Komisja Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu (KSP)

5 November 2026

06:24 - 07:51
Speaker 12
Dzień dobry państwu.  Otwieram posiedzenie Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego I Środku Przekazu na podstawie listy obecności.  Stwierdzam kworum.  Witam państwa posłowskich gości biorących udział w dzisiejszym posiedzeniu, a wśród nich pana Macieja Wróbla, sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury I Dziedzictwa Narodowego wraz ze współpracownikami.  Witam państwa. 

Byli też zaproszeni przedstawiciele Ministerstwa Cyfryzacji.  Niemniej jednak wpłynęło pismo, nie będę całości przytaczał, zasadniczy fragment brzmi, informuję uprzejmie, że ze względu na wcześniej zaplanowane zobowiązania służbowe, obecność przedstawiciela Ministra Cyfryzacji na wspomnianym posiedzeniu nie będzie możliwa.  Państwo otrzymali drogą mailową, także są wydruki informacji, którą, która wpłynęła ze strony Ministerstwa Sprawiedliwości, przepraszam bardzo cyfryzacji.  Początek dzisiejszego posiedzenia przewiduje informacje na temat roli kultury, mediów I edukacji kulturalnej, przeciwdziałaniu mowie nienawiści oraz budowaniu odpowiedzialnej debaty publicznej.  Przedstawiałem Minister Kultury I Dziedzictwa Narodowego oraz Minister Cyfryzacji. 

Początek dzienny dzisiejszego posiedzenia, proszę państwa, wynika z planu pracy komisji przyjętego na 2.  Półrocze bieżącego, widzę bieżącego roku.  Na godzinę dziesiątą 45.  Pani Joanna, tak?  O ile dobrze pamiętam, są przewidziane głosowania. 
07:51 - 08:10
Speaker 11
One mogą się odbyć, ale nie muszą.  Jeżeli będziemy mieli informację, że są jednak, odbędą się jednak głosowania o dziesiątej 45, w związku z tym wtedy ogłoszę krótką przerwę, żebyśmy mogli wziąć udział w głosowaniach.  Panie pośle, zwracam się do pana posła Glińskiego, w jakiej sprawie. 
08:10 - 08:14
Speaker 5
Ja chciałem się spytać, ile wynosi kworum w naszej komisji? 
08:15 - 08:17
Po po...  10 osób. 
08:18 - 08:25
Speaker 8
4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, tak?  Dziękuję bardzo. 
08:25 - 08:34
Speaker 10
Tak, na liście jest podpisane z pewnością kilka osób więcej.  Jak pan wie, często jest tak, że równolegle odbywają się komisje w 
08:35 - 08:38
Speaker 7
Nie, wie pan, kworum to jest ważna rzecz, wie pan. 
08:38 - 08:49
Speaker 1
Ja rozumiem aluzję panie pośle, ale pan jest wieloletnim, wielokandycyjnym parlamentarstwie, pan świetnie wie, że równolegle potrafią się odbywać 3 komisje, bo czasami niektórzy posłowie są aż w trzech komisjach. 

08:49 - 08:57

Piotr Gliński

Jestem wieloletnim parlamentarystą I dużo wiem panie przewodniczący, to prawda, ale ostatnio faktycznie się zdziwiłem, jeżeli chodzi o kworum. Dziękuję.

08:57 - 09:02

Speaker 4

Dziękuję raz jeszcze za pańską aluzję. Panie I panowie, przystępujemy do

09:02 - 09:03

A państwo się też jeszcze zdziwiłem.

09:03 - 09:04

Panie I wiemy gdzie

09:04 - 09:06

A lifierkę ma pan dzisiaj, czy nie?

09:07 - 09:11

Piotr Adamowicz

Panie pośle, słuchajcie, zajmijmy się może meritum, a nie.

09:11 - 09:15

Piotr Gliński

Coś, coś panu odciąć, przeciąć?

09:15 - 09:27

Piotr Adamowicz

No ale, słuchajcie, no ja wiem jaka będzie sekwencja, tak? Za chwilę będzie palikot I tak dalej. Przystępujemy do realizacji porządku dziennego. Proszę pana ministra Macieja Wróbla o przedstawienie informacji Panie

09:28 - 09:31

Speaker 6

przewodniczący, dziękuję, że pan mnie wyręczył, bo to warto przypominać.

09:31 - 09:33

Bóg zapłać dobry człowieku, jedziemy panie

09:33 - 09:35

Speaker 2

Asystent Palikota, faktycznie. Jedziemy

09:35 - 09:37

panie ministrze, proszę bardzo.

09:39 - 15:11

Maciej Wróbel

Panie przewodniczący, wysoka komisja, bardzo dziękuję. Dziękuję też za ten temat, on jest dość dość istotny z punktu widzenia też tego, co dzisiaj, jak dzisiaj nasze życie przenosi się też do świata wirtualnego. I oczywiście Ministerstwo Kultury I Dziedzictwa Narodowego I instytucje nam podległe realizują szereg działań, które wspierają budowanie odpowiedniej debaty publicznej I przeciwdziałają

Nienawiści. Przytoczę kilka najważniejszych działań. W marcu tego roku uruchomiliśmy pilotażową edycję programu Bliska Kultura. To jest program Ministra Kultury I Dziedzictwa Narodowego I którego celem jest systemowe wsparcie mediów lokalnych, alokacja w ramach tego programu wyniosła w tym roku 10000000 złotych I założeniem tego programu jest wspieranie lokalnych nadawców telewizyjnych, radiowych I wydawców prasy jako rzetelnych mediów informujących o sprawach lokalnych, które absolutnie stanowią przeciwwagę dla rozprzestrzeniających się cyfrowych treści, w tym treści dezinformacyjnych I deepfake'ów w obecnej przestrzeni cyfrowej. Niebawem ogłosimy nabór w programie Bliska Kultura na przyszły rok.

Kolejne ważne działanie, które realizujemy to program What the Fake, program edukacji medialnej I przeciwdziałania dezinformacji. Program ten realizowany jest ze środków Ministerstwa Kultury I Dziedzictwa Narodowego przez Narodowe Centrum Kultury Filmowej w Łodzi. Program został zaplanowany na lata 2026, 2028 I jego celem jest rozwijanie kompetencji krytycznego myślenia, świadomego odbioru mediów oraz odporności na dezinformację wśród młodzieży. Kierujemy ten projekt do uczniów klas 4, 8 szkół podstawowych oraz szkół ponadpodstawowych No I oczywiście odpowiada on na 1 z najważniejszych wyzwań współczesności, czyli coraz większą obecność fake newsów, manipulacji, propagandy, deepfake'ów I treści generowanych przez sztuczną inteligencję. Na ten cel przeznaczamy około osiemnastu 1000000 złotych.

Jeśli pan przewodniczący pozwoli, po moim wstępie trochę więcej o tym ważnym programie pani dyrektor Monika Głowacka z EC1. Przeciwdziałanie dezinformacji to także umiejętność krytycznego myślenia I świadomego korzystania z mediów zarówno tradycyjnych, jak I cyfrowych, więc wraz z instytucjami podległymi prowadzimy działania związane także z edukacją medialną. Nadawcy publiczni realizują działania z zakresu edukacji medialnej poprzez audycje radiowe, telewizyjne, ale także warsztaty terenowe prowadzone przez dziennikarzy. Moduł edukacji medialnej jest także komponentem w podstawie programowej szkół podstawowych od tego roku. Ministerstwo oczywiście realizuje także szereg działań w ramach programów ministra, ponieważ jednym z zadań polityki kulturalnej państwa jest organizowanie I wdrażanie instrumentów wsparcia, inicjatyw kulturalnych, wspierających demokratyczne, partnerskie I zakorzenione w duchu obywatelskiej współpracy, podejście do społecznej różnorodności.

Narodowe Centrum Kultury jako instytucja podległa Ministrowi Kultury I Dziedzictwa Narodowego realizuje szeroki program działań animacyjnych I edukacyjnych. Angażuje się w kształtowanie postaw obywatelskich opartych na poszanowaniu różnorodnych tożsamości, demokratycznej wymianie opinii w duchu inkluzyjności. Przeciwdziałanie mowie nienawiści w dobie powszechności mechanizmów dezinformacji służących podsycaniu napięć społecznych jest zadaniem wymagającym wspierania wieloaspektowej odporności na manipulację, konfrontacyjną retorykę I informacyjny fałsz. W ubiegłym roku Narodowe Centrum Kultury przyjęło dokument wspólna kultura, który określa priorytetowe wartości znajdujące wyraz w działaniach realizowanych przez instytucje, to między innymi kultura inkluzywna, czyli wspieranie równego dostępu do kultury dla wszystkich, Uspołecznienie, wzmacnianie podmiotowości społeczności lokalnych poprzez włączenie ich w procesy decyzyjne I projektowe. Zrównoważony rozwój, czyli dbałość o lokalne zasoby, środowisko I przyszłe pokolenia oraz rozwijanie kompetencji kadr kultury.

Programy własne Narodowego Centrum Kultury realizowane ze środków ministra, tak jak Dom Kultury Plus czy Kultura Interwencje oferują możliwość dofinansowania działań ukierunkowanych na wzmacnianie odporności społeczności lokalnych na negatywne zjawiska oraz ich integrację w oparciu o demokratyczne wartości I praktyczną realizację w oddolnych przedsięwzięciach. Program polsko-ukraińska wymiana młodzieży, który wspiera wzajemne zrozumienie młodzieży z naszych dwóch krajów, pomaga uwrażliwić na zagadnienia z zakresu historii, tożsamości narodowej, kultury polskiej I Ukraina. W dobie podsycanej antyukraińskiej ksenofobii znaczenie tego programu okazuje się rosnąć I nabierać nowych kontekstów. Kolejnym instrumentem pozwalającym dofinansować inicjatywy z zakresu dialogu międzykulturowego, przeciwdziałania mowie nienawiści I rozwijania kompetencji kulturowych jest program Edukacja Kulturalna. W tym roku środkami w wysokości ponad osiemnastu 1000000 złotych wspartych zostało 176 projektów, w tym również działania wieloletnie.

Wiele z tych zadań za pomocą narzędzi edukacji artystycznej eksploruje lokalną historię I dziedzictwo kulturowe w sposób przyczyniający się do wzmacniania współpracy między różnymi środowiskami I budowania odpowiedzialności społecznej, a inne służą wzmacnianiu kompetencji kadr kultury z uwzględnieniem wrażliwości na kulturową różnorodność. Jeśli mogę panie przewodniczący, jeszcze kilka słów o what the fake pani dyrektor.

