwyczajne zyski w wysokości sześćdziesięciu procent tych nadzwyczajnych zysków, przeznaczyć je na redukcję akcyzy I redukcję podatku VAT, jest rozwiązaniem bardzo takim adekwatnym do obecnej sytuacji. I tutaj, jeżeli mówimy o problemie konstytucyjności, czy działania prawa wstecz, to trzeba też po podkreślić jedną bardzo istotną sprawę. Otóż nie można było przewidzieć w marcu, kwietniu, że będą takie drastyczne różnice na rynku, a więc możemy podjąć działania regulacyjne dopiero teraz. I to jest rozwiązanie
Takie zbilansowane I sensowne, bo nie narusza warunków rynkowych, a daje możliwość realnego obniżenia cen paliwa na poziomie około 1 31 40 na litrze, bo ten, ta obniżka w podatku VAT I akcyzy będzie finansowana z podatku z nadzwyczajnych zysków. Projekt pana prezydenta, żeby w sposób administracyjny obniżać marżę, z jednej strony jest bardzo dobry, bo pokazuje, jak dużą część tego wzrostu cen paliw wynika ze wzrostu nadzwyczajnych marż, a więc pokazuje też w pewien bardzo brutalny sposób konsekwencje tej fuzji Orlenu z Rotosem, która przeliczając to na paliwo może można powiedzieć, że kosztuje każdego z konsumentów 2 złote dodatkowej dodatkowej opłaty za paliwo. Czy to można było uniknąć? Przykład Korei Południowej, Japonii pokazuje, że można, bo w tych krajach utrzymuje się nadwyżkę mocy rafineryjnych ponad potrzeby rynku krajowego I dziś w tych krajach, pomimo tego, że nie mają ropy naftowej, cena paliw jest niższa. Cena paliw jest niższa, ponieważ rafinerie zarabiają uczciwie na tym, tak jak teraz mówiłem o Lotosie, że ta marża 30 groszy jest no uczciwą taką marżą na dla rafinerii, a równocześnie paliwo dla konsumentów jest na odpowiednio niższym poziomie.
Jest też tutaj w tej ustawie bezpiecznik, o którym pan minister Neheman wczoraj mówił. Otóż, żeby nie było takiego problemu, który był podnoszony przy poprzedniej ustawie, że dla importerów może być ten podatek zbyt wysoki, to jest tam bezpiecznik, że ten podatek nie może być wyższy niż 50 procent tego zysku, który importer wykazuje. I trzeba zwrócić uwagę też na bardzo istotną sprawę. Zarabiają na tym koncerny, które przetwarzają ropę, bo importerzy muszą kupić tą te paliwa drogo I sprzedać z niewielkim zyskiem, jeżeli by marża, jeżeli by ta cena hurtowa spadła poniżej radykalnie poniżej ceny na rynku ARa, to po prostu importu do Polski by nie było. I tu bardzo ważne jest, żeby zwracać uwagę na to, jak, jakie są konsekwencje takich właśnie nieprzewidzianych czy nieprzemyślanych decyzji, gdzie zaślepienie polityczne, pomimo tego, że ministrowie gospodarki bardzo jasno formułowali, to warto sobie przywołać ten, to wystąpienie ministrów gospodarki, bo tam były właśnie te elementy zagrożeń mocno pokazane.
I mimo tego realizowano ten projekt z taką ślepotą polityczną. Gdyby zbudowano większe możliwości przetwarzania ropy naftowej oraz na przykład zamiast takiego znowu kolejnego gigantomanii I pomysłu na inwestycję w Olefiny, utopiono ogromne pieniądze I Orlen się z tego na końcu wycofał, to te moce produkcyjne można było wytworzyć w naszym kraju, bo Orlen, Bolotos pokazał, że od 2000 siódmego do 2000 dziesiątego można było w kilka lat, o 60 procent zwiększyć możliwości przetwórcze. Dlatego bardzo ważne jest, żebyśmy przyjęli tą ustawę, bo ona pozwala w sposób bardzo sensowny, praktyczny przywrócić równowagę na rynku paliw, a równocześnie chroni nas od takich ryzyk, o których wspomniałem przy omawianiu tej, tego pomysłu prezydenckiego na redukcję marż, bo te marże są poza zasięgiem nie tylko pana prezydenta Nawrockiego, ale nawet poza zasięgiem pana prezydenta Trumpa. Dziękuję.
Speaker 30
Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo panie senatorze. Bardzo proszę o zabranie głosu pana senatora Bieńkowskiego, ale jego nie ma na sali, więc być może też przez pomyłkę został. Bardzo proszę panie senatorze. Traktuję tę, traktuję tę wypowiedź pana marszałka Borowskiego jako po prostu figurę retoryczną.
Speaker 43
Panie marszałku, wysoka izbo. Właściwie pan senator premier Pawlak odebrał mi znaczną część wystąpienia, bardzo ładnie tłumacząc na czym tu rzecz polega, ale chciałbym wzmocnić trochę ten głos I I skierować go do, chciałem powiedzieć, do obecnych tutaj senatorów Prawa I Sprawiedliwości, ale jest tylko 1 reprezentantka, dlatego do niej będę kierował. Tak jest, będę do niej kierował te słowa dlatego, że mamy już po raz któryś do czynienia z sytuacją, w której prezydent wetując, zapowiadając weta, kierując do trybunału, tego paratrybunału konstytucyjnego różnego rodzaju potrzebne, ważne ustawy, nie tylko stawia się w roli rządu, czyli ma być tak, jak on chce, chociaż to nie jest jego rola, ale również, jak to kiedyś śpiewał 1 z naszych cenionych piosenkarzy, Belta, błękit w głowie, mąci, stwierdzając, że istnieją inne rozwiązania alternatywne, lepsze. Czasami je przedstawia, a czasami ich nie przedstawia. Ja zwłaszcza wtedy, kiedy w grę wchodzą dość skomplikowane problemy ekonomiczne, zastanawiam się, kto to prezydentowi wymyśla.
Bo prezydent nie jest ekonomistą, jak wiemy I na pewno on nie wy nie wymyślił na przykład tego, żeby program sejf finansować złotem. Na pewno on nie wymyślił również tego, żeby problem cen paliw I zamiar obniżki tych cen paliw finansować poprzez zamrożenie na niskim poziomie oczywiście marż hurtowych. On tego, on tego nie wymyślił, kto to wymyśla? Zadaję to pytanie I mogę tylko powiedzieć, że podejrzewam, że podejrzewam, że prawdopodobnie jest to jego główny doradca ekonomiczny pan Skiba. Muszę powiedzieć, że jestem nim rozczarowany, bo znam pana Skibę z poprzedniej działalności I był zawsze dosyć rzeczowy, ale widzę, że w tej chwili wpadł w jakąś taką wirówkę polityczną I po po prostu wtedy, kiedy prezydent mówi, nie, nie, no nie mogę tego pod podpisać, ale tak po prostu nie podpisać też nie mogę, więc dobrze byłoby, żeby wysunąć jakąś kontrpropozycję.
I pan minister Skiba chętnie służy pomocą I niestety występuje w roli tutaj takiego znachora ekonomicznego. Ten jego projekt z tym złotem, no to przecież był już zupełnie absurdalny I szkodliwy. A teraz mamy projekt dotyczący obniżki cen paliw, który tak jak to tutaj pan senator Pawlak ładnie wyjaśnił, po prostu doprowadził do tego, że paliwa nie będzie. Pani senator, naprawdę nie ma alternatywy. Ten pomysł jest po prostu fatalny, ten prezydencki.
Ja już pomijam to, że tam jest jeszcze 2. Część, mianowicie obniżka VAT-u, której, którą nie wiadomo czym sfinansować. Tutaj tu już nie ma żadnej propozycji. Więc niestety sytuacja wygląda tak, że jeśli chcemy obniżyć sztucznie, no bo to w sumie chodzi o sztuczną obniżkę cen paliwa, wszystko 1 jak to zrobimy. Jeżeli chcemy sztucznie obniżyć ceny paliwa, które są powiązane z rynkiem światowym, to mamy 2 sposoby rzeczywiście.
1. Sposób taki, żeby obniżyć ceny hurtowe przymusowo I 2. Taki, żeby obniżyć ceny detaliczne w sposób, który już znamy, był praktykowany. W jednym I w drugim przypadku są konsekwencje, pomijam finansowe, są konsekwencje polegające na tym, że możemy być tańsi niż nasi sąsiedzi w jednym I w drugim przypadku. Tylko w przypadku obniżki cen detalicznych to dotyczy rejonów nadgranicznych.
Nikt tu nie przyjedzie do Warszawy z Niemiec, żeby zatankować pełny bak. Natomiast jeżeli chodzi o ceny hurtowe, a to jest inna rozmowa, tam przyjeżdża cysterna,
I nabiera ile się da I wywozi. Jeśli jeszcze do tego doliczymy importerów, którzy nie będą importować, bo im się nie będzie opłacać, to mamy sytuację prostą, Nie przywożą paliwa z zagranicy I wywożą z kraju. I to proponuje pan prezydent. Więc naprawdę jeszcze raz apeluję, żeby żeby nie podchodzić do tego na zasadzie pan prezydent zaproponował I mamy już alibi I możemy spokojnie odrzucać takie projekty. Oczywiście pojawia się teraz 2.
Argument, no to nie niekonstytucyjne, bo działa wstecz I tak dalej. Już mówiono o tym tutaj, tutaj sporo. No ale przecież, powtórzę jeszcze raz, tak taki wariant zastosowano w Polsce za rządów pana premiera Morawieckiego. W dwudziestym drugim roku, kiedy był skok cen węgla, koksu, wprowadzono później tak zwaną daninę solidarnościową I
Speaker 43
nie protestował, cały parlament przyjął, jakoś nie było mowy o konstytucji. Tak, my oczywiście również, nasze ugrupowania głosowały za. Więc no to jest, to jest 1 z argumentów, że konstytucyjnie naprawdę nie ma tutaj się czego czepiać. Inne kraje to również stosowały europejskie. Tam też zasada prawo nie działa wstecz, jest wpisana w konstytucję.
A mimo to, to ten wariant stosują. I tak na marginesie, to korzystając z okazji, może nie wszyscy wiedzą, skąd się wzięła nazwa Windfall. Mianowicie w dawnej, w dawnej Anglii mieszkańcy wsi mogli zbierać w lesie chrust I jakieś tam spady, ale nie mogli wycinać dużych drzew, a zwłaszcza dębów, ponieważ one służyły do produkcji floty I właściciel gruntu, ci lordowie, surowo to karali, ale jeżeli przeszła wichura I te to drzewo złamała, to ten kto to znala złoty, mógł to sobie zabrać I oczywiście uzyskiwał dodatkową korzyść. Czy był wtedy od tego podatek? Nie wiem, ale przypomnę, że jeśli gramy na loterii I wygrywamy duże pieniądze, to płacimy podatek.
Ktoś powie no tak, ale to jest ujęte w ustawie, to my to wiemy. Zgoda, dlatego że gra, te gry loteryjne są uregulowane, można wiedzieć z góry, co się stanie, jeżeli wygra, a na pewno ktoś wygra prędzej czy później. Natomiast jeżeli chodzi o tego rodzaju przypadki jak ten, o którym mówimy, czyli nagłe skutki różnego rodzaju wydarzeń na świecie, czasami klęsk żywiołowych, na klęskach żywiołowych też niektórzy zarobią, prawda, znakomicie, to to są rzeczy, których nie da się ująć wcześniej w żadnej ustawie. Można tylko zapisać, że państwo ma prawo wprowadzić szczególny podatek, tak zwany wind for tax, w przypadku jeśli zajdą szczególne okoliczności, no ale to jest chyba absurd I po prostu trzeba przyjąć do wiadomości, że takie rzeczy się zdarzają. Dlatego pani senator apeluje o to, że już nie mówię poprzeć, no ale wstrzymać się chociaż, wstrzymać się chociaż przy tym projekcie.
Dziękuję bardzo.
Speaker 30
Dziękuję bardzo panie senatorze. Bardzo proszę pani senator Alicja Zając. Rozumiem w trybie ad vocem, tak?
Alicja Zając
Tak, prawdzie pan marszałek Borowski, senator Borowski nie wypowiedział mojego nazwiska, chyba z szacunku dla pamięci o moim mężu I bardzo żałuję, że go tutaj w tej chwili nie ma, bo jako prawnik, wcześniej sędzia na pewno miał do czynienia z takimi sprawami. Ja powiem państwu tylko 1, kiedy przyszłam 16 lat temu do senatu, zastanawiałam się, dlaczego są senatorowie przez te wszystkie lata, którzy zabierają głos na każdy temat. Ja do takich nie należę I nie czuję się odpowiedzialna za cały swój klub. Jestem tylko senatorem, który ma 1 głos I ten głos oddaję zgodnie ze swoim sumieniem, rozumem I dyskusją, która jest tutaj przedstawiona. Pamiętam czasy pana premiera Pawlaka, który też właśnie w tych sprawach jako minister gospodarki był krytykowany.
To są sprawy bardzo techniczne, które, o których powinny się wypowiadać osoby, które te tematy znają, które w tych tematach pracują albo pracowały. Natomiast proszę mnie nie obarczać odpowiedzialnością za decyzję pana prezydenta, pałacu prezydenckiego czy też ministrów, którzy tam są doradcami. Uważam to za nieeleganckie z pana strony wywoływanie tutaj pana ministra Skiby, ponieważ pan nie wie, kto te opinie panu prezydentowi przedstawia. Proponuję napisać jako Senator Rzeczypospolitej Polskiej do pana prezydenta, do kancelarii prezydenta z prośbą o motywów decyzji, a na pewno pan taką odpowiedź uzyska. Dziękuję, przepraszam za długie wystąpienie, ale to raz na 16 lat mogę.
Speaker 30
Dziękuję bardzo pani senator. Bardzo proszę o zabranie głosu pana senatora Wadima Tyszkiewicza.
Wadim Tyszkiewicz
Panie marszałku, wysoka izbo. Z tej dyskusji I z tej całej sytuacji wokół cen paliw wyłania się smutna konkluzja, że niestety interes polityczny bierze bardzo często górę nad interesem Polek I Polaków. Pan premier Pawlak wytłumaczył bardzo jasno, jak działają mechanizmy wpływające na cenę paliw. Szkoda tylko, że większość społeczeństwa raczej tego, ja nie mówię, że nie zrozumie, tylko społeczeństwo, do społeczeństwa docierają proste przekazy I taka skomplikowana wyliczanka niestety chyba do ludzi nie dotrze, a szkoda, bo dobrze by było, żeby Polacy wiedzieli, że jak jak działają te mechanizmy I co ostatecznie decyduje o tym, że jak podjeżdżają na stację benzynową, to cena paliwa wynosi tyle a tyle. Wielka szkoda.
Wielka szkoda też, że są w Polsce politycy, niestety do których zalicza się chyba I pan prezydent, którzy działają według zasady czym gorzej, tym lepiej. Lepiej dla kogo? Na pewno nie, nie dla społeczeństwa. I na koniec trzeba mieć świadomość, że ceny paliw to nie jest tylko to, za ile pojedziemy na wakacje. Ceny paliw to jest ogromny, ogromny, bardzo ważny element ceny składowej tego, co się w Polsce dzieje.
