68. posiedzenie Senatu RP XI kadencji - 05.11.2026 r.
Legend
Transcript markers
- text Sentence being played
- text Search result
- text Intervention cited by the link you opened
Click a sentence to play the video from that moment. Select text to quote it with the speaker, timestamp and link.
More options
Senat Senat Rzeczypospolitej Polskiej
Follow its sittingsJerzy Fedorowicz
Jest objęcie osób wykonujących zawód artystyczny powszechnym systemem zabezpieczenia społecznego z uwzględnieniem specyfiki ich pracy, w szczególności nieregularności dochodów, nieregularności dochodów, projektowanego charakteru działalności oraz, I to jest najważniejsze, częstego braku stałego tytułu do ubezpieczeń społecznych I ubezpieczenia zawodowego. Jako zawodowy artysta powiem, że żeby żeby przybliżyć jak to właśnie wygląda. Ktoś kończy Akademię Sztuk Pięknych, kończy Akademię Muzyczną, nie wszyscy znajdują miejsce w instytucjach artystycznych, bo ze statystyki wynika, że tylko 15.310 procent. Reszta artystów, czy to są pisarze, czy malarze, czy inni twórcy, oni działają, że
Jerzy Fedorowicz
powiem, od od eventu do eventu, od projektu do projektu I wreszcie państwo wychodzi naprzeciw ich oczekiwaniom, żeby chronić ich artystów od ubóstwa po prostu. I w ten sposób, jeżeli jeżeli ta ustawa uzyska pozytywną opinię, ten problem może zostać rozwiązany. Chcę tylko przypomnieć, że nie każdy może sobie pozwolić na tytuł artysty. Tutaj jest specjalna komisja, która jest, będzie powołana przy Ministerstwie Kultury, która będzie oceniać wartość artystyczną danego twórcy czy artysty I dopiero jeżeli udowodni, że że ta ta twórczość ma charakter artystyczny, to wtedy ewentualnie może korzystać z z propozycji tej ustawy. Chcę tylko powiedzieć, że ustawa przeszła przez najlepszą I najważniejszą ścieżkę legislacyjną, czyli były spotkania, było wysłuchanie publiczne I w czasie posiedzenia naszej komisji byli przedstawiciele zawodów twórczych I wyrazili bardzo, bardzo rzeczowe podziękowania dla pani minister I całego zespołu prawników, nie tylko z Ministerstwa Kultury, ale również z z innych, z innych działów.
Chcę tylko dodać, że w celu zapewnienia spójności systemowej, opiniowana ustawa dokonuje zmian w dwunastu ustawach. I taka była droga I taka była ścieżka tej ustawy. Jeżeli idzie o drogę sejmową, ustawa przeszła przez sejm z dwu 100... 232 głosy były za, przeciw 100 197, 4 osoby się wstrzymały. Chcę tylko zaznaczyć, że opozycja nie, nie, nie działała jednogłośnie dlatego, że kilka osób z opozycji, w tym członkowie Komisji Kultury, głosowali za tę ustawą I tę informację witam z radością, mając nadzieję, że że ustawa uzyska też poparcie wysokiej izby jednogłośnie.
Chcę dodać tylko, bo padały takie pytania na posiedzeniu, jakie koszty wynosi ustawa? Otóż koszty, które ponosimy, ponosi budżet to jest 374000000 złotych w pierwszym roku obowiązującej ustawy, z tego 252000000 to są koszty dopłat do składek, koszty zasiłków chorobowych to jest 101, koszty administracyjne to niecałe 21 I pół miliona złotych. To tyle... Chcę tylko jeszcze zaznaczyć, że bardzo wnikliwie nasze biuro legislacyjne przygotowało się do wprowadzenia poprawek, które tę ustawę szeregują I za to chciałem podziękować naszemu naszemu Mecenasowi I legislatorowi panu Łukaszowi Makarskiemu. To właściwie wszystko co mam do powiedzenia.
Chcę, chcę tylko zaznaczyć, że, że padały słowa na posiedzeniu komisji ze strony przedstawicieli związków twórczych, że mają nadzieję, że pan prezydent Nawrocki tej ustawy nie zawetuje. I ja z takim apelem zwracam się już od razu dzisiaj do pana prezydenta Nawrockiego I na tym kończę moje sprawozdanie. Odpowiem chętnie na jakieś pytania.
Zdzisław Pupa
Bo I takie są. Dziękuję bardzo. Jako 1. Pan senator Kupa. Mam pytanie już senatora sprawozdawcy.
Jakie trzeba minimalne warunki spełnić, żeby być uznanym za artystę?
Jerzy Fedorowicz
No więc właśnie to to jest zasadnicze pytanie. No na przykład widziałem niedawno, że 1 z naszych, 1 z parlamentarzystów występował publicznie, prawda I śpiewał piosenkę. No to wiadomo, że on artystą nie jest, lubi sobie zaśpiewać, tak. To jest
Dla artystów prawdziwych. Polega to również na tym, że w normalnych warunkach on musiałby płacić za prawa autorskie dlatego, że użył tego w domenie publicznej. I to jest, to jest właśnie ma taki charakter. Otóż generalnie jest tak, że jeżeli weźmy z naszych stron panie senatorze, bo my się świetnie znamy, czyli Nikifor, tak? Nikifor jest twórcą ludowym, tworzy, tworzy, nie ma zakończonych studiów w Akademii.
Jest człowiekiem, który uzyskuje aprobatę odbiorcy, prawda? Ludzie kupują jego obrazy, ale jego życie polega na tym, że Krynica, w której on mieszka, opiekuje się nim, stwarza mu warunki. Mówię o tamtym systemie, prawda, w którym myśmy dorastali razem I wtedy to jest najlepszy przykład. Teraz jakie warunki? Generalnie jest tak, że do zawodu artystycznego my ludzie sztuki, ale również pisarze I ci, którzy kończą uniwersytet, wydział, wydział na przykład polonistyki albo ci, którzy tworzą piszą piękne rzeczy I opowiadania weźmy Himiss Waha, prawda?
No jest kamieniarzem I nagle się okazuje, że on potrafi pisać takie piękne teksty, że on pisze scenariusze, przy okazji jest aktorem. My aktorzy gramy z Kimmichsbachem I mówimy, że to nie jest aktor zawodowy, tak. Ale jeżeli mamy komisję, o której pewnie pani minister szerzej powie, to ta komisja ocenia twórczość tego tego obywatela, tak? Że 10:10 poseł nie ma żadnych szans panie panie senatorze, A nie wymieniam jego nazwiska, żeby mu nie robić reklamy. Mógłby nie fałszować, bo to jest okropne.
Andrzej Kalata
Panie marszałku, ja chciałem tylko zapytać, czy to dotyczy, bo przyznam się bez bicia, że nie przeczytałem uważnie tej ustawy, czy to dotyczy tylko zabezpieczenia składek I wybrania tych artystów, którzy którzy z jakichś przyczyn nie mogą zapłacić? Ta ustawa czy czy to jest jeszcze jakaś dodatkowa kwota dla nich?
Jerzy Fedorowicz
Zaraz na to pewnie odpowie. Tak, to nie jest dodatkowa kwota, to dotyczy spadek. Pani minister szczegółowo na to odpowie, ale powiem od razu.
To przekażę pytanie do pana ministra.
Jerzy Fedorowicz
Głównie panie senatorze, 252000000 to jest dopłata do składu. Bo to polega na tym, że jeżeli jest twórca, który skończył, przykład mojej wnuczki, skończyła akademię, ma dobry wynik, ale nie ma pracy, mimo że ma, że ma ocenę celującą, no tak jak w mojej rodzinie każdy, tak. W związku z tym, związku z tym rozmawiam z nią I ona mówi dziadek, no a co ja mam dalej? A ja mówię poczekaj, wykażesz się po prostu teraz I państwo cię ochroni I to temu ma właśnie służyć ta ustawa. A a nieraz jest tak, jak sami wiecie z życia codziennego, no że artyści nie płacą tych składek dlatego, że to to zresztą jest tematem też tabloidów prawda, że się skarży znana artystka czy artysta, że oni mają małą emeryturę.
No to odpowiadają im ci, którzy mają normalne emerytury, no to trzeba było płacić składki. No tak, ale ja byłem w teatrze zawodowym I za te składki odpowiadała księgowość mojego teatru, prawda? A a tutaj nieraz nieraz przestał, pomijany to. I stąd wy, stąd dochodzi do takich sytuacji, zaraz zaraz udowodnię. No nie chcę mówić, ale 1 z moich przyjaciół, który już nie żyje, wielki aktor, w pewnym momencie nagle, ponieważ zarabiał I pracował jako gwiazdor w systemie tamtym jeszcze, te pieniądze straciły na wartości I nagle ten artysta zostaje bez środków do do życia czy utrzymania I musi wykonywać inną działalność.
Takich przypadków, takich przypadków w Polsce jest bardzo dużo. Chcę jeszcze dodać, jak korzystając z tego, o co pan senator mnie prosił, że żeby uszanować to środowisko, bo my jesteśmy dumą Polski. Dumą Polski. To my wysyłamy przez Instytut Adama Mickiewicza obojętnie jaka opcja rządzi. Wysyłamy nasze najlepsze dzieła.
Niektóre są to dzieła artystów, którzy którzy traktują, pracują w systemie właśnie takim jak mówiłem, że stworzyłem dzieło, nagle to dzieło uzyskało jakieś koszty, mam parę groszy na przetrwanie I potem muszę czekać na następne. Tak to, tak to wygląda.
Jerzy Fedorowicz
A jest pan, przepraszam, bo patrzyłem na kolegę. No widzisz, ja nie widzę w tych okularach.
Józef Zając
A no właśnie, dać moje? Nie, nie. Dziękuję. Chciałbym zaproponować tak troszkę żartobliwie, choć nie całkiem. Czy to się może nazywać, bardzo popieram tę, tą ustawę, ustawa dla wnuczki, oczywiście ze zrozumieniem w podtekście.
Jerzy Fedorowicz
No powiem tak, że to jest dla przyszłego pokolenia właśnie. Dla przyszłych pokoleń, których chcemy chcemy, żeby oni tworzyli dalej tą piękną rzecz, jaką jest sztuka I kultura I książka I obraz. To jest w ogóle tematem naszego życia, twórców, mianowicie to, żeby odciągnąć te dzieci od telefonu, żeby one korzystały z książki, żeby wyobraźnia tych dzieci pracowała, żeby żeby po prostu mogli od oddychać wolnością umysłu swojego I do tego służą artyści. I jeszcze chcę dodać panie senatorze, dziękując za tamto pytanie. Otóż została wprowadzona poprawka, bo w części ustawy było o społecznym, a to pani minister o tym powie, ale ale zmieniono na socjalne czy odwrotnie.
Odwrotnie, było socjalne. Przez moment rozmawialiśmy o o zmianie I I był temat, że że cel jest społeczny, ale jednak naprawdę chodzi o cel socjalny I to zostało zawarte. Nasz... Zostało wprowadzonych 9 poprawek, które wprowadzone zostały przez Biuro Legislacyjne oraz przez naszą Komisję. Te poprawki przejęła na siebie pani senator Halina Bieda.
Bardzo proszę pan senator Błaszczyk.
Przemysław Błaszczyk
Dziękuję panie marszałku. Panie senatorze, ja mam pytanie, czy było na komisji dyskusja o takim czasie, okresie, jaka ta składka będzie należała się tym artystom, bo też wiemy, że ktoś może wydać 1 hit, 1 utwór I potem coś przez całe życie będzie korzystał z tej składki, czy napisać jedną książkę, czy wystąpić w jednym filmie I to będzie jakoś oceniane, że tam, nie wiem, przez rok, 2 mu się tą tę składkę opłaca, a potem normalnie wraca do systemu. Czy była taka dyskusja?
Jerzy Fedorowicz
Nie rozmawialiśmy o tym I I bardzo dziękuję za tę uwagę. Pani minister odpowie na to pytanie, prawda, dotyczące czy to tak, bo bo bo proszę wybaczyć, ale nie we wszystkich materiałach się tak doskonale orientuję, natomiast to pytanie na komisji nie padło I za to pytanie bardzo dziękuję.
Maciej Żywno
Dziękuję bardzo. Czy są jeszcze pytania? Nie dostrzegam. Dziękuję panie senatorze. Projekt tej ustawy...
Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd. Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Kultury I Dziedzictwa Narodowego. Serdecznie witamy panią minister Martę Cienkowską I zapraszamy do zabrania głosu w przedmiotowej sprawie.
Marta Cienkowska
Bardzo dziękuję. Szanowny panie marszałku, szanowne panie I panowie senatorowie. Spotykamy się dzisiaj w bardzo szczególnym momencie, nie tylko dla mnie, bo po wielu latach dyskusji, kolejnych projektach, konsultacjach I miesiącach intensywnej pracy parlamentarnej jesteśmy o krok od zakończenia prac nad ustawą, na którą polscy artyści czekali od dziesięcioleci. Kiedy w czerwcu przedstawiłam tę ustawę w Sejmie, powiedziałam, że polska kultura nie potrzebuje litości. Polska kultura potrzebuje szacunku.
I dzisiaj po wszystkich debatach, które odbyliśmy, po wysłuchaniu argumentów zwolenników I przeciwników, jestem jeszcze bardziej przekonana o znaczeniu tych słów. Bo szacunek do artystów nie może kończyć się na oklaskach po spektaklu, gratulacjach po premierze czy odznaczeniach wręczanych podczas uroczystości państwowych. Szacunek musi oznaczać również uznanie, że praca artystyczna jest
pracą
Człowiek, który ją wykonuje, ma takie same potrzeby I takie same prawo do bezpieczeństwa, jak każdy inny obywatel. W 1900 trzydziestym czwartym roku artyści związani z grupą krakowską domagali się ubezpieczeń społecznych dla twórców. Minęły 92 lata. Zmieniła się Polska, zmienił się świat, zmieni się sposób tworzenia I upowszechniania kultury, a problem, o którym wtedy mówiono, wciąż pozostał nierozwiązany. Od ponad trzydziestu lat kolejne środowiska artystyczne I kolejne rządy podejmowały próby stworzenia systemu zabezpieczenia społecznego dla twórców.
Ale dzisiaj po raz 1. Jesteśmy tak blisko jego wprowadzenia. I chcę tutaj naprawdę bardzo wyraźnie podkreślić, że nie jest to zasługa jednej osoby, ani jednego ministerstwa, ani jednego środowiska politycznego. To rezultat wieloletniej pracy ludzi kultury, organizacji twórczych, ekspertów, urzędników I parlamentarzystów, także tych, którzy pracowali nad wcześniejszymi projektami, z których doświadczeń mogliśmy skorzystać. Dlatego chciałabym, żebyśmy potrafili spojrzeć na tę ustawę szerzej niż przez pryzmat bieżącego sporu politycznego.
I to nie jest ustawa o tym, kto odniesie polityczny sukces. To jest ustawa o tym, czy państwo potrafi rozwiązać problem, o którego istnieniu wie od kilkudziesięciu lat. Przez ostatnie miesiące wielokrotnie odpowiadałam na pytanie, dlaczego artyści potrzebują odrębnych rozwiązań? A odpowiedź jest prosta. Dlatego, że charakter ich pracy często nie mieści się w modelu, na którym zbudowaliśmy nasz system ubezpieczeń.
Artysta może pracować przez cały rok, a wynagrodzenie otrzymać za 2 lub 3 projekty. Może przez wiele miesięcy przygotowywać książkę, spektakl, wystawę czy utwór muzyczny, nie mając w tym czasie regularnych, regularnych dochodów. Może być aktywne zawodowo, płacić podatki, tworzyć dzieła, z których korzystają 1000000 ludzi, a jednocześnie nie mieć ciągłości, ubezpieczenia. I nie dlatego, że nie chce pracować, tylko dlatego, że system nie został dostosowany do sposobu, w jaki wykonuje swój zawód. Przez lata uznawaliśmy tę sytuację za coś naturalnego.
Jakby niepewność finansowa I brak zabezpieczenia na wypadek choroby czy starości były nieodłączną częścią bycia artystą. Ale nie są. Niepewność może być częścią procesu twórczego, ale nie powinna być zasadą organizującą całe życie człowieka. Dlatego przygotowaliśmy ustawę, która nie tworzy odrębnego systemu emerytalnego, nie przyznaje szczególnych przywilejów I nie finansuje działalności artystycznej. Ona daje możliwość uczestniczenia w powszechnym systemie ubezpieczeń społecznych I zdrowotnych.
Państwo będzie mogła dopłacać do składek tym artystom, którzy rzeczywiście wykonują zawód I ze względu na niskie dochody potrzebują takiego wsparcia. To pomoc oparta na konkretnych kryteriach, weryfikowana I kierowana do osób, które jej potrzebują. Nie tworzymy systemu wyjątków, staramy się naprawić konkretną lukę w systemie już powszechnie obowiązującym. I warto przypomnieć jeszcze jedną rzecz. Te pieniądze nie będą trafiały do kieszeni artystów jako dodatkowe wynagrodzenie, będą trafiały na ich składki ubezpieczeniowe.
To inwestycja w bezpieczeństwo dzisiaj I ograniczenie ryzyka ubóstwa w przyszłości, bo ta osoba, która dzisiaj nie ma ubezpieczenia I nie ma składek, być może trafi do systemu zupełnie z innej strony. Chciałabym również podsumować sam proces powstania tej ustawy. To nie był projekt przygotowany za zamkniętymi drzwiami. W konsultacjach publicznych otrzymaliśmy ponad 400 uwag. Swoje stanowiska przedstawiły organizacje twórcze, eksperci, instytucje, także przedstawiciele innych resortów, za co serdecznie dziękuję.
W lipcu odbyło się wysłuchanie społeczne, o czym powiedział pan senator. W kolejnych miesiącach prowadziliśmy rozmowy, wyjaśnialiśmy wątpliwości, zmienialiśmy także przepisy. Nie wszystkie te rozmowy były dla nas łatwe I nie ze wszystkimi argumentami się zgadzaliśmy, ale właśnie tak powinien wyglądać odpowiedzialny proces legislacyjny. A projekt, który trafił do sejmu, nie był identyczny z ustawą, którą dziś rozpatruje senat. Zmieniliśmy nazwę ustawy, o czym powiedział pan senator, bo nie chodzi o pomoc socjalną, lecz o zabezpieczenie społeczne.
Czyli teraz ta ustawa nazywa się ustawą o zabezpieczeniu społecznym osób wykonujących zawód artystyczny. Na wniosek środowiska zmieniliśmy również terminologię dotyczącą artystów, doprecyzowaliśmy definicję dochodu, wprowadziliśmy obowiązek corocznego sprawozdania z funkcjonowania systemu, aby można było kontrolować jego skuteczność. A dzisiaj po pracach Senackiej Komisji Kultury I Środków Przekazu mamy również propozycję kolejnych doprecyzowań legislacyjnych. I serdecznie chciałabym podziękować za tę pracę. Szczególnie senatorom z Komisji Kultury I Środków Przekazu, jej przewodniczącemu oczywiście, całemu Biurze Legislacyjnemu, ale dziękuję także wszystkim parlamentarzystom, którzy wnieśli uwagi, zadawali trudne pytania I angażowali się w pracę nad tymi przepisami.
Nie traktuję tych pytań I tego procesu jako przeszkody, ale uważam, że dzięki nim mogliśmy lepiej wyjaśnić cel ustawy I doprecyzować jej rozwiązania.
Maciej Żywno
Chcę też Przepraszam, pani minister, Szanowni goście, uprzejmie prosimy o ciszę, bo to się niesie I przeszkadza. Dziękuję bardzo. Proszę bardzo.
Marta Cienkowska
Chciałabym też odnieść się do wątpliwości konstytucyjnych, które pojawiły się podczas pracy w Senacie.
Konstytucja w artykule sześćdziesiątym siódmym gwarantuje obywatelom prawo do zabezpieczenia społecznego, pozostawiając ustawodawcy określenie zakresu I form jego realizacji. Artykuł 6. Z kolei zobowiązuje państwo do tworzenia warunków upowszechniania kultury, a artykuł 73. Chroni wolność twórczości artystycznej. W naszej ocenie proponowane rozwiązania mieszczą się w tych ramach konstytucyjnych.
Są odpowiedzią na rozpoznaną I udokumentowaną sytuację zawodową określonej grupy, a zakres wsparcia jest ograniczony I uzależniony od spełnienia ustawowych kryteriów. Nie chodzi tutaj o stawianie artystów ponad innymi grupami zawodowymi. Chodzi o umożliwienie im korzystania z ochrony, która dla wielu pracujących Polaków jest czymś oczywistym. Ale na zakończenie chciałabym powiedzieć coś jeszcze. W czasie prac nad tą ustawą spotkałam wielu artystów, wielu ludzi rozpoznawalnych, ale także tych, którzy, których nazwiska nie, nie pojawiają się na pierwszych stronach gazet.
Bo polska kultura, proszę państwa, to nie są tylko wielkie sceny, znane nazwiska I międzynarodowe sukcesy. To także aktorzy niewielkich teatrów, muzycy, tancerze, pisarze, plastycy I twórcy pracujący w małych miejscowościach. Ludzie, którzy często przez całe życie wykonują swój zawód bez rozgłosu, ale z ogromnym zaangażowaniem I to dzięki nim mamy dostęp do kultury nie tylko w największych miastach. To oni prowadzą zajęcia, przygotowują spektakle, tworzą muzykę, książki I dzieła sztuki, które budują lokalne życie kulturalne. I to właśnie o ich codzienności powinniśmy pamiętać, kiedy rozmawiamy o tej ustawie.
Nie obiecuję, że nowe przepisy rozwiążą wszystkie problemy polskich artystów, bo ich nie rozwiążą. Nie zapewnią wszystkim wysokich dochodów, nie usuną niepewności związanej z pracą projektową, nie zastąpią koniecznych zmian dotyczących wynagrodzeń I warunków zatrudnienia w kulturze, Ale rozwiążą 1 konkretny I wieloletni problem. I to jest wartość, której nie powinniśmy pomniejszać. Dobre państwo nie musi rozwiązać wszystkich problemów jedną ustawą, musi jednak potrafić rozwiązywać je konsekwentnie 1 po drugim. Już zapowiadałam to na poprzednich etapach procesu legislacyjnego.
To jest dopiero 1. Z ustaw, które Ministerstwo Kultury przygotowało, kompleksowej reformy prawa w sektorze kultury. I na koniec, już naprawdę na koniec, chciałbym podziękować wszystkim artystom I twórcom, przedstawicielom organizacji twórczych za determinację, za cierpliwość, za lata rozmów, także wtedy, gdy wydawało się, że nic z nich po prostu nie wyniknie. To państwo przez dziesięciolecia przypominaliście, że za każdym dziełem stoi człowiek ze swoim życiem, ze swoją rodziną, ze swoimi obowiązkami I potrzebą bezpieczeństwa. Dziękuję wszystkim.
Dzisiaj możemy doprowadzić w końcu tę sprawę do końca. Dziękuję wszystkim, którzy pracowali przez te lata nad rozwiązaniami dla środowiska artystycznego niezależnie
Tego, w jakim czasie I z jakiej pozycji politycznej to robili. Kiedy rozpoczynaliśmy parlamentarną debatę nad ustawą, powiedziałam, że jest ona również sprawdzianem naszego stosunku do polskiej kultury. Bo bardzo łatwo mówić, jak ważna jest kultura dla naszej tożsamości, historii, przyszłości, ale znacznie trudniej jest stworzyć konkretne warunki, w których ludzie tę kulturę tworzący, będą mogli bezpiecznie pracować I żyć. Przez lata potrafiliśmy doceniać dzieła, teraz mamy możliwość lepiej zadbać również o ich twórców. Więc nie chcę, żeby za kolejne 30 lat następna Ministra Kultury musiała stawać przed parlamentem I tłumaczyć, dlaczego ten problem nadal nie został rozwiązany.
Chciałabym, żebyśmy mogli powiedzieć, że właśnie w tej kadencji parlamentu zakończyliśmy wieloletnią pracę I stworzyliśmy fundament bezpieczeństwa społecznego polskich artystów. Serdecznie państwu dziękuję.
Maciej Żywno
Dziękuję bardzo. Panie Misrek. Już widzę szereg pytań. Bardzo proszę 1. Pan senator Pupa.
Zdzisław Pupa
Pani Mister, ponowię to pytanie, które zadawałem panu senatorowi sprawozdawcy. Mianowicie co trzeba zrobić, żeby zostać uznanym jako artysta, który kwalifikuje się właśnie na tę dopłatę do składek emerytalnych?
Marta Cienkowska
Przede wszystkim to nie państwo będzie decydować o tym, kto tym artystą jest, a kto tym artystą nie jest. Natomiast są takie warunki brzegowe, które twórca będzie musiał spełniać. Po 1., nie będzie mógł prowadzić działalności gospodarczej, bo osoby prowadzące działalność gospodarczą nie kwalifikują się do tych dopłat. Po 2., będzie musiał stale pracować jako artysta pracujący w zawodzie artystycznym, będzie musiał wykazywać również odpowiedni dochód w tym obszarze I to będziemy sprawdzać. Natomiast jeśli chodzi o samą twórczość, to nie państwo będzie ją oceniać, tylko komisja, która będzie utworzona w Centrum Edukacji I Pracy Artystycznej, które nie będzie nową instytucją, tylko instytucją, która będzie przekształcona z Centrum Edukacji Artystycznej, które już funkcjonuje w naszym systemie.
Centrum Edukacji Artystycznej aktualnie opiekuje się osobami, które I zajmuje się osobami, które do tego systemu edukacji artystycznej wchodzą, tak? To jest taka instytucja, która nadzoruje wszystkie szkoły artystyczne w Polsce. W tym momencie chcemy ją przekształcić na instytucję, która opiekuje się twórcą od wejścia do systemu edukacji artystycznej po system społecznego zabezpieczenia. Więc nie jest to skierowane do wszystkich twórców, tylko do tych, którzy rzeczywiście spełniają również kryteria dochodowe, to znaczy do twórców o najniższych dochodach.
Bardzo proszę pan senator Kalata.
Andrzej Kalata
Ja będę miał może więcej pytań, ale powtórzę jeszcze raz to, które zadawałem senator I sprawozdawcy. Co konkretnie będzie opłacone za artystę? Czy tylko tak jak w przypadku bezrobotnych składka zdrowotna, tak jak płaci urząd pracy, czy będzie też jakaś składka emerytalna I tak dalej. Co się będzie składać na na to, co ewentualnie państwo dopłaci? To jest jakby 1 pytanie.
2. Pytanie, jeszcze mam czas. Ta komisja opiniująca ma liczyć stu czterdziestu pięciu członków. To króciutko, jak, jak ona będzie wybierana I jak będzie wynagradzana? Jaka to jest kwota?
Marta Cienkowska
Dobrze, to zacznę, zacznę może od tej komisji. Ta komisja rzeczywiście będzie w swoim składzie miała 145 osób, ale to nie znaczy, że wszystkie osoby orzekają w przy każdym przypadku. Komisję będą składały się z trzech maksymalnie do pięciu osób. Każda ta... My będziemy mieć taki duży skład tej komisji dlatego, że sektor kultury jest sektorem bardzo szerokim.
Ciężko jest tutaj mówić, żeby o tym, żeby na przykład muzyka oceniał zawodowy plastyk, więc dlatego te mniejsze, z tej całej komisji będą orzekać składy od trzech do maksymalnie pięciu osób. Za każdy oceniony wniosek osoba w komisji otrzyma 50 złotych brutto za ocenę takiego wniosku. Więc to są bardzo niskie koszty utrzymania tego całego systemu. A jeśli chodzi o 2. Pytanie, to są tylko I wyłącznie dopłaty do składek na ubezpieczenie społeczne, emerytalne.
Tylko I wyłącznie dopłaty do składek I tylko do wysokości, której... Do wysokości minimalnej pensji I minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w w naszym systemie. Jeżeli twórca jest w stanie zapłacić sobie częściowo tę składkę, to państwo dopłaci tylko tę różnicę.
Barbara Zdrojewska
Dziękuję bardzo. Ja mam 2 pytania I 1 I jedną prośbę, 1 pytanie. Chciałam poprosić panią minister, żeby pani przypomniała jak wyglądały głosowania w Komisji Kultury Sejmowej I jak głosowali posłowie z opozycji, którzy zajmują się, zajmowali, zajmują kulturą. I 2. Taka moja prośba o informację na temat tego, jak w innych krajach europejskich tego typu problemy były rozwiązywane.
Dziękuję.
Marta Cienkowska
Tak jak już wspomniałam, to była bardzo dobra na każdym poziomie procesu legislacyjnego. Jestem zbudowana tym, że Komisja Kultury Sejmowa również bardzo dobrze współpracowała z nami przy każdym przepisie tej ustawy. Za ustawą głosowały, głosowali także wszystkie osoby, które w przy poprzedniej władzy zajmowały się kulturą w Prawie I Sprawiedliwości, bo za ustawą zagłosował pan profesor Gliński, pani wiceprzewodnicząca Komisji Kultury Lichocka, była pani minister Chorosińska. To są osoby, także były pan wiceminister Selin, to są osoby, które bardzo dobrze orientują się w polskich przepisach prawa, jeśli chodzi o sektor kultury. Bardzo dobrze również rozeznają się, jeśli chodzi o sektor kultury w Polsce, ponieważ zarządzałaby tym obszarem przez wiele lat I zdają sobie sprawę z tego, jak ważna to jest ustawa I zdają sobie sprawę z tego, jak kluczowa ta zmiana jest dla środowiska artystycznego I funkcjonowania środowiska artystycznego w Polsce.
Dlatego czuję, że moglibyśmy w Senacie uchwalić I zagłosować za tą ustawą całości, jednogłośnie. Myślę, że... I ja serdecznie dziękuję panom I paniom posłom z Prawa I Sprawiedliwości, którzy zagłosowali za tą ustawą, bo wykazali się taką bardzo proobywatelską postawą, wiedząc, że to jest uzupełnienie luki w systemie zabezpieczenia, w systemie ubezpieczeń społecznych, więc bardzo odpowiedzialnie zagłosowali za tym, żeby tą lukę po prostu w końcu po kilkudziesięciu latach usunąć z tego systemu. Ja też chciałabym zwrócić państwu uwagę na to, że pan prezydent Nawrocki w swojej kampanii prezydenckiej, kierując się do środowiska kultury, mówił o tym, że jeśli miałby zrealizować który któryś ze stu konkretów w Koalicji Obywatelskiej, to wskazałby właśnie na ten konkret. Powiedział, że właśnie tego postulatu w środowisku, jeśli chodzi o sektor kultury, tego będzie pilnował I tego będzie bronił.
I to pokazuje, że proszę państwa, sektor kultury może nas jednoczyć. Kultura może nas jednoczyć. Całe państwo niezależnie od tego, czy jest z koalicji rządzącej, z opozycji, czy reprezentuje takie czy inne poglądy polityczne. My wszyscy rozumiemy, jak ważny jest sektor kultury, jak ważna jest polska kultura I jak ważny jest ich rozwój, jak ważne są inwestycje w kulturę I jak ważne jest to, żeby ludzie tego sektora czuli się bezpieczni. Dlatego ta ustawa jest tak kluczowa I tak jak powiedziałam, to jest dopiero 1.
Etap tego systemu, który chcemy zreformować w Polsce.
Marta Cienkowska
Tak, tak. Jeszcze były pytania dotyczące systemu w innych krajach. Proszę państwa, Polska jest na szarym końcu wprowadzania tego tego tego typu systemu zabezpieczeń dla artystów. Takie systemy obowiązują prawie w całej Europie. Jednym z pionierów są nasi sąsiedzi, Litwa, Niemcy, Francja.
To są systemy, które obowiązują tam od wielu lat. Irlandia wprowadziła dochód podstawowy dla artystów. To jest, oni, te, te systemy I to prawo obowiązuje już od wielu, wielu lat. Co więcej, Parlament Europejski, Komisja Europejska również mówi o tym, jak ważne jest socjalne zabezpieczenie osób pracujących w sektorze kultury. To nie jest coś, co my sobie po prostu wymyśliliśmy w Polsce.
To nie jest, nie obudziłam się pewnego dnia I nie pomyślałam o tym, że nagle powinniśmy wymyślić nowy system, żeby dopłacać naszym twórcom do godnego życia. Nie, to jest system, który udało nam się zbudować na doświadczeniach innych państw. To jest system, który wspiera bardzo Komisja Europejska I struktury unijne. Mówiliśmy także o tym trakcie naszej prezydencji w Unii Europejskiej, więc naprawdę nie wyś nie wymyśliliśmy czegoś, co jest novum.
Bardzo proszę, pan senator Sdzwoń.
Krzysztof Słoń
Dziękuję panie marszałku. Pani minister, jak w praktyce będzie wyglądał system umożliwiający artystom, twórcom kultury przebranżowienie, nabycie nowych kwalifikacji po to, żeby mogli zdobyć umiejętności, które pozwoliłyby im podjąć się jakiś jakiejś pracy, dające im wynagrodzenie I środki do życia, tak jak to się dzieje w bardzo wielu innych branżach, bo ten system wspierania na otwartym rynku pracy mamy dosyć dobrze rozbudowany. Czy artyści będą w jakiś sposób zachęcani, czy będą im przedstawiane propozycje, czy to będzie jakiś specyficzny rodzaj tych propozycji, czy to będzie lekki przymus też, dopingowanie do tego, żeby skoro nie bardzo mogą sobie radzić na tym rynku artystycznym, to czy czy będą mieli szansę, żeby zdobyć taki zawód czy umiejętności pozwalające im w inny sposób zaistnieć na rynku pracy.
Marta Cienkowska
Bardzo dziękuję za to pytanie, bo ono jest również bardzo ważne. Ja mogę, tak?
Tak, bardzo proszę, pani minister.
Marta Cienkowska
Bo ono jest również bardzo ważne, dlatego że ta ustawa również opisuje system przekwalifikowania się twórców, za który będzie odpowiadać ta instytucja, o której już państwu mówiłam, czyli Centrum Edukacji I Pracy Artystycznej. My chcemy zagwarantować naszym twórcom, że jeżeli, że jeżeli rzeczywiście decydują się na to, żeby zmienić zawód artystyczny na inny, to państwo zagwarantuje im taki system przekwalifikowania się, za który będzie odpowiadało właśnie to centrum, ta instytucja. Aczkolwiek my w naszych instytucjach już prowadzimy takie programy przekwalifikowania się, więc w zależności od tego, która to będzie oczywiście, który to będzie sektor kultury I która jak I o którym de facto zawodzie będziemy mówić, tam będzie nakierowywany odtwórca na konkretne tory. Chcemy się osobami, które pracują w zawodzie artystycznym kompleksowo zaopiekować tak, w sytuacji, w której zdecydują się na zmianę zawodu, żeby mogły ten zawód od państwa otrzymać. Także.
Maciej Żywno
Dziękuję bardzo za kolejne pytanie. Witamy serdecznie młodzież ze Słupska, która przybyła do nas na zaproszenie pana senatora Kazimierza Klejny. Witamy was serdecznie. Bardzo proszę, pani senator Kaliszuk.
Ewa Kaliszuk
Szanowna pani minister, ja mam takie pytanie tutaj, co prawda padło w pani wypowiedzi, ale ale nie było odpowiedzi na to. Mnie intryguje ta sprawa. Co legło u podstaw decyzji o wyłączeniu z tej ustawy osób, artystów prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą, bo tak jak pani też była uprzejma powiedzieć, że ta ta ustawa nie wzięła się znikąd. Ona wynika z potrzeb I specyfiki zawodu artysty, a wydaje mi się, że osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, chyba że państwo takie analizy przeprowadziliście, ilu artystów ma jednoosobowe działalności, jakie dochody osiąga, to prowadzenie takiej działalności w tymże zawodzie, w tym fachu, nie oznacza wysokich dochodów. Czyli możemy mieć sytuację, że w jednej sztuczce gra dwóch aktorów, 1 ma umowę cywilnoprawną, 2.
JDG, mają bardzo podobne dochody I czy to też nie grozi tym, że osoby prowadzące jednoosobowe działalności gospodarcze zaczną rezygnować z tej formy wysiłku I też walki o pracę I zlecenia na rzecz tego, żeby uzyskać właśnie status artysty na podstawie tej ustawy. Dziękuję.
Dziękuję bardzo, proszę pani minister.
Marta Cienkowska
My tą ustawą chcieliśmy rozwiązać problem braku ubezpieczenia społecznego twórców. Jak państwo wiedzą, większość Polski, jakby może nie większość, ale część polskich twórców pracuje na umowę o dzieło. Umowa o dzieło jest umową nieoskładkowaną. Natomiast twórcy, którzy chcą prowadzić działalność gospodarczą, mogą ją prowadzić, ale to oznacza, że rzeczywiście samodzielnie opłacają sobie składki. Dlatego ten system, który my zaproponuję, zaproponowaliśmy, nie dotyczy osób, które już prowadzą działalność gospodarczą.
Natomiast my nie będziemy stawiać każdego twórcy pod ścianą I mu I nie będziemy go pytać o to, decyduje się na to, żeby cały czas kontynuować pracę na umowach o dzieło, czy będzie zakładać działalność gospodarczą. To jest jego wolność. Natomiast jakby wprowadzanie tego systemu dla osób, które prowadzą działalność gospodarczą jest jakby przeciwskuteczne dlatego, że oni już samodzielnie odprowadzają te składki.
Bardzo proszę pan Senator Kalata.
Andrzej Kalata
Ja mam takie pytanie. Nie nie uzyskałem dokładnie odpowiedzi. W jakiej wysokości czy procencie będzie ta składka emerytalna płacona przez państwo? Czy to będzie 99 procent czy do pięćdziesięciu procent? Jeżeli pani minister może mi odpowiedzieć.
A 2., 2. W zasadzie pytanie, czy będzie się też analizować ta komisja, jakie dochody artysta mógł mieć wcześniej, no bo słyszymy te czasami głosy bardzo znanych gwiazd z ceny estrady polskiej, które za koncert prawie po 30, 50000, zarabiały 1000000, a potem się okazuje, że mają jakąś groszową emeryturę, bo nie pomyślałem, że może warto by jakieś składki. Czy takie osoby też będą brane pod uwagę, które zarobiły no olbrzymie pieniądze, nie pomyślały o tym I teraz wszyscy mamy do tego dopłacać, no bo to jest jakby kolejna grupa, na którą musimy się składać wszyscy. Nie wiem, no niedługo Polsce już nie będzie środowiska, które będzie normalnie chyba płacić, bo kolejne środowiska dochodzą do tego, żeby mieć składki płacone. Bardzo proszę, pani minister.
Marta Cienkowska
Tak jak powiedziałam, my, państwo będzie dokładać do składek na ubezpieczenia społeczne do poziomu minimalnego wynagrodzenia, średniego minimalnego wynagrodzenia miesięcznego. To oznacza to tyle, że na przykład, jeśli twórca będzie realizował, powiedzmy, jakieś dzieło w danym miesiącu, w którym, z którego będzie miał, będzie w stanie opłacić sobie składkę, część składki samodzielnie, do poziomu minimalnego, cały czas powtarzam, to państwo dopłaci powiedzmy te 500, 700, ale maksymalnie do minimalnego, składki do, które są do minimalnego wynagrodzenia, średniego. Na pewno będą takie przypadki, w których będziemy dopłacać do stu procent, tak? Natomiast to nie jest reguła. Regułą jest, że dopłacamy tylko do poziomu składki do poziomu minimalnego wynagrodzenia, średniego minimalnego wynagrodzenia, więc jeśli twórca w danym miesiącu jest w stanie sobie opłacić część tych składek, to państwo dopłaca tylko tę różnicę.
A 2. Pytanie było o a. My będziemy, my będziemy sprawdzać 3 ostatnie lata funkcjonowania w systemie I dochodów z trzech ostatnich lat. Natomiast my tutaj nie mówimy o osobach, które zarabiają bardzo duże pieniądze. My mówimy tylko I wyłącznie o osobach, które mają najniższe wynagrodzenie, które nie radzą sobie z tym, żeby zapłacić sobie składki na ubezpieczenie do minimalnego poziomu wynagrodzenia.
Nie patrzymy, my również nie załatwiamy sprawy wstecz. My mówimy o przyszłości, tak? Czyli jeżeli pan senator teraz podaje przykład osoby, która kiedyś nie opłacała sobie składek emerytalnych powiedzmy, te 10 czy 15 lat temu, my nie rozwiązujemy tej sytuacji teraz, tak? My nie rozwiązujemy jej teraz, my nie będziemy dopłacać do emerytur twórców, którzy przez 30 ostatnich lat ich tych składek nie płacili. My rozwiązujemy sytuację tu I teraz I na przyszłość.
Przemysław Błaszczyk
Dziękuję panie marszałku. Pani minister, ja chciałbym powrócić do pytania, co zadawałem panu senatorowi sprawozdawcy. Jak to będzie weryfikowane właśnie te składki, jeżeli tam ten artysta coś tam stworzy w jakimś okresie, a potem no przez następne lata będzie tą składkę miał dopłacaną, czy czy będzie dopłata, czy też pani tutaj minister mówiła, że będzie to weryfikowane, bo musi wykazywać jakieś dochody ze sprzedaży czy z jakichś tam publikacji I I że to będzie oświadczenie, co będzie składał co roku, czy co będzie jakieś przynosił druki, bym prosił o wyjaśnienie. Dziękuję.
Bardzo proszę.
Marta Cienkowska
System, który który zbudowaliśmy jest systemem bardzo szczelnym. Zbudowaliśmy go razem z Krajową Administracją Skarbową oraz ZUS-em. To jest system automatycznych dopłat. Twórca nie widzi grosza w swojej kieszeni, Ale w związku z tym, że ten system jest automatyczny, to także Krajowa Administracja Skarbowa weryfikuje dochody twórców. Wszystkie dochody twórców, którzy starają się o tę
Opłatę do składek. My widzimy te wszystkie dane na podstawie PIT-ów, które zostają przez nas składane przez każdego roku. Co więcej, my, to jest tak, że status artysty z prawem do dopłaty można dostać na 5 lat, maksymalnie na 8, natomiast weryfikowalność tego, tych dochodów jest raz na 12 miesięcy. Czyli my de facto, ten system jest super uszczelniony, jest uszczelniony przez Krajową Administrację Skarbową, automatycznie przez ZUS I tak jak powiedziałam, raz do roku trzeba do tego ZUS-u ten wniosek ponowić.
Ewa Kaliszuk
Pani minister, to ja jeszcze mam 1 pytanie. W zasadzie niezwiązane z tą ustawą w tej chwili, być może poniekąd za za za jakieś lata, ale skorzystam z okazji, że też pani jest. Zawód artysty, wydaje mi się, co do tego się zgodzimy, jest zawodem w pewnym sensie elitarnym, czyli osoba, która wykonuje ten zawód, to jest osoba o szczególnych predyspozycjach, uzdolnieniach, no ale też o przeszłości, bardzo dobrej jakości edukacji artystycznej. I martwi mnie troszkę to, o czym zresztą też mówi CIA, czyli kierownictwo Centrum Edukacji Artystycznej, że w obliczu niżu demograficznego szkoły sieciowe masowe, które do tej pory realizowały kształcenie ogólnokształcące, zaczynają występować o zgody na prowadzenie szkół niepublicznych, artystycznych, nie dysponując tak dobrymi warunkami, jakie dzisiaj spełniają szkoły artystyczne prowadzone przez państwo, tak, przez Ministerstwo Kultury. Mam w związku z tym pytanie, bo takie taką możliwość daje prawo oświatowe, że w zasadzie nie możemy tego zablokować.
Czy biorąc pod uwagę również regulacje tego rynku kultury poprzez właśnie wysoką jakość kształcenia mają państwo pomysły albo plany takie, żeby ograniczyć tego typu praktyki, żeby jednak te edukacja artystyczne, no były w jakiś sposób regulowane. Dziękuję bardzo.
Marta Cienkowska
Te niepubliczne placówki rzeczywiście rosną nam jak grzyby po rozmawialiśmy już na ten temat z Ministerstwem Edukacji Narodowej dlatego, że nasz system polski system oświatowy nie jest uszczelniony na tyle, żeby żeby ten system, żeby ten ta sieć szkół niepublicznych dalej się rozrastała. Jesteśmy w dialogu z Ministerstwem Edukacji Narodowej tak, żeby sprawić, żeby ten system został uszczelniony, bo każdego roku to są kolejne dziesiątki 1000000 złotych do polskiego budżetu, a państwo polskie ma obowiązek przekazywania dotacji właśnie na te szkoły niepubliczne.
Andrzej Kalata
Kolejne pytanie. Pytałem o tych artystów, którzy zarabiali duże pieniądze, potem nie, to muszę zapytać w drugą stronę. Dlaczego ustawodawcy nie pomyśleli, żeby to była forma pożyczki, która może być oczywiście w odpowiednich warunkach umorzona? I mamy sytuację taką, że tam jest, są pięcioletnie okresy płacenia składek, 10 lat płacimy na zdolnego malarza, który po dziesięciu latach nagle staje się znany, sprzedaje za 1000000 dolarów obraz. Dlaczego nie moglibyśmy zwrócić się, żeby wyrównał te składki?
Czyli forma, forma pożyczki, no bo to są pieniądze nas wszystkich IIIW zasadzie no to chciałem w tej chwili zadać pytanie pani minister.
Marta Cienkowska
Panie Senatorze, ja tutaj się odniosę do polskiej konstytucji, która powinna traktować wszystkich obywateli równie wobec prawa I my tego typu wsparcie finansowe, także przy opłacaniu składek, Zapewniamy takim grupom społecznym jak rolnicy, jak górnicy, jak księża I my nie proponujemy pożyczek dziesięcioletnich. Państwa polski I polski budżet to nie jest KPO. Więc my tutaj mówimy o podstawowym, podstawowym poczuciu bezpieczeństwa osoby, która pracuje na rzecz dobra wspólnego. Nie wyobrażam sobie, żeby minister polskiego rządu, ale także żaden z parlamentarzystów wyszedł z taką propozycją pożyczek na to, żeby młoda matka artystka miała dostęp do lekarza.
Magdalena Kochan
Pani minister, czy znane są pani przypadki, w którym osoby pozostające I pobierające zasiłek dla osób bezrobotnych po zatrudnieniu zwracały te zapomogi wypłacane im dla bezrobotnych? Myślę, że to niczym nie różni sytuacji artystów, którzy których trzeba wesprzeć, a którzy potem uzyskują między innymi pewnie dzięki temu wsparciu taki poziom, że są rozchwytywani na rynek.
Marta Cienkowska
Ale to też, jeśli mogę dodać I też skomentować to, to też jest tak, że myślę, że pandemia bardzo mocno nam pokazała to, że nasi twórcy bardzo często musieli sięgnąć po zasiłek dla bezrobotnych. Więc my tutaj de facto mówimy o uszczelnieniu systemu, który... I taki, takiemu wsparciu, który spowoduje, że ta grupa społeczna nie będzie za moment problemem w innym miejscu tego systemu. Bo my mówimy tutaj o wsparciu dla bezrobotnych, mówimy tutaj o opiece zdrowotnej. Obowiązkiem każdego lekarza I każdego szpitala jest przyjąć każdego chorego.
I koszty, jakie będziemy ponosić właśnie w tych obszarach, będą niewspółmiernie większe, bo kogoś po prostu nie będzie stać na to albo nie będzie miał po jakby takiej podstawowej opieki zdrowotnej zapewnionej przez państwo przez to, że nie jest w stanie opłacać składek.
Jarosław Rusiecki
Może już na koniec panie marszałku, panie minister, ja mam bardzo proste pytanie. W procedurze uzyskania tego wsparcia rozumiem, że będzie zawsze to wsparcie udzielane na wniosek konkretnej osoby, konkretnego artysty.
Dokładnie tak.
Bardzo dziękuję.
Marta Cienkowska
Ja mam nadzieję, że ja pana senatora w końcu przekonam, że pan senator zagłosuje za tą ustawą, za tym rozwiązaniem.
Andrzej Kalata
Jeżeli chodzi o składkę zdrowotną, nie mam najmniejszych wątpliwości, ale tutaj nie mówimy tylko o składce zdrowotnej, którą bezrobotni mają opłaconą z Urzędu Pracy, tylko mówimy o wyrównaniu czy płaceniu w stu procentach składek emerytalnych. Ale mam takie pytanie, czy nie byłoby lepiej, gdyby pani minister dostała jakąś pulę solidną I Ministerstwo Kultury decydowało o tym, powołało jakąś komisję do do oceny I nawet na okresy kilkuletnie wspierało artystów, niż wchodzić w taki tryb ustawowy. Kolejne środowisko, które będzie miało przywileje, których niestety inne środowiska nigdy mieć nie będą. Dziękuję.
Maciej Żywno
Zanim pani minister odpowie, witamy młodzież, to jest 2. Grupa ze Słupska, to witamy serdecznie kolejną grupę razem z nauczycielami na zaproszenie pana senatora Kazimierza Klejdy. Witamy serdecznie. Bardzo proszę pani minister.
Marta Cienkowska
Przede wszystkim panie senatorze to nie jest żaden przywilej, że obywatel tego kraju będzie mógł pójść do lekarza bezpłatnie po prostu. A, a 2. Sprawa jest taka, ja sobie nie wyobrażam, że polscy politycy albo polscy urzędnicy, którzy zarządzają ministerstwo, ministerstwem kultury, mają decydować o tym, kto wsparcie od państwa dostanie, a kto wsparcia od państwa nie dostanie. Ten system musi być transparentny, ta ocena musi być przeprowadzona przez same środowiska twórcze. To nie my mamy to robić.
Dziękuję
Maciej Żywno
bardzo. Nie ma więcej pytań. Dziękuję uprzejmie pani minister. Otwieram dyskusję, bo bardzo proszę jako 1. Pani senator Barbara Zdrojewska.
Barbara Zdrojewska
Panie marszałku, szanowne panie I panowie senatorowie. Zawsze jestem bardzo zadowolona, kiedy dyskutujemy w senacie o kulturze, bo nie wszyscy się na tym znają, choć większość uważa, że się bardzo dobrze w tym orientuje. Akurat ta ustawa, którą mamy przed sobą, no wcale nie jest prosta, jest dosyć skomplikowana, wymagała wielu uzgodnień, wymagała pomiędzy ministrami, bo wpisanie czegoś takiego do systemu zabezpieczeń społecznych to nie jest wbrew pozorom taka łatwa sprawa w naszym skomplikowanym systemie, ale żeby rozwiać wątpliwości, bo też idąc za tym, o czym mówiła pani pani minister I chcąc przekonać państwa do zagłosowania za tą ustawą, Przeczytam
jeszcze
Barbara Zdrojewska
Jeszcze przede wszystkim definicję zawodu artystycznego. Tutaj ona została w ten sposób określona w ustawie, że za taką działalność uznaje się profesjonalną, wykonywaną osobiście działalność zawodową w dziedzinie kultury, prowadzoną w sposób stały I nastawioną na zewnętrzny odbiór. I ta działalność ma prowadzić bezpośrednio lub pośrednio do otworu albo artystycznego wykonania utworu. Zawód artystyczny może być wykonywany w dziedzinach kultury obejmujących muzykę, sztuki wizualne, w tym sztuki plastyczne, sztuki performatywne, sztuki cyrkowe, teatr, film, literaturę, taniec, twórczość audiowizualną oraz twórczość ludową. Chciałam zwrócić uwagę na tę twórczość ludową, która która czasami jest u nas u nas traktowana po macoszemu, choć ostatnio wiele się w tej dziedzinie dzieje I chciałam zwrócić uwagę, właśnie mówił pan przewodniczący Fedorowicz o Nikiforze, chciałabym zwrócić uwagę, że w tej chwili na wsi nie wszystkie osoby są objęte krusem, nie wszystkie osoby są rolnikami, natomiast prowadzą przez całe życie działalność artystyczną, która nie zawsze przynosi, tak, wystarczające dochody do tego, żeby móc się otrzymać, utrzymać, a co dopiero opłacić za siebie składki.