15:18 - 19:59

Monika Głowacka

Panie przewodniczący, szanowni państwo, panie ministrze. Bardzo dziękuję za możliwość zaprezentowania projektu edukacji medialnej I przeciwdziałania dezinformacji pod nazwą What the fake, który rozpoczęliśmy dokładnie siedemnastego września tego roku. Będzie on realizowany do końca 2000 dwudziestego ósmego roku dzięki wspomnianemu wsparciu finansowemu ze strony Ministerstwa Kultury I Dziedzictwa Narodowego. Wspomnę, że Narodowe Centrum Kultury Filmowej jest instytucją współprowadzoną przez miasto Łódź I Ministerstwo Kultury I Dziedzictwa Narodowego. Jesteśmy jedną z największych tego typu instytucji w Polsce.

Jednak zanim zaprezentuję państwu w szczegółach program I odniosę się też do tematyki dzisiejszej komisji, chciałabym przytoczyć kilka danych z opublikowanego w 2000 dwudziestego piątego roku raportu NASK, nastolatki. Wynika bowiem z niego, że ponad połowa polskich nastolatków doświadczyła przemocy w sieci, a wielu z nich nikomu o tym nie powiedziało. Dominującą formą tej przemocy jest przemoc słowna. Wyzywanie, którego doświadczyło 29 procent badanych, ośmieszanie 19 procent I poniżanie 18 procent. Ten sam raport pokazuje, że 70 procent młodych ludzi korzysta już z narzędzi generatywnej sztucznej inteligencji, ale jednocześnie 63 procent deklaruje, że nie zna pojęcia deepfake.

To zestawienie było dla nas kluczowe również przy budowaniu programu What the Fake? Młodzi ludzie mają w rękach narzędzia, które pozwalają w kilku, w kilka minut stworzyć przekonujący, fałszywy obraz, narrację, nagranie czy głos, ale nie zawsze rozumieją, jak te narzędzia działają I jakie skutki może przynieść przynieść ich użycie wobec drugiego człowieka. Obiegowe przekonanie, że pokolenie, które jest wychowane ze smartfonem w dłoni, jest naturalnie odporne na manipulację, nie znajduje potwierdzenia w badaniach. Nasz program skierowany jest do uczniów klasy 4 8 szkół podstawowych I szkół ponadpodstawowych, a więc do młodzieży w wieku od dziesięciu do dziewiętnastu lat. Tak jak już wcześniej wspomniałam, program rozpoczął się siedemnastego września I jest realizowany w ramach trzech modułów.

1. Moduł to What the Fake Tox? Są to seanse filmowe połączone z moderowaną dyskusją z udziałem eksperta, poprzedzone wprowadzeniem do zjawiska dezinformacji, prowadzone w salach kinowych. Moduł What the fake class to zajęcia na wystawie stałej Kino Polonia, które, która prezentuje historię polskiej kinematografii, gdzie uczniowie pracują na ścieżce poświęconej propagandzie, manipulacji I cenzurze nie tylko w odniesieniu do historii kina polskiego, ale także do współczesnych, do współczesności. I 3.

Moduł What the Fake Lap to warsztaty praktyczne, które odbywają się w profesjonalnych studiach filmowych w Narodowym Centrum Kultury Filmowej. Jest to studio dźwięku, efektów specjalnych z elementami rzeczywistości wirtualnej oraz w studiu telewizyjnym I pracowni animacji poklatkowej I charakteryzacji. W module talks. W modelu, w modelu Tox w szczególne miejsce znajdują 2 filmy, które bezpośrednio dotyczą tematu dzisiejszego posiedzenia. Każdy z nich pokazuje inny wymiar przemocy w przestrzeni medialnej, a moderowana dyskusja po seansie pozwala przełożyć doświadczenie bohaterów na codzienność uczniów.

Film Sala samobójców, hejter w reżyserii Jana Komasy pokazuje hejt od strony jego twórców. Bohater zawodowo prowadzi w Internecie kampanię oczerniania, posługując się fałszywymi kątami I zmanipulowanymi treściami. Film uświadamia młodym widzom, że część nienawiści w sieci nie powstaje spontanicznie, lecz bywa zaplanowana I zlecona, a jej skutki wykraczają daleko poza ekran I mogą prowadzić do przemocy fizycznej. W rozmowie po seansie pytamy uczniów, kto zyskuje na hejcie I po czym rozpoznać zorganizowaną kampanię nienawiści. Kolejny tytuł to film dokumentalny Skradzione ciało w reżyserii Soffee Compton I Roberta Hamlina, który opowiada o młodej kobiecie, której wizerunek bez jej wiedzy wykorzystano do stworzenia fałszywych materiałów intymnych przy użyciu technologii deepfake.

Film pokazuje, że przemoc z użyciem

19:59 - 20:01

sztucznej

20:00 - 25:45

Monika Głowacka

Inteligencji, wyrządza realną krzywdę, a osoby poszkodowane często napotykają bezradność otoczenia, ale także instytucji. Twórcy sami posłużyli się tą technologią, aby chronić tożsamość bohaterek, co pozwala uczniom zrozumieć, że o krzywdzie nie decyduje samo narzędzie, ale sposób jego użycia. Ze względu na charakter tematu filmu, kierujemy go do starszych uczniów. Tutaj też bardzo mocno pracowaliśmy z fundacją Feminateka, która wspierała nas zarówno przy na etapie przygotowywania samych scenariuszy do do zajęć, ale także uczestniczyła później z nami w rozmowach z uczniami. Seans jest zatem punktem wyjścia do rozmowy o zgodzie na wykorzystanie wizerunku odpowiedzialności za tworzenie I udostępnianie takich treści oraz o tym, gdzie szukać pomocy.

Repertuar seansów oczywiście dobieramy z uwzględnieniem uczestników, ich wieku, ale także z tych filmów prowadzi, ale każdy z tych filmów prowadzi do tego samego wniosku, że każdym komentarzem I, że za każdym komentarzem I obrazem stoi konkretny człowiek, a nasze decyzje o tym, co udostępnić czy napisać w sieci, mogą zmieniać czyjeś życie. Z perspektywy dzisiejszej dyskusji najważniejsze jest to, że program Młod the Fake nie ogranicza się do pokazywania, jak rozpoznać fałsz. Uczymy przede wszystkim odpowiedzialności za to, co młodzi ludzie sami tworzą, komentują czy udostępniają. Podczas warsztatów uczniowie przekonują się, jak łatwo zmienić wymowę nagrania za pomocą montażu, dźwięku, kontekstu czy kadru jak niewiele potrzeba, by wygenerować fałszywy wizerunek. To doświadczenie jest punktem wyjścia do rozmowy o konsekwencjach.

Pytamy, co czuje osoba, której twarz lub głos wykorzystano bez jej zgody, kto ponosi odpowiedzialność za udostępnianie krzywdzącego materiału I gdzie przebiega granica między satyrą a upokorzeniem. Zasady pracy w studiach są dla nas jednoznaczne. Pracujemy wyłącznie na wizerunku własnym I za własną zgodą, myślę tutaj oczywiście o uczniach, a wykorzystywane materiały pochodzą z legalnych źródeł. Rozmawiamy o prawie do wizerunku, o ochronie danych osobowych, o po poszanowaniu pracy twórców. Kierunek ten wzmocniło stowarzyszenie Demagog, które jest naszym partnerem merytorycznym programu od samego początku I które zrecenzowało zarówno scenariusze zajęć, jak I podkreśliło, że nauka tworzenia realistycznych, fałszywych treści musi zawsze iść w parze z refleksją etyczną.

Projektując zajęcia przyjęliśmy zasadę, że uczeń wychodzi z nich z jedną nową informacją, jedną umiejętnością I jedną postawą. W kontekście przemocy słownej tą postawą jest pauza, czyli zatrzymanie się przed udostępnianiem, skomentowaniem lub polubieniem treści, która może kogoś zranić lub wprowadzić błąd. To prosty nawyk, ale właśnie on przerywa łańcuch rozpowszechniania hejtu. Równie ważna jest rola świadka. Większość młodych ludzi nie jest ani sprawcami, ani bezpośrednimi ofiarami hejtu, lecz jego obserwatorami.

Program wzmacnia ich sprawczość I pokazuje, że reakcja, zgłoszenie szkodliwej treści czy wsparcie osoby atakowanej są realnym wkładem w kulturę debaty. Naszym celem jest, aby młody człowiek nie pozostawał bierny odbiorcą narażonym na manipulację, lecz stawał się świadomym I odpowiedzialnym uczestnikiem kultury, ale także Internetu. Film jest dla dzisiejszej młodzieży językiem najbliższym. Również tegoroczne badania pokazują, że nasz 1. Kontakt z kulturą jest poprzez właśnie utwór audiowizualny, film, serial, różne treści dostępne w internecie.

Instytucja kultury filmowej, taka jak nasza, może zatem w praktyce pokazać, że każdy przekaz jest konstruowany I że jego odbiór zależy nie tylko od faktów, ale także od kadru, montażu muzyki czy komentarza. Uczeń, który rozumie inaczej, patrzy na treści obliczone na wywołanie gniewu I pogardy. Jednocześnie dbamy o równowagę.

Nie chcemy wychowywać pokolenia, które nie ufa niczemu, lecz pokolenie, które potrafi sprawdzać, odróżnia twórczą fikcję od dezinformacji I zachowuje zaufanie do rzetelnych źródeł.

Edukacja medialna jest naszym zdaniem niezbędnym uzupełnieniem rozwiązań prawnych I regulacyjnych niezależnie od ich ostatecznego kształtu.

Przepisy reagują na treści już opublikowane, natomiast edukacja działa wcześniej, zanim krzywdząca treść zostanie stworzona lub udostępniona. W program, z programem I założeniami możecie się też państwo zapoznać w materiałach, które mam tutaj ze sobą. Rekomenduję też stronę internetową w t fejk kropka p l. Tam znajdują się I materiały dydaktyczne I opis, opis wszystkich modułów, ale także materiały audiowizualne z naszymi ekspertami. Jest to zarówno strona, która służy do popularyzacji tego programu, ale także traktujemy ją jako narzędzie dla zdobywania wiedzy I nauczycieli I rodziców.

Oczywiście mamy ambitne plany, żeby rozwijać ten program, rozszerzać go także właśnie o te wspomniane grupy. Zapraszam też na konferencję, która będzie odbywała się w grudniu, w dniach 3., 5. Pod tytułem Sztuczne obrazy, prawdziwa odpowiedzialność. I dziękuję, jeżeli są pytania, to z chęcią odpowiem.

25:47 - 25:59

Piotr Adamowicz

Dziękuję bardzo. Przepraszam. Proszę państwa, chciałem powitać panią poseł Maję Nowak, która dołączyła do naszej komisji. Dzień dobry pani poseł.

25:59 - 26:19

Piotr Adamowicz

dobry. 2. Informacja, a mianowicie na plenarnej padły 2 wnioski o odrzucenie, co oznacza, że najprawdopodobniej będziemy jednak mieli głosowania o dziesiątej 45. Proszę państwa, otwieram zatem dyskusję. Proszę uprzejmie.

