Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

Komisja Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu (KSP): jak oglądać posiedzenia

Każde posiedzenie można oglądać bezpłatnie w Polyfact, na żywo i z odtworzenia, bez zakładania konta.

Na bieżąco

Ostatnia wiadomość wczoraj

Co mówi się na posiedzeniach, wiadomość po wiadomości, od najnowszej do najstarszej. Każda wiadomość otwiera wideo dokładnie w sekundzie, w której padły te słowa.

  1. CET

    Minister: odpowiedzi, narzędzia strategii i zakończenie posiedzenia

    Minister doprecyzowuje, że strategia ma charakter ponadpartyjny i koordynacyjny, przedstawia katalog narzędzi („infrastruktura odporności”, program rządowy, obserwatorium, regulacje ws. AI, rada ds. patronów z udziałem władz państwowych) oraz zapowiada działania na rzecz łagodzenia podziałów, ilustrując to planem ogólnopolskich obchodów stulecia hymnu; przewodniczący zamyka posiedzenie komisji.

    W tym rozdziale

    1. Minister: założenia i narzędzia „infrastruktury odporności”
    2. Minister: misja łagodzenia podziałów i obchody stulecia hymnu

    Obejrzyj ten moment

  2. CET

    Plan pracy komisji i dalsze pytania o politykę pamięci

    Przewodniczący zbiera propozycje do planu pracy i przechodzi do kolejnej serii wypowiedzi, w której posłowie krytykują brak konkretnych narzędzi w materiale, wskazują na presję bieżącej polityki przy doborze patronów, przykłady relatywizacji pamięci oraz bariery finansowe i społeczne dla instytucji kultury, a doradca Król sygnalizuje problemy narracyjne Muzeum Rakowieckiej i nieskuteczność obecnej polityki rocznicowej.

    W tym rozdziale

    1. Przewodniczący: plan pracy i przejście do pytań
    2. Poseł: dokument jako wstęp, brak konkretów
    3. Polityczne naciski na pamięć i dobór patronów

    Obejrzyj ten moment

  3. CET

    Pierwsza runda poselska: różnorodność pamięci, edukacja, patroni

    Posłowie różnych klubów odnoszą się do pojęcia wspólnoty i roli instytucji lokalnych, wpływu AI i edukacji historycznej, sporów o dąbrowszczaków, Żołnierzy Wyklętych i wybór bohaterów, znaczenia upamiętnienia uczonych i patronów roku, a także postulują ponadkadencyjną strategię pamięci, wzmocnienie współpracy kulturą–szkoła–samorząd oraz parlamentarno-rządowe mechanizmy uzgadniania patronów; pojawiają się też wnioski o wykorzystanie raportu w planie pracy komisji i osobną debatę o archiwach państwowych.

    W tym rozdziale

    1. Posłanka Gosek-Popiołek: odpowiedź na Glińskiego i kwestia wspólnoty
    2. Posłanka Gosek-Popiołek: lokalne instytucje, szkoły i infrastruktura
    3. Poseł Gasi-Środzki: AI a polityka pamięci i patronaty rocznicowe

    Obejrzyj ten moment

  4. CET

    Otwarcie dyskusji: krytyka PiS dotychczasowej polityki pamięci

    Po zakończeniu prezentacji przewodniczący uruchamia część dyskusyjną, a poseł Gliński kwestionuje status dokumentu jako strategii, broni dotychczasowej polityki pamięci rządów PiS, wylicza zrealizowane inwestycje i programy oraz zarzuca obecnemu kierownictwu resortu wstrzymywanie i likwidację instytucji, co wywołuje polemikę i interwencje innych posłów.