To chodzi o gospodarkę, chodzi o produkowane wyroby, które trafiają do sklepów, ostatecznie zapłaci za to Polak. Za tą grę polityczną według zasady czym gorzej, tym lepiej zapłacą Polacy. I mam nadzieję, że jednak decydenci się obudzą, zastanowią, że nie będą działać na szkodę Polaków I że ostatecznie ta ustawa nie będzie zablokowana, nie będzie zawetowana, bo ona jest potrzebna, żeby polska gospodarka funkcjonowała, a Pol, Polki I Polacy, żeby mogli na stacjach tankować nie drożej niż w Europie. Dziękuję.
Speaker 30
Dziękuję bardzo panie senatorze. Bardzo proszę o zabranie głosu pana senatora Krzysztofa Bieńkowskiego.
Krzysztof Bieńkowski
Panie marszałku, wysoka izbo, szanowni państwo. W nawiązaniu do tego, by ustawa mogła zyskać poparcie prezydenta, ta ustawa odzyskanych, warto by było przejść do omawiania rzeczy, na które zwrócił uwagę pan prezydent I pan minister Szefernaker mówił o tym również z Pałacu Prezydenckiego, że ustawa nie powinna nas obowiązywać, jeśli chodzi o datę wsteczną. Dlatego proponuję następujące poprawki, które po uwzględnieniu przez wysoką izbę na pewno spowodowałyby zgodnie ze słowami pana ministra Szefernakera, że ta ustawa zyska podpis prezydenta, o czym tutaj państwo wspominali. 1 z poprawek to jest dotycząca właśnie terminu obowiązywania tej ustawy od pierwszego listopada, a 2. Poprawka dotyczy przekazywania tych zysków na obniżkę cen paliw, tak żeby to było skierowane w drodze ustawy.
Także te 2 poprawki składam na ręce pana marszałka. Proszę o poparcie, by ustawa mogła uzyskać podpis pana prezydenta I jego poparcie dziękuję bardzo
dziękuję dziękuję bardzo
Speaker 30
Senatorze. Informuję, że liczba mówców została wyczerpana. Informuję, że głos w dyskusji złożyli do protokołu panowie senatorowie Ryszard Brejza, Janusz Pęcherz I Aleksander Szwed. Natomiast wniosek o charakterze legislacyjnym złożył pan senator Krzysztof Bieńkowski. Zamykam dyskusję.
Czy przedstawiciel rządu chciałby jeszcze zabrać głos? Nie, dziękuję. Dziękuję bardzo. Ponieważ zostały został zgłoszony wniosek o charakterze legislacyjnym, proszę Komisję budżetu I finansów publicznych oraz Komisję gospodarki narodowej I innowacyjności o ustosunkowanie się do przedstawionych wniosków I przygotowanie wspólnego sprawozdania. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu.
Przystępujemy do rozpatrzenia punktu jedenastego porządku obrad ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tekst ustawy zawarty jest w druku 834, a sprawozdanie komisji w druku 834 a. Proszę o zabranie głosu senatora Ryszarda Świlskiego I przedstawienie sprawozdania Komisji budżetu I finansów publicznych.
Ryszard Świlski
Panie marszałku, panie I panowie, ustawa, o której w tej chwili mowa ma absolutnie charakter deregulacyjny, wpisuje się w uproszczenie systemu dla osób prowadzących działalność gospodarczą. Głównym celem jest zmniejszenie obciążeń administracyjnych I podatkowych oraz podniesienie sprawności organów podatkowych. Podczas posiedzenia komisji rozmawialiśmy o głównych założeniach tejże ustawy, skoncentruje się na dwóch elementach. Chcę na wstępie powiedzieć, że ta ustawa nie wzbudziła emocji tak jak ustawa, której przed chwilą rozmawialiśmy. Po 1., przedsiębiorcy nie będą tracić prawa do zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodu w przypadku pomyłkowego albo technicznego zrealizowania płatności na rachunek bankowy kontrahenta, który w danym dniu nie wyda, nie znajdował się w oficjalnym wykazie, w tak zwanej białej liście.
2. Element, o którym rozmawialiśmy, który jest zawarty w tej ustawie, ustawie absolutnie deregulacyjnej, to kwestia ograniczenia nadmiaru formalizmu. Są enumeratywnie wskazane elementy, które pokazują ulepszenie absolutnie ścieżki dla prowadzących działalność, zmniejsza się obowiązki dokumentacyjne oraz konieczność składania dotychczasowych zawiadomień chociażby. Inny element podnoszony w proponowanych zmianach to ustanowienie pełnomocnictw w zakresie omawianych przepisach. Nie będę tutaj może wchodził w szczegóły, bo przy każdym z tych elementów ta zasada jest jasno opisana.
Idziemy w kierunku standardów europejskich, takich zapisów, które krajach europejskich obowiązują, a niestety do tej pory u nas nie miały miejsca. Kiedy podzieliłem tę ustawę, czy też meritum jej na 2 części, to chcę również powiedzieć, że omawiana ustawa wchodzi w życie 14 dni po ogłoszeniu, ale ten zakres, który dotyczy tej części podatkowej, VAT-owskiej wejdzie w życie od 1 stycznia 2000 e e 27 roku, tak jak wspomniałem ustawa nie wzbudziła emocji czy też kontrowersji, dlatego komisja przyjęła jej treść jednogłośnie I w taki również sposób rekomenduje Wysokiej Izbie przyjęcie tego dokumentu. Dziękuję.
Speaker 30
Dziękuję bardzo panie senatorze. Czy są pytania do pana senatora sprawozdawcy? Nie ma. Dziękuję bardzo. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych.
Został upoważniony minister finansów I gospodarki. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos? Nie, dziękuję. Dziękuję bardzo panie ministrze. Czy są jakieś pytania do pana ministra być może?
Nie ma. Dziękuję uprzejmie. Otwieram dyskusję. Informuję, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu, natomiast głos w dyskusji złożyli do protokołu panowie senatorowie Ryszard Brejza, Janusz Pęcherz I Aleksander Szwed. Informuję, że lista mówców została wyczerpana.
Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dwunastego porządku obrad ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów I usług. Tekst tekst ustawy zawarty jest w druku 835, a sprawozdanie komisji w druku 835 a. Bardzo proszę o zabranie głosu senatora Leszka Czarnobaja I przedstawienie sprawozdania Komisji budżetu I finansów publicznych.
Leszek Czarnobaj
Panie marszałku, wysoka izbo, panie ministrze, szanowni państwo. Kolejna ustawa deregulacyjna, która ma upraszczać to, co w działalności gospodarczej szeroko rozumianej należy uprościć, aby było to działanie, które realizowane jest w sposób prostszy, czytelniejszy, łatwiejszy dla przedsiębiorców. Szanowni państwo, tak jak powiedziałem, ustawa ma charakter deregulacyjny. W ustawie jest 6 takich kluczowych punktów, które zmniejszają obciążenia przedsiębiorców. Ja wszystkich nie będę cytował, tak jak pan Neneman, który przedstawiał tę ustawę, przedstawił 3.
Chciałbym również zaznaczyć te 3. Rezygnacja z obowiązku uzyskiwania przez podatnika potwierdzenia organu celnego o dokonywaniu w wywozie towarów poza terytorium Unii Europejskiej jako warunku uznania go za eksport towarów. Ponadto ustawa przesądza, że deklaracja importowa jest składana przez podatnika za pomocą środków komunikacji elektronicznej. No rzecz oczywista, której również brakowało w tych prostych rozliczeniach dotyczących eksport, importu. Określenie katalogu dokumentów, które mogą być dowodami potwierdzającymi, że w wyniku dostawy towary zostały wywiezione poza terytorium Unii Europejskiej, czyli pozbywamy się tutaj nadmiernej biurokracji dotyczącej udowadniania, że ten towar został wyeksportowany.
Ustawa nie wzbudzała kontrowersji, została uchwalona jednogłośnie, 8 głosów za, nikt nie był przeciw, nikt się nie wstrzymał. Nasze Biuro Legislacyjne wniosło 3 poprawki, które przedstawił pan mecenas Piotr Magda. Były to poprawki legislacyjne poprawiające kwestie legislacji, nie wnoszące żadnych zmian merytorycznych. Tak jak powiedziałem, ustawa uzyskała akceptację całego, całej komisji. Jednocześnie chciałem państwa poinformować, że również ta ustawa nie wzbudziła I została poparta przez zdecydowaną większość w polskim Sejmie.
Dziękuję pani bardzo. Proszę? W Senacie jeszcze nie.
Speaker 30
W Sejmie, ponieważ była głosowana w Sejmie, a w Senacie dopiero będziemy nad nią głosować, więc pan Senator sprawozdawca się w niczym nie pomylił, odwrotnie, precyzyjnie nas poinformował o tym, jaki jest stan rzeczy, za co panu senatorowi bardzo dziękuję, a państwu senatorom zadam pytanie, czy chcą zadać pytanie panu senatorowi sprawozdawcy? Jeśli nie, Dziękuję bardzo. Bardzo dziękuję panie senatorze. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd do prezentowania stanowiska rządu, został upoważniony Minister Finansów I Gospodarki. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos?
Dziękuję. Dziękuję bardzo. Czy są jakieś pytania do przedstawiciela rządu? Nie widzę. Otwieram dyskusję.
Informuję, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu, natomiast głos w dyskusji złożyli do protokołu senatorowie Ryszard Brejza, Beniamin Godyla, Janusz Pęcherz oraz Aleksander Szwed. Informuję, że lista mówców została wyczerpana. Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu trzynastego porządku obrad ustawy o zmianie ustawy o podatku akcyzowym.
Tekst ustawy zawarty jest w druku 836, a sprawozdanie komisji w druku 836 a. Proszę o zabranie głosu senatora Janusza Pęcherza I przedstawienie sprawozdania Komisji budżetu I finansów publicznych.
Janusz Pęcherz
Szanowny panie marszałku, wysoka izbo, panie ministrze. Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji budżetu I finansów publicznych uchwalonej przez Sejm w dniu osiemnastego września 2000 dwudziestego szóstego roku, ustawie, o której wspomniał przed chwilą pan marszałek. Pani marszałek Senatu dnia dwudziestego pierwszego września 2000 dwudziestego szóstego roku skierowała ustawę do komisji. Po rozpatrzeniu ustawy na posiedzeniu w dniu wczorajszym komisja wnosi, aby wysoki Senat uchwalić raczył załączony projekt uchwały. Celem omawianej dzisiaj ustawy jest uporządkowanie zasad opodatkowania papierosów elektronicznych I innych urządzeń do waporyzacji.
Chodzi o to, aby podobne produkty były traktowane jednakowo niezależnie od zastosowanej technologii czy sposobu ich sprzedaży. Dlatego ta ustawa jest bardzo z tego punktu widzenia ważna.
Nie jest to propozycja nowa ani zaskakująca. W 2000 dwudziestym piątym roku parlament objął akcyzą urządzenia do waloryzacji I zestawy części oraz rozszerzył o opodatkowanie nowych wyrobów nikotynowych. Już wtedy Ministerstwo Finansów zapowiadało dalsze zmiany. Okazało się bowiem, że rynek szybko dostosował się do przepisów, zaczęto wykorzystywać luki w definicjach I sprzedawać urządzenia w częściach, między innymi jako tak zwane składaki, kody czy cartridże. I tu pojawia się zasadnicze pytanie, czy państwo ma za każdym razem reagować na kolejny sposób obchodzenia przepisów, czy powinno wprowadzić jasne zasady, które obejmują wszystkie urządzenia do waloryzacji.
I proponowane ustawa wybiera właśnie to rozwiązanie 2., ujednolica definicję I zmierza do równego traktowania przedsiębiorców. Firmy przestrzegające prawa nie powinny być gorzej traktowane niż te, które wykorzystują luki podatkowe. Tak naprawdę, co konkretnie zmienia ustawa? Porządkuje przede wszystkim definicję papierosów elektronicznych I tutaj są definicje z papierosów elektronicznych jako jednorazowe papierosy elektroniczne, wielorazowe papierosy elektroniczne na wymienne wkłady I pozostałe papierosy elektroniczne. Definicje jednorazowe papierosy elektroniczne.
Nie będę tych definicji do dokładnie przedstawiał. Wielorazowe papierosy elektroniczne na wymienne wkłady, pozostałe papierosy elektroniczne wkłady, urządzenia do waporyzacji I podwyższa przede wszystkim także stawki akcyzy na płyn do papierosów z kwoty 1 80 do kwoty 2 20 za każdy mililitr, kwotę zwiększając, zwiększającą stawkę akcyzy na płyn do papierosów elektronicznych zawarty w jednym jednorazowym papierosie z czterdziestu złotych do 50 złotych, stawkę akcyzy na urządzenia do waporyzacji z kwoty 40 złotych do 50 za sztukę, stawkę akcyzy na zestawy części do urządzeń do waporyzacji także z 40 złotych do kwoty pięćdziesięciu złotych za sztukę. Opiniowana ustawa ma wejść w życie po czternastu dni dniach od ogłoszenia, jednakże I tutaj to jest istotne dosyć dlatego, że że tutaj w dyskusji na na komisji był problem właśnie tego vacatio legis, jakie ono powinno być długie, no powinno być sześciomiesięczne, a tutaj mamy 14 dni, ale przepis ustawy o podatku akcyzowym w brzmieniu nadanym opiniowaną ustawą, która określa wysokość akcyzy na płyn do papierosów, ma wejść w życie dopiero z dniem pierwszego stycznia 2000 dwudziestego siódmego roku. Pozostałe przepisy zaś ustawy o podatku akcyzowym w brzmieniu nadanym opiniowanym ustawą mają być stosowane po upływie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie opiniowanej ustawy, a do czasu upływu tego okresu mają być stosowane przepisy ustawy o podatku akcyzowym w brzmieniu dotychczasowym, czyli tak jak pan minister Nehman na komisji wczoraj stwierdził prawie, dodając te okresy, to prawie zbliżamy się do sześciomiesięcznego vacatio legis.
Jeśli o to chodzi, to w dyskusji właśnie na komisji głos zabierali przede wszystkim przedstawiciele branży, W większości wskazując I to się rzadko zdarza, ale tym razem się rzeczywiście zdarzyło, że większość przedstawicieli tej branży wskazywało na dobre rozwiązania ustawowe. Jedynie pan Michał Lesiak z ekspert organizacji pracodawców Rady Przedsiębiorców podniósł właśnie kwestię braku sześciomiesięcznego vacatio legis I to pan minister tutaj to później tłumaczył to, co przed chwilą także powiedziałem o tym dość długim okresie. Także podnoszona była kwestia tego, że w czasie obrad Sejmu najpierw w rozwiązaniach ustawowych zaproponowanych przez rząd była była data od pierwszego marca, że od była inna data, natomiast ten tutaj się później te rzeczy wyjaśniły, więc myślę, że że ta dyskusja, która miała miejsce praktycznie wprowadziła się do tego, że że pan przewodniczący komisji pan Kazimierz Klejna wyniósł, złożył wniosek o przyjęcie tej ustawy bez poprawek. Tak zresztą ten, tak zresztą biuro legislacyjne także wskazało na to, że, że nie budzi ta ustawa żadnych tutaj przeciwwskazań I zastrzeżeń o charakterze legislacyjnym. W głosowaniu sześciu senatorów było za, nikt nie był przeciw.