Bardzo proszę, pan poseł Gliński.

26:25 - 29:51

Piotr Gliński

Dziękuję panie przewodniczący. Temat jest bardzo ważny, nikt nie powie, że nie. Tyle tylko, że znowu mamy do czynienia z no z rzeczą niebywałą po prostu. Po 1. Ten temat jest prezentowany przez rząd, który doszedł do władzy właśnie na fejkach I nienawiści.

Głównym założeniem programowym obecnie koalicji, obecnej, obecnie rządzącej w Polsce koalicji, było przecież hasło ośmiu gwiazdek I nikt temu nie zaprzeczy. Czyli typowa mowa nienawiści użyta do polityki. I państwo teraz ubieracie się w piórka obrońców zagrożeń, jak rozumiem życia publicznego, przede wszystkim młodzieży, związku ze stosowaniem. Można tych przykładów oczywiście, takich jak 8 gwiazdek czy sepsa podawać bez liku. To jest wasza domena, tak uprawiacie politykę.

Pani tutaj się powołała, pani dyrektor, ja do pani akurat nie mówię, pani prowadzi nie jest pani politykiem, ale pani przywołała jako autorytet Stowarzyszenie Demagog. Zapraszam do analiz Stowarzyszenia Demagog na temat prawdziwości wypowiedzi obecnego premiera Polski na przykład. No jest tam, mogę tylko zdradzić państwu tą tajemnicą, jest tam przewaga kłamstw nad prawdą. W ocenie tego, co ten polityk mówi w przestrzeni publicznej. Więc mamy taką sytuację I te osoby, które no tak uprawiają politykę, teraz ubierają się w piórka obrońców życia publicznego przed kłamstwem, przed fejkami, przed dezinformacją.

Pan minister Wróbel mówił tu o przeciwdziałaniu dezinformacji, fake newsom, o informacyjnym fałszu. Panie ministrze Wróbel, półtora roku temu w wywiadzie do Gazety Wyborczej pan opowiadał niebywałe kłamstwa na temat Instytutu Pileckiego. Wzywałem do pana publicznie, do pana publicznie do tego, żeby pan przeprosił, wycofał się z tych kłamstw. Do tej pory pan na to nie zareagował. Jeżeli pan uważa, że ja kłamiem na temat pana kłamstw, to przecież są sądy w Polsce, dawno by pan już tam poszedł.

Nie poszedł pan, ponieważ mówił pan niebywałe kłamstwa w celach politycznych po prostu. Opowiadał pan, że w Instytucie Pileckiego zatrudniani byli działacze Prawa I Sprawiedliwości, że oni się tam umaszczali na stołkach publicznych I środki publiczne marnowali. Nie podał pan nazwiska żadnej osoby, która była działaczem czy członkiem Prawa I Sprawiedliwości, mimo tego w ten sposób pan uprawia politykę I takie, taka jest pana rola w życiu publicznym. Więc pan dzisiaj mówi, że pan chce przeciwdziałać dezinformacji, to pana wiarygodność jest mniej niż zerowa. Ministerstwo Kultury, które chce przeciwdziałać fejkom nienawiści I dezinformacji, No to oficjalna strona dyrektora Departamentu Dziedzictwa Kulturowego pana Piotra Rybsona.

29:54 - 29:59

Speaker 19

O, tak wygląda walka z fejkiem przez urzędników.

30:00 - 30:14

Piotr Gliński

Ministerstwa Kultury I Dziedzictwa Narodowego w Polsce. To jest departament bardzo ważny, pan dyrektor odgrywa olbrzymią rolę w kształtowaniu polskiej kultury. To tyle na temat fejków I dezinformacji.

30:14 - 30:16

Ale my nie bardzo widzimy panie pośle.

30:16 - 34:56

Piotr Gliński

Tak, proszę bardzo, mam tutaj kilka egzemplarzy, możecie sobie państwo obejrzeć. To jest mowa miłości, zwłaszcza wobec większości Polaków, którzy, dla których Kościół katolicki jest dość istotny. Tak się bawi urzędnik wysokiego szczebla, instytucji, która ma bronić nas przed fejkami. I przed nienawiścią I przed agresją w życiu publicznym. To jest świeża rzecz, sprzed tygodnia albo dwóch.

Minister do spraw dezinformacji, pełnomocnik powołany przez pana premiera Tuska, pan Olszewski, który w walce politycznej używa właśnie sztucznej inteligencji, na którą tutaj zwróciła pani dyrektor słusznie uwagę, do tego, żeby fałszować rzeczywistość. No to już faktycznie do Orwella przechodzicie, prawda. Minister do spraw dezinformacji faktycznie jest doskonałym mistrzem dezinformowania I fałszowania rzeczywistości. Minister, najlepsza na świecie chyba, na pewno w Polsce, bo tak mówił pan premier, specjalistka od marketingu, od marki polskiej, pani minister, już nie pamiętam dwojga nazwisk, wszyscy chcemy zapomnieć o tej pani I jej rzetelność informacyjna w poważnych raportach państwowych, oparta właśnie o AI, o sztuczną inteligencję. No mamy do czynienia z taką rzeczywistością, więc jak można z wiarygodnością podejść do tego, co państwo przedstawiacie.

Nie można. No brak przedstawicieli Ministerstwa Cyfryzacji na naszej komisji też dowodzi, jak obecny rząd podchodzi do tej poważnej kwestii, zagrożeń debaty publicznej, ale także zagrożeń naszego życia publicznego, związanych właśnie z wykorzystywaniem fake newsów I dezinformacji I tak dalej, no. To jest zerowa wiarygodność w tej kwestii obecnie rządzących. I jeszcze 1 kwestia dość istotna. To, mówił pan minister, powołując się na różne działania ministerstwa, to są wszystko działania ministerstwa oprócz tego programu, o którym pani dyrektor mówiła, które były w tym ministerstwie od wielu lat I bliska kultura I edukacja kulturalna funkcjonowała.

Natomiast ten nowy program, jak rozumiem, działa od siedemnastego września, czyli od sześciu tygodni, siedmiu tygodni. Nie jestem w stanie oczywiście powiedzieć, na ile on będzie wydajny. Dobrze, że takie przedsięwzięcia są podejmowane. Pytanie do pani dyrektor mam, do ilu osób ten program dotrze. Bo on jest prowadzony przez jedną instytucję łódzką, którą zbudowaliśmy jakiś czas temu.

Ona co prawda, to warto przypomnieć, bo to zawsze warto przypominać, ma podpisaną umowę ministerstwa z miastem Łódź, nieprzypadkowo, niezmienioną przez nikogo na 50 lat. To taki ewenement prowadzenia polityki przez naszych poprzedników I następców. Na 50 lat betonuje się zobowiązania państwa polskiego wobec instytucji współprowadzonych z kolegami partyjnymi. Pytanie jest takie, jak mówię, do kogo I do jak szerokiego grona to narzędzie dotrze, bo żadnych innych działań nowego typu nie widać. Poza tym, że jak powiedziałem, państwo dalej kontynuujecie tą politykę z miłości do wszystkich.

I do tej pory pan minister Wróbel nie przeprosił za kłamstwa dotyczące Instytutu Pileckiego, pracowników, ludzi, którzy tworzyli ten Instytut Pilecki. To jest 1 z setek przykładów państwa podejścia do kwestii prawdy w życiu publicznym, rzetelności I właśnie zwalczania fejków I dezinformacji. Dziękuję.

34:57 - 35:15

Piotr Adamowicz

Dziękuję bardzo. Teraz pan przewodniczący Kaczmarczyk, następnie pan poseł Ściebierowski, po panu poślę Ściebierowski, pan poseł Krzysztof Piątkowski. Czy pan się zgłasza, panie pośle?

A okay, ale to chyba już po przerwie. Panie pośle, panie przewodniczący, bardzo proszę.

35:15 - 40:32

Speaker 20

Bardzo dziękuję. Szanowny panie przewodniczący, panie ministrze, wysoka komisjo. Ten dokument, dokument świadczy o informacji na temat roli kultury, mediów, edukacji kulturalnej, przeciwdziałaniu mowie nienawiści oraz budowaniu odpowiedzialnej debaty publicznej.

I możemy się z niego dowiedzieć, jakie programy były realizowane. Natomiast chcielibyśmy zobaczyć takie podsumowanie I dokumenty świadczące o ustawie, która zabezpieczałaby małoletnich w sieci, bo te materiały szkoleniowe I identyfikacja problemu wynika oczywiście z samego dokumentu. Ministerstwo Cyfryzacji identyfikuje problem z negatywnym wpływem dostępu do treści szkodliwych, dezinformacyjnych czy nielegalnych w Internecie. Natomiast rozmawialiśmy na jednej z komisji na temat dostępu młodych ludzi do internetu, do kwestii związanych z mediami społecznościowymi. Rozmawialiśmy o zabezpieczeniu tych użytkowników internetu.

Rozmawialiśmy również o tym, że chociażby TVP w likwidacji przedstawiało w swoim programie The Voice Kids działania szkodliwe dla młodocianych użytkowników Internetu I mediów społecznościowych. Po skardze Krajowej Rady Radiofonii I Telewizji te treści z tego programu zostały usunięte I ten program nie promuje już kont w mediach społecznościowych młodych użytkowników internetu. Natomiast tamta debata była takim początkiem dyskusji na temat tego, w jaki sposób zabezpieczymy naszych młodocianych użytkowników mediów społecznościowych. Wiemy doskonale, że w mediach pojawiały się informacje, iż pani minister Nowacka zajmie się tym tematem. Oczywiście to jest temat I dla Ministerstwa Edukacji, Cyfryzacji oraz Ministerstwa Kultury, byśmy wspólnymi siłami byli w stanie zabezpieczyć młodocianych internetu I mediów społecznościowych.

I ten temat wybrzmiał 3 lata temu. Wiem, że pani poseł Monika Rosa również zajmuje się projektowaniem tej ustawy, zapisów ustawowych, ale mija 3 lata I tego projektu ustawy nie ma. Później pojawiły się tragiczne sytuacje w szkołach, gdzie młodzi ludzie, pamiętamy tę historię. Pytanie, pytane pytanie brzmiało, skąd ci młodzi ludzie czerpali wzorce do tych ataków, do morderstw, do noszenia przy sobie narzędzi niebezpiecznych, noży. Później pojawiły się informacje od pani minister Barbary Nowackiej, że ta ustawa o dostępie młodych ludzi mediów społecznościowych, do Internetu powstanie I zostanie zabezpieczona obecność w sieci małoletnich.