    W tym rozdziale

    1. Przewodniczący i minister: zamknięcie prezentacji, tryb dalszych prac
    2. Poseł Gliński: podważenie statusu dokumentu i spór o wspólnotę
    3. Poseł Gliński: bilans rządów PiS i zarzuty wobec obecnego MKiDN
    4. Spór o likwidacje instytucji i różnorodność pamięci

    Obejrzyj ten moment

  5. CET

    MHP: pamięć jako infrastruktura odporności

    Dyrektor Muzeum Historii Polski prezentuje naukowe podstawy i diagnozę zagrożeń dla polityki pamięci (cyfryzacja, AI, polaryzacja, starzenie społeczeństwa, wielokulturowość, rosyjska narracja), a następnie cztery główne obszary działań: wzmacnianie regionalnej i lokalnej pamięci, lepsze wykorzystanie istniejących instytucji i polityki rocznic, systematyczne badania oraz model patriotyzmu sprzyjający odporności i dyplomacji pamięci.

    W tym rozdziale

    1. Dyrektor MHP: wprowadzenie do strategii i przykład Narutowicza
    2. Pamięć jako infrastruktura bezpieczeństwa państwa
    3. Podstawa naukowa strategii i wyzwanie rewolucji cyfrowej

    Obejrzyj ten moment

  6. CET

    Otwarcie posiedzenia: mandat i cele strategii

    Przewodniczący i minister kultury określają zakres obrad oraz przedstawiają założenia nowego podejścia do polityki pamięci jako elementu szerszej strategii kulturalnej państwa, w tym dokument „Infrastruktura odporności”, planowane Obserwatorium Pamięci i rolę rady ds. polityki pamięci obejmującej główne organy państwa.

    W tym rozdziale

    1. Otwarcie posiedzenia i przedstawienie porządku
    2. Minister: wprowadzenie do polityki pamięci i raportu
    3. „Infrastruktura odporności” – rola państwa i nowe narzędzia
    4. Strategia polityki kulturalnej i rola polityki pamięci

    Obejrzyj ten moment

  7. CET

    Resortowa ocena zarządzania NIM i zamknięcie posiedzenia

    Dyrektor Departamentu Dziedzictwa i przedstawiciele resortu krytycznie oceniają model działania i programy NIM oraz inwestycje Instytutu Pileckiego, po czym poseł Gliński polemizuje z tymi danymi, broni poprzedniego kierownictwa i inwestycji, a przewodniczący ogranicza dalszą dyskusję i formalnie zamyka obrady.

    W tym rozdziale

    1. Dyrektor Rypson i resort: ocena zarządzania NIM i programów
    2. Zamknięcie debaty: riposta posła Glińskiego i zakończenie posiedzenia

    Obejrzyj ten moment

  8. CET

    Ustawa o muzeach, Instytut Pileckiego i wyjaśnienia ministra

    W bloku pytań i odpowiedzi posłanka Sekuła‑Płocka oraz była dyrektor NIM omawiają udział środowiska w pracach nad ustawą o muzeach i nadzór nad Instytutem Pileckiego, a następnie minister kultury przedstawia stanowisko resortu w sprawie NIM, zarzutów mobbingu, inwestycji, spółek Instytutu Pileckiego i procesu legislacyjnego.

    W tym rozdziale

    1. Poseł Sekuła-Płocka i Florjanowicz: ustawa o muzeach i Instytut Pileckiego
    2. Minister kultury: odpowiedzi w sprawie NIM, mobbingu, Pileckiego i inwestycji

    Obejrzyj ten moment

  9. CET

    Były minister i była dyrektor NIM: obrona Instytutu i opis konfliktu z resortem

    Były minister kultury broni dyrektor NIM i programu Panoptikum oraz krytykuje działania resortu, po czym była dyrektor NIM szczegółowo przedstawia swoją ścieżkę zawodową, narastający konflikt z Departamentem Dziedzictwa, praktyki nadzorcze i liczne postępowania antymobbingowe jako przyczynę rezygnacji.