Także zwracam na to uwagę. To dotyczy wielu osób, nie tylko, natomiast z całą pewnością nie dotyczy to celebrytów. Takie osoby są zupełnie, zupełnie wyłączone z tego. Więc chciałabym powiedzieć, wiem, że część klasy politycznej niezorientowana moim zdaniem jakby w całym systemie, jak to wygląda, no krytykuje, to przelała się ta fala krytyki, ale to było ze strony pewnej części opozycji, tak bym powiedziała. I natomiast zabrakło z tamtej strony wysłuchania tych argumentów, nie tylko strony ministerstwa, ale tych, tych także środowisk twórczych, które mówiły na ten temat, jak to jest ważne I istotne.
Także mam nadzieję, że ta ustawa pozwoli nam, pozwoli nam się zjednoczyć I pozwoli nam, pozwoli nam odpowiedzieć na pytanie takie chyba najważniejsze, czy stać nas w ogóle na kulturę, nasze państwo? Czy nas stać na kulturę? Bo jeżeli nas stać na kulturę, bo jesteśmy, bo jesteśmy państwem, które już jest członkiem g 20, to musimy myśleć nie tylko o gospodarce, ale także o podstawach intelektualnych I narodowych naszego państwa. Mówię o tym, jak istotna jest kultura tutaj w towarzystwie senatorów, nie muszę o tym przypominać. Także trochę głosowanie nad tą ustawą będzie trochę odpowiedzią z naszej z naszej strony, czy stać nas nasze państwo, czy nas stać na kulturę w ogóle.
I zwracam też uwagę, że to nie jest duża kwota. Naprawdę. Jeśli ktoś się orientuje w budżecie to wie, że to nie są duże pieniądze. Zresztą one nawet będą chyba tam malały w ciągu jakichś lat. Jeśli chodzi o te komisje, ona jest tak liczna rzeczywiście.
Dobre pytanie było, dlaczego 145 osób aż ma się tym zajmować. No po prostu ocenianie, ocenianie musi być bardzo precyzyjne I mogą oceniać tylko te osoby, które się daną dziedziną zajmują po prostu. I na koniec, na koniec ogromne podziękowanie dla Ministerstwa Kultury, dla Ministerstwa Rodziny. Naprawdę, naprawdę długo czekaliśmy na tę ustawę. Myślę, że jestem zbudowana tym, że została ona poparta naprawdę także przez opozycję, jeśli w Sejmowej Komisji Kultury.
Myślę, że to, że to, że mamy wreszcie tę ustawę przed nami, dowodzi temu, że też nasze państwo, dorosło, nie wiem czy można użyć takiego określenia, ale dorosło do takiego momentu, kiedy nie tylko nas stać na te, na te zabezpieczenia, ale także wejdziemy bez wstydu do grona tych państw, które od dawna już takiej pomocy, takiego zabezpieczenia społecznego udzielają artystom, doceniając ich ogromną rolę w rozwoju życia społecznego I państwowego. Dziękuję bardzo.
Adam Bodnar
Szanowny panie marszałku, szanowne panie I panowie senatorowie, szanowna panie ministro, dostojni zgromadzeni goście. Uważam, że to jest bardzo ważna debata I bardzo ważna ustawa. Po raz 1. Z problemem braku odpowiedniego zabezpieczenia społecznego dla artystów spotkałem się w grudniu 2000 piętnastego roku w czasie spotkań regionalnych Rzecznika Praw Obywatelskich I wtedy mi sygnalizowano, że obecnie, że obowiązujące reguły po prostu stawiają w bardzo trudnej sytuacji wielu artystów w Polsce ze względu na ten szczególny sposób wykonywania zawodów, zawodów artystycznych. W lutym 2000 szesnastego roku skierowałem jako rzecznik wystąpienie do pani minister Rafalskiej, która odpowiedziała, że co do zasady no nie widzi na obecnym etapie możliwości rozwiązania tego problemu, ale że być może podmiotem wiodącym w tej dyskusji powinien być Minister Kultury I Dziedzictwa Narodowego, w którym wtedy był minister Piotr Gliński.
Minister... Dwudziestego piątego kwietnia skierowałem wystąpienie do pana ministra Piotra, który co do zasady zadeklarował prowadzenie prac nad ustawą o podjęcie odpowiedniego dialogu I faktycznie tak się działo. Dokładnie szóstego kwietnia 2000 siedemnastego roku pan minister zadeklarował pod, gotowość podjęcia współpracy z ministerstwem pracy. No ale minął kolejny rok, te prace nie przyniosły rezultatu, dlatego też w kwietniu 2000 osiemnastego roku tym razem wystąpiłem do pana premiera Mateusza Morawieckiego z prośbą o to, żeby się rząd jednak tym tematem zajął, skoro wcześniej była, można powiedzieć, dobra wola I chęć współpracy. Co ważne, w tak zwanym międzyczasie zaczęły wpływać skargi do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, wskazujące na bardzo ciekawy aspekt, że nie tylko chodzi o samych artystów, ale też rodzinę artystów I zwłaszcza dostęp do renty rodzinnej w sytuacji, kiedy ktoś, chodziło o rodzinę znanego reżysera filmów dokumentalnych, który pożegnał się z tym światem I rodzina no pozostała bez wystarczających środków do życia.
I teraz jedenastego maja 2000 osiemnastego roku pan premier Piotr Gliński odpowiedział, że obecny system jest mało efektywny I niezbędne są zmiany zmierzające do większej dostępności świadczeń, bo wielu artystów nie stać na opłacenie składki ZUS. Prace zapoczątkowane w 2000 siedemnastym roku w ramach ogólnopolskich konferencji kultury są kontynuowane. Później kolejne pismo w grudniu 2000 osiemnastym roku. Pan premier, pan minister Gliński deklaruje, że dalej trwają prace nad przygotowaniem ustawy. Mijają lata, trzeciego czerwca 2000 dwudziestego roku pan premier Gliński udziela wywiadu, w którym mówi przygotowujemy systemową ustawę, która ma poprawić byt ludzi kultury, zwłaszcza jeśli chodzi o dostęp do ubezpieczeń zarówno emerytalnych, jak I zdrowotnych.
Ta ustawa jest już wpisana do wykazu rządowego, a więc jest na etapie końcowym, jeśli chodzi o konsultacje, które trwały kilka lat. Ustawa była tworzona oddolnie poprzez konferencje kultury odbywające się w całej Polsce, konsultacje ze środowiskiem. W gruncie rzeczy wyraża ona oczekiwanie społeczne wobec ministra I wobec państwa jako mecenasa kultury. Chodzi między innymi o dopłaty do ubezpieczeń czynnych zawodowo artystów, których dochody są często poniżej jakiegokolwiek minimum socjalnego. No I cóż, I od tego czasu mija kolejny rok, ale te słowa stają się faktem, ponieważ jedenastego listopada 2000 dwudziestego trzeciego roku, można powiedzieć już po wyborach, ale jednak, rząd doprowadza do przyjęcia projektu ustawy o artystach zawodowych, właśnie tego projektu, który został przedłożony przez Ministra Kultury I Dziedzictwa Narodowego.
Czyli można powiedzieć, duża praca została wykonana, kierunek został nadany, głos społeczeństwa, Rzecznika Praw Obywatelskich także został wysłuchany I pani ministra kontynuuje pracę wcześniej pani ministry Hanny Wróblewskiej I doprowadza całą historię do końca. Natomiast myślę, że to, co jest ważne w tym wszystkim, to to, że grono ekspertów, którzy też doradzali w tym zakresie,
Się zmieniali, ale wiem, że jedną z takich osób bardzo zaangażowanych I bardzo znających się na tym rynku pracy artystów była pani profesor Dorota Ilczuk z Uniwersytetu SWPS, która myślę, że oddała do dużo własnej energii I serca, żeby ta ustawa powstała. Dlaczego o tym mówię? Dlatego, że chciałbym po 1. Podziękować panie ministrze za pracę I za wykonany wysiłek I za dokończenie, można powiedzieć, tego wysiłku no rozciągniętego, rozciągniętego na całą dekadę, że wreszcie jesteśmy na tym etapie, kiedy za chwilę ustawa będzie przyjęta I będzie miała szansę na podpis. Ale mówię także o tym, ponieważ przypomina mi się, że jak mieliśmy tutaj w tej izbie I także w Sejmie ustawę o tak zwanych ochronie przed powództwami typu Slab, czyli tym tymi powództwami, które mają uciszać debatę publiczną, to udało się zbudować porozumienie I zarówno zarówno lewa, jak I prawa strona, jak I centrum wszyscy głosowali za przyjęciem ustawy o pozwach, czy która chroni przed pozwami islam.
Ja bardzo chciałbym zaapelować, biorąc pod uwagę szacunek dla pracy, którą wykonał pan minister, pan premier Piotr Gliński, aby po prostu Prawo I Sprawiedliwość także poparło ustawę, ponieważ ona służy wszystkim obywatelom. Bardzo dziękuję.
Maciej Żywno
Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo panie senatorze. Bardzo proszę pan senator Jerzy Fedorowacz.
Jerzy Fedorowicz
Dziękuję panie marszałku. Będzie krótko, bo chciałem podziękować, a zwracam się teraz do wszystkich moich kolegów, którzy nas oglądają. Jest dobrze. Jest dobrze. Dziękuję jeszcze raz pani minister I całemu zespołowi, panie dyrektorze, dziękuję.
I teraz już, żebyście wiedzieli, ci którzy nie jesteście na terenie Sejmu, że tu jest wystawa poświęcona Staszkowi Barańczakowi, wielkiemu poecie I jednemu z największych na świecie tłumaczy Szekspira. To było tak, że znaliśmy się jako, jako młodzi ludzie, on w Teatrze Studenckim w Poznaniu, my tutaj w Teatrze Stu. Jak byłem dyrektorem, to Staszek Barańczak przyjechał do Krakowa w roku dziewięćdziesiątym. Spotkałem go, szedł z Miłoszem do Kolegium Witkowskiego I mówię, Stasiu, bo ja z Jurkiem Stuhrem robię poskromienie złośnicy, ale on powiedział, żeby fajnie było, jakbyś nam to poskromienie przetłumaczył. Ale nie mam w ogóle pieniędzy, no nie wiem jak ci zapłacę.
A on mówi, dobra, nie przejmuj się Fedor I za 2 miesiące dostałem tłumaczenie poskromienia złośniczy The teming of the shrew, Szekspira. I teraz na koniec przypominając o ważności tego, o czym dzisiaj rozmawiamy, przytoczę słowa, które pomagają przetrwać ludziom w nawet trudnych sytuacjach. Może to jest jedyna okazja już dla mnie, żeby to powiedzieć. Kazimierz Wierzyński, stęsknoty za Polską, przyjechał po sześćdziesiątym ósmym roku I wydał tom wierszy, 1 wiersz brzmi tak, to jest krótki początek, trzeba przeczytać raz, trzeba przeczytać 2 razy, trzeba czytać przez lata, wtedy przyleci ptak do ręki twojej, nie zlęknie się, o swój ptak, który teraz przed tobą ulata. Trzeba napisać raz, trzeba napisać 2 razy, Trzeba pisać przez lata, aż ptak ci wywróży koniec twej samotności, uniesie cię nad wodami ze ślepej nocy I burzy.
Maciej Żywno
Dziękuję, dziękuję bardzo. Informuję wysoką izbę, iż liczba mówców została wyczerpana. Dla porządku informuję, że do protokołu głos w dyskusji złożyli senatorowie. Ryszard Brejza, Przemysław Błaszczyk, Artur Dunin, Wiktor Durlak, Janusz Gromek, Józef Jodłowski, Władysław Komarnicki, Ryszard Majer, Aleksander Szwed, Wadin Tyszkiewicz, Ryszard Świlski. Zamykam dyskusję.
Czy pani minister chce jeszcze zabrać głos? Zapraszam.
Marta Cienkowska
Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Powiem o patriotyzmie. Na koniec powiem o patriotyzmie. Cyprian Kamil Norwid, 1 z najwybitniejszych polskich poetów, umierał w ubóstwie I zapomnieniu w przytułku pod Paryżem. Dzisiaj jego twórczość należy do kanonu polskiej literatury.
Uczymy o nim w szkołach, cytujemy jego słowa, jesteśmy dumni z tego, co pozostawił kolejnym pokoleniom. Ale za życia nie potrafiliśmy o niego zadbać. Historia polskiej kultury zna wiele takich przypadków. Twórców, których wielkość dostrzegaliśmy dopiero wtedy, kiedy było już po prostu za późno. Przywołuję dzisiaj Norwida nieprzypadkowo, bo przez ostatnie miesiące podczas prac nad tą ustawą wielokrotnie rozmawialiśmy o tym, jak ważna jest polska kultura.
Rozmawialiśmy o jej znaczeniu dla naszej tożsamości, dla naszej historii I dla naszej przyszłości. Ale dzisiaj na zakończenie tej debaty chciałabym postawić inne pytanie. Czy potrafimy otoczyć troską ludzi, którzy tworzą polską kulturę, zanim pozostaną po nich tylko dzieła I pomniki? Za nami wiele miesięcy pracy w Sejmie I Senacie. Za nami konsultacje, wysłuchania publiczne, dyskusje, poprawki, a przede wszystkim ponad 30 lat starań środowiska artystycznego o rozwiązanie problemu, który zbyt długo pozostawał bez odpowiedzi.
Dziękuję naprawdę wszystkim, którzy uczestniczyli w tym procesie. Parlamentarzystom, ekspertom, urzędnikom, organizacjom twórczym, także tym, którzy mieli wątpliwości I zgłaszali zastrzeżenia. Ta ustawa jest rezultatem pracy ludzi, wielu ludzi, wspólnej pracy wielu ludzi I chciałabym, żebyśmy właśnie w ten sposób ją zapamiętali. Nie jako sukces jednej partii czy jednego rządu, ale jako ważną decyzję polskiego państwa, bo przecież doskonale wiemy, jak wielką rolę w naszej historii odegrali artyści. Kiedy Polska znikała z mapy Europy, to kultura przechowywała nasz język, pamięć I naszą tożsamość.
Kiedy walczyliśmy o wolność, dawała nam siłę I nadzieję. Dzisiaj nadal buduje naszą wspólnotę I sprawia, że jesteśmy rozpoznawalni na całym świecie. Nie ma silnej Polski bez silnej polskiej kultury, a nie ma silnej kultury bez ludzi, którzy ją tworzą. Ta ustawa nie jest przywilejem. Nie gwarantuje artystom sukcesu ani wysokich zarobków.
Daje im możliwość korzystania z podstawowego zabezpieczenia społecznego, mimo nieregularnego charakteru pracy. To konkretna odpowiedź na konkretny problem. I być może właśnie na tym polega odpowiedzialność państwa. Też nie na wielkich deklaracjach, ale na rozwiązywaniu problemów, proszę państwa. Problemów, z którymi obywatele mierzą się od lat.
Za chwilę zakończymy tę parlamentarną debatę nad tą ustawą I chciałabym, żebyśmy wszyscy wyszli z tej sali z przekonaniem, że zrobiliśmy coś super ważnego. Nie tylko dla artystów, ale po prostu dla Polski. Bo patriotyzm to po prostu nie tylko szacunek dla wielkich postaci naszej historii. To także odpowiedzialność za tych, którzy tworzą dzisiaj historię naszego kraju. I nie wystarczy stawiać pomniki wielkim artystom.
Trzeba jeszcze zadbać o to, żeby współcześni norwidowie nie musieli żyć w ubóstwie I zapomnieniu. I temu właśnie służy ta ustawa. Dziękuję.
Maciej Żywno
Dziękuję bardzo. Wysoka Izbo, informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu piętnastego porządku obrad. Ustawa o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości I przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 877, a sprawozdanie komisji w druku numer 877 a.
Proszę o zabranie głosu senatora Wojciecha Koniecznego I przedstawienie sprawozdania Komisji Samorządu Terytorialnego I Administracji Państwowej oraz Komisji
Zdrowia
Wojciech Konieczny
Dziękuję bardzo panie marszałku. Szanowni państwo, mam zaszczyt zaprezentować sprawozdanie z prac Komisji Samorządu Terytorialnego, Administracji Państwowej oraz Komisji Zdrowia, które dotyczyły zmian w ustawie o wychowaniu w trzeźwości I przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Komisję zbierały się dwukrotnie. Zbierały się w dniach dwudziestego ósmego października I trzeciego listopada. 1., 1.
Zebranie komisji było długie. Było to zebranie, w którym postanowiono udzielić głosu szeroko rozumianej stronie społecznej. Odbyła się naprawdę długa, wyczerpująca dyskusja na różne tematy I z różnych punktów widzenia. Trzeba sobie jasno powiedzieć, że były tam głosy wzywające do do mniej restrykcyjnego podejścia do problemu sprzedaży alkoholu w Polsce, które były uzasadniane w różny sposób, począwszy od miejsc pracy, poprzez ogólne wolności do działalności gospodarczej, czy do postępowania zgodnie z jakby ze swoimi przekonaniami, nienarzucaniu nakazów. Oczywiście pojawiły się również głosy odwrotne, które mówiły, że ustawa po modyfikacjach, które zostały w niej wprowadzone w Sejmie, traci swoją spójność legislacyjną IWII niestety pojawiają się takie okoliczności, które mogą doprowadzić do tego, że będzie wymagała notyfikacji, czyli czyli wprowadzenie jej w życie w praktyce bardzo się opóźni.
Tutaj było dużo uwag ze strony legislatora właśnie nawiązujących do do pewnych pewnych zastrzeżeń dotyczących spójności tej ustawy oraz tego, co było jej podstawowym celem. I 1., 1. Posiedzenie komisji sprowadziło się właściwie do tej dyskusji. Wypowiadali się również przedstawiciele Ministerstwa Zdrowia, wypowiadała się pani dyrektor Krajowego Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom. No tutaj głosy wskazywały, że opóźnienia w w pracach nad tą ustawą czy wprowadzanie różnych wątków no mogą doprowadzić do tego, że ta ustawa nie osiągnie swojego celu, który był pierwotnie zamierzony.
Ustawa w Sejmie była konsultowana przez wiele miesięcy, przez wiele spotkań specjalnie powołanych podkomisji, gdzie zarówno wszystkie strony polityczne, jak I, jak I strona społeczna miały miejsce do zabierania głosu I ta ustawa wydawała się przekonsultowana, no jednak te zmiany w Sejmie doprowadziły do, do pojawienia się nowych przepisów I do innej interpretacji niektórych zapisów. W czasie posiedzenia drugiej komisji właściwie wprowadzono kilka poprawek do ustawy I tutaj jednocześnie zapowiedziano, że w czasie teraz plenarnego posiedzenia będą dodatkowe poprawki wprowadzane, które będą przedmiotem zapewne również obrad kolejnego posiedzenia komisji. To trochę wyprzedzam fakty, ale tak to zostało już zapowiedziane. Natomiast te poprawki, które zostały wprowadzone w ustawie, no niektóre bardzo bardzo pozytywnie wpłyną na kształt tej ustawy. Mam na myśli regulację sprzedaży na odległość, ponieważ modyfikacja dokonana w Sejmie zakładała to, że będzie można sprzedawać alkohol na odległość pod drzwi konsumenta, że tak powiem.
Więc tutaj zostało to zamienione na pierwotny kształt. Poprawka, która została przyjęta przez komisję zmienia na pierwotny kształt, czyli że sprzedaż zostanie uregulowana na odległość, ale z odbiorem przez odbiorcę tego alkoholu w punkcie sprzedaży detalicznej, co oczywiście jest bardzo pozytywną zmianą. Likwiduje szereg problemów, ponieważ no czy weryfikacja wieku, czy tego czy ten człowiek jest trzeźwy I tak dalej, no będzie następowała w punkcie sprzedaży detalicznej, tak jak jest teraz I no I przestanie być tutaj szereg zagrożeń dla zdrowia publicznego, jak na przykład no takie kupowanie impulsywne, na zasadzie, że można zadzwonić czy wysłać maila I za chwilę zostanie dostarczony alkohol. No tego się wystrzegamy, tak że bardzo się cieszę, że ta poprawka przyszła. Również udało się wrócić do pierwotnej definicji promocji, zakazanej promocji, ponieważ modyfikacja sejmowa niestety z powrotem wprowadzała możliwość takiej promocji jak 12 plus 12 I I tym podobnych, czyli że kupujemy, załóżmy 12 piw I dostajemy 12 za darmo, więc tutaj na komisji tej drugiej udało się wrócić do poprzedniej definicji promocji, która jest szczelna, która powoduje, że naprawdę takie różne obejścia, takie pseudopromocje, jakieś gadżeciarstwo czy inne rzeczy, które mogą występować przy sprzedaży alkoholu, no nie będą możliwe do przeprowadzenia.
Myślę, że o ostatnie ustawy o kształcie panie marszałku, to już powiedzą wnioskodawczynie, które widzę, że z Sejmu do nas przybyły, tak że ograniczę się do tego, co się działo na komisji, a swój głos zabiorę w dyskusji. Dziękuję bardzo. Czy są pytania do senatora sprawozdawcy? Bardzo proszę pan senator Wadim Tyszkiewicz.
Wadim Tyszkiewicz
Panie marszałku, panie senatorze, czy na komisji było przedstawiane, jeśli chodzi o sprzedaż no na na odległość, tak, dostarczaną pod drzwi. Jak to jest w Europie? Czy jest jeszcze jakiś 1 kraj w Europie, który zakazuje takiej sprzedaży? Tak. I jeszcze od razu szybko pytanie 1, czy orientuje się pan, czy są sieci gotowe do tego, żeby taki alkohol dostarczać do punktów sprzedaży?
Czy są takie sieci?
Wojciech Konieczny
Panie senatorze, różnie w różnych krajach jest to rozwiązywane. Oczywiście są kraje, w którym jest dostarczany alkohol pod drzwi z... I tutaj ciągle jest problem na przykład weryfikacji wieku, czyli jak będzie ten wiek weryfikowany, czy w momencie zamawiania alkoholu, czyli ten co zamawia musi mieć 18 lat, ten który odbiera musi mieć 18 lat I kraje raczej nie odnoszą sukcesu tutaj, o tak bym opisał. Kraje, które wprowadziły taką możliwość obserwują małą skuteczność tej regulacji w zakresie do osób poniżej osiemnastego roku życia. Ale czy sieci są gotowe do dostarczania do punktów detalicznych?
Oczywiście tak, to to nie jest problem. Natomiast tak jak inne rzeczy są dostarczane do tych punktów, tam teraz się dużo rzeczy odbiera w sklepach, które mają w godle swoim, jak to się często powtarza, płaza lub gada, Więc, więc tych sklepów jest dużo, punktów sprzedaży alkoholu w Polsce jest 1 na 305 osób, jest strasznie dużo punktów sprzedaży alkoholu. To jest bardzo, te punkty są bardzo rozsiane I bardzo dostępne. W związku z tym cała całe sedno tego polega, że w Polsce jest jest system koncesyjny, to znaczy punkt, żeby sprzedawać alkohol trzeba mieć koncesję I samorządy uchwalają tę koncesję. W momencie jak wprowadzimy możliwość III to rozwiązanie utrzymuje te koncesje, to znaczy utrzymuje te punkty, nie nie nie tworzy ich więcej.
Jeżeli doprowadzimy do sytuacji, w której będzie można dostarczać alkohol pod drzwi, no to właściwie dodajemy jeszcze kilkanaście 1000000 mieszkań jako punkty, w których w praktyce można odbierać alkohol. To to w ogóle istnienie jakiegokolwiek systemu koncesyjnego traci sens. Poza tym jak już pan senator pyta o te sieci dystrybucji I tak dalej, no dla tych, którzy sprzedają alkohol to jest wymarzone rozwiązanie, ponieważ tracą, tracą, znaczy nie będą mieli kosztów związanych z tym, że jednak muszą dostarczać do do punktu sprzedaży, tam ktoś wynajmuje sklep, tam trzeba zatrudnić pracownika, to są pewne koszty. Ten alkohol jest w związku z tym droższy, jest trudniej dostępny, no bo żeby żeby się opłacało go sprzedać trzeba również pokryć te inne koszty, które w przypadku sprzedaży, nazwijmy takiej prostej wysyłkowej, pod dom nie istnieją, więc oczywiście jest to rozwiązanie bardzo oczekiwane przez przez dystrybutorów czy producentów alkoholu I I no naszym zadaniem jest rozważyć czy tego rodzaju ułatwianie sprzedaży oraz oraz obniżanie kosztów dystrybucji alkoholu, no co co może sprowadzić się do tego, że te ceny po prostu będą mniejsze, związku z czym dostępność się zwiększy. Czy jest w zgodzie z nawet z nazwą tej ustawy, która mówi, że ona jest o przeciwdziałaniu alkoholizmowi, więc no
To rozwiązanie trzeba wprowadzić, ponieważ jest to nieuregulowana kwestia. Dzisiaj jest tak, że Sąd Najwyższy w swoim wyroku uznał, że w pewnym zakresie sprzedaż ta jest możliwa na gruncie obowiązującego prawa, ale Ministerstwo Zdrowia od zawsze ma opinię nieco odmienną. Tam chodzi o niuanse I dzięki I teraz jest taki dualizm prawny I oczekiwanie tej tego rozwiązania tego problemu jest słuszne. Tutaj zawsze
Wojciech Konieczny
podnoszani winiarze, osoby, które chcą sobie zamówić skrzynkę wina jakiegoś, produkowanego gdzieś w Polsce. No I to będzie możliwe, będzie można zamówić tyle tylko, że no trzeba będzie udać się do sklepu I odebrać to wino. Poza wszystkim, jeżeli już rozmawiamy o ludziach nadużywających alkoholu I ludziach, którzy są alkoholikami po prostu, no to sama konieczność pojawienia się w sklepie, nie będąc pod wpływem alkoholu, bo tylko takiemu, takiej osobie można sprzedać alkohol, będzie prowadzić do tego, że tenże alkoholik no, no nie będzie miał, nie będzie miał takiego ułatwienia, że że będzie mógł po prostu sobie zamówić pod dom, pod pod drzwi, jak to kiedyś za PRL-u było z mlekiem, że mleko było dostarczane. To to teraz nie nie róbmy przepisu, który spowoduje, że będzie dostarczona wódka pod dom, pod drzwi. No takie jest też moje zdanie.
Maciej Żywno
Dziękuję bardzo. Zanim kolejne pytanie witamy serdecznie uczennice I uczniów Technikum w Ostreamie Wielkopolskim, którzy odwiedzają nas na zaproszenie pani senator Ewy Mateckiej. Witamy serdecznie. Bardzo proszę o pytanie pan senator Błaszczyk.
Przemysław Błaszczyk
Dziękuję panie marszałku. Panie senatorze, oczywiście co zapisów I całego całej ustawy to wszyscy jesteśmy chyba zgodni, ale na etapie sejmowym została wprowadzona poprawka dotycząca winiarzy. Tutaj też się zgłaszają inne środowiska, przede wszystkim te rzemieślnicze browary, które nie zostały ujęte, one są pełne obaw, że tu ta produkcja ich zostanie ograniczona, możliwość funkcjonowania w internecie, jakichś promocji czy czy występów I czy na komisjach była rozmowa o tym, że ten sektor piwowarski przy tym sektorze winiarskim jeszcze jest sektor Cydru też ważny, także dla mnie jako z osoby, której funkcjonuje w Komisji Rolnictwa, zajmuje się rolnictwem, my w tej naszej komisji tej ustawy nie mieliśmy, ale poprzez te zmiany w Sejmie jednak to troszkę się sytuacja zmieniła. I czy były jakieś rozmowy w tym kontekście, jeśli chodzi o te małe browary rzemieślnicze I rodzinne, czy małe firmy produkujące na przykład cytru?
Wojciech Konieczny
Tak, były na ten temat głosy. Były ze strony, no to nie byli lobbyści powiedzmy, no nie chcę tak ich określać, ale osoby, które są zainteresowane produkcją, zainteresowane dystrybucją zgłaszały takie głosy. Rzeczywiście to co co powiedziałem na początku, przed etapem sejmowym ustawa była spójna, zabraniała po prostu równo. Teraz jest tak, że rzeczywiście tutaj zachodzą pewne dysproporcje takie, że jedni producenci będą mieli pewne rzeczy ułatwione czy dozwolone, inni nie. Uważam, że moje poprawki, które mam dzisiaj 2, temu w pewien sposób zapobiegną, to znaczy jestem za tym, żeby uściślić, zamienić wyroby na po prostu winogronowe, żeby to dotyczyło już tylko jednego produktu, bo tutaj się pojawiają, mogą się pojawić różne kilkunastoprocentowe alkohole, które będą pod nazwą wyroby winiarskie, które są niedookreślone sprzedawane, jak również kwestie rozdawania alkoholu w postaci degustacji za darmo.
Uważam, że to też jednym będzie wolno, drugim nie, to to to idzie za daleko. I ja bym się, ja generalnie się nieco obawiam tego rozwiązania, ponieważ to też nie jest do końca określone co to są piwa kraftowe, na ile, jaka produkcja będzie podlegała tym przepisom, jaka nie. Dlatego na przykład no bardzo się cieszę z właśnie tej poprawki dotyczącej promocji, bo ona wygasza całą promocję jako taką, a ale tutaj te wydarzenia enokulinarne rzeczywiście wprowadzają no pewien wyłom spójności tej ustawy. Na pewno nie chcemy, ja mogę to powiedzieć również, aby na podstawie tego wyłomu posunąć się dalej, to znaczy rozprzestrzenić to na wszystkie wyroby alkoholowe, no bo to by było zaprzeczeniem też tej ustawy. No te wydarzenia enokulinarne mają swoje odzwierciedlenie w ustawie, one w tej chwili istnieją, są dopuszczalne, tak jak mówię według mnie muszą być nieco uregulowane, aby dotyczyły rzeczywiście tego, o co wnioskodawcom chodziło, aby nie zabraniać jakiegoś święta wina czy czy takich wydarzeń, ale jednocześnie no nie doprowadzać do tego, żeby żeby teraz inne zakresy produkcji alkoholu się włączały w to I I przecież no też będą się domagały tych wyłomów.
Więc tak, ustawa w tej chwili nie jest tak jednoznaczna jak była przed wejściem do sejmu, gdzie gdzie każdy alkohol był traktowany tak samo. Teraz jest nieco inaczej.
Wadim Tyszkiewicz
Panie senatorze mam pytanie, jeśli chodzi o promocje w miejscu sprzedaży, wyobraźmy sobie półkę, stoją alkohole tak jak dzisiaj jesteśmy w Biedronce, czy etykiety będą widoczne, czy sprzedawca będzie mógł pokazać, czy powiedzieć, że ten produkt jest takiej jakości, jest od tego producenta, czy kelner restauracji będzie mógł pokazać butelkę I powiedzieć to jest butelka wina, chardonae rocznik któryś tam?
Wojciech Konieczny
Tak, oczywiście będzie mógł, To nie jest, to nie będzie zabronione, nie będzie tak, że nie wiem jak w Niemczech czy gdzie indziej są, to dotyczy papierosów, ale zakryte, że nie wiadomo jakie to papierosy, nie no, jeżeli jest, tym bardziej restauracja to tam ta sprzedaż no będzie, normalnie będzie w karcie menu, będzie można opisywać, będzie można prezentować znak firmowy, natomiast no nie będzie można reklamować I promować, to znaczy działać na zewnątrz, na przykład reklamować, że w tej restauracji może się napić dobrej whiskey. No takich rzeczy nie będzie można robić. Na półce będą mogły stać jak najbardziej.
Bardzo proszę pan senator Szenkfald.
Adam Szejnfeld
No zawsze jest pewien problem z rozróżnianiem informacji marketingowej od promocji czy reklamy I w tym zakresie sklepy detaliczne, zwłaszcza sieciowe, wydają na przykład tak zwane gazetki. W tych gazetkach pokazują, jakie towary w danym dniu czy tygodniu mają. Informują o składach, cenach et cetera, jakości tych towarów. Zdarzają się tam także oczywiście prezentacje alkoholi, zwłaszcza win z opisami. Poza gazetkami wydawane są także takie materiały, które są publikowane w sieci, informujące o tych towarach.
Dla mnie szczególnie istotna jest kwestia win I piw kraftowych, ponieważ one mają charakter, te informacje, mają charakter wpływający moim zdaniem na podnoszenie kultury picia. Ludzie mają, ci którzy nie mają dużych o winach, mają możliwość dowiedzieć się, jakie wino, jaką ma jakość, z jakiego szczepu jest zrobione I tak dalej I tak dalej. Czy to będzie dozwolone po wejściu w życiu tej ustawy, czy będzie zakazane?
Dziękuję bardzo. Bardzo proszę.
Wojciech Konieczny
Znaczy tego rodzaju zapisy w gazetkach jak są dzisiaj to nie będą dozwolone. Jeżeli tam jest napisane, że że robimy jakąś specjalną obniżkę cen piwa I zapraszamy I tak dalej, bo bo no generalnie, to znaczy tak, no informacja jako taka może być, może sklep zamieścić, sprzedajemy wyroby alkoholowe, wysokiej marki I już, no bez bez bez jednak z tych fotografii, bez bez tego zachęcania, żeby to nie była ukryta reklama. Więc jak najbardziej sama informacja o tym jest, będzie dozwolona.
Natomiast to będzie informacja, rzeczywiście informacja nie promocja, nie ukryta reklama, nie nawoływanie do tego, żeby kupić, żeby jak się kupi to się dostanie jakąś zniżkę. Takie rzeczy no na podstawie tej ustawy będą zakazane.
Dziękuję. Ponownie bardzo proszę.
Adam Szejnfeld
Tak, bo chodzi mi tylko, żebyśmy się rozumieli. Nie mówię o tym, żeby była informacja, nie mówię o informacji, że sprzedajemy alkohol, tylko mówię o informacji, która ma w mojej ocenie
Adam Szejnfeld
Nie, ma nawet wy wy walor edukacyjny, ponieważ no większość ludzi nie zna się na winach, tak. Jeżeli ma taki materiał, w którym każde wino jest opisane, z jakiego szczepu jest, jaki rocznik, ile tam ma taniny, jaka gęstość I tak dalej I tak dalej. To po 1. Się uczy z tego, po 2. Może sobie wybrać wino do spróbowania, które wydaje mu się, że będzie mu odpowiadało.
Adam Szejnfeld
Promocji, bez pisania, że tam 3 butelki za 4., 4. Za darmo I tak dalej. Ja mówię o takich materiałach informacyjnych według mnie, które mają także edukacyjny charakter.
Wojciech Konieczny
No tutaj panie senatorze będziemy się nieco różnić, bo, bo ja uważam to jednak za reklamę, to znaczy opisywanie, że to wina jest lepsze od tamtego wina, bo mam nieco mniej czegoś No w kontekście ustawy o przeciwdziałaniu alkoholizmowi, no to będzie zachęcać do zakupu tego wina. Oczywiście te informacje można z innych źródeł wywnioskować, no niekoniecznie z gazetek reklamujących sklep. Można będzie artykuł napisać o winach, będzie można w jakiś sposób informować. To nie jest zakaz informowania w ogóle o rodzajach wina, o tym, które wino pasuje, do jakiej potrawy, czy tego rodzaju, to tutaj w to nie wkraczamy. Natomiast jednak informowanie, że I pokazywanie etykiet I na zewnątrz no jest już jednak formą reklamy.
Bardzo proszę pani senator Górska.
Anna Górska
Panie senatorze, bo chciałabym, żeby tutaj była pełna jasność w tym temacie, bo jak te gazetki, które są gazetkami sieci handlowych, sklepów różnego rodzaju, które mają poinformować klientów tych sklepów o aktualnych promocjach na oferowane produkty w okresie na przykład następnego tygodnia czy następnego miesiąca, jakie produkty będzie można kupić w promocyjnej, lepszej cenie, to rozumiem, że w takich gazetkach te produkty alkoholowe nie będą mogły być zawierane?
Wojciech Konieczny
Nie, nie będą mogły być pokazywane jako jako element promocji reklamy. Może być informacja, że możemy zakupić w tym sklepie asortyment alkoholowy również. Takiej, taką informację oczywiście może wydawca gazetki zapewnić, ale jak to się mówi nie nie w tej formie, w której dzisiaj jest to czynione, tak jak się reklamujeniem napoje lub ciastka lub inne rzeczy I I się je przy okazji promuje. Taka możliwość zniknie.
Bardzo proszę panie senatorze.
Beniamin Godyla
Panie senatorze, mam pytanie może podobne do pana senatora Schenfelda, ale takie może już konkretne odnośnie informacji, promocji czy też reklamy. Gdzie w świetle proponowanych przepisów przebiega granica między zwykłą informacją o produkcie a jego promocją lub reklamą. Jakie kryteria decydują o tym, że informacja staje się reklamą. Przykładowo, jeżeli właściciel winnicy informuje na swoje stro na swojej stronie internetowej czy też w mediach społecznościowych o produktach winiarskich, ich nazwach, rocznikach, odmianach winorośli czy też organizowanych degustacjach, świętach, Czy to jest dozwolona informacja? Zrobić.
Może to zrobić. Czy już jest reklama I czy istnieje ryzyko, że nawet zwykła, że ten informacja o działalności winiarskiej zostaje uznana za reklamę alkoholu?
Wojciech Konieczny
Ja uważam, że nie. Ta ustawa takiej, takiego niebezpieczeństwa ze sobą nie niesie. Natomiast co do promocji to w tej chwili ten zapis, który jest to można w pewnym stopniu odnieść do promocji I reklamy leków. Można tutaj troszeczkę o tym od tej strony pomyśleć. To znaczy, czy można informować o tym, że jeżeli, jeżeli ktoś ma jakieś, jakąś chorobę to powinien się szczepić, czy, czy czy powinien przyjmować antybiotyk, jeżeli są jakieś inne objawy.
Taką informację można podawać. Czy można jednocześnie podać, która szczepionka z nazwy I jaką ma cenę I jeszcze obniżać tę cenę I gdzieś na jakiejś gazetce tego nie można robić. Więc podobne rozgraniczenie. Jakbym miał powiedzieć jak to sobie wyobrazić, to to właśnie wyobrazić, co wolno w lekach. Można, przepraszam, że tak wprost mówię, a czego nie wolno?
Wiadomo, że nie wolno zareklamować, że jak masz zatkany nos to najlepszą rzeczą jest I tutaj podać jakąś nazwę antybiotyku, żeby ludzie biegli do apteki I kupowali ten antybiotyk, co nie oznacza, że nie można informować, że na przykład witamina c jako taka uszczelnia naczynia, powoduje, że te objawy są mniej wyrażone I I taka informacja może się pojawić, więc tutaj podobny zakres tej informacji co jest informacją, a co jest promocją I reklamą jest dosyć dosyć dobrze rozdzielony I w tej chwili ten zapis, jeżeli on przejdzie, który pojawił się na temat promocji w komisji, to on do tego się sprowadzi, więc nie nie ma zakazu informowania, że alkohol istnieje, że są wina, że są wódki, że no powiedzmy, że z jakimiś potrawami dobrze jest kojarzyć to z innymi tamto, no ale już już nazwy handlowej I ceny przy okazji podać nie będzie wolna.
Speaker 55
Dziękuję. Bardzo proszę, senator Rusiecki. Przepraszam, panie profesorze, była szczera.
Przemysław Błaszczyk
Oczywiście. Dziękuję. Ja jeszcze mam pytanie do pana senatora, bo też tutaj pan senator wskazywał, że nie ma I jest przeciwnikiem, bo nie ma co do określenia co do tych browarów rzemieślniczych, to to jest określone, jest nawet ulga dla nich, 50 procent akcyzy tylko płacą I to jest do dwustu 1000 hektolitrów, w jaki sposób to wspieraliśmy I I też pomagaliśmy, a teraz no te browary mają też problem I boją się, że poprzez te informacje, które jest niedoprecyzowane, sytuacji winiarskiej akurat jest ten zapis poprawiony, że grożą im kary od trzydziestu do miliona złotych. To są bardzo duże duże kary, jeżeli oni popełnią ten błąd, jak będą mogli liczyć na jakąś odwołanie, ulgę czy czy jakąś ochronę, bo przy takich małych browarach to są ogromne sumy, tu nie ma rozgraniczenia, jeśli chodzi o właśnie tą informację promocji I o sumy, jakie będą czy do jakiejś produkcji, masz mniejsze czy czy większe, nie ma takiego rozgraniczenia, są bardzo wysokie kary, jakby tak naprawdę dotyczą dużych koncertów, jeżeli chodzą 1000000. Kary.
Wojciech Konieczny
No dlatego jest taka duża rozbieżność zaproponowana w tych karach, nie nie nie ma nakazu kary 1000000 złotych, nie ma takiego nakazu, jest możliwość miareczkowania tej tej kary, więc to jest między innymi dlatego. Ja bym powiedział tak, że no podobnie jak z alkoholami mocniejszymi. No tutaj rzeczywiście te wydarzenia na kulinarne w tej chwili mają lepszy status I w związku z tym są opisane w ustawie jako wyjątkowe. Dotyczyło to głównie tego, że że mamy rozwijający się przemysł winiarski I I rzeczywiście on w pewien sposób się dopiero rozwija I te I te informacje na temat tych polskich win są są mało rozpowszechnione. Natomiast co do co do piwa jako takiego jako napoju, no to przecież jest to bardzo popularny napój.
Większość alkoholu, która w Polsce jest sprzedawana zawiera się w piwie. W tej chwili jest tak, że bodajże 52 procent czy 54 procent sprzedawanego alkoholu to jest alkohol, który sprzedaje się w piwie I jakieś szczególne informowanie o tym, że jest piwo dostępne I I jest w Polsce produkowane III organizowanie w związku z tym pewnych wydarzeń, które są tutaj opisane w ustawie. No ja nie to, że bronię tej tej tej wzmianki o o owiniarstwie, ale przekładanie to na inne produkty, czy też na przykład na wódkę, no to już byłoby nawet chyba idące w poprzek temu, co zaproponowali autorzy tej zmiany, którym zależało na tym polskim raczkującym przemyśle winiarskim w stosunku do do tego innego przemysłu alkoholowego, tych przedsiębiorstw powiedzmy produkujących alkohol. Natomiast tutaj co do tego tych rzemieślniczych piw, to też proszę zwrócić uwagę kto jest na końcu właścicielem tych browarów, bo to tak nie do końca jest. Bywają one również wykupywane przez duże koncerny I pod pod jednak ich w jakiś sposób skrzydłami sprzedaje się też no duże ilości tego piwa, a tak naprawdę właścicielem końcowym jest jest duży browar, to też tak bywa.
Więc no jak jak to w handlu, jak to w tego rodzaju działalności jakieś kruczki będą szukane I I stosowane.
Przemysław Błaszczyk
Dziękuję panie senatorze, no ja akurat w moim okręgu wyborczym jest taki mały browar rodzinny prowadzony przez przez rodzinę I tak naprawdę z tego co wiem tych browarów jest około trzystu takich co tak się rzemieślniczych I I to nie są jakieś wielkie koncerny. Trochę tutaj pan senator tak wskazując, to trochę może ich skrzywdził, bo nie chodzi nam, tak jak powiedzieliśmy, o duże koncerny, ta tam jest też I tradycja Ważenia, też I całe związane z naszą tradycją funkcjonowania I produkcji chmielu tam naprawdę całkiem inny proces funkcjonowania, czy też produkcji tego piwa niż w tych dużych browarach przemysłowych. I to związane też z wydarzeniami kulinarnymi, promocją regionu, tak jak to ma też taki aspekt, no można powiedzieć szeroki I warto by było no też o nich pomyśleć, jeżeli pomyśleliśmy o winach I myślę, że nawet nie znam aż tak może historii, ale raczej piwowarstwo
Przemysław Błaszczyk
Bardziej związane z naszą tożsamością narodową niż produkcja win, no to chociaż ta część, tak jak powiedziałem, takich małych rodzinnych firm powinniśmy wspierać. Panie mecenaturze, marszałku,
Wojciech Konieczny
uważam, że to nieco wykracza poza zakres sprawozdania z komisji, ponieważ owszem były te sprawy poruszane, nie można powiedzieć, że nie. Natomiast no teraz wchodzimy w rozważania dyskusyjne o tym, który zakres ewentualnie powinien się pojawić, czy który powinien zniknąć w ustawie. No mogę powiedzieć, że w czasie posiedzenia komisji byli przedstawiciele, przedstawiciele no reprezentanci może bardziej każdego rodzaju alkoholu jaki jest produkowany I każdy miał swoje uwagi co do tego, że należy go potraktować w sposób wyjątkowy, z racji pewnych wyjątkowości, którą która była przedstawiana na tej komisji podczas posiedzenia komisji I I takie głosy padały I również w obronie takich rzeczywiście lokalnych, rodzinnych w obronie. My też ich nie atakujemy, to znaczy ustawa ich nie atakuje, nie zabrania sprzedaży, nie zabrania produkcji, nie zabrania informowania o tym, się, że się produkuje, no zabrania rzeczywiście reklamy, zabrania promocji, więc w pewnym zakresie są traktowane tak samo. No tutaj jak rozumiem zdanie pana senatora powinien być traktowane nieco inaczej, czyli nieco inaczej podobnie do tych wyrobów winiarskich, które stanowią pewien wyłom, powtórzę to któryś raz, który w moim odczuciu w ustawie nie powinien istnieć.
Na razie istnieje I stąd też są te inne głosy. W moim odczuciu no jest szereg innych aspektów w ustawie jak na przykład zakaz sprzedaży nocnej, jak właśnie regulacja na na odległość sprzedaży, które są corem tej ustawy III tym temu była poświęcona głównie ta ustawa. Problem, o którym pan mówi, pojawił się w związku z z wyjątkami, które zostały wprowadzone w Sejmie.
Maciej Żywno
Pytanie czy dyskusja, bo dyskusja punkt mamy oddzielny, więc prosiłbym nie wchodzić w dyskusję. Dziękuję bardzo. Nie widzę więcej pytań. Dziękuję... A przepraszam.
Bardzo proszę pani sekretarz. Do dyskusji, panie senatorze, do dyskusji nie da rady pan zapisać się z elektronicznie. Do dyskusji tak, ale nie do pytań.
Marek Borowski
A nie do pytań, oczywiście, dobra. Bardzo proszę. Dobrze. Tak, to przepraszam, ja jeszcze jeszcze się nauczę. Panie senatorze, pan jako światowy człowiek na pewno wie, że do foie gra pijemy wyłącznie soternę, prawda?
Wie pan. A jak się ma o tym dowiedzieć zwykły obywatel po wejściu w życie tej ustawy? Przecież ktokolwiek go o tym poinformuje na przykład w gazecie, no to będzie reklamował Sauteę. No
Wojciech Konieczny
panie senatorze, jako bardziej światowy człowiek ode mnie, zdaje sobie pan sprawę, że jeżeli powiemy, że na koniec wieczoru wypada się napić armaniaka, no to armaniak jest też znakiem towarowym ograniczonym do małego regionu Francji, tylko tam może być produkowane. I rzeczywiście to jest jednocześnie I informacja I w pewnym zakresie reklama. Myślę, że że, to znaczy to już jest taka trochę moja interpretacja I I powiem w ten sposób, że taka informacja, której pan senator mówi, jest dopuszczalna jak najbardziej pod warunkiem, że nie będzie opatrzona, no nie wiem wielkim bilbordem przy ulicy I właśnie będzie określone co z czym możemy łączyć III ze znakiem towarowym I tak dalej, wizerunkiem butelki. No wtedy to jest zakazane. Natomiast w artykule, w w jakiejś informacji o tym, jakie są zasady bardziej kulturalnego spożywania alkoholu, możemy taką informację umieszczać.
Marek Borowski
Zadałem to, to pytanie właśnie po to, żeby uzyskać taką odpowiedź. To wszystko będzie w protokole odnotowane I przyda się później w sądzie, jakby co. I 2. Mam jeszcze, 2. Mam jeszcze pytanie.
Na warszawskiej Pradze na terenie byłego zakładu produkującego wódkę, jeszcze przed wojną koneser, znajduje się Muzeum Polskiej Wódki. I w tym Muzeum Polskiej Wódki, no poza tym, że są tam różnego rodzaju informacje, no można je nazwać reklamą nawet w pewnym sensie. Na koniec jeszcze jest degustacja, gdzie informuje się o tym, czym
się różnią poszczególne gatunki I tak dalej. Chciałem się dowiedzieć, czy po wejściu w życie tej ustawy to muzeum w jakikolwiek sposób ucierpi.
Wojciech Konieczny
Degustacja bezpłatna alkoholu w Polsce jest wątpliwa w obecnych przepisach, w tym co dzisiaj mamy. Ale
ona jest, ona jest płatna?
Wojciech Konieczny
Jeżeli jest płatna, to szczególnie, szczególnie po uwzględnieniu poprawki, którą złożę, będzie dopuszczalna. Dopuszczamy degustację płatną, wykluczamy degustację bezpłatną. Uważamy, że pod żadnym pozorem nie wolno bezpłatnie podawać alkoholu do spożycia I w tej, to znaczy tak panie senatorze, w tej chwili jest w tej, w tekście, który dzisiaj jest, jest bezpłatna również możliwa. To uchwalił Sejm, tak zmienił ustawę, że jest degustacja płatna I bezpłatna możliwa. Ja uważam to za błąd I 1 z dwóch moich poprawek dotyczy właśnie tego, że degustacja może być, ale musi być płatna.
Odpłatność już nie będzie w to wnikał jaka będzie wysoka I tak dalej, ale to jest w tej ustawie o o wychowaniu w trzeźwości z osiemdziesiątego tam, czyli kiedy ona była pierwszego czy drugiego roku, to to już wtedy zaproszenie mam degustacji bezpłatnej w Polsce I uważam, że to należy podtrzymać. Dziękuję.
Dziękuję bardzo.
Maciej Żywno
Panie senatorze. Projekt tej ustawy został wniesiony przez posłów. Są z nami dzisiaj upoważnione przedstawicielki wnioskodawców, posłanki Anna Wicher oraz posłanka Wioletta Tomczak. Zmierza do nas pani posłanka Wicher, zatem serdecznie zapraszam do zabrania głosu.
Speaker 59
Może tak, może tak. Nie ten wzrost, dobra. Szanowny panie, panie marszałku, szanowni państwo senatorowie.
Joanna Wicha
To dla mnie ogromny zaszczyt, że mogę stanąć 1. Raz przed wyższą izbą polskiego parlamentu I zaprezentować założenia ustawy, która została przyjęta głosami czterystu posłów w Sejmie I której wejścia oczekuje według danych statystycznych ponad, grubo ponad połowa Polek I Polaków. I stanowi ona pierwszą tego typu zmianę w Polsce, jeśli chodzi o wychowanie w trzeźwości od dwudziestu lat. Przez 20 lat nie nowelizowaliśmy ustawy o wychowaniu w trzeźwości. Więc śmiem twierdzić, że wszyscy tutaj zgromadzeni bierzemy udział w naprawdę historycznym wydarzeniu I powinniśmy być z tego dumni.
Wokół, wokół tej ustawy narosło wiele mitów. Wzięły się one z obawy, że w pewnych obszarach wprowadzamy rewolucję. I to naturalne, że część opinii publicznej może czuć niepewność, ale zapewniam, że jest ona wynikiem celowych działań dezinformacyjnych jednej grupy interesu. To grupa silna I bezwzględna, nastawiona wyłącznie na zysk oparty na truciu społeczeństwa. Szanowni państwo, senatorowie, powiem to wprost, alkohol jest trucizną w każdej, nawet niewielkiej ilości.