Dalej czekamy na tę ustawę I ta ten dokument o tym nie świadczy. Oczywiście szlachetne są szkolenia, szlachetne są rozmowy, pogadanki z młodymi ludźmi, natomiast nie na taki dokument czekaliśmy w obliczu tych tragicznych wydarzeń, które miały miejsce w Polsce. Więc moje pytanie do pana ministra jest takie, czy będą I czy są podejmowane prace wspólnie wspólne wszystkich resortów, aby rzeczywiście taki projekt ustawy wdrożyć I czy wydarzy się to w tej kadencji Sejmu, bo doskonale zdajemy sobie sprawę, że jest to projekt niepopularny na pewno dla małoletnich użytkowników Internetu I pytanie, czy zdobędą się państwo na odwagę, by taki projekt ustawy przeprocedować. Oczywiście kwestie związane ze szkoleniem, webinarami dla nauczycieli psychologów, pedagogów, spotkania z uczniami, cyberlekcje, promowanie higieny cyfrowej, konferencje I ogólnopolskie akcje edukacyjne są szlachetne. Natomiast czekamy na konkret.

Ale odnosząc się również do słów pana premiera Glińskiego, rzeczywiście ten przykład powinien iść z góry. Obserwowaliśmy w kampaniach wyborczych politycznych osoby, które de facto w jakiś sposób mobilizowały młodzież do ataku na inne formacje polityczne. Pamiętamy te słynne piosenki I covery tych piosenek na różnych imprezach plenerowych, no to budowało to pewną agresję I napięcie. Również kwestia sepsy jako partii politycznej przedstawianej przez jednego z polityków, już bym dzisiaj powiedział,

Bo to była kampania polityczna, kampania bilbordowa z pieniędzy fundacji, z pieniędzy, które miały iść na leczenie chorych ludzi, dzieci w zależności od kampanii tej fundacji, a tutaj te pieniądze poszły na bilbordy, by walczyć z Sepsą, by walczyć z Partią Polityczną w kampanii wyborczej. Więc jest to tragiczny przykład. I moje pytanie konkretne, panie ministrze, kiedy projekt ustawy o ograniczeniu dostępu dla małoletnich w sieci I w mediach społecznościowych? Bardzo dziękuję.

40:33 - 40:38

Piotr Adamowicz

Dziękuję bardzo. Pan poseł Ściebierowski, panu pośle Ściebierowski, pan poseł Krzysztof Piątkowski.

40:38 - 42:26

Łukasz Ściebiorowski

Dziękuję panie przewodniczący. Panie ministrze, szanowna komisja, oczywiście tutaj rola kultury, jeżeli chodzi o kształtowanie tych postaw anty, takich gdzie nie ma mowy nienawiści I budowanie tej odpowiedzialnej debaty publicznej jest niepodważalna. To też przede wszystkim rola myślę wszystkich I ministerstw, parlamentarzystów, prezydentów, prezydenta I I dbanie o to, żeby te nasze również postawy, to co mówimy, nie dawało też takiego pola do budowania mowy nienawiści. I również to, w jaki sposób myślę nawet wchodzimy do różnych instytucji, też może mieć znaczenie. Ale również rola mediów, jeżeli chodzi o tak zwane paski grozy, manipulacja, to co doświadczaliśmy przez poprzednie 8 lat w mediach publicznych niestety, teraz się to przeniosło do jednej ze stacji, już nie będę nawet nazwy wymieniał, stacji telewizyjnej, więc to niestety jest wciąż I z tym musimy walczyć.

Ale panie ministrze mam pytanie, bo oczywiście była tu mowa o, pan wspominał o programach, różnych produkcjach telewizyjnych, filmowych, które ten temat poruszają I oczywiście bardzo dobrze, ale jeszcze mam pytanie, czy rozważacie ewentualne też takie wykorzystywanie, bo to oczywiście się pojawia, ale też w dalszej przyszłości pewnych takich tematów umieszczanych w popularnych różnych serialach, tych takich tematów, jak często się tam ważnych społecznie pojawiają, ale właśnie tych związanych z przeciwdziałaniem mowie nienawiści, czy jest to możliwe w różnych, czy popularnych serialach jako wątki, bo to też jest jakiś sposób dotarcia właśnie do do tej grupy również młodych ludzi, ale nie tylko, również dorosłych, żeby też mieli świadomość z tym, świadomość tego problemu. Dziękuję.

42:27 - 42:35

Piotr Adamowicz

Dziękuję uprzejmie. Pan poseł Krzysztof Piątkowski, następnie pan poseł Samborski, a później profesor Myszkowski, proszę bardzo.

42:36 - 43:30

Krzysztof Piątkowski

Miałem nadzieję, że panie przewodniczący, szanowni państwo I panie ministrze, że przynajmniej w tej sprawie nie będzie polityki, ale nie dało się jej uniknąć już na samym początku, kiedy głos zabrał pan były już minister kultury I przypomniał nam tę tę obrzydliwą propagandę, jaką jaka miała miejsce w czasach rządów Prawa I Sprawiedliwości, chociaż miał zupełnie inne intencje, ale pan minister wyparł z pamięci to, się działo wiele, wiele lat temu. Zresztą nie tylko o tej rzeczy nie pamięta, ale jeśli pan, panie pośle chciałby sobie o tym przypomnieć, polecam książkę Dobra zmiana, czyli jak się rządzi światem za pomocą słów autorstwa pani profesor Katarzyny Kłosiński, pana doktora Michała Rusinka profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego, warto czytać mądrą I dobrze napisaną literaturę.

43:30 - 43:31

Przez sztuczną inteligencję.

43:31 - 44:57

Krzysztof Piątkowski

Pan profesor też zapomniał, jakie programy realizowało ministerstwo w czasach, był ministrem I przypisał sobie bliską kulturę. Chciałem podziękować panu ministrowi, wszystkim pracownikom ministerstwa za to, że uruchomili ten program w roku 2000 dwudziestym szóstym. To jest rzeczywiście znakomity program. Bardzo się przysłużył również tematowi walki z dezinformacją, propagandą, za pośrednictwem mediów, które są bliżej ludzi, wspierając te lokalne media. Bardzo za to dziękuję.

To jest naprawdę świetny program I mam nadzieję, że będzie kontynuowany. Widać, trzeba o nim dużo panie ministrze mówić, bo pan minister, były już na szczęście kultury, nie chce o nim pamiętać. Wyparł z pamięci to wszystko, co jest ważne I istotne. Ja się bardzo cieszę, że za ważny I istotny program odpowiada instytucja kultury, która tym razem nie z Warszawy, tylko z Łodzi. Uważam, że tematy ogólnopolskie ważne w Polsce mogą promieniować nie tylko ze stolicy, ale również z innego ważnego, istotnego I kluczowego ośrodka kultury jakim jest moje miasto, rodzinę Łódź.

Instytucja Narodowe Centrum Kultury Filmowej znakomicie nadaje się do realizacji takich projektów. I I wspominam o tym nie tylko, żeby podziękować za to pani dyrektor, ale również też zapytać, bo to jest kwestia pytań. To to jest ważne pytanie, które istotne. A zadał je notabene I tu była jedyna istotna I merytoryczna

44:58 - 44:59

Panie pośle, tej mojej pana

44:59 - 45:01

pana ministra.

45:00 - 45:12

Piotr Adamowicz

Pana, ośle. Pana przepraszam, że wchodzę panu w słowo. Słuchajcie, sprawdziliśmy telefonicznie. Zapraszam na plenarną. Głosowanie będzie trwało około pięciu minut.

45:12 - 45:23

Krzysztof Piątkowski

To tylko dokończę pytanie, ile osób skorzysta, bo to jest naprawdę 1 zdanie, ile osób skorzysta w przyszłości z tego programu, ile młodych ludzi dowie się dzięki temu problemu Dobrze. O problemie.

45:23 - 01:08:33

Piotr Adamowicz

Dziękuję bardzo. Zapraszam bezpośrednio po głosowaniach z powrotem. Dziękuję.

Panie I panowie, ponieważ mamy kworum, pozwalam sobie wznowić przerwane posiedzenie komisji. Słucham? Dobrze. Pana posła Piątkowskiego nie ma. Przełom zabierał głos.

Pan poseł Samborski nie ma. Pan poseł Krzysztof Mieszkowski, poproszę bardzo pana posła.

01:08:36 - 01:09:42

Speaker 28

Dziękuję bardzo za udzielenie mi głosu. Tak, problem, z którym dzisiaj próbujemy się jakoś zmierzyć, jest jest fundamentalny dla dla polskiego społeczeństwa, w ogóle dla społeczeństwa globalnego. Dokonała się rewolucja cyfrowa I my również jesteśmy jej beneficjentami z jednej strony, ale także ofiarami z drugiej. Widać, że przemysł cyfrowy nie zatrzyma się, że będzie się rozwijał, że będzie coraz bardziej awanturniczy, będzie coraz bardziej zawłaszczał te rozmaite przestrzenie, w których można uprawiać, nie wiem, filozofię, psychologię, jakąkolwiek refleksję. Istnieje nam, istnieje zagrożenie stworzenia w sposób jakiś bezwzględny, bezkompromisowy świata zero-jedynkowego.

01:09:43 - 01:11:01

Speaker 26

On już się tworzy. To kultura cyfrowa sobie wypracowała I my musimy z tym z tym się mierzyć. Podczas, podczas tej debaty, chociaż niektóre wypowiedzi są naprawdę, jak

Kompromitujące. My dzisiaj mierzymy się z taką, z taką formułą realizowania wzorów kultury, które są niezwykle istotne dla kreowania aksjologii społecznej, systemu wartości, w jakim się poruszamy. No wielu filozofów, między innymi, między innymi taki filozof niemiecki, Byung-Hul Han uważa, że, że że wszystkiemu jest winny skrajny, skrajna ultraliberalna ekonomia, daleko posunięta konsumpcja. On formułuje to w ten sposób, że kapitalizm zamienia wszystko w towar, także wartości etyczne I moralne. I tutaj musimy z tym się mierzyć oczywiście jako, a konsekwencją tego według tego filozofa jest, jest kreowanie rzeczywistości I pustki sensu.

01:11:04 - 01:11:29

Speaker 29

Wracając do przeszłości, również niemieckiej refleksji, Carshmitt sformułował taką, taką, taką myśl, taki filozof polityki, autor między innymi teologii politycznej. Filozof prawa, który fatalnie zasłużył się dla, dla dla rzeczywistości politycznej, ale dla filozoficznej nie.

01:11:29 - 01:11:32

Piotr Gliński

Autorytet Donalda Tuska, panie pośle, no.

01:11:32 - 01:11:35

Piotr Adamowicz

Panie pośle Gliński, czy panu ktoś przerywał?

01:11:35 - 01:11:37

Panie pośle Gliński,

01:11:38 - 01:11:42

Speaker 25

za chwilę, ja za chwilę do pana dojdę. Proszę cierpliwie.