    W tym rozdziale

    1. Były minister kultury i pierwsza wymiana polityczna
    2. Dyrektor NIM: relacja z konfliktu z Departamentem Dziedzictwa

    Obejrzyj ten moment

  10. CET

    Otwarcie posiedzenia i zarzuty wobec polityki dziedzictwa

    Przewodniczący otwiera posiedzenie i przedstawia porządek obrad, po czym wnioskodawca szeroko krytykuje politykę resortu dziedzictwa, praktyki Departamentu Dziedzictwa oraz sytuację Narodowego Instytutu Muzeów, w tym projekt Panoptikum i zarzuty mobbingu wobec dyrektora departamentu.

    W tym rozdziale

    1. Otwarcie posiedzenia i porządek obrad
    2. Wnioskodawca: krytyka polityki dziedzictwa i inwestycji
    3. Wnioskodawca: NIM, Panoptikum i zarzuty mobbingu

    Obejrzyj ten moment

  11. CET

    Uchwała ws. prof. Degi – doprecyzowanie biografii i przyjęcie

    Komisja pracuje nad brzmieniem akapitu biograficznego, uzgadnia kompromisowe ujęcie aktywności wojskowej i harcerskiej Degi bez kontrowersyjnych wzmianek, a następnie przyjmuje pozostałe akapity, upoważnia Biuro Legislacyjne do korekt technicznych, uchwala tekst przez aklamację i wybiera posła‑sprawozdawcę przed zamknięciem posiedzenia.

    W tym rozdziale

    1. Akapit 3 – propozycja Wróblewskiego i uwagi merytoryczne
    2. Doprecyzowanie kompromisowego brzmienia akapitu 3
    3. Przyjęcie uchwały, upoważnienie biura i wybór sprawozdawcy

    Obejrzyj ten moment

  12. CET

    Uchwała ws. prof. Wiktora Degi – wprowadzenie, alternatywny projekt i pierwsze czytanie

    Wnioskodawcy przedstawiają projekty uchwał upamiętniających prof. Degę, akcentując jego wkład w rehabilitację i działalność niepodległościową, po czym w debacie ogólnej posłowie podkreślają znaczenie jego dorobku i doświadczeń życiowych; przewodniczący zamyka pierwsze czytanie, wskazuje projekt wiodący oraz uzgadnia dalszy tryb prac redakcyjnych.

    W tym rozdziale

    1. Uzasadnienie projektu uchwały – 130. rocznica urodzin Wiktora Degi
    2. Wnioskodawca Wróblewski – alternatywny projekt i założenia upamiętnienia
    3. Dyskusja ogólna – znaczenie Degi dla rehabilitacji i doświadczenia osobiste
    4. Zamknięcie pierwszego czytania i wybór projektu wiodącego

    Obejrzyj ten moment

  13. CET

    Uchwała ws. Jałowieckiego – prace redakcyjne i przyjęcie

    Po zamknięciu debaty komisja rozpatruje projekt uchwały w szczegółach: uwzględnia korekty Biura Legislacyjnego, prowadzi spór o sformułowanie dotyczące Westerplatte, doprecyzowuje brzmienie akapitu 3, dodaje tytuły wspomnień Jałowieckiego i przyjmuje całą uchwałę wraz z poprawkami oraz wyznacza posła‑sprawozdawcę.

    W tym rozdziale

    1. Zamknięcie I czytania i przedstawienie poprawek Biura Legislacyjnego
    2. Akapit 3 – spór o opis Westerplatte (opór, walka, bohaterstwo)
    3. Przyjęcie akapitu 3 i dalszy przebieg prac redakcyjnych
    4. Akapity 4–6, przyjęcie uchwały i wyznaczenie sprawozdawcy

    Obejrzyj ten moment

  14. CET

    Uchwała ws. Mieczysława Jałowieckiego – pierwsze czytanie i debata ogólna

    Wnioskodawczyni prezentuje założenia uchwały upamiętniającej Jałowieckiego, po czym posłowie szeroko omawiają jego biografię, rolę w wykupie Westerplatte, kwestie związane z pojęciem „Kresy” oraz postulowane uzupełnienia treści uchwały, na co wnioskodawczyni odpowiada, deklarując otwartość na zmiany.