Proszę zatem wysoką izbę o przyjęcie ustawy bez poprawek.
Maciej Żywno
Dziękuję bardzo panie senatorze. Czy są pytania do senatora sprawozdawcy? Nie dostrzegam. Dziękuję uprzejmie.
Dziękuję bardzo.
Maciej Żywno
Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd. Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Finansów I Gospodarki. Czy pan minister chce zabrać głos
w przedmiocie? Nie, dziękuję.
Maciej Żywno
Dziękuję. Czy są pytania do pana ministra? Nie widzę, dziękuję bardzo. Otwieram dyskusję. Informuję wysoką izbę, że nikt do dyskusji się nie zapisał.
Dla porządku informuję, że głos dyskusji do protokołu złożyli senatorowie: Ryszard Brejza, Janusz Pęcherz, Szwed Aleksander. Zamykamy dyskusję. Czy pan minister jeszcze słowo na koniec?
Nie, dziękuję.
Maciej Żywno
Dziękuję bardzo. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec senatu już. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu czternastego porządku obrad. Ustawa o zmianie ustawy o podatkach I opłatach lokalnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tekst ustawy zawarty jest w druku nośny numer 845 a sprawozdanie komisji w druku numer 845 a.
Proszę o zabranie głosu senatora Waldiego Dzikowskiego o przedstawienie sprawozdania komisji budżetu I finansów publicznych oraz komisji samorządu terytorialnego I administracji państwowej. Bardzo proszę.
Waldy Dzikowski
Dziękuję panie marszałku. Panie marszałku, wysoka izbo, w dniu wczorajszym odbyło się posiedzenie połączonych komisji I powstało sprawozdanie. W pierwszej kolejności przedmiotową ustawę przedstawił pan minister Neneman, prezentując główne aspekty tej ustawy, otóż jest to chyba jaki podkreślali znawcy tematu, jak I osoby zainteresowane, podmioty, że jest to 1 z najbardziej udanych prób, jakby uszczelnienia, doprecyzowania ustawy o podatkach I opłatach lokalnych, a w tym przypadku opłaty uzdrowiskowej I opłaty lokalnej. Defini, powstania definicji podatnika oraz zasady poboru. Przypomnę tylko, że w obecnym stanie prawnym dzisiaj opłata lokalna wynosi 3, 3 50.
Propozycja jest, aby tą opłatę podnieść o półtora złotego, czyli do pięciu złotych, tak aby spróbować przetestować tą ustawę, która, jeszcze raz powtarzam, porządkuje proces, proces poboru opłaty, a jednocześnie definiuje I uszczelnia, definiuje płatnika oraz uszczelnia kwestie z poborem związane. Biuro legislacyjne zgłosiło kilka uwag, w tym 2 interpretacyjne, ale I kilka legislacyjnych. Po wyjaśnieniach pani dyrektor Senatorowie uznali, że one są na tyle precyzyjnie zapisane w ustawie, że nie wymagają poprawek w tej kwestii. Była także dyskusja na temat przekazywania informacji za pomocą jakich narzędzi. Propozycja jest, aby była to wykorzystana na narzędzi podpisu elektronicznego.
Były też inne propozycje. Resort ma się jakby zastanowić, czy to jest najbardziej taka popularna, powszechna instytucja podpisu, za pomocą podpisu elektronicznego, czy, czy też mogą być użyte inne na narzędzia w tej sprawie. Pani Senator Górska, tutaj czuję się też kwestia o wysokości opłaty lokalnej I I uzdrowiskowej, zaproponowała poprawkę, w tym przypadku 10 11. Rząd przedstawił opinię negatywną, senatorowie także nie uznali tej poprawki za zasadną I pan przewodniczący Klejna zgłosił także wniosek formalny o przyjęcie ustawy bez poprawek. Ustawa została przyjęta większością głosów.
I dlatego wnoszę wysoką izbę o, prośbą o przyjęcie
ustawy
Poprawek. Dziękuję bardzo.
Maciej Żywno
Dziękuję uprzejmie panie senatorze. Czy są pytania do senatora sprawozdawcy? Nie dostrzegam. Uprzejmie dziękuję. Projekt tej ustawy został wniesiony przez posłów oraz rząd.
Nie mamy żadnego z przedstawicieli Sejmu, a zatem przechodzimy do strony rządowej. Czy pan minister w przedmiotowej sprawie chce zabrać głos? Nie, dziękuję. Dziękuję uprzejmie. Otwieram dyskusję.
Informuję, że nikt z państwa nie zgłosił się do dyskusji. Dla porządku informuję, że głos w dyskusji do protokołu złożyli Ryszard Brejza, Janusz Pęcherz, Aleksander Szwed oraz wniosek o charakterze legislacyjnym złożyła pani senatorka Anna Górska. Zamykam dyskusję. Rozumiem panie ministrze, że na koniec też słowa nie chce pan zabrać, panie ministrze. Nie, dziękuję.
Dziękuję bardzo. Ponieważ został zgłoszony wniosek o charakterze legislacyjnym, proszę Komisję budżetu I finansów publicznych oraz Komisję samorządu terytorialnego I administracji państwowej o ustosunkowanie się do przedstawionych wniosków I przygotowanie wspólnego sprawozdania. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu.
Jeszcze
Maciej Żywno
przystępujemy do rozpatrzenia punktu piętnastego porządku obrad, ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 827, a sprawozdanie komisji w druku numer 827 a. Proszę o zabranie głosu senatora Ryszarda Bobera I przedstawienie sprawozdania Komisji Klimatu I Środowiska, Komisji Gospodarki Narodowej I Innowacyjności oraz Komisji Rolnictwa I Rozwoju WSI. Bardzo proszę, panie staroście.
Ryszard Bober
Dziękuję bardzo panie marszałku. Wysoka Izbo, panie ministrze, w imieniu połączonych komisji, Komisji Rolnictwa I Rozwoju WSI, Komisji Gospodarki Narodowej I Innowacyjności oraz Komisji Klimatu I Środowiska pragnę przedstawić sprawozdanie z do ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz innych ustaw. Ustawa bardzo istotna, bardzo ważna, której celem jest tak naprawdę wzmocnienie bezpieczeństwa I I suwerenności energetycznej Polski. A tak naprawdę odnosi się ona w tej części, o której będę mówił do do OZE, ale w przypadku biometanowni, biogazowni oraz do do elektrowni wodnych, które również są przedmiotem procedowanej ustawy. Niezmiernie to poszerza bezpieczeństwo I suwerenność Polski, bo doskonale pokazał przykład wojny na Ukrainie, jak zdywersyfikowane źródła energii, jaki mają wpływ na bezpieczeństwo energetyczne danego kraju, a biogazownie, biometanogie są takim elementem, które powstają lokalnie.
Speaker 50
My w Polsce no niestety, ale mamy duże zaniechania w tym procesie, a potencjał produkcyjny, możliwości wytworzenia biogazu z substratów odpadowych z działalności rolniczej, produkcji zwierzęcej, jak również przemysłu rolno-spożywczego, jak również odpadów I osadów z gospodarki komunalnej są na bardzo wysokim poziomie, bo to szacowana wielkość jest na 3000000000, ponad 3000000000 metrów sześciennych produkcji. To jest tyle, ile tak naprawdę Polska w tej chwili wydobywa gazu, a tak naprawdę, jeżeli zintensyfikujemy jeszcze ten proces, to możemy tę wielkość produkcji zdecydowanie pozwolić. To pozwoli, że w gospodarstwach rolnych nie tylko będą dodatkowe źródła dochodu, przepraszam, dla rolników, ale zdecydowanie poprawi to również środowiskowe wykorzystanie później pofermentu, bo wiemy doskonale, że zupełnie azot przetworzony w pofermencie w cyklu produkcji biogazu jako azot azotanowy ma inny rozkład I nie wpływa tak na środowisko jak bezpośrednie stosowanie nawozów organicznych. To, to I to jest element, który rzeczywiście pozwala. My jak już powiedziałem, w Polsce produkujemy mało, mamy około dwustu czy tam trzystu w tej chwili biogazownie, biometanowię są podobno 2, dzisiaj jest 2.
Ryszard Bober
Otwierana, twierdzi senator Gawłowski, ale ale ale rzeczywiście możemy ten proces dzięki tej ustawie przyspieszyć I wprowadzić, tak, przyspieszyć rozwój I wprowadzić rzeczywiście produkcję biogazu I biometanu. Te wszystkie 2. Elementy ustawy, która jest, małe elektrownie wodne, na tych ciekach gdzie funkcjonowały do tej pory I zostały zaniechana ta produkcja, zniszczone. W bardzo szybkim wstępie ta ustawa pozwala również odnowić, odtworzyć produkcję na tych ciekach wodnych, które funkcjonowały. W imieniu połączonych komisji proszę wysoką izbę o przyjęcie ustawy bez poprawek.
Dziękuję.
Maciej Żywno
Dziękuję uprzejmie panie senatorze. Czy są pytania do senatora sprawozdawcę? Nie dostrzegam. Dziękuję bardzo. Zanim przejdę dalej, witam serdecznie mieszkańców gminy Narewka, przybyłych na zaproszenie pani senator Boguckiej.
Jako krajans podlaskiego przyłączam się mocno do tego powitania. Dziękuję uprzejmie. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd. Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony minister klimatu I środowiska. Dzisiaj jest z nami obecny pan minister Sławomir Ćwik.
Czy pan minister w przedmiotowej sprawie chce zabrać głos? Zapraszam serdecznie.
Sławomir Ćwik
Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Mam zaszczyt w imieniu Ministra Klimatu I Środowiska przedstawić ustawę, zmianę, nowelizację ustawy o odnawialnych źródłach energii w zakresie ustanowienia systemu wsparcia dla biometanów. Przyznam się, że przygotowując się do tego wystąpienia w Senacie, często nazywanym izbą refleksji, też naszły mnie takie refleksje. Przypomniałem sobie grudzień 1900 osiemdziesiątego roku, kiedy w trakcie odwiertu w miejscowości Karlino doszło do uwolnienia gazu pod wysokim ciśnieniem. Przez kolejne 32 dni strażacy I wojsko starali się ugasić ten gaz, który się zapalił.
Wówczas liczyliśmy na to, że Polska będzie kuwejtem Europy. Niestety okazało się, że złoże było stosunkowo małe. W trakcie pożaru spłynęło około pięćdziesięciu 1000000 metrów sześciennych gazu, później w trakcie wydobycia wydobyto około stu trzynastu 1000000 metrów sześciennych gazu. Czyli było to łącznie około stu sześćdziesięciu 1000000. W latach 2010, 15 mieliśmy w Polsce gorączkę łupkową.
Liczyliśmy na pozyskiwanie dużych ilości gazów niekonwencjonalnych, gazów łupkowych. Niestety okazało się, że struktura geologiczna Polski jest odmienna niż w Ameryce Północnej I że pozyskiwanie gazu łupkowego dotychczasowymi metodami nie jest opłacalne, nie rokuje. Ale jednocześnie faktycznie przez ten czas zaniedbywaliśmy tworzenie biogazowni I biometanowej. A to jest tak naprawdę mechanizm, który pozwoli Polsce na stworzenie ogromnego źródła biogazu I biometanu dla naszej gospodarki I dla naszych obywateli. Dlatego też ten element był przedmiotem ustawy w ubiegłym roku, która wówczas obejmowała także energetykę wiatrową, która została zawetowana przez pana prezydenta I dlatego też została kwestia biogazu, a szczególnie wsparcia dla biometanowni, wydzielona do oddzielnej ustawy, którą rząd przedłożył, Sejm przyjął I liczymy na to, że Wysoka Izba Senatu także poprze tą ustawę I umożliwi panu prezydentowi podpisanie jej tak, aby mogła wejść w życie przed dwudziestym października, w związku z tym, że wiążą nas terminy wejścia, terminy związane z systemem CSIR.
Ta ustawa reguluje 3 kwestie. Przede wszystkim jest to oczywiście właśnie wsparcie aukcji, wsparcie budowy nowych biometanowni I budowy, także w przyszłości kolejnych, biogazowni. Jest to wsparcie dla modernizacji małych hydroelektrowni, które kiedyś istniały, dzisiaj albo wymagają remontu, albo wręcz nawet nie działają, ale na tych stopniach wodnych mogą być wybudowane nowe hydroelektrownie, tak aby one także korzystały z systemu wsparcia. A także jest jeszcze
Kwestia zmian dotyczących prosumentów tak, aby mieli przejrzysty rachunek za energię elektryczną, żeby ujednolicić kwestię rozliczania depozytu prosumenckiego, w szczególności w sytuacji zmiany sprzedawcy, dostawcy energii. Niewątpliwie tym najważniejszym elementem jest kwestia wsparcia inwestorów na rynku biometanu. Oceniamy, że w krótkiej perspektywie czasu ten system wsparcia pozwoli na uruchomienie około pięćdziesięciu biometanowni o średniej mocy 2 koma 8 megawata każda, gdzie łącznie będą one produkowały minimum 300000000 metrów sześciennych gazu. I teraz to porównanie z Carlino, gdzie łączne złoże wynosiło około stu sześćdziesięciu 1000000 metrów sześciennych, czyli o połowę mniej. Ale to jest tylko początek.
Te kolejne biometanownie, które mogą powstać w ciągu następnych kilku lat, mogą już produkować 800000000 metrów sześciennych biometanu. A łącznie polskie możliwości, potencjał rynku biogazu jest oceniany od trzynastu do piętnastu 1000000000 metrów sześciennych biogazu, który pozwala na wytworzenie ośmiu 1000000000 metrów sześciennych oczyszczonego biometanu. Ten biometan może być wtłoczony do polskiej sieci gazowniczej zamiast importowanego gazu ze świata. Kiedy widzimy ryzyka związane z zerwanymi łańcuchami dostaw, z szokami cenowymi na rynkach gazu na świecie. To pokazuje, jak ważne jest rozwijanie własnego przemysłu, sektora biogazu I biometanu dla stabilności I konkurencyjności polskiej gospodarki I komfortu I bezpieczeństwa życia naszych obywateli.
To także ogromne wsparcie dla polskiego rolnictwa. Dlatego, że biogazownie I biometanownie będą potrzebowały substratu, który z jednej strony może stanowić, mogą stanowić odpady z sektora spożywczego, z hodowli zwierzęcej, ale także I produkcja rolnicza ukierunkowana na produkcję substratu dla biogazowni. Może być wykorzystywane także złoża w oczyszczalniach ścieków polskich miast. To pozwoli z kolei na intensywny rozwój spółdzielni energetycznych, dlatego że gminy, które będą modernizowały przykładowo swoje oczyszczalnie ścieków, uruchamiając tam także biogazownię, przy dodatkowym miksie energetycznym z fotowoltaiką, z wiatrakami lądowymi będą mogły tworzyć I działać w ramach spółdzielni energetycznej z dodatnim bilansem z korzyścią dla całych lokalnych społeczności, obniżając w ten sposób ceny energii elektrycznej I stabilizując także polski sektor energetyczny. Bo sektor energetyczny, produkcja energii elektrycznej na biogazie ma tą przewagę nad innymi źródłami, odnawialnymi źródłami energii jak słońce, czy wiatr, ponieważ jest niezależny od warunków pogodowych.