Dlatego państwo, którym nie ma, w którym nie kto inny, tylko my stanowimy prawo, musi ściśle regulować zasady sprzedaży, reklamy, promocji I kwestie dostępności alkoholu. A to, co powinno nam przyświecać, to nie zyski tej czy innej branży alkoholowej, lecz przede wszystkim troska o zdrowie I bezpieczeństwo naszego społeczeństwa. Nie wszystkie dobre postulaty, które wybrzmiały na posiedzeniach podkomisji, zostały uwzględnione w finalnym tekście tej ustawy. Dlatego nie mogę powiedzieć, że jest to ustawa idealna. Nie wszystkie przegłosowane w Sejmie poprawki popieram I dlatego będę zwracała się do państwa senatorów I senatorek o to, żeby je poprawić.
Są to poprawki, które skupiły się nie na zdrowiu publicznym, te o których mówię I których nie popieram, tylko na biznesie. A zdrowie, proszę państwa, to nie jest biznes. Już teraz zapowiadam, że w osobnym przedłożeniu będziemy chcieli zakazać sprzedaży tak zwanych małpek, wprowadzić sprzedaż bezwitrynową na stacjach paliw. Tutaj ktoś wspominał o przykrywaniu wyrobów alkoholowych, zakrywaniu tak żeby nie było ich widać. Takie rozwiązania są w innych państwach.
My wprowadzimy, chcielibyśmy wprowadzić takie rozwiązanie na stacjach benzynowych, w których nie będzie można sprzedawać alkoholu w nocy, no
Joanna Wicha
Zgodnie z ustawą, że w całym kraju będzie ograniczenie nocne sprzedaży alkoholu, także będzie to się działo na stacjach benzynowych. Zrezygnowaliśmy w trakcie prac z całkowitego zakazu sprzedaży na stacjach benzynowych właśnie dlatego, że wsłuchiwaliśmy się też w głos społeczny, co nam się zarzuca, że nie słuchaliśmy. Owszem, słuchaliśmy I zostaliśmy przekonani co do tego, że jeśli zakażemy całkowicie sprzedaży alkoholu na stacji benzynowej, to co za chwila grzyby po deszczu powstaną różne dyskonty obok stacji benzynowej, które będą zarabiały na tym, że stacja benzynowa nie prowadzi sprzedaży alkoholu. Ja osobiście jestem przeciwna sprzedaży alkoholu na stacjach benzynowych, ale głos głos był powszechny inny, więc się z tym absolutnie zgodziłam. Tylko chcemy właśnie te witrynki wprowadzić po to, żeby każda osoba, która wchodzi na stację benzynową, po to tylko, żeby zapłacić za paliwo na przykład z dzieckiem, nie musiała bezpośrednio natychmiast być narażona na widok ogromnej liczby kolorowych alkoholi za ladą.
I proszę państwa, już teraz zapowie... To już powiedziałam, przepraszam. I kolejna rzecz a propos jeszcze tego, co nie, czego nie ma w tej ustawie, a co powinno się znaleźć, to także na przykład określenie odległości punktów sprzedaży alkoholu od różnych instytucji, obok których takiego alkoholu być nie powinno. Takimi instytucjami są szkoły, przedszkola I kościoły chociażby. Teraz mamy niby to rozwiązanie, ale ono jest bardzo skutecznie I pomysłowo omijane poprzez no kreatywne wydzielanie tych odległości.
A dlaczego nie znalazły się te zapisy w procedowanej ustawie? Nie znalazły się z tego powodu, że one by będą wymagały długiego procesu notyfikacji. Jest to proces, który trwa między 3 bardzo optymistycznie a 7 miesięcy. To jest naprawdę bardzo długo, a w tej chwili mamy już wypracowane takie zapisy, na które czeka, dodam 80 procent społeczeństwa, które już możemy wprowadzić po tym, jak przejdzie, przejdą te zapisy przez tutaj obecną naszą izbę, gdzie, gdzie jesteśmy, gdzie, gdzie rozmawiamy o tym. Społeczeństwo, proszę państwa, czekało, tak jak już wspomniałam na początku, 20 lat na to, żeby ktoś odważny powiedział wreszcie, stop.
11 litrów czystego spirytusu na głowę dorosłego mieszkańca w Polsce. To są twarde dane statystyczne. I to jest, proszę państwa, nie powód do dumy. 11. 11.
Sprawdzałam, panie senatorze. Sprawdzałam. Znaczy, nie podawałabym złych danych. To może, może proszę sprawdzić w Google'u, może coś innego powie. I to nie jest powód do dumy I także jest to nasza odpowiedzialność, nas wszystkich tutaj obecnych.
Przejdę teraz do omówienia poszczególnych założeń ustawy, przedstawiając fakty I na I obalając pewne mity, które, które, którymi ta ustawa obrosła. Najpierw to, co będzie najbardziej widoczne. Całkowity zakaz reklamy alkoholu w przestrzeni publicznej. Przez ponad 20 lat producenci piwa korzystali z wyjątkowego przywileju, możliwości reklamy swoich wyrobów w telewizji, w radiu, w prasie, na bilbordach. Jednym słowem wszędzie.
I choć... Słucham panie senatorze? No ja bym tego tak nie nazwała, ale rzeczywiście tak, kreatywność przemysłu reklamowego jest ogromna I rzeczywiście często były to, tak jak pan senator wspomina, takie rozrywkowe programy nakłaniające do spędzania wspaniale czasu przy flaszce. I choć przepisy regulują, że reklama alkoholu nie może być kierowana do małoletnich czy kojarzyć się pozytywnie, to właśnie, pomysłowość marketingowców nie zna granic. I tak doszliśmy do absurdu, gdy popkulturowy wizerunek Świętego Mikołaja postaci jednoznacznie skierowanej do młodej części społeczeństwa zagrał w reklamie piwa.
I to jest to, czym pan senator mówi. I po raz tym skończyć. Dlatego tę ustawę wprowadzamy, tą ustawą wprowadzamy sprawiedliwy, jednolity zakaz reklamy dla wszystkich rodzajów alkoholu na terenie całego kraju. I tutaj spoglądam na pana nie bez powodu, bo piwa kraftowe to są smaczne piwa. Tak, tylko że wie pan, rzecz w tym, że jest pewien rodzaj niesprawiedliwości polegający w tej chwili na tym, że jedyny, jedynie producenci chmielu, tak, wyrobów chmielarskich mogą się reklamować.
I jak my byśmy zostawili te przywileje akurat producentom wyrobów chmielarskich, to oczywiście natychmiast odezwaliby się kolejni producenci kolejnych różnych gatunków alkoholik, którzy by powiedzieli, ale zaraz, no co wy tam w tym Sejmie I Senacie wyprawiacie? Jesteście po prostu lobbystami. Ktoś wam dał kasę za to, żeby producenci piwa zostali dalej w ustawie wyróżnieni albo producenci wina, do czego zaraz dojdę, zaraz dojdę, tak. A zakaz reklamy to zakaz reklamy I tego I tego się trzymajmy. To powinno obowiązywać wszystkich.
I szanowni państwo, na komisji senackiej padło wiele pytań odnośnie, to teraz zmierzam do takiego chyba najbardziej rozgrzewającego dyskusję elementu, czyli tak zwane piwo bezalkoholowe. Przedstawionego niemal, przedstawionego na komisji niemal jak jakieś lekarstwo na to, żeby wyjść z alkoholizmu. Więc proszę państwa, piwo 0 procent nie pomaga w wyjściu z nałogu. Jest wyzwalaczem. Inicjuje picie alkoholu przez młode osoby.
I to nie jest koniec picia alkoholu. To jest bardzo często początek picia alkoholu. Bo jeżeli młody człowiek pije alkohol, 0 procent, ale ma butelkę, która żywo przypomina alkohol, który można kupić I w którym są zawarte procenty alkoholu I to czasami bardzo duże procenty, to w zasadzie jest to absolutnie zachęta dla takiej młodej osoby, żeby kolejnym produktem, który kupi, no to było to piwo alkoholowe I nie uwierzę nigdy w to, naprawdę, że ktoś, kto zaczyna pić od zerówek, na tych zerówkach pozostanie. Mam nadzieję, że wiele osób tak, ale niestety nie wszyscy I dlatego nie chcemy reklamować tych produktów. I drodzy państwo, chcemy też, żeby nasza ustawa odpowiadała na wyzwania współczesności, bo jeszcze 10 czy 20 lat temu nikt w ogóle nie wiedział o istnieniu takiego produktu jak piwo 0 procent.
Produkt ten nie istniał w ogóle w świetle prawa. Dlatego, aby nie tworzyć furtki do reklamowania I promocji marki alkoholowej nasza ustawa nie tyle zakazuje, co raczej wprowadza egzekwowanie kar za nieprzestrzeganie prawa, dlatego że piwa 0 procent już nie można było reklamować. My tylko wprowadzamy egzekwowanie kar za łamanie tych zakazów. I powiedzmy sobie wprost, to co wygląda I przypomina smakiem, zapachem, alkohol, powstało po to, żeby nas I nasze dzieci oswajać z marką produktu I nie po to, żeby zapobiec piciu produktów alkoholowych. Jeśli pozwolimy na reklamę z piwa 0 procent, to ośmieszymy siebie, ośmieszymy tą izbę, izbę, ośmieszymy Sejm, bo ulegniemy wszyscy lobby alkoholowego, alkoholowemu, które będzie nam się śmiało w twarz I będzie reklamowało w świetle I majestacie prawa, prawa, które my stworzymy, będzie reklamowało pod przykrywką produktów 0 procent prawdziwe alkoholowe produkty, bo nie, nie ma rozróżnienia w znakach graficznych żadnego między piwem alkoholowym a piwem 0 procent.
I nie, proszę państwa, nie możemy do tego dopuścić, bo to jest nasza odpowiedzialność. My boczną furtką procedując ustawę, w której zakazujemy reklamy alkoholu, boczną furtką wprowadzamy reklamę alkoholu dla produktu, który nazywa się 0 procent, ale tak naprawdę będzie reklamą piwa. Bardzo naprawdę proszę zastanówmy się nad tym, czy na pewno tego chcemy, bo to jest właśnie nasza odpowiedzialność za to, żeby takiego, taki przepis był przestrzegany I żeby taka reklama była zakazana. Jest to osiągnięcie, tak jak powtarzam jeszcze raz, czterystu posłów zagłosowało za tym, żeby reklamy alkoholu w Polsce nie było. I bardzo bym prosiła, żebyście państwo senatorowie wzięli to pod uwagę, rozważając swoje głosowanie.
Bardzo was o to proszę. Idąc dalej, jeszcze bardzo ważna uwaga dotycząca tej reklamy, bo też bardzo często wybrzmiało na komisji senackiej, że zakazując reklamy odbierzemy pieniądze na fundusz zajęć sportowych dla uczniów, bo on jest obecnie finansowany z reklam piwa. No więc chciałabym tutaj powiedzieć, że wprowadzamy
6 procent odpisu z tak zwanej opłaty małpkowej, który będzie bezpiecznym I stabilnym finansowaniem funduszu zajęć sportowych w ustawie. 2. Rewolucyjna zmiana to nocna cisza alkoholowa na terenie całego kraju, która będzie obowiązywała od dwudziestej drugiej do szóstej rano. Jest to rozwiązanie, na które czeka polska policja, pracownicy polskich SOR-ów, ale też polskie rodziny. Bo ogromna część awantur domowych wynika nie wtedy, kiedy ludzie są trzeźwi, tylko kiedy nadużyją alkoholu I cierpią na tym nasze dzieci.
Dotychczas to rozwiązanie mogły wprowadzić samorządy, podejmując stosowne uchwały. Już niemal 1 4. Mieszkańców Polski mieszka w miejscowościach, w których nocny zakaz alkoholu obowiązuje. Nie można kupić alkoholu. Efekt to jest mniej o ponad 60 procent interwencji policji w tych gminach.
To jest większe poczucie bezpieczeństwa. Dzięki naszej ustawie, mam nadzieję, prowadzonej te statystyki będą jeszcze lepsze. I co powinno wybrzmieć też jeszcze wyraźnie? Bo to też wybrzmiało, była taka wątpliwość, która na komisji senackiej powstała. Proszę państwa, to nie jest tak, że zakazujemy kupienia, zakupienia czy picia alkoholu w całej Polsce wszędzie.
Nie. To jest tylko zakaz sprzedaży na wynos w sklepach, które do tej pory taką, taki, taką sprzedaż prowadziły. Natomiast w lokalach gastronomicznych, w barach, w klubach, w wielu innych miejscach, które serwują alkohol do spożycia na miejscu, sprzedaż oczywiście będzie nadal legalna. I wprowadzając ciszę nocną na terenie całego kraju też nadajemy samorządom jeszcze jedną możliwość. To trochę w kierunku małpek.
Bo proszę państwa oprócz tych tego przedziału czasowego 22., 6. Rano samorządy będą mogły wprowadzić same z własnej inicjatywy ograniczenie sprzedaży alkoholu między dwudziestą pierwszą a dziewiątą. Skąd taki pomysł? Otóż szczególnie w dużych miastach. Najwięcej małpek sprzedawanych jest właśnie rano, w drodze do pracy, z dziećmi w drodze na spacer, bo niestety coraz więcej kobiet też kupuje małpki idąc z dzieciakami na spacer.
I to jest właśnie nasz ukłon, ukłon, ukłon ustawodawców w stronę samorządów, żeby mogły sobie w ten sposób rozszerzyć te nocne ograniczenia sprzedaży alkoholu. I jeszcze raz przypominam, małpki w drugim projekcie. To nie jest tak, że my nie chcemy całkowicie zakazać sprzedaży małpek. Jak najbardziej chcemy, tylko to wymaga notyfikacji. Kolejny mit, który pojawia się w temacie zakazu sprzedaży nocnej alkoholu, czyli to, że powstaną w całym kraju ogromne ilości melin.
No więc proszę państwa, państwo senatorowie, jak pokazują doświadczenia miast, które już prowadziły tą nocną ciszę alkoholową, są to absolutnie bezpodstawne, wyssane z palca obawy. W relacji do naszych zarobków, porównując z czasami PRL-u, tutaj już pan senator konieczny przytoczył PRL-u, gdy problem melin był najbardziej widoczny, alkohol jest obecnie 3 razy tańszy. Proszę państwa, nikt o zdrowych zmysłach nie będzie produkował w domu alkoholu, narażając się na to, pójdzie za to do więzienia, jeżeli alkohol można kupić taniej niż wodę. Nie ma to sensu. Po 2.
Zmieniła się też oczywiście struktura konsumpcji. W czasie PRL-u 70 procent spożycia alkoholu to były alkohole wysokoprocentowe, powyżej trzydziestu sześciu procent, a teraz głównie pijemy alkohol między 40 a 28 procent. Kolejną ważną zmianą jest waloryzacja opłat za koncesję. Są, teraz obowiązują stawki, które mamy od 2000 drugiego roku, więc od ponad dwudziestu lat są, nie były rewaloryzowane, są zdeaktualizowane, dlatego podnosimy je w tak znaczący sposób, choć w dalszym ciągu w porównaniu do najniższego wynagrodzenia będzie to oczywiście niska kwota. Tu pojawia się też kolejny mit, a mianowicie, że uderzy to w puby, małe bary oraz rodzinne sklepy.
I proszę państwa, będzie różnica mniej więcej dwustu złotych miesięcznie w funkcjonowaniu każdego małego biznesu. Jest to naprawdę na tyle niska kwota, że nie pogrąży ona przedsiębiorców w Polsce, małych przedsiębiorców. I wszyscy też pamiętamy skandale związane z alkotubkami I tutaj będziemy pilnować tego, żeby opakowania alkoholi o pojemności do trzystu mililitrów były, były nie z plastiku czy z innych. Przepraszam, przepraszam, zgubiłam się. Już mówię.
Do tej pory była wolna Amerykanka, skutkująca czymś tak kuriozalnym jak to, że napój alkoholowy sprzedawany był na przykład w opakowaniu łudząco podobnym do opakowania musów owocowych, które kupują dzieci. I tak samo kolorystycznie też przypominał, atrakcyjnie wyglądał I zachęcał do tego, żeby żeby go kupić. I dzięki interwencji między innymi właśnie posłów I senatorów te alkotubki zniknęły I tak samo będziemy pilnować tego, żeby alkohole w opakowaniu do trzystu mililitrów nie mogły być wykonywane z plastiku, tylko mogą być wykonywane z metalu lub z kła. I dalej wprowadzamy, wprowadzamy też zakaz sprzedaży alkoholu, och, na terenie zakładów leczniczych I podmiotów leczniczych. Była bardzo gorąca dyskusja też na ten temat na komisji, że chcemy zakazać picia alkoholu w hotelu I że to się mija jakby z rozsądkiem I rozumem.
No bo jak ktoś jest w hotelu, to właściwie dlaczego się nie ma napić piwa? Tylko proszę państwa, tu mamy do czynienia w zapisach ustawy, brzmi tak, na terenie zakładów leczniczych, podmiotów leczniczych I w pomieszczeniach innych obiektów, w których są udzielane świadczenia zdrowotne. Do tej zmiany, no właśnie tak jak mówię, padło wiele uwag, tylko że proszę państwa, trzeba powiedzieć jedną rzecz. Obiekt, którym leczymy, w którym przywracamy zdrowie, nie może być jednocześnie obiektem, obiektem, w którym to zdrowie odbieramy, w którym podajemy substancję, która uzależnia osoby od właśnie alkoholu I która powoduje liczne choroby, z powodu których te osoby trafiły do tych sanatoriów. To jest, wiecie państwo, to jest masło maślane.
Dla mnie jako pielęgniarki to jest jakieś kompletnie wywrócenie do góry nogami intencji takiej sprzedaży w takich miejscach właśnie alkoholu. Można wyjść na miasto, napić się alkoholu w restauracji, a niekoniecznie w sanatorium. Ja nawet prawdą jest, byłam zaskoczona, że w sanatorium można kupić. Szanowni państwo, jak już wspomniałam wcześniej, nie ze wszystkimi zapisami się zgadzam I teraz chciałabym przejść do tych poprawek, które się pojawiły w trakcie trzeciego czytania w Sejmie I które według legislacji nawet tutaj w Senacie pani legislator powiedziała, że one są niekonstytucyjne. One wymagają właśnie procesu legislacji I one tak naprawdę służą, moim zdaniem, wyłącznie odsunięciu wprowadzenia tej ustawy o wychowaniu w trzeźwości, tej nowelizacji, od odsunięcia odsunięciu wprowadzenia w życie.
Zostało, zostały one doskonale przedstawione, wszystkie zapisy ustawy, o której mówimy, one zostały wszystkie doskonale przedstawione na sześciu podkommisjach, które każda miała po po kilka godzin. I można było się naprawdę bardzo dokładnie przyjrzeć temu, czemu służy I jakie zapisy ma nasza ustawa. Co nie przeszkodziło, że na ostatnim etapie już wtedy, kiedy byliśmy trakcie drugiego czytania ustawy na w Sejmie, kiedy już ustawa została przyjęta, przez aklamację dodam, przez Komisję Zdrowia, to się bardzo rzadko naprawdę zdarza, żeby bez głosowania jednogłośnie przyjąć zapisy jakiejś ustawy. I nagle pojawiły się zapisy no zgłoszone przez kolegów z Polskiego Stronnictwa Ludowego, no które niestety muszę to powiedzieć z bólem, ale wypaczają idee tej ustawy. Wypaczają w takim sensie, że jeżeli byśmy przyjęli te zapisy, to wracamy prosto w prostej linii z powrotem do reklamy, bo możemy reklamować wino.
Wracamy do zapisów sprzed osiemdziesiątego drugiego roku, czyli do picia alkoholu, degustacji alkoholu za darmo. Mało tego, dajemy przywileje jednej grupie, jednej branży, czyli przemysłowi winiarskiemu w Polsce, no co już jest absolutnie niedopuszczalne, bo tak jak już powiedziałam, pokazuje, że jesteśmy za jakąś jedną grupą z jakiegoś dziwnego powodu producentów alkoholu. I proszę państwa, ja chciałam tylko powiedzieć, że no, przegłosowaliście państwo, ja bardzo za to dziękuję, przegłosowaliście państwo poprawki, które zgłosił senator Konieczny, które łagodzą, łagodzą te zapisy, które przyniosła nam, przyniosła nam Polskie Stronnictwo Ludowe w drugim czytaniu.
Ja bardzo bym chciała, żebyśmy, żebyście państwo naprawdę jeszcze raz przeczytali, zastanowili się I powiedzieli sobie we własnych sumieniach, czy naprawdę ważniejsze są biznesy, jakiejś jednej, wąskiej grupy przedsiębiorców, którą cenię I szanuję. Dobry alkohol nie jest zły, wypity w umiarze, do dobrego jedzenia, ale mamy, proszę państwa, w Polsce ogromny problem z alkoholizmem. Problem, z którym walczymy od kilkudziesięciu lat I prawdą jest, że na szczęście pijemy coraz mniej jako społeczeństwo, ale w stosunku do tego, ile piliśmy 20 lat temu, to się nie zmniejsza. To nie jest mniejsza liczba osób, które są uzależnione od alkoholu. Pijemy inaczej, pijemy inne trunki, pijemy piwo, uzależniamy się od piwa, bo piwo to nie jest od taki napój, który ma 4 I pół procenta.
Wypite w odpowiednich ilościach uzależnia. I proszę państwa, ruszyła bardzo szeroka kampania, akcja, która po tych poprawkach PSL-u, która chciała przekonać zarówno posłów, jak I posłanki, ale całe społeczeństwo, że nasza ustawa uderza w polskich przedsiębiorców. Proszę państwa, to jest nieprawda. Nie ma absolutnie ta ustawa na celu uderzanie w jakiekolwiek biznesy. Skutki gospodarcze tej ustawy według Biura Analiz Sejmowych są naprawdę nieduże.
Natomiast ja państwu chcę tylko powiedzieć, 2, 2 liczby chcę przytoczyć. Producenci alkoholu dokładają się do naszego budżetu, do eliminowania skutków nadużywania alkoholu 14000000000 rocznie. Proszę państwa, my jako społeczeństwo, my wszyscy, każde z państwa I każda dokłada się do tego 186000000000 rocznie. Taka jest dysproporcja między skutkami nadużywania alkoholu, to, co serwują nam producenci alkoholu, a tym, czym się, a ile się dokładają do tego, żeby anul, zlikwidować te skutki. Już nie mówiąc o tym, że bez sensu jest w ogóle tworzenie produktów, które sprawiają, że musimy potem skutki leczyć, ale pomówmy się, alkohol był I będzie w przestrzeni publicznej.
Zawsze będą ludzie, którzy będą pili alkohol. Ja nie mam nic przeciwko temu. Też lubię dobre wino. Ale czym innym jest degustacja I smakowanie alkoholu, a czym innym jest jego nadużywanie. I ja bardzo dziękuję za to, że państwo przyjęliście tą poprawkę, w której, która, która eliminuje...
Właśnie już dużo tych poprawek było. W pierwotnej wersji ustawy likwidowaliśmy promocję 12 plus 12, 6 plus 6. Dzięki zapisom poprawek z Polskiego Stronnictwa Ludowego niestety te zakazy, te ograniczenia wypadły z ustawy, która do państwa trafiła. Fundamentalnie się z tym nie zgadzam I dlatego bardzo państwu dziękuję za to, że przyjęliście tę poprawkę Senatora Koniecznego, która wraca do pierwotnego kształtu ustawy, czyli zakazuje takich promocji. Proszę państwa, idąc do sklepu młody człowiek jak kupi 12 piw I dostanie 12 za darmo, nikt mi nie wmówi, że on tego nie wypije natychmiast, a odłoży sobie na na następną imprezę.
Nie, proszę państwa, wypiją to piwo, po prostu je wypiją. I to jest nakłanianie osób młodych szczególnie do tego, żeby tego alkoholu nadużywać. I idąc dalej, jeszcze jedną rzecz chciałabym powiedzieć, bo państwo tutaj mówicie, że my uderzamy w małe biznesy, ale bardzo agresywna polityka cenowa zachęcająca do tego kompulsywnego kupowania alkoholu całymi kartonami, stosowana przez dużych rynkowych graczy, bo to nie piwa kraftowe mają te promocje I tak bardzo krytykowana przez opinię publiczną wciąż byłaby w majestacie tych poprawek PSL-u legalna. Jest to działanie całkowite sprzeczne z interesami małych rodzinnych polskich producentów, którzy nie mają takiej siły ekonomicznej, aby zaproponować podobne działania, czyli podobne promocje. Dlatego tak ważne jest przywrócenie wcześniejszego brzmienia przepisu I cieszę się, że Senacka Komisja poparła tę poprawkę.
I kolejna kwestia to wprowadzenie wyjątków od zakazu reklamy alkoholu dla przekazów informacyjno-kulturalnych oraz dla wydarzeń enokulturalnych. To już pan senator konieczny powiedział, ja nie będę tego przytaczać. Nigdzie nie zakazaliśmy ani festiwalu wina, ani wydarzeń enokulturalnych, ani reklamowania swojej winnicy, reklamowania rozumiane, postawienia drogowskazu, czyli promowania tego, że tam oto za lasem jest winnica. Absolutnie nie będzie nie było pomysłu o tym, żeby taki, takie zakazy wprowadzać. Tak samo można będzie napisać, że oto w Zielonej Górze dwudziestego drugiego listopada jest Festiwal Wina I to jest absolutnie wszystko legalne.
Vacatio legis, pierwszego czerwca. Powiem. Dobrze, powiem. A właśnie, proszę państwa, bo było też dużo na ten temat, że ta ustawa jest za szybko, że producenci alkoholi nie zdążą się przesta, przez to, przestawić na te nowe zapisy. No więc idąc za tym, za tym głosem, nie będziemy tych zapisów wprowadzać od pierwszego stycznia tylko na dzień dziecka, pierwszego czerwca, bo to, proszę państwa, jest tak naprawdę, powiedzmy sobie szczerze, ta ustawa jest nie o nas, my już tam swoje wypiliśmy, jak piliśmy, tak pewnie będziemy pili I swoje przyzwyczajenia mamy.
To jest ustawa dla młodego pokolenia, dla młodych ludzi po to, żeby nie wprowadzać ich w życie z takim wzorem tego, że nie ma fajnej zabawy bez alkoholu, że nie można się spotkać z przyjaciółmi bez alkoholu, że nawet dzieci się rodzą tylko po alkoholu, bo I takich mamy gwiazdorów w naszym polskim Sejmie. Nie, proszę państwa, dzieci z powodu nadużywania alkoholu przez rodziców, przez opiekunów tylko cierpią I na dzień dziecka Mam nadzieję, że ta ustawa będzie wprowadzona. Wiem, że koleżanka już tutaj stoi I czeka. Dajcie mi państwo tylko przejrzeć moje notatki, poproszę I ja już, bo to, co się powtarza, to ja już, a o.
Czas minął.
O godzinę.
Joanna Wicha
Już sekundeczka. Dobrze, to ja tylko chciałam bardzo poprosić o to, żebyśmy się pochylili naprawdę w swoim sercu nad tą ustawą, bo ona nikomu niczego nie zakazuje. Jest super świetna I walczy walczy z alkoholizmem. Bardzo dziękuję.
Speaker 65
Proszę poczekać chwilę, pani poseł. Czy są pytania do pani wnioskodawczyni?
Nie chcą ze mną
Nie, bardzo
Andrzej Kalata
Ja... Tyle już było pytań na tych komisjach. Ja ja mam tylko 1 pytanie do pani, pani poseł wnioskodawcy. Czy pani tak szczerze wierzy, że jak ten, ta ustawa wejdzie, będą te zakazy, to wszyscy ci alkoholicy przestaną nagle pić, no bo nie będą widzieli reklamy I w ogóle będzie lepiej, zdrowiej. Tak, uczciwiej, bo z taką energią pani to przedstawia.
Także takie jest pytanie, czy głównie chodzi o osoby uzależnione, no nie mówimy o jakichś takich przypadkowych osobach, które od czasu do czasu, jak ja na przykład, czasami lubią się napić I mówię to oficjalnie, co nie znaczy, że jestem alkoholikiem uzależnionym.
Po 1.
Andrzej Kalata
Po wejściu tej ustawy, Polska przestanie pić. Proszę powiedzieć, czy pani w to wie?
Joanna Wicha
Po 1., gdybym nie wierzyła w zapisy tej ustawy, to bym od roku nie borykała się z różnymi nieprzyjemnościami związanymi z procedowaniem tej ustawy, a proszę mi uwierzyć, że były duże. To po 1.. Po 2., proszę pana, ja jestem pielęgniarką. Ja wiem, jak wygląda człowiek, który nadużywa alkoholu. Ja wiem, jak wyglądają dzieci, które przyjeżdżają po pobiciu przez swoich własnych rodziców.
Ja wiem, jak wyglądają matki przy mocowych rodzinach. I teraz tak. Pan mówi, że czy alkoholik przestanie pić? Nie. Alkoholik dlatego, że będzie mniej alkoholu w sklepie w nocy, nie przestanie prawdopodobnie pić.
Ale to, co powiedziałam przed chwilą, to nie jest ustawa, która ma trafić wyłącznie do tych, którzy już są uzależnieni od alkoholu, chociaż mam nadzieję, że też jakaś refleksja przyjdzie, ale głównie do tych, którzy jeszcze od tego alkoholu uzależnieni nie są. I są badania na ten temat. Ja nie mam teraz tych statystyk, ale jak będzie pan sobie życzył, ja je przedstawię. Badania, które mówią o tym, że wyeliminowanie reklamy z przestrzeni publicznej, reklamy alkoholu czy innych produktów używek, tak jak papierosów, zmniejsza konsumpcję tych produktów. To po 1..
Po 2., jeżeli na każdym rogu, co 150 metrów na Grójecki
Gdzie mieszkam, nie będzie sklepu z alkoholem, to wie pan, tak praktycznie przychodzi człowiek do domu po pracy, jest pod wpływem alkoholu, ale około godziny dwudziestej drugiej 30 stwierdza, że już mu wietrzeje z głowy I musi się napić. Jak nie będzie miał na klatce schodo... Poniżej klatki schodowej w bloku sklepu, to mu się tyłka nie będzie chciało ruszyć, za przeproszeniem, żeby szukać po mieście pubu, bistra czy czegoś, żeby... Jest pewna szansa. Nie mówię, że stuprocentowa, ale malutka szansa na to, że nie pójdzie I tej flaszki nie kupi I się nie dobije.
Takie mam przekonanie, może naiwne, ale gdybym nie wierzyła, że coś to zmieni, to bym naprawdę tak mocno o to nie walczyła.
Przemysław Błaszczyk
Dziękuję panie marszałku. Panie poseł, ja mam pytanie, czy nie lepiej, żeby ta ustawa była procedowana ścieżką rządową, bo w tym momencie by były konsultacje międzyresortowe I wiele tych rzeczy można by było uwzględnić przy tej ścieżce poselskiej. To, co zadziało się w Sejmie I co też tutaj prowokuje naszą dyskusję przy wyłączeniu jednej, jednej branży I nieuwzględnieniu. Wiele rzeczy tutaj pani poseł wskazuje, że może tak naprawdę ta ustawa nie zafunkcjonować I I czy to nie lepsza była ta ścieżka jednak rządowa, ustalenie też I zapisy takie, żeby pewne rzeczy wykluczyć, bo no to jest duży zakres tej ustawy I dotyka ona wielu gałęzi, czy też I I produkcji, funkcjonowania naszego kraju. Dziękuję bardzo.
Joanna Wicha
Szanowny panie senatorze, ja mam 60 lat, ja nie mam czasu czekać, aż rząd postanowi, że będzie procedował ustawę. Poseł, posłanka w tym kraju ma takie samo prawo jak minister czy ministra zgłosić projekt ustawy. Ja z ministerstwem bardzo dobrze współpracuje I moja koleżanka Wioletta Tomczak przy tworzeniu tej ustawy, ale jest to projekt poselski, jesteśmy z niego dumne, jest to nasz wspólny projekt I uważam, że nie ma co dezawuować naszych umiejętności czy siły przekonywania, bo jak widać doszłyśmy do tego momentu, jesteśmy tutaj czterystu posłów. Ja jeszcze przypominam, to jest szaleństwo absolutne, żeby tylu posłów zagłosowało za taką ustawą, tak kontrowersyjną w kontekście lobby alkoholowego. Czy nie wiem, odpowiedziałam mam na imię?
Andrzej Kalata
Jakby tylko uzupełnię, bo pani, ja odniosłem się do tego, co pani poseł mówiła na komisji, że dramaty rodzin I tak dalej, jakby wymieniłem alkoholików, ale taki przykład 1. Z brzegu, Norwegia. Zakaz całkowity, ograniczenie sprzedaży, praktycznie tylko w dużych miastach jakieś pojedyncze sklepy alkoholowe. Czy pani uważa, że Norwegowie przestali pić z tego powodu?
No ale pani chce
Joanna Wicha
Ja nie będę się wzorować na Norwegach, Szwedach, Duńczykach, kimś tam jeszcze. Mnie zależy na tym, żeby w naszym kraju ludzie pili mniej. Wie pan, dlaczego, wie pan, dlaczego tak uważam? Bo, wie pan co? Tak, ja wiem, ja byłam w Szwecji między innymi dlatego, że jak wróciłam z Szwecji, z Szwecji w zeszłym roku, z moimi dziećmi byłam na wakacjach I tam zobaczyłam takie, takie dziwy.
Wchodzę na stację benzynową, zapłacić za benzynę, nie ma alkoholu. Jadę przez piękny kraj, gdzie na ani jednym polu nie stoi paskudny bilbord reklamujący cokolwiek. Niech to będzie alkohol, buty, cokolwiek. Jest śliczna przestrzeń, bez żadnych bilbordów. Wchodzę do sklepu dużego marketu po bułki, ser.
Matko święta, nie ma alkoholu. No coś przecudnego. Wie pan, to jest taki widok niesamowity, ale jest strzałka, napisana jest alkohol. Wchodzę sobie do przestrzeni, gdzie przepięknie są wyeksponowane wszystkie możliwe gatunki alkoholu. Ktoś, kto wie, że przyszedł do sklepu, żeby kupić alkohol, wie, gdzie znaleźć ten alkohol, ale ktoś, kto przyszedł po te bułki przysłowiowe, niekoniecznie musi na ten alkohol patrzeć, jak nie ma na to ochoty.
Jego dzieci nie muszą patrzeć. Alkoholik, który jest uzależniony od alkoholu, jak wejdzie do sklepu I nie zobaczy butelek z alkoholem, nie będzie tego wyzwalacza dla niego, żeby go kusiło, że zobaczy tą flaszkę I będzie miał ochotę się napić. Tak działa mózg. Przykro mi, ale tak działa mózg. Uzależnienie to nie jest coś, my mamy ekspertów tutaj od uzależnienia, ale to nie jest coś, nad czym pan jest w stanie czy ja zapanować.
Uzależnienie to jest coś, co siedzi tu z tyłu w przysadce mózgowej I jest silniejsze od nas. Naprawdę, dlatego mamy ośrodki leczenia uzależnień, gdzie, które są wypchane po brzegi, jest ich za mało, musimy walczyć o to, żeby ich było więcej, ale zamiast więcej ośrodków może po prostu uda się trochę mniej pić.
Dziękuję bardzo, bardzo państwu dziękuję.
Rafał Grupiński
Rozumiem, że pani poseł Wioletta, tak, chce zabrać głos. Tylko powiedzieć
Moja przyjaciółka.
Rafał Grupiński
Dziękuję bardzo I pomyśleć, że... Bardzo proszę pani poseł, pomyśleć, że Leszek Biały zrezygnował z wyprawy krzyżowej, bo się dowiedział, że w Ziemi świętej nie ma piwa. Tak było.
Wioleta Tomczak
Szanowny panie marszałku, szanowne drogi senacie, drodzy I moja przedmówczyni. Na wstępie pragnę wyjaśnić, dlaczego pojawiamy się tutaj we 2. We wrześniu 2000 dwudziestego piątego roku, po tym, jak wybuchło wysokie oburzenie społeczne, Po niewprowadzeniu całkowitego ograniczenia w sprzedaży nocnej alkoholu na terenie miasta stołecznego Warszawy, tylko pilotażowo w dwóch dzielnicach, Złożyłyśmy równolegle, dzień po dniu. Najpierw lewica I właśnie koleżanka posłanka Joanna Wicha, poselski projekt ustawy, później ja jako Polska 2050. W odpowiedzi na to, że właśnie czekałyśmy na projekt rządowy, który był w konsultacjach od bardzo długiego czasu I który nie doczekał się odpowiedzi na te konsultacje.
A my stwierdziłyśmy, że czekać nie można, gdyby ten projekt rządowy wpłynął. Oczywiście równolegle z projektami poselskimi mogłybyśmy go procedować. Prawdopodobnie stałby się projektem wiodącym. Ale też zdawałyśmy sobie sprawę, że te zapisy, które teraz są kamieniem milowym dla zdrowia publicznego, mówię to jako specjalistka zdrowia publicznego wywodząca się z Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, wymagały bardzo żmudnego, trudnego I długiego procesu notyfikacji. I widzą państwo, jesteśmy w listopadzie 2000 dwudziestego szóstego roku.
Został ostatni rok kadencji Sejmu I Senatu. Gdybyśmy czekali dalej na projekt rządowy, no to byśmy go nadal nie mieli. I stąd spieszę państwu wyjaśnić, co jeszcze w tym historycznym projekcie mającym na celu wzmocnienie zdrowia I ochronę życia naszych obywateli, a tak naprawdę zapobieżenie kolejnym bardzo wysokim kosztom społecznym, ekonomicznym I zdrowotnym związanym z nadużywaniem alkoholu w naszym kraju się znajduje. Szanowni państwo, to nie jest projekt, który powstał z ideologii, ani z potrzeby regulowania stylu życia obywateli. To projekt, który wyrósł z realnych doświadczeń Polek I Polaków Z rozmów z samorządowcami, z ekspertami zdrowia publicznego, organizacjami społecznymi, ale przede wszystkim z jasnego przekazu I wyraźnego sygnału społecznego, że obecne przepisy są niewystarczające.
Wysoka Izbo, spożywanie alkoholu w Polsce to nie jest wyłącznie kwestia indywidualnego wyboru. Po pewnym czasie to nie staje się także kwestia świadomego I racjonalnego wyboru. Nadużywanie alkoholu jest systemowym problemem, który generuje ogromne koszty właśnie nie tylko ekonomiczne, ale zdrowotne I także społeczne. Zgodnie z dostępnymi analizami instytucji zdrowia publicznego I ekonomistów społecznych w 2000 dwudziestym trzecim roku z powodu nadmiernego spożywania alkoholu straciliśmy w Polsce 185000000000 złotych. To kwota, którą można przyrównać do rocznego budżetu dedykowanego w analogicznym okresie Narodowemu Funduszowi Zdrowia.
W tym samym roku odnotowano około pięćdziesięciu sześciu 1000 zgonów, w których alkohol został wskazany jako główna lub współistniejąca przyczyna. To około pół miliona utraconych osób w ciągu dziesięciu lat. Z tych pięćdziesięciu sześciu 1000 zgonów ponad 20000 to mężczyźni w wieku od dwudziestu do pięćdziesięciu pięciu lat. 145000000000 z tej kwoty, kwoty stu osiemdziesięciu pięciu 1000000000, to koszty utraconych korzyści związanych z przedwczesnymi zgonami.
Samo leczenie urazów I chorób związanych z nadmiernym piciem kosztowało wtedy Narodowy Fundusz Zdrowia około 22000000000 złotych rocznie. Więcej niż wpływy fiskalne z akcyzy razem z zezwoleniami na sprzedaż alkoholu I opłatami związanymi z handlem alkoholem, które wynosiły w sumie w tym okresie 16000000000 złotych. Jak nietrudno zauważyć tych kosztów, nie ponoszą wyłącznie osoby, które decydują się na ryzyko zażywania szkodliwej, wręcz trującej substancji I dawki, jaką jest alkohol. To są pieniądze, którą płacą wszyscy podatnicy. Także ci, którzy alkoholu wcale nie piją.
Polityka antyalkoholowa to zakres bezpieczeństwa państwa. Alkohol nie jest problemem wyłącznie osób uzależnionych. Bo owszem, jest główną, jest głównym, przepraszam, jednym z głównych czynników ryzyka, który wywołuje alkohol są choroby wątroby, nowotwory, choroby układu krążenia, zaburzenia psychiczne czy wręcz nieunikniony alkoholowy zespół płodowy występujący u bezbronnych noworodków, których matki spożywały alkohol przed ciążą I w jej trakcie. Czyli bezpośrednio I pośrednio odpowiada za dziesiątki 1000 przedwczesnych zgonów oraz znacząco obciąża system ochrony zdrowia, który już dziś jest na granicy wydolności. Każdy dyżur na szpitalnym oddziale ratunkowym w weekend, każda nocna interwencja, każda hospitalizacja po imprezie to są konkretne koszty I konkretni pacjenci, którzy czekają dłużej na pomoc.
A kadra medyczna odczuwa realne niebezpieczeństwo ze strony pacjentów będących pod wpływem alkoholu. W związku z tym jest to realny problem społeczny, którego nie da się przeliczyć na złotówki. Nadmierne spożycie alkoholu jest bardzo częstą przyczyną traum czy zaburzeń lękowych. U dzieci dorastających w domach z problemem alkoholowym, przemocy domowej pojawiającej się bądź wzmagającej wraz z rosnącym spożyciem alkoholu, rozpadem rodzin, utratą pracy, która w dalszej konsekwencji przyczynia się do wkroczenia w kryzys bezdomności czy też poczucia braku bezpieczeństwa w przestrzeni publicznej. I tu pojawiło się pytanie, które powinniśmy sobie uczciwie zadać I na nie odpowiedzieć.
Czy państwo może udawać, że nie widzi tego problemu? Dlatego też właśnie złożyliśmy te poselskie projekty ustaw, w których zawarłyśmy regulacje według nas wymagające najpilniejszej interwencji ze strony ustawodawców I które na chwilę września 2000 dwudziestego piątego roku cieszyły się bardzo wysokim poparciem społecznym. Jeszcze wtedy nie miałyśmy z koleżanką Wichą takiego odczucia, że jesteśmy w stanie I w polskim parlamencie I w przestrzeni publicznej wyeliminować małpki. Bardzo nas to cieszy, że w toku dyskusji I prac nad tym, nad tą ustawą tak liczne pojawiły się głosy, które mówiły, że to jest główny problem do wyeliminowania I tak jak koleżanka wspomniała, będziemy składać kolejny, mamy nadzieję, tak się umówiliśmy, komisyjny projekt ustawy, który będzie zawierał tą regulację. Szanowni państwo, ustawa w szczególności przewiduje bezwzględny zakaz publicznej reklamy alkoholu, który spowoduje eliminację piwa funkcjonującego od dwudziestu pięciu lat w katalogu wyjątków.
Bezwzględny zakaz publicznej reklamy powinien także objąć I tą ustawą w takim kształcie, jak ona wyszła z sejmu, obejmuje, także napoje bezalkoholowe, imitujące alkohol, czyli marką, symbolem, znakiem graficznym przypominającym, przypominającym napoje alkoholowe. W tym piwa 0 procent, które w praktyce pełnią funkcję reklamy marek alkoholowych. Dlaczego to takie ważne? Bo reklama piwa 0 procent nie promuje abstynencji, nie promuje zdrowego stylu życia, promuje markę alkoholową, styl picia I rytuał spożywania alkoholu. Badania marketingowe są tu jednoznaczne.
Reklama piwa 0 procent zwiększa rozpoznawalność marki piwa alkoholowego. Normalizuje picie alkoholu jako element codzienności. Jest szczególnie atrakcyjna dla młodzieży, bo omija obecne ograniczenia. Ja jako Gdynianka, która co roku widzi I bardzo się z tego powodu cieszę, wręcz zapraszam, tłumy często młodych ludzi, przyjeżdżający na 1 z największych festiwali muzycznych w tym kraju. Również spotykam się z tym, że ci goście I mieszkańcy otrzymują od marki, która jest głównym sponsorem tego festiwalu piwo bezalkoholowe w puszce.
Proszę bardzo, Hestessa daje piwo dla pana. Co 10. Osoba usłyszy, że to jest piwo bezalkoholowe. Trzcionka na tej, na tej puszce jest tak mała, że tak naprawdę rzadko kiedy ktoś dostrzeż, że to jest piwo bezalkoholowe. Oswajają nas z tym, że to jest produkt normalny, bezpieczny, który możemy spożywać w nieograniczonych ilościach.
Nigdzie nie ma informacji o ryzyku. Właśnie w tej ustawie także wprowadzamy, by Ministerstwo Zdrowia w drodze rozporządzenia wydało katalog ostrzeżeń na wszystkich opakowaniach alkoholu dotyczących tego, że nie można spożywać alkoholu w ciąży, nie można pić po, nie można prowadzić samochodu po spożyciu alkoholu I nie można sprzedawać I spożywać alkoholu przed osiemnastym rokiem życia. My naprawdę mamy obowiązek ostrzegania naszych obywateli przed tym, co jest dla nich niekorzystne I niezdrowe. Są dorośli, mogą podejmować wybory, ale my nie powinniśmy im tych wyborów ułatwiać.
Rafał Grupiński
Pani poseł, bardzo przepraszam, na chwilę chcieliśmy powitać przedstawicieli kół gospod niebieskich z powiatu kaliskiego na zaproszenie pana senatora Janusza peryherza. 1. Grupa, za chwilę podobno pojawi się 2..
Dzień dobry państwu.
Proszę kontynuować.
Wioleta Tomczak
Dziękuję bardzo. Także chciałam podkreślić tutaj w toku wysłuchania państwa dyskusji, koleżanka posłanka Joanna Bicha wspominała o tym, że eliminując całkowitą reklamę alkoholu, która do tej pory pewną marginalną, ale jednak, część opłat za reklamę przekazywała na fundusz zajęć sportowych. To jest uregulowane ustawą, ten fundusz nie ucierpi, będzie opłacany z innych źródeł wynikających z tej ustawy. Pamiętajmy, szanowni senatorowie, bo stoicie przed tą decyzją, czy podjąć poprawkę dotyczącą właśnie umożliwienia reklamy, między innymi piwa 0 procent, że za tą reklamą nie będzie I do tej pory nie stoi żadna opłata. Czyli te marki produktów alkoholowych, które produkują także piwa 0 procent, będą się reklamowały bez limitu, z tą samą nazwą, z tą samą marką, z tym znakiem, z tym samym symbolem graficznym, z małym dopiskiem 0 procent I nie będą od tego odprowadzały żadnej dodatkowej opłaty, która by miała jakkolwiek zrekompensować ewentualne skutki dotyczące tego, że ktoś by wszedł w nałóg alkoholowy.
Idąc dalej, ustawa przewiduje także wzmocnienie roli samorządów poprzez możliwość wprowadzenia ograniczeń godzinowych sprzedaży alkoholu nawet do godziny dziewiątej rano, tak jak wspomniała koleżanka, przed pójściem do pracy. To nie są już teraz pracownicy wyłącznie branży budowlanej, którzy kupują alkohol przed pójściem do pracy. Ja sama usłyszałam od prezydent Gdańska prośbę o to, żeby dać możliwość samorządom, by mogły ten zakaz rozszerzyć I Gdańsk już stoi w przedbiegach, by to zrobić, jeżeli tylko to ta ustawa wejdzie w życie, bo widzą jak osoby w białych kołnierzykach, pracownicy korporacji niestety, jaki mają duży problem związany z nadużywaniem alkoholu, z tym że przyjeżdżają do pracy, piją ten alkohol I później przez te 6, 7, 8 godzin w pracy twierdzą, że wytrzeźwieją, już nie mówiąc o tym, że nie powinniśmy nigdy pracować pod wpływem alkoholu I wracają, siadając za kółko do domu. Oczywiście czas. Uporządkujemy zasady dotyczące opakowań.
To już mówiłam. Szanowni państwo, rozprawiamy się także z alkotubkami. Przeżywaliśmy niedawno działania branży, tutaj będą tylko opakowania szklane bądź też metalowe. Ale pragnę podkreślić, że jako specjalistę zdrowia publicznego trudno mi się zgodzić z tym, że chcą państwo przedłużyć aż tak znacząco o pół roku vacatio legis. Nie chodzi mi o to, żeby przedłużać o pół roku.
Chodzi mi o to, że to wejdzie dopiero w czerwcu,
A największy wysyp tego, co ta ustawa miała ograniczyć, czyli zakazu promocji cenowych, tego kompulsywnego zakupu alkoholu 12 plus 12 następuje w kwietniu I maju, kiedy zaczyna się sezon grillowy. I całkowicie rozumiem, że być może styczeń to jest za szybko, ale proszę się zastanowić, czy faktycznie to musi być dopiero na pierwszego czerwca. Wysoka Izbo, ten projekt ma wyjątkowo silne poparcie społeczne. Podczas konsultacji ponad 81 uczestników jednoznacznie poparło proponowane zmiany. Wzięło w nich udział w przypadku naszego projektu z druku 2010 blisko 1500 osób.
Wskazali oni na nadmiar reklamy alkoholu, zbyt łatwą dostępność oraz brak realnej ochrony dzieci I młodzieży. To nie jest ustawa narzucona społeczeństwu. To zmiany, które są bardzo oczekiwane przez społeczeństwo. Nasz projekt nie zakazuje odpowiedzialnego wyboru, nie piętnuje konsumentów, nie jest wojną z alkoholem, Jest próbą ograniczenia szkód, ochrony dzieci oraz zmniejszenia kosztów, które dziś wszyscy ponosimy. Raz jeszcze podkreślę, nie tylko kosztów zdrowotnych, ale także społecznych I ekonomicznych, które wpływają na realne bezpieczeństwo naszego kraju.
Dlatego apeluję do państwa o przyjęcie tego projektu ustawy. I jeszcze odnosząc się do pytania, które wcześniej zostało zadane mojej koleżance, a być może nie miała przed sobą tych danych. Badania GUS, na które państwo się powoływali, że wskazują, że w Polsce alkohol spożywany jest w ilości 8.7 litra, odnoszą się do całej populacji łącznie z noworodkami. Badania OECD, które wskazują, że pijemy od 10 do 11 litrów alkoholu odnoszą się do populacji od piętnastego roku życia. I w Norwegii, szanowny panie senatorze, obecnie Norwegowie według badań OECD piją 6.2 litra alkoholu.
Rafał Grupiński
Dziękuję bardzo. Są pytania do pani poseł wnioskowa? Czy nie? Bardzo proszę, pan senator Kalata.
Andrzej Kalata
Ja tylko odpowiem, to jest totalna bzdura. Prawie w każdym domu w Norwegii jest produkowany alkohol, więc on nie wchodzi do statystyki. Także jak to... Jest dościpiec, jest są statystyki, znaczy są kłamstwa, wielkie kłamstwa I statystyki, także muszę sprostować.
Dziękuję serdecznie. Razie zgłoszeń.
Rafał Grupiński
Czy przedstawiciel rządu chce zabrać głos tej sprawie ustawy? Dziękuję. W takim razie otwieram dyskusję. Bardzo proszę, pan senator Walc Dzikowski.
Waldy Dzikowski
Panie marszałku, wysoka izbo, panie posłanki. W pierwszej kolejności chciałem podziękować, złożyć podziękowania za wkład intelektualny, za determinację, a za pełnienie pewnej misji, która jest warta poświęcenia tego czasu. Doceniam to. Po to, żebyśmy byli zdrowsi, bardziej sympatyczniejsi I uśmiechnięci do siebie. Alkohol przedawkowany raczej nie pomaga.
