Press conference by Eleonora MELETI (EPP, EL), rapporteur on the impact of the 1974 Turkish invasion on Cypriot women and girls, and the crimes commi
Legend
Transcript markers
- text Sentence being played
- text Search result
- text Intervention cited by the link you opened
Click a sentence to play the video from that moment. Select text to quote it with the speaker, timestamp and link.
More options
Offset
Transcript offset
Export
Replay
Versions of this video
Transcripts may differ slightly from one version to another.
PRESSER European Parliament
Eleonora Meleti
Δίνουμε χώρο και χρόνο σε γυναίκες και κορίτσια τα οποία βιάστηκαν και κακοποιήθηκαν να πουν την ιστορία τους. Ξέρετε κάποιοι αναρωτιούνται γιατί μόνο στις γυναίκες και μόνο στα κορίτσια. Δεν σημαίνει ότι τα υπόλοιπα θύματα και το βίωμά τους δεν έχουν την ίδια σημασία για εμάς σε καμία περίπτωση. Απλά το ψήφισμα αυτό είναι μία πρωτοβουλία ενός βουλευτή που ήταν μέλος της FEMM, του Λουκά Φουρλά. Εγώ είμαι συντονίστρια της επιτροπής αυτής, άρα καταλαβαίνετε ότι οτιδήποτε προσεγγίζουμε μέσα σε αυτή την επιτροπή έχει ακριβώς αυτό το έμφυλο διακριτικό, αυτή την έμφυλη προσέγγιση.
Στο κείμενο όμως ωστόσο γίνεται αναφορά και στα αγόρια, γίνεται αναφορά και στα θύματα άνδρες που επίσης ήταν εκατοντάδες. Η αναγνώριση όμως ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια αυτά έπεσαν θύματα εγκλημάτων πολέμου, η επίσημη αυτή αναγνώριση είναι σημαντική.
Είναι ιστορική. Πέρα από το ηθικό κομμάτι, γιατί ξέρετε, δεν αλλάζουν τα γεγονότα με αυτό το ψήφισμα, δεν γυρίζω χρόνο πίσω, δεν επουλώνονται οι ψυχές. Ωστόσο, νιώθουν ότι τα θύματα ακούγονται για πρώτη φορά. Αλλά και για πολιτικούς λόγους, γιατί το ψήφισμα αυτό μπορεί να μην είναι δεσμευτικό, είναι όμως ένα ψήφισμα με μεγάλο πολιτικό βάρος, το οποίο μπορεί να ασκήσει μεγάλη πολιτική πίεση στην Ευρώπη και όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και στην Τουρκία, σχετικά με αυτά τα οποία θέτουμε ως ζητήματα και αυτά τα οποία ζητάμε. Τι ζητάμε λοιπόν από την Ευρωπαϊκή Ένωση;
Ζητάμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση να σκύψει πάνω από τα θύματα, τις γυναίκες και τα κορίτσια της Κύπρου, να τα αναγνωρίσει ως θύματα εγκλημάτων πολέμου. Ζητάμε να αναγνωριστεί ο βιασμός ως όπλο το οποίο χρησιμοποιείται αδιάκριτα σε όλες τις περιοχές συγκρούσεων και σε όλες τις περιοχές πολέμου. Ζητάμε να διατηρηθεί και γιατί όχι να ενισχυθεί η χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη διαμόρφωση μηχανισμών κατάλληλων για να διαχειριστούν ένα τραύμα, να υπάρχει μακροπρόθεσμη κοινωνική, συναισθηματική, οικονομική και ψυχολογική στήριξη για τα θύματα αυτά και για τις οικογένειές τους. Ζητάμε από την Τουρκία σαφώς να αναγνωρίσει την ευθύνη της, να αναγνωρίσει τις υποχρεώσεις που προκύπτουν μέσα από την ευθύνη της, να αποσύρει τα στρατεύματά της από την Κύπρο, να βοηθήσει στην καταγραφή και στην τεκμηρίωση των εγκλημάτων, να ανοίξει τα αρχεία της σε όλους εμάς που κάνουμε έρευνα για να δούμε το μεγαλύτερο πλαίσιο μιας ιστορικής αλήθειας. Και λέω το μεγαλύτερο πλαίσιο, γιατί;
Μια ερώτηση που δεχόμαστε πάρα πολύ συχνά είναι το πόσα θύματα είδαμε. Δεν έχει σημασία. Τα θύματα που είδαμε εκπροσωπούν όλα αυτά τα θύματα που δεν είδαμε και αυτά τα θύματα τα οποία δεν ακούσαμε και πιθανότατα να μην τα ακούσουμε ποτέ, γιατί κάποια έχουν φύγει από τη ζωή. Κάποια από τα θύματα που είδαμε ωστόσο την περίοδο της εισβολής, αξίζει να αναφέρουμε ότι ήταν ανήλικα κορίτσια. Δεν έχει λοιπόν σημασία ο αριθμός ως προς τους οποίους είδαμε.