One stabilnie produkują z generatorów energię elektryczną na stałym poziomie 24 godziny przez 7 dni w tygodniu. I to jest niewątpliwie olbrzymia przewaga biogazowni. Także biogaz czy biometan wytworzony w polskich biogazowniach może być przetworzony na paliwo bioLNG, które może być wykorzystywane do spalania w silnikach spalinowych samochodów, tym samym umożliwiając rozwój paliw alternatywnych w stosunku do importowanych węglowodorów, co szczególnie dzisiaj widzimy, jak jest istotne, jak jest ważne dla polskiej gospodarki. Z tego też względu w imieniu rządu zwracam się do wysokiej izby o pozytywne podejście do przedstawionej ustawy I jej przyjęcie I jak najszybsze przekazanie panu prezydentowi w celu jej podpisania, aby polski rynek biogazu I biometanu mógł się rozwijać. Dziękuję bardzo, jeżeli są pytania.
Maciej Żywno
Tak, tak, panie ministrze, sekundkę. Dziękuję serdecznie. Przechodzimy do serii pytań. Bardzo proszę. Proszę tutaj z miejsca.
Proszę panie senator, senator.
Wiesław Dobkowski
Panie ministrze, zwróćcie pan mi uwagę, bo ja jak jak najbardziej jestem za tym, żeby żeby te biogazowie I biometan rozwijać jak najbardziej. To jest bardzo w Polsce potrzebne, tym bardziej, że jest są problemy z pozyskaniem gazu, ropy naftowej I tak dalej. Natomiast 1 rzecz mnie interesuje, bo oczyszczanie ścieków, szczególnie w takich wioskach, to nie nie wszystkim gminą się opłaca zakładać po prostu oczyszczanie ścieków. Wiele wiosek dużych, takie dość dużych, nie ma nie ma do tej pory oczyszczalni ścieków.
I żeby czy rząd myśli żeby jakoś powiązać po prostu budowę tych instalacji, biogazowni czy biometanu właśnie z oczyszczaniami ścieków, żeby po prostu żeby się opłacało bardziej na wioskach, no bo wiadomo, że w miejscu na to oczyszczanie ścieków są, to to jest naturalne, ale właśnie w związkach, gdzie gdzie nie ma jeszcze oczyszczanie ścieków I to tak opornie idzie w ogóle po prostu budowa tych oczyszczalni. Z jednej strony, żeby zachęcić po prostu gminy do wspólnej inwestycji, Dziękuję.
Pracowni I I oczyszczalni.
Bardzo
Sławomir Ćwik
proszę, panie Jeżeli chodzi o tworzenie oczyszczalni ścieków na terenach wiejskich, tutaj oczywiście problemem są odległości I budowa sieci kanalizacyjnej na rozproszonej zabudowie. Tutaj oczywiście pewnym rozwiązaniem mogą być niestandardowe sieci kanalizacyjne, ale oparte na kanałach o niższej średnicy. To są oczywiście inne rozwiązania stosowane niż przy tradycyjnej sieci kanalizacyjnej w miastach. Natomiast możliwość wykorzystywania wówczas tej gospodarki ściekowej jest myślę w przyszłości o tyle atrakcyjna dla gmin także wiejskich czy miejsko-wiejskich związku z rozwojem spółdzielni energetycznych, o których wspomniałem. Dzisiaj Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska I Gospodarki Wodnej we współpracy z Wojewódzkimi Funduszami Ochrony Środowiska przeprowadził już program pilotażowy na Dolnym Śląsku, jeżeli chodzi właśnie o funkcjonowanie spółdzielni energetycznej.
I ten program zakłada także, że w najbliższym czasie będzie on rozszerzony na całą Polskę. I w ramach tego programu udzielane jest wsparcie gminom, no członkom spółdzielni energetycznych, ale tam przede wszystkim właśnie są gminy, do opracowania dokumentacji projektowej, koncepcyjnej, w jaki sposób może być tworzony miks energetyczny dla właściwego funkcjonowania spółdzielni energetycznych. I tutaj też właśnie może być to, to wsparcie dla gmin w zakresie utworzenia dokumentacji projektowej pod właśnie gospodarkę ściekową, jeżeli byłoby to uzasadnione ekonomicznie I wykonalne wykorzystanie właśnie gospodarki ściekowej także do budowy biogazowni I włączenia jej do miksu energetycznego wytwarzanego w spółdzielni energetycznej. Poza tym oczywiście także tutaj mogą funkcjonować mniejsze biogazownie rolnicze, których de facto nie dotyczy ta ustawa, bo ona jest dedykowana większym biometanowiom, natomiast mniejsze biogazownie rolnicze także korzystają dzisiaj z systemu wsparcia I także myślimy o tym, aby w przyszłości na przykład mogły być one połączone czy gazociągami, czy poprzez dowóz, transport biogazu do miejsc, gdzie będzie instalacja do doczyszczania biogazu, do postaci biometanu I wtłaczania go do sieci gazowniczej.
Maciej Żywno
Dziękuję bardzo. Zanim przejdziemy do kolejnych pytań, witam serdecznie przybyłych na zaproszenie pani senator Anny Boguckiej, moich krajan z podlaskiego, grupy mieszkańców z Narewki. Witamy państwa serdecznie. Wracamy do do obrad. Kto ma kolejne pytanie?
Panie Senatorze, do dyskusji wciskamy, do pytań podnosimy rękę.
Grzegorz Fedorowicz
Okej, jeszcze musimy się nauczyć tego nowego Tak, tak, panie marszałku myślałem, że wciśnięcie przycisku, mikrofon spowoduje wyświetlenie mojego nazwiska.
Ale Do dyskusji.
Uczymy się. Dopytaj.
Czas się uczymy.
Grzegorz Fedorowicz
Tak, tak. Dobrze. Szanowny panie marszałku, panie ministrze, bardzo dziękujemy za tę informację. A ja mam takie pytanie, już trochę takie, nie pogniewam się, jeżeli pan minister oczywiście nie odpowie, ale moje pytanie dotyczy właśnie poziomu produkcji energii z biogazowni, bo w tej chwili wiemy, że to jest 1 procent tylko I wyłącznie, czy to jest 1 koma 6 terawata energii w całym, w całej produkcji, to jest 2.9 procent z produkcji OZE, tak, w tej chwili. A specjaliści ci twierdzą, że po wprowadzeniu tej ustawy, która
Ułatwi
Grzegorz Fedorowicz
wprowadzanie tej nowej technologii, można wyprodukować od dwudziestu do czterdziestu procent właśnie udziału biogazowni w całym miksie, z odnawialnych źródeł energii. Jak pan minister sądzi, kiedy my do tego poziomu jesteśmy w stanie dojść, kiedy rzeczywiście ta ustawa wejdzie?
Sławomir Ćwik
Chciałbym oczywiście, aby doszło do tego jak najszybciej, ale to jest uzależnione od szeregu czynników. Jeśli chodzi o funkcjonowanie tej ustawy, to oczekujemy, że w przyszłym roku odbędą się 1. Aukcje, jeśli chodzi o wsparcie dla biometanowni. Ta ustawa przewiduje wsparcie dla większych instalacji powyżej 1 megawatów I ona jest też, to wsparcie jest podzielone na 2 grupy, dla biometanowni o mocy od jednego do dwóch megawatów oraz dla tych, które mają moc powyżej dwóch megawatów. To są instalacje większe, które będą jednostkowo wytwarzały więcej biometanu I one nie zawsze będą ujęte wprost w tym miksie energetycznym produkcji energii elektrycznej, dlatego że jeżeli już z biogazu wytwarzamy biometan, to wręcz marnotrawstwem byłoby go, spalanie go bezpośrednio w biometanowni na potrzeby generowania energii elektrycznej.
Ten gaz będzie wtłaczany do sieci średniego czy nawet wysokiego ciśnienia w gazociągach I może służyć na przykład do tego, że oczywiście nie rozróżnimy, czy to jest ten biometan, czy to jest gaz skroplony, zaimportowany przez gazoport do Polski, ale on może służyć dla polskich elektrowni gazowych do stabilizacji sieci w sytuacjach, gdy to jest wymagane. To będzie także zabezpieczeniem, że elektrownie gazowe, które funkcjonują w Polsce, które właśnie służą stabilizacji sieci, są także tymi jednostkami, które pozwalają na podniesienie całej sieci elektroenergetycznej w sytuacji, gdyby doszło do blackoutu. Dlatego, że elektrownie gazowe są w stanie same uruchomić produkcję energii elektrycznej I podnosić stopniowo kolejne jednostki wytwórcze. Takich możliwości nie mają na przykład elektrownie węglowe.
Maciej Żywno
Dziękuję bardzo. Czy są kolejne pytania? Nie dostrzegam. Dziękuję panie ministrze.
Dziękuję bardzo.
Maciej Żywno
Otwieram dyskusję. Bardzo proszę pan senator premier Waldemar Pawlak.
Waldemar Pawlak
Tak się złożyło, że pan akurat odpowiedział na to zagadnienie, bo biogazownie powinny też, ta strategia związana z wykorzystaniem biogazu powinna też wykorzystywać potrzeby związane z rezerwą mocy, ponieważ w naszym systemie energetycznym najbardziej niestabilne jest zużycie I to zużycie w ciągu dnia, ponieważ największe zużycie przypada na godziny wieczorne, a w nocy ono spada do pięćdziesięciu procent tego szczytu wieczornego, więc tutaj wykorzystanie możliwości, które są właśnie w biogazowniach jako takich źródłach, które łatwo skalować I sterować, może przyczynić się do znakomitej poprawy bezpieczeństwa energetycznego I zmniejszania ryzyk uzależnień od dostaw zewnętrznych, ponieważ bardzo ważne jest I zachęcam tutaj państwa z Ministerstwa Klimatu I Środowiska, ale też Ministerstwa Energii, żebyście patrzyli na sprawę całościowo, horyzontalnie, bo tak to każdy myśli o swoim ogródku, nie patrząc na synergie, które się pojawiają I przez to są tracone różne szanse rozwojowe. Jeżeli biogaz wykorzystamy jako źródło także dla źródeł rezerwy mocy, to z jednej strony poprawiamy stabilność systemu energetycznego, ale z drugiej strony kapitalnie poprawiamy też rentowność biogazowni, bo jeżeli państwo popatrzą na godzinowe ceny energii, to w szczycie wieczornym te ceny energii zwykle są powyżej tysiąca złotych za megawatogodzinę, a na przykład w nocy czy szczególnie jak jest słoneczny dzień, to dzisiaj w obecnych czasach cena energii spada do dwustu złotych, czy nawet czasami pojawiają się negatywne ceny energii.
W takiej, w takim momencie ta biogazownia mogłaby sobie albo spowolnić, albo w ogóle wyłączyć produkcję energii, spalanie biogazu, a wchodzić w tych okresach, kiedy cena za megawatogodzinę jest kilka razy wyższa, bo w przypadku biogazowni te możliwości sterowania są dużo większe I można je uruchamiać wtedy, kiedy ta energia jest najdroższa, a nie wtedy, że musi być równa produkcja. Także tutaj wykorzystanie biogazu w tym zakresie jest kapitalnie poprawia rentowność I także znaczenie dla gospodarki. Dziękuję.
Maciej Żywno
Dziękuję uprzejmie. Informuję wysoką izbę, że nikt więcej z państwa nie zapisał się do dyskusji. Dla porządku informuję, że głos w dyskusji do protokołu złożyli senatorowie, Ryszard Brejza, Gustaw Marek Brzezin, Leszek Czarnobaj, Artur Dunin, Beniamin Godyla, Agnieszka Gorgoń-Komor, Janusz Gromek, Władysław Komarnicki, Ryszard Majer, Janusz Pęcherz, Joanna Sekuła, Henryk Piotr Siedlaczek, Adam Szenfeld, Aleksander Szwed, Ryszard Świlski. Zamykam dyskusję. Czy pan minister lub pani minister jeszcze słowo na koniec podsumowania?
Myślę, że nie.
Do mikrofonu prosimy trochę.
Sławomir Ćwik
Panie marszałku, zakładam, że wysoka liczba rozumie jak najbardziej potrzeby kraju w zakresie rozwijania produkcji biogazu I biometanu I w związku z tym liczymy właśnie na przyjęcie ustawy I przekazanie do pana prezydenta.
Maciej Żywno
Dziękuję bardzo. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu szesnastego porządku obrad. Ustawa o zmianie ustawy, prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 844 a, sprawozdanie komisji w druku numer 844 a.
Proszę o zabranie głosu senatora Tadeusza Jarmuziewicza I przedstawienie sprawozdania Komisji Gospodarki Narodowej I Innowacyjności oraz Komisji Klimatu I Środowiska.
Tadeusz Jarmuziewicz
Panie marszałku, wysoka izbo, najpierw taka refleksja krótka od kilku sesji. Słowo energia paliwa jest odmieniane przez wszystkie przypadki. Przed chwileczką było o biogazowniach, ja o prawie energetycznym, 2 punkty wcześniej było o cenach paliw. Takie czasy, znak czasów, że zajmujemy się tak żywotnymi sprawami dla dla naszego państwa. Jak już wspomniałem, przypadł mi w udziale zaszczyt przedstawienia sprawozdania z prac nad prawem energetycznym w imieniu Komisji Gospodarki Narodowej, Innowacyjności oraz Komisji Klimatu I Środowiska, tak jak pan marszałek zauważył, druk numer 844.
Speaker 55
I nawiązując jeszcze do tego mojego wstępnego komentarza, ta ustawa odpowiada na najważniejsze postulaty zgłaszane przez sektor oraz regulatora rynku. To znaczy ta ustawa jest efektem tego, że ten zgłosił to, tamten zgłosił tamto I z tego się zrobiła, zrobiła ustawa. Tego typu ustawy bardzo często budzą, budzą emocje przy przy dyskusjach. Nie inaczej było teraz, aczkolwiek może uprzedzę fakty, skończyło się tym, że padł wniosek o zgłoszenie, o zatwierdzenie ustawy bez poprawek, w związku z tym mamy do czynienia z takim przedłożeniem rządowym, jakie wyszło z prac w Sejmie. Ustawa ma na celu wprowadzenie do porządku prawnego rozwiązań usprawniających funkcjonowanie rynku energii przez uregulowanie kluczowych obszarów, w których zidentyfikowano luki lub nieskuteczność obowiązujących przepisów.