    W tym rozdziale

    1. Pierwsze czytanie – uzasadnienie projektu ws. Jałowieckiego
    2. Debata ogólna – głosy poparcia dla uchwały
    3. Debata ogólna – postulaty uzupełnień i kwestia „Kresów”
    4. Odpowiedź wnioskodawczyni i zakończenie dyskusji

    Obejrzyj ten moment

  15. CET

    Korekty końcowe, przyjęcie uchwały i zamknięcie posiedzenia

    Po technicznych poprawkach legislacyjnych do akapitów 5–7 komisja głosuje nad całością projektu uchwały i przyjmuje ją większością głosów, następnie wybiera Aleksandrę Leo na sprawozdawcę sejmowego i przewodniczący formalnie zamyka posiedzenie.

    W tym rozdziale

    1. Akapity 5–7: uwagi legislacyjne, korekty skrótów i przyjęcie uchwały
    2. Głosowanie końcowe: wybór sprawozdawcy i zamknięcie posiedzenia

    Obejrzyj ten moment

  16. CET

    Akapit 5: biografia polityczna i status autorytetu

    Komisja prowadzi szczegółowy spór o opis zaangażowania Janion w PZPR i okres stalinizmu oraz o sformułowanie dotyczące jej autorytetu moralnego, głosując nad konkurencyjnymi poprawkami historycznymi i wartościującymi oraz ostatecznie przyjmując kompromisowy zapis uwzględniający m.in. odniesienie do „Hańby domowej”.

    W tym rozdziale

    1. Akapit 5: PZPR, stalinizm i „Hańba domowa”: propozycje zmian
    2. Akapit 5: głosowania nad poprawkami historycznymi i oceną autorytetu

    Obejrzyj ten moment

  17. CET

    Zamknięcie I czytania i prace nad akapitami 1–4

    Po formalnym zakończeniu pierwszego czytania komisja przechodzi do szczegółowych prac nad tekstem uchwały, rozstrzygając spór o feminatywy, wprowadzając kompromisowe określenie „tę ziemię” w opisie Białegostoku oraz uzgadniając redakcyjne doprecyzowania dorobku Janion w akapitach 3 i 4.

    W tym rozdziale

    1. Przewodniczący: zamknięcie I czytania i tryb prac nad uchwałą
    2. Akapit 1: spór o feminatywy w opisie Janion
    3. Akapit 2: określenie „ziemie białorusko‑litewskie” i kompromis „tę ziemię”
    4. Akapity 3–4: korekty redakcyjne i doprecyzowanie dorobku

    Obejrzyj ten moment

  18. CET
  19. CET

    Otwarcie komisji i przedstawienie projektu uchwały

    Przewodniczący rozpoczyna posiedzenie Komisji Kultury, wyznacza jedyny punkt porządku obrad i przekazuje głos wnioskodawczyni, która szczegółowo uzasadnia projekt uchwały upamiętniającej Marię Janion, omawiając jej dorobek naukowy, opozycyjną działalność i znaczenie dla humanistyki.

    W tym rozdziale

    1. Otwarcie posiedzenia i przedstawienie porządku
    2. Wnioskodawczyni: uzasadnienie projektu uchwały

    Obejrzyj ten moment

  20. CEST

    MSZ i ekspertka z Wilna – znaczenie TVP Wilno dla polityki i bezpieczeństwa

    Przedstawicielka MSZ przedstawia stanowisko rządu, łącząc potrzebę racjonalizacji środków z utrzymaniem roli TVP Wilno w relacjach polsko‑litewskich i przeciwdziałaniu dezinformacji, a ekspertka z Wilna wskazuje na stację jako element infrastruktury bezpieczeństwa informacyjnego, krytykując brak strategii, niskie wynagrodzenia i niejasny status organizacyjny.