Οι αριθμοί όμως έχουν σημασία όταν μιλούν, αλλά αυτό που έχουμε καταλάβει εμείς δουλεύοντας πάνω στο ψήφισμα αυτό είναι ότι οι άνθρωποι που κρύβονται πίσω από αυτούς τους αριθμούς συχνά φοβούνται να μιλήσουν, είτε από ντροπή, είτε από φόβο λόγω του στίγματος και της κοινωνικής απομόνωσης. Να σας πω μόνο ότι επειδή το ψήφισμα αυτό βασίζεται σαφώς στο ανθρωπιστικό δίκαιο και στους κανόνες του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και σε όλα τα στοιχεία τα τεκμηριωμένα και τα επίσημα που έχουμε, εκφράζονται φόβοι ότι από τα στοιχεία που έχουμε, οι γυναίκες που πραγματικά κακοποιήθηκαν είναι πολλές, πολλές περισσότερες. Και αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό, κάτι το οποίο πρέπει να το δούμε. Επομένως, από το μικρό δείγμα θυμάτων που είχαμε, εμείς κάνουμε στα αποτελέσματά μας και στα ευρήματά μας και στα αιτήματά μας μια γενίκευση προς όλες αυτές τις γυναίκες που ενδεχομένως να μην είναι και σήμερα πια κοντά μας. Έτσι λοιπόν φτάσαμε στη σημερινή μέρα με τη στήριξη την ευρύτατη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ευχαριστούμε πάρα πολύ τους συναδέλφους για αυτό.
Και προτού μοιραστούμε έτσι σκέψεις, θα ήθελα στο σημείο αυτό να έρθει κοντά μας και ο Λουκάς Φουρλάς, που είναι ο επικεφαλής της κυπριακής αντιπροσωπείας, ο άνθρωπος που είχε αυτόν τον σπόρο, αυτή την ιδέα της αποστολής και του ψηφίσματος και που όλο αυτό το διάστημα μαζί με τους συνεργάτες μας, τον Διονύση Ρηγανά, την Αγγελική Ψυχογιού, τη Βασιλική Μητροπούλου, τον Χριστάκη Λοΐζου, που είναι ο σύμβουλός μας στην επιτροπή FEMM, αλλά επίσης και το γραφείο του Λουκά και τους εξαιρετικούς συνεργάτες του, δουλέψαμε όλοι μαζί για να φέρουμε αυτά τα αποτελέσματα σήμερα.
Loucas Fourlas
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Ελεονώρα. Εγώ απλώς θα πω ότι είναι ιστορική μέρα για την Κύπρο και ως επικεφαλής της κυπριακής αντιπροσωπείας αισθάνομαι πάρα πολύ περήφανος, ευγνώμων στην Ελεονώρα, η οποία δεν ξέρω αν έχει συνειδητοποιήσει αυτό που κατάφερε να κάνει για την Κύπρο, το οποίο για δεκαετίες δεν κατάφεραν πάρα πολλοί άλλοι να κάνουν.
Είναι μία δικαίωση. Ο βιασμός ήταν έγκλημα πολέμου. Δεν ήταν παράπλευρη απώλεια, ήταν έγκλημα πολέμου. Και δεν το λέω εγώ, δεν το λέει η Ελεονώρα, το λέει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το λένε οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι των Ευρωπαίων πολιτών σε ένα ψήφισμα το οποίο παραμένει πλέον και μπαίνει στο αρχείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ένα ψήφισμα το οποίο εμείς πλέον ο αγώνας μας είναι να απαιτήσουμε να υλοποιηθεί.