Tadeusz Jarmuziewicz
Wprowadza obowiązek opracowania I stosowania planów działania na wypadek zakłócających działania systemów informacyjnych związanych z Centralnym Systemem Informacji o rynku energii, skrót CINE, doprecyzowuje zasady prowadzenia rozliczeń w sytuacjach niedostępności oraz współpracujących z przyczyn innych awarii tych systemów. Wprowadza obowiązki w zakresie przekazywania przez uczestników rynku energii danych czasu rzeczywistego, danych grafikowych oraz danych strukturalnych na potrzeby operatora systemu przesyłowego, poprawiając bezpieczeństwo I efektywność bilansowania Krajowego Systemu Elektroenergetycznego. Taki skrót KSeF się pojawia bardzo często. Wprowadza rozwiązania upraszczające modle rozliczeń, tak zwanych płatnych stopni zasilania przed dostosowaniem go do rzeczywistej roli operatorów systemu dystrybucyjnych oraz ograniczenie obciążeń administracyjnych I liczby dokumentów. Co prawda w tytule jest
prawo
Tadeusz Jarmuziewicz
Energetyczne, ale ustawa, o której mówimy, reguluje też, wkracza na obszar funkcjonowania innych ustaw, wchodzi w życie z po ogłoszeniu w dwóch etapach co prawda, jak już wspomniałem na początku, komisja wnosi o zatwierdzenie projektu bez poprawek.
Maciej Żywno
Dziękuję uprzejmie. Proszę o zabranie głosu senatora Wiesława Dobkowskiego I przedstawienie sprawozdania mniejszości Komisji Gospodarki Narodowej, Innowacyjności oraz Komisji Klimatu I Środowiska.
Wiesław Dobkowski
Panie marszałku, Wysoki Senacie. Wczoraj na posiedzeniu połączonych komisji rozpatrywaliśmy tę ustawę. Ustawę zmienił ustawy prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw. No I po I po dyskusji zaproponowałem pewne poprawki, które uważam, są istotne do do tej ustawy. Te poprawki nie nie zostały przygotowane przez przez komisję, ponieważ padł wniosek o o po prostu przyjęcie ustawy bez poprawek I dlatego dlatego zgłosiliśmy razem z panem studentem Rusieckim poprawkę miejszości.
Wkrótce mówię, o co chodzi w tych, w tej poprawce miejczości. A zatem, poprawki mówią na celu zapewnienie spójności I jednolitości terminologicznej proponowanych przepisów, zredukowania ich zgodnie ze sztuką regresusyjną, oparta na zasadach techniki prawodawczej, określenia w nich terminu, w jakim sprzedawca rezerwowi energii elektrycznej jest obowiązany przekazać odbiorcy końcowemu informację o prawie do wypowiedzenia umowy sprzedaży rezerwowej, energetycznej, a także określono ich tak, aby nie stwarzały do Prezesa Urzędu Regulacji Energii nadmiernego luzu decyzyjnego w sytuacji, gdy ma podejmować decyzje w istotnych sprawach dla danego podmiotu, który spełnia określone dla niego ustawą warunki. I tak, poprawka 1., zapewnia jednolitość terminologiczną posługiwanie się określeniem dotyczącym rozliczeń za energię elektryczną. Obecnie jest zapis rozliczenie energii elektrycznej. To chcę, żeby był zmieniony, że rozliczę za energię elektryczną.
Poprawka 2., zapewnia jednolitość terminologiczną I spójność w proponowaniu przepisów w zakresie objętej ich regulacją, niedostępności systemu informacyjnego podmiotów, o których mowa w artykule jedenastym, zgodnie z ustawą pierwszą ustawy prawo energetyczne oraz operatora systemu przesyłowego energetycznego. Poprawka 3., ta poprawka jest właśnie chyba najważniejsza. Między innymi dlatego zgłaszam te wszystkie poprawki. Ona ma na celu zapewnienie fakulta, fakultatywnego uprawnienia prezesa URE na obligatoryjnie obowiązek odstąpienia przez niego od wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przewidziane w przepisach artykuł 56 ustęp 1. Punkt 30 b, 30 h, 30 k, 301 30 30 litr I 30 m.
Prawo energetyczne, jeżeli podmioty te łącznie spełniają warunki określone w ustawie. Za niezrozumiałe należy uznać, że prezes URE może nie odstąpić od takiego odstąpienia, jeżeli podmiot takie określenie warunki spełnia. Prezes URE owszem powinien powinien dokonać właściwej weryfikacji czy dany podmiot spełnia ustawowe warunki do odstąpienia od wymierzenia mu kary pieniężnej, ale jeżeli je spełnia, to nie może, a jest obowiązany do odstąpienia od jej wymierzenia. Przepis, który zakłada obecnie w takiej sytuacji możliwość, a nie obowiązek prezesa Ury od odstąpienia od wymierzenia kary, budzi wątpliwości w szczególności co do zgodności z wywodzoną z artykułu drugiego konstytucji zasadą zaufania do państwa I stanowionego przez nieprawa oraz wywodzoną z artykułu siódmego Konstytucji z zasadą legalizmu. Więc tutaj są wątpliwości konstytucyjne w tym w tej ustawie, dlatego zgłaszam poprawkę, żeby po prostu wyeliminować te wątpliwości.
Poprawka 4. Ma na celu poprawne zredukowanie w proponowanych przepisach odesłania do bezpośrednio po sobie następujących przepisów, zapewniając jednocześnie ich jednolitość w tym zakresie z innymi przepisami ustawy. Poprawka 5. Ona ma na celu zapisanie nazwy zarządcy rozliczeń, spółka akcyjna zgodnie z wymogami poprawnej legislacji, a nie posługując się skrótem a pewną nazwą własną. W ustawie jest zarządca rozliczeń S.
A. Proponuję, żeby to było zarządca rozliczeń spółka akcyjna zgodnie tu jest po prostu z wymogami poprawnej legislacji. Poprawka 6., zapewnia jednolitość terminologiczną I spójność proponowanych przepisów w zakresie objętych ich regulacją instrukcji ruchu I eksploatacji trzęsienia przysłowiu oraz instrukcji ruchu I eksploatacji sieci dystrybucyjnej. W ustawie jest tylko słowo instrukcji I chcę, żeby dodać dodać do tego ruchu I eksploatacji sieci przysłówek, czyli instrukcji ruchu I eksploatacji sieci przesyłowej oraz instrukcji ruchu I eksploatacji sieci dystrybucyjnej. I teraz poprawka 7., która też jest ważna, no na równi z tamtą poprawką trzecią, może trochę trochę nie nie jest aż tak drastyczna, ale, ale też jest ważna.
Zgodnie z wywodzoną w artykule drugim konstytucję zasadą określoności przepisów prawa uzupełnia artykuł 14 ustęp 1. Ustawy ustawy ustawy o część określającą termin, który ma być wykonany przez sprzedawcę rezerwowego energii elektrycznej obowiązek informowania odbiorcy końcowego o prawie do wypowiedzenia umowy sprzedaży rezerwowej energii elektrycznej lub umowy kompleksowej. Należy zaznaczyć, że nie wynika to obecnie z przepisu artykuł czternastego ustęp 5., ponieważ został on tak zredukowany, przybliżany w tym terminie 30 dni, odnosi się wyłącznie do obowiązku przekazania przez tego sprzedawcę, odbiorcom końcowym umowy sprzedaży rezerwowej, energii elektrycznej oraz umowy kompensowej. I tu brak właśnie tego zapisu, że że odbiorca ma prawo do wypowiedzenia umowy, dlatego tę poprawkę zgłaszam. Panie marszałku, Wysoki Izbo, umówiłem te poprawki I proszę o przyjęcie poprawek do tej ustawy.
Dziękuję.
Maciej Żywno
Dziękuję bardzo. Czy ktoś z państwa senatorów chce zadać pytanie senatorom sprawozdawcą? Nie widzę. Uprzejmie dziękuję. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd.
Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony minister energii. Witamy serdecznie pana ministra Kunarada Wojnarowskiego. Czy pan minister zechce zabrać głos w przedmiotowej sprawie? Zapraszam.
Konrad Wojnarowski
Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Procedowana ustawa to kolejny element budowania bezpieczeństwa I odporności systemu elektroenergetycznego naszego państwa. Ustawa, która usprawnia działanie Centralnego Systemu Informacji rynku energii, ale także porządkuje kluczowe obszary funkcjonowania tegoż rynku. Zawiera ona wiele bardzo ważnych elementów z punktu widzenia działania naszego systemu energetycznego nie tylko dzisiaj, ale także w przyszłości. Odpowiada na najważniejsze postulaty zgłaszane przez sektor oraz regulatora rynku prezesa URE.
Szczególnie istotnym elementem ustawy są tak zwane plany pracy, które pozwolą, pozwalają operatorom systemów elektroenergetycznych uzyskać pełny obraz bieżącej I planowanej pracy wytwórców oraz magazynów energii, a tym samym skutecznie bilansować system elektroenergetyczny. Należy podkreślić, że w warunkach dynamicznego rozwoju odnawialnych źródeł energii, magazynów energii, dostęp do wspomnianych planów staje się jednym z podstawowych narzędzi zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej. Pozwala bowiem przewidywać zmiany w pracy źródeł I magazynów, ale także odpowiednio wcześniej podejmować działania niezbędne dla zachowania równowagi pomiędzy wytwarzaniem a zużyciem energii. Ustawa zawiera również, co podkreślił pan senator sprawozdawca, rozwiązania usprawniające funkcjonowanie wspomnianego Cesiry. Wprowadza szczegółowe regulacje określające zasady postępowania w przypadku zakłóceń lub niedostępności Cesiry oraz systemów z nich współpracujących.
Przewiduje także wprowadzenie elastycznego mechanizmu umożliwiającego prezesowi URE odstąpienie od wymierzania kar za brak realizacji obowiązków związanych Cesilem wobec operatorów systemów dystrybucyjnych I elektroenergetycznych, którzy dokonają integracji z systemem najpóźniej do dnia 19 kwietnia 2000 e e 28
Roku. Rozwiązanie to, naszym zdaniem, ale także zdaniem wszystkich uczestników rynku, ma zapewnić bezpieczne I stopniowe wdrożenie CSIR-y oraz ograniczyć ryzyka związane z procesem integracji systemów operatorów z nową platformą wymiany danych. Ustawa przewiduje także przepisy przejściowe umożliwiające utrzymanie realizacji kluczowych procesów rynku energii elektrycznej, w szczególności zmiany sprzedawcy energii elektrycznej oraz sprzedaży rezerwowej poza cesję RED do czasu zakończenia integracji przez właściwych operatorów systemów dystrybucyjnych. Co ważne, ustawa zwiększy także przejrzystość regulacji poprzez wyodrębnienie upoważnień do wydawania rozporządzeń dotyczących ograniczeń w dostarczaniu poboży energii elektrycznej oraz ograniczeń w dostarczaniu ciepła I sprzedaży paliw stałych. Nowe przepisy mają usprawnić procesy rynkowe, ograniczyć zbędne obciążenia administracyjne, dostosować rynek do wyzwań związanych z cyfryzacją sektora.
Wczoraj podczas połączonych komisji senackich dość długo debatowaliśmy nad ustawą I z tego miejsca chciałbym oczywiście bardzo serdecznie podziękować zarówno panom panom senatorom, jak I biuru legislacyjnemu senatu za wszelkie uwagi, niezwykle cenne dla nas, dla ministerstwa energii. Myślę, że wczoraj podczas połączonych komisji senackich bardzo dokładnie je nie tylko omówiliśmy, ale przede wszystkim rozłożyliśmy te wszystkie podnoszone kwestie na czynniki 1. I uznaliśmy, mam tu na myśli oczywiście obie komisje senackie, że ich wprowadzenie nie jest konieczne, aby ustawa była skutecznie stosowana I naszym zdaniem, nasze zdanie jako, jako Ministerstwo Energii jest, jest podobne, jest tożsame ze zdaniem decyzji pań I panów senatorów, która została podjęta podczas wczorajszych połączonych komisji. Stąd też zwracam się do wysokiej izby I wnoszę o przyjęcie tej ustawy bez poprawek, przekazanie do pana prezydenta w celu podpisa, podpisu tak, aby ona mogła wejść w życie I mogła I przepisy tej ustawy mogły pracować dla całego systemu elektroenergetycznego. Dziękuję bardzo.
Maciej Żywno
Dziękuję bardzo panie ministrze. Czy są pytania do pana ministra? Nie widzę. Dziękuję uprzejmie. Otwieram dyskusję.
Informuję wysoką izbę, że nikt się do dyskusji nie zgłosił. Dla porządku informuję, że głos dyskusji do protokołu złożyli senatorowie, Ryszard Brejza, Janusz Pęcherz, Aleksander Szwed. Zamykam dyskusję. Rozumiem, pan minister już w tej części uprzejmie dziękuję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu.
Przechodzimy do kolejnego punktu I przystępujemy do rozpatrzenia punktu siedemnastego porządku obrad, ustawy o zmianie ustawy prawo wodne. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 826, a sprawozdanie komisji w druku numer 826 a. Proszę o zabranie głosu senatora Wojciecha Koniecznego I przedstawienie sprawozdania Komisji Zdrowia oraz Komisji Klimatu I Środowiska. Bardzo proszę, panie senatorze. Jest pani minister.
Wojciech Konieczny
Bardzo. Panie marszałku, pani minister. Szanowni państwo, wczoraj odbyło się posiedzenie połączonych komisji, Klimatu I Środowiska oraz Komisji Zdrowia w sprawie rozpatrzenia uchwały o ustawie o zmianie ustawy prawo wodne. Ustawa ta ma na celu dostosowanie polskich przepisów do do przedstawionych przez Komisję Europejską w dniu trzydziestym października 2000 dwudziestego roku zarzutów formalnych w postępowaniu prowadzonym na podstawie traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w związku z nieprawidłową transpozycją przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego dotyczącej zarządzania jakością wody w kąpieliska I uchylającą inną dyrektywę. Ma ona na celu wdrożenie przepisów dyrektywy dotyczącej jakości wody w kąpieliskach w taki sposób, by Komisja Europejska nie podejmowała dalszych działań w ramach postępowania przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej o naruszenie odpowiednich obowiązków traktatowych.
Tutaj ta ustawa zajmuje się definiowaniem niektórych pojęć, definiowaniem pojęcia na przykład co to oznacza duża liczba osób kąpiących się, stały zakaz kąpieli oraz skupia się na klasyfikacji wody w kąpielisku tak, aby raz ta kwalifikacja przebiega prawidłowo, 2 żeby odpowiednie organy państwa I organy samorządowe były informowane o tym, jaki jest stan tych wód, co też będzie prowadzić do tego, że sukcesywnie powinny się wody w tych kąpieliskach w Polsce, ich jakość się powinna poprawiać. W czasie posiedzenia komisji zostały zgłoszone 2 poprawki legislacyjne, które nie uzyskały jednak poparcia komisji. One zmierzały do pewnego, do pewnego doprecyzowania samych sformułowań, ale nie miały one znaczenia merytorycznego I przyjęcie ich w naszym odczuciu nie zmienia treści, nie zmienia merytoryki przedłużenia, natomiast no oczywiście może w jakiś sposób doprowadzić do wydłużenia procesu legislacyjnego. Co w przypadku, gdy właściwie grozi nam kara trzydziestu 1000 euro za każdy dzień zwłoki, jeśli nie będziemy no ponad terminy, które sobie założyliśmy, więc w związku z tym wysokie wysokie komisje zadecydowały o tym, aby ustawę przyjąć bez poprawek I taki jest wniosek komisji. Dziękuję bardzo.