    W tym rozdziale

    1. MSZ – stanowisko wobec zmian w TVP Wilno
    2. Ekspertka z Wilna – TVP Wilno jako infrastruktura bezpieczeństwaPiotr Gliński

    Obejrzyj ten moment

  21. CEST

    Wniosek o posiedzenie niejawne i blok wystąpień PiS oraz ustalenie terminu informacji pisemnych

    Wiceprzewodniczący Dziedziczak postuluje niejawne posiedzenie i uruchamia serię wystąpień posłów PiS, którzy przedstawiają TVP Wilno jako kluczowe narzędzie polityki wschodniej i bezpieczeństwa informacyjnego, krytykując ograniczenie stacji i ponawiając żądania szczegółowych danych, po czym komisja ustala termin przekazania materiałów na 3 listopada i możliwość kolejnego posiedzenia.

    W tym rozdziale

    1. Poseł Dziedziczak – wniosek o niejawne posiedzenie
    2. Posłowie PiS – TVP Wilno jako narzędzie polityki wschodniej
    3. Poseł Koc – krytyka ograniczenia TVP Wilno i żądanie danych
    4. Ustalenie terminu pisemnych informacji od TVP

    Obejrzyj ten moment

  22. CEST

    Posłowie – autonomia TVP Wilno, rola dla Polaków na Litwie i żądanie danych

    Kolejni posłowie akcentują znaczenie TVP Wilno dla polskości na Litwie i walki z dezinformacją, krytykują podporządkowanie ośrodkowi w Warszawie, cięcia budżetu i likwidację programów lokalnych oraz domagają się pisemnych, porównawczych danych o ramówce, zatrudnieniu i decyzjach programowych, w tym roli Rady Programowej TVP Polonia.

    W tym rozdziale

    1. Poseł Samborski: autonomia stacji i rola dla polskości na Litwie
    2. Posłanka Augustyn: wyjaśnienie cięć i poprawa komunikacji
    3. Poseł Dziedziczak: wniosek o pisemne zestawienie zlikwidowanych programów

    Obejrzyj ten moment

  23. CEST

    Punkt 2: poprawka Senatu do ustawy o wspieraniu produkcji audiowizualnej

    Komisja przechodzi do rozpatrzenia senackiej poprawki zwiększającej maksymalny poziom pomocy publicznej dla produkcji historycznych i dla dzieci do 12 lat, rząd rekomenduje jej przyjęcie dla zrównania intensywności wsparcia z ustawą o kinematografii, po czym komisja pozytywnie ją opiniuje, wybiera sprawozdawcę i zamyka posiedzenie.

    W tym rozdziale

    1. Otwarcie punktu 2: poprawka Senatu do ustawy o wspieraniu produkcji audiowizualnejPiotr Gliński
    2. Stanowisko rządu wobec poprawki Senatu: wyrównanie poziomu pomocy publicznej
    3. Głosowanie nad poprawką Senatu i wybór sprawozdawcyPiotr Gliński

    Obejrzyj ten moment

  24. CEST

    Sieciowanie teatrów, baza danych i ograniczenia finansowania Polonii

    Posłowie dopytują o możliwości sieciowania teatrów, promocję i diagnozę potrzeb, na co Instytut Teatralny i MKiDN odpowiadają, przedstawiając prace nad bazą teatrów, zasady dokumentacji oraz wyjaśniając brak dedykowanego programu i ograniczenia prawne w finansowaniu środowisk polonijnych.