Tak, mierzymy się z ustawą I nikt nie kwestionuje, jeżeli chodzi o główny zapis, czyli kwestie 22., 6., tak zwana, nazywana kolokwialnie prohibicja w tych godzinach. Kierunek bardzo dobry, przetestowany w Warszawie. Przyjął się, podejmując samorządy też, nawet nie czekając na ustawę, takie kroki. To się dzieje już na żywym organizmie. Ale są też rozwiązania szczegółowe, które z jednej strony budziły pewne kontrowersje, a niektóre, niektóre były źle odczytywane I źle interpretowane, co zechciała pani powiedzieć.
Rzeczywiście tak jest. Chciałem także podziękować Ministerstwu Zdrowia za, za wkład także, który w pracach senackich także był znaczny I bardzo pomocny. Ale także chciałem podziękować stronie społecznej za kulturalną dyskusję, za bardzo długie, długą debatę, za to, że mogliśmy sobie w sposób rzeczowy poświęcić czas. Także za obronę swoich racji, miejsc pracy czasami I przedstawienie innego sposobu myślenia. Doceniam to także.
W związku z tym, Senat jest między innymi po to, aby pewne rzeczy, które budzą wątpliwości lub kontrowersje doprecyzować, aby nie były źle odczytywane, pozwolić ludziom na przeorganizowanie swojego życia zawodowego, ale I sposobu myślenia, dlatego zgłosiłem tą poprawkę, dosyć symboliczną zresztą, na pierwszego czerwca, gdzie pani poseł z uznaniem podeszła do tego rozwiązania, dając prezent naszemu młodemu pokoleniu. Ale też, jak powiedziałem, musimy wsłuchać się w stronę społeczną I Sejm, stosując się do zasady cogito ergo sum, czyli myślę, więc jestem, ale także mają czas na refleksję, na rozmowę z wami, z wnioskodawcami, ale także ze stroną społeczną, chciałbyś się pochylić nad pewnymi rzeczami, tak aby poprawiając życie innym, mówiłem to na komisji, nie robić kłopotów I przykrości drugim, bo nie przygotowujemy tej do tej ustawy dla siebie. Przygotujemy ją w imieniu naszych rodaków I dla nich przede wszystkim. I chcemy, żeby ona była akceptowana. To jest oczywiście idealny model, ale w stu procentach przez polskie społeczeństwo.
Nie ma takiej idealnej ustawy. W związku z tym na komisjach, wsłuchując się w różne rozmowy, przygotowaliśmy pewne poprawki, które stosując się do zasady równości, czyli artykułu 96, ustęp 2, proponując doprecyzowanie tych zapisów chcemy, żeby także uszanować tamte głosy I dać szansę Sejmowi, żeby było jasne, my nie... Jeżeli te poprawki Wysoka Izba uzna za warte rozpatrzenia I przychyli się do tych poprawek, to Sejm w swojej także wielkiej mądrości będzie miał czas na to, żeby je przyjąć lub nie. Taką szansę wysoka izba, moje koleżanki I koledzy wierzę, że Sejmowi da, za co już z góry dziękuję. Dlatego też panie marszałku, nie zabierając wszystkim państwa, państwu czasu, a jednocześnie z jakąś tam determinacją chcę przedłużyć w imieniu wnioskodawców, panie marszałku, na pana ręce poprawki I bardzo bym prosił o wnikliwe, mądre, baczne rozpatrzenie, bo ta izba ma właśnie robić to, czego być może nie dokonał sejmu.
Po to tutaj jesteśmy, żeby stworzyć jeszcze lepsze prawo. A to będzie miało w komisjach, rozmawiając na ten temat. Chcielibyście wiedzieć. Jednak. Ale będziemy dyskutować na ten temat.
Ja nie chcę państwu zabierać czasu, bo bo wydłużyłbym o 100 procent. Proszę mi wierzyć, bo jak zacznę wnikliwie mówić, to pan marszałek, ja znam pana marszałka Porawskiego od wielu, wielu lat, wie że, wiem, że jest bardzo dociekliwym człowiekiem. Nieraz się spytaliśmy już wiele, wiele lat temu. Czasami udało mi się tą debatę z panem marszałkiem wygrać, ale pan pozwoli, panie marszałku, że porozmawiamy w innym trybie I nie zabierając koleżankom I kolegom czasu. W związku z tym, panie marszałku, składam w imieniu moich koleżanek I kolegów 8 poprawek.
Będzie możliwość zapoznania się z nimi. Zapraszam jutro na ósmą na komisję, nad którymi będziemy, nad tymi poprawkami, nad tymi I serdecznie pana Marszałka Borowskiego zapraszam także. Dziękuję panie marszałku, bardzo dziękuję za uwagę. Życzę wszystkim miłych obrad.
Adam Szejnfeld
Dziękuję panie marszałku. Wysoka Izbo. Ustawa, nad którą debatujemy zawsze, jak pamiętam historię I w rządzie I w parlamencie, w sejmie, wywołała bardzo wiele kontrowersji.
I słusznie, ponieważ w tej ustawie, jak w każdej innej zresztą, o tym się niestety bardzo często zapomina, trzeba wiedzieć, że przepisy prawa nie mają tylko jednego odbiorcy, jednej kategorii odbiorcy. Zawsze jest ich więcej I mądry, racjonalny prawodawca powinien wyważać rozwiązania tak, aby jak najlepiej chronić wartości I konieczne dobra I jak najmniej szkodzić tam, gdzie szkodzić się nie powinno. Najczęściej kolokwialnie nazywamy te, tę sytuację wylewaniem dziecka z kąpielą. A więc powinniśmy uważać, żeby nie wylewać dzieci z kąpielą, a jeżeli nie ma takiej możliwości, to żeby wylewać jak najmniej. Chcę zacząć od tego, że absolutnie zgadzam się z ideą I celem tej ustawy.
Mimo że Polska nie jest jakimś rekordzistą, czy Polacy, rekordzistami spożywania alkoholu. Według badań statystyk OECD jesteśmy gdzieś w połowie stawki, razem zresztą z Francuzami I Niemcami, a radykalnie wyżej nad nami są na przykład Hiszpanie I Austriacy, którzy piją więcej, a raczej nie uważamy ich tak w potocznym rozumieniu jako alkoholików, ani tych Francuzów, ani tych Niemców, ani tych Hiszpanów, ani tych Austriaków. Może dlatego też, że w wielu krajach Zachodu jest inna kultura picia. I to, co jest moim zdaniem najważniejsze, to powinniśmy równolegle z dążeniem do tego celu obniżania spożycia, zwłaszcza ograniczania liczby alkoholików, bo to jest najgorsze. To jest choroba społeczna, alkoholicy, a nie ci, którzy do kolacji piją napkę wina.
Patrzeć na to, by rozwiązania podnosiły, ograniczały, tak jak powiedziałem, spożycia alkoholu, ale także podnosiły czy zmieniały nawyki, podnosiły kulturę spożycia tego alkoholu. Ja na przykład w tym zakresie, to skieruję nie tylko do wszystkich państwa, ale przede wszystkim do panie, pań posłanek, jestem absolutnym zwolennikiem zakazu obrotu tak zwanych małpek. Ja to obserwuję, uważam, że w Polsce pojawiła się nowy rodzaj nowotworu, taki, takiego raka społecznego, który drąży organizm społeczny, którego objawem jest małpka. Pod tym kątem to gdybyśmy rozmawiali o godzinach zakazu spożycia nocnego, spożycia alkoholu I tu przy okazji od razu powiem, że jestem również za, to nawet wydłużyłbym go do siódmej rano. Bo te 1000000 małpek sprzedawanych w Polsce między czwartą czy piątą rano a a siódmą rano to powalające.
To pokazuje nie te 11 litrów czy 9 w zależności kto, które statystyki przy tacza. Tylko to pokazuje, ilu mamy alkoholików. Przecież ktoś, kto w kulturze swojej spożywa alkohol w postaci piwa, wina, whiskey w towarzystwie I tak dalej, to nie jest ktoś, kto leci o czwartej rano do budy z alkoholem, żeby kupić lampkę, ją wypić idąc do do pracy. No więc nie możemy stawiać, nie powinniśmy stawiać, wracam do tego, do tej mojej idei balansu, nie wylewania dziecka z kąpielą, na równi tych, którzy te 1000000 małpek o piątej rano kupują I wypijają czy w drodze do pracy, czy już w pracy z tymi, którzy sobie spożywają dobre wino do kolacji, czy niezłe whisky w towarzystwie. Więc w tych sprawach państwa popieram I mówię, nawet byłbym zwolennikiem, żeby przesunąć zakaz do siódmej rano.
Natomiast jest parę tutaj rozwiązań, które budzą uzasadnione wątpliwości, ale wrócę jeszcze do tego, kto jest odbiorcami tej, jak zresztą w wielu przypadkach innych ustaw. No z jednej strony konsumenci I w tym, I tym konsumentom, zwłaszcza biorąc pod uwagę tych alkoholizujących się konsumentów, chcemy, ja to popieram, wprowadzić ograniczenia, a nawet zakazy. Ale nie przecież dla wszystkich. Z drugiej strony są przedsiębiorcy. Oni prowadzą działalność gospodarczą, legalną działalność gospodarczą.
I ci w po stronie producentów I ci po stronie dystrybutorów I ci po stronie handlu detalicznego. Ale jest jeszcze tu 3. Strona, czyli także państwo polskie, budżet państwa polskiego. Gdyby kwestie budżetowe nie były, nie miały znaczenia, to moglibyśmy zakazać absolutnie wszystkiego. I chcę powiedzieć, że moje wątpliwości budzą takie kwestie jak włączenie do do do tych przepisów kwestii wina, piwa kraftowego.
Ja z podziwem I z wielkim zadowoleniem patrzę często na, gdy jestem na różnego rodzaju wystawach, targach, dożynkach, kiedy widzę polskich przedsiębiorców, polskich rolników, którzy prezentują swoje wyroby, których kiedyś w ogóle w Polsce nie było, na przykład sery. Fantastyczne, wspaniałe w Polsce sery się zaczęło produkować. Nigdy ich nie było. Zaczyna się może jeszcze nie fantastyczne, ale dobre wina produkować, a nigdy tego nie było. Podobnie, podobnie, podobnie, jeśli chodzi o paletę, paletę rzemieślniczych piw, które nie sądzę, żeby były przedmiotem budowania alkoholizmu w Polsce, ale na pewno pozytywnej degustacji tak.
I nie chciałbym, żebyśmy wrzucali w 1 worek wszystkich tych alkoholików I tych producentów fajnych win, dobrych kraftowych, rzemieślniczych piw. Kolejna wątpliwość to są kwestie dotyczące, to znam także z autopsji, klubów sportowych, zwłaszcza nie tylko tych narodowych, ale właśnie gminnych, regionalnych I tak dalej. One często zupełnie nie mają żadnych pieniędzy, czy niewielkie mają pieniądze, żeby się rozwijać, jeśli nie znajdą jakiegoś sponsora I bardzo wiele tych sukcesów polskich sportowców potem na arenach już nie tylko gminnych, powiatowych, ale także międzynarodowych jest dzięki sponsoringowi przez producentów czy wytwórców alkoholi. Powinniśmy to także mieć na uwadze. Kończąc więc, chcę powiedzieć, czy podkreślić jeszcze raz to, że jestem zwolennikiem tej ustawy, ale nie jestem zwolennikiem radykalizmu, który do jednego worka będzie wrzucał skończonych alkoholików, często dewastujących nie tylko swój organizm, ale rodzinę I społeczeństwo wokół.
Z tymi, którzy chcą w kulturalnych warunkach na przykład zdegustować wino czy zapoznać się z ofertą rzemieślniczych piw. Dziękuję bardzo.
Rafał Grupiński
Dziękuję bardzo I zapraszam do zabrania głosu pana senatora Wadima Tyszkiewicza. Proszę bardzo.
Wadim Tyszkiewicz
Panie marszałku, wysoki senacie. Chcę zacząć od tego, że cel tej ustawy jest jak najbardziej słuszny. Kierunek właściwy, ale ustawa według mnie chaotyczna I źle przygotowana. Też uważam, że powinna być to ustawa rządowa, która powinna przejść wszelkie szczeble konsultacji. Nowelizacja ustawy z 1900 osiemdziesiątego drugiego roku dla mnie jest trochę nieporozumieniem.
Chcemy zmienić to, trzeba to świetnie przygotować I przeprowadzać jako ustawę rządową. Ale kierunek właściwy, to to jak jak tu zresztą mój poprzednik również mówił. Ja jestem również wrogiem alkoholizmu,
Wadim Tyszkiewicz
Jestem wrogiem alkoholu. Chciałbym wyraźnie zaznaczyć, że alkohol jest na przykład w lekarstwach, w kroplach miętowych. Wacosan, aknosan chyba jak się nie mylę, chyba 70 czy 90 procent spirytusu. Ktoś chce się upić, upije się I znajdzie ten alkohol. Kiedyś chyba gdzie to poszukiwana, poszukiwana wodę brzozową chyba tam ktoś pił, tak, wyłysiał później.
Kierunek właściwy, ograniczajmy spożycie alkoholu, nadmierne spożywanie alkoholu, nie wprowadzajmy jakiegoś rodzaju prohibicji. Wprawdzie to nie jest prohibicja, bo to jest zakaz reklamy oczywiście, ale chciałbym przypomnieć, że prohibicja w Stanach Zjednoczonych przyniosła skutek odwrotny od zamierzonego, więc świadome informowanie społeczeństwa o skutkach nadmiernego picia alkoholu, ale nie jakiekolwiek próby ograniczania na siłę. I tak się zastanowiłem, proszę państwa, gdybym tak jechał do Białegostoku I zobaczył po drodze taką wielką reklamę, gdzie byłoby napisane duch pusty. Można czy nie można taką reklamę postawić? I wszyscy będą wiedzieli o co chodzi I znaj znajdą sobie tego ducha puszczy bez żadnego problemu.
Proszę państwa, ja znam ten problem doskonale, ja się nie wypowiadam I broń Boże proszę nie odbierać tego, że ja bronię powiedzmy alkoholizmu. Jestem totalnym przeciwnikiem. Jako samorządowiec, który przez lata z tym walczyłem, znam ludzi, bliskich nawet mi ludzi, którzy są niestety dotknięci chorobą alkoholową. Wiemy jaka to jest ciężka choroba. Wiem, że zdarza się, że w ogóle z tej choroby praktycznie nie można wyjść.
I ja jestem za tym, żeby pomagać tym ludziom I ograniczać spożycie alkoholu, nadmierne spożycie alkoholu. Chciałbym również zaznaczyć, proszę państwa, że ja podchodzę z regionu Ziemi Lubuskiej. Zielona Góra, winobranie od setek lat. I proszę sobie wyobrazić, że gdyby... Bo pani poseł mówiła o, że jest przeciwna tej poprawce, która została wprowadzona dotycząca wina lokalnego.
Wyobrażacie państwo sobie, że odbywa się winobranie, na którym nie ma wina. I wie pani, kto by najbardziej na tym skorzystał? A wiem, bo jest wprowadzona poprawka, tak? Ale jeśli chodzi o degustację I promocję. Okej.
Ale gdyby tak się stało, tak, to mogę gwarantować pani, że gigantyczne obroty zrobi Żabka. Żabka. Będzie winobranie, na którym nie będzie wina, a Żabka będzie robić gigantyczne obroty. Więc to jest to. I chciałbym zaznaczyć wyraźnie, że winnice na przykład, o których mówimy, czy browary kraftowe To nie jest produkcja przemysłowa.
To są bardzo często firmy rodzinne. Znam taką firmę z Bytomia Odrzańskiego, gdzie prowadzą ten browar kraftowy mąż I żona. To jest piwo, które kosztuje w granicach dziesięciu, jedenastu złotych. Ile kosztuje chól mocny? 9 procent alkoholu.
Około dwóch złotych w Biedronce. Więc oczywiście ja uważam, że to jest trucizna, ten full mocny z Biedronki, ale piwo czy wino produkowane w małych rodzinach winnicach, gdzie zbiera się winogron I robi się to wino, to ograniczenie tego jest niemądre po prostu. Produkt regionalny. U nas na Ziemi Lubuskiej mamy szlak wina I miodu. I całe szczęście, że pani poseł mnie zapewnia, że ta tych tabliczek nie będziemy zdejmować.
To pani powiedziała, trzymam za słowo. To jest szlak wina I miodu. Ale wyobraźcie sobie państwo, że jedziemy do winnicy, gdzie są winiarnie I nie będziemy mogli dowiedzieć się o tym winie, nie będziemy mogli spróbować tego wina. Ja sobie tego nie wyobrażam. Okej, trzymam panią za słowo.
Proszę państwa, dla mnie od tych wszystkich ograniczeń ważniejsza jest kultura picia alkoholu, piwa, wina. To jest istotne. I żeby było jasne, ja nie jestem żadnym lobbystą. Ja mówię to, co czuję I co wynika z mojego doświadczenia. Bo tu były, padały takie zarzuty, że jak ktoś staje po stronie powiedzmy browarów kraftowych, to już musi być, czy w ogóle browarów musi być lobbystą.
Nie musi być lobbystą. Każdy według swojego doświadczenia życiowego o tym mówi. I proszę państwa, jak wskazałem, ja pochodzę z ziemi lubuskiej. Numer 1 w Polsce, chodzi o winnicę, jeśli chodzi o produkcję wina. Promowane wino od zawsze praktycznie.
A wiecie państwo, gdzie najwięcej spożywa się alkoholu? Czy na Ziemi Lubuskiej? Nie. Ja sobie sprawdziłem. Małopolskie, zachodniopomorskie, pomorskie, dolnośląskie, mazowieckie.
Lubie, Lubuskie jest dalej zdecydowanie. W związku z czym to nie jest tak, że jeżeli produkujemy wino w lokalnych winnicach, to znaczy, że u nas skacze spożycie alkoholu. Nie, to jest nieprawda. Tak nie jest. I trzeba odróżnić znacząco reklamę alkoholu, jestem przeciwnikiem reklamy alkoholu, żeby było jasne, o informacje o produkcie.
Ja bym chciał wiedzieć jednak, jaki ten produkt jest, kto go wyprodukował, tak, z jakiej winnicy, z jakiego wina, bo przecież... Ja nie mówię o alkoholikach. Ludzie, którzy piją wino I degustują te wino, tak, do do do jednego tam dania inne wino, do innego inne, a nie jestem aż takim bardzo powiedzmy wyjątkowym degustatorem, tak, ale chciałbym jednak dopasować wino do do jedzenia I I chciałbym mieć pełną informację na tego, na temat tego wina. Tu była sprawa sprzedaży tych przez kurierów. Proszę państwa, sprawdziłem to.
Jeżeli zostanie wprowadzone to, że będzie trzeba tylko dostarczać do punktu sprzedaży alkoholu, uwaga, w 24 godziny, 24 godziny, bo tak jest, bo taka jest zasada, to uwaga jedyną siecią, która może wejść ten biznes, ten interes jest Żabka. No I teraz mógłbym zapytać, czy ktoś jest lobbystą Żabek? Bo chce doprowadzić do tego, że ten alkohol będzie dostarczany. Nieprawda? A okej, to możemy podyskutować.
Według moich informacji dostałem informację, że dzisiaj jedyną siecią jest Żabka I nie wiadomo czy w ogóle kto wejdzie. Uwaga w 24 godziny oprócz zakazów nocnych można to zrobić. I przyspieszam. Piwo kraftowe jeszcze raz. Kowal zawinił, Cygana powiesili.
To jest dokładnie ta sama zasada. Piwo kraftowe, które kosztuje 10 złoty nie jest skutkiem, nie jest jego skutkiem picia tego piwa Alkoholizm w kraju. To jest degustacja przede wszystkim, tak. Piwo full, mocny za 2 20 w Biedronce o 9 procent mocy, to jest największy problem, a nie piwo kraftowe. Reklama okay, jestem gotów, żeby przyjąć tą argumentację, żeby zakazać tę reklamę, ale moim zdaniem ta reklama to przede wszystkim walka pomiędzy koncernami.
Tam nie ma czegoś takiego, że ktoś nagle zacznie pić. Ja uważam, że to jest czy więcej się sprzeda żywca, czy więcej sprzeda się tyskiego na przykład. Reklama, teraz będzie zakaz reklamy. To chciałbym zapytać, niech państwo rozważą. A w internecie, a na Facebooku na przykład będzie można reklamować.
Nie, anonimowo. Będzie można czy nie? Będzie można. Pan prezydent zawetował ustawę mówiącą o anonimowości w sieci. Ja tylko mówię o furtkach, które będą wykorzystywane.
Ananimowo na Facebooku będzie można reklamować alkohol. Niestety. I nawet ten mocny III niedobry. Piwo do pizzy tu był taki przykład. Oczywiście nie.
Te wszystkie furtki, które gdzieś były otwierane, obchodząc jak gdyby zakaz, to zdecydowanie nie. Państwo czy panie mówiły o tym, że 90 procent społeczeństwa jest za tą ustawą. Proszę państwa, a jakie pytania państwo zadawali? To odpowiedź na pytanie jest wynikiem bardzo często zadanego pytania. Więc jak zadamy pytanie, czy jesteś przeciwko alkoholizmowi, to 100 procent uważam, że 99 powie nie, ale jak wejdzie w szczegóły I powiesz, czy chcesz ograniczenia tego, żebyś mógł się dowiedzieć na temat wina, jakie chcesz kupić, to myślę, że to nie będzie 80 procent zdecydowanie.
Gdzie problem? To już było mówione I ja będę kończył. Małki, 12 plus 12, sprzedaż nocna alkoholu, stacje benzynowe. To jest problem, w którym, na którym powinniśmy się po pochylić. A nie winnice czy czy czy produkcja piwa kraftowego.
Niska cena alkoholu jest problemem. I ja jestem zwolennikiem tego, żeby podnieść akcyzę, skoro tracimy w budżecie, skoro tracimy na reklamowaniu sportu, chociażby, podnieś akcyzę. Znowuż pan prezydent Nawrocki zawetował ustawę o podniesieniu akcyzy. I moim zdaniem to jest kierunek. Nie może pół litra wódki kosztować 20 złotych.
Akcyzę w górę I I będzie zdecydowanie mniejsze spożycia spożycia alkoholu. Dziękuję bardzo.
Rafał Grupiński
Dziękuję bardzo I głos zabierze pan senator Władysław Komarnicki, zapraszam.
Władysław Komarnicki
Dziękuję bardzo. Szanowny panie marszałku, szanowny senacie, dzięki senatorowi Wadimowi Tyszkiewiczowi
Mojemu przyjacielowi z ziemi lubuskiej mam ułatwione zadanie, bo chciałem 3 4. Poświęcić swojego wystąpienia w sprawie naszego wspaniałego winiarstwa. Dziękuję panie senatorze I skrócę w tym samym swoje wystąpienie. Niemniej jednak chciałbym poruszyć sprawę znacznie szerszą niż przepisy dotyczące samej reklamy alkoholu. Chciałbym poruszyć kwestię równego traktowania szacunku dla polskiej tradycji I odpowiedzialności za to dziedzictwo, które otrzymaliśmy od poprzednich pokoleń.
Na wstępie chcę powiedzieć jasno, nie występuje, patrząc w oczy pani poseł, nie występuje o przywrócenie nieograniczonej reklamy piwa. Nie kwestionuję potrzeby ochrony zdrowia publicznego, ani szczególnej ochroni ochrony osób małoletnich. Te cele są ważne I absolutnie powinny zostać niepodważalne. Proszę jednak, abyśmy w trosce o zdrowie publiczne nie zapomnieli, że istnieje różnica pomiędzy agresywną reklamą alkoholu, a opowiadaniem o historii, tradycji, a szczególnie dorobku lokalnych producentów. Sejm przyjął rozwiązania umożliwiające producentom wyrobów winiarskich prowadzone określonej komunikacji I informacjo-kulturalnej.
Też przyjął prezentowanie swoich produktów, metod ich wytwarzania I pochodzenia, organizowanych wydarzeń kulinarnych oraz zapraszanie osób pełnoletnich na powszechne degustacje. I słusznie, bo przecież winiarstwo, a szczególnie na Ziemi Lubuskiej, jest częścią naszego dziedzictwa, a możliwość poznawania jego historii I tradycji może służyć przede wszystkim kulturze, edukacji, rozwojowi lokalnych społeczności. Ale w tym miejscu musimy sobie zadać 1, ale tak naprawdę zasadnicze pytanie. Czy polskie, lokalne, regionalne piwowarstwo jest mniej ważne ochrony na przykład niż polskie winiarstwo? Czy wielowiekowa historia browarów, wiedza przekazywana z pokolenia na pokolenie, lokalne receptury I rzemiosło piwowarskie zasługują na mniejsze uznanie?
Myślę, że nie. A jeśli nie, to dlaczego mielibyśmy odmawiać małym, niezależnym browarom możliwości korzystania z alergicznych rozwiązań? Szanowny Senacie, za każdym małym browarem stoją jak zawsze konkretni ludzie, pracownicy, rodziny, dostawcy lokalni, przedsiębiorcy. Stoją miejsca, które przez dziesięciolecia, a czasem przez całe pokolenie pokolenia budowały swoją tożsamość wobec piwowarstwa. To często nie są wielkie koncerny dysponujące ogromnymi budżetami reklamowymi, to przedsiębiorstwa, które muszą konkurować na trudnym rynku, a rynek jest bardzo trudny, a jednocześnie próbują zachować lokalny charakter, jakość, ale też I tradycję.
Dla nich historia browaru to nie jest tylko hasłem marketingowym, lecz tak naprawdę częścią jego tożsamości. Niektóre browary prowadzą muzea, otwierają swoje zakłady dla zwiedzających, organizują spotkania edukacyjne I pokazują od początku do końca, jak naprawdę powstaje polskie piwo. Opowiadają o surowcach, rzemiośle, technologii, ale przede wszystkim o historii swojego regionu. Dobrym przykładem jest browar Witnica w województwie lubuskim, w moim regionie, który reprezentuję, którego historia sięga, uwaga, 1800 czterdziestego ósmego roku, a przy którym funkcjonuje 1 z piękniejszych lubuskich muzeum browarnictwa. Pomyślmy przez chwilę, co oznacza taka historia?
To nie jest wyłącznie opowieść o produkcie. To jest po prostu świadectwo pracy kolejnych pokoleń, przemian gospodarczych, a przede wszystkim życia lokalnej społeczności. Jeżeli potrafimy dostrzec wartość kulturową w historii winnicy, powinniśmy też umieć dostrzec ją również w historii tego regionalnego browaru. I nie ma racjonalnego powodu, aby dziedzictwo miglarskie obejmować możliwością szczególnej komunikacji, analogicznego uznania odmawiać wielowiekowej tradycji polskiego piwowarstwa, które podtrzymują dziś małe I bardzo niezależne browary. Nie chodzi przecież o to, aby jedni mogli więcej kosztem drugich.
Chodzi o to, ażeby porównywalne podmioty realizujące podobne cele edukacyjne, kulturalne były traktowane według, tak mówiąc szczerze, porównywalnych zasad. Dlatego moja proponowana poprawka, którą złożyłem panu profesorowi Waldy-Dzikowskiemu, nie otwiera drogi dla nieograniczonej reklamy piwa, jest natomiast rozwiązaniem wąskim I precyzyjnym. Dotyczy wyłącznie małych niezależnych browarów spełniających określone kryteria produkcji, a przede wszystkim to, co jest bardzo ważne w przedsiębiorczości, to jest niezależności. Odwołujemy się do znanej prawu europejskiemu kategorii małego niezależnego browaru z limitem produkcji do dwustu 1000 hektolitrów rocznie oraz wymogami dotyczącymi niezależnej, prawnej, ekonomicznej lokalizacji I braku produkcji na licencji. Chcemy przy tym zachować odpowiednie zabezpieczenie służące ochronie zdrowia publicznego I osób nieletnich, ale analogicznie do tych, którzy przewidziano dla branży winiarskiej.
Oni nie proszą o przywilej. Oni proszą o proporcjonalność. Nie proszą o zgodę na zachęcanie do nadmiernego spożycia alkoholu. Proszę o możliwość odpowiedzialnego opowiadania o historii, metodach produkcji I kulturowym znaczeniu polskiego piwowarstwa. Nie proszą o to, by pomijać zagrożenia związane z alkoholem.
Proszę, by w ich ograniczeniu nie stosować zasad, które bez dostatecznego uzasadnienia stawiają jedną tradycyjną branżę w uprzywilejowanej sytuacji wobec drugiej. Szanowny Senacie, dziedzictwo nie zachowuje się samo, potrzebuje ludzi, którzy chcą je pielęgnować I warunków, które pozwalają przede wszystkim, co jest istotne na tym nieraz dzikim rynku, przetrwać. Jeżeli małe browary stracą taką możliwość rozwijania działalności edukacyjnej, kulturalnej I turystycznej na zasadach porównywalnych z innymi producentami, ucierpieć mogą nie tylko ich przedsiębiorstwa, ucierpią również lokalne inicjatywy, regionalna różnorodność. Mówił o tym senator Schenfeld I szansa, by kolejne pokolenia poznały tą część polskiej historii. Szanowny Senacie, my nie musimy wybierać między ochroną zdrowia publicznego, ochroną tradycji.
Możemy dbać przecież o 1 I o 2.. Możemy chronić osoby małoletnie, przeciwdziałać nieodpowiedzialnej promocji alkoholu, a jednocześnie umożliwić małym, niezależnym browarom odpowiedzialne opowiadanie o historii I dorobku. Cieszę się, że słyszy młodzież. W imię tych zasad ja, proszę państwa, o poparcie proponowanej poprawki wnoszącej takie same traktowanie winiarzy jak małych niezależnych browarów. Poprawkę złożyłem na ręce senatora Waldego Dzikowskiego.
Rafał Grupiński
Dziękuję państwu za uwagę. Dziękuję bardzo I bardzo proszę, pan senator Wojciech Konieczny zabiera głos.
Wojciech Konieczny
Dziękuję bardzo. Panie marszałku, szanowni państwo. Chcę się odnieść do kilku głosów w tej dyskusji, które padły. Niektórych już niestety senatorów, którzy zabierali głos w dyskusji nie ma, więc zacznę od tych, którzy są, od pana senatora Komarnickiego. Panie senatorze, ja bym się w jakimś tam stopniu do do czegoś przychylał,
tylko
Wojciech Konieczny
Tylko że 200000 hektolitrów, co jest 20000000 litrów, to jest 40000000 puszek z piwem na przykład. No to jest dla każdego 1, no nie wszyscy piją piwo, więc to nie jest mało, to jest 40000000 półlitrowych piw. No wszystko 1 w czym. Według tej ustawy w szkle lub w szkle lub w puszce, ponieważ zabraniamy innych materiałów, z których są zrobione opakowania I bardzo dobrze robimy, bo przypominam, że geneza tej ustawy tak naprawdę w tej kadencji wzięła się od bardzo nieetycznych zagrań branży alkoholowej, którzy, które produkowały alkohol pod postacią saszetek przypominających jakieś tam kubusie, czy jak się nazywają te te te napoje dla dla dzieci. Więc I na takich, z takich specjalnych wstawiali do sklepów takie specjalne stoiska, na których tak można było zrywać, jak jak takie.
Także branża potrafi wiele. Wtedy pracując w ministerstwie wiedziałem, że nadchodzi do nas coś takiego jak na przykład, jak na przykład produkty w lodach, alkohol, różne takie, że że pod inną postacią sprzedawany, żebyśmy proszek, który można gdzieś rozpuścić. No różne pomysły miała branża I ta ustawa tutaj na to pytanie pana senatora Błaszczyka, czy nie lepiej, żeby była ścieżka rządowa, ona szła ścieżką rządową. Ta ścieżka była bardzo wyboista. Tutaj muszę powiedzieć, że te, że te wszystkie konsultacje, które się odbywały, to nie będę już jakby przytaczał ich treści, bo też jest to pewna przecież dyskrecja rządowa musi być zachowana, ale muszę powiedzieć, że rozwiązania, które się teraz znalazły w tej ustawie, no to podziwiam, że udało się do nich doprowadzić, dlatego że no szereg tych konsultacji, kiedy ustawa była prowadzona rządowo, no nie wskazywały na to, że takie takie rozwiązania uda się w tej ustawie wprowadzić.
Więc gratulacje dla determinacji jej posłów, że mimo wszystko tą ustawę przeprowadzili w tym kształcie, w jakim mamy. Obojętnie w jakim ona wyjdzie, to wiem, że te podstawowe zakresy zostaną utrzymane, w związku z czym I tak będzie sukcesem. My się spieramy o pewien zakres. Ja nie chcę powiedzieć, że to jest mało ważne, ale naprawdę cieszę się, że nie nie spieramy się o podstawy, o to, że w nocy nie powinno być sprzedaż alkoholu, że trzeba uregulować sprzedaż na odległość, że powinny być tylko te szklane III metalowe opakowania I tak dalej. To to wszystko jest dobrze, że tutaj się zgadzamy.
Teraz czy było pytanie do pani posłanki Wichy, będzie miała okazję się ustosunkować, więc pewnie pewnie odpowie, ale czy jest wiara w to, że takie zakazy mogą coś dać? Mamy przykład Litwy, państwa, w którym wprowadzono bardzo restrykcyjną politykę antyalkoholową, znaczy restrykcyjną, no też jest niezakazany jest ten alkohol, ale no reklamy, sprzedaż w nocy I tak dalej, dużo dużo tych rzeczy tam zostało wprowadzonych I nie nastąpiły negatywne tendencje, na przykład to, że będzie więcej melin, że będzie bimbrownictwo. Takich rzeczy się najlepiej nie obserwuje, mimo że tam przepisy idą dalej niż w Polsce I twórca tych przepisów nawet miał pewne zagrożenie jakby dla życia ze względu na to, że że branża no w ten sposób reagowała, więc tam naprawdę to poszło dalej I I wiara jest w to, że te rozwiązania przyniosą efekt, bo bo to jest sprawdzone w wielu krajach. Porównywanie się tak jak pan senator Kalata się porównywał, pytał o Norwegię. Proszę państwa, no Norwegia jest innym państwem, zupełnie innym.
Są tam fiordy, lasy, góry, mała gęstość zaludnienia, zupełnie inne inne relacje. Na przykład Norwegia nie ma granic takich jak Polska, że jest Słowacja, Czechy, gdzie można przejechać, kupić sobie piwo coś. No po prostu to są inne rozwiązania, muszą być w Polsce inne, nie można się porównywać do Norwegii w różnych zakresach. Dzisiaj na innej, na Komisji Zdrowia pan minister Maciejewski, mówiąc o o pewnych rozwiązaniach w systemie ochrony zdrowia mówił, że w Niemczech jest pewne rozwiązanie. No to skupiłbym cały system niemiecki ochrony zdrowia, łącznie ze składkami tamtejszymi I pieniędzmi na zdrowie, ilością personelu I wprowadźmy niemiecki system ochrony zdrowia.
No nie można by wyciągać jednej rzeczy, że w Norwegii to jest z alkoholem tak, bo tyle jest sklepów. No jest łatwiejsza kontrola III są inne relacje, więc nie porównywałbym tutaj. Raczej trzeba się porównywać do krajów właśnie takich jak Litwa, jak Niemcy, jak Czechy, no do krajów z naszego kręgu kulturowego I naszej geografii takiej I wtedy można pewne wnioski wysuwać. Proszę państwa, chcę państwu powiedzieć, że że w trakcie, kiedy ten, ta ustawa, no nie ta, ale no bardzo podobna, była procedowana jeszcze rządowo, to zostałem zaczepiony tutaj na korytarzu sejmowym przez telewizję Trwam. I telewizja trwam, no zadała mi pytanie, to prawda, że że rząd się decyduje na w jakimś stopniu walkę z alkoholizmem, bo oni chcą o tym nakręcić program, oni oni uważają, że to jest bardzo dobre I tutaj jakby ze strony Kościoła, Episkopatu I tak dalej.
Oczywiście nie rozmawiałem o tym z biskupami, ale że na pewno jest poparcie, ponieważ jest to też pójście w tą stronę, w którą Kościół od bardzo wielu lat, robiąc różne różne akcje antyalkoholowe, miesiąc trzeźwości I tak dalej, pielgrzymki w tej sprawie I I różne inne, no no po prostu popiera, więc jeżeli ktoś, komu komu te wartości są również cenne, zastanawia się nad tym, no to to może się spytać po prostu osób, które są dla nich autorytetem, czy czy idziemy w dobrą stronę, czy w złą, czy czy ten ta sprzedaż alkoholu ma być łatwiejsza, bardziej dostępna I tak dalej. Czy też dobrze robimy, że idziemy w drugą stronę I to to akurat jest jest przykład na to, że że naprawdę ludzie, którzy się stykają z tym problemem na co dzień, no mają nieco inne, nieco inne podejście niż ci, którzy no po prostu nie są do końca świadomi, jakie zło w może alkohol sprawić. Mamy tutaj mało wypowiedzi u nas, ponieważ ustawa jest poselska, to mamy mało wypowiedzi ze strony instytucji rządowych, agent rządowych, jak Krajowe Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniem lub innym, które by nam przedstawiły pewne dane III po prostu projekcje wiedzy medycznej I wiedzy takiej ogólnej na ten temat.
Więc tego myślę, że w tej w tej naszej dyskusji trochę brakuje. Pana senatora Wadima Tyszkiewicza nie ma, ale o tym, o tej duch puszczy. Czy czy czy będą takie obejścia stosowane? No będą. Kiedyś było obejście łódka bols, pamiętacie państwo takie coś.
No więc co z tym należy walczyć? No to to, że będą próby obejścia, no na pewno jakieś będą. Co do zarzutu legislacyjnego do tej ustawy, że ona jest niespójna, że wprowadza pewien zamęt, one są prawdziwe, tylko trzeba powiedzieć sobie tak, te zarzuty są o tyle prawdziwe, że te które się pojawiły w Sejmie, sprawiły właśnie to, że ta ustawa stała się legislacyjnie niespójna I mniej konkretna. Nie dlatego, że ona taka była pierwotnie, w związku z czym oczywiście wiem, że dużo poprawek jest złożonych. Trudno mi powiedzieć, jakim zakresie, bo bo do końca nie wiem.
Ja o swoich powiedziałem, że chodzi mi o to, żeby doprecyzować co to są wyroby winiarskie, żeby to było po prostu wino, żeby pod pozorem wyrobów winiarskich, które są niedookreślone, nie sprzedawać wszystkiego, czy promować, czy pozwalać degustować, czy co tam się będzie działo. To jest 1.2, żeby ta degustacja jednak była zawsze odpłatna. To są takie moje 2, 2. Ja myślę, że to są małe małe poprawki w stosunku do tego, co się może zadziać jeszcze z ustawą. Zobaczymy jutro na komisji.
Natomiast jeżeli patrzymy od strony, którą, która pana senatora Wadima Tyszkiewicza interesowała, to znaczy spójności ustawy, to sądzę, że ona będzie mniej spójna po tych poprawkach I pojawi się więcej wyjątków. Tak podejrzewam, że do tego zmierzają te poprawki, no ale to zobaczymy. I na koniec może do pana senatora Schenfelda o te małpki. Myślę, że pan senator no niedokładnie słuchał całej dyskusji, bo chodzi o to, że ten zakaz od szóstej rano, który jest, może być przedłużony przez samorząd, że może być od dziewiątej I to I te małpki, których teraz nie możemy zakazać, bo bo wymagałoby to notyfikacji I ustawa by się bardzo oddaliła, on wprowadzony w ten sposób doprowadzi do tego, że wtedy kiedy te małpki są sprzedawane, wtedy będzie zakaz sprzedaży alkoholu, czyli jakby ten, bo to wszystko jest prawdą, co pan senator powiedział, to w drodze do pracy, do przedszkola I tak dalej. Pod pozorem zakupu benzyny, no to to są różne różne momenty.
Mogę powiedzieć tyle, że 40 procent osób, które są odbierane prawo jazdy, potwierdzają, że kupiły
Na stacji benzynowej wypiły w albo w samochodzie albo jeszcze na tej stacji więc jak rano im nie pozwolimy na zakup tych małpek a będzie taka możliwość bo jeżeli samorząd uchwali że dopiero od dziewiątej można kupować to większość tych ludzi już będzie w pracy już nie będzie mogła kupić To w pewnym sensie spełniamy na tyle, na ile jest to teraz możliwe. Dobrze I to ostatnia rzecz, już całkowicie ostatnia, jeżeli chodzi o budżet. Co ciekawe, w czasie prac rządowych różne ministerstwa zgłaszały różne swoje obiekcje, a nie zgłaszało Ministerstwo Finansów. Znaczy Ministerstwo Finansów wie, że koszty alkoholizmu przewyższają to, co dzięki temu alkoholowi wpływa do budżetu I nie protestowało przeciwko zdrowiu, a inne ministerstwa dosyć ostro protestowały. Zdarzało się tak.
Dziękuję bardzo. Przepraszam za przedłużenie, ale no musiałem się wypowiedzieć.
Dziękuję bardzo.
Bardzo proszę.
Jolanta Piotrowska
Szanowny panie marszałku, wysoka izbo, szanowni państwo. Na początek chciałabym bardzo serdecznie podziękować twórcom ustawy, paniom posłankom I wszystkim osobom, które pracowały przy tej ustawie, komisjom, ale także samorządom, które w liczbie ponad dwustu wprowadziły w ostatnim czasie zakaz nocnej sprzedaży alkoholu, bo efekty w zakresie bezpieczeństwa są bardzo wyraźne I już zbadane. Chciałabym też na początek zacząć od mojej prywatnej statystyki. Otóż nie tak dawno uczestniczyłam w akcji sprzątania nabrzeży jednego z mazurskich jezior. I cóż tam można było znaleźć?
Proszę państwa, papiery, nie worki plastikowe, nie różnego rodzaju śmieci, nie, nie butelki plastikowe. System kaucyjny działa. Nawet bym powiedziała świetnie działa, patrząc na przykładzie tej akcji, ale na pierwszym miejscu były małpki, a na drugim butelki po piwie. I 2. Moja statystyka prywatna to jest statystyka wynikająca z uczestnictwa w dwóch komisjach, Rodziny, Polityki Senioralnej I Społecznej oraz Komisji Petycji.
Sprawy związane z alkoholem, czy bezpośrednio, czy w tle to jedne z najczęstszych spraw, które do nas wpływają. Drodzy państwo, według najnowszych danych 73 procent Polaków pije alkohol. Ponad 3000000 osób nadmiernie albo szkodliwie pije ten alkohol, a uzależnionych, liczba uzależnionych sięga od siedmiuset do dziewięciuset, a nawet miliona osób. Były tu już dane podawane, jeśli chodzi o spożycie, o spożycie alkoholu na głowę mieszkańca. O 11.7 litra czystego alkoholu, to są dane z dwudziestego piątego roku, biorąc pod uwagę osoby w wieku od piętnastu lat wzwyż.
I pan senator Schenfeld wspominał już dzisiaj, że Polska znajduje się mniej więcej w środku stawki, jeśli chodzi o kraje europejskie, ale ciągle jest to stawka wysoka. I jeszcze co ważne, w naszym kraju wbrew pozorom spada, spada liczba, spada poziom spożycia alkoholu. Spada. W ciągu ostatnich dziesięciu lat te dane co roku się obniżają, szczególnie od początku lat ostatnich, od początku lat 2020 I dalej. Ale co ciekawe, w tym gronie osób pijących dużo większą liczbę stanowią mężczyźni.
Mężczyźni piją w Polsce 3 razy więcej niż kobiety. 18 ponad litrów alkoholu na mężczyznę wypada rocznie, a 5.6 na kobietę. Jednak najpoważniejszym problemem jest picie wśród dzieci I nastolatków, bo dzieci w wieku dwunastu, czternastu lat już przeżywają w Polsce inicjację alkoholową. Często, wcale nie z koleżankami, kolegami, tylko wśród swoich najbliższych, na różnych uroczystościach rodzinnych I innych wydarzeniach. Bardzo dużo dzieci w wieku piętnastu, szesnastu lat pije alkohol I co ciekawe, że w tej grupie dziewczęta piją więcej niż chłopcy.
Natomiast 32 procent, przynajmniej raz w życiu właśnie w tej grupie doświadczyło silnego upicia. Jeszcze więcej piją nastolatki w wieku osiemnastu, dziewiętnastu lat. I to jest najbardziej przerażające. I teraz powiedzmy sobie o skutkach. A skutki są takie, że piją kobiety w ciąży.
Czym to się kończy? To się kończy prenatalnym narażeniem dziecka na alkohol, czyli FAS płodowym, czyli płodowy zespół alkoholowy albo szersze spektrum płodowych zaburzeń alkoholowych, czyli FAS. I to jest 1 z najbardziej niestety przykrych skutków picia alkoholu I często to nie, nie, nie, nie, nie chodzi tu o upijanie się kobiet w ciąży. Chodzi tylko po prostu o picie alkoholu w ciąży. Kolejny skutek, przemoc domowa.
O przemocy domowej mówi się bardzo dużo, ale 20, około dwudziestu pięciu 1000 osób stosujących przemoc znajdowało się pod wpływem alkoholu. I to jest około czterdziestu 1 procent wszystkich osób stosujących przemoc ujętych w policyjnych statystykach. Kolejna sprawa to zdrowie, ale nie będę tu już się wypowiadać, bo już była o tym mowa. 1 z pań posłanek mówi o tym szczegółowo. Ale dodam tylko, że jeśli chodzi o statystykę, to w dwudziestym piątym roku.
Z powodu toksycznego działania alkoholu etylowego hospitalizowano 23992 osoby. No I następna sprawa, wypadki drogowe. Bardzo dużo wypadków zdarza się pod wpływem alkoholu. Policja ujawniła w dwudziestym piątym roku no prawie 100000 nietrzeźwych kierujących. Niestety część wypadków, gdzie, które były spowodowane przez kierujących pod wpływem alkoholu, skończyło się śmiercią albo odwiezieniem do szpitala uczestników tych wypadków.
Wysoka Izbo, ja jestem tak generalnie za zdrowym rozsądkiem. Pokazując te statystyki, nie chcę powiedzieć, że mamy wprowadzić prohibicję. Nie chce też powiedzieć, że piętnuje wszystkie osoby, które po prostu piją alkohol, ale wiedzą, co to umiar. Nie chce też odbierać ludziom dorosłym prawa do, do decyzji o swoim, o swoim życiu. Ale uważam, że ważna jest odpowiedzialność państwa za zdrowie I bezpieczeństwo obywateli.
Dlatego tak ważny jest ten procedowany projekt. Dlatego potrzebujemy skutecznych przepisów ograniczających promocję I reklamę alkoholu, ograniczających rabaty, szczególnie te bulwersujące, wspomniane już 12 plus 12 albo 6 plus 6, Ograniczające pakiety czy programy lojalnościowe. Ograniczające nocną sprzedaż alkoholu. I bardzo dobrze, że jest jeszcze możliwość czy poprawka dotycząca przedłużenia, przedłużenia tej nocnej, nocnej sprzedaży. Potrzebujemy też przejrzystych zasad sprzedaży.
Zasad ochrony dzieci I młodzieży, które skuszone reklamami czy kolorowymi, nietypowymi opakowaniami sięgają po alkohol. Potrzebujemy narzędzi, które pozwolą samorządom reagować na lokalne problemy. Równie ważne są profilaktyka, leczenie uzależnień
Jolanta Piotrowska
Wsparcie dla rodzin. Ja liczę też na ewaluację. Liczę też, że po roku, po dwóch, po pięciu latach będą przeprowadzone badania, jak ustawa w różnych dziedzinach I w różnych aspektach zaczęła działać. Nie możemy czekać, aż kolejne statystyki pokażą ofiary, kolejne hospitalizacje, kolejne rodziny dotknięte przemocą. Bo skuteczność polityki w tym zakresie nie powinna być mierzona tym, ile alkoholu zostanie sprzedana, ale tym, ile ludzkich dramatów uda nam się powstrzymać.
Dziękuję.
Rafał Grupiński
Dziękuję bardzo I bardzo proszę senator Tadeusz Jarbusiewicz zabiera głos.
Tadeusz Jarmuziewicz
Dziękuję bardzo panie marszałku. Wysoki Senacie, nie jestem członkiem Komisji Zdrowia, ani Komisji Samorządu Terytorialnego, które pracowały nad tym projektem. Natomiast podobnie jak większość z państwa w bliższym czy dalszym otoczeniu zetknęliśmy się z alkoholizmem. Myśmy to widzieli. Nieszczęśliwych ludzi, którzy są w szporach tego tego tego strasznego stanu, w jakim się znaleźli.
Ja przejrzałem tą ustawę I tu jest rzeczywiście próba w paru miejscach podejścia do tego, żeby za pomocą czasu dostępu, może ilością punktów sprzedaży, ceną, ceną. Tak tani najprawdopodobniej jest alkohol w Polsce, za 1000 złotych, czyli bez prawdopodobnie jakiegoś strasznego uszczerbku dla budżetu w rodzinie, człowiek się jest w stanie upijać codziennie. Za 1000 złotych miesięcznie można się upijać codziennie, czyli to jest naprawdę strasznie tanio. Strasznie tani alkohol jest. 1 z...
Ale okazuje się, że są zwolennicy, że był taki tani. Chcę państwu przypomnieć, że prezydent zawetował podatek akcyzowy, związku z tym mamy, mamy, mamy wroga w tym, żeby walczyć z alkoholizmem. Ja bym nie zabierał głosu, gdyby nie fakt, że w tej ustawie mówimy o różnych rzeczach, między innymi o tym, żeby nie reklamować piwa, w tym bezalkoholowego, natomiast 1 rzecz mną wstrząsnęła, stąd zabrałem głos. Ta ustawa się nie zająknęła o małpkach. Nie ma słowa o małpce.
Znaczy uważam, że to I sprzedawanie alkoholu na stacjach benzynowych to są 2 koła zamachowego alkoholizmu w Polsce w tej chwili. 2 rzeczy, że małpka tania, schowana do torebki, można wypić niekrępująco w każdym momencie, znaczy, Shamefeld mówił Adaś o tym, znaczy dżuma. Dżuma w polskim społeczeństwie nie wiadomo jak z tym walczyć, w związku z tym do niej nie trafia mówienie o tym, że ta ustawa będzie musiała wracać do Brukseli. Nie interesuje mnie to. Ja składam w tej chwili poprawkę, w myśl której minimalna pojemność butelki to będzie 300 mililitrów, na alkoholi 18 procent I w górę.
W związku, ja pozwolicie państwo, że przytoczę treść, to nie jest wielkie. Natomiast to jest bardzo ważne w tej chwili. Zabrania się wprowadzanie do obrotu lub sprzedaży napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18 procent alkoholu w opakowaniach, opakowaniach jednostkowych o pojemności nominalnej poniżej 300 mililitrów. Amen. I to jest wpisane, to jest punkt 14 WWW wkomponowane w treść.
Oczywiście w artykule 45 I dopisujemy sankcje za nieprzestrzeganie tego istniejące już, bo to jest od trzydziestu 1000 do miliona złotych, tam będzie miarkowanie tej kary, chyba Główna Inspekcja Handlowa by miała to ocenić, bo nawet nie wiem, kto by się tym miał zajmować. Natomiast ja zwątpiłem w ducha ustawy, bo jeżeli my nie chcemy się zajmować małpkami, to znaczy czy my chcemy walczyć z alkoholizmem czy nie. No bo to stawia pod znakiem zapytania całą tą ustawę, że jeżeli my takiej, taki, tak straszny problem chcemy zignorować, to znaczy, że my do tego nie wrócimy. Najprawdopodobniej do tego nie wrócimy, skoro pozwalamy sobie na luksus niezajmowania się tym. Ja zostawiam państwa z tym tematem.