01:11:42 - 01:11:46

Piotr Adamowicz

Właśnie proszę o chwilę cierpliwości. Z pewnością poseł Myszkowski w imieniu pana na Karls.

01:11:47 - 01:11:48

Przede mną, panie panie pośle.

01:11:48 - 01:11:57

Piotr Adamowicz

Nie, ale z pewnością poseł Myszkowski w imieniu pan pa pańską godność I wtedy w ramach repliki panu będę musiał udzielić głosu. No przecież znamy te mechanizmy I zabawy. Proszę bardzo.

01:11:57 - 01:12:02

Piotr Gliński

Bo my jesteśmy ustawieni z panem. Dogadaliśmy się, to jest ustawka.

01:12:02 - 01:12:05

Piotr Adamowicz

Komisja bez waszej dysputy jest komisją nieważną, to prawda.

01:12:10 - 01:12:13

Piotr Gliński

Ja o palikocie nic nie mówiłem, ale właśnie się rozwinę.

01:12:13 - 01:12:15

Speaker 27

Zpisze pan sobie na przykład prezydenta ustawy.

01:12:16 - 01:12:44

Speaker 26

Chciałbym państwu zwrócić uwagę, że słuchają nas ludzie, którzy próbują z tej dyskusji jakieś sensowne rzeczy wyciągnąć albo przyglądają się właśnie temu, o czym rozmawiamy, co jest przedmiotem naszej dyskusji. I ta forma dyskusji, którą proponuje pan poseł Gliński, jest w czystej formie tym, co powinniśmy kwestionować jako parlamentarzystki I parlamentarzyści. To jest właśnie swoiście rozumiem.

01:12:44 - 01:12:48

Piotr Gliński

Znaczy państwo wolicie, rozumiem, dyskusję na nauki policyjne, tak?

01:12:48 - 01:12:53

Piotr Adamowicz

Panie pośle Gliński, nie chcę wyciągać art. 100 pięćdziesiątego piątego. Bardzo proszę.

01:12:54 - 01:12:59

Speaker 26

Panie pośle Gliński, mowa nienawiści, którą pan uprawia. Pan

01:12:59 - 01:13:07

Piotr Gliński

sobie Co, to, że wskazuje, że uprawiacie politykę na pałkach policyjnych I pan mnie porusza tutaj w sprawach debaty.

01:13:07 - 01:13:33

Piotr Adamowicz

Jezu. Panie profesorze Myszkowski, uno momento. Panie pośle, zwracam się do pana posła Wileckiego. Pozwolę sobie zwrócić panu uwagę z artykułu 100 pięćdziesiątego piątego, że robi pan bałagan na posiedzeniu komisji, związku z tym przywołuję pana po raz 1. Do porządku.

Nie chciałem przywoływać przepisów, ale niech pan da się wypowiedzieć swobodnie panu profesorowi Miszkowskiemu, a później udzielę panu głosu.

01:13:37 - 01:19:33

Speaker 26

Chciałbym wrócić do Carla Schmietta jednak. Carl Schmiett, zasłużony myśliciel, zwłaszcza dla prawicy polskiej, która się na nim wychowywała I kreowała paradygmaty społeczne I polityczne. Warto to poczytać I warto się odnieść do do tej do teologii politycznej. To jest jego główne dzieło właściwie. On w jakimś momencie wyartykułował taką myśl, mówiąc, że rozwój technologii doprowadzi do rozpadu samej technologii, a w konsekwencji doprowadzi do rozpadu społeczeństwa.

Więc my być może, bo oczywiście społeczeństwo istnieje w jakiejś formule, dyskutujemy o tym zwłaszcza w polskim parlamencie. Zastanawiamy się, jak to społeczeństwo oparte na wspólnocie, na wspólnych wartościach, na na na uniwersytem może funkcjonować. Bjong Hull Han, którego tutaj wcześniej wspominałem, mówi o tym, że my żyjemy w kryzysie szacunku do drugiego człowieka. I że jest to konsekwencją właśnie materializacji I ekonomizacji naszego życia społecznego, w konsekwencji polityzacji tej tej rzeczywistości. Temu towarzyszy, temu towarzyszy język, którym posługujemy się w debacie po publicznej.

To jest, to jest język nienawiści, ale już w latach siedemdziesiątych Leszek Kołakowski w świetnym eseju, który państwu polecam Wychowanie do nienawiści, wychowanie do godności. Mówi o tym, że nienawiść jest narzędziem politycznym. I z taką formą myślenia I z taką formą praktyki politycznej mieliśmy przez 8 lat państwa PiS. Tutaj sublimacją tej tej formuły państwa PiS była telewizja publiczna, która która niszczyła debatę publiczną w sposób niespotykany z właściwie w państwach demokratycznych w Europie. Pan poseł Gliński upomina się I nam tutaj podrzuca 8 gwiazdek.

Ja przypuszczam panie pośle, pan jest socjologiem, nie wiem, pan jeszcze pracuje na uczelni, ale przypuszczam, że że politologia, nauki polityczne, także socjologia, dyscyplina, którą pan uprawia, zajmą się ośmioma gwiazdkami, bo to jest fenomen polityczny I I fenomen społeczny. Więc proszę czekać na habilitację, na doktoraty, które będą powstawały, może już powstają. Ja jestem bardzo ciekaw tych mechanizmów, które za tym się kryją, że to przyniosło I przywiodło nam taką ogromną przestrzeń debaty w tej materii. A więc jakby to powiedzieć, to też jest bardzo pocieszające, bo pewien poziom metafory czy abstrakcyjnego myślenia jest obecny w polskim społeczeństwie. Bardzo mi się to podoba I polskie społeczeństwo wykonało zadanie intelektualne, jeśli można o tym w tych kategoriach mówić.

Państwo zwracacie uwagę w swoich propozycjach na to, co się wiąże ZZZ nienawiścią właśnie, z z kłamstwem, z deepfake'iem, z tym, z czym dzisiaj się zmagamy, a właściwie stajemy się jej ofiarami. Zastanawiam się, gdzie jest ta granica, kiedy kryterium prawdy staje się obecne w życiu publicznym, a postprawda staje się taką przestrzenią eksploatowaną właściwie przez tych wszystkich, którzy ulegli tej wielkiej maszynie manipulacji, z jaką mamy dzisiaj do czynienia. Dlatego te te propozycje, które państwo składacie, są niezwykle istotne dla nas wszystkich. To nie jest, to jest kwestia tylko samych młodych ludzi przecież, chociaż skala manipulacji w przestrzeni cyfrowej jest porażająca. I jak na przykład Apple I urządzenia produkowane przez te firmy, one są niezwykle przyjazne człowiekowi, zwłaszcza młodym ludziom.

One mają tą, one są intuicyjne w obsłudze. Jakby bez bezrozumowe w cudzysłowie, to oczywiście w tej chwili biorę. Więc przed nami w Komisji Kultury, ale także w Komisji Edukacji czy przed polskim parlamentem stoi ogromne zadanie, by by wykreować taką przestrzeń debaty publicznej, która będzie, będzie konfrontowała się z mową nienawiści, z z kłamstwem, z formułowaniem I definiowaniem przestrzeni prawdy, która jest jednak dla, jak myślę, społeczeństwa demokratyczne, sensem I istotą, byśmy z tej pustki sensu, o której mówi Hul Han, żebyśmy się wydostali w jakiś sposób. Oczywiście nic nie poradzimy na to, co się wiąże z pewnym folklorem politycznym w przypadku niektórych polityków, właściwie z demencją polityczną. Więc powinniśmy mieć naprawdę bardzo silne narzędzia I tymi narzędziami powinniśmy I w te narzędzia powinniśmy uzbroić zwłaszcza młode pokolenie, które będzie przecież nami rządziło za parę lat I zobaczymy, z jakim skutkiem będzie królowało tę przestrzeń społeczną I publiczną.

Dziękuję bardzo.

01:19:34 - 01:19:38

Piotr Adamowicz

Dziękuję uprzejmie. Pan poseł Michał Krawczyk, zapraszam.

01:19:40 - 01:24:45

Michał Krawczyk

Bardzo dziękuję panie przewodniczący, szanowni państwo. Bardzo się cieszę, że po tej pierwszej skandalicznej, czysto politycznej wypowiedzi byłego Ministra Kultury przeszliśmy do dyskusji, która jest dyskusją merytoryczną I rozmawiamy na temat, który

bardzo

Ciekawie przed chwilą mój przedmówca także rozwinął, czyli temat hejtu, kłamstwa, manipulacji, które pojawiają się w przestrzeni publicznej coraz bardziej I tego jak im przeciwdziałać, jak rząd może im przeciwdziałać. Natomiast zacznę od tego, że na szczęście od końca 2000 dwudziestego trzeciego roku przestała w Polsce działać największa fabryka hejtu, kłamstwa I manipulacji, czyli telewizja polska rządzona za czasów PiS-u, która za swoje wypowiedzi musiała już kilkadziesiąt razy przepraszać. Są na to wyroki sądów I na szczęście ta fabryka kłamstwa, hejtu I manipulacji została zamknięta. Natomiast bardzo dziękuję za to, co obecnie w Telewizji Polskiej ma miejsce, mianowicie jeśli mnie pamięć nie myli, to przynajmniej 2 programy, które regularnie zajmują się odkłamywaniem manipulacji, nieprawd, półprawd, które padają w przestrzeni publicznej, które w kontekście tego także o czym mówił pan poseł Mieszkowski, na ogromną skalę przebijają się do opinii publicznej, a telewizja polska za 1 ze swoich zadań postawiła sobie odkłamywanie tych kłamstw, które w przestrzeni publicznej się pojawiają I manipulacji. Bardzo za to dziękuję, że telewizja aktywnie jako medium publiczny wzięła na siebie tę odpowiedzialność I ją realizuje.

Ja przypomnę państwu, o tym jest także mowa w materiale Ministerstwa Cyfryzacji, że kilka tygodni temu uchwaliliśmy po raz 2. Ustawę wdrażającą europejski akt DSA do polskiego prawa, która między innymi ma doprowadzić do tego, że treści hejterskie, te treści uderzające w konkretne osoby, treści manipulacyjne, treści, które są ewidentnym złamaniem prawa, mogły być blokowane. Ja mam nadzieję, że tym razem pan prezydent Nawrocki tę ustawę podpisze. Wiemy także, jak ona jest ważna kontekście tego, dzisiaj w tych merytorycznych, bo o tej niemerytorycznej wypowiedzi mówić nie będę, ale w tych merytorycznych wypowiedziach padło. To znaczy o tym, jak młodzi ludzie poddawani są wpływowi hejtu, manipulacji, kłamstwa I na jaką skalę to się odbywa.