Maciej Żywno
Dziękuję bardzo panie senatorze. Czy są pytania do senatora sprawozdawcy? Nie dostrzegam. Dziękuję bardzo, panie Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd. Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony minister zdrowia.
Witamy bardzo serdecznie panią minister Katarzynę Kędzką. Czy pani minister, już widzę, że zmierza do nas. Bardzo proszę.
Katarzyna Kęcka
Bardzo dziękuję. Panie marszałku, wysoka izbo, szanowni państwo, senatorowie. Chciałabym podziękować tutaj w tym miejscu za wczorajszą pracę na obu komisjach połączonych, ale też szanowni państwo, chciałabym bardzo serdecznie z tej strony podziękować Ministerstwu Klimatu I Środowiska, Ministerstwu Infrastruktury, Prezesowi Wód Polskich, Głównemu Inspektoratowi Ochrony Środowiska oraz Inspekcji Sanitarnej. Dlaczego? Dlaczego?
Dlatego, że wspólnie, wspólnie pracowaliśmy przez wiele tygodni nad tym, aby w sposób jednolity wprowadzić literalne zapisy, które pozwalają nam, tak jak szanowny pan senator był łaskaw zauważyć, zaoszczędzić kar finansowych w wysokości trzydziestu 1000 euro za dobę. Szanowni państwo, senatorowie, chciałbym przypomnieć, że ten czas skończył nam się z czerwcem 2000 dwudziestego szóstego roku, natomiast Komisja Europejska przychyliła się do tego, że ten proces legislacyjny już jest praktycznie zakończony, związku z tym czeka na ostateczne efekty. I z tej strony, szanowni państwo, chciałabym bardzo serdecznie podziękować, bo to główna, głównie ta zmiana jest zmianą jakościową I doprecyzowującą. Tak jak pan senator zauważył doprecyzowanie tutaj liczby osób kąpiących, ale także przekazu informacji w przypadku zanieczyszczonej wody w kąpielisku. Tutaj chodzi o natychmiastowe działania, czyli zawieszenie czerwonej flagi przy kąpieliskach, poinformowanie za pośrednictwem portalu serwisu, który już funkcjonuje I co najważniejsze, szanowni państwo, w OSR-ze też to było opisane, ta ustawa nie generuje ze sobą dodatkowych środków finansowych.
Dlaczego? Dlatego, że te działania są już realizowane na terytorium państwa polskiego I harmonogramy badań I te działania I służby działają niezależnie od tej dyrektywy, a to, co było potrzebne, to po prostu wprowadzenie tej dyrektywy. Bardzo dziękuję.
Maciej Żywno
Dziękuję uprzejmie pani minister. Czy są pytania do pani minister? Nie widzę. Dziękuję bardzo. Otwieram dyskusję.
Informuję wysoką izbę, nikt do dyskusji się nie zapisał, ale dla porządku głos w dyskusji do protokołu zgłaszam w imieniu senatorów: Ryszard Brejza, Przemysław Błaszczyk, Leszek Czarnowaj, Agnieszka Gorgoń-Komor, Janusz Gromek, Władysław Komarnicki, Ryszard Majer, Janusz Pęcherz, Adam Szenfeld, Aleksander Szwed, Wadim Tyszkiewicz, Ryszard Świlski. Zamykam dyskusję. Rozumiem również, że pani minister tutaj już wyczerpała swoją potrzebę zabrania głosu. Dziękuję uprzejmie. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu.
Przystępujemy do rozpatrzenia punktu osiemnastego porządku obrad. Ustawa o zmianie ustawy
Oraz ustawy o zmianie ustawy, kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 823, a sprawozdania komisji w drukach numer 823 a I 823 b. Proszę o zabranie głosu senatora Ryszarda Brejza I przedstawienie sprawozdania Komisji Ustawodawczej.
Ryszard Brejza
Szanowny panie marszałku, Wysoki Senacie, szanowni państwo. Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie komisji dotyczące ustawy o zmianie kodeksu spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw, druk senacki 823. To krótka, ale potrzebna zmiana, której cel jest bardzo konkretny, ograniczenie zbędnego formalizmu w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością I dostosowanie przepisów do realiów, w których dzisiaj funkcjonują przedsiębiorcy I wspólnicy I to jest pragnieniem nas wszystkich niewątpliwie. Chodzi przede wszystkim o szersze wykorzystanie komunikacji elektronicznej, wyjaśnię. Dotyczy to zarówno zgody na elektroniczne doręczanie zawiadomień o zgromadzeniu wspólników, jak I udzielania pełnomocnictwa do udziału w takim zgromadzeniu.
Speaker 62
I dzisiaj w tych sprawach nadal obowiązują wymogi, które w praktyce oznaczają dodatkowe dokumenty, podpisy, koszty I po prostu to, co jest najważniejsze dla przedsiębiorców, stratę czasu. Jest to szczególnie odczuwalne w przypadku spółek, w których wspólnicy mieszkają lub prowadzą działalność za granicę. Trudno uzasadnić utrzymywanie papierowego formanizmu tam, gdzie nie jest on potrzebny samym wspólnikom. Dlatego ta ustawa usuwa niepotrzebne bariery I koszty, a jednocześnie niczego wspólnikom nie narzuca, podkreślę, nie narzuca. Jeżeli uznają oni, że w ich spółce dotychczasowa bardziej rygorystyczna forma jest potrzebna I chcą ją zachować, nadal będą mieli taką możliwość, ustawa to gwarantuje.
Odpowiednie rozwiązania będzie można przewidzieć w umowie spółki. Warto też podkreślić, że ustawa nie zmusza istniejących spółek do zmiany swoich dotychczasowych umów. Jest to więc rozwiązanie deregulacyjne, to znaczy, zamiast tworzyć kolejne obowiązki, daje wspólnikom większą swobodę I upraszcza codzienne funkcjonowanie spółek. Ustawa co do zasady nie budziła zastrzeżeń podczas prac komisji. Przyjęliśmy jedynie drobną poprawkę zaproponowaną przez Biuro Legislacyjne.
Została ona poparta jednomyślnie, bez żadnego głosu przeciw. Informuję również, że głosowanie nad całością ustawy pokazało pełną zgodę komisji. Dziesięciu senatorów głosowało za, nie było głosów przeciw ani wstrzymujących się. W imieniu komisji w Wysokiej Senacie rekomenduję Wysokiej Izbie przyjęcie ustawy wraz z przyjętą poprawką. Dziękuję za uwagę.
Maciej Żywno
Bardzo dziękuję panie senatorze. Pytania później, bo jeszcze mamy jedną komisję. Proszę o zabranie głosu senatu Ronatę Hibner I przedstawienie sprawozdania Komisji Gospodarki Narodowej I Innowacyjność.
Jolanta Hibner
Panie marszałku, wysoka jeźdźbło. Wczoraj odbyło się posiedzenie Komisji Gospodarki Narodowej I Innowacyjności rozpatrującej ustawę, kodeks spółek handlowych I ewentualnie z ustawy, która mówiła o niektórych innych ustawach, które są jakby współgrające z tym kodeksem. Jak tutaj kolega powiedział, to jest druk numer 823, to jest deregulacja, która właściwie można powiedzieć proponuję uproszczenie przepisów, które mogą w od jakby jak jak najszybciej być prowadzone przez spółki z ograniczoną odpowiedzialnością I po prostu wprowadzenie więcej możliwości zastosowania standardów cyfrowych. Tutaj przede wszystkim chodzi o to, że też doręczenia, które dotychczas były obowiązkowe w postaci listów. Teraz mają być oczywiście wprowadzone możliwość uproszczenia, żeby te wszystkie informacje, które są potrzebne, niezbędne do prawidłowego działania spółek, żeby mogły się odbywać szybciej.
Podobnie jak w poprzedniej komisji, wszystkie dyskusje, nie było dyskusji, tylko były była wprowadzona ta 1 poprawka. Ta poprawka została na naszej komisji przegłosowana jednogłośnie. Jest to poprawka w porządkująca, wprowadzone, wprowadzająca jednakowe brzmienie dotyczące pełnomocniku, pełnomocnika, który ma reprezentować danego wspólnika. Tak żeby to w każdym zapisie ustawowym nie było wątpliwości, jeśli chodzi o te uprawnienia. Wszyscy członkowie Komisji Gospodarki Narodowej I Innowacyjności głosowali za przygotowaną ustawą wraz z poprawką.
Maciej Żywno
Uprzejmie dziękuję pani Senator. Czy są pytania do senatorów sprawozdawców? Nie widzę. Dziękuję uprzejmie. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd.
Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony minister sprawiedliwości. Witamy obecnego pana ministra Sławomira Pałkę, który zmierza do nas, a zatem będzie chciał zabrać głos. Bardzo proszę panie ministrze.
Sławomir Pałka
Panie marszałku, wysoka izbo. Krótko, ponieważ pan senator Brejza I pani senator Hibner w zasadzie wyczerpali temat. To jest krótka, deregulacyjna ustawa. Rząd ją w pełni popierał, to jest przedłużenie rządowe. Upraszamy w niewielkim zakresie, ale jednak.
Zachowujemy formę dokumentową, a więc to nie jest tak, że pełnomocnictwa będą ustne. Natomiast forma dokumentowa w odróżnieniu od klasycznej formy pisemnej, to są również skany, e-maile, PDF-y. Wobec tego mała rzecz, a duże uproszczenie w zakresie funkcjonowania spółek z ograniczoną odpowiedzialnością. Jeżeli pan się zgodzi panie marszałku, to nie będę więcej o tym mówił. Poczekam na ewentualne pytania.
Maciej Żywno
Dziękuję uprzejmie. Czy są pytania do pana ministra? Nie ma panie ministrze. Dziękuję bardzo. Otwieram dyskusję.
Informuję o Wysoko Izbę, że nikt do dyskusji się nie zapisał. Dla porządku informuję, że głos do protokołu złożyli senatorowie, Artur Dunin, Beniamigodyla, Władysław Komarnicki, Ryszard Majer, Joanna Sekuła, Adam Szenfeld, Aleksander Szwert, Szwed, Ryszard Świlski. Rozumiem panie ministrze, że słowa podsumowanie już zbędne. Dobrze, dziękuję uprzejmie. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu.
Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dziewiętnastego porządku obrad, ustawy o Uniwersytecie Mazowieckim w Płocku. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 819 a sprawozdanie komisji w druku numer 819 a. Proszę o zabranie głosu senatora Józefa Zająca I przedstawienie sprawozdania Komisji Nauki.
Józef Zając
Panie marszałku, wysoki Senacie. Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Nauki z dnia dwudziestego trzeciego września bieżącego roku na temat projektu ustawy o Uniwersytecie Mazowieckim w Płocku, który został zawarty w druku senackim numer 819. Przedmiotem rozpatrywanej ustawy jest zmiana nazwy Akademii Mazowieckiej w Płocku na Uniwersytet Mazowiecki w Płocku. Zmiana ta jest związana z wynikami ewaluacji jakości działalności naukowej za lata 2022, 2025. Akademia Mazowiecka w Płosku uzyskała kategorie naukowe w sześciu dyscyplinach naukowych mieszczących się w trzech dziedzinach nauki.
Uczelnia otrzymała kategorię A w naukach o zdrowiu oraz kategorię B plus w ekonomii I finansach, naukach medycznych, naukach o polityce I administracji, naukach o rodzinie oraz pedagogice. Tym samym uczelnia spełnia ustawowy warunek pozwalający na posługiwanie się w nazwie określeniem uniwersytet. Zgodnie z przepisami ustawy prawo o szkolnictwie wyższym I nauce wyraz uniwersytet jest zastrzeżony dla uczelni akademickiej spełniającej określone wymagania dotyczące kategorii naukowych w co najmniej sześciu dyscyplinach należących do co najmniej trzech dziedzin nauki lub sztuki. Pragnę zwrócić uwagę, że ponieważ uczelnia akademicka jest tworzona w drodze ustawy, również zmiana jej nazwy wymaga uregulowania ustawowego. Projekt omawianej ustawy zawiera także rozwiązania dotyczące kadencji organów Akademii Mazowieckiej w Płocku.
Józef Zając
oraz
Natu Akademii Mazowieckiej w Płocku, które będą trwały w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, nie będą wliczane do limitu kadencji określonych w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym I nauce. Chodzi o przepisy przewidujące, że ta sama osoba może być członkiem organu uczelni lub pełnić funkcję organu uczelni, nie więcej niż przez 2 następujące po sobie kadencje. Rozwiązanie to jest analogiczne do regulacji przyjętych wcześniej przy zmianach nazw innych uczelni akademickich, w szczególności w przypadku Uniwersytetu Jana Długosza w Częstochowie oraz Uniwersytetu Pomorskiego w Słupsku. Należy podkreślić, że wyłącznie obecnie trwających kadencji, wyłączenie obecnie trwających kadencji z limitu kadencji jest rozwiązaniem dotyczącym wyłącznie skutków zmiany nazwy uczelni I zostały uregulowane wprost w ustawie. Ustawa ma wejść w życie z dniem piętnastego października 2000 dwudziestego szóstego roku.
Komisja Nauki na posiedzeniu, które odbyło się w dniu dzisiejszym, pozytywnie zaopiniowała ustawę o Uniwersytecie Mazowieckim w Płocku, zawartą w druku senackim numer 819 I rekomenduje w Wysokiej Izbie przyjęcie jej bez poprawek.
Maciej Żywno
Dziękuję uprzejmie. Czy są pytania do senatora sprawozdawcy? Nie ma. Dziękuję bardzo panie senatorze. Projekt ustawy został wniesiony przez posłów.
Na sali nie ma upoważnionego przedstawiciela wnioskodawców, a zatem przechodzimy do strony rządowej. Witam serdecznie panią minister Marię Mrówczyńską. Czy pani minister chce zabrać głos w przedmiotowej sprawie? Zapraszam serdecznie. Coś pominąłem?
Maria Mrówczyńska
Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Pan senator Zając doskonale przedstawił cały problem dzisiejszego zagadnienia. Niemniej jednak chciałabym uzupełnić jedną, w mojej ocenie jako pracownika uczelni bardzo ważną informacją. Uczelnia Akademia Mazowiecka w Płocku powstała w dziewięćdziesiątym dziewiątym roku jako uczelnia zawodowa. Przeszła drogę do uczelni akademickiej, zdobywając odpowiednią kategorię w 1000, w 2000 dwudziestym drugim roku, stając się uczelnią akademicką.