Speaker 85
Tę poprawkę złożyłem już do protokołu III mam nadzieję, że przejdzie. Dziękuję bardzo.
Rafał Grupiński
Dziękuję bardzo. A my powitajmy gości ze szkoły specjalnej imienia Marka Noplickiego Kościan. Witamy was serdecznie. Głos zabiera pan senator marszałek Marek Borowski.
Marek Borowski
Dziękuję panie marszałku, wysoka izbo. Ja również chciałem przyłączyć się do gratulacji dla pań posłanek, które no rzeczywiście z dużym zaangażowaniem, pasją przystąpiły do pracy nad tym I zakończyły tą pracę, co jest ważne. Zdaję sobie sprawę, jak to było trudne technicznie, legislacyjnie, ale także politycznie, bo u nas jest tak, że w zasadzie wszyscy są przeciwko piciu alkoholu, ale jak przyjdzie do konkretnych zapisów, to, to niekoniecznie już pojawiają się różne, różne koncepcje. Przy czym to, co powiedziałem przed chwilą, to nie jest jakaś złośliwość, tylko stwierdzenie faktu. To znaczy to pokazuje, że skonstruowanie takiej ustawy, pomijając oczywiście ustawę najprostszą, to znaczy taką, która mówi, że zakazuje się produkcji, a jeszcze najlepiej picia.
To, to poza taką ustawą, która ma charakter prosty I nieskomplikowany, każda inna będzie trudna, będzie skomplikowana, no bo wszyscy wiemy, że alkohol jest elementem jakimś w naszym życiu I często się mówi o kulturze picia alkoholu I rzeczywiście ona ma długo, długie tradycje, może kiedyś zaniknie, ale na razie nie zanika I trzeba jakoś uwzględnić tej, w tej ustawie. No więc, pani, więc obie panie, obie panie posłanki bardzo tutaj powiedziałbym żarliwie przekonywały do tego, żeby jak najbardziej zaostrzyć tą ustawę. Ja w ogóle odniosłem wrażenie, że panie najchętniej by zakazały w ogóle produkcji tego tego alkoholu, ale nie ma o to pretensji, dlatego że uważam, że trzeba sięgać daleko, a są inni jak na przykład w Senacie, którzy te zamierzenia trochę ograniczą. Jak się będzie człowiek sam ograniczał, no to wtedy nie osiągnie żadnego celu. Także to nie jest krytyka I generalnie od razu mówię, będę głosował za tą ustawą.
Tam jest kwestia jeszcze poprawek. No niestety pan pan senator Waldy Dzikowski tutaj zachował się tak, jak 1 z liderów dużej partii politycznej I powiedział, że wie, ale nie powie. Zgłosił 2 poprawki. Jedną ujawnił już pan senator Komarnicki, no I już się na przykład dowiedzieliśmy, że chodzi o 200000 hektolitrów, co zostało skrytykowane przez pana senatora Koniecznego. Myślę, że to będzie pewnym problemem.
To będzie pewnym problemem, aczkolwiek sama idea jako taka wydaje mi się zasadna. O drugiej poprawce nic nie wiem, co tam ukrywa pan senator Dzikowski. No zerwę się jutro rano I przyjdę na na komisję, chociaż chcę powiedzieć, że to nie jest dobra praktyka, żeby stanąć tutaj I powiedzieć mam tu 2 poprawki, ale nie powiem jakie. Dlatego, że te poprawki muszą powinny być elementem wcześniejszej wiedzy wszystkich. Można się przygotować, można coś sprawdzić, mieć jakiś pogląd na ten temat, a nie dowiadywać się o tym w ostatniej chwili.
No ale trudno, jak jak ma tak być, to tak będzie. I o tej ustawie chcę powiedzieć tylko tyle, że ona ona będzie poprawiana. Ona będzie poprawiana jak tylko wejdzie w życie I parę miesięcy pofunkcjonuje, to zaraz się okaże, że trzeba będzie ją poprawiać. O ile w przypadku niektórych innych ustaw domagałbym się jednak, żeby doprecyzować, zmienić, uszczegółowić I tak dalej, żeby takich, takiej sytuacji nie było, to o tyle w tym przypadku nie proponuję, bo faktycznie nigdy jej można by było nie uchwalić, gdybyśmy tą drogą poszli, lepiej ją potem poprawiać na, na bazie konkretnych sytuacji, które będą miały miejsce, chociaż być może niektóre będą się kończyły w sądzie I sądy będą rozstrzygały I będą dawały interpretację pewnych zachowań, które nie są jasne. Także pewne poprawki trzeba będzie tu przyjąć I następnie przyjąć ustawę ze świadomością, że doskonała nie jest.
Na koniec 2 kwestie. 1 to jest kwestia tego spożycia alkoholu na głowę mieszkańca. No I ja bym proponował to jednak jakoś wyjaśnić, bo Główny Urząd Statystyczny upiera się, że jest to 8.310 litra. Mało tego, że jeszcze w porównaniu do roku poprzedniego
Jest spadek o pół litra. Natomiast tu słyszymy o jedenastu litrach, są inne publikacje, chcę powiedzieć, gdzie? No właśnie, być może, być, być może jest to w przeliczeniu na na tak zwanych dorosłych czy prawie dorosłych I wtedy oczywiście to rośnie, czy ale to to trzeba precyzyjnie podawać, bo inaczej będziemy się o to spierać. Ważne jest, że jest spadek. To jest istotne I z tego się oczywiście cieszmy.
No I 2. Sprawa, tutaj mówił pan senator Jarmuziewicz o ocenie alkoholu. Mówimy tutaj o tym mocnym alkoholu, no o wódkach po prostu zwyczajnie. No proszę państwa niedawno 1 z tygodników poczytnych zrobił taką, taką analizę, bardzo ciekawą skądinąd. Mianowicie obliczył, ile 30 lat temu można było kupić różnych towarów za przeciętną pensję, a ile można kupić za przeciętną pensję dzisiaj tych samych towarów.
No I generalnie było tak, że oczywiście, no wiadomo, stopa życiowa nam silnie wzrosła, więc mieliśmy tam wzrosty I że można dwukrotnie I trzykrotnie, w niektórych czterokrotnie. Co ciekawe, jeżeli chodzi o papierosy, można kupić dokładnie tyle samo papierosów, ile można było kupić 30 lat temu, co oznacza, że w kwestii tytoniu, w kwestii papierosów ta polityka była prawidłowa. A w kwestii alkoholu 2 I pół raza tyle. 2 I pół raza, to wynika z tego. Więc ja bym proponował III prosił panie, są bardzo aktywne w tym względzie.
Ja wiem, co prezydent Nawrocki wetował, ale to trzeba ponowić. To trzeba ponowić I konkretnie, jeśli chodzi o, jeśli chodzi o akcyzę od alkoholu, już nie mieszając tego z jakimiś innymi sprawami, które mogą być podstawą do, do zawetowania. No bo po prostu wszystkie te wysiłki, które panie wykonały, które sejm wykonał, które my wykonujemy, one pójdą na marne, jeżeli po prostu ten alkohol będzie kupowany za grosze. I tym optymistycznym akcentem chciałbym zakończyć. Dziękuję.
Speaker 86
Dziękuję bardzo. Proszę teraz o zabranie głosu marszałka Macieja Żywno. I proszę państwa o ciszę.
Maciej Żywno
Szanowna pani marszałek, wysoka izbo. Myślę, że w polskiej kulturze I tak trochę językiem filmowym powiem, mamy generalnie promowanie idei picia bez umiaru. Ktokolwiek... A wielokrotnie pewnie państwo oglądaliście potop, tak, I są kultowe sceny polskiej szlachty bawiącej się do rana, czy też kmicica, który pod wpływem dobrze zakrapianej imprezy dokonuje, dzisiaj byśmy to powiedzieli, przestępstw. Ale przeskakując dalej, oglądamy kolejne kultowe sceny, choćby z filmu Psy 2, gdzie Frans Mauer z kolegami przy użyciu alkoholu pali różne dokumenty I wszyscy potem w domach IWA na podwórkach opowiadają, jakie to są świetne sceny.
I tak naprawdę to jest jak dla mnie taki dowód, że niezależnie od tego, ile wiemy o historii Polski, a szczególnie o tym, ile alkohol wyrządził alkoholizm, podkreślając, zła całej historii Polski, dalej to jest jakoś w kulturze promowane jako swoistego rodzaju dobrowolne I wręcz zalecany charakter funkcjonowania. I tutaj trzeba na to zerknąć, że widocznie nie udaje nam się dokładnie w tej przestrzeni, którą często słyszę, że nie zakazami, ale edukacją powinniśmy naprawiać Polskę. Okazuje się, że w tej przestrzeni edukacyjnej mamy od setek lat jednak mniejsze lub większe sukcesy, ale więcej jednak porażek, o czym świadczy ciągła ilość osób, które nadużywają alkoholu I które przez chorobę alkoholizmu wywracają nie tylko własne życie, ale życie również bliskich osób, ba, niekiedy nawet całych społeczności. I na to trzeba reagować, ba, jak zauważyliśmy, nawet w w latach osiemdziesiątych to I komuniści zwrócili uwagę na to I stąd pojawiła się chociażby ustawa o wychowaniu trzeźwości, że jednak gdzieś za daleko to wszystko zmierza I idzie. Mówię o tym, bo przypominam sobie wspólną kolację I spotkanie z Imvarem Kampradem, twórcą Ikei, który zresztą I publicznie to potwierdzał, że w latach sześćdziesiątych popadł w alkoholizm w Polsce, kiedy tu szukał producentów budowania fabryk I ja mam nadzieję, że nigdy nie dojdziemy do modelu I to jest ważne przy dzisiejszej ustawie, żebyśmy pamiętali o tym, że są takie kraje jak Szwecja, które na swój sposób pod kątem dbałości o trzeźwość swojego narodu wprowadziło I to od dawna, bo przecież od lat właśnie sześćdziesiątych system solidnej kontroli, w której kupujący w sklepie, jeżeli kupi kilka razy w miesiącu, to już jest wysyłana do niego stosowna komisja, która sprawdza czy tam aby na pewno wszystko w domu jest w porządku, a ograniczenia w spożyciu powodują, że często już na promie do Polski czuło się, że Szwedzi szukają tej wolności.
Pytanie, czy tak chcemy, pewnie nie, ale szukajmy narzędzi, o których mówią specjaliści pracujący z osobami uzależnionymi, którzy zajmują się tym zawodowo. Co poza edukacją, która jest gigantycznie ciężka w znaczeniu także wychowania kolejnego pokolenia, ale też pracy z tymi, którzy już problem z alkoholem mają, jakie narzędzia są niezbędne do tego, żeby ten proces zatrzymywać. I właśnie ta nowelizacja 1. Od tak wielu lat jest najtrudniejszym momentem, w którym dotknęło się tej sfery w znaczeniu, jakie narzędzia I to jest główna rzecz, którą powinniśmy zwracać uwagę, jakie narzędzia są potrzebne, żeby skutecznie reagować na nadużycie alkoholu I na alkoholizm. Nikt nie mówi o tym, żeby blokować kulturę picia I myślę, że tu nie powinniśmy tego rozważać, ale jeszcze raz mówię I ja na takim stanowisku stoję, przyjrzeć się temu, co mówią specjaliści, co konkretnie spowoduje mniejsze spożywanie w znaczeniu nadużywanie alkoholu.
I warto naprawdę przy dzisiejszym rozważaniu tego punktu, jutrzejszym głosowaniu zastanowić się, które z poprawek, które z powrotem wskakują do do obrotu, spowodują nie w kwestii tylko problemów firm, producentów, jakkolwiek cały czas naprawdę ogromnie ich szanując, tylko co spowodują dla tych, którzy są na końcu tej drogi, a mierzą się z łatwością dostępności, z nadmiarem dostępności poprzez nadmierne promowanie, bo tu cały czas mówię, nie tylko reklamy, naprawdę. Zajrzymy do starych filmów, które cały czas promują, ale zobaczcie, że ta ustawa nie nie nie wycofa filmu Potop z obrotu, ale warto zwrócić uwagę na to, jakie inne rzeczy, w tym niesłychane promocje powodują, że ktoś zamiast wypić tą lampkę wina czy 1 piwo, wypije 12, bo dostaje gratis. I to jest ta przestrzeń, w której nie jest to ograniczenie wolności Polaków, ale wzmocnieniem tego, żeby móc skutecznie wpłynąć, żeby się wszyscy zaczęli nad tym zastanawiać. Dziękuję.
Magdalena Biejat
Bardzo dziękuję. Informuję, że lista mówców Już czuję? A nie, przepraszam, przepraszam bardzo, nie udało się zapisać zdalnie, zapomniałam. Tak, jest jeszcze pan senator Gromek.
Pomruki niezadowolenia.
Janusz Gromek
Co ja zrobię? Ale ja rzadko zabieram głos, jeśli zabieram to konkretnie I mądrze. No bo pomruki, no ludzi, dajcie mi spokój. Ja nie nie wiem o czym tu było mówione, proszę państwa, nie wiem o czym to było mówione, byłem na spotkaniu z panem konsulem Kosowa, bardzo ważnych w sprawach, ale chciałem zabrać głos.
Zaznaczam od razu koleżanki moje z sejmu, są tu? Tak. Nie jestem żadnym lobbystą, ale jak tu 1 z pań powiedziała, że to jest trucizna, to ja się dziwię, że ja tu stoję. To jest 1 sprawa. 2.
Sprawa, żeby była świadomość, to jestem za tą ustawą, ale nie w całości tak skonstruowaną, jak niektórzy to zrobili, bo kiedy pojawiła się ustawa, czterystu posłów przegłosowało, od razu w Kołobrzegu się wytworzyły nerwy. Sanatoria, hotele, bo hotele komercyjne, które mają po 450, 500 łóżek, mają też w jakimś zakresie działalność medyczną, bo ktoś tam wykupił, sobie wydają I zagrożenie, o mój Boże, to padną restauracje, to padną kawiarnie. To, że w sanatoriach jest
Janusz Gromek
Alkohol I tego nie będzie. No nie byłem sam na tym do tej pory I chyba już nie będę, ale tam nie ma pijaństwa, bynajmniej w Kołobrzeskich. Bardzo ważne dla dla Kołobrzegu, dla Sinoujścia, wykopanego, dla miejscowości turystycznej był ten strach, że ludzie potracą pracę w gastronomii przede wszystkim. Ta reklama no też mi się nie podoba, bo ile razy mnie tak nęci 6 piw kupi, 6 za darmo. Ale jakoś do tej pory nie zrobiłem tego, bo mi wystarczy 1 piwko na na tydzień I dlatego ta trucizna mnie tak nie zatruła, że tu jeszcze stoję.
Ale najbardziej to się martwiłem o przedsiębiorców I o ludzi, nie tych wytwórców wina, piwa, spirytusu, tych co pracują, że mogą potracić miejsca pracy I to w niemałej ilości, ale w związku z tym, że zaczęły się działania, co niektórych w tym bardzo mocne pana senatora Waldiego Dzikowskiego, to będę za tą ustawą z niektórymi poprawkami, które będę głosował dla logicznego, dobrego, jakby to powiedzieć, bycia tej ustawy. A nawet do konsula do Kosowa powiedziałem, ponieważ możliwe, że niedługo tam pojadę, że szykuj się na to, że tam będzie mnie źli, bo u nas będzie całkowicie prohibicja. A to sobie tak zażartowałem. Tak jak tutaj pan marszałek Maciej Żywno powiedział, my w tej kulturze mamy, ale no nie może być tak, że zamykamy oczy na te tragedie ludzkie, na to, się dzieje, na te skutki gospodarcze, finansowe, służba zdrowia I tak dalej, I tak dalej. Tu trzeba zapanować nad tym, bo niestety jak się kilka raz, lat temu wprowadziło obostrzenia dla kierowców pijanych, to ja taki zdroworozsądkowy myślałem, o teraz to już nie będą kierowcy pili, a co weekend łapie się po 600, 700 pijanych kierowców, a już im mówię o tych, co jeżdżą I im się udaje.
Także absolutnie jestem za tą ustawą w pewnych zapisach, jeśli idzie o ograniczenia, 000 tą reklamę, ale w pewnych poprawkach, które zostaną wprowadzone będę głosował I później w całości myślę, że Senat podejmie to, żeby to wróciło do Sejmu I dalej było procedowane I mądrze przygotowane. Dziękuję bardzo. Tak że chyba za długo nie rozmawiałem I nie mówiłem.
Magdalena Biejat
Dziękuję panie senatorze. Teraz już chyba rzeczywiście wykończy, zakończyliśmy, przepraszam, nie wykończyliśmy, zakończyliśmy listę mówców. Informuję, że lista mówców została wyczerpana. Za porządku informuję, że do protokołu swoje przemówienia w dyskusji złożyli senatorowie Ryszard Brejza, Mieczysław Golba, Agnieszka Gorgoń-Komor, Janusz Gromek. Panie senatorze, podtrzymuje pan przemówienie do protokołu?
Tadeusz Jarmuziewicz, Józef Jodłowski, Agnieszka Kołacz-Neszczyńska, Ryszard Majer, Robert Mamątow, Joanna Sekuła, Aleksander Szweter-Sharc-Świlski. Informuję, że wnioski o charakterze legislacyjnym na piśmie złożyli Halina Bieda, Ryszard Bober, Waldy Dzikowski, Andrzej Dziuba, Stanisław Gawłowski, Tomasz Grodzki, Janusz Gromek, Tadeusz Jarmuziewicz, Magdalena Kochan, Wojciech Konieczny, Agnieszka Kołacz-Leszczyńska, Jan Filip Libicki, Monika Jadwiga Piątkowska, Janusz Pęcharz, Adam Przeinfeld, Wadim Tyszkiewicz. Zamykam dyskusję. Czy przedstawicielki wnioskodawców, przedstawiciel rządu lub zaproszeni goście chcieliby jeszcze zabrać głos? To proszę tutaj na mównicę.
Speaker 88
Co się dzieje? Pani poseł ma prawo zabrać głos w dyskusji, więc... Proszę państwa o trochę szacunku dla kolegów z izby niższej, koleżanek w tym wypadku.
Joanna Wicha
Bardzo dziękuję pani marszałkini za umożliwienie zabrania głosu. Ja tutaj, nie wiem, jest jeszcze pan senator Żywno, ja też boleję nad tym, że nie można pewnych rzeczy reklamujących piwo czy, znaczy picie alkoholu wyeliminować z filmów czy innych przekazów takich wizualnych, ani z książek. Tak samo jak z Biblii niestety też nie możemy tego, tej zamiany wody w wino. Także no zostaną te rzeczy z nami na zawsze, ale mamy wpływ na to, co może się stać teraz. Też bardzo chciałam podziękować pani senator Piotrowskiej za głos.
Też pani senator nie ma, ale to był naprawdę wspaniały, mądry głos, jaki rzadko wybrzmiewa w obronie tego, co najważniejsze, czyli zdrowia. I bardzo, bardzo dziękuję. I też podbijam tą ewaluację, która się powinna odbyć po wprowadzeniu zapisów tej ustawy, żeby sprawdzić po roku, co spowoduje, jakby te, co spowodują te ograniczenia, jakie, jakie skutki I na ile one będą daleko idące. I teraz tak, proszę państwa, to co mnie najbardziej jakby uderza w tej dyskusji to to, że ja jakby... Proszę mi wybaczyć, ale ja mam takie uczucie, że tak jakby część z osób nie czytała do końca tej ustawy, zarzucając wnioskodawczyniom ustawy to, że my w jakimkolwiek momencie jesteśmy przeciw przeciwko, występujemy w ustawie przeciwko regionalnym polskim czy małym przedsiębiorcom produkującym piwo czy wino.
W żadnym fragmencie tej ustawy I powtarzam to po raz, już nie wiem który, nie ma ani jednego fragmentu, który w jakikolwiek sposób uderza w polskich wytwórców piwa czy wina. Jedyne co się pojawia w tej ustawie, co dotyczy wszystkich, to jest zakaz reklamy. Zakaz reklamy alkoholu, który tak naprawdę poza piwem obowiązuje już w Polsce od dwudziestu lat. I to jest jedyne novum, jedyna rzecz, która w jakikolwiek sposób może dotyczyć również małych browarów czy małych winnic. Tyle tylko, że proszę państwa, na reklamę w telewizji czy w radiu nie stać ani producenta kraftowego piwa, ani małej rodzinnej winiarni, gdyż są to 1000000.
Trzeba zapłacić 1000000. Idziemy do internetu. Tak, nie będzie można reklamować faktycznie również w internecie. I to jest ten 1 drobny moment, który w jakikolwiek sposób uderza w małych przedsiębiorców, w lokalną działalność browarniczą czy, czy winiarską. Natomiast mówienie, że my zakazujemy powiedzenia o tym, że jest jakaś winiarnia.
Jeszcze raz to powtarzam. Powiedzenia, że gdzieś istnieje jakiś browar lokalny. Opowiedzenia o tym, co ten browar produkuje, jakie ma wyroby, zachęcenia do zapoznania się z ofertą, nie na zasadzie zachęcania do spożywania, ale do pokazania walorów smakowych, bukietów, nie wiem jak to tam, nie znam się na alkoholu na tyle dobrze, ale chodzi mi o rodzaj takiej promocji, ale nie reklamy. Nadal wszystko jest to możliwe. W żadnym momencie nie napisaliśmy w ustawie, że zakazujemy organizowania festiwali wina.
One nadal będą się odbywały. Jedyne zastrzeżenie jest takie, że muszą mieć pozwolenie od samorządu lokalnego na zorganizowanie takiego wydarzenia, jak również, że będzie się odbywało za wejściówkami tak zwanymi, Czy to będzie opłata symboliczna 5 złotych, czy będzie to symboliczna bransoletka na nadgarstek po to, żeby pokazać, że dana osoba jest uczestnikiem danego wydarzenia I mogła konsumować za pieniądze, dodaje alkohol na terenie tego festiwalu, nie za darmo. To wszystko jest I nadal to będzie. Nie wykreślamy tego absolutnie z ustawy. Natomiast zapisy, które, z którymi przyszedł do nasz, do nas PESEL po drugim czytaniu w Sejmie, są to zapisy, które chcą uprawomocnić takie festiwale na zasadzie takiej, że chce wrócić z zapisami tej ustawy, chcą wrócić do degustacji piwa, wina, przepraszam, w przestrzeni publicznej, legalnie, czyli wrócić do zapisów, znaczy do niwelowania zapisów, które się pojawiły 20 lat temu.
Czyli wprowadzić z powrotem picie alkoholu w przestrzeni publicznej w majestacie prawa. I nie możemy się na to po prostu zwyczajnie zgodzić. Kupić alkohol na festiwalu
Na dożynkach, proszę bardzo. Jest zorganizowane wydarzenie na koncercie, na juwenaliach, ale nie we własnej zagrodzie, gdzie mamy winnicę, postawić sobie ogródek, zagrodzić I powiedzieć, że tu właśnie organizujemy w tym momencie festiwal wina I rozdawać wino za darmo. Nie ma takiej możliwości, bo to jest rozpijanie społeczeństwa. Proszę pozwolić, zajrzę do notatek, teraz już się odniosę, małpki. Bardzo dużo państwo mówicie o małpkach.
I ja rozumiem, że to jest taki trochę temat zastępczy, żeby nam powiedzieć, że zrobiliśmy za mało. Tak, zrobiliśmy za mało, ale nie dlatego, że nie chcieliśmy wprowadzić zakazu małpek, tylko małpki są, znaczy małpki obowiązuje dyrektywa opakowaniowa. Oprócz tego, że wymagają notyfikacji unijnej jako zmiana, zmiana w prawie unijnym. Ale dyrektywa opakowaniowa to jest coś, co żeby przejść przez to, tą procedurę. To są długie miesiące procedowania I wprowadzania nowych zapisów.
I nie powiedzieliśmy nigdy, w żadnym momencie, że nie chcemy tego wprowadzać, wręcz przeciwnie, powiedzieliśmy, że chcemy to wprowadzić. Powtarzam to po raz jeszcze, któryś, że taki projekt powstanie, a nawet PiS już go złożył, ale nie chcemy go wprowadzać do tej ustawy dlatego, że na święte nigdy odłożymy w czasie wprowadzenie tego, co już wypracowaliśmy. I to jest jedyny powód, dla którego w tym momencie nie wprowadzamy zapisów dotyczących dotyczących małpek. Przedsiębiorcy, strata miejsc pracy. Proszę państwa, chciałabym zapytać, kto wyliczył, ile osób z powodu ograniczenia nocnego sprzedaży alkoholu w Polsce I zakazu reklamy piwa w Polsce, straci pracę.
Czy ktoś wyliczył, ile osób straci pracę I w jaki sposób, w jakim mechanizmie? Czy przez to, że sprzeda się odrobinę mniej butelek alkoholu w nocy, bo to nie są wielkie ilości, Chodzi o fakt, a nie ilość. O fakt kupienia I dopicia się, a nie ilość kupionego alkoholu. Czy przez to ileś osób straci pracę? Czy przez to, że nie będzie mogło, nie mógł będzie się reklamować ogromny browar, wielkie przedsiębiorstwo produkujące piwo w Polsce.
Czy przez to stracą oni ci państwo, którzy pracują w tych wielkich browarach pracę? Nie. Nie proszę państwa, nie stracą. To są ogromne przedsiębiorstwa, które mają ogromne budżety I nikt tam nie straci pracy przez to, że nie będą się mogli reklamować dlatego, że znajdą absolutnie inne sposoby na to, żeby pokazać przestrzeni publicznej swoje produkty. Natomiast jeśli chodzi o małych I drobnych przedsiębiorców, są to na tyle drobne I tak jak państwo sami powiedzieliście, rodzinne firmy, że nikt nie straci pracy.
I jeszcze powiem 1. Nasz zakaz reklamy, piwa będzie głównie bolał tych wielkich graczy na rynku sprzedaży browarów w Polsce, a nie tych małych, dlatego że to oni głównie dostaną po łbie, bo nie będą się mogli reklamować I będą musieli sobie wymyśleć inne sposoby. Państwa, którzy produkują małe ilości piwa czy wina, wina I tak nie można było reklamować, ale dobrze, powiedzmy w Internecie. To nie dotknie. Nie dotknie dlatego, że wy, państwo, ci mali przedsiębiorcy I tak nie nie byliście w stanie konkurować z tymi wielkimi przedsiębiorcami.
Piwo kraftowe, smaczne piwo I polskie piwo dobre I tak się sprzeda. I rozchodzi się wiedza o tym I państwo świetnie o tym wiecie pocztą szeptarną, bo 1, 2., 3. Konsument wypije takie wino I powie trzeciemu I czwartemu I szóstemu, że jest takie dobre wino I tak się będzie działo, czy piwo. Natomiast jeśli chodzi, proszę państwa, o piwa, o piwa kraftowe, że wprowadzicie państwo poprawkę, żeby mogły się reklamować tak jak wina sobie tutaj próbują wywalczyć. Wiecie państwo, co się stanie?
Natychmiast te browary przejmą ogromne firmy, które mają tak wielkie pieniądze, że wykupią wam te małe rodzinne firmy I będą się reklamować dzięki waszym poprawkom wprowadzającym reklamę piw kraftowych, bo nie ma takich słoni, żeby żeby o to sobie, o to nie zadbali. Jeszcze sprawdzę tutaj w tych pytaniach, co było. A I jeszcze państwu powiem jedną rzecz. A propos tego, co się zadziało, bo państwo tutaj mówicie o tym, że to jest... Ja, ja, ja na początku nie chciałam o tym mówić, ale ja muszę to powiedzieć, żeby to wybrzmiało.
Dlaczego ta ustawa została wywrócona do góry nogami po drugim czytaniu w Sejmie wskutek poprawek, które się pojawiły ze strony Polskiego Stronnictwa Ludowego. Proszę państwa, Polskie Stronnictwo Ludowe złożyło swoją ustawę dokładnie 3 dni po tym, jak nasza ustawa była procedowana w Sejmie I ta ustawa dotyczy wyłącznie, jest to druk 2358 I ta ustawa dotyczy wyłącznie, wyłącznie wina. Jest to ustawa, która reguluje rynek sprzedaży wina w Polsce, dotyczy winiarstwa. Nasza ustawa dotyczy wychowania w trzeźwości, dotyczy zdrowia I bezpieczeństwa Polek I Polaków. I teraz tak, ta ustawa Polskiego Stronnictwa Ludowego jest w tej chwili w notyfikacji.
Ja chciałam zapytać, co stoi na... Co stało kolegom z PSL-u na przeszkodzie? Żeby poczekać na notyfikację swojej ustawy I popracować nad tą ustawą, tak jak my pracowałyśmy, jak my pracowaliśmy wszyscy w Sejmie przez prawie rok nad zapisami naszej ustawy I wywalczyć dobre dla swoich wyborców, dla winiarzy czy rozwiązania. Nie, nie rozumiem po co było wkładanie do naszej ustawy żywcem wyjętych zapisów z innej ustawy, która dotyczy, tak jak jeszcze raz podkreślam, winiarstwa. Dla mnie jedyny powód tego działania to jest niechęć do tego, żeby w ogóle tą ustawę o wychowaniu w trzeźwości wprowadzić, bo ja nie widzę innego powodu.
I naprawdę ja trzymam kciuki za kolegów z PSL-u, żeby też doprowadzili do tego, żeby ich pomysły, ich ustawa, ich zapisy dostały 400 głosów polskich parlamentarzystów w Sejmie, jeśli są na tyle przekonywujący I popracują nad swoją ustawą. Ja trzymam kciuki. Natomiast nie widzę powodu, żeby psuć nam naszą ustawę, wrzucać na ostatnią chwilę zapisy, nad którymi teraz siedzimy I debatujemy którąś godzinę, co z tym fantem zrobić, bo te poprawki wywracają nam ustawę do góry nogami I powodują, że państwo macie wątpliwości. Niech mi Państwo wierzą, gdyby ta ustawa przyszła tutaj bez tych poprawek, tych wątpliwości Państwo nie mielibyście, bo ona była spójna I jednoznaczna I dotyczyła nie przedsiębiorców takich, czy innych, tylko dotyczyła wyłącznie zdrowia I bezpieczeństwa. Bardzo państwu dziękuję.
Dziękuję bardzo.
Magdalena Biejat
Ponieważ zostały zgłoszone wnioski o charakterze legislacyjnym, proszę Komisję Samorządu Terytorialnego I Administracji Państwowej oraz Komisję Zdrowia o ustosunkowanie się do przedstawionych wniosków I przygotowanie wspólnego sprawozdania. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dziewiętnastego porządku obrad. Ustawa o zmianie o rybołówstwie morskim oraz ustawy o organizacji rynku rybnego. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 864, a sprawozdanie komisji w druku numer 864 a.
Proszę o zabranie głosu senatora Jerzego Chruścikowskiego I przedstawienie sprawozdania Komisji Rolnictwa I Rozwoju Wsi.
Jerzy Chróścikowski
Pani Marszałek, Wysoka Izbo, mam zaszczyt w imieniu Komisji Rolnictwa I Rozwoju WSI przedstawić sprawozdanie w sprawie uchwalonej przez Sejm ustawy z dnia ósmego października 2000 dwudziestego szóstego roku, ustawie o zmianie ustawy o rybołówstwie morskim oraz ustawy o organizacji rynku. Komisja obradowała jeszcze dwudziestego siódmego października I w tych czasie, w trakcie dyskusji wniesiono o poprawki. Poprawki są charakteru legislacyjnego. Są to 2 poprawki I prosimy o przyjęcie ustawy z poprawkami. Jeśli chodzi o zakres ustawy, ona ma prawie 15, można powiedzieć, celów, które ulegają regulacjom, w związku z tym nie wymieniam ich, bo ich jest bardzo dużo.
Ustawa jest dość obszerna, jeżeli będą pytania do pana ministra, to prosiłbym 0AW tym momencie w imieniu komisji proszę o przyjęcie ustawy wraz z poprawkami. Dziękuję.
Magdalena Biejat
Bardzo dziękuję panie senatorze. Czy są spytania do pana senatora sprawozdawcy? Nie ma. Bardzo dziękuję. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd.
Do prezentowania stanowiska rządu został w toku
Parlamentarnych upoważniony minister rolnictwa I rozwoju wsi czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy I przedstawić stanowisko proszę panie ministrze
Jacek Czerniak
Pani Marszałek, Wysoki Senacie, zacznę od tego, że ta ustawa w Sejmie przeszła 400 siedemnastoma głosami, bo tutaj była wspomniana liczba czterystu, więc ten, ta ustawa o rybołówstwie morskim uzyskała większość czterystu siedemnastu. Pan sprawozdawca senator Chruścikowski powiedział, krótko mówiąc, jest to implementacja rozporządzenia parlamentu I rady co do funkcji kontrolnej dotyczącej rybołówstwa. Cyfryzujemy kontrole, upoważniamy odpowiedni organ do do tego, który ma wydawać decyzję. Jednocześnie z mocy ustawy dostają upoważnienia co do określonych czynności, zmniejszamy kary To jest ustawa, która jak powiedziałem implementuje rozporządzenie parlamentu I rady. Ona jest potrzebna, żeby polscy rybacy mogli wyładowywać w portach I przystankach polskich ryby.
Prosimy wysoki Senat o przyjęcie tejże ustawy.
Speaker 96
Dziękuję. Czy są pytania do pana ministra? Nie ma. Dziękuję bardzo. Przepraszam, otwieram dyskusję.
Magdalena Biejat
Informuję, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu. Dla porządku informuję, że do protokołu swoje przemówienia złożyli senatorowie Ryszard Brejza, Przemysław Błaszczek, Artur Dunin, Agnieszka Gorgoń-Komor, Janusz Gromek, Władysław Komornicki, Ryszard Majer, Aleksander Szwed I Ryszard Świlski. Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dwudziestego porządku obrad.
Ustawa o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz niektórych innych ustaw. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 876, a sprawozdanie komisji w druku numer 876 a. Proszę o zabranie głosu senatora Ryszarda Bobera I przedstawienie sprawozdania Komisji Rolnictwa I Rozwoju Wsi oraz Komisji Klimatu I Środowiska.
Ryszard Bober
Dziękuję pani Marszałek. Wysoka Izbo w imieniu połączonych Komisji Rolnictwa I Rozwoju WSI oraz Komisji Klimatu I Środowiska pragnę przedstawić sprawozdanie z połączonych komisji dotyczącej ustawy o ochronie przyrody oraz niektórych innych ustaw. Ja chcę na początku podziękować wszystkim, bo jest to projekt wniesiony przez posłów, podziękować za tę ustawę, która tak naprawdę reguluje bardzo istotny od wielu lat nierozwiązany problem odszkodowań ponoszonych przez ptaki, te większe, te mniejsze I w tej ustawie jest dopisany cały katalog ptaków, które wyrządzają szkody na polach, jak również kormorana, który w akwenach wodnych wyrządza duże szkody I ta ustawa reguluje te zasadnicze kwestie. Ona nie rusza spraw dotyczących zawartych w wcześniejszych regulacjach dotyczących tych piątki dużych zwierząt, mam na myśli wilka, niedźwiedzia, tak, żubra, łosia oraz bobra. W tej ustawie oczywiście jak w każdej jest odszkodowania I to wywoływało na posiedzeniu komisji duże emocje.
Projekt ustawy, który został przedstawiony I przyjęty przez sejm zakłada, że że szacowanie szkód wyrządzonych przez ptaki jest dokonywane przez Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, tym niemniej po bardzo głębokiej analizie komisja wniosła poprawkę, gdzie te uprawnienia niejako zgodnie z logiką, że odpowiada to jednak środowisko, żeśmy przekierowali do RDOŚ-u. To wywołało duże emocje I dyskusje nie tylko wśród nas senatorów, ale również ministerstwa, które były obecne, ministra rolnictwa oraz ministra środowiska. Ta, te poprawki zostały przyjęte przez przez połączone komisje, tym niemniej po rozmowach III które odbyły się po zakończeniu już posiedzenia, no doszliśmy do pewnych konkluzji, że rzeczywiście ta ustawa będzie wymagała nowelizacji. Komisję przyjęły ten projekt I ja go przedkładam państwu Senatorom, Wysokiej Izbie w takim brzmieniu, jakim ona jest. Tam jest istotna poprawka, która wprowadza, że ustawa wchodzi w życie z dniem pierwszego stycznia 2000 dwudziestego ósmego roku.
Pozwoli to na doprecyzowanie w tej części ustawy, o której mówiłem, bo rzeczywiście Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa jest jednostką budżetową. Jednostką budżetową jest również RDOŚ. Tych środków tak naprawdę przypisanych, AAAW tej chwili w tych jednostkach tak naprawdę no no nie ma I kwestia niezrozumienia, co to jest zasób I budżet zasobu, z którego Krajowy Ośrodek czerpie I gospodaruje zasobem I czerpie przychody. No po... Ale te przychody są w gestii ministra finansów, który zatwierdza plan zasobu III po prostu to są jedyne możliwe środki, które są w tak naprawdę niby niby przychody są w KOPR-ze, ale tak naprawdę ich tam po prostu nie ma.
Dlatego proszę w imieniu połączonych komisji o przyjęcie tej ustawy, bo ona jest bardzo ważna, bardzo istotna, żeby rzeczywiście odszkodowania za szkody wyrządzone na akwenach wodnych przez kormorana oraz na polach uprawnych prowadzonych przez rolników, były, mogły być regulowane. Dziękuję.
Magdalena Biejat
Dziękuję. Czy ktoś z państwa senatorów ma pytanie? Tak, senator Pawlak, proszę bardzo. Stanisław Pawlak.
Stanisław Pawlak
Dziękuję bardzo. Ja chciałbym poprosić pana przewodniczącego komisji sprawozdawcę o podanie kwoty, którą się szacuje do wypłat, jeżeli ta ustawa wejdzie w życie. Na komisji długi czas dyskutowaliśmy I były podawane rozbieżne te kwoty. Czy właśnie one zostały w międzyczasie, jak pan przewodniczący się powołał, że po posiedzeniu jeszcze zostały też przeprowadzone dodatkowe konsultacje. Czy one dotyczyły także kwot, które przewiduje się do wypłaty, ponieważ z informacji na komisji otrzymaliśmy wiedzę, że zarówno budżet roku no bieżącego, to jeszcze nie dotyczy tej ustawy, ale następnego, nie przewiduje takich dodatkowych kwot na wypłaty odszkodowań.
O jakich my środkach tutaj mówimy?
Ryszard Bober
Tak, jak żeśmy stwierdzili, że tak naprawdę dopiero faktyczne kwoty odszkodowań będą po rozpoznaniu problemu, kiedy rolnicy zgłoszą, jak również ci, którzy prowadzą działalność na akwenach wodnych, ale ja dysponuję pismem pani minister ochrony środowiska, która szacuje, bo to są szacunki, oczywiście nie mamy pełnych danych, bo do tej pory nie były te dane dane zbierane, że są to kwoty około pół miliarda złotych. Jest to, mi się wydaje, że no kwota zawyżona, bo z innych szacunków przedstawionych myślę, że obecny tutaj pan minister Adam Nowak ma inne szacunki dotyczące dotyczące szkód wywoływanych przez ptaki I to jest około czterdziestu czterech 1000000 rocznie. Tymczasem no rozszerzenie tej działalności najwięcej niewiadomych jest, jeżeli chodzi o odszkodowania na akwenach wodnych z tytułu szkody wyrządzonych po prostu w rybach I zgłaszanych przez rybaków zarówno na rzekach, na wodach płynących, jak I jak I na stawach hodowlanych oraz oraz jeziorach użytkowanych czy to przez gospodarstwa rybackie, czy przez Polski Związek Wędkarski.
Przemysław Błaszczyk
Pani marszałek. Pani przewodnicząca, mam pytanie, czy była rozmowa, czy będą jakieś dodatkowe środki dla tych organizacji, jak już RDOŚ na przykład, czy też tak rozmawiamy, że ma kto też może kto inny będzie szacował te szkody, czy będą dodatkowe środki w budżecie dla tych instytucji na opłacenie właśnie tych dodatkowych pracowników I I szacowania z tego, co co się orientuję nawet u siebie w terenie, to jest dość duży problem z ptakami I to naprawdę będzie dość dużo. Tych zgłoszeń podejrzewam, jak się rolnicy dowiedzą. RDOŚ też ma możliwości ograniczone, bo siedziba jest jest można powiedzieć w stolicy województwa, a to będzie musiało obsługiwać całe województwo. Dziękuję.
Ryszard Bober
Tak, jest to 1 z aspektów podnoszonych w czasie tej debaty dotyczącej odszkodowań, bo rzeczywiście po 1. Rdość, który tak naprawdę odpowiada za gatunki chronione w Polsce, no ponosi odpowiedzialność również za szkody wyrządzane przez gatunki chronione. Natomiast, natomiast podnoszona kwestia, że rozszerzenie gatunków o ptaki spowoduje to, że będzie trzeba zatrudnić dodatkowe osoby. Spowoduje to, że szacowanie tych szkód, które do tej pory nie było nigdy
Stosowane będzie wymagało określonych procedur wdrożenia, których tak naprawdę nie mamy. Natomiast kwestią, czy to będzie robił RDOŚ, czy KOWR, tak jak jest w dotychczasowym projekcie ustawy, jest to kwestia wtórna, bo tu jest I skarb państwa odpowiedzialny I tu jest skarb państwa, tak jak powiedziałem, obie są jednostki, 1 podległa Ministerstwu Środowiska, 2., jeżeli chodzi o KOWR, podległa Ministerstwu Rolnictwa, ale są to jednostki budżetowe.
Zdzisław Pupa
Mam takie pytanie do pana senatora sprawozdawcę. Zaniepokojony jestem panem senator, bo mnie uspokoi z ruchu, bo ustawa ma wejść już 1 stycznia 2028, a co z rokiem 2027, kto będzie płacił odszkodowanie właśnie za wyrządzone szkody?
Musimy sobie dać czas państwa na to,
Zdzisław Pupa
rolnikom I ile ile rocznie szacuje się będą koszty szkód wypłacanych rolnikom, jak jaka wysokość właśnie jaka kwota jest przeznaczana na wypłatę odszkodowań dla rolników.
Ryszard Bober
Tak jak już wspomniałem na początku sprawozdania, że ten temat był nieuregulowany od wielu, wielu lat. Środowiska rolnicze, izby rolnicze wnosiły ten problem już do Ministerstwa Klimatu od wielu lat. Był ten problem oczywiście odsuwany. W tej chwili jest decyzja, żeby żyć w sposób racjonalny tą sprawę, po prostu pokłonić się I uregulować, która by dawała, musimy to uregulować ustawą, żeby dawała podstawy obojętnie komu do podjęcia działań co do szacowania I wypłacania szkód wyrządzonych przez flaki. Jest to nowy element I dlatego uznaliśmy, że ten rok pozwolił na przygotowanie się tych jednostek, które będą szacowały I wypłacały.
W tym, no oczywiście mam świadomość tego, że to będzie przesunięte o rok, ale ale taka jest prośba. W dotychczasowym brzmieniu co prawda jest zapis w ustawie, że ustawa wchodzi w życie w okresie trzydziestu dni od od ogłoszenia w dzienniku urzędowym, natomiast no jest to mało realne, żeby ona w tym roku zadziałała sprawniej I być może więcej problemów byśmy mieli z I pretensji wśród tych, którzy te szkody by zgłaszali, że że że po prostu raz to są środki, które są do wypłacenia, a 2, nieprzygotowana jednostka nie byłaby w stanie dać w sposób właściwy szacowania, a o wypłacie, skoro nie ma środków w budżecie to nie wspominam. Ten rok pozwoli po prostu na przygotowanie się do tej operacji.
Anna Górska
Dziękuję pani marszałek. Panie przewodniczący, ja chciałam zapytać o to, czy oszacowaliście państwo to jakie koszty spowoduje, jak gdyby skierowanie tych zadań do regionalnych dyrekcji ochrony środowiska, która ma swoich 16 oddziałów, tak jak jest 16 regionów, która zajmuje się I zatrudnia ludzi I zajmuje się bardzo wieloma kwestiami w procesach inwestycyjnych I wieloma, wieloma innymi kwestiami. Gdy, podczas gdy KOWR-y oprócz swoich siedemnastu oddziałów terenowych mają 60 biur zamiejscowych, w których jest obsada, które osoby, które mogłyby weryfikować te szkody I mogłyby przejąć te zadania I w mojej ocenie nie wymagałoby to aż takich nakładów w związku z tworzeniem de facto nowych stanowisk w RDOŚ-u, nowych oddziałów czy filii w w poszczególnych regionach, które byłyby w stanie obsłużyć rzeczywistą ewidencję tych szkód przy zwiększeniu, tak jak zakłada też poprawka, tych szkód również o szkody wywołane przez gatunki ptaków. Czy były takie szacunki I ile będzie kosztowało zwiększenie obsady RDOŚ-u, które będą musiał wykonywać te zadania? Dziękuję.
Ryszard Bober
Tak, ja już odpowiadałem na to pytanie, które zadał pan senator Pawlak I mniej więcej w tych szacunkach jest to około pół miliarda złotych. Natomiast mówiłem już o tym, że ani 1 jednostka, ani 2. Nie jest przygotowana na tę chwilę, żeby w sposób właściwy tę ustawę wprowadzić w życie. To są dodatkowe etaty I mówienie o tym, że KOP jest w stanie bez... Kosztowo prowadzić, no jest naprawdę dużym nieporozumieniem.
Ja tłumaczyłem skąd bierze KOWR z zasobu gospodarowania, ale to jest oddzielny plan finansowy. KOWR otrzymuje tak samo I dysponuje środkami przypisanymi w budżecie państwa, jak również RDOŚ. To są te same środki budżetowe, a a środki, które uzyskuje zasób z tytułu sprzedaży oraz dzierżaw, gruntów podległych będących w zasobie są innymi, są to przychody budżetu państwa I tymi przychodami dysponuje minister finansów po prostu, pani senator.
Dziękuję. Jeszcze
raz bym prosił o głos.
Anna Górska
Znaczy ja chciałabym dopytać, ponieważ te szacunki, o których pan przewodniczący wspominał, te pół miliarda, a to jest bardzo duża rozbieżność, między pół miliarda a 40 kilka 1000000, to są szacunki, które miały dotyczyć samej wysokości odszkodowań, które miały być wypłacane. Natomiast one, jak rozumiem, nie dotyczą kwestii administracyjnych, zwiększenia liczby oddziałów czy powołania oddziałów biur zamiejscowych czy nowych oddziałów te terenowych RDOŚ, czy zwiększenia liczby inspektorów, czy też nakładów, które należałoby wydać na zwiększenie liczby obsługujących te kwestie w KOWR-ach, więc to chyba nie jest ten, to nie mówimy o tych samych pieniądzach.
Ryszard Bober
Nie, to bardzo trafnie na połączonych posiedzeniach komisji pan senator Górski to zdefiniował, że to po prostu bojem. Trzeba najpierw zobaczyć, ile to będzie, a potem mówić o rzeczywistych obciążeniach budżetu państwa, które będą. Na tę chwilę nie wiemy, jak to będzie wyglądało, to są tylko przybliżone szacunki. Nie wiem, czy minister ochrony środowiska... Ja tylko pokazałem tą daną kwotę, która wpłynęła w dniu dzisiejszym od pani minister środowiska, która taką symulację po pokazuje, że to mogą być w przybliżeniu takie kwoty, a rzeczywistych kwot niewiele.
Nie, łącznie pokazała z etatami, które by musiały być spełnione. Powiedziałem już pani senator, że rzeczywiście ten projekt, który jest, no wymaga udoskonalenia, wymagać będzie pewnie nowelizacji, ale tego nie zrobimy, jeżeli dwaj ministrowie, minister rolnictwa I minister środowiska wspólnie nie uzgodnią pewnych kwestii I łatwiej nam będzie później naprawdę wypracować taką ustawę, która przede wszystkim zadowoli rolników oraz tych, którzy gospodarują na akwenach wodnych, żeby żeby to było po prostu realizowane, to co ma być zapisane w ustawie.
Józef Zając
Pani Marszałek, co 2., co 3. Ustawa, o której tutaj rozmawiamy, to nowe środki, którymi, które dysponujemy na wykonanie danych ustaw I tak się zastanawiam się, kiedy w tym worku okaże się z pieniędzmi, okaże się dziura. Czy... Teraz pytanie mam do kolegi, czy rozważano odstrzał tych zwierząt, które bym nazwał w tym przypadku szkodnikami?
Ryszard Bober
Znaczy minister RDOŚ w imieniu Ministra Środowiska, chyba wojewoda, udziela zgód na odstrzał, ale to są indywidualne przypadki. Województwo zachodniopomorskie wprowadziło pilotażowy program rzeczywiście, jeżeli chodzi o gniazda kormorana I tam próbuje się redukować populację poprzez selekcję jaj, które które po prostu no są w jakiś sposób traktowane, że te jaja są niepłodne I zniknie wylęgają się kolejne populacje kormorana. Ale czy można rozszerzyć to na inne gatunki? Myślę, że nie. Natomiast nie chcę wchodzić tutaj, to są wszystko gatunki chronione, ile powinno być danej populacji.
Myślę, że RDOŚ ma taką wiedzę I I powinien tak przedstawić nam szacowane, bo nikt nie policzy ptaków przecież, tych dwudziestu pięciu gatunków, które są I wypisane numeratywnie w ustawie, żeby określić populację dla każdego gatunku. Jest to niemożliwe po prostu.
Magdalena Biejat
Dziękuję. Jeszcze 1 pytanie ze strony senatora Stanisława Pawlaka, proszę bardzo.
Stanisław Pawlak
Dziękuję bardzo. Chciałbym poprosić pana senatora sprawozdawcę o jednoznaczną rekomendację komisji co do podmiotu, który ma szacować, wypłacać odszkodowania, bo już ja się sam zamieszałem, bo w ustawie jest KOWR, a mówimy także o RDOŚ-ach, więc bardzo proszę, jak komisja rekomenduje?
Ryszard Bober
Komisja tak już jak w sprawozdaniu zaznaczyłem rekomenduje RDOŚ, tak żeśmy przyjęli I takie sprawozdanie Wysokiej Izby przekładam. Natomiast jak państwo senatorowie zagłosują nad poprawkami
Przez komisję, czy one uzyskają większość, czy one wrócą do podstawowego zapisu, to już jest sprawa nie moja jako senatora sprawozdawcy. Natomiast na pewno proszę, żeby była przyjęta poprawka dotycząca vacatio legis, żeby ustawa weszła w życie z dniem pierwszego stycznia 2000 dwudziestego ósmego roku.
Magdalena Biejat
Nie widzę więcej pytań. Dziękuję panie senatorze. Dziękuję. Projekt tej ustawy został wniesiony przez posłów. Upoważnionym przedstawicielem wnioskodawców projektu ustawy z druku sejmowego numer 258 jest pan poseł Krzysztof Cieciura.
Natomiast upoważnionym przedstawicielem wnioskodawców projektu ustawy z druku sejmowego numer 1387 jest pan poseł Zbigniew Ziejewski. Jeśli dobrze widzę, żadnego z nich nie ma z nami na sali,
w związku z tym
Magdalena Biejat
nie będziemy mieli okazję zadawać im pytań, ale są przedstawiciele rządu. Czy przedstawiciel rządu chciałby zabrać głos? Pani minister Urszula Zielińska, proszę bardzo.
Szanowna pani marszałek.
Tak? Dobrze.