Δώσαμε έναν αγώνα για να γίνει η αποστολή στην Κύπρο, δώσαμε έναν αγώνα για να γίνει η έκθεση και το ψήφισμα όπως το ψηφίσαμε σήμερα. Ο αγώνας μας πλέον είναι ο θύτης να πληρώσει. Και ο θύτης φαίνεται στην έκθεση, φαίνεται στο ψήφισμα, τον δείχνουν όλοι, είναι η Τουρκία. Και θα πρέπει σε αυτό το σημείο να πούμε ότι ο αγώνας μας ξεκινά για τις αποζημιώσεις των θυμάτων, για την αναγνώριση των θυμάτων και να είστε σίγουροι ότι με το πείσμα που χαρακτηρίζει την Ελεονώρα τη Μελέτη θα το πετύχουμε. Θέλω να ευχαριστήσω δημοσίως όλους όσοι εργάστηκαν εδώ και ενάμιση περίπου χρόνο από την πρώτη στιγμή για να υλοποιηθεί αυτό που έχουμε σήμερα.
Είναι ιστορική στιγμή για την Κύπρο, πραγματικά, διότι για πρώτη φορά σε επίσημο έγγραφο ευρωπαϊκού θεσμού χαρακτηρίζεται ως έγκλημα πολέμου ο βιασμός και η κακοποίηση γυναικών στην Κύπρο το '74. Είναι κάτι για το οποίο η Τουρκία, ο θύτης, οφείλει πλέον να απολογηθεί και θα το βρίσκει συνέχεια μπροστά του. Αυτά από μένα. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Alessio
Thank you very much to both of you. Yes, we can now indeed accept some questions from the room or online, just remember to state the media and your name and the media you represent, please.
Sakis Stylianou
Γεια σας. Ονομάζομαι Σάκης Στυλιανού από το Europe Today. Καταρχήν θερμά συγχαρητήρια σε σας και σε όλα τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που στήριξαν αυτήν την ιστορική στιγμή για όχι μόνο για την Κύπρο, αλλά όπως έχετε πει και για υπάρχει ένα παρελθόν πλέον, ένα κεκτημένο από δω και πέρα για το τι μέλλει γενέσθαι για εμπόλεμες ζώνες. Θα ήθελα έτσι για δημοσιογραφικούς σκοπούς να μάθω τα πώς υποδέχτηκαν τα μέλη της της ελληνικής αποστολής και της κυπριακής αποστολής αυτό το ψήφισμα και τι ψήφισαν στο τέλος, αν έχουμε κάποια αποτελέσματα, κάποια records. Και επίσης έχετε δεχτεί και κάποια κριτική όσον αφορά το ότι δώσατε πολύ έμφαση στο κυπριακό ζήτημα και ότι παραμερίσατε θέματα έμφυλης έμφυλα ζητήματα στην Ελλάδα.
Ισχύει κάτι τέτοιο;
Eleonora Meleti
Σας ευχαριστώ για τις ερωτήσεις σας. Θα ξεκινήσω από την τελευταία ερώτηση. Σαφώς και όχι και βέβαια δεν ισχύει αυτό έμπρακτα αποδεικνύεται μέσα από το έργο το οποίο παρουσιάζω, το οποίο με μεγάλη συνέπεια αφιερώνω πρωτίστως, και λέω πρωτίστως γιατί υπάρχει λόγος, στα ζητήματα των γυναικείων δικαιωμάτων και ως συντονίστρια της επιτροπής για το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, γιατί είναι μία θέση ευθύνης. Για όσους δεν ξέρουν τι είναι η συντονίστρια, να πούμε ότι είναι ο άνθρωπος ο οποίος συνδέει το κόμμα με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το κόμμα το ευρωπαϊκό με το εθνικό κόμμα, το κόμμα, τα μέλη που δεν είναι δηλαδή του κόμματος μέλη στην επιτροπή με τα μέλη της επιτροπής, οπότε καταλαβαίνετε ότι και να θέλεις δεν γίνεται να μην ασχοληθείς. Από κει και έπειτα νομίζω ότι αυτά τα δύο τελευταία χρόνια έχω παρουσιάσει ένα πάρα πολύ πλούσιο νομοθετικό έργο.