    W tym rozdziale

    1. Poseł Ściebiorowski i Szopiński: pytania o sieciowanie, promocję i diagnozę potrzebŁukasz Ściebiorowski
    2. Instytut Teatralny i ministerstwo: baza teatrów, dokumentacja i ograniczenia finansowaniaPiotr Gliński

    Obejrzyj ten moment

  25. CEST

    Druga runda ocen polityki kulturalnej i podsumowanie tematu teatrów

    Posłowie (m.in. Gliński, Babinetz, Gosek-Popiołek, Myszkowski) krytycznie oceniają dotychczasową politykę państwa wobec teatrów polskich za granicą, podnoszą kwestie kompetencji instytucji i szczególnego znaczenia tych scen, a intervenant 30 wskazuje na międzynarodowe sukcesy i niedofinansowanie, co prowadzi do końcowych wniosków o potrzebie systemowego wsparcia.

    W tym rozdziale

    1. Przejście do pytań poselskich – krytyka Piotra GlińskiegoPiotr Gliński
    2. Poseł Babinetz: wystawa literacka MSZ i polski wkład w teatr brazylijski
    3. Przewodnicząca Gosek-Popiołek: rola Instytutu Teatralnego i potrzeba porządków instytucjonalnych

    Obejrzyj ten moment

  26. CEST

    Pytania posłów i głosy środowisk teatrów emigracyjnych

    Posłowie pytają o repertuar, skalę wsparcia teatrów polonijnych i konkretne przypadki (m.in. Wilno), a przedstawiciele środowisk emigracyjnych i badacze opisują potencjał artystyczny, marginalizację, potrzeby systemowego włączenia w polski obieg teatralny oraz postulują dedykowane programy grantowe, rezydencje i archiwizację dorobku.

    W tym rozdziale

    1. Pytania posłów: repertuar, ideologia i wsparcie Wilna
    2. Włączenie środowisk społecznych: głos Zofii MozoPiotr Gliński
    3. Ekspertyza naukowa: potrzeba systemowego włączenia teatrów emigracyjnych

    Obejrzyj ten moment

Kto zabrał głos w komisji

  • Piotr Gliński 10 posiedzeń
  • Łukasz Ściebiorowski 3 posiedzenia

Skąd pochodzą te transkrypcje

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej transmituje posiedzenia. Polyfact pokazuje każde na żywo, przechowuje je jako powtórkę z transkrypcją i łączy kluczowe momenty z sekundą, w której padły.

17 posiedzeń w Polyfact od 2 września 2026

Polyfact nagrywa i transkrybuje posiedzenia plenarne i posiedzenia komisji parlamentów kraju: Polska. Mówca jest podawany z nazwiska dopiero po potwierdzeniu tożsamości przez oficjalne sprawozdanie lub przez człowieka; automatyczne przypisania są pomijane.

Wszystkie komisje

Najczęstsze pytania

Komisja Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu (KSP): jak oglądać posiedzenia na żywo?

W Polyfact, bezpłatnie i bez konta: trwające posiedzenie jest oznaczone w harmonogramie powyżej jako „na żywo”, a każde posiedzenie pozostaje dostępne w powtórce.

Czy to jest bezpłatne?

Tak. Oglądanie posiedzeń w Polyfact jest bezpłatne i nie wymaga konta. Subskrypcja Polyfact, którą można wypróbować za darmo, dodaje pełne transkrypcje zaraz po ich przygotowaniu, wyszukiwanie we wszystkich posiedzeniach i alerty dotyczące śledzonych tematów.

Komisja Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu (KSP): gdzie znaleźć transkrypcję?

Na stronie każdego posiedzenia w Polyfact, mówca po mówcy, z kluczowymi momentami o jedno kliknięcie od sekundy, w której padły. Wyszukiwanie na tej stronie obejmuje posiedzenia sprzed ponad dwóch tygodni.

Śledź każdą komisję bez wyszukiwania

Z subskrypcją Polyfact każde posiedzenie jest dostępne zaraz po transkrypcji, można zadawać pytania asystentowi wideo i otrzymywać alerty, gdy tylko pojawią się śledzone tematy.

Bezpłatny okres próbny (14 dni). Wymagana karta płatnicza, przez 14 dni nic nie jest pobierane, rezygnacja w dowolnym momencie.

Zaktualizowano