Urszula Zielińska
Szanowna pani marszałek, wysoki senacie. W imieniu Ministra Środowiska I Klimatu muszę negatywnie zaopiniować taki kształt tej ustawy, który wyszedł z komisji, czyli zmieniony poprawkami senackimi pana senatora Bobera I powiem dlaczego. Pan senator był łaskawy zwrócić uwagę na to, że problem istnieje od wielu lat, tak. Jeżeli istnieje od wielu lat, to dlaczego wciąż problemem jest oszacowanie wpływu finansowego na skarb państwa, tego... Skutków tych, tych poprawek przyjętych przy przez Komisję Senacką.
Dlaczego do dzisiaj nie wiemy, czy mówimy o dodatkowym koszcie czterystu pięćdziesięciu 1000000 rocznie dla Skarbu Państwa, czy więcej, czy mniej. Dlaczego to my musimy szacować dla wnioskodawców te skutki finansowe, ale oszacowanie skutków finansowych to jest 1 problem. Brak tego oszacowania w tym projekcie, który wyszedł z Komisji Senackiej, znalezienie źródła finansowania to jest 2. I bardzo zasadniczy problem. To dziś, dziś przypomnę szkody są z pięciu gatunków zwierząt drapieżnych, wynoszą średnio rocznie około pięćdziesięciu 1000000 złotych.
Ten projekt ustawy dodaje kolejne 24 gatunki ptaków I I chronionych I łownych, podkreślę nie tylko chronionych I chronionych I łownych, do których nie oszacował wnioskodawca poziomu finansowego. Ten poziom finansowy oszacowaliśmy bardzo szybko dla państwa w Ministerstwie Klimatu na około pół miliarda złotych, około pięciuset 1000000 złotych rocznie I nie ma... Ta ustawa nie przewiduje źródeł finansowania. Co oznacza, że po przyjęciu takiego projektu mielibyśmy efekt kontrskuteczny, ponieważ społeczeństwo I rolnicy oczekiwaliby, że ich szkody zostaną pokryte na gruncie nowego prawa, a instytucje państwa I skarb państwa nie byłby w stanie fizycznie tych szkód pokryć. Byłoby to absolutnie niezgodne z żadnymi zasadami, które tutaj...
Na podstawie których tu pracujemy w parlamencie. Dlatego nie możemy w takim, w takim kształcie tego projektu poprzeć. Natomiast uważamy I myślę, że tutaj zgodnie z, z również minister... Panem ministrem rolnictwa I rozwoju wsi wystąpimy, zachęcając państwa do powrócenia do kształtu projektu ustawy, jaki w konsensusie został wypracowany w Sejmie. Vacatio legis przedłużone przez państwa senatorów na komisji senackiej też popieramy, ponieważ potrzebujemy tego czasu na znalezienie finansowania, tak jak pan senator zaznaczył, czy dla jednej, czy dla drugiej instytucji jest to ważne.
A na koniec chcę powiedzieć RDOS-ie. Jaki byłby problem, gdybyście państwo teraz tym projektem po poprawkach senackich przełożyli ten obowiązek rekompensat, którego co do zasady nie podważamy. Chcemy rekompensować szkody rolnikom, ale przełożenie tego bez źródła określenia źródła finansowania przy tak dużym potencjalnym koszcie dla Skarbu Państwa nowym, nieprzewidzianym w żadnym budżecie na Regionalne Dyrekcje Ochrony Środowiska z projektu sejmowego KOWR-ów. KOWR-y to dziś około 2160 zdaje się osób zatrudnionych w całej Polsce. RDOS-ie sumarycznie 1200 osób.
Te RDOS-ie dzisiaj, te 1200 osób proceduje całą, całą reformę planowania przestrzennego I wszystkie znaczące inwestycje w tym kraju, od dróg przez no praktycznie każdą inwestycję. I dziś nie jesteśmy w stanie, jakby z wielkim trudem zapewniamy funkcjonalną, funkcjonalność tych instytucji przez to, że one są po prostu organicznie, ustawowo, systemowo od lat niedofinansowane I nie I brakuje zatrudnienia. Gdybyśmy jeszcze dziś nałożyli im taki obowiązek w dodatku bez zapewnienia kadr I finansowania, Mielibyście państwo po prostu protest za protestem na wsiach, słusznie, bo te rekompensaty nie byłyby, mielibyśmy dysfunkcjonalną ustawę Mart-Fun. Dlatego zgadzamy się co do kształtu tego projektu ustawy, który wyszedł z Sejmu przy przedłużonym, wydłużonym vacatio legis, żeby znaleźć, zapewnić źródła finansowania. Też jesteśmy w stanie poprzeć pozytywnie.
Część poprawki państwa senatorów z, to jest zapisane w poprawce trzeciej litera c, która mówi o tym, żeby właściciele lub użytkownicy gospodarstw rolnych I leśnych stawów przeznaczonych do hodowli I chowuj hodowli ryb współdziałali, żeby mogli współdziałać z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska na obszarze Parku Narodowego z dyrektorem parku w zakresie sposobów zabezpieczenia upraw I płodów rolnych lasów zwierząt gospodarskich dla tej, całego katalogu zwierząt I ptaków, które zostały dodane tą ustawą, żeby ta współpraca była dla prewencji. Natomiast co do pozostałego zakresu poprawek nie możemy ich poprzeć, tak że mam nadzieję, że to uzasadniłam. Jeżeli państwo są na prawie macie jakieś pytania to chętnie również odpowiem.
Magdalena Biejat
Czy ktoś z panów senator chce zadać pytania przedstawiciel zarządu? Nie widzę. Dziękuję bardzo.
Dziękuję
Adam Nowak
bardzo. Pani Marszałek, Wysoka Izbo, Pani Minister, szanowni Państwo. Co do samej istoty I idei ustawy przyjętej przez Sejm ósmego października bieżącego roku, która wychodzi naprzeciw licznym postulatom rolników I organizacji I producentów rybackich jako Ministerstwo Rolnictwa I Rozwoju Wsi. Zresztą stanowisko takie można powiedzieć rządu przedstawiła pani minister Urszula Zielińska. My jako Ministerstwo Rolnictwa to podzielamy.
Wychodzimy pozytywnie z aprobatą. Rozwiązywany jest w końcu problem, który od wielu lat, od wielu dekad towarzyszy polskim rolnikom, polskim rybakom. Jest to element wzięcia przez państwo odpowiedzialności za te szkody, które powodują zwierzęta prawnie chronione. W ocenie Ministerstwa Rolnictwa I Rozwoju WSI rozwiązania one, o których wspomniałem, długo wyczekiwane przez te środowiska, w istotny sposób mogą przyczynić się również do ograniczenia konfliktów pomiędzy ochroną gatunkową ptaków a prowadzeniem działalności rolniczej I rybackiej. Z tego względu Ministerstwo Rolnictwa popiera rozwiązania przewidujące wypłatę odszkodowań za szkody wyrządzane przez ptaki, a wprowadzenie skutecznego I sprawnie funkcjonującego mechanizmu odszkodowań jest kluczowe dla ograniczenia konfliktów, o których przed chwilą mówiłem.
Kwestia przypisania odpowiedzialności I wskazania podmiotu, który miałby tymi zagadnieniami się zajmować, jest kwestią w tym przypadku wtórną, bo niezależnie od tego, czy będzie za te działania odpowiadał Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, czy Regionalne Dyrekcje Ochrony Środowiska, ktoś tę pracę będzie musiał wykonać. Z ze strony Ministerstwa Rolnictwa I Rozwoju Wsi nie uchylamy się od tego, aby w obszarze wypłaty tych odszkodowań był to Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa również nie negujemy kwestii przedstawionej w poprawce przez senatorów zaakceptowanych
Przez komisję, aby to Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska odpowiadała za wspieranie działań prewencyjnych mających na celu zapobieganie tego typu szkodom, czyli de facto przyczyniającym się do racjonalnego I efektywnego wykorzystania środków publicznych w przyszłości. Natomiast chcę jednoznacznie podkreślić, że najważniejsze w tej chwili jest wdrożenie rozwiązań zapewniających sprawne, terminowe I adekwatne rekompensowane, rekompensowanie ponoszonych strat. Natomiast uważamy, że wprowadzenie vacatio legis, wejście w życie odpowiednio długiego vacatio legis I wejście w życie tych przepisów z 1 stycznia 2000 e e 28 roku jest rozwiązaniem racjonalnym, bo pozwoli instytucjom odpowiedzialnym za za realizację powierzonych zadań odpowiednio się przygotować, a przede wszystkim pozwoli na zabezpieczenie odpowiednich środków w budżecie państwa, bo również niezależnie od tego, jaki podmiot będzie odpowiadał za wypłatę tych odszkodowań, będzie to ponoszone ze środków budżetu państwa. Bardzo dziękuję.
Magdalena Biejat
Dziękuję. Czy są pytania do przedstawiciela rządu? Nie widzę. Dziękuję bardzo. Czy zaproszeni goście pragną zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy?
Nie widzę, dziękuję. Otwieram dyskusję I proszę o zabranie głosu senatora Jerzego Chruścikowskiego.
Jerzy Chróścikowski
Pani Marszałek, wysoka izbo. Chcę podziękować inicjatorom, posłom, którzy poświęcili czas I pracę ciężką, żeby ten konsensus uzyskać, bo to jest rzecz oczekiwana przez rolników, jak już tu wspomniano. Wiele organizacji rolniczych, izby, mój związek Solidarność Rolnik Uniwersalnych wielokrotnie walczył o to, żeby taka ustawa się znalazła. I za to im składam serdeczne podziękowania za tą ciężką pracę, za to co wykonali. Natomiast mam tutaj takie obawy, bo myśmy oczekiwali, że ta ustawa wejdzie w 2000 siódmym roku.
Dlaczego nam każecie czekać aż do ósmego, no? Ja wiem, że problemy to są, no to problemy ktoś musi rozwiązywać. Jest od tego rząd I powinien ten problem rozwiązać. Jest przynajmniej 1 rzecz, która jest zapisana zawsze, a PiK to jest obowiązek rządu, że każda ustawa, która jest wprowadzona, rząd ma zabezpieczyć skutki finansowe. To jest przecież normalne, że powinien zabezpieczyć, budżet się jeszcze nie skończył, budżet jeszcze proceduje, można powiedzieć ustawa jeszcze nie funkcjonuje, ale w przyszłym roku będzie funkcjonować, jeżeli ją przyjmiemy w wersji zaproponowanej, której zaproponował nam sejm.
I tutaj bym kierował się w tym kierunku, żeby jednak rozważyć czy my rolnicy mamy jeszcze czekać rok, a może za rok będzie zmiana I powiedzą, a w ogóle ona nie wejdzie, bo jeszcze jeszcze vacatio legis jej przedłużymy. Ja znam już wiele ustaw, które wchodziły w życie, a potem vacatio legis, bo nie ma pieniędzy. Vacatio legis, nie ma pieniędzy, vacatio legis I przesuwa się I przesuwa, ma jakieś zadania do wykonania też się przesuwa na wstępne vacatio legis. Ja wnoszę w imieniu rolników, żebyśmy przyjęli termin, a rząd niech się spręży. Jeżeli wielokrotnie znajdowało się pieniądze na odszkodowania odszkodowania dla rolników, to trzeba te odszkodowania zapłacić.
I tak tyle lat cierpieliśmy rolnicy, że nie mogliśmy uzyskać. Tak samo jak I rybołówstwo też nie mogło uzyskać. Wiele wyjazdów jeszcze przeze mnie, przez komisję organizowałem do w teren I pokazując te problemy przy udziale też gospodarstw rybackich. Jaki ten problem jest? No to już najwyższy czas, żebyśmy podjęli decyzję, nie przedłużali wakacjo, a rząd niech się tutaj zorganizuje I niech nie będzie podziałem, a wspólnie dojdzie I muszą się znaleźć środki na wypłaty.
Dziękuję.
Magdalena Biejat
Dziękuję panie senatorze. Informuję, że lista mówców została wyczerpana. Dla porządku. Informuję, że do protokołu swoje przemówienia w dyskusji złożyli senatorowie Ryszard Brejza, Przemysław Błaszczyk, Janusz Gromek, Aleksander Szwed I Ryszard Świlski. Zamykam dyskusję.
Czy przedstawiciele wnioskodawców, przedstawiciele rządu lub zaproszeni goście chcieliby jeszcze zabrać głos? Nie. Dziękuję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dwudziestego pierwszego porządku obrad.
Ustawa o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz z niektórych innych ustaw. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 870, a sprawozdanie komisji w druku numer 870 a. Proszę o zabranie głosu senator Gabrielę Morawską-Stanecką I przedstawienie sprawozdania Komisji Klimatu I Środowiska.
Gabriela Morawska-Stanecka
Pani Marszałek, Wysoki Senacie, przedstawiam sprawozdanie Komisji Klimatu I Środowiska o uchwalonej przez Sejm ósmego października 2000 dwudziestego szóstego roku ustawie o zmianie ustawy prawo ochrony środowiska I niektórych innych ustaw. Dziewiątego października 2020. Szóstego roku tę ustawę Marszałek Senatu skierowała do komisji. Komisja rozpatrywała tę ustawę na posiedzeniu dwudziestego szóstego października 2000 dwudziestego szóstego roku. Ustawa ma charakter deregulacyjny.
Nowe przepisy upraszczają zasady dotyczące pozwoleń zintegrowanych, czyli pozwoleń wymaganych dla instalacji przemysłowych, które ze względu na rodzaj, skalę mogą powodować znaczne zanieczyszczenie środowiska. Zmiany te mają ułatwić działalność przedsiębiorcom I usprawnić pracę urzędu. Ustawę omówiła podsekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu I Środowiska pani minister Anita Sowińska. Przedstawicielka Biura Legislacyjnego nie miała do ustawy żadnych uwag o charakterze legislacyjnym. Ustawa nie budziła zastrzeżeń senatorów, nikt nie zgłosił się do dyskusji.
W związku z powyższym, przewodniczący komisji pan Stanisław Gawłowski złożył wniosek, zgłosił wniosek o przyjęcie ustawy bez poprawek I w wyniku głosowania komisja przyjęła zgłoszony bez poprawek, wnosi o poprzyjęcie ustawy bez poprawek. Dziękuję bardzo.
Magdalena Biejat
Bardzo dziękuję. Czy ktoś z państwa senatorów chce zadać pytanie senatorce wnioskodawcy? Nie widzę, dziękuję. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd. Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Klimatu I Środowiska.
Czy przedstawicielka rządu pragnie zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy I przedstawić stanowisko rządu?
Anita Sowińska
Szanowna pani marszałkini, wysoka izbo. Tak jak przedstawiła to pani senatorka Morawska-Stanecka, projektowana ustawa to jest, stanowi deregulację, która usprawni działalność przedsiębiorców I ona zawiera tak naprawdę 4 elementy. Po 1. To jest usunięcie konieczności przeprowadzania analizy warunków pozwolenia zintegrowanego po publikacji konkluzji BAT przez organ właściwy do wydawania pozwolenia zintegrowanego. 2.
Rozwiązanie to jest uchylenie przepisów ustanawiających właściwość ministra, właściwego do spraw klimatu do wydawania pozwolenia zintegrowanego dla dwóch rodzajów instalacji. Dla instalacji, o której mowa w artykule 201 ustęp 1. Ustawy o Poś, wchodzących w skład obiektu energetyki jądrowej. I tutaj chciałabym zauważyć, że sam obiekt energetyki jądrowej nie wymaga pozwolenia zintegrowanego, natomiast wymagają tego dodatkowe instalacje, takie jak na przykład generatory, prądu, które są dodatkowym źródłem energii, ale nie są to skomplikowane urządzenia, są to dosyć standardowe urządzenia, także tutaj to jest jak najbardziej zasadne. I 2., 2.
Rodzaj instalacji to są instalacje regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, gdzie już marszałkowie do tej pory też również wyda wydano 1 takie zezwolenie, także też jest to uporządkowanie po prostu tego statusu prawnego, który do tej pory był. Chciałabym jeszcze tylko dodać, że te przepisy, które, o których obecnie mówimy, one zostały wprowadzone w 2000 dwudziestym trzecim roku I zostały one wprowadzone bez konsultacji, bez opiniowania, bez uzgodnień międzyresortowych. I 3. Regulacja to jest rozszerzenie właściwości miejscowej wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska na obszary morskie Rzeczypospolitej Polskiej oraz dookreślenie właściwości miejscowego Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska oraz Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska. Te przepisy są potrzebne dlatego, że jesteśmy w czasie, gdzie będą oddawane do użytku elektrownie wiatrowe na morzu I musimy mieć jasność co do tego, który Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska jest no odpowiedzialny za kontrolę takich instalacji.
I 4., ostatnie już rozwiązanie to jest zapewnienie kontrolowanemu odpowiedniego czasu na zapoznanie się z protokołem kontroli z gospodarowania wodami, a także z protokołem z kontroli
I stosowania przepisów ochrony środowiska oraz danie przedsiębiorcy czasu na wniesienie uwag do tych protokołów. Tak jak powiedziałam, projekt ma charakter porządkujący, deregulacyjny, usprawniający efektywność działalności przedsiębiorców I proszę wysoką izbę o poparcie. Dziękuję. Dziękuję.
Nie ma pytań. Dziękuję bardzo.
Magdalena Biejat
Otwieram dyskusję. Informuję, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu. Dla porządku informuję, że do protokołu swoje przemówienia w dyskusji złożyli senatorowie Ryszard Brejza, Przemysław Błaszczyk, Leszek Czarnowaj, Artur Dunin, Władysław Komarnicki, Janusz Pęcherz, Joanna Sekuła, Henryk Piotr Siedlaczek, Aleksander Szwed I Ryszard Świlski. Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu.
Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dwudziestego drugiego porządku obrad. Ustawa o pomocy beneficjentom, osobom fizycznym poszkodowanym w związku z realizacją programu priorytetowego Czyste Powietrze. Tekst ustawy zawarty jest w druku 871, a sprawozdanie komisji w druku 871 a. Proszę o zabranie głosu senatora Henryka Piotra Siedlaczka I przedstawienie sprawozdania Komisji Klimatu I Środowiska.
Henryk Siedlaczek
Szanowna Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Dwudziestego szóstego października 2000 dwudziestego szóstego roku, Senackiej Komisji Klimatu I Środowiska, ustawę o pomocy beneficjentom osobom fizycznym poszkodowanym w związku z realizacją programu priorytetowych Czyste Powietrze przedstawił pan Krzysztof Bolesta, sekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu I Środowiska. Sprawozdanie pana ministra nie wywołało dyskusji. Wysoka Izbo, celem ustawy z dnia 8 października 2000 e 26 roku o pomocy beneficjentom osobom fizycznym poszkodowanym w związku z realizacją programu priorytetowego Czyste Powietrze jest ustanowienie szczególnych instrumentów pomocy beneficjentom programu priorytetowego Czyste Powietrze, którym udzielono dotacji albo grantu na realizację przedsięwzięć lub zadań w ramach tego programu, a który z przyczyn niezależnych od siebie, a w szczególności z przyczyn leżących po stronie wykonawcy lub osoby trzeciej, działającej w imieniu lub na rzecz wykonawcy lub beneficjenta nie wykonali zobowiązań wynikających z umów o dofinansowanie lub wykonali je nienależycie I z tego tytułu są zobowiązani do zwrotu należności wynikających z tych umów. Pragnę nadmienić, iż Sejm uchwalił ustawę na posiedzeniu w dniu 8 października 2000 e 26 roku.
Za uchwaleniem ustawy w brzmieniu zaproponowanym przez Komisję opowiedziało się 432 posłów, nikt nie był przeciw, 9 osób wstrzymało się od głosu. Podczas posiedzenia Senackiej Komisji Klimatu I Środowiska w przytoczonym terminie dwudziestego szóstego października 2000 dwudziestego szóstego roku, wniosek jej przewodniczącego o przyjęcie ustawy bez poprawek komisja przyjęła jednogłośnie dziesięcioma głosami za, 0 przeciw, 0 wstrzymujących. Wysoki Senacie, w imieniu Senackiej Komisji Klimatu I Środowiska Proszę wysoką izbę o przyjęcie ustawy bez poprawek.
Magdalena Biejat
Dziękuję. Czy ktoś z państwa senator chce zadać pytanie senatorowi sprawozdawcy?
Przepraszam.
Agnieszka Kołacz-Leszczyńska
Dziękuję bardzo. Bardzo przepraszam, ale nieuważnie doczytałam ustawę I prośba gorąca. Czy rozmawialiście państwo o sytuacjach, w których ci z państwa, którzy skorzystali z tego I podpisali ugody, spłaty zadłużenia, podpisali ugody z funduszem albo zaciągnęli kredyty już na na spłatę tych należności, czy także obejmie ich ta ustawa I będą mogli skorzystać z jej zapisów?
Henryk Siedlaczek
Myślę, że to pytanie szczegółowe, które prosiłbym zadać panu ministrowi. Dziękuję.
Magdalena Biejat
Dziękuję. Jeszcze pan senator Stanisław Pawlak, bardzo proszę o to pytanie.
Stanisław Pawlak
Wiemy, że ta ustawa zrodziła się w związku z nieprawidłowościami, które były w realizacji umów zawartych z funduszem ochrony środowiska. Chciałbym zapytać, czy w czasie posiedzenia komisji rozpatrywaliście państwo, kto ponosi winę z tego tytułu I jaka jest odpowiedzialność, ponieważ z jednej strony pieniądze już poszły, wykonawcy je spożytkowali, a z drugiej strony my teraz będziemy regulować te zobowiązania za tych, którzy pobrali pieniądze. Jaka jest skala tego przedsięwzięcia negatywnego I jaka grozi odpowiedzialność z tego tytułu za złamanie no normalnych zasad, które powinny być brane pod uwagę przy realizacji tak podpisanych umów. Dziękuję bardzo. Komisja zajęła się niejako literalną częścią ustawy związanej z pomocą tym beneficjentom, o którym pan senator mówi.
Henryk Siedlaczek
Szczegółowych informacji w tej kwestii udzielono ze strony ministerstwa. Nie chciałbym w tą, w ten obszar wchodzić, gdyż to są dane szczegółowe, na... Do których no nie dotarłem jako sprawozdawca komisji I byłbym wdzięczny o przekazanie tego pytania panu ministrowi.
Dziękuję bardzo.
Magdalena Biejat
Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd. Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Klimatu I Środowiska. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy I przedstawić stanowisko rządu? Bardzo proszę.
Krzysztof Bolesta
Szanowna pani Marszokini, wysoka izbo. Bardzo dziękuję. Bardzo dziękuję też panu senatorowi sprawozdawcy za przedstawienie treści zakresu ustawy. To jest naprawdę bardzo ważna ustawa, która dotyczy tak naprawdę ludzkich historii, ludzkich problemów. Jeżeli chodzi o to, jaki fragment, czy jaki zakres liczbowy obejmuje, to mamy zidentyfikowane, że to jest projekt, który będzie obejmował mniej więcej 8000 polskich rodzin.
Na dzisiaj jest prowadzone 1400 spraw przed organami ścigania I maksymalny oszacowany wpływ na finansowy tej tego projektu to jest pół miliarda złotych na przestrzeni dziesięciu lat. To, co jest też ważne, co chciałbym podkreślić I jednocześnie odpowiadając na pytanie pana senatora, to jest projekt, który który pozwala nam nie tylko chronić tych beneficjentów poszkodowanych, ale jednocześnie daje uprawnienia Wojewódzkim Funduszom Ochrony Środowiska I Gospodarki Wodnej do ścigania tych nieuczciwych wykonawców, czyli do ściągania tych należności, które należą się tak naprawdę państwu I nie powinny nigdy być żądane od, od tych beneficjentów, którzy tych środków nigdy nie nie zobaczyli. Więc ten projekt to jest, stoi tak naprawdę na dwóch, na dwóch nogach. 1 to jest ochrona tych beneficjentów, którzy nie zostali oszukani przez, przez nieuczciwych wykonawców, nie mają zrealizowanej inwestycji, a pieniądze trafiły do, do, do firm. A 2.
Noga, czyli ten 2. Filar, to jest ściąganie, umożliwienie ściągania tych tych pieniędzy od tych nieuczciwych firm. I w związku z tym ta ustawa, to co jest też istotne, chciałbym podkreślić, przewiduje 4 główne formy pomocy. I one są, to jest taka piramida czasowa, czyli najpierw w pierwszym kroku beneficjent, który, który czuje się poszkodowany, musi zgłosić do organów ścigania, że został poszkodowany, wtedy Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska może zawiesić jego płatność. W drugim kroku, jak już Fundusz uzyska informację o zabezpieczeniu zawiadomienia, przepraszam, to jest ten 1.
Krok. 2., 2. Krok to jest zawieszenie spłaty należności. W trzecim kroku, jak już jest zasądzona wina po stronie nie nieuczciwego wykonawcy, wyłączenie odpowiedzialności za spłatę należności. I jest jeszcze 4.
Krok, jeżeli okaże się, że wyrok jest w mniemaniu beneficjenta niekorzystny dla niego, to jest też artykuł 7. Projektu, który umożliwia Wojewódzkiemu Funduszowi Ochrony Środowiska I Gospodarki Wodnej uwzględnienie takich czynników tylko I wyłącznie związanych z z tym, jakie warunki
Ma ten konkretny beneficjent. I tutaj odpowiadając na pytanie pani pani senator, w tym ta grupa jest też objęta, czyli jeżeli ktoś wziął kredyt, a jeszcze ma taką sytuację, że że cały czas ta sytuacja z wojewódzkim funduszem nie jest uregulowana, no to może zgłosić się o zawieszenie tej tej wypłaty, a jak coś nie powiedzie się ta ścieżka, to na podstawie artykułu siódmego wojewódzki fundusz może rozstrzygnąć na jego korzyść I umorzyć tą tą wierzytelność. I w związku z tym chciałbym prosić o przyjęcie projektu bez poprawek. Dziękuję bardzo.
Magdalena Biejat
Dziękuję. Czy ktoś z państwa senatorów ma jeszcze pytania? Tak. Jeszcze proszę z nami zostać panie ministrze, bo jest. Pani senator Kotleszczyńska, proszę.
Agnieszka Kołacz-Leszczyńska
Dziękuję pani marszałek. Panie ministrze, jeszcze właśnie również chcę zapytać o grupę osób już post factum, czy ta ochrona obejmie też tych, którzy... A nie, bo miałam to pytanie, ale pytanie czy odzyskają, beneficjenci odzyskają pieniądze, czy osoby, które uczestniczyły w tym programie, które już zwrócili, jeśli zostanie potwierdzone, że zostali poszkodowani, tak? Czy nie, czy nie w tej chwili spłacają, tylko już na przykład spłacili, uregulowali wszystko, a później okaże się, że byli poszkodowani, czy dostaną zwrot tych pieniędzy.
Krzysztof Bolesta
Jeżeli beneficjenci już zwrócili I ta sprawa jest zamknięta w wojewódzkim funduszu, to ta sprawa nie jest objęta
Nie jest objęta. Dobrze.
Tym projektem.
Agnieszka Kołacz-Leszczyńska
A proszę mi powiedzieć jeszcze, jeszcze pani marszałek, jeśli mogę. Mogę, dobrze. Sytuacja, konkretna sytuacja. Jest pani, która dostała dotacje, znaczy firma dostała dotacje, miała zrobić, wykonać zadanie, nie wykonała w terminie, zwróciła pieniądze do funduszu, ale fundusz ma problem z podpisaniem umowy z nowym wykonawcą. Co w takich sytuacjach?
Krzysztof Bolesta
W takich sytuacjach przede wszystkim poprosiłbym sygnał z papierami do nas.
Agnieszka Kołacz-Leszczyńska
Świetnie, dziękuję, ponieważ jest problem, on trwa już bardzo długo. Oczywiście. Dziękuję bardzo. Bardzo konkretna odpowiedź, dziękuję. Dziękuję bardzo.
Pan senator Leszek Galemba, proszę.
Leszek Galemba
Dziękuję pani marszałek. Panie ministrze, mam pytanie, kto zawinił? Bo z tego co wiem, przynajmniej program Czyste Powietrze na początku, beneficjenci, którzy podpisywali umowy, był odbiór I po odbiorze dopiero Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska wypłacał pieniądze. Czy przedsiębiorcy zawinili, czyli oszuści tak zwani, oszukali tutaj Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska, czy mechanizmy, które nie pozwoliły nam, no bo to jest ogromna skala, jeżeli pół miliarda złotych, mówimy o takich malwersacjach finansowych, no to jest ogromna skala tego. W związku z tym, czy brak nadzoru nad tym przepływem pieniędzy, czy przecież to są proste rzeczy.
Robimy inwestycje, ktoś musi odebrać, wypłacamy I nie ma problemu. Kto w tym łańcuszku zawita? Czy pan minister ma taką wiedzę?
Proszę bardzo.
Krzysztof Bolesta
To 1 po drugim, czy? Tak? Tak, po Dobrze, dziękuję bardzo za za to pytanie I rzeczywiście to to pytanie jest dosyć pojemne, dlatego że oczywiście na koniec dnia Narodowy Fundusz I wojewódzkie fundusze dostaną narzędzie, żeby ścigać tych nieuczciwych wykonawców, którzy zawinili. Ale oczywiście system był tak zaprojektowany, że okazja czyni złodzieja, można tak powiedzieć. Przed przedostatnimi wyborami zasady programu Czyste Powietrze zostały tak zmienione, że wprowadzono prefinansowanie, które było wypłacane bez żadnej kontroli na konto firm, nie beneficjentów.
Czyli nie było tego, tego stopnia weryfikacji po wykonanej inwestycji. No I to spowodowało, że zrodziła się taka okoliczność do, do nadużyć.
Magdalena Biejat
Dziękuję I proszę o podanie pytania na senatora Stanisława Pawlaka.
Stanisław Pawlak
Bardzo dziękuję, że pan senator Galemba zadał to pytanie, ja bym chciał pociągnąć dalej. No to jak to było panie ministrze, że beneficjent dany składał wniosek o to, że trzeba wykonać pewne zadanie w ramach czystego powietrza, znalazł firmę I firma otrzymywała pieniądze, nie wykonując nic u beneficjenta. I ja mam takie przypadki w swoim okręgu wyborczym, to dlaczego fundusz żąda pieniędzy od beneficjenta, a nie od firmy, która pobrała te pieniądze? No coś tu mi nie gra. I my teraz się martwimy, jak ten problem rozwiązać, bo z tych beneficjentów prawdopodobnie ciężko będzie ściągnąć pieniądze, ale z firm chyba byłoby łatwiej ściągnąć, bo to nie beneficjent pobrał środki finansowe z Narodowego Funduszu, z Wojewódzkiego, tylko pobrała firma, która miała wykonać zadanie na przykład na mojej posesji.
Krzysztof Bolesta
Można powiedzieć, że dobrze. Tylko teraz wyjaśnię, dlaczego tak się działo. Od... Obecna wersja programu Czyste Powietrze po zmianach powoduje, że beneficjent, żeby dostać decyzję o wypłacie prefinansowania, musi przyjść z tak zwanym operatorem, czyli takim opiekunem, którym jest albo gmina, albo Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska I Gospodarki Wodnej. Bez tej opieki, bez obecności tego opiekuna I bez świadomej decyzji beneficjenta nie może zostać wypłacone prefinansowanie.
W starej odsłonie programu tego zabezpieczenia nie było. I to, co teraz próbujemy, staramy się naprawić, to jest ten brak powiązania umownego wypłacającego pieniądze, czyli Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska z tym, który te pieniądze dostawał w ramach prefinansowania, czyli wykonawcą. Nie ma takiej umowy. Umowa jest między beneficjentem a wojewódzkim funduszem, czyli w tej relacji wykonawca jest poza stosunkiem umownym, czyli, czyli tak naprawdę nie można go pociągnąć z punktu widzenia Wojewódzkiego Funduszu do odpowiedzialności. Dopiero ten projekt nam to będzie umożliwiał.
Wprowadza możliwość przez wojewódzkie fundusze do tego, żeby żeby ścigać tych nieuczciwych w końcu.
Magdalena Biejat
Mhmm. Dziękuję. Proszę o zadanie pytania senatorytkę Annę Górską.
Anna Górska
Panie ministrze, bo chciałabym dobrze zrozumieć, czyli będziemy przyjmowali przepisy, które wobec tych osób, które zostały oszukane, otrzymały wezwania z funduszu, bardzo często zadłużyły się, żeby te zobowiązania spłacić, bo nie chciały się sądzić, bo nie chciały ponosić kosztów, dodatkowych obciążeń I odsetek, czyli po prostu postanowiły być uczciwe, to my tych osób, jakby zostawiamy je poza nawiasem. I zostawiamy je z tymi zobowiązaniami, które zaciągnęli w bankach, żeby to spłacić. I oni nie dostaną żadnej rekompensaty, bo sprawy ich są zamknięte, jak rozumiem, tak?
Krzysztof Bolesta
Dzisiaj ten projekt nie obejmuje swoim zakresem tej grupy, o której pani senator powiedziała.
Magdalena Biejat
Dziękuję. Proszę o zadać pytania senatora, pana Stanisława Pawlak.
Stanisław Pawlak
No to panie ministrze jest bardzo źle, dlatego że ja mam taki przypadek, że osoba się zadłużyła, żeby zwrócić środki finansowe, to co pytała koleżanka senator, natomiast my ich zostawiamy z boku. Ale nadal nie rozumiem, jak to było, że beneficjent podpisał umowę z narodowym, wojewódzkim funduszem, a w ramach prefinansowania, czyli też jakiejś umowy, środki pobrał wykonawca, a na fundusz woła pieniądze na beneficjenta, których który w ogóle tych pieniędzy nie widział. I teraz 2. Problem jeszcze powinniśmy rozróżnić, czy to zadanie zostało wykonane, czy nie zostało wykonane, bo w wielu przypadkach pieniądze wziął wykonawca, zadania nie wykonał, a fundusz woła pieniądze na beneficjenta, który nie ma ani wykonanego zadania, ani nie otrzymał finansowania z wojewódzkiego funduszu. Uważam, że ta ustawa nie jest dopracowana właściwie, bo znowu dzielimy na tych uczciwych, którzy przegrywają I na tych, którzy się do tej pory jakoś chowali za kogoś I my teraz będziemy im pomagać.
Uważam, że to jest błędne rozwiązanie panie ministrze.
Krzysztof Bolesta
Dziękuję. Panie senatorze, nie nie bardzo rozumiem tego rozróżnienia na te 2 grupy. To jest tak, że dajemy możliwość umorzenia zawieszenia tych wierzytelności od beneficjentów, jednocześnie ścigając tych nieuczciwych wykonawców. I tutaj nie ma rozróżnienia na na to, czy ktoś ma częściowo zrealizowaną inwestycję, czy czy ktoś ma niespłaconą zaliczkę w ramach prefinansowania. Tutaj wszyscy są traktowani jednakowo, więc tutaj nie ma jakichś podgrup.
Wszystkich ten projekt traktuje, traktuje jednakowo. Wracając jeszcze do, do
Wątku, dlaczego te te teraz musimy musimy pomagać tym tym beneficjentom. Znowu bardzo w tym w tej zeszłej wersji projektu programu bardzo nadużywane, funkcja pełnomocnika. To, to de facto firma, czyli wykonawca był pełnomocnikiem w imieniu beneficjenta I to on podpisywał umowy w wojewódzkim funduszu. I dlatego teraz musimy ten problem rozwiązywać. Dziękuję.
Magdalena Biejat
Dziękuję. Nie widzę więcej pytań. Dziękuję bardzo panie ministrze. A Zanim przejdziemy do dalszej części naszego punktu, pozwólcie państwo, że przywitam grupę seniorów, która przyjechała do nas z Łodzi na zaproszenie senatora Kwiatkowskiego. Witamy państwa w senacie.
Otwieram dyskusję. Proszę o zabranie głosu senatora Leszka Galembę.
Ja tylko pytanie.
Magdalena Biejat
Tylko pytanie. A, no to w takim razie proszę o zabranie głosu senatorkę Annę Górską.
Anna Górska
Szanowna Pani Marszałek, Wysoki Senacie. To jest oczywiście bardzo ważna I potrzebna ustawa I w jakiś sposób realizująca pewną sprawiedliwość, bo to państwo nie dopilnowało procedur, to zasady konkursu, to zasady programu były złe I po pozwalały oszukiwać ludzi. Ja odpowiem też panu senatorowi Pawlakowi, jak to się działo. To się działo tak, że te słynne już telefony, dzień dobry, fotowoltaika, one się stały memem po jakimś czasie, ale się to się dokładnie tak odbywało. Firmy, które po prostu robiły na tym biznes I namawiały ludzi niezależnie od tego, co to były za osoby, czy były świadome, co to są za inwestycje, do różnego rodzaju inwestycji związanych z czystym powietrzem.
Te oszustwa szły też często inną ścieżką, nie tylko taką, że pojawiała się firma, często osoby starsze zostały, były namawiane, łudzono ich wizją niższych rachunków za prąd, za ogrzewanie I tak dalej I tak dalej. Podpisywały dokumenty, podpisywały pełnomocnictwa. Te firmy w ich imieniu składały wnioski, podpisywały umowy, kasowały pieniądze I znikały. To jest ta procedura. Tak to się odbywało.
Ale były też oszustwa typu, zgłasza się firma, jest bardzo duża dotacja, akurat nie do do fotowoltaiki, ale na przykład do pompy ciepła. Starsza osoba, namówiona, pompa ciepła instalowana w bloku, w domku, w domu starym, ceglanym, nieogrzewanym, bez dodatkowych źródeł prądu, niż tylko prąd z sieci, bez fotowoltaiki I pompa była instalowana, pieniądze były rozliczane. Ludzie do dzisiaj są z horrendalnymi rachunkami za prąd, bo wszyscy doskonale wiemy, że nie wystarczy zainstalować pompy ciepła, dom musi być ocieplony, dom musi być szczelny I wsparciem do pompy ciepła muszą być panele fotowoltaiczne do rozliczenia prądu, który pompa zużywa. Te oszustwa szły bardzo, bardzo szeroko. My dzisiaj rozwiązujemy tylko 1 wąski problem.
Tych osób oszukiwanych właśnie za pośrednictwem pełnomocników przez te firmy, które najpierw telefonowały, potem pojawiał się jakiś agent na miejscu, brał pełnomocnictwo, znikał. Tylko, że to nie jest jedyny problem. Znaczy dla mnie rzeczą absolutnie niewiarygodną jest to, z czego się tutaj dzisiaj dowiedzieliśmy, że te osoby, które jednak wzięły to zobowiązanie na siebie, ich sprawy są zamknięte, tematu nie ma, a te osoby bardzo często są do dzisiaj z tymi długami I spłacają te kilkudziesięciotysięczne kredyty, które pobrały przestraszone tym, że zaraz urząd, państwo polskie będzie ich ścigać I zlicytuje im dom, bo to jest taka logika I to jest taka emocja. Nie rozumiem czemu nie rozwiązujemy też tego problemu, bo to są akurat sprawy, które mamy bardzo dokładnie policzone. I bardzo dokładnie jesteśmy w stanie zweryfikować, skoro są to sprawy, które mamy w systemie, które zostały zamknięte.
Jesteśmy w stanie to policzyć, oszacować, jaki to byłby koszt I również tym ludziom przywrócić jakąś elementarną sprawiedliwość. I powiem jeszcze o jednej rzeczy. Zmieniliśmy w dwudziestym czwartym roku zasady tego konkursu I bardzo słusznie, że zmieniliśmy. Uszczelniliśmy ten system, skończyły się pełnomocnictwa, telefony, naciąganie ludzi I oszukiwanie. Ale zrobiliśmy też jeszcze jedną rzecz, bo uznaliśmy, że wszyscy przedsiębiorcy, które, którzy wykonują te inwestycje to są oszuści.
Więc postanowiliśmy nałożyć bardzo określone limity, jeśli chodzi o stawki wykonywania tych usług. I okej, to jest w wielu, w wielu przypadkach nakładamy takie limity stawek, jeśli ktoś chce zadrożaj to niech to, co jest powyżej stawki sobie dopłaci. Tylko my zmieniliśmy tę zasadę w trakcie gry. Czyli w stosunku do wielu umów, które były podpisane przed zmianą tego regulaminu I przed wprowadzeniem taryfikatora, rozliczyliśmy potem według taryfikatora I dzisiaj znowu mamy kolejną grupę osób, które zostały w stosunku do firm wykonawczych z długami I tego problemu też nie rozwiązujemy, bo twierdzimy, że no, ale ta umowa tylko była szacunkowa, a rozliczenie było według taryfikatora. Uważam to za duży błąd I miałam już na ten temat rozmowę z panem ministrem.
Myślę, że do tego tematu też powinniśmy wrócić. Ja nie będę, ponieważ ta ustawa wymaga bardzo pilnego procedowania, bo mamy naprawdę ogromną rzeszę ludzi tutaj, którym musimy pomóc, ale te 2 tematy to są naprawdę tematy, do których musimy wrócić. Bo to również są kwestie, za które my jako rząd, jako administracja państwa, którego jednak jest ciągłość, za które my pośrednio odpowiadamy. Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo.
Informuję, że
Magdalena Biejat
lista mówców została wyczerpana. Dla porządku informuję, że do protokołu swoje przemówienia w złożyli senatorowie Ryszard Brejza, Przemysław Błaszczyk, Beniamin Godyla, Mieczysław Golba, Monika Jadwiga Piątkowska, Janusz Pęcherz, Aleksander Szwed I Wadim Tyszkiewicz. Zamykam dyskusję. Czy przedstawiciel rządu chciałby jeszcze zabrać głos? Dziękuję.
Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dwudziestego trzeciego porządku obrad. Ustawa o zmianie ustawy o krajowej administracji skarbowej oraz ustawy prawo bankowe. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 909, a sprawozdanie komisji w druku numer 909 a. Proszę o zabranie głosu senatora Leszka Czarnobaja I przedstawienie sprawozdania Komisji budżetu I finansów publicznych.
Leszek Czarnobaj
Pani Marszałek, Wysoka Izbo, panie Myśle, szanowni państwo. Pragnę przedstawić stanowisko komisji budżetu I finansów publicznych w sprawie ustawy o zmianie ustawy o krajowej administracji skarbowej oraz ustawy prawo bankowe druk znacki 909. Ustawa jest krótka. Celem tej ustawy, szanowni państwo, jest ograniczenie uprawnienia organów krajowej administracji skarbowej do żądania od banków oraz innych instytucji finansowych bez uprzedniego postanowienia sądu dostępu do posiadania informacji chronionych odpowiednią tajemnicą bankową lub inną tajemnicą, tajemnicą chronioną. Teraz kilka słów, o czym jest ta ustawa, o czym mówił pan minister podczas posiedzenia komisji, powiem językiem chyba bardziej zrozumiałem.
Wspaniały dokument, ład polski wprowadzony w poprzedniej kadencji. Sprowadził się do tego, że przedstawiciele administracji skarbowej, szef administracji skarbowej, naczelnik Urzędu, skarbowego, naczelnik Urzędu Skarbowego, mogli występować o wszelkie informacje do instytucji finansowych, wszelkich również tych, które są tajemnicą bankową. Powracamy do sytuacji sprzed wprowadzenia w Ładzie, tym, który został wprowadzony w poprzedniej kadencji, a mianowicie tak, w sytuacji, kiedy jest już wszczęte postępowanie przygotowawcze, szef Krajowego Rady Miejskiej I Skarbowej, naczelnik Urzędu Celno-Skabowego lub naczelnik Urzędu Skarbowego może występować o informacje do instytucji finansowych, również tych związanych z tajemnicą bankową. Natomiast w sytuacji, kiedy następuje postępowanie przygotowawcze w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, naczelnik Urzędu Skarbowego oraz naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego mogą występować do instytucji finansowej na podstawie wydanego przez właściwy miejscowy sąd okręgowy zgody.
I to jest ta różnica, czyli powrotu do tego, jeżeli się już toczy postępowanie, to wówczas o taką tajemnicę instytucje skarbowe mogą występować. Natomiast w przypadku postępowania przygotowawczego wymagana
Leszek Czarnobaj
Decyzja sądu podczas posiedzenia komisji nasz prawnik przedstawił 3 poprawki poprawki nie nie mają charakteru charakteru, które by zmieniały tę ustawę. Są to 2 poprawki językowe, 1 dotycząca terminologii. Zostały one zgłoszone przeze mnie I pozytywnie zaopiniowane przez komisję. I komisja jednogłośnie siedmioma głosami za pozytywnie zaopiniowała tę ustawę I prosi wysoką izbę o jej uchwalenie. Pani marszałek, dziękuję bardzo.
Magdalena Biejat
Dziękuję. Czy ktoś z państwa senatorów chce zadać pytanie senatorowi sprawozdawcy? Nie ma, dziękuję. Projekt tej ustawy został wniesiony przez posłów. Czy upoważniony przedstawiciel wnioskodawców pan poseł Ryszard P.
Tru pragnie zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy? Zapraszam.
Ryszard Petru
Pani, pani marszałek, wysoka izbo. O tej ustawie już wiele razy mówiłem, o tych przepisach, o artykułach, o procedurach, ale chcę powiedzieć o czymś ważniejszym, o tym jakiego my tak naprawdę państwa chcemy. Australia jest krótka I zmienia jedną rzecz, ale ta rzecz jest fundamentalna. Do tej pory urzędnik skarbowy mógł własnym pismem ściągnąć po tajemnicę bankową, bez sądu I bez niezależnej kontroli. A po tej zmianie I mam nadzieję, że uda się wysokiej izbie przegłosować tą zmianę bez poprawek, będzie inaczej.
Poza danymi podejrzanego, kas będzie musiał pójść do sądu tak, jak było przed dwudziestym drugim rokiem, przekonać niezależnego sędziego, że ingerencja jest uzasadniona. I dokładnie tak, jak dziś robi to prokurator. Po 1. To jest kwestia wolności. Rachunek bankowy to nie tylko sam ciąg liczb.
To zapisz naszego życia, gdzie robimy zakupy, komu pomagamy, na co się leczymy, na jaki se wpłacamy pieniądze, kto zagląda w nasze konto, dzisiaj, w dzisiejszych czasach wie o nas wszystko. Wolność to także prawo do tego, aby państwo nie zaglądało w nasze życie bez poważnego powodu I bez niczyjej kontroli. A po 2. To jest kwestia fundamentalnego zaufania. Zaufanie do państwa nie bierze się z samych deklaracji, bierze się z poczucia, że reguły są jasne, a władza ma swoje granice.
Przedsiębiorstwa, który wie, że jego konto nie zostanie prześwietlone jednym podpisem urzędnika. Inaczej patrzy na urząd skarbowy, nie jako na przeciwnika, jak na instytucję, która działa według prawa. Państwo, które sięga po wszystko, uczy obywateli nieufności, a nieufność kosztuje, kosztuje gospodarkę, kosztuje inwestycję. Taka nieufność zabija też ducha przedsiębiorczości. Po 3.
Samoograniczenie państwa. To jest bardzo ważne, to jest w ogóle cała idea deregulacji. Państwo się musi samoograniczyć, żeby dać wolność obywatelowi, ale żeby oczywiście było wszystko w ramach reguły gry. I to jest sedno tej ustawy. Władza władzy najlepiej jest dawać kolejne uprawnienia.
Najłatwiej to jest władzy, ale każdy ma I każde takie uprawnienie ma zwykle dobre uzasadnienie, skuteczność, szybkość, walka z przestępczością. Ale znacznie trudniej powiedzieć sobie stop, tu kończy się nasza władza I tu potrzebny jest sędzie. Ta ustawa jest właśnie swego rodzaju aktem samoograniczenia. Państwo samo mówi, będziemy ścigać przestępstwa skarbowe, ale pod kontrolą niezależnego sądu. Chcę też odpowiedzieć na pewne obawy, które się pojawiają.
Ta ustawa nie rozbraja administracji skarbowej I rozumiem, że przedstawiciel graba administracji skarbowej to potwierdzi. Przestępstwa skarbowe nadal będą ścigane. Kas zachowuje dostęp do informacji o podejrzanym, może wystąpić do sądu, a gdy sąd odmówi ma prawo do zażalenia. Sprawy już rozpoczęte toczą się na starych zasadach. Dodajemy tylko jedną niezależną kontrolę.
Silne państwo to nie jest takie, które może wszystko. Silne państwo to takie, które działa skutecznie, ale w granicach prawa. Wysoka Izba, zwracam się do pań I panów senatorów o przyjęcie tej ustawy bez poprawek. Mam nadzieję, że cała cała izba to poprze. Mam nadzieję również, że podpisze tę ustawę prezydent.
Ta ustawa szybko wchodzi w życie I to jest taki podstawowy prezent świąteczny. Jako Polacko możemy dać więcej zaufania do obywateli, więcej wolności I samo ograniczenie państwa. Dziękuję pani marszałek bardzo.
Magdalena Biejat
Dziękuję. Czy są pytania do pana posła? Są, proszę do nas zwrócić. Senator Górski, bardzo proszę o zadanie pytania. Proszę po nią pójść, poczekamy.
Maciej Górski
Szanowny pani poseł, pani Pośle, szanowna pani marszałek, ile jest takich spraw w Polsce rocznie?
Ryszard Petru
Proponowałbym, proponowałem, żeby dokładnie te pytanie zadać przedstawiciele Ministerstwa Finansów, będą w stanie dokładnie państwu odpowiedzieć, nie chciałbym państwa wprowadzić w błąd. Takich spraw, które są, gdzie było to wykorzystywane, prawda?
Tak, tak, dokładnie o to mi chodzi.
Speaker 131
Ile Wydaje mi się, że przedstawiciel rządu państwu może, o, potwierdził mi nawet skinieniem głowy, że wie I ma tę liczbę w głowie.
Speaker 137
Ale nie wiem, czy to jest ten etap, na którym pan minister może odpowiadać.
Magdalena Biejat
Proszę, tak, proszę spokojnie dać mi prowadzić obrady, pan minister będzie miał okazję.
Ja tylko sugerowałem, że tam jest pełna wiedza.
Magdalena Biejat
Dobrze, czy są jeszcze jakieś inne pytania? Bardzo proszę pani senator Zając. Dziękuję bardzo.
Alicja Zając
Chciałam zapytać, pan jako sprawozdawca tej ustawy nie chce przyjąć tych poprawek, które się wydają być słuszne, zgłoszonych przez biuro legislacyjne I jednogłośnie przyjętych przez
Ryszard Petru
Ja się tu nie upieram, ja wiem, że są tylko I wyłącznie językowe I to zawsze wydłuża proces I zależałoby mi na tym, żeby ta ustawa jeszcze w najbliższym czasie została przyjęta. Natomiast ja tylko to, to był taki sympatyczny apel do państwa, nie mocne stanowisko pro legislacyjne.
Dziękuję pani marszałek.
Magdalena Biejat
Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Finansów I Gospodarki. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy? Zapraszam.
Marcin Łoboda
Pani Marszałek, wysoka izbo. Ja tylko chciałem parę informacji dodatkowych przekazać, ale najważniejsza rzecz, że ta ustawa przeszła jednogłośnie praktycznie przez Sejm. Głosowało za nią 400 osiemnastu posłów I posłanek, natomiast wstrzymały się tylko Konfederacja I Konfederacja Korony Polski, to jest 18. Także można powiedzieć, że mamy jednogłośnie ogłoszoną uchwaloną ustawę. Jeżeli chodzi o jedną rzecz, to chciałbym rozróżnić 2 rzeczy.