A europejski akt DSA, który chcemy wdrożyć w Polsce ma dać realne narzędzie do walki z tymi treściami. Ja mam nadzieję, że pan prezydent tym razem pójdzie po rozum do głowy I tę ustawę podpisze. Dziękuję także za te wszystkie działania, o których mówił pan minister Wróbel, które są podejmowane przez Ministerstwo Kultury. To bardzo ważne panie ministrze, że w taki aktywny, zorganizowany sposób Ministerstwo chce walczyć, próbuje walczyć, bo ta walka jest niezwykle trudna. Z tymi manipulacjami I kłamstwem, które w przestrzeni publicznej się ukazują.

Była także mowa, pan wiceprzewodniczący pytał o to, na jakim etapie jest ustawa dotycząca dostępu dzieci do mediów społecznościowych I faktyczne egzekwowanie tego wieku, który według mnie przynajmniej powinien wynosić 15, jeśli nie 16 lat. To wygląda w ten sposób, że czekamy I pod koniec roku będą 1. Wdrożenia Europejskiego Portfela cyfrowego, który umożliwi faktycznie realną weryfikację wieku człowieka, który rejestruje swoje konto w mediach społecznościowych lub takie konto posiada. Takie testy z tego co wiem, będą odbywać się pod koniec tego roku, na początku przyszłego roku w Polsce I mam nadzieję, że najpóźniej wiosną taką ustawę przyjmiemy na bazie właśnie Europejskiego Portfela cyfrowego, Przyjmowanie tej ustawy teraz byłoby przyjmowaniem prawa, które by było no niestety nieegzekwowalne I doskonale ci, którzy się tym zajmują, o tym wiedzą. I na koniec jeszcze 1.

Wydaje mi się, że jeśli ktoś powołuje się I przypomina innym, jak wyglądają ich wypowiedzi na portalu Demagog, to ja przypomnę panu byłemu ministrowi kultury, że tam jest przeanalizowanych jego 9 wypowiedzi, z czego 5 z nich zostało zakwalifikowanych jako kłamstwo lub manipulacja. Bardzo dziękuję.

01:24:45 - 01:24:49

Piotr Adamowicz

Dziękuję uprzejmie. Teraz pani poseł Paulina Motysiak, zapraszam.

01:24:50 - 01:27:43

Paulina Matysiak

Bardzo dziękuję. Ja sobie oczywiście te tę część z informacjami, które państwo przedstawiali odsłucham, bo bo w tej pierwszej części spotkania przed głosowaniami nie mogłam wziąć udziału. Natomiast mam 1 pytanie. Tutaj też w tych głosach państwa posłów przede mną ten temat wybrzmiewał, bo te kwestie związane z przeciwdziałaniem dezinformacji są niezwykle istotne I myślę, że to jest też zagadnienie takie mocno interdyscyplinarne, nie tylko takie, którym powinni się zajmować posłowie z Komisji Kultury, ale na przykład Komisji Edukacji, Komisji Dzieci I Młodzieży I I to jest niezwykle istotny też element. Także my jako politycy bierzemy odpowiedzialność za swoje działania, za swoje słowa I też mamy bardzo dużą rolę, jestem o tym przekonana, do odegrania w właśnie w tym zakresie, jeżeli chodzi o pokazywanie dobrych wzorców, pokazywanie swoją postawą, jak można się komunikować, w jaki sposób można też dyskutować, bo w zalewie różnego rodzaju treści także osoby publiczne są punktem odniesienia.

Natomiast chciałabym się zapytać, jak w takim razie państwo, zwłaszcza przedstawiciele strony rządzącej, odnoszą się do kwestii tego, że centrum walki z dezinformacją ma kierować pan minister Paweł Olszewski. Ten sam pan minister Paweł Olszewski w ostatnich dniach sam po prostu dezinformował, wrzucając w przestrzeń publiczną grafikę, która wywołała bardzo duże kontrowersje. Grafikę, która była zmanipulowana, która została wygenerowana przez sztuczną inteligencję, która przedstawiała prezydenta Karola Nawrockiego w kontekście tych napięć wokół Trybunału Konstytucyjnego, opatrzoną po prostu ironicznym komentarzem. I mamy z jednej strony osobę, która kieruje centrum walki z dezinformacją I ta sama osoba jednocześnie dezinformuje. Sprawa jest o tyle poważna, że naukowa I akademicka sieć komputerowa, która właśnie monitoruje różnego rodzaju treści dezinformacyjne w sieci, podjęła oficjalne kroki I tę grafikę upublicznioną przez pana ministra zgłosiła do weryfikacji I moderacji przez platformę X.

Jakie jest państwa zdanie, jak przedstawiciele rządu zamierzają się w przyszłości komunikować I czy będą po prostu unikać samemu dezinformowania obywateli. W tym momencie abstrahuję od tego tematu, bo kwestia dezinformacji może dotyczyć tak naprawdę bardzo wielu innych tematów. I tak jak mówię, przypomnę, mamy po prostu pewien paradoks, bo osoba, która ma kierować centrum walki z dezinformacją, sama dezinformuje. Czy zostaną z tego tytułu wyciągnięte jakieś konsekwencje, jak to ma wyglądać w przyszłości. Dziękuję.

01:27:43 - 01:28:02

Piotr Adamowicz

Dziękuję bardzo. Czy ktoś jeszcze, bo tak domyślałem Czy ktoś jeszcze z osób, które nie zabierały głosu chciałby zabrać głos? Okay, nie. Panie pośle bardzo proszę, ale prosiłbym o w miarę zwięzłą wypowiedź. Dziękuję.

01:28:03 - 01:34:20

Piotr Gliński

Dziękuję panie przewodniczący. Najpierw sprostowanie, ponieważ pan minister zwrócił uwagę, że program Bliska Kultura to jest nowy program. Był program Blisko w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa, który dotyczył właśnie przede wszystkim edukacji czytelniczej w lokalnym środowisku, a więc także działań, które edukują. Program polega na tym, że państwo skasowaliście Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa. W formule takiej jak przez 2 kadencje ten program był, nie ma go.

I to jest właśnie no prawda dotycząca funkcjonowania Ministerstwa Kultury w obszarze właśnie edukacji, która ma racjonalizować między innymi debatę. Zastąpiliście ten program jakimiś działaniami w znacznie mniejszej skali, właśnie obcinając możliwość edukowania. Więc natomiast jeżeli pan minister twierdzi, że bliska kultura, która jest nastawiona na media lokalne, jest czymś nowym, to też jest nieprawda, ponieważ w Narodowym Instytucie Wolności była taka ścieżka od wielu lat wprowadzona przez nas właśnie, nastawiona na wspieranie mediów lokalnych. To tyle, jeżeli chodzi o sprostowanie faktów. Natomiast no chciałem się odnieść jednak do tej wypowiedzi długiej pana posła Mieszkowskiego.

Panie pośle, no można cytować, nie ja już jestem emerytowanym profesorem, więc nie będę tego robił, żeby zaoszczędzić państwa czas.

Bardzo wiele nazwisk, prac I tak dalej, które mówią tak o kryzysie kultury współczesnej. Kultura współczesna jest w kryzysie od bardzo wielu lat I co najmniej od Orteki I Gasseta można zauważyć, że to są trendy polegające na tym, że rozbijane są, destruowane, dewastowane instytucje społeczne I wspólnoty naturalne. I to wszystko, co żeśmy przynieśli, łącznie z wielkimi problemami, także osobowościowymi jednostek w tym współczesnym społeczeństwie, to jest właśnie konsekwencja wielu ideologii, no które jak sądzę są bliskie raczej nie mojej opcji politycznej, tylko państwa opcji politycznej. Doprowadziliście także tak wielkie wspólnoty jak Europa, do wielkiego kryzysu. Kryzysów we wszystkich obszarach.

Przez głupotę ideologiczną, którą forsowaliście. Pan się śmieje, ale tak bezpiecznie na ulicy Paryża w niektórych momentach pan wyjść nie może. To do tego doprowadziliście swoim brakiem odpowiedzialności I ideologiami różnymi, tam już nie będziemy wchodzili w szczegóły. To jest więcej niż oczywiste. 2.

Sprawa odnośnie tego, kto jak się zasłużył. No nie ma tutaj symetrii. Nie ma tutaj symetrii. Nie ma symetrii, ponieważ przemysł pogardy został wprowadzony po przegranych wyborach przez Donalda Tuska prezydenckich z Lechem Kaczyńskim I to jest udokumentowane w tysiącach waszych działań, działań robionych celowo, specjalnie, żeby wygrać politycznie. I później etapem po tym wcześniejszym przemyśle pogardy, drugim etapem było oczywiście wprowadzenie palikota.

Jedyną funkcją I celem wprowadzenia tego człowieka, podniesienia go politycznie przez Donalda Tuska. On zasiadał przecież w gronach, w gronach, w gronach kierowniczych waszej formacji, było niszczenie debaty publicznej. I to niszczenie w sposób no bardzo brutalny, wręcz chamski. Do dzisiaj zresztą to robi, no ale kwestia polegała na tym właśnie, żeby zniszczyć, żeby zniszczyć debatę publiczną, żeby zniszczyć polską wspólnotę, żebyśmy nie mogli się porozumieć wobec, w oparciu o kod kulturowy, który jest wspólny. To wszystko żeście robili z wielkim zapałem.

My akurat przez 8 lat w Ministerstwie Kultury budowaliśmy mechanizmy wzmacniające wspólnotę, byście to później poniszczyli wszystkie te instytucje, na przykład biuro niepodległe, której cel, których celem było właśnie wzmocnienie polskiej wspólnoty. Co do mediów publicznych, media publiczne faktycznie w Polsce nie nie spełniają swojej roli od dawna, zawsze były niestety przedmiotem jakiejś tam kontroli politycznej w różnym zakresie. Więc to, co było za naszych czasów, to nie było nic nowego. Myśmy nie śpiewali stu lat premierowi rządu, tak jak w mediach publicznych za waszych czasów było przedtem, a teraz z kolei można się dowiedzieć, że premier jest bardzo kulturalny, bo żonie kupuje kwiaty. Więc mamy różne odmiany.

Zresztą, wie pan, no bronienie obecnych mediów, które nie spełniają żadnej misji I są no, nie chce, nie chce się tym zajmować, na przykład nie tak, że nie realizują swojego celu, czyli likwidacja, w której są postawione jest fikcyjna, za co zresztą no będziecie ponosić państwo konsekwencje, co jest oczywiste. I teraz państwo mówicie o tym, że to ktoś inny debatę publiczną niszczył, że ktoś inny używał kłamstwa w debacie publicznej. W sytuacji, kiedy za pomocą sił policyjnych przejmujecie instytucję, czy próbujecie przejąć instytucję konstytucyjną w sposób tak prymitywny,

01:34:20 - 01:34:21

Prosiłbym jednak

01:34:21 - 01:34:25

Piotr Gliński

I zadzwaniacie całą tą operację kłamstwami od

01:34:25 - 01:34:31

Piotr Adamowicz

Za chwilę podejmę, że przyjdzie pan do Sądu Najwyższego. Panie pośle, bardzo prosiłbym do meritum, do meritum, do brzegu.