Μάλιστα έκανα πρόσφατα και μία παρουσίαση στους Έλληνες δημοσιογράφους για να μπορέσω να τους ενημερώσω όπου φαίνεται ξεκάθαρα πόσο μεγάλη προσπάθεια έχουμε και πόσο σπουδαία πράγματα έχουμε πετύχει και κατορθώσει και όχι μόνο στην επιτροπή γυναικείων δικαιωμάτων, γιατί έχει γίνει πολύ σοβαρή δουλειά και στις υπόλοιπες επιτροπές. Απλά για την ιστορία να σας πω ότι είμαι μέλος της επιτροπής κοινωνικών υποθέσεων και εργασιακών ζητημάτων, απασχόλησης, όπως επίσης και στην επιτροπή πολιτισμού και παιδείας. Επομένως ξέρετε κάτι; Αυτό που λέω πάντα όταν μιλάω με ανθρώπους που νιώθουν ότι δεν παρακολουθούν πάρα πολύ τα ευρωπαϊκά δρώμενα είναι ότι το έργο των ευρωβουλευτών είναι δημόσιο. Οτιδήποτε συμβαίνει ανεβαίνει και ανεβαίνει στο προφίλ του ευρωπαϊκού.
Μπορεί να πάει ανά πάσα ώρα και στιγμή ο κάθε πολίτης, Ευρωπαίος, όχι απαραίτητα Έλληνας, να μάθει για όλους τους 720 ευρωβουλευτές αν και πόσο δουλεύει, σε ποιες θεματικές αφοσιώνεται και πού εστιάζει την προσοχή του και το έργο του. Αυτό που λέτε ισχύει και μπράβο για τη δημοσιογραφική σας πληροφορία ότι όντως έχω δεχτεί κριτική από κάποιους, λίγους ωστόσο, δημοσιογράφους ή και όχι, που έχουν πει μα καλά η Ελεονώρα έχει πάει και ασχολείται μία με τις αμβλώσεις, μία με την Κύπρο, μία με την Πολωνία, μία με τη Μάλτα. Από την άλλη όμως δεν καταλαβαίνετε ότι η άγνοια και η ημιμάθεια κάποιων ανθρώπων δεν είναι δική μου ευθύνη. Θα έπρεπε όσοι ασχολούνται ή όσοι θέλουν να έχουν άποψη για το ζήτημα του εάν δουλεύει κάποιος ευρωβουλευτής ή όχι να γνωρίζουν ποιες είναι οι αρμοδιότητες του ευρωβουλευτή. Ο ευρωβουλευτής λοιπόν καλείται να υπηρετήσει όλους τους Ευρωπαίους πολίτες από όποια χώρα κι αν προέρχονται αν είναι μέλη κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Δεν είναι απαραίτητο να ασχολούμαστε μόνο με τα δικά μας ζητήματα. Σαφώς και βλέπουμε τη σύνδεση των ζητημάτων αυτών με το πώς εμείς τα βιώνουμε ή μας αφορούν ή μας επηρεάζουν σε εθνικό επίπεδο. Αμιγώς όμως για τα εθνικά ζητήματα υπάρχουν οι αρμόδιοι βουλευτές του εθνικού κοινοβουλίου και για τα ευρωπαϊκά εθνικά ζητήματα υπάρχουν οι αντίστοιχες επιτροπές που οι επιτροπές που δουλεύω εγώ δεν είναι αυτές, όπου στελεχώνονται από πολύ αξιόλογους Έλληνες πολιτικούς και ευρωβουλευτές που μπορούν να υπηρετήσουν τις αντίστοιχες αρμοδιότητες και πολύ καλύτερα σε σχέση με εμένα γιατί οι θεματικές μου είναι τελείως διαφορετικές. Η αρμοδιότητα λοιπόν του ευρωβουλευτή είναι να στηρίζει όλους τους Ευρωπαίους πολίτες όταν ένα ζήτημα τους αφορά, είτε αφορά τη χώρα μας είτε όχι. Στο κομμάτι των αμβλώσεων π.χ. εμείς στηρίζουμε Πολωνία και Μάλτα που αυτή τη στιγμή απαγορεύονται οι αμβλώσεις.
Η Κύπρος τώρα για να έρθουμε και στο δικό μας το ψήφισμα, εμείς εδώ αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας κυπριακή και ελληνική αντιπροσωπεία ως ένα. Λειτουργούμε ως ένα. Αυτό έχει από πίσω του και ένα παρελθόν ιστορικό, μία αλήθεια ιστορική, μία σύνδεση ιστορική, μία μνήμη, ένα συναίσθημα το οποίο μας κάνει να νιώθουμε όχι μόνο υποχρέωση αλλά χρέος και ανάγκη να υπηρετήσουμε και τους Κύπριους αδελφούς μας όταν αυτό προκύπτει. Και εδώ νομίζω ότι είχαμε μια πάρα πολύ καλή περίπτωση να το κάνουμε αυτό. Τώρα σχετικά με τα ρεκόρ που μου ζητήσατε, πρόλαβα και είδα λίγο, σαφώς και δεν υπήρξε Έλληνας ο οποίος καταψήφισε το ψήφισμα, υπήρξε όμως ένας Έλληνας ο οποίος έκανε αποχή.