1 to jest postępowanie przygotowawcze, czyli karno-skarbowe I to dotyczy ten przepis, czyli dostępu fazie in rem I in ad personam, czyli wtedy, kiedy mamy w sprawie prowadzonej, wtedy jest potrzebna kontrola sądowa I dopiero pozytywne postanowienie sądu pozwala prowadzić czynności procesowe w stosunku do takiej osoby, czyli sięgać po informacje bankowe. Natomiast w momencie, kiedy jest postawiony zarzut naruszenia albo wykroczenia, albo przestępstwa karno-skarbowego czy karnego, wówczas nie jest potrzebna taka zgoda sądu, tylko wtedy organ podatkowy może wystąpić do sądu od razu o te informacje bankowe. Natomiast to jest złota zasada, którą też jakby stosujemy w krajowej administracji skarbowej do ścigania przestępców, a nie do zwykłych podatników. To jest postępowanie podatkowe, to są zupełnie inne przepisy I one dotyczą ordynacji podatkowej, artykuł tyle co pamiętam 183 albo gdzieś tam w tych okolicach 186. Jeżeli
chodzi
Marcin Łoboda
o statystyki, które pan senator tutaj zapytał, to mogę odpowiedzieć, że w całym 2000 dwudziestym piątym roku, bo takie statystyki mam, czyli bieżące takie, które żeśmy rozpatrywali. Mieliśmy listę wystąpień wszystkich organów podatkowych, czyli 400 urzędów skarbowych plus 16 urzędów celno-skarbowych, szef krajowej administracji skarbowej I szesnastu dyrektorów izb administracji skarbowej, było 1714 wystąpień, ale co jest najważniejsze, jedyne 11 procent dotyczyło występowania o informacji bankowej w fazie inREM, czyli wtedy, kiedy nie było postępowania jeszcze wobec konkretnej osoby, co za tym idzie tylko 11 procent to jest to, co powinniśmy uzyskać mniej więcej informacje od... Postanowienie sądu, które nam pozwoli dalej prowadzić postępowanie, wyciągać informacje bankowe już w fazie inręby. Także ja też oczywiście jestem za tą ustawą I proszę wysoką izbę o uchwalenie tej ustawy. Dziękuję bardzo, pani profesor.
Magdalena Biejat
Dziękuję bardzo. Czy ktoś jeszcze chce zadać pytanie przedstawicielom, przedstawicielom rządu? Nie widzę, dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo.
Magdalena Biejat
Otwieram dyskusję. Informuję, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu. Dla porządku informuję, że do protokołu swojej przemówienia w dyskusji złożyli senatorowie Ryszard Prejza, Benjamin Godyla, Robert Mamątow, Janusz Pęcharz I Aleksander Szwed. Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu.
Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 24 porządku obrad.
Ustawa o zmianie ustawy o ubezpieczeniach gwarantowanych przez skarb państwa. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 898, a sprawozdanie komisji w druku numer 898 a. Proszę o zabranie głosu senatora Janusza Pęcherza I przedstawienie sprawozdania Komisji Gospodarki Narodowej I Innowacyjności oraz Komisji budżetu I finansów publicznych.
Janusz Pęcherz
Szanowna Pani marszałkini, wysoka izbo, panie ministrze. Mam zawsze przedstawić sprawozdanie Komisji budżetu I finansów publicznych oraz Komisji Gospodarki Narodowej I Innowacyjności o uchwalonej przez Sejm w dniu dwudziestego drugiego października 2000 dwudziestego szóstego roku, ustawie o zmianie ustawy o ubezpieczeniach gwarantowanych przez skarb państwa. Marszałek Senatu dnia dwudziestego trzeciego października 2000 dwudziestego szóstego roku skierowała ustawę do komisji. Po rozpatrzeniu ustawy na posiedzeniu w dniu trzeciego listopada 2000 dwudziestego szóstego roku komisje wnoszą, aby wysoki Senat uchwalić raczył załączony projekt uchwały. Ustawa łączy 2 ważne zadania państwa, wzmacnianie bezpieczeństwa Polski I tworzenie warunków do rozwoju krajowych przedsiębiorstw.
W obecnej sytuacji międzynarodowej nie wystarczy przeznaczyć środki na modernizację sił zbrojnych, trzeba również budować zdolności produkcyjne, zaplecze technologiczne I odporne łańcuchy dostaw. Temu służy proponowane rozszerzenie zadań korporacji ubezpieczeń kredytów eksportowych, czyli KUKE. Nowelizacja pozwoli KUKE obejmować ochroną umowy I inwestycje uzasadnione interesem bezpieczeństwa I obronności Rzeczypospolitej Polskiej. Szczególne znaczenie mają gwarancję spłaty kredytów finansujących inwestycje przedsiębiorców, którzy chcą uruchamiać w Polsce produkcję lub świadczyć usługi na rzecz naszych sił zbrojnych, a także przedsięwzięcia służące bezpieczeństwu cywilnemu. To instrument, który może pomóc przejść od pomysłu I kompetencji technicznych do rzeczywistej produkcji.
Warto podkreślić, że chodzi nie tylko o największe zakłady przemysłu obronnego. W tym procesie powinno znaleźć się miejsce także dla małych I średnich przedsiębiorstw, firm inżynieryjnych oraz dostawców wyspecjalizowanych technologii. Część z nich ma potrzebę potrzebne kompetencje, ale zbyt krótko działa na rynku albo dysponuje zbyt małym kapitałem, by samodzielnie uzyskać finansowanie inwestycji obarczonej podwyższonym ryzykiem. Gwarancja ubezpieczeniowa może ułatwić bankowi podjęcie decyzji kredytowej, nie zastępując przy tym oceny ekonomicznej przedsięwzięcia. Przemysł obronny nie rozwija się w oderwaniu od reszty gospodarki.
Potrzebuje energii, infrastruktury, sprawnych usług I nowoczesnych rozwiązań technicznych. Dlatego istotne jest również planowane wsparcie inwestycji tutaj w energetyce, ciepłownictwie I budownictwie specjalistycznym, między innymi poprzez gwarancje płatnicze I kontraktowe. W przyszłości instrumenty te mogą wspierać także innowacje I badania. Wzmacnianie bezpieczeństwa państwa powinno oznaczać jednocześnie rozwój kompetencji I miejsc pracy w Polsce. Ustawa przewiduje ponadto możliwość objęcia ochroną wybranych inwestycji realizowanych za granicą, nawet bez bezpośredniego udziału polskiego przedsiębiorcy, jeżeli ich celem będzie zapewnienie dostaw dla polskich odbiorców, a przedsięwzięcie będzie uzasadnione interesem bezpieczeństwa I obronności państwa.
To wyjątek od dotychczasowych zasad, dlatego powinien być stosowany w sposób ściśle związany z rzeczywistymi potrzebami obronnymi, w szczególności z dostawami dla sił zbrojnych zamawianymi przez Ministerstwo Obrony Narodowej. Kolejnym rozwiązaniem jest dopuszczenie inwestycji kapitałowych KUKE w zagranicznych instytucjach o podobnym profilu. Ma to służyć współpracy międzynarodowej, dostępowi polskich firm do wspólnych programów ubezpieczeniowych I finansowych oraz zwiększenie możliwości eksportowych. Dla przedsiębiorcy wchodzącego na trudniejszy rynek zagraniczny dostęp do odpowiednich instrumentów zabezpieczenia ryzyka bywa równie ważny jak konkurencyjna oferta. Nie można także tutaj pomijać kwestii odpowiedzialności finansowej.
Zakup udziałów lub akcji ma być finansowany ze środków zgromadzonych przez KUKE na wyodrębnionym rachunku z działalności gwarantowanej, a wydatki na ten cel nie będą objęte gwarancją Skarbu Państwa. Każdorazowo wymagana będzie zgoda Komitetu Polityki Ubezpieczeń Gwarantowanych przez Skarb Państwa, który ma także corocznie monitorować oczekiwane korzyści. Te mechanizmy są istotne, ponieważ rozwijanie nowych form działalności nie może osłabiać zdolności kółka do wypłaty odszkodowań I wykonywania jej podstawowych zadań. Za przyjęciem ustawy w Sejmie głosowało 419 posłów, przy 20 głosach przeciw I braku głosów wstrzymujących. Biuro legislacyjne Senatu reprezentował pan Maciej Telec, główny legislator, który zgłosił 4 uwagi legislacyjne.
Po ciekawej dyskusji, w której głos zabierali zarówno senatorowie, głównie tutaj pan premier Waldemar Pawlak, pan legislator I przedstawiciele strony rządowej, ostatecznie zgodzono się na mój wniosek, aby przyjąć tę ustawę bez poprawek. Pan senator, przewodniczący Waldemar Pawlak poddał ten wniosek pod głosowanie. Wszyscy senatorowie przegłosowali przyjęcie ustawy bez poprawek. W imieniu obu komisji budżetu I finansów publicznych oraz gospodarki narodowej I innowacyjności wnoszę, aby wysoka izba przyjęła tę ustawę bez poprawek. Dziękuję bardzo.
Magdalena Biejat
Dziękuję bardzo. Czy są pytania do senatora sprawozdawcy? Nie widzę, dziękuję. Dziękuję. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd.
Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Finansów I Gospodarki. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos I przedstawić stanowisko rządu? Zapraszam.
Michał Jaros
Szanowna Pani Marszałek, szanowne panie senatorki, panowie senatorzy, szanowni państwo. Mam zaszczyt przedstawić państwu główne założenia ustawy z dnia dwudziestego drugiego października 2000 dwudziestego szóstego roku o zmianie ustawy o ubezpieczeniach gwarantowanych przez skarb państwa. Głównym celem ustawy jest rozszerzenie mandatu korporacji ubezpieczeń kredytów eksportowych S. A. Której ustawa w 1900 dziewięćdziesiątym czwartym roku powierzyła realizację ubezpieczeń gwarantowanych przez skarb państwa na działaniach w obszarach bezpieczeństwa I obronności państwa, transformacji klimatycznej I energetycznej kraju oraz pozycji Polski na rynkach międzynarodowych.
Ustawa zakłada rozszerzenie ustawowego mandatu KUKE o oferowanie ochrony ubezpieczeniowej dla umów I inwestycji, których realizacja będzie uzasadniona interesem bezpieczeństwa I obronności Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2000 dwudziestego drugiego roku o obronie, obronie ojczyzny. Proponuje się, aby KUKE mogła oferować ubezpieczeniowe gwarancje spłaty kredytów przeznaczonych na wydatki inwestycyjne przedsiębiorców, służące uruchamianiu w Polsce produkcji lub rozpoczęciu świadczenia usług na rzecz Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, albo przyczyniających się do zapewnienia szeroko rozumianego bezpieczeństwa cywilnego. Przewiduje się, że ta forma ubezpieczenia może spotkać się z zainteresowaniem przedsiębiorców, z krótką historią obecności na rynku, o małej kapitalizacji, gdzie finansowanie długiem wiąże się z wysokimi ryzykami trudnymi do samodzielnego zaakceptowania przez instytucje finansujące. Inwestycje realizowane poza terytorium Polski przez przedsiębiorców zagranicznych, finansowane długiem albo ze środków własnych przedsiębiorcy, również będą mogły być zabezpieczone przez KUKĘ także wtedy, gdy nie będą w nich uczestniczyć polscy przedsiębiorcy w ramach zawartych przez nich kontaktów eksportowych, o ile te inwestycje będą podejmowane w celu realizowania z nich dostaw dla polskich odbiorców. Ponadto, zmiana umożliwi oferowanie przez KUKE gwarancji kontraktowej dla tego sektora na rynku krajowym, co przyczyni się do budowania polskich łańcuchów dostaw w produkcji zbroiniowej I dual use, czyli do tego podwójnego oraz większej niezależności I kompetencji polskich przedsiębiorców w tym obszarze.
Proponowana zmiana ma na celu wejście poza dopuszczalne w proklimatycznej taksonomii Unii Europejskiej rodzajów projektów w zakresie wytwarzania energii w celu umożliwienia obejmowania ochroną ubezpieczeniową projektów realizujących wszystkie 5 filarów unii energetycznej, Unii Europejskiej określonych stosownym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego I Rady Unii z 2000 osiemnastego roku. W czasie, który upłynął od ostatniej nowelizacji ustawy w 2000 dwudziestym trzecim roku, Kukę zdiagnozowała zainteresowanie rynku wsparciem działalności w zakresie wytwarzania energii wykraczającym poza wskazaną wyżej taksonomię unii europejskiej dotyczy to przede wszystkim zastępowania w polskim
systemie
Michał Jaros
Lektur energetycznym, bloków węglowych jednostkami gazowymi, których, które nie będą w stanie spełnić parametrów technicznych wskazanych w taksonomii. Zakres rzeczowy wsparcia pierwszej w kolejności obejmie 1. 3 filary Unii Energetycznej I Unii Europejskiej, to jest redukcję emisyjności, efektywność energetyczną I bezpieczeństwo energetyczne. W dalszej kolejności wsparcie KUKE będzie mogło objąć także działalność gospodarczą związaną z czwartym I piątym filarem, to jest wewnątrz unijnym rynkiem energii, na przykład rozbudowa międzynarodowych połączeń elektrod energetycznych oraz badaniami naukowymi innowacyjność, innowacjami I konkurencyjnością, na przykład wsparcie firm działających na rzecz efektywności energetycznej. Inwestycje kapitałowe KUKE w zagraniczne instytucje o podobnym jak korporacja profilu działalności.
KUKE jako Polska Agencja Kredytów Eksportowych działa ze wsparciem państwa od 1900 dziewięćdziesiątego czwartego roku. W ostatnim czasie skokowo zwiększa swoją ekspozycję w każdym obsługiwanym segmencie, w tym w obszarze ubezpieczeń długoterminowych, kredytów eksportowych, dla którego to celu została powołana. Na obecnym etapie rozwoju swojej działalności wzrost skali zaangażowania KUKE może być wzmocniony ustawowym upoważnieniem korporacji do nabywania akcji lub udziału w zagranicznych finansowych instytucjach rozwojowych oraz innych zagranicznych podmiotach o zakresie działalności odpowiadającym zadaniom powierzonym korporacji ustawą. Umożliwienie KUKE dokonywania inwestycji kapitałowych w zagraniczne instytucje o podobnym profilu działalności, o ile będzie to uzasadnione, zdefiniowanym w ustawie gospodarczym interesem Rzeczypospolitej Polskiej W zamierzeniu projektodawcy ma na celu pogłębienie współpracy międzynarodowej przedsiębiorców, zwiększenie ich dostępu do wspólnych programów ubezpieczeniowych I finansowych oraz w konsekwencji wzmacnianie pozycji polskiego eksportu. Biorąc pod uwagę, że współczesna rola Agencji Kredytów Eksportowych ewoluuje z pasywnego ubezpieczyciela w aktywnego kreatora możliwości rynkowych.
Zastosowanie proponowanego instrumentu wpisałoby się w strategię transformacji KUKE z podmiotu lokalnego wgracza międzynarodowego wspierającego polską gospodarkę w regionach o najwyższym potencjale wzrostu, na przykład w Afryce oraz w krajach o strategicznym dla Polski znaczeniu geopolitycznym, na przykład w Ukrainie. KUKE od 2000 dwudziestego trzeciego roku może reaskurować krajowym komercyjnym zakładom ubezpieczeń tak zwanego ryzyka nadzwyczajne, ryzyka nadzwyczajne związane z zaistnieniem za granicą zdarzeń powodujących wycofywanie się tych zakładów z ubezpieczeń lub ograniczenie przez nie pokrycia ubezpieczeniowego. Generalnie są to zdarzenia poważnie zakłócające funkcjonowanie rynku ubezpieczeniowego, mające charakter albo naturalny, jak na przykład pandemia lub żywioł znacznych rozmiarów, albo spowodowane czynnikiem ludzkim, na przykład kryzys spowodowany działaniami hybrydowymi obserwatorami państwa lub organizacji. Aktualnie korporacja reasekuruje dwóm zakładom ryzyka nadzwyczajne związane z ubezpieczeniem przez te zakłady działalności transportowej polskich firm na terytorium Ukrainy w czasie trwających tam oczywiście działań wojennych. Rozszerzenie możliwości reasekuracji KUKE na ryzyka nadzwyczajne, które mogłyby się zmaterializować na terytorium Polski, zapewni możliwość ograniczenia potencjalnych luk w komercyjnym pokryciu ubezpieczeniowym mogącym zaistnieć także w Polsce.
Na zakończenie, szanowny panie marszałku, Pragnę podkreślić, że rozpatrywana przez Senat ustawa nie zwiększa obciążeń publicznoprawnych przedsiębiorców. Skutki wprowadzonych zmian będą zależeć jedynie od decyzji ekonomicznych. Dziękuję bardzo.
Michał Kamiński
Bardzo panu dziękuję, panie ministrze. Zapytuję państwa senatorów, czy są jakieś pytania do pana ministra? Jeśli nie ma, bardzo dziękuję panie Najwyraźniej pana wyjaśnienia były wyczerpujące I zadowoliły wysoką izbę. Gratuluję. Otwieram dyskusję.
Informuję, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu, natomiast głos w dyskusji złożyli do protokołu państwo senatorowie, Ryszard Brejza, Janusz Gromek, Ryszard Majer, Janusz Pęcherz, Joanna Sekoła, Aleksander Szwed, Ryszard Świlski. Informuję, że, zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dwudziestego piątego porządku obrad. Ustawy o zmianie ustawy o poręczeniach I gwarancjach udzielanych przez skarb państwa oraz niektóre osoby prawne oraz niektórych innych ustaw.
Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 899, a sprawozdanie komisji w druku numer 899 a. Proszę o zabranie głosu senatora Macieja Kopca I przedstawienie sprawozdania Komisji budżetu I finansów publicznych. Bardzo proszę panie senatorze.
Maciej Kopiec
Dziękuję panie marszałku. W imieniu Komisji budżetu I finansów publicznych mam przedstawić Senatowi sprawozdanie z jej prac dotyczących uchwalonej przez Sejm ustawy o zmianie ustawy o poręczeniach I gwarancjach udzielanych przez skarb państwa oraz niektóre osoby prawne oraz niektórych innych ustaw. Górnymi celami nowelizacji są zaktualizowanie przepisów dotyczących działalności poręczeniowej I gwarancyjnej Skarbu Państwa, wyeliminowanie z ustawy martwych przepisów, uporządkowanie I uzupełnienie przepisów odnoszących się do działalności poręczeniowej I gwarancyjnej Banku Gospodarstwa Krajowego, prowadzonych w ramach rządowych programów poręczeniowo-gwarancyjnych, w szczególności ułatwiających BGK wykonywanie zobowiązań z tytułu udzielonych poręczeń I gwarancji oraz dochodzenie zwrotu wydatkowanych z tego tytułu kwot. Przygotowana ustawa kompleksowo porządkuje funkcjonowanie BGK. Dotychczasowa ustawa uchwalona w dziewięćdziesiątym siódmym roku, powstała bowiem w zupełnie odmiennych uwarunkowaniach politycznych I gospodarczych, charakterystycznych dla okresu transformacji ustrojowej Polski.
Wiele z jej przepisów utraciło znaczenie w efekcie zmieniającego się otoczenia gospodarczego. Potrzeba wprowadzenia nowych rozwiązań, determinowana oczekiwaniami rynku oraz wydarzeniami geopolitycznymi. Marszałek Senat tu skierował ustawę do Komisji budżetu I Finansów Publicznych 23 października. Komisja zabrała się w dniu 3 listopada. Rozpatrzyła druk senacki I jednomyślnie rekomenduje wysokiemu senatowi przyjęcie uchwały w sprawie ustawy bez poprawek.
Dziękuję bardzo.
Michał Kamiński
Bardzo, bardzo dziękuję panie senatorze. Czy są pytania do senatora sprawozdawczy, który już chciał ochoczo zbiec, ale ale najwyraźniej zdolności profetyczne pan senator posiada, bo dobrze przewidział, że nikt nie będzie chciał go o nic pytać. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych. Został upoważniony minister finansów I gospodarki. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy I przedstawić stanowisko rządu?
Michał Kamiński
Bardzo dobrze panie ministrze, dziękujemy. Czy mimo to ja muszę zapytać, czy państwo senatorowie wszelako nie chcieliby do pana ministra jakichś pytań skierować? Najwyraźniej nie.
Bardzo dziękuję. Otwieram dyskusję. Informuję, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu, natomiast głos w dyskusji złożyli do protokołu. Panowie senatorowie Ryszard Brejza, Władysław Komarnicki, Ryszard Majer, Janusz Pęcherz, Aleksander Szwed. Informuję, że lista mówców została wyczerpana.
Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dwudziestego szóstego porządku obrad. Ustawa o zmianie ustawy o finansowym wsparciu niektórych przedsięwzięć mieszkaniowych oraz niektórych innych ustaw. Tekst ustawy zawarty jest w druku numer 901 a, sprawozdanie komisji w druku numer 901 a.
Proszę o zabranie głosu senatora Janusza Pęcherza I przedstawienie sprawozdania Komisji Infrastruktury oraz Komisji budżetu I finansów publicznych.
Janusz Pęcherz
Szanowny panie marszałku, wysoka izbo, panie ministrze. Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji budżetu I finansów publicznych oraz Komisji infrastruktury o uchwalonej przez sejm w dniu dwudziestego drugiego października 2000 dwudziestego szóstego roku ustawie o zmianie ustawy o finansowym wsparciu niektórych przedsięwzięć mieszkaniowych oraz niektórych innych ustaw. Marszałek Senatu dnia dwudziestego trzeciego października 2000 dwudziestego szóstego roku skierował ustawę do komisji. Po rozpatrzeniu ustawy na posiedzeniu w dniu trzeciego listopada 2000 dwudziestego szóstego roku komisje wnoszą, aby wysoki Senat uchwalić raczył załączony projekt uchwały. Dostępność mieszkań jest dziś jednym z najważniejszych wyzwań społecznych I gospodarczych.
Dotyczy rodzin oczekujących na mieszkania komunalne, osób potrzebujących wsparcia w samodzielnym życiu, ale również młodych ludzi rozpoczynających studia. Dlatego polityka mieszkaniowa wymaga nie tylko odpowiednich nakładów, lecz także przepisów, które pozwalają te środki wykorzystywać skutecznie I odpowiedzialnie. I temu służy właśnie rozpatrywana ustawa. Nowelizacja obejmuje 3 obszary, finansowe wsparcie budownictwa socjalnego I komunalnego, zasady finansowania programu Termo oraz uporządkowanie nazewnictwa inwestycji w krajowym planie odbudowy. Łączy je wspólny cel, lepsze wykorzystanie dostępnych instrumentów publicznych I europejskich.
W tegorocznym budżecie według danych przedstawionych przy projekcie na mieszkalnictwo przeznaczono blisko 7000000000 złotych, w tym 4000000000 złotych na bezzwrotne granty wspierające budowę mieszkań socjalnych, komunalnych, wspomaganych I treningowych. To znacząca skala pomocy. Przy dofinansowaniu sięgającym 80 procent kosztów inwestycji,
Państwo musi jednak zadbać o to, by środki trafiały do podmiotów zdolnych do rzetelnej realizacji przedsięwzięć. Dlatego proponuje się doprecyzowanie warunków ubiegania się przez organizacje pozarządowe o wsparcie na mieszkania treningowe, interwencyjne I wspomagane. Uprawnione mają być organizacje pożytku publicznego albo podmioty prowadzące od co najmniej trzech lat działalność w zakresie pomocy społecznej lub pomocy osobom bezdomnym. Nie chodzi o zamykanie drogi organizacjom społecznym, lecz o ochronę pieniędzy publicznych I zapewnienie trwałości pomocy osobom, które jej potrzebują. Istotna jest również możliwość łączenia dotacji z funduszu dopłat ze środkami Unii Europejskiej.
Ma to znaczenie zwłaszcza w programie Fundusze Europejskie dla Polski Wschodniej, w którym na mieszkanictwo społeczne przewidziano 100000000 euro. Takie połączenie źródeł finansowania może ułatwić inwestorom wniesienie wkładu własnego do preferencyjnych kredytów banku krajowego. To rozwiązanie jest na pewno praktycznym rozwiązaniem pozwalającym uruchamiać inwestycje, które bez dodatkowego wsparcia mogłyby zostać odłożone. 2. Część ustawy dotyczy programu Termo I Funduszu Termomodernizacji I Remontów.
Dotychczasowy limit trzystu trzydziestu 1000000 złotych okazał się niewystarczający wobec skali potrzeb, w tym wniosków o premie powodziowe. Ustawa umożliwia wykorzystanie stu czterdziestu 1000000 złotych niewydatkowanych w programie stop smog oraz podnosi limit wydatków funduszu do czterystu 1000000 złotych. Według szacunków przedstawionych w uzasadnieniu, przesunięcie tych środków pozwoli pokryć około dziewięćdziesięciu czterech procent rozpoznanego zapotrzebowania. To jest przykładem racjonalnego gospodarowania środkami, które już pozostają w systemie. Ważnym uregulowaniem, ważne uregulowanie dotyczy mieszkalnictwa studenckiego.
To jest bardzo istotne. Brak dostępnych cenowo miejsc w akademikach nie jest wyłącznie problemem uczelni. Wpływa na możliwość podjęcia studiów poza miejscem zamieszkania, obciąża budżety rodzin I zwiększa presję na rynek najmu w miastach akademickich. Włączenie publicznych domów studenckich do polityki mieszkaniowej jest zatem działaniem o znaczeniu społecznym I edukacyjnym. Z przedstawionych informacji wynika, że na budowę I remont akademików skierowano w tym roku ponad 400000000 złotych, a zakontraktowane przedsięwzięcia obejmują około trzech 1000 dwustu miejsc.
Ważne jest także określenie maksymalnych opłat za miejsce w nowo wybudowanych obiektach. Dla przykładu wskazano kwoty 584 złote w Warszawie, 496 złotych w Poznaniu, 480 złotych w Krakowie czy 380 złotych w Katowicach. To stawki maksymalne, a więc uczelnie mogą pobierać opłaty niższe. Jednocześnie musimy pamiętać, że uczelnia, aby skorzystać z programu powinna być przygotowana inwestycyjnie, w tym posiadać wymagane pozwolenie na budowę, dlatego tak istotna jest wieloletnia przewidywalność finansowania. Publiczne uczelnie potrzebują czasu na przygotowanie dokumentacji, zabezpieczenie wkładu I przeprowadzenie inwestycji.
Jednoroczna perspektywa nie wystarcza do odpowiedzialnego planowania rozbudowy bazy mieszkaniowej. Biuro legislacyjne Senatu reprezentowane przez panią Aldonę Figurę, głównego legislatora, zgłosiło 4 uwagi szczegółowe do ustawy, proponując równocześnie 4 poprawki, które przejął przewodniczący Komisji budżetu I finansów publicznych pan senator Kazimierz Klejna. W dyskusji głos zabierali senatorowie Kazimierz Klejna, Wiesław Dobkowski oraz pani senator Anna Górska. Ogólnopolską Federację na rzecz rozwiązywania problemów bezdomności reprezentowała pani Aleksandra Krugły, która przedstawiła stanowisko federacji, w którym wnosiła o przyjęcie dwóch poprawek, to jest jednoznacznego dopuszczenia finansowania z funduszu dopłat mieszkań treningowych I wspomaganych prowadzonych przez organizacje pozarządowe bez wcześniejszego zlecenia ich prowadzenia przez jednostki samorządu terytorialnego oraz wyłączenia stosowania nowych kryteriów podmiotowych do wniosków złożonych przed wejściem tych kryteriów w życie. Do tych poprawek nie akceptując ich odnieśli się pan wiceminister Lewandowski I dyrektor Departamentu Mieszkalnictwa Juliusz Teclaw.
Pan przewodniczący komisji senator Kazimierz Klejna zaproponował głosowanie przyjętych czterech poprawek oraz głosowanie nad przyjęciem ustawy wraz z poprawkami, zarówno za poprawkami, jak I za całą ustawą głosowało ośmiu senatorów, wszyscy byli za w imieniu Komisji budżetu I finansów publicznych. Wnoszę, aby Wysoka Izba przyjęła tę ustawę wraz z poprawkami. Dziękuję.
Michał Kamiński
Bardzo dziękuję panie senatorze. Czy ktoś z państwa senatorów chciałby zadać pytanie senatorowi sprawozdawcy? Nie widzę. Bardzo dziękuję panie Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony minister finansów I gospodarki. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos?
Bardzo proszę, panie ministrze.
Tomasz Lewandowski
Panie marszałku, szanowni państwo, pan senator sprawozdawca bardzo wyczerpująco opowiedział o tym projekcie. Staramy się jak najracjonalnie zarządzać tymi środkami, które pozostają w dyspozycji państwa, stąd między innymi widząc przeogromne zainteresowanie programem Termo, to jest program, który jest skierowany głównie do wspólnot mieszkaniowych, także do do mieszkaniowego zasobu gminy, ale przede wszystkim do wspólnot mieszkaniowych, do spółdzielni mieszkaniowych. Mimo rekordowego w tym roku budżetu trzystu trzydziestu 1000000 złotych, ten budżet wyczerpał nam się już w połowie maja tego roku. W zeszłym roku to była połowa sierpnia, więc widać, że podmioty zainteresowane tymi środkami, a więc spółdzielnie, wspólnoty bardzo chętnie z tego instrumentu korzystają. Jest ponad 140000000 złotych na niewykorzystanych na funduszu programu stop smog, programu już nieaktywnego, stąd w porozumieniu z Ministerstwem Klimatu I Środowiska przekierowujemy te środki na program Termo.
Niezwykle ważna zmiana, na którą także pan senator zwrócił uwagę w obszarze mieszkalnictwa studenckiego. Rząd po raz 1. Od wielu lat zdecydował się na włączenie budownictwa społeczne studenckiego akademików do szeroko rozumianej polityki mieszkaniowej państwa. Włączył to do polityki mieszkaniowej także samorządów. Stąd w ogólnej puli środków, które są kierowane na budowę I remont mieszkań, wydzieliliśmy 10 procent tej kwoty na budowę I remont akademików.
Publiczne uczelnie wyższe mogą wnioskować o bezzwrotny grant na poziomie osiemdziesięciu procent wszystkich kosztów, czy to remontu, czy czy budowy nowego akademika, ale w ślad za tym, jeżeli państwo w tak dużym zakresie przyczynia się do wytworzenia tej tej substancji, możemy oczekiwać, że koszty najmu w takim akademiku będą, nie będą wysokie, będą przystępne dla studenta. Stąd te maksymalne kwoty. Przyznacie państwo, że 380 złotych maksymalna to jest opłata w Katowicach, czy 580 maksymalnej kwoty za miesiąc za akademik w Warszawie. To jest oferta być może nie akademika za złotówkę, ale z całą pewnością przystępna I tworząca nowe możliwości. Oczywiście tak jak pan senator także wspomniał, uszczelniamy system.
W trakcie naboru wniosków zdarzały się organizacje wnioskujące o środki, ogromne środki, bo 80 procent zwrotnych wsparcia na budowę mieszkań wspomaganych czy treningowych, co do których mieliśmy wątpliwości, czy mają jakiekolwiek doświadczenie w zakresie usług społecznych. Stąd ta potrzeba doprecyzowania, że musi być to organizacja pożytku publicznego albo musi mieć przez 3 lata doświadczenia w prowadzeniu tej działalności. Dziękuję bardzo.
Michał Kamiński
Bardzo dziękuję panie ministrze. Czy ktoś z państwa senatorów pragnąłby zadać pytanie panu ministrowi? Nie widzę. Bardzo dziękuję. Otwieram dyskusję.
Informuję, że żaden z państwa senatorów nie zapisał się do głosu, natomiast głos w dyskusji złożyli do protokołu Ryszard Brejza, Gustaw Marek Brzezin, Leszek Czarnowaj, Janusz Gromek, Joanna Sekuła, Aleksander Szwed I Ryszard Świlski. Informuję, że lista mówców została wyczerpana. Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dwudziestego siódmego porządku obrad, 2.
Czytanie projektu opinii o niezgodności z zasadą pomocniczości, projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego I Rady ustanawiającego ramy dotyczące środków stosowanych przez państwa członkowskie celu zapewnienia dostępności cenowej I dostępności mieszkań akt w sprawie przystępnych cenowo mieszkań com 20 26 599
5 przypominam że projekt ten został wniesiony przez Komisję Spraw Zagranicznych I Unii Europejskiej I zawarty jest w druku numer 911 a sprawozdanie w druku 911 s sprawozdanie komisji infrastruktury komisji Samorządu Terytorialnego I Administracji Państwowej oraz Komisji Spraw Zagranicznych I Unii Europejskiej przedstawi senator Gabriela Morawska-Stanecka. Bardzo proszę.
Gabriela Morawska-Stanecka
Panie marszałku, wysoka izbo. Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie połączonych komisji, spraw zagranicznych w Unii Europejskiej, komisji infrastruktury, komisji samorządu terytorialnego oraz administracji Państwowej o projekcie opinii o niezgodności z zasadą pomocniczości projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego I Rady ustanawiającego ramy dotyczące środków stosowanych przez państwa członkowskie w celu zapewnienia dostępności cenowej I dostępności mieszkań, akt w sprawie przystępnych cenowo mieszkań com 2026 599. Marszałek Senatu trzeciego listopada 2000 dwudziestego szóstego roku skierowała do Komisji Spraw Zagranicznych Unii Europejskiej, Komisji oraz Komisji Samorządu Terytorialnego I Administracji Państwowej projekt tej opinii w celu rozpatrzenia go w pierwszym czytaniu. Komisję na wspólnym posiedzeniu czwartego listopada 2000 dwudziestego szóstego roku rozpatrzyły w pierwszym czytaniu przedstawiony przez wnioskodawcę projekt I wnoszą o przyjęcie bez poprawek załączonego projektu opinii. Pozwolę sobie teraz odczytać ten projekt opinii.
Opinia Senatu Rzeczypospolitej Polskiej o niezgodności z zasadą pomocniczości projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego I Rady ustanawiającego ramy dotyczące środków stosowanych przez państwa członkowskie w celu zapewnienia dostępności cenowej I dostępności mieszkań, akt w sprawie przystępnych cenowo mieszkań, com 2026 599. Senat Rzeczypospolitej Polskiej po rozpatrzeniu projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego I Rady ustanawiającego ramy dotyczące środków stosowanych przez państwa członkowskie w celu zapewnienia dostępności cenowej I dostępności mieszkań, akt w sprawie przystępnych cenowo mieszkań com 2026 599 stwierdza, że projekt ten nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, o której mowa w artykule piątym ustęp 3. Traktatu o Unii Europejskiej. W ocenie Senatu Rzeczypospolitej Polskiej Komisja Europejska nie uzasadniła dostatecznie, iż państwa członkowskie nie są w stanie samodzielnie w wystarczającym stopniu osiągnąć celów proponowanego działania oraz że za pomocą zaproponowanego rozporządzenia rozporządzenia cel zostanie osiągnięty lepiej niż zrobiłyby to poszczególne państwa członkowskie. Zgodnie z konkluzjami z dwudziestego trzeciego października 2000 dwudziestego piątego roku Komisja Europejska miała przygotować środki mające na celu wsparcie państw członkowskich w przygotowaniu planów na rzecz przystępnych cenowo mieszkań.
Projektowane rozporządzenie nie służy temu celowi. Określenie rygorystycznych wymogów, jakie muszą zostać spełnione, aby państwa członkowskie, a przede wszystkim organy samorządowe w państwach członkowskich mogły wprowadzić ograniczenia w celu zwiększenia podaży mieszkań dostępnych dla celów mieszkaniowych oraz ustanowienia jednolitych I sformalizowanych wymogów przy ocenie, czy środki są konieczne, ogranicza w sposób nieuzasadniony możliwość dostosowywania środków do konkretnej sytuacji w danym państwie członkowskim czy też na terenie danego regionu. Komisja Europejska przedstawiając projektowane rozporządzenie wskazuje na konieczność zapewnienia pewności prawa w odniesieniu do tego, jakim zakresie ograniczenia wprowadzane przez państwa członkowskie mogą stanowić naruszenie swobody świadczenia usług I swobody przedsiębiorczości. W ocenie Senatu Rzeczypospolitej Polskiej pewność prawa jest w stopniu wystarczającym zapewniana przez orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzeczeniach takich jak KALL-Apartments czy ostatnio SMART FLATS TSUE w sposób precyzyjny określił, w jaki sposób powinny być ukształtowane wymogi krajowe, aby mogły zostać uznane za spełniające wymóg konieczności I proporcjonalności określony w artykułach 49 oraz 56 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz dyrektywie 2006 przez 123 przez we, Parlamentu Europejskiego I Rady z dnia dwunastego grudnia 2000 szóstego roku, dotyczącej usług na rynku wewnętrznym, pozostawiając jednak ocenę ich spełnienia sądom krajowym w państwach członkowskich.
Projekt rozporządzenia powtarza te wymogi w artykule 9.10. W ocenie Senatu Rzeczypospolitej Polskiej jest to jednak działanie zbędne, ponieważ istniejące ramy prawa Unii Europejskiej pozwalają już w obecnym stanie prawnym TSUE na kontrolę krajowych ograniczeń, zapewniając równowagę między ochroną rynku wewnętrznego a ustalonymi celami mieszkaniowymi, bez konieczności ustanawiania dodatkowych, sztywnych kryteriów. Ponadto zdaniem Senatu Rzeczypospolitej Polskiej wymóg analizy zawarty w artykule 6.7 projektu rozporządzenia jest za daleko idący I wykracza poza to, co jest konieczne dla zapewnienia swobód rynku wewnętrznego przy wprowadzaniu ograniczeń przez państwa członkowskie I ich regiony. Przepisy te mogą stanowić nadmierne ograniczenie zarówno organizacyjne, jak I administracyjne, zwłaszcza dla mniejszych samorządów, gdyż wymagają przeprowadzenia sformalizowanej weryfikacji przed podjęciem działań legislacyjnych. Może to zniechęcić mniejsze jednostki samorządu terytorialnego do podejmowania skutecznych działań na rzecz zapewnienia przystępnych cenowo mieszkań na ich obszarze.
Ocenie Senatu Rzeczypospolitej Polskiej zaproponowana regulacja ogranicza możliwość dostosowania środków do celu. Problemy mieszkaniowe, jak I przyczyny ich występowania mogą różnić się w poszczególnych państwach członkowskich, a nawet wewnątrz nich. Dlatego też Unia Europejska nie powinna zastępować państw członkowskich w poszukiwaniu odpowiednich rozwiązań ani wprowadzać ujednoliconych zasad określających, kiedy możliwe jest stosowanie środków. W tym zakresie konieczne I wystarczające jest pozostawienie państwom członkowskim swobody działania. Należy zatem uznać, że proponowane regulacje naruszają zasadę pomocniczości.
Bardzo dziękuję.
Michał Kamiński
Bardzo dziękuję pani marszałek. Czy są pytania do pani senator sprawozdawcy? Ma, dziękuję bardzo. Czy przedstawiciel rządu pragnąłby zabrać głos w sprawie przedstawionego projektu uchwały? Tak, bardzo proszę.
Tomasz Lewandowski
Króciutko panie marszałku, szanowni państwo, ja podzielam konkluzję przedstawioną przez komisję, przez panią senator sprawozdawcę. Do dzisiaj nie powstało stanowisko rządu między innymi z uwagi na te wątpliwości, które zostały w treści opinii wskazane. O ile rząd nie ma wątpliwości, że cel sformułowany przez komisję zasługuje na na uznanie I I pochwałę, a więc ograniczone, negatywnego wpływu najmu krótkoterminowego na możliwości mieszkaniowe Polek I Polaków, o tyle środki zaproponowane, w tym przyjęty sposób zdefiniowania kryzysu mieszkaniowego, ten wskaźnik PTI, czyli price to income, w naszych realiach zupełnie nie odpowiada, nie odpowiada możliwościom realizacyjnym. Nie mamy wygenerowanego, wygenerowanej bazy danych w zakresie I aktualnej, co najważniejsze w zakresie I cen mieszkań, cen transakcyjnych. W przypadku tego tego drugiego elementu, a więc dochodu GUS, GUS zbiera te dane, generuje, ale przedstawia je w formule regionalnej, a więc mielibyśmy na przykład uśredniony dochód na na terenie Mazowsza, który byłby uśrednieniem z Warszawy I małych miejscowości.
A więc wskazujemy, że te środki zaproponowane przez Komisję rzeczywiście mogą zniechęcić, utrudnić czy wręcz uniemożliwić podejmowanie skutecznych środków, ograniczenia negatywnego wpływu najmu krótkoterminowego na na rynek mieszkaniowy. Dziękuję bardzo.
Michał Kamiński
Bardzo dziękuję panie ministrze. Czy są pytania do pana ministra? Nie ma, dziękuję bardzo, otwieram dyskusję. Informuję, że nikt z państwa nie zapisał się do głosu, a głos w dyskusji złożył do protokołu pan senator Janusz Gromek. Informuję, że lista mówców została wyczerpana, w związku z tym zamykam dyskusję.
Czyli nie zostały złożone wnioski, to... A teraz Senat mógłby przystąpić do trzeciego czytania projektu opinii, to 3. Czytanie objęłoby jedynie głosowanie, ono przeprowadzone razem z innymi głosowaniami. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dwudziestego ósmego porządku obrad ustawy o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej oraz niektórych innych ustaw. Tekst ustawy zawarty jest w druku 906, a sprawozdanie w druku 906 a.
Proszę o zabranie głosu senatora Benjamina Godyle I przedstawienie sprawozdania Komisji Rolnictwa I Rozwoju WSI.
Beniamin Godyla
Panie marszałku, Wysoki Senacie. Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Rolnictwa Rozwoju WSI dotyczące ustawy o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej oraz niektórych innych ustaw zawartych w druki senackim 906. Głównym celem ustawy jest uproszczenie procedur związanych z ubieganiem się o pomoc publiczną o charakterze deminimis, w szczególności rolników oraz podmiotów prowadzących działalność w sektorze rybołówstwa. Obecnie podmioty ubiegające się o pomoc zwiększone są do przedstawienia zaświadczeń lub oś oświadczeń dotyczących wcześniej otrzymanej pomocy de minimis. Obowiązek ten wiąże się z dodatkowymi formalnościami z zarówno z dla wnioskodawców, jak I instytucji udzielających wsparcia.
Przyjęta przez sejm ustawa znosi ten obowiązek, zastosowując go możliwością elektronicznego sprawozdania informacji o wczesnej udzielonej pomocy. Najważniejszą zmianą tej jest utworzenie dwóch centralnych rejestrów. Centralnego Rejestru Pomocy Publicznej prowadzonego przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji I Konsumentów oraz Centralnego Rejestru Pomocy Publicznej w Rolnictwie lub Rybołówstwie prowadzonego przez Ministra właściwego do spraw rolnictwa. Rejestry te umożliwiają instytucjom udzielającym pomocy szybkie, sprawne czy sprawdzenie, czy dany podmiot może otrzymać kolejne wsparcie I czy nie został przekroczony dopuszczany limit pomocy de minimis. Rolnicy ubiegający się o pomoc de minimis nie będą już zobowiązani do każdorazowego gromadzenia I przedstawiania dokumentów potwierdzających wcześniej otrzymane wsparcie.
Informacje te będą dostępne bezpośrednio w centralnym na jeszcze. Rozwiązanie to powinno usprawnić proces przyznawania pomocy, ograniczyć biurokrację oraz zmniejszyć obciążenia administracyjne zarówno dla gospodarstw rolnych, jak I dla instytucji obsługujących programy pomocowe. Co ważne, ustawa nie zmienia obowiązujących limitów pomocy de minimis Na chwilę, na dzień dzisiejszy pomoc ta wynosi dla rolnictwa I rybołówstwa 50000 euro w przeciągu 3 lat. Zmiana natomiast... Zmienia natomiast sposób ich kontrolowania, zapewniając większą przejrzystość I bezpieczeństwo udzielania wsparcia publicznego.
Ustawa przewiduje również możliwość weryfikacji I korygowania danych zgromadzonych w rejestrach, co ma zapewnić ich prawidłowość I I aktualność. Nowe rozwiązania mają zacząć obowiązywać od 1 stycznia 2000 e 28 roku. Do tego czasu odpowiedzialne instytucje będą zobowiązane do przygotowania rejestrów oraz zgromadzenia danych dotyczących pomocy udzielonej w latach 2 ty, 2025, 2027. Warto podkreślić, że ustawa ma charakter deregulacyjny I stanowi kolejny krok w kierunku cyfryzacji administracji publicznej oraz ograniczenia zbędnych obowiązków nakładanych na obywateli. W toku prac legislacyjnych w Sejmie ustawa uzyskała poparcie dwustu dziewięćdziesięciu sześciu posłów, przy stu czterdziestu wstrzymujących się, brak było głosów przeciwnych.
Biuro legislacyjne senatu nie zgłosiło zastrzeżeń legislacyjnych w tym temacie. Podsumowując, ustawa wprowadza korzystne rozwiązania, które uproszczą dostęp do pomocy publicznej, ograniczą formalności, usprawnią funkcjonowanie systemu udzielania wsparcia, szczególnie w sektorze rolnictwa I rybołówstwa. Komisja rolnictwa I rozwoju wsi wnosi o przyjęcie ustawek bez poprawek. Bardzo
Michał Kamiński
dziękuję panie senatorze. Czy są pytania do pana senatora sprawozdawcy? Nie ma, dziękuję bardzo. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych, został upoważniony Prezes Rady Ministrów. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos w sprawie rozpatrywanej?
Panie marszałku
przedstawić stanowisko rządu.
Speaker 160
Panie marszałku, wysoki senacie, bardzo dziękuję. Pan senator sprawozdawca przedstawił najistotniejsze rozwiązania zawarte w ustawie I przy okazji chciałam bardzo podziękować komisji za bardzo sprawne I szybkie procedowanie ustawy. Dziękuję bardzo.
Michał Kamiński
Bardzo pani uprzejmie dziękuję. Czy są pytania do przedstawicielki rządu? Nie widzę, dziękuję bardzo, otwieram dyskusję. Bardzo pro... Nie widzę, nie ma pani Senator, w związku z czym.
Tak, w związku z tym nie ma Senatorów zapisanych do głosu. Głos w dyskusji złożyli natomiast do protokołu pans panowie Senatorowie Ryszard Brejza, Gustaw Marek Brzezin, Leszek Czarnowaj, Janusz Gromek, Władysław Komarnicki I Aleksander Szwed. Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu dwudziestego dziewiątego porządku obrad, ustawa o usprawnieniu procesu inwestycyjnego w zakresie kluczowych inwestycji infrastrukturalnych.
Tekst ustawy zawarty jest w druku 862 a, sprawozdanie komisji w druku 862 a. Proszę o zabranie głosu senatora Tadeusza Jarmuziewicza I przedstawienie sprawozdania Komisji Klimatu I Środowiska oraz Komisji Infrastruktury.
Tadeusz Jarmuziewicz
Dziękuję bardzo panie marszałku. Po starcie przed chwileczką, bo taki inny plan miałem.
Michał Kamiński
Nie traktujemy tego jako falstart, ale jako chęć do pracy ze strony Tak pilną,
po prostu.
1. Do pracy.
Speaker 162
Ja właściwie szkoda, że pan senator odebrał mi głos, bo ja bym na ten temat też mógł mówić.
Tadeusz Jarmuziewicz
Okej. Proszę państwa, rząd zdefiniował 20 kluczowych inwestycji, w których chce po zatwierdzeniu ustawy skrócić czas trwania inwestycji, do którego czasu wliczają się wszelkie procedury administracyjne. To będzie miało wtedy sens, patrzę na niektórych z państwa senatorów, jeżeli tej listy nie będziemy rozszerzali. Bo jeżeli tą listę rozszerzymy I okaże się, że tych inwestycji jest nie wiadomo ile, to specjalne zasady traktowania tych dwudziestu inwestycji, patrzę na państwa. Tak, tak, wiem, wiem na co się zanosi, w związku z tym informuję państwa, że to wtedy będzie miało rację bytu, prawda, panie senatorze?
W sytuacji, kiedy, kiedy uszanujemy te 20 inwestycji. Żeby nie zabierać potem 2. Raz głosu, okazało się, na etapie prac są 3 poprawki. Uspokoję państwa, to nie jest rozszerzenie katalogu tych dwudziestu. Urząd Regulacji Energetyki, bo całe te, wszystkie te inwestycje związane są z obronnością, inwestycje infrastrukturalne, z obronnością I transportem, ochroną przeciwpowodziową.
Kilka niezwykle ważnych inwestycji w Polsce. Treść ustawy zawiera listę tych, tych. Ja nie chcę państwa epatować z liczbami, jak długie są te procesy przygotowywania inwestycji, bo to w niektórych miejscach nawet przekracza 1000 dni. No, w związku z tym jest się o co bić. Przyściganiu się jest w terminach wdrażania tych inwestycji.
No I tyle. To jest, jeżeli chodzi o zawartość merytoryczną, bardzo krótka ścieżka jest. Ja nie chcę, mogę państwu przeczytać potencjalne korzyści, które wy będą wynikały dla tych dwudziestu inwestorów. Krótszy termin procedowania w sprawach urzędowych, skrócenie czasu, rozpatrywanie ewentualnych skarg, szybsze przygotowanie terenu pod inwestycje, uproszczenie procedur wydawania wybranych zezwoleń, usprawnienie procedur udostępniania terenu pod inwestycje. To w tych miejscach to nie jest wbijanie łopaty, to nie jest zabudowywanie tej inwestycji.
Tu się bijemy o to, żeby ta, te czynności trwały jak najkrócej. No ja apeluję jeszcze raz do państwa, takie jest słowo odpowiedzialność. To znaczy, jeżeli tych 20 inwestycji nie będziemy rozszerzali, patrzę też na panią senator, jeżeli nie będziemy rozszerzali katalogu tych dwudziestu, to może się okazać, że ta ustawa zdziała dużo dobrego. Dziękuję bardzo.
Michał Kamiński
Dziękuję bardzo panie senatorze. Czy są pytania do pana senatora sprawozdawcy? Poprawki. Ale spokojnie, ale naj... Rzeczywiście, przepraszam.
Tak? Później pytania będą do obu panów senator.
Ale nie chcą zabierać się.
Michał Kamiński
Panie senatorze, bardzo proszę o opuszczenie trybuny, bowiem jest jeszcze pan senator Hamerski, który przedstawi sprawozdanie Może pan powtórzyć komisji mniejszości klimatu, sprawozdanie mniejszości komisji klimatu I środowiska oraz komisji infrastruktury przedstawi pan senator Jan Hamerski. Bardzo proszę panie senatorze.
Jan Hamerski
Panie marszałku, wysoka izbo. Pan senator Jan Musiewicz na mnie nie patrzył, więc ja pozwolę odnieść się do tego jego sprawozdania. Szanowni państwo, w imieniu mniejszości Komisji Infrastruktury, połączonych Komisji Infrastruktury I Klimatu chciałem zgłosić poprawki do tej ustawy druk 862 o usprawnienie procesu
Inwestycyjnego I króciutko powiem tylko że co do możliwości przyspieszenia tych inwestycji kluczowych inwestycji jak brzmi ustawa tam jest chyba z 10 albo 15 paragrafów związanych z możliwościami przyspieszenia tego procesu, tu jesteśmy wszyscy bardzo zgodni. No niemniej jednak ja sobie pozwoliłem w imieniu mniejszości poszerzyć pałęce na to, że ten katalog I ten poszerzony katalog znajduje się, nie będę tutaj myślę cytował wszystkiego, jest jest zapisany w sprawozdaniu ze wspólnego posiedzenia komisji, numerycznie wymienione te te inwestycje, które chcielibyśmy, żeby znalazły się w procedowanej ustawie. I to wszystko, dziękuję.
Michał Kamiński
Dziękuję bardzo panie senatorze. Czy są pytania do obu panów senatorów sprawozdawców? Nie widzę, bardzo dziękuję. Otwieram dyskusję. Bardzo proszę o zabranie głosu.