01:34:31 - 01:34:40

Piotr Gliński

Wie pan co, ja myślę, że jesteśmy, że nasi, nie no, współrodacy, nasi rodacy, nasze społeczeństwo jest jednak zainteresowane losem sprawiedliwości.

01:34:40 - 01:34:44

Piotr Adamowicz

Ale nie rozmawiamy w tej chwili o TK, tylko o mowie nienawiści.

01:34:44 - 01:34:51

Piotr Gliński

Ale ta mowa nienawiści I dezinformacji jest używana do współczesnej aktualnej polityki.

01:34:51 - 01:34:59

Piotr Adamowicz

Proszę pana, nie chce mi się cytować przeróbek waszej posłanki hymnu narodowego, dobrze? Naprawdę, trzymamy się jakiegoś poziomu.

01:34:59 - 01:35:01

Piotr Gliński

Panie przewodniczący, co to ma do rzeczy, no

01:35:01 - 01:35:06

Speaker 35

jak No właśnie to ma do rzeczy, że pan wplata wątki bez istoty

01:35:06 - 01:35:21

Piotr Gliński

nieistotne nie mają nic do rzeczy. To jest rzeczą niepokojącą, to mało powiedziane, skandaliczną I w zasadzie kwestionującą losy Polski w ogóle, nadużycia władzy wykonawczej. To co państwo robicie.

01:35:21 - 01:35:24

Speaker 36

Dobrze, ale jakie to To nie ta komisja.

01:35:24 - 01:35:27

Piotr Gliński

Kwestią dezinformacyjną. Nie, no bo mówimy o dezinformacji.

01:35:27 - 01:35:31

Speaker 37

No ale trudno o konstytucyjnej, to Komisja Sprawiedliwości I Praw Człowieka.

01:35:31 - 01:35:38

Speaker 38

Panie przewodniczący, pan mi cały czas przy usiłuję pana prosić, pana Ja I pan wypowiadał.

01:35:38 - 01:35:39

O, o, będę zobowiązany.

01:35:40 - 01:36:42

Piotr Gliński

I w tym kontekście, kiedy właśnie dezinformacja, wielka machina państwowa dezinformacyjna jest używana do tego, żeby niszczyć nie tylko polską demokrację, instytucje konstytucyjne, ale polską wspólnotę, społeczeństwo, Polskę niszczyć. Niszczycie Polskę za pomocą kłamstwa. Państwo chcecie wprowadzać jakieś regulacje dotyczące silnych, jak powiedział pan Krzysztof, pan poseł Krzysztof Mieszkowski, wprowadzać chcecie silne narzędzia. Silne narzędzia, które mają kontrolować przestrzeń publiczną. Z jednej strony opieracie całą swoją politykę na dezinformacji, marketingu politycznym, który jest kłamliwy, a z drugiej strony opowiadacie, że chcecie wprowadzać cenzurę, żeby no społeczeństwo już do końca kontrolować I spacyfikować.

Taka jest prawda o tej komisji, o tej rzeczywistości w tej chwili w Polsce. Dziękuję.

01:36:42 - 01:42:40

Piotr Adamowicz

Dziękuję uprzejmie. Czy ktoś jeszcze? Jeżeli nie, to ja chciałbym poprosić o kilka słów. Panie pośle, nie chcę się odnosić w całości, ja tylko przypomnę 1 drobny szczegół. Tolek Kaczyński w swoim czasie przepraszał za wyczyny Kurskiego pod tytułem dziadek z Wermachtu.

A przychodząc do do do posiedzenia komisji, no niestety bieżąca polityka I de facto nawalanka zdominowała przebieg komisji. Natomiast chciałem tylko zwrócić uwagę, że mamy do czynienia z sytuacją, iż gros hejtu, mowy nienawiści to są jednak nie media tradycyjne, tylko media elektroniczne. I mamy do czynienia z taką oto sytuacją, jeżeli mówimy o mediach tradycyjnych, mówię tutaj na przykład o prasie drukowanej. Po 1., żaden redaktor prowadzący, czy to tygodnik, czy gazetę codzienną, już nie mówię o naczelnym, tylko prowadzącym wydanie, nie puściłby tekstu do druku zawierającego hejt, mowę nienawiści, ponieważ narażałby się na odpowiedzialność z dwóch przepisów, choćby z prawa prasowego, nie mówię tutaj też o prawie karnym, bo jest odpowiedzialny za to redaktor wydania, za to, co idzie do druku. A I tutaj mamy sytuację dość klarowną, dość czystą, bo system prawny przewiduje, jeżeli takowe rzeczy się ukazują, dość żmudną, ale efektowną na koniec, efektywną, przepraszam, na koniec drogę, ścieżkę postępowania sądowego I odpowiedzialności czy cywilnej, czy karnej za hejt zamieszczony w prasie drukowanej.

Mamy do czynienia też z portami internetowymi I znakomita większość, która na przykład należy do, do, do firm, które również posiadają pracę drukowaną, prowadziła już dość dawno temu. Wyłączyła możliwość komentowania zamieszczonej publikacji w formie tak zwanych forum dyskusyjnych, czy tam głosów opinii czytelników, jak zwał tak zwał. Niektóre zdecydowały się do I pozostawiły taką możliwość komentowania na stronach internetowych wydań, na poszczególnych stronach internetowych redakcji, ale z takim zastrzeżeniem, że należy się zalogować, prowadzić. Oczywiście to nie eliminuje definitywnie hejterów, trolli, ale jednak stanowi jakieś drobne zabezpieczenie. I to jest ważny problem, tak, bo mamy do czynienia, że z przepisów prawa prawosowego dość łatwo można pociągnąć do odpowiedzialności hejterów I tych, którzy stosują mowę nienawiści, natomiast w przestrzeni internetowej to już jest dość trudne.

Ale idźmy dalej. Są też portale, które dopuszczają całkowitą możliwość wypisywania czego, co komu w duszy gra albo co komu przyjdzie do głowy, łącznie z daleko idącą mową nienawiści, z daleko idącym hejtem. I stosujemy taki drobny, bardzo ciekawy zabieg, mianowicie drobnym

Okienne stron jest napisane przepraszamy bardzo, redakcja nie odpowiada za treści zamieszczone na forum dyskusyjnym. Okay, ale zgodnie z prasowym, przepraszam państwa, gdyby to było w prasie drukowanej, odpowiadałaby. A tutaj redakcja stosuje wybieg. I teraz tak, nie oszukujmy się, że jest to kierowane wyłącznie misją, wolnością słowa I dopuszczeniem opinii różnych stron. Mogła się prawda, bo te same, sami właściciele tychże portali chwalą się potem przed reklamodawcami, że mają ileś 1000, setek 1000, dziesiątek 1000 wejść, dziesiątki 1000 komentarzy, bo na tym to polega.

Chodzi o zasięgi, tak. Czyli z jednej strony tolerują hejt, mowę nienawiści w celach typowo komercyjnych. Nie żadnej wolności słowa, wychowania wolności słowa, tylko typowych w celach komercyjnych, bo za ilością odsłon sami wiecie państwo, idą realne pieniądze, które można pozyskać w domach mediowych czy od poszczególnych reklamodawców. I to jest rzecz do przemyślenia, to ja myślę do panie ministrze, bo to nie jest do cytowania dziś. A więc to jest problem, który istnieje od wielu lat I pytanie jest takie, mianowicie to jest oczywiście niczym, broń Boże, tych odpowiedzi, bo to jest pytanie do wszystkich uczestników spotkania, na ile państwo polskie jednak powinno zdecydować, jaki jest, jaka jest odpowiedzialność I jaki jest zakres ingerowania w formie prawnej, systemowej państwa polskiego, czy zostawić tak zwaną, mówiąc brzydko, wolną Amerykankę, czy nawalankę w Internecie, tak.

Że można bez żadnych konsekwencji zamieścić PiS, że ktoś jest idiota, to drobne określenie. I za to nie odpowiadać. I mówię o odpowiadających I tych, którzy wpisują, wypisują takie rzeczy, ale także o właścicielach, właścicielach portali informacyjnych, które de facto są firmami komercyjnymi, nie oszukujmy się. To jest do przemyślenia na na na przyszłość. Panie ministrze, pojawiło się kilka pytań, znaczy nie kilka, nawet więcej pytań.

Ja rozumiem, że na części jesteście w stanie odpowiedzieć w tej chwili, a część to tradycyjnie, na piśmie byśmy poprosili, ale jednocześnie z informacją, kiedy możemy się spodziewać odpowiedniej na odpowiedzi na na zadane pytania, na które odpowiecie już drogą pisemną. Bardzo proszę panie ministrze. Proszę? To już pańska wasza decyzja, kto odpowiada. Bardzo proszę.

01:42:41 - 01:44:49

Monika Głowacka

Ja bym ad vocem odpowiedziała tutaj na zadane pytanie dotyczące po 1. Rozpoczęcia prac nad programem, bo one się zaczęły już w 2000 dwudziestym piątym piątym roku. Oczywiście ruszyliśmy z realizacją projektu od marca tego roku, czyli przygotowywaniem nie tyle założeń, co już konkretnych scenariuszy, angażowaniem też partnerów. Natomiast siedemnastego września odbyły się 1. Zajęcia.

Odniosę się też do kwestii związanej z frekwencją. Chciałabym jednak podkreślić, że wypełniamy pewną lukę programu edukacji pozaszkolnej. Zależało nam też na tym, żeby te zajęcia odbywały się w formule praktycznej przy wykorzystaniu tych zasobów, którymi dysponujemy, czyli wspomniane sale kinowe, wystawa stała I I studia filmowe. Natomiast one mają też swego rodzaju ograniczenia co do ilości osób, które jesteśmy w stanie przeszkolić. Jednak program spotkał się z bardzo dużym zainteresowaniem.

W tym roku przyjęliśmy założenia, że koncentrujemy nasze wysiłki na dwóch województwach, na województwie łódzkim I mazowieckim. Głównie wysiłki oczywiście informacyjno-promocyjne. W tym roku mamy zarezerwowanych ponad 17000 biletów. Będziemy mogli przedstawić konkretne dane dopiero po zakończeniu roku szkolnego, ponieważ no teraz mamy okres, chociażby chorobowy, w związku z tym część część klas czy uczniów odwołuje swoje swoją obecność. W przyszłym roku te wskaźniki mamy oszacowane na 100000 biletów, tak samo w 2000 dwudziestym ósmym roku I chcemy, żeby to ten program w najbliższych dwóch latach objął już wszystkie wszystkie regiony.

Dziękuję.