Ποιος είναι;
Eleonora Meleti
Ούτως ή άλλως είναι δημόσιο, ναι, είναι δημόσιο, δεν κρύβεται. Είναι ο Νίκος ο Παππάς νομίζω από την Ευρωπαϊκή Αριστερά. Είναι ο Νίκος ο Παππάς. Μη με ρωτήσετε γιατί, δεν μπορώ να ξέρω. Μιας και μιλάμε όμως για ρεκόρ να σας πω ότι υπήρξε και ένα μέλος της αποστολής το οποίο πήγε με αποχή, μέλος της αποστολής που είχαμε πάει μαζί στην Κύπρο.
Πρόκειται για μία Γαλλίδα συντονίστρια επίσης της επιτροπής μας που επίσης δεν μπορώ να ξέρω για ποιο λόγο πήγε με αποχή αλλά θα είχε τους λόγους της.
Eleonora Meleti
Είναι από το ECR. Από το ECR. Ελπίζω να σας κάλυψα. Τα κάλυψα όλα; Κύπρος, μέλη, ναι και ρεκόρ, ναι.
Sakis Stylianou
Μπορώ να ρωτήσω για τις αποζημιώσεις; Υπήρχε κάποια τροπολογία όπου στόχευε ξεκάθαρα, μιλούσε ξεκάθαρα για τις αποζημιώσεις από την Τουρκία;
Eleonora Meleti
Ναι, βέβαια. Υπήρξε ξεκάθαρη τροπολογία που καλεί την Τουρκία να πληρώσει αποζημιώσεις. Το είπε και ο Λουκάς, εμένα ήταν δική μου παράλειψη που δεν το ανέφερα και μάλιστα πρώτο-πρώτο. Μέσα σε αυτά τα ζητούμενα που κάνουμε ένα κάλεσμα στην Τουρκία είναι και αυτό των αποζημιώσεων.
Michalis Pavlidis
Μιχάλης Παυλίδης από το Mega TV στην Κύπρο. Περιγράψατε στην αρχή της τοποθέτησής σας εικόνες που μπορεί να πει κάποιος ότι βγαίνουν μέσα από ταινία, είναι όμως αληθινές εικόνες. Το ερώτημά μου όμως είναι, 50 χρόνια μετά, τι κόστος μπορεί να έχει η Τουρκία ή κατά την εκτίμησή σας ποιος μπορεί να είναι ο αντίκτυπος από αυτό το ψήφισμα το οποίο χαρακτηρίσατε, είπατε πως έχει μεγάλο βάρος στις ευρωτουρκικές φιλοδοξίες;
Eleonora Meleti
Νομίζω ότι είναι εύκολο να το αντιληφθεί κανείς, ειδικά αν σκεφτεί ότι το δικό μας το ψήφισμα έρχεται μόλις λίγες εβδομάδες μετά και από την έκθεση για την Τουρκία. Επομένως νομίζω ότι αυτό από μόνο του αποτελεί ένα μεγάλο αγκάθι ως προς τις ενταξιακές βλέψεις και φαντασιώσεις που ενδεχομένως να έχει η Τουρκία. Νομίζω ότι γίνεται ξεκάθαρο αυτό. Όπως είπα και πριν, το ψήφισμα μπορεί να μην είναι δεσμευτικό, αποτελεί όμως ένα μεγάλο εργαλείο μεγάλου πολιτικού βάρους, το οποίο συνδυαστικά και με άλλες εκθέσεις μπορεί να ασκήσει μεγάλη πολιτική πίεση.
Alessio
Thank you very much. I see we have a question online from the Cyprus News Agency. Just please remember to press the speak button. I think the microphone is still off. I can see the camera button.
Ah, yes, maybe.