A, przepraszam, rzeczywiście. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych. Został upoważniony minister infrastruktury. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy?
który bierze udział w tej
Michał Kamiński
w No czyli jednak miałem rację. Czyli no... To jest oczywiste, że to nie jest wina pana ministra, ale skoro go nie może być, no to nie możemy z nim debatować, prawda.
Michał Kamiński
przy wszystkich talentach pana senatora, co do których jak sądzę nikt w tej izbie nie ma najmniejszych wątpliwości, pan nie jest w stanie zastąpić urzędującego ministra. Ubolewam nad tym, Bardzo. Ok, bardzo proszę, ale to ten punkt już jakby minął, ale bardzo proszę, bardzo proszę o pytanie do pana. Bardzo proszę, bardzo proszę państwa o to, że. Czyli wracamy do punktu, do punktu pytania.
No to jest punkt już zamknięty, no ale jak sądzę.
To proszę otworzyć.
Michał Kamiński
Otwieram go znowu I bardzo proszę pana senatora o zadanie pytania.
Wadim Tyszkiewicz
Panie senatorze mam pytanie, panie marszałku, panie senatorze mam pytanie, bo mam dosyć liczną korespondencję związaną ze zbiornikiem Stronie. Tam jest I protest społeczny, jakieś spory związane z RDOŚ-em, z wydawaniem zezwoleń. Nie chcę teraz mówić o szczegółach, bo ta korespondencja jest dosyć bogata. Czy był poruszany problem zbiornika stronie?
Tadeusz Jarmuziewicz
Panie Senatorze, w artykule drugim omawianej ustawy mamy wylistowane te 20 inwestycji I tam nie ma tego. Nie. W związku z tym, no nie wiem, no jeżeli się pojawi poprawka, to zostanie poddana pod głosowanie.
Michał Kamiński
Dziękuję. Dziękuję bardzo panie. Czy są jakieś inne pytania do pana senatora, jeżeli I do panów senatorów? Jeżeli nie ma, to po raz 2. Zamykam ten punkt, ponieważ nie ma pana ministra, nie jesteśmy w stanie odbyć z nim debaty o.
Nie, nie, nie, nie, Bardzo dziękuję panie senatorze, otwieram dyskusję. Bardzo proszę o zabranie głosu panią senator Annę Górską.
Anna Górska
Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Ja bardzo krótko, bo chciałam tylko zwrócić uwagę na 1 bardzo istotny błąd I niedopatrzenie, które pojawiło się w ustawie, a mianowicie myślę, że przez omyłkę być może pisarską zapomniano o jednej bardzo istotnej inwestycji, która zresztą była planowana I była to 1 z ważniejszych inwestycji planowanych do realizacji przez Ministerstwo Obrony Narodowej. Między innymi w ramach tego szerokiego pakietu infrastrukturalnego programu SAIFE, który niestety nie może być realizowany ze względu na veto pana prezydenta I niemożność przeniesienia części tych środków do funduszu inwestycyjnego. Ale miała być to bardzo istotna inwestycja też ze względu na bezpieczeństwo, która miała łączyć okolice Ustki I bazy amerykańskiej w Radzikowie z południem Polski. I sądzę, że bardzo istotne byłoby jednak dopisanie tej inwestycji do katalogu tych inwestycji kluczowych, a mianowicie chodzi o to, aby w artykule drugim po punkcie pierwszym dodać punkt 1 a w brzmieniu budowa drogi ekspresowej Via Pomerania, korytarz Ustka, Słupsk, Bytów, Chojnice, Bydgoszcz.
Bydgoszcz, czyli siedziba 1 z bardzo ważnych siedzib natowskich. No I Ustka-Rydzikowo to jest bardzo istotny korytarz. Oczywiście też istotny korytarz transportowy dla rejonu Pomorza Środkowego, ale względu ze względów bezpieczeństwa też bardzo istotny korytarz dotyczący naszych zadań obronnych I militarnych w tych trudnych czasach I taką poprawkę pozwoliłam sobie złożyć I będę apelowała do szanownych komisji oraz wysokiej izby o jednak uwzględnienie tego, bo było to w priorytetach rządu I w priorytetach wicepremiera Kuśniaka-Kamesza. Dziękuję bardzo.
Michał Kamiński
Dziękuję bardzo pani senator. Czy pan senator w sprawie formalnej, tak?
Jan Hamerski
Tak, tak, no ja chciałem panie marszałku, wysoka izbo powiedzieć, że w tych poprawkach, które zgłosiłem, które są ujęte w sprawozdaniu połączonych komisji jest artykule jest poprawka numer 25 w artykule drugim dodaje się punkt 12. W brzmieniu budowa drogi ekspresowej Via Pomerania, korytarz Ustka, Słupsk, Bytów, Chojnice I tak dalej I tak dalej. Także ta poprawka, którą zgłasza w tej chwili pani senator jest w tym zestawie ujęta. Dlatego jako ad vocem. No I dlatego proponuję, aby państwo senatorowie zapoznali się z tym sprawozdaniem.
Michał Kamiński
Traktuję to jako ad vocem. Dziękuję bardzo panie senatorze. Bardzo proszę o zabranie głosu w dyskusji pana senatora Grzegorza Fietyle.
Grzegorz Schetyna
Marszałku, wysoka izbo, nie wiem czy ta poprawka, o której chcę mówić I jest też w tym spisie senatora Hamerskiego, mam nadzieję, że tak, bo sprawa jest dla nas oczywista. Mówię tu w imieniu senatorów dolnośląskich, wszystkich senatorów dolnośląskich, którzy tę poprawkę autoryzują, podpisują, łącznie z tymi, których nie ma, a którym obiecaliśmy, że także przekażemy ich oświadczenie wspierające ten pomysł. Chodzi o rzecz ewidentną I oczywistą, to znaczy o to, żeby w projekcie ustawy o usprawnieniu procesu inwestycyjnego w zakresie kluczowych inwestycji infrastrukturalnych znalazło się lotnisko wrocławskie, Wrocław-Strachowice. To jest inwestycja, która trwa, którą miałem też zaszczyt współtworzyć jeszcze w dziewięćdziesiątym, dziewięćdziesiątym pierwszym roku, kiedy zaczynał się ten proces budowy ucywilniania lotniska wojskowego wtedy we Wrocławiu, a dzisiaj lotniska, które ma w tym w zeszłym roku 4.9 miliona pasażerów, dzisiaj, a w tym roku powyżej sześciu 1000000, blisko 6 I pół miliona lotniska, która bardzo intensywnie się rozwija. Mówię o tym w kontekście tego, że dlaczego to nie jest tylko kwestia liczb I I wzrastającej wzrastającej roli tego lotniska, ale także o kwestiach bezpieczeństwa, strategicznych.
To jest kwestia, to jest kwestia inwestycji, także związanych z bezpieczeństwem. Znaczy rolę, jaką to lotnisko odgrywa dla kwestii zabezpieczenia obecności wojsk sojuszniczych, wojsk natowskich w Polsce, także przede wszystkim zachodniej części naszego kraju, w województwach dolnośląskim, opolskim, lubuskim, wielkopolskim. To jest... To są inwestycje, które są zaplanowane w tym, w tym lotnisku, to znaczy przedłużenie pasa z dwóch I pół tysiąca metrów do dwóch 1700 metrów I w następnej kolejności do trzech 1000 metrów razem z systemem ILS, który będzie montowany w na tym lotnisku. To jest wreszcie w systemie TNT lotnisko, które łączy Bałtyk z Morzem Adriatyckim, a Morze Północne z tę z tą częścią Europy.
To jest, to jest lotnisko, które jest w wymiarze strategicznym, jest inne, jest kluczowe dla bezpieczeństwa tej części Europy I tak jak powiedziałem, zapleczem dla wojsk sojuszniczych na to. Wreszcie to jest kwestia rozwoju regionu, regionu dolnośląskiego. To jest kwestia inwestycji, które odbywają się, które biorą pod uwagę kwestie inwestycji, biznesu, inwestycji zagranicznych. Jest decyzja odnośnie wielkiego powstania wielkiego parku technologicznego pod Wrocławiem, w gminie Miękinia, parku technologicznego, które przed, które będzie prowadzone przez firmę tajwańską TIMA. To jest firma to jest inwestycja która będzie docelowo zatrudniać około czterdziestu 1000 pracowników to są wielkie liczby I
dlatego
Grzegorz Schetyna
Uważamy że też nie wiem dlaczego I nie winię tutaj rządu a bardziej może opieszałość czy brak dobrego refleksu ze strony tutaj wrocławskich władz samorządowych ponieważ one są właścicielami współwłaścicielami lotniska. To jest, mówię tu o urzędzie marszałkowskim I urzędzie miasta Wrocławia. Coś stało się takiego, że oprócz tych sześciu, sześciu wylistowanych portów lotniczych, nie ma tego siódmego, czyli właśnie portu lotniczego Wrocław-Strachowice, więc dlatego proszę I uzasadniam złożenie tej poprawki, podkreślając jednocześnie, że złożenie tej poprawki I jej przejęcie przez komisje I plenarne posiedzenie Senatu jutro nie jest związane z żadnymi dodatkowymi środkami wydanymi, środkami finansowymi czy z budżetu państwa, czy środkami europejskimi. To jest tylko symboliczne wpisanie na listek I obecność na tej liście lotnisku wrocławskiemu pomoże w dalszy sposób prowadzić taki zorganizowany, zharmonizowany rozwój I wierzę, że dla nas wszystkich tych, którzy mogą z niego korzystać, dla całego regionu, dla całego kraju będzie to ze wszech miar korzystne. Dziękuję panie marszałku.
Michał Kamiński
Bardzo dziękuję panie senatorze. Bardzo proszę o zabranie głosu pana senatora Stanisława Pawlaka. Panie Senatorze, ja przepraszam, że pozwolę sobie zauważyć, że aby zabrać głos, warto się zapisać do głosu.
Tak W systemie.
Michał Kamiński
W systemie, taka sugestia I to się przyda na pewno. Bardzo proszę panie Senator. Dziękuję bardzo.
Stanisław Pawlak
Szanowny panie marszałku, wysoki senacie.
Wszyscy wiemy, że celem uchwalonej ustawy przez
Michał Kamiński
Przepraszam, bardzo proszę nie przeszkadzać panu senatorowi, który się zapisał I bierze w związku z tym udział w dyskusji.
Stanisław Pawlak
Bardzo Przepraszam, to jeszcze raz. Wszyscy wiemy, że celem uchwalonej ustawy przez sejm jest usprawnienie procesu inwestycyjnego poprzez przyspieszenie przygotowania oraz realizacji kluczowych inwestycji infrastrukturalnych, które mają bezpośredni wpływ na obronność, bezpieczeństwo oraz gospodarkę naszego kraju. Zaproponowane rozwiązania prawne obejmują odformalizowanie procedur budowlanych, konserwatorskich oraz administracyjnych. Wprowadzają priorytetyzację wniosków w zakresie ocen oddziaływania na środowisko oraz zgód wodnoprawnych, skracają też terminy dla poszczególnych organów. W artykule drugim proponowanej ustawy wymieniono kluczowe inwestycje infrastrukturalne.
Jest ich 20. Projekt wskazuje też 3 inwestycje przeciwpowodziowe. Wśród nich jednak nie ma projektowanej budowy stopnia wodnego w Siarzewie w ramach zagospodarowania Wisły poniżej Włocławka. Dlatego składam poprawkę ujmującą budowę stopnia wodnego w Siarzewie w kluczowych inwestycjach. Proponuję, aby w artykule drugim w podpunkcie piątym dodać podpunkt d, budowa stopnia wodnego w Siarzewie.
Celem tej poprawki jest ujęcie budowy stopnia wodnego w katalogu kluczowych inwestycji infrastrukturalnych. Budowa stopnia w Siarzewie ma strategiczne znaczenie dla bezpieczeństwa mieszkańców Kujaw oraz całego regionu dolnej Wisły. Inwestycja ma służyć przede wszystkim zwiększeniu bezpieczeństwu przeciwpowodziowego, poprawie gospodarki wodnej oraz przeciwdziałania skutkom suszy, które w w coraz większym stopniu dotykają województwo kujawsko-pomorskie. Szczególne znaczenie ma również kwestia funkcjonującego od blisko sześćdziesięciu lat stopnia wodnego we Włocławku. Budowa kolejnego stopnia na Wiśle była od wielu lat wskazywana jako istotna z punktu widzenia bezpieczeństwa istniejącej infrastruktury hydrotechnicznej oraz mieszkańców regionu.
Już w grudniu 2000 roku Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wskazywał na konieczność budowy kolejnego stopnia wodnego poniżej Włocławka. Pomimo wieloletnich działań samorządów, mieszkańców, przedstawicieli regionu, inwestycja do dziś nie została zrealizowana. Realizacja stopnia wodnego w Siarzewie ma również znaczenie dla przeciwdziałania problemowi niedoboru wody I postępującego stepowania stepowienia Kujaw. Poprawa retencji I możliwości gospodarowania zasobami wodnymi może mieć szczególne znaczenie dla lokalnego rolnictwa, które coraz częściej mierzy się ze skutkami długotrwałej suszy. Nie bez znaczenia pozostaje także potencjał energetyczny inwestycji.
Stopień wodny w Siarzewie wraz z elektrownią wodną może stanowić dodatkowe źródło stabilnej I odnawialnej energii elektrycznej oraz wzmacniać bezpieczeństwo energetyczne regionu. Znaczenie tej inwestycji należy rozpatrywać również w kontekście rozwoju energetyki jądrowej w Polsce I planowanej budowy przy Anwilu we Włocławku elektrowni jądrowej. Rozbudowa strategicznej infrastruktury energetycznej musi iść w parze z zapewnieniem odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa wodnego, stabilności systemu energetycznego oraz odporności infrastruktury krytycznej w stopień wodny w Siarzewie, jako inwestycja łącząca funkcje hydrotechniczne, przeciwpowodziowe, retencyjne I energetyczne, powinna zatem być traktowana jako element szerszego systemu bezpieczeństwa infrastrukturalnego I energetycznego państwa. Objęcie budowy stopnia wodnego w Siarzebie przepisami projektowanej ustawy pozwoli na zastosowanie przewidzianych w niej rozwiązań usprawniających proces przygotowania I realizacji kluczowych inwestycji infrastrukturalnych. Jest to szczególnie istotne wobec wieloletniego procesu przygotowania tej inwestycji oraz jej znaczenia dla bezpieczeństwa mieszkańców gospodarki wodnej, rolnictwa I energetyki.
Z tych względów wnoszę o uzupełnienie artykułu drugiego punkt 5. O zapis budowa stopnia wodnego w Siarzewie. Jeszcze tylko dodam, że budowa stopnia wodnego w Siarzewie została uznana za konieczną przez Sejm wspomniany już wcześniej w dwutysięcznym roku w stosownej uchwale pod tytułem o konieczności budowy stopnia wodnego na Wiśle poniżej Włocławka. Rada Ministrów natomiast przyjęła to zadanie w uchwale numer 185 łamane na 2023. Budowa znajduje się też w planach wód polskich I znajduje się w budżecie państwa.
Znajdowała się na rok 2025., znajduje się na rok 2026., jako inwestycja wieloletnia. Stąd bardzo proszę wysoki Senat o poparcie tej poprawki, którą przekazuje na ręce pana marszałka. Dziękuję bardzo.
Michał Kamiński
Bardzo dziękuję panie senatorze. Bardzo proszę o zabranie głosu pana senatora Sławomira Rybickiego.
Sławomir Rybicki
Panie marszałku, panie ministrze, szanowni państwo, wysoka izbo. Racjo legis tej ustawy jest oczywiste. Bezpieczeństwo państwa wymaga nie tylko szybkich, ale I odpowiedzialnych, dobrych decyzji, ale również zdolności do realizacji tych inwestycji w sposób szybki, terminowy I ta ustawa ma sprzyjać szybkości inwestycji. Upraszczamy procedury, z wielu zbędnych ograniczeń rezygnujemy, ułatwiamy życie inwestorom. Pomorze, z którego jestem senatorem, w tej ustawie ma szczególne miejsce I pomorze Zachodnie, a przede wszystkim myślę Pomorze Wschodnie, Pomorze Gdańskie historycznie.
To jest szczególny czas dla Pomorza, na którym krzyżują się interesy gospodarki morskiej, transportu, energetyki obronności. Gdynia I Gdańsk są ważnymi punktami na mapie polskiej logistyki, a rozwój ich infrastruktury ma znaczenie wykraczające daleko poza ramy regionu. Ma to, mają te inwestycje znaczenie strategiczne dla przyszłości Polski. Porty Gdańska I Gdyni, nie wiem, czy państwo wiecie, przynoszą rocznie ponad 50000000000 podatków dochody do budżetu państwa I inwestycje w infrastrukturę portową, logistyczną, transportową są jak najbardziej uzasadnione. Chciałbym z tego miejsca podziękować rządowi za umieszczenie wśród listy inwestycji priorytetowych, Drogi Czerwonej, która po wielu latach zabiegów, również naszej izby, Senatu w latach rządów Prawa I Sprawiedliwości nareszcie spotyka się z odpowiednią, odpowiednimi decyzjami rządu.
Tych inwestycji jest bardzo wiele. Są to też inwestycje kolejowe o znaczeniu strategicznym, rozbudowa linii kolejowych łączące
Centralną Polskę Bydgoszcz Maksymilianowo z portem w Gdyni, planowane inwestycje na Wyspie Portowej w Gdańsku. To są wszystko bardzo istotne z punktu widzenia nie tylko, jak mówiłem rozwoju Pomorza. Pomorza, które staje się takim nowym biegunem wzrostu gospodarczego Polski I te decyzje jak najbardziej uzasadniają I tym bardziej uzasadniają potrzebę uproszczeń, uproszczeń administracyjnych. Ale te inwestycje, te gigantyczne inwestycje infrastrukturalne również odbywają się w bardzo określonym obszarze o dużych walorach krajobrazowych, przyrodniczych ważny jest kontekst takiego, no krajobrazu też kulturowego na Pomorzu. I ta ustawa, która ułatwia inwestorom procedurę, powinna zarazem uwrażliwiać inwestorów na ten lokalny kontekst, bo tu odwołam się do doświadczenia inwestycji w pierwszą polską elektrownię jądrową w Lubiatowie, Kopalinie I tam ta gigantyczna inwestycja, która przecież no ogniskuje niezwykle daleko idące ingerencje w ten krajobraz przyrodniczy, również dotyka niestety lokalnych mieszkańców, którzy żyją od pokoleń z turystyki I myślę, że inwestorzy powinni być szczególnie wrażliwi wtedy, kiedy mają otwarte procedury, kiedy mogą te inwestycje realizować bez konieczności realizacji wielu działań z zakresu ochrony środowiska, czy uwzględniania tych lokalnych kontekstów, aby mając to narzędzie, to ważne narzędzie, bo ta ustawa jest naprawdę niezwykle ważna, aby chcieli być jeszcze bardziej empatyczni wobec tych lokalnych wyzwań, potrzeb I kontekstów.
Sprawne państwo to takie, które potrafi działać terminowo, a zarazem zachowuje standardy prawne I bierze odpowiedzialność za podejmowane decyzje. Uważam, że ta regulacja przyczynić się do sprawniejszego, do sprawniejszej realizacji kluczowych inwestycji infrastrukturalnych wspierających rozwój gospodarczy Polski I wzmacniającej naszą bezpieczeństwo I zachęcam wszystkich państwa, również senatorów opozycji, aby tą ustawę poparli. Dziękuję bardzo.
Michał Kamiński
Bardzo dziękuję panie senatorze. Bardzo proszę o zabranie głosu pana senatora Jerzego Wcisłę.
Jerzy Wcisła
Panie marszałku, wysoki senacie. Średni czas budowy drogi strategicznej czy połączenia kolejowego w Polsce to jest co najmniej 10 lat. I powiedzmy sobie otwarcie, w obliczu agresywnej polityki imperialnej Rosji my tych dziesięciu lat po prostu nie mamy. Wojna za naszą wschodnią granicą nie poczeka na urzędnicze pieczątki czy wielomiesięczne procedury. Ta ustawa ma 1 bezpośredni ważny cel skrócić czas administracyjny, administracyjnych prac z dziesięciu do trzech, czterech lat.
Czas wyda wydawania decyzji środowiskowych, wodnych, konserwatorskich, ścinamy nawet o połowę. Tworzymy zamknięty katalog siedemnastu zadań kluczowych, obejmujących drogi, kolej, porty, lotniska, energetyki I innych dziedzin. Co to oznacza w praktyce? Pokażę to z perspektywy regionu, który reprezentuje I który na mapie bezpieczeństwa Polski leży w pierwszej linii zagrożenia, bo przy granicy z Rosją. To jest perspektywa Warmii, Mazur, Żuław, Elbląga.
My nie musimy wysocy, wysoki Senacie czytać podręczników geopolityki. My poczucie zagrożenia mamy w sobie, czujemy oddech imperialnej Rosji, która jest o 17 sekund lotu rakiety z obwodu królewieckiego. 1. Rzecz to drogi I rolnicy. Ustawa przyspiesza między innymi budowę Drogi Czerwonej w Gdyni.
To nie jest tylko korytarz dla ciężkiego sprzętu wojskowego, na przykład od naszych sojuszników. Ale to jest okno na świat dla rolników Żuław. To są najwięksi producenci pszenicy, która idzie na eksport w Polsce. Oni całe dnie tracą na dotarcie do terminala zbożowego w Gdyni. Modernizacja tej drogi usprawni eksport tego zboża, ale także zwiększy bezpieczeństwo właśnie tych rolników.
2. Rzecz kolej. Kolej to jest taki cichy bohater obrony, a jednocześnie impuls dla regionu. 2 magistrale kolejowe prowadzą I połączą polskie porty z zapleczem granicy z Królewcem, w tym między innymi połączą miasta Warmii I Mazur, które dzisiaj są wykluczone w Bartoszyce I liczbach warmińskich z Przesmykiem Suwalskim. 2.
Kolej z całą wschodnią flanką Polski. Tam jest budowana Via Carpatia. Wiecie co łączy Via Carpatia? Wschodnie rubieże Polski I to pogranicze aż do do Grecji z portem w Klajpedzie, ale nie z naszymi portami polskimi. I te połączenie kolejowe, które jest budowane, wreszcie ten błąd poprzedniego rządu naprawi.
Ja się domagałem, aby Via Carpatia była połączona z portami w Elblągu I w Gdańsku. Teraz będzie tam połączenie kolejowe. To polskie porty przejmą z jednej strony handel ze wschodnią Europą, w przyszłości mam nadzieję, że z Białorusi czy z Rosją, ale przede wszystkim także z Ukrainą I będzie, będą się na tym rozwijały. Na Warmii I Mazur to jest sprawa fundamentalna. Włączymy do krwiobiegu kraju, miasta od was spychane na margines I dotknięte wykluczeniem komunikacyjnym.
Elbląg, Braniewo, Bartoszyce, Lidzbark, Warmiński. Mieszkańcy tych miast żyją w bezpośrednim sąsiedztwie zmilitaryzowanego obwodu królewieckiego. To jest poligon rosyjski na Europę. My jesteśmy tą częścią Europy, a nasz region jest na pierwszej linii, jak mówiłem. Nasi mieszkańcy muszą czuć, że państwo o nich pamięta, a inwestorzy, że ten region ma bezpieczną, nowoczesną infrastrukturę.
Te tory w czasie pokoju dadzą dostęp do pracy I wesprą nasz rozwój, AWW godzinie próby zagwarantują zaopatrzenie, transport sojuszniczy I bezpieczną ewakuację ludności. I 3. Sprawa to lotniska I tarcze energetyczne. Szanowni państwo, niektóre środowiska w Polsce próbują opowiadać o tym, że Polska jest w stanie walczyć z Rosją. Zwykłe kłamstwo.
Bez sojuszników to jest tylko kwestia, ile dni my wytrzymamy taką wojnę. Musimy mieć wsparcie ze strony sojuszników. Jak to wsparcie ma do Polski dotrzeć, gdy liczą się godziny w czasie wojny? Musimy mieć sprawne I wydajne lotniska, zabezpieczone w na różny sposób elektroniką, techniką, aby tam mogły lądować ciężkie transporty z bronią, które zasilą nasze siły zbrojne. Z tych samych powodów potrzebujemy odporności energetycznej, linii przesyłowych I zbiorników retencyjnych.
Wysoki Senacie, nie mam żadnych wątpliwości, że każda złotówka zainwestowana w te 17 zadań to nasza podwójna korzyść, rozwój gospodarczy na co dzień I tarcza bezpieczeństwa w razie zagrożenia. Mieszkańcy polskiego pogranicza, mieszkańcy Warmii I Mazur, w tym mojego Elbląga, mają prawo oczekiwać od polskiego rządu I polskiego parlamentu, odwagi, determinacji I szybkiego tempa działań w tym zakresie. Kończmy z urzędniczym wieloletnim nieudasizmem. Budujmy szybko, sprawnie I solidnie także po to, by nasze rodziny mogły spać bezpiecznie. I szanowni państwo, senator Tadeusz Jarmuziewicz mówił, że gdyby rozszerzyć zakres tej ustawy na większą liczbę zadań, to ustawa straciłaby sens.
Panie senatorze, ja czekam na ustawę, która obejmie polskie inwestycje specjalnym ustawodawstwem, że ono stanie się powszechne. I myślę, że nad tym trzeba się zastanowić. My jako parlamentarzyści czy nie powinniśmy do tego dążyć? Większość tych problemów I to, czym się zajmuje ta ustawa, to są problemy urzędnicze, administracyjne. Ja nie widzę powodu, aby
15 dni zastanawiać się nad przełożeniem tej symbolicznej pieczątki. To trzeba zmienić, o tym trzeba porozmawiać. I 2. Rzecz, czy nie powinniśmy radykalnie egzekwować od administracji stosowania zasad rządzących inwestycjami, szczególnie specustawami? Ja, szanowni państwo, żyję ustawą I wszyscy o tym wiecie, która doprowadziła do budowy kanału przez Mierzeję.
Dotarcie do tego trwało 30 lat I ona jest... Kanał jest budowany na podstawie specustawy. Wiecie państwo, ile miała, ile miała ta inwestycja trwać? 6 lat, nawet 5 lat, a kanał zostanie zbudowany po dziesięciu latach, Mimo specustawy. Czy ktoś poniósł za to odpowiedzialność?
Ja jeszcze mam nadzieję, że poniesie, ale nie z racji ustawy, ale z racji doniesienia do najwyższej izby kontroli, które sam złożyłem. I dzisiaj prokuratura to bada. Ale nie możemy czekać, że ktoś będzie składał doniesienie do prokuratury. Ustawowo inwestycje powinny być radykalnie kontrolowane, a winni niestosowania tych zasad powinni stanąć przed sądem. Dziękuję bardzo.
Michał Kamiński
Dziękuję bardzo panie senatorze. Bardzo proszę o zabranie głosu pana senatora Ryszarda Brejzy, przepraszam, Jarmuziewicza.
Tadeusz Jarmuziewicz
Ja bardzo krótko panie marszałku, bo chciałem przy okazji tego swojego głównego wystąpienia już przedstawić 3 poprawki, które zredagowałem wspólnie z Urzędem Regulacji Energetyki. Chodzi o to, że każda z tych inwestycji jest wpinana do sieci energetycznej I chodzi o warunki przyłącza I dystrybucji energii. W sumie, w sumie wszystkie w prawie energetycznym. Natomiast chciałbym wyjaśnić jedną rzecz, jak chciałbym do moich kolegów senatorów, a mianowicie my, nie proszę się tak nie gorączkować, my nie wycofujemy żadnej inwestycji, one będą realizowane I budowane. Tylko my mówimy, że w tych dwudziestu, gdzie rządowi zależy szczególnie na ułatwieniach, chce preferencji, jeżeli chodzi o skrócenie terminów administracyjnych.
I to jest jedyny skutek. Natomiast te inwestycje między innymi, patrzę na na na najówkę, one będą kontynuowane. Rząd działa na podstawie planów, na przykład drogi są zaplanowane do trzydziestego drugiego roku, w jakiej kolejności będą budowane. To jest jedyna decyzja polityczna ustalić kolejne już kolejki. A potem już są inżynierowie, całe szczęście.
Dziękuję bardzo.
Michał Kamiński
Dziękuję bardzo panie... Dziękuję bardzo panie senatorze. Bardzo proszę o zabranie głosu pana senatora Ryszarda Brejzer.
Ryszard Brejza
Panie marszałku, wysoki Senacie, szanowni państwo. Przedłożona Senatowi ustawa ma na celu przyspieszenie przygotowania I realizacji inwestycji, które mają szczególne znaczenie dla bezpieczeństwa I rozwoju Polski. Są to przedsięwzięcia, od których zależy nie tylko rozwój naszej gospodarki, ale również bezpieczeństwo państwa I codzienne życie 1000000 Polaków. W mojej ocenie to potrzebne zmiany. Nie możemy godzić się na sytuację, w której inwestycje ważne dla mieszkańców przez lata pozostają na etapie dokumentacji kolejnych uzgodnień, tym bardziej że przedłużające się procedury oznaczają często wzrost kosztów, a przecież mówimy o pieniądzach publicznych.
Szczególnie bliskie są mi kwestie związane z rozwojem infrastruktury drogowej I kolejowej. Z doświadczenia samorządowego wiem, długo mieszkańcy potrafią czekać na nowe drogi, bezpieczne połączenia czy lepszy dostęp do transportu kolejowego. Dla wielu miejscowości takie inwestycje oznaczają realną zmianę, krótszy dojazd do pracy, łatwiejszy dostęp do szkół, szpitali, większe bezpieczeństwo na drogach, ale także nowe możliwości dla lokalnych przedsiębiorców. Dlatego tak ważne jest, aby państwo potrafiło sprawnie przechodzić od planowania do realizacji konkretnych przedsięwzięć, a ta ustawa to gwarantuje. Polska potrzebuje nowoczesnej infrastruktury, Wysoki Senacie.
Potrzebujemy dobrych dróg, sprawnej kolei, skutecznie ochrony przeciwpowodziowej I bezpiecznych źródeł energii. Stwierdzę, że według mnie to fundamenty bezpiecznej Polski dwudziestego pierwszego wieku. Wysoki Senacie, chciałbym zgłosić poprawkę do tejże ustawy w zakresie budowy drogi Via Pomerania z Ustki przez Słupsk, Bytów, Bydgoszcz, Inowrocław, Dokonina. Ta propozycja uzyskała w poprzednich dwóch latach wsparcie wszystkich samorządów na tym obszarze, od Ustki zaczynając I Słupska, a kończąc na Inowrocławiu. Rady gmin, burmistrzowie, wójtowie, powiaty, ministerstwo, wszyscy zaangażowani na naradach wykonana została moc pracy w celu przygotowania tej inwestycji.
My nie decydujemy dzisiaj w tejże ustawie I zdaję sobie z tego sprawę, czy ta inwestycja lub pozostałe spisy mają być realizowane, tylko czy mamy stworzyć warunki na przyszłość do realizacji tej inwestycji. Zwracam na to uwagę z tego względu, że ta inwestycja, o której wspominam w tej chwili w Japomerania, jest niezwykle istotna z punktu widzenia bezpieczeństwa Polski oraz mieszkańców zamieszkujących na Pomorzu I Kujawach aż po centrum Polski, do Wielkopolski. Poprawka brzmi, w artykule drugim po punkcie pierwszym dodaje się punkt 1 e w brzmieniu 1 e budowa drogi ekspresowej w Japomerania lub, I za chwilę uzasadnię, lub drogi krajowej klasy ruchu przyspieszonego GP Ustka, Słup, Bytów, Bydgoszcz I Noworocław, Konin. Po 2. W artykule trzynastym w ustępie pierwszym we wprowadzeniu do wyliczenia I w ustępie drugim w artykule 14 w ustępie 1 5 oraz w artykule dwudziestym drugim w ustępie trzynastym po wyrazach artykuł 2 punkt 1.
Dodaje się wyrazy 1 e. W odróżnieniu od zgłoszonych już dwóch poprawek senatora I pani senator Górskiej w dniu dzisiejszym, moja poprawka różni się między innymi tym fundamentalnym założeniem, że nie musi to być budowana droga ekspresowa, ale może być budowana droga ruchu przyspieszonego klasy GP. Wyjaśnię osobom, dla dla których może to być obce sformułowanie, że to jest nic innego jak dodanie drugiej jezdni do... Jako budowa drogi dwujezdniowej, ale bez tych wszystkich obostrzeń, punktów kolizyjnych, jakie są przy trasie ekspresowej. Ona w mniejszym stopniu ingeruje również w relacje właścicielskie.
Właścicieli gruntu, przez który ma przebiegać jest mniej konfliktowa. No I przede wszystkim, od tego powinienem rozpocząć, droga ruchu przyspieszonego jest tańsza w realizacji, co jest niezwykle istotne I ważne z punktu widzenia możliwości realizacji tej inwestycji. Dziękuję serdecznie za uwagę.
Michał Kamiński
Dziękuję bardzo panie senatorze. Informuję, że lista mówców została wyczerpana, natomiast głos w dyskusji złożyli do protokołu senatorowie Władysław Komarnicki, Janusz Pęcherz, Aleksander Szwed I Ryszard Świlski. Wnioski o charakterze legislacyjnym złożyli Ryszard Brejza, Anna Górska, Tadeusz Jarmuziewicz, Agnieszka Kołacz-Leszczyńska, Stanisław Pawlak, Grzegorz Hetyna, Małgorzata Sekuła-Smejdzińska, Waldemar Witkowski, Marcin Zawiła I Barbara Zdrojewska. Zamykam dyskusję. Czy przedstawiciel rządu chciałby jeszcze zabrać głos?
Nie, dziękuję.
Michał Kamiński
Dziękuję bardzo panie ministrze. Informuję, ponieważ zostały zgłoszone wnioski o charakterze legislacyjnym, Proszę Komisję Klimatu I Środowiska oraz Komisję Infrastruktury o ustosunkowanie się do przedstawionych wniosków I przygotowanie wspólnego sprawozdania. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu trzydziestego porządku obrad. Ustawa o zmianie ustawy o ewidencji ludności.
Tekst ustawy zawarty jest w druku 875, a sprawozdanie komisji w druku 875 a. Proszę o zabranie głosu senatora Ryszarda Brejzę I przedstawienie sprawozdania Komisji Samorządu Terytorialnego I Administracji Państwowej.
Ryszard Brejza
Panie marszałku, wysoki senacie. Przedmiotem prac Komisji Samorządu Terytorialnego I Administracji Państwowej na posiedzeniu dwudziestego ósmego października 2000 dwudziestego szóstego roku była rządowa ustawa, która umożliwia zakładom ubezpieczeń działającym na terenie Polski dostęp do aktualnych danych klientów z rejestru PESEL. Ma ona na celu uproszczenie procedur związanych z aktualizacją danych osobowych klientów zakładów ubezpieczeń.
Michał Kamiński
Przepraszam panie sekretarze, ja mam ogromną prośbę do państwa, także gości naszej izby, aby powstrzymali się od zwłaszcza głośnych rozmów w trakcie naszego posiedzenia, bo to przeszkadza panu senatorowi
Michał Kamiński
Przedstawieniu sprawozdania. Bardzo dziękuję I przepraszam pana senatora I proszę
Ryszard Brejza
Nie ma problemu, to jeszcze poprzedni punkt drogi są dyskutowane widocznie, rozumiem. Proszę państwa, panie marszałku, jest to kolejne przygotowane przez rząd rozwiązanie w ramach działań deregulacyjnych, które ma usprawnić funkcjonowanie instytucji finansowych, a przede wszystkim ograniczyć przypadki oszustw I wyłudzeń z wykorzystaniem fałszywych dokumentów tożsamości. Podobny system funkcjonuje już od 2000 dziesiątego roku w sektorze bankowym I przyczynił się do ograniczenia tego rodzaju przestępstw. Podczas prac nad ustawą Sej wprowadził zmiany określające, które podmioty mogą korzystać z dostępu do rejestru PESEL. Na posiedzeniu komisji przedstawiciele Ministerstwa Cyfryzacji zwrócili jednak uwagę, że przyjęte przez Sejm przepisy zawęziły tę możliwość, nie uwzględniając części podmiotów niezrzeszonych w związku banków polskich.
W związku z tym zaproponowano poprawkę, która umożliwia dostęp do danych z rejestru PESEL również innym uprawnionym podmiotom, a nie wyłącznie członkom tego związku. Komisja przyjęła zaproponowaną poprawkę jednogłośnie, 12 głosów za, bez głosów przeciwnych I wstrzymujących się. Również w głosowaniu nad całością ustawy wraz z poprawką wszyscy członkowie komisji opowiedzieli się za jej przyjęciem, miło mi bardzo poinformować, 12 głosów za. Nie każda zmiana prawa musi być wielką reformą, aby miała znaczenie dla obywateli. Często to właśnie uproszczenie codziennych formalności sprawia, Wysoki Senacie, że państwo działa sprawniej, a ludzie nie tracą czasu na niepotrzebne procedury, dlatego popieram proponowane rozwiązania, wierząc, że Wysoki Senat tego się przychyli.
Dziękuję.
Michał Kamiński
Dziękuję bardzo, panie Senatorze. Czy są pytania do pana Senatora sprawozdawcy? Nie widzę. Bardzo dziękuję panie senatorze. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd.
Do prezentowania stanowiska rządu w toku praw parlamentarnych został upoważniony minister cyfryzacji. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos? Bardzo proszę panie.
Dariusz Standerski
Bardzo dziękuję. Szanowny panie marszałku, wysoka izbo, chciałbym bardzo podziękować za rzeczową I dobrą dyskusję podczas posiedzenia komisji I przekazać również, że zgodnie z deklaracją w zakresie pytań, które dotyczyły nie tylko pro, przedmiotowej ustawy, pytania, które są poza właściwością Ministra Cyfryzacji, przekażę zgodnie z deklaracją szefowi Krajowego Biura Wyborczego dziesiątego listopada. Wtedy jesteśmy umówieni na spotkanie I zaraportuję wysokiej komisji odpowiedzi KBW. Bardzo serdecznie dziękuję.
Michał Kamiński
Dziękuję bardzo panie senatorze. Czy są... Przepraszam panie ministrze, czy są pytania do przedstawiciela rządu? Nie ma. Nie ma.
Bardzo dziękuję. Otwieram dyskusję. Bardzo proszę o zabranie głosu pana senatora Piotra Woźniaka.
Piotr Woźniak
Szanowny panie marszałku, wysoka izbo. Bardzo się cieszę, że ta ustawa powstaje. Głównym celem rozpatrywanej ustawy o zmianie ustawy o ewidencji ludności jest rozszerzenie katalogu podmiotów uprawnionych do automatycznego pozyskiwania rejestru PESEL, aktualnych danych dotyczących dowodów osobistych o zakłady ubezpieczeniowe prowadzące działalność w zakresie ubezpieczeń na życie. Jest to kolejna zmiana wpisująca się w proces upraszczania procedur dla obywatela. Kolejna ustawa o charakterze deregulacyjnym.
Podczas dotychczas możliwość automatycznego określonych danych z rejestru PCO wysługiwała między innymi bankom, instytucjom kredytowym, spółdzielczym kasom oszczędnościowo-kredytowym, firmom inwestycyjnym oraz towarzysom funduszy inwestycyjnych. Procedowana nowelizacja rozszerza ten katalog o krajowe I zagraniczne zakłady ubezpieczeń wykonujące na terytorium Polski działalność w zakresie ubezpieczeń na życie. W praktyce, w moim przekonaniu, oznacza to możliwość pozyskiwania aktualnych informacji dotyczących dowodu osobistego, a w przypadku gdy dokument, w tym przypadku, kiedy dokument został wymieniony na nowy. Rozwiązanie to ma istotne znaczenie zarówno dla instytucji ubezpieczeniowych, jak I dla samych klientów. Właściwie to są te najważniejsze kwestie, które w moim przekonaniu decydują o tym, że tę ustawę, jak sądzę wszyscy, jednogłośnie poprą, do czego was drodzy senatorowie zachęcam.
Dziękuję bardzo.
Michał Kamiński
Dziękuję bardzo panie senatorze. Informuję, że lista mówców została wyczerpana, natomiast głos Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia senatu. I przystępujemy do rozpatrzenia punktu trzydziestego pierwszego porządku obrad ustawy o zmianie ustawy o służbie zagranicznej oraz ustawy o finansach publicznych. Tekst ustawy zawarty jest w druku 900 a, sprawozdanie komisji w druku 900 a. Proszę o zabranie głosu senatora Jacka Włosowicza I przedstawienie sprawozdania Komisji Spraw Zagranicznych I Unii Europejskiej.
Jacek Włosowicz
Dziękuję panie marszałku. Panie marszałku, panie I panowie senatorowie. W imieniu Komisji Spraw Zagranicznych I Unii Europejskiej przedstawię państwu sprawozdanie o ustawie o zmianie ustawy o służbie zagranicznej oraz ustawy o finansach publicznych. Jest to przedłużenie rządowe, które zostało uchwalone przez Sejm w dniu dwudziestego drugiego października 2000 dwudziestego szóstego roku. W dniu wczorajszym, czwartego listopada nasza komisja zajęła się tym projektem.
Przedstawiciel rządu, którym był pan minister Marcin Bosakski, omówił propozycje zmian, które są wnoszone. Są one 2. 1. To prawdę mówiąc, nie jest jakaś jakaś nowość, jakaś duża zmiana, tylko chęć podtrzymania obecnego rozwiązania. Obecnego rozwiązania, które dotyczy dyplomatów I pracowników delegowanych, czyli osób, które nie są pracownikami Ministerstwa Spraw Zagranicznych, tylko innych ministerstw lub innych instytucji centralnych typu komenda główna policji czy komenda główna Straży granicznej.
I takich osób obecnie w Polsce mamy 100 102 I są one pracownikami siedemnastu instytucji. By ich sprawy kadrowe I rozliczeniowe był, mogły być prowadzone przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych, potrzebna jest odpowiednia zmiana, tak jak mówiłem w w poprzednich latach takie rozwiązanie było stosowane, ale ze względu na to, że to stosowanie jest tylko do... Ma moc do trzydziestego pierwszego grudnia, potrzebne jest, potrzebna jest zmiana. I ta zmiana wnosi o tyle tą różnicę, że na sta na stałe dyrektor Generalny Służby Zagranicznej w ramach środków finansowych na ten cel będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw zagranicznych, będzie za to odpowiadał. Od tej zasady jest przewidziany 1 wyjątek, dotyczy osób zatrudnionych w wydziałach lub zespołach zadaniowych podległych ministrowi innemu niż minister właściwy do spraw zagranicznych.
Takich jednostek jest 5. Są to 2 wydziały I 3, 3 zespoły. Te 2 wydziały są w Brukseli, a te 3 zespoły, 1 w Genewie, 1 w Paryżu I 1 w Wiedniu. A 2. Nowe rozwiązanie, które przynosi ta propozycja, to ustawa wprowadza wspólną obsługę finansową placówek zagranicznych.
W przypadku małych placówek zagranicznych lub instytutów okazuje się, że kwestia zapewnienia obsługi kadrowej do spraw finansowych jest dużym wyzwaniem dla takich, dla takich jednostek. W związku z tym wprowadza się możliwość wspólnej obsługi finansowej placówek. Takie rozwiązanie w naszym prawie już jest znane, ponieważ jest ono wzorowane, to rozwiązanie zaproponowane jest wzorowane na funkcjonowaniu Centrum Usług Wspólnych w jednostkach samorządu terytorialnego. I to jeżeli chodzi o ustawę o służbie zagranicznej. Natomiast w ustawie o finansach publicznych są potrzebne 2 zmiany w artykule pięćdziesiątym trzecim I pięćdziesiątym czwartym, zapisy, by można fundusze, finanse z jednego, z jednej jednostki przesunąć do drugiej jednostki.
W dyskusji, w dyskusji na temat tej ustawy głos zabrał senator Jerzy Chruścikowski, pytał o kwestie pracowników związanych z rolnictwem, czy czy takie osoby są są również delegowane. Tak jak powiedziałem, termin termin wejścia w życie ustawy do pierwszego stycznia ze względu na to, że poprzednia poprzednia poprzednie obowiązywanie się kończy. I w imieniu Komisji Spraw Zagranicznych I Unii Europejskiej Senatu Rzeczypospolitej Polskiej zwracam się do państwa o przyjęcie ustawy bez poprawek. Takie również było, takie było również głosowanie w komisji. 1...
Michał Kamiński
Bardzo dziękuję panie senatorze. Czy są pytania do pana senatora sprawozdawcy? Nie ma. Bardzo dziękuję panie senatorze. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych.
Został upoważniony minister spraw zagranicznych. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos w tej sprawie, panie ministrze?
Speaker 183
Sprawozdanie pana posła sprawozdawcy było bardzo wyczerpujące. Dziękuję.
Michał Kamiński
Bardzo uprzejmie panu ministrowi dziękuję. Czy są pytania do pana ministra? Nie widzę, otwieram dyskusję. Informuję,
Michał Kamiński
nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu, natomiast głos w dyskusji złożyli do protokołu senatorowie Ryszard Brejza, Władysław Komarnicki, Ryszard Majer, Monika Jadwiga Piątkowska, Janusz Pęcherz, Joanna Sekuła, Aleksander Szwed I Ryszard Świlski. Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu trzydziestego drugiego porządku obrad, Ustawa o ratyfikacji umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Filipin. O przekazywaniu osób skazanych, podpisanej w Warszawie ósmego czerwca dwudziestego szóstego roku.
Proszę o za... Tekst ustawy zawarty jest w druku 908 a, sprawozdanie komisji w druku 908 a. Proszę o zabranie głosu senatora Tomasza Lenca I przedstawienie sprawozdania Komisji Spraw Zagranicznych I Unii Europejskiej oraz Komisji Spraw Człowieka I Praworządności.
Speaker 192
Dziękuję panie marszałku, wysoka izbo. Ustawa to ratyfikacja umowy między Rzeczypospolitej Polską a Republiką Filipin o przekazywaniu osób skazanych, podpisaną w Warszawie z dnia ósmego czerwca dwudziestego szóstego roku. Tak jak mówił pan marszałek. Celem tej ustawy z dnia dwudziestego drugiego października dwudziestego szóstego roku jest przekazywanie osób skazanych oraz osób, które przebywają w więzieniach na terenie Filipin, a zostały skazane prawomocnymi wyrokami sądów na terenie Republiki Filipińskiej do nas, do Polski w celu dalszego odbywania wyroków karnych. W więzieniach na Filipinach przebywają obywatele polscy, którzy zostali skazani przez sądy filipińskie za różne przestępstwa, często przestępstwa drobne albo przestępstwa, które z punktu widzenia też polskiego prawa wymagałyby mniejszej restrykcji dotyczącej też warunków, w których przebywają więźniowie.
Speaker 191
Problem polega na tym, że więzienia filipińskie są przeludnione, a warunki w tych więzieniach są urągające prawom człowieka. W związku z tym, jak gdyby brak tej umowy, która do tej pory nie była przez Polskę ani Filipiny respektowana, powodowała, że polscy obywatele przebywali w tych strasznych warunkach na terenie więzień filipińskich, w związku z tym ta umowa daje nam możliwość, że za zgodą osoby, która przebywa na terenie Filipin I przebywa w więzieniu filipińskim, ta osoba może dalszą część kary odbywać w Polsce. Tak samo dotyczy to obywateli filipińskich, którzy przebywają w polskich więzieniach. Oni też mogą zostać przekazani stronie filipińskiej do odbywania dalszej części kary na terenie Filipin też za zgodą tych osób. Tego dotyczy właśnie ta ustawa I tutaj ona nie wywołała jakichś kontrowersji w czasie dyskusji na posiedzeniu Komisji Spraw Zagłęcin, Komisji do Spraw Unii Europejskiej.
Speaker 188
Jest dość jasna I oczywista. W związku z tym zwracam się do wysokiej izby o to, aby poprzeć tą ustawę I to porozumienie I zagłosować za tym, aby ona weszła w życie. Dziękuję bardzo.
Michał Kamiński
Dziękuję bardzo panie senatorze. Czy są pytania do pana senatora sprawozdawcy? Nie widzę. Bardzo dziękuję panie senatorze. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd.
Czy przedstawicielka rządu chciałaby zabrać głos?
Maria Ejchart
Bardzo dziękuję panie marszałku. Myślę, że wszystko jest jasne w tej sprawie. To jest umowa, takie umowy wiąże Polska z również z innymi krajami. Filipiny również mają taką umowę podpisaną z innymi krajami, a dotychczasowe środki prawne są bezskuteczne. To znaczy po prostu polscy obywatele, szczególnie 1 obywatelka, która obecnie odbywa karę w dożywotniego, pozbawienia wolności w Filipinach.
Od bardzo wielu lat spróbujemy uzyskać zgodę na Filipin, na odbywanie kary w Polsce I to jest bezskuteczne. To jest tylko przykład tego, jak trudna jest ta współpraca, jeżeli nie ma takiej umowy.
Michał Kamiński
Dziękuję bardzo pani minister. Czy są pytania do przedstawiciela rządu? Pan senator Leć, bardzo
Speaker 188
Chciałbym uzupełnić jeszcze wypowiedź pani minister I własną, mianowicie na te, na posiedzeniu komisji oczywiście zwracaliśmy się z pytaniami do przedstawicieli rządu. Kwestia dotycząca długości wykonywanych kar, które zostały na terenie Filipin przez sądy filipińskie orzeczone wobec polskich obywateli. Tutaj dowiedzieliśmy się, że jeżeli chodzi o tą kwestię, to kodeks postępowania karnego reguluje kwestie ewentualnego ponownego rozpatrzenia wysokości kary, którą dana osoba na terenie Filipin odbywa, a została ta kara orzeczona przez sąd filipiński. Tutaj jak gdyby jest otwarta droga prawna, żeby w polskim wymiarze sprawiedliwości, kierując się kodeksem postępowania karnego móc I otworzyć całą drogę do tego, żeby wyrok, który został na Filipinach orzeczony, mógł zostać zweryfikowany jeszcze przez polskie, polski wymiar sprawiedliwości. Dziękuję bardzo.
Michał Kamiński
Dziękuję bardzo panie senatorze. Nie ma więcej pytań, jak rozumiem. Bardzo dziękuję. Otwieram dyskusję. Informuję, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu, natomiast głos w dyskusji złożyli do protokołu panowie senatorowie Ryszard Brejza, Aleksander Szwed I Ryszard Świlski.
Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia senatu. Bardzo proszę panią senator o odczytanie komunikatów.
Anna Górska
Wysoka Izbo wspólne posiedzenie Komisji Infrastruktury oraz Komisji Klimatu I Środowiska poświęcone rozpatrzeniu wniosków zgłoszonych na sześćdziesiątym ósmym posiedzeniu Senatu do ustawy o usprawnieniu procesu inwestycyjnego w zakresie kluczowych inwestycji infrastrukturalnych dróg senackich numer 862 odbędzie się jutro szóstego listopada 2000 dwudziestego szóstego roku o godzinie ósmej 30 w sali 176. Natomiast wspólne posiedzenie Komisji Samorządu Terytorialnego I Administracji Państwowej oraz Komisji Zdrowia poświęcone rozpatrzeniu wniosków zgłoszonych na sześćdziesiątym ósmym posiedzeniu Senatu do ustawy o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości I przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, druk senacki numer 877, odbędzie się już od 6 listopada 2000 e e 26 roku o godzinie ósmej w sali 179. Dziękuję.
Michał Kamiński
Bardzo dziękuję pani Senator. Ogłaszam przerwę do jutra do godziny dziewiątej 30. Dziękuję bardzo. Tak do dziewiątej 30.