01:44:50 - 01:44:53

Speaker 39

Dziękuję bardzo. Pan minister, proszę.

01:44:53 - 01:49:59

Maciej Wróbel

Bardzo dziękuję panie przewodniczący, wysoka komisjo. Temat jest niezwykle ważny, bo edukacja medialna I I to jaka jest rola kultury w tym, żeby przeciwdziałać dezinformacji, to jest wyzwanie współczesnego świata, w którym oczywiście też my musimy, my jako osoby pełniące najważniejsze funkcje w państwie reagować, ponieważ te działania, o których mówiłem na początku, czyli edukacja medialna w szkołach podstawowych jako moduł w podstawie programowej, a potem także też wiedza o mediach w szkołach średnich. Program What the Fake, o którym mówiła pani dyrektor, który będziemy rozwijać. Będziemy starali się jak największą liczbę młodych ludzi przeszkolić. Program Bliska Kultura, czyli wspieranie mediów lokalnych.

Zupełnie inny program niż Blisko, o którym pan premier Gliński raczył przypomnieć I sprostować. To to są działania, które są niezwykle istotne właśnie w kontekście tego, co dzieje się w obecnym życiu, w którym chyba wszyscy jesteśmy dość aktywni, czyli życiu w Internecie. Rosyjska dezinformacja, fake newsy, deepfake'i, wszystko to, co każdego dnia zalewa Internet. Osobom, które codziennie w tym świecie są, wydają się już pewnie normą I codziennością, ale osoby, które zaglądają do takich treści okazjonalnie, a tacy też istnieją, bardzo często pytają, czy na ulicy rozmawiamy, nie są w stanie sobie wyobrazić, że technologia jest tak dzisiaj zaawansowana, że jest w stanie wygenerować film z udziałem osoby pełniącej najwyższe urzędy w państwie I ten film jest po prostu fikcją. To się nie wydarzyło.

I ta edukacja jest istotna nie tylko w kontekście ludzi młodych, ale też osób starszych, seniorów I też chcemy te działania rozszerzać, ponieważ to oddolnie, także uniwersytety trzeciego wieku, apelują o podjęcie tego typu działań I to też chcemy realizować. Chcemy realizować, chcemy wspierać także organizacje pozarządowe, które będą w tym zakresie takie programy przygotowywać. Pytali państwo posłowie o kwestie ochrony małoletnich, tu przewodniczący Kaczmarczyk pytał. Tutaj gospodarzem tej zmiany przepisów jest Ministerstwo Cyfryzacji. My oczywiście jako resort kultury przekazujemy na bieżąco swoje uwagi do tego, aby takie przepisy mogły zostać wdrożone.

Zupełnie inaczej jest w przypadku tego, o co pytał pan poseł Ściebiorowski, czyli kwestie seriali telewizyjnych czy filmów. Tutaj resort kultury nie ma żadnego, nie jest ograniczony w tym zakresie, bo nie ingerujemy w wolność twórczą absolutnie, ale ale ale z... Ale twórcy poruszają te tematy, bo one są dostępne, są bieżące w w produkcjach czy to stacji komercyjnych, czy stacji czy stacji publicznych, tak jak w kwestii, nie wiem, rodziny na przykład. Te kwestie też widzę, że się pojawiają w przekazach, w przekazach filmowych, serialowych w naszym w naszym kraju. To, co jest taką refleksją chyba także po tym dzisiejszym posiedzeniu komisji, ale ono, jak jak znam państwa możliwości, było dość spokojne, ale pauperyzacja języka, życia publicznego, przykłady idące z góry w dół właśnie do do mieszkańców pokazują, że to przed nami samymi jest duże pole, dużo wyzwań I dużo pracy do do wykonania, bo bo skoro Komisja Kultury momentami przypomina Komisję Braku Kultury, to też jest jakiś sygnał dla społeczeństwa, bo potem ten język pojawiający się I w przestrzeni internetowej, ale potem także w osobistych rozmowach gdzieś na ulicy, jest językiem dalekim od języka parlamentarnego.

Anonimowość w sieci, ta bezkarność I to, że za kłamstwo nie ponosi się żadnej odpowiedzialności, jest mechanizmem, który napędza spiralę dezinformacji I tylko mądra edukacja, która jest procesem wieloletnim, długofalowym, może wykształtować świadomego obywatela, który będzie w stanie na bieżąco reagować, ale też rozróżniać dezinformację od informacji prawdziwej, bo informacja, żeby można było ją podać dalej, być co najmniej w trzech niezależnych od siebie źródłach sprawdzona. Wtedy mamy pewność, że to, o czym rozmawiamy, jest jest prawdą. To, czym mówił pan przewodniczący Piotr Adamowicz, czyli kwestia monetyzacji treści, też jest niezwykle istotna, bo jeżeli weźmiemy pod uwagę, że treści dezinformacyjne, treści agresywne, treści hejterskie generują ogromny ruch w sieci, a co za tym idzie, są też źródłem monetyzacji dla platform, ta pojawia się pytanie o odpowiedzialność właścicieli platform społecznościowych, którzy w przeciwieństwie do redaktorów naczelnych portali nie ponoszą odpowiedzialność za treści publikowane przez użytkowników, a sami użytkownicy często anonimowi próbują unikać tej odpowiedzialności. W ubiegłym roku NASK skierował do platform 36000 różnego rodzaju uwag dotyczących dezinformacji. 9000 z

01:50:00 - 01:51:51

Maciej Wróbel

Treści nadal funkcjonuje w przestrzeni internetowej, reszta została albo usunięta, albo oznaczona jako treści dezinformacyjne. Jeżeli jeżeli mówimy o o mediach publicznych, to ich rola także jest niebagatelna w tym w tym zakresie. Ja przypomnę, że za w ciągu ostatnich trzech lat telewizja polska przegrała prawie wszystkie procesy wytoczone przez osoby, które były szkalowane, pomawiane przez telewizję polską za czasów rządów Prawa I Sprawiedliwości. Obecnie takich procesów telewizja nie ma, nie nie jest pozywana za dezinformację, za manipulację, za szkalowanie ludzi I I jej rola jest zupełnie inna I o ile, o ile spółki w myśl kodeksu spółek handlowych są spółkami, w których prowadzony jest proces likwidacyjny, o tyle nikt nie zwolnił spółek z realizacji misji publicznych, bo te działają na mocy ustawy o radiofonii I telewizji. Ale jeżeli telewizja polska dzisiaj realizuje, chociażby teatry telewizji, realizuje transmisję z rozdania nagród, działania promujące polską kulturę I wspiera także działania, które służą walki z, walce z dezinformacją.

Codzienny program na antenie TVP Info sprawdzamy, czy program dotyczący właśnie bieżącej analizy treści w internecie I nie tylko, które są treściami nieprawdziwymi, to są programy, które są najlepiej dzisiaj w telewizji oglądane I też oceniane przez widzów. Dlatego też to są ważne rzeczy, na które trzeba, do których trzeba przywiązywać uwagę, bo manipulacja I dezinformacja nie może stawać się narzędziem w nierównej bardzo często walce politycznej właśnie dlatego, że ktoś używa dezinformacji do tego, by osiągnąć sukces. Musimy po prostu wszyscy odpowiedzialnie temu się przeciwstawiać. Dziękuję.

01:51:51 - 01:51:54

Piotr Adamowicz

Dziękuję uprzejmie. Panie I panowie, zamykam dyskusję.

01:51:54 - 01:52:01

Paulina Matysiak

Nie, ale ja nie chcę w tym temacie, tylko poza poza porządkiem posiedzenia jeszcze jedną rzecz powiedzieć.

01:52:01 - 01:52:16

Piotr Adamowicz

Dobrze, to sekunda. Informuję, że na ten wyczerpaliśmy porządek dzienny posiedzenia. Zamykam posiedzenie komisji. Panie I panowie, godzina 17., kolejne posiedzenie naszej komisji w sali dokładnie naprzeciwko. Pani poseł Pariutna Matysiak, proszę.

01:52:17 - 01:52:51

Paulina Matysiak

Ja tylko chciałam zwrócić uwagę panu przewodniczącemu, że na posiedzeniu w październiku umówiliśmy się z panem z panem dyrektorem Broniatowskim, że do trzeciego listopada otrzymamy odpowiedzi na nasze pytania. Jest dzisiaj 5. Listopada. Informacji pan Broniatowski nie przekazał do sekretariatu komisji, posłowie nie otrzymywał, nie otrzymali odpowiedzi na nasze pytania. Ile razy mamy się upominać do telewizji, do pana Broniatowskiego, dyrektora Ośrodka Mediów dla Zagranicy, o należne nam posłom informacje.

Zwracam uwagę panu przewodniczącemu, żeby w tej sprawie zainterweniował. Dziękuję.

01:52:52 - 01:53:10

Piotr Adamowicz

Dziękuję bardzo za sekundę panie Pośle. Odpowiem pani poseł Maciak. Tak pani poseł, wczoraj stwierdziłem, że nic nie wpłynęło I wyjdzie dzisiaj pismo do dyrektora generalnego pana Syguta w tejże sprawie, o której pani mówiła. Bardzo proszę panie pośle. Pan Posugliński.

01:53:10 - 01:53:40

Piotr Gliński

Panie przewodniczący, ja tylko chciałem sprostować, bo to zawsze warto, bo tu 1 pan się powołał na to, że według demagoga podobno, ja 5 razy skłamałem. No nie, to znaczy tu jest raz przypisany fałsz dotyczący tego, ile obietnic PiS spełnił w porównaniu do PO I to jest zawsze dyskusyjne, ale jest oczywiste, że znacznie więcej niż wasza strona. Dobrze. Natomiast fałsz jest 1 na 9, panie.

01:53:40 - 01:53:45

Piotr Adamowicz

Panie pośle, przenosząc tradycje z plenarnej, zawsze może pan

01:53:46 - 01:53:51

Speaker 40

czterem zgłosić, może pan zgłosić na piśmie, uzupełnienie swojej

01:53:51 - 01:53:54

Piotr Gliński

wypowiedzi do mam manipulacji mogę podyskutować.

01:53:54 - 01:53:55

Panie I panowie.

01:53:55 - 01:54:02

Piotr Gliński

Na przykład dotyczących tego, czym Tusk zarobił 7000000 w Komisji Europejskiej, czy tylko 6.8.

01:54:02 - 01:54:08

Piotr Adamowicz

To zależy od kursu euro pewnie. Panowie, proszę państwa, proszę

01:54:08 - 01:54:09

państwa, Stale.

01:54:09 - 01:54:23

Piotr Adamowicz

Wzorem sali plenarnej możecie. Prawdziwie. Możecie zgłosić na piśmie uzupełnienie, które będzie immanentną częścią protokołu z posiedzenia. Dobrego dnia życzę, widzimy się o siedemnastej, zapraszam.