Po kolejnej ewaluacji, o której mówił pan senator Zając, ma 6 dyscyplin odpowiednio ocenionych w trzech dziedzinach. Jest to wynik pracy nauczycieli akademickich, ale również pracowników administracji akademickiej, który przełożył się na tak dobre wyniki ewaluacji, co pozwala wykorzystać zastrzeżoną nazwę uniwersytet przez Akademię Mazowiecką w Płocku. Strona rządowa, Minister Nauki I Szkolnictwa Wyższego popiera tą ustawę, popiera te zmiany, podkreślając konieczność rozwoju polskich uczelni, a akurat Akademia Mazowiecka Płocku jest taką uczelnią, którą można postawić za wzór rozwoju I przejścia ścieżki od uczelni zawodowej przez uczelnię akademicką, którą jest w tej chwili aż po osiągnięcie miana uniwersytetu. Zwracam się do państwa o poparcie tej ustawy. Dziękuję.
Maciej Żywno
Bardzo dziękuję pani minister. Czy są pytania do pani minister? Ma pani minister. Dziękuję serdecznie. Otwieram dyskusję.
Bardzo proszę, pan senator Waldemar Pawlak. Bardzo proszę, panie premierze.
Waldemar Pawlak
Szanowny panie marszałku, panie I panowie senatorowie, z pełnym przekonaniem I z wielką satysfakcją popieram przekształcenia Akademii Mazowieckiej Płocku w Uniwersytet Mazowiecki. Jest to bardzo ambitny krok w rodzaju tej uczelni, ale także ważna decyzja dla Płocka I całego Mazowsza. Silny region potrzebuje silnego uniwersytetu, miejsca, które kształci młodych ludzi, rozwija naukę, współpracuje z gospodarką I samorządami oraz przyciąga talenty I nowe idee. Płock jest jednym z najważniejszych ośrodków gospodarczych I społecznych Mazowsza I zasługuje na uniwersytet odpowiadający jego potencjałowi I aspiracją. To inwestycja nie tylko w uczelnie, ale przede wszystkim w ludzi, wiedzę, przyszłość, region.
Uniwersytet Mazowiecki może stać się ważnym centrum nauki, innowacji, współpracy łączącej Płock z całym Mazowszem, Polską I Europą. Trzeba tutaj z wielkim uznaniem odnieść się do środowiska naukowego Akademii Mazowieckiej, które bardzo intensywnie pracowało, żeby dokonać tej, tego przełomu I wejść na status uniwersytecki. W Płocku funkcjonuje filia Politechniki Warszawskiej nastawiona na 2 kierunki, to znaczy kierunek petrochemiczny, chemię generalnie I kierunek związany z kiedyś budownictwem maszynowym, z budownictwem. Tam jest dawna fabryka maszyn żniwnych, teraz to jest globalny koncern New Horland Case. I jak patrzymy na te uwarunkowania, to taki właśnie ośrodek akademicki, który wzmacnia ten potencjał I pozwala rozwijać talenty lokalnie na Mazowszu w oparciu o współpracę z globalnymi partnerami, jest tutaj jak najbardziej potrzebny, bo w Płocku funkcjonuje główna rafineria Orlenu I to też wymaga kadr na bardzo wysokim poziomie.
Dziękuję bardzo.
Kazimierz Wiatr
Panie marszałku, pani minister, szanowni państwo, tak trochę w ostatniej chwili się zgłosiłem, ale jest parę myśli, które nie padły. Myślałem, że że to zostanie powiedziane przez moich poprzedników, dlatego się nie zgłaszałem. Otóż, otóż tak. No generalnie jest tak, że środowisko akademickie, a ja jestem też profesorem na generalnie bez entuzjazmu przyjmuję kolejne awanse uczelni. Natomiast tutaj trzeba podkreślić, było powiedziane, że 2000 studentów, ale dopytywaliśmy się, jak to jest z kadrą, więc pan prorektor, który był obecny na posiedzeniu Akademii Mazowieckiej w Płocku, powiedział, że jest zatrudnionych siedemdziesięciu ośmiu profesorów, to znaczy osób z tytułem profesora, z czego tylko siedmiu z nich na drugim etacie.
Ponadto dopytywałem się o samodzielnych pracowników nauki, czyli takich, którzy są, mają habilitację, a nie są jeszcze profesorami, są to 33 osoby. Więc to są dość spore liczby. Tam padła jeszcze sprawa, że jest 380 pracowników, ale nie wiemy, w jakich, w jakich grupach, więc to może nie jest takie ważne. Jest prowadzona szkoła doktorska I kształcenie jest prowadzone na dwudziestu pięciu kierunkach. 2.
Sprawa to jest też niezwykle ważna, że no trzeba tutaj może tak sentymentalnie czy historycznie dodać, że Płock to także nekropolia naszych władców, prawda? I tam mamy groby książąt mazowieckich, ale także mamy tam Krzywoustego, Hermana, więc to są to ważne miejsce. Zresztą jak to na posiedzeniu komisji pan wicemarszałek Sejmu Zgorzelski przywoływał, tam powstała szkoła w 1100 osiemdziesiątym roku, najstarsza, działająca do dzisiaj. Natomiast ja bardziej chciałem się skoncentrować na tym, że od 1800 dwudziestego roku w Płocku działa nieprzerwanie towarzystwo naukowe, Płockie Towarzystwo Naukowe. Jest ono niezwykle aktywne, ma ciekawą bibliotekę, ciekawą działalność I muszę powiedzieć, że wieloletni prezes tego towarzystwa był też także senatorem naszej izby, jakby zabiegał też, ażeby te towarzystwa naukowe objąć opieką specjalnej ustawy, co się nie stało.
Więc mówię o tym, żeby pokazać pewną prężność tego środowiska. Dla pewnej uczciwości muszę powiedzieć, że w naszej opinii Biura Legislacyjnego Senatu zawarto takie zdanie, że wobec tej ustawy opinie krytyczne zgłosiła Rada Główna Nauki I Szkolnictwa Wyższego I Konferencja Rektorów Akademickich Szóp Polskich, ale nie udało mi się dotrzeć do zawartości tych opinii, tak że nie wiemy, z czego to, z czego to wynika. Natomiast tak jak tutaj powiedziała pani minister, uczelnia spełnia wymagania formalne, a poza tym te te te liczby
stanu
Kazimierz Wiatr
Kadrowego studentów kierunków no wydają się tutaj bardzo bardzo budujące także nie ma wątpliwości że zależy nam na tym żeby żeby młodzi ludzie się kształcili, żeby zdobywali jak najlepsze wykształcenie I to się wpisuje w ten nurt. Był taki moment, kiedy radykalnie zwiększano liczbę studentów na studiach medycznych. To dotyczy wielu obszarów. Był taki moment, że że walczyliśmy o informatykę. Na pewno tutaj jest to dobry kierunek I ja oczywiście to popieram I cała komisja głosowała za.
Bardzo dziękuję.
Maciej Żywno
Uprzejmie dziękuję panie senatorze. Informuję, że lista mówców została wyczerpana. Dla porządku informuję, że głos w dyskusji do protokołu złożyli senatorowie Ryszard Brejza, Ryszard Majer, Adam Szenfeld, Aleksander Szwed, Ryszard Świlski. Zamykam dyskusję. Czy pani minister słowo na koniec?
Dziękuję uprzejmie. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dwudziestego porządku obrad. Ustawa o zmianie ustawy o związkach zawodowych oraz ustawy o informowaniu pracowników I przeprowadzaniu z nimi konsultacji. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 822, a sprawozdanie komisji w druku numer 822 a.
Proszę o zabranie głosu senator Alicję Zając I przedstawienie sprawozdania Komisji Rodziny, Polityki Senioralnej I Społecznej.
Alicja Zając
Dziękuję bardzo. Panie marszałku, wysoki Senacie. Komisja Rodziny, Polityki Senioralnej I Społecznej na dziewięćdziesiątym dziewiątym posiedzeniu w dniu dwudziestym drugim września 2000 dwudziestego szóstego roku procedowała nad projektem ustawy o zmianie ustawy o związkach zawodowych oraz ustawy o informowaniu pracowników I przeprowadzaniu z nimi konsultacji. Ustawa jest jedną z ustaw deregulacyjnych. Została przez Komisję do spraw Deregulacji przygotowana.
2. Czytanie odbyło się w dniu dziesiątego lipca po nim, nastąpiło 3. Czytanie I ustawa została skierowana do Senatu. Na swoim posiedzeniu Komisja Senacka jednogłośnie przyjęła projekt tej ustawy na wniosek obecny przedstawicieli rządu, którzy po krótkiej dyskusji wyjaśniającej poprawkę legislatora, która miała dotyczyć skreślenia punktu drugiego ustawy, a dotyczyła punktu trzynastego, złożyli wniosek o przyjęcie ustawy bez poprawek I taki projekt został przegłosowany jednogłośnie. Chcę powiedzieć, że w artykule pierwszym noweli zaproponowane zmiany w ustawie z dnia dwudziestego trzeciego maja 1900 dziewięćdziesiątego pierwszego roku o związkach zawodowych.
Dotychczas pracodawca na piśmie powiadamiał zarząd zakładowej organizacji związkowej o liczbie osób stanowiących kadrę kierowniczą w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania pisemnego wniosku zarządu zakładowej organizacji związkowej. Po zmianie powiadomienia na, po zmianie powiadomienie nastąpi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wniosku zarządu zakładowej organizacji związkowej złożonego na piśmie lub w formie dokumentowej lub elektronicznej, czyli podpis elektroniczny. Te zmiany nastąpiły na skutek wniosków strony społecznej I wychodzą naprzeciw ułatwieniom w procedurach. Myślę, że zostaną dobrze przyjęte przez zarówno pracodawców, jak I pracowników. Dziękuję bardzo.
Maciej Żywno
Dziękuję uprzejmie pani Senator. Czy są pytania do Senator sprawozdawcy? Nie widzę, dziękuję uprzejmie. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd. Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony minister Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej.
Witam serdecznie pana ministra Sebastiana Gajewskiego, który zmierza do nas, a zatem chce zabrać głos.
Sebastian Gajewski
Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Mam przyjemność przedstawić wysokiej izbie ustawę z czwartego września 2000 dwudziestego szóstego roku o zmianie ustawy o związkach zawodowych oraz ustawy o informowaniu pracowników I przeprowadzeniu z nimi konsultacji. Ta ustawa ma charakter deregulacyjny I postawiliśmy przed nią 2 zasadnicze cele. Po 1. Uelastycznienie kanałów komunikacji między przedstawicielami pracowników, to znaczy zakładową organizacją związkową oraz Radą Pracowników z jednej strony, a z drugiej strony pracodawcą, to po 1., a po 2.
Wzmocnienie dialogu społecznego, tego dialogu społecznego wewnątrz zakładowego, który toczy się u pracodawcy przez rozszerzenie zakresu przedmiotowego, zakładowych zbiorowych, układów zbiorowych pracy, porozumienie zbiorowych oraz aktów dwustronnych między pracodawcą a radą pracowników. Ten cel deregulacyjny tej ustawy realizujemy przez uelastycznienie możliwości komunikowania się między pracodawcą a radą pracowników oraz zarządem zakładowej organizacji związkowej, ponieważ z jednej strony wnioski, które mogła kierować rada pracowników oraz zarząd zakładowej organizacji związkowej, a które przewidziane są w obu zmienianych tą ustawą ustawach, by mogły być do tej pory co do zasady kierowane do pracodawcy na piśmie. My przewidujemy tutaj możliwość, ażeby wnioski te były kierowane do pracodawcy w formie elektronicznej, a zatem postaci elektronicznej z kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo w formie dokumentowej, to znaczy w formie dokumentu, czyli doświadczenia informacji utrwalonej na dowolnym nośniku, który umożliwia zapoznanie się z jego treścią I ustalenie osoby, która, od której to oświadczenie pochodzi. A zatem na przykład w formie mailowej. Mowa tutaj o takich wnioskach jak wniosek o udostępnienie liczby osób stanowiących kadrę kierowniczą.
To jest taki wniosek, który kieruje Zakładowa Organizacja Związkowa do pracodawcy po to, żeby ustalić liczbę osób, które podlegają ochronie związkowej, dlatego że liczbę osób objętych ochroną związkową ustala się między innymi na podstawie kryterium liczby osób, które w danym zakładzie pracy, u danego pracodawcę stanowią kadrę kierowniczą. Podobnie, podobne rozwiązania wprowadziliśmy w przypadku wniosków, które kierowane są przez radę pracowników do pracodawcy. Chodzi o wniosek o przekazanie im I przez pracodawcę informacji o sytuacji u danego pracodawcy I ewentualnych zmianach tej sytuacji, które będą miały wpływ na warunki pracy, płacy, organizacji pracy u danego pracodawcy. Podobne zmiany wprowadzę, będą działać również w drugą stronę, to znaczy przewidujemy, że pracodawca będzie miał, będzie mógł kierować te informacje w odpowiedzi na wnioski kierowane przez zarząd zakładowej organizacji związkowej lub radę pracowników, nie tylko w formie pisemnej, ale również w formie elektronicznej I w formie dokumentowej. Ten 2.
Cel w postaci wzmocnienia dialogu społecznego wewnątrz zakładowego, czyli tego, który toczy się u danego pracodawcy, między z zakładowymi organizacjami związkowymi I pracodawcą, czy między Radą Pracowników I Pracodawcą, realizujemy w ten sposób, że przewidujemy, że w układzie zbiorowym pracy I po lub porozumieniach zbiorowych kwestie dotyczące formy przekazywania informacji będą mogły być uregulowane przez związki zawodowe oraz przez pracodawcę. I podobnie w przypadku tych informacji, które są przekazywane przez pracodawcę rady I radzie pracowników, również rada pracowników będzie mogła te kwestie z pracodawcą ustalić, czyli wskazać jaka jakie są tutaj dopuszczalne formy. A jeśli do takiego ustalenia nie dojdzie w akcie dwustronnym zawieranym między radą pracowników a pracodawcą, to wybór tej formy jest pozostawiony pracodawcy, przy czym on będzie miał obowiązek uzyskania w tym zakresie akceptacji ze strony rady pracowników. Projekt ustawy jest krótki, zyskał pozytywne opinie ze strony społecznej I z tego powodu wnoszę o przyjęcie tej ustawy. Bardzo dziękuję.
Maciej Żywno
Dziękuję uprzejmie. Czy są pytania do pana ministra? Nie ma. Dziękuję uprzejmie. Dziękuję.
Dyskusję. Informuję wysoką izbę, że nikt do dyskusji się nie zapisał. Dla porządku informuję, że głos dyskusji do protokołu złożyli senatorowie, Ryszard Brejza, Władysław Komarnicki, Ryszard Majer, Robert Mamątow, Joanna Sekuła, Adam Szenfeld, Aleksander Szwed, Ryszard Świlski. Zamykam dyskusję. Rozumiem panie ministrze, że słowo podsumowania już zostało w tej części wykorzystane.
Dziękuję bardzo. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dwudziestego pierwszego porządku obrad. Ustawa o ratyfikacji umowy między Rzeczpospolitą Polską a Japonią o zabezpieczeniu społecznym podpisanej w Tokio dnia piętnastego kwietnia 2000 dwudziestego szóstego roku. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 849, a sprawozdanie komisji w druku numer 849 a.