Kostis Pitsilloudis
Γεια σας και συγχαρητήρια κυρία Μελέτη για την υπερψήφιση του ψηφίσματός σας αλλά και για την πρωτοβουλία του κυρίου Λουκά Φουρλά. Είμαι ο Κωστής Πιτσιλλούδης από το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων. Θα ήθελα δύο μικρές ερωτήσεις να υποβάλω. Αναμένετε κάποια απάντηση από την Τουρκία για το ψήφισμα αυτό; Και επίσης προγραμματίζετε κάποια συνέχεια πέραν του ψηφίσματος, να δώσετε κάποια συνέχεια στη βάση του ψηφίσματος καλύτερα;
Ευχαριστώ πολύ.
Eleonora Meleti
Εγώ σας ευχαριστώ πολύ. Θα ξεκινήσω με τη συνέχεια γιατί έχουμε ένα πολύ σημαντικό σημείο που πρέπει να σταθούμε, είναι το μνημείο, η ανέγερση του μνημείου. Το υποσχεθήκαμε και αυτό φεύγοντας στις γυναίκες της Κύπρου και τα κορίτσια ότι θα ανεγερθεί ένα μνημείο σαν ένα σύμβολο μνήμης αυτού του βιώματος και του συλλογικού τραύματος που φέρνουν οι Κύπριοι. Από ό,τι γνωρίζω έχει εγκριθεί, επομένως δεν μένει παρά να δούμε πότε θα ανεγερθεί αυτό το μνημείο και θα είναι μεγάλη μας χαρά να είμαστε εκεί. Τώρα ως προς την απάντηση.
Εμάς, ξέρετε, περιμένουμε σαν Ευρωπαϊκή Ένωση πολλές απαντήσεις για πολλά από την Τουρκία σε σχέση με την αναθεωρητική της στάση. Ωστόσο εμείς μέχρι να γίνουν τα ζητούμενα του ψηφίσματος θα κρατάμε το θέμα ανοιχτό, θα μιλάμε για την Κύπρο είτε στην επιτροπή μας είτε ευρύτερα, θα ζητάμε αυτά που πρέπει να γίνουν και σίγουρα δεν θα αφήσουμε να ξεχαστεί όλο αυτό το οποίο ούτως ή άλλως έχουμε ξεκινήσει και από ό,τι φαίνεται αγκαλιάζεται και από την πλειοψηφία των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών.
Marina Schiza
Είπατε προηγουμένως και εσείς και ο κύριος Φουρλάς ότι δεν είναι δεσμευτικό αν έτσι τα σημεία του ψηφίσματος. Πρακτικά όμως και ότι θα συνεχίσετε να πολεμήσετε για να πετύχετε την υλοποίησή τους.
Eleonora Meleti
Πρακτικά με ενδιαφέρει πώς προχωράμε σε αυτό πρακτικά. Θα σας πω. If I may ask you before to state your name and the media you represent, thank you. Sorry, Marina Schiza from Politis newspaper. Thank you.
Θα σας απαντήσω με ένα απτό παράδειγμα τετελεσμένης πραγματικότητας. Πριν από λίγο καιρό δεν μιλάγαμε καν για την έμφυλη διάσταση της εισβολής στην Κύπρο. Υπήρχαν θύματα, υπήρχαν γυναίκες και υπήρχαν και παιδιά που κάποτε βιάστηκαν. Τώρα έχουμε ένα ψήφισμα που αναγνωρίζει αυτές τις γυναίκες επίσημα ως θύματα εγκλημάτων πολέμου. Βλέπετε λοιπόν ότι ακόμα και αν δεν έχουν όλες οι μορφές εκθέσεων και ψηφισμάτων δεσμευτική ισχύ και χαρακτήρα, σίγουρα αποτελούν ένα μέσο πολιτικής πίεσης.
Ένα μέσο πίεσης να συγκεντρώνουμε το ενδιαφέρον στις θεματικές που θέλουμε, να πιέζουμε να γίνονται πράγματα και σιγά σιγά χωρίς να αφήνουμε το στόχο μας, με πείσμα, με πολιτική βούληση, με καλές συμμαχίες, με καλές συνεργασίες να φέρουμε αποτέλεσμα.
Alessio
Thank you. Any other questions? Not in the room, nor online. We can therefore close this press conference. Let me thanks again Ms Meleti and wish you all a very good day.
Thank you so much Alessio. Δεν έχω να πω κάτι. Σας ευχαριστώ πολύ για την παρουσία σας. Να είσαστε όλοι καλά και πάμε ακόμα πιο δυνατά για ακόμα περισσότερα.