Proszę o zabranie głosu senatora Grzegorza Czeleja I przedstawienie sprawozdania komisji rodziny polityki senioralnej I społecznej oraz komisji spraw zagranicznych bardzo proszę
Grzegorz Czelej
Na dzisiejszym wspólnym posiedzeniu obu komisji przyjęliśmy jednogłośnie I bez zastrzeżeń projekt ustawy o ratyfikacji umowy między Rzeczpospolitą Polską a Japonią o zabezpieczeniu społecznym, która została podpisana w kwietniu, piętnastego kwietnia tego roku. Umowa ma znaczenie, ponieważ zmierza, duże znaczenie, ponieważ zmierza do zapewnienia obywatelom obu państw odpowiedniej ochrony w zakresie zabezpieczenia społecznego w sytuacjach związanych z podejmowaniem zatrudnienia, prowadzeniem działalności gospodarczej lub zamieszkaniem na terytorium danego państwa. Umowa pozwoli na koordynację polskiego I japońskiego systemu zabezpieczenia społecznego, w szczególności poprzez umożliwienie uwzględnienia okresów ubezpieczenia przebytych w obu państwach przy ustalaniu prawa do świadczeń oraz zagwarantowanie możliwości wypłaty świadczeń emerytalnych I rentowych osobom, które przeniosą miejsce zamieszkania do drugiego państwa. Umowa ma charakter wzajemny, jest kolejną umową, którą ratyfikujemy. W Sejmie została przyjęta zdecydowaną większością trzystu osiemdziesięciu dziewięciu głosów za.
Nie budziła żadnych naszych wątpliwości. Ma znaczenie społeczne, gospodarcze I polityczne.
Maciej Żywno
Czy są pytania do senatora sprawozdawcy? Nie widzę, dziękuję uprzejmie. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd.
Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych zostali upoważnieni Minister Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej oraz Minister Spraw Zagranicznych. Pan minister już jest gotowy, więc zapraszam serdecznie.
Sebastian Gajewski
Panie marszałku, wysoka izbo, mam przyjemność przedstawić ustawę z osiemnastego września 2000 dwudziestego szóstego roku o ratyfikacji umowy między Rzecząpospolitą Polską a Japonią o zabezpieczeniu społecznym podpisaną w Tokio piętnastego kwietnia 2000 dwudziestego szóstego roku. W pierwszej kolejności chciałem zwrócić uwagę, że jest to umowa, której dotyczy procedowana przez wysoką izbę ustawa. Jest typową umową w dziedzinie zabezpieczenia społecznego I dotyka ona wyłącznie kwestii związanych z zabezpieczeniem społecznym. Nie jest to więc ani tak zwana umowa migracyjna, czyli umowa, która zmierza do dopuszczenia do terytorium naszego kraju kogokolwiek, czy też umowa pracownicza, która zmierzałaby do dopuszczenia do naszego rynku pracy jakichkolwiek grup pracowników. Jest to umowa, której skutki ograniczają się do sfery zabezpieczenia społecznego.
W konsekwencji dotyka ona zadeklarowanego w artykule sześćdziesiątym siódmym Konstytucji prawa do zabezpieczenia społecznego I z tego powodu jej ratyfikacja wymagał zgody uprzedniej wyrażonej w ustawie. Umowa ta ustanawia mechanizm koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego między Polską a Japonią. Polska ustanowiła takie mechanizmy koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego z czterdziestoma siedmioma państwami. Japonia będzie czterdziestym ósmym państwem. Przypomnę, że takie mechanizmy co do zasady są ustanawiane albo prawem Unii Europejskiej.
Rozporządzenie w sprawie koordynacji stanu zabezpieczenia społecznego, ono dotyczy wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego, a także Szwajcarii, albo są ustanawiane za pomocą umów dwustronnych, tak jak właśnie ma to miejsce w przypadku Japonii. Każda umowa w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, ona pełni takie 3 zasadnicze funkcje. Po 1. Pełni funkcję społeczną, po 2. Funkcję gospodarczą, po 3.
Funkcję polityczną. Funkcja społeczna sprowadza się do wzmocnienia relacji międzyludzkich, między dwoma państwami, które są stronami tej umowy, w istocie do rozwiązywania codziennych problemów ludzi, którzy związali swoje życie z terytorium dwóch państw, w tym przypadku z terytorium Polski I z terytorium Japonii. W Polsce mieszka około sześciuset obywateli Japonii. Większość z nich pracuje u nas, jest są to, jest to kadra kierownicza, specjaliści, technicy, ludzie, którzy pracują w firmach japońskich, inwestujących w Polsce, w firmach zagranicznych z kapitałem japońskim, które działają w Polsce. Grupa dosyć specyficzna, a o tej specyfice najlepiej świadczy fakt, że 41 procent pracowników japońskich w Polsce to są osoby, które pracują w Polsce na podstawie zezwoleń typu c, czyli takich zezwoleń, które wydajemy dla pracowników firm zagranicznych, którzy pracują w Polsce, więc są to po prostu ludzie, którzy realizują japońskie inwestycje.
Z drugiej strony umowa ta będzie dotyczyła Polaków mieszkających w Japonii. W Japonii mamy około trzech 1000 obywateli polskich. Polonia japońska jest dosyć specyficzna, to ludzie pracujący w biznesie, w nauce, kulturze, trochę małżeństw mieszanych. Ja osobiście spotykałem się z Polonią japońską w Tokio I rzeczywiście organizacje polonijne wyrażają duże zainteresowanie tą umową z tego powodu, że ze względu na to, że ludzie ci robią w Japonii kariery, oni no rozważają powrót do Polski nie tylko w celu, nie tylko na emeryturę, ale po prostu kontynuowania kariery zawodowej w naszym kraju. W ramach tej funkcji społecznej ta umowa dwustronna gwarantuje takie zasady, zasada eksportu świadczenia, czyli zasada zgodnie, z którą prawo do świadczenia nie może być uchylone, zawieszone czy wstrzymane z tego powodu, że ktoś wyjechał z jednego państwa do drugiego państwa.
Zasada sumowania okresów ubezpieczenia, która no pozwala sumować okresy w celu w niezbędnym zakresie, niezbędnym do nabycia prawa do świadczenia. Z punktu widzenia polskich świadczeń może to dotyczyć w szczególności renty z tytułu niezdolności do pracy czy prawa do emerytury minimalnej w kwocie gwarantowanej. Wreszcie zasada równego traktowania, która przewiduje, że osoba, która podlegała ustawodawstwu jednego państwa, na przykład Polski, ma takie same uprawnienia w drugim państwie, co obywatele tego państwa. Drugą funkcją tej umowy, ona ma niezwykle istotne znaczenie w odniesieniu do niej, jest funkcja gospodarcza. Ta funkcja sprowadza się do tworzenia, do warunków, do wzmocnienia współpracy gospodarczej, w tym wypadku między Polską I Japonią.
I negocjując tę umowę, szczególną uwagę przywiązywaliśmy właśnie do tej funkcji. Dlatego, że relacje gospodarcze między Polską a Japonią są bardzo dobre I one poprawiają się czy wzmacniają z roku na rok. Dość powiedzieć, że wymiana handlowa między Polską a Japonią, ona w tej chwili wynosi już ponad 7000000000 dolarów rocznie. Inwestucji japońskich w Polsce jest coraz więcej. Mamy 3 z ponad 300 japońskich firm, które działają w Polsce.
Japonia jest trzecim inwestorem zagranicznym pozaeuropejskim w Polsce. Inwestuje w branży motoryzacyjnej, w elektromobilności, w branży farmaceutycznej czy w branży spożywczej. Dobrym przykładem tej skali inwestycji japońskich, które chcemy roz rozwijać są ostatnie lata inwestycji w województwie łódzkim. Tu patrzę na pana senatora Karpińskiego w ostatnich ośmiu latach. To jest 6 inwestycji, za ponad...
U które utworzyły ponad 900 miejsc pracy w samym tylko województwie łódzkim I na to liczymy. Jakie znaczenie ma ta umowa w kontekście rozwijania inwestycji japońskich? Japońska kultura inwestycji zagranicznych są, jest dosyć specyficzna I ona obejmuje wysyłanie kadry kierowniczej, specjalistycznej I technicznej z Japonii krajów, w którym te inwestycje są prowadzone. Dlatego stronie japońskiej zależy na tej umowie nam również, ponieważ umowa ta przewiduje na przykład zasadę jednego ustawodawstwa, dzięki której unikamy podwójnego oskładkowania, czy zasadę delegowania pracowników, które umożliwiają na sumarycznie 8 lat pozostawanie na przykład pracownika japońskiej firmy inwestującej w Polsce, w japońskim systemie ubezpieczeń społecznych, bez wchodzenia do polskiego systemu, co może być w indywidualnych przypadkach traktowane, postrzegane jako bardzo korzystne rozwiązanie. Nie mniejsze znaczenie w przypadku tej umowy ma funkcja polityczna, bo wszystkie te umowy służą także wzmocnieniu relacji politycznych między państwami, które je zawierają, a relacje polityczne polsko-japońskie są bardzo dobre I są inne, intensywne.
W 2000 piętnastym roku ustanowiliśmy partnerstwo strategiczne między państw... Polską a Japonią. Ono zostało ostatnio podniesione do rangi wszechstronnego partnerstwa strategicznego, a te 2 action plany, które zostały przyjęte do tego partnerstwa strategicznego w 2000 dwudziestym pierwszym roku I 2000 dwudziestym piątym, one przewidywały właśnie zawarcie takiej umowy dwustronnej w dziedzinie zabezpieczenia społecznego. Z tego powodu można powiedzieć, że ta umowa no jest elementem pewnego planu na relacje między Polską a Japonią, aprobowanego przez obie strony. Mamy relacje dwustronne bardzo dobre, stąd liczne wizyty wysokiego szczebla.
W tym roku odbyła się wizyta premiera Tuska w Japonii, w zeszłym roku 2 wizyty wicepremierów, Sikorskiego I Gawkowskiego. Z drugiej strony natomiast w 2000 dwudziestym trzecim roku odwiedził nas premier Japonia, w 2000 dwudziestym czwartym roku ministra spraw zagranicznych. Takie, taka intensywność tych relacji, wizyt wysokiego szczebla pokazuje, że te relacje polityczne są bardzo dobre I wzmocnieniu tych relacji oczywiście służy ta umowa. Będzie to 9. Umowa z między Polską a Japonią.
Negocjujemy dziesiątą. Jeśli chodzi o te umowy, które polsko-japońskie, które są w polsko-japońskiej bazie traktatowej, to nie ma najmniejszych problemów z ich wykonywaniem. Umowa ta, tak jak powiedziałem, jest typową umową dwustronną w dziedzinie zabezpieczenia społecznego z polskiej strony. Obejmuje takie świadczenia jak emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy, renty rodzinne, renty wypadkowe, jednorazowe odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy czy zasiłki pogrzebowe. Ze strony japońskiej są to emerytury I renty narodowe.
Ta różnica w tych portfelach świadczeń, których dotyczy ta umowa, wynika z różnic między polskim a japońskim systemem ubezpieczeniowym. Nie w obu systemie, nie nie mamy, nie powtarzają się wszystkie świadczenia, a też w systemie japońskim niektóre świadczenia mają nieco inny charakter niż w systemie polskim, stąd taka różnica. Zawsze w przypadku umów dwustronnych w dziedzinie zabezpieczenia
Społecznego pojawiają się pytania dotyczące tego, ile to będzie kosztować. Tu po 1. Trzeba zwrócić uwagę, że ta umowa dwustronna obejmuje po stronie polskiej system ubezpieczeń społecznych, ten, który jest realizowany przez ZUS oraz System Ubezpieczenia Społecznego Rolników, ten który jest realizowany przez KRUS. W związku z czym te koszty będą poniesie, ponoszone po stronie polskiej przez Fundusz Ubezpieczeń Społecznych oraz fundusze, których dysponentem jest kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Koszty są niewielkie.
My szacujemy, że w pierwszym pełnym roku obowiązywania tej umowy będzie to około trzech I pół miliona złotych. Wydaje się, że ten koszt z punktu widzenia Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, funduszu, którymi, których dysponentem jest kasa jest niewielki, a jednocześnie korzyści społeczne, w szczególności gospodarcze oraz polityczne są znaczne. Z tego powodu wnoszę o przyjęcie tej ustawy przez wysoką izbę. Bardzo dziękuję.
Maciej Żywno
Uprzejmie dziękuję panie ministrze. Czy są pytania do pana ministra? Nie ma. Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo.
Nie, ja się nie zapisałam.
Maciej Żywno
A właśnie, to w takim razie cofamy, tylko przypominam, kochane panie I panowie senatorowie, że jak się wciskamy do.
Maciej Żywno
System pamięta, musimy uważać. Dziękuję pani senator zatem. Informuję, że nie ma zatem nikogo do dyskusji.
Dla porządku informuję, że głos dyskusji do protokołu złożyli senatorowie Ryszard Brejza I senator Aleksander Szwed. Zamykam dyskusję. Rozumiem panie ministrze, że w tej części już nie ma. Dobrze, dziękuję uprzejmie. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu.
Wysoka Izbo, zanim ogłoszę przerwę, komunikaty.
Speaker 77
Dziękuję bardzo, panie marszałku, wysoki senacie. Komunikat o dwóch wspólnych posiedzeniach komisji, to jest 1. Posiedzenie Komisji budżetu I finansów publicznych oraz Komisji Gospodarki Narodowej I Innowacyjności w sprawie rozpatrzenia wniosków zgłoszonych na tym posiedzeniu senatu do ustawy o podatku od nadzwyczajnych zyskach osiągniętych w okresie od marca 2000 dwudziestego szóstego do marca 2000 dwudziestego siódmego ze zbycia paliw ciekłych odbędzie się jutro dwudziestego czwartego września o godzinie dziewiątej 20 w sali 182. I kolejne wspólne posiedzenie Komisji budżetu I finansów publicznych oraz Komisji Samorządu Terytorialnego I Administracji Państwowej w sprawie rozpatrzenia wniosków zgłoszonych na tym posiedzeniu Senatu do ustawy o zmianie ustawy o podatkach I opłatach lokalnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych odbędzie się jutro, dwudziestego czwartego września, o godzinie dziewiątej 30 w sali 182. Dziękuję bardzo.
Maciej Żywno
Dziękuję uprzejmie. Przypominam I zapraszam serdecznie państwa senatorów na jutrzejsze spotkanie w sprawie organizacji Ogólnopolskiego Panelu Obywatelskiego poświęconego bezpieczeństwu w Internecie I I nowym technologiom w sali 217. Ta informacja podpisana przez I zaproszenie przez panią wicemarszałek Magdalenę Bijat była rozsyłana, ale serdecznie zapraszam, bo wszyscy w okręgach swoich też będziemy mogli z tym tematem dużo dobrego zrobić. Godzina 9., sala numer 217. Jutro rozpoczniemy od punktu dwudziestego drugiego, czyli od wyrażenia zgody na powołanie Przewodniczącego Komisji Rozwoju I Bezpieczeństwa Sztucznej Inteligencji.
Zatem w związku z ustaleniem również z konwentu, ogłaszam przerwę jutro do godziny dziesiątej.
Bardzo dziękuję.
Dziękuję bardzo.